Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ταρίφες

Posted by sarant στο 21 Ιουλίου, 2011


 

Παρόλο που μάλλον είμαι μειοψηφία, εγώ τους συμπαθώ τους ταξιτζήδες, ή τουλάχιστον δεν τους αντιπαθώ συλλογικά, όπως πολλοί. Δεν έχω να διηγηθώ ιστορίες φρίκης, δεν τους θεωρώ «κίτρινη φυλή», όπως τους είχε αποκαλέσει, αν δεν κάνω λάθος, ο Μάνος Χατζηδάκης, και συχνά μ’ αρέσει να πιάνω κουβέντα μέσα στο ταξί. Και, μέχρι σήμερα, δεν θυμάμαι να τους έχω αποκαλέσει «ταρίφες», όπως είναι η υποτιμητική ονομασία για τους ταξιτζήδες, τόσο διαδεδομένη που έχει μπει και στα δυο μεγάλα λεξικά μας· ταρίφας, ο ταξιτζής. Αλλά μειωτικό.

Οι ταξιτζήδες απεργούν, σε διαμαρτυρία για το άνοιγμα του επαγγέλματός τους· δεν θα σταθώ εδώ, αν θέλετε σχολιάζετε εσείς, θα παρατηρήσω μόνο ότι πληθυσμιακοί περιορισμοί στο επάγγελμα εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες –ανοιχτό επάγγελμα δεν θα πει μπάτε σκύλοι αλέστε. Επειδή όμως εδώ κυρίως λεξιλογούμε, θα σταθώ σήμερα στη λέξη ταρίφα –και στους ταρίφες. Να πω όμως προηγουμένως ότι η φράση «οι ταξιτζήδες απεργούν» είναι υποχρεωτικά ανακριβής, αφού απεργούν οι ιδιοκτήτες ταξί, όχι οι οδηγοί ταξί. Φυσικά, πολλοί ιδιοκτήτες είναι και οδηγοί, και όταν λέμε «ταξιτζής» ή «ταρίφας» δεν κάνουμε διάκριση ανάμεσα στον ιδιοκτήτη-οδηγό και στον υπάλληλο-οδηγό. Αλλά ας πάμε στην ταρίφα.

Η ταρίφα, λέει το λεξικό, είναι το τιμολόγιο, η διατίμηση, ο καθορισμός τιμής για μια υπηρεσία· στην κυριολεξία του, χρησιμοποιείται σχεδόν μόνο στα ταξί, με τη μονή και τη διπλή ταρίφα, αλλά μπορείτε να το βρείτε και μειωτικά για γιατρούς ή δικηγόρους, ότι έχουν μεγάλη ταρίφα, δηλ. ότι χρεώνουν ακριβά τις υπηρεσίες τους ή ότι δεν πέφτουν κάτω από μια ορισμένη τιμή. Με την έννοια αυτή, το θυμάμαι και στο στρατό: λέγαμε πως αν βγεις στην αναφορά στον τάδε, έχεις ταρίφα δέκα μέρες φυλακή.

Η ταρίφα είναι δάνειο από τα ιταλικά (tariffa, «καθορισμένη τιμή»), όπου εμφανίστηκε τον 14ο αιώνα, αλλά η ιταλική λέξη είναι αραβικής αρχής, από το αραβ. ta’rifa, που σημαίνει «δημοσίευση, ειδοποίηση», κι αυτό από το ρήμα ‘arraf «γνωστοποιώ, πληροφορώ». Πότε μπήκε στα ελληνικά δεν ξέρω, τα ληξιαρχεία της γλώσσας μας δεν είχαν πιάσει δουλειά την εποχή εκείνη. Πάντως, στα ελληνικά η ταρίφα είναι λέξη λαϊκή ενώ π.χ. στα αγγλικά το tariff (δασμός, δασμολόγιο) ανήκει στο λόγιο λεξιλόγιο.

Πότε ονομάστηκαν οι ταξιτζήδες ταρίφες; Ούτε αυτό το ξέρω με σιγουριά. Αν βασιστώ στη δική μου εμπειρία, θα σας πω ότι η έννοια γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, διότι παλιότερα δεν την ήξερα, και θυμάμαι ότι είχα εκπλαγεί ακούγοντας έναν φίλο μου να λέει «παλιοταρίφα» έναν ταξιτζή. Όμως οι προσωπικές εμπειρίες δεν μετράνε και πολύ σε κάτι τόσο απέραντο όπως η γλώσσα· όπως είπε ένας φίλος όταν συζητούσαμε για μια φανταρίστικη έκφραση, «ή δεν τη λέγαν στην εποχή μου ή εγώ όπως συνήθως ζούσα στην κοσμάρα μου». Μπορεί λοιπόν κι εγώ να μην την ήξερα επειδή στα νιάτα μου, που ήμουν άφραγκος και αθλητικός, απέφευγα να παίρνω ταξί. Τέλος πάντων, αν μπορείτε να συμβάλετε στη χρονολόγηση της εμφάνισης της λ. ταρίφας, πείτε το.

Η ταρίφα ριμάρει μόνο με την γαλίφα, κι ο ταρίφας δεν ριμάρει με τίποτε, διότι το αρσενικό της γαλίφας είναι ο γαλίφης. Ο Αλέκος Σακελλάριος (αν αυτός έγραψε τους στίχους) εφεύρε τον Μανώλη Τραμπαρίφα για να ριμάρει την ταρίφα στο γνωστό αρχοντορεμπέτικο με το κορίτσι που θέλει θάλασσα στα Φάληρα (τότε που υπήρχανε τα τάλιρα):

http://www.youtube.com/watch?v=aYNasLHWJyM

(Ώρες είναι τώρα να μου πείτε ότι ο Τραμπαρίφας ήταν πασίγνωστος ταξιτζής της παλιάς Αθήνας! Πάντως, πέρα από τον Τραμπαρίφα και τον Ρόμπερτ ντε Νίρο, άλλος διάσημος ταρίφας είναι ο Ομάρ Ταρίφ, ο αιγύπτιος σταρ-ταξιτζής 🙂 Όσο για τις ρίμες, πέρα από τον Τραμπαρίφα υπάρχει και ο Νικήτας Ωορύφας, ο βυζαντινός ναύαρχος -θα το ρούφαγε το αυγό του- αλλά ας μην ξεστρατίσουμε προς τα εκεί).

Επίσης, ο ταρίφας, κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη, δεν έχει γενική πληθυντικού, ενώ η ταρίφα έχει το δύσχρηστο «των ταριφών». Τώρα με τα μπλόκα, είδα κάποιον να στηλιτεύει τα καμώματα (ή κάτι τέτοιο) «των ταρίφων», που δεν μ’ αρέσει αλλά μου φαίνεται υποχρεωτικό αν θέλεις ντε και καλά να χρησιμοποιήσεις τη γενική (δηλαδή αν σου βάλουν πιστόλι στον κρόταφο).

Τα ταξί της Αθήνας δεν ήταν πάντοτε κίτρινα· αν δεν με γελάει η μνήμη μου, ο χρωματισμός αυτός θεσπίστηκε το 1980 ή το 1981, πάντως σχετικά κοντά στις εκλογές του Οκτωβρίου 1981, επειδή θυμάμαι μια γελοιογραφία του Μητρόπουλου στα Νέα με την κυβέρνηση (της ΝΔ) να φιλονικεί με έναν ταξιτζή (διότι οι ταξιτζήδες τότε είχαν αντιδράσει στην απόφαση για το κίτρινο χρώμα): Θα τα βάψετε κίτρινα! διάταζε η κυβέρνηση. Θα τα βάψετε μαύρα, απειλούσε ο ταξιτζής. Στη σημερινή παραλλαγή, ο γελοιογράφος θα έβαζε τον υπουργό να δηλώνει: Θα σας ανοίξω το επάγγελμα! και τους ταξιτζήδες να αντιτάσσουν: Θα τα κλείσουμε όλα!

 

Advertisements

208 Σχόλια to “Ταρίφες”

  1. Η βαφή των οχημάτων ταξί με κίτρινο χρώμα είναι ένα μέγα σκάνδαλο που δεν διερευνήθηκε ποτέ. Ήταν μια απευθείας ανάθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου σε «επιλεγμένα» συνεργεία – θυμάμαι πως μάλλον ήταν ένα και μοναδικό που έκανε αυτή τη δουλειά. Παλιότερα τα ταξί είχαν γκρίζο χρώμα.

  2. Κάθε πόλη έχει το δικό της χρώμα ταξί, δεν ξέρω όμως από πότε. Τα πιο ωραία είναι ίσως της Πάτρας, βυσσινί (αν τα θυμάμαι σωστά).

  3. EL LOKO said

    Για το (1): έχω την εντύπωση ότι το χρώμα στα ταξί της πρωτεύουσας άλλαξε επί Ράλλη κι όχι επί Παπανδρέου.
    Για το (2): Βυσσινί επίσης είναι και τα ταξί της Σπάρτης (ή τουλάχιστον ήταν πριν κάποια χρόνια). Τα υπόλοιπα όμως αγοραία παραμένουν γκρι.

  4. Ein Steppenwolf said

    Παρόραμα: φιλονεικεί, όχι φιλονικεί.

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Είπαμε, ο Γερμανός μάς έχει πάρει το μυαλό, αλλά κι εγώ θυμάμαι ότι έγινε επί Ράλλη το κιτρίνισμα των αθηναϊκών ταξί.

    4: Όχι δα. Νείκος, αλλά φιλονικία. Ως Νίκος οφείλω να τα ξέρω αυτά.

  6. Immortalité said

    Ουφ, εντάξει μόνο πέντε! Γράφομαι και θα επανέλθω 🙂

  7. Να θυμίσουμε ότι λίγα χρόνια μετά την αλλαγή χρώματος στα ταξί, άλλαξαν χρώματα και τα περιπολικά. Κι από άσπρα γίνανε άσπρα-μπλε, όπως τα σαλλλονικιώτικα ταξιά, δηλαδή. Κάτι που προκαλούσε μεγάλο μπέρδεμα στους Σαλλλονικιούς φίλους μου όποτε κατέβαιναν Αθήνα.

  8. Ein Steppenwolf said

    5:
    Πράγματι. Το LSJ γράφει:
    the compd. of φιλο- and νεῖκος would be *φιλονεικής; the sense contentious arises naturally from fond of victory;
    Οι πάπυροι έχουν πολλά φιλονεικέω, φιλονεικία, φιλόνεικος, αλλά μάλλον πρόκειται για παρανόηση. Ίσως να τους μπέρδεψε η ταύτιση της προφοράς μεταξύ του ει και του μακρού ι.

  9. Νέο kid στο block said

    @ Immor: Τι; Παίρνουμε αριθμούς; ΠΟΥ;; 🙂

  10. τυφλός said

    Στην Αθήνα χρησιμοποιούσα σχεδόν καθημερινά ταξί για αρκετά χρόνια. Οι εννιά στους δέκα οδηγούς ήταν φιλικοί κι ευγενικοί. Ο ένας ήταν απλά αδιάφορος. Δε μου έτυχε ποτέ κάποιο τρομερά αρνητικό περιστατικό που θα με έκανε να βρίσω (γενικά δε βρίζω δύσκολα), παρότι τα χρησιμοποιούσα όλο το 24ώρο.

    Το κίτρινο χρώμα μ’ αρέσει. Εδώ τα ταξί είναι γκρι -αγοραία και μη. Το χειρότερο χρώμα είναι το άσπρο που έχουν στο Ρέθυμνο.

    Διαφωνώ ως προς τον τρόπο διαμαρτυρίας τους, αν και έχουν δίκιο κατά τη γνώμη μου.

  11. asd said

    Πάγιο αίτημα των ταξιτζήδων εκείνης της εποχής ήταν η πάταξη της πειρατείας, και αυτοί είναι που ζητούσαν την θέσπιση των διαφορετικών χρωμάτων για κάθε πόλη. Το κράτος επιχορηγούσε το βάψιμο, αλλά τους φάνηκαν λίγα τα λεφτά.

  12. Νέο kid στο block said

    Κατά τη γνώμη μου η συμπεριφορά και η επαγγελματικότητα των ταξιτζήδων δεν αποκλίνει σημαντικά από αυτή της πλειοψηφίας των επαγγελματιών και αυτό ισχύει και σε άλλες χώρες ,όχι μόνο στην Ελλάδα.
    Η μόνη χώρα(ή μάλλον πόλη-χώρα) που έχω επισκεφτεί και που δεν ίσχυε αυτό, ήταν το Λονδίνο!
    Δε ξέρω, ίσως να έπεσα σε κακές περιπτώσεις αλλά μου έτυχε δυο φορές να με κάνουν βόλτα καμιά ώρα, για απόσταση( που αν δεν ήμουν αδαής) θα την είχα κάνει by foot. Τη μια φορά δε, με πήραν από το ξενοδοχείο για να με αφήσουν στο ακριβώς από πίσω τετράγωνο (μέσω Πόρτσμουθ βεβαίως!)
    Η μόνη πόλη που έχω επισκεφτεί και που το ταξί (σχετικά φτηνό, όχι Ελλάδα βέβαια) είναι ΕΓΓΥΗΣΗ και οι ταξιτζήδες σε όλα τους κύριοι, ήταν η Βαρκελώνη.
    Βέβαια υπάρχει το μειονέκτημα ότι δεν μιλούν γρι, πέρα από σπανιόλικα, αλλά με κάνα διήμερο εντατικό τα βασικά Ισπανικά τα μαθαίνει και κάποιος με I.Q. υπουργού.
    Στην Κύπρο (δεν τα πολυχρησιμοποιούμε βέβαια) είναι πανάκριβα, αλλά να σε κάνουν γύρες δε γίνεται. Άσε που είναι και μια χεσιά τόπος και δε το ρισκάρουν…!

  13. AnD said

    Νομίζω οτι αυτό που τους έχει βγάλει τ’ονομα δεν είναι τόσο η συμπεριφορά τους στους πελάτες που, παρόλο που η διπλο-τριπλο-κλπ-κούρσα είναι καθεστώς, δεν ενοχλούνται τόσο μέσα στο ταξί όσο έξω από αυτό σαν οδηγοί.
    Ποιός δεν έχει παρατηρήσει στο δρόμο τις μαγκιές των ταξιτζίδων, τα λεγόμενα ταξιτζίδικα, όταν έρχονται από άλλη λωρίδα μπροστά σου στο φανάρι, όταν παίρνουν προτεραιότητα από μόνοι τους, όταν σταματούν όπου θέλουν και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση κλπ.
    Αν δεν οδηγεί κάποιος ίσως να μην έχει προσέξει τίποτα απ’όλα αυτά αλλά θα έχει προσέξει να του αναβοσβήνουν τα φώτα τα ταξί ενώ περπατάει στο δρόμο χωρίς καν να σηκώσει το χέρι του ή να επιβραδύνουν μπροστά σε πεζούς όταν είναι άδειοι.

    Δεν είναι υπερβολή αυτό που λεν κάποιοι οτι «νομίζουν οτι οι δρόμοι τους ανήκουν».
    Το πιστεύω κι εγώ και το ζω καθημερινά.

  14. π2 said

    Για τον Τραμπαρίφα δεν ξέρω, προσφάτως όμως έμαθα ότι ήταν υπαρκτό (και διάσημο στην περιοχή του) πρόσωπο ο καπετάν Ανδρέας Ζέπος, που νόμιζα ότι ήταν κι αυτός στιχουργικό δημιούργημα.

    Από τις άφθονες ιστορίες με ταξιτζήδες που όλοι έχουμε να διηγηθούμε, σημειώνω μία:

    Παίρνω ταξί λίγο πριν το ξημέρωμα, στη Νίκαια. Μου κάνει εντύπωση ο οδηγός, που, σε αντίθεση με πολλούς ταξιτζήδες της νυχτερινής βάρδιας, είναι λιγομίλητος, ευγενικός, πράος και με το ραδιόφωνο πολύ χαμηλά. Μου έκανε επίσης εντύπωση πως, παρά τους άδειους δρόμους, οδηγούσε πολύ προσεκτικά και σε χαμηλή ταχύτητα. Το μόνο παράταιρο στοιχείο ήταν μια θεόρατη φωτογραφία μιας γυναίκας κάτω από τον μπροστινό καθρέφτη.

    Κάποια στιγμή, στο ραδιόφωνο μπήκε ένα βαρύ λαϊκό του Στράτου Διονυσίου. Αυτό πυροδότησε την πιο δραστική αλλαγή συμπεριφοράς που έχω δει ποτέ μου. Μετά την πολεμική ιαχή «Αμάν, έβαλε Στράτο», σανίδωσε το γκάζι, άρχισε να τραγουδάει μεγαλόφωνα, περνούσε κόκκινα φανάρια, και διέκοπτε το φάλτσο του τραγούδι μόνο για να φωνάξει (προφανώς στη γυναίκα της φωτογραφίας) «Άτιμη τι μου ‘κανες», «Από τον Θεό να το ‘βρεις αχάριστη» και διάφορα συναφή. Η μικρή ελπίδα μου ότι η συμπεριφορά του (κυρίως η οδηγική) θα άλλαζε μόλις τελείωνε το τραγούδι αποδείχτηκε φρούδα: συνέχισε ακάθεκτος το τραγούδι και τις φωνές για την άκαρδη. Όταν με τα πολλά έφτασε σπίτι μου, κι αφού κατάφερα να ξεγαντζώσω το χέρι μου που γράπωνε έντρομο το χερούλι σε όλη τη διαδρομή, χαμήλωσε το ραδιόφωνο, μου έδωσε τα ρέστα και με καληνύχτισε ευγενέστατα.

  15. alienellin said

    Εγώ θυμάμαι τα ταξί να κιτρινίζουν με το ΠΑΣΟΚ. Επίσης θυμάμαι τον όρο ταρίφα από τη δεκαετία του 80. Έχω πολλές αρνητικές εμπειρίες με ταξιτζήδες, οι περισσότερες βέβαια έχουν να κάνουν με τον τρόπο που οδηγούν. Αντιλαμβάνομαι ότι, όπως μου είπε κάποτε κι ένας φίλος «τι να κάνουν κι αυτοί; Όλη μέρα να οδηγούν μέσα στην Αθήνα τρελαίνονται», αλλά κάποιος πρέπει να τους ενημερώσει ότι υπάρχει κι ένας Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Όπως επίσης ότι μεγάλο μέρος του κυκλοφοριακού χάους είναι αυτοί-είναι πάρα πολλοί και οδηγούν παρεμποδίζοντας. Πάντως στην Αγγλία π.χ. οι ταξιτζήδες περνούν ειδικές εξετάσεις (συμπεριλαμβανομένης και αυτής της γνώσης της πόλης τους, ώστε να μη σου τρώνε τα λεφτά γυρνώντας γύρω-γύρω ψάχνοντας να βρουν το δρόμο ή να σε αφήνουν 10 στενά πιο κάτω), πρέπει να πληρούν ειδικές προδιαγραφές (ως προς το ποινικό μητρώο π.χ.) και οδηγούν με την ταυτότητα με τα πλήρη στοιχεία τους στο ταμπλό.
    Κι επειδή δεν είμαι φιλόλογος, σαν απλώς παρατηρητής και χρήστης της γλώσσας θα ήθελα να ρωτήσω το εξής, Γιατί η δημοτική έχει τόσα πολλά κενά κι αδιέξοδα; Μήπως γιατί εισήχθηκε (πως θα πούμε εισήχθηκε στη δημοτική ας πούμε-το βαφτίζουμε δημοτική και τελειώνουμε, γιατί κανονικά δεν θα έπρεπε να λέγεται εισάχθηκε;) με πολύ απότομο και άναρχο τρόπο; Πρόβλημα υπάρχει έντονο σε πολλές γενικές, προστακτικές καθώς και στη χρήση παρελθοντικών χρόνων γενικότερα. Μήπως θα έπρεπε η δημοτική να αφεθεί να εξελιχθεί μόνη της ομαλά και όχι με το νυστέρι;

  16. Ein Steppenwolf said

    14:
    Μια αναζήτηση στο Google με κλειδί «aggressive music influence driving» ή «music effect driver aggression» επιστρέφει ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

  17. asd said

    Η δημοτική έχει το δικό της τρόπο έκφρασης, απλώς δεν είναι της άρχουσας τάξης. Πώς να ξεχωρίζεις τον σπουδαγμένο από τον χωριάτη. Εισήχθηκε < είχε / έχει εισαχθεί. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, κάποια διαβάθμιση πρέπει να υπάρχει.

  18. Νέος Τιπούκειτος said

    @12: Νεοκίντ, πριν να έρθω στην Κύπρο είχα μείνει για λίγα χρόνια στην Αθήνα, όπου ο κόσμος χρησιμοποιεί ταξί για ψύλλου πήδημα — ή έτσι μου φαινότανε τότε. Στην Κύπρο λοιπόν διαπίστωσα με κάποια έκπληξη ότι το ταξί θεωρείται είδος πολυτελείας, οι ταξιτζήδες είναι ευγενέστατοι, όταν τηλεφωνείς για ταξί ο οδηγός έρχεται και περιμένει υπομονετικά έξω απ’ την πόρτα σου κτλ. Αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον τρία αυτοκίνητα, οπότε το ταξί το χρησιμοποιού(σα)με κυρίως οι καλαμαράδες, τουλάχιστον πριν να γίνουμε κι εμείς Κύπριοι και ν’ αποκτήσουμε αυτοκίνητο…

    @14: Π2, εξαιρετική ιστορία! Θα έλεγα κι εγώ μερικές που μου έχουν τύχει, αλλά επειδή (όπως θα’λεγε κι ο Νικοκύρης) το μπλογκ το διαβάζουν και παιδιά, επιφυλάσσομαι.

  19. asd said

    Η δικιά μου πείρα λέει, ευγενέστατοι ταξιτζήδες είναι μόνο οι νεαροί. Με την ηλικία αποκτούν και την εμπειρία, ότι η πολύ ευγένεια τρώει τον παρά.

  20. sarant said

    15: Δεν θα έλεγα ότι ήταν απότομη ή άναρχη η εισαγωγή της δημοτικής, όσο ότι οι δυο αιώνες καθαρευουσιάνικης κυριαρχίας δεν άφησαν τη δημοτική να αναπτυχθεί ομαλά (για ένα παράδειγμα ομαλής ανάπτυξης της δημοτικής, δες τον Ερωτόκριτο). Μοιραία, σήμερα, υπάρχουν προβληματικές περιοχές σαν αυτές που θίγεις.

  21. π2, φωτογραφία του Αντρέα Ζέπου έχει ο Πετρόπουλος στα «Ρεμπέτικα τραγούδια». Ας σημειώσω πάντως ότι ο τελευταίος ταξιτζής που με οδήγησε γρήγορα, απότομα και μάλλον επικίνδυνα μου έτυχε στη Βιέννη το Σάββατο.

  22. π2 said

    Δύτη, γνώρισα πρόσφατα κάποιον που τον είχε γνωρίσει (σύχναζε ο πατέρας του στα ίδια μαγαζιά) κι έμαθα διάφορες χαριτωμένες λεπτομέρειες.

  23. Μαρία said

    18 Σου την έπεσε ταξιτζής;

    21 Πιο επικίνδυνα κι απο Σταμπουλιώτη; Αποκλείεται.

  24. Νέος Τιπούκειτος said

    @21: Δύτη, εμένα πάντως ο πιο επικίνδυνος ταξιτζής (τρελές ταχύτητες κτλ.) μου έτυχε στην πιο βαρετή πρωτεύουσα του κόσμου, την Οτάβα.

    @23: Δεν μου την έπεσε! Εσένα; 🙂

  25. alienellin said

    Asd – Περαστικά να ναι εύχομαι.

    Υ. Γ. Δεν νομίζω πάντως ότι η απάντησή σου είναι ετυμολογικά σωστή (χωρίς βέβαια να βγάζω συμπέρασμα για την καταγωγή σου). Και τι σημαίνει «η δημοτική έχει τους δικούς της κανόνες». ‘Εχει κι άλλους κάνόνες εκτός από αυτούς του Τριανταφυλλίδη που μάθαμε στο σχολείο; Είναι κρυφοί αυτοί οι κανόνες; Κάποιος ας με ενημερώσει κι εμένα τον χωριάτη της άρχουσας τάξης. Δεν αντέχω άλλο να ζω στα σκοτάδια…

  26. Nicolas said

    Τα κάνανε κίτρινα για να μοιάζει η Αθήνα Νέα Υόρκη, αλλά τελικά μόνον με τα γκέτα τα κατάφεραν!
    Στο Λονδίνο δίνουν εξετάσεις για τα μαύρα, απ΄ ότι ξέρω, τα άλλα είναι κάθε Πακιστάν καρύδι.
    Ιστορίες για ταξί έχω αθηναϊκές, μαδριτικές, … αλλά να μη σας ζαλίζω καλοκαιριάτικα. (μία αθηναϊκή έχει ενδιαφέρον, ίσως να σας την πω αργότερα όταν ανοίξουν τα μάτια).
    Και να μην ξεχάσουμε βέβαια το θαυμάσιο:
    http://www.radiotarifa.com/
    ¡De puta madre!

  27. Mιχαλιός said

    21-24: Της Τεχεράνης είναι χειρότεροι. Με το που είδε ο δικός μου έναν μουλλά στην άκρη του δρόμου, έπρεπε ντε και καλά να κάνει πως τον πατάει!

  28. @23β: Ναι ναι! Αυτό Μαρία ξαναπέστο! Καλά γενικά στην Πόλη όλοι, ειδικότερα όμως οι ταξιτζήδες, οδηγούν σαν να μεταφέρουν ετοιμόγεννη, ή ετοιμοθάνατο, ή και τα δυο μαζί. Άσε που πιο πολύ χρησιμοποιούν την κόρνα παρά το λεβιέ των ταχυτήτων.
    Προσωπική μου «προτίμηση» η οδηγοί των dolmus, κάτι μινι-βαν ανάμεσα σε ταξί και λεοφωρείο, που έχουν μεν καθορισμένες στάσεις αλλά αμαλάχει τους σταματάς και στη μέση του δρόμου και δεν το’χουν σε τίποτα να κόψουν όλη την κυκλοφορία για να σε πάρουν. Δεν είναι οδήγηση αυτό που κάνουν, είναι … ποίημα!

    @6: Μου είχε λείψει αυτό το «γράφομαι και θα επανέλθω»! Οι αναρτήσεις έχαναν κάτι από την αξία τους όταν δεν έβλεπες την Ιμμορ βιαστική-βιαστική να έρχεται να πάρει σειρά και να φύγει!

    Ούτε εγώ έχω καμια ιδιαίτερα δυσάρεστη εμπειρία από ταξιτζή, αν και ομολογουμένως χρησιμοποιώ ταξί σπάνια. Μικρότερος επειδή ήμουν πάντα άφραγκος, αργότερα επειδή είχα ΙΧ. Βέβαια, και να μου αρνηθούν κούρσα έχει τύχει, και να κάθομαι να περιμένω μέχρι να γεμίσει το ταξί στο ΚΤΕΛ μου έχει τύχει, και φυσικά να μου πουν «εντάξει μωρέ, θα σ’αφήσω εδώ, δεν είναι μακριά, ε;», αλλά όλα αυτά νομίζω έχουμε φτάσει να τα θεωρούμε δεδομένα.
    Πάντως, σχεδόν πάντα επιδιώκω να πιάσω κουβέντα στο ταξί, και σχεδόν πάντα έχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιστορίες να πουν. 🙂 Οι δύο πλέον ενδιαφέρουσες για μένα είναι ένας Βέλγος ταξιτζής στην Αμβέρσα, που παλιότερα δούλευε στο λιμάνι, να μου μιλάει σε άπταιστα Ελληνικά, γιατί όπως μου είπε «πριν 20 χρόνια, αν δε μιλούσες Ελληνικά, δεν μπορούσες να δουλέψεις στο λιμάνι! Όλα τα πληρώματα Έλληνες ήταν!», και ένας Κύπριος ταξιτζής ο οποίος στην (πανάκριβη πραγματικά) διαδρομή Λάρνακα-Λεμεσσό, μου εξήγησε πως «χωρίς να είναι Φυσικός, το έχει ψάξει πολύ το θέμα, και κατάλαβα πως όλα αυτά που μας λένε είναι ψέματα» (βέβαια εγώ ήμουν φυσικός, στην περίπτωση έπεσε, αλλά δεν τον διέκοψα γιατί τα έλεγε ωραία! 😀 ), και πως «όλη η σημερινή επιστήμη ανακαλύφθηκε από τους Αρχαίους Έλληνες, τώρα τίποτα δεν ξέρουν, μόνο ξεθάβουν τις αρχαίες γνώσεις», και επίσης το εξαιρετικό «Το ήξερες ότι η Ελληνική γλώσσα γεννήθηκε στην Κύπρο;». 😀

    Όσον αφορά τώρα το θέμα της απελευθέρωσης, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να γίνει με τέτοιο τρόπο, και ούτε καταλαβαίνω πόθεν θα προκύψουν τα έσοδα για το κράτος από αυτού του είδους την απελευθέρωση. Μπορούσε να γίνει πρώτα μια συζήτηση, μια νομιμοποίηση των αδειών, φορολόγηση της αγοραπωλησίας των αδειών στις πραγματικές τους αξίες, να δημιουργηθεί ένας αυστηρός φορέας αδειοδότησης, τέλος πάντων τόσα πράγματα! Αυτή η απόφαση Ραγκούση μου φαίνεται παράλογα απότομη, και δεν μπορώ να δω ποια θετικά αποτελέσματα προσδοκούν.

    Γενικότερα να σας πω, δεν έχω καταλάβει πως το κυβερνών κόμμα από σοσιαλιστικό, πήγε κατευθείαν στον Θατσερισμό, χωρίς να περάσει από κανένα ενδιάμεσο στάδιο…

    Και η άχρηστη γνώση της ημέρας: Κίτρινα είναι τα ταξί και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κατερίνη. Θυμάμαι μάλιστα ότι όταν πρωτήρθα Αθήνα και το έλεγα σε Αθηναίους ότι έχουμε το ίδιο χρώμα ταξί τους φαινόταν περίεργο, λες και το να έχεις κίτρινα ταξί είναι ένα σπάνιο προνόμιο, προορισμένο μόνο για τους κατοίκους της πρωτεύουσας! 🙂 Στην Χίο δε, πατρίδα της μαμάς, είναι κόκκινα-βυσσινί, με άσπρο συνήθως τον ουρανό, αλλά όχι πάντα. 🙂

  29. dzach said

    Μασκάτ, Ομάν, 2005, τελευταία μέρα ενός επαγγελματικού ταξιδιού. Ζητούμε ένα ταξί από τη ρεσεψιόν στις 9:00πμ να μας πάει να δούμε τα ενδότερα και την έρημο, η ταρίφα μεγάλη αλλά συμφωνημένη. Μετά από 12 ώρες περιπλάνηση επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο και πάμε να πληρώσουμε τον οδηγό.

    Με πληρώνετε αύριο, λέει αυτός. Μα αύριο φεύγουμε, του λέμε. Θα πάτε στο αεροδρόμιο; τί ώρα; 8:30πμ θα έρθω να σας πάω εγώ και με πληρώνετε τότε. Μα πως; του λέμε, δεν φοβάσαι μη φύγουμε; Γιουνάν δεν είστε; λέει. Δεν υπάρχει πρόβλημα.

    Δεν ήταν που μέναμε στο Χίλτον, ούτε που ήξερε ποιοί ήμασταν, τι δουλειά κάναμε και πότε φεύγαμε, από τους ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου. Δεν ήταν τίποτα απ’ όλα αυτά. Η τρισχιλιετής ιστορία, ο Μεγαλέξανδρος και ο κατηραμένος Όφις, η Γοργόνα, ο Χιώτης ναυτίλος του Έλληνα Κολόμβου, όλα φώτισαν σαν αστραπή τη σκέψη εκείνη τη στιγμή της αναγνώρισης της αξίας του Έθνους, μέσ’ απ’ τα λόγια ενός φτωχού Άραβα ταξιτζή.

    Από τότε συμπάθησα τους (Ομανέζους) ταξιτζήδες.

  30. τυφλός said

    Στέλιο, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=295059
    Οι ιδιοκτήτες ταξί είχαν συμφωνήσει στο σχέδιο Ρέππα. Ίσως γι’ αυτό αντιδρούν τώρα. Νιώθουν πως η κυβέρνηση τους εξαπάτησε.
    Κι εγώ περίμενα να δημιουργηθεί φορέας αδειοδότησης, μια σχολή για επίδοξους οδηγούς ταξί, αλλά ζητάμε πολλά από το κράτος μας.

  31. @30: Ναι, όντως! Αλήθεια δεν κατάλαβα τι μεσολάβησε εντωμεταξύ. Μια χαρά μου φαίνεται το σχέδιο Ρέππα, μαζί με έναν φορέα αδειοδότησης φυσικά, που θα απαιτεί ειδικές γνώσεις και δεξιότητες από τους υποψήφιους… Περίεργα πράγματα… Μια το παίζουν σκληροί, μία είναι τελείως άτολμοι (π.χ. προς την Εκκλησία). Εντελώς αψυχολόγητη κυβέρνηση!

  32. δὲν ἔχω παράπονο ἀπὸ κανένα ταξιτζῆ κἀμμίας πόλεως. δὲν παίρνω πολλὲς φορὲς ταξί, ἀλλὰ ὅσες πῆρα ὁ ὁδηγὸς ἦταν εὐγενέστατος καὶ ἐξυπηρετικός. ἐδῶ θὰ πρέπῃ νὰ θυμηθῶ καὶ τὸν ταξιτζῆ-συνταγματάρχη ἀπὸ τὴν Λολίτα!

  33. τυφλός said

    31, Ο ανασχηματισμός μεσολάβησε εν τω μεταξύ. Ο Ραγκούσης, στου οποίου τις αρμοδιότητες μεταφέρθηκαν και οι ταξιτζήδες, απέρριψε το σχέδιο Ρέππα χωρίς διάλογο μαζί τους κι έτσι φτάσαμε ως εδώ. Οι πράξεις Ραγκούση δείχνουν πως τα κάνει όλα γρήγορα και πρόχειρα. Για μένα είναι τόσο αχώνευτος πλέον όσο και η εξαδέρφη του.

  34. τυφλός said

    @33, Κορνήλιε, αυτό δεν το περίμενα από σένα.

  35. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια και τις ταξιτζήδικες ιστορίες, ιδίως του Π2!

  36. νέο kid στο block said

    Να σημειώσω μια ακόμη χρήση της ταρίφας πέραν της οικονομικής.
    Υπάρχει και η ταρίφα στα ποδοσφαιρικά τεμάχια (κοινώς γκολάκια).
    Λέμε λ.χ (μιας και λέγαμε πρόσφατα για Μπάρσα)‘Στο Καμπ Νου έχει ταρίφα ντόρτι’ (εξαιρετική πρόταση με δανειάκια από ανατολή και δύση) 🙂

    Παλιότερα λέγαμε επίσης ‘ο ‘Θρύλος’ έχει κόψει ταρίφα στην Τούμπα’ (αλλά δυστυχώς αυτές οι ονειρεμένες και αγνές εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί).

  37. #35 pourquoi?

    θυμᾶμαι μιὰ φορὰ στὴν Ἀθήνα, στὴν Πέτρου Ῥάλλη, ἔκανα κάπου 45 λεπτὰ νὰ βρῶ ταξί. ἔπρεπε νὰ πάω στὸ Γαλάτσι, νὰ βγάλω τὴν στολή, νὰ φορέσω πολιτικά, νὰ κατεβῶ στὴν Γ’Σεπτεμβρίου καὶ νὰ πάρω τὸ ΚΤΕΛ γιὰ Θεσσαλονίκη (στὸ τραῖνο δὲν εἶχε θέσεις). τελικὰ πρόλαβα μὲ τὴν ψυχὴ στὸ στόμα. ὅταν ἔφτασα στὰ ΚΤΕΛ ὁ ὁδηγὸς εἶχε ἤδη βάλει μπρὸς τὴν μηχανή, ἐγὼ νόμιζα ὅτι ξέχασα τὸ κινητό μου, ἀλλὰ τελικῶς ἦταν μέσα στὴν βαλίτσα. τελικῶς ἔφτασα Θεσ/νίκη μὲ μιὰ ἐπιπεφυκίτιδα, προφανῶς εἶχαν μολυνθῆ οἱ φακοὶ ἐπαφῆς. αὐτὸ μοῦ κόστισε ἀργότερα μιὰ ἐπίσκεψι στὸ 401 καὶ στὸ 424 τὸ καινούργιο (στὸ παλιὸ εἶχα πάει ὡς νεοσύλλεκτος, ἄλλαξε ὅσο ὑπηρετοῦσα).

  38. bernardina said

    Ωχ, ωχ, ωχ… ζόρικο θέμα.
    Immor, πιάσε μου θέση (διπλοκούρσα) κι έρχομαι!

    Χαιρετώ την εκλεκτή ομήγυρη. Γι’ άλλη μια φορά μου λείψατε, αλλά πνίγομαι (και καίγομαι! 🙂 )

    Ελπίζω ν’ αδειάσω κατά το σούρουπο και να επιστρέψω με τη δροσούλα (λέμε τώρα…)

  39. #39 αὐτὴ ἡ ταινία μόνο ἐμένα δὲν ἐνθουσίασε;

  40. @40: Κορνήλιε ούτε εμένα!!! Πίεσα τον εαυτό μου για να τη δω μέχρι τέλους!

  41. τυφλός said

    @38, Όταν κάποιος γράφει με πολυτονικό σκέφτομαι ότι μάλλον δεν έχει ακουστά το Στράτο Διονυσίου.
    Μέχρι να διαβάσω για το 401 νόμιζα ότι υπηρέτησες στο ναυτικό.

  42. τυφλός said

    40, 41, Ούτε εμένα, κοιμήθηκα.

  43. νέο kid στο block said

    38.‘’ἐγὼ νόμιζα ὅτι ξέχασα τὸ κινητό μου, ἀλλὰ τελικῶς ἦταν μέσα στὴν βαλίτσα’’

    Τώρα με το συμπάθιο, αλλά αυτή η πρότασις μήπως μπήκε σκόπιμα, για να θολώσει ηλικιακά νερά;;
    🙂

  44. bernardina said

    40, 41, 43,

    Η μόνη ατάκα που θυμάμαι από την ταινία είναι αυτή! 😆 😆

  45. #42 περίεργος συλλογισμός.

    #44 ;

  46. Μαρία said

    44
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/07/19/aklisia/#comment-76737

  47. 37,
    …όπου το ταρίφα κάνει ρίμα με την FIFA 🙂

  48. george said

    Μου χουν τύχει και μένα διάφοροι – ευγενέστατοι, αγενέστατοι, αδιάφοροι – όπως και σε κάθε επαγγελματική κάστα δηλαδή. Αυτοί που θα μου μείνουν, είναι ο ένας που άκουγε αυτοσχεδιαστική jazz κι ο άλλος που μου μίλαγε για τον Παπαδιαμάντη, κι ένας ακόμα, που μετά απο 12 ώρες βάρδια τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι. Αλλά κι ένας ακόμα: αφού περιμέναμε για κάνα μισάωρο για ταξι στην Πειραιώς με ένα φίλο μου, και μετά τα αρνητικά νεύματα όλων όταν λέγαμε «Σεπόλια», αποφασίσαμε να μπούμε με «τσαμπουκά» στον επόμενο. «Δε θυμάμαι να σας είπα ότι πάω Σεπόλα», είπε, για να λάβει απάντησει από τον εκνευρισμένο φίλο μου «Δε θυμάμαι να σε ρωτήαμε!».

  49. Ηλεφούφουτος said

    Ούτε εγώ έχω να καταμαρτυρήσω προσωπικές εμπειρίες στη «συμπαθή τάξη».
    Ακόμη και μια περίοδο που ήμουν σχεδόν εξαρτημένος από τα ταξί για να πηγαίνω απο τη μία δουλειά στη μία άκρη της Αθήνας στην άλλη δεν έχω πολλά άσχημα να θυμάμαι, μάλλον καλά.

    Ιστορίες θα είχα να πω πολλές αλλά δεν προλαβαίνω.
    Ή το τοπ ιστορία πάντως είναι από ένα ταξί στο Κάιρο. Το χάιλαιτ της εκδρομής ήταν εκείνη η βόλτα με ταξί. 8 άτομα ήμασταν μέσα στο ταξί (τρεις σειρές καθίσματα) και έγινε το σώσε.
    Ξεκίνησε με τη στιχομυθία:
    – Have you been to the Byramides?
    – Yes, yes.
    – Have you been to the Egyptian Museum?
    – Yes, yes.
    – Have you been to an Egyptian hospital?
    – Εεε, no.
    – (με το μάτι να γυαλίζει) Soon! Soon!

    Και άρχισε μια τρελή κούρσα, όπου μεταξύ άλλων έμπαινε στο αντίθετο ρεύμα και ξανάμπαινε στο κανονικό στο τσακ πριν τη μετωπική, ενώ κάθε φορά που πήγαινε να στρίψει αριστερά έκανε πρώτα τρεις στροφές γύρω απ τον εαυτό του.
    Έβαλε και μουσική στο κασετόφωνο τον μεγάλο Ακίμ και οι κοπέλες το ρίξαν στο χορό, οπότε αυτός άφηνε το τιμόνι και βαρούσε παλαμάκια.
    Στο τέλος ενθουσιασμένοι από τη φάση και τον Ακίμ τού ζητήσαμε να μας πουλήσει την κασέτα και επειδή δεν ήθελε, μας γύρισε δωρεάν 20 λεπτά από μαγαζί σε μαγαζί για να τη βρούμε και να την αγοράσουμε. Σημειωτέον ότι την αρχική ταρίφα την είχαμε συμφωνήσει με πολλά παζάρια.

    Τώρα περί των γλωσσικών. Δεν είναι συνηθισμένο αραβικές λέξεις να μπαίνουν στα Ελληνικά μέσω Ιταλικών και όχι μέσω Τουρκικών, ιδίως όταν η λέξη έχει περάσει και στα Τουρκικά. Αναρωτιέμαι πόσο το έψαξαν οι ετυμολόγοι μας πριν καταλήξουν σ αυτό το συμπέρασμα.
    Το λέω αυτό, γιατί στα Τούρκικα το μεν tarif ακολουθεί το αραβικό πρότυπο και σημαίνει πάνω κάτω ότι και στα κλασικά Αραβικά, υπάρχει όμως και το tarife που έχει τις ευρωπαϊκές σημασίες των διαφόρων tarif, χρησιμοποιείται δε και στα ταξιά, π.χ. gece tarifesi η νυχτερινή ταρίφα. Αν μπήκε βέβαια στην Τουρκική πρόσφατα, όταν το λεξιλόγιό της δεν επιδρούσε στο δικό μας, τότε να δεχθώ ανεπιφύλακτα την ιταλική αρχή. Αν όμως η λέξη χρησιμοποιόταν ήδη απ τα οθωμανικά χρόνια, πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι;

  50. physicist said

    Χωρίς πλάκα: άνθρωπος γεννημένος στα 1930-κάτι, που ήτανε νέος και γλεντζές την περίοδο 1950-1960-τόσο, μού είχε πει ότι ο Μανώλης ο Τραμπαρίφας ήταν γνωστός ταξιτζής της εποχής στην Αθήνα, που έπαιρνε συχνά κούρσες για παραλία. Δεν ξέρω αν μου έκανε πλάκα, πάντως δεν το συνήθιζε και ποτέ άλλοτε δεν μου έχει πει πράματα μπεντροβάτα. Ούτε κι εγώ τον ξαναρώτησα όμως, και τώρα είναι πλέον πολύ αργά. 😦

  51. χαχά, καὶ ποῦ ν’ἀκούσετε ταξιστορίες ἀπὸ τὸ Μπακοὺ ὅπου πῆγε προσφάτως ἕνας φίλος μου.

  52. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Τρεις φορές, τουλάχιστον, προσπάθησαν ταξιτζήδες της Αθήνας να με κλέψουν στα ρέστα. Ο ένας το κατάφερε, γιατί ήταν νύχτα. Μάλλον θα φαίνομαι ότι είμαι αφελής επαρχιώτης 🙂

  53. Λευτέρης said

    «…αφού απεργούν οι ιδιοκτήτες ταξί…»
    Μα είναι δυνατόν να απεργούν οι ιδιοκτήτες;
    Κι απ’ ότι καταλαβαίνω ΔΕΝ απεργούν οι οδηγοί που είναι στη δούλεψη των ιδιοκτητών.

  54. Αν οδηγήσεις μισή ώρα στην Αθήνα καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να οδηγείς οκτώ και δέκα ώρες. Οι οδηγοί ταξί είναι και αυτοί όπως εμείς, δλδ Νεοέλληνες.
    Το θέμα για μένα είναι άλλο και δυστυχώς δεν αναφαίνεται από τα λάθη της κυβέρνησης . Δε με ενδιαφέρει αν έχει «δίκιο» ο Ραγκούσης ή ο Ρέππας ή οι ιδιοκτήτες αδειών ταξί. Αυτό που δεν γίνεται σαφές είναι ότι οι διαμαρτυρόμενοι δεν είναι οι οδηγοί που μας μεταφέρουν [ όταν τύχει να μπούμε σε ταξί και συνήθως είναι υπάλληλοι των ιδιοκτητών αδειών ταξί] οι οποίοι θα είχαν δικαίωμα, ως εργαζόμενοι, στην απεργία, αλλά οι ιδιοκτήτες αδειών ταξί και εργοδότες τους και πολλές φορές κάτοχοι πολλών αδειών ταυτόχρονα. Αυτοί που τις είχαν φτάσει 300 και 400 χιλιάρικα ευρώ στα «μαγαζιά» της Λένορμαν και αλλού και θα χάσουν το «κεφάλαιό» τους. Η χρήση από πλευράς τους του όρου «απεργία» είναι καταχρηστική και κακώς αυτό δεν αναφέρεται. Ένα ερώτημα βέβαια είναι αν οι ιδιοκτήτες αδειών ταξί καταβάλουν στους υπαλλήλους εργαζόμενους οδηγούς το μεροκάματο που το χάνουν άδικα.

  55. Hellegennes said

    Να συνεισφέρω με την απύθμενη γνώση μου, εδώ. Ο όρος tariff, στα αγγλικά, δεν είναι λόγιος. Αντιθέτως είναι πάρα πολύ της μόδας. Π.χ. τα τιμολόγια προσφορών όλοι πλέον τα λένε tariffs. Παράδειγμα από την «αγγλική Cosmote»:

    http://www.o2.co.uk/tariffs/payandgo

    Οι ταρίφες είναι πολύ συνηθισμένη λέξη στις τηλεπικοινωνίες και μάλλον ο κανόνας. Χρησιμοποιείται ευρέως και στις χρεώσεις λογιαριασμών αερίου, ηλεκτρικού, κτλ. Χρησιμοποιείται και στα ταξί και σε άλλα μέσα μεταφοράς, αν κι εκεί προτιμάται το λογιότερο fare, που έχει γενικότερη έννοια. Π.χ.:

    http://www.london-taxi.co.uk/taxi/londontariff.htm
    http://www.dover.gov.uk/licensing/taxis/fare_tariffs.aspx
    http://www.tfl.gov.uk/gettingaround/taxisandminicabs/taxis/taxifares/4870.aspx

    Έχει και γενικότερη χρήση και σημαίνει «μίνιμουμ Χ». Π.χ. tariff είναι και η ελάχιστος χρόνος φυλάκισης σε ισόβια καταδίκη, πριν την επαναξιολόγηση (στην Βρετανία και την Ουαλία, ισόβια = μέχρι να πεθάνεις). Μάλιστα η ταρίφα θεωρώθηκε μη λόγια και πλέον λέγεται minimum term.

    Γενικά, η χρήση του tariff, στα αγγλικά, σε αυτές τις έννοιες, σημαίνει «προκαθορισμένη τιμή».

  56. … Λευτέρη δεν είχα δει το σχόλιό σου …

  57. εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν ταξιτζῆς: Κρῆτες ὁδηγοὶ χείριστοι.

    (Ἰμμὸρ μὲ συγχωρεῖς ἀλλὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια)

  58. 50 Χμ, το ta’rife στα οθωμανικά μαρτυρείται (τουλάχιστον από) το 1890. Ίσως να έχει δίκιο λοιπόν ο Ηλεφού.

  59. mindkaiser said

  60. #60 μπράβο ρἑ, τὸ ἔψαχνα μιὰ ὥρα!

  61. mindkaiser said

    #61

    yw mate

  62. ΣΑΘ said

    @ 58:

    «…ἴδιος αὐτῶν ταξιτζῆς» :

    Και ο «ταξιτζῆς» στη γενική ; 😉

  63. ἄ, ὅλα κι ὅλα! ὁ ταξιτζῆς περισπᾶται!

  64. ΥΓ ἄσχετο, ἂν γουγλίσετε «ζῆθι καὶ ὑγίαινε» σᾶς βγάζει αὐτὸ ποὺ βγάζει κι ἐμένα πρῶτο πρῶτο;

  65. aerosol said

    Κατά τη δική μου εμπειρία, οι ταξιτζήδες έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό κακών επαγγελματιών που έχω συναντήσει -χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν και εξαιρετικοί. Η κατάσταση βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια.

    Νομίζω πως η έλλειψη δυνατότητας επιλογής εκ μέρους του πελάτη -προ κρίσης, τουλάχιστον- είναι καθοριστική. Αν χρειάζεσαι ταξί και βρεις, θα ανεχτείς πολλά χωρίς να αντιδράσεις ιδιαίτερα, και βέβαια χωρίς να μπορείς να πεις «αυτόν δεν τον ξαναπαίρνω».

    Λειψά ρέστα, επιλογή κούρσας (όπου συχνά δεν ξέρεις να είναι ελεύθερος ή όχι), περίεργη συμπεριφορά, άπειρα κολλήματα και τρόποι να δυσανασχετούν με τις πιο μικρές λεπτομέρειες. Και βέβαια το πώς οδηγούν.
    Χειρότερη περίπτωση που μου έτυχε: ταξιτζής τόσο μαστουρωμένος που δεν ήξερε που πέφτει η Κηφισίας την οποία μόλις είχε αφήσει. Δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει.

    Είναι άθλια η κατάσταση στους δρόμους της Αθήνας και σου σπάει τα νεύρα; Ναι είναι. Το οποίο μου είναι αδιάφορο. Άθλια είναι η κατάσταση και όταν πλένεις τουαλέτες, όταν σκάβεις στον ήλιο, όταν έχεις βάρδια σε νοσοκομείο που διανυκτερεύει, όταν μαζεύεις σκουπίδια, όταν είσαι 16 ώρες σε γραφείο με φριχτό αφεντικό ή όρθιος και ατσίγαρος όλη μέρα ως υπάλληλος καταστήματος. Για πολλούς η δουλειά δεν είναι γλυκιά (γι αυτό και τη λένε δουλειά και όχι ζαχαρούλα, κατά τη λαϊκή γλωσσολογία!). Είναι, όμως, το μόνο επάγγελμα όπου μπορείς να συμπεριφέρεσαι ατιμώρητα με τρόπο που αλλού θα σήμαινε πως χάνεις τη δουλειά ή την πελατεία σου.

    Ζητώ συγνώμη από τους φιλότιμους, ευγενείς ταξιτζήδες που διατηρούν τον επαγγελματισμό τους. Τους σέβομαι ιδιαίτερα. Πάντως, έχω ακούσει από τέτοιους καλούς αυτοκινητιστές αρκετά έντονη κριτική για το χώρο και τους συναδέλφους τους.

    [Το ταρίφας το πρωτάκουσα στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Θυμάμαι και τα παλιά γκρίζα ταξί, συχνά με μπλε ρίγα γύρω από τα παράθυρα .]

  66. Costas said

    Τα περί γενικής πληθυντικού του ‘ταρίφας’ μού θύμισαν ότι πολύ πρόσφατα, σε ρεπορτάζ για τα τεκμήρια διαβίωσης, δημοσιογράφος χρησιμοποίησε για τις πισίνες τη γεν. πληθ. των πισινών, και αμέσως διόρθωσε ‘των πισίνων’.

    Μια από τις δουλειές που κάνει η συμπαθής τάξη των αυτοκινητιστών είναι και οι παράνομες ξεναγήσεις τις οποίες διαφημίζουν πολλοί απ’ αυτούς (οι οποίες όμως τελειώνουν έξω από τα κάγκελα των αρχαιολογικών χώρων). Αλίμονο όμως σε όποιον κάνει τη δουλειά τους παράνομα τις μέρες ετούτες της ‘απεργίας’.

    Τα χειρότερα λαμόγια είναι οι ταξιτζήδες της κρουαζιέρας, κάτω στα Καρβουνιάρικα. Πρέπει να το έχεις ζήσει για να καταλάβεις. Κυρίως (πέρα από τις χρεώσεις) τσακώνονται και βρίζονται χυδαιότατα μεταξύ τους στεντορείως και με ακροατήριο όλους τους τουρίστες που βγαίνουν από το τέρμιναλ. Με τα πουκάμισα και τις κοιλιές έξω, και με στήσιμο και αντριλίκι που θυμίζει σε αρκετές περιπτώσεις το πέρασμα από την τετραποδία στη διποδία. -Έλα δω ρε γαμ..μένε, και τα τοιαύτα. Πού και πού έρχονται και στα χέρια. Εννοείται ότι η εποπτεύουσα αρχή τα παίρνει για να μην παρεμβαίνει. Η εξάρτηση δε του συστήματος μεταφοράς από τα ταξί εκεί είναι απόλυτη, καθώς δεν υπάρχει ΜΜΜ. Το ίδιο ισχύει και στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας! Γιατί λοιπόν να μην παραλύσουν τη χώρα; Όσο για το τάιμινγκ της ανατροπής Ραγκούση, τι να πει κανείς, παρά ότι ο άνθρωπος είναι ή βλαξ ή συμπλεγματικός δικτατορίσκος. Αλλά βέβαια ο δικός του μισθός δεν κινδυνεύει, στη δε Πάρο παίζει φαίνεται πολύ το Rent a Car.

  67. νομίζω ὅτι θὰ μποροῦσα νὰ δεχθῶ τὸ πισίνων ὥστε νὰ ξεχωρίζῃ ἀπὸ τὸ πισινῶν κατὰ τὸ ἀρχαῖο χρήστων-χρηστῶν.

  68. sarant said

    65: Εννοείς ότι σου βγάζει ένα σχολικό βιβλίο γεωμετρίας;

    67-68: Για πισίνες, είχα συμφωνήσει (σε ανύποπτο χρόνο) με το «πισίνων»:

    http://www.sarantakos.com/language/pistwn2.htm

  69. Μπουκανιέρος said

    28 «Γενικότερα να σας πω, δεν έχω καταλάβει πως το κυβερνών κόμμα από σοσιαλιστικό, πήγε κατευθείαν στον Θατσερισμό, χωρίς να περάσει από κανένα ενδιάμεσο στάδιο…»

    Πώς τον λέγανε εκείνο τον αρχαίο που είχε κοιμηθεί για είκοσι χρόνια σε μια σπηλιά;

  70. νέο kid στο block said

    Επιμενίδης ο Κρης (και στα είκοσι χρόνια άλλαξε πλευρό και τον ξαναπήρε) 🙂

    Κι αν ο ύπνος του Επιμενίδη ελέγχεται , ο ξύπνιος του Αντι-Επιμενίδη είναι σίγουρος:
    http://www.google.gr/url?sa=t&source=web&cd=6&ved=0CDcQFjAF&url=http%3A%2F%2Fwww.nea-acropoli-heraklio.gr%2F1%2F562.html&ei=pocoTuO_JcaphAfE9eCCCg&usg=AFQjCNEDFClcQS2pLOdaphvr_2o0KxHZGA

  71. Μπουκανιέρος said

    Ευχαριστώ Κιντ, ρητορικό ήταν το ερώτημα.
    Όπως ρητορικά ήταν και τα είκοσι χρόνια (χρειάζεται να πάμε πιο πίσω για βρούμε ένα πασόκ που να ισχυρίζεται ότι είναι, με κάποια αορίστως αποδεχτή έννοια του όρου, σοσιαλιστικό).

  72. νέο kid στο block said

    Αυτό ξαναπέστο ! Αλλά μέχρι να φτάσει (το ΠΑΣΟΚ) τα χρόνια ύπνου του Επιμενίδη, φαντάζεσαι τι μας περιμένει ακόμη;

  73. 65,
    Εμένα μου βγάζει το παρακάτω:

    Ἐρμηνεία τῆς προς Φιλιππησίους Επιστολής, Ἀγίου Ιωάννου τοῦ …
    Jul 9, 2011 – Πῶς; Ἠσθένησε, φησὶ, καὶ ἠλγεῖτε· ὑγίαινε, καὶ ἀπήλλαξεν ὑμᾶς τῆς λύπης, …… γὰρ ἴσον τὸ βραβεῖον· πολλοὶ οἱ κωλύοντες· νόμῳ ζῆθι· πολλά ἐστι τὰ ἐκλύοντα …

  74. Immortalité said

    Νίκο έχει δίκιο ο Φυσικός. Εδώ η κόρη του Σουγιούλ λέει ότι ο Τραμπαρίφας ζούσε και βασίλευε και ήταν και ο προσωπικός ταξιτζής του μπαμπά της.

    Να πω ότι αυτό το (αγαπημένο) τραγούδι είχε για όλη την παιδική μου ηλικία ένα ραμόνι τόόόόόόόόόόόόόόόόόόόόόσο! Εκεί που λέει «γουστάρω νύχτα δροσερή και ρέμπελη» άκουγα «γουστάρω νυχταρώσε συ και ρέμπελη» Για χρόνια αναρωτιόμουν τι να σημαίνει το ρήμα νυχταρώνω (;) και γιατί δεν το έχουν τα λεξικά 😀

    @14 Π2 Το ότι ο Ζέπος ήταν υπαρκτός και διάσημος το βεβαιώνω και ‘γω. Ο παππούς μου μαζί με τον Παπαϊωάννου δουλεύανε στο γρι – γρι του, πριν ο παππούς μου αποκτήσει το δικό του και γίνει καπετάνιος βεβαίως βεβαίως 🙂

    @28 Στέλιο είσαι μεγάλο πειραχτήρι! 🙂

    @39 Μπέρνι άσε μια απ’ τα ίδια…

    @29 & 50 Φοβερές ιστορίες!

    @42 Συντοπίτισσα ο Κορνήλιος είναι γεμάτος εκπλήξεις, γι’ αυτό τον συμπαθούμε 🙂

    @58 Η αλήθεια είναι σχετική mon cher 🙂

    @65 Εμένα μου βγάζει αυτό που σου βγάζει και εσένα. Τι κερδίζω; 😉

    Επί του θέματος τώρα, έχω συναντήσει και ‘γω όπως όλοι αγενείς ταξιτζήδες με αμάξια που βρωμοκοπάνε αλλά και ευγενείς, εξυπηρετικούς με αμάξια τσίλικα και περιποιημένα. Η τελευταία κούρσα Εθνική Άμυνα – ΕλΒελ θα μου μείνει αξέχαστη μια και ο ταξιτζής που με πήρε (αγχωμένη, αργοπορημένη, ταλαιπωρημένη και τραυματισμένη), είπε «μη φοβάσαι κοπελιά, θα προφτάσουμε. Πες ότι η πτήση αρχίζει τώρα.» και το εννοούσε μόνο με την καλή έννοια. Υβριδικό αμάξι, πεντακάθαρο, στην Αττική σφαίρα χωρίς να γίνεται επικίνδυνος, απόδειξη χωρίς να τη ζητήσω και σε 17 λεπτά είχα τσεκάρει. Θα ήθελα και εγώ μια ρυθμιστική αρχή να έχει προϋποθέσεις όχι μόνο για τους οδηγούς αλλά και τα αυτοκίνητα και πιστεύω ότι ο Ραγκούσης είναι πιο αχώνευτος από την ξαδέρφη του. Αλλά αυτό που κλείνουν τα αεροδρόμια και τα λιμάνια μ’ έχει τσακίσει. Εδώ τα ταξί είναι ασημιά και τα περισσότερα μερσεντές. Μέχρι να πρωτοπάω στην Αθήνα νόμιζα ότι τα ταξί μόνο μερσεντές μπορούν να είναι.
    Δυστυχώς δεν έχω βγει απ’ την Ευρώπη και δεν έχω φοβερές ιστορίες για ταξί – πιρόγες στον Αμαζόνιο που σε περνάνε απέναντι κάνοντας ζικ ζακ ανάμεσα από πεινασμένους κροκόδειλους. 🙂

  75. Immortalité said

    @72 Μπουκάν, το φοβερό είναι ότι ακόμα το ισχυρίζονται…

  76. νέο kid στο block said

    Τώρα θα ξεφύγω, αλλά η αναφορά στον Επιμενίδη δίνει εξήγηση στο πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας!…και ισχυρό άλλοθι στους πολιτικούς.
    Δώστε βάση : Αυτός ο Επιμενίδης λοιπόν, στραβοξύπνησε (λογικό μετά από σιέστα μισού αιώνος) και άρχισε τις κουζουλάδες.
    Και είπε: ‘’Είμαι ο Επιμενίδης ο Κρης και λέγω ότι ΟΛΟΙ οι Κρητικοί ΕΙΝΑΙ ψεύτες!
    Πήγαν να τον παίξουν οι σύντεκνοι, αλλά κάποιος ψύχραιμος τους σταμάτησε(τι το ‘θελε…)
    ‘’Για σταθείτε ρε παιδιά να ζυγιάσουμε ίντα είπε ο σύντεκνος …’’
    Αν η δήλωση Ε είναι αληθής, τότε όλοι οι κρητικοί είναι ψεύτες, άρα και ο Ε ως κρητικός είναι ψεύτης, άρα όλοι οι κρητικοί δεν είναι ψεύτες ,πράγμα άτοπο (δεν μπορεί να είναι και να μην είναι ταυτόχρονα, ψεύτες)
    Αν ο Ε είπε ψέματα, τότε οι κρητικοί δεν είναι ψεύτες, άρα και ο Ε ως Κρητικός είπε αλήθεια! Εξίσου άτοπο (δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα, ψεύτης και φιλαλήθης).
    Έτσι τη γλύτωσε ο Ε και θεμελίωσε το ‘Παράδοξο του Επιμενίδη’ που δεν είναι καθόλου αστείο διότι ουσιαστικά αντιβαίνει στην Αριστοτέλεια Λογική (μια πρόταση μπορεί να είναι είτε αληθής είτε ψευδής) και τροφοδότησε πολύ αργότερα τον εγκέφαλο του Μπέρτραντ Ράσελ που είπε κάτι παρεμφερές για κάποιον κουρέα και τίναξε τη θεωρία συνόλων και τη ψυχική υγεία του ‘πατέρα’ της, Γκέοργκ Κάντορ στον αέρα (αλλά δε το λέω, γιατί ήδη έραψα σεντονάκι)…:-)

    Τι σχέση λοιπόν έχει το παράδοξο του Επιμενίδη με την πολιτική και δη την ελληνική;
    Μα είναι προφανές! Αποδεικνύει μαθηματικώς ότι κάποιος μπορεί να λέει ταυτόχρονα αλήθεια και ψέματα !!(χωρίς να φταίει αυτός, αλλά το ‘σύστημα’) ..σας θυμίζει κάτι;

  77. 67,
    Εμένα μου θύμισαν κι αυτό 🙂

  78. Νέος Τιπούκειτος said

    Σκηνή με ταξιτζή στο Μανχάταν. Ο τύπος έχει παρκάρει πάνω στο FDR Drive, τη λεωφόρο που κινείται κατά μήκος της ανατολικής ακτής του νησιού, δηλαδή σε πολυσύχναστο σημείο (όχι ότι υπάρχουν ερημικές τοποθεσίες στο Μανχάταν, αλλά λέμε τώρα). Τον πλησιάζω για να ζητήσω κούρσα. Διαπιστώνω έντρομος ότι ο μεγάλος, καθισμένος στη θέση του οδηγού, έχει βγάλει απόξω ό,τι πολυτιμότερο έχει και κατουράει μέσα σ’ ένα μπουκάλι κοκακόλα (απ’ τα μεγάλα, τα δίλιτρα), από το οποίο εικάζω ότι είχε αφαιρεθεί προηγουμένως η κοκακόλα. Κάνω μεταβολή και περπατάω κάμποσα τετράγωνα με τα πόδια, διότι για ταξί ούτε σκέψη πλέον.

    Ας με σταματήσει κάποιος, γιατί έχω κι άλλες ιστορίες με ταξιτζήδες.

  79. sarant said

    Λέγε, λέγε, στο τέλος θα εκδώσουμε τις πιο ανατριχιαστικές! 🙂

  80. Immortalité said

    Λέγε βρε Τιπούκειτε, τι θες να σε παρακαλάμε; 🙂

    Πάντως σωστό τον βρίσκω τον Νεοϋορκέζο. Αντί να κατουρήσει το δρόμο και να βρωμοκοπάει ο τόπος, έκανε την ανάγκη του απαλλάσσοντας τους συνανθρώπους του από τις επιπτώσεις.

  81. Μου συνέβη κάποτε να πάρω ταξί στην Πατησίων για να πάω στο αεροδρόμιο των Σπάτων. Ο ταξιτζής, πηγαίνοντας σημειωτόν, είχε μια εφημερίδα απλωμένη μπροστά του και έκανε το σταυρόλεξο! Τον παρακάλεσα να το κλείσει γιατί και ο παππούς μου από αυτοκίνητο είχε πάει και η μητέρα μου κόντεψε να πάει και είχε μείνει 10 μέρες αφασία (και τα δύο αυτά αληθινά) και φοβόμουν. Συμμορφώθηκε, αλλά μ’αυτή την αφορμή πιάσαμε κουβέντα, που εξελίχθηκε σε αμπελοφιλοσοφική, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή ν’αντιληφθώ ότι … είχαμε χάσει τη στροφή για την Αττική οδό και ήμασταν κάπου στη Λυκόβρυση (ζητώ συγνώμη από όσους δεν ξέρουν την τοπογραφία της περιοχής, αλλά ως λάθος για επαγγελματία -ή έστω και ερασιτέχνη – είναι τερατώδες). «Ἑννοια σου, θα βγούμε από άλλο δρόμο.» Ο άλλος δρόμος έφτανε μεν στην Αττική Οδό, αλλά όχι σε σημείο όπου να μπορούμε να μπούμε, ακόμη και παίρνοντας αντίθετα για μερικές δεκάδες μέτρα έναν παράδρομό της, ευτυχώς χωρίς να τρακάρουμε μετωπικά. «– Καλά, θα πάμε απ’ την Εθνική Οδό, νά, από δώ. — Μα εδώ λέει έξοδος προς Αθήνα κλειστή! — Το λέει γιατί είχε έργα, τώρα έχουν τελειώσει.» Φτάνουμε τέλος πάντων στην Εθνική Οδό, και η έξοδος προς Αθήνα υπήρχε μεν, η πρόσβαση όμως προς αυτήν ήταν όντως κλεισμένη με κάτι βαρέλια. Ε, ο αθεόφοβος μπήκε στην πλαϊνή λωρίδα της Εθνικής και την πήρε ΑΝΑΠΟΔΑ (για λίγα μέτρα μόνο, αλλά quand même!) ώστε να τα παρακάμψει και να βγει προς Αθήνα!
    Ας προσθέσω ότι πρόλαβα το αεροπλάνο…

  82. dzach said

    Με αφορμή τους Νεοέλληνες του #55 (με το συμπάθιο και χωρίς προσωπική χροιά)

    Δεν ξέρω αν έχει συζητηθεί αυτό το το «Νεοέλληνες» στο παρελθόν, θα είχε ενδιαφέρον πάντως γιατί παρ’ ότι τα συνθετικά της λέξης δεν έχουν τίποτε κακό, στη σύνθετη λέξη δίνεται ένα περιεχόμενο πολύ απαξιωτικό, που θεωρείται κι ότι το ενστερνίζονται όλοι όσοι την ακούν. Προφανώς η σύγκριση γίνεται με κάποιους αρκετά παλαιότερους Έλληνες, γιατί ακόμη και οι φτωχοί – πλήν τίμιοι – Έλληνες του ’40 ή του ’60 περιλαμβάνονται κι αυτοί στη γκάμα της λέξης, υποθέτω.

    Τι κι αν ο Όμηρος (δες τους συντρόφους του Οδυσσέα, δες τους μνηστήρες της Πηνελόπης) ή ο Αριστοφάνης μας δίνουν άφθονο υλικό για να θεωρήσουμε με βεβαιότητα και με τα ίδια επιχειρήματα ότι και τότε «κωλοέλληνες» ήταν οι Έλληνες όπως και τώρα, που λέει κι ο Σαββόπουλος; Τί κι αν τόσοι άλλοι που περιγράφουν τα «κακά της φυλής» μάς δίνουν τα ίδια επιχειρήματα; Τί κι αν οι Γάλλοι έχουν κι αυτοί τα χάλια τους, και τι να πει κανείς και για τους Ιταλούς, τους Ολανδούς και τους Γερμανούς; Αμ για τους Άγγλους; Ότι αυτοί δεν έχουν τόσο ένδοξο παρελθόν για να συγκριθούν; Η βεβαιότητά μας ότι κάποτε στο παρελθόν υπήρξαν Έλληνες που ήταν ιδανικοί θα μας δίνει πάντα το δικαίωμα να αισθανόμαστε περηφάνια για εκείνους τους αυθεντικούς και μπόλικη απέχθεια για τους υπόλοιπους.
    ____________________

    Υ.Γ.: Ψάχνοντας το Σαραντάκειο αρχείο βρίσκω 3 νορμάλ αναφορές με μικρό ‘ν’ και το Η φάρσα του Κωστάκη Τσάτσου και ο κ. Γ. Μαρίνος που επιβεβαιώνει με τον τρόπο του την υπερτρισχιλιετή ελληνική φύση. Δηλαδή την απανταχού ταλαιπωρημένη ανθρώπινη φύση.

    Σορυ για το σεντόνι και το εκτός θέματος, τέτοια ώρα – τέτοια λόγια. Αυτό το «Νεοέλληνες» και το «στην Ελλάδα ζούμε» πάντα στο λαιμό μου κάθονται, ίδια η κακιά μας η μοίρα. Κι όσο το σκέφτομαι τόσο συμπαθώ και τους χειρότερους ταρίφες (τώρα μπήκα στο θέμα) 😛 .

  83. Hellegennes said

    #77:
    Το παράδοξο του Επιμενίδη δεν είναι παράδοξο, απλά λογική πλάνη (logical fallacy επί το αγγλικότερον). Γιατί αν η φράση «όλοι οι Κρήτες είναι ψεύτες» είναι ψέμα, τότε αυτό που ισχύει είναι «δεν είναι όλοι οι Κρήτες ψεύτες» και όχι «όλοι οι Κρήτες λένε πάντα αλήθεια», κατά τον ίδιο τρόπο που το «όλοι οι άνθρωποι είναι λευκοί» είναι ψέμα αλλά η αλήθεια δεν είναι το «κανείς άνθρωπος δεν είναι λευκός».

    Η αντίθεση αληθής-ψευδή πρόταση επιβίωσε μέχρι την ανάπτυξη της κβαντομηχανικής, όπου μάθαμε ότι κάτι μπορεί να είναι και να μην είναι, ταυτόχρονα.

  84. #71 εἶναι ὁ» ἴδιος ταξιτζῆς» τοῦ 58 (ἤ ἔστω ποιητής).

    #74 ἐμένα μοῦ βγάζει ἄλλο, ὁπότε ἄκυρο.

    #79 κάτι τέτοιο περιγράφει καὶ ὁ Ντέιβιντ Λὸντζ σ’ἕνα μυθιστόρημα ὡς λύσι γιὰ τὸν ὑπερήλικα πατέρα τοῦ πρωταγωνιστὴ κατὰ τὶς μετακινήσεις μὲ αὐτοκίνητο. δὲν τὸ βρίσκω καὶ τόσο τραγικό.

    Ἰμμόρ, δηλαδὴ συμφωνεῖς κι ἐσὺ ὅτι ὁ Διονυσίου προσιδιάζει μόνο στοὺς μονοτονιστές; νὰ μοῦ ‘λεγες ὁ Σαββόπουλος στοὺς πολυτονιστὲς νὰ ἔλεγα ἔχει μιὰ βάσι!

  85. Hellegennes said

    Μιας που λέμε, πάντως, ιστορίες για ταξί, μπαίνω πριν κάποιο καιρό σε ένα ταξί, στο Πόρτσμουθ, με κάτι φίλους. Στον δρόμο μιλούσαμε και γυρνάει ο ταξιτζής και μας λέει -στα ελληνικά:

    -Έλληνες είστε;
    -Ναι, πατριώτης κι εσύ;
    -Όχι, Αλβανός

    Ο άνθρωπος έμενε στην Ελλάδα, δεν τα ‘βγαζε και πολύ πέρα και πήρε τον δρόμο για το Νησί. Επίκαιρον.

  86. dzach said

    #85 Για τον Διονυσίου δεν ξέρω αλλά ο Στρᾶτος προσιδιάζει μια χαρά στους πολυτονιστές!

  87. Nicolas said

    Αλβανό συνάντησα πωλητή στο παζάρι στη Γαλλία.
    Ταριφοκαημοί στη Σαλονίκη.

  88. Η λογική λέει ότι φιλονικία είναι η αγάπη για την νίκη και φιλονικεία η αγάπη προς την έριδα αν και η πρώτη κρύβει μια ποσότητα της δεύτερης. Το όνομα Νίκος δεν δίνει απαραίτητα το … νίκος (την νίκη).
    Σαν τζογαδόρος (στα νεανικά χρόνια μου) χρησιμοποιούσα πολύ ταξί τις «μικρές» ώρες, το ταρίφας πρέπει να κυκλοφορούσε από την δεκαετία του 70 τουλάχιστον. Επίσης δεν εθεωρείτο μειωτικό για την τάξη των ταξιτζήδων σε αντίθεση με την πιο βαριά έκφραση «παντόφλας» για τον τρόπο με τον οποίον οδηγούσαν που προκαλούσε πάντοτε καυγά.

  89. Ιστορίες τζιτζιφιώτικες με την τράτα (χειροκίνητη) του Καπετάν Ζέπου έχει γράψει ο Τάσος Τσέλος στο βιβλίο του «Το μουράγιο»

  90. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια!
    Άγγελε, ίσως έχασε το δρόμο επειδή του είπες να μη διαβάζει εφημερίδα και αποσυντονίστηκε!
    90: Ευχαριστώ για την αναφορά, δεν το ήξερα!

  91. @ 89
    προφανώς φιλονεικία αντί φιλονικεία

  92. physicist said

    #84.

    Ένσταση στην τελευταία πρόταση. Η Κβαντομηχανική (ΚΜ) δεν καταργεί τη διάκριση ανάμεσα στις αληθείς και στις ψευδείς προτάσεις. Λέει απλώς ότι υπάρχουν ερωτήσεις που δεν μπρούν να τεθούν με την προσδοκία της απάντησης ναι/όχι ή άλλες που δεν μπορούν καν να τεθούν. Αυτό το ξέραμε ήδη, απλώς η ΚΜ διεύρυνε το σύνολο αυτών των ερωτήσεων και επιπλέον μας είπε πώς έχει νόημα να θέτουμε τις ερωτήσεις μας. Εξακολουθούν, στα πλαίσια της ΚΜ, να υπάρχουν άπειρες το πλήθος ερωτήσεις που επιδέχονται την απάντηση ναι/όχι, απλώς πρέπει να σκεφτείς καλύτερα τι ρωτάς και να ξεκαθαρίζεις αρχικά ποιές είναι οι φυσικές προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες θέτεις την ερώτηση.

    Να σημειώσω επιπλέον ότι μιας και η ΚΜ δεν είναι πλήρης και τελική θεωρία (υποθέτοντας ότι μια τέτοια θεωρία μπορεί κάποτε να διατυπωθεί), γενικά και τελικά συμπεράσματα στη βάση της ΚΜ είναι επικύνδυνο να εξάγονται. Και για να προλάβω ενστάσεις: το ξέρω ότι η ΚΜ είναι η ακριβέστερη θεωρία που υπήρξε ποτέ και τη θεωρώ κορυφαία κατάκτηση του ανθρώπινου πνεύματος (βαρύγδουπο βγήκε το τελευταίο, να με συμπαθάτε).

  93. physicist said

    *** επικίνδυνο ***

  94. Νέο kid στο block said

    Βρε Hellegenes , έχεις εσύ ικανοποιητικότερη εξήγηση για τον επιμενειδιο ύπνο του ΠΑΣΟΚ;
    Από εκεί ξεκίνησε η σκέψη μου (την αναφορά του Μπουκανιέρου στον Επιμενίδη) και τώρα εσύ θες να αναλύσουμε /συζητήσουμε τη θεωρία συνόλων και αλλά εγγενή προβλήματα της μαθηματικής τυπικής λογικής…
    Σιγά μη πιάσουμε και το θεώρημα μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ…
    Απλά να πω ότι το λογικό παράδοξο μια χαρά υφίσταται, αν θεωρήσεις ΟΛΟΥΣ τους Κρητικούς του Επιμενίδη, ως σύνολο .
    Το παράδοξο αυτό οφείλεται πρακτικά στην ύπαρξη του συνόλου που το ορίζουμε ως το σύνολο που περιέχει όλα τα σύνολα και πιο συγκεκριμένα στη σιωπηλή παραδοχή (ορισμός του Cantor) ότι
    «σύνολο είναι κάθε συλλογή σαφώς διακριτών και καλά καθορισμένων αντικειμένων της εμπειρίας ή/και της διανόησής μας, τα οποία λαμβάνονται ως μία ενότητα.»
    Ας ονομάσουμε R το σύνολο που περιέχει όλα τα σύνολα που δεν περιέχουν τον εαυτό τους.
    Ας είναι x ένα αυθαίρετο σύνολο. Αν x ∈ R (δηλ. το x δεν περιέχει τον εαυτό του), τότε το ονομάζουμε κανονικό. Αν x ∉ R, τότε το ονομάζουμε μη-κανονικό
    Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, όλα τα στοιχεία του R είναι κανονικά σύνολα και όλα τα κανονικά σύνολα ανήκουν στο R.

    Τώρα ας εξετάσουμε αν το R είναι κανονικό ή μη-κανονικό:
    – Αν το R είναι κανονικό, τότε R ∈ R (το R περιέχει όλα τα κανονικά σύνολα). Όμως τότε το R ∉ R άρα το R είναι μη-κανονικό! (άτοπο)
    – Αν το R είναι μη-κανονικό, τότε R ∉ R (το R περιέχει όλα τα κανονικά σύνολα). Όμως αφού το R ∉ R, τότε το R είναι κανονικό! (άτοπο)

    Φτάσαμε δηλαδή στο συμπέρασμα ότι το R ανήκει ΚΑΙ δεν ανήκει στον εαυτό του!
    Ή πιο κουλτουριάρικα (μαθηματικώς):
    Έστω R={x|x∉x}, τότε R∈R⟺ R∉R) …Το παράδοξο του Russell.
    Πω,πωω θα με κράξουν και θα χουν δίκιο οι άνθρωποι, τι διάολο… γλωσσικό μπλογκ είναι εδώ όχι μαθηματικό εργαστήρι…
    Οπότε για να αποζημιώσω για τη θεωρία συνόλων, πάρτε το παράδοξο του μπαρμπέρη ,έχει πλάκα!
    (εφεύρεση του Russell,αν και ο ίδιος έλεγε ότι του το είπε κάποιος χωρικός)
    O μπαρμπέρης του χωριού ξυρίζει όλους στο χωριό που δεν ξυρίζονται μόνοι τους, αλλά ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.
    Το πρόβλημα είναι ποιος ξυρίζει τον μπαμπέρη;
    Αν πούμε ότι ο μπαρμπέρης ξυρίζει τον εαυτό του, υπάρχει λογικό πρόβλημα.
    Εξ ορισμού ,ξυρίζει μόνο αυτούς που δεν ξυρίζονται μόνοι τους, έτσι αν ξυρίζεται μόνος του τότε ο μπαρμπέρης δεν ξυρίζει τον εαυτό του, πράγμα προφανώς άτοπο.

    Αν πούμε, ότι ο μπαρμπέρης δεν ξυρίζει του εαυτό του, πάλι μπαίνουμε σε μπελάδες.
    Αν δεν ξυρίζει του εαυτό του, δεδομένου ότι ξυρίζει όλους όσοι δεν ξυρίζονται μόνοι τους, προκύπτει λογικά ότι ξυρίζει τον εαυτό του, άτοπο επίσης….
    Ποιος ξυρίζει τον μπαρμπέρη λοιπόν ;
    Και για να αποζημιώσω κι άλλο, ας βάλω κι ένα γλωσσικό ζήτημα.
    Αυτό το μαθηματικό εργαστήρι που είπα, στέκει; Το ρωτώ γιατί το ακούω και το διαβάζω συνέχεια για ετερόκλητα πράγματα. Θεατρικό εργαστήρι, Μουσικό εργαστήρι, μέχρι και Εργαστήρι σκέψης (!??) κάπου έχει πάρει το μάτι μου (ίσως αυτό το τελευταίο να είναι κακή μετάφραση του ‘περίφημου’ think tank.
    Το εργαστήρι, είναι μαιντανός;

  95. Νέο kid στο block said

    Μιας και βλέπω και τον φυσικό στη παρέα παίρνω αέρα διότι το κράξιμο θα μοιρασθεί .:-)

    Η έκφραση του Ελληγενή (δεν κάνει βέβαια να υποθέτω και να ομιλώ για λογαριασμό του –μπορεί αποδεδειγμένα να το κάνει μια χαρά μόνος του- αλλά παίρνω το θάρρος μιας και δεν τον βλέπω στη γειτονιά) ίσως είχε να κάνει με την -ας τη πούμε- εκλαΐκευση του Σρέντινγκερ με τον περίφημο νεκροζώντανο Γάτο…
    Αλλά βέβαια, συμφωνώ με τον Φυσικό ότι άλλα τα εγγονή προβλήματα που θέτουν οι πιονέροι Χάιζενμπεργκ και Σρέντιγκερ στη κβαντομηχανική και όχι το αν ισχύει το ‘κάτι είναι ή κάτι δεν είναι’.

  96. physicist said

    #96. Μη ζητάς συνενόχους, μάστορα, εγώ ούτε σεντόνι έγραψα ούτε μαθηματικά σύμβολα. 🙂

  97. Νέο kid στο block said

    Παροραματάρα: Εγγενή (ακου εγγονή….)

  98. Νέο kid στο block said

    97. 🙂 🙂

  99. τυφλός said

    @75, Ιμόρ, συμπαθώ τον Κορνήλιο για τους διαλόγους του με το Νικολά -πιστεύω ότι κατά βάθος συμπαθιούνται. Οι εκπλήξεις και τα ποιήματα έχουν κι αυτά σημαντικό κομμάτι στη συμπάθεια μας.

    Κορνήλιε, όταν κάποιος γράφει με πολυτονικό και διαβάζει Παπαδιαμάντη από τα έξι του με κάνει να σκέφτομαι πως έχει πιο κλασικά μουσικά ακούσματα από τα λαϊκά τραγούδια. Κλισέ ως άποψη, το παραδέχομαι. Όταν με δεις, πυροβόλησέ με.

    @85β, Εμένα μου βγάζει ό,τι και στην Ιμόρ αλλά μόνο με τρία αποτελέσματα.

    Η χειρότερη κίτρινη εμπειρία μου: Είχα μπει σε ταξί στην Αθήνα που μύριζε πολύ έντονα λιβάνι, επαιζε ο σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος στο ράδιο και είχε σταυρούς και εικόνες παντού. Σαν κινητό γραφείο παραθρησκευτικής οργάνωσης ήταν. Δυστυχώς, με πήρε κούρσα δύο φορές και ήμουνα μόνο 20 😦

  100. ΒΚ said

    Κάτι δεν καταλαβαίνω… Απεργούν οι ιδιοκτήτες, δηλαδή τα αφεντικά, αλλά όχι οι υπάλληλοί τους. Στο πλευρό τους έχουν όμως μεταξύ άλλων και τους πολιτικούς χώρους που κατά τα άλλα μάχονται κατά των αφεντικών. Η διαμαρτυρία των ιδιοκτητών ταξί βασικά έχει να κάνει με τον αριθμό των αδειών δηλαδή ουσιαστικά με την αξία μεταπώλησης της άδειας, αφού η Ελλάδα έχει ήδη περισσότερα ταξί από όσα χρειάζεται χωρίς να ενοχλεί κανένα αφού οι άδειες κυκλοφορούσαν προς κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στην αγορά. Η μεταπώληση όμως θεωρητικά απαγορεύεται αφού οι άδειες δίνονται από το κράτος. Οι αμοιβές (των αφεντικών) καθορίζονται από το κράτος που ελέγχει τις… κατώτερες τιμές! Όχι τις μέγιστες τιμές όπως θα ήταν λογικό σε ένα κράτος με ρόλο να προστατεύει τους πολίτες/καταναλωτές, αλλά τις κατώτερες που προστατεύουν τα κέρδη συγκεκριμένης και κλειστής ομάδας χωρίς περιθώριο αλλαγής/επιλογής στον καταναλωτή ή σε άλλους επαγγελματίες του χώρου (πχ οι εταιρείες/συνεταιρισμοί ταξί να προσφέρουν έκπτωση σε σταθερούς πελάτες τους ή σε συγκεκριμένες υπηρεσίες). Στις περισσότερες μάλιστα περιπτώσεις δεν υπάρχουν καν (καλές) υπηρεσίες αλλά παρόλα αυτά τις πληρώνεις. Για παράδειγμα πληρώνεις έξτρα τις αποσκευές ενώ σπάνια οδηγός θα κατέβει να σε βοηθήσει να τις βάλεις στο χώρο αποσκευών. Και κάπου μπλέκεται και η Θάτσερ σε όλο αυτό που βασικά αυτό που έκανε και κατηγορήθηκε ήτανε μπόλικες και άγριες ιδιωτικοποιήσεις, αλλά εδώ υποτίθεται ότι έχουμε ήδη ιδιωτικές επιχειρήσεις. Μόνο εγώ δεν το καταλαβαίνω;

  101. Hellegennes said

    Ναι, στον ζωντανό-νεκρό γάτο αναφερόμουν και σε μερικά άλλα, λίγο πιο κουφά. Αλλά μην μπούμε σε λεπτομέρειες πρώτον γιατί δεν τις κατέχω (2-3 βιβλία έχω διαβάσει όλο κι όλο, αυτή είναι η σχέση μου με την επιστήμη) και δεύτερον γιατί είναι τελείως εκτός θέματος. Ας το αφήσουμε στο ότι το πράγμα γίνεται πολύ πιο πολύπλοκο από ένα απλό ναι ή όχι.

    Για τον μπαρμπέρη, τώρα… ναι, αυτό είναι παράδοξο. Γιατί έχεις δυο αλληλοαποκλειόμενα πράγματα. Αλλά στην περίπτωση του Επιμενίδη, αρχίζεις με απλοποιήσεις:
    1. ψεύτης = κάποιος που ΠΟΤΕ δεν λέει αλήθεια
    2 φιλαλήθης = αυτός που δεν λέει ΠΟΤΕ ψέματα
    3. όλοι οι Κρήτες = ΜΟΝΟ οι Κρήτες

    Δυστυχώς αυτός είναι κατάφωρος βιασμός της γλώσσας και των εννοιών γιατί δεν γίνεται κάποιος να είναι είτε φιλαλήθης είτε ψεύτης με αμοιβαίο αποκλεισμό, για πάντα. Αυτό λοιπόν παραβιάζει την πραγματικότητα και ως τέτοιο μπορεί να είναι δήλωση μόνο out-of-universe. Όμως αυτό καταργεί το τρίτο και φυσικά την ύπαρξη του συνόλο «Κρήτες» ή, στην καλύτερη περίπτωση, την ύπαρξη του τοποθετητή ως υποσύνολο. Επομένως η δήλωση του Επιμενίδη μπορεί να είναι ψευδής χωρίς να δημιουργεί παράδοξο αφού το γεγονός ότι δεν είναι ψεύτες όλοι οι Κρήτες δεν σημαίνει ότι ο ίδιος δεν είναι. Γιατί αν χρειαστεί να ορίσεις κιόλας ότι οι Κρήτες είναι αδιάσπαστο σύνολο, το έχεις κάνει παράδοξο όχι με την δήλωση αλλά με κατάφωρη παραβιάση των μαθηματικών.

    Στο υποτιθέμενο παράδοξο βασίζεται και η άθλια ταινία The Invention of Lying, που αντιμετωπίζει το ψέμα ως το αντίθετο της αλήθειας, όπου όλος ο πληθυσμός της φανταστικής αυτής κοινωνίας είναι «αντικρήτες». Την ταινία την έχω θάψει εδώ:

    http://www.phorum.gr/viewtopic.php?p=2404499#p2404499

  102. Παλιό kid στο block said

    Εντάξει τραγούδα… εγώ είπα ότι το παράδοξο του Επιμενίδη τροφοδότησε τον εγκέφαλο του Ράσσελ για να δημιουργήσει τον κουρέα και τα υπόλοιπα περί συνόλων.
    ‘’Γιατί αν χρειαστεί να ορίσεις κιόλας ότι οι Κρήτες είναι αδιάσπαστο σύνολο, το έχεις κάνει παράδοξο όχι με την δήλωση αλλά με κατάφωρη παραβίαση των μαθηματικών’’
    Τώρα στα μαθηματικά είναι όλα θέμα ορισμών και το τι δέχεσαι ή όχι για αξίωμα. Αν το πώς ορίζεις ένα πράγμα (αν στέκει μαθηματικώς) εσύ το λες βιασμό της γλώσσας, συμφωνούμε…
    Δηλαδή μου απαντάς λες και στέκει ως πρόβλημα, με κοινωνιολογικά ανθρώπινα κριτήρια, το αν ή όχι ΟΛΟΙ οι κρητικοί είναι ψεύτες, λες και μπορεί αυτό ποτέ να είναι αληθές με την κοινή λογική, κοινώς …άλλα ντάλλα κουτρουβάλα!
    Μαθηματικώς δηλαδή,το παράδοξο του κουρέα και του Επιμενίδη είναι απολύτως ισοδύναμα και εκφράζονται με τον τύπο του Ράσσελ που προανέφερα.
    Τώρα ότι ο Ράσσελ διάλεξε πιο επιτυχημένο (γλωσσικά) παράδειγμα, συμφωνούμε, αλλά δε νομίζω ότι αυτό ήταν το αρχικό θέμα.

  103. Νέο kid στο block said

    ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 105
    Το Παλιό και Νέο Κιντ είναι ένα και το αυτό πρόσωπο.
    (Η εφορευτική δεν δέχτηκε το αίτημα μου για διχασμό προσωπικότητας…)

  104. Hellegennes said

    Όχι, δεν είναι η κύρια διαφωνία μου στο γλωσσικό. Είναι στο ότι δεν στέκει ως παράδοξο. Αυτό γιατί δεν είναι ισοδύναμα τα «είμαι Χ-είμαι αντιΧ» και «είμαι Χ-δεν είμαι Χ». Αν πεις ότι το σύνολο είναι αδιάσπαστο, τότε στην ουσία είναι μοναδιαίο.

  105. Νέο kid στο block said

    105.Χμμμ…ναι, I get your point know, αλλά το ίδιο ‘πρόβλημα’ υπάρχει και με τον κουρέα και το χωριό του , αν δε θεωρήσεις το σύστημα ‘μονωμένο’ ,πάλι μιλάμε για fallacy.
    Δηλαδή είτε πεις ο Επιμενίδης o ΚΡΗΤΙΚΟΣ και ΟΛΟΙ οι κρητικοί ,είτε πεις ο κουρέας ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ και ΟΛΟ το χωριό, δεν αλλάζει κάτι στο είδος των συνόλων που εξετάζει ο Ράσσελ.
    Τέλος πάντων ξεφύγαμε πολύ, η τυπική λογική είναι ούτως η άλλως και λίγο θέμα οπτικής… βρε μπας και είσαι κρυφοπασοκτζής και πας να τους βγάλεις λάδι; Γιατί από κει ξεκινήσαμε…
    🙂

  106. Πάντως, αυτές τις μέρες της απεργίας των ταξιών είναι απόλαυση να οδηγείς στην Αθήνα. Οι δρόμοι είναι άδειοι. Οι ταξιτζήδες όντως έχουν μια δύσκολη δουλειά, ομως μεγάλο μέρος αυτής της δυσκολίας οφείλεται στους ίδιους.

  107. sarant said

    104: Η δήλωση έγινε σε λάθος δωμάτιο 🙂

  108. Νέο kid στο block said

    108.Μα καλά, σε πόσα δωμάτια παίζει μπάλα αυτή η άτιμη εφορευτική;
    Εφορευτική επιτροπή είναι αυτή, ή ο γάτος του Σρέντιγκερ;
    🙂

  109. alienellin said

    Τα ταξί που δεν είναι μαύρα (στο χρώμα) στο Λονδίνο είναι μόνο ραδιοταξί με τηλ ραντεβού και οι Πακιστανοί που τα οδηγούν έχουν, εκτός από ψυχή και ταυτότητα στο ταμπλό. Διαφωνώ με τον φίλο που λέει ότι δεν έχεις καταναλωτική δύναμη απέναντι στα ταξί. Μπορείς να τα απορρίψεις με το άνοιγμα της πόρτας, να τα καταγγείλεις (από την πινακίδα) ή ακόμα να ανοίξεις την πόρτα και να φύγεις, όπως έκανα εγώ όταν κατάλαβα ότι με πήγαινε από Χαλάνδρι Νέα Σμύρνη μέσω Καλκούτας. Έστω κι αν στους δρόμους γινόταν της τρελής και διακινδύνευα να χάσω σημαντικό ραντεβού.
    Ίσως πάλι, όταν μπουν αυτοί οι 5000 νέοι ταξιτζήδες, να μπορείς ακόμα πιο εύκολα να κάνεις κάτι τέτοιο κι έτσι να επιβιώσουν οι σωστοί επαγγελματίες. Στο φινάλε πρέπει να αποφασίσουμε αν είμαστε ελεύθερη οικονομία ή όχι. Δεν μπορεί οι μεν να ιδρώνουν στο μαγγανοπήγαδο και οι δε να ζούνε σε σοβιέτ, με θεσούλες ή οργανωμένοι σε κλειστά κυκλώματα

  110. Η επινόηση του Ράσελ για την θεωρία των συνόλων είναι απλούστατη στη διατύπωση (και χωρίς μαθηματικά σύμβολα): Ενώ μπορεί εύκολα να οριστεί, ας πούμε, το σύνολο όλων των ανθρώπων στη γή, δεν μπορεί να οριστεί το σύνολο όλων των συνόλων!

    Όλα αυτά (και διάφορα άλλα) τα περιγράφει με αριστοτεχνική γλαφυρότητα ο Douglas Hofstadter στο Goedel Escher Bach, καθώς και ο Δοξιάδης στο Logicomix (που έχει και ωραιότατα σκίτσα).

  111. εἶναι σὰν τὸ παράδοξο τοῦ μὴ αὐτοαναφαορικοῦ καταλόγου.

    ἕνας κατάλογος τῶν μὴ αὐτοαναφορικῶν βιβλίων ποὺ δὲν θὰ περιεῖχε τὸν ἑαυτό του δὲν θὰ ἦταν πλήρης, ἂν πάλι τὸν περιεῖχε θὰ ἦταν ψευδής.

  112. Νέο kid στο block said

    Βρε Κορνήλιε, ασε τους καταλόγους και τα παράδοξα και τρέχα να ψηφίσεις!
    ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΛΠΕΣ!!

  113. mindkaiser said

    Απορώ πώς έχει φτάσει έως εδώ η συζήτηση και δεν πλακωνόμαστε για το αξίωμα της επιλογής. 🙂

    Τέλος πάντων, σε όσους αρέσουν οι γρίφοι λογικής, να προτείνω ανεπιφύλακτα τα βιβλία του Raymond Smullyan «Την κυρία ή την τίγρη» και «Ο Σατανάς, ο Cantor και το άπειρο». Απλά απολαυστικά.

  114. 112,
    Ακριβώς, και μάλιστα επισήμανες την αιτία του προβλήματος, που είναι η αυτοαναφορά. Αυτό μάλιστα απέδειξε και ο Γκέντελ (και το περιγράφει με εντυπωσιακή απλότητα στον πρόλογο του διάσημου άρθρου του): Οτι σε κάθε λογικό σύστημα που βασίζεται σε αξιώματα για να φτιάξει λογικές προτάσεις, είναι αναπόφευκτο πως θα υπάρξουν προτάσεις αυτοαναφορικές, για τις οποίες δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν είναι ψευδείς ή αληθείς.

  115. ein Steppenwolf said

    115:
    Ο Gödel φυσικά και δεν δεν συμπεριέλαβε σε κανένα άρθρο του καμιά απ’ τις εντυπωσιακές υπεραπλουστεύσεις και παρανοήσεις του θεωρήματός του.

  116. Hellegennes said

    Όλα αυτά νομίζω ότι τα σαρώνει η βιβλιοθήκη του Μπόρχες (δεν θυμάμαι και πώς λέγεται το πόνημα).

  117. Immortalité said

    Η βιβλιοθήκη της Βαβέλ

  118. Την ωραιότερη εμπειρία με ταξιτζή, πάντως, την είχα πέρυσι στην Σιγκαπούρη. Έχουμε σταματήσει για μια μέρα με κάτι φίλους κι αποφασίζουμε να πάμε στο Πάρκο Πτηνών της πόλης (σημειωτέον, το μεγαλύτερο παγκοσμίως).
    Μπαίνουμε μέσα και ξεκινά η κλασσική, τυπική κουβέντα με τουρίστες: από που είστε, πώς τα περνάτε εδώ, τι σας αρέσει περισσότερο, κ.τ.λ. .
    Καθώς προχωράει η κουβέντα μας λέει πέντε πράγματα για την ιστορία της πόλης κι εν συνεχεία για το πώς αποφασίστηκε η δημιουργία του πάρκου, προς το οποίο κατευθυνόμασταν. Εκεί, λοιπόν, λέει το κορυφαίο:
    «Α, εγώ υποστηρίζω άλλο κόμμα, αλλά η αλήθεια είνε πως η κυβέρνησί μας ήταν πολύ έξυπνη όταν έφτιαξε αυτό το πάρκο. Γενικά, έκανε πολύ καλά πράγματα αυτή η κυβέρνησι»!
    Κάγκελο εμείς, να κοιταζόμαστε!!!

  119. Hellegennes said

    #118:
    Μπράβο, ευχαριστώ.

  120. 116
    Και όμως, ο Gödel στην εισαγωγή του άρθρου του καταφεύγει και σε περιληπτικές περιγραφές και παρομοιώσεις, ίσως επειδή γνωρίζει πως στο βάθος η ιδέα του (αυτοαναφορικές προτάσεις) είναι, εκ των υστέρων, απλή – όσο πολύπλοκη κι αν είναι η αυστηρή απόδειξη που ακολουθεί.

    Πιο συγκεκριμένα, στην αγγλική μετάφραση του άρθρου (On Formally Undecidable Propositions of Principia Mathematica and Related Systems (Dover)), στην σελίδα 40 (46 του pdf) παρουσιάζεται η αυτοαναφορά με σχετικά απλό τρόπο (μετά την εξίσωση S = R(q), στην αυτοαναφορική πρόταση [R(q);q]). H τελευταία παράγραφος στην ίδια σελίδα αναφέρει ‘There is also a close relationship with the «liar» antinomy’ που είναι η περίπτωση του Επιμενίδη. Και γενικεύει στην παραπομπή 14: ‘Every epistemological antinomy can likewise be used for a similar undecidability proof.’

    Στην επόμενη σελίδα (41) το άρθρο αναφέρει ‘We proceed now to the rigorous development of the proof sketched above’, απ΄ όπου τα πράγματα γίνονται όντως αυστηρά και πιο πολύπλοκα.

    Φυσικά, μιας και κάνουμε χαλαρή κουβέντα, μπορεί να απλουστεύουμε ορισμένα πράγματα, ελπίζω όμως χωρίς παρανοήσεις.

  121. ein Steppenwolf said

    121:
    Δυστυχώς στην κουβέντα μας έχουν γίνει δύο σοβαρές παρανοήσεις:
    1 ) «σε κάθε λογικό σύστημα που βασίζεται σε αξιώματα για να φτιάξει λογικές προτάσεις»
    2) «προτάσεις […] για τις οποίες δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν είναι ψευδείς ή αληθείς.»
    Για το 1): ο Gödel γράφει στον πρόλογό του ότι δεν αναφέρεται «σε κάθε λογικό σύστημα που βασίζεται σε αξιώματα», αλλά σε δύο θεωρίες, των Principia Mathematica των Russell-Whitehead και στην συνολοθεωρία των Zermelo-Fraenkel-von Neumann, γενικότερα σε θεωρίες που καλύπτουν κάποιες προϋποθέσεις.
    Για το 2): στο τέλος του προλόγου του, ο Gödel αποφαίνεται πως η πρόταση είναι αληθής: «So the proposition which is undecidable in the system PM yet turns out to be decided by metamathematical considerations.»

  122. LandS said

    Το «παράδοξο» του Ράσελ, για το σύνολο που αποτελείται από σύνολα που δεν περιέχουν τον εαυτό τους, λύθηκε από τον ίδιο με το «Aξίωμα (8ο νομίζω στη λίστα των αξιωμάτων του φονΝόιμαν) της Eπιλογής» αν μεταφράζω σωστά το «Axiom of Choise». Ένα από τα περίπου δεκατρία αξιώματα που πρέπει να ικανοποιούνται για να είναι μια Συλλογή (Class=Κλάση 😉 [Μαθηματικό] Σύνολο. Η συλλογή τέτοιων αξιωμάτων δεν είναι μοναδική. Για παράδειγμα, το Αξίωμα της Επιλογής είναι ισοδύναμο με το Θεώρημα του Τσερμέλο και το Λήμμα κάποιου συμπατριώτη αυτουνού που με κάνει να ξεχνάω το όνομά του. ΄Αρα, έχουμε παραλλαγές.

    Με λίγα λόγια. Το «σύνολο» του Ράσελ, δεν είναι Σύνολο, αλλά Συλλογή (ή Κλάση αν έτσι οι Μαθηματικοί μας μεταφράζουν το Class). Και, με λίγη επαγωγή, η φράση που λέει ο Επιμενίδης δεν είναι Πρόταση.

    Trivia: α) Για να εξηγήσει ο Μπ. Ρ. το Αξίωμα της Επιλογής συνέκρινε μία Συλλογή ίδιων ζευγαριών παπουτσιών άπειρου πλήθους, με μία Συλλογή άπειρου πλήθους ίδιων ζευγαριών από κάλτσες, και στην πρώτη βρήκε μέθοδο να δημιουργήσει τουλάχιστον δύο άλλες Συλλογές, ενώ για την δεύτερη όχι. Τα παπούτσια λοιπόν, όπως και οι υπο-Συλλογές τους, είναι Σύνολα, ενώ οι κάλτσες δεν είναι.
    β) Κάποτε ο Ράσελ είχε πει ότι οι Μαθηματικοί είτε δεν ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε είτε διατυπώνουν με στόμφο ότι το μηδέν ισούται με το μηδέν.

  123. Zorn?

  124. ή Fraenkel?

  125. Βρὲ Μιχάλη Νικολάου
    πήγαινέ μας λάου λάου.
    Φουλαριστὸς τράβα Μισέλ
    στὴν βιβλιοθήκη τῆς Βαβέλ,
    ἀπόψε ἡ Ἰμμὸρ γουστάρει Στράτο
    κι ἐγὼ τῆς παίζω ἀρπιχόρδιο βιμπρᾶτο.

  126. Κορνήλιε, η έμπνευσή σου ξεπερνάει τόσο πολύ το επίπεδο των κοινών θνητών, που δεν μπορώ να αποφανθώ αν είσαι στ’ αλήθεια κοινός θνητός ή όχι! 🙂

  127. …ιδίως μ’ αυτό το αρπιχόρδιο, έπεσα κάτω…

  128. 122,
    Άντε, τελευταίο σεντονάκι (λάμπα μου τρελλή), γιατί κουράσαμε την ομήγυρη, και κάνει και ζέστη. 🙂

    Λοιπόν, ‘So the proposition which is undecidable in the system PM yet turns out to be decided by metamathematical considerations’ δεν λέει οτι η επίμαχη αυτοαναφορική πρόταση είναι αληθής! Λέει σαφώς οτι με βάση τα αξιώματα του συστήματος PΜ (η έμφαση στο άρθρο) δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν η πρόταση είναι ή όχι αληθής – ο μόνος τρόπος είναι να αλλάξουμε τα αξιώματα ή/και την λογική (αυτό το αποκαλεί meta-mathematics) ώστε να εξαφανίσουμε εκ προοιμίου τον φαύλο κύκλο. Αλλά και πάλι, ακόμα και μετά τις αλλαγές, θα υπάρξουν αυτοαναφορικές προτάσεις με το ίδιο πρόβλημα. Οπότε, μην τυραννιέσαι άδικα, λέει ο Γκέντελ στον Ράσελ, και μην πονάς.

    Αυτός είναι μάλιστα και ο λόγος για τον οποίο το θεώρημα του
    Γκέντελ έκανε τέτοια αίσθηση. Πριν απ’ αυτό, ο Ράσελ και λοιποί, έχοντας ταχτοποιήσει το πρόβλημα ορισμού με «το σύνολο όλων των συνόλων» (ορίζοντας διαφορετικές κλάσεις συνόλων – metamathematically – όπως γράφει στο 123 παραπάνω) ευελπιστούσαν να αυτοματοποιήσουν την απόδειξη ή απόρριψη οποιασδήποτε μαθηματικής πρότασης, με απλή εφαρμογή κανόνων της λογικής (όπως είχε οραματιστεί ο Χίλμπερτ το 1900). Ο Γκέντελ, λοιπόν, απέδειξε οτι δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα, όχι μόνο για το συγκεκριμένο λογικό οικοδόμημα του Ράσελ («Principia Mathematica») αλλά και για οποιοδήποτε παρόμοιο («…and Related Systems») όπως αναφέρεται στον τίτλο του άρθρου. Για οποιοδήποτε λογικό οικοδόμημα, λοιπόν. (Φυσικά με προϋποθέσεις, όπως πολύ σωστά αναφέρεται στο 122, αλλά οι προϋποθέσεις είναι τεχνικής φύσης, όπως, πχ, οτι τα αξιώματα δεν μπορούν να έχουν αντιφάσεις μεταξύ τους, κλπ).

    Επ’ ευκαιρία, και το βουλώνω, ο Τούρινγκ απέδειξε το 1936 κάτι παρόμοιο (The Halting Problem): Δεν γίνεται να γραφτεί πρόγραμμα υπολογιστή που να αποφασίζει αν οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα θα σταματήσει κάποτε να τρέχει ή θα συνεχίσει επ’ άπειρον. Ο λόγος; Σε περίληψη, πάλι η αυτοαναφορά!

  129. sarant said

    Ολόκληρο αρπιχόρδιο επιστράτευσε ο Κορνήλιος, το χρωστούσες το σεντονάκι 🙂

  130. νέο kid στο block said

    Ο Τούρινγκ επίσης απέδειξε την αδυναμία αποδείξεως ότι μια πρόταση είναι αποδείξιμη ή μη …:-)

    Δεν έφτανε δηλαδή ο Γκέντελ με τις unentscheindbare Saetze ήρθε κι αυτός και αποτελείωσε τους μάχιμους μαθηματικούς που έλιωναν να ψάχνουν για απόδειξη, δωρίζοντας τους το χειρότερο εφιάλτη του επιστήμονα-ερευνητή, την αμφιβολία.
    ‘Μπας και κυνηγάω Χίμαιρες;’

    Τραγική ειρωνεία (για να βάλω και μια ανθρώπινη παράμετρο) είναι ότι ο Αρχιπρύτανης της Τυπικής Λογικής Κουρτ Γκέντελ πέθανε έρημος και μόνος και το χειρότερο πεπεισμένος για την ορθότητα των πιο παραλόγων πραγμάτων της καθημερινότητας.
    (Φορούσε μια αρμαθιά ρούχα καλοκαιριάτικα ,πεπεισμένος ότι αν δεν το κάνει θα πάθει πνευμονία και στα τελευταία του αρνιόταν να δεχτεί τροφή, πεπεισμένος ότι ήθελαν να τον δηλητηριάσουν, το λογικό ενδεχόμενο η ασιτία να τον οδηγήσει σε θάνατο, του φαινόταν παράλογο!),

    ΥΓ. Καλά ρε παιδιά …ΠΩΣ φτάσαμε εδώ ,από τον …Θατσερισμό και το ΠΑΣΟΚ;;
    Μήπως είναι αυτό που λένε στα μαθηματικά Θεωρία του Χάους;
    🙂

  131. Hellegennes said

    #131:
    . «Καλά ρε παιδιά …ΠΩΣ φτάσαμε εδώ ,από τον …Θατσερισμό και το ΠΑΣΟΚ;;»

    Εύκολα. Από την θεωρία του Γκάους στην θεωρία των Γκάου, ένα σίγμα δρόμος είναι.

  132. babis said

    Το θεώρημα του Γκέντελ προκύπτει σαν λογικό συμπέρασμα από το θεώρημα του Τιούριγκ. Για περαιτέρω λεπτομέρειες:
    http://www.scottaaronson.com/blog/?p=710

  133. ein Steppenwolf said

    129:
    Για οποιοδήποτε λογικό οικοδόμημα, λοιπόν. (Φυσικά με προϋποθέσεις,

    Άρα όχι και για οποιοδήποτε…

    αλλά οι προϋποθέσεις είναι τεχνικής φύσης, όπως, πχ, οτι τα αξιώματα δεν μπορούν να έχουν αντιφάσεις μεταξύ τους, κλπ).

    Δεν είναι όλες οι προϋποθέσεις τετριμμένες (να μην έχει το σύστημα αντιφάσεις), είναι και ουσιαστικές. Το σύστημα πρέπει να εμπεριέχει την αριθμητική
    1) ακεραίων (ή φυσικών) αριθμών
    2) με πρόσθεση
    3) και πολλαπλασιασμό.
    Ο προτασιακός λογισμός είναι ένα formal proof system χωρίς αντιφάσεις κτλ. Παρόλ’ αυτά είναι decidable. Η αριθμητική ακεραίων με πρόσθεση αλλά χωρίς πολλαπλασιασμό (του Presburger) το ίδιο. Η αριθμητική ακεραίων με πολλαπλασιασμό αλλά χωρίς πρόσθεση (του Skolem) επίσης. Το ίδιο και η αριθμητική πραγματικών αριθμών με πρόσθεση και πολλαπλασιασμό (συνεπώς και η στοιχειώδης γεωμετρία).
    Το σύστημα PM είναι ένα formal proof system. Ο όρος formal proof («τυπική απόδειξη») είναι κατά τη γνώμη μου ατυχής, διότι η λεγόμενη «τυπική απόδειξη» δεν είναι αναγκαστικά και απόδειξη, δηλαδή δεν είναι ένα πειστικό επιχείρημα. Αν π.χ. το σύστημα είναι αντιφατικό, τότε η «τυπική απόδειξη» μπορεί να «αποδεικνύει» ένα λάθος θεώρημα. Αλλά και σωστό να είναι το θεώρημα, η «τυπική απόδειξη» μπορεί να μη διαβάζεται από άνθρωπο. Καλύτερα θα ήταν να τις λέγαμε formal derivations.
    Ο Gödel λοιπόν μας αποδεικνύει (proves, όχι formally derives) ότι στο PM δεν υπάρχει formal derivation ούτε της εν λόγω αυτοαναφορικής πρότασης ούτε της τυπικής άρνησής της (formal negation). Το ίδιο συμβαίνει και με άπειρες άλλες προτάσεις· ούτε οι ίδιες ούτε οι formal negations τους είναι formally derivable στα πλαίσια του PM. Ε και λοιπόν; Δεν μπορούμε εμείς να ξέρουμε αν είναι αληθείς ή όχι; Άλλο πράγμα η αλήθεια, άλλο η formal derivability.

    ευελπιστούσαν να αυτοματοποιήσουν την απόδειξη ή απόρριψη οποιασδήποτε μαθηματικής πρότασης

    Συμφωνώ, εκεί έκανε ο Gödel τη ζημιά, στην αυτοματοποίηση. Όταν ξεπέρασαν το σοκ, οι μαθηματικοί άρχισαν να ψάχνουν για decidable fragments (όπως αυτά που ανέφερα στην αρχή). Αυτή η έρευνα είναι σε πλήρη άνθηση σήμερα.

  134. νέο kid στο block said

    Μέσα στους Γκάου είσαι και συ μικρέ!…μη ξεχνιόμαστε 🙂

  135. Lands (123), νομίζω πως λίγο τα μπέρδεψες. Το αξίωμα της επιλογής έχει μεν αμφισβητηθεί, δεν οδηγεί όμως σε αντινομίες, ούτε μας απαλλάσσει από τις υπάρχουσες. Και το σύνολο των καλτσών είναι σύνολο και με τη στενή έννοια. Αλλά αρκετά ζαλίσαμε τους άσχετους θαμώνες — εδώ είναι γλωσσικό (άντε και ελαφρώς πολιτικό) ιστολόγιο! Εντάξει, η γάτα του Σρέντιγκερ θα έπρεπε να αποτελεί μέρος της εγκυκλοπαιδικής μόρφσης του ανθρώπου, αλλά πώς διάβολο βρέθηκαν τόσοι εδώ μέσα να έχουν έστω ακουστά τον Τσορν και τον Φρένκελ;

  136. #128 αὐτὸ τὸ ἀρπιχόρδιο μοῦ ἦρθε στὸ μυαλὸ καθὼς ἀνακάλεσα στὴν μνήμη μου «τὸ ποντίκι ποὺ βρυχᾶται», πᾶνε τόσα χρόνια κι ἀκόμη τὸ θυμᾶμαι τὸ σκηνικό.

  137. Hellegennes said

    #136:
    Εγώ αυτούς τους Τσοπ και Φρέντελ πρώτη φορά τούς ακούω.

    #135:
    Σε μένα απευθύνεσθε κύριε; Σας γιγνώσκω;

  138. #135 ἔ ὄχι καὶ μικρός, εἴπαμε εἶναι κι αὐτὸς παπποῦς! ἄντε καὶ νὰ δοῦμε πῶς θὰ ξυπνήσω τὸ πρωί!

  139. Hellegennes said

    Κορνήλιε, Κορνήλιε,
    πιτσιρικά ανήλιε,
    μια στάλα δύνασαι ν’ αναπαυτείς;
    στην αγκαλιά της νύχτας απαυτής;
    Τι στο διαδύκτιο γυρεύεις;
    Μη στον εικονικό γιαλό ψαρεύεις;,

  140. 136,
    Συναντάς τα καλύτερα άτομα εδώ μέσα! 🙂
    Και, χωρίς πλάκα, η προσωπική μου απόλαυση είναι το κάθε είδους pattern: Οι (κρυφοί, μέχρι την αποκάλυψή τους) νόμοι πίσω από το φαινομενικά άμορφο ή οι ανθρώπινες επινοήσεις, σε οτιδήποτε – γλώσσα, ιστορία, μαθηματικά, τέχνη, ανθρώπινες σχέσεις…

  141. physicist said

    […] Οι (κρυφοί, μέχρι την αποκάλυψή τους) νόμοι πίσω από το φαινομενικά άμορφο ή οι ανθρώπινες επινοήσεις, σε οτιδήποτε – γλώσσα, ιστορία, μαθηματικά, τέχνη, ανθρώπινες σχέσεις…

    Μα είναι δυνατόν να απαριθμεί άνθρωπος με τη μόρφωση και την καλλιέργεια του Μιχάλη αυτό το «οτιδήποτε» και να ξεχνάει τη φυσική; Το ιστολόγιο έχει αρχίσει να γίνεται γιάφκα μαθηματικών και κομπιουτεράδων, πού να την παλέψουμε ο Στέλιος κι εγώ, δυο νοματαίοι μόνοι μας. 😛

  142. sarant said

    141: Είναι θαρρώ ίδιον του ανθρώπου να προσπαθεί να ανακαλύψει σχέσεις και νόμους και αίτια -ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν, βέβαια.

    Καλημέρα!

  143. νέο kid στο block said

    Η φυσική είναι ‘κάποιου είδους μαθηματικά’ .Ορθώς δεν ανεφέρθη υπό Μ.Νικολάου
    Να βάλω κράνος φυσικέ;; πως μετράμε την αντοχή σε κρούση/διάτρηση του κρανίου ειπαμε;
    🙂 🙂

  144. 142,
    Ω, φυσικά η φυσική (η επιστήμη γενικότερα) κατέχει περίοπτη θέση στη λίστα μου, και παραλείφθηκε από καθαρή αβλεψία και βιασύνη της στιγμής!
    (Για του λόγου το αληθές, έγραφα το #141 σε ένα Microsoft Store νέας εσοδείας όπου έτυχε να βρεθώ την ώρα ακριβώς που έκλεινε, οπότε τα ψιλομπουρδούκλωσα, κι έβαλα τελίτσες στο τέλος επειδή το διαισθάνθηκα πως κάτι έλειπε! 🙂 )

  145. physicist said

    #144. Κράνος δεν θα χρειαστείς, εγώ είμαι κατά της σωματικής βίας. Ένα ζευγάρι καλές ωτοασπίδες, ναι, γιατί έχεις να φας κατσάδα που θα την ακούσεις από τη Γερμανία μέχρι την Κύπρο.

    #145. Άιντε, Μιχάλη, τη γλίτωσες για σήμερα.

    Καλή Κυριακή σε όλους!

    🙂

  146. 143,
    Πράγματι.
    Κι όταν κάποιος μου δείχνει το μυστικό (το pattern που δουλεύει), με ενθουσιάζει. Όχι μόνο σε patterns του είδους E=mc^2, διπλή έλικα του DNA, x^n+y^n=z^n, κλπ, αλλά και στο πώς ο ποιητής βάζει τις κατάλληλες λέξεις στις κατάλληλες θέσεις, η ο συνθέτης τις νότες, ο ΒανΓκογκ σε ξεγελάει ανακατεύοντας αλλόκοτα χρώματα, ο Φρεντ Ασταίρ μοιάζει να αιωρείται, ο Jared Diamond εξηγεί γιατί ο Κορτέζ κατατρόπωσε τον Αταχουάλπα, ο Μιχαήλ Άγγελος αφαιρούσε πάντα το σωστό μέρος από ένα κομμάτι μάρμαρο, κι η Μπαρσελόνα κάνει σταυροβελονιά με την μπάλα διαλύοντας άμυνες στο γήπεδο!

  147. 146β,
    Ούφ… 🙂

  148. νέο kid στο block said

    146 α. Ωωωωχ! Η λεκτική βία είναι χειρότερη από σωματική!
    Άντε νερό και αλάτι! (…και χαλούμι αν έρθεις κατά δώ :-)), ντάξει;

    147. Πάλι με χρόνια με καιρούς, θα βρούμε έναν Μπέου (ο Ισπανός Μπέος)
    και η σταυροβελονιά θα ‘ρθει στο Μπερναμπέου!

  149. physicist said

    #149. Έχω υποσχεθεί επανειλημμένα στο Στέλιο μπύρες στου Ψυρρή, μετά χαράς να φάω και χαλούμι μαζί σου στην Κύπρο. Όπως έλεγε κι ο μακαρίτης ο παππούς μου, το τάξιμο είναι δωρεάν. 😀

    (Κανέναν Μπέου της προκοπής για τον ΠΑΟΚ δεν έχει, που να με πάρει ο διάολος; Έχουμε πήξει στα σούργελα με τις χρυσές αλυσίδες στο λαιμό).

  150. Immortalité said

    Κορνήλιε (126) συντάσσομαι με τον Μιχάλη (127) και έχω πέσει κάτω από τα γέλια! 😀

    @ Μιχάλη και Λύκε αυτό με το υπογραμμισμένο που το πατάς και έχει προεπισκόπηση πώς το κάνατε;

    @150 Μ’ εμάς καμιά ρακή θα πιεις; 🙂

  151. Μπουκανιέρος said

    147 Μιχάλη όλα καλά αλλά όχι ο Κορτές τον Αταχουάλπα. Λάθος κονκισταδόρος, λάθος αυτοκρατορία και (σχεδόν) λάθος ήπειρος!
    (Κοίτα σύμπτωση, μόλις ανάφερα τον Κορτές στο άλλο νήμα, για άσχετο λόγο.)

  152. ein Steppenwolf said

    151:
    Τι εννοείς, Αθανασία;

  153. Immortalité said

    @153 Εννοώ ότι την ώρα που έγραφα το 151 θα ορκιζόμουν ότι είχα δει σ’ ένα δικό σου σχόλιο και σε ένα του Μιχάλη μία παραπομπή η οποία δεν ήταν μπλε όπως οι παραπομπές html αλλά με υπογραμμισμένη με διακεκομμένες τελείες και αν την πατούσες εμφανιζόταν μια μπάρα που γέμιζε και μετά σου έδειχνε την προεπισκόπηση της παραπομπής χωρίς να φύγεις από τη σελίδα. Αλλά τώρα που είμαι σε άλλο υπολογιστή δεν βρίσκω το δικό σου σχόλιο με την παραπομπή και του Μιχάλη φαίνονται όλες κανονικές. Φοβάμαι ότι δεν φταίει μόνο ότι άλλαξα υπολογιστή αλλά θα το επιβεβαιώσω αύριο…

  154. ein Steppenwolf said

    154:
    Για την προεπισκόπηση που βγαίνει όταν ο δείκτης του ποντικιού περάσει πάνω απ’ την παραπομπή υπάρχουν διάφορα browser plugins.
    Για να το πετύχει κανείς χωρίς browser plugin, θα πρέπει να ορίσει μια κατάλληλη συνάρτηση (function) σε JavaScript, η οποία να ενεργοποιείται κάθε φορά που το γεγονός (event) onMouseOver() λαμβάνει χώρα.
    Αυτό μπορεί σίγουρα να το κανονίσει ο διαχειριστής μιας ιστοσελίδας. Αλλά ένας απλός σχολιαστής; Θα πρέπει να ενσωματώσει ολόκληρο πρόγραμμα στο σχόλιό του! (Και θα περάσει το σχόλιο ή θα κοπεί απ’ τη WordPress;)

    Τα παραπάνω δεν είναι παρά informed guess. Οι ειδικοί ας μας διαφωτίσουν.

  155. 152,
    Mπουκάν, πολύ σωστά το επισήμανες, παραδρομή μου! Βάλε Pizarro στο πρώτο ή Montezuma στο δεύτερο.

  156. 154,
    Ιμμόρ, υπάρχει μία περίπτωση να μην είναι προεπισκόπηση αλλά απλώς καμουφλαρισμένη διαφήμιση. Μόλις κάνεις κλικ βγαίνει κάτι άσχετο, το οποίο το κλείνεις, αλλά στο μεταξύ ο διαφημιστής έχει καταγράψει ένα κλικ, για να πληρωθεί ανάλογα.

    Μια άλλη περίπτωση είναι κάποιο plug-in που ενεργοποιείται, χωρίς να έχω ιδέα πώς, ίσως αν έχεις κάνει login στο WordPress. (Πού είναι ο Στάζυ;)

  157. sarant said

    Εγώ πάντως δεν ξέρω τίποτε από αυτά τα παραφυσικά φαινόμενα -την καλημέρα μου!

  158. Θρασύμαχος said

    #126/128/130/137: συγγνώμη για την απύθμενη ασέβεια, γιατρέ μου, αλλ’ αυτό το «αρπιχόρδιο» το διάβασα ως «αρΧιΠόρδιο» και προσπαθούσα επί ώρα να καταλάβω!

  159. physicist said

    #151(γ): Μετά χαράς και τη ρακή, είπαμε, το τάξιμο είναι τζάμπα.

  160. @160: Α έτσι ε; Δηλαδή παραδέχεσαι αυτή τη στιγμή ότι δεν εννοούσες κανένα από τα προηγούμενα ταξίματα;

    Μόνος μου θα τις πίνω τις μπύρες στου Ψυρρή; 😦

  161. Immortalité said

    @161 και γω τις ρακιές μου φαίνεται…

    @160 Έτσι κάνουν οι φυσικοί; Όλο τάζουν κι όλο λεν’ κι αν μας ρίχνουν δεν τους νοιάζει κι ούτε θα τους δεις να κλαίν’;

  162. Immortalité said

    Παρντόν τις ρακές ήθελα να γράψω μην αρχίσετε 🙂

  163. physicist said

    #161, #162

    Μιας και είστε ζευγάρι, μπορούμε να συνδυάσουμε μπύρες και ρακές σε μία συνάντηση, κι έτσι να γλιτώσω ένα έξτρα αεροπορικό, τι λέτε; 😛

  164. Immortalité said

    @164 Λέμε ότι σε μας έρχεται και καράβι. Δεν χρειάζεται να πάρεις αεροπλάνο. 😛

  165. Immortalité said

    @155 και 157 Παιδιά και στον άλλο υπολογιστή όλα κανονικά φαίνονται. Θα ορκιζόμουν όμως χτες το απόγεμα ήταν έτσι που τα λέω και δεν παπαδουλίζαν τα μάτια μου…

  166. sarant said

    Ξεμάτιασμα, επειγόντως! 🙂

    (Παπαδουλίζω τι είναι; )

  167. physicist said

    #166. Κι εγώ θα ορκιζόμουν ότι χτες το απόγεμα που πήγα ν’ αγοράσω πατάτες στο σουπερ-μάρκετ είδα μπροστά μου τον Έλβις, το θέμα όμως είναι μήπως είχα πιεί και τίποτα ρακές πρωτύτερα. 😀

  168. Immortalité said

    Καλά κοροϊδεύετε εσείς αλλά εγώ το είδα 🙂

    Νίκο τα μάτια που άλλα κοιτούνε και άλλα θωρούνε παπαδουλίζουν. Πώς λέμε κάνουν πουλάκια; έτσι

    – Κοίτα κοίτα, κοίτα μωρέ ποιος περνά!
    – Γιάντα μωρέ φωνάζεις, ποιος περνά;
    – Μα ξάνοιξε σου λέω, να ο Φυσικός μ’ενα σακί πατάτες!
    Σε κάποιονε μιλεί, ποιος είναι μωρέ αυτός; Ώφου και θαρρώ πως μιλεί στον Έλβις!
    – Εκουζουλάθηκες μωρέ; Ποιος Φυσικός; Και ποιος είναι κιοσές ο Ελβις;
    – Μα δε θωρείς κιονέ που περνά με τ’ άσπρα; και πλάι πορπατεί ο Φυσικός και κρατεί ένα σακί πατάτες.
    – Γιάε, μη πιεις άλλη ρακή γιατί τα μάθια σου παπαδουλίζουνε! Σε λίγο θα μας επείς ότι περνά κανάς λύκος!
    – ‘Εχει μωρέ λύκους στην Κρήτη;
    – Γιάντα έχει Φυσικούς;
    – Αυτό να μου πεις!
    – Ε! μαγαζί! φέρε μωρέ άλλη μια!

  169. sarant said

    Είδες η έρμη η ρακή τα θάματα που κάνει;
    (εκτός από το πάτωμα που φαίνεται ταβάνι)

  170. #168 τὸν Ἔλβις τὸν συμμαθητή μου;

  171. Immortalité said

    Είναι πολλά τα θάματα
    Μια πλια μεγάλο απ’ όλα
    Είναι που τα προβλήματα
    Αυτή τα σάζει όλα 🙂

  172. physicist said

    Καλά να στοχαστείς προτού
    με την Ιμμόρ τα βάλεις
    λύκους θα βρεις στο δρόμο σου
    και καμηλοπαρδάλεις.

  173. sarant said

    Καλημέρα!

    Λύκους στο δρόμο σου κι αν βρεις
    και καμηλοπαρδάλεις
    δεν θα σου φταίει άλλος κανείς
    μόν’ τ’ άδειο το κεφάλι σ’!

    (δεν το εννοώ προσωπικά, βέβαια!)

  174. physicist said

    #174.

    😀 😀 😀

    Καλημέρα, Νίκο!

  175. Οι Φυσικοί την ποίηση, την έχουνε στο αίμα
    στο πι και φι σκαρφίζονται στίχους για κάθε θέμα
    στα δίχτυα δεν γραπώνονται τις μίας και της άλλης
    παν την κουβέντα απ’τις ρακές στις καμηλοπαρδάλεις!

    😀

    Καλημέρα σε όλους!!!

  176. Immortalité said

    Άκουσε ξένε περιηγητή
    το χρόνο σου μη χάνεις,
    Με λύκους αν θέλεις να βρεθείς
    για καμηλοπαρδάλεις
    Στις Άλπεις να μην ανεβείς
    στην Αφρική μην τρέξεις
    και ‘κει στον Αμαζόνιο
    τα πόδια σου μη βρέξεις

    Πιάσε να πιεις καμιά ρακή
    κι ό,τι στον νου σου βάλεις
    λύκους, λιοντάρια, όφηδες
    και καμηλοπαρδάλεις
    μπροστά σου θε να περπατούν
    καμαρωτά κι ωραία
    με Φυσικούς να συζητούν
    σαν όμορφη παρέα

    Κι όταν το πιώμα αποσωθεί
    και η ρακή τελέψει
    κοίτα μην παραξενευτείς
    κι ο νους μη σαλέψει
    που από τ’ άγρια θεριά
    που ήτονε ομπρός σου
    αξάφνου μόνος θα βρεθείς
    εσύ κι ο απατός σου

    Βάλτου να πιει κι εκείνος μια
    και πες του πως καμιά φορά
    τα μάτια μας παπαδουλιούν
    κι άλλα ο νους μας βλέπει
    εκείνα όπου λαχταρά
    κι όχι αυτά που πρέπει.

    😀

  177. ΘΕΙΑ ΚΩΜΩιΔΙΑ ΑιΣΜΑ Α’

    Τὸ ἥμισυ τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς μου
    στῆς Σαμαριᾶς μὲ βρῆκε τὸ φαράγγι
    καὶ φώναζε ἐντὸς ὁ ποιητής μου
    -τραβοῦσαν τὴν ψυχή μου δύο σπάγγοι-
    ὁ ἕνας μὲ καλοῦσε νὰ γυρίσω
    καὶ νἄβρω κάποιο ἤρεμο ἀπάγγι
    ὅ ἄλλος μιὰ στιγμὴ μὴ κάνω πίσω,
    τὸν ἄκουσα καὶ βάδισα κατόπι
    σὲ πέτρινο τοῦ ὄρους κάποιο γεῖσο:
    ἀνοίχτηκαν μπροστά μου ἄλλοι τόποι
    κι ἀντίκρυσα σιμά μου μὲς τὰ κρύα
    τοῦ δάσου τὰ σκοτάδια ἀντιλόπη
    καὶ τρία φοβερώτατα θηρία
    νὰ φράζουν τὴν συνέχεια τοῦ δρόμου
    τὸ πρῶτο μοῦ φαινότανε κυρία
    ποὺ κράταγε τὸν Κώδικα τοῦ νόμου
    μὲ τ’ ὄνομα Ἰμμὸρ σὲ μιὰ μεγάλη
    κορδέλλα χρυσοκέντητο ἐπ’ὤμου,
    τὸ δεύτερο κρατοῦσε στὴν μασχάλη
    βιβλία φυσικὰ τοῦ Ἀριστοτέλους
    καὶ πίσω ἀπ’τὸ χοντρό του ματογυάλι
    ξεχώριζες τὸ βλέμμα τοῦ ὀφέλους,
    τὸ τρίτο ποὺ βαστοῦσε μιὰ κιθάρα
    ἀνάμεσα σὲ θάμνους κι ἀσφοδέλους
    τραγούδαγε μ’ἀνείπωτη λαχτάρα
    στὴν γλῶσσα τοῦ Τουαίην καὶ τοῦ Πόου
    καπῆκαν τὰ ἤπατά μου κι ἡ κνισάρα
    στὰ σπλάχνα μου γινῆκε ἐπιπλόου
    ὑμένας, μὰ μιὰ λάμψι μὲς στὸ δάσο
    ἐφάνη καὶ συνάμα ἀντρίκιου γόου
    ὁ ἦχος θὰ μὲ κάνῃ νὰ τὰ χάσω
    ὡς ὅτου μὲ τὰ μάτια μου τα ἴδια
    ντυμένο μὲ κατάμαυρο ἕνα ῥάσο
    κι ἀνάκατα μαλλιὰ σὰν ἄγρια φίδια
    μπροστά μου ν’ ἀντικρύσω τὸν Κορνάρο
    ποὺ μοῦ ‘λεγε τὰ λόγια τοῦτα αἰφνίδια:
    «Δὲν ἔμελλε νὰ ἔβλεπες τὸ Χάρο,
    ἐμένα ὁ Πανάγαθος προστάζει
    νὰ ἔρθω καὶ γιὰ λίγο νὰ σὲ πάρω,
    τοῦ ᾍδη θὰ διαβοῦμε τὸ περβάζι
    καὶ τοῦτα τὰ θηρία μὴ φοβᾶσαι,
    ὁ διάβολος φαντάσματα στὰ βάζει,
    δὲν εἶν’ἀληθινὰ νὰ τὸ θυμᾶσαι,
    ποῦ ἀκούστηκε ὁ Πρίσλεϋ στὴν Κρήτη;
    Τὸ ἀνέφικτο λοιπόν μὴ συλλογᾶσαι!
    Ποῦ ἀκούστηκε ἐδῶ στὸν Ψηλορείτη
    οἱ φυσικοὶ νὰ κόβουν περιπάτους
    καὶ νἄχουνε γιὰ στέκι τους τὴν κοίτη
    τοῦ Διὸς αὐτοὶ στοὺς ἀθανάτους
    ποὺ θέλουνε νὰ εἶν’ ὁ ἑαυτός τους;
    Τοὺς τἄλεγε, μὰ κλεῖναν τὰ ἀφτιά τους
    πανάρχαιος προφήτης καὶ δικός τους
    πὼς εἶναι ὅλοι ψεῦτες μὲ πατέντα
    καὶ εἶναι πάντα φαῦλος ὁ σκοπός τους.
    Προχώρει σιωπηλός, μὴ λές κουβέντα!

  178. bernardina said

    Αααχ, κι όταν λέω εγώ ότι οι συν-σχολιαστές μου γράφουν διαμαντάκια που μπροστά κάτι σατιρικοί ωχριούν, μου λέει ο Μπουκάν «γούστα είν’ αυτά», ‘Μω τα γούστα μ’ ‘μω… :mrgreen:

  179. Immortalité said

    Κορνήλιε κατάλαβα καλά; με είπες θηρίο; 😀

    Εξαιρετίκ κομ τουζούρ μον ανφάν! (Έχουν τελειώσει και οι επιβραβεύσεις, δεν ξέρω τι να λέω πια!)

  180. #180 ὄχι ἐγὼ μὰ σερί, ὁ Ἐπιμενίδης σας! 😛

  181. physicist said

    Ιμμόρ, Κορνήλιε,

    μένω άναυδος αν και δεν θα ‘πρεπε, τόσα δείγματα έχετε δώσει πλέον. Θαυμάσια και τα δύο. Ποιητά Θεσσαλονικεύ, μια ερώτηση μόνο: γιατί «βλέμμα του οφέλους» βρε αδερφέ, ξέρεις τι ιδεαλιστές είμαστε εμείς οι Φυσικοί; Μήπως και μας μπερδεύεις με τίποτα μηχανικούς ή γιατρούς ή –φτου φτου– δικηγόρους;

  182. #182 Kάτσε νὰ πλακώσουν οἱ δικηγόροι, οἱ μηχανικοὶ καὶ οἱ γιατροὶ τοῦ ἱστολογίου καὶ μετὰ τὰ ξαναλέμε κακομοίρη μου, στὸν ἔνατο κύκλο τῆς Κολάσεως σὲ βλέπω παρέα μὲ τὸν ‘Iούδα καὶ τὸν Βροῦτο! 😛

    χωρὶς πλάκα τώρα δὲν ἔχω τίποτε μὲ τοὺς φυσικούς, εἶχα ἕναν σὲ ὅλο τὸ γυμνάσιο κι ἕναν σὲ ὅλο τὸ λύκειο καὶ ἦταν πολὺ καλοί (δὲν μπορῶ νὰ πῶ τὸ ἴδιο γιὰ τοὺς μαθηματικούς). ἄσε ποὺ στὴν φυσικὴ στὴν Γ Λυκείου στὶς Πανελλήνιες εἶχα γράψει 19,9, (ἐντάξει τὰ θέματα ἦταν βατά, ἀλλὰ δὲν ἤμουν καὶ τῆς θετικῆς!)

  183. τυφλός said

    #183, Ήμουνα έτοιμη να σου γράψω «μα, πως έδωσες Φυσική αφού ήσουν τριτοδεσμίτης;». Αμάν πια, βρε Κορνήλιε, όλους μας μπερδεύεις με την ηλικία σου.

  184. physicist said

    #183. Κοίτα, εγώ οσονούπω θα εξαφανιστώ για κανα μήνα, οπότε και να μου τα ψάλλουν και να μη μου τα ψάλλουν, αυτοί θα τα γράψουν, αυτοί θα τα διαβάσουν — και η κακία θα τους φάει. 🙂 Καλά, εσύ με 19,9 Φυσική Πανελλήνιες είσαι αστέρι, γιατί σε χάσαμε; Και γιατί έδωσες Φυσική αφού είσαι των Νομικών; (Ενδέχεται να έχω χάσει πολλά τεύχη με το εξεταστικό σύστημα στην Ελλάδα).

  185. physicist said

    #184, #185. Εδώ ταιριάζει το γερμανικό ρητό Zwei Dumme, ein Gedanke (όχι, δεν το μεταφράζω, κορόιδο είμαι; Εκτός από γιατρομηχανικούς και δικηγόρους να με κυνηγάνε και οι τυφλοί, δε σφάξανε).

  186. Άντεξα μέχρι το #96 περίπου, οπότε λέω την ιστορία:

    Φίλος παίρνει ταξί από Κηφισιά για Κυψέλη.
    Προς το τέλος, ενώ έχει πει πού είναι το σπίτι του, ο τύπος (ταξιτζής) τον αφήνει στα σκαλιά απέναντι από την (ακόμα τότε) Ευελπίδων και του λέει «να σε αφήσω εδώ; λίγο πιο πάνω από τα σκαλιά να πας και έφτασες! Μην μπαίνω στα στενά τώρα…» (Σημ.: Θα έβγαινε και εκτός κεντρικού δρόμου, με μηδενικό ‘ψάρεμα’΄)
    Τότε ο φίλος του δίνει ένα εικοσάρικο (ναι, δραχμές) και του λέει με το που γούρλωσε τα μάτια ο ταξιτζής: «Εδώ που με άφησες, με φέρνει και το λεωφορείο..» 😉

    Προσωπική εμπειρία (το ’90): Καθαροί, σοβαροί και σβέλτοι ταξιτζήδες στη Ρώμη.
    Εμπειρία φίλης: Την πήγαινε πάνω-κάτω στην παραλιακή Τούρκος ταξιτζής στην Πόλη για να γράψει πολλά… (!)

  187. Immortalité said

    @182

    Ώστε έτσι κύριε Φυσικέ
    είστε αγνοί κι αθώοι
    μόνο εμείς δεν είμαστε
    από μεγάλο σόι…

    Με πλήγωσε θανάσιμα
    ο τρόπος σου με πλήγωσε
    μου ‘δωσες μια μαχαιριά
    στην όμορφή μου την καρδιά
    και την πολλή συμπάθεια
    μ’ αυτό τον τρόπο πλήρωσες.

    Και μετά λένε ότι οι δικηγόροι είναι σκληροί και άκαρδοι…

  188. sarant said

    Κορνήλιε, αυτές οι τερτσίνες είναι εξαιρετικές, τι να πω… Κόλαση!

  189. τυφλός said

    #186, Μου το μετάφρασαν. Δεν παρεξηγώ. 😉 Αλλά μαζέψου κι εσύ λίγο βρε Φυσικέ. Τι ‘ναι αυτά που κάνεις; Αφού έταξες μπύρες και ρακές πες πότε θα βρίσκεσαι στου Ψυρρή κι όποιος θέλει έρχεται να σε γνωρίσει. Μη στρίβεις διά των διακοπών. 😉 Τόσες προσκλήσεις, τόσα ποιήματα. Δεν είναι σωστά πράγματα να κρύβεσαι στο παρά πέντε.

  190. gbaloglou said

    Περιέργως, δεν έχω τσακωθεί ποτέ με ταξιτζή… Θυμάμαι όμως μία ωραία ιστορία με Έλληνα φίλο εξ Αμερικής: όταν του έδωσε ρέστα κάτι πολύ ψηλά, ο ταξιτζής του τα επέστρεψε λέγοντας περιφρονητικά «αυτά μπορείς να τα κρατήσεις για κάτι άλλο», οπότε έξαλλος ο φίλος μου πέταξε με δύναμη τα κέρματα μέσα στο ταξί κραυγάζοντας «είναι Ελληνικά λεφτά και έχεις υποχρέωση να τα δεχτείς!» 🙂 🙂

    [Θυμάμαι, ‘στοργικά’ μάλλον, έναν ‘αριστοκράτη’ του επαγγέλματος, ειδικό στις υπερτσιμπημένες και εξειδικευμένες μεγάλες κούρσες, να μου λέει σε μια φάση: «μάγκας σου λέει ο άλλος, εσύ ρε Γιώργο την μαγκιά την έχεις εδώ» (και δείχνει με το χέρι του το κεφάλι) 🙂 ]

  191. physicist said

    #190. Εδώ είναι ο κόμπος, ότι δηλαδή του Ψυρρή δεν είναι στο πρόγραμμα. Κατά Γιάννενα, κανείς;

  192. physicist said

    #188.

  193. Immortalité said

    @193 Δε με κόβεις με τέτοια, θέλω το τάξιμό μου 😀

  194. #194 http://www.youtube.com/watch?v=71c3MWHAO8E

  195. Immortalité said

    @194 Καλά όχι τόσα, μια ρακή είπε, συβάζομαι. 😀

  196. «Μην τάξεις τ’ άγιου σου κερί και στην Ιμμόρ τσιμπούσι!» 🙂

  197. καλά, αὐτὸς ἕνα τσιμποῦσι τῆς ἔταξε, πάει κι ἔρχεται, ἐγὼ ποὺ τῆς ἔταξα κοτζαμὰν ἔπος μοῦ λὲς τί κάνω; δὲν διδάχθηκα τίποτε ἀπὸ τὸ πάθημα τοῦ Ἰεφθάε!

  198. physicist said

    #197, #198. Για να είμαστε ακριβείς, δεν ήταν καν τσιμπούσι αλλά ρακή. Η οποία βέβαια εκ των πραγμάτων θα εξελισσόταν (ή θα εξελιχθεί, ποτέ δεν ξέρεις) σε τσιμπούσι αλλά λέμε τώρα πώς έχουν τα πράγματα. Το άλλο θέμα είναι πώς ακριβώς φαντάζεται η Ιμμόρ την πραγματοποίση της υπόσχεσής μου, αποβιβάζομαι π.χ. στο Ηράκλειο κι αρχίζω να ρωτάω αν ξέρει κανείς καμιάν Αθανασία; Ή ανοίγω τον τηλεφωνικό κατάλογο; Μετά παίρνω σβάρνα όλες τις Αθανασίες του νησιού (εξαιρουμένων όσων δεν δείχνουν να έχουν τη σπιρτάδα της Ιμμόρ) και κάνω τι; Τους λέω «είμαι Φυσικός, έχω και κότερο, θες να πάμε βόλτα» μέχρι να πετύχω τη σωστή; Και τους φούσκους που θα έχω φάει μέχρι να πετύχω το σωστό πρόσωπο τι θα τους κάνω;

  199. Immortalité said

    @197& 198 Εσείς το τσιμπούσι ονειρεύεστε μου φαίνεται. Σας επηρέασαν οι τσιγιεροσαρμάδες του διπλανού νήματος.! 🙂

    @198 Να το γράψεις Κορνήλιε, να το γράψεις. Chose promise, chose due!

    @199 Πες εσύ πότε έρχεσαι και με τι μέσο και ξα μου ‘μένα 🙂

  200. ( 🙄 Υπάρχει περίπτωση η Αθανασί του Ηρακλείου να ήταν πριν στο Ρέθυμνο;)

  201. Immortalité said

    Για διακοπές; 🙂

  202. mindkaiser said

    @123:

    Θυμάμαι ένα καλό που μας είχαν πει στη συναρτησιακή ανάλυση:

    «The Axiom of Choice is obviously true; the Well Ordering Principle is obviously false; and who can tell about Zorn’s Lemma?»
    Jerry Bona

    Ο Jerry Bona αστειευόταν, καθώς οι τρεις προτάσεις όντως είναι ισοδύναμες.

    Το άλλο καλό λέει:
    -«Τί είναι κίτρινο, μετρικό και πλήρες;»
    – «Ο χώρος Bananach»

  203. 199,
    Αν κότερο δεν είναι διαθέσιμο, ένα μπλογκ στα πρόχειρα μπορεί να ενεργήσει σαν ικανοποιητικό υποκατάστατο!

  204. ΣοφίαΟικ said

    Όπως παντα διαβαζω εμ καθυστέρηση τις κορνήλιες συνθέσες (και παλι εύγε Κορνήλιε).
    Όσο για ιστορίες με ταξιτζηδες, μια φορά πήρα ταξί από το Χίλτον και μου πήρε εφτά ευρω για Αμπελόκηπους. Ο ταξιτζής με πέρασε για τουρίστρια και είχε βάλει διπλή ταρίφα, Να έκανα φασαρία; Λογικά θα έπρεπε αλλά εκείνη την ώρα ειχα άλλα στο κεφάλι μου και η ηρεμία μου ήταν σημαντικότερη.
    Έχω κατέβει από ταξί στο ΚΤΕΛ όταν διαπίστωσα ότι ο ταξιτζής δεν έφευγε γιατί περίμενε να βάλει κι άλλους στο ταξί για να μην παέι άδειος. Αναρωτιέμαι γιατί αυτό το ανεχονται οι άλοι ταξιτζηδες, αφού έτσι τους παίρνει τη δουλειά.
    Στο Λονδίνοπου το αναφέρετε οι ταξιτζηδες των κανονικών ταξί σε πανε βόλτα άμα τους παιρνει για να πέφτουν οι μονάδες. Αλλά ξέρουν και τον τελευταίο δρόμο της πόλης. Τα αγοραία από τότε που αναβαθμίστηκαν έγιναν ακριβά, οπότε δεν τα παίρνω, προτιμώ να περιμε΄νω έξω νε περάσιε ταξί.
    Εκεί όμως που δεν το περίμενα αλλά οι ταξιτζηδες κάνουν χρυσές δουλειές ειναι στι Κάιμπριτζ. Το κέντρο της πόλης είναι πεζοδρομημένο και μόνο ταξί και λεωφορεία μπαίνουν στον πεζόδρομο, Επιπλεόν ο σταθμός του τραίνου είναι έξω από την πόλη. Ιδανικότατες συνθήκες για ταξιτζήδες. Είναι όμως όλοι πολύ καλοί.

  205. @202: oops, λάθος άτομο…

  206. νὰ πῶ κι ἐγὼ μιὰ πρόσφατη ἐμεπιρία: ταξιτζῆδες μεσογειακοῦ φαινοτύπου παίζουν σκάκι στὴν πιάτσα τῶν ταξὶ ἔξω ἀπὸ τὸν σιδηροδρομικὸ σταθμὸ τοῦ Βούπερταλ καὶ κάθομαι καὶ χαζεύω τὴν παρτίδα, ἀλλὰ μόλις αὐτὴ φτάνει στὴν πιὸ κρίσμη καμπή της ἕνας πελάτης ἀναγκάζει τὸν ἕνα παίκτη νὰ διακόψῃ τὸ παιχνίδι 😦

  207. […] Society, whose members are not-so-affectionately known as “tarifes” (sing. tarifas, m.), complain that they are the victims of a black propaganda campaign sponsored by offshore […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: