Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το λίπος που ακόμα υπάρχει

Posted by sarant στο 30 Μαΐου, 2011


Μιλώντας προχτές για τη δυνατότητα να γίνουν και νέες περικοπές στο λειτουργικό κόστος της ΔΕΗ, ο επικεφαλής της, ο κ. Ζερβός, δήλωσε ότι «υπάρχει ακόμα λίπος στα λειτουργικά της ΔΕΗ». Δεν είναι ο πρώτος διδάξας, πρόκειται για μια έκφραση που ακούγεται συχνά στις μέρες μας –τις προάλλες, ο υπουργός Υγείας κ. Λοβέρδος είχε δηλώσει (ζητώντας πάντως συγνώμη για τον όρο) ότι «υπάρχει πολύ λίπος στην υγεία», εννοώντας ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο για εξοικονομήσεις. Νωρίτερα, ο εθνικός πλέον διανοούμενος Πάσχος Μανδραβέλης είχε γράψει άρθρο με τίτλο «Το λίπος του κράτους», όπου τόνιζε ότι Η ελληνική οικονομία έχει πολύ λίπος και το περισσότερο βρίσκεται στο κράτος.

Σ’ αυτή την πρώτη προσέγγιση, που θα μπορούσαμε να την πούμε προσέγγιση του γυμναστή ή του διαιτολόγου (ή του δόχτορα Μένγκελε), το λίπος θεωρείται περιττό και επικίνδυνο. Υπάρχει όμως και μια άλλη μεταφορική χρήση της λέξης «λίπος» σε πολιτικά-οικονομικά συμφραζόμενα, όπου το λίπος θεωρείται κάτι το θετικό και απαραίτητο. Όταν ο κ. Πάγκαλος μίλησε για «απέραντο λίπος» που υπάρχει στην αγορά (ας συγκρατήσουμε, αν γίνεται, τα γέλια μας για το οξύμωρο της εικόνας) εννοούσε ότι υπάρχουν οικονομικά αποθέματα, που δίνουν σε πολλούς τη δυνατότητα, ακόμα και σε καιρούς κρίσης, να επενδύουν και να ανοίγουν επιχειρήσεις. Εδώ το λίπος είναι το απαραίτητο απόθεμα που σε βοηθάει να αντέξεις όσο να περάσει η δύσκολη συγκυρία. Κι όταν σε οικονομικό ιστότοπο διαβάζουμε ότι «υπάρχει ακόμα λίπος στην εταιρική κερδοφορία», εννοούν ότι η ανάπτυξη των επιχειρήσεων θα στηριχτεί σε σωρευμένα κέρδη από προηγούμενα χρόνια.

Τέλος, μια τρίτη προσέγγιση, ίσως η προσέγγιση του χασάπη, είναι αυτή που λέει ότι οι εργαζόμενοι έχουν ακόμα λίπος (αποταμιεύσεις, ενοίκια, δεύτερες δουλειές) και γι’ αυτό δεν αντιδρούν πολύ στις περικοπές που γίνονται: το μαχαίρι δεν έχει ακόμα αγγίξει το ψαχνό.

Εγώ καταγράφω τις χρήσεις, δεν τις επιδοκιμάζω, μάλλον ανατριχίλα μού προκαλουν, αλλά δεν θα τις συζητήσω· αν θέλετε, το κάνετε εσείς, στα σχόλια. Έχω όμως σκοπό να λεξιλογήσω με τη λέξη «λίπος». Το λίπος είναι λέξη αρχαία, που εμφανίζεται πρώτη φορά στους κλασικούς χρόνους· ωστόσο, το επίθετο «λιπαρός» είναι παλιότερο, ομηρικό· στην αρχή όλης της οικογένειας είναι, θαρρώ, το επίρρημα «λίπα», που επίσης υπάρχει στον Όμηρο (ο οποίος είχε τα μέσα κι έτσι μπορούσε να χρησιμοποιεί επιρρήματα σε –α χωρίς να κινδυνεύει να τον πούνε μαλλιαρό, όπως σήμερα όποιος τολμήσει να πει, έστω, «προηγούμενα»).

Αυτό το λίπα στον Όμηρο χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ρήματα όπως το αλείβω και το χρίω και συνήθως μαζί με το λάδι, π.χ. έχρισεν λίπ’ ελαίω ή αλειψαμένω λίπ’ ελαίω, άρα σημαίνει κάτι σαν «άφθονα, πλούσια» (επίρρημα), αλλά δεν νοείται (ή τουλάχιστον δεν εμφανίζεται πουθενά) χωριστά από την επίχριση, το άλειμμα, δηλ. δεν χρησιμοποιείται π.χ. για άφθονα πλούτη ή κοπάδια.

Ο λιπαρός είναι μεν αυτός που έχει αλειφτεί καλά, και ο λιπαρός με τη σημερινή έννοια (ένα φαγητό, ας πούμε), αλλά και αυτός που λάμπει από υγεία –όταν ο Όμηρος λέει ποσσί δ’ υπό λιπαροίσι εδήσατο καλά πέδιλα δεν εννοεί ότι τα πόδια τους τα είχαν αλείψει αλλά ότι έσφυζαν από υγεία και νιάτα, ήταν καλοσχηματισμένα, τροφαντά, χωρίς ρυτίδες. Λιπαρή ονομαζόταν η παχιά, η εύφορη γη, λιπαρά τα λαμπερά αντικείμενα (και στον Όμηρο), ενώ όταν ο Όμηρος πάλι λέει για λιπαρόν γήρας εννοεί πλούσια, άνετα γερατειά.

Με τον λιπαρό μπορεί να συνδέεται και το ρήμα λίπτω που σημαίνει επιθυμώ, απ’ όπου και το ρήμα λιπαρώ που σημαίνει επιμένω πεισματικά, παρακαλώ φορτικά (από εκεί και το εκλιπαρώ), όπως δεν υπάρχει σχέση ετυμολογική με το λείπω, παρά μόνο σύμπτωση κι έτσι όταν στο λεξικό βλέπουμε πλάι-πλάι τη λιποαναρρόφηση με τον λιποβαρή πρέπει να σκεφτούμε ότι το πρώτο είναι από το λίπος αλλά το δεύτερο από το λείπω, δηλαδή ο λιπόσαρκος δεν έχει λίπος στις σάρκες αλλά λειψές σάρκες –δεν είναι Πάγκαλος, είναι Τουίγκι.

Το λίπος το λέμε και ξίγκι, που είναι λατινικό, από το axungia, που θα πει λίπος, πάχος. Αυτό πέρασε στα ελληνικά στην ελληνιστική εποχή ως αξουγγία και αξούγγιον και με την παρετυμολογική επίδραση της λέξης οξύ έγινε οξύγγιον, απ’ όπου το μεσαιωνικό ξύγγιν και ξύγγι. Η σχολική ορθογραφία προτιμά να το γράφει ξίγκι, μάλλον επειδή πρόκειται για δάνειο. Θέλοντας να διαφοροποιηθεί πάση θυσία, κι ας γίνει τσιμέντο η διδαξιμότητα της ορθογραφίας, ο Μπαμπινιώτης επαναφέρει το ξύγγι, έτσι για να έχουμε ποικιλία.

(Για να κάνω μια παρέκβαση, νομίζω ότι όσες δάνειες λέξεις είχαν εισαχθεί στην ελληνική γλώσσα από την κλασική αρχαιότητα ή την ελληνιστική εποχή, ο Τριανταφυλλίδης είχε εισηγηθεί να μην τις απλοποιούμε, κι έτσι, π.χ., γράφουμε «αρραβώνας». Νομίζω, αλλά δεν το έχω πρόχειρο να το επιβεβαιώσω, ότι είχε βάλει τη διαχωριστική γραμμή στους Εβδομήκοντα· οτιδήποτε είναι μεταγενέστερο δάνειο, γράφεται απλά, όπως και τα νεότερα δάνεια. Ο Μπαμπινιώτης βέβαια, τραβάει στο λεξικό του την ελληνιστική κοινή μέχρι… τον Ιουστινιανό, οπότε υιοθετεί ή επαναφέρει διάφορες περίεργες ορθογραφίες που διαφέρουν από τη σχολική, έτσι που κανείς να μην ξέρει τι να γράψει).

Με το ξίγκι έχουμε και τη φράση «βγάζει κι από τη μύγα ξίγκι», που λέγεται για κάποιον σκληρό εκμεταλλευτή ή τσιγκούνη, που βγάζει κέρδος κι από την πιο ασήμαντη πηγή. Από τον μισθωτό, από τον συνταξιούχο, από τον μαγαζάτορα, εκεί να δεις τι ξίγκι βγαίνει.

Υπάρχει και μια άλλη όμως σχέση της Ελλάδας με το λίπος. Στα αγγλικά, η Ελλάδα είναι Greece κι είναι περίπου ομόηχη με το grease, το λίπος. Παρόμοια και στα γαλλικά Grèce και graisse. Δεν υπάρχει απόλυτη ομοηχία, αλλά αρκετή ομοιότητα ώστε να επιτρέπει λογοπαίγνια, όπως στη γελοιογραφία εδώ, που η εύσωμη κυρία λέει «Μάντεψε που πήγα διακοπές», κι η άλλη της απαντάει «στην γΕλλάδα;» (θα λέγαμε εμείς)

Θυμάμαι παλιές αγγλικές γελοιογραφίες, του 19ου αιώνα, που έδειχναν την Ελλάδα ως ένα κομμάτι πάχους (grease-Greece) που το κυνηγούσε να το φάει μια γαλοπούλα, η Τουρκία (turkey-Turkey). Έψαξα και δεν τις βρήκα, βρήκα όμως μια παρόμοια, από το Punch του 1869, όπου η γαλοπούλα-Τουρκία ψήνεται σε ελληνικό μαγειρικό λίπος και οι μεγάλες δυνάμεις προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά.

Να πούμε ότι από αυτό το graisse, ή μάλλον από το ιταλικό grasso, είναι και το δικό μας γράσο, μόνο που εμείς το χρησιμοποιούμε μόνο για τα λιπαντικά των μηχανών, όχι βέβαια για το μαγειρικό λίπος.

Ένα γαλλικό ιστολόγιο έγραφε τις προάλλες En Grèce plus de graisse (δεν υπάρχει πια  λίπος στην Ελλάδα). Τώρα με τα μέτρα, θα χάσουμε άραγε το λίπος μας; Και είναι τάχα το λίπος περιττό, χρήσιμο ή απαραίτητο; Αν, για παράδειγμα, πουλήσουμε τον ΟΠΑΠ, που βγάζει κέρδος 600 εκατομμύρια το χρόνο, θα είναι τάχα απαλλαγή από περιττό λίπος ή χειρουργική επέμβαση –και ποιος Σάιλοκ θα μπορέσει να αφαιρέσει σκέτο λίπος χωρίς να στάξει αίμα;

Advertisements

99 Σχόλια to “Το λίπος που ακόμα υπάρχει”

  1. Zazula said

    Θα μείνω κι εγώ στα γλωσσικά, προσθέτοντας το λαρδί. Από το λατινικό lāridum / lārdum. Πιθανότατα αντιδάνειο από το λαρινός «λιπαρός, παχύς» (απευθείας ή μέσω διαλεκτικής μορφής του). Ο Lubotsky αναφέρει ότι το λαρινός μπορεί κάλλιστα να έχει προέλθει από το λαρός «νόστιμος, γλυκός» (http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Dlaro%2Fs2) — κι όλοι άλλωστε γνωρίζουμε πόσο γλυκιά γεύση έχει το λίπος. Ο Beekes έχει προτείνει και σύνδεση του λαρινός με το απολαύω «απολαμβάνω».

  2. μ said

    Το grease/graisse δεν σχετίζεται με το γράσο;

  3. betatzis said

    Επιτρέψτε μου να εβλογήσω λίγο τα γένεια μου.

    http://www.slang.gr/lemma/show/lipos_16144

    Τον όρο έχουν χρησιμοποιήσει και οι Κίμπι (το πρώτο λινκ στα παραδείγματα) και Ν. Ξυδάκης, (το 2ο λινκ στα παραδείγματα ήταν του Ξυδάκη, από ένα άρθρο που λεγόταν «το λίπος της επαρχίας» στην Καθημερινή, αλλά στην πορεία χάθηκε ο λίκνος, γουγκλάρεται όμως).

    Αυτό που προκύπτει είναι ότι οι διάφοροι πολιτικοοικονομικοτέτοιοι έχουν σκεπτικό ανθρωποφάγου (ο χασάπης κττμγ είναι συμπαθές επάγγελμα).

  4. LandS said

    Το λίπος, είναι μαζί με τις συνέργειες, που είναι από το αγγλικό synergy και όχι από το ελληνικό συνέργεια, και μερικές άλλες λέξεις, μεταξύ των οποίων και το πρόσφατο «κούρεμα» – αντί για το συνηθισμένο ψαλίδισμα, που χρησιμοποιούνται από τα στελέχια, τους γιάπηδες κλπ στην αργκό τους.
    Προέρχεται από την αναλογία με το γυμναστήριο όπου φτιάχνεις muscle και καις fat.
    Μία από τις πράξεις (συγνώμη, δράσεις) για τις οποίες ένα τέτοιο άτομο περιμένει επιβράβευση, είναι και οι περικοπές (δαπανών, προσωπικού κλπ) οι οποίες πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να μη καεί muscle μαζί με το λίπος.
    Δεν ξέρω αν η έννοια που έδωσε ο Πάγκαλος προέρχεται από την γαλλοανατροφή του, αλλά όπως και οποιοσδήποτε αγγλοαμερικανοθρεμένος μπορεί να σας βεβαιώσει, το αποτελεσματικό είναι η έννοια Μένγκελε.

  5. Όσο για την πώληση του ΟΠΑΠ, μάλλον πρόκειται για λιποαναρρόφηση.

  6. Σκεφτόμουν όσο διάβαζα το ποστ να σημειώσω Κίμπι-Ξυδάκη, βλέπω με πρόλαβε ο Μπετατζής στο #3. Τα ίδια πράγματα διαβάζουμε. Ας αναφέρω λοιπόν μόνο μια παλιά παράφραση ενός γνωστού στίχου: το σπίτι γέμισε με λίπη -μια και αναφέρθηκαν τα ομόηχα.

  7. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πολύ εύστοχα σχόλια και τις προσθήκες!

    Μπετατζή, δεν είχα προσέξει ότι το σλανγκρ είχε λημματογραφήσει το λίπος, μπράβο!

    Παράλειψή μου να μην αναφέρω το γράσο, κάτι έβαλα.

    4: Πολύ σωστά.

  8. bernardina said

    Θυμήθηκα το «σαν δε λυγά τη λυγερή, τη λιπαρή εκλιπαρεί» (του Bar Bar αν δεν με απατά η μνήμη μου)
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα

  9. newagemama said

    Μετά απ΄όλα αυτά, λέω να πάω για λιποαναρρόφηση τρέχοντας!

  10. Εξαιρετικό άρθρο (πάλι). Έχει ενδιαφέρον το γεγονός πως πριν τον 20ο αιώνα το λίπος πρέπει να είχε σχεδόν αποκλειστικά θετική έννοια. Οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι δεν θεωρούνταν αντιαισθητικοί, αν και τους περιπαίζαν ανέκαθεν. Επίσης, η συσσώρευση λίπους στον άνθρωπο ήταν ένδειξη πρόσβασης σε έναν πλουσιοπάροχο τρόπο ζωής σε αντίθεση με την ένδεια λίπους ανθρώπους που υποδήλωνε μειωμένη πρόσβαση σε τροφές. Η παχυσαρκία επιδημιολογικά δεν είχε συνδεθεί με νοσηρότητα, με εξαίρεση τις ακραίες της μορφές της που ήταν γνωστό πως είναι επικίνδυνες ήδη από τον Ιπποκράτη. Τη δεκαετία του 1960 περίπου ήταν που τέθηκαν οι βάσεις για την συσχέτιση παχυσαρκίας και καρδιαγγειακών νοσημάτων,οπότε το λίπος από πολύτιμο μεταβλήθηκε σε χαμηλής ποιότητας διατροφικό υλικό, ενώ σταδιακά λιπαρά οξέα, τριγλυκερίδια και χοληστερόλη μπήκαν στο καθημερινό λεξιλόγιο. Ένα καλό νέο για τους τσουπωτούς πάντως είναι πως η μικρή συσσώρευση λίπους (δηλ. ήπια παχυσαρκία), όταν δεν συνδυάζεται με υψηλή χοληστερόλη ή τριγλυκερίδια (δηλ. λίπος που κυκλοφορεί στο αίμα) ίσως να μην είναι επιβλαβής για τον οργανισμό, είναι υπό έρευνα.

    Είναι λοιπόν ύποπτο το πως χρησιμοποιείται μια λέξη που έχει αρνητική χροιά σήμερα, ως συνώνυμο της καβάτζας από τους οικονομικούς παράγοντες. Γιατί την καβάτζα καθέ άλλο παρά καλό είναι να την ξεφορτώνεσαι…

  11. ΤΑΚ said

    Κύριλλε,
    venceremos έστω και δίχως καβάντζα καμιά:

    Νίκο, ωραία ανάρτηση όπως πάντα.

  12. Ώστε οι αρχολίπαροι θέλουν να μας ρουφήξουν το λίπος. Χωρίς καμία λύπηση. Έλεος!

  13. Ηλεφούφουτος said

    Zazula είπε
    «…κι όλοι άλλωστε γνωρίζουμε πόσο γλυκιά γεύση έχει το λίπος.»

    Ε, ναι, εξού και τα γλυκάδια.
    Παρεπιφτού, εμένα που συχνά με ενοχλεί να γλυκίζει το φαΐ, τουλάχιστον όταν στο μυαλό μου έχω άλλη γεύση που περιμένω, με ξενίζει που βλέπω στην ιστορική γλωσσολογία πόσο συχνά συνδέεται η έννοια του γλυκού με την έννοια του νόστιμου.

    Δεν είναι τυχαίο το αμερικανόθρεφτο όσων μιλάμε με τόση απαξίωση για λίπος. Πέρα απ τα πρότυπα των ανορεξικών μοντέλων και των γιάπηδων που πάνε γυμναστήριο, στην Αμερική είναι διαδεδομένη η εικόνα του παχύσαρκου φτωχού, π.χ. της παχύσαρκης νέγρας καθαρίστριας (αυτό το θυμάμαι σε κέρινο ομοίωμα από έκθεση αμερικανικής ποπ-αρτ). Ταξική δηλαδή κατά βάθος η απέχθεια.

    Στα δικά μας μέρη η φτώχεια κρατά το παραδοσιακό στερεότυπο «δεν έχω να φάω», επομένως την εικόνα του αδυνατισμένου με τα ρουφηγμένα μάγουλα. Έτσι ήσαν οι Έλληνες τη δεκαετία του ’40, έτσι και οι Αλβανοί, όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα.
    Εδώ που τα λέμε όμως και η εδώ πραγματικότητα προς το αμερικανικό πρότυπο τείνει. Ο φτωχός σήμερα δεν είναι κάποιος που τρώει λίγο, αλλά που τρώει σκουπίδια, ποσότητες από κακό φαγητό. Θεωρητικά, όλοι έχουμε πρόσβαση στην ντομάτα σήμερα (η δημοκρατία που φέρνει ο καταναλωτισμός, όπως χαίρεται να λέει ο Νίκος Δήμου), η διαφορά είναι ότι όποιος έχει λεφτά μπορεί να βρει αληθινή ντομάτα, ενώ ο άλλος θα φάει νερόμπαλες.

  14. Ηλεφούφουτος said

    φτου παρόραμα:

    το αμερικανόθρεφτο όσων μιλάΝΕ με τόση απαξίωση για λίπος

  15. Μαρία said

    Και το νησί Λιπάρα (isola di Lipari),το μεγαλύτερο απ’ τα νησιά του Αιόλου, με μυθικό οικιστή το Λίπαρο, πρέπει να σχετίζεται ετυμολογικά με το λιπαρό.

  16. Sky said

    Ακούω διαρκώς την αηδιαστική αυτή έκφραση «έχει λίπος ακόμη», «να κόψουμε από το λίπος» και άλλα τέτοια που τα έκανε της μόδας ο «πλαστικό χειρουργός» ΓΑΠ και οι φίλοι του από το γυμναστήριο. Κατάλαβαν πως αφού ο ορθοπεδικός της «επανάσταση του Απρίλη» δεν κατάφερε να «αποκαταστήσει την υγεία δια της ανατάξεως με γύψο», θα έπρεπε να πάρουν τα νυστέρια τους και να μας αφαιρέσουν «βούτυρα, λίπη, έλαια».

    Ελληνοπρεπώς, νισάφι πια. Και όχι μόνο για το αδόκιμο του όρου όταν αναφερόμαστε σε εισοδήματα οικογενειών, συντάξεις και άλλα λαϊκά βιοποριστικά μέσα, αλλά και για την ανατριχίλα που προκαλεί η ιδέα και μόνο να κόβεις το λίπος από έναν ζωντανό οργανισμό.

    Οι νεολογισμοί ε΄ναι επιθυμητοί γιατί εμπλουτίζουν τη γλώσσα. Όχι όμως και η αηδία.
    _________
    ΥΓ Σκεφτόμουν να σας στείλω ένα e mail που θα επεσήμαινα την κατάχρηση της αηδιαστικής αυτής ορολογίας αλλά χαίρομαι που με προλάβατε

  17. Τα πάχη μας, τα κάλλη μας, ωρέ!

  18. Και βέβαια, από το νησί είναι κι ο Λιπαρίτης λίθος,(ή ρυόλιθος) ηφαιστειογενές πέτρωμα, που το χρησιμοποιούσαν οι παλαιολιθικοί για να φτιάχνουν εργαλεία.

  19. Νέο kid στο block said

    Μα καλά, ‘από τη μύγα ξύγκι πάτε να βγάλετε’ ; …
    Απαιτώ το μαχαίρι να φτάσει στο κόκκαλο! (Ειδικά στο σβέρκο, βγαίνει πολύ και καλό ψαχνό…)

  20. 5,
    …ή λιποταξία

  21. Ψάχνουμε για λίπος να πληρωθεί η λιπητερή…

  22. Κεκτημένος ο Μεγαλοπρεπής said

    Να μην ξεχάσουμε και τα
    «λιπίδια.»

  23. Ηλεφούφουτος said

    Συγγνώμη, άσχετο αλλά γλωσσικό:

    Στον τίτλο «Εξαρθρώθηκε σπείρα που απήγαγε αλλοδαπούς»
    από αυτό το άρθρο http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=279868
    εγώ το «απήγαγε» καταλαβαίνω ότι πήγαινε για παρατατικό.
    Από την ανάγνωση του άρθρου γίνεται ακόμα σαφέστερο.

    Σε προηγούμενο κείμενό του ο Νικοκύρης είχε πει ότι τα στραβά της Ελευθεροτυπίας τα έχουν και οι άλλες μεγάλες εφημερίδες σε μεγαλύτερο βαθμό, και συμφωνώ κι εγώ όταν αναφέρεται σε ζητήματα πολιτικής φύσεως, σε τέτοιες όμως γλωσσικές τσαπατσουλιές νομίζω ότι η Ελ/πία τους ξεπερνάει. Δεν μιλάμε για ελληνικούρες, ούτε για επιλογές με τις οποίες συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς αλλά για σχολικές γνώσεις.
    Το αν πρέπει σε βάθος χρόνο να αναγνωριστεί από την επίσημη/σχολική/… γραμματική το «απαγάγω» ως ενεστώτας και να βάλουμε το άγω-ήγα στο χρονοντούλαπο είναι μια άλλη ιστορία. Σε κάθε περίπτωση προσκρούει στο ερώτημα «και ποιος θα είναι ο αόριστος;».
    Ενώ το «κατάσχω» π.χ. σχημάτισε αόριστο «κατάσχεσα».

  24. Μαρία said

    23
    Έκανε απαγωγές. Το ίδιο σε παρατ και αόριστο.

  25. Είναι κι ο «μυελός της γης» που έδωσε στ΄ αγγλικά ένα «Living off the fat of the land», που εύκολα μπορεί να δώσει και την εκδοχή ψευδόφιλου…

  26. #23 Τον τραβάει έναν Ταμβάκο ο οργανισμός σου 🙂

  27. Ηλεφούφουτος said

    24, και περίφραση είναι και διάκριση δεν κάνει.

    26, Ταμβάκος; Ποιος Ταμβάκος;

  28. Στην Κύπρο το λίπος λέγεται «μίλλα». Μη με ρωτήσετε την ετυμολογία της λέξης, δεν τη γνωρίζω. Μια κυπριακή φράση που ταιριάζει πολύ με την περίσταση είναι η εξής: «Με τη μίλλα μας τηανίζουν το φλατζί μας», δηλαδή «με το λίπος μας τηγανίζουν το συκώτι μας»

  29. Μαρία said

    27 Αυτό σου λέω, οτι ούτε το κάνω κάνει διάκριση (Ούτε το έχω ούτε το είμαι. Δες και τη δυσκολία που έχουμε στις ξένες γλώσσες να χρησιμοποιήσουμε αόριστο και παρακείμενο αυτών των ρημάτων.) Τι να κάνουμε τώρα. Υπάρχουν και ελλειπτικά ρήματα. Εσύ θα έλεγες απήγε αλλοδαπούς;

    27 Θα σου το πω στο αυτί, ξεχασιάρη.

  30. #27 Γράψε λάθος, συγγνώμη. Βου, όχι του

  31. τὴν φράσι «ἀντέχουν, ἔχουν ἀκόμη πολὺ λίπος νὰ κάψουν» τὴν πρωτάκουσα ἀπὸ μεσίτη γιὰ τοὺς ἰδιοκτῆτες ἀκινήτων ἐμπορικῆς χρήσεως ποὺ τὰ προτιμοῦν ἀνοίκιαστα ἀπὸ τὸ νὰ τὰ νοικιάσουν μὲ χαμηλὴ τιμή.

    θυμᾶμαι δὲ σὲ κρεοπωλεῖο χειρόγραφὴ ἐπιγραφή: ΚΡΕΑΤΑ ΠΙΟΤΗΤΑΣ

    θυμήθηκα τὸ ψαλμικὸ «ὡς ἐκ στέατος καὶ πιότητος» καὶ γέλασα μὲ τὴν ἀκούσια διαφήμισι τοῦ λίπους τῶν κρεάτων.

  32. Ηλεφούφουτος said

    Ούτε απήγε θα έλεγα. Ξορκισμένος ο απήγανος από τέτοιες κακοτοπιές, ιδίως σε κείμενα που δεν είμαι αφέντης τους!

    Μαρία, τα παραδείγματα που δίνεις είναι γλωσσικές πραγματικότητες κατασταλαγμένες, ενώ εδώ μιλαμε για γκρίζα ζώνη όπου ο γραμματικός θα κληθεί να προτείνει λύση και σκέφτομαι ότι για να προτείνεις κάτι καινούργιο που θα σηκώσει αντιδράσεις πρέπει το καινούργιο να μπάζει όσο γίνεται λιγότερο.

    Και αποκρούω μετά βδελυγμίας τους υπαινιγμούς περί λαθολογίας!
    Άλλο άποψη άλλο τσαπατσουλιά.

  33. Propator said

    Οπως λεει και ο ποιητης Μανουσος Φασης:

    «Τουϊγκυ, Τουϊγκυ
    σε θελω διχως ξυγκι»!

    ΥΓ
    Btw υπαρχει η παραμικρη αμφιβολια οτι το ΕΣΥ χρησιμοποιειται μονο και μονο ως χοανη μεσα στην οποια πεφτει το δημοσιο χρημα για να καταληξει στις τσεπες οσων ασχολουνται με …την υγεια των συνανθρωπων τους? Απο τους υπεραριθμους θυρωρους στις εισοδους, τους ηρωικους συνδικαλιστες, τις διοικησεις, τους προμηθευτες, το επιστημονικο προσωπικο, τους συντηρητες μεχρι τους φαρμακεμπορους (εξαιρουνται οι εξαιρεσεις).

    Αυτη η οργανωμενη απατη υπεξαιτερης του δημοσιου χρηματος η οποια προβαλεται ως ναρκισισμος: «καντους ολους καλα, τσαμπα» χρηζει …ολικης λιποαναροφισης!

    ΥΓ
    Διαβασα καπου οτι 850 ευρω/ατομο/ετος ειναι το κοστος για παροχη δημοσιας υγειας στις Σκανδιναβικες χωρες, ενω στην Ελλαδα η παρεχομενη αθλιοτητα κοστιζει 1.250 ευρω/ατομο/ετος.

    Οχι μονο το λιπος και το μεδουλι θελει αφαιρεση!

  34. Immortalité said

    Αν και δε μ’ αρέσουν όλες αυτές οι μοδάτες εκφράσεις, μ’ αρέσει αυτό το παχυντικό άρθρο! 🙂

    Πάντως αυτή η αλλαγή από τον ουρανό στα τάρταρα που επιφυλάχθηκε στο καημένο το λίπος, έχει να κάνει και με την αλλαγή στην οικονομία της τροφής. Κάποτε το λίπος μαζί με το αλάτι ήταν οι μόνοι τρόποι συντήρησης των τροφών. Πώς να κατηγορήσεις μια τροφή τόσο σημαντική;

    (ουφ ξεμύτισα επιτέλους, αν και για λίγο… )

  35. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Νικοκύρη, πέρασαν δυο μέρες χωρίς να γράψεις και είχε αρχίσει να με κυριεύει κάποια ανησυχία! Ευτυχώς όμως, υπήρχε λίπος… 🙂

  36. #33 κι ὅπως λέει κι ὁ Καζαντζάκης γιὰ τὸν Τσιγκισχάνο:

    Ἄσπρο ἄλογο, προβιὰ ἀλεποῦς γαλάζα,
    ῥοῦσα μαλλιά, ψαρὰ ἀχνιστὰ μελίγγια,
    τὰ γένια τὰ μογγόλικά του ἐστάζα
    πηχτά, στὴ λαύρα τὴ βαριά, τὰ ξίγκια.

  37. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα ωραία σχόλια!
    Ταξίδευα, και γι’ αυτό δεν μπόρεσα να σχολιάσω κι εγώ τόσες ώρες.

    28: Στην Κύπρο νομίζω πως το λέτε «μύλλα» το λίπος. Πάντως μυλλωμένος σημαίνει, μεταφορικά, ό,τι σε μας «πιπεράτος», παναπεί πονηρός, προκειμένου ας πούμε για στίχους.

  38. Το #28 νάχει σχέση με το #25;

  39. sarant said

    Θα μπορούσε, αλλιώς γιατί να το γράφανε με ύψιλον;

  40. ΣΑΘ said

    @ 8:

    «σαν δε λυγά τη λυγερή, τη λιπαρή εκλιπαρεί» (;)
    Bar Bar (;)

    Τουτέστι(ν), ήγουν, δηλαδή, με άλλα λόγια, ήτοι, το οποίον… (;;;)

    Ευχαριστών.

  41. Μπουκανιέρος said

    Το μόνο πρόβλημα είναι το λίπος στον εγκέφαλο.

    (Ηλεφού, 13α: Θα σου αρέσει λοιπόν να μάθεις ότι, στην πατρίδα μου, όταν λένε «νόστιμο» [φαγητό] εννοούν «αρμυρό» – ακόμα και με επικριτική διάθεση: «το παραέκανες νόστιμο, κουμπάρα!».)

  42. Μαρία said

    41 Σ’ όλα ανάποδοι. Εμείς είμαστε στη γραμμή ηλεφού, η νοστιμιά συνδέεται με το υπόξινο(π.χ. για αυγοκομμένα) ή και γλυκόξινο(π.χ. κοτόπουλο με κυδώνια), και για την ακρίβεια το λέγαμε τούρκικα μαϊχόσκο.

  43. ti zoe sauto to blog said

    Ωραίο θέμα ,δυστυχώς δούλευα και τώρα το διαβάζω.

    Να πω δύο απλά ιατρικά ;
    Λοιπόν , ο άνθρωπος πρέπει να διατηρεί για να είναι υγιής , ποσοστό λίπους (στο σύνολο του σωματικού βάρους ), το λιγότερο 15% για τους άνδρες και 18% για τις γυναίκες.
    Επίσης , μια ισορροπημένη διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει καθημερινά , το λιγότερο 1 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο ή κάποιο ισοδύναμο έλαιο ή λίπος , για να προσλάβουμε το απαραίτητο αραχιδονικό οξύ , ( από αυτό παράγονται οι προσταγλανδίνες που είναι απαραίτητες για την λειτουργία πολλών οργάνων , κυρίως του νεφρού και του ανοσοποιητικού συστήματος ).

    Η χοληστερόλη δεν είναι κακό πράγμα από μόνη της ,το αντίθετο , αφού υπαλείφει και επουλώνει τα αγγεία μετά από τον (συχνό) τραυματισμό τους. ( Υπαλείφω = αλείφω το εσωτερικό , τον αυλό κοίλου οργάνου ).
    Όταν αυξηθεί υπέρμετρα , τότε συσσωρεύεται και δημιουργεί κάτι σαν πουρί ( αθηρωματικές πλάκες ), οπότε στενεύει ο αυλός των αγγείων και η καρδιά αναγκάζεται να εργάζεται πιο σκληρά για να κινήσει το αίμα μέσω στενών αυλών.

    Συμπέρασμα : χωρίς λίπος δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος , και μέτρον άριστον.

  44. ti zoe sauto to blog said

    Γεια σου Μπουκάν , χαίρομαι που σε ξαναβλέπω .

  45. gbaloglou said

    43

    Θυμάμαι έναν βετεράνο πρασινοσκούφη του Βιετνάμ να μου λέει ότι οι διπλανοί του στον ‘θάλαμο του τύφου’ δεν βγάλανε την νύχτα ενώ ο ίδιος επέζησε χάρις στο ‘σωσίβιο’. (Δεν θυμάμαι αν υπάρχει αντίστοιχη Αμερικάνικη έκφραση για το κοιλιακό λίπος (που πάντως ένας άλλος Αμερικανός μεσήλικας έλεγε ότι «he keeps around his waist for a rainy day»), ούτε γνωρίζω αν η Ελληνική λέξη χρησιμοποιείται μεταφορικά ή κυριολεκτικά.)

  46. ti zoe sauto to blog said

    Κοίταξε, μεγάλο μέρος των επιδημιών που θερίζουν τους ανθρώπους σε περίοδο υποσιτισμού ( στην Κατοχή , ας πούμε ) οφείλονται και στην έλλειψη αραχιδονικού οξέους από την διατροφή ( στα καθ’ ημάς στην έλλειψη ελαιόλαδου ).
    Τα περί σωσίβιου είναι λανθασμένα , εκεί αποθηκεύεται το χειρότερο ποιοτικά λίπος , το πιο ανθυγιεινό.

  47. Μπουκανιέρος said

    42 Μαρία, ειδικά για το γλυκόξινο χρειάστηκε να διαβάσω μισή βιβλιοθήκη ιστορία κι ανθρωπολογία (εννοώ τις κουζινικές υποσημειώσεις) και να εμβαθύνω στις αρχές του σχετικισμού, ώστε (μετά από περίπου είκοσι χρόνια συνειδητής προσπάθειας) να το αποδεχτώ.
    [Επομένως: (α) οι πολιτισμικές αγκυλώσεις είναι σοβαρό ζήτημα – ωστόσο (β) τίποτα δεν είναι μοιραίο ή υποχρεωτικό, απλώς «χρειάζεται λίγη προσπάθεια» για να τις ξεπεράσεις.]
    🙂

  48. Μπουκανιέρος said

    44 Γιατρέ, κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
    Δυστυχώς όμως, στο ενδιάμεσο, έκανα το λάθος να διαβάσω τα σχόλια στο άλλο νήμα.

  49. gbaloglou said

    46

    (Τώρα που σε βρίσκουμε … εύκαιρο): ελαιόλαδο ή ταχίνι;

  50. Μαρία said

    47
    20 χρόνια προσπάθεια. Τότε θα έχω πεθάνει.

    46β Πες τα, γιατρέ. Άσε που είναι και αηδία.

  51. Μαρία said

    49 Ή φυστικοβούτυρο;

  52. Μπουκανιέρος said

    50α
    Εμ, κι εγώ μάλλον. Για το παρελθόν μιλούσα. Ευτυχώς άλλοι είναι πιο ευέλικτοι. (Κι έπειτα, η φατσούλα δε δηλώνει, μεταξύ άλλων, και το ρητορικό σχήμα της υπερβολής;)

    50β Το σωστό να λέγεται – ακόμα κι όταν δε μας συμφέρει.

  53. ti zoe sauto to blog said

    Φυστικοβούτυρο απορρίπτεται , χωρίς συζήτηση.
    Το ωμό ελαιόλαδο ( σαλάτες) είναι το καλύτερο απ’ όλα . Και το ταχίνι καλό είναι.

    Έλα βρε Μπουκάν , πολλή αξία δίνεις κι εσύ.

    46 το οξύ , του οξέος .

    Έχει ενδιαφέρον να πούμε για την λαϊκή πλάνη ότι στην Κατοχή πρήζονταν οι κοιλιές τους λόγω έλλειψης λαδιού ;

  54. gbaloglou said

    «Φυστικοβούτυρο απορρίπτεται, χωρίς συζήτηση» — παλιά αγάπη αυτή, την είχα ξεχάσει, γιατί, γιατί μου την θυμίσατε;!

  55. Μαρία said

    53 Χωρίς συζήτηση! Κρίμα για τις αραχίδες. Το έτρωγα παλιά που ήθελα να παχύνω: πολλές θερμίδες σε μικρή ποσότητα, ιδανικό για ανάφαγους.

  56. Μπουκανιέρος said

    Τα σκέτα φιστίκια, τα νόστιμα, χωρίς το βούτυρο, τα πιάνει το απαγορευτικό;

  57. ti zoe sauto to blog said

    Είναι σχεδόν απόλυτος κανόνας ότι τα έλαια (υγρά) υπερτερούν από τα λίπη (στερεά).

    Λοιπόν , μια που είμαι εύκαιρος (και αύριο απογευματινός), να πω ότι η πρησμένη κοιλιά στον υποσιτισμό , οφείλεται στην έλλειψη πρωτεϊνών ( κρέας , ασπράδι αυγού , σε μικρή ποσότητα στα όσπρια και ρύζι ).
    Οι πρωτεΐνες συγκρατούν νερό μέσα στα αγγεία και όταν αυτές λιγοστέψουν πολύ , το νερό περνάει ελεύθερο μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα , κάτω άκρα κλπ και κάνει οιδήματα . Είναι το σύνδρομο Kwasiorkor που μελετήθηκε πολύ στην Αφρική , πριν λίγες δεκαετίες.
    Αυτό πάθαιναν και οι δικοί μας στην Κατοχή.

    Τα σκέτα φιστίκια είναι εξαιρετική τροφή εκτός αν έχεις ειδική αντένδειξη .

  58. Μαρία said

    56 Τέτοια ροκανίζω τώρα και μάλιστα στην ανθυγιεινή τους μορφή, αμερικάνικα κι αλατισμένα. Ο γιατρός πήγε μάλλον για ύπνο.

  59. ti zoe sauto to blog said

    Η πιο συνηθισμένη αντένδειξη για τους ξηρούς καρπούς γενικά είναι η υπερουριχαιμία ( = υψηλό ουρικό οξύ ).
    Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις κάνουν καλό ( αλλά παχαίνουν ).

    58
    έχω πιει άπειρους καφέδες όλη μέρα.

  60. Μπουκανιέρος said

    57γ Ουφ, πάλι καλά, ευτυχώς που δεν έχω αυτό το μυστήριο που λες (ή τουλάχιστον δεν το ξέρω).

    57β Λοιπόν, αν καταρρίψεις και τον άλλο αστικό μύθο, που λέει ότι κάποιου άλλου είδους πρησμένη κοιλιά έχει κάποια σχέση με τις μπύρες, θαρχίσω να σε συμπαθώ πραγματικά. 🙂

  61. ti zoe sauto to blog said

    60
    α) ποιο μυστήριο ; το ουρικό οξύ ; Μια εξέταση αίματος ρουτίνας είναι
    β) μέχρι τώρα με συμπαθούσες μαϊμού ; 🙂

  62. Μαρία said

    56 Μπουκάν, πρόσεξε, τα σκέτα δεν είναι νόστιμα.

    57 Πριν δηλαδή απ’ τη Μπιάφρα δεν είχε μελετηθεί το σύνδρομο;

  63. Μαρία said

    60 Έλα, ρε Μπουκάν, κάθε χρόνο που μετράς χοληστερίνες κλπ σου το μετράν κι αυτό αλλά δεν το δίνεις μάλλον σημασία.

  64. Μπουκανιέρος said

    61
    α) Ρουτίνα-ρουτίνα, αλλά άμα τη συνηθίσεις μπορεί να σε χαλάσει.
    β) Αρχίσαμε τις υπεκφυγές, βλέπω.

  65. ti zoe sauto to blog said

    62 β)
    Είναι γνωστό από προπολεμικά , μελετήθηκε σε βάθος σε υγιή αλλά υποσιτισμένα παιδιά στην Μπιάφρα που λες .

  66. Μπουκανιέρος said

    62 Ε, ναι, οεδ (για να πω την αλήθεια καλά είναι και τα σκέτα βραζιλιάνικα -αλλά ακριβά- όπως και τα χλωρά αιγινίτικα -αλλά ο φιστικάς της παρέας κάνει το κορόιδο).
    63 Κάθε χρόνο; Για υποχόνδριο με πέρασες;

  67. ti zoe sauto to blog said

    Μπουκάν , όταν βάλω το τηλέφωνο από 090 θα σου πω περισσότερα , τώρα κορόϊδο είμαι ; Μία πρόγευση δίνω για να τσιμπήσεις. 🙂

  68. Μαρία said

    66 Κάθε χρόνο, που πρέπει να μετράς και PSA.

  69. Μπουκανιέρος said

    67 Καλά τόλεγε ο παππούς μου, δεν μπορείς ποτέ νάχεις εμπιστοσύνη στους γιατρούς! 🙂

  70. ti zoe sauto to blog said

    Μαρία , για το PSA , ή μάλλον για τον προστάτη , υπάρχει και κλινική εξέταση που μπορούμε να του κάνουμε !

    Το πρωί θα φρίξει ο … φιστικάς μ’ αυτά που θα διαβάσει. 🙂

  71. Μπουκανιέρος said

    68 Άρχισε κι η επίδειξη γνώσεων στις ξένες γλώσσες. Δε θα πω περισσότερα εδώ γιατί μας διαβάζουν και μικρά παιδιά (λέει ο Νικοκύρης), αλλά και αθώοι γιατροί (ο Βουλάγξ θα θυμάται τη φριχτή μοίρα ενός προηγούμενου γιατρού που μου έδωσε συμβουλές).

  72. Μαρία said

    70 Α ναι αυτή την ωραία που αποφεύγουν οι διάφοροι κομπλεξικοί 🙂

    71 Ξαναπέρασε γιατρός απ’ τα μέρη μας;

  73. ti zoe sauto to blog said

    Πααίνω να πααίνω . Καληνύχτα.

  74. Ο ΟΠΑΠ είναι κερδοφόρος και πωλείται ΤΩΡΑ γιατί θα έχει την αποκλειστικότητα του στοιχήματος μέρι το 2020 άρα μπορεί κάποιος να επενδύσει προσδοκώντας αύξηση του τζίρου ή των κερδών με την μείωση του ποσοστου τών πρακτόρων.
    Εξυπακούεται ότι κάθε χρόνος που περνάει θα πέφτει η τιμή του

  75. YOSEF22ADAR said

    «… ο Τριανταφυλλίδης είχε εισηγηθεί να μην τις απλοποιούμε, κι έτσι, π.χ., γράφουμε “αρραβώνας”. Νομίζω, αλλά δεν το έχω πρόχειρο να το επιβεβαιώσω, ότι είχε βάλει τη διαχωριστική γραμμή στους Εβδομήκοντα …»

    Στα εβραικα απουσιαζει το διπλο ρ
    http://en.wikipedia.org/wiki/Resh)
    που εμφανιζεται ατη μεταφραση των Ο’

    עירבון – αρραβών
    Με την εννοια της εγγυησης, «καπάρο»., ενέχυρο , εχέγγυο,
    pledge, deposit, guaranty,

    עירבון – Λεξικο (μεταφραστης) Εβραιο-αγγλικο:
    http://www.targemni.com/maya/learn/%D7%A2%D7%99%D7%A8%D7%91%D7%95%D7%9F/word

    עירבון – Σε κειμενο (http://en.wikipedia.org/wiki/Pirkei_Avot) :
    Το πρωτοτυπο (Pirkei Avot= Πατερικά Κεφάλαια, 3,16:
    http://www.mechon-mamre.org/b/h/h49.htm

    ג,יט [טז] הוא היה אומר, הכול נתון בעירבון, והמצודה פרוסה על כל החיים. והחנות פתוחה, והחנווני מקיף, והפנקס פתוחה, והיד כותבת; וכל הרוצה ללוות בא ולווה. והגבאין מחזרין תמיד בכל יום, ונפרעין מן האדם לדעתו ושלא לדעתו, ויש להם על מה שיסמוכו, והדין דין אמת; והכול מתוקן לסעודה.

    Μεταφραση του ανωτερω:
    http://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/2019/jewish/Chapter-Three.htm

    16. He [Rabbi Akiva] would also say:
    Everything is placed in pledge, and a net is spread over all the living.
    The store is open, the storekeeper extends credit, the account-book lies open,
    the hand writes, and all who wish to borrow may come and borrow.
    The collection-officers make their rounds every day and exact payment from man,
    with his knowledge and without his knowledge.
    Their case is well founded, the judgement is a judgement of truth, and ultimately,
    all is prepared for the feast.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Pirkei_Avot

  76. ti zoe sauto to blog said

    # 32 α)
    « Ξορκισμένος ο απήγανος …» , χιούμορ ;

  77. sarant said

    Καλημέρα, βλέπω είχατε διατροφολογικό ζιαφέτ’!

    Τη μπηχτή για τον φιστικά της παρέας την έχω καταγράψει!

  78. bernardina said

    #40

    ΣΑΘ,

    Τη δεκαετία του ’80, σε μια σατιρική σελίδα του περιοδικού Ταχυδρόμος, ο Κώστας Παναγιωτόπουλος δημοσίευε με το ψευδώνυμο Bar-Bar χιουμοριστικά στιχάκια. Για παράδειγμα: «κάλλιο παραγιό ταχύ παρά γιωταχί», «Είς σπανός Ισπανός εις ισπανικόν ιππικόν πανικόν έσπειρε», «Ιαπωνίς πού πονείς; Εν κιμονώ εγκυμονώ» κλπ. Ένα απ’ αυτά, λοιπόν, ήταν και το «σαν δε λυγά τη λυγερή, τη λιπαρή εκλιπαρεί»
    Ε, η ερμηνεία δε νομίζω πως είναι και τόσο δύσκολη 😉 🙂

    Συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, αλλά χτες πνιγόμουνα…

  79. YOSEF22ADAR said

    Καταμερισμος λιπους και αρχαικη αντιληψη – σχηματα 3 και 4
    (το ακομη καλυτερο 5 με πιο πολλα λιπη, λειπει ):
    http://en.wikipedia.org/wiki/File:Bodyshapes.svg

    http://en.wikipedia.org/wiki/Female_body_shape
    Female shapes

    Independent of fat percentage, weight or width,
    female body shapes are categorised into one of four elementary geometric shapes,
    though there are very wide ranges of actual sizes within each shape:

    —Apple (triangle downward)
    Apple shaped women have broad(er) shoulders compared to their (narrower) hips.
    Apple shaped women tend to have slim legs/thighs,
    while the abdomen and chest look out of proportion compared to the rest of the body.
    Fat is mainly distributed in the abdomen, chest, and face.

    —Banana or straight (rectangular)
    The waist measurement is less than 9 inches smaller than the hips or bust measurement.
    Body fat is distributed predominantly in the abdomen, buttocks, chest, and face.
    This overall fat distribution creates the typical ruler (straight) shape.

    —Pear or spoon or bell (triangle upward)
    The hip measurement is greater than the bust measurement.
    The distribution of fat varies, with fat tending to deposit first in the buttocks, hips, and thighs.
    As body fat percentage increases, an increasing proportion of body fat is distributed around the waist and upper abdomen.
    The women of this body type tend to have a (relatively) larger rear, robust thighs, and a small(er) bosom.

    —Hourglass shape. (triangles opposing, facing in)
    The hip and bust are almost of equal size with a narrow waist.
    Body fat distribution tends to be around both the upper body and lower body.
    This body type enlarges the arms, chest, hips, and rear before other parts, such as the waist and upper abdomen.

    A study of over 6,000 women carried out by researchers at the North Carolina State University around 2005
    found that 46% were banana (rectangular), just over 20% pear, just under 14% apple, and 8% hourglass.
    Another study has found «that the average woman’s waistline had expanded by six inches since the 1950s»
    and that today women are taller and have bigger busts and hips than those of the 1950s.

  80. παπαΣτρούμφ said

    Γιατρέ, έχω την εντύπωση ότι αλλάζουν οι συστάσεις, και συγκεκριμένα οι ξηροί καρποί φεύγουν από τον κατάλογο των τροφών που αποφεύγονται στην υπερουριχαιμία, όπως και όλες οι φυτικες πηγές πουρινών, διότι δεν συνδέονται με αυξημενη πιθανότητα κρίσεων ουρικής αρθρίτιδας. Το κακό είναι πως μένουν στον κατάλογο τα ψάρια και — ακόμα πιο κακό — το οινόπνευμα, κυρίως η μπύρα, μετά τα βαριά, και τελευταίο το κρασί. Οπότε, τι να τα κάνεις τα αλμυρά φιστικάκια σκέτα; 🙂
    Choi HK, Mount DB, Reginato AM (2005). Pathogenesis of gout. Annals of Internal Medicine 143: 499-516.
    Αν έχετε πιο φρέσκα ή πιο αξιόπιστα νέα διορθώστε με!

  81. #75

    ἀρραβὼν μὲ τὴν ἔννοια τοῦ καπάρου μέχρι καὶ σήμερα στὰ 402-403 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος (ἔτσι τὄλεγε καὶ ἡ θεία τοῦ πατέρα μου ποὺ γράμματα πολλὰ δὲν ἤξερε), ἐν ᾦ ὁ ἀρραβὼν λέγεται στὸν ΑΚ μνηστεία. ἡ λέξι ἀρραβὼν ὑπάρχει στὰ ἑλληνικὰ πολὺ πρὶν τοὺς Ο’ (βλ. Ἰσαῖο), οἱ Ο’ δὲν μεταγράφουν, υἱοθετοῦν τύπό ἤδη εἰσηγμένο στὰ ἑλληνικά, τὰ 2 ρρ (λέω ἐγὼ) πιθανώτατα κάποια προφορὰ θὰ κατέγραφαν.

  82. YOSEF22ADAR said

    # 81
    Συμφωνουμε -συμβαινει και στα καλυτερα σπιτια 🙂 -εν μερει.

  83. sarant said

    O Chantraine λέει ότι το αρραβών ασφαλώς είναι δάνειο αλλά η λέξη μπορεί να μην είναι καθαυτό σημιτική αλλά ταξιδεύτρα λέξη της Εγγύς Ανατολής.

  84. YOSEF22ADAR said

    # 83 Καλημερα Νικοκυρη.
    Ναι, το ειχα ξεχασει αυτο.
    Και δεν εχει τοση σημασια η καταγωγη μιας λεξης –
    – τις περισσσοτερες φορες αδυνατουμε να την καθορισουμε.
    Εξαιτιας της αδυναμιας να εντοπισουμε την πηγη.
    Συνηθως συμαβαινει οτι συνεβη (για παραδειγμα)
    τις τελευταιες μερες στο internet
    (με το γνωστο ισπανικο συνθημα για κοιμισμενους Ελληνες –
    – αναφερθηκε σε αλλα θεματα αυτου εδω του blog)
    οπου καποιος δημοσιευει κατι και δεκαδες αλλοι το αντιγραφουν,
    χωρις ο πρωτος να ειναι η πηγη (ελλειψη αποδειξεων) ουτε φυσικα και οι αλλοι.
    κατι τετοιο συνεβαινε και στα παλια τα χρονια,
    αλλα οχι με αυτη την ταχυτητα, φυσικα.

    Υστερα στο διαβα των αιωνων παρεισερχεται η υποκειμενικοτητα,
    ο ελεγχος της γνωσης, πληροφοριας και των μεσων
    και αναριθμητοι αλλοι παραγοντες.
    Αυτο ηταν εν μερει και το νοημα του σχολιου μου:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/05/27/neronydor/#comment-71317

  85. voulagx said

    #72 Μαρια, ο Μπουκαν εννοει εκεινον τον γιατρο στον οποιο εφαρμοσε την πειρατικη του τεχνη (κι εγω την εκδοροσφαχτικη μου)!!
    Ωραια κουβεντα ειχατε, κι ηθελα να θεσω στον γιατρο ενα ερωτημα: Κρασακι, και μπυρα για καπακι ή το αντιστροφο; Τι λεει η επιστημη επ΄αυτου;

  86. tamistas said

    Αυτοί οι ξυγγόκωλοι, μου διεγείρουν το (λιπο)θυμικό με όσα λένε για την, τάχα μου, λιπότη μας.

  87. Immortalité said

    @55 Το έτρωγα παλιά που ήθελα να παχύνω Ξέρεις πόσες γυναίκες θα σε έχουν μισήσει γι αυτό ε; 🙂

  88. Ηλεφούφουτος said

    Κύριε ελέησον, κουβέντα για χοληστερόλες όλη νύχτα!

    Γιατρέ 76 (καλή παρέα είχες όμως στη βάρδια!), γιατί χιούμορ;
    Έτσι την ξέρω την έκφραση.

  89. ΣΑΘ said

    @ 78:

    Ευχαριστώ πολύ.

    Άδικο έχει;
    «Στην αναβροχιά, καλό είν’ και το χαλάζι»!

  90. ΣΑΘ said

    Να θυμίσω το «στέαρ» (γ. τού στέατος), δηλαδή το (κυρίως υποδόριο) στερεό και συμπαγές λίπος, (πάχος, ξύγκι).
    Εξ ου, ως γνωστόν, στεατικός, στεατοκηρίον (σπαρματσέτο), στεατίτης (;), στεατολυσία, στεάτωμα, στεατοπυγία (υπέρμετρη ανάπτυξη τού λιπώδους ιστού τών γλουτών…) κ.τ.ο.
    [Πρβλ. «πιμελή» (η), πού είναι το μαλακό λίπος (πάχος, ξύγκι)].

    «Aυτή η γυναίκα καθώς λεν οι θρύλοι
    Eίχε το θάρρος να περάση μοναχή της
    Γυμνή με σ τ έ α ρ των κολυμβητών στο σώμα
    Mια θάλασσα πλατειά και φουσκωμένη
    Aπό τους στεναγμούς του γλυκασμού πολλών αγγέλων.»

    (Α. Εμπειρίκος, ‘Ενδοχώρα’, Άγρα 1980)

  91. #90 Πολύ όμορφες λέξεις. Ιδίως η στεατοπυγία είναι εύηχη, ακριβής και ενδεχομένως χωρίς άλλη συνώνυμη (προφανώς φαρδο… νεραντζό… κ.α. προσβλητικά εξαιρούνται).

  92. ti zoe sauto to blog said

    88 ηλεφούφουτε ,
    με αδικείς λιγάκι. Όπως είπα πιο πάνω δούλευα όλη μέρα . Αυτό σημαίνει από 8 το πρωί εως το 12 βράδυ ,( στην πραγματικότητα εως 01:00 ), δηλαδή 16-17 ώρες , που δεν προφταίνεις ,κυριολεκτικά , ούτε νερό να πιεις , όχι συνομιλία απ’ το ίντερνετ (!).
    Μετά , όταν γύρισα σπίτι μου , ήμουν σε υπερένταση και τότε άνοιξα το ιντερνέτι για κουβέντα .

    Για τα υπόλοιπα που μου λέτε , να απαντήσω αύριο μετά χαράς, γιατί τώρα (σχόλασα) και είμαι πτώμα και φαντάζομαι κι εσείς κοιμάστε.

  93. ti zoe sauto to blog said

    Αγαπητέ μου παπα Στρουμφ.

    Να πω πρώτα-πρώτα ότι διστάζω να μπαίνω σε λεπτομέρειες σχετικά με ιατρικά θέματα , από το Διαδίκτυο , διότι ελλείψει φυσικής επαφής οι παρανοήσεις είναι συχνές.
    Θα κάνω όμως μία προσπάθεια να απαντήσω στο ερώτημά σας.

    Να τονίσω πάντως ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και δεν επιτρέπονται απλές αναλύσεις .

    Λοιπόν , για ποιους λόγους ανεβάζει ένας άνθρωπος ουρικό οξύ :
    α) ιδιοσυστατικά (όπως κάποιος έχει υψηλό σάκχαρο και άλλος που τρέφεται χειρότερα δεν έχει ).
    β) άσκηση
    η μέτρια άσκηση ( περπάτημα , σκάλες ) το ρίχνει , ενώ η καθιστική ζωή αλλά και η βαριά άσκηση (οικοδόμοι , μπόντι-μπίλντιγκ) το ανεβάζει.
    γ) διατροφικές συνήθειες
    αν τρώμε πολύ ή αν τρώμε λίγο (δίαιτα , νηστεία ) ή αν δεν τρώμε τακτικά γεύματα ανεβαίνει.
    δ) είδος τροφής
    1) πουρίνες από κρέας και ψάρι.
    Ο γιατρός μας θα μας δώσει λίστα με την περιεκτικότητα των τροφών σε πουρίνες , για να ξέρουμε τι δεν θα τρώμε (κυνήγι , εντόσθια , θαλασσινά , παχιά ψάρια κ.α.) και τι θα τρώμε με μέτρο (κοτόπουλο , γαλοπούλα κ.α.)
    Οι φυτικές πουρίνες δεν μας ενδιαφέρουν.
    2) ΡΗ των τροφών ( ζωικών και φυτικών).
    Οι όξινες τροφές ανεβάζουν το ουρικό και οι αλκαλικές το ρίχνουν
    ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΥΨΗΛΟ ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΞΗΡΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ , ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΟΞΙΝΟ ΡΗ.
    Και πάλι ο γιατρός μας θα μας υποδείξει ανάλογα , μην αυτοσχεδιάζετε. Για παράδειγμα οι μικρές ντοματούλες είναι πολύ όξινες (κακές) και οι λιαστές πολύ αλκαλικές (καλές)!
    3) οι τροφές που περιέχουν σίδηρο ανεβάζουν το ουρικό οξύ. Έτσι το σπανάκι είναι εξαιρετική τροφή για νέα γυναίκα , που χάνει αίμα λόγω έμμηνης ρύσης αλλά κακή τροφή για άντρα με ουρικό.
    4) τα κακά λίπη (τρανς-λίπη), το ανεβάζουν επίσης . Απλή συμβουλή για ανθρώπους με υψηλό ουρικό : Πετάξτε τα στερεά λίπη , χρησιμοποιείτε μόνο ελαιόλαδο.

    Παρακαλώ διαβάστε προσεχτικά τα παραπάνω.

  94. ti zoe sauto to blog said

    Φεύγοντας από τα ιατρικά , για τον απήγανο: Θεωρούνταν αξιόπιστη άμυνα απέναντι στις μάγισσες.

    Δηλαδή ξορκισμένος να ‘ναι ΜΕ τον απήγανο.

  95. ti zoe sauto to blog said

    88 , δες κι εδώ
    “….ξορκισμένος με τον απήγανο!” Η κοινή αυτή φράση σε όλη την Ελλάδα

  96. sarant said

    Γιατρέ, ευχαριστούμε!

  97. ti zoe sauto to blog said

    Σας ζάλισα , με συγχωρείτε.
    Και καλό μήνα !

  98. gbaloglou said

    93

    Μάλιστα — να και κάτι στο οποίο βλάπτουν οι φακές! 🙂

    [Πήγα και είδα καταλόγους τροφών (σε σχέση με το ουρικό οξύ) και τρελάθηκα…]

  99. παπαΣτρούμφ said

    Ευχαριστώ πολύ για την τόσο λεπτομερειακή και κατατοπιστική απάντηση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: