Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το γκαραντί, το γκαραντί θα μας μπατάρει!

Posted by sarant στο 12 Σεπτεμβρίου, 2011


Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε χτες στην κυριακάτικη Αυγή, στη μηνιαία στήλη «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» -βέβαια είχε γραφτεί κάμποσες μέρες νωρίτερα.

Τις τελευταίες μέρες έγινε αρκετός λόγος για τις εγγυήσεις που πρώτα οι Φιλανδοί απαίτησαν και μετά κάμποσοι άλλοι εταίροι μας απείλησαν πως θα ζητήσουν προκειμένου να μας δανείσουν, και φαίνεται ότι το θέμα απειλεί να οδηγήσει σε ναυάγιο τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, η οποία τόσο πολύ (και τόσο άστοχα) πανηγυρίστηκε. Οι εγγυήσεις θα φέρουν ναυάγιο, ή, για να παραφράσω ανεπαίσθητα τον Καββαδία, το γκαραντί, το γκαραντί θα μας μπατάρει.

Βέβαια, ο Καββαδίας δεν έγραψε γκαραντί αλλά καραντί — και εδώ η διαφορά δεν είναι αμελητέα, όπως όταν λες γκαμήλα αντί για καμήλα, που έχεις την ίδια λέξη. Το καραντί του Καββαδία δεν έχει σχέση με την οικονομία, τουλάχιστον άμεση· είναι η θαλασσοταραχή που συνεχίζεται και μετά την κατάπαυση του ανέμου ή αλλιώς φουσκοθαλασσιά, κουφοθάλασσα ή αποθαλασσία. Πρόκειται για λέξη ναυτική, που ετυμολογείται από το τουρκ. karıntı (δίνη· πλευρικό κύμα), με επίδραση της τουρκικής λέξης kara η οποία ήδη χρησιμοποιείται σε πολλές ελληνικές λέξεις, ναυτικές και μη, ως πρώτο συνθετικό (καρα-).

Ο Παπαδιαμάντης, σε ένα αυτοβιογραφικό χρονογράφημά του (Ταξίδι — Βαπόρι — Ρωμέικο) γράφει για εκείνους που «ηγωνίων, επάλαιον και ετήκοντο, εις το καραντί κι εις την χιονιάν, εις την φουσκοθαλασσιάν κι εις την μπόραν». Βέβαια, το καραντί το ναυτικό θα έμενε μία από τις χιλιάδες μυστήριες λέξεις στον ωκεανό της ναυτικής ορολογίας, άγνωστο στον πολύ κόσμο, αν δεν ήταν ο Καββαδίας να το βάλει τίτλο σε ένα του ποίημα, και μετά ο Θάνος Μικρούτσικος να το μελοποιήσει, επιλέγοντας μάλιστα να επαναλάβει, σαν ρεφρέν, τη στροφή που περιέχει τη λέξη καραντί, η οποία έτσι κι αλλιώς λέγεται δυο φορές, οπότε η λέξη εντυπώνεται στο θυμητικό, παρόλο που λίγοι ξέρουν ακριβώς τη σημασία της: «Το καραντί… το καραντί θα μας μπατάρει / Σάπια βρεχάμενα τσιμέντο και σκουριά / Από νωρίς, δεξιά στη μάσκα την πλωριά / κοιμήθηκεν ο καρχαρίας που πιλοτάρει».

Εμάς όμως δεν απειλεί να μας μπατάρει το καραντί — αλλά οι εγγυήσεις, το γκαραντί που λέγαμε. Γκαραντί είναι λέξη που γεννήθηκε μέσα στην εμπορική πιάτσα: σημαίνει αφενός την εγγύηση και αφετέρου το εγγυημένο, αυτό που συνοδεύεται από εγγύηση. Σ’ το λέω γκαραντί, λέμε, για κάτι που ξέρουμε εγγυημένα ότι ισχύει, ότι θα γίνει· και μίνιμουμ γκαραντί, για την εγγυημένη ελάχιστη αμοιβή ενός δικαιούχου που αμείβεται με ποσοστά. Δάνειο από τα γαλλικά, garantie η εγγύηση και garanti ο εγγυημένος — βέβαια guarantee είναι και στα αγγλικά, αλλά εμείς από τα γαλλικά το πήραμε, που τότε μεσουρανούσαν. Η γαλλική λέξη προέρχεται από το ουσιαστικό garant «εγγυητής» που ανάγεται σε μια φραγκική λέξη *warjan, «θεωρώ κάτι αληθινό», που συνδέεται με το σημερινό γερμανικό wahrheit, αλήθεια.

Η εγγύηση, βέβαια, είναι λέξη που την έχουμε κληρονομήσει από τα αρχαία. Στα αρχαία έχουμε το ρήμα εγγυώ-ώμαι, από την εγγύη, που προέρχεται από το εν + *γύη, πανάρχαια αμάρτυρη λέξη που φαίνεται πως σήμαινε κάτι σαν την κοιλότητα του χεριού, δηλαδή εγγύη ήταν το αντικείμενο που έδινε κανείς στην παλάμη του άλλου, και εγγυώ σήμαινε «δίνω την κόρη μου στον γαμπρό» (και εισπράττω το νυφικό αντίτιμο), ενώ εγγυώμαι σήμαινε στην κλασική εποχή «νυμφεύομαι». Όταν δηλαδή σήμερα ο Φιλανδός υπουργός λέει «εν τη παλάμη και ούτω δανείσωμεν» στην πραγματικότητα μένει πιστός στις ετυμολογικές καταβολές της λέξης εγγύηση (αλλά μην του το πείτε).

Είπαμε πως το σκάφος της οικονομίας μας κινδυνεύει να μπατάρει — και κάποιος άλλος, λαϊκότερα, θα έλεγε πως μπορεί να μπατιρίσουμε. Δεν είναι τυχαίο που μοιάζουν αυτά τα δυο ρήματα, το μπατάρω και το μπατιρίζω, διότι προέρχονται και τα δύο από την ίδια αρχή, το τουρκικό ρήμα batmak/batırmak, που η βασική του σημασία είναι «βυθίζομαι, βουλιάζω» (στα τούρκικα batı είναι η δύση). Οπότε, το πλοίο που μπατάρει βυθίζεται, αλλά ο μπατίρης βυθισμένος είναι, στα χρέη.

Υπάρχει και μια ιδιωματική λέξη που πιο πολύ ακούγεται στη Βόρεια Ελλάδα, το μπατάκι, που είναι ο βούρκος, το τέλμα, η παχιά λάσπη που πατάς και βυθίζεται μέσα το πόδι σου, δάνειο από το τουρκικό batak, της ίδιας οικογένειας. Και ρήμα: μπατακώνω, κολλάω στη λάσπη, ιδίως για αυτοκίνητο. Υπάρχει και μια άλλη λέξη μπατάκι, ομόηχη, στην τραπεζική αργκό: είναι ο κακοπληρωτής, ο πελάτης που χρωστάει, μ’ άλλα λόγια ο μπαταχτσής (ή μπαταξής). Το εντυπωσιακό είναι ότι, ετυμολογικά, οι λέξεις αυτές έχουν κοινή πηγή, αφού ο μπαταχτσής στα τούρκικα (batakçı) προέρχεται από το batak, τον βούρκο.

Παναπεί, αν το πάμε ετυμολογικά, ο μπατίρης και ο μπαταχτσής μοιάζουν, γιατί έχουν μπατάρει και βρίσκονται βουτηγμένοι στο μπατάκι. Το φιλανδικό γκαραντί απειλεί να μπατάρει τη συμφωνία και να μας μπατιρίσει, αλλά αν υλοποιηθεί η συμφωνία μήπως δεν θα μπατάρουμε και πάλι; Οπότε; Εκτός αν μοιάζουμε με εκείνον που, όταν τον ρώτησαν αν προτιμάει την κρεμάλα ή την καρμανιόλα, προτίμησε την κρεμάλα επειδή η καρμανιόλα ήταν χαλασμένη!

 

34 Σχόλια to “Το γκαραντί, το γκαραντί θα μας μπατάρει!”

  1. Νέο kid στο block said

    Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ’ ανάβει,
    χρόνια στα ρούχα το μιζόλαδο μυρίζει,
    κι ο λόγος της μες’ το μυαλό σου να σφυρίζει,
    «ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; »

    Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ’ έχει χαλάσει.
    Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
    Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
    κι ο πιθηκάνθρωπος που ‘χα με κούραση γυμνάσει.

    Η γκαραντίνα! …η γκαραντίνα όλα τα σβήνει.
    Μας έσφιξε το euro siwo σαν μια ζώνη
    κ’ συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
    πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.

    YΓ. Την καρμανιόλα, την καρμανιόλα! Dum spiro…

  2. Νέο kid στο block said

    Νομίζω ότι η κατάσταση που βιώνει όλη η ελληνική κοινωνία τον τελευταίο καιρό, και με αντικατοπτρισμό/ψευδαισθηση μπορεί να παρομοιαστεί, οπότε για να εξιλεωθώ κιόλας για την προηγούμενη κατακρεούργηση του αγαπημένου μου ποιητή, αφιερώνω σε όλους το αγαπημένο μου λογοτεχνικό μιράζ.
    Fata Morgana

    Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
    στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου
    σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
    που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

    Στρείδι ωκεάνιο αρραβωνίζεται το φως.
    Γεύση από φλούδι του ροδιού, στυφό κυδώνι
    κι ο άρρητος τόνος, πιο πικρός και πιο στυφός,
    που εναποθέτανε στα βάζα οι Καρχηδόνιοι.

    Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
    οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
    όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί
    χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη.

    Χόρτο ξανθό τρίποδο σκέπει μαντικό.
    Κι ένα ποτάμι με ζεστή, λιωμένη πίσσα,
    άγριο, ακαταμάχητο, απειλητικό,
    ποτίζει τους αμαρτωλούς που σ’ αγαπήσαν.

    Rosso romano, πορφυρό της Δαμασκός,
    δόξα του κρύσταλλου, κρασί απ’ τη Σαντορίνη.
    Ο ασκός να ρέει, κι ο Απόλλωνας βοσκός
    να κολυμπάει τα βέλη του με διοσκουρίνη.

    Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες του Σινά.
    Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
    Το επίχρισμά τ’, αγιά σκουριά που μας γερνά,
    μας τρέφει, τρέφεται από μας και μας σκοτώνει.

    Καντήλι, δισκοπότηρο χρυσό, αρτοφόρι.
    ‘Αγια λαβίδα κι ιερή από λαμινάρια.
    Μπροστά στη Πύλη, δυο δαιμόνοι σπαθοφόροι
    και τρεις Αγγέλοι με σπασμένα τα κοντάρια.
    *
    Πούθ’ έρχεσαι; Απ’ τη Βαβυλώνα.
    Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
    Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
    Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.

    Πάντα οι κυκλώνες έχουν γυναικείο
    όνομα. Εύα από τη Κίο.
    Η μάγισσα έχει τρεις κόρες στ’ Αμανάτι
    κι η τέταρτη ειν’ εν’ αγόρι μ’ ένα μάτι.

    Ψάρια που πετάν μέσα στην άπνοια,
    όστρακα, λυσίκομες κοπέλες,
    φίδια της στεριάς και δέντρα σάπια,
    άρμπουρα και τιμόνια και προπέλες.

    Να ‘χαμε το λύχνο του Αλαδίνου
    ή το γέρο νάνο απ’ τη Καντόνα.
    Στείλαμε το σήμα του κινδύνου
    πάνω σε άσπρη πέτρα με σφεντόνα.

    Δαίμονας γεννά τη νηνεμία.
    Ξόρκισε, Allodetta, τ’ όνομά του.
    Λούφαξεν ο δέκτης τ’ ασυρμάτου,
    και φυλλομετρά το καζαμία.

    Ο άνεμος κλαίει. Σκυλί στα λυσσιακά του.
    Γεια χαρά, στεριά κι αντίο, μαστέλο.
    Γλίστρησε η ψυχή μας από κάτου,
    έχει και στη κόλαση μπορντέλο.

  3. Νέο kid στο block said

    2. Παροράματα : Αντί για ‘’άγριο, ακαταμάχητο, απειλητικό,’’ ‘’πότε άγριο, πότε αγαθό κ’ ειρηνικό’’
    Αντί ‘’..τα βέλη του με διοσκουρίνη’’ ‘’τα βέλη του σε διοσκουρίνη’’
    Αντί ‘’ το γέρο νάνο…’’ ‘’το γέρο μάγο’’

  4. sarant said

    Νεοκίντ, σ’ ευχαριστώ για τα ποιήματα!

  5. Κι.. εγ-κύηση, επειδή μας γκαστρώσανε μέχρι πάρουμε την δόση! Πώ πώ, σαν πρεζόνια γίναμε! Νεοκίδιε, τί τρως, θέλω κι εγώ από το ίδιο εγχοιρίδιο, ίπτασαι!

  6. Καταχρώμενος της φιλοξενίας, και «spumento salo», καθώς βαράει το κύμα στα μηνίγγια, ιδού κι η λυρικότερη εκδοχή της τρικυμίας μας, από τον Αλκαίο:

    ἀσυννέτημμι τὼν ἀνέμων στάσιν·
    τὸ μὲν γὰρ ἔνθεν κῦμα κυλίνδεται͵
    τὸ δ΄ ἔνθεν͵ ἄμμες δ΄ ὂν τὸ μέσσον
    4 νᾶϊ φορήμμεθα σὺν μελαίναι
    χείμωνι μόχθεντες μεγάλωι μάλα·
    πὲρ μὲν γὰρ ἄντλος ἰστοπέδαν ἔχει͵
    λαῖφος δὲ πὰν ζάδηλον ἤδη͵
    8 καὶ λάκιδες μέγαλαι κὰτ αὖτο·
    χόλαισι δ΄ ἄγκυρραι, τὰ δ’ ὀήϊα
    [ ]
    [ ]
    12 τοι πόδες ἀμφότεροι μένοισιν
    ἐν βιμβλίδεσσι· τοῦτό με καὶ σ[άοι
    μόνον· τὰ δ΄ ἄχματ΄ ἐκπεπ[.]άχμενα
    ..]μεν φόρηντ΄ ἔπερθα, τὼν[…]
    ]ενοισ[

    αδυνατώ να κατανοήσω τη διαπάλη των ανέμων·
    γιατί το ένα κύμα κυλά από τη μια, και τ’ άλλο από
    την άλλη, κι εμείς στη μέση πάμε όπου μας πάει το
    πλοίο το μαύρο, μοχθώντας με τη μεγάλη θύελλα·
    ως πάνω από το κατάρτι το νερό, διάτρητο και το
    πανί, και μεγάλες τρύπες πέρα για πέρα· χαλαρώνουν
    οι άγκυρες*· το πηδάλιο […] τα πόδια μου και τα δυο
    μένουν (μπερδεμένα) στα σκοινιά· τούτο
    μόνο με σώζει· το … φορτίο … πάνω …

  7. Νέο kid στο block said

    Μα το είπαμε, κύριε Χριστοδούλου! Νιουκινταδέλια λέγεται το εν (αμνοερίφια πάννα) χοιρίδιον.

  8. ..delia, είχα αγοράσει στο Λονδίνο το πολύκροτον βιβλίο σου, κι έμαθα μαγειρική ‘ab ovo’, πώς βράζουν το ωό.

    Αλλά, φίλτατε κ. Σαραντάκο, κι ευχαριστώ για την υπέροχη διατριβή σας περί μπαταρισμάτων, αν εκεί παραπέμπει το ‘μπατ..’, γιατί εμπιστευόμασε να παίρνουμε το bateau;

  9. sarant said

    8: Μόνο που το bâteau το γαλλικό δεν ετυμολογείται από εκεί 🙂

  10. Το καραντί δεν το’ξερα, αυτό τ’ομολογώ
    και να’ν’καλά η κυβέρνηση που το’κανε γνωστό
    Όλοι πρέπει να μάθουμε λέξεις ναυτικές
    Να’χουν θαλάσσης άρωμα οι περιγραφές
    του ναυαγίου που’ρχεται σε λίγο, στα κοντά
    κι εμείς το υποδεχόμαστε με σάπια τα σκαριά.

    Ποιος κλάδος πιο κατάλληλος από τη ναυτιλία,
    να περιγράψει αυτήν που η χώρα ζει την τρικυμία;
    Μάθαν οι ναυτικοί μας από κύματα και ξέρες,
    τη γνώση τους ας μοιραστούν αυτές τις μαύρες μέρες
    μην είναι η χρεοκοπία μας άνοστη λεκτικά
    να’χει αρμύρα του πελάγου, μπαχάρι από την Αραπιά

  11. Μαρία said

    10 Μάθε και για τον καρχαρία.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/24/karxaries/#comment-11135

  12. Ω, Μαρία των καρχαριών. Αγχίπλους ώστε ο «καρχαρίας». Συνείρον: Αγχίπους, αγχίπλους, αγχίπορος, αγχίρρους (ejus fluenta vicina sunt), αγχιστεία, αγχίμολος (a propinguo veniens) αγχίνους, αγχίπτολις (urbi propinguus), αγχίθυρος, αγχιγείτων, αγχέμαχος, Αγχίαλος: mari vicinus.
    Άγχος: pecuniae collector vicinus.

  13. @11: Σ’ευχαριστώ πολύ Μαρία! 🙂
    Άντε πες τώρα ότι έχω άδικο! Τι πιο κατάλληλο από τη ναυτική ορολογία για να περιγράψει το χάλι μας; Πραγματικοί καρχαρίες αυτοί που μας κυβερνούν, με όλες τις δυνατές έννοιες, εκτός της… ιχθυολογικής! 🙂

  14. Νέο Kid στο Block said

    Ο ΜΑΝΙΑΚΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΧΑΡΟΝ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

    Ο αγχίπλους καρχαρίας όταν γίνεται αγχίπους, ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να σωθεί ο …πους! Ο Κάτωθι:
    Λες στον καρχαρία : Στάσου φιλαράκι καρχαριάκι! Πριν με φας, να σου πω ότι έχω ψηφίσει τέσσερεις φορές πασόκ και τρεις Ν.Δ .
    Και ο καρχαρίας απλά την πουλεύει, γιατί …ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΣΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΦΙΛΑΡΑΚΙ.

  15. Νεοκίδιε, καταπληκτικόν, το εξής.. Κύπριον. Λέει ο πατήρ του μικρού, κι αρχαρίου καρχαρίου. Κάνε πρώτα δύο τρείς γύρους, γυρόν του κολυμβητή, τζιαι μετά τον τρώεις. Μικρός κι ορεξάτος ο ρέκτης μικρός, ώρμησε αμέσως, σαν βουλευτής σε μίζα, και χράπ πάει ο μεζές.
    Κι ο πατήρ καρχαρίας, «να, βλάξ, φάτον τώρα με τα σκ..ά του!!»

  16. Καμμένη γῆ, πράσινος ἥλιος καὶ πυρσοί,
    μία κεραία ποὺ ἐκπέμεπι ἀπ’τὴν ταράτσα,
    ὁ Παπανδρέου ἦρθε πάνω γιὰ μπουγάτσα
    μὰ ἐμεῖς θὰ μείνουμε καὶ πάλι νηστικοί.

    Παντιέρα ῥόσα καὶ τὸ ΠΑΜΕ ξεκινᾷ,
    φούντα μὲ νόμο κι ἄιντε βρὲς τὸν Βενιζέλο,
    σὲ δύο μῆνες θὰ σὲ κάνῃ αὐτὸς μοντέλο
    καὶ σοῦ ‘βαλε τὴν δίαιτα τοῦ ἀνανᾶ.

    Τὸ γκαραντί…τὸ γκαραντὶ θὰ μᾶς μπατάρῃ
    σάπια ἡ Ζίμενς, στὴν Ζυρίζη τὰ φλουριά,
    ἀπὸ νωρίς ἀποκοιμήθηκε βαριά,
    στὸ λίκνο του ὁ Παπανδρέου ποὺ πιλοτάρει.

    Ὄρντινα δίνει ὁ Γάλλος ὁ Τρισὲ
    ὅπως καὶ τότε, ἀπ’ τ’ ἀρχηγεῖο τοῦ Σαράιγ,
    χρόνια προσμένω νὰ διαβάσω -ἔστω σὲ μπράιγ-
    κάτι πιὸ πέρα ἀπ’ τῶν κομμάτων τὰ κλισέ.

    Φωτιὲς ἀνάβουνε στὸν δρόμο ἀναρχικοί,
    καπνός μᾶς φτάνει καθὼς πέφτουν δακρυγόνα,
    νεκρὴ ἀνασῦραν τοῦ Ἀλεξάνδρου τὴν γοργόνα
    στὸ Macedonia Pallace δυὸ Σκοπιανοί.

    Φύκια μᾶς πούλησαν γιὰ κόκκινο μετάξι,
    κι ἐμεῖς κοιμόμαστε γιὰ πάντα στὰ βαθιά,
    δὲν μᾶς ξυπνάει οὔτε χαστούκι οὔτε γροθιὰ
    καὶ τίποτε δὲν μέλλεται ν’ἀλλάξῃ.

  17. Κορνήλιε, κα-τα-πληκ-τι-κό!!!

  18. sarant said

    Πω-πω, χαίρομαι που έδωσα την αφορμή για τέτοιο ωραίο ποίημα!

  19. Μια που πέσαμε στο μπατ, ένα λογοπαίγνιο σχετικά με τον όρο adiabatic της θερμονδυναμικής («αδιαβατική» διεργασία: οπου δεν διαβαίνει θερμότητα) από γράμμα του (εξαιρετικά προικισμένου) καθηγητή Octave Levenspiel, tongue-in-cheek, στο περιοδικό Chemical Engineering Education:

    Dear Editor:
    Professor Barduhn’s letter in the last issue of CEE noted that the prefix “a” to a word often infers the negative (e.g., symmetric vs. asymmetric) and that this should apply to “diabatic” and “adiabatic”. Consequently, non-adiabatic should have the same meaning as diabatic. This is an interesting thought.
    I wonder whether Professor Barduhn is aware that the word bat is the root of all these words. Performing the usual series expansion on that little word:
    1. We first obtain batic which means to act like a bat, or to be batty.
    2. Then comes abatic which refers to non-batlike behavior.
    3. Obviously diabatic must mean to behave like two non-bats, or to not be batty twice in a row (there is some argument about these different interpretations).
    4. Continuing this series expansion by adding another prefix “a” then gives adiabatic, which without question, refers to not behaving like two non-bats.
    5. And finally, we are impelled inexorably by this crescendo of steely logic to conclude that non-adiabatic means to never not behave like two non-bats, at least not two times in a row, nohow, nowhere and at no time – not never.
    But what has this to do with hot air and heat flow?
    Sincerely,
    Octave Levenspiel
    Oregon State University

  20. jimakos said

    Κι αχός μας φτάνει καθώς παίζουν τα όργανά τους….

  21. #18 Παπανδρέου, Βενιζέλος καὶ Σαραντᾶκος οἱ ἐμπνευστὲς τοῦ ποιήματος 😛 (καὶ ὁ νεόπαις βεβαίως)

  22. sarant said

    Αυτό τώρα να με χαροποιήσει; Χωράμε όλοι στο κανό;

  23. gbaloglou said

    Να μην ξεχνάμε και τους όρους «βουβό κύμα» και «σουέλ» — το δεύτερο Ελληνοποίηση (τίτλος μυθιστορήματος της Ιωάννας Καρυστιάνη) του Αγγλικού «swell» = «πρήξιμο».

  24. aha! said

    Κορνήλιε, χρόνια πολλά και συγχαρητήρια για το αριστούργημα!

    Πολύ ωραία ανάρτηση αλλά επειδή έχω μια έφεση στηη σάχλα, έχω ξεκαρδιστεί με το σχόλιο κάτω από το γιουτιούμπι » κάνε και χεντμπάνγκιν, Μικρούτσικε» 🙂

  25. Τρίτη καὶ 13, Κορνηλίου ἑκατοντάρχου. Τυχαῖο; Δὲν νομίζω (Τάκη)!

    #22 Δέσποτα, ἕνα καλαμπούρι κάναμε!

  26. Nicolas said

    Το καράβι χωρίς καπέλο. Είναι που είναι η βάρκα για μπατάρισμα, να μην την φορτώσουμε κι άλλο. Το château εντάξει, γιατί θέλει σκεπή.

    Και τις μπουγάτσες μαζί τις φάγανε;

  27. sarant said

    Σωστά λέει ο καθυληναρμόδιος συνονόματος, bateau.

  28. Χρόνια πολλά, Κορνήλιε. Είσαι το ευγενέστερο και πιο μοφωμένο τρόλ που έχω γνωρίσει. Και το πιο ταλαντούχο, επίσης.

  29. Ποντικαρέος said

    Για την ιστορία, το «καραντί» το μελοποίησαν και οι Ξέμπαρκοι (στο δίσκο S/S Ionion 1934). Έχω την εντύπωση ότι αυτή η μελοποίηση έγινε πρώτη (τουλάχιστον από ό,τι βρίσκω στο διαδύχτιο ο δίσκος των Ξέμπαρκων κυκλοφόρησε το 1986 ενώ του Μικρούτσικου το 1991).

  30. agapanthos said

    Ποια μελοποίηση έγινε πρώτη δεν ξέρω, πάντως και του Μικρούτσικου πρωτοκυκλοφόρησε το 1986.

    http://www.k-thomaidis.gr/body_diskografia.htm

  31. sarant said

    Τους ξέμπαρκους τους είχα ακούσει σε ένα μαγαζί στο Ανάπλι λίγο πριν πάω φαντάρος (1984). Αλλά και ο πρώτος κύκλος Μικρούτσικου-Καββαδία παίχτηκε στην τηλεόραση όταν τα είχα με την… Ας μην αποκαλύψω λεπτομέρειες αλλά κάμποσο πριν πάω φαντάρος. Άρα… άρα τίποτε.

  32. Να με σχωρνάτε, αλλά φαίνεται πως στη ναυμαχία των νερών της Αμνησίας, ο ναύαρχος Αλτσχάιμερ μας έχει πάρει ολουνών των αέρα. Γιατί εγώ θυμάμαι αυτά τα τραγούδια του Μικρούτσικου στις αρχές τις δεκαετίας του ’80;

  33. Ein Steppenwolf said

    32:
    Ο Μικρούτσικος το 1979 είχε βγάλει τον «Σταυρό του Νότου», μονό LP με 11 τραγούδια. 12 χρόνια αργότερα μελοποίησε άλλα 7 τραγούδια και ξαναηχογράφησε τα παλιά 11, δίνοντας το διπλό άλμπουμ «Γραμμές των Οριζόντων». Το «Καραντί» είναι απ’ τις «Γραμμές», όχι απ’ το «Σταυρό».

  34. A! Άρα την πρώτη ομοβροντία απ’ τα κανόνια του ναύαρχου την έχω φάει εγώ. Ευχαριστώ, Λύκε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: