Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Να θυμηθούμε τι κάναμε τότε

Posted by sarant στο 30 Αυγούστου, 2011


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Πριν από λίγες μέρες παρακολούθησα στην τηλεόραση ένα αξιόλογο ντοκυμαντέρ, που με αδιάσειστα στοιχεία έδειχνε την κλοπή που γίνεται σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών από τους κερδοσκόπους. Φρούτα και λαχανικά, που τα αγοράζουν οι μεσάζοντες από τον παραγωγό λίγα λεπτά του ευρώ, πουλιούνται στον καταναλωτή 2,3 ή και 4 ευρώ, αποφέρουν δηλαδή κέρδη της τάξεως των 500% έως 900%. Παρόμοια ασυδοσία στην κερδοφορία μονάχα με τη μαύρη αγορά της Κατοχής μπορεί να συγκριθεί.
Το γεγονός αυτό και πολλά παραπλήσια ενισχύουν την άποψη πολλών πως βιώνουμε κάποιαν ιδιότυπη μορφή κατοχής. Δεν ήρθανε ξένα στρατεύματα να καταλάβουν τη χώρα, αλλά η ουσία είναι η ίδια. Τις αποφάσεις για την πορεία της οικονομίας, της κοινωνικής ζωής, της παιδείας και της περίθαλψης δεν τις παίρνει η νόμιμη, δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας, αλλά ξένα κέντρα αποφάσεων. Η κυβέρνηση απλώς εκτελεί τις εντολές τους και το δυστύχημα είναι πως τις εκτελεί με απίστευτη προχειρότητα και τσαπατσουλιά.
Πρέπει, λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε πως βιώνουμε ένα είδος κατοχής. Αλλά κάθε κατοχή παραπέμπει σε αντίσταση. Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια. Μόνο που αντίσταση δεν προϋποθέτει ντε και καλά βία και ένοπλη πάλη. Άλλωστε, και η άλλη Αντίσταση μη θαρρείτε πως άρχισε με τα ντουφέκια. Αυτά ήρθαν πολλούς μήνες αργότερα.

Το ουσιαστικότερο ίσως γνώρισμα της Εθνικής Αντίστασης στα χρόνια της εχθρικής κατοχής ήταν ο αυθορμητισμός που χαρακτήριζε το ξεκίνημά της. Τέτοια αυθόρμητη αντιστασιακή ενέργεια, με εθνικό και πολιτικό συνάμα χαρακτήρα, ήταν το τόλμημα του Μανώλη Γλέζου και του Απόστολου Σάντα, να κατεβάσουν τη χιτλερική σημαία που μόλυνε το βράχο της Ακρόπολης.
Φυσικά υπήρξαν από την αρχή σαμποτάζ σε βάρος του κατακτητή, καθώς και η εμφάνιση ενόπλων, στα βουνά κυρίως της βουλγαροκατεχόμενης Μακεδονίας, αλλά όλα αυτά είχαν τοπικό χαρακτήρα, χωρίς να παραλείψω να αναφέρω πως η ένοπλη εξέγερση του Δοξάτου και της Δράμας ήταν οργανωμένη προβοκάτσια των βουλγαρικών στρατιωτικών αρχών, στην παγίδα των οποίων έπεσε η τοπική ηγεσία του κομμουνιστικού κόμματος.
Η Αντίσταση άρχισε αυθόρμητα και αθόρυβα, με πράξεις καθόλου ηρωικές, αλλά απολύτως αποτελεσματικές. Το πρώτο μέλημά της ήταν η αντιμετώπιση του λιμού, που στοίχισε στον ελληνικό λαό χιλιάδες νεκρούς. Οργανώθηκαν παντού, σε σχολεία, σε εργοστάσια σε γειτονιές, συσσίτια, συγκροτήθηκαν ομοίως καταναλωτικοί συνεταιρισμοί, που φέρνανε τρόφιμα απ’ ευθείας από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες και τους μαυραγορίτες.
Φυσικά, πολύ σύντομα η οργανωμένη πια Αντίσταση πήρε επάνω της την όλη προσπάθεια. Είναι χαρακτηριστικό πως η Εθνική Αλληλεγγύη ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1941, τρεις μήνες πριν ιδρυθεί ο βασικός κορμός της Αντίστασης, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.

Και αναρωτιέμαι. Ξεχάσαμε τι κάναμε τότε; Γιατί δεν οργανώνονται καταναλωτικοί συνεταιρισμοί σε κάθε γειτονιά, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε εργοστάσιο; Συνεταιρισμοί που θα έρχονται σε άμεση επαφή με τους παραγωγούς και θα αγοράζουν τα προϊόντα τους σε πολύ καλύτερες τιμές για αυτούς, αλλά απείρως χαμηλότερες για τους καταναλωτές. Το ζητούμενο είναι σήμερα να αναπτυχθεί η κοινωνική αλληλεγγύη, όχι όμως φιλανθρωπικές οργανώσεις. Δεν μπαίνει θέμα φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης, αλλά θέμα κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης. Έτσι πρέπει να το δούμε.
Και εδώ μπαίνει ένα πελώριο ερώτημα. Γιατί δεν ξεκινά αυτή την πρωτοβουλία η Αριστερά; Ποιος φαντάζεται πως είναι ο ρόλος της σήμερα; Πιστεύω πως δεν είναι ο βερμπαλισμός και η αοριστία, για συσπείρωση και πάλη και άλλα ηχηρά παρόμοια, ούτε η στείρα καταγγελία των κυβερνητικών ενεργειών, ούτε φυσικά η διαπάλη για την καρέκλα και το προεδριλίκι. Άλλος πρέπει να είναι ο ρόλος μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής Αριστεράς: Να καταδείξει τους αληθινούς στόχους μιας καινούργιας Αντίστασης. Να βοηθήσει στην οργάνωση δικτύου καταναλωτικών συνεταιρισμών. Να συμβάλει στην αποκάλυψη των παράνομων και τεράστιων κερδών που αποκομίζουν κάποιοι σε μια εποχή που η πλειοψηφία των Ελλήνων στερείται και πένεται.
Και όλα αυτά, την σήμερον ημέραν που παιδιά του δημοτικού παίζουν στα δάχτυλά τους την Πληροφορική, που με το διαδίκτυο μπορείς να πάρεις ένα σωρό πληροφορίες, ούτε ανέφικτα ούτε δύσκολα είναι. Πολιτική βούληση και οργάνωση χρειάζονται.
Ιδού λοιπόν στάδιον δόξης λαμπρόν.

27 Σχόλια προς “Να θυμηθούμε τι κάναμε τότε”

  1. Alfred E. Newman said

    Το ουσιαστικά ανέφικτο των προτάσεών σας μπορεί να διαπιστωθεί με μια τυχαία έρευνα και με την απάντηση σε ένα απλό ερώτημα.

    Η τυχαία έρευνα μπορεί να γίνει στα ψυγεία και τους κάδους απορριμάτων των γνωστών σας και των φίλων σας. Ο νοών νοείτω.

    Η ερώτηση. Πότε είναι η τελευταία φορά που τα υπόλοιπα των φαγητών μιάς μέρας «γύρισαν» (συνήθως με κάποια σάλτσα) τγια την επόμενη μέρα;

    Ακόμα και εγώ που θεωρητικολογώ θα αποτύγχανα και στα δύο σημεία.

  2. atheofobos said

    Γιατί δεν ξεκινά αυτή την πρωτοβουλία η Αριστερά;………..Να βοηθήσει στην οργάνωση δικτύου καταναλωτικών συνεταιρισμών. ………….

    Εδώ μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας δεν μπορούν να κάνουν όλοι μαζί θα οργανώσουν και δίκτυο συνεταιρισμών;
    Ένα τέτοιο δίκτυο μάλλον ανήκει στην επιστημονική φαντασία!

  3. alienellin said

    . Έχει ήδη δημιουργηθεί κάποιος τέτοιου είδους συνασπισμός συνεταιρισμών και ιδιωτικού κεφαλαίου κι έχει ανοίξει ένα σούπερ μάρκετ στον Κολωνό με σχέδια να ανοιχτούν άλλα 14 μέσα στον χρόνο. Έχει μόνο ελληνικά προϊόντα από συνεταιρισμούς και υποτίθεται ότι γεμίζεις το καλάθι σου με λογαριασμό 40% – 50% φθηνότερα. Δεν έχω πάει αλλά το έχω δει σε εφημερίδες. Όποιος έχει πάει να μας πει αν όντως είναι έτσι. Πάντως στα χαρτιά ακούγεται πολύ καλό.

    Ποια αριστερά και ποια δεξιά να μας οργανώσει; Αυτά τελειώσανε Μόνοι μας ο καθένας μας προσωπικά να αντισταθούμε σε όλα τα επίπεδα που μας αγγίζουν. Αν όλοι μας ξυπνήσουμε ένας – ένας κάποια στιγμή θα γίνουμε πολλοί και θα οργανωθούμε αυτόματα, από φυσική νομοτέλεια.

  4. http://akadimia-platonos.blogspot.com/2011/07/blog-post_10.html

    http://www.aspida.net/

  5. Betatzis said

    Αγαπητέ Άλφρεντ,

    α) χαρακτηρίζεις τις προτάσεις ανέφικτες. Υποθέτω ότι η πλήρης και σωστή διατύπωσή σου θα πρέπει να ήταν, ορθές μεν, ανέφικτες δε.

    β) Η διαπίστωση της δικής μας προσωπικής αποτυχίας σε κάποιους τομείς, δεν καθιστά ανέφικτες τις (όποιες) προτάσεις, αλλά ακόμα επιτακτικότερη την ανάγκη της δικής μας αλλαγής πορείας σε έμπρακτο επίπεδο. Ο κυνισμός είναι κακός σύμβουλος.

    γ) Προτιμώ να μετατρέπω τα φαγητά της προηγούμενης μέρας σε ομελέτα, αντί σε σάλτσα. Αλλά περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα.

    Φιλικά ….

    YΓ. Βρίσκω τις προτάσεις ορθότατες και εφικτότατες. Μόνο βρίσκω λίγο παραπλανητικό τον όρο «καταναλωτικοί συνεταιρισμοί» γιατί παραπέμπει αλλού. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο το να πετύχουμε την καλύτερη και συμφερότερη τιμή, αλλά η αλλαγή νοοτροπίας και παραδείγματος συνολικά.

  6. Τυχαίος said

    Οι μεσάζοντες δεν είναι απλοί κερδοσκόποι. Διαθέτουν δύο πράγματα, τα οχήματα που διακινούν τα ζαρζαβατικά όταν συλλεχθούν και τα ψυγεία στα οποία αποθηκεύονται για να διανεμηθούν στην αγορά με ρυθμό τέτοιο που να μπορεί να ικανοποιήσει τη ζήτηση εντός και εκτός εποχής. Χωρίς αυτά, η μεγάλη πλειοψηφία των προϊόντων δεν θα έφτανε ποτέ στην αγορά, διότι θα σάπιζε. Τίποτε δεν εμποδίζει τους παραγωγούς ή τους καταναλωτές να κάνουν το ίδιο, δηλαδή να επενδύσουν σε στόλο οχημάτων και αποθήκες-ψυγεία. Αλλά μην νομίζουμε ότι εκείνοι που βρίσκονται ανάμεσα είναι απλώς κακοί άνθρωποι. Κάνουν μία συγκεκριμένη δουλειά.

  7. alienellin said

    Εγώ πάλι τα φαγητά της προηγούμενης μέρας απλά τα τρώω ξαναζεσταμένα. Μια χαρά είναι. Αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό. Το θέμα μας είναι να καταπολεμήσουμε την αισχροκέρδεια. Η εκμετάλλευση από τον μεσάζοντα είναι ένας από τους λόγους που οδήγησαν στην σταδιακή εγκατάλειψη της ελληνικής γης και των προϊόντων της. Αμαρτία μεγάλη. Αν είναι δυνατόν να εισάγουμε σκόρδα, ας πούμε από την Κίνα, γιατί είναι πιο φτηνά. Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου δηλαδή. Ο κος Σαραντάκος στον πυρήνα αυτών που λέει έχει απόλυτο δίκιο. Πρέπει να ξυπνήσουμε. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να αντισταθούμε Έφαγα τα πόδια μου τις προάλλες να βρω ελληνικά λεμόνια. Ήμαρτον!

  8. Alfred E. Newman said

    Αγαπητοί μου Betatzi και Alienellin,
    Στην προσπάθεια αποφυγής σχολιασμού που θα ήταν μακροσκελέστερος από την ανάρτηση δεν μπήκα σε λεπτές έννοιες.

    Τώρα το αν είναι ορθές οι σκέψεις του πατρός Σ. σηκώνει συζήτηση. Ότι είναι ορθολογικές δεν υπάρχει αμφιβολία.

    Ουσιαστικά με τις δύο επισημάνσεις μου «έκλεισα» το μάτι σε εκείνους που πρόλαβαν εποχές σαν τις περιγραφόμενες στην ανάρτηση. Κάποιοι διατηρήσαμε παιδικές συνήθεις όπως για παράδειγμα το «γύρισμα» του φαγητού ή και την παρότρυνση των μεγαλύτερων «φάε την τελευταία μπουκιά αυτή είναι η δύναμή σου».

    Κάποτε με το ψωμί από το φούρνο μας έδιναν και ένα μικρό πρόσθετο κομμάτι ώστε το βάρος να είναι σωστό. Αυτό το κομμάτι συνήθως το έτρωγα στο δρόμο π[ρος το σπίτι (τα μεταφορικά μου!). Σήμερα πολλά πααιδιά αγοράζουν το ψωμί σε φέτες και στη συνέχεια κόβουν και πετάνε την (ας την πούμε) κόρα γιατί θέλουν μόνο την κεντρική ψίχα.

    Όταν λοιπόν συμβαίνουν αυτά και στις «καλύτερες» των οικογενειών, τότε αισθάνομαι ότι οι ορθολογικές προτάσεις είναι απόλυτα ουτοπικές.

  9. sarant said

    8: Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Αλφρέδο, αυτό με το πρόσθετο κομμάτι το πρόλαβα κι εγώ -και το έτρωγα κι εγώ.

  10. Νέο Kid στο Block said

    Εγώ δεν το πρόλαβα(χι,χι,χι τι νέο kid θα ήμουν αλλιώς), αλλά έτρωγα από το μεγάλο 🙂

    (αν είχα φάει πολύ μέχρι το σπίτι, έπεφτε κατσάδα απ’τη γιαγιά: ‘Α, να έρθει καμιά κατοχή να πέσει μπομπότα να δεις…’ …προφητική η καημένη η γιαγιά.

  11. Τυχαίος said

    Πάντως το κείμενο του γέροντα πολύ μου άρεσε. Δεν φανταζόμουν ότι άνθρωποι της ηλικίας του όχι μόνο ακούνε το «imagine», αλλά και προσπαθούν να το κάνουν πράξη αρθρογραφώντας.

  12. argosholos said

    Tα επιχειρήματα περί μεσαζόντων και των συνεταιρισμών που θα μας έσωζαν, ήταν της μόδας τη δεκαετία του 70 και ένας από τους λόγους που έφεραν την Αλλαγή του ’81. Ποιος δεν άκουγε τον Μπακαλάκο να λέει «όχι δεν πουλάμε» κλπ κλπ. Ακόμα και ο Σημίτης !!! ευαγγελιζόταν με τη γνωστή μπροσούρα την αναγέννηση της υπαίθρου.
    Πως φτάσαμε μετά από 30 χρόνια στο «ολα τα κιλά, όλα τα λεφτά», τα κω- και σκυ-λάδικα, τα ουίσκια, τα μολ του κάμπου; Πως από τα ντάτσουν φτάσαμε στα θηριώδη suv 4X4 και τελικά πως φτάσαμε από την άνθηση στον μαρασμό;
    Φταινε οι μεσάζοντες; Υπάρχει επάγγελμα στην Ελλάδα που δουλεύει με κέρδος 500-900%; Είναι κλειστό; είναι μαφιόζοι; Αν όχι, γιατί δεν πάνε οι άνεργοι να γίνουν μεσάζοντες και να τα κονομήσουν;
    Φοβάμαι ότι το πρόβλημα είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της τιμής του ροδάκινου δεν είναι η παραγωγή του, αλλά η διακίνησή του. Αυτό περιλαμβάνει πετρέλαια, ψυγεία, φύρα και πάνω από όλα φορολογικά χαρτιά, αφού ως γνωστόν κάπου στη πορεία πρέπει να παρουσιαστεί ένα έστω εικονικό τιμολόγιο…Μπορούν τέτοιες δουλειές να τις κάνουν οι συνεταιρισμοί, δηλαδή να αγοράζουν χωρίς χαρτιά και να πουλούν με χαρτιά; Θα πέσουν έξω αμέσως, έστω και χωρίς τη γνωστή ελληνική ροπή για διαφθορά και ξεφτίλισμα κάθε συλλογικής προσπάθειας.
    Αν εξαιρεθούν λίγοι συνεταιρισμοί (μαστίχα, κρόκος, ορισμένα ΠΟΠ μικρής κλίμακας), πιστεύετε κ. Σαραντάκο ότι είμαστε ικανοί να φτιάξουμε συνεταιρισμούς ανάλογους με αυτούς των Δανών ή της Φρίσλαντ (που τα βάζει ευθέως με τον γίγαντα Νεστλέ); Πότε μάθαμε να λειτουργούμε συλλογικά; Και βέβαια αν περιμένουμε από την Αριστερά να μας μάθει τη συντροφικότητα, σωθήκαμε…

  13. Antp said

    Στην κατοχή πάντως μεγάλη κερδοσκοπία ασκούσαν οι παραγωγοί έναντι των αγοραστών και χωρίς απαραίτητα μεσάζοντες.

  14. Τυχαίος said

    Η συμβουλή μου στον γέροντα είναι πρακτικής φύσεως: αν ποτέ πάτε στο Σαν Φρανσίσκο, να φοράτε λουλούδια στα μαλλιά σας.

  15. betatzis said

    Το σχόλιο 6, μέσα στην αρνητικότητά του, ουσιαστικά δικαιώνει τον πατέρα Σαραντάκο. Μας πληροφορεί ότι οι επονομαζόμενοι μεσάζοντες (τους οποίους δεν θεωρώ το μοναδικό πρόβλημα, αλλά μέρος του), δεν κάνουν κάτι, αλλά διαθέτουν κάτι. «Δεν κάνουν μια δουλειά», αλλά «κατέχουν» φορτηγά και ψυγεία.

    Συνεπώς, αυτοί που κατέχουν κάποια πράγματα, (μέσα παραγωγής τα λέγανε παλιά), χωρίς να κάνουν κάποια δουλειά, δικαίως νιώθουν ότι κινδυνεύουν όταν κάποιοι προτείνουν την παράκαμψή τους.

    Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ισχυρίζομαι ότι ο πατήρ Σαραντάκος πρότεινε κάποια πανάκεια που θα λύσει δια μαγείας και άμεσα όλα μας τα προβλήματα. Ούτε ο πατήρ ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, ούτε εγώ. Με ενοχλεί όμως η εύκολη απαξίωση και η ειρωνία, όταν προτάσσει το μη επιχείρημα του αυτονόητου. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο και όλα τα ξανασκεφτόμαστε από την αρχή και κάθε μέρα.

    Επίσης άμα κάποιος δεν καταλαβαίνει από τραγούδια, μπορώ και να τον μπινελικώσω κιόλας.

    Τέλος, χωρίς ούτε αυτό να αποτελεί μαγική λύση στα προβλήματα, αλλά ένδειξη πνευματικής και πρακτικής κινητικότητας και ότι πρέπει να ξανασκεφτόμαστε από την αρχή τα πράγματα, για το θέμα της μεταφοράς των προϊόντων, υπάρχει ήδη μια τάση (πείτε το κίνημα άμα θέλετε), να αγοράζουμε και χρησιμοποιούμε προϊόντα των οποίων ο τόπος παραγωγής να μην απέχει μακριά από τον τόπο κατανάλωσής τους. Όποιος θέλει και ενδιαφέρεται γουγκλάρει.

    Τα αυτονόητα και οι εύκολες ειρωνίες τελειώσανε, πάρτε το χαμπάρι. Συγγνώμη για την πολυλογία.

  16. asap said

    Η συνταγή δοκιμάστηκε και απέτυχε ολοκληρωτικά, μη ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Αρχές του 80 γέμισε η ύπαιθρος από συνεταιρισμούς. Με κυβερνητική παρόρμηση και κρατική χρηματοδότηση. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν? Ο κάθε αγρότης απέκτησε άρτια εκπαίδευση στην απατεωνιά και πως να απομυζάς το κράτος, και κάθε 5 χρόνια δια διυπουργικής απόφασης χαρίζονταν 500 δις. Ώσπου το 2000 σταμάτησαν όλα, και όσοι συνεταιρισμοί δεν πρόλαβαν να φάμε, καλέστηκαν οι συνέταιροι να πληρώσουν τη ζημιά. Ένα μεγάλο μέρος του εξωτερικού χρέους της Ελλάδος οφείλετε *και* σε αυτά τα χρέη των συνεταιρισμών που χαρίστηκαν. Καήκαμε, και φυσάμε το γιαούρτι. Αν θέλει η αριστερά πράγματι να βοηθείσει, καλύτερα ούτε κουβέντα να μη πει. Τι Μαριμαλενέδα ξεχάστε την επιτέλους.

  17. betatzis said

    Σβήστε το όταν από την δεύτερη παράγραφο, ΄θεμα τη βιασύνη μου.

  18. asap said

    Στο χώρο της δουλειάς μου είχαμε ένα καταναλωτικά συνεταιρισμό. Παρόλο που τα κτίρια τα διέθετε το εργοστάσιο, τα γραφεία, το προσωπικό ήταν υπάλληλοι του εργοστασίου, και επίσης επιχορηγούσε το συνεταιρισμό με ένα πάγιο χρηματικό ποσό, εν τούτοις… μετά δέκα χρόνια αναγκάστηκε να κλείσει. Για τελείως άγνωστους λόγους δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί τις τιμές των άλλων σουπερμάρκετ, και εμείς οι καταναλωτές / εργαζόμενοι δεν είχαμε το απαιτούμενο πατριωτισμό να αγοράζουμε μόνο από αυτό, έστω με χασούρα, αλλά για την τιμή του συνεταιρισμού να υποστούμε την χασούρα. Θεωρητικά θα μας μοίραζαν στο τέλος κάθε χρόνου τα κέρδη του συνεταιρισμού στους μετόχους, αλλά ανταυτού, μας καλούσαν κάθε χρόνο να καλύπτουμε τις ζημιές. Τελικά το κλείσαμε και ησυχάσαμε.

  19. Στις αρχές της δεκαετίας του 80 είχε γίνει προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος της λαχαναγοράς με την περίφημη μάχη του τελάρου, η οποία, για πολλούς και διάφορους λόγους, κατέληξε σε αποκαρδιωτική αποτυχία. Θα είχε ενδιαφέρον να εκτιμήσει κανείς τις τωρινές προοπτικές με βάση τα μαθήματα από εκείνην την προσπάθεια.

  20. asap said

    Μόλις διαβάζω το τελευταίο ισολογισμό του προμηθευτικού συνεταιρισμού των εργαζομένων της ΔΕΗ, του έτους 2007. Οι ζημιές αυτού του έτους είναι 545 χιλιάδες Ευρώ. Ποιος ισοσκέλισε τον ισολογισμό ώστε να φανούν κέρδη όπως τα προηγούμενα χρόνια, μη ρωτάτε σαν αφελείς. Έκτοτε δεν υπάρχει νεώτερος ισολογισμός, τι χρειάζεται εξάλλου. Τζάμπα πίνουν και τζάμπα τρώνε, άλλος πληρώνει. Τα ίδια γινόταν και σε μας, ωσότου βαρέθηκε η επιχείρηση και μας έθεσε το δίλημμα. Η τον συνεταιρισμό, ή μείωση μισθού. Οι δεητζήδες μπορούν και τα δύο, μαγκιά τους (?).

  21. Μπουκανιέρος said

    9 Παρομοίως. Σε μας είχε κι όνομα αυτό το «πρόσθετο κομμάτι», το λέγαμε τζόντα.

  22. cortlinux said

    Μια χαρά τα λέει ο κύριος Σαραντάκος αλλά οι περισσότεροι περιμένουμε κάποιος άλλος να βγάλει το φίδι από το την τρύπα κι εμείς να συνεχίσουμε να γκρινιάζουμε που δεν το τηγάνισε να μας το σερβίρει. Κοινώς ας δράσουμε κι ας κάνουμε λάθος.

  23. voulagx said

    Μουσικη επενδυση (ελπιζοντας στη συναινεση του κ.Σαραντακου)

  24. […] Να θυμηθούμε τι κάναμε τότε […]

  25. Συγκινητική αλλά αφελής η σύγκριση που κάνει ο κ. Σαραντάκος της Κατοχής με τη σημερινή κατάσταση όσον αφορά τον εφοδιασμό. Τότε υπήρχε έλλειψη των πάντων, τώρα υπάρχει υπερπροσφορά. Και έλλειψη δεν υπήρχε γιατί τα έκρυβαν οι μαυραγορίτες – υπήρχε αφενός βέβαια λόγω των ληστειών των δυνάμεων κατοχής, αφετέρου δε διότι λόγω των περιστάσεων δεν λειτουργούσαν οι συγκοινωνίες, ούτε στο εσωτερικό (του οποίου η παραγωγή έτσι κι αλλιώς δεν έφτανε για να θρέψει τον πληθυσμό) ούτε και με το εξωτερικό (λόγω του αγγλικού αποκλεισμού). Οι μαυραγορίτες αντιθέτως έφερναν, με όποιον τρόπο έβρισκαν, τρόφιμα και άλλα εφόδια στην αγορά!
    Είναι μάλλον σόλοικο να παραπονιέται κανείς για τις φουσκωμένες τιμές λιανικής των τροφίμων και ταυτόχρονα για τη διαθεσιμότητα φτηνότερων κινέζικων σκόρδων!
    Και θα πω και κάτι προβοκατόρικο: δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αντίσταση ενθουσίασε εκατομμύρια κόσμο, δίνοντάς τους την (ψευδ)αίσθηση ότι κάτι κάνουν — αλλά ωφέλησε τελικά σταλήθεια τον αντιχιτλερικό αγώνα, τουλάχιστον σε βαθμό έστω και από μακριά συγκρίσιμο με το αίμα τις καταστροφές που συνεπέφερε;

  26. alienellin said

    Σόλοικο; Τουναντίον αγαπητέ. Το ένα εξαρτάται άμεσα από το άλλο. Αν τα ελληνικά σκόρδα ήταν πιο φτηνά (λόγω έλλειψης αισχροκέρδειας ΚΑΙ αυξημένης παραγωγής -αλλο θέμα αυτό) δεν θα ασχολούταν το μεγαλοσουπερμάρκτ να τα φέρεί μόνο του τα πιο φτηνά από την Κίνα

  27. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Ἔλαβα κι ἐγὼ μέρος στὴν «μάχη τοῦ τελλάρου» τοῦ 1982, ἀφοῦ ἀγόραζα τρόφιμα γιὰ τὴν στρατιωτική μονάδα ὅπου ὑπηρετοῦσα τὴν θητεία μου. Ὑποτίθεται ὂτι ἔπρεπε νὰ ἀγοράζουμε ἀπὸ τὰ καταστήματα τῶν συνεταιρισμῶν στὴν Λαχαναγορά. Ἀλλά, φυσικά, ποτὲ δὲν εἶχαν ὅσα χρειαζόμασταν. Αὐτὴν τὴν ὑπηρεσία προσφέρουν οἱ μεσάζοντες. Συγκεντρώνουν πληροφορίες γιὰ ποσότητες, ποιότητες καὶ χρόνους διαθεσιμότητος ποὺ σὲ κανέναν ἄλλον δὲν συμφέρει νὰ συγκεντρώσει, διότι ἡ συλλογή τους κοστίζει σὲ χρόνο καὶ χρῆμα. Καὶ εἶναι καὶ άπίστευτα βαρετές. Σὲ τοῦτο δὲν διαφέρουν πολύ ἀπό, γιὰ παράδειγμα, τοὺς χημικοὺς μηχανικούς.
    Τώρα, ὑποτίθεται ὅτι σήμερα ἡ προσφορὰ κάθε λογῆς εἰδῶν μπορεῖ νὰ συσχετισθεῖ μὲ τὴν ζήτηση πολύ εὐκολώτερα, άφοῦ ὑπάρχει τὸ διαδίκτυο.
    Σὲ κάθε, ὅμως, περίπτωση, γιὰ νὰ ἔχει τύχη μιά τέτοια πρόταση, χρειάζεται νὰ ἔχουμε κι ἐμεῖς τὴν πειθαρχία πού εἶχαν καὶ ἔχουν οἱ δυνάμεις κατοχῆς. Ἱσtoρικῶς, ὅσο ὑπῆρχε ἡ πεῖνα, ὅλοι ἔκαναν ὅπως πρόσταζε τὸ ΕΑΜ. Ἄλλωστε εἶχαν γυμνασθεῖ καλὰ στὴν πειθαρχία ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου. Μόλις, ὅμως, κάπως λάσκαρε ἡ πεῖνα, χρειάσθηκε νὰ ἱδρυθεῖ ἡ ΟΠΛΑ … «Χτύπημα στὴν ἀντίδραση» καὶ τὰ λοιπά …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: