Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα κουράδια, ο γάλος, το χωρύκι και άλλες παρεξηγήσεις

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2011


Η Βαβυλωνία του Δ. Βυζάντιου είναι ένα θεατρικό έργο που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις γλωσσικές παρεξηγήσεις, και ειδικότερα τις παρεξηγήσεις που δημιουργούνται όταν οι δυο συνομιλητές μιλούν όχι διαφορετικές γλώσσες (διότι και τέτοιες παρεξηγήσεις υπάρχουν πάρα πολλές) αλλά όταν μιλούν διαφορετικές διαλέκτους της ίδιας γλώσσας. Ο Βυζάντιος μαζεύει σε μια λοκάντα του Αναπλιού θαμώνες από διάφορες περιοχές, που μιλούν διαφορετικές διαλέκτους: έναν Πελοποννήσιο, έναν Ανατολίτη, έναν Χιώτη, έναν Κρητικό, έναν Αρβανίτη, έναν Κύπριο, και για ακόμα μεγαλύτερη αντίθεση βάζει κι έναν Λογιότατο που μιλάει αρχαΐζουσα, ενώ αργότερα εμφανίζεται κι ο Επτανήσιος αστυνόμος.

Παρεξηγήσεις ξεκινάνε από την πρώτη στιγμή, αλλά η μεγάλη παρεξήγηση που παραλίγο να έχει τραγικές συνέπειες, είναι όταν ο Κρητικός λέει στον Αρβανίτη «έφαγες τα κουράδια μας», εννοώντας ότι όταν οι Αρβανίτες είχαν πάει στην Κρήτη είχαν ρημάξει τα κοπάδια, τα οποία λέγονται «κουράδια» στα κρητικά. Όμως στην κοινή νεοελληνική κουράδια, με το συμπάθειο, είναι τα σκατά, οπότε ο Αρβανίτης, που έχει ήδη πιει, γίνεται έξαλλος, βγάζει τη μπιστόλα και πυροβολεί -ευτυχώς όμως το τραύμα του Κρητικού, στο χέρι, είναι εντελώς ξώφαλτσο.

Βέβαια, οι παρεξηγήσεις της Βαβυλωνίας είναι παρατραβηγμένες γιατί γίνονται με σκοπό να βγάλουν γέλιο. Αργότερα κάποιοι προσπάθησαν, με επιχείρημα τη Βαβυλωνία, να πουν ότι ήταν αδύνατη η συνεννόηση των Ελλήνων στην αρχή του νεοελληνικού κράτους, κάτι που αποτελεί τερατώδη υπερβολή. Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο επαρχιώτης που έρχεται στο κέντρο ξέρει και την κοινή νεοελληνική λέξη. Όπως έγραψε ο Τριανταφυλλίδης κάπου, μπορεί οι πρώτοι κεφαλλονίτες που ήρθαν στην Αθήνα να προκάλεσαν γέλιο όταν έβγαλαν από την τσέπη τους τη «σκάτουλα» (κουτί, εν προκειμένω σπιρτόκουτο) για να ανάψουν τα «κιάκια» τους (σπίρτα) αλλά πολύ γρήγορα έμαθαν τις κοινές λέξεις και αυτές χρησιμοποιούσαν στο εξής όταν άφηναν το νησί τους.

Πάντως, παρεξηγήσεις γίνονται -και σ’ αυτές θα αφιερώσω το υπόλοιπο άρθρο, περιμένοντας και από εσάς να το εμπλουτίσετε με δικά σας παραδείγματα. Το κοινό γνώρισμα των ιστοριών είναι ότι αυτός που χρησιμοποιεί μια διαλεκτική λέξη αγνοεί ότι πρόκειται για διαλεκτική και ότι υπάρχει άλλη λέξη, της κοινής νεοελληνικής, για το ίδιο πράγμα.

Μια φίλη μου Κρητικιά, μόλις είχε φτάσει στην Αθήνα από το χωριό, περίπου δέκα χρονών, και την έστειλε η μητέρα της στον μανάβη να αγοράσει διάφορα ζαρζαβατικά, μεταξύ των οποίων και κερεβίζι, ξεχνώντας (η μητέρα) ότι η κόρη δεν ήξερε την αθηνέικη (και πανελλήνια) λέξη, σέλινο. Ίσως να ήταν και διαφορετικό στην όψη το κρητικό σέλινο, διότι η μικρή δεν το αναγνώρισε στο μανάβικο -και βέβαια ο μανάβης δεν ήξερε περί τίνος πρόκειται. Σαν από μηχανής θεός βρέθηκε ένας άλλος πελάτης, από την Πόλη, που ήξερε τι ήταν το κερεβίζι.

Ένα άλλο παράδειγμα, πάλι με παιδί, αλλά κάπως διαφορετικό. Όταν η οικογένεια του παππού μου εγκαταστάθηκε από τη Μάνη στον Πειραιά, στην αρχή του 20ού αιώνα, το γλωσσικό σοκ δεν ήταν μεγάλο. Ωστόσο, μια μέρα στο σχολείο, η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά τι σημαίνει η λέξη «χωρικοί», που είχε το αναγνωστικό. Στη Μάνη, τουλάχιστο στο χωριό μας, δεν ήξεραν τη λέξη «χωρικός», ίσως έλεγαν «χωριάτης». Ήξεραν όμως το «χωρύκι», όπως λέγεται στη Μάνη ο ασβέστης. Οπότε, ο θείος μου ο Μιχάλης ευθαρσώς απάντησε: «Χωρικοί είναι αυτοί που φτιάχνουν το χωρύκι!»

Παρένθεση γιατί δεν το ξέρουν όλοι το χωρύκι. Είναι μανιάτικος τύπος της λέξης χωρύγι, που σημαίνει τον ασβέστη και που ετυμολογείται από το αρχαίο «*εγχωρύγιον» ή τουλάχιστο αυτή είναι η αποδεκτή ετυμολογία. Μπορεί να το βρείτε γραμμένο και «χορήγι», όπως το έγραφαν παλιότερα. Έτσι το έχει το Χρονικό του Μορέως (με πύργους και καλά τειχέα, όλα με το χορήγι), έτσι και ο Παλαμάς στη Φλογέρα του βασιλιά.

Η τρίτη και τελευταία γλωσσική παρεξήγηση έρχεται από τα Σέρρας των τελευταίων χρόνων της οθωμανικής εποχής. Δεν παίρνω όρκο για την αλήθεια του ανεκδότου, αλλά το βρίσκω γουστόζικο. Λοιπόν, γύρω στο 1905, όταν στην οθωμανική Μακεδονία είχε ανάψει ο ανταγωνισμός Ελλάδας και Βουλγαρίας, ο πρόξενος της Ελλάδας στις Σέρρες, ο  Αντ. Σαχτούρης, πηγαίνοντας ένα απομεσήμερο σε μια σουλτανική γιορτή, παράγγειλε «να σφάξουν το γάλο» -κάποιος  που του είχε φέρει πεσκέσι από το χωριό μια γαλοπούλα και ήθελε να τραπεζώσει το βράδυ δυο φίλους του. Όταν γύρισε από τη γιορτή, του είπαν ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα με το γάλο.

—Πως τίποτε; ρώτησε θυμωμένος.
—Ήταν πολλοί Τούρκοι, Γάλλοι στο Σαράι (Διοικητήριο), του απάντησαν.
—Και τι δουλειά είχε ό γάλος στο Σαράι;
—Ήταν «ντουναμάς». Μεγάλη γιορτή του Σουλτάνου. Πολύς κόσμος. Και ό δεσπότης είδε το παιδί πού στείλαμε και τού είπε να φύγει.

Τι είχε γίνει; Οι Σερραίοι δεν ήξεραν τη λέξη «γάλος» (τον έλεγαν μισίρκα, όπως έχουμε ξαναπεί) και σκέφτηκαν πως ο πρόξενος τούς είχε παραγγείλει να σφάξουν, να σκοτώσουν έναν Γάλλο αξιωματικό του οθωμανικού στρατού, ο οποίος είχε μπει στο μάτι των Ελλήνων από άλλες φορές, επειδή ήταν φανατικός βουλγαρόφιλος!

Μπορεί να μην είναι αληθινό το ανέκδοτο και να είναι μπεντροβάτο. Πάντως οι Σερραίοι ακόμα λένε μισίρκα τη γαλοπούλα, αν και βέβαια ξέρουν πλέον όλοι την κοινή λέξη.

Αν όμως έχετε δικές σας ιστορίες με γλωσσικές παρεξηγήσεις που δημιουργήθηκαν εξαιτίας διαλεκτικών λέξεων, πολύ ευχαρίστως να τις αφηγηθείτε στα σχόλια!

111 Σχόλια προς “Τα κουράδια, ο γάλος, το χωρύκι και άλλες παρεξηγήσεις”

  1. doctor said

    Οι Κρητικοί την έγκυο την λένε «βαρεμένη». Έχω τύχει σε μεγάλη παρεξήγηση που όμως κατέληξε σε πολύ γέλιο (ευτυχώς)…

  2. Ein Steppenwolf said

    Ο Έλληνας της Πόλης που μας διηγήθηκε την ιστορία, την παρουσίασε ως αληθινή. Διατηρώ τις αμφιβολίες μου.

    Καθότανε λοιπόν σε μια καφετέρια στην Πόλη με μια φίλη του Αθηναία, η οποία θέλησε να καπνίσει (πολύ πριν την απαγόρευση καπνίσματος σε δημόσιους χώρους στην Τουρκία). Στο τραπέζι δεν υπήρχε τασάκι κι έτσι εκείνη γύρισε στο γκαρσόνι, που βεβαίως ήταν Τούρκος και τον ρώτησε ελληνικά «Τασάκι έχετε;» κάνοντας και τη χαρακτηριστική χειρονομία, δηλαδή σχηματίζοντας με την παλάμη της μια γούβα σαν τασάκι και κουνώντας την ελαφρά πάνω-κάτω. Πιθανώς γνώριζε ότι η λέξη «τάσι» είναι τουρκικής αρχής και ευελπιστούσε ότι και με τη βοήθεια και της χειρονομίας το γκαρσόνι θα την καταλάβαινε.

    Ο φίλος της απ’ την Πόλη επενέβη πάραυτα στα τουρκικά, εξηγώντας ότι η κυρία ζητούσε ένα tas, λύνοντας έτσι την παρεξήγηση εν τη γενέσει.

    Αν δε γνωρίζετε τουρκικά, ψάξτε τη λέξη taşak για να καταλάβετε πώς μπορούσαν να παραξηγηθούν τόσο η λέξη «τασάκι» όσο και η χειρονομία με την παλάμη…

  3. Ein Steppenwolf said

    1:
    Να σημαίνει άραγε αυτή που φέρει ένα βάρος; Το λέω αυτό διότι στα τουρκικά η έγκυος λέγετει hamile, που είναι αραβικής προέλευσης και σημαίνει την φέρουσα (ένα βάρος). Είναι λέξη ομόρριζη με τον χαμάλη (hammal).

  4. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Για το τασάκι και το τσιγαροπιατάκι, είχαμε συζητήσει εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/02/22/bakkal/

  5. sarant said

    Και βέβαια δεν έγραψα την κλασική παρεξήγηση με τις βίλες, όχι από σεμνοτυφία αλλά από απλή ξεχασιά.

    Ήταν, λέει το ανέκδοτο, εκείνη η δασκάλα από την Ελλάδα που επισκέφτηκε την Κύπρο και αφού έκανε μια πρώτη βόλτα δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε από τις μεγάλες και ωραίες βίλες που είδε στην τάδε περιοχή.

    – Επαύλεις τις λέμε εδώ μαντάμ, της επισήμαναν.

  6. Ein Steppenwolf said

    1, 3:
    Βαρεμένη, όπως βεβαρυμένη ή επιβαρυμένη.

  7. 2 Κι εγώ διατηρώ τις αμφιβολίες μου γιατί μου την έχουν διηγηθεί και μένα την ιστορία 🙂 Αλλά πάλι, δεν είναι διόλου απίθανο να συνέβη πολλές φορές.
    Από την άλλη, σκέφτομαι, είναι τυχαίο που όσοι έχουν ακούσει την ιστορία την έχουν ακούσει με ηρωίδα, και όχι με ήρωα;

  8. Ein Steppenwolf said

    Κύπριος που υπηρετούσε στον ελληνικό στρατό άργησε να σηκωθεί το πρωί και τον βγάλανε αναφορά. «Πού ήσουν» τον ρωτά ο αξιωματικός. «Στις καριόλες» (στα κρεβάτια).

    Μου το έχει διηγηθεί γερμανός κλασσικός φιλόλογος.

  9. Ein Steppenwolf said

    7:
    Σωστή η παρατήρηση με την ηρωίδα.

    Η ιστορία όπως σ’ τη διηγήθηκαν είχε και τη χειρονομία με την παλάμη μέσα;

  10. atheofobos said

    Λέει η προϊσταμένη σε νοσοκομείο πριν μερικά χρόνια στον Κρητικό δίνοντας του ένα μπουκάλι από χυμό:
    – Να κατουρήσεις μέσα και να μου το φέρεις αύριο το πρωί. Ήταν για να γίνει γενική ούρων.
    Την άλλη μέρα πηγαίνει ο Κρητικός με το μπουκάλι τίγκα στο σκατό και της το δίνει!
    – Τι είναι αυτά τον ρωτάει κατάπληκτη!
    -Δεν μου είπες να κατουρήσω και να στα φέρω, ξέρεις πόση ώρα έφαγα για να το γεμίσω με ένα ξυλαράκι;
    Η δυστυχής δεν ήξερε την διττή έννοια του κατουρώ στα κρητικά ή όπως λέω στην κρητικιά σύζυγο μου πως οι Κρητικοί φαίνεται πως διαθέτουν αμάρα!

  11. Ein Steppenwolf said

    Στην Κρήτη τ’ αγόρια πλησιάζουν τις γερμανίδες τουρίστριες και τις ρωτούν (γερμανικά;) αν θα ήθελαν να πλαγιάσουν μαζί τους. Εκείνες απαντούν γερμανικά «Nöö!», δηλαδή «Όχι!», το οποίο όμως στα ελληνικά ακούγεται σαν ένα ενθουσιώδες «Ναι!».

    Μου το έχει διηγηθεί Γερμανός που μόλις είχε επιστρέψει από διακοπές στην Κρήτη.

  12. νέο kid στο block said

    Ένα φιλικό ζευγάρι Κυπραίοι, είχαν πάει στη Χαλκιδική και ψάχνοντας κάπου να μείνουν , τους πρότεινε κάποιος ‘’Γιατί δε πιάνετε μια βίλλα;’’ που στα κυπριακά θα αποδιδόταν ως: ‘Γιατί δεν παίρνετε τον…παξιμάδα’ (κατά slang.gr) Βίλλα/Βίλλος= παξιμάδι.
    Κάτι παρόμοιο είχα πάθει και εγώ όταν σε κάποιο χωριό της Πάφου (οι Παφίτες φημίζονται για τη βαριά τους προφορά και τους πολλούς ιδιωματισμούς) ο μικρός(μιτσύς) ‘έπιασε την (τ)ταπουροκολού του’ δηλαδή πήρε την μοτοσικλέτα του . Ο γενικός κυπριακός όρος βέβαια είναι μοτόρα ,αλλά από τότε που άκουσα το τταπουροκολού (προφανούς ετύμου βασισμένου στα ηχητικά εφέ ,υποθέτω) το χρησιμοποιώ σε κάθε ευκαιρία. 🙂

  13. 9 Τη χειρονομία δεν την είχε, είχε όμως την «πάχυνση» του -σ- σε ş και τράβηγμα του πουκαμίσου του γκαρσονιού όταν εκείνο έκανε πως δεν άκουσε.

  14. Ein Steppenwolf said

    Σε εστιατόριο στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας ήθελα οπωσδήποτε χυμό λεμονιού στο φαγητό μου. Ζητήσαμε λοιπόν λεμόνι και το γκαρσόνι απάντησε «ναι». «Μωρέ μπράβο, ξέρουνε και ελληνικά εδώ!» θαυμάσαμε. Λεμόνι όμως δεν ερχόταν, όσες φορές κι αν επαναλήφθηκε η παράκληση. Στο τέλος μια άλλη Ελληνίδα μάς εξήγησε ότι στα βουλγάρικα не θα πει όχι και ότι το ναι είναι да.

  15. Ein Steppenwolf said

    Στα σαλονικιώτικα «ψωνίστηκα» σημαίνει «έκανα ψώνια».

    Παράδειγμα: «Χτες ψωνιστήκαμε στη Γλυφάδα και μείναμε πολύ ευχαριστημένες».

  16. Ein Steppenwolf said

    Στο Λονδίνο ο λεωφορατζής ρωτά τον απρόσεκτο διαβάτη που παραλίγο να τον πατούσε το λεωφορείο: «Did you come here to die?». «No, I came yesterday» απαντά εκείνος με λονδρέζικη προφορά (γιέστερνταϊ).

  17. sarant said

    Πολύ γούστο έχουν όλα αυτά -αληθινά ή μπεντροβάτα δεν έχει σημασία.

  18. νέο kid στο block said

    Ψιλοάσχετο, αλλά μιας και πιάσαμε τα κουμπαρίστικα δεν αντέχω να μη το μοιραστώ(τςςς!) με τους καλούς φίλους εδώ.:-)

    Έχω ακούσει ‘’Θέλει και κολομπιχτροπατσιάουρο η κοτσιάκαρη’’
    κοτσιάκαρη (με παχύ τς/τζ)είναι η γερόντισσα και το άλλο είναι το γυναικείο εσώρουχο το ‘ούτως καλούμενο’ (κυπριωτισμός κι αυτό) στρίνγκ. 🙂

  19. Ein Steppenwolf said

    17:
    Το 16 είναι κλασικό βρετανικό ανέκδοτο.
    Το 15 είναι αληθινό και είχε συμβεί σε γνωστές μου Θεσσαλονικιές φοιτήτριες στην Αθήνα (και φυσικά θα έχει συμβεί και σε πολλές άλλες).
    Το 14 είναι επίσης αληθινό και είχε συμβεί σε μένα τον ίδιο.
    Το 11 και το 8 είναι διηγήσεις από δεύτερο χέρι, πιθανότατα αληθινές. Ο Κύπριος είχε ο ίδιος διηγηθεί στο Γερμανό τις περιπέτειες της θητείας του. Δε θυμάμαι πώς ο άλλος Γερμανός είχε μάθει για το nö/ναι στην Κρήτη.

  20. νέο kid στο block said

    Και μια φωνητική παρατήρηση στην καριόλα σχ.8 του Λύκου.:-)

    Καριόλα θα έλεγε κάποιος κύπριος που καλαμαρίζει , ο γνήσιος κυπραίος λέει πάντα καρκόλα , όπως και μαγιά (μαλλιά) κλπ. Στην Κύπρο, είναι πρακτικώς αδύνατο να ξεχωρίσεις τα ονόματα Λιάνα και Γιάννα. Και τα δυο εκφέρονται Γιάννα. 🙂

  21. Το 16 εμένα μου το είπανε με τάγμα Νεοζηλανδών στην Καλλίπολη.

  22. sarant said

    20: Στην Κέρκυρα προφέρουν (ή έστω πρόφερναν) δουγιές τις δουλιές -ισχύει αυτό και στους κουμπάρους;

  23. νέο kid στο block said

    22. Κατηγορηματικά ΝΑΙ!

  24. Ein Steppenwolf said

    20:
    Λογικό ν’ αποπειραθεί να καλαμαρίσει, αφού μιλούσε μ’ ελλαδίτη ο οποίος ασκούσε εξουσία πάνω του.

  25. νέο kid στο block said

    24.Μα ναι! έτσι το εννόησα και εγώ. Απλώς επέκτεινα σε θέματα προφοράς του -λιο- ,-λια-,κλπ.

  26. LandS said

    Δεν ξέρω αν μετράει. Κωνσταντινουπολίτισσα στα πρώτα ψώνια από την εγκατάστασή της στην Ελλάδα, σε λαϊκή αγορά στο Π. Φάληρο ζητάει αντί «αγγούρι», «δροσερό» !

    Στο 14, ως παθώς, επιτρέψτε μου να το διορθώσω. Στα Βουλγάρικα η απάντηση στην Ελληνική ερώτηση «ίμα λιμόν ; » ή και «λεμόονι ; » με την σχετική παντομίμα είναι ένα ευθύ και σταράτο «νιάμα» με κίνηση πάνω-κάτω του κεφαλιού, όταν δεν υπάρχει, και ένα κλαψιάρικο (για αυτούς χαρούμενο) «ίμα» με κίνηση πέρα δώθε του κεφαλιού όταν υπάρχει. (Όχι ότι δεν μπορεί να συμβεί με το νε και το ντα)
    Οι ίδιες κινήσεις του κεφαλιού συνοδεύουν το ντα (ναι) – Πέραδώθε, και το νε (όχι) – Πάνωκάτω.

  27. Ein Steppenwolf said

    Παρεξήγηση της γλώσσας του σώματος, την οποία είχε διηγηθεί ο Κούνδουρος στην πρεμιέρα της ταινίας του «Μπάιρον: μπαλάντα ενός δαιμονισμένου», η οποία ήταν ελληνορωσική (ή ελληνοουκρανική;) παραγωγή. Οι Ρώσοι φιλούν στο στόμα. Όταν λοιπόν έκλεισε η συμφωνία με τον Ρώσο παραγωγό, αυτός για να την επισημοποιήσει πλησίασε τον Κούνδουρο, τον έπιασε απ΄ τους ώμους και του έδωσε τρία ρουφηχτά φιλιά στο στόμα. «Ωραία αρχή κάναμε», είπε ο Κούνδουρος. Ο Ρώσος, που ήταν βεβαίως παρών στην πρεμιέρα, έσκασε στα γέλια όταν η διερμηνέας τού εξήγησε την παρεξήγηση.

    25: Απλώς το έκανα λιανά 🙂

  28. atheofobos said

    Η Θεσσαλονικιά που θέλει να κατέβει από το λεωφορείο στην Αθήνα :
    -Οδηγέ άνοιξε με απέ πίσω!

    Όταν η κρητικιά σύζυγος μου με έστειλε νιόπαντρο να ψωνίσω από τον μανάβη φρούτα μεταξύ των άλλων μου είπε να πάρω και δέσπολες.
    Νόμιζα βέβαια πως αυτές θα ήσαν κανένα εξωτικό φρούτο γιατί ούτε ο μανάβης δεν τις ήξερε, αλλά σύντομα βέβαια
    έμαθα ότι δεν ήθελε παρά μόνο μούσμουλα!

    Τέλος όταν άκουσα πως έχει σκοπό να πληρώσει ΑΒΒΑ ρώτησα αφελώς πότε θα έρθουν οι ΑΒΒΑ να τραγουδήσουν!
    Που να φανταστώ πως άμπα σημαίνει τοις μετρητοίς!


  29. Αστυνόμος

    Και δεν κατάλαβες αν ήτανε κάζο πενσάτο;

    Λογιώτατος

    Ουκ οίδα την των Ιταλών διάλεκτον… · τούτο δη μόνον γινώσκω, ότι η λέξις κουράδια παράγεται εκ του κείρω, καρώ, κέκαρκα, κέκαρμαι ο μέσος παρακείμενος· γίνεται καρμάδιον, και τροπή του α εις ε ψιλόν, γίνεται κερμάδιον προσθέσει δε του ιώτα, κειρμάδιαν, και αφαιρέσει του μ, κειράδιον, τροπή δε του ε εις ο και του ι εις υ ψιλόν, γίνεται κουράδιον, δι’ ου οι Κρήτες καλούσι τα πρόβατα, ή τας αγέλας, εκ του κείρεσθαι αυτά παρα­γομένης της λέξεως… Και δη έγνως νυνί;

    http://www.mikrosapoplous.gr/extracts/bab/2-4.html

    …. κι όμως το κουράδι είναι ιταλικό,
    εκ του curatolo βοσκός, όπως λέει ο Ξανθινάκης

    Το κουράδι απ’ τη Βαβυλωνία το ‘μαθα,
    τα πρόβατα στην Ανατολική Κρήτη
    τα λέμε οζά (ζώα)

    υ.γ.
    1 και γαστρωμένη (βαρεμένη) δίχως
    να ‘ναι προσβολή
    18 Και μεις λέμε κοτζάκαρη τη γριά
    περιπαιχτικά συνήθως

  30. LandS said

    Και μια και είμαστε στην Βουλγαρία.
    Λέει ο ντόπιος πωλητής σε κατάστημα: «Τρι χίλιαντι» (παλιά Λέβ, κάπου 150€ ) . «Τρεις χιλιάδες» σιγοψιθυρίζει ο εκεί Έλληνας στον φιλοξενούμενό του από την Πατρίδα. «Νε χιλιάντα, τρι χίλιαντι» ωρύεται ο πωλητής.

    Επίσης, αν και δεν προκαλεί παρεξήγηση, στην Βουλγαρία δεν πας σε οδοντίατρο αλλά σε στοματολόγκ.

    Κάτι που μπορεί να μου είχε συμβεί με όλες τις γλώσσες. «Τι είναι αυτό το ‘τσάκα’ που όλο λέτε»; «Περίμενε». Περνάει μισό λεπτό όπου οι δυο Βούλγαροι συνεχίζουν να φιλονικούν μεταξύ τους. «Θα μου πείτε τι σημαίνει ‘τσάκα'»; «Περίμενε». Επανάληψη άλλες δυο φορές του ίδιου σκηνικού. Στο τέλος κατάλαβα ότι μου είχαν απαντήσει.

    Επειδή έχουν και αυτοί Τούρκικες επιρροές, ήταν Βουλγάρα που πρώτη (οι Έλληνες με είχαν αφήσει για να σπάσουν πλάκα) μου επισήμανε να χρησιμοποιώ την λέξη «σταχτοδοχείο», γιατί δεν είναι σωστό να ακούγονται τέτοια πράματα στο διπλανό τραπέζι.

    Το τελευταίο μου θύμισε την αγκωνιά που έφαγα από φίλο μου σε λεωφορείο στη Ρώμη, όπου μέσα από τα δόντια του μου έλεγε «να λες έλα κάθησε».

    Τέλος, κάτι που έχω πει χιλιάδες φορές από τότε που έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 80. Την αντιπροσωπεία του Ιταλικού Υπουργείου Γεωργίας, την υποδέχτηκαν οι κκ. Κάτσος, Κατσούλης και (ω Θεέ μου ! ) Κατσέτος.

  31. Ein Steppenwolf said

    18, 29:
    Κοτζάκαρη < τουρκ. kocakarı.

  32. sarant said

    30, τέλος: άντε μετά να τους πείσεις ότι δεν έγινε επίτηδες!

  33. sarant said

    29: Πράγματι, αυτή είναι η νεότερη ετυμολογία για το κουράδι, ιταλική. Το ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη δέχεται και τις δύο.

  34. νέο kid στο block said

    32.& 30. Για αντίποινα όταν πήγαν οι δικοί μας στην Ιταλία τους υποδέχτηκαν οι κύριοι κύριοι Πούτσο, Ντε Κόλο και Παπάρο; (τα ονόματα είναι υπαρκτότατα και γκουγκλίσιμα) 🙂

  35. Ein Steppenwolf said

    Στα αγγλικά Βρετανίας, back side είναι ο πισινός κι εκφράσεις όπως the back side of an envelope, the back side of the museum είναι φυσικό να προκαλούν θυμηδία. Οι Βρετανοί λένε κατά περίπτωσε the rear, the reverse κτλ. Στ’ αμερικάνικα αγγλικά όμως back side σημαίνει απλώς «η πίσω πλευρά/όψη». Το 1969 κατά τη διάρκεια της απευθείας μετάδοσης της προσελήνωσης, ο αμερικάνος εκφωνητής μίλησε επανειλημμένα για την back side of the moon, προκαλώντας γέλια στη Βρετανία.

    Πηγή: Perfect your English.

  36. bernardina said

    Μια και πιάσατε Ιταλία, θυμήθηκα ένα ξεποδάριασμα στη Ρώμη και τη θυμηδία των διπλανών μας στο λεωφορείο όταν μια από τις φίλες μου αναφώνησε με ανακούφιση αααχ, να κάτσω! Και τα γέλια που βάλαμε μερικές μέρες αργότερα όταν κάποιος ρώτησε στραβομουτσουνιάζοντας, ma che puzza?

  37. Ein Steppenwolf said

    26:
    Ρώτησα πριν λίγη ώρα έναν Βούλγαρο «πώς θ’ απαντούσε ο σερβιτόρος καταφατικά ή αρνητικά». «Εξαρτάται απ’ το πώς ρωτάς». «Με παντομίμα» είπα για να μην τον προκαταλάβω. «Ίμαμε ή νιάμαμε». «Δηλαδή ντα και νε δε λέγονται;» «Λέγονται κι αυτά, π.χ. Ίματε λιμόν; Ντα / νε.»

    Ο Βούλγαρος ήταν ενήμερος για τη σημασία του «ναι» στα ελληνικά, διότι μου εξήγησε πώς γίνεται και τόσοι Βούλγαροι να έχουν παντρευτεί στην Ελλάδα. Όταν τους ρωτάνε «Τη θέλεις για γυναίκα;» εκείνοι απαντούν «Νε!» με έντονο κούνημα του κεφαλιού πάνω-κάτω κι άντε μετά να ξεμπλέξουν 🙂

  38. Ein Steppenwolf said

    Βουλγάρα με δεκαπενταετία στην Ελλάδα έχει μισοξεχάσει τα βουλγάρικα. Ο γιος της της έλεγε «Θα έρθεις στη Βουλγαρία και άμα σου την πέσει κανένας νεαρός, εσύ θα κουνήσεις το κεφάλι αριστερά-δεξιά και θα τον διώξεις!»

  39. Άγγλος φίλος μου, αρχαιολόγος, με συχνές επισκέψεις σε Ελλάδα και Τουρκία, έχει καταλήξει στο (σωστό γενικά) συμπέρασμα ότι η Ελληνική και η Τουρκική μοιράζονται πλήθος λέξεων σχετικές με μαναβική, π.χ. karpuz, fasulya, bamya, patates, domates, ispanak, enginar, κτλ…

    Ο εν λόγω φίλος λοιπόν βρίσκεται στην Τουρκία, και θέλει να αγοράσει σύκα. Δεν ξέρει την Τούρκικη λέξη για τα σύκα, οπότε με βάση το παραπάνω, υποθέτει ότι θα λέγονται «sik», και πάει στον Τούρκο μανάβη και του λέει «sik istiyorum», δηλ. θέλω sik….

    Όσοι ξέρετε τούρκικα, θα έχετε καταλάβει την γκάφα του…

    Για τους υπόλοιπους να πω ότι sik είναι ένα χμμμ… μέρος της ανατομίας του άνδρα!!! 🙂

  40. Το μπέρδεμα με το βουλγάρικο νε που θα πει όχι πρέπει να έχει γίνει εκατομμύρια φορές. Μου έτυχε και μένα στο Πλόβντιβ, αλλά νομίζω ότι το αναφέρει και ο Μυριβήλης στη Ζωή εν Τάφω.

    Παρεξηγήσεις με τα βρετανικά και τα αμερικάνικα αγγλικά, σαν κι αυτήν που αναφέρει ο Λύκος στο #35, υπάρχουν πάρα πολλές. Μου έτυχε και μένα μία πριν από χρόνια, όταν μπήκα σε χαρτοπωλείο κάπου στο Νιου Τζέρσεϊ και ζήτησα «a rubber, please», εννοοώντας φυσικά γομολάστιχα. Ο πωλητής με κοίταξε περίεργα, με υποψία πονηρού χαμόγελου, και μου δήλωσε ότι δεν πουλάνε τέτοια πράματα εκεί πέρα. Όταν λύθηκε η παρεξήγηση, ο καλός άνθρωπος με πληροφόρησε ότι στην Αμερική πρέπει πάντα να λέω «eraser».

  41. voulagx said

    Σχετικα με τα #1, #3: Και στα Βλαχικα η εγκυος εχει σχεση με το βαρος, λεγεται greaua=βαρια (greu=βαρυς), δεν ξερω αν συμβαινει και σε αλλες γλωσσες κατι αναλογο.

  42. Και επειδή δεν μπορώ να μη συνεισφέρω στην κυπριακή συζήτηση, να πω ότι αρκετά ελλαδίτικα επώνυμα, που για μας δεν σημαίνουν τίποτα, έχουν αστεία ώς αισχρολογική σημασία στα κυπριακά. Κλασικό παράδειγμα είναι ο τραγουδιστής Κότσιρας (κότσιρος = σκατό), ο πολιτικός Λαφαζάνης (λαφαζανεύκω = λέω παπαρδέλες, πουλάω φούμαρα, προσπαθώ να εξαπατήσω με παχιές κουβέντες), οπωσδήποτε ο Βηλαράς (για ευνόητους λόγους) κτλ.

    Η καρκόλα που αναφέρθηκε παραπάνω μού θύμισε τον γάρο, που παρ’ ημίν σημαίνει το μείγμα από νερό, αλάτι και γάλα στο οποίο διατηρείται το τυρί φέτα, ενώ στα κυπριακά σημαίνει τον γάιδαρο. (Ας πούμε, η κυπριακή παροιμία «Κάτσε, γάρε, ψόφα» αντιστοιχεί στη δική μας «Ζήσε, μαύρε μου, να φας τριφύλλι»).

  43. Ein Steppenwolf said

    40:
    Στα γερμανικά η λέξη Gummi έχει και τις δύο έννοιες.

  44. @41: Συνθέτταλε, νομίζω το’χουμε ξαναπεί ότι στα λατινικά η έγκυος είναι gravis, «βαριά».

  45. voulagx said

    Α, συμπεσαμε οι Θετταλεις, βλεπω! 🙂

  46. sarant said

    Ευχαριστώ και για την καινούργια φουρνιά!

    Θα ξέρετε βέβαια ότι οι πρώτες ελληνίδες γκασταρμπαϊτερίνες αποφεύγαν να πουν πού δουλεύουν, ή έλεγαν: «στις πούτσες με το συμπάθειο» (putzen, καθαρίζω).

  47. jimakos said

    Περιστατικό που μου είχε διηγηθεί συμφοιτητής, που συνέβη στην παρέα του. Αθηναίοι αυτοί, είχαν βρεθεί Θεσσαλονίκη και κάποιος παραγγέλνει »μια λεμονίτα». Και το γκαρσόνι »..σιγά μη σου φέρω και πορτοκαλίτα».

    Λιγότερο αστείο, προσωπικής εμπειρίας δε, συμπρωτεύουσα επίσης, με κοίταγαν περίεργα που έλεγα π.χ. »μίλαγα, κοίταγα» αντί για »μιλούσα, κοιτούσα».

    Ίδιο και χειρότερο μπέρδεμα σαν αυτό με την άρνηση στα βουλγάρικα, είχα στην Τσεχία. Εκεί το ναι = ano, όχι= ne. Ο νοών νοείτω…

  48. @29: Μιχάλη Μελιδώνη, η κρητική «Βοσκοπούλα» ξεκινά, ως γνωστόν, «Σ’ μεγάλην εξοριά, σ’ ένα λαγκάδι | μιαν ταχινήν επήγα στο κουράδι». Μήπως το κουράδι το έλεγαν παλιά στην Κρήτη, αλλά όχι πια; Πού είναι η Ιμμόρ να μας φωτίσει;

  49. Κουιζάκι: Σε ποια άλλη γλώσσα στον κόσμο, το «Ναι» ακούγεται το ίδιο με τα Ελληνικά; 🙂

  50. Τυχαίος said

    Προσωπική εμπειρία: παρέα μπαμπάδων πάει βόλτα στη Ρώμη. Όταν κουράζονται, βρίσκουν ταξί και ζητούν να τους επιστρέψει στο «Χοτέλ Αλμπέργκο».

  51. @50: Αυτό μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον Αμερικανό τουρίστα στο Παρίσι, που ρωτάει πώς θα πάει στο «Pont Bridge» (όπως καταλαβαίνετε, ο γαλλοαγγλικός χάρτης του έγραφε «Pont / Bridge»).

  52. sarant said

    Και στο Λουξεμβούργο υπάρχει ίδια ιστορία για έναν νεοφερμένο Έλληνα, που έδωσε ραντεβού στο καφενείο Mousel (τα μισά καφενεία έχουν αυτή τη λέξη στην ταμπέλα, είναι μάρκα μπίρας -σα να λέμε στην Έβγα).

  53. Ein Steppenwolf said

    The Italian who went to Malta.

  54. asap said

    Οι ιστορίες με την Βουλγαρία είναι λίγο παρατραβηγμένες, και αν μη τι άλλο, εκφράζει ένα ρατσισμό. Ο τουρίστας οφείλει να γνωρίζει βουλγάρικα, και όχι το αντίστροφο, ο Βούλγαρος σερβιτόρος να γνωρίζει τη γλώσσα των ανωτέρων θηλαστικών. Έχω όμως μια απορία. Οι μίμες για το Ναι και Όχι, δηλαδή το κούνημα του κεφαλιού, δεν είναι ίδιες σε όλα τα Βαλκάνια; Έως τώρα νόμιζα, μόνο ο γερμανικός χώρος και οι επιρροές του το διαχώριζαν.

  55. Mιχαλιός said

    Προσωπική ανάμνηση. Κρητικός φοιτητής, πρωτοετής στη σχολή: «Δεν έχω μαζί μου λεφτά, τα ξέχασα στο σύρμα». Όλοι νομίσαμε ότι βράχηκαν τα λεφτά του και τ’ άπλωσε να στεγνώσουν, μα αυτός τα είχε στο συρτάρι του.

  56. @Τιπούκειτος τώρα που το λες βρήκα και στον Ερωτόκριτο μετόχια με πολλούς βοσκούς κι αρίφνητα κουράδια

    οπότε δεν αποκλείεται η εκδοχή που αναφέρεις
    Πάντως προς στη Δυτική Κρήτη ακούγεται
    περισσότερο …ξεκουραδώνω = κάνω ένα τόπο χωρίς κουράδια (ποίμνια) (κλέβω)
    http://www.rizitiko.org/etimologia.html#ksi Χανιά, όπου
    και τα ριζίτικα

  57. Νέο kid στο block said

    52.Μα καλά στο Γκροσχέρτζοκτουμ δίνετε ραντεβού τα πατριωτάκια; Νόμιζα ότι απλά βγαίνετε στη πλατεία και βρίσκεστε…:-)

  58. sarant said

    Λέμε για τους νεοφερμένους 🙂

  59. Μπουκανιέρος said

    22 Επιβεβαιώνω: προφέρουν. Ισχύει γενικά για το ουρανικό λ («λι»). Και φυσικά «τα μαγιά», όπως δηλώνεται στο 20 για τους Κύπριους. (Ανάλογη εξέλιξη έχει συμβεί στα ισπανικά και, κάπως διαφορετικά, στα παλιά γαλλικά.)

    Αλλά υπάρχουν και άλλα κερκυραϊκά «πάθη του λάμδα». Το λ μπροστά σε σύμφωνο γίνεται ρ, όπως στο στάνταρ ελληνικό αδερφός (πρβλ. όμως και Αρβανίτης). Κι εδώ να πω ένα απ’ τα δικά μου μπερδέματα:
    Σε μας «πάρκο» είναι το κιόσκι που παίζει η μουσική, βασική λέξη δηλαδή. Όταν ήρθα στην Αθήνα παραξενευόμουνα που υπήρχαν πολλά πάρκα χωρίς να έχουν ένα «πάρκο» στη μέση, όπως στη Σπιανάδα.
    Μόνο πολλά χρόνια αργότερα κατάλαβα ότι το δικό μας «πάρκο» βγαίνει απ’ το «πάλκο»: δεν το είχα ακούσει ποτέ με λ και δεν το είχα συνδυάσει με τη στάνταρ λέξη (που έχει γενικότερη σημασία).

  60. Πάρκο το λέγατε το κιόσκι στη Σπιανάδα; Πρώτη φορά τ’ ακούω!

  61. Μπουκανιέρος said

    Καλά ορέ Δύτη, πού διάολο ζούσες και με τι ανθρώπους έκανες παρέα;
    Ούτε καν τις αφίσες για τη μουσική δε διάβαζες;
    (Εκεί, σε αφίσες, το είδα για πρώτη φορά γραμμένο «πάλκο» κάπου στο γύρισμα του αιώνα, στα πλαίσια του ευπρεπισμού – κι έτσι κατάλαβα.)
    Μη μου πεις ότι άκουσες Κερκυραίο να το λέει «κιόσκι» γιατί δε θα σε πιστέψω!

  62. Alfred E. Newman said

    Φιλη καθεται σε παγκακι στο Παρισι.
    Νεαρος τη ρωτα: «Est que ce le sikouane?»
    Εκεινη του απαντα ελληνικα «Βεβαιως».
    Και αυτος απορημενος. «Που καταλαβατε πως ειμαι Ελληνας;»

  63. Alfred E. Newman said

    Στελιο @49
    Ολλανδικα;

  64. Μα καλά κανείς σας δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει σε ποια άλλη γλώσσα λένε «ναι» το «ναι»; Μόνο εγώ είχα ενθουσιαστεί όταν το έμαθα; Εκτός αν το γνωρίζετε όλοι και γι’αυτό δεν σας έκανε εντύπωση… 🙂

    Δεν σας το λέω πάντως τώρα, για να μάθετε. Ίσως να σας το πω αύριο, θα το σκεφτώ.

    Πολύ ωραίες πάντως οι ιστορίες σας με τα γλωσσικά μπερδέματα!
    Λεκανόστ σε όλους!!! 🙂

  65. @63: Ουφ επιτέλους κάποιος που ενδιαφέρθηκε! Όχι δεν είναι τα Ολλανδικά…
    Θα φανταζόμουν ότι το ναι στα Ολλανδικά είναι παραπλήσιο με το γερμανικό και γκουγκλάροντας το, βρήκα πως όντως είναι ja και σ’αυτά.

    Υπάρχει όμως μια (τουλάχιστον εγώ μία ξέρω) γλώσσα στον κόσμο, που λένε (προφέρουν εννοώ) «ναι» για το «ναι». Ποια είναι; Εδώ σας θέλω! 🙂
    Αλλά άντε, πάω για νάνι τώρα. Λεκανόστ και πάλι! 🙂

  66. Vermeer said

    Ότι η γαλοπούλα ονομάζεται στις Σέρρες μισίρκα δεν το ήξερα, παρότι Σερραίος από την περιοχή της Νιγρίτας. Τουλάχιστον στην περιοχή μου οι παλιότεροι την γαλοπούλα την έλεγαν κούρκο, που πρέπει να είναι τουρκικής καταγωγής.

  67. sarant said

    65: Στέλιο, μην κοιτάς που δεν έγραψα, με ενδιαφέρει πολύ αυτό με τους ανθρώπους που λένε Ναι (χωρίς να είναι Έλληνες).

    66: Για τη γαλοπούλα υπάρχει πολυσέλιδο άρθρο σε ένα οχι πολύ παλιό Λεξικογραφικό Δελτίο, με χάρτη που δείχνει σε ποιες περιοχές της Ελλάδας λέγεται η κάθε ονομασία του πουλιού, αλλά δεν το έχω πρόχειρο. Ωστόσο, μέσω google books βρίσκω ένα απόσπασμα, που λέει ότι στη Νιγρίτα λένε «μισίρκους». Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λένε όλοι «μισίρκους» ούτε σημαίνει ότι λένε μόνο μισίρκους και όχι κούρκος. Ο κούρκος σλάβικος είναι.

  68. 65,
    Το είδα αργά το κουΐζ, αλλά για χαρούμενο ξύπνημα εδώ. (Κορέα;)

  69. ein Steppenwolf said

    64: Στα κορεάτικα;

  70. Νέο Kid στο Block said

    Α ρε Στέλλιο σε τι 문제 μας βάζεις νυχτιάτικα…:-)

    Παιδιά ,εγώ γιατί ακούω στη Γκουγκλοκασέτα το ναι σαν γιέε και το τέσσερα σαν ‘ναι’;(στα κορεάτικα πάντα) . Και το ίδιο, είτε βάλεις ελληνικά ή αγγλικά σε κορεάτικα .
    Αγαπητέ Λύκε ,αυτό που λινκάρεις νομίζω είναι το τέσσερα = ναι .

  71. Νέο Kid στο Block said

    Ιέ λεν οι ουαλοί, χάι οι γιαπωνέζοι
    έψαξα πολύ να βρω ,πως το λεν’ οι Κονγκολέζοι
    Μα δε βρήκα ρε Στελή, άλλον ακανέ
    νόστιμο σαν των Σερρών, ούτε άλλο ναι!
    🙂

  72. 71,
    Μάλλον σωστά το ακούς – εδώ λέει νε ή γιε για το ναι στα κορεάτικα.

  73. Ναι παιδιά, τα κορεάτικα ήταν, το λινκ έχει και την προφορά αρκεί να έχετε quicktime εγκατεστημένο.

    Αυτό με το «γιε» το είδα κι εγώ σε κάποια site. Τότε που είχα κάνει την ανακάλυψη δεν ανέφερε τίποτα για γιε. Ίσως να είναι πρόσφατη εξέλιξη, από επιρροή των αγγλικών (;;;).
    Τότε πάντως, εν έτει 1993-94, το είχα ακούσει στην Encyclopedia Encarta (πρόγραμμα για pc, πού ίντερνετ τότε;), που εκτός απ’την εγκυκλοπαίδεια καθ’εαυτή, είχε και κάποιες multimedia δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων το «languages of the world».
    Ήταν φοβερά ενδιαφέρον, μπορούσες να δεις και να ακούσεις τις βασικές φράσεις σε εκατοντάδες γλώσσες του κόσμου, και να κάνεις μάλιστα και συγκρίσεις μεταξύ τους. Μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση όταν άκουσα τον Κορεάτη να λέει ένα «ελληνικότατο» ναι! 🙂

    Από τότε το θυμόμουν, και πριν ένα χρόνο γνώρισα από κοντά έναν Κορεάτη (που τον περνούσαν όλοι για Κινέζο και αυτός θύμωνε) και εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που τον ρώτησα είναι πώς λένε «ναι» στα Κορεάτικα, και μου το επιβεβαίωσε. 🙂

    Αυτά λοιπόν. Μιχάλη κέρδισες! 🙂

    (Βρε νιοκίντ, 4 τα χαράματα ακανέδες σκεφτόσουνα; 🙂 )

  74. gbaloglou said

    67

    Γιατί, ο «μισίρκο(φ)ς» Σλάβικος δεν είναι;

  75. Καλημέρα!
    61 Μπουκάν, μη με αποπαίρνεις, μάλλον δεν έκανα πολλή παρέα με Κερκυραίους τότε. 😉

  76. @75 υποθέτω από το Μισίρι (Αίγυπτος) …να μην το λέν και αιγύπτιο
    αφού αλλού το λέν γάλλο, ινδό ή τούρκο;; 🙂

  77. sarant said

    Καλημέρα!

    Ώστε οι Κορεάτες λένε ναι -να το έχουμε υπόψη μας!

  78. Σχόλιο 12: άρα σύμφωνα με το αστυνομικό δελτίο, στην Ελλάδα, παρατηρείται τελευταία αύξηση των παξιμαδοκλεφτ(ρ)ών.

  79. Ein Steppenwolf said

    네! 네! Το βρήκαμε!

  80. taal.gr said

    @65: στα Ολλανδικά το «όχι» προφέρεται «νέι» (με το «ε» τραβηγμένο και το ι ανεπαίσθητο στο τέλος). Είχα ακούσει πριν πολλά χρόνια στην Ολλανδία ότι είχε εμφανιστεί ο Μαχλάς στην τηλεόραση, την περίοδο που σε κάποια Ολλανδική ομάδα. Εκείνο τον καιρό κυκλοφορύσαν φήμες ότι θα έφευγε με μεταγραφή για αλλού. Το γεγονός ότι ο Μαχλάς δεν ήξερε (καλά) Ολλανδικά, έδωσε την ευκαιρία για ένα ωραίο, στημένο ρεπορτάζ. Τον ρώτησε λοιπόν ο δημοσιογράφος (στα Ολλανδικά): «τι θα κάνεις τελικά, θα μείνεις στην ομάδα;» «νεε» απάντησε αυτός για να εξηγήσει μετά ο δημοσιογράφος ότι «ναι» είναι η κατάφαση στα Ελληνικά.
    Την παραπάνω ιστορία την μεταφέρω με επιφύλαξη, γιατί έχουν περάσει πολλά χρόνια, θα προσπαθήσω να τη διασταυρώσω.

  81. ἀπὸ μικρὸς ποὺ ἔβλεπα τὴν ταινία συμπαθοῦσα τὸν λογιώτατο!

  82. gbaloglou said

    30

    LandS δεν σε τιμά η αρνητική, αναίτια, και ανώνυμη αναφορά («ω Θεέ μου») στο όνομα «Κατσέτος» και, υποθέτω, στο πρόσωπο του γνωστού γιατρού και ευπατρίδη Χρήστου Κατσέτου (που ούτως ή άλλως δεν γράφει σ’ αυτό το ιστολόγιο απ’ όσο γνωρίζω).

  83. sarant said

    83: Δεν νομίζω ότι εννοεί τον συγκεκριμένο κ. Κατσέτο, και η αναφορά δεν είναι στον ίδιο αλλά στο όνομά του, που θυμίζει κάτι άλλο στα ιταλικά.

  84. gbaloglou said

    Διαδικτυακή αναζήτηση φανερώνει πως υπάρχει Ιταλός ή Ιταλοαμερικανός στην Φλόριδα ονομαζόμενος Άγγελο(ς) Κατσέτο(ς) — δεν το γράφω Ιταλικά για να μην βρει το όνομα του εδώ μέσα και τραβιόμαστε 🙂

  85. Πεθαμένοι Κατσέτοι υπάρχουν και άλλοι πλην του Αγγελου, ακόμα και δυο κυρίες στην Ιταλία, αν πιστέψουμε αυτή την ιστοσελίδα.
    Όσο για την Κύπρο, στη μία και μόνη επίσκεψή μου εκεί (Δεκ. 1980) είδα με τα μάτια μου τα ονόματα Καριολης (με κεφαλαία, κι έτσι δεν ξέρω που πέφτει ο τόνος), Κλανεττάκης και ΚΚΟΛΟΣ (έτσι, με δύο κ στην αρχή)!

  86. Κασσάνδρα said

    ΟΙ γκασταρμπάιτερς,στην Γερμανία, ακόμα πηγαίνουν στην γκράν-κάσα (kranke Kasse) ,όταν έχουν προβλήματα υγείας,τρώνε στα όρθια πόμες φρίτες ,και αναφέρονται στον Μαέστρο( Meister) ,κατά την διάρκεια της εργασίας τους στην φίρμα.

  87. sarant said

    86: Οι κουμπάροι βάζαν διπλά σύμφωνα στην αρχή των λέξεων, γιατί τα προφέρουν, π.χ. ο Κκάσιαλος. Αλλά εδώ και μερικά χρόνια η άνωθεν κατεύθυνση είναι να αποφεύγονται.

    87. Η Γκραν κάσα πολύ καλή, δεν την ήξερα!

  88. Evan T said

    Προσωπική ιστορία: Θεσσαλός ων, εν έτει 2000 στη Θεσσαλονίκη, συγκλονίστηκα όταν φίλοι παρήγγειλαν «σαλάτα με ρόκα» σε εστιατόριο και ήρθε στο τραπέζι μια σαλάτα με μια πράσινη, πικρή αηδία (και όχι σαλάτα με καλαμπόκι) 😛

  89. LandS said

    #39 από αυτό και το siktir (ελληνικά α σιχτίρ) . Επίσης, αν θες να πεις στα τούρκικα στριμωγμένος (στενός) χώρος πρέπει να προσέξεις να πεις με παχύ σ το σικιτζί μη και σου βγει γαμημένος χώρος.

    #54 Το κούνημα του κεφαλιού στη Βουλγαρία είναι: Πάνωκάτω=Άρνηση, Πέραδώθε=Κατάφαση.
    Το ποια γλώσσα πρέπει να ξέρει ο τουρίστας ή ο σερβιτόρος, στους Γερμανούς και Γάλλους επισκέπτες, και στους Έλληνες που τους υποδέχονται.

    Στο Πλόβντιβ δεν ήμουν τουρίστας. Γενικά, είχα εκπλαγεί ευχάριστα από το πόσοι Βούλγαροι γνωρίζουν ή μπορούν να συνεννοηθούν στα Ελληνικά. Εντύπωση μου προκάλεσε ότι όταν μιλούσαν με Έλληνες δεν έλεγαν Πλόβντιβ, αλλά Φιλιπόπολι (ούτε Φιλιππούπολη) . Και σας βεβαιώ ότι αυτά τα έκαναν με διάθεση φιλοξενίας. Υπήρχαν μερικοί δικοί μας που το παρεξηγούσαν για δουλικότητα, αλλά γρήγορα έμπαιναν στην θέση τους, με αξιοπρέπεια.

  90. @90: Ναι ναι το ξέρω! Βασικά όχι παχύ «s», το ι είναι που αλλάζει. δηλαδή sik είναι το πέος, και sık πυκνός, στενός, συχνός, κάτι τέτοιο.
    Από εκεί βγαίνουν τα sıkıldım που είναι «βαρέθηκα» (κυριολεκτικά «στενεύτηκα» αλλά ετσι χρησιμοποιείται) και sikildim γαμήθηκα!! 😀

    Να το προσέχετε το i με το ı στην Τουρκία!!!

  91. Μαργαρίτα Kαρλαύτη said

    Με καθυστέρηση λόγω διακοπών…
    Ακούει ο τουρίστας κάποια χρόνια πριν στη Μέσα Μάνη μια γυναίκα να ρωτάει έναν άνδρα που τράβαγε έναν γάϊδαρο με ένα σκοινί: «Ήπιε ο γάϊδαρος καφέ;» και αναρωτήθηκε αν οι μανιάτες γάϊδαροι έπιναν καφέ… 🙂
    Που να ξέρει ο έρμος πως «καφός» και «καφή» είναι ο αδερφός και η αδερφή στη μανιάτικη διάλεκτο και η γυναίκα απλώς ρώτησε τον αδερφό της αν είχε ποτίσει το γάϊδαρο.

  92. Μανουλα said

    Πριν 25 χρονια στη Ροδο, 14 χρονων, αυτοπτης μαρτυρας στον ακολουθο διαλογο μεταξυ στρατιωτικου πανωμεριτη, δηλ. απο ηπειρωτικη Ελλαδα και 70χρονης ντοπιας γιαγιας.
    – Γιαγια, τι φτιαχνεις;
    – Τι να κανω, πιάκι μου; Τρεχνει ο πλύτρης μου!

  93. Μαρία said

    Με καθυστέρηση βλέπω … οτι μας έπιασες στο στόμα σου.
    Δικαιολογημένος ο πρόξενός μας(απο το 1906). Θεωρούσε την πόλη «όασιν εν μέσω ωκεανού βουλγαρικού» και την πάτησε. Δε φαντάστηκε οτι κάτι θα ψαρεύαμε κι απ’ τον ωκεανό. Πού το βρήκες το ανέκδοτο;
    Πάντως στο περιβάλλον μου οι τελευταίοι που έλεγαν τη γαλοπούλα και μισίρκα πέθαναν φέτος, ο ένας στα 92 κι ο άλλος στα 87.

  94. sarant said

    Το ανέκδοτο το βρήκα στο ιντερνέτι, αλλά παραπέμπει στον Μόδη -νομίζω:
    http://www.e-istoria.com/185.html

  95. Παντελής said

    Στο Ρέθυμνο πάντως έχουμε πολλά κουράδια με οζά. Επίσης υπάρχουν κούβοι δηλ. γαλοπούλες.

  96. gbaloglou said

    1

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον αν σκεφτούμε ότι στην Ριμάδα Κόρης και Νιού (δημώδες Κρήτης 15ου αιώνα)* η ίδια λέξη εμφανίζεται με πιο σύγχρονη έννοια, «βαρεμένη» = «καψουρεμένη»!

    *δείτε το και σε μορφή κόμικ που έμμεσα οφείλουμε στον δικό μας ΤΑΚ! (Και λίγο πριν έχουμε πρώιμη εμφάνιση του «πετάει ο γάιδαρος;»!)

  97. gbaloglou said

    1, 97

    Για να ενισχύσει τα λεγόμενά του, ο Παπαδιαμάντης θυμάται και ιστορεί ένα επεισόδιο της παιδικής του ηλικίας, όταν «μία γραία γειτόνισσα» του υπαγόρευσε ένα γράμμα προς τον σύζυγο της εγγονής της, για να τον πληροφορήσει ότι «το Αργυρώ είναι γκαστρωμένη». Εγραψε ό,τι ακριβώς άκουσε ο μικρός Αλέξανδρος, όταν όμως διάβασε το τελειωμένο γράμμα στη γραία, εκείνη του «έκαμε παρατήρησιν» και του ζήτησε να μη γράψει «γκαστρωμένη» αλλά «παραβαρεμένη» (που σημαίνει έγκυος, σύμφωνα και με το γλωσσάρι του επιμελητή).

    [Από άρθρο του Παντελή Μπουκάλα (Καθημερινή, 17-2-08) που αναδημοσίευσε ο νοικοκύρης εδώ]

  98. EΦΗ ΕΦΗ said

    Ξεστράτισα ευχάριστα εδώ κι ας πω μια παρεξήγηση από τον αγροτικό γιατρό εκεί κάτω.
    -Τι έχεις γιαγιά; πες μου τι αισθάνεσαι
    -Ε παδί μου σύρμα-σύρμα πονεί η κοιλιά μου και δε γατέω γιάντα.
    -Τί είπες γιαγιά; σου κάρφωσε σύρμα στην κοιλιά;
    τρελλάθηκε ο γιατρός μέχρι να καταλάβει ότι σύρμα-σύρμα σημαίνει πολύ συχνά, διαρκώς.

    Είδα και τους κούβους-κούβες μας εδώ -96 (μισίρια στη Θεσσαλία).
    Θυμάμαι τα κουβάβγουλα που ήταν λίγο μικρότερα ,πιο στενόμακρα από της κότας, φαιά και με πιτσίλες απάνω και γι αυτό δε βαφόταν καλά για το Πάσχα ,ενώ ήταν πιο μυτερα και θα τα θέλαμε για τσούγκρισμα.

  99. Βάγια said

    Αυτό το άρθρο μου θυμίζει ένα επεισόδιο της Λωξάντρας: Έρχεται, που λέτε, η Λωξάντρα στον Πειραιά και αρχίζουν οι προσπάθειες να προσαρμοστεί και τα μαγειρέματα. Στα ψώνια όμως γίνονται παρεξηγήσεις, καθώς η Λωξάντρα λέει διάφορα λαχανικά και ψάρια με τα πολίτικά τους ονόματα, που δεν ήταν ακόμη γνωστά στην Ελλάδα.

  100. Γς said

    51:

    >Αυτό μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον Αμερικανό τουρίστα στο Παρίσι, που ρωτάει πώς θα πάει στο «Pont Bridge»

    Κι ο άλλος που ρώτησε [όπως το ρώτησε στα αγγλικά], που είναι η Pont Neuf.

    Και του απάντησαν

    -Nine? There is no Bridge Nine. monsieur!

  101. Γς said

    40:

    >μπήκα σε χαρτοπωλείο κάπου στο Νιου Τζέρσεϊ και ζήτησα «a rubber, please», εννοοώντας φυσικά γομολάστιχα. Ο πωλητής με κοίταξε περίεργα

    Επρεπε να είχε να σε δω να σβήνεις με Ντουρέξ.

    Σκέψου λέει να ζητήσεις καπότα και να σου δώοουν …

    [Κι άντε μετά να @αμήσεις με γομολάστιχα]

  102. Παντελής said

    Τα κουράδια,…?

    ΚΟΡΑΔΙΑ όχι κουράδια….!

    Κοράδι = πρόβατο

    ………»ότε το χρυσούν κώας οι Αργοναύται κλέψαντες εκ Κολχίδος έφευγον…..» χρυσούν κώας = χρυσόμαλλο δέρας

    Κωάδι, Κωράδι, Κοράδι

  103. Παντελής said

    Η γιαγιά έλεγε σημά σημά = πολύ συχνά……. όχι σύρμα

    Κατέω (κατέχω) όχι κατέγω

  104. Παντελής said

    Από το Κώας εχούμαι τη νήσο «ΚΩΣ» όπως επίσεις και κωασης = «Ωασης» Οι Εγλεζοι έχουν ΚΩΑΤ (coat)

  105. Παντελής said

    Για Ιν Τι ……? (αρχαία Ελληνικά) = γιάντα

  106. Παντελής said

    οζά από το «ιζάνω» συσσωρεύονται (birds of a feather flock together)

  107. Παντελής said

    «Στις καριόλες» (στα κρεβάτια).,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

    Και βέβαια στις καριόλες…. από καρυδιά το κάρυον και η καριόλα (Κρεβάτι από ξύλο καρυδιάς) Όπως επίσεις και το καρνάγιο αλλά και το καράβι και η καρίνα του καραβιού μας έρχωνται από την καρuδια…

  108. Παντελής said

    οι Κρητικοί φαίνεται πως διαθέτουν αμάρα!

    Οι Κρητικοι δεν διαθέτουν αμάρα απλώς λένε κατουρίσω το χοντρό και «τσιρίσω» το ψιλό

    Τα κωμικά αστεία είναι ευχάριστα και ευπρόσδεκτα οταν δεν προσβάλλουν

  109. Παντελής said

    στα Ολλανδικά το «όχι» προφέρεται «νέι»

    Αρχαία Ελληνικά είνε ΝΕI «νει τρώει, νει πεινει» (δεν τρώει δεν πεινει) νει-φως (νέφος) τώρα ποτε το ΝΕI έγινε NAI είναι άλλη ιστορία

  110. Παντελής said

    Μια φίλη μου Κρητικιά, μόλις είχε φτάσει στην Αθήνα από το χωριό, περίπου δέκα χρονών, και την έστειλε η μητέρα της στον μανάβη να αγοράσει διάφορα ζαρζαβατικά, μεταξύ των οποίων και κερεβίζι,……..

    VISION Δωρικα είνε η όραση βίζι, από το VISI-ON «see The Vision Benefits Of Celery»

    https://www.solanoeye.com/blog/detail/2014/09/15/vital-food-good-for-eyesight-the-vision-benefits-of-celery.html

    Όμως και celery από το cell φωτοκύτταρο….επομένως σωστά στην Κρήτη λένε Κερεβιζι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: