Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η γραφή των Μινούτων και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 10 Αυγούστου, 2011


Είπαμε, το καλοκαίρι σερβίρουμε λιγοστό φαγητό και ελαφρύ –δηλαδή μεζεδάκια. Φροντίζετε γι’ αυτό κι εσείς, που μου στέλνετε συνεχώς νέα δείγματα. Για παράδειγμα, για να ξεκινήσω μ’ ένα ορντέβρ, τα χτεσινά Νέα έγραψαν για την ετήσια γιορτή των Περσιδών. Όμως είναι των Περσίδων –είτε επειδή ξέρουμε τον κανόνα ότι τα παλιά τριτόκλιτα δεν κατεβάζουν τον τόνο (έτσι: των πατρίδων, των ελπίδων, των ακτίνων, κι ας το κοκκινίζει το σπελτσέκερ του Γουόρντ) είτε επειδή μας έρχεται φυσικό. Ή όχι;  [Εδώ όμως την πάτησα κι εγώ και δεν έχω και τη φατσούλα που κοκκινίζει. Το λάθος που με μπέρδεψε κι εμένα είναι ότι, όπως επισήμανε στο πρώτο σχόλιο ο φίλος Αθανάσιος, πρόκειται για Περσείδες, που σωστά κλίνονται των Περσειδών, αφού είναι πρωτόκλιτες. Αν ήταν περσίδες ή Περσίδες, θα κρατούσαν τον τόνο στην παραλήγουσα]

Δεύτερο μεζεδάκι, από τον skai.gr. Γέλασα πολύ όταν είδα στον τίτλο το «τσέχας συγγραφέος» -ένας φίλος σχολίασε ότι μπορεί ο δημοσιογράφος να είχε γράψει, σε προηγούμενο άρθρο, κάτι σαν «βαρέως τύπου» και να του το διόρθωσαν, οπότε να συμπέρανε πως όλα τα –έως πρέπει να γίνουν –έος! Αλλά ας το προσπεράσουμε κι ας το θεωρήσουμε τυπογραφικό λάθος. Εκείνο που δεν μπορεί να χρεωθεί σε τυπογραφικό λάθος είναι ότι ο σύζυγος της… συγγραφέος είχε «υποστεί μαχαιριές».

Πάμε στο κυρίως πιάτο, τους Μινούτους. Βρέθηκε, γράφει το Βήμα, μια σφραγίδα με ιερογλυφική γραφή που αποτελεί «τη μοναδική ως τώρα παρουσία της αρχαιότερης γραφής των Μινούτων στη δυτική Κρήτη». Φυσικά, των Μινωιτών, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς έγινε το λάθος.

Και κάτι άλλο για τα λάθη στο Διαδίκτυο. Οι υπεύθυνοι του Βήματος αντιλήφθηκαν το λάθος και το διόρθωσαν (όπως είχαν κάνει και με το «του επικεφαλούς του ΔΝΤ» παλιότερα), και μπράβο τους, κι έτσι τώρα το άρθρο εμφανίζεται διορθωμένο, με Μινωίτες αντί για Μινούτους.

Όμως στο ιντερνέτι ισχύει η παλιά παροιμία «Πού να βρεις χίλια μαντίλια να φράξεις χίλια στόματα». Όχι μόνο τους Μινούτους πρόλαβαν να τους αντιγράψουν πάμπολλοι ιστότοποι, που τους κατέγραψε και το γκουγκλ, αλλά και μέσα στον ίδιο τον ιστότοπο του Βήματος, σε άλλο σημείο, οι Μινούτοι ζουν και βασιλεύουν.

Παρακαλείται επομένως η ληξιαρχική υπηρεσία της Νομασλάνδης να πράξει τα δέοντα.

Και το επιδόρπιο. Μια φίλη διάβασε ένα βιβλίο του Καμιλέρι, με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο, το «Ο κλέφτης της μεσημβρίας», το οποίο μάλιστα έχει γυριστεί και ταινία. Η φίλη μου λέει: «Δεν μπορούσα να καταλάβω τι σόι τίτλος ήταν αυτός. Διαβάζοντας το αστυνομικό είδα ότι δεν υπάρχει κανένας κλέφτης καμιάς μεσημβρίας, ούτε ποιητική αδεία, αλλά κάποιος που κλέβει το κολατσιό ενός παιδιού. Ο ιταλικός τίτλος είναι Il ladro di merendine. Και κατάλαβα. Merendine, merenda, είπα, θα είναι το φαγητό που τρώμε εκεί πριν το μεσημεράκι, το κολατσιό.»

Η φίλη μου δεν ξέρει ιταλικά, αλλά σωστά κατάλαβε, merenda στα ιταλικά είναι το κολατσιό, merendina το υποκοριστικό του. Ο κλέφτης των κολατσιών έγινε κλέφτης της μεσημβρίας! (Για του λόγου το αληθές: η αγγλική μετάφραση του βιβλίου είναι The snack thief).

Βέβαια, η επιλογή του τίτλου ενός βιβλίου είναι, ας πούμε, εκδοτικό προνόμιο, και κανείς δεν απαιτεί απόλυτη πιστότητα. Όμως εδώ δεν νομίζω ότι έχουμε επιλογή, την επιλογή που έκανε, ας πούμε, ο εκδότης του Κρούγκμαν όταν απέδωσε «Η συνείδηση ενός προοδευτικού» το The conscience of a liberal, επιλογή με την οποία είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί πρέπει να αναγνωρίσει ότι έγινε ύστερα από σκέψη. Εδώ φοβάμαι ότι έχουμε ασυγχώρητη επιπολαιότητα, ενώ παράλληλα με κάποια θλίψη παρατηρώ πόσο ναρκωτικά δρα ο ευπρεπισμός: βάζεις ένα καθαρευουσιάνικο «της μεσημβρίας» και όλοι το δέχονται σαν θέσφατο –διότι, μην ξεχνάμε, το βιβλίο κυκλοφορεί εδώ και δέκα τουλάχιστον χρόνια.

Και για δώρο ένας διάλογος που μου τον μετέφερε φίλη μου. Είχε πάει πριν από μερικά χρόνια σε ένα κατάστημα ηλεκτρικών ειδών και ρωτούσε αν η χρέωση για την παράδοση των ηλεκτρικών συσκευών στο σπίτι του πελάτη ήταν η ίδια «ανεξαρτήτως περιοχής». Μάλιστα, κυρία μου, της απαντάει παγερά η υπάλληλος, η χρέωση είναι ίδια, και το τονίζει, «ανεξαρτήτου περιοχής»!

Ήταν μαζί και ο πατέρας της και μόλις βγήκαν από το μαγαζί τη ρώτησε:

– Γιατί δεν της είπες ότι το σωστό είναι ‘ανεξαρτήτως;’
– Δεν θα με πίστευε.
– Να της έλεγες ότι είσαι φιλόλογος.
– Και να λέει μετά στις φίλες της «Μμμ φιλόλογος να σου πετύχει, ούτε το ανεξαρτήτου δεν ήξερε. Γι’ αυτό βγαίνουν τα παιδιά μας αμόρφωτα!»;

97 Σχόλια to “Η γραφή των Μινούτων και άλλα μεζεδάκια”

  1. «Ή όχι;»

    Όχι. Λέγονται Περσείδες επειδή προβάλλονται στον αστερισμό του Περσέα (για τους φιλους «Περσέως»). Ο Περσείδης, του Περσείδου, οι Περσείδαι, των Περσειδών, πρωτόκλιτο, η κατάρα των Ατρειδών και λοιπά. Με Ιράν μεριά καμία σχέση.

    Μεζεδάκι λοιπόν, αλλά ορθογραφικό μόνο.

  2. sarant said

    Ωχ, την πάτησα και δεν έχω τη φατσούλα που κοκκινίζει! Έχεις απόλυτο δίκιο, έγινε η διόρθωση.

  3. Ένα περσείδη τον είδα πάντως δέκα μέρες πριν, διαρκεί μέρες το φαινόμενο και απλώς κορυφώνεται τώρα.

    Εγώ όμως θα πάρω μια άλλη αφορμή:

    «επειδή ξέρουμε τον κανόνα ότι τα παλιά τριτόκλιτα δεν κατεβάζουν τον τόνο»

    Πόθεν να τον ξέρουμε, αν όχι από την διδασκαλία των αρχαίων; Η αγελάδα, των αγελάδων, η τράπεζα, των τραπεζών! [και οι φράουλες Μανωλάδος, άλλο πάλι και τούτο!] Πώς να εξηγήσης σε ένα ξένο γιατί συμβαίνει αυτό; Θα μπορούσαμε βέβαια απλώς να παπαγαλίσουμε τις λέξεις, αλλά δεν είναι καλύτερα να μαθαίνουμε;

    Εδώ ας πούμε η Υπερτρισχιλιετής αξιώνει διδασκαλία από το πρωτότυπο νομίζω.

  4. Καλημέρα, καλώς σας βρίσκω.
    Την Κυριακή χάζευα για λίγο στη ΝΕΤ την ταινία «Ουράνια πλάσματα». Σε μια στιγμή η Κέιτ Γουίνσλετ ζωγραφίζει τον Αη Γιώργη να σημαδεύει το δράκο και τη ρωτάν τι ζωγραφίζει. Αυτή απαντά «Saint George» και η απόδοση στα ελληνικά στους υπότιτλους… «τον γιο Γεώργιο»! (πώς και δεν είπαν » τον γιο Γιώργο ή Γιώργη»! Προφανώς άκουσε son George).
    Τα λάθη γίνονται. Το παράξενο όμως είναι ότι λίγο αργότερα που το ξαναείπε, το απέδωσε σωστά. Άρα, μάλλον η δουλειά ήταν πρόχειρη και δίχως επανέλεγχο.

  5. Γρηγόρης Κονδύλης said

    Φίλε Προσκυνητή, καμιά φορά -τι λέω; σχεδόν πάντα- οι υπότιτλοι παρουσιάζουν το εξής λάθος: Γράφει για παράδειγμα ο υποτιτλιστής ο Άγιος Γεώργιος και βγαίνει «Ο ‘γιος Γεώργιος» με μια απόστροφο αντί του Ά. Δεν λέω ότι δεν το είδες καλά, απλώς ότι μπορεί να συνέβη αυτό.

  6. sarant said

    3: Νομίζω ότι τη σωστή κλίση την ξέρεις και χωρίς να έχεις διδαχτεί αρχαία -κανείς δεν είπε «των αγελαδών » κι ας μην είχε πάει σχολείο. Παρεμπιπτόντως, διδασκαλία αρχαίων από το πρωτότυπο συμφωνούμε να γίνεται στο λύκειο.

    4: Μήπως ήταν το πρόβλημα του κεφαλαίου τονούμενου Α; Το «Ά» έχει πρόβλημα σε πολλά παλιότερα συστήματα (κάποιος κωδικός ascii έχει αποδοθεί στραβά) και δεν εμφανίζεται. Οπότε το «Άγιο» μπορεί να τυπώθηκε «γιο».

  7. 5,6: πολύ χαίρομαι όταν βλέπω μια εξήγηση που δε μου περνούσε απ’ το μυαλό. Μάλλον τζάμπα τα έχωσα στον υποτιτλιστή…

  8. Πόσο μάλλον δύο εξηγησεις…

  9. 6, νομίζω υποστηρίζεται και η ριζοσπαστική άποψη του ολοκληρωτικού εξοστρακισμού των αρχαίων, αλλά πιο πολύ είχα στο μυαλό μου τους ξένους: εκείνοι πώς είναι δυνατόν να μάθουν την διάκριση;

  10. «κανείς δεν είπε “των αγελαδών” κι ας μην είχε πάει σχολείο.»
    Όχι, αλλά θυμάμαι π.χ. συμμαθητή μου στο Γυμνάσιο να διαβάζει στην τάξη έκθεσή του για την 25η Μαρτίου και να λέει, γεμάτος πατριωτική έξαρση, «των δάφνων και των δόξων» — και τον καθηγητή, έπειτα από μια στιγμή απορίας, να του λέει «για ξαναδιάβασε την τελευταία φράση!» — Και γενικότερα, πιστεύω ότι αυτή η συγχρονικά ανεξήγητη διαφορά (των βελονών αλλά των ακτίνων) συντελεί σαφώς στη δυσκολία που νιώθουμε στο σχηματισμό της γενικής πληθυντικού των θηλυκών σε -α, π.χ. των ζελεδομπουκιτσων (κάτι θα σου θυμίζει αυτό, Νίκο, άλλωστε την έχουμε ξανακάνει αυτή την κουβέντα…)

  11. Χρηστος said

    Καλημέρα! Κάτι ψιχουλάκια από έναν αγώνα μπάσκετ:
    Μιλώντας για μια μπασκετική μεταγραφή που προκάλεσε ανταλλαγές και λοιπές καραμπόλες, συμπαθής σχολιαστής είπε ότι στη μεταγραφή «συνεπλάκησαν τρεις ομάδες». Φαντάσου με όλους αυτούς τους δίμετρους τι ξύλο έπεσε… Λίγο μετά, όταν η αντίπαλη ομάδα έκανε ένα λάθος, άκουσα το ευρηματικό «Η Ρωσία αυτοκτονεί προσωρινά». Ευτυχώς που δεν αναστήθηκε, έστω και προσωρινά, και τον πήραμε τον αγώνα.

  12. bernardina said

    Αμάν, από πού ν’ αρχίσω!
    (Πρώτα από την καλημέρα, φυσικά 🙂 )

    Πριν από χρόνια, είχαμε μια διαφωνία με μια κυρία που κάποια στιγμή είπε «στην οδό Φραγκιαδών». Υποστήριξα ότι το σωστό ήταν Φραγκιάδων και άρχισε η γνωστή συζήτηση. Γκουγκλίζοντας τώρα, βλέπω ότι τα περισσότερα γράφουν Φραγκιαδών. Να αρχίσω να αμφιβάλλω;…(Αλήθεια, οι Ιωνίδες πού τονίζονται στη γενική τους; Και κάπου άκουσα να λένε ότι είναι «οι χρήστες των χρήστων»). Help!

    Μια άλλη γνωστή μου που έπαιρνε συχνά ταξί (π.κ. -προ κρίσεως 😉 ) έδινε στον ταξιτζή την οδηγία: «Κερατσίνι, από λεωφόρο Αιγάλεω». Κάποια στιγμή ξέχασε να πει «από λεωφόρο», και ο ταξιτζής την πήγε μέσω Αιγάλεω… (όπως λέμε Αθήνα – Τρίπολη μέσω Καβάλας!) Όταν διαμαρτυρήθηκε για την απίστευτη βόλτα, ο ταξιτζής τη ρούμπωσε λέγοντας ότι έπρεπε να του πει «μέσω Αιγαλέου». Την επόμενη φορά λοιπόν που μπαίνει σε ταξί, κι επειδή όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι, λέει στον οδηγό, «από Αιγαλέου» -και εκείνος γυρνά και της απαντά κοφτά: του Αιγάλεω λέμε, μαντάμ. Ξερή η καημένη! Λεπτομέρεια: η κοπέλα είναι φιλόλογος!

    Ασήμαντη λεπτομέρεια αλλά έχει την πλάκα της: το «του *επικεφαλούς» στο Βήμα το διόρθωσαν έπειτα από σχόλιο που τους έστειλα, χωρίς να το δημοσιεύσουν 😆

  13. Χα, χα. Subiit Titillatio. Ο υπό κάτω γάργαλος, που θα έλεγεν ο Αριστοφάνης. «Κατά πισινών», τιτλοφορείται άρθρο του γράφοντος, κατά της «υδαρούς» (έτσι το λέει ο υφολόγος μας ο Λογγίνος), πισινομανίας των Κυπρίων. Και δεν αναφέρομαι στα τρυφηλά οπίσθια, αλλά στην δια της «piscina» επίδειξη. Ο Κικέρων ψέγει τους «piscinarios», Ρωμαίους Συγκλητικούς, όπως ο Λούκουλος κι ο Ορτένσιος, που άφηναν τις υποθέσεις του κράτους για να τρέχουν στα πολυτελή «ιχθυοτροφεία» τους… Πλιτς πλατς, που λέει, ακλίτως, κι ο Πανούσης. Φίλοι, είστε εντρύφημα, καθημερινώς.

  14. «Ο όγκος του συναλλαγού». Από Κυπρία, που στις εποχές της χρηματιστηριακής ρόμπας, είχεν, και αυτή, γίνει αναλύτρια και ανταποκρίτρια οικονομική, στο London Greek Radio. Άλλα τα μάτια του συναλλαγού…

  15. nickel said

    Καλημέρα. Και βέβαια ο Καμιλέρι (ο μεταφραστής του) έμεινε με το «Snack Thief» επειδή είχε ήδη κυκλοφορήσει Σκουμπιντού με τον πιο εύστοχο τίτλο «The snack snatcher».

  16. A certain crazed alien penguin said

    Απορία (επειδή δε θυμάμαι κιόλας): Ο εθνικός κορμός της πολυεθνικής και πολυπολιτισμικής Νομανσλάνδης είναι τελικά οι Κολμυρίδες ή οι Μινούτοι;

  17. Οι Κολμυρίδες είναι μάλλον ο εθνικός κορμός της Ραμονίας, όχι της Νομανσλάνδης.
    (και το ιστολόγιο βουλιάζει στην αυτοαναφορικότητα… 😉 )

  18. Από χτεσινή ανακοίβωση της ΝτοροΣυμμαχίας:
    ‎»σφίγγει ακόμα περισσότερο το βρόγχο στη λειτουργία της αγοράς»

  19. *ανακοίνωση

  20. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια!

    10: Και θα την ξανακάνουμε…
    15: Αυτό δεν το ήξερα, καλημέρα!

    18: Το ανέφερε σε άλλο νήμα χτες ο Θρασύμαχος. Βέβαια περιθώριο σύγχυσης δεν υπάρχει.

  21. marulaki said

    επειδή με έχετε βάλει σε απορίες και νομίζω είναι το σωστό μέρος να ρωτήσω: κούρδισσα;

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=300688

  22. sarant said

    Ναι, Κούρδισσα -όπως και Αράβισσα, και αρχόντισσα και βασίλισσα.

  23. mindkaiser said

    Απορώ με όλους σας που δε γνωρίζετε τους Μινούτους. Άλλωστε, υπάρχει και το σχετικό βαλς…

  24. Alexis said

    #18, Πού είναι το λάθος;

    #21, Ο παλιός κανόνας της ορθογραφίας που έμαθα εγώ στο σχολείο έλεγε ότι όλα τα θηλυκά σε -ισσα γράφονται με διπλό σ. Εξαιρούνται η Λάρισα, η σάρισα και πιθανόν και κάποιο άλλο που δε θυμάμαι.

  25. sarant said

    24: Κανονικά, η θηλιά στο λαιμό είναι βρόχος, και αυτό σφίγγει η κυβέρνηση στην ανακοίνωση. Βρόγχους έχουμε στα πνευμόνια, εξού και βρογχίτιδα.

  26. Alexis said

    Σωστό, δεν είχα σκεφτεί τη διάκριση βρόγχου-βρόχου…

  27. marulaki said

    #22 Μερσί δέσποτα!
    #24 Το πρόβλημά μου δεν ήταν τα δύο σίγμα, απλώς δεν είχα ξανακούσει τη λέξη.

  28. Θρασύμαχος said

    #18+25: πάλι καλά που δεν γράψανε «η κυβέρνηση σφίγγει τα βράγχια της αγοράς»!

    #21+22+27: η κούρδισσα έχει το πρόβλημα ότι ο ηλεκτρονικός ορθογράφος (ο θεός να τον κάνει) τη διορθώνει σε μονό λάμδα, νομίζοντας πως πρόκειται για τον αόριστο του κουρδίζω (βρε μπας και έχουν κοινή ρίζα;).

  29. 12: Μια άλλη γνωστή μου που έπαιρνε συχνά ταξί (π.κ. -προ κρίσεως ) έδινε στον ταξιτζή την οδηγία: “Κερατσίνι, από λεωφόρο Αιγάλεω”. Κάποια στιγμή ξέχασε να πει “από λεωφόρο”, και ο ταξιτζής την πήγε μέσω Αιγάλεω… (όπως λέμε Αθήνα – Τρίπολη μέσω Καβάλας!) Όταν διαμαρτυρήθηκε για την απίστευτη βόλτα, ο ταξιτζής τη ρούμπωσε λέγοντας ότι έπρεπε να του πει “μέσω Αιγαλέου”. Την επόμενη φορά λοιπόν που μπαίνει σε ταξί, κι επειδή όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι, λέει στον οδηγό, “από Αιγαλέου” -και εκείνος γυρνά και της απαντά κοφτά: του Αιγάλεω λέμε, μαντάμ. Ξερή η καημένη! Λεπτομέρεια: η κοπέλα είναι φιλόλογος!

    Μάλλον εννοείτε την οδό Αιγάλεω, που ξεκινάει από τα όρια Πειραιά-Νίκαιας και καταλήγει στο λιμάνι του Πειραιά. Η μητέρα μου, που είναι φιλόλογος, μου έχει διηγηθεί παρόμοια ευτράπελα με οδηγούς ταξί, αν και -ευτυχώς- πρόκειται μόνο για περιπτώσεις ασυνεννοησίας, όχι και απρόσμενης «βόλτας». Με πιο απλά λόγια, εκείνη μιλούσε για την οδό Αιγάλεω και ο οδηγός καταλάβαινε τον δήμο Αιγάλεω. Επειδή το πατρικό μου σπίτι βρισκόταν σε οδό παράλληλη με την Αιγάλεω, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι ο τύπος «Αιγαλέου» είναι συνηθέστατος στον προφορικό λόγο. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ανεπίσημος τύπος, του προφορικού λόγου, έναντι του επίσημου «Αιγάλεω», που βλέπουμε στις επιγραφές, στους χάρτες και αλλού (και που χρησιμοποιείται και στον προφορικό λόγο, σε κάποιο ποσοστό). Πρόκειται για μία ακόμη περίπτωση γλωσσικού λάθους ή «λάθους» ή απόκλισης από τον κανόνα της γλώσσας. Ο τύπος «Αιγάλεω» ως τύπος γενικής δεν είναι οικείος σε κάποιον που δεν έχει διαβάσει σχετικά. Σχηματίζεται λοιπόν τύπος γενικής «Αιγαλέου», σαν να ήταν «το ΑιγάλεΟ» τύπος ονομαστικής και αναλογικά με άλλους τύπους γενικής. Οι περισσότεροι φιλόλογοι μάλλον θα έφριτταν με το «Αιγαλέου», ενώ οι πιο πολλοί γλωσσολόγοι μάλλον θα το δικαιολογούσαν. Εγώ προσωπικά δεν αξιολογώ αρνητικά το «Αιγαλέου», όταν το ακούω, αλλά πάντα χρησιμοποιώ στον προφορικό λόγο το «Αιγάλεω» στη γενική. Είτε με την προσθήκη της λέξης «οδός» είτε γενικά από τα συμφραζόμενα, καταλαβαίνει ο άλλος ότι δεν πρόκειται για τον δήμο Αιγάλεω. Τώρα μάλιστα που δεν μπαίνω καν σε ταξί, αποκλείεται να πάθω ό,τι και η συνάδελφος!

  30. sarant said

    Εύστοχη η διαφοροποίηση των φιλολόγων από τους γλωσσολόγους 🙂

  31. […] αυτό εδώ το σχόλιό μου σε συζήτηση για τη γλώσσα: «Μια άλλη […]

  32. Ο Νικοκύρης παρετήρησε «Εύστοχη η διαφοροποίηση των φιλολόγων από τους γλωσσολόγους».
    Δεν ξέρω κανένα γλωσσολόγο που να είχε έστω και π.Κρ. λεφτά για ταξί.

  33. bernardina said

    Σκύλε, μην… υπομονεύεις τη συζήτηση! (Θέ μου δίνε μου υπονομή…)

    Όχι, δεν τρελάθηκα. Από εδώ το ξεσήκωσα:

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=414691

    «Η κυβέρνηση κατηγορεί την ΑΔΕΔΥ για υπομόνευση δημοσίου συμφέροντος
    Ο κ. Μόσιαλος σημείωσε ότι η υπομόνευση θα αντιμετωπισθεί με πειθαρχικά μέσα»

    Ρε δεν κάνω πλάκα σας λιέου! 😆

  34. sarant said

    32: 🙂

    Μπερναρντίνα, κάνε…. υπονομή!

  35. bernardina said

    Trying, chief. Trying really hard, like… 😆

  36. sarant said

    Κι ένα φρέσκο:
    Τιμωρήθηκε από την Ουέφα ο Ολυμπιακός Βόλου, αλλά οι… Θεσσαλείς έχουν παράπονα από τη διαδικασία.
    http://www.nooz.gr/sports/pentaetis-europaikos-apokleismos-gia-olumpiako-volou

  37. Θρασύμαχος said

    #36: πάλι καλά που δεν τους έκανε και Θεσσαλής, για να μας δείξει ότι ξέρει και τα ιδιωματικά όπως Αχαρνής, Ιππής κλπ

  38. Το βιβλίο του Καμιλέρι στα γερμανικά έγινε «Ο κλέφτης των γλυκών πραγμάτων». Λέτε να έφταιξε η Μερέντα;

  39. νέο kid στο block said

    Αχ, πολύ γέλιο ρε παιδιά! Να είστε καλά!
    Η Θεσσαλείς (θεσσαλική σύνταξη, όπως λέμε η Μήτσους, η Λάκς κλπ) μ’εχ ζαλίς κυρ Νικάκ 🙂

    Τιτανοτεράστια και παμμέγιστη Μπέρνα, τι λαυράκι είναι αυτό που έβγαλες κορίτσαρέ μου! 🙂

    Να θυμίσω απλά ότι ο σερ Μόσιαλος είναι γνήσιο τέκνο του Λάντον σκούλ οφ εκονόμικ στιουπίντιτι (μνημόνι κι άγιος ο θεός) και αρχικά προοριζόταν από το ιερατείο, να αφαλοκόψει τους φαρμακοποιούς και γενικά να προχωρήσει την ‘επιχείρηση Φινλανδοποίηση’ στα της υγείας ,αλλά μάλλον κάτι δεν κούμπωνε καλά στον ΓΑΠειο ανασχηματισμό και τελικά έγινε κυβερνητικός εκπρόσωπος.
    Πάμε τώρα στο λινκ της Μπέρνας:

    ‘’Προφανώς, θα τα βάλουμε και με τις ίδιες μας τις σάρκες’’ (!!)
    Πςςςςςς! Τι πες τώρα ρε ωμοβόρε και σαρκοβόρε γίγαντα , ανατριχιάσαμε…προφανώς.

    ‘’Δεν προέχει να σωθεί ο κομματικός πατριωτισμός του ΠαΣοΚ, της Ν.Δ. ή οποιουδήποτε άλλου κόμματος’’ (!!)
    Πω ,πω ρε παιδιά ,υπήρχε τόσο καιρό κομματική ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα που κινδύνευε, αλλά δεν προέχει να σωθεί τώρα, ε;…για αργότερα βλέπουμε υποθέτω…

    ‘’..υπήρχαν και πολιτικές τάσεις μη καλές όσον αφορά την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων’’
    Μη καλές πολιτικές τάσεις ε; …όπως λέμε μη καλό σπυρί στον κώλο, ένα πράμα;

    ‘’Είμαστε, όμως, σε μια άλλη φάση ωριμότητας τώρα, όπου όταν λες δεν εισπράττω, αυτό δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Αυτό σημαίνει υπονομεύεις το συμφέρον του ανέργου που θέλει να βρει δουλειά και για να βρει δουλειά».

    Εδώ πια παραιτούμαι και καλώ τον κο Σαραντάκο να απονείμει κάποιο βραβείο στην παραπάνω φράση.:-)
    Δε μπορεί ,θα υπάρχει κάποια κατηγορία , ξέρω γω …σαφούς διατύπωσης ή μοσιαλικής σύνταξης ή κάτι τις τέλος πάντων αξιοθαύμαστο.

  40. rogerios said

    Πάντα αναρωτιόμουν από πού ψωνίζουν κυβερνητικούς εκπροσώπους, αλλά θα μείνω με την απορία… 🙂

  41. νέο kid στο block said

    Minuto per minuto
    βρήκαμε τον Μινούτο
    που κλέβει τη μερέντα
    κάτω από μεσημβρίας τέντα.
    Ταχιά στη Νομανσλάνδη!
    Σαράντ, νονός με λάδι!

    Ουέφα , είσαι μάνα και πονείς,
    μη τιμωρείς τις Θεσσαλείς
    που ’χουν και Μπέο, εντός ‘στενής’…

    Σάρκα θα φάει… προφανώς
    Του ΓΑΠ εκπρόσωπος τρανός
    και βρόγχο στο λαιμό εξάλλου
    της ΑΔΕΔΥ, υπό Μοσιάλου

  42. sarant said

    38: Τελικά είναι διαδεδομένο το φαινόμενο να μεταφράζουν τον τίτλο χωρίς να έχουν διαβάσει το βιβλίο 🙂

    39-41: Νεοκίντ, να είσαι καλά, εξαιρετικά!

  43. Παρακαλείται επομένως η ληξιαρχική υπηρεσία της Νομασλάνδης να πράξει τα δέοντα

    Nικοκύρη κι εσύ «Νομασλάνδης; » Κι εγώ ξεχνάω συνέχεια το ν (Νομανσλάνδης) αν και πιέζω τον εαυτό μου να το βάλει. Νομίζω αν το λέγαμε προφορικά θα το καταργούσαμε…

  44. 41 Πολύ καλό!

  45. Δεν υπάρχει! (κυριολεκτικά). Μόλις γκούκλισα τη Νομανσλάνδη και βρήκα 972 αποτελέσματα!

  46. Μπουκανιέρος said

    «merenda στα ιταλικά είναι το κολατσιό»

    Πράγματι. Εδώ το λέμε «μαρέντα».
    Και το κολατσιό είναι (ή τουλάχιστον ήταν) άγνωστη λέξη, παρα την επίσης ιταλική (υποθέτω) καταγωγή.

    «Εύστοχη η διαφοροποίηση των φιλολόγων από τους γλωσσολόγους» (σχ. 30)

    Αυτό γράφτο κάπου με χρυσά γράμματα.
    Και οι δεύτεροι θα γέλαγαν πολύ με τους κανόνες των πρώτων για τον τονισμό της γενικής του πληθυντικού.
    Καθώς μάλιστα μπερδεύονται κι οι πρώτοι, από μόνοι τους, με δαύτους.

  47. MaPa said

    γιατί βρε Μπουκανιέρε δεν το ξέραμε το κολατσιό;
    Όταν μας ετοίμαζε η μαμά μας το ψωμάκι με τυράκι να πάρουμε στο σχολείο, και κάναμε ότι το ξεχνούσαμε για να πάρουμε λουκουμά «το κολατσιό» σου δεν μας φώναζε;

  48. sarant said

    45: Είδες, δημιουργούμε ορολογία! 🙂

    47: Φαντάζομαι ότι εννοεί πως στην Κέρκυρα όταν ήταν παιδί δεν το ήξεραν.

  49. MaPa said

    46 & 48 Χίλια σόρρια.
    Το πήρα σαν χρονικό (ότι δηλαδή είναι καινούρια λέξη) και όχι σαν τοπικό (φατσούλα που κοκκινίζει)

  50. ΣοφίαΟικ said

    Και φυσικά είχαμ εκαι τη διαφημιση στην τηλεόραση (ασπρόμαυρη) που έλεγε: το κολατσιό μου, Μερέντα.

  51. Θρασύμαχος said

    Ηττοπαθείς σας βρίσκω: τόσην ώρα ασχολείσθε με τη μερέντα και κανείς δεν βρέθηκε ν’ αποκαλύψει ότι πρόκειται περί επωνυμίας ελληνικωτάτης, καθώς ετυμολογείται από το ομώνυμον όρος της Αττικής http://www.ese.edu.gr/media/arxio_spileon/presentations/mereda/mereda.html

  52. Ηλεφούφουτος said

    Εγώ θα κρατούσα και μια πισινή για τον «Κλέφτη της Μεσημβρίας», ότι δηλαδή συνειδητά δεν το μετέφρασαν π.χ. κλέφτη κολατσών (ή προάριστων!), που για τίτλος και μένα μου φαίνεται ψιλοαπαράδεχτος, και διαλέξανε έναν τίτλο που παραπέμπει σε κάτι μεταξύ Κλέφτη της Βαγδάτης και Εξπρές του Μεσονυκτίου. Βέβαια, αν θυμάμαι καλά, ο εν λόγω κλεφτράκος δεν χτυπούσε μεσημέρι.

    Κολατσό το ξέρω από παιδί, απ τον μπαμπά που του ετοίμαζε η μαμά το κολατσό του για τη δουλειά αλλά κι από τη διαφήμιση, που λέει η Σοφία. Μου χτυπούσε μάλιστα περίεργα, γιατί εγώ το είχα συνδυάσει με φαγητά όπως σάντουιτς με ομελέτα. Πολύ περισσότερο μού χτύπησε περίεργα στην Τσεχία, όπου κολατς λένε διάφορα γλυκά σνακ, όπως την τάρτα με δαμάσκηνα.

    Δεν είναι όλοι οι γλωσσολόγοι πρόθυμοι για διαζύγιο με τη φιλολογία. Ο Μπαμπινιώτης έχω την εντύπωση ότι καθόλου δεν θέλει να γίνεται αυτό ξεκάθαρο. Εδώ που τα λέμε, και για τον πολύ κόσμο γλωσσολόγος είναι ένας φιλόλογος ακόμα πιο αυστηρός και ρυθμιστικός σε θέματα γλώσσας, εξού και ατάκες του τύπου «να προσέχουμε πώς μιλάμε, έχουμε και γλωσσολόγο εδώ», η έμπρακτη επιβεβαίωση δηλαδή του «παραδόξου του παρατηρητή» που επισήμαναν οι κοινωνιογλωσσολόγοι.

  53. Στην εφαρμογή Locations στα Android εξυπνόφωνα, όταν ζητάς να σου δείξει οδηγίες πώς θα κατευθυνθείς από το σημείο Α στο σημείο Β του χάρτη, σου δίνονται δυο επιλογές:

    Οδικώς, και Πεζώς

  54. ppan said

    Πω πω, λείπω φαίνεται καιρό από την Ελλάδα και τα ξέχασα όλα! Ακούω ένα δελτίο καιρού «προσκιαρες βροχές»: μα καλά, όλες σχεδόν οι βροχές δεν είναι πρόσκαιρες -εξαιρώ τον κατακλυσμό: πώς λέγαμε παλιά; σύντομες; Παμε παρακάτω: επόμενο δελτίο καιρού,σε άλλο κανάλι: «πρόσκαιρη όμβροι»!! Γαμώτο, κι η βροχή έγινε απαγορευμένη λέξη; είχα μείνει στο «σπίτι» (το σωστό: οικία)!

  55. ppan said

    ωχ, μούφυηγαν κάτι ορθογραφικά που βγάζουν ματι, συγνώμη

  56. tomoly said

    Καλησπέρα!

    Αυτό που κάνει πάταγο, πλέον, είναι το «κυριολεκτικά»! Νομίζουν ότι σημαίνει «σαν» + έμφαση, ή κάτι ανάλογο. Εντελώς, πάντως, αντίθετο με το …κυριολεκτικό «κυριολεκτικά». Άκουσα, προχθές, τον Άκη Παυλόπουλο να λεει: «Η κύβερνηση βρίσκεται, κυριολεκτικά, στην κόψη του ξυραφιού'». Ξουράφι, ο διαμορφωτής γνώμης. (Καλά, αυτός, ειδικά, …ξυρίζει τον Κοεμτζή στην ανηφόρα!). Αυτό θυμάμαι τώρα. Το ακόυω, όμως, πάνω από δυο – τρεις φορές την ημέρα.

    Λοιπόν, δεν μπορεί να είναι τυχαίες τόσες πολλές συμπτώσεις ύπαρξης βλακών & αμόρφωτων σε θέσεις κεντρικών διαμορφωτών γνώμης = παρουσιαστών ειδήσεων & ενημερωτικών εκπομπών. Εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από το φυσιο- λογικό: ψάχνεις με τον φακό να βρεις κανέναν, έστω, και υποφερτά συγκροτημένο άτομο. Εδώ έχει γίνει μόδα η πρόσληψη …ψευδών, σε θέσεις με αντικείμενο την εκφορά λόγου! Ειδικά, στον Σκάει. Ψευδός να λέει …ειδήσεις; Όπως λέμε …μύωψ σκοπευτής; Ντερέκι τζόκευ; Χωλός ποδοσφαιριστής και τέτοια. Γι΄αυτό σας λέω: Υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός, αν ισχύει το «ουδέν χρήμα μάτην γίνεται». Ή δώστε μου μια άλλη εξήγηση, τέλος πάντων, εσείς…

    Οικοδεσπότα, άμα άνοιγες μια σελίδα που να μπορεί, κάθε μέρα, ο καθένας να βάζει ό,τι βρίσκει, σε γραπτά, σε ράδια και τηλεοράσεις, θα γινότανε το «έλα να δεις». Ελληνοφρένεια.

    Αδώ έχω μαζέψει ορθογραφικά κλπ λάθη λόγου που συναντούσα στα μπλόγκια: http://gkdata.wordpress.com/2036-2/

  57. νέο kid στο block said

    Τελικά στο nooz.gr (το σάιτ στο οποίο γράφτηκε το θρυλικό ‘’Οι Θεσσαλείς’’) έχουν ένα θεματάκι , ειδικά στους τίτλους των άρθρων… 🙂

    http://www.nooz.gr/economy/ikanopoiisi-rompai-ta-metra-litotitas-pou-elave-o-mperlouskoni
    http://www.nooz.gr/world/anaparastasi-tis-epi8esis-me-tous-69-nekrois-ekane-o-mpraivik-sto-nisi-outogia
    http://www.nooz.gr/greece/skafos-me-67-la8rometanastes-netopistike-sta-xania

  58. νέο kid στο block said

    Που να προστρέξουμε εμείς, πρόεδρεεεε;; 🙂

    http://www.nooz.gr/greece/prostrexoume-sti-xari-tis-na-voi8isei-tin-patrida

  59. οἱ Μινοῦτοι θὰ φανοῦν πολὺ χρήσιμοι στὴν Νομανσλάνδη!

  60. voulagx said

    Απο μινουτο σε μινουτο αναμενεται να καταφθασουν οι Μινουτοι στη Νομασλανδη, ελεω Κορνηλιου!

  61. -Γιατί ὁ Τὲν Μπὰξ δὲν πυροβολεῖ μὲ τὸ καναπουτσάρ του σήμερα;
    -Εἶν’οἱ Μινοῦτοι νὰ καταφθάσουν κι αὐτοὶ βαριοῦνται πυροβολισμοὺς καὶ τὰ παρόμοια.

  62. sarant said

    60: Μόλις έξι μινούτα πέρασαν… 🙂

  63. voulagx said

    -Ουν μινουτο, πρεγκο!
    -Πως τον θελετε,κυριε, ψητο ή τηγανητο;

  64. Eponomos said

    Κόμης Μηδέν μετάφραση του Count Zero !

    Διάβασα τον τίτλο και επέλεξα να μην ανοίξω το βιβλίο. Το κάνω τώρα μιας που υπάρχει ακόμη στη βιβλιοθήκη μου :
    «Έριξαν ένα κυνηγόσκυλο κρούσης στα χνάρια του Τέρνερ στο Νέο Δελχί, το ρύθμισαν στις φερομόνες του και στο χρώμα των μαλλιών του.»
    Δύο λάθη (εκτός κι αν υπάρχουν κρουστικά κυνηγόσκυλα στο βιβλίο, άλλωστε είναι ΕΦ) στην πρώτη πρόταση του βιβλίου.
    Καλά έκανα και δεν το είχα ανοίξει τόσα χρόνια…

    To θέμα των κακών μεταφράσεων μπορεί να βγάζει γέλιο όμως δεν είναι αστείο.
    Θυμάμαι ακόμη την τσαντίλα μου όταν πιτσιρικάς δεν έβγαζα άκρη με το μύθο του Σίσυφου λογω μιας σαδιστικής μετάφρασης, ή με την Κοινωνία του Θεάματος την οποία μόνο ένας Άδωνις Γεωργιάδης θα μπορούσε να έχει μεταφράσει με τόσο υπομονευτικό τρόπο, θέλωντας να δικαιώσει τον χαρακτηρισμό θολοκουλτουριάρηδες. Δεν έχω τις συγκεκριμένες εκδόσεις στην κατοχή μου, περνάγαν από χέρι σε χέρι. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση τότε (τώρα πια δεν μου κάνει) είναι ότι όλοι εκτός απο μένα δεν είχαν κανένα πρόβλημα. Αν σκεφτούμε ότι η πλειοψηφία της γραπτής γνώσης μας παραδίδεται μεταφρασμένη, συνήθως αρπακολατζίδικα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι διαμορφώνει αρπακολατζίδικες νοοτροπίες. Κι αυτό αφορά αυτούς που διαβάζουν κανονικά βιβλία (όχι του τύπου «H προδομένη ζωή της Μαρίας»), δηλαδή ένα αμελητέο ποσοστό του πληθυσμού.

  65. voulagx said

    Απο το βιβλιο «Σερλοκ Χολμς, Το σημαδι των Τεσσαρων», εκδοσεις Αναστασιαδη:

    «Οι αυτοχθονες κατοικοι των νησιων Άνταμαν ενδεχομενως ειναι οι πιο βραχυσωμοι ανθρωποι της γης, παρ’ ολο που μερικοι ανθρωπολογοι ισχυριζονται οτι οι πιο βραχυσωμοι ειναι οι Ανθρωποι των Θαμνων της Αφρικης, οι Ινδιανοι Ντίγκερ της Αμερικης και οι Τέρα Ντελ Φουέγκιανς.»

    Στην αρχη νομισα οτι οι Τέρα Ντελ Φουέγκιανς ειναι καποια, αγνωστη σε μενα, φυλη της Νομανσλανδης.

  66. sarant said

    64: Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, αυτά τα πράγματα πρέπει να τα γνωρίσει κανείς στην κατάλληλη ηλικία -αν είναι λάθος μετάφραση ο τίτλος είναι τρομερό. Αλλά είναι λάθος ή λογοπαίγνιο του συγγραφέα;

    65: Η Νομανσλάνδη απέκτησε κι άλλη φυλή…

  67. Eponomos said

    Λογοπαίγνιο του συγγραφέα είναι, αλλά πιθανότατα δεν έχει καμία σχέση με την ελληνική απόδοσή του (μόνο κάποιος που έχει διαβάσει το βιβλίο στο πρωτότυπο μπορεί να μας διαφωτίσει αν υπάρχει αναφορά στο ψευδώνυμο του πρωταγωνιστή με την έννοια «κόμης»). Στο αρχικό σχόλιο είχα σκοπό να βάλω το σύνδεσμο στη wikipedia
    Count Zero, όπου αναφέρει την εξήγηση για τον τίτλο που παραθέτει ο συγγραφέας στο εσώφυλλο. (Αν μπορείτε, αλλάξτε το λινκ στο αρχικό σχόλιο).

    Γενικότερα όμως στο θέμα των μεταφράσεων το μεγαλύτερο πρόβλημα, κατά την άποψή μου, δεν είναι τα διάσπαρτα λάθη αλλά η κατακρεούργηση της ροής του λόγου, ειδικά όταν προσπαθείς να αντιστρέψεις τη μετάφραση στα αγγλικά (από ό,τι έχω καταλάβει τα περισσότερα βιβλία μεταφράζονται από τα αγγλικά) και να την ξαναμεταφράσεις για να βγάλεις νόημα.
    Έχω δε την εντύπωση ότι αυτό το φαινόμενο είναι πολύ έντονο σε πολιτικά κείμενα ειδικά παλιότερων εκδόσεων (αν και σε αυτές τις περιπτώσεις μάλλον τα γαλλικά είναι η γλώσσα αναφοράς). Άραγε το Κεφάλαιο έχει μεταφραστεί ολόκληρο στα ελληνικά, σε έκδοση που να διαβάζεται, ή απλά έξακολουθούμε να έχουμε μια προφανή εξήγηση για το φαινόμενο ΚΚΕ και τον ελληνικό «αριστερό» λόγο;

  68. Ein Steppenwolf said

    Η «Ευδαίμων Αραβία» έγινε «Ευτυχισμένη» απ’ το ΑΠΕ:
    Δείγματα του πολιτισμού αυτού ανακαλύφθηκαν κοντά στην Άμπχα, στην επαρχία Αασίρ, η οποία στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα της «Ευτυχισμένης Αραβίας» (Υεμένη).

  69. voulagx said

    Στο #65 οι «Ανθρωποι των Θαμνων» (= bushmen= Βουσμανοι) αιτουνται Νομανσλανδικη υπηκοοτητα. Τι λεει το Συμβουλιο του Ντην επ΄αυτου;

  70. sarant said

    Κανονικά, δεν έχουμε γέννηση ανύπαρκτου, αλλά παραμόρφωση υπαρκτού. Άρα, δεν εντάσσονται στη Νομανσλάνδη, αλλά στην Απωνία, τη χώρα των Αγνώριστων.

  71. ein Steppenwolf said

    Γκάλεν, πρωτοπόρος της αλχημείας:

    Πέντε αιώνες μετά το 1525, αφότου ο Παράκελσος, από τους προδρόμους της σύγχρονης Χημείας, μάζεψε όλους τους γιατρούς, φαρμακοποιούς και χημικούς της βασιλείας και έβαλε φωτιά στα συγγράμματα του Γκάλεν, του Αβικένα και των άλλων πρωτοπόρων της αλχημείας.

  72. sarant said

    Ωχ! Ωχ-ωχ! Ευτυχώς ένας Θεοτούμπης στα σχόλια των αναγνωστών επισήμανε τον Γκάλεν -αλλά είναι φοβερή πατάτα. Κάποτε είχα διαβάσει σε μια παλιά μετάφραση (από τα ρώσικα) για έναν Γκερακλίτ, αλλά τούτο είναι χειρότερο διότι υποτίθεται πως δεν είναι μετάφραση.

  73. Μπουκανιέρος said

    71-72 Και σαν καραβίδα, αξιόλογη είναι.

  74. rogerios said

    Λολ και καραλόλ!!! Το άρθρο που παραθέτει ο Λύκος στο 71 είναι μεγαλειώδες! Ο Παράκελσος ως μουτζάχηντ της ορθής λογικής, πολέμιος του αποκρυφισμού και δη της αστρολογίας είναι από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό (βλ. λ.χ. το λήμμα της Βίκι για τον Παράκελσο : «Astrology was a very important part of Paracelsus’ medicine, and he was a practicing astrologer — as were many of the university-trained physicians working at this time in Europe. Paracelsus devoted several sections in his writings to the construction of astrological talismans for curing disease, providing talismans for various maladies as well as talismans for each sign of the Zodiac. He also invented an alphabet called the Alphabet of the Magi, for engraving angelic names upon talismans»). Νομίζω ότι το άρθρο των ΝΕΩΝ αξίζει ένα ειδικό βραβείο.

    Πάντως, η μεταγραφική περίοδος για τα πρωταθλήματα Νομανσλάνδης και Απωνίας αποδεικνύεται συναρπαστική. Ο Γκάλεν ήταν το αμυντικό χαφ που χρειάζονταν οι Αγνώριστοι. Θα συνδυάζεται άψογα με τον Χάντριαν στο ρόμβο με τον οποίο συνηθίζει να αναπτύσσεται η ομάδα… 🙂

    Ήμαρτον, που λέει και μια ψυχή.

  75. rogerios said

    Πάλι βλακεία έκανα με το λινκάκι. Ελπίζω τώρα κάτι να γίνει.

  76. μὰ τὸν Ἅγιο Γκράαλ, δὲν κατάλαβα ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν Γαληνό! Ἔχω πάθει πολιτιστικὴ καταπληξία, πρέπει σύντομα νὰ γράψω κάτι στὸ Νομανσλανδικὸ σήριαλ,

  77. πάντως ἀφ’οὗ ὁ ἀρθρογράφος ἐντρύφησε στὸν Γκάλεν καὶ μπέρδεψε τὴν βασιλεία μὲ τὴν Βασιλεία, ἀνέλαβε νὰ μᾶς διαφωτίσει κιόλας γιὰ τὸ ἂν ὑπάρχουν ἢ ὄχι δαιμόνια. τὸ Features βρῆκε τὸν πρῶτο του ἀρθρογράφο!

  78. voulagx said

    Και ειναι φιλολογος εκπαιδευτικος, δικαιολογειται να κανει τετοια χοντρα λαθη;

  79. ein Steppenwolf said

    71-78:
    Ο ιστότοπος του αρθρογράφου (http://www.xkatsikas.gr) οδηγεί στη διεύθυνση http://alfavita.gr, όπου πληροφορείται κανείς για τα 18 βιβλία του αρθρογράφου (μαζί με τις επανεκδόσεις: 24), μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και «Η εκπαίδευση της αμάθειας».

    Μπορεί να πέρασε τον Γκάλεν γι’ άραβα αλχημιστή.

    Για τον άλλο «πρωτοπόρο της αλχημείας», τον Αβικέννα, η Wikipedia γράφει:
    As a chemist, Avicenna was one of the first to write refutations on alchemy, after al-Kindi. Four of his works on the refutation of alchemy were translated into Latin […] In one of these works, Ibn Sīnā discredited the theory of the transmutation of substances commonly believed by alchemists:
    Those of the chemical craft know well that no change can be effected in the different species of substances, though they can produce the appearance of such change.

  80. rogerios said

    @voulagx και ein Steppenwolf (78-79)

    Αγαπητοί φίλοι, δεν ξέρω τι να πω. Νόμιζα ότι ο κύριος ήταν δημοσιογράφος απόφοιτος του ΙΙΕΚ «Στερεότυπο»… Φιλόλογος, με 18 βιβλία, συγγραφέας του «Η εκπαίδευση της αμάθειας»… Τι λέτε ρε παιδιά…

    Όπως προείπε κι ο Μπουκάν, η επίμαχη πρόταση είναι καλή για καραβίδα. Και δεν είναι η μόνη… Το άρθρο έχει ολόκληρη πιατέλα με καραβιδάρες εκλεκτές. Τελικά νομίζω ότι χρειάζεται κάποιο ειδικό βραβείο (λ.χ. «Τσαρλατάνος 2011») για όλους αυτούς τους γενναίους που αντιστέκονται στον ευνουχισμό που επιβάλλει η απαίτηση για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, στοιχειώδη έλεγχο των στοιχείων και ελάχιστο επαγγελματισμό.

  81. http://www.tanea.gr/vivliodromio/?aid=4652345

  82. http://www.biblioasi.gr/author_info.php?authors_id=60805

    ἐμένα μοῦ ἦταν γνωστὸς ὡς ἀρθογράφος τῶν Νέων, νομίζω πὼς εἶχε πολιτευτῆ κάποτε καὶ ὡς ὑποψήφιος δημοτικὸς σύμβουλος.

  83. rogerios said

    Φίλε Κορνήλιε,

    το λιγότερο που περιμένω από σένα είναι να παρουσιάσεις το πλήρες ρόστερ των ομάδων Νομανσλάνδης και Απωνίας. Θέσεις, σύστημα κι αγωνιστική τακτική τα φτιάχνουμε από κοινού αργότερα.

  84. sarant said

    81: Πάντως «κλέβει» ο Γεωργουσόπουλος στο τέλος. Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά ισχυρίζομαι ότι και από τους μαθητές που πέρασαν τις εισαγωγικές το 1955, πολύ λίγοι θα περνούσαν τα ίδια μαθήματα αν ξαναέδιναν εξετάσεις ως φιλόλογοι 15 χρόνια αργότερα.
    Μπορεί η μέση εκπαίδευση των 80 μαθητών ανά τάξη να εκπαίδευε καλύτερα τους μαθητές απ’ό,τι σήμερα (αν και το βρίσκω εξαιρετικά απίθανο) αλλά δεν αποδεικνύεται έτσι.

  85. ἔχμ, γκούχου γκούχου, ἀπὸ ἀθλητικὰ καὶ ποδοασφαιρικὰ δὲν σκαμπάζω, ἀλλὰ σκοπέυω νὰ σχεδιάσω μία πολεμικὴ σύρραξι ὁσονούπω.

  86. πάντως εἶναι στατιστικῶς ἀποδείξιμο, ἂν ὄχι ἀποδεδειγμένο, ὅτι ἕνας ἀπόφοιτος τοῦ τότε ἑξαταξίου εἶχε ἀκροασθῇ περισσότερες ὧρες α.ε. ἀπὸ ἕνα σημερινὸ πτυχιοῦχο τοῦ κλασσικοῦ, ἂν αὐτὸ ἔχει κάποια ἀξία (ποὺ πιστεύω πὼς ἔχει).

  87. sarant said

    86: Εννοείς από σημερινό πτυχιούχο Φιλοσοφικής; Πώς έχει η απόδειξη;

  88. πρέπει νὰ θυμηθῶ ποῦ ὑπῆρχαν τὰ στοιχεῖα

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/10/22/kakridisarxaia/ σχ.59-60 τὸ συζητούσαμε ἀπὸ τότε

  89. voulagx said

    Παλι απο το βιβλιο του #65.

    «…Η τεχνη της εξηγησης μυστηριων ειναι, ή θα ‘πρεπε να ειναι , μια ακριβης επιστημη και θα ‘πρεπε κανεις να την αντιμετωπιζει με ψυχροτητα και χωρις συναισθηματισμους. Εσυ [ο Σερλοκ Χολμς απευθυνεται στον Ουατσον] προσπαθησες να τη χρωματισεις με ρομαντισμο, πραγμα που παραγει το ιδιο αποτελεσμα με το να ασχολιοσουν με μια ιστορια αγαπης ή με μια απαγωγη, ενω θα ειχες να κανεις με το πεμπτο θεωρημα του Ευκλειδη».

    Υποψιαζομαι – δεν μπορω να το αποδειξω – οτι η προταση «οι μαθηματικοι της Νομανσλανδης εχουν αποδειξει το Ευκλειδιο αιτημα» ειναι αληθης. Μπορει να το αποδειξει κανεις;

  90. Μπουκανιέρος said

    81-84 Α, προσχώρησε και ο Γεωργουσόπουλος στον εκσυγχρονισμό;
    Πάντως η Αννούλα φαίνεται αποφασισμένη να μη σταματήσει στο 1955 αλλά να πάει ακόμα πιο πίσω.

  91. Υποψιάζομαι -και μπορώ να τ’ αποδείξω- ότι ούτε το 55 τα Θρησκευτικά, η Ιστορία και τ’ Αγγλικά δεν μετρούσαν τριπλά απ’ τη Φυσική και τη Χημεία, όπως σήμερα· ούτε καν στο κλασικό.

  92. ein Steppenwolf said

    Εκτός απ’ τον εξακολουθητικό μέλλοντα υπάρχουν και οι «εξακολουθητικοί βιασμοί», τουλάχιστον στη Βολιβία (serial rapes). Τα δύστυχα θύματα βιάζονταν «κατ’ εξακολουθητικό τρόπο». Δηλαδή; Αδιάκοπα; Αδιάλειπτα;

    Δε θα ‘τανε καλύτερη η απόδοση «κατά συρροή», «κατ’ εξακολούθηση» ή «επανειλημμένα»;

  93. Νέο Kid στο Block said

    Αντιγράφω από σημερινό άρθρο του nooz.gr με τίτλο ‘’Η φορολογία, δείκτης ευτυχίας των πολιτών ‘’
    ‘’Όσο περισσότερο προοδευτική είναι η φορολογία σε μια χώρα – δηλαδή όσο περισσότερο πλούσιος είναι κάποιος, να πληρώνει αναλογικά μεγαλύτερους φόρους – τόσο πιο ευτυχισμένη αισθάνεται συνολικά η κοινωνία.
    Αντίθετα, όσο πιο «επίπεδο» γίνεται το φορολογικό σύστημα – δηλαδή όλοι, ανεξαρτήτως εισοδήματος, να πληρώνουν φόρους με τον ίδιο ή παρόμοιο συντελεστή – τόσο μεγαλύτερη δυσφορία επικρατεί στους πολίτες, σύμφωνα με μια έρευνα αμερικανών ψυχολόγων.’’
    Πολύ σοφοί οι αμερικανοί ψυχολόγοι επιστήμονες, ανακάλυψαν την …πατρίδα τους.
    Δεν έχει πολύ πλάκα η διαπίστωση πραγμάτων ,που θα τα αναγνώριζε και ένα νεογνό ως αληθή, να ενδύονται τον μανδύα του επιστημονικού πορίσματος; Μα τόση αναδουλειά πια η επιστήμη ρε γμτ; 🙂

  94. Philippos said

    (12) «οι επικεφαλείς»: «Πώς να εξηγήσουμε ότι οι κκ. Μεϊμαράκης και Θεοδωράκης, δηλαδή οι επικεφαλείς του στρατοπέδου των (κατά κράτος) ηττημένων, να έχουν γίνει οι εγκεκριμένοι εκφραστές της γραμμής που ακολουθεί η ελληνική πλευρά και να περιφέρονται δεξιά και αριστερά θέτοντας τους όρους τους;» (http://www.thepressproject.gr/article/79084/Apo-ton-paralogismo-stin-tragodia)

  95. sarant said

    Το είχα προσέξει και το έχω στα αυριανά μεζεδάκια.

  96. Βάγια said

    Ενδιαφέρον πραγματικά αυτό με τον τίτλο του κλέφτη της μεσημβρίας! Εγώ, διαβάζοντας το βιβλίο, δεν είχα μπορέσει να καταλάβω τη σύνδεση υπόθεσης-τίτλου αλλά δεν αναρωτήθηκα, καθώς όλη η σειρά του Μονταλμπάνο έχει κάπως εφετζούδικους τίτλους και συχνά βασίζονται σε μια λεπτομέρεια της πλοκής. Πάντως, μπορεί να μην είναι μεταφραστικό λάθος ακριβώς, παρά επιλογή, για να φανεί πιο εντυπωσιακό, καθώς Ο κλέφτης των κολατσιών ακούγεται κάπως κωμικός.
    (Ώστε, η μάρκα του γνωστού αλείμματος φουντουκιού σημαίνει στα ιταλικά κολατσιό! Τι μαθαίνει κανείς!)

  97. Γς said

    και το δικό μας κολατσιό στα ιταλικά πρωινό.

    Πτι ντεζενέ, μπρέκφαστ.

    Μην τα μπερδέψουμε σαν εκείνο το καμάκι που ανοίγει το πρωί το παράθυρο και της λέει «Γουάρ ε γοάντερφουλ μπρέκφαστ!»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: