Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η απαξίωση του ρόλου των Μ.Μ.Ε.

Posted by sarant στο 15 Ιουνίου, 2011


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα 15.6.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Διαδήλωση, συγκέντρωση, πορεία και γενικά οποιαδήποτε μαζική εκδήλωση των πολιτών, δε νοείται χωρίς να σηκωθούν πανώ και πλακάτ και χωρίς να ακουστούν συνθήματα.
Τον καιρό της «αποστασίας» οι χιλιάδες των πολιτών που συγκεντρώνονταν στον «συνήθη τόπο των συγκεντρώσεων», που ήταν γωνία Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους, κραύγαζαν πολλά τέτοια συνθήματα, επικρατέστερο από τα οποία ήταν «δε σε θέλει ο λαός – παρ’ τη μάνα σου κι εμπρός».
Αργότερα στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ΠΑΣΟΚοι, ΚΚΕδες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις φώναζαν «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ – το ίδιο συνδικάτο». Κατά την πρώτη ΠΑΣΟΚοκρατία το σύνθημα αυτό φυσικά εγκαταλείφτηκε, αργότερα όμως, όταν οι υπεσχημένες «καλύτερες μέρες» δεν ήρθαν, ακούστηκε ένα άλλο, «ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία – εξάρτηση, λιτότητα και φαυλοκρατία».
Ένα σύνθημα για να πιάσει πρέπει οπωσδήποτε να έχει κάποιον εσωτερικό ρυθμό και μέτρο και, ακόμη καλύτερα, ομοιοκαταληξίες. Πολλά συνθήματα έχουν σαφώς ειρωνικό χαρακτήρα, όπως το «τρεις κι εξήντα παίρνετε – και τον κόσμο δέρνετε», που απευθύνεται προς τα όργανα τάξεως, όταν δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλον, άλλα όμως είναι καθαρώς υβριστικά, τα οποία να μου επιτρέψετε να μην τα μεταφέρω εδώ αυτούσια, γιατί δεν είναι στο στυλ της γραφής μου, αλλά να δώσω περιληπτικά το νόημά τους.

Βεβαίως από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και από τις σελίδες πολλών εντύπων, γίνονται καθημερινά εμπεριστατωμένες και εμβριθείς αναλύσεις των δρωμένων, αλλά ο νοήμων ακροατής ή τηλεθεατής ή αναγνώστης διαισθάνεται πως κάτι του κρύβουν, πως κάτι παρασιωπούν, ενώ κάτι άλλα τα υπερτονίζουν. Και αυτό δεν περιορίζεται μόνο στην πολιτική. Αφορά γενικώς την ενημέρωση του κοινού. Για παράδειγμα στην Ελλάδα (αυτή την εξευτελισμένη χώρα των τεμπέληδων, αυτό το διεφθαρμένο κράτος, όπως το χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός του) γίνονται παρ’ όλα αυτά πολύ σπουδαία πράγματα. Σε πολλά Πανεπιστήμια, της Κρήτης, της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, γίνονται πρωτοποριακές έρευνες, με διεθνή απήχηση.
Πολλοί αγρότες με δικιά τους πρωτοβουλία και χωρίς καμμιά κρατική ενίσχυση ή επιδότηση, αλλάζουν τις παραδοσιακές καλλιέργειες με άλλες πιο αποδοτικές. Βιοτέχνες κατασκευάζουν, με πρωτόγονα μέσα, ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, για να μη μιλήσω για τις άπειρες και υψηλού επιπέδου πολιτιστικές εκδηλώσεις, που γίνονται σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης. Ε, λοιπόν γι’ αυτά τα θαυμάσια επιτεύγματα οι α… ρ… κ… (παραλείπονται τρεις λέξεις) δημοσιογράφοι δε λένε συνήθως τίποτα (δεν «πουλάνε», όπως φαίνεται). Αντίθετα θα προβάλουν ό,τι δυσάρεστο και απεχθές συμβαίνει: από θεομηνίες και δυστυχήματα, έως εγκλήματα, καταχρήσεις και σκάνδαλα.

Δεν ανήκω στην κατηγορία των συνωμοσιολογούντων, αλλά η συμπεριφορά αυτή είναι τόσο ενορχηστρωμένη, ώστε με βάζει στον πειρασμό να υποπτευθώ πως σε κάποιους συμφέρει να είναι οι πολίτες περίφοβοι, να νιώθουν ανασφάλεια και δέος μπροστά στο μέλλον, γιατί έτσι χειραγωγούνται πιο εύκολα.
Ο λαός, με το αλάνθαστο κριτήριό του, έχει αρχίσει να υποπτεύεται πως κάποιο λάκκο έχει η φάβα, αναφορικά με τον ρόλο των Μ.Μ.Ε. (το οποίο αρκτικόλεξο σημαίνει Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μπορεί όμως και να σημαίνει Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού) και αναζητεί να τα υποκαταστήσει.
Πώς έγινε αυτό;
Πριν από τρεις δεκαετίες αυτό θα ήταν αδύνατο. Έλα όμως που τα πράγματα αλλάζουν και μάλιστα με ραγδαίους ρυθμούς. Η Πληροφορική έχει μεταμορφώσει το χαρακτήρα της επικοινωνίας. Εκτός του ότι λειτουργούν στο διαδίκτυο αληθινές τηλεοράσεις, όπως η θαυμάσια TVXS (=TV Χωρίς Σύνορα) του Στέλιου Κούλογλου, υπάρχουν εξαιρετικοί ιστότοποι ενημέρωσης, όπως το PROTAGON, το ANTIBAROΝ και άλλοι πολλοί.
Έχουμε εξάλλου τα διάφορα Facebook ή Twiter ή άλλους ιστότοπους, αλλά και τα κινητά τηλέφωνα, που από τον καιρό των διαδηλώσεων για τις φωτιές στην Πάρνηθα και την Ηλεία πριν από πέντε χρόνια, ως τις περσινές και φετινές εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο κινητοποιώντας εν ριπή οφθαλμού χιλιάδες πολίτες.

Η νεολαία (έχω στο νου μου τις δεκαπεντάχρονες εγγόνες μου, που παίζουν στα δάχτυλα την καινούργια τεχνολογία) αυτό το έχει καταλάβει από καιρό, αλλά το αποφασιστικό βήμα θα γίνει όταν οι ώριμοι άνθρωποι θα αποφασίσουν να μην ανήκουν στους «“αναλφάβητους” του 21ου αιώνα» και υιοθετήσουν την ενασχόληση με την πληροφορική. Όταν αντί να κάθονται στον καναπέ και να καταναλώνουν αποχαυνωμένοι το κουτόχορτο που τους σερβίρουν τα Μ.Μ.Ε., καθίσουν μπροστά στον υπολογιστή τους και μπούνε στον απέραντο, αχανή και μαγευτικό κόσμο του διαδικτύου. Έχω δυο παραδείγματα στο νου μου: Το ένα παγκόσμιας εμβέλειας, αφού αφορά τον Πορτογάλο Νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου, ο οποίος σε ηλικία εβδομήντα ετών έμαθε να χειρίζεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και δημιούργησε δικό του ιστότοπο. Το άλλο, τοπικού χαρακτήρα, που εντόπισα στην Αίγινα. Εκεί λοιπόν γνώρισα μια σεβαστή δέσποινα των γραμμάτων και της ιστορίας, τη Γωγώ Κουλικούρδη, η οποία σε ηλικία εβδομήντα, επίσης, ετών αγόρασε υπολογιστή, έμαθε να τον χειρίζεται και έγραψε σ’ αυτόν τα τρία τελευταία βιβλία της.
Ας γυρίσουμε λοιπόν την πλάτη (κυριολεκτικά) στην τηλεόραση κι ας ενστερνιστούμε τη νέα τεχνολογία. Τουλάχιστο δε θα μας δουλεύουν.

10 Σχόλια to “Η απαξίωση του ρόλου των Μ.Μ.Ε.”

  1. Προσυπογράφω και πάλι λέξη προς λέξη! Εντυπωσιακά ανοιχτόμυαλος άνθρωπος! Συγχαρητήρια για την επιλογή σου Νίκο! 🙂

  2. νέο kid στο block said

    Τρεις κι εξήντα παίρνουμε και στα μπλογκς το σέρνουμε (…το κουρασμένο μας σαρκίο).
    Σαράντ και Γάτο στο ίδιο συνδικάτο (των ελεεινών ζατρικαδόρων :-))
    Πιότητα (το σημιτικόν…) στη μπλογκόσφαιρα, θύελλες στη στρατόσφαιρα (της πολιτικής)
    Και μετά τα παραπάνω αηδή συνθήματα (για τα οποία εκλιπαρώ την επιείκεια σας), κλείνω με το ΚΟΡΥΦΑΙΟ και ALL TIME CLASSIC … ‘Τιμάται ο θρύλος και ο Πειραιάς!’
    Κουράγιο χωριανοίιιιιι !!

  3. tamistas said

    Τιμάται, τιμάται και πιότερο βρυχάται!

    Απόψε, από τα παραδοσιακά μμε:
    Ο Πρετεντέρης είπε περίπου «εντάξει, να δεχτείς τους όρους για χορήγηση του δανείου, αλλά θα αρνηθείς αν ο τραπεζίτης σου πει ότι μαζί με τη δόση που θα δίνεις θα σου δέρνω τη γυναίκα…»
    – Εννοούσε «θα σου πηδάω τη γυναίκα», είπα στον πατέρα μου, περίπου συνομήλικο, φαντάζομαι, του κ. Δημήτρη.
    – Κατ’ ιδίαν αυτό θα έλεγε, μου απάντησε ο πατέρας μου. Όμως, συνέχισε, σε κανέναν δεν θα άρεσε να πηδήσουν τη γυναίκα του, ενώ να τη δείρουν, θα άρεσε σε αρκετούς…

    Ο πατέρας μου είναι τηλεορασάκιας και καθόλου ορθός πολιτικώς.

  4. Θέμης Ματσούκας said

    Νίκο, δώσε χαιρετίσματα στόν πατέρα σου, άν μέ θυμάται. Καί πές του ότι έχω κόψει τήν τηλεόραση, εδώ καί χρόνια πλέον.

  5. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Θέμη, ασφαλώς και θα του το πω -χάρηκα που σε άκουσα!

  6. Νέο kid στο block said

    Κορυφαίο που άκουσα ψες από τον μεγαλοδημοσιογραφο κο Χατζηνικολάου στο δελτίο ‘ειδήσεων’ του Αλτερ. ‘…σας διαβεβαιώ (για τον Κωστή Στεφανόπουλο γινόταν λόγος) ότι το μυαλό του λειτουργεί καλύτερα ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ…!!’
    Ε ρε καλάμια που έχουν καβαλήσει….

  7. sarant said

    Σιγά το δύσκολο, έπρεπε να του απαντήσει κάποιος!

  8. Ηρώ Διαμαντούρου said

    Συμφωνώ κι επαυξάνω, μπράβο στον μπαμπά! Και γω εκτιμώ αφάνταστα τους ηλικιωμένους που έχουν κατακτήσει την τεχνολογία, ξέρω πολλούς, παραδόξως. Το κακό είναι πως πρόκειται σχεδόν μόνο άντρες, μπορώ να πω.

    Όσο για τα ΜΜΕ, απόλυτο δίκιο. Μικρό παιδί αναρωτιόμουν γιατί δεν λένε ποτέ κάτι ευχάριστο οι ειδήσεις ή γιατί δεν υπάρχει ένα δελτίο με θετικά νέα και μόνο (με τον ίδιο τρόπο που απορούσα γιατί λέμε «γραφεία τελετών» και εννοούμε μόνο κηδείες). Μετά κατάλαβα ότι αν δεν μπει ο δημοσιογράφος στην λογική της κρεμάλας, όπως τη βάφτισα, ώστε να προκαλέσει το πλήθος να χάσκει μπροστά στην καταστροφή (όπως τότε που κρεμούσαν κάποιον και το πλήθος έτρεχε να δει) και να νιώθει ότι φτηνά τη γλίτωσε (ή να ηδονίζεται φοβούμενο το ότι μπορεί να το πάθει εύκολα αυτό που βλέπει), απλώς δεν «πουλάει».

    Τέλος, περί τηλεόρασης: η ελληνική τηλεόραση έχει πεθάνει, είναι τραγική, οι αξιόλογες στιγμές της είναι απειροελάχιστες -και για όποιον ξέρει να τις ξετρυπώνει. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα δελτία, αλλά στα πάντα. Αξίζει τον κόπο λοιπόν, ακόμα κι αν δεν μιλάει κανείς παρά μόνο ελληνικά, να δώσει ένα 300άρι ευρώπουλα (ναι, το ξέρω ότι έχουμε κρίση, γι’ αυτό το λέω, αν με καταλαβαίνετε) και να βάλει δορυφορική και να ανοίξει το μάτι του. Υπάρχουν δεκάδες εξαιρετικά ξένα κανάλια κάθε εθνικότητας (γαλλικά, γερμανικά, αυστροελβετικά, πολωνέχικα, ρώσικα, ιταλιάνικα, αραβικά, αμερικάνικα ό,τι θέτε), ελεύθερα και μη συνδρομητικά (ακόμα και το Mezzo, που υποτίθεται ότι είναι συνδρομητικό, το βλέπεις ελεύθερα), όπου αν μη τι άλλο το ΒΛΕΜΜΑ συνέρχεται από την ασχήμια των ελληνικών πλάνων και προσώπων και το ΑΥΤΙ συνηθίζει σε αξιοπρεπείς τόνους φωνής… Αυτό είναι το λιγότερο που μπορείς να κερδίσεις, και ήδη είναι πολύ βασικό. Από κει και πέρα, έχεις να δεις ταινίες, ντοκιμαντέρ, φρεσκότατες παραγωγές κάθε είδους,ειδήσεις, μουσική κάθε είδους, αθλητικά, μόδα, μαγειρική -ό,τι θέλετε ανά πάσα στιγμή το θελήσετε. Μετά από ένα μήνα σερφάρισμα σε κάθε λογής κανάλι θα καταλήξετε σε καμιά δεκαριά αγαπημένα και θα με θυμηθείτε. Θα ανοίξει το είναι σας. Και επίσης θα νιώσετε ότι υπάρχει ελπίδα.

  9. Συμφωνώ απόλυτα και με τον μπαμπά Σαραντάκο και με την Ηρώ από πάνω.
    Τα ελληνικά ΜΜΕ πλέον, απευθύνονται μόνο σε ανθρώπους που απλά έχουν πάψει να σκέφτονται, ή, φυσικά, σε ηδονοβλεψίες. Τρομολαγνεία, βρισίδι, και κήρυγμα, πολύ κήρυγμα… Ο καθένας που μιλάει γνωρίζει την απόλυτη αλήθεια, με απόλυτη βεβαιότητα. Από δημοσιογράφος μέχρι τραγουδιστής και μοντέλο.
    Και ανάμεσα σ’ολα αυτά, πάρε να’χεις μπούτι, στήθος, στρινγκ…
    Έχω πάψει να ενημερώνομαι εδώ και πολύ καιρό από τα παραδοσιακά Μ.Μ.Ε. Το πολύ να διαβάσω αρθρογραφία συγκεκριμένων ανθρώπων.

    Η δορυφορική τηλεόραση πράγματι είναι μια λύση, και πραγματικά από τη σύγκριση καταλαβαίνεις σε τι ελεεινά χάλια είναι η Ελληνική. Εναλλακτικά, μπορείτε απλά να αφήσετε την ενημέρωσή σας στο Διαδίκτυο, και την τηλεόραση να την χρησιμοποιείτε μόνο για να βλέπετε ταινίες.
    Τις εφημερίδες; Για να τα τυλίγετε ψάρια ενδεχομένως. Α, και απ’ ότι έμαθα στο στρατό είναι καλές και για να καθαρίζετε τζάμια.

    Και για να έχει και θετική συμβολή το σχόλιό μου, υπάρχει ένα ωραιότατο σάιτ, το kala-nea.gr όπου δημοσιεύονται μόνο καλά νέα! 🙂

    Άντε, ο άγιος Μνημόνιος να μας έχει καλά μέρα που είναι, και χρόνια πολλά στον παρολίγο παραιτηθέντα πρωθυπουργό μας.

  10. Ηλεφούφουτος said

    Αμ το σχολιασμό που τον πάτε;
    Ή το τηλεδιανοουμενιλίκι;
    Στο Διαδίκτυο θα βρεις πλέον σχολιασμό της πολιτικής σε πολύ υψηλότερο επίπεδο και ενεργούς διανοουμένους, που το κοινό δεν τους ονομάζει διανοουμένους, δεν έχουν θεσμοθετηθεί δηλαδή ως διανοούμενοι, πράγμα που συνηγορεί στο ότι είναι ενεργοί και γνήσιοι διανοούμενοι, όχι κρατικοδίαιτοι και πνευματικά νεκροί, σαν τους 32.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: