Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σκέψεις γύρω από τη βία

Posted by sarant στο 29 Ιουνίου, 2011


Αυτό το άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες, 28.6.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Πριν από ένα χρόνο δημοσιεύθηκε στο «Εμπρός» σημείωμά μου με τον τίτλο «Είναι η βία η μαμή της Ιστορίας;», που από κάποιους θεωρήθηκε περίπου βλάσφημο, αφού δεν αποδεχόταν ως θέσφατο κάτι που είχε πει ο γέρο Κάρολος (άσε που έκανα λάθος και απέδωσα τη ρήση όχι στο Μαρξ αλλά στον Έγκελς).
Το ζήτημα είναι τι ορίζουμε ως βία; Γιατί βία είναι οι χουλιγκανισμοί στα γήπεδα, βία είναι και οι καταστροφές που προκάλεσαν οι νεαροί που διαμαρτυρήθηκαν για τη δολοφονία του Αλέξη, βία αποτελούν τα φαινόμενα του προπηλακισμού και των χειροδικιών κατά επιφανών εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, που πολλαπλασιάζονται τελευταία.
Όλα αυτά όμως τα βίαια φαινόμενα, όσο και αν τα υπερτονίζουν τα εξωνημένα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού, είναι παράγωγα και όχι γενεσιουργά στοιχεία. Γενεσιουργός πηγή της βίας είναι η νόμιμη βία που ασκεί το εκάστοτε κράτος. Άλλωστε ο Μαξ Βέμπερ, αν δεν κάνω λάθος, είπε πως το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας. Στην περιοχή της βίας κάθε εξουσία είναι έτοιμη να δίνει μάχες, συνήθως εύκολες γι’ αυτήν, και συχνά να κερδίζει. Η βία είναι το δικό της γήπεδο.
Η κρατική βία είναι υπόκωφη, αθόρυβη και αόρατη, ειδικότερα δε στις μέρες που περνάμε, που η πατρίδα μας έπαψε να είναι ανεξάρτητη και έχει υποδουλωθεί σε ξένα κέντρα οικονομικής εξουσίας, η κρατική βία μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη, γιατί αποσκοπεί στην ανεμπόδιστη εφαρμογή των επιταγών της παγκοσμιοποίησης, στην εξαθλίωση των μισθωτών και των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών και στον εκφοβισμό της κοινωνίας.

Ο μόνο δρόμος αντίστασης σ’ αυτήν τη βία είναι η άρνησή της. Να μη μπούμε στη λογική της και να μην παίξουμε το παιχνίδι αυτών που την ασκούν. Αυτό το έχουν κατανοήσει με αξιοθαύμαστη ωριμότητα οι αγανακτισμένοι, που ένα μήνα τώρα κατακλύζουν το Σύνταγμα και άλλες πλατείες των πόλεων της πατρίδας μας.

Και η αποφυγή της βίας από μέρους των αγανακτισμένων είναι κάτι που ανησυχεί και τρομάζει τους κρατούντες, γιατί κατανοούν πως είναι ανίσχυροι απέναντί της, αφού τα όπλα τους, η οργάνωσή τους, ο σχεδιασμός τους μένουν χωρίς αντικείμενο, άρα τους είναι άχρηστα. Στηρίζονται στη βία και τρομάζουν μπροστά στην άρνησή της.
Πολύ θα θέλανε, οι κρατούντες, να μετακυλιστεί η αντιπαράθεση με τους αγανακτισμένους στην περιοχή της βίας, όπως έγινε τότε με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη, και ανησυχούν που αυτό τώρα δε γίνεται. Δεν είχαν προβλέψει αυτή την ιδιότυπη αντιπαράθεση: από τη μια μεριά εκατοντάδων πάνοπλων αστυνομικών, με κράνη, ασπίδες, που τους προστατεύουν ειδικοί χαλύβδινοι φράκτες και ειδικά συρματοπλέγματα, και από την άλλη δεκάδων χιλιάδων πολιτών, που άοπλοι και ήρεμοι συζητούν, τραγουδούν ή χορεύουν, με την παρουσία των οικογενειών τους και των παιδιών τους.
Ανεξαρτήτως του πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, το αναμφισβήτητο γεγονός είναι πως το πολιτικό σύστημα που στηριζόταν στο δικομματισμό, έχει απαξιωθεί πλήρως και κοντά του έχει ευτελιστεί και ο ρόλος των Μ.Μ.Ε.. Η επίδραση των συνεχιζόμενων επί ένα μήνα συγκεντρώσεων έχει επηρεάσει την πολιτική ατμόσφαιρα. Αργά η γρήγορα, πάρει δεν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να προσφύγει στις εκλογές, στις οποίες, να μου το θυμάστε, και τα δύο λεγόμενα κόμματα εξουσίας θα καταποντιστούν και νέες πολιτικές δυνάμεις θα εμφανιστούν.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά η συμπεριφορά τους μου θυμίζει το ποίημα του Καβάφη «Οι Τρώες», που λέει:

«Είν’ οι προσπάθειές μας των συφοριασμένων,
είν’ οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων
Κομμάτι κατορθώνουμε, κομμάτι
παίρνουμ’ απάνω μας κι αρχίζουμε
να ‘χουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
…………………
Είναι οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφαση και τόλμη,
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά
κι έξω στεκόμεθα ν’ αγωνιστούμε.
…………………
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω
στα τείχη άρχισεν ήδη ο θρήνος …»

31 Σχόλια to “Σκέψεις γύρω από τη βία”

  1. marulaki said

    Εγώ πρόσφατα θυμήθηκα αυτό, και χαίρομαι που βρήκα να το κολλήσω. Επειδή δεν έχω το βιβλίο κοντά μου, το παίρνω με επιφύλαξη από το αχανές διαδίκτυο:
    «Όλοι λένε τ’ ορμητικό ρέμα βίαιο.
    Μα την κοίτη του ποταμού που το κρατάει
    Κανείς δεν τη λέει βίαιη.
    Η καταιγίδα που λυγίζει τις σημύδες
    Θεωρείται βίαιη.
    Καλά. Και η καταιγίδα που λυγίζει
    Την πλάτη των εργατών στους δρόμους;»

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑ. Μπέρτολτ Μπρεχτ. 76 Ποιήματα.

  2. Hellegennes said

    Υπερβολικά αισιόδοξο τον βρίσκω τον πατέρα σου, Νίκο. Ειδικά αυτό, είναι υπεραισιοδοξία σε βαθμό κακουργήματος:

    «Ανεξαρτήτως του πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, το αναμφισβήτητο γεγονός είναι πως το πολιτικό σύστημα που στηριζόταν στο δικομματισμό, έχει απαξιωθεί πλήρως και κοντά του έχει ευτελιστεί και ο ρόλος των Μ.Μ.Ε.»

    Ειδικά το δεύτερο σκέλος, νομίζω ότι είναι πιο ουτοπικό κι απ’ τον κομμουνισμό.

  3. Palavra said

    Δεν ξέρω κατά πόσο η αποφυγή της βίας στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων είναι συνειδητή στάση μη βίας. Για παράδειγμα, μια από τις φορές που ήμουν στην πλατεία, στο επάνω μέρος της, άκουσα τον εξής διάλογο:

    Κοιτάζοντας τη Βουλή: Πρέπει να μπούμε όλοι μέσα, όπως είμαστε έτσι τώρα.
    Συνομιλητής: Άντε, ξεκίνα εσύ και εμείς θα ακολουθήσουμε.
    Ο πρώτος: Εγώ να ξεκινήσω; Εγώ είμαι 60 χρονών! Άλλοι πρέπει να πάνε!

    Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι δυστυχώς τον δικομματισμό τον στηρίζουν χρόνια τώρα πολλά εκατομμύρια Έλληνες ψηφοφόροι, πολλοί από τους οποίους είναι συγκεντρωμένοι στην πλατεία, και νομίζω (αν και ελπίζω να κάνω λάθος) ότι δεν θα σταματήσουν να τον στηρίζουν – ιδίως όταν μερίδα ψηφοφόρων στην Ελλάδα «ψηφίζει τον Χ για να μη βγει ο Ψ».

  4. Hellegennes said

    Ο δικομματισμός είναι παγκόσμιο φαινόμενο και δεν έχει να κάνει ειδικά με τους Έλληνες ούτε είναι εύκολο να εξαλειφθεί.

  5. LandS said

    Hellegennes hear this: On the bottom of the mainstream lies mediocrity.

    Μου αρέσει ρε παιδιά η ευκολία που προβάλετε τα συναισθήματά σας στους άλλους (και μάλιστα σε όλους τους άλλους)

  6. physicist said

    @4. Ο δικομματισμός στη Γερμανία πνέει τα λοίσθια. Στο ΗΒ διατηρείται κυρίως λόγω του εκλογικού συστήματος αλλά ακόμα κι εκεί έχουμε την πρώτη Κυβέρνηση συνασπισμού μετά τον ΒΠΠ αν δεν απατώμαι. Στην Ιταλία απλώς δεν υπάρχει, ούτε και υπήρξε ποτέ, ενώ στις μικρότερες χώρες της Ευρώπης έχει πρακτικά εξαφανιστεί. Αντιπαραδείγματα οι δύο μεγάλες προεδρικές δημοκρατίες, ΗΠΑ και Γαλλία αλλά και η Ισπανία που είναι αλλιώς. Εμένα μου φαίνεται ότι δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός: μερικές χώρες είναι καφενεία και μερικές όχι, με ή χωρίς δικομματισμό.

    Τώρα, στο περιεχόμενο του άρθρου του κ. Σαραντάκου, νομίζω ότι η βία που εκδηλώθηκε σήμερα ακυρώνει το μέρος του που αφορά την επικαιρότητα. Συμφωνώ εν μέρει ότι η βία του πλήθους προέρχεται από κάποιαν άλλη βία ή καταπίεση αλλά όχι πάντα. Υπάρχει και η βία των κακομαθημένων — αλλιώς είναι να βγαίνεις στους δρόμους γιατί αμφισβητείται η επιβίωσή σου ή γιατί μια δικτατορία φυλακίζει και βασανίζει, κι αλλιώς είναι να κάνεις το ίδιο από συνήθεια κάθε 17 Νοεμβρίου στην Αθήνα ή κάθε Πρωτομαγιά στο Αμβούργο και στο Βερολίνο.

    Τέλος, ας μου επιτρέψει ο κ. Σαραντάκος, με όλο το σεβασμό, μιαν αντίρρηση για τον τρόπο με τον οποίο τσιτάρει τον Μαξ Βέμπερ. Ο όρος «μονοπώλιο της βίας» (Gewaltmonopol) είναι ακρογωνιαίος λίθος ενός Κράτους Δικαίου, και σημαίνει ότι μόνο το Κράτος μπορεί να περιορίσει την ελευθερία ενός ατόμου, να το φυλακίσει, να του ασκήσει σωματικό εξαναγκασμό και εν τέλει να απονείμει Δικαιοσύνη — απόρροιά του είναι η απαγόρευση της αυτοδικίας. Χαλάρωση αυτού του μονοπωλίου θα ήταν π.χ. η μερική εκχορήγηση σε άλλους κοινωνικούς θεσμούς, όπως στην οικογένεια, τη φυλή, ή τη θρησκευτική εξουσία, του δικαιώματος για επιβολή ποινών σε άτομα. Το κρατικό μονοπώλιο της βίας το θεωρώ βασικότατο και θετικότατο στοιχείο πολιτισμού και δεν θα το έφερνα σε κανέναν συσχετισμό με την άσκηση κρατικής βίας υπό την έννοια της καταπίεσης. Η έκφραση ότι γενεσιουργός αιτία της βίας είναι η νόμιμη κρατική βία είναι ασαφής και παραπλανητική, γιατί αναμειγνύει την επιθυμητή κρατική βία με την κατάχρησή της και την κρατική καταπίεση.

    Συγγνώμη για το σεντόνι.

  7. Hellegennes said

    Στο ΗΒ έχουμε κυβέρνηση συνασπισμού γιατί δεν σχημάτιζαν αυτόνομη κυβέρνηση, πράγμα που κόντεψε να γίνει κι εδώ. Και μήπως δεν είχαμε τα ίδια το ’89; Δυο κυβερνήσεις συνασπισμών είχαμε. Και τώρα που το καλοσκέφτομαι, παρόμοιος ήταν κι ο λόγος στο ΗΒ· συνέβη ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο το 2009. Κι αν εξαιρέσεις την σύντομη θητεία της ΝΔ το 90-93, είχαμε από το ’81 ως το 2004 το ΠΑΣΟΚ. Είχε πάψει το σύστημα όμως να είναι δικομματικό; Τα δυο μεγάλα κόμματα δεν συγκέντρωναν πάντα την συντριπτική πλειοψηφία; Ε, το ίδιο γίνεται και στα μεγάλα δυτικά κράτη· δυο κόμματα συγκεντρώνουν την μεγάλη πλειοψηφία του λαού.

    Θέλω να πω ότι δεν είναι τόσο απλό το πράγμα όσο φαίνεται, τουλάχιστον στην μεγάλη μερίδα του λαού που νομίζει ότι ο δικομματισμός γεννήθηκε και διατηρείται στην Ελλάδα.

  8. LandS said

    Η μεγάλη πλειοψηφία νομίζει ότι ο δικομματισμός γεννήθηκε στην Ελλάδα; Κάθε άλλο.
    Από το 1958, που στις τότε εκλογές αναδείχτηκε η ΕΔΑ αξιωματική αντιπολίτευση με 25%, διάσφορες αναλύσεις δίνουν και παίρνουν ότι εξυφαίνεται συνωμοσία σε βάρος του Ελληνικού Λαού, με στόχο να δημιουργηθεί και άλλο ένα κόμμα το οποίο θα εναλλάσσεται στην εξουσία (αρχικά με την ΕΡΕ, μεταπολιτευτικά με την ΝΔ) ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.
    Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο (Continental, για να ξηγιόμαστε), παρόμοιες θεωρίες ήθελαν τα Σοσιαλιστικά Κόμματα, να ευνοούνται από την CIA, για να μπορούν να παίζουν έναν τέτοιο ρόλο, ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ώστε να εμποδίζονται τα Κομμουνιστικά να κερδίσουν εκλογές. Αυτά βέβαια σε χώρες όπου υπήρχε Δημοκρατία, γιατί σε Πορτογαλία και Ισπανία, τα δικτατορικά καθεστώτα το είχαν τακτοποιήσει το ζήτημα.
    Οι θεωρίες αυτές έβρισκαν «τεκμηρίωση» στα πολιτικά πράγματα της Γαλλίας, όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ξεκίνησε από το 1/4 της εκλογικής επιρροής του ΓΚΚ το 45, για να γίνει κυβέρνηση το 82, και της Ιταλίας, όπου η προσπάθεια να μείνει εκτός το μεγάλο ΙΚΚ, είχε αποτέλεσμα σε 50 χρόνια να έχει εκατό κυβερνήσεις (που λέει ο λόγος).
    Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, πολλά παίζονταν.
    Τί νόμιζες, όταν ο Κίσσινγκερ έλεγε ότι για να ελεγχθούμε πρέπει να μας αφαιρέσουν την τρισχιλιετή, ευνοούσε την άνοδο στην εξουσία, αμερικανοθρεμένων και αμερικανοσπουδαγμένων πολιτικών, με μέτριες επιδόσεις στην γλώσσα, για να μπορεί και εδώ να γίνεται ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.

    Μπορείς βεβαίως να θεωρείς τις θεωρίες συνωμοσίας, σαν τα παραπάνω, μπούρδες.
    Θα συμφωνήσω μαζί σου, επισημαίνοντας όμως ότι ήταν (και είναι) ευρέως διαδεδομένες, και για το «στήσιμο» του δικομματισμού, πλειοψηφικές.
    Το πρότυπο για τον δικομματισμό, ήταν αυτό των ΗΠΑ. Το εγγλέζικο σύστημα, ήταν το πρότυπο προπολεμικά.
    Αντίθετα, από το να νομίζει ο Έλληνας, ότι ο δικομματισμός γεννήθηκε στην Ελλάδα. Ξέρει ότι είναι εισαγόμενος.
    Υπάρχει και η ρήση του εγγονού Τσόρτσιλ. «Στο Ισραήλ, όπως στην Ελλάδα, υπάρχουν περισσότερα κόμματα, από οικογένειες» (ή κάτι τέτοιο)

  9. τυφλός said

    #8, https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/22/kisinger2/

  10. Hellegennes said

    Για να τα έχει κανείς αυτά υπ’ όψιν του όμως πρέπει να γεννήθηκε πριν το 1960. Έτσι δεν είναι; Περίπου το 50% του πληθυσμού έχει γεννηθεί μετά το 1970, δηλαδή δεν μπορεί να έχει αναμνήσεις από μη δικομματική Ελλάδα.

  11. LandS said

    Μόνο πριν το 60;
    Ιντερφλόρα έχετε εκεί;

  12. Μαρία said

    Ο Νικοκύρης που αναφέρεται, στο άλλο δωμάτιο, στις εκλογές του 1915 μας προέκυψε τουλάχιστον αιωνόβιος!

  13. Αγγελος said

    Καλά, και στην άλλη επτατετία (1974-81), όπως την έλεγε ο Ιωάννου, δικομματισμό είχαμε; Δεν είχαμε τρία κύρια μη κομουνιστικά κόμματα; Αλλο αν το μεσαίο θεωρήθηκε ιστορικό κατάλοιπο και εξέλιπε…
    Είναι όμως γεγονός ότι δικομματισμό με κόμματα που μόνο με φακό διακρίνονται οι διαφορές τους είχαμε από την εποχή της άλλης πτώχευσης(1893-1909) να δούμε!

  14. sarant said

    12: Γύρευε τώρα τι ηλικία έχει ο Άγγελος που πρόλαβε την πτώχευση του 1893 στο σχ. 13!

  15. Hellegennes said

    Τρέχα-γύρευε

  16. Μαρία said

    14 Μπα νομίζω οτι ο Άγγελος δεν βασίζεται στις αναμνήσεις, διαβάζει και βιβλία. Αυτά για την καθιέρωση του δικομματισμού το 1884 μέχρι και το σχολικό βιβλίο τα γράφει.

  17. LandS said

    Επειδή βρέθηκαν αρχαιότεροι από εμένα, ακύρωσα την παραγγελία στην Ιντερφλόρα.

    Νομίζω ότι στην Ελλάδα, εκλογικοί νόμοι με σαφή, όσο και διακηρυγμένο στόχο την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος, και τον παραγκωνισμό των μικρότερων κομμάτων, μόνο μεταπολεμικά έχουμε.

    Οι αρχαιότεροι, ας με διορθώσουν.

  18. sarant said

    17: Μάλλον έχεις δίκιο, αν και θα μπορούσε κανείς να σου απαντήσει ότι το πλειοψηφικό σύστημα που ίσχυε σε πολλές παλιότερες εκλογές (έστω, το οιονεί πλειοψηφικό με τα σφαιρίδια) συχνά οδηγούσε σε αυτοδυναμία του πρώτου έστω και με μικρές διαφορές και σε παραγκωνισμό όσων μικρότερων κομμάτων δεν είχαν τοπικό χαρακτήρα. Παράδειγμα, οι εκλογές του 1920.

  19. Μαρία said

    18 Και αυτοδυναμία να μην έβγαζε η κάλπη, υπήρχε κι η νοθεία :-). Θυμάμαι οτι επι Κωλέττη μεταφέρονταν όλες οι κάλπες με αραμπάδες στην Αθήνα, για να γίνει εκεί η καταμέτρηση.

    Ο εκλογικός νόμος όμως του 1955 νομίζω οτι δεν έχει προηγούμενο.
    ΕΡΕ 47,38% έδρες 165
    ΕΚ 48,15% έδρες 132

  20. sarant said

    Τριφασικό σύστημα. Αλλά 1956, θαρρώ.

  21. Μαρία said

    20 Τριφασικό.
    Οι εκλογές το 56. Ο νόμος το 55.

  22. νέο kid στο block said

    Μαρία, κρύβε λόγια… άκου ‘Θυμάμαι ότι επί Κωλέττη…’ 🙂 🙂

    (Ελπίζω να γίνεται δεκτον το…δηκτικόν)?

  23. Μαρία said

    19
    όπου Ε.Κ. βλ. Δ.Ε.
    Όχι τίποτα άλλο αλλά θα το δει κι ο Αλφρέδος με πλουσιότερες αναμνήσεις και θα με επιπλήξει.

  24. Μαρία said

    22 Εμ για το δηκτικόν το έγραψα κι εγώ.

  25. Μπουκανιέρος said

    Αναρωτιόμουνα αυτές τις μέρες τι να σκέφτονται (και κυρίως: πώς αισθάνονται) όσοι είχαν ενοχληθεί από τη χρήση της λέξης «χούντα». Αλλά διάβασα τώρα το σχόλιο 6 και κατάλαβα ότι από ένα βαθμό κυνισμού και πάνω δεν υπάρχει πρόβλημα με οτιδήποτε.

    Όσο για το άρθρο, με το συμπάθιο, αλλά νομίζω ότι κινείται σ’ ένα παράλληλο σύμπαν – όπου τα πράγματα πηγαίνουν, οπωσδήποτε, πολύ καλύτερα. Εκεί π.χ. ο Παπουτσής δεν είναι Παπουτσής, το αίμα είναι μαρμελάδα και οι άνθρωποι ανασαίνουν κανονικά ακόμα κι αν το οξυγόνο της ατμόσφαιρας αντικατασταθεί, κατά μεγάλο μέρος, από άλλες ουσίες.

  26. ti zoe sauto to blog said

    Τώρα για να ‘μαστε δίκαιοι – και όχι γιατί θέλω να κάνω τον ευγενή – το άρθρο δημοσιεύτηκε 28/6 , μια μέρα δηλαδή πριν τα ελεεινά επεισόδια της Τετάρτης.

  27. @».. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να προσφύγει στις εκλογές, στις οποίες, να μου το θυμάστε, και τα δύο λεγόμενα κόμματα εξουσίας θα καταποντιστούν και νέες πολιτικές δυνάμεις θα εμφανιστούν»:

    Αγαπητέ κύριε Σαραντάκο,

    να πείτε στον σεβαστό γέροντα ότι ναι μεν τα δυο μεγάλα κόμματα θα καταπονισθούν, αλλά δεν θα υπάρξουν νέες πολιτικές δυνάμεις. Το νέο θα είναι η αποχή, που θα πλησιάσει το 60%.

    Πέραν τούτου, το κακό είναι, κατά τη γνώμη μου, ότι άρχησαν οι ταραχές να γίνονται ελληνικό …φολκλόρ- λαογραφικό γεγονός από τους ξένους! Από το 2008 και δώθε, μιλώντας. Δείτε δυο χαρακτηριστικά και …γιγαντιαία φωτορεπορτάζ:

    «Ελληνικά συλλαλητήρια: Η Αθήνα σε αναταραχή/σάλο/αναστάτωση- LIFE»:
    http://gkdata.wordpress.com/2011/06/30/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B7-%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CE%B5-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84/

    &

    «Επεισόδια στην Αθήνα, φωτορεπορτάζ από guardian.co.uk»:
    http://gkdata.wordpress.com/2011/06/29/athens-riots-greek-general-strike-day-2-in-pictures/

    Και βέβαια, όλα τα ξενοδοχεία της πλατείας Συντάγματος ήταν γεμάτα από τηλεοπτικά συνεργεία. Μέχρι και ο Quest, του CNN, έβγαινε ζωντανά από το μπαλκόνι της Μ. Βρετανίας! κι αυτά είδα μόνο εγώ, που δεν πολυκοιτάω ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

    Ιδέα μου, λέτε, είναι, αυτό για το ιδιαίτερο φολκλόρ; Ή το διαπιστώνετε κι άλλοι;

  28. Hellegennes said

    Δεν ξέρω τι κάνουν σε άλλες χώρες, πάντως στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν πολυνοιάζονται για το τι γίνεται στην Ελλάδα (ούτε και σε κανένα άλλο κράτος, εδώ που τα λέμε). Εξάλλου έχουν τις δικές τους ταραχές να αντιμετωπίσουν και ειδικά φέτος γίνεται της μουρλής.

  29. Ηλεφούφουτος said

    Η ρήση του Μαρξ δεν μου άρεσε ποτέ, γιατί μέσα μου η μόνη δικιολογημένη βία είναι το αυθόρμητο ξέσπασμα του αδικημένου, η αγανάκτηση που λέμε.

    σχ. 27 φολκλορικές έβρισκα τις κινητοποιήσεις που καναμε στα δικά μου φοιτητικά χρόνια, όταν επαναλαμβάναμε μηχανικά αυτά που έκαναν οι φοιτητές άλλων εποχών (καταλήψεις, πορείες που έκλειναν την κίνηση με τους επιβάτες στα λεωφορεία να μας βρίζουν, βία των προβοκατόρων) και σκεφτόμουν ότι οπωσδήποτε έπρεπε να αλλάξει κάτι.
    ένα πράγμα που είχε σκεφτεί ένας απ την παρέα με τον ίδιο προβληματισμό ήταν η κατάληψη διοδίων, γι αυτό όταν είδα το κίνημα «δεν πληρώνω – δεν πληρώνω» αναθάρρησα και είπα «να το νέο που γεννιέται».

    Βέβαια εκείνο που έλειπε τότε ήταν η γνήσια αγανάκτηση.

    Πιστεύω ότι πολύ καλά τα λέει ο κύριος Σαραντάκος. Μια λαϊκή κινητοποίηση πρέπει να ξεκινά ως έκφραση και να μην καθοδηγείται από αυτούς που πάνε γυρεύοντας.
    Αυτό το ξέρουν καλύτερα απ όλους οι διάφοροι Παπουτσήδες, γι αυτό και οργανώνουν προβοκάτσιες σαν αυτές που μπορούμε πια όλοι να δούμε απ το γιουτιούμπ.

    Για το σχ. 6 θα έλεγα ότι και στο Αφγανιστάν απ’ ό,τι ξέρω οι Ταλιμπάν είχαν κερδίσει την αποδοχή πολλών στο τέλος, όταν επικράτησαν στις άλλες ομάδες, γιατί μετά από τόσα χρόνια εμφυλίων πολέμων ανάμεσα στους διάφορους πολεμάρχους το σκεπτικό ήταν καλύτερα να είναι η βία στα χέρια ενός νταή παρά σκορπισμένη σε πολλούς. Άρα δεν είμαι σίγουρος αν είναι κυνικό, πάντως τεκμηριώνει αν μη τι άλλο το ενιαίο του ινδοευρωπαϊκού (άλλως indogermanisch) πολιτισμού, καθώς είναι μια ιδέα που βρίσκει ανταπόκριση τόσο στις εσχατιές του Ινδοκούς όσο και στο γερμανικό μικροαστισμό (κάπως μεγεθυμένο είναι αλήθεια, γιατί οι ορίτζιναλ Γερμανοί έχουν και αντισώματα).

  30. Μαρία said

    29α Κάνε ένα κόπο να διαβάσεις τα συμφραζόμενα, γιατί μ ‘αυτές τις ρήσεις έχουμε καταντήσει σαν τους γιαχωβάδες.
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/08/violencemami/#comment-36295
    Αντιγράφω απ’ το δικό μου τούβλο:
    «Οι διάφορες μέδοθες της πρωταρχικής συσσώρευσης κατανέμονται λοιπόν σε λίγο πολύ διαδοχική σειρά, ιδίως στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στην Αγγλία. Στα τέλη του 17ου αιώνα στην Αγγλία συνοψίζονται συστηματικά στο αποικιακό σύστημα, στο σύστημα δημοσίων χρεών, στο σύγχρονο φορολογικό σύστημα και στο προστατευτικό σύστημα. Οι μέθοδες αυτές στηρίζονται ενμέρει στην πιο ωμή βία, όπως είναι λ.χ. το αποικιακό σύστημα. Όλες όμως χρησιμοποιούν την κρατική εξουσία, τη συγκεντρωμένη και οργανωμένη βία της κοινωνίας, για να επιταχύνουν σαν σε θερμοκήπιο το προτσές της μετατροπής του φεουδαρχικού τρόπου παραγωγής σε κεφαλαιοκρατικό. Η βία είναι η μαμή κάθε παλιάς κοινωνίας που κυοφορεί μια καινούρια. Η ίδια η βία είναι οικονομική δύναμη.»

  31. Ηλεφούφουτος said

    Οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις που έχω δεν είναι από τα βιβλία των «κλασικών» αλλά από τις συζητήσεις τζάμπα αριστερών στο κλίμα της μεταπολίτευσης. Σε εκείνες τις συζητήσεις όντως το τσιτάτο πήγαινε σύννεφο, αν και αυτό με τη μαμή το αγαπούσαν ιδιαίτερα οι «λεβέντες» αριστεροί (που δεν ήξεραν πολλά άλλα τσιτάτα), όχι οι «διανοούμενοι». Αναφερόμουν στο πώς λειτουργεί η ρήση.

    Τώρα επί των προθέσεων του συγγραφέως και επειδή δεν έχω το τούβλο, με δεδομένο ότι το καινούργιο σε σχέση με το παλιό είναι πρόοδος και ότι η «οικονομική δύναμη» δεν είναι κάτι κακό (δεν θεωρούσε ο Μαρξ επιθυμητή την οικονομική δύναμη;), η σχετική ρήση δεν παραμένει όπλο στα χέρια των επαγγελματιών της βίας «για καλό σκοπό»;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: