Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Παπαδιαμάντης θύμα κοπτοραπτικής

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2011


Κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες στο Διαδίκτυο, έχοντας αναπαραχθεί σε εκατοντάδες (κυριολεκτώ) ιστολόγια, ένα κείμενο που αποδίδεται στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένο  το 1896 στην εφημερίδα Ακρόπολις, που υποτίθεται πως δείχνει ότι η διαφθορά είναι διαχρονική στη χώρα μας. Δεν είναι μεγάλο, το αναπαράγω εδώ, όπως το βρήκα σε χτεσινή δημοσίευση της (μπρρρ…) Ανεξάρτητης Κίνησης Στρατιωτικών (αλλά το ίδιο κι απαράλλαχτο υπάρχει σε εκατοντάδες, ξαναλέω ιστολόγια):

Τις ημύνθη περί πάτρης; 

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι ‘γυφτοχαρατζήδες’, τώρα σε ‘αθεώνουν’ οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν ‘φούρνους με καρβέλια’, δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλέξανδρός Παπαδιαμάντης στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν…..

Όλα αυτά (περίπου) τα έγραψε πράγματι ο Παπαδιαμάντης. Όχι όμως όλα σε ένα άρθρο, όχι όλα στην Ακρόπολη, όχι το 1896. Το κείμενο που διαβάσατε, που υποτίθεται πως αποδεικνύει (λέει ένας αδιάφθορος ομογενής) τη «διαχρονικότητα της διαφθοράς στα ελληνογονίδια» είναι στην πραγματικότητα μια συρραφή, με τη μέθοδο της κοπτοραπτικής, από διάφορα κείμενα του Παπαδιαμάντη, γραμμένα σε διαφορετικές στιγμές. Άλλωστε, αν κάποιος διαβάσει το κείμενο είναι δύσκολο  να μην προσέξει τα άγρια σκαμπανεβάσματα της γλώσσας, από την αυστηρή καθαρεύουσα στην λαϊκή, ως και την αργκό, και να μην υποψιαστεί ότι δεν μπορεί ένας άνθρωπος να έγραψε αυτές τις γραμμές ως ενιαίο κείμενο. Όμως, κανείς δεν διάβασε το κείμενο, φαίνεται, μόνο το αναδημοσίευσαν.

Πάμε να το πάρουμε παράγραφο προς παράγραφο. Καταρχάς ο τίτλος (Τις ημύνθη περί πάτρης; ), δεν είναι τίτλος! Στο πρωτότυπο κείμενο, είναι απλώς μια πρόταση του κειμένου, σαν τις άλλες:

Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα
ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Το απόσπασμα αυτό βρίσκεται προς το τέλος ενός άρθρου με τίτλο «Οιωνός», που δημοσιεύτηκε από τον Παπαδιαμάντη στην εφημ. Ακρόπολις την 1η Ιανουαρίου 1896 (τώρα στα Άπαντα, εκδόσεις Δόμος, τόμος 5, σελ. 251-254).

Η αμέσως επόμενη παράγραφος είναι στην πραγματικότητα παρμένη από δύο διαφορετικά διηγήματα του Παπαδιαμάντη, γραμμένα σε 16 χρόνια απόσταση το ένα από το άλλο!

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους!
Από το διήγημα Αποκριάτικη νυχτιά του 1892. Εδώ μιλάει ένας γέρος, που ο Παπαδιαμάντης τον ειρωνεύεται, μεταξύ άλλων για τα συνεχή λάθη που κάνει, όπως «βουλεπταί».

Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.

Από το διήγημα Οι Κανταραίοι, που γράφτηκε μετά το 1908 (έμεινε ημιτελές). Το «αθεώνουν» είναι λογοπαίγνιο με το «αθωώνουν», διότι στο σημείο εκείνο του διηγήματος γίνεται αναφορά στα δικαστήρια, που δεν υπήρχαν επί τουρκοκρατίας. (Αν έχετε την έκδοση του Βαλέτα, θα δείτε ‘αθωώνουν’. Το ‘αθεώνουν’ είναι διόρθωση του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου).

Η επόμενη παράγραφος:
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν ‘φούρνους με καρβέλια’, δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν. 

Αυτή είναι παρμένη (αλλοιωμένη) από τους Χαλασοχώρηδες, από την πρώτη παράγραφο του διηγήματος (δείτε εδώ). Όπως βλέπετε στο κανονικό διήγημα, έχει γίνει επέμβαση στο κείμενο. Η αυθεντική πρόταση είναι: Διότι ο Λάμπρος ο Βατούλας και ο Μανόλης ο Πολύχρονος, αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, του έταξαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτώ ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά απέναντι, καθώς του είπαν, και παρακινήσαντες αυτόν να εξοδεύσει κι απ’ τη σακκούλα του όσα θέλει άφοβα, διότι θα πληρωθεί μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελε παρουσιάσει. Δεν πρόκειται για κάποιο γενικό συμπέρασμα, όπως παρουσιάζεται, ούτε για σκέψεις του Παπαδιαμάντη, αλλά για τα παράπονα ενός ταβερνιάρη, του Δημήτρη του Τσιτσάνη, για δυο κομματάρχες που τον ξεγέλασαν.

Η επόμενη παράγραφος είναι επίσης από τους Χαλασοχώρηδες, αλλά από το τέλος του διηγήματος:

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη[ν] φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού… 

Η επόμενη, είναι παρμένη πάλι από τους Χαλασοχώρηδες, πάλι από το τέλος, αλλά πιο πάνω:

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά[ν], θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον. 

Αυτές οι δυο παράγραφοι μπορούμε πράγματι να πούμε ότι εκφράζουν τον ίδιο τον Παπαδιαμάντη, διότι σε αυτές μιλάει ο Λέανδρος Παπαδημούλης, που είναι το άλτερ έγκο του συγγραφέα. Βέβαια, όποιος διάλεξε τα αποσπάσματα παρέλειψε τις αναφορές στην «επάρατον πλουτοκρατίαν». Όλο το τελευταίο μέρος του διηγήματος, εδώ.

Το τέλος του κολλάζ είναι παρμένο από το αρχικό άρθρο, τον Οιωνό, επίσης από το τέλος, αλλά αμέσως πριν από το αρχικό απόσπασμα:

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική
αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού,
του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η
πρόληψις της χρεοκοπίας.

Σε μερικά, ελάχιστα, ιστολόγια είδα να δημοσιεύεται το άρθρο του Παπαδιαμάντη χωρίς κοπτοραπτική, όπως εδώ (αλλά και εδώ να σημειωθεί ότι είναι μόνο το τέλος του άρθρου, η μία σελίδα από τις τέσσερις).

Ποιος έκανε την κοπτοραπτική; Πιθανώς η αρχή να βρίσκεται σε μια έκδοση της ΕΣΗΕΑ με τίτλο «Ο Παπαδιαμάντης μας», που περιέχει αποσπάσματα από κείμενα του Παπαδιαμάντη. Κάποιος δημοσιογράφος ίσως παρουσίασε πριν από μερικούς μήνες μια ανθολογία τέτοιων αποσπασμάτων, και μετά κάποιος θεώρησε καλό να τα παρουσιάσει σαν ενιαίο κείμενο που τάχα δημοσιεύτηκε το 1896 στην Ακρόπολη, και μετά το πήραν να το αναδημοσιεύουν τα ιστολόγια, ο ένας μετά τον άλλο, ίσως προσθέτοντας και λίγες σάλτσες, σαν αυτή με τη διαφθορά που βρίσκεται στα γονίδια του Έλληνα. Στην πραγματικότητα, μόνο το ένα τρίτο του κειμένου δημοσιεύτηκε όντως στην Ακρόπολη και μόνο το μισό κείμενο απηχεί απόψεις του Παπαδιαμάντη, ο οποίος Παπαδιαμάντης, άλλωστε, θεωρούσε πως η διαφθορά ήταν το μικρότερο κακό. Για παράδειγμα, από τους Χαλασοχώρηδες: Ανέκαθεν τα αξιώματα ήσαν αγοραστά. Και αφού η επάρατος πλουτοκρατία είναι άφευκτον κακόν, κατά ποίον άλλον τρόπον θ’ αποκτώνται τ’ αξιώματα; Πράγμα το οποίον έχασε προ πολλού πάσαν ηθικήν αξίαν, μόνον διά χρημάτων είναι κτητόν. Και λίγο πιο κάτω: Η δωροδοκία δε την οποίαν βλέπεις τόσον γενικευμένην ως εκλογικόν όπλον, είναι κατ’ εμέ το μικρότερον κακόν. Όστις όμως δυσφορεί επί ταύτη ας μη μετέχει του εκλογικού αγώνος, μήτε ως εκλογεύς μήτε ως εκλέξιμος. «Κυάμων απέχεσθε…»

Το πιο αστείο (αν είναι αστείο) της υπόθεσης είναι πως ο… χακεμένος Παπαδιαμάντης δημοσιεύτηκε ακόμα και σε ένα ιστολόγιο εκπαιδευτικών, που έχει σύνθημα «Ενάντια στην εκπαίδευση της αμάθειας» και όπου δημοσιεύονται άρθρα που μας λένε ότι εξαιτίας του μονοτονικού και της κακής διδασκαλίας της γλώσσας οι σημερινοί νέοι δεν μπορούν να κατανοήσουν τον Παπαδιαμάντη! Για τους σημερινούς νέους δεν ξέρω, σίγουρα όμως οι δάσκαλοί τους δεν μπορούν να τον κατανοήσουν, αλλιώς θα καταλάβαιναν ότι το κείμενο είναι πειραγμένο!

 

Advertisements

40 Σχόλια to “Παπαδιαμάντης θύμα κοπτοραπτικής”

  1. Μαρία said

    Χαρά στην υπομονή σου.
    Ο αδιάφθορος είναι δημοσιογράφος της κουμπαρικής Ελευθερίας του Λονδίνου… και βραβευμένος. Αν είναι και κουμπάρος έχει σίγουρα καθαρά γονίδια.

  2. Γίγαντας με πήλινα πόδια said

    Και γιατί σας κάνει εντύπωση κ. Σαραντάκο; Οι «Ελληνες» λειτουργούν με καλές προθέσεις
    ακόμη και όταν πλαστογραφούν την ιστορία, τη λογοτεχνία, τη γλώσσα, τα τοπωνύμια, τα αστυνομικά ευρήματα, τους πίνακες κα.
    Για το καλό μας το κάνουν. Γιατί οι άλλοι τους θεωρούν αναξιόπιστους; δεν καταλαβαίνω.

  3. Immortalité said

    Καλημέρα Νίκο, χαρά και τρις χαρά στην υπομονή σου. 🙂

  4. Μαρία said

    Το κοπτοραμμένο δημοσιεύτηκε στη Ναυτεμπορική της 19ης Μαρτίου και ο δημοσιογράφος πράγματι αντλεί απ’ το βιβλίο της ΕΣΗΕΑ, δίνει όμως την εντύπωση οτι το βρήκε σαν ενιαίο κείμενο.
    http://lithovolos.blogspot.com/2011/03/blog-post_6008.html

  5. Γεια σου Νίκο Σαραντάκο,
    που τους έβγαλες στον τάκο!
    🙂

  6. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Μαρία, σε ευχαριστώ που βρήκες την αρχική δημοσίευση, το είχα βρει κι εγώ και μετά το έχασα…

  7. Δραγώνα βερσιόν 0.2

  8. Αυτό μου θυμίζει κάποιο τεύχος του Λούκι Λουκ με έναν ξεπεσμένο μπουλουκτσή ηθοποιό, ο οποίος περιφερόταν στα σαλούν και ό,τι μα ό,τι κι αν έλεγε το ‘χε τσιτάρει από τον Σαίξπηρ και μάλιστα παρεθετε και το εδάφιο. Πχ.
    «Πάμε να σε κεράσω ένα ουίσκι;» τον ρώταγε ένας καουμπόης
    «Βεβαίως! (Σαίξπηρ, |Άμλετ», Σκηνή Β’)» απάνταγε εκείνος.

  9. LandS said

    Μπράβο Νίκο!
    (Μπαλζάκ) !

  10. bernardina said

    Να και χακεμένος Παπαδιαμάντης για να ‘χει παρέα και ο Ισοκράτης, μην αισθάνεται μοναξιά!. 🙂
    Τώρα να δεις τι έχουν να σου σούρουν οι μεγάλοι πατριώτες, Νίκο. Ετοιμάσου για κάτι σαν αυτό:

    http://www.thermopilai.org/content/isokratis-kai-i-dimokratia-poy-aytokatastrefetai

    Καλημέρα και σόρι για την πολυήμερη απουσία. Μου λείψατε.

    Στο τέλος θα φτιαχτεί και ξεχωριστή ενότητα παραποιημένων, κατά τα πρότυπα της αθάνατης Νομανσλάνδης!

  11. «Aνέβαινον και ανέβαινον το ρεύμα, και ολονέν εχάνοντο. Δεν επανεύρισκον, όχι, τον εαυτόν των, άλλα μάλλον τον έχανον. Ω, ναι, είχε χαθή δι’ αυτούς η ευθεία οδός. La diritta via era smaritta.
    Πότε έπιπτον μέσα εις διαφόρους λάκκους και λεκάνας του νερού, μη ευρίσκοντες ορατόν μονοπάτι. Πότε επροσπάθουν ν’ αναρριχηθούν εις βράχους χθαμαλούς, οπωσούν βατούς, οπόθεν ουδεμία υπήρχε θέα. Oιονεί σκότος ηπλούτο εν μέση ημέρα, της αγνωσίας το σκότος.»

    Σχόλιο του κυρ Αλέξαντρου (πειραγμένο κι αυτό) για τις κοπτοραπτούδες.

    Νικοκύρη, χαρά στην υπομονή σου!

  12. ti zoe sauto to blog said

    Προ ημερών , λέω σε μία κυρία του » φιλόπτωχου » που μου την είχε σπάσει : – άξιος ο μισθός σου κυρία Χ
    – μα δεν παίρνω μισθό γιατρέ μου ,
    μου απαντάει αυτή 🙂

    Άξιος ο μισθός σου ,λοιπόν , Νίκο και ας μην παίρνεις μισθό. Χαρά στην υπομονή σου να βρεις τα αποσπάσματα!
    Καλά το λες πως πρέπει να ‘χει κανείς κάποιου βαθμού αφασία αντίληψης , για να μην καταλάβει ότι το άρθρο είναι συρραφή κειμένων με διαφορετικό ύφος.

    Κατά τα λοιπά , καλά που φιληθήκαμε όλοι και αποχαιρετιστήκαμε πως κλείνουμε για διακοπές και να ‘μαστε πάλι κάθε μέρα εδώ !

    Μπερναρντίνα , ε άντε γυρίστε πια και έχασα κι εγώ το κοντασιμί μου !

  13. ti zoe sauto to blog said

    Αυτό το πράγμα που στοιχίζω το κείμενό μου ωραία-ωραία και μετά στο σχολιαστήρι εμφανίζεται με διαφορετική στοίχιση (πχ 12 α) ) , μπορώ να κάνω κάτι για να το διορθώσω ; ξέρει κανείς ;

  14. Hellegennes said

    Ομολογώ ότι πρώτη φορά εδώ το διαβάζω. Μπράβο για το κουράγιο σου να ανασκευάζεις, αν και ξέρουμε ότι πολλές φορές είναι μάταιο, αφού τέτοια κείμενα πάσχουν από λερναιοϋδρισμό (για να παραφράσω το γνωστόν).

  15. Ένας Χασάπης από τα παλιά said

    Νίκο καλά να είσαι που το παρατήρησες κι αυτό. Αλλά είσαι άδικος με τον «αδιάφθορο» ομογενή – γράφει ο ίδιος «Και την ουρά του ουδείς να βγάζει έξω!». Και ομολογουμένως είναι ευχάριστο γιατί έχω δει σε πολλούς μετανάστες πιο παλιών εποχών τη λογική «εμείς οι καλοί-εργατικοί-τίμιοι κλπ» κι οι Ελλαδίτες οι κακοί-τεμπέληδες-απατεώνες κλπ.

  16. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια!

    8: Αυτό το Λουκι Λουκ είχε γίνει παροιμιώδες στην παρέα, θυμάμαι 🙂

  17. rogerios said

    Εξαίρετος, οικοδεσπότη!

    Πάντως, έκανα την ίδια σκέψη με τη Μπερναρντίνα. Ο Ισοκράτης απέκτησε παρέα! Από αυτή την άποψη, κάνουμε ένα βήμα στην κατεύθυνση της καταπολέμησης των διακρίσεων.

  18. […] Ρίχνοντας μια ματιά στο πολύ γνωστό ιστολόγιο »Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» του Νίκου Σαραντάκου μπορείτε να δείτε περισσότερα […]

  19. Βαγγέλης said

    Εκ του πλαγίου σχόλιο:
    Εκτός από το «»Ο καπετάν Φουρτούνας ο Λαμπής»,
    μια μίμηση ύφους του Παπαδιαμάντη.
    ο Ναπολέων Λαπαθιώτης έγραψε
    και μια μελέτη για τον Σκιαθίτη συγγραφέα.

  20. Hades said

    Καταπληκτική ανάλυση! Μόνο που δυστυχώς σχεδόν ο,τιδήποτε γράφεται και κυκλοφορεί σε αυτήν τη χώρα χρειάζεται και αντίστοιχη -τα παραδείγματα πολλά (λιγότερο ή περισσότερο γνωστά). Αφενός διότι πρόκειται περί εθνικού σπορ, αφετέρου διότι έχει να κάνει με εσφαλμένη αντίληψη περί… γεωγραφίας, μιας και η Αμάθεια με την Ημιμάθεια δεν είναι περιοχές της Ημαθίας.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια και για τα καλά λόγια!

    20: Ο Μποστ είχε γράψει για τον Νομάρχη Ημιμαθείας (σατιρίζοντας βέβαια κάποιον νομάρχη Ημαθίας)

    19: Ο Λ. έγραψε και το «Απόκοσμο αγριολούλουδον απά σε ρημοκλήσι» για τον Παπαδιαμάντη, ένα ποίημα που δεν το έχει ο Δικταίος:
    http://www.sarantakos.com/liter/lapathiotis/agriol.htm

    Ποια μελέτη εννοείτε; Στο Ελεύθερο Βήμα;

  22. #13 Το σχολιαστήρι δεν είναι κειμενογράφος, και δεν έχει ούτε το χαρακτηριστικό wysiwyg (what you see is what you get). Πρακτικά, αυτό για σένα σημαίνει πως όσα κενά κι αν βάζεις ανάμεσα σε δυο λέξεις, αυτά θα μετατρέπονται σε ένα κενό, κι όσες κενές γραμμές κι αν αφήνεις, πατώντας διαδοχικά enter, θα μετατρέπονται σε μία. Επίσης, δεν παίζουν διάφορες ετικέτες, html/BBCode/wikiCode, που μπορεί να έχεις συνηθίσει σε φόρουμ, στο φατσοκιτάπι, ή αλλού. Τα μόνα που επιτρέπονται είναι εδώ:
    http://wpbtips.wordpress.com/2010/05/23/html-allowed-in-comments-2/

    Τέλος, επιτρέπονται πολύ συγκεκριμένες embedώσεις:
    http://en.support.wordpress.com/comments/embeds/

  23. ti zoe sauto to blog said

    #22
    ευχαριστώ , πάω να τα δω.

  24. […] […]

  25. Δημήτρης Κ said

    8 και 16

    Ο κολλημένος με το Σαιξπηρ στο Λουκυ Λουκ ήταν ο αδελφός του Τζεσε Τζεημς ο Φρανκ που είχε πάθος με τον ‘Αγγλο δραματουργό.

  26. sarant said

    Ναι μπράβο, δίκιο έχεις!

  27. argosholos said

    Τι αξία έχει ακόμα ένα μπράβο στον οικοδεσπότη για την χειρουργική σχεδόν επιμέλεια με την οποία κόβει τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας;
    Πολύ φοβάμαι όμως ότι ένα εργαλείο όπως το ίντερνετ που ξαναγενά διαρκώς τα λερναία κεφάλια είναι ανίκητο όταν συνδυαστεί με τη ελληναράδικη δίψα για πρωτιές; Πως να τα βάλεις με την Άππλ, τον Ισοκράτη, τον Παπαδιαμάντη και μέ όλους τους πλευριτωμένους ταυτόχρονα;

  28. Ὁρίστε καὶ μιὰ δική μου κοπτορραπτικὴ ἀπὸ Καβάφη, 12 στίχοι ἀπὸ 12 διαφορετικὰ ποιήματα:

    Τόσοι καὶ τόσοι βαρβαρότεροί μας ἄλλοι
    εἶναι πτωχοί, πάλ’ εἰς μικρὸν γενναῖοι
    κι αἰσθάνονται τὰ χέρια σου σὰν ν’ἀγγίζουν πάλι.
    Ἄλλα ζητεῖ ἡ ψυχή σου, γι’ ἄλλα κλαίει:
    Τὸ Ἰόνιον πέλαγος ὁλόγυρά μας,
    τὸ αἷμα τοῦ ἔρωτος στὰ χείλη μου ἐπάνω
    καὶ τότε πιὰ κ’ ἐμᾶς θἄρθ’ ἡ σειρά μας.
    Ἄς μ’ἔπαιρνε ὁ θάνατος! Ἀλλὰ πῶς νὰ πεθάνω!
    Πλὴν ἕνα πρᾶγμα μὲ χαρὰν στὸν νοῦ μου πάντα βάζω:
    τὴν κουρασμένη σου ἐμορφιά, τὰ κουρασμένα νειᾶτα
    καὶ κάθισα ἐδῶ, Καθόμουν χωρὶς νὰ διαβάζω
    στὸ χῶμα ἐπάνω τὸ σωτήριον «Φεῦγε Μιθριδάτα».

  29. sarant said

    Αυτό δεν είναι κοπτοραπτική, είναι αδαμαντοκολλητική, μπράβο ρε συ!

  30. Ουκ εά με καθεύδειν το του Κορνηλίου τρόπαιον.

  31. sarant said

    Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν!

  32. Μαρία said

    Το μακρινό 87, κάποιος έκανε μια περίπου συρραφή στίχων του Σεφέρη και έστειλε τα ποιήματα σε διάφορους ποιητές, καθηγητάδες και λοιπούς διανοούμενους ζητώντας τη γνώμη τους.
    Οι απαντήσεις τους δημοσιεύτηκαν στο 2ο τεύχος του περιοδικού «Το μπιτόνι»
    http://www.fanzines.gr/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B9
    Ο μόνος που κατάλαβε τη φάρσα ήταν ο Σαββίδης.
    Αντιγράφω την απάντηση:
    25/3/87
    Ειλικρινά, δεν βλέπω τι νόημα θα είχε η έκδοση συλλογής αδέξιων παρωδιών ποιημάτων του Σεφέρη.
    Καλή χρονιά
    (υπογραφή)

    Απο κάποιους, όνομα και μη χωριό, πήρε πολύ καλές κριτικές.

  33. sarant said

    Πολύ θα ήθελα να το έβλεπα αυτό το Μπιτόνι!

  34. Immortalité said

    @28 Ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό ς…

  35. Νὰ καὶ μιὰ κοπρορραπτικὴ ἀπὸ Δημουλᾶ:

    Τὸ βλέμμα συνεχῶς πηδάει στὸ ἐργαστῆρι
    κι ἐκεῖ γωνία Αἴγλης καὶ Πυθίας
    (εἶδες ποτέ σου θαῦμα νὰ χάλασε χατίρι;)
    τὰ ἐχθρικὰ τεράστια κύματα τῆς ἀκινησίας.
    Τῆς καληνύχτας του ἡ ἔναστρη ὀθόνη
    ποὺ δέχτηκε τὸ ὄνειρο ὡς νὰ πετύχῃ ῥῆγμα
    μικρὸ κεράκι έμένα σφιχτὰ μὲ λιώνει
    ὅμως ἀλλοῦ μὲ παραφύλαγε τὸ πλῆγμα.
    Ποιός ἦριε ποιός ἐπέστρεψε ποτὲ ἐξ ὁλοκλήρου;
    Τί κρῖμα νὰ μὴν εἶν’ὁ τελευταῖος!
    Περιστρεφόμενη ἔλευσι ὀνείρου.
    Μὰ τί ἀπ’ὅσα ἀγαπήσαμε μᾶς κοίταζε εὐθέως;

  36. παρόραμα: κοπτορραπτικὴ (δὲν ὑπονοοῦσα κάτι!)

  37. sarant said

    Άντε τώρα να αποδείξεις ότι δεν το έκανες επίτηδες !!

  38. Μιχαλιός said

    Κοπτοραπτική της κοπτοραπτικής απ’ τον αγαπημένο μας ιστορικό-πανεπιστημιακό-κοσμικογράφο στο τελευταίο «Έψιλον» («Χρήμα ου κατά φύσιν», 16/10/11), απ’ όπου και συνάγουμε επίσης ότι «η Ελλάδα του Τρικούπη» πτώχευσε μετά το 1896 (τύφλα νάχουνε οι ανιστόρητοι εκείνοι δάσκαλοί μας).

  39. sarant said

    Μιχαλιέ, επειδή το Ε δεν υπάρχει ονλάιν, αν μπορείς να το σκανάρεις και να το στείλεις στο sarantπαπάκιpt.lu θα σου χρωστάω χάρη! Πάντως ο Τρικούπης πρέπει να είναι δαιμόνιος αφού κατάφερε και πεθαμένος να φαλιρίσει…

  40. κοπτορ(ρ)απτικὴ ή μη, η ουσία των αποδιδομένων στον παπαδιαμάντη (δυστυχώς) παραμένει..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: