Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γαμάτο, να γιατί χανόμαστε!

Posted by sarant στο 23 Αύγουστος, 2011


Ζητάω συγνώμη από εσάς αν σας ενόχλησε ο αθυρόστομος τίτλος (σιγά την αθυροστομία δηλαδή…) και από τον Τζίμη Πανούση, που παραποίησα τον δικό του τίτλο. Ωστόσο, δεν φταίω εγώ, δεν άρχισα πρώτος. Την Κυριακή δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία ένα άρθρο του κ. Χρίστου Μπελλέ, συγγραφέα και πανεπιστημιακού, με τίτλο «Ουτοπία» και υπότιτλο «Γλώσσα και Ιστορία. Οι δυο ακρογωνιαίοι λίθοι Παιδείας». Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ, εγώ θα ξεχωρίσω μερικά αποσπάσματα για να τα (επι)κρίνω.

Διότι, πρέπει να το πω, το άρθρο καθόλου δεν μου άρεσε. Το βρήκα τσαπατσούλικα γραμμένο, γεμάτο οξύμωρα και κλισέ, με κάμποσες λέξεις που αναρωτιέσαι αν ξέρει ο συγγραφέας τι σημαίνουν. Δεύτερον, επί της ουσίας, κινδυνολογεί για τη δήθεν φθορά της γλώσσας, χωρίς να παραθέτει κανένα επιχείρημα –ή μάλλον με μόνο επιχείρημα τη διάδοση της λέξης «γαμάτο» στην αργκό των νέων. Και, τρίτο και φαρμακερό, πιάνω τον κ. Μπελλέ στα πράσα να χρησιμοποιεί ανύπαρκτα ρητά, κι αυτό είναι πιο σοβαρό.

Για την τσαπατσουλιά θα μπορούσα να πω πολλά αλλά θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Καταρχάς, από κάποιον που ανησυχεί για τη φθορά της γλώσσας θα περίμενα να μην τη φθείρει, να κρατάει τη διάκριση ανάμεσα στο «μια» (αόριστο άρθρο) και στο «μία» (αριθμητικό), και να μη γράφει «μια και ενιαία ελληνική γλώσσα», ούτε, πολύ περισσότερο, «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μια γλώσσα» -αλλά «μία»! Τέλος πάντων, αυτό ας το χρεώσουμε στους διορθωτές. Αλλά όταν ο αρθρογράφος γράφει «υποστηρίζει, με το [sic] γνώριμο στόμφο του, ο Ελύτης», αναρωτιέσαι αν ξέρει τι σημαίνει στόμφος –ότι ο στόμφος είναι κακό πράγμα, ότι στομφώδης σημαίνει πομπώδης, ότι κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη στόμφος είναι «ο επιτηδευμένος λόγος … το πομπώδες ύφος στην ομιλία για λόγους επιδείξεως ή για καυχησιολογία … γενικότερα, η υπερβολή στην έκφραση…» Και μάλιστα ο αρθρογράφος μιλάει για «γνώριμο» στόμφο του Ελύτη –πάει, τον έβγαλε Μαυρογιαλούρο!

Πιο πέρα: καταντήσαμε, λέει, τη γλώσσα «πλοίο ξυλάρμενο που θαλασσοδέρνεται στα αβαθή και τελματώδη» -αυτή η συσσώρευση των κλισέ δημιουργεί εντύπωση οξύμωρου, διότι στα αβαθή και στα τελματώδη δεν μπορεί να θαλασσοδέρνεται ένα πλοίο –ή το ένα, αγαπητέ μου, ή το άλλο θα έχεις. Είναι σαν εκείνον που έγραφε: «ήταν ένα ύπουλο πισώπλατο χτύπημα…» και για να το κάνει ακόμα πιο απεχθές πρόσθεσε: «…κατάστηθα»!

Το ίδιο οξύμωρα μου φαίνονται και τα «αυχμηρά περβόλια» διότι αυχμηρός θα πει κατάξερος, αλλά ας πούμε ότι έχουμε ποιητική άδεια. Και βέβαια, από κάποιον που κόπτεται για τη φθορά της γλώσσας και θεωρεί έσχατη παρακμή το «γαμάτος» θα περίμενα να ξέρει ότι οι «συστημικοί Ηρακλειδείς» δεν στέκουν και πολύ καλά (για περισσότερα δείτε εδώ)

Τέλος πάντων, αυτά είναι και θέμα ύφους, σε κάποιους αρέσουν οι σαπουνόφουσκες, ας μην σταθούμε περισσότερο εδώ. Πάμε στο δεύτερο μέρος, στην ουσία των επιχειρημάτων. Δεν θα σχολιάσω όσα λέγονται για την ιστορία, θα περιοριστώ στα χωράφια μου, τα της γλώσσας. Ο κ. Μπελλές κάνει μια μακρότατη εισαγωγή, με σάλτσες για κρασπεδικές γωνιές (τι είναι τάχα τούτο; ) και με κλισέ ότι λέμε σελήνη όπως έλεγε η Σαπφώ (η οποία έλεγε «δέδυκε μεν α σελάννα», αλλά τέλος πάντων), ρίχνει χυδαίες σπόντες στον Τριανταφυλλίδη και τον Κριαρά (χυδαίες διότι χωρίς κανένα επιχείρημα) αλλά ένα μόνο επιχείρημα φέρνει για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς περί παρακμής της γλώσσας, τη λέξη «γαμάτος» (που την ορίζει ως «σύγχρονο δημοφιλή υπερθετικό του καλός»). Αυτό το «γαμάτος», κατά τον κ. Μπελλέ, στοιχειοθετεί ξεπούλημα και αλλοτρίωση της γλώσσας. Μ’ άλλα λόγια: γαμάτο, να γιατί χανόμαστε!

Σιγά τα λάχανα, αγαπητέ! Ώστε οι νέοι έχουν αργκό; Ώστε φτιάχνουν νεολογισμούς; Ευχαριστούμε για την πληροφορία! Και λοιπόν; Ούτε εμένα με γοητεύει το «γαμάτος», ακαλαίσθητο το βρίσκω, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο να βγάζουμε συμπεράσματα για τη γλώσσα από μία και μόνο λέξη και μάλιστα από μια λέξη της αργκό, που μπορεί αύριο να αποδειχτεί παροδική και να ξεχαστεί. Για να μην πάω μακριά, πριν από 15 περίπου χρόνια (ίσως και περισσότερα, θα κοντεύουν είκοσι φοβάμαι) κάποιοι άλλοι ανησυχούντες λόγιοι είχαν προφητέψει τον θάνατο της γλώσσας μας με αφορμή τη διάδοση ενός άλλου δημοφιλούς υπερθετικού του καλός (κοίτα σύμπτωση), της λέξης «καλυτερότερος». Ποιος χρησιμοποιεί σήμερα τον καλυτερότερο; Κανείς. Μόδα ήταν και πέρασε. Έτσι μπορεί να περάσει κι ο γαμάτος και να ξεχαστεί.

Αλλά έστω ότι δεν ξεχνιέται –γιατί είναι τόσο κακό που υπάρχει; Επειδή δεν ξέρουμε το «άριστος, κάλλιστος» λέει ο κ. Μπελλές. Σοβαρά; Δεν υπάρχουν δηλαδή επίπεδα ύφους; Αλλού φοράμε το φράκο και λέμε «κάλλιστος, άριστος», αλλού πουκάμισο και παντελόνι και λέμε «πολύ καλός, εξαιρετικός», αλλού σορτσάκι ή μαγιό και λέμε «γαμάτος, και γαμώ, άπαιχτος». Καλό είναι το φράκο, αλλά δεν το φοράμε και μέσα στο σπίτι –και ο κ. Μπελλές, φαντάζομαι, δεν θα λέει πάντα «άριστος, κάλλιστος». Στάθηκα στο σημείο αυτό διότι δεν βρήκα κανένα άλλο επιχείρημα του κ. Μπελλέ για τη δήθεν παρακμή της γλώσσας.

Αλλά περνάω στο κουσούρι του άρθρου του που κατ’ εμέ είναι το σοβαρότερο, και εννοώ τη χρήση χαλκευμένων στοιχείων. Λέγοντάς το αυτό δεν εννοώ το ότι βρίσκει στο  βιβλίο Ιστορίας της Γ’ Γυμνασίου «μετά βίας πέντε σελίδες αφιερωμένες στην Επανάσταση του 1821, ενώ στην κρίση του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, το 1929, επτά». Τις μέτρησα κι εγώ βέβαια, και το 1821 έχει δέκα σελίδες (διότι τη Φιλική Εταιρεία και το Ναβαρίνο θα τα προσμετρήσουμε κι αυτά στο 1821), ενώ η κρίση του χρηματιστηρίου έχει 3-5 σελίδες, αλλά ο κ. Μ. τις βγάζει εφτά επειδή προσμετράει και την ενότητα που μιλάει για φασισμό, ναζισμό, εβραίους, Στάλιν. Αλλά αυτό δεν είναι καραμπινάτη χάλκευση, είναι, ας πούμε, δημιουργική λογιστική.

Όμως, διαβάζω: κατά τον διαχρονικό και πάντα επίκαιρο Αρκάδα ιστορικό Πολύβιο: «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώσσης». Πού το βρήκατε το ρητό αυτό, φίλτατε; Είπε τέτοιο πράγμα ο Πολύβιος; Όχι, πουθενά. Ψάξτε το και μόνοι σας αν δεν με πιστεύετε, ο Πολύβιος μία και μόνη φορά χρησιμοποιεί τη λέξη «γλώσσα»: ἄλλη δ΄ ἄλλων γλῶσσα, Ιστ. 15.12.9 (συγνώμη για τα σκουληκάκια). Ο Πολύβιος επίσης δεν χρησιμοποιεί ποτέ τη λέξη «καιρός».

Μήπως όμως είπε κάποιος άλλος το ρητό; Όχι. Έψαξα στο TLG, σε ολάκερη την αρχαία και μεσαιωνική γραμματεία, δεν το βρήκα πουθενά. Έχω μάλιστα την αίσθηση ότι το ρητό αυτό δεν μπορεί να το είχε πει αρχαίος, ότι είναι μετάφραση από τα νέα ελληνικά, από το «σε χαλεπούς καιρούς…» Γενικότερα, κανείς συγγραφέας της προχριστιανικής εποχής δεν χρησιμοποιεί την έκφραση «χαλεποί καιροί». Πρώτη φορά τη βρίσκουμε σε μια επιστολή του Παύλου: Τοῦτο δὲ γίνωσκε͵ ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· Αλλά και αυτό το «μέμνησο της γλώσσης» εντελώς αστείο μου φαίνεται σε κείμενο αρχαίο. Έψαξα και βρήκα ότι σε όλη την αρχαία γραμματεία μία μόνο φορά χρησιμοποιείται η γλώσσα σε συνδυασμό με το ρήμα μιμνήσκω, στον Αθήναιο: γλώσσης δὲ μέμνηται Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς. Μόνο που εννοεί, θαρρώ, τη γλώσσα το ψάρι! Νομίζω μάλιστα ότι έτσι έναρθρο («της γλώσσης») δεν θα το έλεγαν οι αρχαίοι.

Άρα, ανακεφαλαιώνω: το ρητό «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώσσης» που ο κ. Μπελλές αποδίδει στον «πάντα επίκαιρο Αρκάδα ιστορικό Πολύβιο» δεν το έγραψε ούτε ο Πολύβιος, ούτε κανείς άλλος αρχαίος. Είναι τάχα τόσο σοβαρό αυτό, να χρησιμοποιεί δηλαδή ο κ. Μπελλές μουσαντένιο ρητό; Είναι, γιατί είτε το κάνει από ανεντιμότητα (δηλ. χαλκεύει ο ίδιος το ρητό) είτε από επιπολαιότητα (το βρήκε κάπου και το ξεσήκωσε χωρίς να ψυλλιαστεί την απάτη και χωρίς να το τσεκάρει) αυτό το ένα περιστατικό σημαίνει ότι δεν μπορείς να βασίζεσαι σε όσα λέει διότι είναι εξίσου αναξιόπιστα.

Οπότε, σταματάμε εδώ. Κι αν βρει κάποιος κείμενο του Πολύβιου όπου να υπάρχει το ρητό με τους χαλεπούς καιρούς και το μέμνησο της γλώσσης, εγώ θα κάνω εδαφιαίες μετάνοιες και θα ζητήσω ταπεινά συγνώμη από τον κ. Μπελλέ που τον έθιξα άδικα. Ως τότε όμως, δικαιούμαι να θεωρώ το ρητό κατασκευασμένο και τον ίδιον αναξιόπιστον.

Υστερόγραφο: Αφού είχα γράψει το άρθρο, μού έκοψε να γκουγκλίσω το «καιροίς χαλεποίς» και διαπίστωσα ότι έχει ειπωθεί κάμποσες φορές από μητροπολίτες κτλ. επισήμους (χωρίς τη συνέχεια για τη γλώσσα), ενώ το δήθεν ρητό του Πολύβιου το έχει χρησιμοποιήσει κι άλλες φορές ο κ. Μπελλές παλιότερα, καθώς και άλλοι, αν και νομίζω ότι αυτός είναι ο πρώτος διδάξας. Κάποια φιλόλογος το αποδίδει στον Ηράκλειτο -ούτε του Ηράκλειτου είναι όμως. Δεν νομίζω ότι τα ευρήματα αυτά αλλάζουν τίποτε στα όσα έγραψα πιο πάνω.

Advertisements

281 Σχόλια to “Γαμάτο, να γιατί χανόμαστε!”

  1. Καλημέρα κι από δω!
    Αναρωτιέμαι αν υπάρχει και το ρητό του Κικέρωνα (και στα αρχαία ελληνικά κιόλας…). Αναρωτιέμαι και για το του Μιτεράν, και για καναδυό άλλα, τέλος πάντων.

  2. Δημήτρης Φύσσας said

    Γενικά, στο κείμενο αναμασιούνται οι συνήθεις «άραι – μάραι – κουκουνάραι» (που έλεγε και η Σ.Μ., καλή της ώρα) των γλωσσο – καταστροφολόγων, μόνο η αναφορά στο Λερναίο λείπει. Άρα η συστηματική κριτική σου, Νίκο, μου φαίνεται δίκαιη.

    Υπάρχουν, όμως, και δυο ωραία σημεία:

    Πρώτο, αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, όταν μιλάει για το στόμφο του Ελύτη. Επιτέλους, ας το πει κάποιος, κι ας είναι και κατά λάθος. Και, προσθέτω, αυτό δεν ισχύει μόνο για τα γλωσσικά / δοκιμιακά του, αλλά -ίσως και περισσότερο- για την ποίησή του.

    Δεύτερο, δίνει ένα χαριτωμένο και ακριβή ορισμό για το «γαμάτος»: «υπερθετικός τού καλός».

    Καλημέρα σε όλες κι όλους.

  3. Λίγο παλιότερα, αλλά όχι σε τόσο ευρεία κλίμακα, αντί για το «γαμάτο» χρησιμοποιούταν το «γαμιστερό». Η απορία μου είναι αν, ως έννοια και πέρα από την τρέχουσα χρήση της, ταιριάζει με το «αξιογάμητο» ή με το «γαμιστερό»;

  4. Είναι σημαντικό να διακρίνουμε ανάμεσα σε απλές αναφορές στο διαδίκτυο (πχ αυτές που βρίσκεις με μια αναζήτηση στο Google) και την επιρροή αυτών. Ενδιαφέρον πρόσφατο παράδειγμα αυτό ( http://bit.ly/aIcDZ5 ) που μετράει πόσο επηρεάζουν διάφοροι με αυτά που γράφουν άλλους στην χώρα τους και εκτός αυτής. (Η «Macedonia» προηγείται της Ελλάδας αυτή τη στιγμή…)

    Θα ήταν ενδιαφέρον να αναπτυχθεί εργαλείο το οποίο να καταγράφει πράγματα σαν αυτά που αναφέρονται στο ενδιαφέρον άρθρο σας με ηλεκτρονικό τρόπο και σε βάθος χρόνου. (Από Twitter, facebook κλπ)

  5. Νέο Kid στο Block said

    Να δηλώσω με τον γνώριμό μου στόμφο και χωρίς ίχνος στόφας, ότι το γαμιστερός είναι συνώνυμο του γαμάτος.
    Το αξιογάμητο είναι παρεμφερές (αλλά όχι συνώνυμο) του γαμήσιμο και όλα τα προαναφερόμενα δεν πρέπει να συγχέονται με το γαμήδι , τον γαμέτη , τον γαμπρό και τα γαμώ το κέρατό μου και γαμώ το φελέκι μου.
    Καλά, γαμήλιο πάρτι το κάναμε εδώ μέσα…:-)

    Νικοδεσπότη, το δεύτερο άρθρο που λινκάρεις (του 2005) είναι έτι γαμιστερότερον του νέου.
    Ειδικά εκεί που προτείνεται το υπουργικό συμβούλιο αποτελούμενο από τους: ‘’Ο Λεωνίδας, ο Παπαφλέσσας, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Κολοκοτρώνης, ο Σολωμός, ο Παπαδιαμάντης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος..’’
    Ας πετάξω την φροϋδική μου στομφώδη πομφόλυγα ότι παρατηρώ μια έλλειψη συμμετοχής γυναικών …χάθηκε να βάλει και τη Σαπφώ (Νοταρά;) και τη Μπουμπουλίνα;
    Και ότι ξέχασε ασφαλώς τον χρησιμότερο όλων σε ένα τέτοιο συμβούλιο . Τον Διογένη.
    Ποιος θα πετάει πατσαβούρες στους άλλους (διότι όπως είναι γνωστό- εκ των αρχαιοτάτων χρόνων βλέπε και το γαμέω-ώ τα υπουργεία σας- εύρυθμη λειτουργία χωρίς πατσαβούρες ,δε γίνεται.
    ΥΓ. Παρατηρώ επίσης μια αλλαγή του μικρού ονόματος του κυρίου, μεταξύ των ετών 2005 και 2011. Από Χρήστος έγινε Χρίστος. Γιατί άραγε;

  6. bernardina said

    Αμάν, τι θα έλεγε ο κύριος Μπελλές αν ήξερε ότι κυκλοφορεί και η παραλλαγή «γαμάουα», χωρίς καν μια ελληνοπρεπή κατάληξη! 🙂 Αν και, εδώ που τα λέμε, μου αρέσει και το «τζαμάουα». Πάει, καταστράφηκα…

    Κι επειδή βρίσκουμε στομφώδη τον Ελύτη… μήπως να σκοτώναμε και τον Κάλβο; Να μας φτάνει ένας Ρίτσος, βρε αδερφέ…

  7. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    1: Για όλα τα ρητά που παραθέτει ο κ. Μπελλές αμφιβάλλω. Όμως στον Κικέρωνα δεν έχω δυνατότητα να ψάξω.

    2: Για τον στόμφο του Ελύτη: μήπως αυτό χαρακτηρίζει πολύ μεγάλο κομμάτι ιδίως της παλιότερης ποίησης; Πάντως αξίζει να συζητηθεί το θέμα.

  8. ευχαριστώ.
    κάτι μάθαμε και σήμερα (γιατί νόμιζα το αντίθετο)

  9. Vermeer said

    Έχω παρατηρήσει ότι σχεδόν όλοι οι ανησυχούντες για την ελληνική γλώσσα, όπως και οι θαμώνες των εκπομπών του Χαρδαβέλα χρησιμοποιούν πάντα την λέξη συγγραφέας σαν συνοδευτική μιας δεύτερης ιδιότητας πχ συγγραφέας-πανεσπιτημιακός, συγγραφέας- ερευνητής, συγγραφέας-καθηγητής, συγγραφέας-φυσικός κοκ

  10. Vermeer said

    με το σίγμα στη σωστή θέση θα γίνει πανεπιστημιακός

  11. betatzis said

    Χρησιμοποιείται και ως επίρρημα : γαμάτα !

  12. Είπα να διαβάσω το πρωτότυπο και μου δημιουργήθηκαν νέες απορίες.

    1. «Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΕΡΓ. ΜΠΕΛΛΕ Συγγραφέας-Πανεπιστημιακός». Υπάρχει ακλισία ή μου φαίνεται; Δεν θα έπρεπε να είναι «Του ΧΡΙΣΤΟΥ… Συγγραφέα-Πανεπιστημιακού«;
    2. Ο Κικέρωνας τα είπε αυτά έτσι, στα Ελληνικά; Τότε γιατί δεν μπορείς να τα ψάξεις Νικοδέσποτα;
    3. Ακόμα κι αν το ρητό είναι του Πολύβιου, έτσι όπως αναφέρεται, μιλάει περί γλώσσας γενικά κι όχι της Ελληνικής ειδικά όπως εννοείται στο κείμενο, ή κάνω λάθος;

    Πάντως εγώ ούτε «κάλλιστος» ούτε «άριστος» λέω (ή γράφω). «Πάρα πολύ καλός» ή κάτι τέτοιο (ούτε το φράκο του κου «Συγγραφέας-Πανεπιστημιακός» ούτε το μαγιό της κόρης μου που όλα της φαίνονται «γσμάτα».

  13. «Διδάκτορας Ιστορίας (Βυζάντιο-Φραγκοκρατία) με πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο. Διδάσκει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης» λέει το βιβλιονέτ. Το «πλούσιο έργο» συνοψίζεται σε βιβλίο για τη μαστίχα (Χιώτης γαρ -νάναι ττο διδακτορικό του) και ποίηση…

    Πέρσι πάντως ήταν 407 στο Τμήμα Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στα μαθήματα: Οικονομική Ιστορία (Α’ εξαμ.), Ιστορία Οικονομικών Θεωριών (Δ’ εξαμ.), και Ελληνική Οικονομία (επιλογής μαζί με τον Αναπλ.Καθ. Χρ. Κόλλια). Δικαιούται, λοιπόν, και δημιουργική λογιστική, αφού ανακατεύεται και με τα οικονομικά. Όπως είπε κι ο νικοκύρης, έχει ξαναχτυπήσει στην Ε, πάλι εξίσου ασυνάρτητος…

    Γνωρίζω γραμματέα στο γραφείο καθηγητή κάποιου ΑΕΙ, που δηλώνει «πανεπιστημιακός» η ίδια (ίσως να φταίει κι ότι ο σύζυγός της είναι όντως καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο).

  14. John said

    Καλημέρα, στο δεύτερο λινκ διάβασα «αν υποθέσουμε ότι οι Θεοί συνομιλούν, σίγουρα θα χρησιμοποιούν την Ελληνική Γλώσσα», τι να πούν και οι Άγγλοι που με βάση το Χολιγουντ αν οι εξωγήινοι συνομιλούν, σίγουρα θα χρησιμοποιούν Αγγλικά….
    (Μια Μανγαλαξιακή συνωμοσία με Εβραίους Σιωνιστές Μουσουλμάνους Μαλιαρούς Κομμουνιστές Δαρβινιστές Εξωγήινους)

  15. Ein Steppenwolf said

    Τέτοια είναι η ποιότητα του κειμένου που η εδώ ασκούμενη κριτική «αγγίζει τα όρια της αδίκου επιθέσεως», όπως θα έλεγε ο Κωστής Παπαγιώργης.

  16. Μ’αυτό το “αν υποθέσουμε ότι οι Θεοί συνομιλούν, σίγουρα θα χρησιμοποιούν την Ελληνική Γλώσσα” μου σηκώθηκε η τρίχα, σοβαρά!

    Πάλι καλά, πήρα μια ελάχιστη παρηγοριά ψάχνοντας το βιογραφικό του στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου με μεγάλη χαρά και ανακούφιση διαπίστωσα ότι δεν έχει έδρα, αλλά είναι διορισμένος με σύμβαση: http://www.econ.uth.gr/Prosopiko.html

  17. bernardina said

    «Εκπαλαι, στο άκουσμα και μόνο της λέξης «Ιστορία» αλογάριαστα πουλιά φτεράκιζαν μέσα απ’ τις καμαρούλες του μυαλού. Τι να σου πρωτοτραγουδήσουν, πού να σε πρωτοταξιδέψουν.»

    Ουάου! Γαμάτο! :mrgreen: Ειδικά ο συνδυασμός του έκπαλαι με το φτερακίζω στις καμαρούλες του μυαλού.
    Και μην τολμήσει κανείς να ρωτήσει τι δγιάλο θε’ να πει ο ποιητής/συγγραφέας/πανεπιστημιακός, εντάξει;

  18. Για την Ελλάδα ρε, γαμάτο.

  19. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια.

    12: Δεν ξέρω να υπάρχει κάπου συγκεντρωμένο το ελληνόγλωσσο έργο του Κικέρωνα, το οποίο φαντάζομαι θα είναι σκόρπιες προτάσεις διεσπαρμένες στις επιστολές του και στα άλλα έργα του. Και δεν έχω και καιρό να ψάξω, αλλά για αργότερα αξίζει τον κόπο.

    17: Αλογάριαστα…

  20. Σαν αλογάριαστο πουλί
    σε αυχμηρά περβόλια φτερακίζω
    με των αρχαίων προγόνων την φωνή
    της νεολαίας το διασυρμό εξοστρακίζω

    Συγγραφέας τε εγώ και πανεπιστημιακός,
    Ησίοδο μοσκοβολούν τα κείμενά μου!
    Μονάχα εμένα διάβαζε, αν θες να’σαι σοφός
    Διότι είμαι των Θεών το δώρο στη γενιά μου.

    Να ξέρεις κι οι Θεοί μιλούν Ελληνικά,
    ‘κει πάνω στις ουράνιες πεδιάδες,
    και αποφασίσαν να με στείλουνε εδώ
    να γράψω για τη νεολαία δυο αράδες.

    Γιατί αγαπητοί μου πατριώτες
    κοντέψαμε να φτάσουμε στον πάτο
    και σύμπτωμα της πτώσης μας αυτής,
    η λέξη η αηδέστατη «γαμάτο».

    Ποτέ ξανά κανείς σας μην την πει!
    Κι αν την ακούσετε απ’αλλού, κλείστε τα ώτα!
    Μόνο έτσι θα γλυτώσουμε αυτή την Άγια Γη,
    Έλληνες δυνατοί όπως και πρώτα!

  21. voulagx said

    Διαβαζοντας το λικνο του Σταζυ (313), παρατηρησα οτι ο συγγραφευς δουλευει καλα το κοπυπαστιτσιο, μερικες φρασεις υπαρχουν ολόιδιες και στο αρθρο του λινκ που δινει ο Νικοκυρης.
    Φαινεται οτι στον συγγραφεα αρεσουν οι λεξεις «αυχμηρον» και «κληρα», αγνωστες για μενα- το λεω και ερυθριω- ευτυχως η Αλεξανδρα εδω: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9426-%CE%B7-%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B1-%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B5%CF%82-offspring
    απαλυνε καπως τις τυψεις μου για την αγνοια μου!

  22. Έκανε μπαμ ότι λέει άρες μάρες κουκουνάρες ο τύπος, αλλά φυσικά είναι πάντα χρήσιμο να έχεις και την τεκμηρίωση.
    Αυτό για το «στόμφο του Ελύτη» κι εμένα με ξένισε, αλλά το εξέλαβα ως μια στιγμή κρίσης ειλικρίνειας -ή ως «ξεκάρφωμα».
    Πάντως: ο Νίκος Εγγονόπουλος, με τον άγνωστό του στόμφο, είχε ισχυριστεί ότι (όχι οι θεοί, αλλά) «Οι άγγελοι στον παράδεισο μιλούν ελληνικά».
    http://www.bestprice.gr/item/2148784125/oi-aggeloi-ston-paradeiso-miloyn-ellhnika

  23. sarant said

    Στέλιο, υποκλίνομαι!

    Για τον αυχμηρό, εδώ:
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9428

  24. bernardina said

    Αβάδιστα στο χώρο σας… εεε… συγνώμη, αλογάριαστα πια (επαν)έρχεται ο διαχρονικός μπαμπούλας τις λεξιπενίας. Και πάντα μου δημιουργεί κάτι περίεργους συνειρμούς λες και πάει αντάμα με τα γνωστά λερναία:
    – περί καταστροφής του ελληνισμού μέσω της καταστροφής της γλώσσας του (κι ας έτρεχε μετά ο σεβαστός μπαρμπούλης κύριος Μαρίνος να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα που με τόση επιπολαιότητα (;) είχε ξαμολήσει),
    – περί της διαφοράς μίας ψήφου που κόστισε την ανακήρυξη της ελληνικής σε επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ. (βέβαια, αν τα ελληνικά είναι η γλώσσα των θεών, τότε θεωρώ πολύ δίκαιο να είναι τα αγγλικά η γλώσσα των εξωγήινων :mrgreen: )
    -περί της ελληνικής που είναι η γλώσσα των υπολογιστών ή κάτι τέτοιο επειδή έχει τέλεια δομή ή δεν ξέρω τι άλλο…
    -αλλά και ολίγη από επίδειξη φλογερής πατριδολατρείας («Στόχος η αποδυνάμωση του έθνους-κράτους και της δημοκρατίας, η δημιουργία κοσμοπολίτικων υποκειμένων (όχι εθνικών) απαλλαγμένων από προκαταλήψεις κι αρνητικά αισθήματα από παρελθούσες εχθρότητες».)
    (Τώρα αν εμένα μ’ αρέσει ένα έθνος απαλλαγμένο από προκαταλήψεις και παρελθούσες εχθρότητες είμαι πολύ κακό παιδί; Μήπως πρέπει να βαρέσω το κεφάλι μου σε καμιά κρασπεδική γωνιά για να συνέλθω;)

    Και πού να δείτε πόσες τέτοιες σοφίες (μεταξύ αυτών και το δήθεν κείμενο του Ισοκράτη για τη δημοκρατία που τινάζει οσονούπω τα πέταλα επειδή εκφυλίζεται σε οχλοκρατία κλπ κλπ) βλέπω εκτυπωμένα και κολλημένα με σελοτέπια στους τοίχους σε εφορίες και άλλα ευαγή δημόσια ιδρύματα, χεχε…

  25. bernardina said

    Στυλιανέ, γαμάτο το ποίημα! (επαναλαμβάνω τη λέξη καθότι ως γνωστόν repetitio est mater studiorum)

  26. bernardina said

    Εμένα μ’ αρέσει η ερμηνεία που δίνει το βικιλεξικό:

    κλήρα = γενιά , χρησιμοποιήται σαν βρισιά «γαμώ την κλήρα σου»

    :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

  27. Hellegennes Alexandrine said

    Το γαμάτο δεν είναι υπερθετικός βαθμός του «καλός». Θα τολμήσω να πω ότι είναι η σωστή μετάφραση του αγγλικού «wicked», που μεταξύ άλλων σημαίνει τρομερό, φοβερό, απίστευτο, μοναδικό, πέρα από κάθε προσδοκία, που κάνει όλα τα άλλα υποδεέστερα (κατατροπώνει), ξεχωριστό, εντυπωσιακό.

    Πολύ, πολύ σπάνια δηλώνει «καλύτερο όλων». Η συνηθέστερη χρήση του είναι ως πολύ καλό/εντυπωσιακό/ξεχωριστό ή αξιοπρόσεκτο. Στην ουσία είναι το επίθετο του «γαμάω», με την μεταφορική του έννοια (η νέα πόρσε καρέρα 991 γαμάει = είναι γαμάτη).

    Συνώνυμα του «γαμάει» είναι τα: δίνει, τελικιάζει (ιδίως για μηχανοκίνηση), σπέρνει, τον δίνει, τα σπάει.

    Προσωπικά, δεν νομίζω ότι θα ξεχαστεί γρήγορα. Δεν είναι κάποια εφήμερη λέξη, βρίσκεται πάρα πολύ καιρό σε κυκλοφορία -αρκετό για να υπάρχει στα λεξικά- και είναι παράγωγο του «γαμέω», που παραδοσιακά δίνει λέξεις που μένουν. Επίσης δεν την βρίσκω καθόλου αντιαισθητική κι αντιθέτως βρίσκω ότι έλειπε από το λεξιλόγιο το αντίστοιχο του wicked. Είναι λέξη-πασπαρτού, που χρησιμοποιείται όταν η περίφραση ή άλλα επίθετα φαίνονται «λίγα».

  28. Ein Steppenwolf said

    23:
    περί της ελληνικής που είναι η γλώσσα των υπολογιστών ή κάτι τέτοιο επειδή έχει τέλεια δομή ή δεν ξέρω τι άλλο…

    Έχω την υποψία ότι η ιστορία ξεκίνησε μ’ ένα κείμενο του Nicholas Negroponte.

    Geoffrey Lewis, The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success:
    Despite these imperfections, the Latin alphabet is undeniably the best that has ever been used for Turkish, and has played a large part in the rise of literacy; […].
    Commendation of it is found in an unexpected source, a book by the Director of the Media Laboratory of the Massachusetts Institute of Technology:
    A speech synthesizer takes a stream of text […] and follows certain rules to enunciate each word, one by one. Each language is different and varies in its difficulty to synthesize. English is one of the hardest, because we write (right and rite) it in such an odd and seemingly illogical way (weigh and whey). Other languages, such as Turkish, are much easier. In fact, Turkish is very simple to synthesize because Atatürk moved that language from Arabic to Latin letters […] and, in so doing, made a one-for-one correspondence between the sounds and the letters. You pronounce each letter: no silent letters or confusing diphthongs. Therefore, at the word level, Turkish is a dream come true for a computer speech synthesizer. (Negroponte, Being Digital, 1995)

    Όπως φαίνεται, ο προσδιορισμός «at the word level» μια μέρα ξέπεσε καθιστώντας τα Τουρκικά την ιδανική γλώσσα για υπολογιστές χάρη στην αξεπέραστη λογική δομή της γραμματικής της, όπως είχα διαβάσει παλιότερα κάπου στο Διαδίκτυο. Το επόμενο λογικό βήμα ήταν όπως φαίνεται η αντικατάσταση των Τουρκικών απ’ τ’ αρχαία Ελληνικά, με τη βοήθεια της φήμης ότι ο Bill Gates απαιτεί απ’ τους προγραμματιστές του να μάθουν αρχαία προκειμένου να καταλάβουν καλύτερα τη δομή των υπολογιστών. Νομίζω πως αυτό που είχε πει (ο ίδιος ή κάποιος άλλος) ήταν ότι θα συμβούλευε τους προγραμματιστές ν’ ασχοληθούν και με κάτι παντελώς άσχετο με τον προγραμματισμό, π.χ. με τ’ αρχαία, προκειμένου να μην καταντήσουν αυτό που οι Γερμανοί ονομάζουν Fachidioten (υπερεξειδικευμένοι βλάκες).

  29. voulagx said

    Για ενα Λεξικο ζουμε:

    http://archive.enet.gr/online/online_fpage_text/id=45884924

    «Η Μέση Ανατολή περιμένει εκεί, καλομάνα, στωική, περήφανη, αγέρωχη μπροστά στο «σοκ και δέος» του ολετήρα, οιακίζοντας γόμωση πυρηνική.»

    Αυτο το «οιακιζοντας» με τσακισε! Σουπερ-ντουπερ γαμαουα!!

  30. sarant said

    Το σχόλιο 22 έμεινε κάμποσο στο φρέσκο διότι το είχε τσακώσει η σπαμοπαγίδα -συγνώμη!

  31. Τα πράματα είναι σοβαρά. Κρασπεδικοί κλήρες θαλασσοδέρνονται στα αβαθή και τελματώδη των αυχμηρών περιβολιών. Μέσα στον χαμό, ο Κικέρων με τον γνώριμο στόμφο του συζητάει σε γαμάτα ελληνικά με τους θεούς. Πολύβιε, πάρε θέση!

  32. Νέο Kid στο Block said

    Δε μας αφήνουν ν’αγιάσουμε τούτοι οι τελματωμένοι Θεσσαλείς του ιστολογίου…:-)

    ‘’Δεν θα πρέπει να μένουν αστάθμητες, τέλος, οι αλλόκοτες σχέσεις του ανθρώπου με το αίμα, τον τρόμο. Από καταβολής κόσμου η ηδονή του αίματος και του τρόμου ελλοχεύει στα άδυτα της ασπαίρουσας ψυχής.’’
    Για μόνο και μόνο την παραπάνω εκπληκτική φράση ,ζητώ συγγνώμη για όλα τα έως τούδε σχετικά σχόλιά μου και δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν θα ξαναχρησιμοποιήσω τελματωμένους ,τεναγώδεις, ελώδεις, βορβορώδεις, αβαθείς, θαλασσοδαρμένους, αμερικανοφερμένους, ολεθροτίκτοντες, οργουελίζοντες, αλβιονίζοντες, αμετροεπείς, κακοεπείς, σοϊλίτικους, αιματολάγνους, ψυχοβόρους, αντιαρχιλόχιους, ελλοχεύοντες, πουλημένους και αλλοτριωμένους νεολογισμούς, τύπου ΓΑΜΑΤΟΣ.
    ΔΕΝ ΞΑΝΑΜΑΤΑΛΕΩ ΓΑΜΑΤΟΣ ΠΟΤΕ,ΠΟΤΕ,ΠΟΤΕ,ΠΟΤΕ!!
    ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΚΚΕΛΕ ΜΟΥ ΣΕ ΑΠΟΚΛΗΡΑ ΚΡΑΣΠΕΔΑ ΑΝ ΒΟΥΛΗΘΩ ΝΑ ΑΡΝΗΘΩ ΕΤΟΥΤΟ ΔΑ ΤΟΝ ΟΡΚΟ!

    ΥΓ. Cornelius filiole indicate nobis de Cicero…please!

  33. Νέο Kid στο Block said

    ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΜΕΝΗ ΣΚΥΡΟΔΕΤΗΣΗ

    Ω! Ρείθρο αφάδιαστο και τάφρος κακέγχυτος ,
    πλημμελούς σκυροδετήσεως κάλφα ιντζινιέρου κλήρα επονείδιστη !
    Ω! φρίκη και πόνος ανεκλάλητος!
    Ω! Κρασπεδική γωνία, που δε σούλαχε να σαι ορθή όπως θέλουσι οι Θεοί,
    αλλά διαβόλου ολεθροτέκτονος κακότεχνα οξεία
    και τώρα πρέπει δυστυχώς να σπάσεις με βαρεία.
    Βαρεία γαρ ,του μαυρογέριμου Ίβηρα* η ολετήρια σφύρα

    (στη περίπτωση μας Ίβηρας =Γεωργιανός, οι Ισπανοπορτογάλοι δεν έγιναν ακόμη ανασφάλιστοι γκασταρμπάιτερς στου Μπόμπολα ή στου Παρασκευαίδη, αλλά που θα πάει; ..σιγά μη γλυτώσουνε!)

  34. bernardina said

    Εγώ αντίθετα,

    Αν σ’ αρνηθώ γαμάτο μου,
    κακό μεγάλο να ‘βρω,
    έξω ο μπλόγκερ να με πετά
    βύθος να βλέπω μαύρο

    Αν σ’ αρνηθώ ορκίζομαι
    τα σχόλια να μου σβήνουν
    ο kiddo, ο Στέλιος, ο Κορνής,
    όλοι τους να με φτύνουν

    Αν σ’ αρνηθώ αλογάριαστα
    τέναγος να οιακίζει
    σήμερ’ ως αύριον και ως χτες
    κι εγώ να βράζω ρύζι

    (τραγουδιέται στο γνωστό σκοπό):

  35. Νέο Kid στο Block said

    Βερναρδίνα, εγώ δεν πρόκειται να σε φτύσω ποτέ! Είσαι φίλη μου και πάνω απ’όλα είσαι γκόμενα καλλίστη! …το άλλο δε μπορώ να το πω, πήρα όρκο. 🙂

  36. bernardina said

    Αχ, τα άδυτα της ασπαίρουσας ψυχής σου, ωρέ kiddo μου! Θερμά σ’ ευχαριστώ (για όλα 😉 )
    Όμως τι σου ‘φταιξε το άμοιρο γαμάτο και το εξόρισες με τόσο βαρείς όρκους αίματος από το λεξιλόγιό σου ‘μω την τρέλαμ’ ‘μω.

    Ψτ, μεταξύ μας -να βρούμε κάνα κολπέτο να απαλλαγείς από τον όρκο μην έχουμε κανέναν θανατόλεθρο φτου κούφια η ώρα;

  37. bernardina said

    περιττό να πω ότι κάτι ο Τιπού, κάτι ο Στέλιος, κάτι ο κίντο και οι λοιποί, έχω ξεραθεί στα γέλια.
    Ιμμόοοοορ, πού είσαι καλέ;

  38. @35:

    Νιοκίντ, επροσευχήθηκα, σ’άπταιστα Ελληνικά,
    αυτά που οι Θεοί μιλούν, κι όχι τα λαϊκά,
    και παρακάλεσα για σε, για την υπόθεσή σου,
    και έχω νέα ευχάριστα, να γλυκαθεί η ψυχή σου!

    Μπορείς μου είπαν να την λες, αν θες την λέξη αυτή
    Για το «γαμάτο» λέω, λέξη τρομακτική!

    Όμως σε σένα εκτίμησαν, ταλέντο κι εξυπνάδα,
    και λυγερόκορμη φτιαξιά, απ’την Αρχαία Ελλάδα,
    κι έτσι σου επιτρέπουνε, να λες ότι γουστάρεις,
    αρκεί απ΄την γυναίκα σου την άδεια να πάρεις! 😀 😀

  39. Νέο Kid στο Block said

    38. Κάλιο αδέρφι μου Στελή , τον όρκο να κρατήσω
    τούτο που λένε οι Θεοί, φοβούμαι να τολμήσω 🙂

    Μα τι θεοί κακοί κι αυτοί!, πετάνε το μπαλάκι
    σε ένα μικρό και άβγαλτο και αγαθό κιντάκι.

  40. nickel said

    Hellegennes Alexandrine, αξιοποίησα το #27 σου εδώ: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9431

  41. theo said

    γαμάτο το ποστ νικοκύρη!!! 🙂
    Πολύ καλό άρθρο και ειλικρινά μπράβο σου που όποτε συναντάς κάποια ασυναρτησία
    σπεύδεις να την κρίνεις τεκμηριωμένα.Παρεπιπτόντως ο κύριος δουλεύει στο τμήμα οικονομικών επιστημών αντί να είναι υπηρέτης της προαίωνιας πάνσοφης και αθάνατης ελληνικής γλώσσας?Μου κάνει εντύπωση.Ξέρει κανείς τι έχει σπουδάσει;

  42. bernardina said

    Αχός βαρύς ακούεται,
    όρκοι κατρακυλάνε
    απ’ το ζενίθ στα τάρταρα
    στο γνόφο στη μαυρίλα
    και πέφτουν αστραπόβροντα
    απ’ των θεών τα κόρφια
    για το μικρό και τ’ άβγαλτο
    και τ’ αγαθό κιντάκι
    που μία λέξη αρνήθηκε
    μα πριν λαλήσει αλέκτωρ
    αμέσως το μετάνιωσε
    και θέλει να γυρίσει,
    όμως δεν στέργει, δεν κοτά,
    φοβάται ν’ απειθήσει,
    τον όρκο του ν’ απαρνηθεί
    το λόγο να πατήσει,
    τι οι θεοί του έβαλαν
    αβάσταχτο τον όρο:
    τη λέξη για να πει ξανά
    θα πρέπει να ζητήσει
    την άδεια της σύνευνης!
    Τρέμουν τα γόνατά του
    του κόπηκαν τα ήπατα,
    πώς της το φανερώνει;
    που είπε ****** γκόμενα
    μια ξένη μπερναρντίνα;!

  43. voulagx said

    #33 Νιου Κιντ, η σκυροδετηση σου τα θραυει!

  44. Costas said

    Πολύ ωραίο το άρθρο, για κάποιον βεβαίως πολύ ελαφρών βαρών, που σαν κι αυτόν όμως υπάρχουν πάρα πολλοί, δυστυχώς (γλιτώσαμε απ’ τους τίγρεις και μας φάγαν οι κοριοί). Αλλά τι το ήθελες εκείνο το «τσέκαρε», κε Σαραντάκο; Είσαι κι εσύ φαίνεται της «γαμάτης» νεολαίας… 🙂 [Το «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώσσης», αριστούργημα μαργαριτοποιίας! Αν δεν το είχε ήδη φτιάξει αυτός, θα έπρεπε να το εφεύρουμε για να γελάμε!]

  45. Παλι στην Ποιηση το ριξατε; Ο δικος μου, ο ακαρναττασης μου ο Κορνηλιος , που ειναι;
    ας κανω κι εγω μια προσπαθεια στηριγμένη στο ΚΕΙΜΕΝΟΝ του λαμπρου Πανεπιστημιακου :
    Σουβλακι μοσχοβόλησε στην Ερημη τη Χωρα
    Αλίμονο Ολοταχώς μας προσεγγιζει η Μπόρα
    Και οι «ει θεοί διαλέγονται τη των Ελλήνων γλώττη»
    η Γλώσσα η Ελληνική δεν είναι ότι κι ότι .
    Απροκάλυπτως μας προγκουν οι ατιμοι οι Κλήρες
    Και είναι κι αχαλινωτοι και ειν ‘ και θεσιθηρες
    Με στοχο αποδυναμωση του εθνους μας και κρατους
    Ορμουν κοσμοπολιτικά και φταχνουν απαρατους
    Μας κανανε ευπώλητους και ο Μολωχ μας τρωει
    Αλιμονο , Παι η Ελλάς μ’αυτό το σκυλολοι
    Μας πηραν και τα σωβρακα ετουτοι οι Γαμάτοι
    Και ξεκαβαλικέψαμε της Γλωττης μας το Ατι ..

  46. Hellegennes Alexandrine said

    #40:
    Τιμή μου. Παρακολουθώ την Λεξιλογία αλλά δεν συμμετέχω. Μιας και δεν έχω λογαριασμό, να κάνω εδώ δυο διευκρινήσεις. Όταν έγραφα «-αρκετό για να υπάρχει στα λεξικά-«, ήμουν διπλωματικός. Σωστά σημειώνεις ότι είναι δίσημο γιατί αποτελεί διατύπωση λογικού επακόλουθου και όχι πραγματικότητα. Ωστόσο υπάρχει τουλάχιστον ένα λεξικό που την λημματογραφεί: το ΛΚΝ (καθώς και τον γαμιστερό, να σημειώσω). Η δεύτερη διευκρίνηση έχει να κάνει με το ρήμα. Γράφω ότι ο γαμάτος «στην ουσία είναι το επίθετο του “γαμάω”» και άρα παράγωγό του. Όταν παρακάτω γράφω πως «είναι παράγωγο του “γαμέω”», εννοώ ότι αυτή είναι η ρίζα, που δίνει τα: γαμάω, γάμος, γαμήλιος, γαμημένος, γαμιόλης και άλλα πολλά μη καθωσπρέπει που έχουν μείνει. Όλα αυτά -συν τον γαμάτο- δεν είναι απευθείας παράγωγα του αρχαίου ρήματος, αυτό ήθελα να διευκρίνισω.

    Παρεμπιπτόντως, η απόδοση του ψευδωνύμου μου, στα ελληνικά, είναι Ελληγεννής Αλεξανδρινός (στίχος, όχι από την Αλεξάνδρεια).

  47. Ποτές μου δεν το αντεχα τον Στομφο του Ελύτη
    μα δεν τολμουσα να το πώ μπας και με πουν αλήτη
    μα να που αποκαλυφθηκε η πλέρια Αλήθεια
    και τωρα πιά μου εφυγε το Βάρος απ’ τα στηθεια
    ———————————————————————

  48. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα επόμενα σχόλια, εξαιρετικά ταλέντα βλέπω (γεια σου Νοσφεράτε!)

  49. Το σύστημα
    Σ’ απόσταση κραυγής ο Θάνατος
    Σ’ απόσταση αίματος το Χρέος
    Σ’ απόσταση θυσίας η Αιωνιότητα
    Σ’ απόσταση παραγωγής
    το χρυσοποίκιλτο Στεφάνι
    απ’ το σύστημα…
    σ’ απόσταση αυθαίρετης και μαζικής παραγωγής…
    Σ’ απόσταση θυμού ο Θεός…
    ο αλάστορας Θεός μου…
    Μόλις σε μιαν απόσταση λυκαύγειας…
    η αγάπη…η αγάπη μου…

    εκτενέστερο cv και συνέντευξη. Στην Ξάνθη (μηχανικοί περιβάλλοντος) τουλάχιστον μεταξύ 2003-2007, πάντα ως 407…

  50. Ξανά οι κλήρες! (στη συνέντευξη)
    Και μαθητής του Καράγιωργα… Αλλά αυτό το Α΄ Πανευρωπαϊκό βραβείο, ιντάναι πάλι;

  51. #50:
    3/03/2009
    Πανευρωπαϊκό βραβείο
    ΤΙΜΗ για το νησί μας αποτελεί η βράβευση ενός συμπατριώτη μας, του Δ/ρα Ιστορίας Χρίστου Στεργ. Μπελλέ με το «Χρυσούν βραβείον» της Ένωσης Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης για το συγγραφικό του έργο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Χρίστος Στεργ. Μπελλές βραβεύθηκε επίσης το 2000, με το πρώτο βραβείο Πανευρωπαϊκής Ποίησης, ενώ το επιστημονικό, ιστορικό, ερευνητικό έργο του ―πρωτότυπο διεθνώς― απαρτίζεται από 11 βιβλία και το ποιητικό από 7 συλλογές. Όλα τα βιβλία του είναι μεταφρασμένα και στα αγγλικά.

    23/11/2009
    ΣΥΜΦΩΝΑ με δελτίο Τύπου, ο συμπατριώτης μας Χρ. Μπελλές πήρε το Πρώτο Διεθνές Βραβείο (1ο PREMIO ex-aequo per la sezione C) για το ποιητικό του έργο « Ίμερος» στο Διεθνή Φιλολογικό Διαγωνισμό «GIOVANNI GRONCHI» που έλαβε χώρα στην Πίζα της Ιταλίας. Η απονομή έγινε στις 15 Νοεμβρίου 2009.

    Και το γκραν πρι

  52. Ουάου! Γαμάτη η «πανευρωπαϊκή ποίηση».

  53. Έχει κι εγχώρια βραβεία.

  54. sarant said

    Και στη συνέντευξη πάντως, επαναλαμβάνει το ψευτορητό του Πολύβιου και το άλλο του Κικέρωνα, και άλλα δέκα ρητά άλλων, που μερικά μπορεί να είναι και υπαρκτά, λέει πάλι για κλήρες και για αυχμηρό κάτι, αλλά, δώρο, έχει κι ένα καραβιδάκι:
    «στην κεντρική πλατεία της Οαχάκα ο Κομαντάρε Μάρκος των Σαντινίστας»

  55. Λάθος σημειώσεις, απ’ τη συγκίνηση, θα του κρατούσε η άλλη…

  56. ein Steppenwolf said

    Το ρεβιθομύτικο απόφθεγμα μοιάζει νεοελληνικής παραγωγής.

    Ψάξτε για «Ἑλλήνων γλώττῃ». Απ’ τα 21 αποτελέσματα, τα 18 είναι αναδημοσιεύσεις του ρητού, δύο είναι από επιγραφή του 1829 και ένα είναι του 2009, γραμμένο από Γάλλους.

    Ψάξτε τώρα για «Ἑλλήνων φωνῇ». Βρίσκω 8 διαφορετικές χρήσεις, οι περισσότερες απ’ τις οποίες είναι αρχαίες.

    Αν είναι αλήθεια ότι ο Ηρώδης ο Αττικός αποκαλούνταν «Βασιλεύς των λόγων και Ελλήνων γλώττα», τότε στ’ αρχαία «Ἑλλήνων γλῶττα» θα σήμαινε μάλλον «η φωνή του Ελληνισμού», παρά «η ελληνική γλώσσα» (δηλαδή τη γλώσσα τη λέγανε φωνή και τη φωνή γλώσσα).

  57. βρε σεις ..Τον Γλωττοφάγατε τον ανθρωπο.. Βαλτε λίγο τη Γλώττη μεσα βρειιιιι.. Γλωττοφάγοι

  58. sarant said

    56: Πολύ σωστή παρατήρηση -αρχαίο δεν είναι, αλλά ίσως είναι μετάφραση από τα λατινικά σε αρχαιοφανή γλώσσα.

    57: 🙂

  59. @49: Μπράβο Στάζυ, η συνέντευξη είναι πραγματικό εύρημα, σκέτο περιβόλι, να κυλιέται χάμου απ’ τα γέλια η Μπερναρντίνα κι όλοι εμείς οι φίλοι της.

    Απανθίζω:
    α. «το πράσινο φως του ήλιου που σηματοδοτούσε άγουρα βήματα σε δυσάλωτες και δυσέλεγκτες ράμνες» (ας μην υποκύψω στον πειρασμό: «κρασπεδικές ράμνες ασπαίρουν μπροστά σε δυσάλωτους κλήρες…»)
    β. «έμαθα ζείδωρες συνταγές μαγιάς σκέψης»
    γ. «Είναι οι κραυγές των θεών μου από τα μύχια της ασπαίρουσας ψυχής μου…» (πολύ ασπαίρει αυτή η ψυχή πάντως και θα μας πάθει τίποτα ο Ποιητής)
    δ. «μπόρεσε να διατρανώσει την πυρακτωμένη της κραυγή στις γειτονιές του κόσμου» (ορίστε, και ολίγη από Ρίτσο, γιατί ο Ελύτης είναι στομφώδης)
    ε. «Ισχυρίζονται «επαΐοντες», κλήρες της νύχτας και διαχειριστές του φόβου ότι …» (αυτοί οι κλήρες πολύ με παιδεύουν, κυρ Ποιητά μου)
    στ. «δεν είναι λιγότερο πατριώτης απ’ τον ξιφήρη, στωμύλο Δεσπότη ή τους ποικιλώνυμους κορύβαντες και αξιωματούχους της κοσμικής εξουσίας» (καλά οι κορύβαντες, αλλά από πότε ξιφήρης ο Δεσπότης;)

  60. Το Αγουρον Βημα
    ——————————-
    πεθυμησα να σε ιδω , ασπαιρουσα Ψυχή μου
    Πυρακτωμένη απ’τη φωτιά στις γειτονιές του Κόσμου
    σ’εκλιπάρώ Ω! ζειδωρη . Ξανά το Φως μου, Δωσμου
    και με τη Γλώττη σου Φιλί , για να χεις την ευχή μου

    Ειν’ οι κραυγές μας ,των θεών ,από-κληρες τη Νυχτα
    -κι ειναι το Βημα μας μας Βαρύ και το σκοταδι Πήχτρα
    και Νά που αντικρισα ,Ξάνά Ξιφήρη ενα Δεσπότη
    -Παλιν τον Καυκον έπια , και θα με πουνε Πότη..

    Τα Βηματα μας Αγουρα κι ειναι ξερη η Γλώττη
    μου φαινεται πώς θα τον Πώ: Δεσπότη !!!!, Παναγιωτη !!!

  61. voulagx said

    #59,ε: Τι σε παιδευουν, ρε Τιπου, οι κληρες της νυχτας; Εμεις ειμαστε οι κληρες της νυχτας,τα παλιοπαιδα τα ατιθασα, οι στωμυλοι που τρυγιζουμε το ζειδωρον περιβολι του Ποιητη και ασπαιρουν οι ψυχες μας μεσα στην αυχμηροτητα που μας δερνει!

  62. philalethe00 said

    Αυτή η λέξη αποκαλύπτει την βαθύτατα αμαρτωλή ουσία της «αντικειμενοποίησης του προσώπου» του σημαινομένου του ρήματος από το οποίο παράγεται. Ως εκ τούτου της οφείλομε πολλά(γέλως εξακολουθητικός). 😀 Καλημέρα και ειλικρινά ευχαριστώ πολύ για την κοπιώδη, αν μη τι άλλο, τοποθέτηση. 🙂

  63. voulagx said

    Ειμαστε της νυχτας κληρες
    του ζειδωρου ολετηρες
    και στωμυλοι και ξιφηρες
    (οινον πινοντες και μπυρες)

    Των θεων κραυγες ακουνε
    οι ασπαιρουσες ψυχες μας
    (μα τι πιν’ς και δεν μας δινεις;
    ‘μω τις ραμνες μου, για πες μας!)

    Εις τα κρασπεδα του κοσμου
    οιακιζουμε γομωσεις
    και στις γειτονιες του ανεμου
    ομιλουμε περι γλωσσης
    (παρτα ολα χωρις δοσεις)

  64. γιάννης said

    Γκουγκλίζοντας βρήκα το ρητό του Πολύβιου σε άρθρο της Αγγελικής Ρέτουλα, στο περιοδικό Δαυλός http://www.scribd.com/doc/6351700/-Davlos-Virious-Themes. Δεν ξέρω, βέβαια, πού το βρήκε η Ρέτουλα!

  65. sarant said

    Καλημέρα!

    Πολύ ωραία τα ποιήματα!

    64: Ωραίο εύρημα -βέβαια το άρθρο του Δαυλού είναι από το 2007, άρα ο κ. Μπελλές έχει παλαιότερη δημοσίευση.

  66. Θρασύμαχος said

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne110823ap.doc
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΙΛΤΙΔΗΣ: «[…] Στο άρθρο 44, αγνοώντας προφανώς ότι υφίσταται διεθνές πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να γίνουν ξενόγλωσσα μαθήματα, αφήνετε τη δυνατότητα να γίνει εκπαίδευση σε άλλη γλώσσα. Ακούστε, αγαπητέ συνάδελφε, εγώ θα το πω και ας είναι και για την ιστορία. Ο καθένας γράφει εξάλλου τη δική του ιστορία. Η ελληνική γλώσσα είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα του ελληνικού έθνους, του ελληνικού λαού. Δεν είναι εργαλείο συνεννόησης η ελληνική γλώσσα. Είναι πολιτισμός από τη φύση της, είναι πνευματική πρόοδος από τη φύση της. Απεμπολώντας αυτό το πρωταρχικό συγκριτικό πλεονέκτημα εγκληματούμε κατά του έθνους και της πατρίδος. Εγκλημάτησαν και άνθρωποι του χώρου μου με τη μαλλιαρή ή οτιδήποτε άλλο επήλθε, και άλλοι με την άναρχη παρουσία, την ασύντακτη ελληνική γλώσσα και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. Είναι αδιανόητο αυτό να γίνει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν μπορεί επ’ ουδενί λόγω να απεμποληθεί η ελληνική γλώσσα και το μεγαλείο της και η συνεισφορά που έχει για το μέλλον, για τα ελληνόπουλα. Οι νευρικές συνάψεις, όπως έλεγαν οι καθηγητές μου στην ιατρική, θα μειωθούν αν χάσουμε την ελληνική γλώσσα και το υπέρτερο αυτό συγκριτικό πλεονέκτημα, το χαρισματικό, που υφίσταται στον Έλληνα πολίτη θα χαθεί σιγά-σιγά και θα μοιάζουμε κι εμείς με όλους τους άλλους και δεν θα έχουμε τη διαφορετικότητα που θα υπάρχει. Εγώ ειλικρινά εύχομαι πέραν των τριών αξόνων και άλλα πολλά να έρθουν και προ πάντων ήρθε η ώρα της ελληνικής γλώσσας, κύρια Υπουργέ, και είστε η εντεταλμένη. Και ο μακαρίτης ο Τρίτσης και ο μακαρίτης ο Ράλλης και όλοι οι άλλοι κατάλαβαν τα λάθη τους. Ήρθε η ώρα η ελληνική γλώσσα να αναταχθεί και αυτή και αυτό είναι δικό σας έργο, του Υπουργείου Παιδείας».

  67. Μπερναδίνα είσθε «ανορθωτική» – το Κυπριακό κοντοσορτσάδικο, αργκό μάλλον παρελθούσα τώρα, αντίστοιχον του «γαμάτο»… Υπάρχουν πιο πτωχοί χρήστες μιας γλώσσας, όχι κατ’ ανάγκην οι «κοντοσορτσάδες» της, αλλά δεν υπάρχει – πως θα μπορούσε, άλλωστε – εκπτώχευση μιας γλώσσας. Να σημειώσω, με ενθουσιασμό, την συγχρονικότητα με το σχόλιο του «γεμάτου» κ. Σαραντάκου για τους Ταγηνιστές του Αριτοφάνους. Οικουρών (διότι, εσείς πού κατουρείτε;) αρύομαι από αρχαία κείμενα που έχουν καταχωρηθεί στο διαδίκτυο, ανάμεσά τους κι ο Ευστάθιος, αλλά και σχολιογράφοι του γλωσσοπλάστου Αριστοφάνους. Ας όψονται οι «ευρύπρωκτοι»!

  68. athemita said

    Αίλλυνας γαιννηαίσε, δαιν γοίναισε!

  69. theo said

    66:δεν την παλεύει ούτε αυτός,μάλλον θέλει κι άλλες διακοπές

  70. bernardina said

    «Οι νευρικές συνάψεις, όπως έλεγαν οι καθηγητές μου στην ιατρική, θα μειωθούν αν χάσουμε την ελληνική γλώσσα και το υπέρτερο αυτό συγκριτικό πλεονέκτημα, το χαρισματικό, που υφίσταται στον Έλληνα πολίτη θα χαθεί σιγά-σιγά και θα μοιάζουμε κι εμείς με όλους τους άλλους και δεν θα έχουμε τη διαφορετικότητα που θα υπάρχει.»

    Το είχε πει ο άλλος ο άθρωπας σε ανύποπτο χρόνο πως είμεθα έθνος ανάδελφον, ‘μω τις συνάψεις μου, ‘μω.

    Και τώρα που κοντεύουμε να γίνουμε σαν τσ’ άλλοι, -ξέρω ‘γω σαν τσι Ινουίτ, σαν τσι Μαγιάροι, σαν τσι Τάρταροι, παναπεί αφεντικά και δούλοι ισα κι όμοια γίναμ’ ούλοι (ή αλλέως πέως π****δες και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια) τι μέλει γενέσθαι; Και πού βαδίζει η αθρωπότης κυρίαι μου και κύριοι;Ερωτώ. Όχι ερωτώ! ΕΡΩΤΩ ΛΕΩ!

    Κύριε Χριστοδούλου τα σέβη μου.
    Νόσφη, δεν μου κατέλιπες έντερον εκ του γέλωτος.

  71. @49: Στάζιμπε τι καταπληκτικό εύρημα αυτή η συνέντευξη!!! Πραγματικός ποταμός!! Θα την τυπώσω για να τη διαβάζω σε χαλεπούς καιρούς να μου φτιάχνει τι διάθεση! Αλήθεια τον φαντάζεστε σε αμφιθέατρο πάντως;

    Όσο για το πρώτο βραβείο που πήρε, βλέπουμε στην ονομασία του βραβείου «per la sezione C», παναπεί «για τον τομέα C».
    Οπότε μπορώ να κάνω την υπόθεση ότι ο τομέας C ήταν «ποιήματα που επινοούν νέες λέξεις ή χρησιμοποιούν με αστείο και πρωτόγνωρο τρόπο λέξεις άγνωστες στο ευρύ κοινό». Νομίζω ότι σ’αυτόν τον τομέα αξίζει κάθε βραβείο.

  72. Μπα σε καλό του πάντως, μας χάρισε άπειρες ώρες διασκέδασης! 🙂

  73. Ευχαριστώ. «Χύντο χαμαί χολάδες» και παρ’ ημίν, ξαντεριαστήκαμε κι εμείς στα γέλια.

    Το μακρύ του ο είς κι ο άλλος το κοντό του
    θα γλύτωνε θαρρείς η γλώττα του Ηροδότου
    Ώρμει, τα κάρβουνα ώ Κύπριε να «συνάψεις»
    στου Ομήρου τις ακτές την γλώττα σου να θάψεις
    σαν γάτας κάτουρα
    κι αρούρης άρουρα
    σούβλα και τούβλα η μόνη έννοια σου
    και μην χαλάς την ζαχαρένια σου….
    (και πάμε χείρον και εκ του προχοίρου….)

  74. Ευχαριστώ. «Χύντο χαμαί χολάδες» και παρ’ ημίν, ξαντεριαστήκαμε κι εμείς στα γέλια.

    Το μακρύ του ο είς κι ο άλλος το κοντό του
    θα γλύτωνε θαρρείς η γλώττα του Ηροδότου

  75. sarant said

    66: Θρασύμαχε, καταπληκτικό εύρημα -ο Κιλτίδης τελικά βρήκε τον φυσικό του χώρο. Ακούς εκεί, να γίνουμε σαν όλους τους άλλους λαούς, να πάψουμε να είμαστε περιούσιοι!

  76. Δημήτρης Φύσσας said

    Ως γνωστόν, στη μέλλουσα ζωή «ούτε γαμούσιν, ούτε εκγαμίζονται» (ευαγγελικόν). Επειδή όμως εγώ είμαι άθλιος άθεος κι επειδή εμμένω ότι το «γαμάτος» αποτελεί, επί της ουσίας, υπερθετικό βαθμός τού «καλός», υποστηρίζω έμμετρα την άποψή μου:

    ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ

    Καλό ΄ναι το «γαμάουα», πλην προτιμώ «γαμάτος»
    Ούτε το «κάλλιστος» αρκεί, ούτε και το «φευγάτος»
    Κι ούτε το «βέλτιστος» μπορεί, ούτε και το «μπιτάτος»
    (‘κογένεια γαμιόμαστε, μα δε μας φεύγει ο πάτος)

    «Γαμάτος» είναι η λέξη μας, «γαμάτος» η ψυχή μας
    Τι μόνο αυτή έχει ακρίβεια στη ασαφή ζωή μας
    Και στ΄ ΑΕΪ και στα γιαπιά, στρατώνες και γραφεία
    «Γαμάτος» κράζουν τα παιδιά στη ζέστη και στα κρύα

    Καλό και το «γαμιστερός» με ήτα ή με γιώτα
    Μα ο «γαμάτος» το νικάει κι ας ειν΄ της ίδιας ρίζας
    Μιλάμε για υπερθετικό, δεν είναι καμιά κότα
    («Γαμάτος» κεκλιμένος μας κι ο πύργος ο της Πίζας)

    Όλα γαμάτα γενικώς, αυτή η λέξη «γράφει»
    Τις άλλες λέξεις τις κοινές τις άφησε στο ράφι
    Κι όσο υπάρχουν Έλληνες κι ελληνικά εκφράζουν
    «Γαμάτος» θε να εκφωνούν, κι οι λόγιοι ας γκρινιάζουν

    (με γαμάτη αφιέρωση στους κ. Μπελλέ, Κιλτίδη και ει τινα άλλον/η γλωσσαμύντορα)

  77. Νέο Kid στο Block said

    73. Ρισπέκτ!! (που λέμε και ημείς οι εν Κύπρω Ελλαδίτες) 🙂

    Ειδικά αυτό το ‘’Ώρμει, τα κάρβουνα ώ Κύπριε να «συνάψεις»’’ είναι για πολλά πανευρωπαϊκά μη σου πω και παγκόσμια βραβεία!
    ΥΓ. ‘Χάσαμε’ την Πανάθα, αλλά έχουμε ακόμα τον ΑΠΟΕΛ!!

  78. Νίκος Ζαρταμόπουλος said

    ας φλυαρήσουμε λιγουλάκι λοιπόν ελέω Μπελέ…
    μου φαίνεται ότι το γαμάτος έπεται τη έκφρασης «και γαμώ» και προέρχεται από αυτήν. Όταν παλιότερα προσπαθούσα να εξηγήσω σε Γάλλους (σοκαρισμένους από την εν είδει αστεϊσμού κυριολεκτική μετάφραση της έκφρασης «και γαμώ τα παιδιά») την προέλευσή της είχα ανακαλύψει ότι εμπεριείχε σύγκριση. π.χ. αυτός είναι «και γαμώ τα παιδιά» σημαίνει ότι είναι τόσο καλό παιδί που (εγώ που κρίνω) γαμώ όλα τα άλλα. Ίντεμ για το «και γαμώ τις κιθάρες» και πάει λέγοντας. Στη συνέχεια ήρθαν οι εκφράσεις «το χ είναι γαμώ» σκέτο, «το χ είναι γαμάω ή γαμάτο» ή «το χ γαμάει» που αυτονομούνται κάπως οπότε η αρχική σεξιστική σημασία μετατοπίζεται κάπως από το μειωτικό για όλα τα άλλα σε υπεροχή για εκείνο που «γαμάει». Σε κάθε περίπτωση σε όλες αυτές τις εκφράσεις υποβόσκει μια σύγκριση, οπότε δικαιούται κανείς να επισημάνει ότι η ακαλαισθησία τους δεν έγκειται μόνο στο υβριστικό και σεξιστικό του πράγματος, αλλά ότι παραπέμπουν σε ένα ανταγωνιστικό σύμπαν όπου «ο πρώτος είναι πρώτος (κοινώς γαμάει) και ο δεύτερος δεν είναι τίποτα (κοινώς γαμιέται).». Έρρωσθε

  79. «Δεν είναι εργαλείο συνεννόησης η ελληνική γλώσσα.» (Kιλτίδης)

    Θα το σημειώσω αυτό, να το θυμάμαι και να το ξεφουρνίζω όπου ταιριάζει…

  80. Θρασύμαχος said

    Διερωτώμαι μήπως τυχόν το συναφούς αλληγορικής χρήσεως εγκωμιαστικό «τζάμι» http://www.slang.gr/lemma/show/tzami_56 (και το εξωτικό παράγωγό του «τζαμάικα») δεν προέρχεται από το γνωστό υαλοπίνακος σημαντικόν, αλλ’ αποτελεί εξευγενισμένη ή υπαινικτική εκδοχή του «γαμάω/γαμώ/γαμάτο» προκειμένου να μην ενοχλούνται οι παριστάμενοι πουριτανοί, περίπου όπως το βλάσφημο «… την Παναγία σου» μετεξελίχθηκε σε «Παναχαϊκή».

  81. ( ενα Ολιγον ερωτικός ..με την ευρείαν εννοιαν βέβαια )

    Μας γαργαλά την Γλώττα μας και την Επιγλώτιδα
    ετουτη ,της ποιησεως η -αίφνης-κλειτορίδα
    που αναρριγά ερωτικώς και γινεται Γαμάτη
    Και λένε οσοι την Κοιτουν : Μια Κλειτορίδα! .. Νάτη!!!! ..

    Ειναι γλυκειά η Λίμπιντο που κρυβεται στην Γλώττα
    κι η ηδονή της , Πλέρια ,φτανει μεχρι τα Ωτα
    παθαινουμε Ωτιτιδες και ζειδωρες παθήσεις
    -οταν με γλώττα γευεσαι ,πρεπ’ υστερα να φτυσεις

    Και εχουν τα Παθηματα της ερημης μας Γλώττας
    την γευση -πουναι ζουμερη – της Γερικης της Κότας

  82. Hellegennes Alexandrine said

    Αυτή η συνέντευξη στο #49, σε τι γλώσσα είναι γραμμένη; Σε κάποιο παράγωγο της ελληνικής; Αναγνωρίζω τις λέξεις αλλά φοβούμαι πως δεν καταλαβαίνω καθόλου την σύνταξη. Τρέμω στην σκέψη ότι έχει γραφτεί ποίηση σ’ αυτήν την γλώσσα.

  83. Hellegennes Alexandrine said

    Χώρια που η δημοσιογράφος στο τέλος λέει: «πέστε το σαν ευχή». :p

  84. Αγαπητη Μπερνι που μουπες :
    »Νόσφη, δεν μου κατέλιπες έντερον εκ του γέλωτος.»μολις μου θυμιζες εκεινον τον Ευρπίδη τον Υπουργον Παιδειας επι Νου Δους που για να καταδειξει την Πρωτογενη σχεσιν της Ελληνικής Γλωττης με τα Πργάγματα ..διεγνωσε ως ετυμολογιάν του Εντερου το ..εντος ρεει ..( Θυμαμαι μια σχετική αναρτηση του Ν. Σ .μεταξύ αλλων ΛερναιωνΚειμένων αλλά και μια απαντηση του Βώκου στο Βημα ..)
    ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΡΕΕΙ
    —————————-
    αυτό που ρεει πάντα εντος στο εντερον το Κόσμου
    ειναι της Γλώττης μας το Φως , εχων οσμήν του Δυόσμου
    κι οσοι στωμύλοι προσπαθουν Την Γλώτταν να εκβαλλουν
    απο του Κοσμου το Εντος και να την αποβάλλουν
    και θελουν ν’αποκωψωσι της Γλώττης τις συνάψεις
    οσοι Ξιφήρεις σβηνουσι της Γλώττης μας τις λαμψεις
    κι επιθυμουν Ευπώλητους εις Τον Μολώχ να κάνουν
    τους ζειδωρες της Γλώττης μας , στο τελος θ’αποκάμουν
    και αι ασπαιρουσαι Ψυχαί παλιν εντος θα ρέουν
    Και στου Αιωνος ποταμόν εν τέλει θα εκρέουν.

  85. @82: Και βραβευμένη μάλιστα Ελληγενή. Απλά είσαι κι εσύ και όλοι μας πολύ λίγοι για να τη συλλάβουμε.

    (απορώ πως ο ίδιος ο συγγραφέας/πανεπιστημιακός δεν πήρε χαμπάρι την ανάρτηση να μπει να σχολιάσει να γίνει ο κακός χαμός!!)

  86. Δημήτρης Φύσσας said

    Εν μέσω τόσων στίχων, ας αναδείξουμε ένα ακόμα ένα κιλτιδικό χάιλαϊτ:

    «Ήρθε η ώρα η ελληνική γλώσσα να αναταχθεί».

  87. @60: Νοσφεράτε, αριστούργημα!

  88. Καμμία, εξ αντιπαραβολής συνάφεια (ιδού, πάλιν, ώ Βερναρδίνα οι «συνάψεις») με το αγγλικόν «fuckable»; Quod est, amandum γαμάτον, εκδοχή προς τινα προσομοίωσιν προς νεοελληνικόν γερούνδιον (Συμβολή εις την φιλολογικήν ανάλυσιν εγκλιτικών φαινομένων της συντάξεως της κοντοσορτσικής νεοελληνικής, τόμος Δ’, κεφ. αωρδ’, σελ. 135).

  89. ΘΕΤΤΑΛΙΚΟΝ
    (Αφιερουμένου στουν σχουριανό μ’ τουν Βουλάγξ)

    Απού τότις πω ‘γινη η Δέσπουτας ξιφήρης,
    κι γυρέβγου ασπαίρουντας τις μαύρες μας τις κλήρις,
    σέρνουμι στα κράσπιδα, στις ράμνις πίνου μπίρις,
    μι τουν Βουλάγξ ρημάζουμι τα ριάλια κι τις λίρις.

  90. Hellegennes Alexandrine said

    #85:
    Καλά διάβασα όλην την συνέντευξη. Μου έφτιαξε την μέρα. Μετά από αρκετό καιρό, γέλασα με την ψυχή μου. Καταπληκτικό απόσπασμα:

    «Ποια η γνώμη σας για τους σημερινούς νέους;
    Οι σημερινοί νέοι βιώνουν την αφόρητη ανασφάλεια ενός ανήλιαγου, αυχμηρού μέλλοντος. Οι γραμμές των οριζόντων τους, παραθύρια χτισμένα».

    Διάβασα και τα ποιήματα που μας χάρισε. Όου ντήαρ, που θα λέγανε και οι ντόπιοι. Οδεύει για IG Νόμπελ.

  91. sarant said

    Πολύ εμπνευσμένα σχόλια διαβάζω, ρέντα έχετε -αν μη τι άλλο, οι κ.κ. Μπελλές και Κιλτίδης δίνουν ερεθίσματα.

  92. Θρασύμαχος said

    Αυτό εδώ http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=259023 το είδαμε; Μετά τον αυχμηρό, ο οτρηρός!

  93. Θρασύμαχος said

    «αποφαίνεται ορισμικά»: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=293903

  94. @92 Τι διάολο σημαίνει «οτρηρός»;;;; Πρέπει να προσβληθεί ο υπουργός ή είναι κοπλιμέντο;

    Και φυσικά η πανταχού παρούσα κλήρα, και η αδυναμία στα περβόλια…

    Περβόλι ο κύριος!!!

  95. bernardina said

    Οι δικοί μου καθηγητές πάλι, έλεγαν use it or lose it, σε διάφορες γλώσσες και με διάφορες παραλλαγές αλλά το νόημα ήταν το ίδιο και ουδόλως περιοριζόταν στην της ελληνικής γλώττης χρήσιν. -Έμμεσο σχόλιο και στη νέα ανάρτηση του πατρός Σαραντάκου -τα σέβη μου, ομοίως- περί μνήμης, λήθης και άλλων δαιμονίων.

    Πάντως, κύριε Χριστοδούλου, εγώ το fuckable θα το αντιστοιχούσα αυστηρώς και μόνο στο κρεβατάμπλ ή γαμήσιμον και ουχί στο γαμάτο/γαμάουα, που έχει πολύ ευρύτερη έννοια από τη στενώς σεξουαλικήν τοιαύτην. (Παναΐαμ’ κόλλησα και πώς ξεκολλάω).

    Νόσφη, από το καλό στο καλύτερο, πασάκα μου.
    Τιπού, έχεις βαλθεί να απωλέσωμεν ό,τι ελάχιστον μας έχει απομείνει.

    This mortal coil…

    Κοιμούμαι μα η καρδιά μου ξαγρυπνά
    έντρομη, κάθιδρη καθώς
    γέλως ασεβής την οιακίζει σε βορβορώδες τέναγος.
    Των τύψεων Ερινύες…
    Εγείρου, ω, ψυχή μου -τι ξωκείλαμε στα αβαθή του σαρκασμού
    μικρόψυχη φθορά θ’ αργάσει
    το θνησιγενές σχολιάζον σαρκίο
    κείνων που δεν έστερξαν να εννοήσουν, οι μωροί,
    τα ύψη της ποιητικής τα δυσθεώρητα,
    της γλώσσης τα βάθη τ’ αλογάριαστα…
    Στην πυρά! Στην πυρά! (με τις ξενέρωτεεες)

  96. voulagx said

    #89 Αϊντε βιβα, ορε Τιπου. Αλλα αυτες οι ραμνες τι στα ιαλου εινι; Ο γκουγκλης με παει σε αλλα αντ’ αλλων- κατι σε δρομο,ατραπο το καταλαβαινω, για πε ρε.

  97. Νέο Kid στο Block said

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΤΤΑΛΙΚΟΝ (υπό κοντοχωριανού τινός, καθ’έξιν παρεισφρέοντος) 🙂

    (αφιερουμένου στα φιλαράκια τσ Θισσαλείς)

    Ιτούτοι ιδώ οι Θισσαλείς, είνι μιγάλα μούτρα
    Κι πάντα ιδέης φουβιρές τους κατεβαίν στην κούτρα
    Βουλάγξ τε και Τιπούκειτου να γλιέπου απουλαμβάνου
    Μι τόσα στιχουργήματα, Θεούλη μ’ θα προκάνου;
    Τσίπρα πουλά απ του Πήλιου να πιω κι εγώ γυρεύου
    Σπετσόφαγα και Λαρσινά κεμπάμπια μαγειρεύου
    Ξιφηρ’ς κι αν ειν η Δέσπουτας κι ασπαίρουσα η κλήρα
    Φαλτσουχυμένου κράσπεδου, μία δι πιάνει λίρα!
    Μα ρε πιδιά, μι σκιάζιστι ,μι λιέτε χαζιμάρις
    Ποίηση άμα δε νουγάς ,λες μάρις κουκουνάρις!

    ΥΓ. Παρακαλούνται οι πρωτευουσιάνοι, να μην συγχέσουν(:-)) τον Αλέξη Τσίπρα με τα βολιώτικα τσίπ(ου)ρα

  98. sarant said

    Το 92 θα μπορούσε να είναι Τριάντης, αν δεν υπήρχε η κλήρα. Οτρηρός είναι καλό, αλλά αν το πείτε σε άλλον και σας δείρει μην μου ζητάτε ρέστα.

    96: Εσύ ρωτάς για ράμνες; Εδώ υπάρχει Σύλλογος Βλάχων «Η Ράμνα». Δεν ξέρω τι είναι, το λεξικό δεν την έχει, το αρχαίο ράμνος είναι θάμνος. Πάντως είναι κάτι δυσάλωτο και δυσέλεγκτο.

  99. bernardina said

    Άσχετο: Εκείνο το «πέστε το (σαν ευχή)» μου θύμισε έναν καθηγητή Φυσικό που είχαμε στο λύκειο και τις προστακτικές του «πέσε μας» και «βρέσε μας». Όπως μας εξήγησε κάποιος αργότερα, αυτός ο τύπος συνηθίζεται κάτω απ’ τ’ αυλάκι 😉
    Εμείς πάντως του είχαμε κολλήσει το παρατσούκλι ο Πέσεμας Βρέσεμας. Καλή του ώρα όπου κι αν βρίσκεται, ο χρυσός μου…

  100. Θρασύμαχος said

    #94: «οτρηρός υπουργός» εμφανίζεται και εδώ http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=285647 , όμως με μπέρδεψαν «οι ποικιλώνυμοι εχθροί που αρκυωρούν»!

  101. voulagx said

    #97 Εξοχον, Νιου Κιντ!! Αν εβαζες και τα τσιτσιραβλα για μεζε στα τσιπρα..!! 🙂

  102. voulagx said

    #98 Νικο, αυτο το ειδα, αλλα δεν νομιζω να ειναι βλαχικη λεξη η ραμνα. Θα μεινουμε με την απορια; Κανενας δεν το ξερει;

  103. @100: Τι κάνουνε λέει οι ποικιλώνυμοι εχθροί;;;;;;

    Και κοιτάξτε τι σας βρήκα ψάχνοντας για το τι σημαίνει αρκυωρώ:
    https://sites.google.com/site/glossographema/a/all-telos-a

  104. bernardina said

    Η ράμνα είναι άραγε κάτι αγκαθερό; Έχει καμιά σχέση με τη Ραμνούντα; (ραμνόεις=ακανθώδης);

  105. Νέο Kid στο Block said

    91. Αυτό ξαναπέστο Νικοδεσπότη! Μόνο ερεθίσματα; Να λέμε, χωρίς πλάκα, και κανένα ευχαριστώ στον καθηγητή για τις τόσες ωραίες λέξεις και εκφράσεις.(Το Η(!) Αρχή άνδρα δείκνυσι, του πρόσιξις;) Εγώ μάλιστα ψιλοκόλλησα. Σήμερα που ήμουν στον κήπο ενός φίλου του λέω : ‘Ωραίο το περβόλι σου ,αλλά αυχμηρό’’ ‘’Μα δεν έχω τριανταφυλλιές’’ μου απαντάει … ανελλήνιστος και με ολίγες συνάψεις, θα μου πεις. Δεν τον βλέπω ειλικρινά να …ανατάσσεται και είναι και φιλαράκι καλό γαμώτο! (δε πιάνεται Μπερνούλα ,αλλάζει το μεσαίο φωνήεντο)

    ΥΓ. Ουί! Ουί! Κρεβατάμπλ ! Κρεβατάμπλ! Α ρε Μπέρνα, τζαμάουα 🙂

  106. voulagx said

    #104 Λες, βρε Βernardina, εγω κι ο Τιπου να πινουμε μπυρες σε δυσαλωτα και δυσελεγκτα αγκαθια και να μην τοχουμε καταλαβει ακομα; ‘μω την τυφλα μας!

  107. ό,τι απορίες έχετε, γιατί δε στέλνετε μέιλ του ποιητή;

    (κι όσο να το πολεμάτε, ανομοιοκατάληκτο, άμετρο, αλλοπρόσαλλο μοδέρνο στίχο δεν καταφέρνετε να σκαρώσετε)

  108. bernardina said

    Κάτι σαν την αστοιβή, ωρέ Βουλάγξ; Ξέρω κι εγώ; Υποθέσεις κάνω, μη διασπείρουμε και ψευδείς ειδήσεις 😆

    Τέσπα, βάλε ένα τσίπ’ρο να πάνε κάτω τα φαρμάκια κι αν είναι γραφτό θα φανερωθεί. Έχω και καπαρίτσα φύλλο, να φέρω να βάλουμε δίπλα στα τσιτσίραυλα; 😉

  109. bernardina said

    Στάζυ,
    αν η ένσταση εντοπίζεται κυρίως στο «αλλοπρόσαλλο» -χμ- τι να πω. Σα να ‘χεις δίκιο 😉 Είναι να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες…

  110. ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΤΩΙ ΑΙΤΗΣΑΝΤΙ ΝΟΣΦΕΡΑΤΩΙ

    Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου εἰς αὐχμηρὰς ἡμέρας,
    ὑψοῦται ἐντός μου φρόνημα ὡς τοῦ Δαυΐδ τὸ κέρας
    κι ὑπερφιάλως φυσιῶ πληρῶν τὰ στήθη πάλιν
    ἀέρος ὁδηγοῦντος με εἰς πνεύματος κραιπάλην.
    Δι’ ὃ στεφθεὶς τὰς δάφνας μου περιπατῶ λευχείμων,
    φωνῇ πατρίῳ χρώμενος εἰς ὕφος κομπορρῆμον,
    ἐνίοτε τὸν δάκτυλον κινῶν καὶ διαγράφων
    μικρόν τι τόξον νοητὸν πλησίον τῶν κροτάφων
    ἐν ᾧ τῆς ἐπηρμένης μου ὁφρύος τὰς καμπύλας
    καθύπερθεν τοῦ ῥινικοῦ σωλῆνος περιστείλας
    ἀναφωνῶ ἐξοργισθεὶς κἀγὼ ὡς νέος Κάτων:
    «ποῖ πλέον πορευόμεθα προφέροντες «γαμᾶτον;»;»

  111. ΠΑΡΌΡΑΜΑ: ὀφρύος

  112. voulagx said

    #108 Δικιο εχεις, αντε βιβα γιατι στεγνωσαμε… σορρυ, γιναμε αυχμηροι!! 🙂

  113. voulagx said

    #110 Ευγε, Κορμηλιε, πάνυ γαμάτον !!

  114. sarant said

    100: Είπαμε, ο Ρέππας είναι οτρηρός κι αυτά που λεει μην τα τρως, όπως έλεγε και το παλιό άζμα.

    103: Εντυπωσιακό εύρημα, θα το ξαναδώ!

    100-103: Αρκυωρούν θα πει ενεδρεύουν. Θα μου πεις, είναι το ίδιο με το ελλοχεύουν, αλλά το ελλοχεύουν το ξέρει και κανένας άνθρωπος. Οπότε, βάλε κι άλλο πιπέρι στα λάχανα.

    110:

  115. sarant said

    110: Άψογο πράγματι: Gamato delenda est!

  116. Τι γαμάτο; «Δεν υπάρχει» είναι ο τρέχων υπερθετικός

  117. bernardina said

    Να σας πάρει με τη ράμνα, με βάλατε στα αίματα :mrgreen:

    Για δείτε τι άλλο βρήκα:

    [7] Χωριό εγκατελειμένο σήμερα. Υπήρχε πάνω σε δυσπρόσιτο λόφο και επίπεδο σαν εξώστη (υψόμ. 800 ) στις Ν. πλαγιές της Κερκίνης (Μπέλλες) 7 χιλ. Β.Δ. του Ν. Πετριτσίου. Το όνομα του Ράμνα, ίσως προέρχεται από το φυτό ράμνο (=αγκαθοτός θάμνος), με πολλά είδη και διάφορες νεοελλν. Ονομασίες ή από το ερυμνός=οχυρό, ασφαλής από εχθρική επίθεση και για ορεινό τόπο απόκρημνος, ανηφορικός. Οι Βούλγαροι συγγραφείς την αποκαλούν Ντόλνα (=Ἆνω) Ράμνα για διάκριση από μια άλλη ομώνυμη ανατολικά του Κιλκίς (Ράμνα υπήρχε και στην Αξιούπολη) και ετυμολογούν απ’ τη σλαβ. Ραμενά=πλατεία ή ράμνο=επίπεδο, λείο που κι αυτή όμως κατάγεται απ’ το ελλην. Πρέμνον. Προβλ. και το σλαβ. Ράβνα=επίπεδη.

    Από εδώ:

    http://lalia.gr/onoma%20tzoumagias.htm

    Βρήκα και χορό:

    http://www.technicalvideos.net/–izle-s8blx7!LxOmrwMc.html

    Κορνή, αυτό το αριστούργημα είχες γραμμένο πίσω από το αεροπορικό εισιτήριο, μουσίτσα; 👿

  118. Νικοκύρη, αφού είσαι τριγύρω, άμα θες σβήστο, αλλά ο αληθινός γαμάτος είναι στον πρώτο σύνδεσμο εδώ (μέσω sraosha)

  119. Red Ghost said

    Αυτοί οι αρχαίοι Έλληνες δεν βοηθάνε καθόλου τους άξιους απογόνους τους!
    Ένα πραγματικό ρητό για τη γλώσσα μας δεν αξιώθηκαν να μας αφήσουν!
    Όλα μόνοι μας πρέπει να τα κατασκευάζουμε…

  120. Hellegennes Alexandrine said

    Νιώθω την έμπνευση να κυλάει μέσα από τα απόκρυφα μονοπάτια του μυαλού μου, ολοστόλιστα με την πηγιαία, άφθαρτη, ευμάρεια εξ αίματος τερπνοπρεπούς, ελληνοχαρούς, πανδαίσιου λειμώνα:

    Στου αυχμηρού, το τερπνό παραθύρι,
    προσκυνώ το σεμνό το γιοφύρι,
    οτρηρά ποταμίσια λαυράκια,
    προσπερνούν νεανίσκων κραυγές,
    αγγραμμάτιστων νέων τα λάθη,
    που νογάει ο δόκτωρ Μπελλές.

    Κι ένα παλιότερο, που ταιριάζει:

    Δεν φοβάμαι να πεθάνω,
    δεν φοβάμαι να πενθώ,
    δεν υπάρχουν άλλοι δρόμοι,
    όλα πέφτουν στον γκρεμό,
    όλα πίπτουν εις την ώρα,
    την ωραία του γιαλού,
    στου γκρεμού μια ανηφόρα,
    μία ώρα του τρελού.

    Δεν υπάρχουν άλλες μνήμες,
    δεν υπάρχουν τρεις στροφές,
    αλιγάτορες, λειχήνες,
    τρεις κορμοί και δυο σκοποί.
    Δεν αλλάζουνε οι μήνες,
    δεν πεθαίνουν οι λυγμοί,
    άλλος έκραζε «Μυκήνες»
    κι άλλος πέταε στη σιωπή.

    Τόποις μορίμοις φυλάξαι πτερόεις,
    πετάξαι ταις λίμναις, της μνήμης εντός.
    Ελθέτω η μπόρα, κλαυθμός τη σιωπή,
    εντός ανυμνείτε, εκτός της πληγής.

    Δεν πεθαίνουν κοράκια,
    στα μαύρα σοκάκια,
    στα μαύρα ποτάμια,
    πνιγμένα στη Γη.
    Στον Άρη, στην Ήρα,
    στην στείρα τη μέρα,
    εδώ αλαλάζω κι ας είναι σιωπή.

    Δεν κοιτάμε το ποτάμι,
    δεν χτυπάμε τη στοργή,
    πάνω φεύγουνε και κάτω,
    τρία πόδια, τρεις αετοί.
    Άλλος φώναξε τη Νόρα,
    αλλά πρόταση θνητή,
    θλιβερή στη μαύρη μέρα,
    που πεθάναμε μαζί.

    Νύχτα, αστερόεις πληγώσαι ο θόλος,
    κυρώσαι ταις σφαίραις, της πλώρης πνιγμός.
    Γεννάτω, πασχέτω και θνήσκει αυθίς,
    απάντων των λόγων, σκοπών της γραμμής.

    (Ad Mortui Murder Μόριμον, 2008)

    Και:

    Ω, γιατί; Μαράθηκαν τα λουλούδια.
    Αγαπημένη μου συλφίδα, νιώθω λοστό στην πόρτα
    και φοβούμαι μην είναι ληστής.
    Κάτσε κάτω από ένα χρυσαφί δέντρο να γευτείς τον ήλιο;

    Α, οι πεταλούδες πώς πετούν χαρούμενα και τιτιβίζουν.
    Κριτς-κρουτς, κριτς-κρουτς, σιγοτραγανίζουν οι βδέλλες τα σαράκια.
    Αυτά τα έντομα, πολύ αντίπαλα είναι.
    Ας ήτανε κι εσύ να ήσουν ποιητής.

    Νομίζω πως αύριο θα έρθει η καρακάξα.
    Εσύ γλυκόμυριζε τα λουλούδια, είδες τι ωραία που είναι;
    Αχ, ξύλο θέλεις ρε παιδί μου, νομίζω ότι μού έσπασες ένα γεράνι.
    Πριτσικουκιμοροπίνικο θα είναι το κατάρτι.

    Και τώρα, αυτή την ύστατη στιγμή,
    κάρφωσε το σπαθί, ω, ήρωα!
    Στο τέρας μπήξε το που ξερνάει φωτιές από την Ισπανία.
    Δεν φαντάζομαι να μην ξυρίστηκες και ο δράκος σε περιγελάσει.

    (Ω, Ανταύγειες, 2008)

    Συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο, αλλά ταιριάζουν τόσα πολλά…

  121. Νέο Kid στο Block said

    Πριτσικουκι….ΤΙ;;

  122. Και μια και μιλάμε για αλοπρόσαλλη ποίηση, νιώθω εδώ την ανάγκη να σας παρουσιάσω ένα ακόμα ποιητικό αριστούργημα που ήρθε πρόσφατα στην αντίληψή μου, μέσω φέισμπουκ:

    Τηλέμαχος Χυτήρης, ποιητική συλλογή «Τόποι Νέοι»:

    Οι Ετρούσκοι

    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

    Και επειδή μου κίνησε την περιέργεια το γιατί οι Ετρούσκοι χτίζανε έτσι, τό’ψαξα το θέμα, και τα αποτελέσματα της έρευνάς μου συνοψίζω στο παρακάτω στιχούργημα:

    Οι Ετρούσκοι v.2.0

    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

    Κι αυτό γιατί οι Ετρούσκοι ήταν πολύ κοντοί.
    ένα σαρανταπέντε, κι ίσως να λέω πολύ.
    Μα λίγο πριν πεθάνουνε, αρχίζαν το φαΐ.

    Τρώγανε ότι βρίσκανε, δίχως σταματημό,
    και όλοι τους εταΐζανε, λίγο πριν το χαμό.
    Γι’αυτό όταν πεθένανε, ήντουσαν τροφαντοί!
    Κοντοί μεν όπως πριν, μα το ίδιο και χοντροί!
    Όσο ύψος τόσο φάρδος! Γίνονταν στρογγυλοί!

    Κι έτσι χοντροί που ήντουσαν, θέλαν μεγάλο τάφο,
    κι εγώ ο μεγάλος ποιητής, αυτό σας το υπογράφω.

    Γι’αυτό οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια.
    Γι’αυτό κι οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους.

  123. Νέο Kid στο Block said

    A, Ελληγεννή με συγχωρείς, αλλά επειδής είμαι ντόμπρος, πρέπει να σου πω ότι από το Δράκο που ξερνάει φωτιές από την Ισπανία, προτιμάω τις αυχμηρές ράμνες που φυτρώνουν στα απόκληρα κράσπεδα.:-)

  124. Hellegennes Alexandrine said

    Ναι, αλλά εγώ δεν βραβεύτηκα με το βραβείο Πανευρωπαϊκής Ποίησης, άρα η σύγκριση είναι άδικη. Ελπίζω μια μέρα να φτάσω το βάθος του ποιητού.

  125. Νέο Kid στο Block said

    ΕΛΕΟΣ, ΡΕ ΣΤΕΛΙΟ!! Γελάω σαν τον χάχα μπροστά σε ένα μηλόφωνο και με κοιτάνε οι γύρω σα τρελό!
    🙂 🙂

  126. Νέο Kid στο Block said

    Τώρα, χωρίς πλάκα, το έχει γράψει αυτό ο Τ. Χυτήρης;

  127. bernardina said

    Μικρέ κι ανόοοητε Στελή,

    Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τους τάφους για να χωράνε οι σαρκοφάγοι τους επειδής θαβόσαντε δυο δυο σαν ντους Χιώτες, ωρέ!
    Να και το δοκουμέντο: http://users.sch.gr/pchaloul/Romaiki-istoria/sarkof-syzyg.jpg

    Παναχαθείς, που θα σαρκάσεις τον ποιητή :mrgreen:

  128. bernardina said

    Έχω αυχμηρευτεί από τα γέλια βρε σκαζμένα! Αφήκετέ με να δουλέψω αμαπιά!

  129. bernardina said

    Ρε κιντάκο βατ ντε μπλόντι χελ ιζ μηλόφωνο;

  130. Τὸ Πανευρωπαϊκὸ εἶναι λίγο. Προτείνω τὴν θέσπισι παγγαλαξιακοῦ βραβείου βογκονικῆς ποιήσεως. Θυμίζω κοπυπαστώνοντας τὸ σχετικὸ ἀπόσπασμα τοῦ Ντάγλας Ἄνταμς:

    Η βογκονική ποίηση είν’ η τρίτη χειρότερη ποίηση στο Σύμπαν. Η δεύτερη χειρότερη είν’ η ποίηση των Αζγότθων της Κρία. Κατα τη διάρκεια μιας απαγγελίας από τον Αρχιποιητή τους, Γκρούνθο τον Πεφουσκωμένο, του ποιήματος του, «Ωδή Σ’ Ένα Μικρό Σβόλο Στόκου Που Βρήκα Στη Μασχάλη Μου Ένα Πρωΐ Του Μεσοκαλόκαιρου», τέσσερις από το ακροατήριο πέθαναν από εσωτερικήν αιμορραγία κι ο Πρόεδρος του Μεσογαλακτικού Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου επέζησεν έχοντας φάει ένα μόνο πόδι του. Ο Γκρούνθος λέγεται πως «απογοητεύτηκε» από την αποδοχή που ‘χε το ποίημά του κι ήταν έτοιμος ν’ αρχίσει το διάβασμα του δωδεκάτομου επικού του ποιήματος με τίτλο «Οι Αγαπημένες Μου Γαργάρες Του Λουτρού», όταν το παχύ του έντερο, σε μιαν απελπισμένη προσπάθεια να σώσει τη ζωή και τον πολιτισμό, όρμησε πάνω, μες από το λαιμό του και του στραγγάλισε το μυαλό.
    Η χειρότερη ποίηση στο Σύμπαν χάθηκε μαζί με τη δημιουργό της, τη Πώλα Νάνσυ Μίλστοουν Τζένιγκς από το Γκρήνμπριτζ του Έσεξ, στην Αγγλία, όταν καταστράφηκεν η Γη.

  131. sarant said

    118: Μπρρρ….. Στάζιμπε, «δεν υπάρχει»! Και είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιώ αυτή την έκφραση!

  132. Νέο Kid στο Block said

    Μπέρνα, με το θαβόσαντε μου θύμησες ένα ανέκδοτο που έχει και σχέση με την ανάρτηση ,κατά τη γνώμη μου, αλλά είναι λίγο σόκιν γαμώτι μου..
    Δε τιμιέται! θα τω πω και μισή ντροπή δική μου, μισή του Μπελλέ.
    Πάει λοιπόν στο δικαστήριο ο μάρτυς (λαϊκός και ανελλήνιστος άνθρωπος με λίγες συνάψεις) σε υπόθεση μοιχείας και τον ρωτάει ο Δικαστής:
    -Πείτε μας τι είδατε ,κύριε μάρτυς
    -Τι να δω κύριε πρόεδρε …Αυτοί οι δύο, γαμιόσαντε
    -Σας παρακαλώ, κύριε μάρτυς! Τι εκφράσεις είναι αυτές;
    -Μα τι να λέω κύριε πρόεδρε;
    -Τι να λες…,να λες αυτοί εσυνουσιάζοντο, κατάλαβες;
    -Κατάλαβα, κύριε πρόεδρε
    -Λοιπόν, συνεχίστε..
    -Ήμουνα που λέτε εκεί κύριε πρόεδρε και είδα τους κατηγορούμενους . Στην αρχή νόμιζα ότι αυτοί εσυνουσιάζοντο, αλλά τελικά αυτοί …γαμιόσαντε, κύριε πρόεδρε!

  133. Νέο Kid στο Block said

    Γουάτ α σοκ ντιαρ Μπέρνα!! Γιου ντοντ νόου δι φέιμους Άι φόουν μπαι Άπλ?
    Απλ+φόουν= Απλφόουν=Μηλόφωνο 🙂

  134. Αυτό πάντως εξελίσσεται σε ένα απ’τα διασκεδαστικότερα νήματα του ιστολογίου 🙂
    Α ρε Ιμμόρ, τα καλύτερα χάνεις!

    Νιοκίντ(126) τι να σου πω, δεν είδα με τα μάτια μου το βιβλίο, αλλά αναγράφεται σε πλήθος μπλογκ, π.χ. εδώ:
    http://ta-eis-eafton.blogspot.com/2005/05/blog-post_10.html

    Βέβαια, στο προσωπικό site του Τ.Χυτήρη όπου αυτο-ανθολογείται, δεν το έχει συμπεριλάβει (απορώ γιατί, ίσως πρέπει να του στείλω το δικό μου):
    http://www.hitiris.gr/poemcol.aspx?cat=32

  135. Hellegennes Alexandrine said

    Χα! Μηλόφωνα,
    τσιρίξτε χαμηλόφωνα,
    στου κράσπεδου την άκρη,
    την στρίγκεια θαλπωρή,
    την ζοφερή, ξιφήρη,
    την κάλτσα του Ζαφείρη,
    στεντόρειο ποίημα, αρτιμελές,
    σκευάζει ο Μπελλές.

  136. Νέο Kid στο Block said

    Κορνήλιε, παρατηρώ ότι είσαι φάν…:-)

    Αντίο, κι ευχαριστώ για τα ψάρια, δεν είναι;

  137. @122: Στέλιο, απίστευτοι οι Ετρούσκοι του Χυτήρεως, αλλά οι δικοί σου είναι γαμάτοι / δεν υπάρχουν λέμε. Έχω λυθεί απ’ τα γέλια.

  138. μόλις τὸ εἶδα στὴν προσωπόβιβλο καὶ τὸ κοπυπαστώνω;

    Πώς θα μεταφράζατε το εξής:

    Ο μεθυσμένος μπαμπάς , μεθάει την νταντά των παιδιών του.

    Η νταντά μεθάει την άλλη νταντά!
    ……
    Μετάφραση:

    Ο ντήρλα Dad ντηρλά νταντά

    Νταντά ντηρλά νταντά.

  139. A certain crazed alien penguin said

    @132: εγώ το έχω ακούσει με τελική ατάκα:
    «Συνουσιάστηκαν, συνουσιάστηκαν και στο τέλος τη γάμησε!»

  140. Θρασύμαχος said

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne110824.doc
    ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: […] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να πω και κάτι τελευταίο, για το οποίο μου έδωσε αφορμή η εκτός κανόνων της ελληνικής γλώσσας αναγραφή του τίτλου του Υπουργείου Παιδείας στην τηλεόραση της Βουλής –το έβλεπα προηγουμένως- όπως λάθος, επίσης, αναγράφεται ο τίτλος του Υπουργείου Παιδείας και στο κείμενο του σχεδίου νόμου που τυπώθηκε στο Τυπογραφείο της Βουλής των Ελλήνων. Στον τίτλο, λοιπόν, η λέξη «Διά», κυρία Υπουργέ, είναι δισύλλαβη. Το έχω πει πενήντα φορές μέσα στη Βουλή και οι κανόνες γραμματικής, τους οποίους διδάσκονται τα παιδιά μας στα ελληνικά σχολεία, αναφέρουν ότι οι δισύλλαβες λέξεις τονίζονται. Επιτέλους! Θα το πω εκατό φορές για να διορθωθεί; […] Ξέρω –και το ξέρουμε όλοι- ότι όταν μια κοινωνία παρακμάζει το πρώτο θύμα, κυρία Υπουργέ, είναι η γλώσσα. Το είχε καταλάβει προ πολλού, χιλιάδες χρόνια πριν, ο Πολύβιος από τη Μεγαλόπολη όταν έλεγε «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώττης». Θεωρώ ότι ο πανεπιστημιακός χώρος όταν εκφράζεται δημοσίως αλλά και ιδιωτικώς πρέπει να σέβεται την ελληνική γλώσσα. […]

  141. sarant said

    140: Προφανώς το διάβασε την Κυριακή στον Μπελλέ. Τελικά να δεις που σε λίγο θα κυκλοφορήσουν και νέες εκδόσεις του Πολύβιου (με χορηγία της Βουλής, ίσως) που θα έχουν το επίμαχο απόσπασμα!

  142. Θρασύμαχος said

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne110824.doc
    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: […] Στο άρθρο 37 υπάρχει ένα πρόβλημα με τα συγγράμματα και θα ήθελα εδώ να σας παρακαλέσω και να το λάβετε υπόψη σας. Το λέω σαν γιατρός νευροχειρουργός. Δεν μπορεί οι άνθρωποι όλη τους τη ζωή να είναι στο κομπιούτερ, να διαβάζουν και να έχουν το κεφάλι τους τεντωμένο εκεί. Όλοι θα χειρουργηθούν τουλάχιστον στον αυχένα και δεν θα είναι μόνο αυτό. Οι παραμορφώσεις και μόνο της σπονδυλικής στήλης και πάρα πολλά άλλα είναι αναπότρεπτα φαινόμενα. Δεν το έχουμε αξιολογήσει αυτό, δεν το έχουμε εκτιμήσει και φοβάμαι ότι έτσι όπως πάμε θα έχουμε ακόμα χειρότερα φαινόμενα ιδιαίτερα στη νέα γενιά. Δεν μπορούμε μόνο με τα ηλεκτρονικά συγγράμματα να κινηθούμε. Δεν είναι δυνατόν. Ούτε μπορεί κανένας να καθίσει στο κρεβάτι του και να διαβάσει ένα βιβλίο ή και στην καρέκλα του αν θέλετε.
    ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): To ipad δεν μπορεί να το κρατήσει στο κρεβάτι του;
    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: Κυρία Υπουργέ, δεν το κρατάτε στην ίδια απόσταση αυτό.
    ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Έτσι, το κρατάτε, ακριβώς στην ίδια απόσταση.
    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: Οι άνθρωποι φοράνε γυαλιά, πρέπει να προσαρμόζουν την απόσταση. Αυτό το πράγμα καταστρέφει…
    ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε, Λεβέντη, τι λέτε τώρα; Εγώ επειδή διαβάζω κάθε βράδυ, το ανοίγεις όσο θέλεις.
    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: Εδώ είμαστε, κυρία Υπουργέ, είστε πολύ νέα …
    ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ πολύ.
    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: …και να μου το θυμηθείτε για τις συνέπειες. Εγώ δεν είμαι κατά των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων, κάθε άλλο. Δεν μπορούμε, όμως, να βασιζόμαστε μόνο εκεί, να καταργήσουμε τα άλλα συγγράμματα, να καταργήσουμε τα βιβλία. Είναι εντελώς διαφορετικό το ένα από το άλλο. […]

  143. Θρασύμαχος said

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne110824.doc
    ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: […] Κλείνω με το άρθρο 44 «Διοργάνωση σπουδών σε ξένη γλώσσα». Εγώ θέλω να θέσω έναν προβληματισμό, ενισχύοντας την εξωστρέφεια και τη διεθνοποίηση του πανεπιστημίου και του ΤΕΙ, αλλά μη δημιουργώντας καμμία υπόνοια για την ελληνική μας γλώσσα. Θέλω να πω, ενισχύοντας αυτήν την άποψη, ότι θα μπορούσε να προστεθεί, για παράδειγμα, μετά την ξένη γλώσσα, η φράση «εφόσον προκύπτουν ειδικές ανάγκες διδασκαλίας» -ή δείτε το πώς θα είναι διατυπωμένο- για να μην περάσει από την αντίληψη καθενός ότι εμείς υποτιμούμε ή υποβαθμίζουμε τη γλώσσα μας. Θέλω να σας διαβάσω ένα κομμάτι από τον Ελύτη: «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία γλώσσα, η ελληνική. Το να λες ακόμα και σήμερα «ουρανός» ή «θάλασσα» ή «ήλιος» ή «σελήνη» ή «άνεμος», όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες μας, που βρίσκονται εκεί στα αρχαία». Ο Κικέρων, μιλώντας για τη γλώσσα μας είπε: «Ει οι Θεοί διαλέγονται, τη των Ελλήνων γλώττι χρώνται», δηλαδή «αν μιλάνε οι θεοί μεταξύ τους, χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα». Όπως σας είπα και το πρωί, ο Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης είπε χιλιάδες χρόνια πριν: «Εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώττης». Η γλώσσα τι είναι; Η γλώσσα αποτελεί το χειμαρρώδη ποταμό που πηγάζει από τα βάθη των αιώνων, μεταφέροντας και κραυγάζοντας στις γειτονιές όλου του κόσμου μύθους, παραμύθια, παράδοση, ρίζες, πολιτισμό, ιστορία, φύση, την ύπαρξή μας, πολύ δε περισσότερο η ελληνική γλώσσα. Είναι απροσμέτρητη, κυρία Υπουργέ, η ευθύνη της πολιτείας και της διανόησης για το τι συμβαίνει σήμερα στη γλώσσα μας. Εμείς πρέπει και μέσα από τα νομοθετικά μας κείμενα να προστατεύουμε τη γλώσσα, γιατί έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Θέλω να κλείσω, μεταφέροντάς σας ένα τμήμα της συνομιλίας του Μιτεράν με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ξέρετε τι είπε ο Μιτεράν στον Ανδρέα Παπανδρέου σε ένα διάλογο μαζί του; «Αν ήμουν Πρωθυπουργός της Ελλάδας, δεν θα έκανα τίποτα που να μην περνά μέσα από τον πολιτισμό». Και ο ελληνικός πολιτισμός διαδόθηκε μέσω της ελληνικής γλώσσας. Ο Οδυσσέας Ελύτης, για να κλείσω, με τον δικό του οίστρο το επανέλαβε ως εξής: «Πας γρηγορότερα παντού μέσω Κωνσταντινουπόλεως».

  144. π2 said

    Άρτι αφιχθείς από διακοπές, δουλειά και διακοποδουλειά (ήτοι, η φαμίλια έκανε διακοπές κι εγώ ήμουν μαζί τους αλλά δούλευα), μπήκα μόνο για να χαιρετίσω την ομήγυρη, να καταγράψω τον θαυμασμό μου για το άρθρο του πανεπιστημιακού και για τα σχόλια, αλλά και για να επισημάνω στην Μπερναρντίνα ότι το fuckable στα ελληνικά δεν αποδίδεται μόνο ως κρεβατάμπλ και γαμήσιμον (όροι που δεν γνώριζα), αλλά και ως γαμησάμπλ. Είπαμε, σε χαλεπούς καιρούς πρέπει να πλουτίζουμε τη γλώττα μας.

  145. bernardina said

    #144

    Σσωστόςςςς

  146. sarant said

    Πιδύε, καλώς επανήλθες!

    Θρασύμαχε, ο Λεβέντης δεν έχει και πολύ άδικο, αλλά ο Παντούλας βλέπω τον έχει κατακλέψει τον Μπελλέ, όλο το άρθρο του το έκανε αγόρευση!

    Αναρωτιέμαι αν μπορεί κανείς να ελέγξει όλα τα άλλα ρητά -αυτό του Ελύτη μάλλον θα είναι αυθεντικό, είχε πει πολλές κοτσάνες στα στερνά (και όχι μόνο στα στερνά εδώ που τα λέμε) αλλά εντελώς ανακριβές. Άκου «Πας γρηγορότερα παντού μέσω Κωνσταντινουπόλεως»! Έχει δει τι μποτιλιάρισμα έχει τα πρωινά η Κωνσταντινουπόλεως;

  147. Νέο Kid στο Block said

    Τελικά, ο κύριος Μπελλές αποτελεί πηγή έμπνευσης για ποικιλώνυμους οτρηρούς σχολιαστές ,κοινώς για κάθε καρυδιάς καρύδι -των αφεντομουτσουνάρων μας περιλαμβανομένων-.
    Μ’ αρέσει Νίκο, που όταν (προψές;) εντόπισε στο νήμα των Ηρακλήδων το κελεπούρι ο Βουλάγξ και πέσαν τα πρώτα τροχιοδεικτικά πυρά, φοβήθηκες μήπως ‘το κάψουμε ρε παιδιά’ .
    Ορέ καίγεται η κότα με τα χρυσά ωά ρε Δέσποτα; (Ξιφήρης είσαι ή σκέτος;) 🙂

  148. sarant said

    Πράγματι, είναι η κότα με τα χρυσά ωά η φλεγομένη και μηδέποτε καιομένη, κλήρα μου!

  149. Θρασύμαχος said

    #146: Μπα, ο βουλευτής δεν χρειάζεται ν’ αντιγράψει κανέναν, είναι προφανώς αυτόφωτος περί τα πατριδογλωσσικά, καθότι φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση http://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Ana-Eklogiki-Perifereia/?MPId=68ec6c6e-90a3-4a8f-8991-f43edb2764b3 (τυχαίο; δε νομίζω!)

  150. Hellegennes Alexandrine said

    #146:
    Όχι, Νίκο. Έχει άδικο. Π.χ. το Kindle είναι πολύ ελαφρύτερο από ένα μέσο βιβλίο κι έτσι μπορείς να διαβάσεις πολύ πιο άνετα. Η οθόνη του δεν είναι σαν οθόνη υπολογιστή, η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά. Δεν έχει καμμιά διαφορά από το να διαβάζεις βιβλίο. Πέραν αυτών, έχει τα επιπρόσθετα πλεονεκτήματα της χωρητικότητας πολλών βιβλίων, όλα τα πλεονεκτήματα που σου δίνει ένα κείμενο σε ηλεκτρονική μορφή καθώς και το ότι είναι οικολογικό.

    Το να επιχειρηματολογεί πλέον κάποιος υπέρ του βιβλίου, είναι σαν να επιχειρηματολογούσε κάποιος υπέρ της πέτρας, απέναντι στο χαρτί.

  151. sarant said

    150: Καταρχάς, ο Λεβέντης δεν μιλάει για ηλεβιβλία, μιλάει για οθόνες υπολογιστή. Αλλά, να σου πω την αλήθεια, το Κιντλ που το είδα με απογοήτευσε. Έχει πολύ μεγάλη διαφορά από το βιβλίο. Πολύ μικρή σελίδα, ζήτημα αν χωράει 100 λέξεις. Πιο πολύ θυμίζει μεγάλο γραμματόσημο, παρά βιβλίο. Και εκτός αυτού δεν δουλεύει καλά με τα ελληνικά και με τα πεντέφια. Οπότε, προτιμώ το λάπτοπ.

  152. Hellegennes Alexandrine said

    Για την οθόνη, όσοι δεν έχουν δει Kindle, δεν μπορούν να καταλάβουν πόσο λίγη σχέση έχει με LCD οθόνες το e-ink. Εδώ μια σύγκριση μεταξύ iPad και Kindle στο φως του ήλιου, που ως γνωστόν οι LCD τα παίζουν:

    Κι εδώ μια σύγκριση LCD με e-ink σε μεγέθυνση:

  153. sarant said

    Βρε Ελληγενή, σου λέω ότι το έπιασα. Καλή είναι η οθόνη στον ήλιο, αλλά μικρή.

  154. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    150 Τὸ ὅτι εἶναι ἐλαφρύτερο δὲ νομίζω νὰ κάνῃ τὴν ἀνάγνωση πιὸ ἄνετη. Ἀπ᾿ τὴν ἄλλη, δὲ πιστεύω νὰ μὴν ἔχῃ κἀμμία διαφορὰ ἀπ᾿ τὸ νὰ διαβάζεις βιβλίο – ἀλλ᾿ αὐτὸ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ τὸ κρίνω, ἀφοῦ δὲν ἔχω χρησιμοποιήσει ποτὲ κἀμμιὰ τέτοια συσκευή. Πάντως, ὑποψιάζομαι ὅτι τὸ νὰ διαβάσῃ κἀνεὶς συστηματικά, νὰ μελετήσῃ ἂν θέλετε, στὸ Kindle ἢ σὲ ὁτιδήποτε ἀντίστοιχο εἶναι δυσκολώτερο ἀπ᾿ τὸ νὰ μελετήσῃ τὸ ἔντυπο.

  155. Hellegennes Alexandrine said

    Οκ, πάτησα δημοσίευση πριν την απάντησή σου. Ναι, η οθόνη του είναι λίγο μικρή, αλλά εγώ δεν το βλέπω σαν μειονέκτημα. Κάποτε έφτιαχναν βιβλία που ήθελε να κάνεις βόλτα γύρω τους για να τα διαβάσεις. Μετά τα μίκρυναν αρκετά για να χωράνε σε ένα φυσιολογικό τραπέζι. Μετά άρχισαν να βγαίνουν βιβλία σε διαστάσεις 20×25. Στον 20ο αιώνα κυκλοφόρησαν τα βιβλία τσέπης.

    Πέρα απ’ αυτό, όμως, το Kindle σου δίνει την δυνατότητα να αλλάξεις τον αριθμό λέξεων ανά σελίδα (με μέγιστο περίπου 500 λέξεις ανά σελίδα, στα αγγλικά). Αυτό που λες με τα ελληνικά δεν το γνωρίζω γιατί δεν έχω διαβάσει ελληνικό κείμενο σε Kindle.

  156. bernardina said

    Όσο αυτά τα μαραφέτια θα είναι εξαρτημένα από πηγές ενέργειας (άρα κι εγώ προσκολλημένη στα σημεία παροχής τους) θα συνεχίσω να προτιμώ ένα βιβλίο…

  157. Hellegennes Alexandrine said

    #156:
    Εκτός κι αν είσαι ερημίτισσα, δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το πρόβλημα. Το παραπάνω μαραφέτι, για παράδειγμα, θέλει φόρτισμα μια φορά τον μήνα. Δηλαδή υπερβολικά αραιότερα από ό,τι χρειάζεται ένα κινητό που κάτι μού λέει ότι το προτιμάς από σήματα καπνού ή ταμ-ταμ. Νομίζω ότι αυτό είναι δικαιολογία όσων δεν νιώθουν άνετα με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Δεν το λέω για να σε κατηγορήσω, καταλαβαίνω ότι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στην πλειονότητα των ανθρώπων. Ούτε σημαίνει ότι είναι προβληματικοί ή οπισθοδρομικοί όσοι αισθάνονται παρόμοιες δυσκολίες. Αλλά προτιμώ να ακούω/διαβάζω ένα «δεν νιώθω άνετα, έχω συνηθίσει αλλιώς» παρά δικαιολογίες.

    Η αλήθεια είναι ότι ένα e-book reader έχει πολύ περισσότερη φορητότητα από εκτυπωμένη ύλη. Το ένα φόρτισμα τον μήνα είναι αστείο και μόνο σαν αναφορά, γιατί αποκλείεται να βρίσκεσαι σε μέρος που δεν έχει πρίζες για πάνω από μήνα, αλλά όχι μόνο δεν αποκλείεται αλλά και είναι βέβαιο ότι μπορεί να βρεθείς σε μέρη που δεν μπορείς να κουβαλήσεις όλη σου την βιβλιοθήκη, κάνα-δυο εγκυκλοπαίδεις και 5-6 λεξικά.

  158. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀφ’οὗ δὲν μπορῶ νὰ τὸ πάω στὸν βιβλιοδέτη καὶ νὰ τοῦ πῶ νὰ τοῦ περάσῃ βυσσινὶ δερματόδετο ἐξώφυλλο μὲ χρυσᾶ γράμματα δὲν τὸ θέλω! 😛

  159. @158: Μπορείς να του φτιάξεις βυσσινί δερμάτινη θήκη και να το χώσεις μέσα! 😀

  160. #159 καὶ ποὺ θὰ γράψω τὴν ἀφιέρωσι;

  161. παρόραμα:ποῦ;

  162. σε ηλεσημείωση πάνω στο ηλεβιβλίο σου! 🙂

  163. bernardina said

    #160

    Θα την κάνεις προφορικά από το μηλόφωνο! 😆

    Ελληγενή, δεν είναι ότι δεν αισθάνομαι άνετα με τις νέες τεχνολογίες -κάθε άλλο. Ούτε και είμαι (ιδιαίτερα) πλάσμα της συνήθειας, ειδικά σε πρακτικά ζητήματα. Όταν κρίνω ότι κάτι με βολεύει καλύτερα απ’ όσα γνώριζα ως τώρα φροντίζω να εξερευνήσω τις δυνατότητές του και αν μου κάνει να το υιοθετήσω.* Απλώς από μια παιδική «πετριά» που κουβαλάω μέχρι τώρα, μου αρέσει να ασκούμαι στην επιβίωση με όσο το δυνατόν λιγότερα χρειώδη και να έχω όσο το δυνατόν λιγότερες εξαρτήσεις. (μέχρι και το τσιγάρο έκοψα 😉 )
    Πέρα απ’ αυτό, ξέρεις για ποιον άλλο λόγο λατρεύω τα βιβλία με έναν σχεδόν φετιχιστικό τρόπο; Για τη μυρωδιά τους!

    *Ίσως είμαι από τους λίγους μεταφραστές που δούλευαν με υπολογιστή από το ’88. Σου λέει τίποτα η λέξη VolksWriter; 😉

  164. Βασίλης Ορφανός said

    Όλοι αυτοί που θρηνούν για το γλωσσικό χάλι της νεολαίας είναι συντηρητικούρες του κερατά που ένα μόνο φοβούνται: μην τυχόν και ξεφύγει η νεολαία από τον έλεγχό τους. Γι’αυτό μιλάνε διαρκώς για τη συσκευασία και αφήνουν στα αζήτητα το περιεχόμενο, που είναι η υποχρέωση όλων όσων έχουμε κάποιο παιδευτικό ρόλο να βοηθήσουμε τα παιδιά να αποκτήσουν και κοφτερή σκέψη και κοφτερό λόγο. Με τέτοια εφόδια οι νέοι θα ξέρουν πότε θα χρησιμοποιήσουν το «γαμάτος» και πότε κάποιο «κοσμιότερο» συνώνυμο. Αλλά ίσα ίσα αυτό είναι που τρομάζει μερικούς μερικούς: Οι νέοι που ξέρουν, οι νέοι που ξέρουν να επιλέγουν.

  165. #164 οἱ νέοι δὲν εἶναι ἕνα ἑνιαῖο πρᾶμα, ὑπάρχει νεολαία καὶ νεολαία. αὐτὴ ἡ θεοποίησι τῆς νεολαίας καὶ ἡ σχετικὴ ῥητορικὴ μοῦ προκαλοῦσε ἀποστροφὴ ἀπὸ τότε ποὺ ἤμουν ἀκόμη μαθητὴς δημοτικοῦ.

  166. @164: Νομίζω πως ούτε καν αυτό είναι. Δηλαδή ποσώς ενδιαφέρονται για τη νεολαία, ούτε καν για τον έλεγχό τους (που δεν τον έχουν άλλωστε σε καμία περίπτωση). Απλά βρίσκουν έναν τρόπο να νιώσουν ανώτεροι. Πολύς κόσμος το’χει αυτό, και η γλώσσα ήταν ανέκαθεν ένας τρόπος να ξεχωρίζει ο «μορφωμένος» από την πλέμπα, όχι βέβαια ο μοναδικός.
    Το ίδιο φαινόμενο μπορείς να το δεις στα πάντα. Π.χ. «κοίτα πώς ντύνονται!» ή «κοίτα τι μουσική ακούν!» ή «κοίτα τι σκουπίδια τρώνε!». Στην ίδια ακριβώς λογική εντάσεται και το «κοίτα πώς μιλάνε!»

  167. Hellegennes Alexandrine said

    #163:
    Ναι, η μυρωδιά του χαρτιού είναι ίσως το μόνο πλεονέκτημα του βιβλίου (προς το παρόν). Κι εμένα μού αρέσει να μην έχω εξαρτήσεις και στην ουσία δεν έχω. Αλλά όταν χρησιμοποιείς με τις ώρες τον υπολογιστή για διάφορα πράγματα, από μουσική μέχρι δουλειά, δεν νομίζω ότι η μηνιαία φόρτιση μπορεί να θεωρηθεί κάποιου είδους εξάρτηση.

    Ναι, τον θυμάμαι τον VW, αν και όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με υπολογιστές ήταν ήδη ιστορία (αν και ξέρω άτομα που τον χρησιμοποιούσαν ως τα τέλη των 90’s, από κάποια περίεργη διαστροφή).

    Ξέρω πάντως πολύ κόσμο που ούτε καν δοκιμάζει e-readers, από προκατάληψη ή γιατί είχαν κακή εμπειρία από παλιότερα μοντέλα.

  168. Θρασύμαχος said

    #166: ολόσωστο το ότι «βρίσκουν έναν τρόπο να νιώσουν ανώτεροι», άλλωστε όλοι αυτοί οι οτρηροί και αυχμηροί συγγραφείς ή ρήτορες δεν θα έβγαιναν από τη φωλιά τους αν δεν υπήρχαν και οι αντίστοιχοι θαυμαστές της λογιωσύνης τους.
    (Ουφ, ευτυχώς ξαναγυρίσαμε στο θέμα μας, είχα τύψεις που η άσχετη παρέκβασή μου προς στιγμήν μας εξέτρεψε στα ηλεκτρονικά)

  169. ἡ ψυχολογικὴ ἑρμηνεία τοῦ φαινομένου εἶναι σωστὴ μόνο μέχρις ἑνὸς βαθμοῦ. ἀκόμη κι ἂν κάποιος νιώθει ἀνώτερος γιὰ κάτι, ἀπὸ μόνο του αὐτὸ δὲν μᾶς λέει τίποτε γιὰ τὴν ἰδιοτέλεια ἢ τὴν ἀνιδιοτέλειά του. ἂν π.χ. αἰσθάνεται ὡς «ἀποστολή»του νὰ ἀνεβάσῃ κατὰ τὴν ἀντίληψί του καὶ τὸ ἐπίπεδο τῶν ἄλλων εἶναι ἀνιδιοτελής.ψυχολογικὴ ἑρμηνεία ἐπίσης ἐπιδέχεται ἡ συμπεροφορὰ μεγάλης μερίδος καὶ τῆς ἀντίπαλης πλευρᾶς, τῶν λεγομένων προοδευτικῶν.

  170. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    158 Μὴ δίνετε ἰδέες καὶ μᾶς λείψει τελείως ἡ δουλειά…!

  171. γιὰ νὰ μὴν ἀναφέρω ὅτι περισσότερο ξιππάζονται κάποιοι νέοι μὲ ἀγγλικοῦρες ποὺ πετοῦν χωρὶς λόγο, παρὰ οἱ καθαρευουσιάνοι ποὺ εἶναι καὶ ἰδεολόγοι!

  172. sarant said

    170: Μα, τότε θα φτιάχνετε ωραίες θήκες 🙂

  173. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    172 Τίποτε δὲ μᾶς σώζει· φανταστεῖτε, ἀντὶ γιὰ μερικὲς δεκάδες βιβλία, μιὰ θήκη….

  174. για όλα υπάρχουν λύσεις

  175. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    174 Κἀμμιὰ ἀντίρρησις – οἱ βιβλιοδέτες τί θὰ κάνουμε….

  176. Hellegennes Alexandrine said

    #175:
    Ό,τι έκαναν και οι γαλατάδες, οι νεράδες και οι τηλεφωνητές: θα βγείτε στην σύνταξη.

  177. Νέο kid στο block said

    Οι νερουλάδες στην Κύπρο πάντως ,ζουν και βασιλεύουν. Οι τηλεφωνητές επίσης. Για τους γαλατάδες δε ξέρω.

  178. Hellegennes Alexandrine said

    Τι οπισθοδρομικός λαός που είστε. Μην έχετε και χειριστές ασανσέρ;

  179. Νέο kid στο block said

    Τι είναι ασανσέρ; Δε μιλάμε Γαλλικά στη Κύπρο. Είμαστε πιστοί στο στέμμα των Ουίνδσορ.

  180. voulagx said

    #110
    …“ποῖ πλέον πορευόμεθα προφέροντες “γαμᾶτον;”;”
    απαντηση:
    «σε πριτσικουκιμοροπίνικο βαρελι διχως πατον!»

  181. Hellegennes Alexandrine said

    Μμμμμ… λες και μιλάτε Αγγλικά (το έχουμε ξανασυζητήσει αυτό ή είναι ιδέα μου; ).

  182. Νέο kid στο block said

    181. Ναι, βγαλ τη σκούφια σ και βάρα μας…

  183. οἱ νερουλᾶδες καὶ οἱ γαλατᾶδες εἶναι βάναυσοι, μὲ τὴν ἀρχαία σημασία, οἱ βιβλιοδέτες ὅμως εἶναι πραγματικοὶ καλλιτέχνες!

  184. Για τους μερακλήδες, αυτό, εδώ.

  185. Κορνήλιε, είχα την τιμή κάποτε να πάρω συνέντευξη τον βιβλιοδέτη κ. Γανιάρη. Προσυπογράφω τα εκθειαστικά για την τέχνη του βιβλιοδέτου. «Η ψυχή φορεμένη στην όψη», η τέχνη της βιβλιογραφίας.

  186. New Kid, ναι, εν Κύπρω το γαλλόφωνο ασανσέρ αποκαλείται, αγγλιστί «lift». Επιτρέπει έτσι την «αθώα» σύγχυση, οι εν πολυορόφοις καταστήμασι ανελκυστήρες να δίδουν άδεια στο «Shoplift».
    Μία από ό,τι οι Στωϊκοί απεκάλουν «καταστηματικαί ηδοναί». Και τούτο των φιλοσόφων.

  187. Κρεβατάμπλ; Δηλαδή, μιξολατινιστί, lectrabilis;

  188. LandS said

    @ 175, 183 κ.α.

    Οι βιβλιοδέτες δεν θα έχουν την τύχη των νερουλάδων και γαλατάδων. Θα έχουν την τύχη των μοναχών-αντιγραφέων. Μη ξεχνάμε πόσο υψηλή τέχνη ήταν τότε η καλλιγραφία.

  189. Οι βιβλιοδέτες δε θα χαθούν, όπως δεν χάθηκαν οι ζωγράφοι με την εφεύρεση της φωτογραφίας. Απλά θα υπάρχουν πολύ λιγότεροι βιβλιοδέτες, σχεδόν όλοι συντηρητές ή καλλιτέχνες και λιγοτερα βιβλία, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους έργα τέχνης.

  190. Θρασύμαχος said

    #188
    Ουπς! Η αναφορά στην «καλλιγραφία» αποτελεί μιάν ακόμη καλή ευκαιρία επαναφοράς του παρόντος νήματος στο αρχικό βλάσφημο θέμα του, λαμβανομένης υπ’ όψιν της καταχρήσεως την οποίαν επιφυλάσσει στον επίμαχο όρο η κακόγλωσση νεολαία

  191. voulagx said

    #190 Θρασυμαχε, τωρα αγγιζεις τις ευαισθητες χορδες των ασπαιρουσων ψυχων μας!
    Την καλημερα μου σε ολους!

  192. Αγγελος said

    (147 κ. επ.) Για τους Αθηναίους: Κάπου στην Κωνσταντινουπόλεως δεν υπάρχει και μια Πλατεία Ράμνες (έτσι, άκλιτο), μ’έναν Αι-Γιώργη κοντά; Αυτή άραγε πού αναφέρεται; Ήταν μήπως όνομα τοποθεσίας, όπως τα Σεπόλια ή τα Πατήσια, πριν πολεοδομηθεί η περιοχή;

  193. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    176 Ἐγὼ πάντως ἔχω πολύυυυυ καιρὸ ὣς τότε, καὶ οὕτως ἢ ἄλλως εἶμαι ἐρασιτέχνης.

    189 Φυσικά· ἴσως, σ᾿ ἕνα βαθμό, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἔτσι, σὲ μικρότερο ἢ μεγαλύτερο βαθμό· νὰ ξεκαθαρίσῃ λίγο τὸ χάλι ποὺ κυκλοφορεῖ…. (ἀπὸ τυπογραφικῆς καὶ βιβλιοδετικῆς ἀπόψεως)

  194. 150,
    «…είναι σαν να επιχειρηματολογούσε κάποιος υπέρ της πέτρας, απέναντι στο χαρτί», που θα ήταν, φυσικά, άτοπο, διότι, ως γνωστόν, η πέτρα χάνει από το χαρτί, που χάνει από το ψαλίδι, που χάνει από την πέτρα 🙂

  195. Μιχάλη Νικολάου, ὑπάρχειο καὶ κάτι ἀκόμη, ἂν ἐγὼ δηλαδὴ θέλω ἔτσι ἀπὸ μισαλλοδοξία νὰ κάψω τὰ ἄπαντα τοῦ Ψυχάρη ξέρεις πῶς θὰ βρομίσῃ ὁ τόπος μὲ τόση πλαστικούρα; ἄ πὰ πά! Χαρὶ καὶ πάλι χαρτί! ὅσο γιὰ τὴν πέτρα καὶ τὸ χαρτὶ ἡ ἀναλογία εἶναι κάπως παραπλανητικὴ καὶ ὑπερβολική. στὸ κάτω κάτω οὐδέποτε οἱ 2 αὐτὲς γραφικὲς ὕλες ὑπῆρξαν στὰ σοβαρὰ ἀνταγωνιστικές, τούλάχιστον παρ’ἡμῖν.

  196. Άτοπη η σύγκριση τριων (ή περισσοτέρων) όρων, διότι εδώ, εντός παιδιάς βρίσκονται μόνον δύο παίκτες, δυό γρόνθοι ανοιγόμενοι, χαρτί ή πέτρα, πέτρα ή ψαλίδι, των οποίων, στο δυαδικό ζεύγος, ένας είναι ο νικητής, δεν έχουμε αναγωγή στο άπειρον. Χαρτί, το προτιμώ, πώς άλλως, όταν διαβάζω στον πάτο του (ξηρού, βεβαίως) ποταμού υπό τους ευκαλύπτους, τον υπολογιστή προτιμώ στο γραφείο μου, όταν ανοίγω για αναδιφήσεις το διαδίκτυο. Στην πρώτη περίπτωση ‘όμως, χαίρομαι ευωδίαν ευκαλύπτων, στην δευτέρα, τί ετοιμάζει η κουζίνα. Το χαρτί έρχεται δεύτερος, πτωχός συγγενής.

  197. bernardina said

    187

    Δεν γνωρίζω περί… μιξολατινιστί. Σλανγκοαγγλιστί (μον ντιε τι βάρβαρη λέξη) πάντως, είναι beddable. Λίγο πιο κομιλφό δηλαδή από το fuckable. Πιο… καλλιγραφικό, ούτως ειπείν (με την έννοια του σχολίου 190 😉 βεβαίως βεβαίως )

  198. Hellegennes Alexandrine said

    #189:
    Δεν είναι καλή η αντιστοιχία. Οι ζωγράφοι δεν ήταν αντί φωτογράφων πλην μιας πολύ ειδικής κατηγορίας ζωγράφων που έφτιαχναν πορτραίτα. Ε, αυτοί εξαφανίστηκαν με την έλευση της φωτογραφίας.

  199. κι ὅμως στὴν Ἱσπανία ἔτυχε νὰ δῶ τὸ ζῳγραφικὸ ὅπως μὲ βεβαίωσαν πορτραῖτο ἑνὸς παπικοῦ ἐπισκόπου, γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ ὡρκιζόμουν ὅτι εἶναι φωτογραφικό!

  200. Hellegennes Alexandrine said

    #199:
    Ναι, εξαιτίας του ότι αυτοί οι ζωγράφοι είχαν μόνη απασχόληση τα πορτραίτα, είχαν φτάσει σε απίστευτο σημείο τελειότητας. Βέβαια μετά ήρθε η φωτογραφία που κόστιζε όσο 5 λεπτά δουλειάς του φωτογράφου και τους καθάρισε όλους. Υπάρχουν ακόμα άτομα που ασχολούνται μ’ αυτό, αλλά αν θα πληρώσεις για κάτι τέτοιο είναι μόνο για να έχεις κάτι ξεχωριστό.

    Εδώ ένας σύγχρονος φωτορεαλιστής:

    http://www.howarddavidjohnson.com/pencil2.htm

  201. deviant said

    «Αλλά έστω ότι δεν ξεχνιέται –γιατί είναι τόσο κακό που υπάρχει; Επειδή δεν ξέρουμε το «άριστος, κάλλιστος» λέει ο κ. Μπελλές. Σοβαρά; Δεν υπάρχουν δηλαδή επίπεδα ύφους; Αλλού φοράμε το φράκο και λέμε «κάλλιστος, άριστος», αλλού πουκάμισο και παντελόνι και λέμε «πολύ καλός, εξαιρετικός», αλλού σορτσάκι ή μαγιό και λέμε «γαμάτος, και γαμώ, άπαιχτος». Καλό είναι το φράκο, αλλά δεν το φοράμε και μέσα στο σπίτι –και ο κ. Μπελλές, φαντάζομαι, δεν θα λέει πάντα «άριστος, κάλλιστος». Στάθηκα στο σημείο αυτό διότι δεν βρήκα κανένα άλλο επιχείρημα του κ. Μπελλέ για τη δήθεν παρακμή της γλώσσας.»

    Αυτή η παρατήρηση μου γέννησε κάποια ερωτήματα:
    1. Τα επίπεδα ύφους και ο αριθμός τους πως συνδέονται με το πνεύμα και τη νόηση ενός ανθρώπου;
    2. Σχετίζονται με τον τρόπο ζωής του, τις διαπροσωπικές σχέσεις του και την ευρύτητα της αντίληψης;
    3. Ένας άνθρωπος με πλούσιο λεξηλόγιο μπορεί να εκφραστεί σαφέστερα και ακριβέστερα από κάποιον με φτωχό;

  202. Hellegennes Alexandrine said

    Δείτε και τα BP Portrait Awards που συχνά δίνουν τον τίτλο σε φωτορεαλιστικά πορτραίτα. Να ένα (4 χρόνια δουλειάς με αβγοτέμπερα):

  203. θὰ μοῦ ἄρεσε ἕνα πορτραῖτο μου ζῳγραφικό, ἀλλὰ ὄχι τόσο ῥεαλιστικό. θυμᾶμαι ἕνα ὡραῖο ἄρθρο μὲ ἀφορμὴ τὴν φωτογραφικὴ ἀναπαράστασι τῆς γαλατοῦς τοῦ Βερμέερ.

  204. τὸ προρταῖτο ποὺ εἶχα δεῖ μὲ εἶχε ἐντυπωσιάσει ἀπίστευτα. ἐκεῖνα τὰ δαντελένια ποὺ φορᾶνε οἱ παπικοὶ στὰ ἄμφιά τους ἦταν τόσο λεπτομερῶς ἀπεικονισμένα, σὰν νὰ ἔβλεπα τὰ πετσετάκια ποὺ πλέκει μὲ τσιγκελάκι ἡ γιαγιά μου. εἰλικρινὰ δὲν πίστευα ὅτι εἶναι ζῳγραφιά!

  205. Hellegennes Alexandrine said

    #201:
    Η απάντηση στο τρία είναι: ναι και όχι. Μπορεί να εκφραστεί καλύτερα σε διάφορα κοινωνικά επίπεδα. Θα χρησιμοποιήσει διαφορετικού είδους γλώσσες ανάλογα με την κοινωνική περίσταση. Δηλαδή κάτι που έχει να κάνει όχι με την επικοινωνία αλλά με κοινωνικές διαστρωματώσεις. Ένας άνθρωπος με πολύ φτωχό λεξιλόγιο, από την άλλη, θα έχει δυσκολία να εκφράσει πράγματα. Αυτό εξαρτάται κι από πού βάζεις τον πήχυ όταν μιλάς για φτώχεια. Αν θέλουμε να το ορίσουμε μαθηματικά, άνθρωπος με φτωχό λεξιλόγιο είναι αυτός που μπορεί να εκφράσει λιγότερο του 70% των εννοιών και αντικειμένων που βρίσκονται στο άμεσο, καθημερινό του περιβάλλον. Δηλαδή, κάποιος που ξέρει μόνο αμάξι και όχι αυτοκίνητο δεν έχει φτωχό λεξιλόγιο, σε αντίθεση με κάποιον που δεν ξέρει πώς να πει, π.χ. πάπλωμα.

  206. Νέο kid στο block said

    Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ η διαβάθμιση Σαραντάκου (φράκο, πουκάμισο, μαγιό) και την επεκτείνω –σα κάτου που θα ‘λεγε και ο αγαπητός Βουλαγξ- στο τελικό στάδιο που είναι το τσιτσίδωμα. Εκεί λέμε ,οχχ,ααα, φφφφ,μμμμ…μάνα μου και άλλα τέτοια νεαντερταλικά και τι να πει κάποιος δηλαδή σε στιγμές ερωτικού πάθους. ‘Τι ποιώ σου, Ω! μήτερ μου’;
    Δε νομίζω ότι κανείς σχολιαστής ‘δίκασε’ τον κο Μπελλέ για το πλούσιο λεξιλόγιο του, γιατί απλούστατα δεν υφίσταται κανένα πλούσιο λεξιλόγιο, αλλά απλά ένα αναμάσημα σε καμιά δεκαριά εξεζητημένες λέξεις (εντοπίσαμε ασφαλώς τις δυο μακράν πιο αγαπημένες του :αυχμηρός και κλήρα, η καημένη η κλήρα βέβαια πολλάκις τραβεστωμένη σαν ο κλήρας κλπ.) που λειτουργούν –όπως εξίσου επιτυχημένα επεσήμανε ο οικοδεσπότης- ‘σαν πιπέρι στα λάχανα’. Και όλος αυτός ο αχταρμάς ,σαν λογικό επόμενο άλλωστε, οδηγεί στην απόλυτη ανοησία και μη-ουσία
    Σε σχέση με το ερώτημα 3. Του σχολίου 201. δηλαδή, είναι σαν ο κύριος πανεπιστημιακός να προσπαθεί (μέσα από ΟΛΑ τα άρθρα του) να απαντήσει ένα βροντερό ΟΧΙ.
    Εντάξει τι να λέμε τώρα …όταν βλέπεις ‘το θαλασσοπνίξιμο στα αβαθή και τελματώδη’ (χάθηκε το απλό κόλλημα;) καταλαβαίνεις ότι ο κύριος δεν είναι σοβαρός και κατά τη ταπεινή μου γνώμη δεν είναι καν λερναιώδης γλωσσαμύντορας, απλά προσπαθεί να περάσει τον εαυτό του ως ..παραμορφωμένο και κουλτουριάρη για ιδιοτελείς βιοποριστικούς σκοπούς.
    Κι αυτό-και ας είναι βαρύ- το λέω γιατί ειδικά η συνέντευξη (που ανακάλυψε ο Stazybo Horn στο) κάνει κρα ακόμη και στη τρίχρονη κόρη μου ότι είναι στημένη για να πει μια από τα ίδια και τίποτα. Αν είναι δηλαδή δυνατόν, σε προφορικό λόγο να λέει κανείς τέτοιες αρλούμπες…
    Το απλά στενάχωρο(για να μη δραματοποιώ κιόλας τα πράγματα, δε γίνεται να μην υπάρχουν κάποιοι που τους αρέσουν οι γυαλιστερές χάντρες) για μένα είναι τα πολλά like που έχουν κάποια από τα ‘άρθρα’ του στην ‘έγκυρη’ Ελευθεροτυπία.
    ΥΓ. Πω,πωω! Πόσα έγραψα ο οτρηρός φαφλατάς . Σε μια άλλη ζωή, ελπίζω να επιστρέψω ως Μ.Νικολάου:-) ήτοι λακωνικός, οξύνους και πάντα to the point που λέμε οι αλβιονίζοντες.:-)

  207. Νέο kid στο block said

    Ανακαλώ επίσημα, τα περί ιδιοτελείας ένεκα βιοπορισμού και το περί στημένης συνέντευξης. Άσε μην έχω τίποτα μπλεξίματα…

  208. Hellegennes Alexandrine said

    Τι μπλεξίματα να ‘χεις; Αν το ανακαλείς εσύ, το υποστηρίζω εγώ κι ας με μηνύσουν.

  209. Ἀκοῦστε κύριοι ἔνορκοι, στ’ ἀλήθεια εἶμ’ ἀθῷος
    δὲν εἶχα τέτοια πρόθεσι κι ἂς μὴ φοροῦσα φράκο
    ὁ Ἑλληγενὴς μᾶς κέρναγε λὲς κι ἦταν οίνοχόος
    κι ἕνα μαγιὼ μᾶς κάλυπτε κατὰ τὸν Σαραντᾶκο.

    Και πάνω κεῖ ποὺ ἄναβε καὶ φούντωνε τὸ κέφι
    κι εἴπαμε λόγια ἀστόχαστα σὰν ἄντρες ποὺ τὰ πίνουν
    -ἡ Βερναρδίνα βάραγε σκερτζόζικα τὸ ντέφι
    κι ὁ Νεοκὶντ ὠνόμαζε τὸν Μιχαλιὸ ὀξύνουν-

    ἕνα λαθάκι κάναμε καὶ σκάψαμε τὸν τάφο
    κάποιου Ἐτρούσκου εὐγενοῦς ἀπὸ γενιὰ καὶ σόι
    καὶ ὕστερα φωνάξαμε γιὰ ἐπιγραμματογράφο
    τὸν Στέλιο ποὺ τὸν διάβαζε ὁ Τίτος πὰ στὴν χλόη.

    Ὁ Τζάλλας κραύγαζε «παπαῖ, μοῦ παίρνουν τὸ ψωμί μου»
    ὁ Ἑλληγενὴς τοῦ ὥρμηξε μὲ ἕνα Κὶντλ στὴν θήκη,
    ὁ Θράσος ἔλεγε ῥητὰ νοήματος βλασφήμου
    καὶ κάποιος μέσα στὸν καυγᾶ τὸν φώναξε καθίκι.

    Λοιπὸν σὲ τέτοια σύγχυσι κι ἂν πέσανε σφαλιάρες
    δὲν εἶναι δὰ πρὸς θάνατον, ἂς δώσουμε τὸ χέρι
    κι ἂς τραγουδήσουμε μαζὶ μὲ βιόλες καὶ κιθάρες
    γιὰ ἕνα ἀκόμη ποὔφυγε γαμᾶτο καλοκαῖρι.

  210. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Θερμότατα συγχαρητήρια Κορνήλιε !

  211. Νέο kid στο block said

    A, ρε Κορνήλιε, αεί ελλοχεύοντα και υπομειδιούντα!
    Από μεριάς μου , δεκτό το δηκτικό! Ηθελάτα και παθάτα 🙂

    Άντε και καλό φθινόπωρο! Με τα κατάλληλα μουσικά όργανα, κάνα αρπίχορδο, ας πούμε;

  212. 199,
    Το πορτραίτο μπορεί και να ήταν πράγματι «φωτογραφικό» (με λίγο τραβηγμένη ερμηνεία του όρου, βέβαια – χωρίς να μειώνεται καθόλου η μεγάλη μαστοριά του καλλιτέχνη, που χρησιμοποίησε ίσως τον καμβά του σαν φιλμ)

  213. sarant said

    Να με συμπαθάτε αλλά έλειπα όλη τη μέρα -και το ίδιο ίσως γίνει και αύριο, Πολύ ωραίο το κορνήλειο ποίημα!

    Πορτρέτα, απ’ όσο ξέρω, εξακολουθούν να φτιάχνονται -και σε προσιτές τιμές, και σε απρόσιτες.

    Για τα τρία ερωτήματα του 201, με κάλυψε ο Νεοκίντ.

  214. Hellegennes Alexandrine said

    Έλειπες όλη μέρα ή εξαφανίστηκες σαν τον Criss Angel;
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    κατά κόσμον: Christopher Nicholas Sarantakos

  215. sarant said

    Αυτός δεν είναι της οικογένειας 🙂

  216. Θρασύμαχος said

    Κι άλλο, κι άλλο: http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/09/blog-post_6006.html «κατάλογος επιτυχιών διεθνούς μαρμαρυγής … οιακίζουν έχοντας στη φαρέτρα τους τις πανανθρώπινες αξίες … αΐδιο φως στους επήλυδες όπου γης … μέσα από τον πραγματικό κίνδυνο-μονιά που αρκυωρεί και ελλοχεύει αδυσώπητα … όλα αυτά που φαίνεται να κακοφόρμισαν σε εθνική φάουσα»

  217. voulagx said

    #216 Ρε, μπας και τον πειραζει η σουμα του Παγασητικου;

  218. Νέο kid στο block said

    217. Ο υπερθετικός βαθμός της σούμας είναι σούρα;

  219. voulagx said

    #218
    Παιδιον νεον
    παρεισφρεον
    φωτιζει το πεδιον
    σα λαμπα νεον! 🙂

  220. Θρασύμαχος said

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=294877 «ήτανε όλοι τους υπέροχοι, μες στο φτεράκισμα της άνοιξής τους, η αμφιλύκη στη χαραμάδα της ελπίδας, μες στες κατεβασιές του χειμώνα μας»

  221. Νέο kid στο block said

    Χαίνουσα και αιμάσσουσα πληγήν αλεγεινήν
    πολυτρόπων και ποικιλώνυμων Θρασυμάχου και Βουλάγξεος
    αιχμή θεσσαλικού δόρατος , κατέλειπαν ποσσίν,
    διαμπερή και έπαθα κολπική μαρμαρυγήν
    και κούτσαυλος κατάντησα σαν τον πειρατήν…

    πολυπλάγκτου ξιφήρους πειρατού τα εσθλά
    μονόφθαλμους κατέστησαν και λειψής οράσεως
    κάλιο τις παπαριές να βλέπω τηλεοράσεως
    παρά ασυναρτησίες και τόσα πια κουλά

    ΤΟΣΟΥΤΩ ΗΔΙΟΝ ΖΩ ΟΣΩ ΠΛΕΙΩ ΚΕΚΤΗΜΑΙ (για τις λέξεις δεν το είπε ο Φώντας;)

  222. Νέο kid στο block said

    Δε ξαναβόσκω άλλες γκαμούζες
    συνάψεις έχω λιγοστές
    Θα πάρω ντέφια ,καραμούζες
    Θα μας χορέψει ο _ _ _ _ _ _ _**
    Τσουπ.τσουπα,τσουπάνη…

    Πέρα μακριά στου Τσάβες
    Λέω να πάω το τσαρδί
    Στίχους να γράφω του Πελάες
    Να παρατήσου του μαντρί
    Τσουπ.τσουπα,τσουπάνη…

    Στο χωριό έπεσε πείνα
    Ειν’ τα περβόλια αυχμηρά
    Λέω να πάω στην Αθήνα
    Πουν τα κορίτσα τολμηρά
    Τσουπ.τσουπα,τσουπάνη…

    Τη γκαμούζα μ’ σαν αρμέγου
    Σαπφώ κι Αλκαίο μελετώ
    Τις συνάψεις αυγαταίνου
    Κι άλλο δεν αρκυουρώ.
    Τσουπ.τσουπα,τσουπάνη…

    Βρε, εγώ δε κάνω για τσουπάνης
    Πρέπει να ειμ πολύπλαγκτόν
    Πετάω γκλίτσα μες τις ράμνις
    Και από Φώντας …ΞΕΝΟΦΩΝ!
    Τσουπ.τσουπα,τσουπάνη…

    ** εδώ, ο Μηλιώκας που μου έστειλε το τραγουδάκι γράφει ‘’ Συμπληρώστε κατά βούληση’’

  223. Στο υπερθετικόν της, σούμα της σούμας, σουμίσιμο, απεδείχθη, φευ, ότι το βιός δεν είναι βιώσιμο.

  224. sarant said

    Δεν είχα σύνδεση χτες το βράδυ, να με συμπαθάτε λοιπόν που έλειψα.

    216: Ο καθένας έχει το στιλ του, ας γράφει όσα… αυχμηρά θέλει -μόνο να μην σκαρώνει ρητά του Πολύβιου.

    222: Εξαιρετικό!

  225. Θρασύμαχος said

    #224: όμως δεν είναι «ο καθένας», αλλ’ ακριβώς ο ίδιος (ο Ψευδοπολύβιος ντε!), ο οποίος εν τέλει ανακυκλώνει πέντε-δέκα λέξεις όλες κι όλες

  226. OXI, κύριε Στέλιε Σεργίδη, εκπρόσωπε Τύπου της (εν Κύπρω) ΥΜΑΚ, δεν είναι συλληφθέντας ο φωκαράς ο συλληφθείς, διατελείτε κι εσείς «συλληφθέντας» επ’ αυτοφώρω να ασελγείτε επί της ελληνικής!

  227. sarant said

    Δεν θα συμφωνήσουμε εδώ, αγαπητέ. Όπως ο πατήρ έγινε πατέρας εξαιτίας της αιτιατικής «τον πατέρα», έτσι και εδώ η αιτιατική, «τον συλληφθέντα» θα παράΞει καινούργια ονομαστική. Άλλωστε από πολύ παλιά έλεγαν «είμαι απαλλαγέντας».

  228. Hellegennes Alexandrine said

    Να συμπληρώσω ότι σήμερα κανείς δεν λέει «ο Ενεστώς», αλλά «Ενεστώτας».

  229. Φίλε κ. Σαραντόπουλε, η χρήση μεταβάλλει το αναλογικόν «σφάλμα» σε δόκιμον τύπο. Ενεστώτας, ναι, αλλά… καθεστώς, κι ακόμα, δεν άλλαξε, προεστώς. Το «συλληφθέντας» ακούγεται ακόμη δύστοκο, απορίας προϊόν και, ως αδόκιμο, κακόηχο. ΄Ηχου τυπείς, με τις καλημέρες μου.

  230. Ουπς, Σαραντάκο, lapsus mentis.

  231. sarant said

    Κύριε… Χριστοδουλόπουλε 😉 ο προεστώς έχει γίνει προεστός, όχι; Καλημέρα και από εδώ!

  232. Hellegennes Alexandrine said

    Το καθεστώς είναι ουδέτερο. Προεστώς δεν υπάρχει· είναι προεστός και κλίνεται: προεστός, προστού, προεστό, προεστέ, προεστοί, προεστών, προεστούς, προεστοί.

  233. Χα χα , stand corrected, ή να καθήσω στον πάγκο μου;

  234. ein Steppenwolf said

    Το Liddell-Scott γνωρίζει τη μετοχή «προεστώς»:
    B. Pass., with aor. 2 Act.προὔστην: pf. προέστηκα, 2pl. προέστατε Hdt.5.49; inf. προεστάναι, part. προεστώς (v. infr.): fut. pf. προεστήξομαι, v. infr. II.2:—aor. Pass. προεστάθην, v. infr.II.3:—come forward, v.l. for προσ-ίστημι in D.60.15.

  235. Άρα, ουσιαστικοποιήθηκε στην χρήση της η μετοχή…

  236. Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος – Συντελεστές – [ Translate this page ]
    Βάτραχοι / Αριστοφάνης (Συγγραφέας) – Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους (15/07/ 2003) … Ο προεστώς του χωριού / Περεσιάδης Σπυρίδων (Συγγραφέας) – Μονή …
    http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=65 – Cached

  237. sarant said

    Ο Χατζιδάκης έγραφε «ο γέρως», αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε για σήμερα.

  238. Γερνούμε, και μεις φίλε μου, κάπου θα θέλουμε να παραπέμπει ο «γέρος», στο «έρως», που διασώσει μνημονικά και ο «γέρων»… Ει εκ του οράν το εράν.

  239. «για τη δημιουργία ευπώλητων πολιτών». Μήπως εννοεί «ευπώλητων πωλητών»; Καλησπέρα

  240. sarant said

    Νομίζω ότι πολίτες εννοεί, που να πουλιούνται εύκολα.
    Αξεπέραστο είναι ένα συναφές λογοπαίγνιο του Ροΐδη, ο οποίος, αναφερόμενος σε ένα σκάνδαλο σιμωνίας του καιρού του (κάποιοι έγιναν επίσκοποι πληρώνοντας) έγραψε ότι «οι μητροπολίτες έγιναν μιτροπωλητές».

  241. Θρασύμαχος said

    Τον γλωσσοφάγατε τον άνθρωπο, τον σαρκάσατε, τον τρομοκρατήσατε, και να που σήμερα επανεμφανίζεται http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=306806 χωρίς αυχμηρές κλήρες που αρκυωρούν (έμειναν μόνο κάτι ψιλά: ασπαίρουσες ψυχές, αΐδιο φως), και το κυριότερο, χωρίς Πολύβιο ή Κικέρωνα. Ορίστε λοιπόν, τί καταλάβατε; Μ’ αυτά και μ’ αυτά φτωχαίνει η γλώσσα μας και άντε μετά να την ανατάξουμε.

  242. sarant said

    Κι εγώ αισθάνθηκα τύψεις… αν δεν ήταν οι ασπαίρουσες (που έτσι, πλάι στο άγουρες και στο ακατέργαστες, γύρευε πώς θα το ερμηνεύσει όποιος δεν το ξέρει) θα έλεγα πως το έγραψε άλλος…

  243. Θρασύμαχος said

    #242: έχετε κάποια υπόνοια ότι ίσως πληροφορήθηκε την εδώ (ή κατά Τατούλην: εδώδιμη) καζούρα;

  244. sarant said

    Θα μπορούσε, αλλά δεν είναι καθόλου απαραίτητο -αν βέβαια ο Πολύβιος παροπλιστεί και σε επόμενα άρθρα, η υποψία θα έχει βάση. Και μακάρι.

  245. Θρασύμαχος said

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/syne110906.doc
    ΣΠΥΡΙΔΩΝ – ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: … οι φιλόλογοι και οι ιστορικοί της Αιθούσης καλώς γνωρίζουν ότι στην Αρχαία Ελλάδα απαγορευόταν να κτίζεις ναό άλλων θεών στον ελληνικό χώρο. Γι’ αυτό και αν πάτε σε οποιοδήποτε αρχαιολογικό μουσείο, δεν υπάρχουν υπολείμματα ναού άλλης θεότητας παρά μόνο από τους χρόνους της Ρωμαιοκρατίας. Χρειάστηκε να έρθουν οι ρωμαϊκές λεγεώνες στην Ελλάδα και διά της βίας να επιβάλλουν ανέγερση αλλότριων θεών στον ελλαδικό χώρο. Γι’ αυτό και για όσους επίσης γνωρίζουν, ο Σωκράτης καταδικάστηκε εις θάνατον με την κατηγορία ότι εισήγαγε καινά δαιμόνια. Τουτέστιν, για να τελειώνουμε, στην αρχαία Ελλάδα ουδεμία θρησκευτική ανεκτικότητα υφίστατο. Αντιθέτως, όποιος προσέβαλε τους θεούς έλεγε ο νόμος «παραδούναι τοις ένδεκα τεθνάτω αυθημερόν». Το τελειώνω το ιστορικό κομμάτι, για να ξέρουμε γιατί μιλάμε. … Ο ιστορικός Πολύβιος λέγει στην εισαγωγή της ιστορίας του ότι οι νεότεροι διά της χρήσεως της ιστορίας μπορούν να γλυτώσουν τα σφάλματα των προηγουμένων. Αυτή είναι η χρήση της ιστορίας. Η έννοια της ιστορικής εμπειρίας έχει νόημα, όχι για να περνάμε καλά, αλλά βλέποντας τι καλό έκαναν οι προηγούμενοι και τι κακό έκαναν οι προηγούμενοι, να μιμούμεθα τα καλά και να μην κάνουμε τα κακά.

  246. @245: Αυτό του Σπυράδωνι είναι ψευτοΠολύβιος πάλι; Ή Πολύβιος ανναντάν μπαμπαντάν;

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο, αυτό δηλαδή το έφερε ως επιχείρημα στη χθεσινή συζήτηση για την ανέγερση του τζαμιού; Δηλαδή αφού οι αρχαίοι δεν χτίζανε ναούς για άλλες θρησκείες δεν πρέπει να το επιτρέψουμε ούτε εμείς;

  247. Εμμέσως πλην σαφώς, μας λέει λοιπόν, καλώς καταδικάστηκε ο Σωκράτης.

  248. Θρασύμαχος said

    Πράγματι κάτι τρέχει με τον Πολύβιο: τόσοι πατριώτες προστρέχουν στίς σοφίες του, κι αν δεν αρκούν οι πραγματικές, εφευρίσκουν μαϊμούδες. Ευελπιστώ ότι οι ειδικοί του χώρου θα μας εξηγήσουν την αιτία και θα μας εφοδιάσουν με κάποια κλείδα επιλεκτικής αναγνώσεως ώστε να γλυτώνουμε τις παγίδες. Με τους τοκοφόρους στίχους του αντιπροέδρου, βρέθηκε καμμιά άκρη;

  249. Και να πεις ότι ήταν και κανένας σοφός επιπέδου Θουκυδίδη ξέρω γω… Αν θυμάμαι καλά, σκυλάκι των Ρωμαίων εν πολλοίς, σαν τον Πλούταρχο.

    (μην με παίρνετε τοις μετρητοίς, μ’ αρέσει να διαβάζω Πλούταρχο 😉 )

    Θυμήθηκα μια αφήγηση του Βάρναλη για κάποιον καθηγητή του στο πανεπιστήμιο, ο οποίος λέει έκανε στις εξετάσεις την ερώτηση, ποίος είναι σημαντικότερος, ο Θουκυδίδης ή ο Πολύβιος. Περνούσαν όσοι διάλεγαν τον δεύτερο, γιατί ήταν πατριωτάκι του καθηγητή, από τη Μεγαλόπολη (λέει ο Βάρναλης). 🙂

  250. sarant said

    Μπορεί να ήταν ο Μιστριώτης, αυτός ο Μεγαλοπολίτης.
    Πάντως, αυτό που λέει ο Σπυράδωνης, ότι οι αρχαίοι δεν είχαν ξένους ναούς, μου φαίνεται μεγάλη μπαρούφα (και πιθανώς να αξίζει να γραφτεί χωριστό θέμα). Νομίζω ότι υπήρχαν ιερά θρακικών θεοτήτων, ένα από αυτά μνημονεύεται στην αρχή του Συμπόσιου, όχι;

  251. Τώρα που το λες, νομίζω ήταν όντως ο Μιστριώτης και τον κατονομάζει. Πρέπει να το ξαναβρώ αυτό το βιβλίο.

  252. Νέο kid στο block said

    Πολύ ωραίο αυτό με τον Θούκυ και τον Πόλυ του Βάρναλη, mr.Diver! 🙂

    Μου θύμισε μια αληθινή ιστορία που έχω ακούσει για κάποια γιαγιά που όταν γύρισε η εγγονή της (κάπου στα τέλη δεκαετίας 60) τελειωμένη Αρχιτεκτόνισσα από τας Ευρώπας και της δίναν συγχαρητήρια, έλεγε. ‘’Τι αρχιτέκτων ρε, αυτή (η εγγονή) έχει βγάλει και το γυμνάσιο!’’
    Μr.Diver είσαι Θεός! Δηλαδή τι Θεός…, ΗΜΙΘΕΟΣ !!

  253. 😳 Ο Βάρναλης, βρε Κιντ, εγώ απλώς αντέγραψα!

  254. Ein Steppenwolf said

    252:
    Το ίδιο αφηγείται ο κεντρικός ήρωας της ταινίας «Λευτέρης Δημακόπουλος». Πάει κάπως έτσι: «Στο Μεσολόγγι με ρωτάει ο στρατολόγος: Τι έχεις τελειώσει; Του απαντάω, έχω δίπλωμα μηχανολόγου-μηχανικού απ’ το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και διδακτορικού απ’ το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου με θέμα ‘Υδροτουρμπίνες λειτουργίας σε μερικό φορτίο’. Μου λέει: Άσ’ τα αυτά. Απολυτήριο Γυμνασίου έχεις;»

  255. Νέο kid στο block said

    253. Ε ,καλά ντε ! Ο ευρών αμοιφθήσεται δε λένε; 🙂
    Άσε που τι να το κάνει δηλαδή ο κυρ-Κωστας το κομπλιμάν; Όχι ότι θα το θελε και ζωντανός (απότι έχω ακούσει δηλαδή, δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω).

  256. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Ἂν ἐννοεῖτε τὸ τοῦ Πλάτωνος Συμπόσιο (κατ᾿ ἐξαίρεσιν· δὲν πάει τὸ ὑπερβατὸ μὲ γενικὴ «Πλάτωνα», πάει ;), νομίζω πὼς ὄχι (τοὐλάχιστον στὸ πρῶτο τέταρτο), καὶ δὲν θυμᾶμαι καὶ τίποτα τέτοιο (βέβαια, ἀπ᾿ τὸ Συμπόσιο ἔχω πολὺ καλύτερα πράγματα νὰ θυμηθῶ ἀπ᾿ τὰ ἱερὰ θρᾳκικῶν θεοτήτων !)

  257. sarant said

    256: Λάθος μου, ήταν η Πολιτεία, που αρχίζει με μια αναφορά στα Βενδίδεια. Η Βένδις ήταν μια θρακική θεότητα, αντίστοιχη της Άρτεμης, που είχε ναό στο Τουρκολίμανο.

  258. Θρασύμαχος said

    #257: «θρακική θεότητα … που είχε ναό στο Τουρκολίμανο» – τυχαίο; δε νομίζω!

  259. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Αὐτὰ τὰ ἄτιμα ! Πῶς βγαίνουν ἔτσι χωρὶς νὰ πάρω χαμπάρι ; Δὲν μπορεῖ σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο νὰ σταθῇ ἕνα ἐρωτηματικὸ πρὶν τὴν παρένθεση, χωρὶς νά… κλείσω τό μάτι ;

  260. Μπορεί -αν δεν προηγείται κενό πριν από το ερωτηματικό 🙂

  261. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Καὶ τὸ σκεφτόμουνα… Ἢ ἂν προηγεῖται κενὸ καὶ τῆς παρένθεσης, φαντάζομαι.

  262. Νέο kid στο block said

    Τώρα συμπαθάτε με κιόλας, αλλά μήπως μπαίνουμε σε περίεργες ατραπούς που μπορεί να αρκυωρούν να αλλοτριώσουν την λογική μας σκέψη, μετατρέποντάς τη σε αυχμηρή;
    Δηλαδή (για να μιλήσω ανθρώπινα) θα κρίνουμε το ήθος και της πρακτικές του σήμερα με βάση αυτά του 500 π.χ;; Δηλαδή και να μην υπήρχε απολύτως (ως λέξη ουτως η αλλως δεν υπήρχε ,αν δε κάνω πολύ λάθος είναι γαλλική), η ανεξιθρησκία ή έστω κάποια ανεκτικότητα σε άλλες θρησκείες /δοξασίες ,λέει κάτι για μας σήμερα;;
    Μπορεί να θεωρηθεί ηθικός μπούσουλας ή καλό ή κακό παράδειγμα; (ανάλογα με ποια ‘μεριά’ είναι ο καθένας).
    Μη τρελαθούμε κιόλας δηλαδή.

  263. Άτε, τζιαι καλός δικηόρος που λαλουμεν στην Κύπρο, έπκιαέ μας το σιακατούριν, να πκιάουμε την ταππουροκωλού να λατσιιστούμεν…

  264. Ein Steppenwolf said

    262:
    Υπάρχει ένας τυποποιημένος τρόπος αντιμετώπισης επιχειρημάτων του τύπου «Οι αρχαίοι έκαναν αυτό, άρα να κάνουμε κι εμείς το ίδιο»: «Πολύ σωστά, και όχι μόνο αυτό, αλλά να κλείσουμε τις γυναίκες το σπίτι, να επαναφέρουμε τη δουλεία και να σχηματίσουμε τους ΛΟΚ και τις ΟΥΚ με ζευγάρια ομοφυλόφυλων κατά το πρότυπο του Ιερού Λόχου, αυτό έλεγα πάντα κι εγώ, μόνο έτσι θα πάμε μπροστά φίλε μου».

  265. Νέο kid στο block said

    263. Με το μαλακό μόνο την τταπουροκωλού, κύριε Χριστοδούλου! Safety first! 🙂

  266. Νέο kid στο block said

    Χωρίς να θέλω να κάνω υπόδειξη σε κανέναν, διασαφηνιστικά και μόνο σε σχέση με το προηγούμενο σχόλιό μου, το να καταδείξουμε ή όχι ,άλλη μια ανακρίβεια ή χοντρό ψέμα ή ανοησία του Σπυραδώνιδος δεν θα προσφέρει τίποτε ουσιαστικό θεωρώ, παρά μόνο λίγο ακόμη γέλιο και μια μάλλον περιττή αυτοϊκανοποίηση η οποία όμως μπορεί και να είναι επικίνδυνη.
    Προσωπικά οι θέσεις και οι τρόποι του Σπυραδώνιδος μου φαντάζουν τόσο αστείοι που μου είναι ειλικρινά αδύνατον να τον αντιπαθήσω. (με την έννοια δηλαδή που μου είναι συμπαθέστατος ένας άγνωστός μου παλιάτσος στο Τσίρκο Μεντράνο).
    Αλλά αυτό είναι επικίνδυνο και θεωρώ ότι κάθε αληθινός πατριώτης οφείλει να προσπαθεί να το εξοβελίζει. Κριτική και χαλασμός για τις πολιτικές ΝΑΙ!, για τα κωμικοτραγικά ψευδοαρχαιοβιβλιοπωλικά (να και γω!), ΟΧΙ!
    Δηλαδή, όχι πολλή…:-) , κατανοώ ότι είναι δύσκολο να αντισταθεί κάποιος στην καζουροφιλία που προκαλούν αυτοί οι άνθρωποι.
    Και ο Αδόλφος όμως, σαν ο γελωτοποιός της Γερμανίας ξεκίνησε και….

  267. @266: Μπορούμε όμως κάλλιστα να συνδυάζουμε τα δύο, π.χ. στην συγκεκριμένη περίπτωση. Όταν σου φέρνει ως επιχείρημα ενάντια στην ανέγερση τζαμιού το ότι οι αρχαίοι ημών δεν επέτρεπαν ανεγέρσεις ξένων δογμάτων, και η πολιτική του μπάζει, και κωμικοτραγικό είναι! 🙂

    Άσχετο: με το σχολείο της κόρης σου τελικά τι έγινε; Ήταν όπως τα έλεγες τα πράγματα;

  268. π2 said

    αυτό που λέει ο Σπυράδωνης, ότι οι αρχαίοι δεν είχαν ξένους ναούς, μου φαίνεται μεγάλη μπαρούφα

    Μέγιστη μπαρούφα. Ακόμη κι αν αφήσουμε κατά μέρος την προέλευση των «ελληνικών» θεών, έχουμε, πάρα πολλές θεότητες ξένης προέλευσης λατρεύονταν (και μάλιστα λατρεύονταν με έμφαση ακριβώς στον ξενικό τους χαρακτήρα) ήδη από τον πέμπτο προχριστιανικό αιώνα (όπως η Βένδις και λίγο αργότερα η Ίσιδα), με τους ναούς τους, με τους ιερείς τους, τα σέα τους και τα μέα τους.

    (Κι εκείνος ο Ρόμπερτ Γκάρλαντ που έγραψε κοτζάμ βιβλίο με τίτλο Introducing New Gods:
    The Politics of Athenian Religion, πράκτορας του Σόρος και των Φοινικιστών θα είναι σίγουρα).

  269. π2 said

    Δύτη (#249), εγώ τουλάχιστον δεν θα σε παρεξηγήσω για τον Πολύβιο. Πάντοτε στον λαιμό μου καθόταν. Φαντασμένος, wannabe Θουκυδίδης, που παρίστανε τον αντικειμενικό και τον επιστήμονα χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    (Ο Πλούταρχος μια χαρά ήταν, και η συμπερίληψή του στα σκυλάκια των Ρωμαίων τον αδικεί. Αλλά συγχωρείσαι επειδή σ’ αρέσει.)

  270. Νέο Kid στο Block said

    267. Στέλιο, ίσως γράψω κάτι στο άλλο δωμάτιο, μάλλον επέτυχα(αύριο θα δείξει) έναν ‘αξιοπρεπή’ συμβιβασμό. (φατσούλα χαρωποθλιμένη)

  271. Θρασύμαχος said

    #269 «φαντασμένος, …, που παρίστανε τον αντικειμενικό και τον επιστήμονα χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο»: ω, μα έτσι εξηγείται επαρκέστατα η προτίμηση των εκλεκτικών πατριωτών, πού αλλού θα τους εξυπηρετούσε να παραπέμπουν και τίνος άλλου ψευδοτσιτάτα θα μπορούσαν να εφευρίσκουν;

  272. «Οι αρχαίοι έκαναν αυτό, ή εκείνο». ΝΑΙ αλλά τί έκαναν με τους αρχαίους των;

  273. Ὁ Πολύβιος ἦταν πολὺ σπουδαῖος. Ἡ τοποθέτησι τοῦ Δύτη κατὰ τὴν γνώμη μου τὸν ἀδικεῖ.

  274. Έσσετ’ ήμαρ. Και ντετερμινιστικά απαισιόδοξος.

  275. @Σχόλια 267 & 268

    Συμπληρωματικά παραθέτω ένα σχετικό απόσπασμα από την Πάπυρος Larousse Britannica, τ. 1, σ. 660, λήμμα: «Άγνωστος θεός»:

    «Κατά τη μεταγενέστερη κυρίως Αρχαιότητα οι φιλοσοφικές θεωρίες -ιδιαίτερα των στωικών- και η έντονη θρησκευτικότητα δημιούργησαν την πεποίθηση και ενίσχυσαν την αντίληψη ότι κανένας θεός δεν πρέπει να αγνοείται από τη λατρεία. Ακόμη και οι θεοί των οποίων τα ονόματα και οι συγκεκριμένες επιδράσεις δεν ήταν γνωστές, έπρεπε να τιμώνται. Έτσι, αυτοί οι “άγνωστοι” θεοί συμπεριλαμβάνονταν στο ευρύτερο “Πάνθεον” και αποτελούσαν μια πληρότητα του θεϊκού κύκλου, που συχνά εκφραζόταν με τη διατύπωση “πάντες θεοί”. Έτσι δημιουργήθηκε μια λατρευτική προσωνυμία που ήταν χαραγμένη σε επιγραφές βωμών των μεταγενέστερων χρόνων – και όπως φαίνεται, μόνο στον πληθυντικό αριθμό»

  276. 273 Κορνήλιε, το λες επειδή ήταν πατριώτης του Μιστριώτη ε; :mrgreen:

  277. Πάντως, πρέπει να αναγνωρίσουμε την μοναδικότητα στην μορφή και λειτουργία του Λιάπη.
    Αν το Μάπετ (Σώου) ήταν ελληνικό, θα υπήρχε σίγουρα ένας τέτοιος χαρακτήρας..!
    Αξέχαστο θα μου μείνει που τον έβλεπα όταν επιθεωρούσε (και καλά) κάποιο τραμ (ή τραίνο, θα σας γελάσω -έως και θα σας ενοχλήσω που προτιμώ την παλαιότερη γραφή), με εκείνο το αμίμητο εύφος και έλεγε «έχω μπει σε παρόμοια πράγματα (ή είπε βαγόνια;) σε όλο τον κόσμο, αλλά αυτό εδώ είναι πολύ καλύτερο, καταπληκτικό!».
    Προσπαθώ να μην το θυμηθώ πολύ καλά, ειδικά αν πίνω κάτι, θα μου βγει απ’ τα ρουθούνια…
    Όταν δε είναι σοβαρός (όπως στο βιντεάκι με τη δήλωση), πάλι δυσκολεύομαι να κρατήσω τα γέλια μου.
    Τέλος, χαρακτηριστικότατη ήταν η στιγμή που τον «συνέλαβε επ’ αυτοφόρω» (κ. τον έπιασε στα πράσσα) ο φακός να φλερτάρει με ευειδή γυναικεία παρουσία σε κάποια εκδήλωση, όπου η «τεχνική» του (προσέγγισης του θηράματος) ήταν παροιμιώδης!
    (Μην πω και ιλαριώδης)
    Θέλουμε κι άλλα τέτοια, να σκάσει το χειλάκι μας, γιατί πολλή μαυρίλα έχει πέσει με τα οικονομικά τελευταία…

  278. (όπου εύφος, δείτε ύφος)
    😦

  279. Φωρ εγώ ίχνη φωρός είδον. Επ’ αυτοφώρω.

  280. […] είχαμε πρωτοσυζητήσει το παρεμφερές άρθρο του κ. Μπελλέ, είχαν γίνει αρκετά πανέξυπνα σχόλια και πολλοί φίλοι […]

  281. […] είχαμε πρωτοσυζητήσει το παρεμφερές άρθρο του κ. Μπελλέ, είχαν γίνει αρκετά πανέξυπνα σχόλια και πολλοί φίλοι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: