Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κακοποίηση στη νήσο Χενς

Posted by sarant στο 17 Αύγουστος, 2011


 

Ακόμα δεν πέρασε το καλοκαίρι, οπότε τα άρθρα του ιστολογίου είναι πιο αραιά, πιο μικρά και πιο ελαφριά. Μεζεδάκια τις πιο πολλές φορές, και μάλιστα σε μικρό πιατάκι, όχι σε πιατέλα.

Το πρώτο μεζεδάκι δεν θα το ανέφερα καν αν δεν ήταν στον τίτλο. Είδηση στο ηλεΒήμα, τίτλος: Αναπαράσταση στο νησί Ουτόγια με τον Μπρέιβικ παρών. Πιο ενδιαφέρον βρίσκω ότι καταμεσίς στο εορταστικό τριήμερο του Δεκαπενταύγουστου βρέθηκαν τέσσερις αναγνώστες να σχολιάσουν το λαθάκι και, ακόμα πιο ενδιαφέρον, ότι βρέθηκε υπεύθυνος στο ηλεΒήμα που έκανε τον κόπο να το διορθώσει, και μπράβο του, κι έτσι τώρα γράφει «με τον Μπρέιβικ παρόντα» -βέβαια, το λάθος έχει αναπαραχθεί σε δεκάδες άλλους ιστότοπους, όπως συμβαίνει πάντα.

Το δεύτερο μεζεδάκι, που μου δίνει και τον μισό μου τίτλο, μπορείτε να το βρείτε στο ηλεΒήμα , στην Καθημερινή και σε εκατοντάδες άλλους ιστότοπους -μήπως κοιτάζει κανείς τι κοπιπαστώνει; Άρθρο για την απαγόρευση των ανοιχτών πωλήσεων (έτσι λέγεται επισήμως το σορτάρισμα):  Η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών δήλωσε επίσης, ότι θα εμποδίσει όσους διαδίδουν ψευδείς ή παραπλανητικές ειδήσεις στην αγορά. Η ρυθμιστική αρχή ανέφερε οδηγία της ΕΕ που απαγορεύει τη διάδοση πληροφοριών σχετικά με χρηματοπιστωτικά μέσα και ανακοίνωσε πως οι Ευρωπαϊκές αρχές θα υιοθετήσουν αυστηρή στάση έναντι οποιασδήποτε κακοποίησης.

Κακοποίηση; Προφανώς εδώ υπήρχε κάποιο abuse -το οποίο αποδίδεται κακοποίηση σε ορισμένα συμφραζόμενα, αλλά όχι εδώ αγαπητέ, διότι πάει αλλού ο νους μας. Αν και με όσα έχουν συμβεί, ίσως  ταιριάζει.

Και κλείνω με το καλύτερο, που το εντόπισε ο φίλος Earion στη Λεξιλογία. Κανάλι της Βουλής, Πέμπτη 11.8.2011, ντοκιμαντέρ για την Αλεξάνδρεια: Alexandria, city of knowledge. Απαιτητική δουλειά για υποτιτλισμό και ο υποτιτλιστής ανταποκρίθηκε καλά, με εξαίρεση (δυσκολοεξήγητη) δυο περιπτώσεις. Η πρώτη χαρίζει μια καινούργια πόλη στη Χώρα των Αγνώριστων, μια και παρουσιάζεται ένας Πολωνός αρχαιολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Γουόρσο (κι όμως, η οθόνη έγραφε Warsaw). Η δεύτερη, αλλάζει τη γεωγραφία της Νομανσλάνδης. Γίνεται λόγος για μια νησίδα στα ανοιχτά της Αλεξάνδρειας, στην οποία αγκυροβόλησε κάποτε ο ναύαρχος Νέλσων, εξ ου και το όνομά της (δηλαδή, κατά την αγγλική εκφώνηση: hence its name) Νησίδα του Νέλσονα. Και ο ελληνικός υπότιτλος; Το όνομά της Χενς!

Ήδη ανακαλούνται οι άδειες του προσωπικού της Γεωγραφικής Υπηρεσίας της Νομανσλάνδης και οι χαρτογράφοι δουλεύουν πυρετωδώς για να αποτυπώσουν το καινούργιο νησί.

 

 

Advertisements

35 Σχόλια to “Κακοποίηση στη νήσο Χενς”

  1. Hellegennes said

    Την Βαρσοβία δεν την θεωρώ μεγάλο παράπτωμα. Είναι φορτίο από την εποχή του εξελληνισμού. Εκτός context, αν δεν το ξέρεις ήδη, μπορεί να νομίζεις ότι πρόκειται για κάποιο αμερικάνικο πανεπιστήμιο*. Αν ξέρεις ότι μιλάμε για Πολωνία, θα το υποπτευθείς και θα κοιτάξεις τι είναι. Δεν γίνεται να ξέρεις την προφορά κάθε γλώσσας.Αλλά αυτό με το «hence» είναι πρωτάκουστο. Πρέπει να είσαι επιπέδου κάτω από Lower για να κάνεις τέτοια μετάφραση.

    * και για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν τουλάχιστον 10 πόλεις στις ΗΠΑ, με αυτό το όνομα.

  2. νέο kid στο block said

    Αγαπητέ Νικοδέσποτα, εκτός του παρών ακατανόμαστου, νομίζω ότι έχουμε και εννοιολογικό πλεονασμό, γιατί η αναπαράσταση δεν θα μπορούσε να γίνει με τον δράστη απών 🙂 ,έτσι κι αλλιώς, το ηλελεξικό Τριαντ. γράφει στο λήμμα αναπαράσταση: ‘~ του εγκλήματος, εικονική επανάληψή του από το δράστη στον ίδιο χώρο και μπροστά στα αρμόδια αστυνομικά και δικαστικά όργανα’

    Δε μπορείς να φανταστείς(ή μάλλον μπορείς!:-) ) πόσους λογοτεχνικούς ορίζοντες ανοίγει η διαπίστωση της ναυτοσύνης των Νομασλανδών(δεν είναι και αμελητέα η νήσος Χενς…) και μάλιστα με κοτζάμ βούλα του Πανεπιστημίου του Γουόρσο 🙂

    Βίρα αιπότζι Νομασλανδοί! Σκουλάρουμε για του Χενς τη ράδα!

  3. νέο kid στο block said

    ΥΓ. @ Nikobishop ,Μήπως πρέπει να κάνεις ένα φρεσκαρισματάκι (refresh) στο ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ; 🙂

  4. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Χμμ… τα Περιεχόμενα ιστολογίου τα έχει αναλάβει ο τεχνολογικός γκουρού του ιστολογίου -θα του το διαβιβάσω.

  5. (1) με τον Μπρέιβικ παρών
    (2) με τον Μπρέιβικ παρόντα

    Το (1) θα πρέπει να ομολογήσω ότι με την πρώτη ανάγνωση δεν με ξένισε καθόλου ούτε και μου δημιουργήθηκε η αίσθηση πως επρόκειτο για λάθος με την αυστηρή έννοια τού όρου. Μάλλον επηρεασμένος από τα Γερμανικά, το θεώρησα ελλειπτική διατύπωση:

    (1) με τον Μπρέιβικ [να είναι] παρών

    Όταν όμως στη θέση τής μετοχής ενεστώτα «παρών» επιχείρησα να βάλω επίθετα ή μη λόγιες παθητικές μετοχές σε πτώση ονομαστική, είδα ότι αυτό δεν έστεκε:

    *με τον Μπρέιβικ άγριος / φοβισμένος/ κουρασμένος

    Γιατί όμως το «παρών» εξακολουθούσε να μη με ξενίζει; Τελικά κατέληξα ότι αυτό πιθανότατα οφειλόταν στο γεγονός ότι – όπως πολλές φορές έχει αναφερθεί κι εδώ – η κλίση αρχαίων και αρχαιοπρεπών λέξεων σε -ων γενικά δυσκολεύει τον μέσο ομιλητή με συνέπεια να έχουμε κατά κάποιον τρόπο εξοικειωθεί με τους διάφορους λανθασμένους τύπους.

  6. sarant said

    5: Υπάρχει και το «παρών!» που παίζει ρόλο.

  7. Hellegennes said

    #5:
    Πιθανολογώ ότι δεν σε ξενίζει ηχητικά, γιατί αν ήταν ουδέτερο θα ήταν «παρόν»

  8. Γρηγόρης Κονδύλης said

    To νησί λέγεται Ουτέγια

  9. τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Γουόρσο καὶ ἡ Νῆσος τοῦ Χὲνς ἀποτελοῦν πλέον ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς ἱστορίας τῆς Νομανσλάνδης.

  10. Αγγελος said

    Ε, όχι, Ελληγενή. Άμα μεταφράζεις υποτίτλους ντοκυμανταίρ ή δημοσιογραφικά άρθρα και δεν ξέρεις ότι Warsaw ή, ξερωγώ, Nicosia είναι αντιστοίχως η Βαρσοβία και η Λευκωσία, είσαι για κλάματα. Μάλλον σοβαρότερο είναι από το να μην ξέρεις τι θα πει hence, που επιτέλους, αν υποψιαστείς ότι δεν το ξέρεις, το βρίσκεις και σε οποιοδήποτε λεξικό, ακόμα και στου Divry’s!

  11. παιδιά, τώρα στὴν ΕΤ3 ἀφηγητὴς ντοκυμαναταὶρ λέει συνεχῶς «οἱ Τάρταροι» ἀντὶ οἱ «Τάταροι». Ὄχι σὲ ὑπότιτλους!

  12. ein Steppenwolf said

    11:
    The form Tartar has its origins in either Latin or French language, coming to Western European languages from Turkish and Persian language Tātār («mounted courier, mounted messenger; postrider»). From the beginning the extra r was present in the Western forms, and according to the Oxford English Dictionary this was most likely due to an association with Tartarus (Hell in Greek mythology), though some claimed that the name Tartar was in fact used amongst the Tatars themselves. Nowadays Tatar is usually used to refer to the people, but Tartar is still almost always used for derived terms such as tartar sauce or steak tartare.

  13. #12 οὐάου δὲν εἶχα ἰδέα! Ἀπὸ τὀτε ποὺ τοὺς πρωτοσυνάντησα, σὲ μιὰ παιδικὴ διασκευὴ τοῦ Μιχαὴλ Στρογκώφ, μέχρι σήμερα Τάταρους τοὺς θυμᾶμαι!

    http://www.youtube.com/watch?v=9UJZb6e7z1U 20,57 κ.ἑ. πολλάκις

  14. sarant said

    12: Παρ’ όλ’ αυτά, στα ελληνικά είναι λάθος (κτγμ) να λέμε «οι Τάρταροι». Έχουμε και τα Τάρταρα εμείς.

  15. Hellegennes said

    #10:
    Η αρχή είναι αν μεταφράζεις τοπωνύμια και ονόματα, πάντα να ελέγχεις τι μεταφράζεις. Ακόμα και τα φαινομενικά πιο αθώα τοπωνύμια κρύβουν παγίδες θανατηφόρες. Π.χ. το αγγλικό χωριό Alverdiscott, φαινομενικά διαβάζεται Αλβέρντισκοτ, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζεται Ώλσκωτ, κόντρα σε κάθε λογική -και με 5 άηχα γράμματα στην σειρά- ή το Woolfardisworthy διαβάζεται Γούλζρυ -με 9 άηχα γράμματα.

    Μήπως όμως είναι και λίγο κόλλημα αυτό που τραβάμε με τα τοπωνύμια όπως πρωτομεταφέρθηκαν; Γιατί ναι μεν κάποια ελληνοποιήθηκαν αρχικά με λογική κοντά στην ηχητική της μητρικής γλώσσας -όπως η Βαρσοβία-, αλλά κάποια άλλα μεταφράστηκαν με πολύ φτωχές γνώσεις, με αποτέλεσμα π.χ. το Εδιμβούργο, όπου το burgh δεν προφέρεται μπεργκ. Κάποια άλλα, πάλι, μεταγράφηκαν με μαντική βασισμένη σε επιφανειακή συσχέτιση λέξεων, όπως το Γκρήνουιτς, που δεν προφέρεται έτσι σε καμμιά γλώσσα (προφέρεται γκρίνιτζ ή γκρένιτς). Τουλάχιστον το Γουόρσο είναι προφορά σε πραγματική γλώσσα και υπάρχουν αρκετές πόλεις που προφέρονται έτσι στην χώρα τους (ΗΠΑ).

    Δηλαδή εδώ δεν βλέπω μια προσήλωση στην πιστότητα της μητρικής γλώσσας ενός τοπωνυμίου αλλά στην αρχική μεταγραφή που έγινε, σωστή ή λάθος. Και δεν καταλαβαίνω και τον λόγο αυτής της εμμονής, αφού δεν εξυπηρετείται η πιστότητα. Σαν να λέμε ό,τι λάθος έγινε, έγινε· τα λάθη των παλιότερων είναι ιερά, τα σημερινά κατακριτέα;

  16. bernardina said

    Καλημέρα, καλημέρα. Με αυτά περί προφοράς ονομάτων και τοπωνυμίων (τι μανίκι θε μου) μου θυμίσατε ένα συναπάντημά μου με το Dúnlaoghaire και μια Sioban επί παλαιοτέρου 🙂

    Νομίζω πως χειρότερο από τον.. παρών Μπρέιβικ είναι να σου λένε πως είσαι πολύ ενδιαφέρων γυναίκα 😉

    15β. Τότε θα ήταν μάλλον καλύτερα να τη λέγαμε Βαρσάβα που ηχεί και πιο ελληνικά από το Γουόρσο (;)

    Το κανάλι της Βουλής μου προσφέρει πολλές ώρες χαράς με τους υποτιτλισμούς του. Λέω ν’ αρχίσω να τους σημειώνω γιατί πού να τους θυμάται κανείς όλους…

    Αλήθεια, οι Τάρταροι έχουν καμιά συγγένεια με τους Τσαλντεάνους και τους Μινυαίους; Πάντως το μπιφτέκι τους δεν τρώγεται 😆

    Κορνήλιε, από τη Νήσο Χενς είναι που κατάγεται ο γνωστός Χενς Κρέστεεν Έντερσεν;

  17. νέο kid στο block said

    Ελληγεννή , με το συμπάθιο, αλλά ..σοφιστείες, που θα λεγες και σύ.
    Σιγά μην είναι το Γουόρσο προφορά σε πραγματική γλώσσα (πιο ‘καλό’ εινα γουόρσοου, ε; όπως και το Γκρένιτς ή γκρίνιτζ). ΔΕΝ αποδίδεται η προφορά εύκολα και έτσι η πιστότητα που λες δεν εξυπηρετείται ποτέ καθ’ ολοκληρίαν και αυτό είναι αναμφισβήτητο.
    Άρα, ποιος και με ποια ‘επιστημονικά’ κριτήρια αποφασίζει αν μια αρχική μεταγραφή που έγινε ήταν σωστή ή λάθος;
    Μάλλον ισχύει εδώ αυτό το μισο-κωμικό μισο-σοβαρό που παλιότερα είχε πει κάποιος αθλητικογράφος ότι σωστό είναι το όνομα όπως πρωτογράφτηκε/πρωτοειπώθηκε, π.χ Βαζέχα ή Τζιοβάννι.
    Και υπάρχουν και πρακτικοί /ιστορικοί λόγοι να κρατήσουμε την πατροπαράδοτη μεταγραφή. Ποιος θα καταλάβει αν πούμε ή γράψουμε ‘Το σύμφωνο του Γουόρσο’ ή Το αστεροσκοπείο του Γκρένιτς’ για τι πράμα μιλάμε;
    Μου θύμισες τις κωμικές προσπάθειες των Γερμανών να αποδώσουν ‘σωστά’ την εγγλέζικη προφορά σε ονόματα (κάτι Τέτσερ για την Θάτσερ κλπ.)
    Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που προτείνεις (αν σε πιάνω σωστά, γιατί δεν είναι και πολύ σαφές) είναι να διατηρείται η μητρική προφορά ,αλλά αυτό είναι –ως φάρμακο- χειρότερο από την ασθένεια νομίζω και οδηγεί σε τραγέλαφους όπως αυτό που είχα ακούσει παλιότερα στην τηλεόραση ‘Το Πεκίνο(με την έννοια της κινέζικης κυβέρνησης) αποφάσισε να ενισχύσει τις υποδομές στο Μπέι Τζίνγκ (!!) ενόψει ολυμπιάδας’’
    (που ανάθεμα δηλαδή κι αν το ‘Μπέι Τζινγκ’ είναι ‘σωστή’ απόδοση, αλλά δεν είμαι σινομαθής ,οπότε επιφυλάσσομαι).
    Εν κατακλείδι, συμφωνώ με τον Άγγελο, το ‘Πανεπιστήμιο του Γουόρσο’ είναι τερατούργημα και η νήσος Χενς απλό πταίσμα.
    (άσε που πλέον είναι χαρτογραφημένη και σε Νομασλανδικους πορτολάνους) 🙂

  18. Πάντως η αμερικανική υδρογραφική ακόμα να αλλάξει τους χάρτες της. Στο χάρτη εδώ http://www.charts.noaa.gov/NGAViewer/56101.shtml το νησάκι στην πάνω δεξια γωνία Nelson το λέει ακόμα! Αν και το αραβικό του όνομα είναι Disuse (jaziret πρέπει να σημαίνει νησάκι αν κρίνω απότο Αλ Τζαζιρα που σημαίνει το νησί).

  19. Να κι εγώ που προσφερω στη γεωγραφία της Νομανσλανδης αφού ο διορθωτής του κινητού έκανε το Disuqi Disuse χωρίς να το πάρω χαμπάρι. Το νησάκι Χενς λοιπόν γνωστό στους αραβες σαν Ντισγιούζ.

  20. LandS said

    #15
    Υπάρχουν πράγματι αυτά τα μέρη; Εγώ είχα μείνει στο Λέστερ ( Λέισεστερ για τους αθλητικογράφους) στο Γούστερ, στο Νόριτς, και στο *Ίπσιτς, για το οποίο με κοροϊδεύανε οι εγγλέζοι γνωστοί μου. Επίσης στα Μπάρκσιρ και Ντάρμπι/Ντάρμπισιρ, για τα οποία με κοροϊδεύουν οι αμερικάνοι γνωστοί μου. Και στα ονόματα κάποιων ανθρώπων όπως Χιουμ, Μπίτσαμ, Μακλάουντ κλπ.

    Για την Βαρσοβία όμως, το πράγμα αλλάζει. Πρωτεύουσα γνωστής χώρας είναι βρε αδερφέ, δεν είναι κάποιο μέρος που one 🙂 has never visisted.

  21. LandS said

    #15
    Υπάρχουν πράγματι αυτά τα μέρη; Εγώ είχα μείνει στο Λέστερ ( Λέισεστερ για τους αθλητικογράφους) στο Γούστερ, στο Νόριτς, και στο *Ίπσιτς, για το οποίο με κοροϊδεύανε οι εγγλέζοι γνωστοί μου. Επίσης στα Μπάρκσιρ και Ντάρμπι/Ντάρμπισιρ, για τα οποία με κοροϊδεύουν οι αμερικάνοι γνωστοί μου. Και στα ονόματα κάποιων ανθρώπων όπως Χιουμ, Μπίτσαμ, Μακλάουντ κλπ.

    Για την Βαρσοβία όμως, το πράγμα αλλάζει. Πρωτεύουσα γνωστής χώρας είναι βρε αδερφέ, δεν είναι κάποιο μέρος που one 🙂 has never visited.

  22. sarant said

    19: Πολύ καλό!

  23. γιὰ ὅλα φταίει ἐκεῖνος ὁ Γκορπματσώφ ποὺ ξεκίνησε νὰ δίνῃ ἐλευθερίες στὶς χῶρες τοῦ Συμφώνου Γουόρσο. Μὰ ἄκου Γουόρσο! Ἀκόμη γελῶ!

  24. Hellegennes Alexandrine said

    #20:
    Δεν νομίζω ότι ο μεταφραστής δεν ήξερε την Βαρσοβία. Προφανώς όμως δεν πήγε το μυαλό του ότι Warsaw είναι η γραφή της και απ’ ό,τι καταλαβαίνω το ντοκυμανταίρ ήταν στα αγγλικά, άρα άκουσε Γουόρσο(ου) και υπέθεσε ότι είναι τοπωνύμιο στα αγγλικά (δεδομένου κιόλας ότι άνετα θα μπορούσε να είναι war+saw).

  25. (με αφορμή το σχόλιο 7)
    Αν έλεγε: «Με το Μπρέιβικ παρόν»;
    Αλλά μάλλον θα αδικούσαμε τα «πράγματα» [ σύμφωνα με το δεύτερο ορισμό στο http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1&dq= ]

  26. LandS said

    #24.
    Ο Νικοκύρης έγραψε «Απαιτητική δουλειά για υποτιτλισμό και ο υποτιτλιστής ανταποκρίθηκε καλά, με εξαίρεση (δυσκολοεξήγητη) δυο περιπτώσεις.»
    Που σημαίνει ότι πρέπει να ψάξουμε γιατί σε ένα κατά τα άλλα καλό υποτιτλισμό ξέφυγαν τέτοιες κοτσάνες. Συνθήκες εργασίας; (Πριν τριάντα τέσσερα χρόνια, κάποιοι φουκαράδες που υπηρετούσαν την θητεία τους στο μεταφραστικό του ΓΕΣ, προσπαθούσαν να μεταφράσουν την αφήγηση ντοκιμαντέρ για το τότε στρατιωτικό κανάλι, χωρίς να βλέπουν την ταινία και χωρίς το script. Μόνο ότι άκουγαν από μια μπακατέλα με μπομπίνες, και μάλιστα σε χαμηλή ένταση, γιατί δίπλα «γινόταν εκπομπή» )

    Ερώτηση: Καλέ! Πολλαπλασιαστήκατε;

  27. Hellegennes Alexandrine said

    #26:
    Όχι μπρε, αυτό είναι το πλήρες ψευδώνυμό μου. Ελληγεννής Αλεξανδρινός.

    Οι συνθήκες δουλειάς στο επάγγελμα ήταν σαφώς χειρότερες παλιότερα, ωστόσο γι’ αυτό υπήρχαν και συχνά λάθη. Είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια, συνέντευξη -νομίζω του Βασίλη Καΐλα- που έλεγε ότι τα σκριπτ σε ντοκυμανταίρ ήταν συχνά ελλιπή ή ό,τι να ‘ναι ή υπερβολικά φλύαρα ή ασύντακτα. Τώρα, για την Βαρσοβία, συγκεκριμένα, μπορεί κάποιος να μην έχει τύχει να δει ποτέ του γραμμένο το όνομα. Κι εγώ την πρώτη φορά που το είδα γραμμένο, μού πήρε λίγο για να καταλάβω τι ήταν. Και ξαναλέω ότι είναι μια λέξη που μοιάζει για αγγλική. Θα μπορούσε να είναι. Για μένα, ο λόγος που έγινε αυτό το λάθος είναι πάρα πολύ απλός. Ο μεταφραστής ήξερε μόνο αγγλικά, άρα δεν υποπτεύθηκε ότι το w μπορεί να είναι και β. Τα αγγλικά αυτά τα έμαθε από φροντιστήριο, το δίχως άλλο, γιατί το hence δεν είναι καμμιά σπάνια λέξη (είναι όσο συχνό και το ελληνικό «ωστόσο» αντί των μα, όμως, αλλά).

    Παρεμπιπτόντως, την συζήτηση για τα σε -shire την είχα και κάπου αλλού (στο phorum.gr). Προσωπικά ακούω «σερ» και όχι «σιρ» στα σε -shire counties. Μάλιστα τυγχάνει να μένω σε ένα (Hampshire) οπότε ή έχουν πρόβλημα τα αφτιά μου ή είναι Χάμπσερ, όχι Χάμπσιρ. Εκτός από τα αφτί μου, πρέπει να λαθεύει και το OED που καταγράφει IPA ʃə(r) για το shire, όπου το ə(r) είναι ό,τι και στο runner (και σε όλα τα υπόλοιπα σε -er).

  28. Καλά ξεμπερδέματα:p said

    Ελληγενης; Να μαντεψω απο το -λη- ; και δηλωνει ανθρωπο που γεννηθηκε στο φως; Ακουτε ρε σεις; Ανθρωπος που γεννηθηκε στο φως! Τον εχει η αναγκη η ανθρωποτητα! χαχαχα!

  29. LandS said

    Και άλλα κρούσματα υποτιτλισμού.

    Ζητώ συγγνώμη από την ομήγυρη που σήμερα το απόγευμα παρακολούθησα την ταινία «Σίσσυ, η νεαρά αυτοκράτειρα» με την Ρόμυ Σνάιντερ σχεδόν έφηβη, στο Alter.
    Τώρα, τα γαλλικά (στα οποία ήταν μεταγλωττισμένη η ταινία) μου είναι άθλια, και έτσι θα σας μεταφέρω δύο κρούσματα που προκύπτουν ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ.

    α) Αναγγέλλεται η είσοδος στη αίθουσα του Στρατάρχη (έτσι στους υπότιτλους) Ραντίσκυ, και ο Φραγκίσκος Ιωσήφ τον καλωσορίζει «πως είστε κε Μάρσαλ». Αυτό το «κε Μάρσαλ» επαναλαμβάνεται (στους υπότιτλους πάντα) μερικές σκηνές αργότερα.
    β) Η μέλλουσα κακιά πεθερά της αξιαγάπητης μικρής, της λέει αυστηρά. «Τα πρωτόκολλο της Αυλής της Βιέννης είναι παράδοση αιώνων, από την Ισπανία, το καθιέρωσε ο Κάρολος Κιντ».

    Υπήρχε λοιπόν στην Αυστροουγγαρία του 19ου αι. Στρατάρχης ονόματι Μάρσαλ Ραντίσκυ, τον δε 16ο αι. στην Ισπανία ο Κάρολος ο Πέμπτος (Charles V αγγλικά, Charles Quint, γαλλικά) είχε τελετάρχη από το Χόλιγουντ.

  30. ppan said

    Αχ τοχω δει κι εγώ, το αλλο που ο μπαμπας της Σίσυς λέει ότι αν τον ζορίσουν θα΄καταφύγει στο «είδος» του; (στον γαμπρό του θα πήγαινε ο άνθρωπος, αλλά πού να ψάχνεις λεξικό…)

  31. sarant said

    Son gendre, για όποιον δεν κατάλαβε -το είδος είναι genre, αλλά τι είναι ένα d μεταξύ συγγενών;

    Ο Κάρολος Κιντ είναι πολύ-πολύ καλό!

  32. LandS said

    #27.

    Για τα -shire δεν διαφωνώ. Και σίερ (IPA ʃɪər ) να τα ακούγατε, δεν θα διαφωνούσα. (Που δεν τα ακούτε -ερ αλλά κάτι μεταξύ -ερ και -αρ, και το ρ δεν τόσο ρ)

    Α! Όταν μιλάω με Έλληνες λέω Γιορκσάιρ (ας πούμε) και όχι Γιόρκʃər

  33. rogerios said

    Καλά, με τέτοιες μεταγραφές δεν το χάνει φέτος το Τσάμπιονς Ληγκ η ομάδα των Αγνώριστων! Κάρολε Κιντ, εσύ μας οδηγείς!

    Στο μεταξύ, αγαπητέ οικοδεσπότη, έχει περάσει εβδομάδα κι ακόμη να γράψεις κάτι γι’ αυτή την παιχτούρα του Α.Ο. Μιλέβης που έχει ξεσκίσει τα αντίπαλα δίχτυα από Καρχηδόνα μέχρι Κυρήνη, για να μην πω Αλεξάνδρεια. Ναι, για τον Φάουστ μιλάω! 🙂

  34. Hellegennes Alexandrine said

    Μα και το father δεν είναι φάδερ, αλλά το ə(r) δεν υπάρχει στα ελληνικά και το κοντινότερο είναι το «ερ».

  35. Νέο Kid στο Block said

    Ας ξυθώ λίγο στη ‘’γκλίτσα του τσομπάνη ’’…εε του Ρογήρου ήθελα να πω.:-)

    Μήπως ο Φαύστος ο επίσκοπος Ριέζ, αποτέλεσε μέσω των αιώνων το αρχέτυπο για τον Ντόκτορ Φάουστους του Κρίστοφερ Μάρλοου (γύρω στα 1600 ) και στη συνέχεια τον Φάουστ του Γκαίτε;
    Αν δε κάνω λάθος, η καθολική εκκλησία τελικά ενστερνίστηκε τις θεολογικές θέσεις του Αυγουστίνου και ο Φαύστος θεωρήθηκε αιρετικός .
    Επίσης η κόντρα του με τους Αρειανιστές Γότθους (δε θυμάμαι τον αρχηγό τους, πως τον λεγαν)που δυνάστευσαν για καιρό την Προβηγκία ,μήπως οδήγησε στην δαιμονοποίηση του ονόματος Φαύστος (Faustus) στις γερμανικές λαϊκές δοξασίες και στην εξέλιξη του θρύλου του δαιμονικού αλχημιστή Γιόχαν Γκέοργκ Φάουστ(του οποίου η ιστορικότητα νομίζω αμφισβητείται), και τελικά του ανθρωπιστή και ευεργέτη των πονεμένων, γιατρού Φάουστ του Γκαίτε;
    Ο ίδιος ο Φαύστος νομίζω, λέγεται ότι είχε κάνει πολλά για τους κατατρεγμένους και αρρώστους της εποχής του.
    Εν κατακλείδι, μήπως ο Faustus (του Μάρλοου) και ο Faust (του Γκαίτε) ήταν -όχι βέβαια ο Φαύστος- αλλά μια μακρινή του ανάμνηση /αντικατοπτρισμός με την φυσική παραμόρφωση και στρέβλωση βέβαια των αιώνων που μεσολάβησαν;
    Δεν λέω βέβαια σε καμιά περίπτωση ότι το Φάουστ είναι δόκιμο, μη παρεξηγηθώ ,απλά βάζω ένα προβληματισμό.

    ΥΓ. Κάτω τα χέρια από τον πρόγονό μου Κάρολο Κιντ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: