Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεζεδάκια στην αυλή

Posted by sarant στο 4 Αύγουστος, 2011


 

Τρία μεζεδάκια έχω για το σημερινό πιάτο, καλοκαίρι είναι άλλωστε. Και τα τρία μού τα έστειλαν φίλοι. Το πρώτο είναι από είδηση του in.gr πριν από λίγες μέρες, όταν ένα αεροπορικό ατύχημα είχε ασυνήθιστα (και ευχάριστα) ανώδυνες συνέπειες. Λοιπόν, την ώρα που ετοιμαζόταν να προσγειωθεί, το αεροσκάφος των Caribbean Airlines, συνετρίβη και κόπηκε στα δύο στον αερολιμένα της Γουιάνα.

Από τον τίτλο του άρθρου, αυτό που χτυπάει αρχικά στο μάτι ίσως είναι η ακλισιά: της *Γουϊάνα. Εννοείται ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια όλοι έγραφαν «της Γουϊάνας» και ακόμα οι περισσότεροι έτσι το γράφουν, αλλά την ακλισιά την έχουμε ξανασυζητήσει και θα την συζητήσουμε και στο μέλλον. Αυτό που έκανε περισσότερη εντύπωση στον φίλο μου, αλλά και σε μένα, είναι το φαινομενικά οξύμωρο «συνετρίβη και κόπηκε στα δύο».

Διότι, λένε τα λεξικά, η λ. συντρίβομαι χρησιμοποιείται «για κάτι που καταστρέφεται εντελώς, που γίνεται κομμάτια, συνήθως ύστερα από πτώση ή πρόσκρουση». Γίνεται κομμάτια δεν σημαίνει «γίνεται δυο κομμάτια», τουλάχιστον στην τρέχουσα χρήση, σημαίνει «γίνεται πολλά κομμάτια». Ότι δεν καταστράφηκε εντελώς το αεροπλάνο (και ευτυχώς), προκύπτει από τη συνέχεια της είδησης, όπου μαθαίνουμε ότι μόνο τέσσερις σοβαρά τραυματίες υπήρξαν, οι δε άλλοι είχαν ελαφρά ή και καθόλου τραύματα. (Παρεμπιπτόντως, στη Γουϊάνα έχουν ή αισιόδοξους ανθρώπους ή το τίμιο ξύλο σε μεγάλες ποσότητες, διότι ο υπεύθυνος των αρχών δήλωσε ότι αν το αεροπλάνο έπεφτε σε χαράδρα 60 μέτρων ίσως θα υπήρχαν θύματα).

Να γυρίσω στον τίτλο: το οξύμωρο (εξόν κι αν σε εσάς δεν φαίνεται οξύμωρο, οπότε πάω πάσο) δημιουργείται από το «συνετρίβη». Πώς θα το λέγαμε ώστε να μην δημιουργείται οξύμωρο; Εγώ θα έβαζα «κόπηκε σε δυο κομμάτια κατά την προσγείωση στον αερολιμένα της Γουϊάνας» -ακούω όμως και άλλες ιδέες.

Το δεύτερο μεζεδάκι βρίσκεται σε άρθρο της Έλλης Ισμαηλίδου στο ηλεΒήμα, που ταιριάζει, αφού πρόκειται για άρθρο σχετικά με την ιστορία της γαστρονομίας. Εδώ, έδρασε ο αυτόματος ορθογράφος, που είναι μεν χρήσιμο εργαλείο, έχει όμως ένα ελάττωμα: πρέπει να σκέφτεται αυτός που τον χρησιμοποιεί. Έτσι, στην κατοχύρωση της κρητικής διατροφής ως «άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς» από την Ουνέσκο, η λέξη «άυλης» κακόπαθε. Την πρώτη φορά, έγινε «αυλής πολιτιστικής κληρονομιάς», εξού και ο τίτλος του σημειώματός μου. Τη δεύτερη φορά μάλλον επενέβη άνθρωπος, διότι το γράφει «αϋλη», αλλά πάλι δεν το γράφει σωστά. Τελικά ήταν γραφτό να μην τονιστεί το αρχικό άλφα!

Κατά τα άλλα το άρθρο είναι γραμμένο ακριβώς στο στιλ που με εκνευρίζει, αλλά δεν  θα κάτσω να το αναλύσω. Πάντως,  για τον Αρχέστρατο τα λέει σωστά. Θα σταθώ σε ένα σημείο με το ούζο, ότι  ετυμολογείται από το Uso Massalia. Πράγματι έχει διατυπωθεί αυτή η θεωρία, ότι στα βαρέλια που κάναν εξαγωγή ούζου έγραφαν επάνω  Uso Massalia (προς χρήση της Μασσαλίας), αλλά εμένα μου φαίνεται εντελώς παράλογη, συν τοις άλλοις διότι το βαρέλι αυτό, αν όντως έγραφε έτσι (που είναι εικασία θαρρώ, δεν έχει διαπιστωθεί ότι έτσι έγραφε) θα έφτανε στη Μασσαλία, δεν θα το έβλεπαν οι Έλληνες της Ελλάδας ώστε να πουν «ούζο» το ποτό που πάνω στο βαρέλι του έγραφε Uso. Αφήνω ότι το Uso Massalia, που το βλέπω σε όλες τις πηγές, δεν μου φαίνεται σόι: uso Marsiglia δεν θα έπρεπε να είναι; Σε ποια γλώσσα είναι Massalia η Μασσαλία; Παρεμπιπτόντως, στα τούρκικα το σταφύλι είναι üzüm, ενώ ο Πετρούνιας στο ΛΚΝ επισημαίνει και μεσαιωνική λέξη «ο ούζος» = η δαμασκηνιά. Αν αυτό ισχύει, θεωρώ πολύ πιθανότερο να υπήρχε κάποιο ποτό ονόματι «ούζο», ίσως από δαμάσκηνα σαν τη σλιβοβίτσα, και μετά η λέξη -με την επιρροή του τουρκικού- να δόθηκε στο ποτό που σήμερα λέμε ούζο. Τέτοιοι σφετερισμοί ονομάτων είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο.

Και κλείνω με το τρίτο μεζεδάκι, από την Ελευθεροτυπία. Εδώ δεν υπάρχει λάθος, αλλά ο φίλος που το έστειλε πρόσεξε τη φράση: Κάτι τέτοιο αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας, η οποία θα πρέπει να κήδεται των εργατικών δικαιωμάτων και να φροντίζει αυτά να ισχύουν κατά ενιαίο και καθολικό τρόπο.

Το «κήδομαι» εδώ μπορεί να ξενίζει τον φίλο μου, αλλά κάποιοι το χρησιμοποιούν για να κάνουν πιο επίσημο (ή πιο πομπώδη) τον λόγο τους. Θα μπορούσε βέβαια να βάλει «μεριμνά για», «ενδιαφέρεται για», «προασπίζεται» ή κάτι ανάλογο (το «νοιάζεται» στους ευπρεπισμένους καιρούς μας είναι προγραμμένο). Όμως,  το «κήδεται» δεν είναι για χόρταση. Πολύ γέλασα με έναν κυπριακό τίτλο που βρήκα μέσω γκουγκλ:

Αν εκήδετο των δικών μας, όσο κήδεται του Ταλάτ [εννοεί τον Χριστόφια]

Δεν είναι πολύ αστείο; Και βέβαια, μέσα στο κείμενο, το τερατάκι που έπλασε ο αρθρογράφος γυρίζει το κεφάλι του και τον δαγκώνει:

Γιατί ο Πρόεδρος κήδεται του Ταλάτ, περισσότερο από εκείνους στη δική μας πλευρά, που τον υποβάλλουν σε κριτική;

Δεν μπορείς αγαπητέ να έχεις γενική στην αρχή και αιτιατική μετά! Έτσι που το γράφεις, το νόημα που βγαίνει είναι ότι ο Χριστόφιας νοιάζεται για τον Ταλάτ περισσότερο απ’ όσο νοιάζονται για τον Ταλάτ οι άλλοι ελληνοκύπριοι, και φυσικά δεν ήθελες να πεις αυτό.

Για να γυρίσω στο αρχικό απόσπασμα, ο φίλος που μου το έστειλε, σημειώνει για το «κήδεται των εργατικών δικαιωμάτων». Το κήδεται βέβαια εκ πρώτης όψεως μάλλον σε κηδεία παραπέμπει -που παρεμπιπτόντως, αφού το θέμα είναι τα εργατικά δικαιώματα, είναι απολύτως ταιριαστό: να ζήσουμε να τα θυμόμαστε.

 

 

Advertisements

172 Σχόλια to “Μεζεδάκια στην αυλή”

  1. bernardina said

    Και το υπέροχο Πάνθεον κακόπαθε λόγω ακλισιάς, κι ας φώτιζε το μεγαλείο του Αδριανού:

    «..στη διάρκεια της εαρινής ισημερίας ακριβώς στις 12 το μεσημέρι, μια κυκλική ακτίνα φωτός λάμπει μέσα από το oculus και φωτίζει την επιβλητική είσοδο του Πάνθεον..».

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=413572&wordsinarticle=%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%95%CE%9F%CE%9D

    (Απροπό, αν δεν κάνω λάθος, το oculus επιτρέπει την εισροή της βροχής, εξ ου και η ρύση στο πάτωμα ακριβώς από κάτω του, όπως θυμάμαι).

    Καλημερούδια.

  2. nickel said

    Καλημέρα. Κάποιο crash θα βρέθηκε εκεί, που μάλλον «προσγειώθηκε ανώμαλα» θα το έβαζα. Κάτι σαν την πραγματικότητα που ζούμε δυο χρόνια τώρα: αλλεπάλληλες ανώμαλες προσγειώσεις…

  3. shin0bi said

    Θα μπορούσε να μπεί » Κατά την πρόσκρουση στο έδαφος κόπηκε στα δύο»…

  4. Νέο kid στο block said

    Συγγνώμη, είναι ο ντάκος ,οι χοχλιοί(καραόλοι επί το κυπριακότερον), η στάκα , το κρασάτο αρνί και η γίδα η βραστή… άυλα;; Κούνια που κούναγε την Ουνέσκο.:-)

    Προσωπικά κήδομαι των αθλητικών παραδόσεων και κεκτημένων της φυλής και έτσι η ομαδάρα μου συντρίβει, κονιορτοποιεί και εξαϋλώνει τους αντιπάλους νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων ,αμήν!, αμαλάχει να ούμε.:-)

    Για το αεροπλάνο θα έλεγα: ‘’To αεροπλάνο κατέπεσε και διχοτομήθηκε χωρίς να διχοτομηθεί ουδείς εκ των επιβαινόντων’’ 🙂

    Θαύμα!! Αυτό είναι που μ’ εκνευρίζει περισσότερο σε τέτοιες περιπτώσεις .
    Όταν ας πούμε πέφτει το αεροπλάνο ή γίνεται μια φυσική καταστροφή ή δυστύχημα και γλυτώνει ένας, ήταν θαύμα ή είχε άγιο!
    Και οι άλλοι που πήγαν στα θυμαράκια, τι είχαν ρε παιδιά ,το διάολο;

  5. Chris-Vom said

    Έχω ψοφήσει στα γέλια με το ‘’To αεροπλάνο κατέπεσε και διχοτομήθηκε χωρίς να διχοτομηθεί ουδείς εκ των επιβαινόντων’’ 😀

  6. Κασσάνδρα said

    Κήδομαι ,σημαινει ,φροντίζω με σεβασμο από καθήκον όχι από υποχρέωση.
    .» Κήδομαι του πατρός μου.»
    Δεν είναι υπερβολή να κήδομαι δικαιωμάτων;?

  7. τυφλός said

    @4α, Ξέχασες το αντικριστό και το γαμοπίλαφο.
    http://cretagastronomy.maich.gr/lang/en/2010/11/arniantikristo/
    Ποιο είναι το πρόβλημα σου με την κρητική διατροφή;

    Κι εμένα μου χτύπησε άσχημα το συνετρίβη και κόπηκε στα δύο. Την άκλιτη Γουινέα δεν την πρόσεξα καν. Νομίζω πως οι συντάκτες του ΑΠΕ έκαναν τη σύνταξη αυτή. Στο in αποφάσισαν να το κρατήσουν ως τίτλο λόγω ταχύτητας -χρειάζεται σκέψη και πολύτιμος χρόνος για να αντικαταστήσεις μια οποιαδήποτε φράση με κάποια πιο σύντομη, περιεκτική και σωστή συντακτικά. Τα περισσότερα λάθη στα ειδησεογραφικά πόρταλ οφείλονται στη βιασύνη τους να ανεβάσουν τις ειδήσεις πρώτοι.

  8. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Ναι, crash θα υπήρχε στο πρωτότυπο και οι προτάσεις σας μάλλον καλύτερες είναι από τη δική μου.

  9. Δημ. Δημίδης said

    Θα προτιμούσα την έκφραση «κατέπεσε και η άτρακτος κόπηκε στα δύο».

  10. Προτείνω «Κατά την πρόσκρουση στο έδαφος συνετρίβη το σύστημα των τροχών και η άτρακτος κόπηκε στα δύο».
    (Αν είχαμε διαθέσιμο το πρωτότυπο θα γνωρίζαμε τίνων κηδόμεθα).

  11. τυφλός said

    Επιβεβαίωση σχετικά με την γρήγορη και πρόχειρη αντιγραφή απο το ΑΠΕ:
    H εταιρεία θα στείλει στο νησί ομάδα για να διερεύνηση των συνθηκών του περιστατικού…
    Βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο. Έχετε κάτι να πείτε σχετικά με αυτό;

    @9, Στη λεζάντα αναφέρεται ως ατρακτός.

  12. sarant said

    11: ΄Το «να διερεύνηση» είναι από τα λάθη που γίνονται συνεχώς -ήταν «τη διερεύνηση», σκέφτηκε να το κάνει «να διερευνήσει» αλλά άλλαξε γνώμη μισοδρομίς, ας πούμε. Κι όπως δεν τα ξανακοιτάζουν…

  13. «Και από την απουσία πτωμάτων στην περιοχή, συμπεραίνεται ότι δεν υπήρξαν θύματα». Από είδηση στον παροικιακό τύπο στο Λονδίνο, παλαιότερον. «Γλωσσική ακηδία», παρεπονείτο στον τίτλο άθρου του, ο έξοχος Κύπριος δημοσιογράφος, Μιχάλης Παπαδόπουλος, και το… δούλεμα που έφαγε για τον «υπερκηδή» όρο του, σχεδόν επαγγελματικό «επικήδειο».. Για τα οξύμωρα έγραψα και άρθρο σε πρόσφατο βιβλίο μου, «Γελάσωμεν ίνα θρηνήσωμεν» (εκδόσεις ΑΙΓΑΊΟΝ, Λευκωσία 2011), με τελευταίο «τράγημα» ή «οψάριον», μεζεδάκι το… «τηλεσεξολόγος Ασκητής» !!!!

  14. 13 Γιατί όμως είναι μεζεδάκι το «τηλεσεξολόγος Ασκητής»;

  15. Ein Steppenwolf said

    1:
    Το Πάνθεον στ΄ αρχαία ήταν το Πάνθειον (ἱερόν). Στα λατινικά έγινε Pantheon, με μακρό e και τόνο στην παραλήγουσα. Στα γαλλικά Panthéon. Να έγινε λάθος στη μετακένωση απ΄ τα γαλλικά (é -> ε αντί για ει); Πάντως ο Ιωάννης Μαλάλας (ή Μαλαλάς;) του 6ου αιώνα απ΄ τη Συρία γράφει «το Πάνθεον», «του Πανθέου» εν αγνοία του LSJ. «He wrote his chronicle in the contemporary colloquial Greek.»

  16. Νέο Κid said

    Το γαμοπίλαφο το δοκίμασα κάποτε και από τότε αποφεύγω διακριτικά τους γάμους στη Κρήτη 🙂 Γούστα βέβαια .θα μου πεις… Με τη διατροφή και στα δύο μεγαλονήσια ,ναι τα έχω γιατί δεν κήδεται της σιλουέτας μου! Τώρα να με συμπαθάτε,θα σας αφήσω.Πρέπει να επιμεληθώ του Πάνθεον(γεια σου ρε Βerna τσίφτισσα!) των μεzεκλικίων που θα συνοδεύσουν τη…massalia !

  17. bernardina said

    Steppenwolf, #15,

    Ειλικρινά, ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τις παραπομπές.

  18. bernardina said

    Kiddo, κινδυνεύοντας να κακοκαρδίσω την αγαπημένη μου Ιμόρ και τ’ άλλα Κρητικάτchα, θα συμφωνήσω για το γαμοπίλαφο (μα λέξη κι αυτή 😆 )
    Γεια και χαρά σου κι εσένα, καλά τσιμπούσια και πιες κι ένα ποτηράκι για μένα γιατί… ανάθεμα το ντεντλάιν, που λένε και οι Νεοέλληνες… περνάω σαν τον κλέφτη σε στυλ hit and run από το ιστολόγιο και πάλι μέσα τα κεφάλια.

  19. τυφλός said

    Μπέρναρντίνα, τι έχεις με τα φαγητά μας και τις σύνθετες ονομασίες τους;

    @16, Δε σερβίρονται μόνο γαμοπίλαφα στους γάμους. Έχουμε κι άλλα φαγητά.

  20. bernardina said

    Τίποτα δεν έχω με τα φαγητά σας, αντίθετα τα λατρεύω και όποτε μπορώ μαγειρεύω κιόλας (ο νονός μου είναι Ρεθεμνιώτης). Άλλωστε πολλές σπεσιαλιτέ της ιδιαίτερης πατρίδας μου μοιάζουν με τις κρητικές ακόμα και στην ονομασία (πχ το πασχαλινό ‘φτο -από το «οπτόν»- το παραγεμισμένο με πιλάφι «πασπαρά» αρνί ή κατσίκι, η σιτάκα κλπ).

    Απλώς επειδή το γαμο- έχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία αλλά παραπέμπει σε άλλες καταστάσεις, μου φαίνεται λιγάκι αστείο. Μην αρπάζεσαι, ρε συ! Πολύ κοντό φιτίλι έχεις 😆

    Άσε με, να πάρει, και μου άνοιξε η όρεξη ώρα που είναι. Αχ, να ‘χα μερικά καλιτσουνάκια και μια σφακιανόπιτα! 🙂

  21. τυφλός said

    Από που είναι η καταγωγή σου;

    Πρώτη φορά βλέπω μη κρητικό να λέει σωστά τα καλιτσούνια. Σφακιανόπιτα τρώω ευχαρίστως και τη μοιραζόμαστε, αν θέλεις 😉 Από τα καλιτσούνια τρώω μόνο τη ζύμη γύρω γύρω. Το υπόλοιπο το πετάω.

    Όσο για το πιλάφι, ξέρεις. Είναι σύνθετη λέξη (γάμος+πιλάφι). Τώρα αν ο γάμος έχει τις ρίζες του στο αρχαίο γαμέω-ώ εμείς δε φταίμε 🙂 Ούτε για την υπερβολική χρήση της λέξης φταίμε. Έχουμε τοπικές βρισιές. 😉

    Ευχαριστώ για το κοντό φιτίλι. Γέλασα και το είχα ανάγκη. 😀

  22. Τελικά η σλιβοβίτσα είναι κάτι σαν τη ρακί;

    Επίσης, για να συμπληρώσω το πρώτο σχόλιο, σχεδόν όλα τα ειδησεογραφικά πορτάλ γράφανε «Ανδριανός» στους τίτλους ενώ στα άρθρα είχαν την ορθή γραφή, Αδριανός.

  23. Και καλά η ακλισιά του Πανθέου αλλά ποιός θυμάται τη σειρά της κρατικής τηλεόρασης «οι Πανθέοι»;

  24. bernardina said

    Καρπάθουλας των Δρακουλίων 😆

    Τσάκω δυο τρεις (τέσσερις πέντε έξι) σφακιανόπιτες λοιπόν, κάνα ταψάκι καλιτσούνια με χόρτα και τυρί και μια νταμιτζάνα ρακή και πάμε κάτω στην Τριόπετρα να τις τσακίσουμε! Μόνο να μη φυσάει πολύ, που να πάρει… :mrgreen:

    Αχ, πάλι με φαντασιώσεις διακοπών θα τη βγάλω η έρμη… 😥
    (Ψψτ, πού ‘σαι. Χαίρομαι που σ’ έκανα και γέλασες)

  25. bernardina said

    Σόρι, το 24 πήγαινε απάντηση στο 21, αλλά άργησα και μεσολάβησαν αυτοκράτορες και δυναστείες. 😆

  26. sarant said

    22: Θα έλεγα ναι -από δαμάσκηνα.

  27. bernardina said

    Νίκο, δεν ξέρω αν θα είχε ενδιαφέρον (αν δεν το έχεις κάνει κιόλας) ένα ποστ με τα συγγενικά αυτά ποτά (αράκ, ρακές, σναπς, σλιβοβίτσες κλπ, όπως κάνεις πχ. με τα φρούτα) για να δούμε τι θα έβγαινε. Γλωσσικά και όχι μόνο.

  28. Καλή η ιδέα της Μπερναντίνας.

  29. bernardina said

    Θενκς, JAGO 😉

  30. nickel said

    Να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος και η ιδέα της Βερναρδίνης να εφαρμοστεί σε κεντρικό κατάστημα όπου θα έχουν συγκεντρωθεί τα συγκεκριμένα ποτά και θα γίνει και η απαραίτητη σύγκριση. Με μεζέδες, γιατί ξεροσφύρι δεν κατεβαίνουν αυτά. Κυρίως, διότι τόσον καιρό μια μάζωξη δεν έχει οργανώσει ο Σαραντάκος!

  31. Τζι said

    Και μένα το μυαλό μου στην διχοτόμηση πήγε αλλά με πρόλαβαν (πιθανόν Κύπριοι) οπότε δίνω την αυστηρώς μαθηματική έκφραση ¨το αεροσκάφος ανωμάλως προσγειωθέν ετμήθη δίχα (και καθέτως ; )

    Δεν καταλαβαίνω γιατί «το βαρέλι αυτό, αν όντως έγραφε έτσι (που είναι εικασία θαρρώ, δεν έχει διαπιστωθεί ότι έτσι έγραφε) θα έφτανε στη Μασσαλία, δεν θα το έβλεπαν οι Έλληνες της Ελλάδας ώστε να πουν “ούζο” το ποτό που πάνω στο βαρέλι του έγραφε Uso.»
    Το βαρέλι ταξίδευε ιγκόγνιτο ή ήταν απαγορευμένο σε όσους είχαν σχέση με την παραγωγή του να το βλέπουν ;
    Αντίθετα είναι πολύ φυσικό όλοι οι εμπλεκόμενοι με την παραγωγή του (και την μεταφορά του στην Marsillia) να το αποκαλούν για λόγους συντομίας ούζο ώστε να το ξεχωρίζουν από τα άλλα ποτά της απόσταξης που προφανώς δεν είχαν τα μυρωδικα του ούζου και όταν κάποτε άρχισε να διακινείται και στην Ελλάδα να διατήρησε το όνομά που του έδωσαν οι ασχολούμενοι με την εξαγωγή του

  32. sarant said

    27: Καλή ιδέα, μπαίνει στα υπόψη

    30: Ακόμα πιο καλή ιδέα, που συμπίπτει και με μερικές δικές μου σκέψεις 🙂

  33. sarant said

    31: Δεν είναι απίθανο να γίνει κοινό όνομα μια επιγραφή. Η ρομβία ονομάστηκε έτσι επειδή έγραφε επάνω «pombia» (αλλά στα κεφαλαία: ΡΟΜΒΙΑ). Όμως, το POMBIA το έβλεπε όλη η Αθήνα, όχι πέντε εργάτες και δέκα φορτοεκφορτωτές. Άσε που ο περισσότερος κόσμος τότε δεν ήξερε να διαβάζει.

    Κάπως λιγότερο απίθανο είναι να υποθέσουμε ότι ένας τοπικός ποτοποιός, π.χ. του Τυρνάβου, είχε όντως εξαγωγές στη Μασσαλία και είχε διαβαθμίσει σε «ούζο μαρσίλια» το εκλεκτό του ούζο ενώ το δευτερότερο το διοχέτευε τοπικά. Οπότε, όταν θα θέλαν να παινέψουν μια καλή παρτίδα ντόπιου αποστάγματος να λέγαν, «μωρέ αυτό είναι ούζο μαρσίλια!» Αλλά δεν ξέρω αν υπάρχουν τέτοια στοιχεία -η αλήθεια όμως είναι ότι η θεωρία αυτή έχει διατυπωθεί από σοβαρόν άνθρωπο. Προσωπικά εξακολουθώ να είμαι εξαιρετικά δύσπιστος, αν δεν δω κάποιο σοβαρό τεκμήριο υπέρ.

  34. bernardina said

    30 -32
    Tι καλά! 🙂 🙂

  35. betatzis said

    Για τη λέξη γαμοπίλαφο, να πω ότι νομίζω ότι είναι φτιαχτή και τουριστική. Στην Κρήτη μεγάλωσα και κανείς δεν έλεγε τη λέξη αυτή, όλοι λέγαμε πιλάφι ή βραστό με ρύζι και ξέραμε τι εννοούσαμε. Το γαμοπίλαφο άρχισε να ακούγεται ας πούμε δεκαετία ΄ 90 και έχω την εντύπωση ότι η λέξη πλάστηκε και καθιερώθηκε από μη κρητικούς που πηγαίνανε σε γάμους και εντυπωσιάζονταν από το έδεσμα ή μπορεί να φτιάχτηκε η λέξη από τους εστιάτορες. Δεν κόβω και το κεφάλι μου, αλλά εγώ την λέξη δεν τη θυμάμαι νωρίτερα.

  36. Immortalité said

    Μεζεδάκια βλέπω και πεινάω κιόλας 🙂

    Για το γαμοπίλαφο έχω να σας πω, ότι μέχρι που έφυγα φοιτήτρια νόμιζα ότι ρύζι/μακαρόνια βράζονται αποκλειστικά και μόνο στο ζουμί και φυσικά τα τρως με αθότυρο και γιαούρτι. Ο κεραυνός ήρθε σ’ ένα σπίτι συμφοιτήτριας που πρότεινε να μαγειρέψουμε μακαρόνια και γω αφελώς τη ρώτησα αν έχει ζουμί. Όχι λέει τι να το κάνει; Και πώς θα κάνεις τα μακαρόνια; Και τον υπόλοιπο διάλογο τον φαντάζεστε μην μακρηγορώ και καταλαβαίνεται αν μ’ αρέσει το γαμοπίλαφο ή όχι 🙂

    @24 Εεεε, χμμ, εεε, ξέρεις τα καλιτσούνια είναι μόνο γλυκά και μόνο με μυζήθρα. Τα άλλα είναι πιτάκια με διάφορα 😉

    Συμφωνώ με την ιδέα της Μπερναντίνας στο 27 και του Νίκελ στο 30 βεβαίως βεβαίως.

  37. Τζι said

    #35
    Πήγα στην Κρήτη το 82 αρραβωνιασμένος με την πρωην γυναίκα μου, κρητικιά την καταγωγή και βρέθηκα καλεσμένος σε παραδοσιακά βαφτίσια σε κάποιο ορεινο χωριό του Ρέθυμνου όπου έβραζε η αίγα με το ρύζι (και κάποιους κύβους…κνορ που φέρνουν πολύ κέφι, όπως έμαθα μετά) και παρα τα βαπτίσια το άκουγα σαν γαμοπίλαφο !! Πάντως ήταν το μόνο πιλάφι που ευχαριστήθηκα στην ζωή μου, δεν είμαι φίλος του ρυζιού.

  38. Immortalité said

    @35 Συμφωνώ. Μέχρι να φύγω, γαμοπίλαφο δεν είχα ακούσει. Πιλάφι λέγαμε.

  39. bernardina said

    Ιμόρ, κι εγώ έτσι ήξερα, αλλά κάποια πατριωτάκια σου καλιτσουνάκια τα ανεβάζανε καλιτσουνάκια τα κατεβάζανε -και είχανε μέσα χορταράκια και/ή μυζηθρούλα, που λέει και ο Μαμαλάκης. 😆 😆 Έτσι μου μείνανε λοιπόν κι εμένα. Πάντως τρελαίνομαι με το πάντρεμα γλυκού/αλμυρού που κάνουν στην Κρήτη. Θυμάμαι μια μπουγάτσα με αλμυρό τυρί μέσα και μέλι ή ζάχαρη από πάνω και ένα τραγανό φύλλο εκεί στην παλιά πόλη στα Χανιά και… Αμάν, το κόβω ΤΩΡΑ!

    Πάντως στην Κάρπαθο τις σπανακόπιτες τις λένε πιτιά (ακούγεται σαν «πιθκιά») και τις μυζηθρόπιτες «τούρτες». (Άκουγα κι εγώ μικρή «να φτιάξουμε τούρτες» και «να φτιάξουμε τούρτες» και χαιρόμουνα, και μετά… τι απογοήτευση. Πάντως με τον καιρό they grow on you…)

  40. #31 καὶ τὸ καριοφίλι ἴδια περίπτωσι δὲν εἶναι;
    Ἰμμόρ, πέρνα κι ἀπὸ τὴν Νομανσλάνδη νὰ σὲ τρατάρουμε τίποτις.

  41. betatzis said

    37. Τι να πω, μπορεί να ναι κι έτσι. Πάντως έχω την εντύπωση ότι αν κάνεις το μόνο αξιόπιστο τεστ, δηλαδή άμα ρωτήσεις καμιά γιαγιά ή κάνα παππού από την Κρήτη πώς το λένε το φαγητό, αποκλείεται να σου πούνε τη λέξη γαμοπίλαφο.

    35. Ιμμόρ, χαίρομαι που σε πετυχαίνω και χαίρομαι που συμφωνείς.

  42. rodia said

    άσχετο ή.. ό,τι θυμάμαι χαίρομαι: θυμηθηκα το ρήμα «πευκοβελονιάζω» και τη λέξη «πευκοβελόνιασμα» που σημαίνει περνώ γιασεμιά σε τούφα πευκοβελόνες [δεν το βρήκα σε κανενα λεξικο]

  43. Τζι said

    41 πιθανόν η έκφραση να ,μην είχε σχέση με την τελετή αλλά να ήταν ήταν ειδικά για το βράσιμο του ρυζιού μαζί με την αίγα στο καζάνι, σε άλλα μέρη της Ελλάδας το βράσιμο του ρυζιού ή των ζυμαρικών μαζί με το κρέας το λένε «παντρεμένα». Δεν θυμάμαι το όνομα του χωριού αλλά δεν θα ξεχάσω ότι οι στενοί συγγενείς, σύμφωνα με τα έθιμά τους, δεν καθόντουσαν στο τραπέζι αλλά εξυπηρετούσαν τους καλεσμένους και έτρωγαν και έπιναν από το πηρούνι και το κουτάλι όποιου τους κέρναγε, καθώς και την γραβιέρα τους !

  44. Τζι said

    343
    κουτάλι = ποτήρι

  45. @30: Όλες τις ωραίες ιδέες ο Νίκελ τις έχει! Νικοκύρη, μην σφυρίζεις αδιάφορα, εμείς οι πιστοί αναγνώστες σου θέλουμε μάζωξη και κρασοκατάνυξη.

    @36: Ιμμόρ, στο ζουμί βέβαια τα βράζει τα μακαρόνια ο κόσμος, μόνο που από πάνω ρίχνει χαλλούμι, όχι αθότυρο. 🙂

  46. Delta said

    Πιλάφι του γάμου είναι η αυθεντική έκφραση που άκουγα από τους παλιούς σε Κάσο – Κάρπαθο… Γαμοπίλαφο τώρα το ακούω…..

  47. Hellegennes said

    Για το πρώτο έχω μόνο να πω, ότι προφανώς ο συντάκτης ή συντάκτρια μπέρδεψε τα crush και crash. Αυτό δεν είναι τρομερό, είναι λάθος που εύκολα κάνει ο μεταφραστής. Αλλά εδώ θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει λιγάκι και το μυαλουδάκι του/της και να καταλάβει από τα συμφραζόμενα ή να ανοίξει λεξικό για να βεβαιωθεί για την διαφορά των δύο λέξεων. Χωρίστηκε στα δύο κατά την πρόσκρουση, θα έγραφα εγώ.

  48. Ηλεφούφουτος said

    «Κατέπεσε και κόπηκε στα δύο είναι αυτό που μου έρχεται πιο φυσικά.»

    Νικοκύρη, καλά τα λες αλλά δεν είναι ακριβώς λάθος αυτό το:

    «Γιατί ο Πρόεδρος κήδεται του Ταλάτ, περισσότερο από εκείνους στη δική μας πλευρά, που τον υποβάλλουν σε κριτική;»
    τουλάχιστον όχι με την έννοια που λες, ότι δηλαδή «Δεν μπορείς αγαπητέ να έχεις γενική στην αρχή και αιτιατική μετά!»
    Η αιτιατική επιβάλλεται από την πρόθεση «από» και θα ήταν αιτιατική όπως κι αν εκφερόταν ο πρώτος όρος σύγκρισης. Πβ. «ο Μανώλης είναι ψηλότερος από το Θανάση» (και όχι *από ο Θανάσης).
    Συμφωνώ βέβαια ότι θα ήταν πολύ σαφέστερη η διατύπωση «περισσότερο από ό,τι κήδεται εκείνων στη δική του πλευρα» ή ακόμη φυσικότερα «περισσότερο από όσο ενδιαφέρεται για όσους του ασκούν κριτική από τη δική του πλευρά.»

  49. Ηλεφούφουτος said

    Δεν ξέρω γιατί την πρώτη πρόταση παραπάνω την έβαλα σε εισαγωγικά. ΊΣως επειδή είδα να σχολιάζει ο Τιπού και συγκινήθηκα 🙂

  50. Hellegennes said

    Ναι, αλλά το αεροσκάφος δεν κατέπεσε. Προσγειώθηκε κανονικά, τερμάτισε τον διάδρομο και σκίστηκε στα δύο κατά την πρόσκρουση σε φράχτη.

  51. Θρασύμαχος said

    #27+32: Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή για το εν λόγω ποτό, πείτε κάτι και για το διφορούμενο γένος του, η ρακή (Κρήτη) / το ρακί (Καλαμάτα και αλλού). Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

  52. Abravanel said

    Ρακί και ούζο, εβραϊκά και σαλονικιώτικα – Μέρος 1ο
    Ρακί και ούζο, εβραϊκά και σαλονικιώτικα – Μέρος 1ο

    Ισως δεν είναι πολύ κομψή η αυτο-αναφορά αλλά όσο αφορά το ούζο/ρακί οι παραπάνω αναρτήσεις νομίζω οτι είναι αρκετά ενδιαφέρουσες τόσο για την εβραϊκή λαϊκή ετυμολογία, όσο και την ταύτιση τους με την εβραϊκή κοινότητα σε τέτοιο βαθμό που οι Χριστιανοί της πόλη το θεωρούσαν σεφαραδίτικης προέλευσης με πιο γνωστό εκπρόσωπο το ρακί Χαχάμ Ναχμία.

  53. ὅτι ἡ λέξι ῥακὶ ἔχει ἑβραϊκὴ προέυεσι φαίνεται ἐν μέρει καὶ ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ λέξι ῥακά=πορδή. ἔχει τὴν ἔννοια τοῦ δύσοσμου ἀέρα, τοῦ ἀέρα, τοῦ πνεύματος, τοῦ οἰνο-πνεύματος. ἀπὸ μιὰ Καραμανλήδικη Βίβλο ποὺ ἔχω εἶδα ὅτι στὰ τούρκικα τὸ πνεῦμα λέγεται ῥούαχ. φαντάζομαι ὅτι θὰ εἶναι σημτικὸ δάνειο ἀπὸ τὰ ἀραβικά. σχετικῶς: http://www.philologus.gr/4/68-2010-01-01-01-22-30/128-2010-01-24-23-23-18

  54. 53 Σωστά, αλλά παρόραμα: ρουχ 😉

  55. sarant said

    Αμπραβανέλ, Κορνήλιε, ευχαριστώ πολύ!

    Ηλεφού, μπορεί και να έχεις δίκιο αλλά δεν είναι στρωτό κείμενο αυτό.

  56. Ηλεφούφουτος said

    Όχι, δεν είναι στρωτό. Ούτε κι εγώ θέλω να ισχυριστώ κάτι τέτοιο.
    Λέω απλώς ότι δεν ισχύει το “Δεν μπορείς αγαπητέ να έχεις γενική στην αρχή και αιτιατική μετά!”

  57. ΣοφίαΟικ said

    Αμάν ρε φαγάνες, από δω το φέρνετε, από κει το φέρνετε, για φαγητό μιλάτε.
    Ιμόρ (36), στο πανεπιστημιο η συγκατοικός μου δεν είχε δοκιμάσει ποτέ αγοραστή μαγιονέζα ούτε την είχε φάει ποτέ χωρίς ψάρι, οπότε αντιλαμβάνομαι το ζήτημα.

  58. Alfred E. Newman said

    Σήμερα στο Βήμα έxει ένα μεταφρασμένο βιντεάκι από το Reuters. Ενημερώνει ότι στο Δία στέλνεται διαστημόπλοιο το οποίο «ονομάζεται» είτε ο Τζούνο είτε το Τζούνο.
    Φουκαριάρα Ήρα. 😀

  59. sarant said

    Συμβαίνουν και σε άλλες καλές οικογένειες:
    http://yannisharis.blogspot.com/2007/02/1_26.html

  60. 011
    Αφιέρωμα «Χωρίς Όρια» TaXalia: Λορέντζο Μαβίλης, ένας μεγάλος Έλληνας …

    Ο ποιητής Λορέντζο… από την Ιθάκη…., στα Γερμανικά πανεπιστήμια, στις μπυραρίες της Γερμανίας…. εθελοντής στα μέτωπα της επανάστασης και της απελευθέρωσης της Ελλάδας…. Όταν οι πολιτικοί έδιναν την ζωή τους για την πατρίδα…

    Δείτε το ενδιαφέρον αφιέρωμα της ΕΡΤ εδώ>>

    Αν σας αρέσει η ποίηση, διαβάστε το έργο του εδώ>>

    Αρχείο σειράς αναρτήσεων «Χωρίς Όρια» εδώ>>
    http://taxalia.blogspot.com/2010/07/blog-post_2578.html

    http://taxalia.blogspot.com/2011/08/taxalia_05.html

  61. mindkaiser said

    http://drinktsipouro.gr/content/view/19/8/

    Η δημοτική επιχείρηση πολιτισμού Βέροιας, δίνει γαργαλιστικές λεπτομέρειες για την προέλευση της ονομασίας του ούζου (χωρίς παραπομπές σε πηγή, στα όρια του λαϊκού μύθου).

  62. sarant said

    Η πηγή είναι ο Τζάρτζανος -γι’ αυτό και έγραψα πιο πάνω ότι αυτός που το λέει είναι σοβαρός άνθρωπος.

  63. mindkaiser said

    Δεδομένης της καταγωγής του Τζάρτζανου, πιστεύεις ότι ήταν προφορική παράδοση Νίκο; Το 1881 ήταν μόλις 8 χρόνων σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια.

  64. sarant said

    Μπορεί να ήταν προφορική παράδοση -βέβαια, αν βρούμε τη λέξη σε νωρίτερη ημερομηνία, ανασκευάζεται η θεωρία.

  65. Το γαμοπίλαφο προσωπικά το γνωρίζω ως στακοπίλαφο. Έτσι τουλάχιστον το έμαθα στα Χανιά απ’ όπου κατάγεται η γυναίκα μου. Η στάκα είναι το βούτυρο με το οποίο σβήνεται το πιλάφι.

  66. Alfred E. Newman said

    Και ένας ωραίος χειρισμός της γλώσσας από έναν τεράστιο συγγραφέα, τον Πρίγκιπα Νικόλαο, που τον αποκαλεί ο Φαληρεύς.

    «για τη δημιουργία ενός νέου ‘Μάρσαλ Σχεδίου'»
    Στο τρέχον τεύχος περιοδικού.
    Βρες μπας και τα γράφει αγγλικά όλα του τα κείμενα και τα βάζουν στον αυτόματο μεταφραστή? 👿

  67. bernardina said

    Όχι, καλέ μου Αλφρέδε. Δεν είναι πως γράφει αγγλικά.Είναι που ΝΟΜΙΖΕΙ ότι μιλάει ελληνικά. Αν δεν απατώμαι πρόκειται για τον ίδιος… πρίγκιπα που για να παινέσει την (μέλλουσα τότε) σύζυγό του δήλωσε ότι διαθέτει «μεγάλη εμπάθεια», μεταφράζοντας πιστότατα τη λέξη empathy. Καημένο κορίτσι… :mrgreen:

  68. bernardina said

    ίδιος-> ίδιο

  69. Θρασύμαχος said

    #66+67: Βρε μπας και μπερδέψαμε τους πρίγκιπες Νικολάους; Το «Μάρσαλ Σχέδιο» ανήκει σίγουρα στον Παπανδρέου, μήπως όμως η «Μεγάλη Εμπάθεια» είναι του Glücksburg?

  70. Alfred E. Newman said

    Το 69 είναι η σωστή προσέγγιση. 👿

  71. bernardina said

    Σόρι γκάιζ, αλλά επειδή εγώ μόνο τον Γλυξβούργο… αναγνωρίζω ως πρίγκιπα 👿 εμπερδεύθην 😆 😆

    (Και κανονίστε τώρα να νομίσει κανένας ότι είμαι φιλοβασιλικιά… Φτου φτου στον κόρφο μου :mrgreen: )

    Ναι, όντως αυτός είπε για την εμπάθεια. Το άλλο για το… μαρσαλσχέδιο ποιος το είπε; 😯 Ο μικρός αδελφός; Ρε τι μαθαίνει κανείς…

  72. Alfred E. Newman said

    Bernardina Ντροπή σου που δεν έχεις ενημερωθεί για τον ισόθεο πρίγκιπα. Και τον αποκαλώ έτσι γιατί το έντυπο το οποίο τον αμείβει (η ιδιοκτησία του εντύπου για κάποιο ανεξήγητο λόγο 😈 τον έχει και στο διοικητικό συμβούλιο τουριστικής επιχείρησης) έβγαλε και βιβλίο με ισότιμη παρουσίαση κειμένων του πρίγκιπα και του Βασίλη Βασιλικού.
    Τώρα που το ξαναβλέπω πολύ ταιριαστό: πρίγκιπας Νικόλαος και Βασίλης Βασιλικός 😀

  73. sarant said

    Λοιπόν δεν ήξερα κανένα από τα μαργαριτάρια των συνονόματων πριγκίπων. Αλφρέδο, σε ποιο περιοδικό, αν το έχεις ακόμα;

    Πάντως, ο πρίγκιψ Νικόλαος Παπανδρέου είναι μεγαλύτερος συγγραφέας από τον Βασιλικό -διότι για τον ΝΠαπανδρέου έγινε εκδήλωση στη Λέσβο που έλαβε και μικρή χρηματοδότηση από την περιφέρεια Αιγαίου, ενώ για τον Βασιλικό όχι.

  74. Θρασύμαχος said

    #73: http://www.economia.gr/index.php?dispatch=pages.view&page_id=1515

  75. Alfred E. Newman said

    Πρόλαβε ο Θρασύμαχος. Πιο γρήγορος και από τη σκιά του!
    Ο σύζυγος της ιδιοκτήτριας Λασκαρίδης συνιδιοκτήτης -μεταξύ άλλων- και του Ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία.

  76. bernardina said

    Η πλάκα είναι ότι στον τίτλο της παραγράφου γράφει κανονικά: Σχέδιο «Μάρσαλ». Γιατί στην πορεία άλλαξε σχέδιο; 😆

  77. Alfred E. Newman said

    Άλλο γράφει το κείμενο και άλλος τους τίτλους. Το τραγικό δε είναι ότι δεν γίνεται επιμέλεια κειμένων στις εφημερίδες και τα περιοδικά. Πολλές φορές ούτε κάν διορθώσεις εκτός από τα «κοκκινίσματα» του word.

  78. Νέο kid στο block said

    Διότι, dear Berna, η Μερκελοαγγέλα προφανώς είπε ‘’…Marshall Plan ‘’ ή έστω γερμανιστί Μarschall Plan και ο ποιητής μετέφρασε με μαθηματική ακρίβεια… 🙂

    ‘’Το νέο πακέτο αξίας 159 δισ. ευρώ – το οποίο θα λάβουμε ώστε να επαναγοράσουμε το χρέος που υπάρχει – θα οδηγήσει στη μείωση του χρέους σε απόλυτα νούμερα και ως ποσοστό του ΑΕΠ. Υπολογίζεται ότι αυτό θα οδηγήσει σε σημαντική μείωση του χρέους περίπου κατά 21% του ΑΕΠ.
    Με το «deal» αυτό, η Ελλάδα αποκτά το χρόνο που χρειάζεται για να γίνουν οι σοβαρές εκείνες μεταρρυθμίσεις που θα την καταστήσουν πιο ανταγωνιστική και όχι καταχρεωμένη.’’

    Καλά αυτό δε θα το σχολιάσει κανείς;
    Ας αρχίσω εγώ: Μπουααααχαχαχαααααααααα,χαααα,χααα,χα,χα,χα,…κλαψ,λυγμ.
    Και πολύ «ντιλ» μιλάμε… Πάρε ένα πακέτο , επαναγόρασε(!;;) το χρέος σου και μείωσε το σε απόλυτα νούμερα και γίνε …ανταγωνιστικός.
    ΜΠουααααχαχχαααααααα,χαααααααα…

  79. Alfred E. Newman said

    Εξ υιοθεσίας (νομίζω) κουμπάρε. Επί του πολιτικού περιεχομένου των κειμένων του περί ου ο λόγος αρνούμαι οποιοδήποτε σχόλιο.

  80. Νέο kid στο block said

    Μα γιατί Αλφρέδε; Μήπως είστε στο 3% των εμπρηστών που θέλει να γίνει 4%, υποθάλποντας την ανυπακοή(!!) και καίγοντας τη χώρα; 🙂

  81. Alfred E. Newman said

    Όχι είμαι στο ποσοστό εκείνων που διαμαρτύρονται γιατί δεν χρησιμοποίησαν ορισμένοι προφυλακτικά όταν έπρεπε. 👿

  82. Θρασύμαχος said

    #81: ε όχι και προφυλακτικά, κοτζάμ καθηγητής του Μπέρκλεϋ

  83. Alfred E. Newman said

    Προσφυές το ανέκδοτο με τον χαρτοπαίκτη που δέχεται να βάλει τα ρέστα του με ένα τελείως ψόφιο φύλλο. Αφού τα χάσει σχολιάζει: «Έπρεπε να είχα τραβηχτεί».
    Και όλοι μαζί χορωδιακά:
    «Ο πατέρας σου έπρεπε να είχε τραβηχτεί».

  84. τυφλός said

    Δυσκολεύτηκα να καταλάβω ότι μιλάτε για τον Νίκο Παπανδρέου. Γιατί πρίγκιπας; Ποια επεισόδια έχω χάσει; (Μάλλον ολόκληρο κύκλο έχασα) Τέσπα. Απορία: τα βιβλία πως τα γράφει, έχει ghost writer για ελληνικά;

  85. Θρασύμαχος said

    #84: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_17/07/2011_449670 http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_21/06/2011_446484 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_12/09/2010_414773 http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_11_02/12/2010_424398 κλπ

  86. Alfred E. Newman said

    Τυφλός @84
    Αγαπητή μου εγώ έδωσα πηγή του προσωνυμίου «πρίγκιψ Νικόλαος». Του το «δώρισε» ο Στεφ. Κασιμάτης στην Καθημερινή.
    Τα ελληνικά του στα υποτιθέμενα δημοσιογραφικά του κείμενα (γράφω υποτιθέμενα γιατί μετά την ανύψωση του μεγάλου αδελφού στο αξίωμα τα κείμενα είναι αμιγώς προπαγανδιστικά) είναι επιεικώς -μα λίαν επιεικώς, άθλια.
    Τώρα αναρωτιέμαι, αν τα βιβλία του δεν έφεραν τον «τίτλο» του θα υπήρχε έστω και μια μη καταδικαστική κριτική;
    H αίσθησή μου είναι τα βιβλία τα γράφει αγγλικά και κάποιος τα μεταφράζει σιωπηρά.

  87. Alfred E. Newman said

    Θρασύμαχε γιατί δεν υπογράφεις με το πραγματικό σου όνομα: Λούκι Λουκ 😆

  88. Θρασύμαχος said

    #75+87: καλωσύνη σας

  89. τυφλός said

    86, Σωστή πρέπει να ‘ναι η σκέψη σας. Τον είχα ακούσει προ καιρού στο ράδιο. Με δυσκολία μίλαγε τα ελληνικά. Είχε προφορά, δεν είχε λεξιλόγιο, χάλια ήταν. Παρόλα αυτά δεν είχα σκεφτεί ποτέ για μεταφραστή. Μπράβο!

    85, Ευχαριστώ για τα λινκ. Πάω να μελετήσω. 🙂

  90. sarant said

    Να πω την αλήθεια, οι δικές μου διαπιστώσεις είναι παρόμοιες με του Αλφρέδου…

  91. bageragr said

    Για τα καλιτσούνια:
    Στην περιοχή των Χανίων, τόσο τα χορτοπιττάκια, όσο και τα μηζυθροπιττάκια, τα λένε καλιτσούνια, και μάλιστα πολλές φορές είνε τηγανητά, όχι στο φούρνο, κι όχι απαραιτήτως ανοιχτά από πάνω (εννοώ χωρίς ζύμη), όπως τα ευρέως γνωστά «λυχναράκια» (θα επανέλθω σ’ αυτά πιο κάτω). Επίσης, τα μηζυθροπιττάκια που ονομάζουν καλιτσούνια δεν είνε απαραιτήτως γλυκά, ενώ τα χορτοπιττάκια ούτως ή άλλως δεν είνε γλυκά, με εξαίρεσι την γλυκάδα που μπορεί να βγάζη το αλεύρι της ζύμης.
    Στην Ανατολική Κρήτη (Κάστρο, Λασήθι), αλλά και στον Μυλοπόταμο (για το υπόλοιπο Ρέθεμνος δεν ξέρω με ασφάλεια) τα καλιτσούνια είνε γλυκά μηζυθροπιττάκια που είνε ψημένα πάντοτε στο φούρνο, ανοιχτά από πάνω και πασπαλισμένα (συνήθως, γιατί υπάρχουν διάφορες συνταγές) με κανέλλα, ενώ σε κάποια χωριά του Ηρακλείου τα σκεπάζουν με λεμονόφυλλα για να πάρουν επιπλέον άρωμα (αυτός ο συνδυασμός αρωμάτων εσπεριδοειδών-κανέλλας με τρελλαίνει!).
    Στη Μεσαρά του Ηρακλείου υπάρχουν και τ’ ανεβατά καλιτσούνια, που είνε επίσης γλυκά μυζηθροπιττάκια με κανέλλα, ψημένα στον φούρνο, αλλ’ όχι ανοιχτά, κλειστά. Τα συγκεκριμένα καλιτσούνια δεν ζυμώνονται μόνο κατά την περίοδο της Ανάστασης (όπως παραδοσιακά γινόταν με τα γλυκά καλιτσούνια σ’ όλη την Κρήτη, καθώς τότε υπάρχουν οι καλλίτερες φρέσκες μυζήθρες, που είνε και κάπως γλυκές), αλλά και για γάμους, βαφτίσεις κι άλλες μεγάλες γιορτές (αρκεί να εύρισκαν φρέσκιες μυζήθρες, γιατί οι ξινές (ή παστές, ή αλμυρές, αναλόγως της περιοχής) είνε κατάλληλες μόνο για αλμυρά μυζηθροπιττάκια).
    Στις περιοχές αυτές τα (κλειστά, συνήθως) μυζηθροπιττάκια (με γλυκιά, συνήθως, ή και αλμυρή μυζήθρα) που είνε, όμως, τηγανητά, τα λένε απλώς μυζηθροπιττάκια και σερβίρονται πολύ συχνά περιχυμένα με μέλι κι εννίοτε με τρίματα ξηρών καρπών, ή, αντί μελιού, πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη,ενώ στο Ηράκλειο (πιθανώς και στην υπόλοιπη Κρήτη) έχουν σχεδόν πάντοτε και κανέλλα στην γέμιση.
    Ένας φίλος Χανιώτης, που μένει κι αυτός εδώ στην Κύπρο, και που η μάνα του συχνά πυκνά μας φέρνει ή άλλως πως στέλνει χανιώτικα καλιτσούνια, τα ανοιχτά, γλυκά, φημένα στο φούρνο καλιτσούνια της Ανατολικής Κρήτης και του Μυλοποτάμου τα λέει «λυχναράκια», όρο που αρκετά συχνά βλέπω σε ζαχαροπλαστεία ή άλλα μαγαζιά εκτός Κρήτης. Μάλιστα, μου είχε πει πως έτσι το είχε ακούσει πρώτη φορά στην Σητεία του Λασηθίου, αλλ’ εγώ ουδέποτε θυμάμαι φίλους Στειακούς να τα λένε έτσι. Αντιθέτως, θυμάμαι κοινή μας φίλη Στειακιά, εδώ στην Κύπρο, να λέη καλιτσούνια και να εννοή αυτό που εννοώ κι εγώ, τα «λυχναράκια». Καταλήγω, δηλαδή, πως μάλλον τα «λυχναράκια» είνε όρος των τελευταίων ετών, και δη εμπορικός, για να διακρίνονται τα ανοιχτά καλιτσούνια απ’ τα κλειστά.
    Τέλος για τα καλιτσούνια, να πώς πως τα αγαπημένα μου είνε της μάνας μου, η οποία δεν τα σκεπάζη με λεμονόφυλλα, αλλά βάζη ελάχιστο ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού ή νερατζιού στην ζύμη.

  92. bageragr said

    Για το γαμοπίλαφο:
    Πράγματι, ούτ’ εγώ την θυμάμαι την λέξι, πέραν της χρήσης της σε διάφορα «κέντρα», όπως λέμε στην Κρήτη τα μεγάλα εστιατόρια με ζωντανή μουσική, όπου μαζευόμαστε για το γλέντι μετά απ’ τον γάμο ή την βάφτισι (μάλλον σύντμησι του όρου «κέντρον διασκεδάσεως» που υπάρχει συχνά στις επιγραφές αυτών των μαγαζιών).
    Θυμάμαι, όμως, την αδελφή της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου, στην Μεσαρά, να ετοιμάζη πιλάφι στην μεγάλη μαύρη καζάνα της (μαυροφορεμένη κι η ίδια), πάνω στην πέτρινη εστία με τα ξύλα, στο μέσον της αυλής της, και να χρησιμοποιή μια σπάτουλα ίδια κουπί, για να ταΐση παιδιά, ανήψια, εγγόνια και δισέγγονα!!!
    Εννοείται, επίσης, ότι μακαρόνια και ρύζι μόνο σε ζουμί βράζονται! Η μητέρα μου μόνο τα τελευταία χρόνια θυμάμαι να χρησιμοποιή σκέτο νερό, αλλά μόνο αν δεν είχε ζουμί, και σ’ αυτήν την περίπτωσι θα ετοίμαζε υποχρεωτικά κάποια σάλτσα (συνήθως με μπόλικη ντομάτα κι επιπλέον ελαιόλαδο!). Το διευκρινίζω αυτό με την σάλτσα, διότι, με εξαίρεσι τα μακαρόνια με κιμά, που έχουν προφανώς σάλτσα και μάλιστα με ντομάτα, ο πλέον συνηθισμένος τρόπος σερβιρίσματος μακαρονιών στην Κρήτη είνε σκέτα (στο ζουμί τους) με αθότυρο (όπως εδώ στην Κύπρο συνηθίζονται το χωριάτικο κοφρό μακαρονάκι κι οι ραβιόλες, αλλά με χαλούμι).
    Η γιαγιά μου, πάλι, ουδέποτε δεν έβραζε μακαρόνια ή ρύζι σε σκέτο νερό, καλλίτερα να έφτιαχνε άλλο φαγητό! Μόνες εξαιρέσεις (για το ρύζι) να έφτιαχνε γαριδοπίλαφο (κυρίως στις νηστείες), οπότε χρησιμοποιούσε το ζουμί από τις γαρίδες (πάλι, όχι σκέτο νερό) ή χοχλιούς (σαλιγκάρια) με το ρύζι (αν δεν είχε χόντρο (χοντραλεσμένο στάρι) ή απλώς για αλλαγή), οπότε, όμως, το ρύζι βράζεται με ελαιόλαδο και κρεμμυδια ή (για τα μακαρόνια) να έφτιαχνε κοφτό μακαρονάκι με καλαμάρια ή σουπιές, οπότε χρησιμοποιούσε το λάδι όπου είχε προετοιμάσει το ανάλογο μαλάκιο με το ζουμί και το μελάνι του.

  93. bageragr said

    Για τα ρακοειδή:
    Πράγματι, Νικοκύρη, ένα σχετικό αφιέρωμα θα ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρον!!!

  94. bernardina said

    Bageragr, άξιος ο μισθός σου!
    παρεμπ, Ένα από τα πιο αγαπημένα μου comfort foods είναι άσπρη μακαρονάδα με καψαλισμένο βούτυρο μέσα στο οποίο έχει τσιγαριστεί ψιλοτριμμένη ξηρή μυζήθρα! Ούτε σάλτσες χρειάζεται ούτε… κάλτσες 🙂

  95. sarant said

    Bagera, εξαιρετική η ανασκόπηση…. καλημέρα!

  96. Φρέσκα θαλασσινά μεζεδάκια που πάνε και με το ούζο.

    Πριν από λίγο έβλεπα το ντοκμασντέρ του ΣΚΑΪ Ναυτίλος. Αυτό εδώ:

    Σε κάποιο σημείο ενας Καναδός δύτης λέει ότι θα χρησιμοποιήσει «a thin line» για να μεταφραστεί στους υπότιτλους «μια λεπτή γραμμή» αντί ένα λεπτό σχοινί όπως βλέπουμε να κάνει ο δύτης μερικά λεπτά αργότερα.

    Πιο μετά ένας Έλληνας της αποστολής λέει σε κάποιον άγγλο ότι πήγε με το βαθυσκάφος «from midle to bow so you can go from midle toy stern«. Για να διαβάσουμε στους υπότιτλους ότι πήγε από τη «μέση στην πρύμη» και οι άλλου μπορούν να πάνε από τη μέση στην πλώρη (του ναυαγίου). Ακριβώς το αντίθετο από ότι είπε ο άνθρωπος δηλαδή.

    Και κάτι ακόμα γιατί πρέπει να χρησιμοποιούν το «πρύμνη» του Παλάσκα για την πρύμη του πλοίου όπως ακούσαμε τον αφηγητή σε κάποιο σημείο. Εντάξει στα μέσα το 19ου αιώνα που έγραφε το ναυτικό ονοματολόγιο ο Παλάσκας το πρύμη ακουγόταν βάρβαρο σήμερα το πρύμνη ακούγεται του λάχιστον κακόηχο.

  97. Hellegennes said

    #96:
    Γιατί ακούγεται κακόηχη η πρύμνη; Γιατί όχι και η λίμνη; Γενικά, σπανιότατα ακούω το πρύμη ενώ τα περισσότερα λεξικά λημματογραφούν και τα δύο (βέβαια το αρχικό είναι η πρύμνη).

    Με το «thin line», μήπως εννοούσε πετονιά;

  98. bageragr said

    #94, 95: Ευχαριστώ!!!

    #96: Πρύμη;;; Βάρβαρο;; Πρύμνη;;; Κακόηχο;;; Μπερδεύτηκα!!!

  99. Mιχαλιός said

    96: Το «πρύμνη» θα πρέπει να το κρατάμε, μήπως και φωτιστούν οι γιαγιάδες στα βαπόρια της γραμμής όταν τους αναγγέλλουν τα μεγάφωνα «να εξέλθουν διά του πρυμναίου κλιμακοστασίου»!

  100. τυφλός said

    #58, Τζούνο και στο Σκάι.
    http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=217357

  101. Ας δούμε τα θαλασσινά μεζεδάκια…

    Το σημείο με το small line (κακώς θυμόμουν ότι έλεγε thin) και λίγο πιο μετά το πρύμνη του εκφωνητή:

    Το συημείο που μπερδέυεται στους υποτίτλους η πρύμη με την πλώρη και όπως πρόσεξα γράφεται «πρύμνη» στους υπότιτλους:

    Προφανώς ο δύτης στο πρώτο κομμάτι εννοεί με το line το σχοινί που είναι άλλη σημασία του line (πχ heaving line) που το χρησιμοποιούνε για οδηγό στις σπηλαιοκαταδύσεις. Όπως βλέπουμε και στις σκηνές του βίντεο.

    Για το πρύμη το «βάρβαρο» το πήρα από το προίμιο στο ονοματολόγιο του Παλάσκα (μπορέιτε αν το δείτε εδώ http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/9/8/6/metadata-413-0000030.tkl?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&lang=el&ioffset=1&offset=1&prmdo=1) Που παραγγέλεται να χρησιμοποιούνται οι όροι το «Ελληνικού» ονοματολογίου του Παλάσκα και όχι οι «κοινοβαρβαρικοί». Και όπως βλέπουμε στις πρώτες σελίδες (λήμμα αρ. 3) η μέχρι τότε πρύμη έπρεπε να λέγεται πρύμνη. Προφανώς η εξέλιξη της γλώσσας ήταν καταδικαστέα.
    Δεν ξέρω αν φταίει ότι προέρχομαι από ναυτική οικογένεια και πάντα πρύμη ήξερα το πίσω μέρος του πλοίου ή φταίνε τα τέσσερα σύμφωνα σε μια δισύλλαβη λέξη αλλά εμένα μου φαίνεται κακόηχο. Πάντως και ο Καββαδίας για τις «Πρύμες των φορτηγών» έχει γράψει ποιήμα και όχι για τις πρύμνες.
    Όσο για το κλιμακοστάσιο πιο στρωτό είναι να πει κάποιος το «πρυμιό κλιμακοστάσιο»

    Βέβαια οφείλω να ανγνωρίσω ότι το πρυμιό και τα πρύμα (προς την πλευρά της πρύμης ή από την πρύμη για άνεμο) δεινοπαθεί και αλλού. Έχω διαβάσει βιβλίο ιστιοπλοΐας που μάλλον δεν άρεσε στον επιμαλητή της έκδοσης και αποφάσισε να το γράψει με λατινικά στοιχεία prima κι έτσι διαβάζουμε πως ποια πανιά χρησιμοποιούμε στα prima. Είμαι σίγουρος ότι ο συγγραφέας έγραφε «πρύμα» όπως γράφει αλλού «πρύμη». Σε ρεπορτάζ αγώνων ιστιοπλοΐας διαβάζουμε για «ιστιοδρομίες όρτσα-πρίμα» αντί «όρτσα-πρίμα» (αγώνες σε δύο κατευθύνσεις κόντρα στον άνεμο και με τον άνεμο στην πρύμη). Τώρα βλέπω ότι και ο διορθωτής του firefox μου κοκκινίζει το «πρύμα».

  102. Το πρώτο κομμάτι είναι στο 5: 14 στο πρώτο βίντεο και το δέυτερο στο 5:55 στο δεύτερο βίντεο.

  103. Κώστας Καραποτόσογλου said

    ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΠΟΤΟΣΟΓΛΟΥ
    ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΑ: ΟΥΖΟ

    Τὸ κείμενο εἶναι ἀπὸ τὴν ἐργασία:Κ. Καραποτόσογλου,«Ἐτυμολογικὲς παρατηρήσεις», Graeco–Arabica 3 (1984) 229-257, ἰδιαίτερα στὶς σελ. 251-257, ὅπου ἐξετάζεται ἡ ἐτυμολογία τῆς λ. οὖζο, ἀλλὰ γιὰ λόγους οἰκονομίας δίνεται τὸ τέλος τοῦ μελετήματος· οἱ ὑποσημειώσεις περιλαμβάνονται στὶς τετράγωνες ἀγκύλες.

    Ὁ Ἀγαπ. Τσοπανάκης [ «Ἐτυμολογικά», Λεξικογραφικὸν Δελτίον 14 (1982) 95]
    πλησιάζει τὸ θέμα ἀπὸ μιὰ διαφορετικὴ σκοπιὰ καὶ ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ λάτ. -νεολατινικὸ ρ. usare τὸ ξέρει ὁ Du Cange (Glosssarium Med. et Inf. Graecitaris στὴ λ. οὐζάρω)… ὁ ἴδιος δίνει ἐ¬πίσης τὸ οὐσ… «οὖζος, ἡ προυνέα», ἕνα ἑρμήνευμα ποὺ νομίζω πὼς μᾶς φέρνει πιὸ κοντὰ πρὸς τὴ σημασία τῆς ρακῆς, ἂν ἀποδειχθῆ ὅτι καὶ ἡ προυνέα (prunier) ἦταν ἀποτέλεσμα ἀπόσταξης, μιὰ ποὺ μποροῦσε νὰ ἀποτελῆ καὶ τὴν πρώτη της, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερα (π.χ. Γιουγκοσλαβία κ.ἀ.), ὕλη. Πραγματικά, καὶ στὸ Petit Larousse καὶ στὸ Lexis τοῦ Larousse στὸ λῆμμα prune διαβάζουμε τὰ ἑ¬ξῆς: «fruit du prunier: eau de vie de prunes» καὶ στὸ λῆμμα prunelle: «petit prune sauvage… dont on fait une liqueur,… dite aussi prunelle»· (στὸ Lexis: prunelline)».
    Ὁ Du Cange ἔχει ἀποθησαυρίσει ὄχι μόνο τό: «οὖζος, ἡ προυνέα», ἀλλὰ ἐ¬πίσης τό: [Du Cange, σ. 1259) «Προυνέα, Προυναία. Glossae Jatricae MS. ex Cod. Reg. 190. οὖζος, ἡ προυνέα Lexicon MS. ex Cod. Reg. 1843. Ἀκακία, ἡ προυναία. Prunus», ποὺ ἰδιαίτερα τὸ τελευταῖο σημεῖο « Ἀκακία, ἡ προυναία», εἶναι σημαντικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν ἑρμηνεία τῆς λ. οὖζος. Ὁ Ἀγαπ. Τσοπανάκης ἔχει ἀμφιβολίες γιὰ τὴν ἀκριβῆ σημασία τῆς λ. προυνέα, καὶ γιὰ αὐτὸ παρατηρεῖ ὅτι πρέπει νὰ ἀποδει¬χτεῖ ἡ σημασία «eau de vie», ποὺ περιέχεται στὸ γαλλικὸ prune. Ἡ φράση « Ἀ¬κακία, ἡ προυναία», ταυτίζεται μὲ τό: «Οὖζος, ἡ προυνέα», καὶ ἀπομένει νὰ καθο¬ρίσουμε τὴ σημασία τῆς λ. Ἀκακία γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε συγκεκριμένα καὶ τὶ σημαίνουν οἱ λέξεις: οὖζος καὶ προυνέα. Ἡ λ. ἀκακία σημαίνει: 1) Ἀκακία ἡ ἀραβικὴ (Acacia arabica). 2) Γενίστα ἡ ἀκανθόκλαδος (Genista acanthoclada) [L-S-J(9), σ. 46]. 3) κόμμι ἀραβικό.[E. A. Sophocles, τ. 1, σ. 100. Ἐμμ. Κριαρά, ΛΜΕΔΓ, τ. 1. σ. 144]. 4) κατὰ ἀναλογία, ὁ χυμὸς διαφόρων φρούτων: τοῦ χαρουπιοῦ· de la prunelle (= τὰ τσάπουρνα). [ Jacques André, Lexique des termes de botanique en latin, Paris 1956, σ. 14. Corpus Glossariorum Latinorum. ἔκδ. G. Goetz. τ. 6, Lipsiae MDCCCXC1X, ἀνατ. 1965, σ. 11: «Acaciae sucus siliquae; agazea id est sucus prunellae ex nigra spina: sucus rosae agrestis»].
    Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ λ. οὖζος δηλώνει τὸ χυμό, τὸν ὀπό, ποὺ προέρχεται ἀπὸ διάφορα φροῦτα, καὶ κυρίως ἀπὸ τὰ χαρούπια ἢ τὰ τσάπουρνα· ὁ Ἀγαπ. Τσοπανάκης προώθησε τὸ θέμα, περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς προηγούμενους ἐρευνητές, ἰδιαίτερα ὅσον ἄφορα τὸ σημασιολογικὸ μέρος, ἀλλὰ ἀφήνει ἀδιευκρίνιστη τὴν προέλευση τοῦ μεσαιωνικοῦ οὖζος = χυμός, ὀπὸς ἀπὸ φροῦτα.
    Ἡ λ. οὖζος δὲ σχετίζεται μὲ τὸ ἰταλικὸ uso = χρήση, μεταχείρισή· συνήθεια, ἔθιμο, ἄλλα προέρχεται ἀπὸ τὸ τουρκικό آوز öz = ὀπός, χυμὸς δένδρου, φυτῶν, γλοιός, κολλώδης οὐσία ὡς τὸ γάλα τῶν φύλλων ἢ τῶν κλώνων τῆς συκῆς, χυλός, μυελός, οὐσία, τὸ ἄνθος, ἤτοι τὸ καλύτερον μέρος πράγματος τίνος [I. Χλωροῦ, τ. 1, σ. 247. J. W. Redhouse, Α Turkish English Lexicon, σ. 247β. W. Radloff, Versuch eines Worterbuches dcr Türk-Dialekte, τ. 1-4. St. Petersburg 1893-1911, τ. 1, σ. 1298-99. Ἡ λ. öz = der beste Teil eines Dinges, das Innere, das Herz, das Mark, das Wesen, die Essenz, ἀπαντᾶ σὲ μεγάλο ἀριθμὸ τουρκικῶν γλωσσῶν. Μ. Räsänen, Versuch eines etymologischen Wörterbuchs der Türksprachen, σ. 376-77. E. V. Sevortjan, Etimologiceskij Slovar’ Tjurskikh jazykov, τ. 1. σ. 506-508, ὅπου καὶ πλουσιότατη βιβλιογραφία. G. Clauson, An Etymological Dictionary of Pre-Thirtcenth-Century Turkish. Oxford 1972, σ. 278].
    Ἡ λ. οὖζο προέρχεται ἀπὸ τὸ μεσαιωνικὸ οὖζος = ὀπός, χυμός, καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὸ τουρκικὸ öz = ὀπός, χυμός· γιὰ τὴν παράλληλη σημασιολογικὴ ἐξέλιξη πρβλ. τὴ λ. ρακί, τό, < τούρκ. rakı < ἀραβ. عرقى ‘araqī, عرق ‘araq «singifie sueur (= ἱδρώτας) et aussi lait (= γάλα), d’après le Qamous ‘araq at–tamr est le suc extrait du dattier (= εἶναι ὁ χυμός, ὁ ὀπός, ποὺ ἐξάγεται ἀπό τη χουρμαδιά), qui, par le fermentation, acquiert des qualités alcooliques. De ce liquide, le nom ‘araq ou ‘araqī est passé à toute sorte de boissons envirantes. Aussi désigne-t-il des liqueurs très-differentes suivant les pays: dans l’Inde et la Malaisie, c’est un spiritueux obtenu avec du riz fermenté, du lait de coco, de la séve de cocotier (= ἀπὸ τὸ χυμὸ τοῦ κοκκοφοίνικα); à Bourbon, c’est de l’alcool de canne à sucre».
    [L. Marcel Devic, Dictionnaire étymologique des mots français d’origine orientale (Arabe, Persan, Turc, Hébreu, Malais), Paris 1876, σ. 33-34. R. Dozy. Supplément. τ. 2. σ. 120α. -E. W. Lane, An Arabic English Lexicon, τ. 5. σ. 2019β-2020β. -R. Dozy-W.H. Engelmann, Glossaire des mots Espagnols et Portugais dérives de l’Arabe, Leyde 1869, σ. 196-97. -Henry Yule-A. C Burnell, Hobson-Jobson, new edition edited by William Crooke. London 1903, σ. 36. Στὸ μνημειῶδες ἔργο Description de l’Égypte οu recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égyple pendant l’expédition de l’armée française, publié par ordre du gouvernement, τ. 2(2), Paris M DCCCXXII, τμῆμα Arts et Métiers. Planche XI. Fig. 2. διαβάζουμε: «La principale opération des distillateurs du Kaire, est la distillation de l’eau-de-vie s’appellent matbakh a’raqy… Voici le détail de l’opération: on fait digérer les dattes dans l’eau, pendant quarante jours en hiver, et pendant dix à quinze en été; on les mêle ensuite avec de l’yensoun ou anis, et l’on fait bouillir le mélange pendant une demi-journée: ensuite on l’introduit dans l’alambic, et l’on procède à la distillation». Γιὰ τὶς ὀνομασίες τῶν πιὸ γνωστῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν σέ διάφορες γλῶσσες βλ. τὸ ἄρθρο «Liquori». Enciclopedia Italiana. τ. 21. Milano 1934. σ. 246-48].

    6/8/2011 Κώστας Καραποτόσογλου

  104. sarant said

    101: Παναγιώτη, ωραίος. Κι εγώ, να πω την αμαρτία μου, το «πρύμνη» μάλλον κακόηχο το βρίσκω και ακόμα περισσότερο το «πλήμνη».

  105. sarant said

    103: Ευχαριστούμε πολύ! Άρα, το ούζος το μεσαιωνικό θα σήμαινε αρχικά το ρακί από δαμάσκηνα, που τέτοια συνηθίζονται στα Βαλκάνια. Το μόνο πρόβλημα που βρίσκω στην εξήγηση αυτή είναι ότι δεν έχουμε νωρίτερη μαρτυρία του ούζου (με τη σημερινή σημασία) σε κείμενα. Δηλαδή, είναι αξιοπρόσεκτο πως από το 1650 που καταγράφει ο Δουκάγγιος το «ούζος = προυμνέα» η λέξη χάνεται και ξαναεμφανίζεται το ούζο αιώνες αργότερα. Πότε ακριβώς δεν ξέρω γιατί τα γλωσσικά μας ληξιαρχεία δεν λειτουργούν καλά.

  106. Hellegennes said

    Το πρόβλημα με το Juno δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή τα Saturn, Galileo, Gemini, Pioneer, Voyager τα μεταφράζουμε ή τα μεταφράζαμε ποτέ; Εντάξει, το Apollo το μεταφράζουμε, αφού είναι ελληνικό.

  107. ΣοφίαΟικ said

    Ελληγενή τα ονόματα των πλανητών τα μεταφράζουμε και όσο για την Ήρα αν δεν το μεταφρασεις χάνεις το λογοπαίγνιο. Αλλά πες δεν παέι να #!@$@#$ το λογοπαίγνιο, ΟΚ. Τότε, η θεά των ρωμαίων στα ελληνικά λέγεται Γιούνο. Ω, ναι, έχει όνομα.

  108. mindkaiser said

    Όπως και να ‘χει, ο Κος Καρα(ποτό)σογλου -τίποτα δεν είναι τυχαίο- με βοήθησε να ξεδιαλύνω την ετυμολογική προέλευση του Λιβανέζικου «Αράκ» που είναι συγγενές με το ούζο ποτό.

  109. Hellegennes said

    #107:
    Ποιον πλανητών βρε Σοφία; Διαστημικά οχήματα είναι όλα αυτά (σε παρέσυρε, μάλλον, το Saturn V). Όσο για το λογοπαίγνιο, αυτό είναι προφανές μόνο για την ΝΑΣΑ και για όποιον θυμάται τα ονόματα στα λατινικά. Για τον υπόλοιπο, αγγλόγλωσο πλανήτη, είναι ένα τυχαίο όνομα· η ΝΑΣΑ το κάνει αυτό συνέχεια. Όταν έστειλε στον Κρόνο το Cassini–Huygens, ποιος, πλην των αστρονόμων και όσων έχουν ψώρα με την αστρονομία, καταλάβαινε γιατί έχει αυτό το περίεργο όνομα το σκάφος;

    «Τζούνο» είναι, παρεμπιπτόντως, γιατί το όχημα είναι αμερικάνικο, όχι ρωμαϊκό.

    Εξάλλου πόσες φορές μπορείς να επαναλάβεις το «Η Ήρα πάει στο Δία» χωρίς να γίνεις βαρετά προβλέψιμος; Φαντάσου 500 εφημερίδες και περιοδικά με το ίδιο, πρωτότυπο πρωτοσέλιδο:

    http://www.polispress.gr/lang/gr/archives/78095

  110. nickel said

    Νομίζω ότι το σωστό θα ήταν να γράψουν όλοι κάπου στην αρχή «το διαστημόπλοιο [ή ό,τι άλλο είναι αυτό] Τζούνο (Ήρα)» ή «το διαστημόπλοιο Ήρα (Τζούνο)». Ικανοποιείς όλους τους περίεργους πελάτες, βεβαιώνεσαι ότι δεν θα το πουν οι μισοί Τζούνο και οι άλλοι μισοί Γιούνο [το Huygens, αν δεν το γράψεις στα ελληνικά, πόσοι θα το πουν Χόιχενς;] και δεν μπορεί να σου παραπονεθεί κανείς. Οπωσδήποτε δεν γράφεις το αμίμητο των ηλεΝέων «το Θεό των αρχαίων Ρωμαίων Juno».

  111. Hellegennes said

    <>

    Αχαχαχαχα!

    Εμένα η προφορά των Ολλανδών μού ακούγεται πιο κοντινή στο Χάοχανς παρά Χόιχενς αν και φυσικά είναι κάτι ενδιάμεσο. Είναι αδύνατο να μεταφέρεις την προφορά του ονόματός του στα ελληνικά (ιδίως το δεύτερο «χ»), άρα σ’ αυτήν την περίπτωση είμαι υπέρ της λατινικής γραφής ή στην χειρότερη το απείρως ευκολότερο Χάιγκενς (βρετανικά) ή Χόιγκενς (αμερικάνικα).

    Για όποιον θέλει να ακούσει την προφορά του Huygens, ας διαβάσει αυτό (έχει link με mp3):
    http://frank.harvard.edu/~paulh/misc/huygens.htm

    Επίσης στο forvo:
    http://www.forvo.com/search/huygens/

    Και η αγγλική του από το howjsay (αναφέρει και την ολλανδική αλλά την σκοτώνει):
    http://www.howjsay.com/index.php?word=huygens&submit=Submit

  112. sarant said

    Καλημέρα!

    Συμφωνώ΄με τον Νίκελ.
    Ελληγενή, αν στο 111 είχες βάλει κάτι ανάμεσα στις αγκύλες, χάθηκε -είναι το κουσούρι της wordpress.

  113. Hellegennes said

    (θυμός)

    #112: όχι, δεν είχα βάλει κάτι, γελάω με τις άδειες αγκύλες. :p
    Φυσικά και είχα βάλει κάτι: την τελευταία πρόταση του Nickel από το 110.

    Αλήθεια, η wordpress δεν επιτρέπει προεπισκόπηση με κάποιο widget, bridget, πώς στο καλό τα λένε;

  114. νέο kid στο block said

    Σωστός ο Θεός Τζούνος ! Να ‘σαι καλά φίλε Nickel, μου θύμισες τα φοιτητικά μου χρόνια ,που στην ομάδα μπάσκετ είχαμε ένα συμφοιτητή Τζούνο (ή Ντζούνο θα σας γελάσω…) δύο και κάτι, μέτρα ύψος επί δύο πλάτος(!) ,στοιχειό της φύσης και φόβητρο των αντιπάλων, σε βαθμό που του βγήκε το παρατσούκλι Όλυμπος’ (κάποιος είχε πει ‘’τι βουνό είναι αυτός ρε σεις;’’ και κάποιος συμπλήρωσε ‘’Τι βουνό ρε, αυτός είναι Όλυμπος!’’)
    Ο Ολύμπιος Τζούνος (βέβαια τότε κανείς δεν έκανε το συνειρμό, άσε που και να τον έκανε κάποιος ,σιγά μη πήγαινε στο Μητσάρα να τον αποκαλέσει… Ήρα :-)) πάει στο Δία λοιπόν…
    Ας κάνω και ένα σαχλό λογοπαίγνιο ότι η αγάπη της Ήρας για μια φορά ακόμη, δε θα βρει την πρέπουσα ανταπόκριση και αγγλιστί Juno will vanish into thin air … (o Δίας είναι ένας γίγαντας αερίων)
    Συγγνώμη για τις σαχλαμαρούλες, αλλά Κυριακή πρωί και χωρίς φρέσκα ψάρια (πότε θα μαζέψεις δίχτυα αφεντικοοό;) τι να πούμε …Καλημέρα!

  115. bernardina said

    Kiddo, να συνεχίσω τις σαχλαμαρούλες μέχρι να βγει η ψαριά για να τη ρίξουμε στο τηγάνι; 🙂

    Κι εμένα μου φαινόταν πολύ αστείο όταν λέγανε οι γνωστοί μου ότι θα πάνε Αίγινα με Σέρες και εννοούσαν τα ιπτάμενα δελφίνια της Ceres, εκείνα τα κίτρινα να διαβόλια που ήταν πολύ τση μόδας τότε. (Αν δεν απατώμαι η ρωμαϊκή Κέρες αντιστοιχεί στη δική μας Δήμητρα).
    Κι ένας άλλος γνωστός, «αγγλομαθής» μας πληροφόρησε κάποτε ότι το σκάφος με το οποίο θα ταξίδευε ήταν της εταιρείας Φεριές. (Στο πλάι του έγραφε με τεράστια γράμματα (μπλαμπλά) Ferries.

    Αργούνε εκείνα τα ψάρια; Κοντεύουμε να χορτάσουμε με τους ουζομεζέδες 😆

  116. νέο kid στο block said

    Αχά! Μάλλον πρόκανες τη ψοφιογραμμή Μπερνούλα και θέλεις ψαράκι , ε; 🙂

  117. bernardina said

    Ψοφιογραμμή 😆 😆 Καλόοο!

    Ναι, παρακαλώ. Ψαράκι. Ναι. Καλοτηγανισμένο. Ναι. Και ντοματούλα. Ευχαριστώωω.

  118. νέο kid στο block said

    Μπα, χλωμούς μας βλέπω Μπέρνα, μία η ώρα (Ελλάδος) και ο ψαράς κάνει το παγώνι…:-)

    Με περισσέματα (leftovers), θα τη βγάλουμε και σήμερις…
    Έμενα με συμφέρει βέβαια, γιατί προκάνω και διαβάζω τα παλιά, για να μη με ξαναμαλώσουν οι κουρασμένοι για déjà vu 🙂

  119. Hellegennes said

    Θυμήθηκα τώρα κάτι σχετικό. Όταν έφεραν στην Ελλάδα την Οδύσσεια του Διαστήματος, κινούμενα σχέδια γαλλοϊαπωνικής παραγωγής, μεταγλώττισαν την Thémis ως Τεμίς. Κάπου στα 80’s, αυτό.

  120. sarant said

    Το πιάσαμε το υπονοούμενο, αλλά το καλοκαίρι έχουμε ραστόνι. Αύριο φρέσκο πράγμα, θα σπαρταράει!

  121. nickel said

    Καλημέρα
    @Ελληγενή, ##111. Δεν εννοούσα ότι πρέπει να μας ενδιαφέρει η ακριβής προφορά της λέξης στα ολλανδικά ή στα αγγλικά (χάιγκενς για τους αγγλόφωνους, αν δεν κάνω λάθος) αλλά πώς έχουμε συνηθίσει να μεταγράφουμε το όνομα του ανθρώπου, μη λέει ο καθένας το δικό του. Όπως μπορείς να καταλάβεις, μου αρέσουν οι ομοιομορφίες, να μη χρειάζεται να κάνω αναζητήσεις με τη βοήθεια του Google και της μαντικής τέχνης.

    Συνονόματε, μη μας χαλάς τη νιρβάνα…

  122. Λόγια της Πρώρας…
    Εμείς νομίζαμε ότι είσαι στην πρώρα με τη γραμμή ψαρέματος…
    Οπότε μέχρι αύριο

  123. Hellegennes said

    #121:
    Δεν είμαι κατά της ομοιομορφίας· όχι πάντα τουλάχιστον*. Αλλά τι κάνεις με τα ονόματα που δεν ξέρεις; Ή που δεν έχουν γνωστή μεταγραφή; Κάπου έγραψα χθες «Χάμπσερ» (Hampshire) και κάποιος με ρώτησε αν το γράφω έτσι λόγω κάποιας τοπικής προφοράς. Σ’ αυτήν την περίπτωση δεν είναι προβληματικό το ότι κάποιος δεν θα καταλάβει αν δεν θα παραθέσω την αυθεντική του γραφή;

    * για παράδειγμα έχω σοβαρότατο πρόβλημα με την τάση διατήρησης μεταφράσεων τίτλων έργων τέχνης, που είναι είτε κακόηχες είτε καταφανώς λάθος, όπως «Παθητική Συμφωνία» για την 6η του Τσαϊκόφσκυ ή «Είκοσι Χιλιάδες Λεύγες Κάτω από τη Θάλασσα» αντί για «θάλασσες» που είναι και ο τίτλος στο πρωτότυπο (γιατί προφανώς μιλάει για απόσταση εις μήκος, όχι εις βάθος, που θα ήταν αδύνατο). Κακόηχο και ατυχές βρίσκω και το «Ντάμα Πίκα». Γιατί πίκα; Ποιος την χρησιμοποιεί αυτήν την λέξη σήμερα;

    Ακόμα και οι εκκλησίες αλλάζουν. Μιλούσα τις προάλλες με μια θεια στον ναό της Βασιλικής Φρουράς και μού έλεγε για το πώς έχουν αλλάξει διάφορα στην εκκλησιαστική ορολογία τα τελευταία 50 χρόνια. Ας πούμε έχουν αντικαταστήσει πια το Holy Ghost με το Holy Spirit.

  124. nickel said

    #123
    Άρα, όπως λες, δεν είσαι κατά της ομοιομορφίας, απλώς σε κάποια πράγματα θέλεις νέες… ομοιομορφίες. Μήπως (για να είμαστε μέσα στο θέμα) και «Η Τζούνο και το παγόνι»;

    Αυτά που λες ανήκουν σε μια από τις πιο πονεμένες συζητήσεις. Πότε μπορούμε να σπάμε τα παλιά καλούπια και να προτείνουμε καινούργια, ποιος θα είναι ο πρώτος που θα τολμήσει να γράψει Γκάλιβερ όταν όλοι γύρω σου λένε Γκιούλιβερ…

  125. νέο kid στο block said

    Ελληγεννή, στην Κύπρο πάντως τα μπαστούνια λαλούμεν τα γενικώς, πίκες.
    Αν δε κάνω λάθος (ο Νικομπίσοπας μπορεί αν θέλει να διακόψει τη ραστώνη 🙂 και να βοηθήσει, ως εξπέρ του είδους) οι μπριτζαδόροι λαλούσιν τα επίσης, πίκες.
    Τώρα επί της ουσίας, είτε έχεις μπαστούνια, είτε πίκες και ο άλλος κούπες (μήπως να τις λέμε καρδούλες (hearts);) shit inside polychronis…
    🙂

  126. Hellegennes said

    #124:
    Περίπου. Κάποια δεν με ενοχλούν καθόλου. Το Εδιμβούργο, ο Σαίξπηρ, ο Μπετόβεν δεν με χαλάνε, έστω κι αν είναι βαριές προσαρμογές (στην περίπτωση του Εδιμβούργου είναι και λάθος αλλά καταλαβαίνω από πού έρχεται). Κάποια αλλάζουν. Π.χ. η πίκα. Αυτά πρέπει να εξελίσσονται. Κάποια ήταν λάθος εξαρχής και τα βρίσκουμε μπροστά μας σήμερα, όπως ο πονεμένος Γκάλιβερ. Αυτά πρέπει κάποιος να τολμήσει να τα αλλάξει, επιτέλους. Όχι τίποτα άλλο, αλλά προκαλούν και γελοίες αντιπαραθέσεις.

    Θυμάμαι που διάβαζα σε ένα σημείωμα του Σαραντάκου για μια κριτική για την μετάφραση του «ο Άτλας του Ουρανού», όπου η κ. Κατερίνα Σχινά θλίβεται για την παραποίηση ονομάτων, μεταξύ άλλων και του Πέρσελ (Purcell), ο οποίος έγινε Πούρσελ από την κ. Άρτεμη Λόη. Βέβαια ο καημένος ο συνθέτης λεγόταν Πέρσιλ, όπου το «ι» είναι ανοιχτό μεν, αλλά ανοιχτό είναι και το «ε», οπότε είτε Πέρσιλ είτε Πούρσελ είτε Περσέλ (αμερικάνικα)· Πέρσελ δεν έχει. Δεν ξέρω αν η παραδοσιακή γραφή είναι Πέρσελ, στα ελληνικά, αλλά εμένα τουλάχιστον μού φαίνεται γελοίο να επιπλήττεις κάποιον αγνοώντας ότι η δική του μεταγραφή είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα ή έστω απέχει εξίσου με την δικιά σου (έστω και κατά λάθος).

  127. Hellegennes said

    #125:
    Ώρες είναι να εισαγάγουμε τις κυπριακές παραξενιές στην δημοτική :p

  128. νέο kid στο block said

    Εγώ δεν είπα να εισαγάγουμε τίποτε. (κάνα καλό χαλούμι ,ναι!)
    Απλώς, απάντησα στην ερώτηση σου του 123. ‘’Ποιος την χρησιμοποιεί αυτήν την λέξη σήμερα;’’

  129. ΣοφίαΟικ said

    109: Ελληγενή, δε θελλω να σε στενοχωρήσω αλλα κρίνεις εξ ιδίων. Χωρίς να σε ξέρω και με βάση μόνο αυτα που γραφεις, ακούγεσαι σαν το επαρχιωτόπουλο που δεν ειχε παέι ποτέ παρα έξω και που ήταν και σκράπας στο σχολείο και βρέθηκε στην Αγγλία και νομίζει ότι έμαθε τα παντα κι ανέβηκε και μερικά σκαλοπάτια στην κοινωνία. Και επιπλεόν μόνο εσυ έμαθες να μιλάς σωστα αγγλικά και θα μας διορθώσεις όλους.
    Σοβαρά πιστευεις ότι τα ονόματα των διαστημοπλοίων είναι εσωτερικό ανέκδοτο της ΝΑΣΑ για λίγους; Μην κρίνεις με βάση τις παρέες σου στο ΗΒ.
    Όχι, δεν είναι επιθεση αυτό (αν και θα το λάβεις έτσι), απλά περιγράφω έναν τύπο Έλληνα που τον έχω συναντήσει πολλές φορές εδώ.

  130. sarant said

    Αφού επιμένετε, ναι, κι εγώ πίκες τις λέω όταν παίζω μπριτζ και οι μπριτζαδόροι το ίδιο -φαντάζομαι πως αν πεις «η ντάμα μπαστούνι» θα σε κοιτάξουν με μισό μάτι.

    Και η ονομασία «Ντάμα πίκα» έχει καθιερωθεί, και δεν είναι λάθος, όπως η περίπτωση Γκιούλιβερ/Γκάλιβερ.

  131. Hellegennes said

    Όταν λες, κρίνω, ποιον ακριβώς κρίνω και ποια είναι η κρίση στην οποία αναφέρεσαι; Ουσιαστικά εσύ κρίνεις και μάλιστα τελείως αβάσιμα. Εγώ απλώς σχολίασα το αυτονόητο, ότι προφανώς διάβασες Saturn και παρασύρθηκες ότι γράφω για τον πλανήτη, αλλιώς το σχόλιό σου «τα ονόματα των πλανητών τα μεταφράζουμε» είναι 100% ξεκάρφωτο, αφού πουθενά δεν αναφέρθηκα σε πλανήτες.

    Όπως και να ονομάσεις το παραπάνω σχόλιο, εγώ βλέπω να λες «ακούγεσαι σαν μπλαμπλα που ήταν σκράπας στο σχολείο». Αυτό δεν έχει καμμιά λογική βάση, γιατί άντε και δέχομαι το «είσαι επαρχιωτόπουλο που την είδε λόρδος» αλλά το «και σκράπας στο σχολείο» είναι ξεκάθαρη αντεπίθεση πικρίας είναι, γιατί θεωρείς ότι προσβλήθηκες. Από τι τάχα; Από το ότι υπέθεσα ότι η αναφορά στο Saturn V σε παρέσυρε ότι μιλάω για τον πλανήτη; Αυτό είναι κρίση ατόμου; Ήμαρτον! Τέλος πάντων ένα «δεν είναι επίθεση» και με έτοιμη απάντηση «έτσι θα το λάβεις» δεν αλλάζει τα γραφόμενά σου. Εξάλλου με ξέρεις ελάχιστα για να προβλέψεις πώς θα το πάρω, τουτέστιν αναγνωρίζεις πως πρόκειται για επίθεση. Συγγνώμη, αλλά στο παραπάνω μήνυμα συμπεριφέρεσαι σαν κακομαθημένο που στραβομουτσούνιασε· κι όλα αυτά επειδή υπέθεσα ότι παρασύρθηκες από κάτι και μπερδεύτηκες (θεός φυλάξοι! Πάλι καλά που δεν υπέθεσα ότι μπορεί να μην ήξερες καν την ύπαρξή του). Μόνο με την υπόθεση ότι σε παρέσυρε η αναφορά του Saturn, έγινα επαρχιωτόπουλο-σκράπας που νομίζει ότι έγινε λόρδος.

    Πού διάβασες να γράφω για εσωτερικά ανέκδοτα; Απλούστατα, η κάθε επιστήμη κάνει τις αυτοαναφορές της χωρίς να περιμένει από τους μη μυημένους να αναγνωρίζουν το νόημά τους.

    Και όχι, δεν είμαι ο μόνος που ξέρει σωστά αγγλικά, υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι. Αλλά πραγματικά δεν θέλω να περιαυτολογήσω, οπότε το αφήνω αυτό στην άκρη. Αυτό όμως που δεν μπορώ να αφήσω είναι το ότι το στυλ του γραπτού σου αποπνέει ένα «ξέρουμε κι εμείς» που δείχνει ότι νιώθεις να υποτιμάται το δικό σου εγώ, όχι ότι προβάλλεται κάποιο άλλο. Δηλαδή κάνεις αυτό για το οποίο κατηγορείς εμένα.

    Παρεμπιπτόντως, εγώ στ’ αλήθεια δεν έχω διάθεση επιθετική. Επεξηγηματικό είναι το παραπάνω κι όπως θέλεις πάρ’ το. Απλά κάνεις θέμα απ’ το μηδέν.

  132. Hellegennes said

    #130:
    Όχι λάθος, Νίκο. Παρωχημένο είπα ότι είναι. Εντάξει, εσείς οι τζογαδόροι το χρησιμοποιείτε -για να το λες-, εμείς οι κοινοί θνητοί όχι. :p

  133. Mιχαλιός said

    126, 130: Η μεταγραφή του αγγλικού u δεν είναι θέμα και τόσο απλό, αφού και των Άγγλων η προφορά δεν είναι ενιαία. Όταν εμείς πήραμε την απόφαση να γράφουμε «Τσώρτσιλ», ήταν απλώς θέμα «άγνοιας»; Μην ξεχνάμε ότι μέχρι το 17ο αιώνα όλοι οι Άγγλοι το u το πρόφεραν «ου», και ότι έτσι ακούγεται μέχρι τώρα στη μισή Αγγλία (και Σκωτία).

  134. Mιχαλιός said

    Και να προσθέσω πως ΕΙΔΙΚΑ για τον πύραυλο Saturn η μετάφραση «Κρόνος» ήταν ανέκαθεν η καθιερωμένη, βλ. π.χ. http://library.techlink.gr/ptisi/article.asp?mag=2&issue=245&article=5987

  135. Hellegennes said

    #133:
    Όταν μεταγράφεις μια ξένη γλώσσα, το λογικό είναι να χρησιμοποιήσεις την πιο επίσημη εκδοχή της. Άρα οξφορδιανά αγγλικά. Ναι, το structure προφέρεται στρόκτσα από τους Midlanders αλλά στην ουσία είναι κλειστό «α», στα οξφορδιανά: strʌktjʊə(r)
    Κάποιες μεταγραφές είναι μερικώς σωστές, άλλες είναι λάθος από άγνοια κι άλλες μέσω γαλλικών.

  136. Ενδιαφέρουσα άποψη πως θα μεταγράψεις στα οξφορδιανά Ελληνικά το μικρό όνομα του Sean Connery**;;;

    Νομίζω ότι πέφτουμε στην παγίδα του ευπρεπισμού.

  137. ** Κι αν τον φωνάξεις με το μεταγραμένο όνομα όπως το μάθαμε εμέις την εποχή του Τζεήμς Μποντ θα γυρίσει;;;

  138. νέο kid στο block said

    Ελληγεννή, απεκάλεσες τζογαδόρους τους μπρίτζερς;; Όνειδος, μεγέθους Αδώνιδος!
    Το παίγνιον είναι βαθύτατα πνευματικόν και ουδόλως τυχερόν !
    Να πεις τζογαδόρο τον ποκαδόρο /τεξαδόρο σαν εμένα, μάλιστα!

  139. Καλά ξεμπερδέματα:p said

    Καλά ρε σεις, είναι δυνατόν να παίρνετε στα σοβαρά τον Ελληγενή; Ο άνθρωπος παίζει να είναι ο πιο παρλαπίπας τύπος του Διαδικτύου. Εν τω μεταξύ είναι ποιητής, γλωσσολόγος, μαθηματικός, φυσικός, ιστορικός, και πάει για αστροναύτης αυτή την περίοδο. Πάντα θα πιάνεται από κάτι άσχετο/ψιλοσχετικό σε ένα μήνυμά σας, θα το επεκτείνει όπως θέλει αυτός, θα βρει την οποιαδήποτε εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, με μοναδικό σκοπό να φανεί έξυπνος και να σας σπάσει τα νεύρα! Προσφιλής του συνήθεια! Καλά κουράγια!

  140. ein Steppenwolf said

    Στην ελληνική μετάφραση ενός άρθρου της Süddeutsche Zeitung γράφει:
    …και εισιτήρια με καπέλο
    «Σε ένα χωριό στο εσωτερικό της Ζάμπια. Το ξεχαρβαλωμένο λεωφορείο, το μόνο μεταφορικό μέσον στην ευρύτερη περιοχή, κατάμεστο. Μερικοί άντρες με περιεργάζονται καθώς περιμένω. Ένας με πλησιάζει και μου ζητά να αγοράσω εισιτήριο. Μου λέει ένα υπέρογκο ποσό και υποχωρεί στις απαιτήσεις του μόνο όταν του δείχνω την ταμπέλα με την κανονική τιμή που κρέμεται στο παρμπρίζ..»

    Στο πρωτότυπο, τουλάχιστον στη διαδικτυακή έκδοση, γράφει:
    Die Männer warten darauf, dass sich der klapprige VW-Bus – die einzige Transportmöglichkeit weit und breit – mit 16 Fahrgästen füllt. Doch es gibt nur einen Fahrgast, mich. Einer der Männer macht ein paar Schritte auf mich zu und bittet schon mal um das Fahrtgeld.
    δηλαδή:
    «Οι άντρες περιμένουν να γεμίσουν και οι 16 θέσεις του λεωφορείου – ένα σαράβαλο Φολκσβάγκεν και μοναδικό μεταφορικό μέσο σε ακτίνα δεκάδων χιλιομέτρων. Τελικά έχει μόνον έναν επιβάτη, εμένα. Ένας απ’ τους άντρες κάνει μερικά βήματα προς το μέρος μου και παρακαλεί να καταβάλω το κόμιστρο.»
    «Δημιουργική» μετάφραση ή λογοκρισία απ’ τη SZ;

  141. Μπουκανιέρος said

    15 Μαλάλας

    33 Νίκο, το «σοβαρός άνθρωπος» ελέγχεται, άμα λέει τέτοια
    (παρακάτω, το χμ… τεκμηριώνεις).

    124 Και όμως Νίκελ. Αρχές δεκαετίας του ’80, ο Φραγκόπουλος δημοσίεψε τη μετάφρασή του με τίτλο «Ταξίδια του Γκάλιβερ».
    Στις εκδόσεις Κρύσταλλο, αν θυμάμαι σωστά. Και ήταν και εξαιρετική μετάφραση, νομίζω.

  142. ein Steppenwolf said

    140:
    Το άρθρο της SZ εδώ:Griechin in Afrika – «No money, eh?»

    141: Ευχαριστώ.

  143. sarant said

    141: Όχι, ο Τζάρτζανος *είναι* σοβαρός, άσχετα αν επαναλαμβάνει κάτι που μάλλον είναι μύθος.

  144. sarant said

    140: Το άρθρο της SZ είναι γραμμένο από Ελληνίδα -άραγε στα γερμανικά απευθείας; Η μετάφραση του tvxs δεν φαίνεται, το λινκ βγάζει αλλού.

  145. Μπουκανιέρος said

    143 Καλά, ας πούμε ότι υπάρχει εδώ κάποια διαφωνία γύρω από την έννοια της σοβαρότητας.

  146. ein Steppenwolf said

    144:
    Ευχαριστώ για την επισήμανση. Εδώ είναι η σωστή παραπομπή.

    Στο αμετάφραστο τμήμα του άρθρου γράφει: «mir, einer in Deutschland geborenen, aufgewachsenen, arbeitenden und nun in Afrika lebenden Griechin», δηλαδή «σ’ εμένα, μια Ελληνίδα γεννημένη, μεγαλωμένη και εργαζόμενη στη Γερμανία, που τώρα ζει στην Αφρική». Συνάγω ότι το άρθρο το έγραψε στα γερμανικά.

    Στην ελληνική μορφή υπάρχει η εξής ανακολουθία: «Τρεις μέρες μετά εμφανίζεται ένας ενδιαφερόμενος. Ο Τζον μέσα σε είκοσι λεπτά στέκεται μπροστά στην πόρτα μου». Στη γερμανική μορφή εξηγείται ότι η Έλενα λαμβάνει ένα μήνυμα SMS τύπου «Please-call-me», το οποίο στέλνεται χωρίς επιβάρυνση. Πράγματι παίρνει τηλέφωνο τον αριθμό, το σηκώνει ο John και 20 λεπτά αργότερα να ‘τον μπροστά στην πόρτα της. Συνάγω ότι το άρθρο γράφτηκε στα γερμανικά.

    Σημείωση:
    Please-call-me: The please-call-me is a very popular means of communication in South Africa, and is a specialised version of the short message service (SMS) that allows the sender to request that the recipient of the message call them back.

  147. ΣοφίαΟικ said

    140! Υποψιάζομαι ότι η μετάφραση εγινε μεσω Google translate από τα αγγλικά, που κάνει σαλάτα τις προθέσεις και τις αντωνυμίες, με ολίγη από αυτοσχεδιασμό.
    Αν βάλεις το παόσπασμα σου βγάζει το επίσης ανακριβές:
    The men are waiting for the rickety VW bus – the only transport option for miles around – filled with 16 passengers. But there is only one passenger, me. One of the men takes a few steps toward me and asks ever trip to the money. He asks me where I come from. I say: «Greece.» «Greece?» He asks. «Yes, Greece,» I say.

  148. ein Steppenwolf said

    147:
    Έστω ότι έγινε με Google translate. Αντί να βγάλει «waiting for the bus to be filled», έφαγε το «to be» και το έκανε «filled with 16 passengers.» Αλλά η επόμενη πρόταση είναι σαφής: But there is only one passenger, me. Παρακάτω το «trip money» έγινε «trip to the money». Πού γράφει όμως ότι οι άντρες την τρώγανε με τα μάτια ή ότι πήγαν να της φουσκώσουν την τιμή του εισιτηρίου;

  149. ein Steppenwolf said

    Κατά τα φαινόμενα πηγή είναι το Βήμα της περασμένης Παρασκευής: Deutsche Welle: Η Αφρική λυπάται την Ελλάδα. Την περασμένη Τετάρτη είχε δημοσιευθεί και μια πρόγευση: Süddeutsche Zeitung: Ακόμη και στην Αφρική λυπούνται την Ελλάδα, όπου γράφει: «Μέσα από όσα τις μεταφέρουν οι άνθρωποι που συναντά διαπιστώνει την πρωτοφανή έκταση που έχει λάβει η προβολή του θέματος από τα συμβατικά μέσα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έρχεται αντιμέτωπη με την αποσπασματική εντύπωση που έχουν σχηματίσει οι παραλήπτες αυτού του ποταμού πληροφορίας για τη χώρα.»

    Στο πρωτότυπο γράφει ότι η φίλη της η Λίζα γνώρισε έναν Αυστριακό μέσω Facebook και μόλις γύρισε απ’ το Ζάλτσμπουργκ, όπου πέρασε 10 μέρες με τον νέο της έρωτα. Κι εκεί που η Έλενα περίμενε ν’ ακούσει τις λεπτομέρειες, η Λίζα της λέει: «Μάντεψε τι μεταδίδουν τα κανάλια στην Αυστρία – όλη την ώρα!»

    Δηλαδή μια γνωριμία μέσω Facebook μεταμορφώνεται σε «πρωτοφανή έκταση που έχει λάβει η προβολή του θέματος από τα […] μέσα κοινωνικής δικτύωσης» και τα αυστριακά ΜΜΕ μεταφέρονται στη Νότιο Αφρική!

  150. nickel said

    #141
    «124 Και όμως Νίκελ. Αρχές δεκαετίας του ’80, ο Φραγκόπουλος δημοσίεψε τη μετάφρασή του με τίτλο “Ταξίδια του Γκάλιβερ”.
    Στις εκδόσεις Κρύσταλλο, αν θυμάμαι σωστά. Και ήταν και εξαιρετική μετάφραση, νομίζω.»

    Τα περί Γκιούλιβερ και Γκάλιβερ τα διατύπωσα σαν αρχή (κανόνα) από ποίημα του Κίπλινγκ.
    Σωστά θυμάσαι για τη μετάφραση του Φραγκόπουλου. Ήμουν από τους πρώτους που την πήρα — χέρι με χέρι από τον εκδότη.
    Απ’ όλα τα καλούπια που έχουν σπάσει, αυτό ήταν ένα που έτυχε τότε να το συζητήσουμε πολύ.

  151. Hellegennes said

    #136:

    «Σων», θα τον προφέρεις. Το Sean δεν είναι αγγλικό όνομα και τα βρετανικά αγγλικά προσπαθούν να προσομοιώσουν την φωνητική της γλώσσας από όπου έρχεται το όνομα. To Sean είναι ιρλανδικό όνομα, το αντίστοιχο του Ιωάννη. Το θηλυκό του είναι Siobhan και προφέρεται Σιβών.

  152. physicist said

    #140 και σχετιζόμενα:

    Στέππενβολφ, οι μεταφράσεις από τα Γερμανικά είναι συχνά τερατώδεις. Θυμάμαι στο πρόσφατο παρελθόν άρθρο της Αυστριακής Der Standard, σχετιζόμενο με μια δημοσκόπηση για τα πολιτικά κόμματα της Αυστρίας, όπου η μετάφραση (μάλλον από το ΑΠΕ, μιας και δημοσιεύτηκε πανομοιότυπη στην Ελευθεροτυπία και στην Καθημερινή) άλλαξε ολότελα το νόημα του κειμένου, ώστε να φαίνεται ότι η ακροδεξιά στην Αυστρία έχει την υποστήιρξη του 63% των πολιτών.

    Κοινό σημείο και στις δύο περιπτώσεις είναι η τάση προς δραματοποίηση, η διαστρέβλωση με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων και η ροπή προς το κραυγαλέο. Έχω άλλο ένα χειροπιαστό παράδειγμα, από πολύ προσωπική υπόθεση, όπου η μετάφραση στα Ελληνικά έκανε την τρίχα τριχιά αλλά υπάρχει κώλυμα και δεν μπορώ να το γράψω. Αυτά με κάνουν να σκέφτομαι ότι δεν πρόκειται για αθώα λάθη αλλά για τακτική ώστε να πουληθεί κανένα φύλλο παραπάνω, που πιθανώς συνεπικουρείται από την επιφανειακή γνώση των Γερμανικών του μεταφραστή.

  153. physicist said

    ΥΓ — Η υπόθεση της κακής πρόθεσης ενδέχεται να είναι εσφαλμένη στο ζήτημα της πατάτας ότι το φορτηγάκι VW ήταν τάχαμου σαρδελωμένο με δεκάξι νοματαίους· εδώ μάλλον ο μεταφραστής ήταν επιπόλαιος. Αλλά πάλι, μια γραμμή παρακάτω το λέει καθαρά ότι είχε έναν μόνο επιβάτη, οπότε παίζει πάλι να ήθελε ο μεταφραστής να φτιάξει την εικόνα της εξαθλίωσης με παστωμένους επιβάτες σ’ ένα σαράβαλο, άρα μιας αξιοθρήνητης χώρας που όμως οι πολίτες της –ακόμα και σ’ αυτό το χάλι– κοιτάνε αφ’ υψηλού την Ελλάδα.

  154. Νομίζω ότι έχει ξαναγίνει αυθαιρεσία με δηλώσεις της Μέρκελ που αποδόθηκαν με άκριβώς αντίθετο νόημα (δέυτερη φορά που ασχολούμαι με υπότιτλους σε αυτό το θέμα)

    Δεν ξέρω γερμανικά πέρα από αυτά που χρειάστηκα κάποοιτε για να διαβάζω το γερμανικό Beton Kalender (με τους ευρωκώδικες δεν χρειάζεται πια) για να πω αν έχει γίνει ή όχι η λάθος απόδοση.
    Υποθέτω ότι όποιος μεταφράζει γερμανικά ίσως νιώθει ότι μπορέι αν αυθαιρετήσει με την πεποίθηση ότι δεν ξέρουν πολλοί γερμανικά σε αντίθεση με τα αγγλικά ή τα γαλλικά που ξέρουν αρκετοί.

  155. ein Steppenwolf said

    153:
    Άσε που αν το λεωφορείο είναι φίσκα, αλλάζει τελείως το σκηνικό και μαζί το υπονοούμενο του «No money, eh?» (που αν το πιάνω σωστά είναι «Αν δεν έχεις να πληρώσεις μην ανησυχείς, εδώ είμαστε οι τρεις μας κι εσύ, θα τα βολέψουμε αλλιώς…»).

    154:
    Ο λόγος της Μέρκελ της 25ης Μαρτίου 2010 (βίντεο και κείμενο).

    Το επίμαχο απόσμασμα και εδώ:
    „Heute, sechs Wochen später [nach dem EU-Gipfel am 11. Februar, der im Grundsatz Hilfen für Griechenland beschlossen hatte], können wir eine erste Zwischenbilanz dieser Entscheidung ziehen. Wir stellen fest: Es ist noch kein Euro und kein Cent für die Unterstützung Griechenlands ausgegeben worden. Bislang ist Griechenland nicht zahlungsunfähig geworden.

    «Σήμερα, έξι βδομάδες μετά [τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ της 11 Φεβρουαρίου 2010, η οποία βασικά αποφάσισε την παροχή βοήθειας στην Ελλάδα], είμαστε σε θέση να προβούμε σ’ έναν πρώτον προσωρινό απολογισμό της απόφασης εκείνης. Διαπιστώνουμε ότι ακόμα δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ, ούτε ένα λεπτό προς υποστήριξη της Ελλάδας. Μέχρι τώρα η Ελλάδα δεν έχει καταστεί μη αφερέγγυα.»

    Η ακουστική αντίληψη του μεταφραστή είναι μάλλον περιορισμένη, διότι την πρώτη πρόταση «Heute können wir eine erste Zwischenbilanz dieser Entscheidung ziehen» την άκουσε ως «Heute können wir eine erste Zwischen-ΜΠΑΡ-ΜΠΑΡ ΜΠΑΡ-ΜΠΑΡ-Entscheidung ziehen», μετατρέποντας τον «πρώτον προσωρινό απολογισμό εκείνης της απόφασης» σε «μια πρώτη ενδιάμεση απόφαση». Η οποία απόφαση ήταν προφανώς να μη δώσει της Ελλάδας ούτε φράγκο! (Χώρια που στα γερμανικά δεν υπάρχει έκφραση «eine Entscheidung ziehen»…)

  156. ein Steppenwolf said

    155:
    η οποία βασικά αποφάσισε την παροχή βοήθειας στην Ελλάδα

    Το «βασικά» είναι κακή μετάφραση. Το σωστό: «όπου επιτεύχθηκε η κατ’ αρχήν συμφωνία για παροχή βοήθειας στην Ελλάδα»

  157. sarant said

    156: Πολύ σωστά, άλλο βασικά κι άλλο καταρχήν.

  158. Μαρία said

    155
    >δεν έχει καταστεί μη αφερέγγυα

    Σβήσε το μη ή το α(φερέγγυα).

  159. sarant said

    158: Όχι, έτσι λέει το γερμανικό: nicht – unfähig

  160. Ein Steppenwolf said

    158:
    Είναι εσκεμμένη κατά λέξη μετάφραση του «nicht zahlungsunfähig». Έχεις δίκιο ότι στα ελληνικά ακούγεται άσχημο.

  161. Ein Steppenwolf said

    158, 160:
    Τώρα κατάλαβα τι θέλεις να πεις! Έχεις δίκιο! Έπρεπε να είχα γράψει «δεν έχει καταστεί αφερέγγυα». Δυστυχώς τη διπλή γερμανική άρνηση την έκανα τριπλή ελληνική… Ευχαριστώ για τη διόρθωση.

  162. sarant said

    Ωχ, δίκιο είχε η Μαρία, συγνώμη!

  163. Μια μικρή παρατήρηση μόνο: Το επίθετο zahlungs(un)fähig δεν αποδίδει με ακρίβεια τον όρο (α)φερέγγυος. To (α)φερέγγυος, αν δεν κάνω λάθος, αναφέρεται γενικότερα στον βαθμό αξιοπιστίας ενός οφειλέτη, ενώ το zahlungs(un)fähig ειδικότερα στη δυνατότητά του να πραγματοποιήσει μια συγκεκριμένη πληρωμή. Μ’ άλλα λόγια, κάποιος οφειλέτης που είναι καταρχήν φερέγγυος (zahlungswürdig) είναι δυνατόν για διάφορους λόγους να αποδειχθεί εντέλει zahlungsunfähig. Εκτός, βέβαια, κι αν κάνω λάθος και το (α)φερέγγυος δεν αναφέρεται μόνο στη γενικότερη αξιοπιστία ενός οφειλέτη, αλλά και στην αντικειμενική του δυνατότητα να καλύψει κάποια συγκεκριμένη υποχρέωση. Στα Γερμανικά, πάντως, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: με το zahlungsunfähig περιγράφεται η αδυναμία πληρωμής. Ο βαθμός αξιοπιστίας αποδίδεται με το zahlungs(un)würdig.

  164. Ein Steppenwolf said

    163: Έχεις δίκιο.

  165. νέο kid στο block said

    Δεν συμφωνώ.Νομίζω ότι ο αφερέγγυος (με την αυστηρά οικονομική έννοια) είναι zahlungsunfähig . Το πρόβλημα είναι ότι στα ελληνικά οι έννοιες φερέγγυος- αφερέγγυος είναι ευρύτερες και περιλαμβάνουν συχνότατα και το αξιόπιστος-αναξιόπιστος, που στα Γερμανικά αποδίδονται θεωρώ με το zuverlässig.-unzuverlässig αντίστοιχα.
    Άρα (για τους γερμανούς τουλάχιστον…) ήταν σαφέστατο τι ήθελε να πει η Μέρκελ και σε τέτοιες ορολογίες –αν μη τι άλλο- οι γερμαναράδες είναι σαφείς και προσεκτικότατοι

  166. νέο kid στο block said

    Για να μη παρεξηγηθώ, δεν θεωρώ ότι η ανάλυση του Κώστα είναι ανακριβής ,απλά νομίζω ότι είναι και λίγο θέμα διαφορετικής οπτικής /νοοτροπίας μεταξύ των Τευτόνων και ημών.
    Για το Γερμανό -κατά κανόνα- μια φορά κακοπληρωτής (ειδικά αν έχεις κάνει Vereinbarung για πληρωμή σε συγκεκριμένο χρόνο και δεν ανταποκριθείς)σημαίνει αφερέγγυος και μπαταχτσής, τελεία και παύλα. Σε εμάς δεν είναι ακριβώς έτσι, είμαστε πιο ελαστικοί.

  167. Ηλεφούφουτος said

    Άσχετο αλλά σχετικό:

    Από τότε που οι εφημερίδες επαφίενται πλέον ολοκληρωτικά στον ορθογράφο και αν αυτός δεν «το κοκκινίζει» τότε λάθος δεν υπάρχει, διαπιστώνω ότι η γραφή «πολύ» για το θηλυκό αντί δηλαδή του σωστού «πολλή» τείνει να γίνει μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση.

    Εδώ φάτσα φόρα σε τίτλο της Κυρ. Ελευθεροτυπίας
    http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=299882

  168. Ηλεφούφουτος said

    Βέβαια στον επίλογο του άρθρου διαβάζουμε ότι ο ποιητής λέει πως «το μέλλον μας έχει ακόμη πολύ ξηρασία», και θέλει πολλή δουλειά…
    με αποτέλεσμα το παιχνίδι της συγκατοίκησης του ανορθόγραφου με το ορθογραφημένο να υψώνεται πλέον σε σφαίρες ποιητικές αν όχι και αστυνομικές για όποιον θέλει να το εξηγήσει εξωποιητικά. Εμένα π.χ. με μπερδεύει το γεγονός ότι το ανορθόγραφο είναι παράθεση αποσπάσματος άρα θα περίμενα αυτό να είναι το σωστό. Αντίθετα, το «πολύ δουλειά» είναι από τα το πιο συνηθισμένα λάθη· οι ανευρέσεις στο Γούγλη είναι σχεδόν ισάριθμες με το σωστό, ενώ σε άλλα ζευγαρια όπως πολλή/πολύ δυστυχία, πολλή/πολύ πείνα υπερτερεί σαφώς το σωστό.

  169. nickel said

    Ο στίχος του Κατσαρού («Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία») είναι ανορθόγραφος.
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/mixalhs_katsaros_poems.htm
    Ο Ρούσης δεν αποκλείεται να έβαλε αμέσως μετά την «πολλή δουλειά» για να δείξει σε κάτι περίεργους σαν εμάς ότι το ξέρει το μυστικό.

  170. @Νέο Kid Στο Block, σχ. 155, 166

    Για τη σημασία τού «αφερέγγυος» διατήρησα -και ακόμα διατηρώ- επιφυλάξεις ως προς τη σημασιολογική ευρύτητα τού όρου. Για τη σημασία, όμως, τού zahlungsunfähig -και ακριβώς επειδή οι Γερμανοί είναι εκνευριστικά ακριβείς σ’ αυτά τα πράγματα- είμαι απολύτως βέβαιος: η λέξη αναφέρεται στην αδυναμία ενός οφειλέτη να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του – στην ουσία δηλαδή περιγράφει μια κατάσταση που πλησιάζει ή ταυτίζεται με τη χρεωκοπία. Όσον αφορά το (un)zuverlässig βεβαίως και σημαίνει «(αν)αξιόπιστος» – απλώς δεν πρόκειται για ειδικό όρο. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μιλάμε για συνώνυμα. Κάποιος που κάποια στιγμή αποδείχτηκε zahlungsunfähig, σίγουρα κουβαλάει πια και τη στάμπα τού zahlungsunwürdig. Το ότι κάποιος, όμως, θεωρείται γενικά zahlungswürdig «φερέγγυος», σε καμία περίπτωση δεν αποκλείει το ενδεχόμενο στο τέλος κάτι να στραβώσει και ν’ αποδειχθεί κι αυτός zahlungsunfähig και να χρεωκοπήσει. Κοντολογίς: Αυτό που στην πραγματικότητα είπε η Μέρκελ είναι ότι παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε πάρει μία, δεν χρεωκοπήσαμε.

  171. sarant said

    169: Έξυπνη παρατήρηση, δεν αποκλείεται να είναι έτσι!

  172. Θρασύμαχος said

    Επί του πιεστηρίου: ξαναχτύπησε εν μέσω καύσωνος το διαχρονικό μαργαριτάρι «σφίγγει το βρόΓχο», και μάλιστα σε ανακοίνωση http://www.dimsim.gr/6_1a1072/H_kuvernhsh_sfigei_akoma_perissotero_to_vrogxo_sth_leitourgia_ths_agoras.html κόμματος το οποίο δεν είχε μέχρι στιγμής διακριθεί ως ανελλήνιστο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: