Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια καινούργια μορφή πάλης

Posted by sarant στο 21 Ιουνίου, 2011


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου,  δημοσιεύτηκε σήμερα, 21.6.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης, με τον υπότιτλο: Απόπειρα να αξιολογηθούν οι συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων.

Σχεδόν πριν από ένα μήνα ξεκίνησαν οι τεράστιες συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων, που μπορεί να γίνονται με κέντρο την Πλατεία Συντάγματος, αλλά έχουν επεκταθεί και σε αρκετές γειτονιές της πρωτεύουσας, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλές επαρχιακές πόλεις. Και το σπουδαιότερο: το κυριολεκτικά πρωτόγνωρο αυτό κίνημα όχι μόνο δε λέει να ξεθυμάνει, αλλά δυναμώνει και αυτοοργανώνεται.
Πρώτα-πρώτα, άρχισαν να λειτουργούν, κατά τη διάρκεια των συγκεντρώσεων και στο πλαίσιό τους, λαϊκές συνελεύσεις, στις οποίες οι αγανακτισμένοι πολίτες παίρνουν αποφάσεις ή υιοθετούν προτάσεις, όπως για παράδειγμα η πολύ σημαντική πρόταση να συγκροτηθεί «Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου», η οποία να προωθήσει τη διαχρονική πρόσβαση των πολιτών στις συμβάσεις με τις οποίες διαμορφώθηκε το δημόσιο χρέος, καθώς και τον έλεγχο της νομιμότητας του χρέους. Σε άλλη συγκέντρωση, στις 8 Ιουνίου, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί στις 17 του μήνα «Ημέρα Λαϊκής Ενημέρωσης και Διαβούλευσης σχετικά με την Άμεση Δημοκρατία και το Σύνταγμα».
Η εκδήλωση πράγματι έγινε και σ’ αυτή μίλησαν ο ακατάβλητος Μανώλης Γλέζος, το ζωντανό ακόμα σύμβολο της Αντίστασης του λαού μας, ο Γιώργος Αναστασόπουλος, ο Κώστας Δουζίνας, ο Γιώργος Οικονόμου και ο Σταύρος Σταυρίδης, και ακολούθησε ζωηρή συζήτηση.

Ένα δεύτερο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι πως οι συγκεντρωμένοι περιφρουρούν τον ειρηνικό χαρακτήρα των συγκεντρώσεών τους, απομονώνουν τους χούλιγκαν και κατόρθωσαν κατά τη μοναδική φορά που τόλμησαν να εμφανιστούν οι γνωστοί-άγνωστοι κουκουλοφόροι, με την κάλυψη της Αστυνομίας και εν μέσω βροχής «χημικών», δηλαδή ασφυξιογόνων ουσιών, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, όχι μόνο δεν πανικοβλήθηκαν, αλλά μείνανε, κάποιοι χορεύοντας πεντοζάλη, και ανακτήσανε τον χώρο απομονώνοντας τους κουκουλοφόρους.
Τρίτο καινούργιο και ελπιδοφόρο στοιχείο είναι η ευρεία χρήση της Πληροφορικής και του Διαδικτύου, που ο ανεκδιήγητος (δεύτερος πλέον) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης χαρακτήρισε «μόδα». Πραγματικά το διαδίκτυο υπήρξε πραγματικό όπλο στα χέρια των αγανακτισμένων πολιτών, οι οποίοι το χρησιμοποιούν τόσο για κινητοποιήσεις όσο και για τηλεδιασκέψεις.
Τέταρτο, τέλος, στοιχείο είναι πως οι συνεχιζόμενες συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων άρχισαν να λειτουργούν σαν καταλύτης, όπως λέμε οι χημικοί, των εξελίξεων. Δεν είναι μόνο η απαίτηση να γίνει λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους, για να εξακριβωθεί σε τι ποσοστό είναι νόμιμο ή παράνομο. Είναι το γεγονός πως πολλοί πολίτες έχουν στείλει εξώδικα στους βουλευτές της περιφέρειάς τους, με τα οποία τους εγκαλούν για αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεών τους. Το λογικώς επόμενο βήμα είναι η υποβολή μηνύσεων εκ μέρους των ψηφοφόρων κατά των βουλευτών για εξαπάτηση.

Οι συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων έχουν δείξει πολύ καθαρά την ουσιαστική χρεωκοπία του πολιτικού συστήματος, τον πραγματικό ρόλο των Μ.Μ.Ε. ως μέσων παραπλάνησης και την ανεπάρκεια των προτάσεων κάποιων κομμάτων της Αριστεράς, που προτείνουν με γενικόλογο και αόριστο λόγο «αντίσταση» ή «αντεπίθεση», χωρίς όμως να κάνουν συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις. Με λίγα λόγια, οι συγκεντρώσεις έχουν καταδείξει την ανικανότητα των θεσμοθετημένων κοινωνικών μορφωμάτων να αποτυπώσουν το λαϊκό αίσθημα.
Το ερώτημα, όμως, που για την ώρα μένει αναπάντητο, αφορά το τι μέλλει γενέσθαι.
Πολλοί αναρωτιούνται εάν η μαζικότητα των εκδηλώσεων των «αγανακτισμένων» πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί κίνημα, το οποίο από τη φύση του δεν μπορεί παρά να έχει συγκρουσιακό χαρακτήρα. Σύγκρουση, όμως, δε σημαίνει αναγκαστικά βία. Τρανό παράδειγμα είναι το κίνημα ανυπακοής και μη βίας που ξεκίνησε ο Μαχάτμα Γκάντι και το οποίο κατέληξε στην ουσιαστική διάλυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, όταν αποσπάσθηκαν από αυτήν η Ινδία και το Πακιστάν.

Η απαίτηση από τους πολίτες να ενημερώνονται υπεύθυνα από τις Αρχές για όλες τις ενέργειές τους και η απαίτηση να τηρούνται από τις Αρχές οι νόμοι πρέπει επίσης να βρίσκονται μέσα στους σκοπούς του κινήματος των αγανακτισμένων. Αν το καλοεξετάσουμε, οι νόμοι ήταν πάντα το καταφύγιο των αδύνατων. Κάτι ήξερε ο Ηράκλειτος που συνιστούσε στους πολίτες να υπερασπίζονται τους νόμους όπως θα υπερασπίζονταν τα τείχη των πόλεών τους.
Ας υποθέσουμε πως, επηρεασμένοι από το κίνημα των αγανακτισμένων, οι πολίτες άρχιζαν οργανωμένα να καταθέτουν βροχή μηνύσεων κατά των αρμοδίων πάσης φύσεως όταν τους έπιαναν να παρανομούν. Όχι πως τελικά θα τρώγανε τίποτα βαριές ποινές, μην έχουμε αυταπάτες, αλλά και η πιο ελαφριά ποινή μετρά όταν έρχεται η ώρα των προαγωγών και αυτό τους πανικοβάλλει.
Ας υποθέσουμε επίσης πως οι πολίτες αποφάσιζαν να μην εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς τις εφορίες και τις τράπεζες, εάν προηγουμένως δεν οδηγηθούν στις φυλακές οι μεγάλοι φοροφυγάδες και εισφοροδιαφεύγοντες και οι πρωταγωνιστές των οικονομικών σκανδάλων. Βεβαίως αν αυτό το κάνουνε δέκα ή είκοσι πολίτες, θα βρίσκανε χωρίς αμφιβολία τον μπελά τους. Αν όμως το κάνουνε είκοσι χιλιάδες φορολογούμενοι μαζί; Θα βάζανε είκοσι χιλιάδες άτομα στη φυλακή; Μα δε χωράνε, εκτός αν αναβιώσουν τα Γιούρα και το Μακρονήσι.
Καταλήγοντας, νομίζω πως η έως τώρα αποτίμηση των αποτελεσμάτων των συγκεντρώσεων των αγανακτισμένων είναι θετική. Και θα επακολουθήσουν πολλά ακόμη.

 

20 Σχόλια to “Μια καινούργια μορφή πάλης”

  1. τυφλός said

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_19/06/2011_446367

    http://folders.skai.gr/main/theme?id=235&locale=el

  2. sarant said

    Ευχαριστώ για το σχόλιο -το είχε τσακώσει η σπαμοπαγίδα και πέρασε τη νύχτα στο κρστητήριο, αλλά τώρα το απελευθέρωσα 🙂

  3. τυφλός said

    #2, Ρώτησα κι έμαθα για ποιο λόγο τσακώνει σχόλια η σπαμοπαγίδα και περίμενα. Εγώ ευχαριστώ. 🙂 Καλημέρα σε όλους.

  4. LandS said

    Διαβάζοντας τους «αστικούς μύθους» της Καθημερινής, από το λινκ του #1, δεν μπορώ παρά να …μειδιάσω, με την μέθοδο της καλής εφημερίδας να αποκαλεί «αστικό μύθο» ό,τι δεν συμφωνεί με τους μύθους στους οποίους βασίζεται η οικονομικό-κοινωνικό-πολιτική της «γραμμή».
    Α. Ο μύθος της χρεοκοπίας. Έχω ξαναγράψει και σε αυτό το blog για την λέξη χρεοκοπία που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα στη θέση πότε του όρου default (αθέτηση-στάση-αναστολή πληρωμών)) και πότε του όρου insolvency (αφερεγγυότητα) . Με δεδομένο ότι από τον Μάρτιο του 2010 τα sreads έχουν δεκαπλασιαστεί, ότι το Μνημόνιο 1, ήθελε να ξαναβάλει την Χώρα στις Αγορές ( = να την κάνει φερέγγυα) και το Μεσορόθεσμο ίσως και να μη την βάλει ποτέ, (ακούσαμε την περασμένη βδομάδα ότι από το 15 και μετά θα δουλεύουμε αποκλειστικά με τον νέο Μηχανισμό Στήριξης) το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι καμιά Χρεοκοπία=Αφερεγγυότητα δεν έχει αποφύγει η Ελλάδα. Αυτό που έχει αποφευχθεί είναι η Χρεοκοπία=default, που όπως και να το κάνουμε θα στοιχίσει, όταν γίνει, γιατί θα γίνει, μόνο στις Παπανδρεϊκές «Δάνειες Δυνάμεις».
    Β. Στο δήθεν μύθο 9, εκτός του ότι εφευρίσκεται με την μέθοδο του double-talk η επίπτωση από τα περίεργα Eurocommercials, αγνοείται χαρακτηριστικά το γεγονός ότι μέχρι και το 2008 υπήρχαν πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή οι δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης, χωρίς τους τόκους, καλύπτονταν από τα έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού, που σημαίνει ότι το δημόσιο χρέος αύξανε για να καλύψει τόκους. Ακόμα και για το 2009-2010 το Πρωτογενές Έλλειμμα, από μόνο του, δεν δικαιολογεί τόσο μεγάλη αύξηση του Δημόσιου Χρέους. Τα στοιχεία βρίσκονται στο site του Υπουργείου, του Γενικού Λογιστήριου του Κράτους, σε αυτό της Eurostat, κλπ. Όποιος ξέρει δύο από τις τέσσερις πράξει και έχει λίγο μυαλό, τα βλέπει.
    Γ. Άφησα για το τέλος τον δήθεν μύθο 1. Παρατηρήσατε ότι από τους 11 είναι ο μοναδικός που δεν έχει την παραμικρή προσπάθεια τεκμηρίωσης. Λαμβάνεται (εδώ, νομίζω, ότι κάνω καλά που δεν λέω παίρνεται) ως δεδομένο, για να μη πω αυταπόδεικτη αλήθεια, ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος.

    Τέλος, για το «τι λένε για μας» θα βάλω, επειδή τα έχω πρόχειρα και είναι αρκετά εκλαϊκευτικά, δυο άρθρα του Michael Hudson (υπάρχει στην Wikipedia, έκανε και «τροϊκανός» από το ΔΝΤ στην Λετονία μέχρι που αηδίασε με την Commission και την ΕΚΤ) στο blog του Πανεπιστημίου του Μιζούρι.

    http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2011/06/replacing-economic-democracy-with.html
    http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2011/06/will-greece-let-eu-central-bankers.html

  5. Hades said

    Πολύ ενδιαφέρουσα θέση και θα συμφωνήσω σε πολλά σημεία, κυρίως στα ουσιώδη.
    Η μόνη μου «ένσταση» (αν μπορεί κανείς να την πει έτσι) έχει να κάνει με το ότι κάποια πράγματα δεν είναι και τόσο ρομαντικά όσο φαίνονται, όπως πχ το αυθόρμητον των λαϊκών συνελεύσεων. Βέβαια από την άλλη μεριά, η απομάκρυνση από τον καναπέ και από τα ευαγή ΜΜΕ δείχνουν ότι το αρχέγονο ένστικτο της πολιτικής οργάνωσης δεν έχει φύγει από το αίμα του ανθρώπου, ακόμη κι αν βρίσκεται σε εντελώς νηπιακό στάδιο και με μπουσουλήματα. Ευχή και δική μου -που πηγαίνω στο Σύνταγμα από την πρώτη μέρα, αν και όχι καθημερινά- είναι να βγει κάτι πραγματικά καλό απ’όλο αυτό και δεν εννοώ μόνο το να θορυβηθούν οι βουλευτές (που ήδη έχει συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό). Θα δείξει.

  6. τυφλός said

    #4, Δυστυχώς πρέπει να φύγω. Δεν έχω χρόνο να διαβάσω τα εκτενή άρθρα που παραθέτετε.
    Πάντως, παραδέχομαι ότι η Καθημερινή, αν και πολύ καλή εφημερίδα, μπορεί να έχει γραμμή. Κι αφού δέχομαι αυτό, μάλλον έχει γραμμή και ο διευθυντής της εφημερίδας και παρουσιαστής των Φακέλων. Αλλά και οι αναλυτές στο BBC, που υποστηρίζουν ότι δε συμφέρει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει γιατί μεγάλος μέρος του χρέους βρίσκεται σε ελληνικούς οργανισμούς, κι αυτοί γραμμή έχουν;

  7. Κι εγώ, όπως ήδη ξέρετε, είμαι τακτικός θαμώνας του Συντάγματος (αν και ούτε κι εγώ καθημερινός), και γενικά με ενθουσιάζει το όλο κλίμα. Οι λαϊκές συνελεύσεις είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, και νομίζω ότι θα ήταν σκόπιμο να αποκτήσουν, γιατί όχι, και κάποιο θεσμικό ρόλο, σε συνδυασμό με ηλεκτρονική ψηφοφορία μέσω ίντερνετ κτλ.
    Βέβαια, πρέπει εδώ να πω ότι παρόλο που ανήκω στους «Αγανακτισμένους», δεν συμμερίζομαι ούτε την άποψη ότι πρέπει να κηρύξουμε στάση πληρωμών, ούτε ότι πρέπει να φύγουμε από την Ευρωζώνη, ούτε τίποτα τέτοιο.
    Και νομίζω μάλιστα πως ούτε και η πλειοψηφία του κόσμου το θέλει αυτό, και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ένα δημοψήφισμα με ερώτημα «μέσα στην ευρώπη και αποδοχή μέτρων λιτότητας και ρύθμισης των δημοσιονομικών μας ή έξω από αυτήν και χρεοκοπία;» θα έβγαζε ξεκάθαρα φιλοευρωπαϊκό αποτέλεσμα.
    Ας μην ξεχνάμε ότι ενάμιση χρόνο τώρα που είμαστε υπό το Μνημόνιο, ο μέσος Έλληνας γενικά δεν διαμαρτυρόταν, υπέμενε την κατάσταση και έλπιζε σ’αυτά που του υπόσχονταν, ότι τα μέτρα θα ήταν προσωρινά, ότι από 2012 θα ήμασταν ξανά αξιόπιστοι στις αγορές, κτλ. Αυτό που προκάλεσε τη μαζική αγανάκτηση και στον τελευταίο Έλληνα σήμερα, δεν είναι το μνημόνιο καθεαυτό, κατά τη γνώμη μου πάντα.
    Είναι το ψέμα, είναι η συμπεριφορά των πολιτικών μας, η ατιμωρισία, η αδικία! Γιατί μια ζωή τα μέτρα να ζημιώνουν κατά πρώτο λόγο τους φτωχότερους; Δεν είναι άδικο αυτό; Δουλεύω στον τομέα της ναυτιλίας εδώ και κάποια χρόνια και σας διαβεβαιώ ότι οι εφοπλιστές πληρώνουν λιγότερα στην εφορία απ’ ότι εγώ, που κι εγώ πληρώνω λιγότερα απ’ ότι ένας μισθωτός που δηλώνει κανονικά το μισθό του! Μας ανακοινώσανε μια λίστα με οργανισμούς του Δημοσίου που έπαιρναν λεφτά του κράτους χωρίς να έχουν αντικείμενο. Τι έγινε με αυτή τη λίστα; Έκλεισαν κανέναν; Και επιτέλους, αν θέλουν να υπάρχει έστω ένας Έλληνας που να τους θεωρεί ηγέτες, δεν πρέπει να δώσουν έστω ένα ελάχιστον παράδειγμα με τη στάση τους; Δεν πρέπει να αποδεχτούν κάποιες περικοπές των προνομίων τους;

    Κατ’ εμέ η φωνή της πλατείας είναι η εξής:
    Σοβαρευτείτε, κόψτε τα ψέματα και τα ξύλινα λόγια, μιλήστε με εντιμότητα και ειλικρίνεια, τιμωρήστε κανέναν μεγαλοκαρχαρία, μειώστε κάπως τα εξωφρενικά και προκλητικά σας προνόμια, και μετά αν είναι τόσο απαραίτητο, κόψτε και λίγο τη σύνταξη της μητέρας μου. Όχι όμως να ξεκινάτε από αυτό! Αν δεν είστε πρόθυμοι να σοβαρευτείτε, ας έρθει η χρεοκοπία, μήπως και το σοκ ταράξει συθέμελα κάποια πράγματα και τα ξαναχτίσουμε από την αρχή σωστότερα.

  8. a8lios said

    Και ένα άρθρο δικό μου επί του θέματος:
    http://mygranma.wordpress.com/2011/06/20/1848/

  9. LandS said

    #6
    Και το BBC καλό μέσο είναι, και με μεγάλη φήμη impartiallity που θα έλεγαν οι ίδιοι, χωρίς πάντως να υπάρχει 100% συμφωνία στο Κοινό ότι δεν ακολουθεί, και αυτό, κάποια «γραμμή». Όμως, για τους αναλυτές, το bbc «δεν φέρει καμιά ευθύνη» μια και πρόκειται για ανθρώπους που εργάζονται σε κάποια τράπεζα, σε κάποιο οίκο αξιολόγησης, σε κάποια ασφαλιστική εταιρεία, εν γένει σε κάποιο χρηματοπιστωτικό οργανισμό ή σε άλλα μέσα ενημέρωσης όπως το Reuters ή το Economist Intellignce Unit, που διατηρούν ειδικά τμήματα εξειδικευμένης(και αδρά αμειβόμενης) ενημέρωσης-ανάλυσης, κάτι που δεν κάνει το ίδιο το bbc.

    Στην ουσία της παρατήρησης σας. Όντως, σχεδόν το μισό χρέος είναι σε χέρια ελληνικών τραπεζών (που έχουν πάρει δώρα 90δις. από το ελληνικό δημόσιο για «ενίσχυση ρευστότητας») και άλλων ιδιωτικών χρηματοπιστωτικών οργανισμών (κυρίως θυγατρικών ξένων ή εξαρτημένων από ξένους ιδιώτες), αλλά και ασφαλιστικών ταμείων, σαν αυτά που ο αρμόδιος υπουργός μας ενημέρωσε εχτές ότι ούτως ή άλλως ενισχύονται από τον κρατικό κορβανά με 2δις το χρόνο. Επίσης κάτι λιγότερο από 50δις (περίπου το 15%) τα έχει ήδη η ΕΚΤ. Τι σημαίνει αυτό; Και γιατί το ρεπορτάζ (όχι «οι αναλυτές» ) του BBC λέει ότι το key to contagion είναι το 23% που έχουν οι ξένες Τράπεζες;

    Πρώτα από όλα, αν η Ελλάδα δεν πάρει την πέμπτη δόση των 12δις, θα κάνει default στα ομόλογα που λήγουν τώρα και στους τόκους που «γίνονται δεδουλευμένοι» (για να συνδέσω την κουβέντα με το γκρο μπετό προηγούμενης συζήτησης) τώρα, και όχι σε ολόκληρο το χρέος που η λέξη «χρεοκοπία» παραπέμπει.
    Δεύτερον: Τα Ταμεία και οι Τράπεζες του εσωτερικού ήδη «κουλαντρίζονται» δηλ. ενισχύονται από τον κρατικό κορβανά . (Αξίωμα: Ομόλογο Δημοσίου σε οργανισμό που ελέγχεται ή/και εποπτεύεται, ακόμα και εξαρτάται από το Δημόσιο, δεν είναι χρέος)
    Τρίτον: Έχει προταθεί, ως λύση για το χρέος της Ευροζώνης, να μαζέψει η ΕΚΤ το μεγαλύτερο κομμάτι του χρέους της Περιφέρειας. (Αξίωμα: Ομόλογο Δημοσίου στα χέρια της Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι χρέος)
    Τι μένει; Το 23% που έχουν οι Τράπεζες της Γαλλίας (κατά πρώτο λόγο) της Γερμανίας (και άλλων χωρών σε μικρότερη έκταση). Μα, μόλις πριν λίγους μήνες οι Bundesbank έδωσε 40δις για να «διασώσει» μια τραπεζούλα που δεν την είχαμε ακούσει πιο πριν….
    Είναι ο κίνδυνος να ακολουθήσουν (λόγω του …Τέταρτον) σε «αθέτηση» οι Πορτογαλίες, Ιρλανδίες, και οι (ωχ! ) Ισπανίες, για να μη πούμε Ιταλίες και Γαλλίες (οπότε χεράτα μας τον Πλάτανο, το χε με έψιλον) .
    Έχουμε (κακώς) αφήσει έξω τους κατόχους των συμβολαίων ασφάλειας που θα ωφεληθούν (αυτό γιατί όχι οφεληθούν; ) , αλλά ζημιώνοντας τους εκδότες των cds, με ορατό κίνδυνο επανάληψης του Φθινοπώρου του Οχτώ.

  10. shin0bi said

    @ Τυφλός : Ζείς σε άλλο πλανήτη μήπως ή είσαι ακόμα τόσο αφελής που μπορείς να διαβάσεις την Καθημερινή χωρίς να κάνεις εμετό από την άθλια μνημονιακή προπαγάνδα;
    @ Στέλος #7 . Κατα τη γνώμη μου δεν νομίζω ότι εδώ και ενάμιση χρόνο ο μέσος Έλληνας δεν διαμαρτυρόταν. Και απεργίες γίναν και φωνές ακούστηκαν και πολλά άλλα, Η προπαγάνδα όμως φρόντισε ώστε να μην εντείνεται η κατάσταση. Θυμίζω την μεγάλη μάχη να μας πείσουν για τους πλουσιοπάροχα αμειβόμενους δημόσιους υπαλλήλους, το υπεράριθμό τους ( λυσσάξαν να τος μετρήσουν επειδή ήταν » πανω από 1 εκατομμύριο, βγήκαν 700.000 και αυτοί ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να λένε οτί έχουμε 1 εκατομμύριο , ΕΛΕΟΣ) και ότι τέλος πάντων είναι η πηγή κάθε κακού. Κάθε τόσο πέταγαν και 1 επίδομα που μπορεί να παίρναν 5 λαμόγια και φυσικά το χρεωναν σε όλο τον κόσμο. Και πολλά άλλα, δεν χρειάζεται να τα εξιστορώ. Είναι η γνωστή μέθοδος της διχόνοιας, αλλιώς διαίρει και βασίλευε. Και ως γνήσιος παρτάκιας ο Ελληνάρας έσπευσε να στραφεί ενάντια στον συνάθρωπό του.
    Από τότε όμως (ευτυχώς από μία άποψη) η συνεχής επιβολή μέτρων και χαρατσιών λειτούργησε αθροιστικά στον καθένα από εμάς ( σ’αλλον λιγότερο , αλλον περισσότερο) και για αυτό βλέπουμε να δημιουργείται σήμερα μια μαζικότητα και οι φωνές να πληθαίνουν. Σωρεύεται η αγανάκτηση, το αίσθημα της αδικίας και κυρίως καταρρίπτονται ο ένας μετά τον άλλο οι διάφοροι μύθοι των κυβερνόντων και των ΜΜΕ τους. Και είναι σίγουρο ότι θα πληθύνουν ακόμη περισσότερο οι φωνές και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος για μένα που αποφέρει η πλατεία. Το γεγονός ότι κάποιοι που μέχρι χθες κοιμόντουσαν αρχίζουν να σηκώνονται από το λήθαργο και αν μη τι άλλο να σκέφτονται. Δεν νομίζω ότι περιμένει κανείς να γίνει «επανάσταση» από τη μια μέρα στην άλλη.
    Γιατί ας μη γελιόμαστε . Ακόμη κοιμόμαστε ύπνο βαθύ.

  11. τυφλός said

    #9, Η διαφωνία μας έγκειται στη βάση του ζητήματος. Προφανώς είστε υπέρ της χρεοκοπίας, ενώ εγώ είμαι κατά. Σαφώς το μνημόνιο δεν είναι ό,τι καλύτερο μας έτυχε. Σαφώς, όπως αποδεικνύεται, υπήρχαν καλύτερες λύσεις. Δεν πιστεύω ότι η χρεοκοπία αποτελεί λύση. Η κυβέρνηση αποφασίζει να κόψει μισθούς και συντάξεις όποτε παρουσιάζεται στέρηση εσόδων ή βάζει επιπλέον φόρους. Όμως, τι έκανε με τους γιατρούς του Κολωνακίου; Κι όχι μόνο με τους γιατρούς, αλλά και με τους δικηγόρους, συμβολαιογράφους, μηχανικούς (πολιτικούς, αρχιτέκτονες, μηχανολόγους, τοπογράφους), λογιστές; Κι όχι μόνο με το Κολωνάκι, αλλά και σε άλλες περιοχές σ’ όλη την Ελλάδα; Τι έκανε με τις φωτογραφίες, μέσω google earth, των πολυτελών κατοικιών με πισίνες; Ενάμιση χρόνο τώρα, δημιουργήθηκε επιτροπή που θα είχε ως αντικείμενο να φτιάξει ένα νέο, δίκαιο φορολογικό νομοσχέδιο; Είναι δίκαιο να δηλώνει κάποιος τα πανάκριβα αυτοκίνητά του, τα σκάφη του, τις πισίνες του και να φορολογείται με βάση το εισόδημα; Μα φυσικά θα κρύψει το εισόδημα και θα δηλώσει όλα τα υπόλοιπα, αφού είναι άδικος ο νόμος. Υπάρχουν περιθώρια να βελτιώσουμε την καθημερινότητα μας ως πολίτες. Δεν είναι απαραίτητη η χρεοκοπία για να συμβεί αυτό. Φυσικά ήθελα και το περίμενα να ξεσηκωθούμε. Φυσικά χάρηκα μ’ αυτό που είδα. Όμως, δε θέλω ούτε στη δραχμή να επιστρέψουμε ούτε να βγούμε από την ευρωζώνη. Πιστεύω, ότι η κρίση είναι καθαρά πολιτική παντού. Χτες υπήρχε άρθρο στους NYT που έλεγε ότι η κρίση είναι στις Βρυξέλλες και όχι στην Αθήνα, αλλά ας μην βαρύνω άλλο το νήμα με περιττά λινκ. Εξάλλου καθένας έχει τις απόψεις του και σίγουρα βρίσκει τις θέσεις που τις υποστηρίζουν. Πιστεύω πως όλα τα πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στη Βουλή, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, έχουν ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Πολλά κομματικά και μη στελέχη πρέπει να τιμωρηθούν- όχι για να ηρεμήσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά μπας και γίνει ποτέ αυτή η χώρα λιγότερο διεφθαρμένη. Μάλλον η χρεοκοπία θα σταματούσε για πάντα τις ελπίδες να ανοίξει μια τέτοια δημόσια συζήτηση.
    Σχετικά με το βίντεο του bbc: υπάρχουν τέσσερις καλεσμένοι στην εκπομπή. Ο ένας είναι ανταποκριτής του bbc επί οικονομικών θεμάτων. Ένας άλλος είναι αναλυτής στους Financial Times. Υπάρχει μία ευρωσκεπτικίστρια από κάποιο Ευρωπαϊκό Κέντρο και ένας αναλυτής επενδυτικής, όχι ασφαλιστικής, εταιρίας. Γιατί, από αυτά τα τέσσερα άτομα, επικεντρωθήκατε μόνο στον τελευταίο αναλυτή, εσείς το ξέρετε. Πάντως ούτε οι FT ούτε το BBC μας έχουν υποστηρίξει ιδιαίτερα στο παρελθόν.

    #10, Δε σας έθιξα προσωπικά. Δε θεωρείτε ότι αυτά είναι βαριά λόγια για μια διαφωνία σε ιστολόγιο;

  12. τυφλός said

    Ήθελα μόνο τη λέξη δηλώνει με έντονα, μαύρα γράμματα. Αν δεν διορθωθεί, ας το φτιάξει όποιος μπορεί. Με συγχωρείτε για την αναστάτωση ξανά. 🙂

  13. trolloff said

    Τέτοιες αντιλήψεις είναι που μας καταχαράκωσαν. Αντιλήψεις που έμειναν στα χρόνια του 1848 κολλημένες, όπου επαναστάσεις είχαν λόγους ύπαρξης και λέξεις όπως παγκοσμιοποίηση και φαντς δεν είχαν ακόμα λεξικογραφηθεί.

    Η επίκληση στους λόγους του Ηράκλειτου ένα μόνο με διδάξει. Οι Α.Η.Π. έλεγαν και καμιά σαχλαμάρα, μέσα στην γενική βαρεμάρα που τους κατέτρεχε και όσο ήταν ακόμα φρέσκες οι πληγές των πολέμων . Εκτός να δεν το εννοούσε έτσι, αλλά ότι η τήρηση των νόμων είναι η καλύτερη υπεράσπιση αυτών, και όχι το αντίθετο, δηλαδή μια γενική άρνηση εφαρμογής επειδή ο γείτονας, που τυγχάνει να είναι πιο πλούσιος, διπλό το κακό, το ίδιο πράττει.

    «(Αξίωμα: Ομόλογο Δημοσίου σε οργανισμό που ελέγχεται ή/και εποπτεύεται, ακόμα και εξαρτάται από το Δημόσιο, δεν είναι χρέος)»
    «(Αξίωμα: Ομόλογο Δημοσίου στα χέρια της Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι χρέος)»

    Τι είδος αξιώματα είναι αυτά. Δηλαδή, εγώ που έχω δεσμεύσει τα λεφτά μου στην τράπεζα, και αυτή μου έχει αγοράσει ομόλογα, δεν δικαιούμαι επιστροφή χρημάτων. Πάει, τα έχασα ο κακομοίρης.

  14. Μπουκανιέρος said

    Συνετό πάντως που δεν αναφέρεται το πόσους νεκρούς είχε το «κίνημα ανυπακοής και μη βίας που ξεκίνησε ο Μαχάτμα Γκάντι «.
    Γιατί, στην αντίθετη περίπτωση, είναι πιθανό ότι κάποιοι θα έτρεχαν να κρυφτούν κάτω από τον παροιμιώδη καναπέ – από τον οποίο είδαμε και πάθαμε να σηκωθούν!

  15. LandS said

    #13
    Η συναλλαγή που περιγράφετε δεν έχει σχέση με τα «αξιώματα». Ακόμα και αν βάζετε τον εαυτό σας στην θέση του Κράτους, οπότε συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που αναρωτιέστε.
    Ειδικά το δεύτερο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά Λογιστική Ταυτότητα. Δευτερογενώς, με ένα βήμα παραπάνω, συμβαίνει το ίδιο και για το πρώτο. Έτσι ας το πούμε θεώρημα και όχι αξίωμα.

  16. LandS said

    #11″ Προφανώς είστε υπέρ της χρεοκοπίας, ενώ εγώ είμαι κατά»
    Αυτό που κολλάει; Μια κριτικούλα σε άρθρο της «Καθημερινής» έκανα ο καψερός.
    Το βίντεο του bbc δεν το είδα όλο, είμαι παλιός και προτιμώ να διαβάζω, πίστεψα εσάς που γράψατε «αναλυτές του bbc». Αλήθεια η ασφαλιστική εταιρεία είναι, ενώ η επενδυτική εταιρεία δεν είναι χρηματοπιστωτικός οργανισμός;

    Υ.Γ. Η Φινανσιαλική γλώσσα έχει περισσότερες λέξεις και εκφράσεις για το ίδιο πράγμα από ότι έχει ο μύθος για τις λέξεις της γλώσσας των Εσκιμώων για το χιόνι.
    Αθέτηση(είναι ο δόκιμος νομικός όρος – ψάξτε τον) – επιμήκυνση – αναστολή – στάση – άρνηση – αποκλειστική χρηματοδότηση από τον υπό δημιουργία Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης (ΜΜΣ) – Εθελοντική (ή μη) συμμετοχή ιδιωτών στο ΜΜΣ – «χρεοκοπία» κλπ. κλπ.
    Η πρόβλεψη (αγγλικά forecast, αλλά δεν μπορώ να γράψω πρόγνωση) οποιουδήποτε από τα παραπάνω στέλνει τα spreads και τα cds στα ύψη, και δυσκολεύει την χρηματοδότηση του Κράτους.

    Το υπέρ είναι κατά
    Και το κατά, υπέρ
    Πλανιόμαστε στην ομίχλη
    και το θολό αέρ’

  17. sarant said

    14: Ναι, αλλά αυτοί ήταν Ινδοί.

    16: Ωραία τα φινανσιαλικά.

    Εγώ αυτό που παρατήρησα (ίσως το έχω ξαναγράψει), είναι ότι την περασμένη Τετάρτη που φαινόταν να καταρρέει η κυβέρνηση, όλοι οι εταίροι μας έσπευδαν να διαβεβαιώσουν ότι η πέμπτη δόση είναι σίγουρη, ενώ μόλις φάνηκε να σταθεροποιείται η κατάσταση και ανέλαβε ο Βενιζέλος αμέσως οι ίδιοι εταίροι μάς είπαν ότι καθόλου δεν είναι βέβαιη η πέμπτη δόση και μας έβαλαν το εφαρμοστικό μαχαίρι στον μεσοπρόθεσμο λαιμό μας. Όπερ σημαίνει ότι με ασταθή κυβέρνηση διαπραγματευόμαστε καλύτερα.

  18. LandS said

    Ποιος διαπραγματεύτηκε και δεν το πρόσεξα;

  19. Όπερ σημαίνει ότι με ασταθή κυβέρνηση διαπραγματευόμαστε καλύτερα

    Να η ουσία (ή μάλλον, μια από τις ουσίες) του ζητήματος. Πολιτικό είναι το θέμα κι ας μας συσκοτίζουν τα φινανσιαλικά.

  20. shin0bi said

    Κύριε Τυφλέ, δεν είχα σκοπό να σας προσβαλλω με το σχόλιο μου, ορισμένες φορές ο προφορικός λόγος υστερεί του προφορικού στο ύφος.
    Απλά θεωρώ ότι είναι πλέον ξεκάθαρο ότι τέτοιου τύπου φυλλάδες επιτελούν στρατευμένο έργο και πρέπει να αντιμετωπίζονται αν μη τι άλλο με σκεπτικισμό. Το να θεωρείται ο ΠάσχοΜπάμπης και ο αμερικανοπράκτορας έγκριτοι και αμερόληπτοι είναι νομίζω αφελές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: