Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια δρακούλα στην κούνια μας!

Posted by sarant στο 31 Οκτωβρίου, 2011


 

Σε ένα περσινό άρθρο (χρονογράφημα θα το λέγαμε παλιότερα) της Μαριάννας Τζιαντζή στην Καθημερινή, όπου σχολιάζεται το όνομα της ηρωίδας ενός τουρκοσίριαλ, του Κισμέτ, Λάμια τη λένε, η αρθρογράφος σχολιάζει ότι «σε ένα διήγημα του Γιάννη Βλαχογιάννη, η «δρακούλα» είναι ένα μωρό που σκούζει στην κούνια του». Η διατύπωση αυτή δημιουργεί την εντύπωση ότι το μωρό ονομάστηκε δρακούλα επειδή σκούζει, και ασφαλώς θα είναι ένα πολύ στρίγγλικο μωρό που δεν θα έχει αφήσει τους γονείς του σε χλωρό κλαρί με τα κλάματά του -ή μήπως δεν είναι έτσι;

Τα νεότερα λεξικά δεν θα μας βοηθήσουν· τη λέξη δρακούλα δεν θα τη βρούμε σ’ αυτά. Θα βρούμε όμως τον δράκο· σε μια από τις πολλές σημασίες της λέξης, σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη, δράκος είναι «το νεογέννητο αρσενικό παιδί που έχει ανεπτυγμένη τριχοφυΐα στην πλάτη και για το οποίο πιστεύεται ότι θα γίνει αντρειωμένος όταν μεγαλώσει». Το λεξικό προσθέτει ότι αυτή η σημασία είναι παλιότερη και λαϊκή. Αλλά δεν είναι σωστή, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Συμφωνώ ότι η τριχοφυΐα στην πλάτη και στα οπίσθια θεωριόταν ένδειξη θάρρους και δύναμης, και αυτό από τον αρχαίο μελάμπυγο έως τον χτεσινό μαλλιαρόκωλο, αλλά δεν είναι αυτός ο βασικός ορισμός της λέξης δράκος -και εν πάση περιπτώσει δεν εξηγεί τη «δρακούλα», γιατί βέβαια δρακούλα δεν είναι το κοριτσάκι με ανεπτυγμένη τριχοφυΐα στην πλάτη!

Να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Τον παλιό καιρό, τότε που η βρεφική και παιδική θνησιμότητα έκανε θραύση, ήταν συνηθισμένο να χρησιμοποιούνται διάφορα γούρικα ή ξορκιστικά ονόματα για τα βρέφη, όπως έχουμε ξαναγράψει, ενώ επίσης θεωριόταν γρουσουζιά να αποκαλούν το αβάφτιστο παιδί με το όνομα που θα το βάφτιζαν, έστω κι αν το είχαν ήδη αποφασίσει. Όπως καταγράφεται σε ένα σχετικό σύγγραμμα, οι γονείς  ερωτώμενοι περί του ονόματος του τέκνου των, απαντούν «είναι αβάφτιστο, δεν το βαφτίσαμε ακόμα», ενώ συνήθως έχουν καταλήξει εις απόφασιν επί του δοθησομένου ονόματος.

Πολλοί σημερινοί γονείς αποκαλούν τα παιδιά τους με το όνομα που σκοπεύουν να τους δώσουν έτσι κι αλλιώς, ενώ τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν πολύ συνηθισμένο, ιδίως στις πόλεις, να αποκαλούν τα παιδιά μπέμπη ή μπούλη και μπέμπα ή μπουμπού (λίγο παλιότερα: μπιμπίκο). Να κάνω μια παρένθεση, ότι καμιά φορά και το όνομα αυτό έμενε κι όταν το παιδί μεγάλωνε. Ο καλός λογοτέχνης Θεόφιλος Φραγκόπουλος, από αστική οικογένεια, επισήμαινε στους γνωστούς του πως οι φίλοι του τον αποκαλούν «Μπούλη».

Ακόμα παλιότερα όμως, και ιδίως στην ύπαιθρο, το αβάφτιστο αγοράκι το έλεγαν «δράκο» και το κοριτσάκι «δρακούλα». Γιατί δράκο; Προφανώς η ονομασία παίζει ευκτικό ρόλο, επειδή ο δράκος θεωρείται ότι έχει υπερφυσική δύναμη, όπως λέει ο Νικόλαος Πολίτης στα Λαογραφικά Σύμμικτα. Ο Πολίτης δεν είναι το μόνο έργο αναφοράς που καταγράφει την ονομασία ‘δράκος’· τον βρίσκουμε επίσης και στο λεξικό της Πρωίας, αλλά και στον Δημητράκο, που (σωστά) αφιερώνει ειδικό λήμμα στη δρακούλα (θήλυ βρέφος αβάπτιστον εισέτι, λέει). Διότι ενώ το αρσενικό δράκος είναι το ίδιο για τις πολλές σημασίες του, το θηλυκό διαφοροποιείται: δρακόντισσα ή δράκαινα είναι ο θηλυκός δράκος (και το ψάρι), ενώ δρακούλα το θηλυκό βρέφος.

Η ονομασία «δράκος» για το αβάφτιστο βρέφος ήταν σχεδόν πανελλήνια παλιότερα, αλλά ιδιαίτερα έντονη στην Πελοπόννησο. Πολλές φορές ο Δράκος ή ο Δρακούλης, και σπανιότερα η Δρακούλα, γινόταν και βαφτιστικό όνομα (και στη συνέχεια επώνυμο), π.χ. στη Μάνη. Αλλά και οι Δρακόπουλοι από εκεί προέρχονται. Πάντως, σε ορισμένα μέρη έδιναν άλλα ονόματα στο αβάφτιστο βρέφος, π.χ. στη Σκιάθο, όπως μας πληροφορεί ο Παπαδιαμάντης σε υποσημείωση σε ένα διήγημά του, τα αβάφτιστα τα φώναζαν «κούτρη» (κεφαλά) το αρσενικό και «κοσσού» το θηλυκό, ενώ «δράκο» και «δρακούλα» τα βαφτισμένα που είχαν όμως πάθει επικίνδυνη αρρώστια (καθαρά ευκτική χρήση, δηλαδή).

Σε ένα συγκινητικό ποίημά του ο Παπαντωνίου αφηγείται τα βάσανα μιας έφηβης κοπέλας που έχει έρθει υπηρέτρια στην πόλη και σκέφτεται το χωριό της και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στη δουλειά της, με αποτέλεσμα να σπάει τα πιάτα. Μια από τις έγνοιες της είναι, ποιος άραγε να κουνάει το μικρό της αδερφάκι:

Η κοπέλα η Μαριγώ
μια δουλειά σωστή δεν κάνει.
Την κουζίνα μας ξεχάνει
και θυμάται το χωριό.

Τα χεράκια της εδώ,
το μυαλό της εκεί κάτω.
Πέφτει κι έσπασε το πιάτο…
Μαριγούλα, Μαριγώ!

Φέρνει το νερό στον ώμο,
μα θυμήθηκε ξανά:
«Ποιος το δράκο μας κουνά;»
Χύνει το μισό στο δρόμο.

(…)

Αλλά και όταν γεννήθηκε, το 1902 η κόρη του Γρ. Ξενόπουλου, ο ευτυχής πατέρας που ήταν τότε αρχισυντάκτης της Διάπλασης των Παίδων έστειλε στα Διαπλασόπουλα «έν ευχαριστήριον ‘ουά’ της δρακούλας». Να τολμήσει σημερινός μπαμπάς να αποκαλέσει «δρακούλα» την κόρη του, μαύρο φίδι που τον έφαγε!

 

Υστερόγραφο: Αν γκουγκλίσετε τη δρακούλα θα δυσκολευτείτε να βρείτε τις ελάχιστες αναφορές, γιατί σκεπάζονται από μια σελεμπριτού που έχει το επώνυμο «Δρακούλα», ενώ αν πάτε στη γενική θα πέσετε πάνω στον κόμη Δράκουλα. Η ομοιότητα δρακούλας και Δράκουλα στην κατάληξη είναι βέβαια συμπτωματική. Ο Δράκουλας είναι δάνειο από το αγγλ. dracula, που είναι κατασκευασμένο με μοντέλο τα ρουμάνικα (dracul), το οποίο -ul είναι το οριστικό άρθρο, το οποίο στα ρουμάνικα, όπως και σε άλλες γλώσσες κολλάει πίσω από το ουσιαστικό (και στα σουηδικά το συνηθάνε αυτό). Χωρίς το άρθρο, το ουσιαστικό είναι drac, που είναι βέβαια δάνειο από τα ελληνικά. Άρα, είδος αντιδανείου ο δράκουλας.

 

 

94 Σχόλια προς “Μια δρακούλα στην κούνια μας!”

  1. Όμορφο άρθρο.
    Το παπαδιαμαντικό «κοσσού» τι να σημαίνει;

  2. munich said

    πολύ ωραία ανάρτηση, ένα «ουαλάικ» και από τη δική μου δρακούλα

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Βρε συ Νίκο, εντάξει ξέρουμε «Γκούγλης από τον τοπο σου κι ας ειν’ και ντάιλ άπ» αλλά ο δικός μου αλλοδαπός ΔΕΝ βρίσκει τη σελεμπριτού Δρακούλα , όλο κάτι δράκουλες μου βγάζει κι αυτό!
    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1&source=web&cd=11&ved=0CCQQFjAAOAo&url=http%3A%2F%2Fwww.mediagate.gr%2FWorld-News%2Fitem%2F7557-O-Prigkipas-Karolos-apogonos-toy-Komi-Drakoyla&ei=xGKuTpL5MYSv8QPP49i1Cw&usg=AFQjCNETfPC4V3S7noDEp74qbGYV2F5YSw
    Πφφφ… στημένα κολπάκια του γκαμηλόφιλου, εμείς ξέρουμε ποιος είναι ο γνήσιος απόγονος του Βλαντ Τσέπες του παλουκωτή και ποιά η Δρακούλα . (το δρακουλάκι Κυριάκος δεν πιάνεται…):-)

    ΥΓ. Δώσε κανένα λίκνο για τη σελεμπριτού, ακούγεται ενδιαφέρων προσωπικότης…:-)

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δημήτρης Δράκος, Νομάρχης Μεσσηνίας και υποψήφιος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου.
    Μάλιστα, προεκλογικώς, είχε ακουστεί και το χαριτωμένο σύνθημα «ο Δράκος τρώει τον Τατούλη»!
    Τελικά, όμως, ο Τατούλης νίκησε τον (κακό;) Δράκο…

  5. Immortalité said

    Αφιερωμένο στο Νιουκίντ 🙂

  6. μΑστός said

    #3 http://www.queen.gr/Pop-Culture/Thleorash/item/3181-Synenteyxh-sto-Queen-gr-%CE%9Dantia-Drakoyla

    υ.γ μη βάζεις σκέτη τη Δρακούλα στο γούγκλη , ψάξε για «Δρακούλα» και θα την βρείς

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Και βέβαια μη ξεχνούμε τον αρχαίο Αθηναίο νομοθέτη Δράκοντα και τον αστερισμό του Δράκοντα
    Ο πιο διάσημος πάντως Δράκος της σύγχρονης Ελλάδας ήταν ο Γιάγκος Δράκος του φωσκόλου
    ‘’Δώσε σ’ αυτό το ρεμάλι 800 δις ευρώ μίζα να κάνουμε τη δουλειά μας…’’ (η ατάκα δεν είναι ακριβής, αλλά τα ποσά κάπου εκεί έπαιζαν, σαν τάξη μεγέθους) 🙂

    Υπήρχε και ο Μάρκος Δράκος (ψευδώνυμο Λυκούργος) αγωνιστής της ΕΟΚΑ ,που θεωρείται ότι εκτέλεσε την πρώτη επιτυχημένη δολιοφθορά κατά των εγγλέζων, την ανατίναξη του ραδιοφωνικού σταθμού Αθαλάσσας Λευκωσίας ,την πρώτη- επίσημα- μέρα του αγώνα 1η Απριλίου του 1955. Σκοτώθηκε 25 χρονών σε συμπλοκή με τους εγγλέζους το 1957 σε ένα λαγκάδι κοντά στο χωριό Ευρίχου που –κατά τραγική σύμπτωση- οι παλιοί το λέγανε «το αρκάτζιν του δράκου».

    ΥΓ. Γουάου! Θένκς Ιμοράκι και ΜΑστέ, να μην είμαι ανημέρωτος:-) περί των σελεμπριτικών ρε παιδί μου…

  8. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    +@4,
    ξέχασα και τον Γιάγκο Δράκο, της Λάμψης.

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Διασταυρωθήκαμε, 7…

  10. Μπουκανιέρος said

    7 Απίστευτο που ξέχασες τη βαριάντα του Δράκου, στη Σικελική…

  11. asto99 said

    Πιθανη Εξηγηση (δικιά μου ομως)
    Απο το δραττομαι αρπαζω, χουφτιάζω
    Απο την ιδια ριζα η δραχμη
    Ο δρακος, το τερας. αρπαζει και γι΄αυτο ονομαστηκε έτσι

    Ο Αισχύλος στο 7 επιΘηβας λέει
    «Τυδεὺς δὲ μαργῶν καὶ μάχης λελιμμένος μεσημβριναῖς κλαγγαῖσιν ὡς δράκων βοᾷ: θείνει δ᾽ ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν, …»

    Το μωρο βοά και ειναι τοσο μικρο που χωράει στή χουφτα μας.
    Η μετοχη αοριστου του δερκομαι (βλέπω καθαρά) ειναι μεν δράκων ομως το μωρο μαλλον δε βλεπει την τυφλα του αρα απορρίπτεται.

    Απο τον Ησιοδο ως τις μερες μας στους μυθους και τα παρμυθια ο δρακος ειναι θηριο.
    Οι αρχαιοι δεν ελεγαν δρακο το μωρο (εμεις το λέμε θηριο ενα παιδι) αν και υπηρχε ονομα Δρακων (με Δρακοντειους νομους) οπως και Λεων, Πανθηρας αλλα παντοτε για την δυναμη το αντιστοιχου ζωου. Σημερα ενα μωρουδιστικο παρανομι επιβιώνει σε διαφορες Μπεμπες ή Μπεμπέκες. πρβ. Μπεμπα Μπλανς

    Το «Δρακου γεννα» τηε Περλ Μπακ αφοορά κινέζικες παραδόσεις.

    Ακομα μενουμε στο σκοταδι

  12. Νέο Kid Στο Block said

    10. Ωχ! Ναι! Μάλλον επειδή δεν ήμουν φίλος ποτέ 🙂
    Μόνο Νάιντορφ!

  13. Immortalité said

    @7 -12 Και τον Δράκο του Κούνδουρου ξεχάσατε…

  14. rodia said

    Δρακονταειδής;

  15. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δρακουλίνια!

  16. Μπουκανιέρος said

    «θεωριόταν γρουσουζιά να αποκαλούν το αβάφτιστο παιδί με το όνομα που θα το βάφτιζαν, έστω κι αν το είχαν ήδη αποφασίσει.»

    Επιπλέον, παρίσταναν ότι αγνοούν το αποφασισμένο όνομα μέχρι την τελευταία στιγμή (ακόμα κι αν το είχαν αποφασίσει οι ίδιοι και δεν το άφηναν στο νουνό). Στα βαφτίσια ο πατέρας έστεκε παράμερα και τα παιδιά έτρεχαν να του «προφτάσουν» τ’ όνομα για να πάρουν χαρτζιλίκι.
    Αυτή τη τακτική ήταν ο κανόνας τη δεκαετία του ΄60, ενώ συνέβαινε σποραδικά και τα επόμενα χρόνια.
    (Υποθέτω ότι δεν ισχύει πια.)

  17. Immortalité said

    @16 Το ‘ζησε η μάνα μου, που δεν την αφήνανε να μπει στην εκκλησία μέχρι να ακουστεί το όνομα (το οποίο ήταν και αποφασισμένο πριν καλά καλά γεννηθώ) για να τρέξουν τα πιτσιρίκια να της το πουν και να πάρουν το χαρτζιλίκι. Αποτέλεσμα; σήκωσα τον κόσμο με τις φωνές και τα κλάματα, κόντεψα να ρίξω την κολυμπήθρα κάτω και τελειώσανε τη βάφτιση με συνοπτικές διαδικασίες, αλλά τη μάνα μου μέσα δεν την άφησαν να μπει. Ούτε ο φωτογράφος δεν πρόφτασε να έρθει. (Ευτυχώς δηλαδή γιατί το φουστάνι ήταν καφέ! Ήμαρτον δηλαδή!).
    Το ρεζουμέ είναι ότι τα αγόρια βαφτίστηκαν στην Κρήτη και γλιτώσαμε τα ρεζιλίκια 🙂

  18. lpanoss said

    Κόγκας Δράκος – Καπετάν Γκιολέκας, σημειώσατε άσσο..

  19. Μπουκανιέρος said

    17 Σωστά, κανονικά (παλιότερα δηλ.) ίσχυε και για τους δυο γονείς. Εγραψα «ο πατέρας» γιατί, στην εποχή μου, το κρατούσε πάντα ο πατέρας, η μάνα εξαρτάται (με την ας πούμε εκλέπτυνση των ηθών, μερικές φορές δεν ξεκόλλαγε απ’ το μωρό).

    Υπονοείς όμως ότι δεν ίσχυε το έθιμο αυτό στην Κρήτη; Αν θυμάμαι σωστά, υπάρχει μια σχετική σκηνή στον Πατούχα.

  20. Immortalité said

    Μπουκάν δεν ξέρω, στην Κρήτη δεν το διαπίστωσα ποτέ. Αλλά αυτό δεν σημαίνει και τίποτα. Στη δική μου βάφτιση με κρατούσε ο πατέρας , που ήξερε και το όνομα αφού ήμουν ΔΙΚΟ του παιδί. Η μάνα ήταν η ξένη, αυτή που θα το μάθαινε μετά. Σε όσες βαφτίσεις έχω δει (και έχω κάνει) το παιδί το έδινε η μάνα και έπαιρνε πίσω, αφού φίλαγε το χέρι του νονού.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τις λαογραφικές και άλλες προσθήκες!

    Εγώ το ξέρω το έθιμο όπως ο Μπουκανιέρος στο 16.

  22. Μαρία said

    16 κεπ.
    Κι εγώ έτσι το ξέρω, ο πατέρας είτε παράμερα είτε στο σπίτι, αν ήταν πολύ κοντά στην εκκλησία. Δεν μας έδινε όμως το χαρτζιλίκι στο χέρι αλλά έκανε γιάμα τις πενταροδεκάρες και ότι αρπάζαμε.

  23. Εγώ είχα καθηγητή στο μάστερ μου με μικρό όνομα Δρακούλης, και γκουγκλάροντας βρήκα ότι υπάρχει και άλλος και πάλι καθηγητής στο Καποδιστριακό! 🙂

    Οι Δρακούληδες έχουν φωλιά στο ΕΚΠΑ! 🙂

  24. Και ο Δράκος της καλαθοσφαίρισης!

  25. Όπως και σελίδα δόξης λαμπρή στο Στάδιο των Δράκων, εν έτει σωτηρίω 2004.

  26. Και ο Δράκος του Σέιχ Σου για τον οποίο είχα μάθει από τις τότε εφημερίδες, μόλις είχα αρχίσει να διαβάζω. (Με είχε δυσκολέψει το σύμπλεγμα -γκρ- στο «Παγκρατίδης».)

  27. Ηλεφούφουτος said

    Επίσης βιομηχανία αντλιών Δράκος-Πολέμης, με πολλές και μεγάλες εξαγωγές στα καλά χρόνια της ελληνικής βιομηχανίας.

    Ιμόρ, καφέ φουστάνι, να υποθέσω δηλαδή ότι οι φωτογραφίες θα ήσαν έγχρωμες; Απ τα δικά μου βαφτίσια ασπρόμαυρες είναι.

    σχ. 25 Μιχάλη, σπουδαίος ο λίκνος που έδωσες! Αυτός ο Θεολόγος Σημαιοφόρος (ή Σημαιοφόρος Θεολόγος;), πόσο μακριά ήταν ο πατέρας και η μητέρα του απ την εκκλησία όταν τρελός παπάς και νονός με φαντασία τον βάφτιζαν έτσι;

  28. Μαρία said

    25, 27 Είναι πολύ παλιός γνώριμος του μπλογκ, καθότι επιστήθιος φίλος του Στάζυ και δικός μου.

  29. Μαρία said

    19 Στον Πατούχα η μάνα, η Γαρεφαλιό, περιμένει στο σπίτι.

  30. Δυο παντελώς άχρηστες πληροφορίες.

    Στο διπλανό μας σπίτι η οικογένεια είχε τρία παιδιά τα οποία ως το Γυμνάσιο -μπορεί και αργότερα- τα αποκαλούσαν Η Μπουμπού, Η Μπιμπή και ο Μπέμπης.
    Παρενθετικά ο Μπιμπίκος ήταν ήρωας παιδικών αναγνωσμάτων πριν από 60 χρόνια.

    Η δεύτερη πληροφορία. Το ένα από τα παιδιά μου (προστατεύω προσωπικά δεδομένα!) βαφτίστηκε το καλοκαίρι της χρονιάς που θα πήγαινε επιτέλους στο Δημοτικό. Ως τότε δεν είχαμε αποφασίσει για το όνομα.

  31. Μαρία said

    30 Μετά τη βάφτιση το φωνάζετε με το καινούριο ή με το παλιό όνομα;

  32. Στιγμές -στιγμές διατηρείται ένα από τα π.Β. προσωνύμια. 😀

  33. Ένας Χασάπης από τα Παλιά said

    (23) Για Δρακούλη ως βαφτιστικό (για να μην παρεξηγηθεί ο Μανιάτης ο παππούς) είχα ακούσει εδώ και χρόνια – το παιδί δεν το λυπηθήκανε με το δούλεμα που θα έφαγε
    (25) Το Δράκο της Δράμας πως και δεν τον ανέφερε κανείς – Νικοδεσπότη από πότε ο όρος άρχισε να αναφέρεται σε κατά συρροή βιαστές/δολοφόνους;

  34. Μαρία said

    33
    α Τι να πει κι ο Δράκος βαφτιστικό!
    β Αυτός διάβασε πολύ στη φυλακή με αποτέλεσμα να μιλάει κάτι ιδιότυπα ελληνικά. Απ’ τη δήλωσή του στην τιβί, όταν αποφυλακίστηκε, έχω σημειωμένα στα ντεφτέρια μου: κοινοβαρβαριστί άχθος αρούρης, ένα σοκάκι τυχάρπαστο και ψυχοσυναισθηματικό μπλάκ άουτ.

  35. μπέμπης καὶ μπέμπα ξέρω, γιὰ τὸν Δράκο δὲν εἶχα ἰδέα! πολὺ ὡραῖο ἄρθρο!

  36. tamistas said

    Μια δράκα τροϊκανοί
    δρακόντεια μέτρα ορίζουν.
    Κι οι Δρακουμέλ πανη –
    (ω, ναι) πανηγυρίζουν.

  37. sarant said

    33: Πλάκα πλάκα, ο Δράκος του Κούνδουρου προηγείται και από τον Παγκρατίδη και από τον Παπαχρόνη. Αλλά ποιος ήταν ο πρώτος δράκος (=βιαστής) δεν το έχω ψάξει.

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια και στίχους!

  38. tamistas said

    Ευκαιρίας δοθείσης, να αναφερθούμε και στα δρακόσπιτα της νότιας Εύβοιας. Κύριος μελετητής τους υπήρξε ο Χαλκιδέος γιατρός Θεόδωρος Σκούρας, ενώ σχετικές παραδόσεις έχει καταγράψει ο Νικόλαος Πολίτης.

  39. voulagx said

    Και οι Δρακολιμνες: http://www.zagoroxoria.gr/4th-section/axiotheata/drakolimnes.html

  40. Νέο Kid Στο Block said

    Το σχόλιο του Ταμίστα με τις ωραίες παραπομπές στα Δρακόσπιτα της Εύβοιας, μου θύμισε ότι το παλιό όνομα των Θερμοπυλών (το χωριό) είναι Δρακοσπηλιά. Οι γεροντότεροι το χρησιμοποιούν (ή έστω το χρησιμοποιούσαν πριν λίγα χρόνια) ακόμα.
    Πιθανώς,ονοματολογική παραπομπή στις ιαματικές πηγές (Θερμές Πύλες) που μοιάζουν σαν σπηλιές που αχνίζουν καπνούς από τα έγκατα της γης. Γνωστές και θαυματουργές (κυρίως για δερματικές παθήσεις και ρευματισμούς λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε θειάφι) από τα αρχαία χρόνια και βέβαια τυπικά αναξιοποίητες και διαχρονικά παραμελημένες από το νεοελληνικό κράτος-καρνάβαλο.

  41. Immortalité said

    Α! Για τις Δρακολίμνες είδα την ξύλινη ταμπελίτσα σ’ ένα στενό στο Μικρό Πάπιγγο που έλεγε 4-5 ώρες πεζοπορία (δηλαδή βάλε κανά 7ωρο να ‘σαι μέσα) και σκέφτηκα τι ωραία να είχα ένα ελικόπτερο να τις έβλεπα! Και να που ο Βουλάγξ μου έστειλε τη φωτογραφία! 🙂

    @27 Ηλεφού τώρα που το λες δεν ξέρω, αλλά του αδερφού μου κανένα χρόνο αργότερα ήταν έγχρωμες. Θυμάμαι μόνο ότι στο Δημοτικό που το ‘χα παράπονο που δεν με είχαν φωτογραφίες στη βάφτιση, μια μέρα για να μου περάσει ο καημός η μαμά μου, μου έδειξε τα βαφτιστικά και μόλις είδα το καφέ είπα ευτυχώς που δεν με βγάλατε. Δεν είχα κάνει τον συνειρμό έγχρωμου – ασπρόμαυρου. Εκτός όμως από την πρώτη μου φωτογραφία όλες έγχρωμες είναι. Οι πιο πολλές πολαρόιντ. Εχτές έμαθα ότι υπάρχουν και οχτώ μπομπίνες super 8 με τα κατορθώματά μας σε εκδρομές κτλ και πρέπει να τις τσιμπήσω από τον θείο μου…

  42. Μαρία said

    37 Μου κάνει εντύπωση που ο Δημητράκος δεν καταγράφει αυτή τη σημασία, ούτε καν του κακοποιού ή κατα συρροήν δολοφόνου, ενώ η Ελευθερία απο μια ματιά που έριξα αναφέρεται σε πρωτοσέλιδα στις πολύκροτες δίκες του δράκου της Βρουνσβίκης 🙂 και του δράκου του Λονδίνου το 1950 και 49 αντίστοιχα.

  43. Δράκοι και Δρακούλες του Άγιου Δράκωνα του Μάρτυρα γιορτάζουνε, πάντως, στις 11 Νοεμβρίου.

    Δράκους ακούω να ονομάζουν και τα παραμύθια, τα μυθεύματα,όπως παλιά λέγαμε «μούσι(α)». Δεν είμαι βέβαιος πόσο παλιό ή καινούργιο είναι.

  44. 22 Έτσι ακριβώς

  45. Μαρία said

    44 Θυμόμουνα το σχετικό στου δύτη, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να το βρω.

    Ένα άρθρο για δράκους, Δράκους και δράκοντες.
    http://www.myrtidiotissa.gr/index_files/alejakis.htm

  46. YOSEF22ADAR said

    Στο τριτο μερος του μνημειωδους «The Golden Bough: A Study in Magic and Religion»
    ( http://en.wikipedia.org/wiki/The_Golden_Bough )
    ο Sir James George Frazer (1854–1941) γραφει στο 6ο κεφαλαιο
    που αρχιζει ετσι :
    «Σε προηγουμενη αναφορα μας ειχε σημειωθει πως σε Δελφους, θηβες, Σαλαμινα και Αθηνα
    οι βασιλεις ειχαν ενα ερπετο ή δρακο για συμβολο (οικοσημο)
    και πιστευοταν πως μετα το θανατο τους αποδημουσαν στα σωματα αυτων των πλασματων (κτηνων) .. »
    Στη συνεχεια αναφερεται στον Ινδο θεο Ιντρα που σκοτωσε το δρακο Βρτρα
    στον Μαρδουκ στη Βαβυλωνα κοκ.
    ——-
    Οποιος ενδιαφερεται εδω (δυσχρηστο):
    http://www.youblisher.com/p/15195-The-Dying-god-Golden-Bough/
    σσ. 105-112.
    ——-
    Ο πινακας περιεχομενων εδω:
    http://dc339.4shared.com/doc/MJ4Jno2G/preview.html
    THE GOLDEN BOUGH (Part III) – THE DYING GOD
    II. The Killing of the Divine King
    4. Octennial Tenure of the Kingship
    6. The Slaughter of the Dragon
    ——-
    απο τις αρχικες εκδοσεις (ελλιπης)
    http://www.archive.org/stream/goldenboughstudy01frazuoft
    http://www.archive.org/stream/goldenboughstudy02frazuoft
    http://www.archive.org/stream/goldenboughstudy03frazuoft

    Πληκτρολογηστε στο παραθυρακι πανω δεξια dragon
    και GO

  47. ΣοφίαΟικ said

    Νομίζω η ταινία του Κούνδουρου καθιέρωσε την ονομασία του βιαστή δολοφόνου κλπ.

    Οι Πελλοπονήσιοι μάλλον το συνήθηζαν πολύ να αποκαλούν με διαφορα περίεργα ονόματα τα παιδιά τους. ΄Κανακάρης π.χ. είναι λέει ο γεννημένος το Μάιο και το χρησιμοποιούσαν σαν όνομα. Τώρα γιάτι αυτός ειδικά είναι και πιο χαιδεμένος, δεν ξέρω. Λογικά είναι αυτός που έχει πιο πολλές πιθανότητες να επιζήσει, αφού γεννιέται σε εποχή καλοκαιρίας και αφθονίας τροφής.

    Τον Δρακουμέλ των στρουμφακίων ξεχάσαμε.
    Ιμόρ, καφέ βαφτιστικά; Έλεος! Ξεπερνάει κα τα πράσινα λαχανί με τριφύλλια της ανηψιάς μου (μη ρωτάς!).
    Εγώ παντως που έγινα νονά πρόσφατα είχα τους γονείς πίσω μου, να τους βλέπει ο μικρός να κάθεται ήσυχος. Ουσιαστικά, έξω απο την εκκλησία.

  48. Μαρία said

    47
    >Νομίζω η ταινία του Κούνδουρου καθιέρωσε την ονομασία του βιαστή δολοφόνου
    Όχι, δες σχ. 42.

  49. Μαρίνα said

    Στην Αγρα,χωριό της Λέσβου,συνηθίζεται σαν όνομα και σαν επίθετο ο Δρακούλης!Μου λύσατε την απορία για την καταγωγή του ονόματος και ευχαριστώ!

  50. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα εξαιρετικά σχόλια -και χαίρομαι που λύνουμε απορίες!

  51. Μαρία said

    Ο Δρακουμέλ στο σκάι.

  52. eran said

    Στη λαογραφία είναι γνωστή η συσχέτιση του μικρού Δρακούλη (του αβάπτιστου Χριστού) με τα έθιμα του Δωδεκάμερου και βέβαια την τακτική άνοδο των καλικαντζάρων στη γη. Προφανώς συνδέεται ημερολογιακά η Γέννηση ( 25 Δεκεμβρίου) με τη Βάπτιση (6 Ιανουαρίου) και αγνοείται η ηλικιακή διαφορά.

  53. Μπουκανιέρος said

    41 Ιμόρ, δεν μπορείς να μη προβάλλεις τη μικρή σου ηλικία, ε; 🙂
    Κατά σύμπτωση, η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία που είδα (εννοώ, εκτός βιβλίων και λοιπόν εντύπων) ήταν από βαφτίσια. Όταν βάφτιζαν τον υπ’ αρίθμ. 3 αδερφό μου, έτυχε να περνούν κάτι Ολλανδοί τουρίστες, είδανε φολκλόρ και ζήτησαν άδεια να φωτογραφήσουν. Ε, πήραν και τη διεύθυνση και μας στείλανε, μετά…

  54. Μπουκανιέρος said

    22 Χάρι στο Στάζι (44) δε χρειάστηκε καν να ρωτήσω γιατί λες τη βουταρία* «γιάμα»…

    * Φαίνεται ότι τόσο η λέξη όσο και το πράγμα είναι άγνωστα στα σημερινά πιτσιρίκια.

  55. βουταρία!

  56. Μαρία said

    βουταρία!!! Πολύ άβολο για το ρυθμό π.χ. γιάμα γκιλάκια. Απ’ τη βούτα ή απ’ τη βουτιά;

  57. voulagx said

    Ο Χαμόδρακας έχει καμμια σχεση με δρακο;

  58. Μαρία said

    55 Στάζυ, μας πήρανε φαλάγγι. Τη λένε και οι Τηνιακοί φαίνεται.
    http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=12.04.2007,id=61494532

  59. Πλούταρχος, Κλεομένης 39.3: οἱ παλαιοὶ μάλιστα τῶν ζῴων τὸν δράκοντα τοῖς ἥρωσι συνῳκείωσαν.

  60. sarant said

    57: Ναι, το χαμοδράκι (ποιμενικός δαίμονας) είναι από το χάμω + δράκος.

  61. Μαρία said

    57 Την ταβέρνα εννοείς;
    Βρίσκω οτι ήταν το επώνυμο του Μανιάτη παλιού ιδιοκτήτη.
    Και αν το επώνυμο προέρχεται απ’ τα χαμοδράκια και αυτό http://www.hellenica.de/Griechenland/Laografia/Chamodrakia.html είναι έγκυρο έχει σχέση.

  62. voulagx said

    #60, #61 Ναι, την ταβερνα εννοουσα,θενξ, δεν ηξερα το χαμοδρακι.

  63. Μπουκανιέρος said

    55-56-58 Ε, βασικά για αθηναϊκή λέξη την είπα. Δηλ. πανελλήνια νόμιζα πως ήταν, λέξη της παιδικής γλώσσας γύρω στο 1970 περίπου. Προφανώς από τη βούτα, όποιος προλάβει να τα βουτήξει δηλ.
    Τη γιάμα, όπως είπα, δεν την ήξερα καθόλου.

  64. Μαρία said

    63 Παρεξήγησα, την πήρα για κορφιάτικη.

  65. Μπουκανιέρος said

    64 Ναι το κατάλαβα, γι’ αυτό διευκρίνισα.
    Έχω την εντύπωση ότι ήταν καινούργια λέξη γιατί οι γονείς κι οι δάσκαλοι δεν την καταλάβαιναν και έπρεπε να την εξηγούμε.
    Αλλά δεν μακροημέρευσε, μάλλον.

  66. Μπουκανιέρος said

    53 (συμπλήρωμα)
    Την ίδια χρονιά που οι ασπρόμαυρες έγιναν έγχρωμες, αν θυμάμαι σωστά, έγινε κι ένα ορέο δημοψήφισμα, όπου το ΝΑΙ ήταν τυπωμένο με γαλάζιο λαμπερό χρώμα σε φωτεινά άσπρα ψηφοδέλτια, ενώ το ΟΧΙ, σε μαύρο, ήταν τυπωμένο σε γκρίζο χαρτί που θύμιζε χασαπόχαρτο.

    Τρέχα-γύρευε πώς το θυμήθηκα σήμερα…

  67. Χαμόδρακας, τὸ ἐπώνυμο ἀνήκει καὶ σὲ ἥρωα τοῦ Σκαρίμπα στὸ Βατερλὼ δυὸ γελοίων.

  68. Μαρία said

    65 Η δικιά μας επιβιώνει στη λογοτεχνία με τη μορφή γιάγμα.

  69. Μαρία said

    66 Έχω κάτι λίγες κι απ’ τη δεκαετία του ’60, οι περισσότερες όμως βγαλμένες με ιταλική μηχανή.

    Γιατί τρέχα γύρευε; Ο ΓΑΠ θέλει δημοψήφισμα αφού.

  70. Nicolas said

    Με γεια τις κάλπες!

  71. Immortalité said

    @53 Μπα Μπουκάν, δεν είμαι και τόσο μικρή. Για να μην κοροϊδευόμαστε δηλαδή δεν είμαι μικρή.

    @54 Ο μπαμπάς μου τη λέει βούτα.

    Η εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου γράφει για τους δράκους/δρακούλες και πολλούς άλλους δράκους ιπτάμενους και μη. Για όποιον ενδιαφέρεται…

  72. ΣοφίαΟικ said

    Ιμόρ, εγώ έιμαι μάλλον μεγαλύτερη και δεν έχω ασπρόμαυρες φωτογραφίες μου. Όλες εγχρωμες, από την επίσημη οικογενειακή με τη Σοφία δύο ημερών έξω από το νοσοκομείο και τούδε (εντός του νοσοκομείου απαγορέυονταν οι φωτογραφίες). Νομίζω ότι απλα ο φωτογράφος της οικογένειας ήταν πιο μερακλής και αγόραζε έγχρωμο φίλμ.

  73. jimakos said

    Καλό μήνα σε όλους!

    Λοιπόν,ο ένας ο παππούς μου καταγόταν απο ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας, ονόματι Δρακονέρι. Και οι δύο εκδοχές ως προς την προέλευση του ονόματος είναι ενδιαφέρουσες αν και κάπως αστήριχτες. Η μια έχει να κάνει με έναν δράκο που ΄φυλαγε την μοναδική πηγή νερού που υπήρχε (οτι υπάρχε πρόβλημα υδροδότησης ,υπάρχει, αλλά όχι κι έτσι!) και η δεύτερη -η πιο λογική κατ’εμέ- οτι το όνομα είναι παραφθορά (καλά το λέω?) του Δακρυνέρι, επίσης για τους ίδιους λόγους (λειψυδρία, το νερό δηλ. πέφτει σαν δάκρυ κλπ κλπ).

    Επιπλέον, το χωριό επι τουρκοκρατίας ονομαζόταν Ισμαήλ/Ισμαήλου, μάλλον λόγω κάποιου ντόπιου δερβέναγα.

  74. L said

    Αν βάλουμε στο google «δρακούλες» μέσα στα εισαγωγικά παραλείπονται όλα τα άσχετα και εμφανίζει πρώτα αυτά που αναφέρονται με ακριβώς αυτό το όνομα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βάλουμε εισαγωγικά!

    Επίσης μπορείτε να ψάξετε και με τις υπόλοιπες ονομασίες όπως πχ σμερδάκια, σμιθράκια, κούλουθρα κλπ

    Φιλικά,

    Λ.

  75. LandS said

    Δράκος δεν ήταν σύμφωνα με την Μυθολογία ο Ερεχθεύς ή ο Κέκροψ;

  76. YOSEF22ADAR said

    Μάλλον και οι δύο

    —απο το link του #46
    THE GOLDEN BOUGH (Part III) – THE DYING GOD
    II. The Killing of the Divine King
    4. Octennial Tenure of the Kingship

    If the king’s soul was believed to pass at death into the
    sacred animal, a custom might arise of keeping live creatures
    animal at of the species in captivity and revering them as the souls of
    dead rulers. This would explain the Athenian practice of
    keeping a sacred serpent on the Acropolis and feeding
    it with honey cakes ; for the serpent was identified with
    Erichthonius or Erechtheus, one of the ancient kings of
    Athens, of whose palace some vestiges have been discovered
    in recent times. The creature was supposed to guard the
    citadel. During the Persian invasion a report that the
    serpent had left its honey -cake untasted was one of the
    strongest reasons which induced the people to abandon
    Athens to the enemy ; they thought that the holy reptile had
    forsaken the city.’ Again, Cecrops, the first king of Athens,
    is said to have been half-serpent and half-man ; in art he is
    represented as a man from the waist upwards, while the
    lower part of his body consists of the coils of a serpent.
    It has been suggested that like Erechtheus he was identical
    with the serpent on the Acropolis. Once more, we are told
    that Cychreus gained the kingdom of Salamis by slaying a
    snake which ravaged the island, but that after his death he,
    like Cadmus, appeared in the form of the reptile. Some
    said that he was a man who received the name of Snake on
    agcount of his cruelty. Such tales may preserve reminiscences
    of kings who assumed the style of serpents in their
    lifetime and were believed to transmigrate into serpents after
    death. Like the dragons of Thebes and Delphi, the Athenian
    serpent appears to have been conceived as a creature of the
    waters ; for the serpent-man Erechtheus was identified with
    the water-god Poseidon,’ and in his temple, the Erechtheum,
    where the serpent lived, there was a tank which went by the
    name of » the sea of Erechtheus.»

  77. Ξεχάσαμε και τη γενιά των δράκων, τη δρακογενιά, όπως είχε πει ο Λάκης Σάντας στο «Εψιλον»: «εμείς είμαστε από δρακογενιά», δηλαδή δεν παθαίνουμε τίποτε.
    Το γεγονός ότι τη συνέντευξη την έπαιρνε ο Τσίπρας, σύμβολο της γενιάς του Lacost, δεν είναι απλή σύμπτωση, αφού και τα κροκοδειλάκια είναι μικροί δράκοι.

  78. Πολύ, πολύ ενδιαφέροντα.
    Δεν είχα ιδέα για όλα αυτά, ούτε ήξερα το συνήθειο να προσποιούνται οι γονείς ότι δεν ξέρουν το όνομα που θα δοθεί στο παιδί ή να μην παρίστανται στα βαφτίσια.
    Ας θυμηθούμε και το δημοσιογράφο Δράκο, που γύρω στο 1960 έκανε έρευνες με μέντιουμ και άλλα κουφά για ανεξιχνίαστα εγκλήματα και άλλα μυστήρια και που τα ρεπορτάζ του ήταν εξαιρετικά δημοφιλή σε ορισμένους κύκλους. Νομίζω πως έγραφε στην «Ακρόπολη».

  79. sarant said

    77: 🙂

    78: Λοιπόν, τον Δράκο δεν τον ήξερα.

    73: Τζιμάκο, είναι συχνό στη λαογραφία να υπάρχει ένας δράκος που φυλάει την πηγή.

  80. YOSEF22ADAR said

    Αγγελε #78 την καλησπερα μου.
    Το κεφαλαιο «δρακος – φιδι – ερπετο» ειναι :
    ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ.
    Απειρο.
    Παγκοσμιο.
    Συμβολιστικο.

    Οπου εμπλεκονται ο St. George, o ουροβορος οφις,
    ο σμαραγδινος πινακας, το Holy Grail,
    … μεχρι το DNA. Οπως εδω :
    http://dreamstudies.org/2008/04/24/lucid-dreaming-and-the-cosmic-serpent/
    (το βιβλιο ειναι καταπληκτικο – καπου πηρε το ματι μου και γαλλικη μεταφραση)

    Μετα βιας κρατιεμαι να μην αρχισω τις αναρτησεις 🙂

    Οσον αφορα δε την ετυμολογια – διασταση αποψεων
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_dragons_in_mythology_and_folklore
    The name comes from the Greek «drakeîn» meaning «to see clearly».
    http://www.etymonline.com/index.php?term=dragon&allowed_in_frame=0
    http://www.etymonline.com/index.php?term=drake
    Ή απο το ρημα δράττομαι [πιάνω σφιχτά , ριζα δρακ-(δραξ)]

  81. Μαρία said

    Μόνο τον Αϊ-Γιώργη άφησε ήσυχο ο λινκάκιας. Κάτι είναι κι αυτό.

  82. YOSEF22ADAR said

    Καλως τηνα κι ας αργησες.
    Οι δικες σου οι αναρτησεις γινονται μαλλον με τηλεπαθεια ε?
    Η’ μηπως αντλεις τις πληροφοριες σου απο πετρες λαξεμενες με καλεμι ?
    Στο internet βρισκεσαι καλη μου.
    Κι ο καθενας με τον τροπο του και το υφος του και τις αποψεις του
    – αλλα μαλλον δεν καταλαβαινεις τι εννοω.

  83. Earion said

    Ο Φρέιζερ έχει μεταφραστεί στα ελληνικά:

    Σερ Τζέιμς Τζωρτζ Φρέιζερ. Ο χρυσός κλώνος: μελέτη για τη μαγεία και τη θρησκεία. Εκδόσεις Εκάτη, 1990.

  84. sarant said

    83: Δεν το ήξερα, ευχαριστώ!

  85. YOSEF22ADAR said

    Πεντάτομο (αλλα δεν το εχω δει ποτε μου).
    Στην αναρτηση του Earion μου εκανε εντυπωση ο αριθμος των σελιδων – 234 (λιγες).
    Απ’ οτι ειδα ο πρωτος τομος τυπωθηκε το 1990 και ο πεμπτος το 1998 –
    – αναψαν οι τυπογραφικες μηχανες 🙂
    http://www.papasotiriou.gr/results.asp?field=Author&ty=1&aid=5&av=Frazer, James George
    http://www.greekbooks.gr/freizer-jeims-jorj.person

  86. Ηλεφούφουτος said

    Ένα ζήτημα που προσωπικά βρίσκω ενδιαφέρον με τους δράκους είναι το πώς διαμορφώνονταν στην παιδική μας φαντασία όταν ακούγαμε τα σχετικά παραμύθια.
    Ο αφηγητής αρκείται στο ότι η λέξη «δράκος» θα περικλείσει ό,τι φοβερό και απειλητικό υπάρχει ήδη στο μυαλό του παιδιού (αυτό που κάνουν και τα ΜΜΕ δηλαδή, κάθε φορά που θέλουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, π.χ. για να δεχτεί το Μνημόνιο) και δεν κάνει το λάθος να τον περιγράψει.

    Πρώτη φορά άκουσα να αναφέρεται αυτό στο μάθημα της Ψυχολογίας στο σχολείο, όταν η καθηγήτρια μάς είχε πει ότι, αν μας έβαζε να περιγράψουμε καθένας χωριστά πώς φανταζόταν το δράκο των παραμυθιών μικρός θα προέκυπταν εντελώς διαφορετικές περιγραφές. Δεν το έκανε φυσικά, κάτι τέτοιο θα χάλαγε το δημοσιοϋπαλληλικό χαρακτήρα του μαθήματος, και έτσι όμως είχε το ενδιαφέρον του. Προσωπικά τους δράκους τους φανταζόμουνα σαν μεγαλόσωμους άντρες με πυκνά μαύρα φρύδια και γένια και τεράστια δόντια που φτάνανε κάτω μέχρι το λαιμό.
    Αργότερα, πιο μεγάλος όταν ήμουν, μού θύμισε αυτή τη φιγούρα ο Στρόμπολι του Πινόκιο σε κόμιξ (χωρίς τα δόντια).

  87. Ηλεφούφουτος said

    (συνέχεια προηγούμενου) θυμάμαι επίσης πόσο αρνητική ήταν η αντίδρασή μου όταν πρωτοείδα (ή άκουσα για;) το φιδόμορφο πράσινο δράκο, όπως ο κινέζικος ή των παραμυθιών με τους ιππότες. Κάτι σαν «τι ν αυτά, ρε; δράκος είπαμε!»

  88. Nicolas said

    Τον μαγικό τον Δράκο, τον ξεχάσατε;

  89. sarant said

    86-7: Α, εγώ φίδι πράσινο σκεφτόμουν 🙂

  90. Θέμος said

    Είναι κι ο Γιαννάκης του μπάσκετ

  91. Μπουκανιέρος said

    83-85 Πράγματι, ο 5ος τόμος (που περιέχει μόνο ευρετήρια, βιβλιογραφία κλπ.) άργησε πολύ να βγει (οι προηγούμενοι έβγαιναν περίπου ένας το χρόνο). Αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους που δεν τον αγόρασα ποτέ.

    Υπάρχουν αρκετά προβλήματα/λάθη στην απόδοση των ονομάτων κλπ., μεταξύ άλλων και το κλασικό «Νησί του Ανθρώπου».

  92. Εύη said

    Από μανιάτικες οικογένειες εδώ και χρόνια έχω ακουσει ότι το όνομα έχει σχέση με τη λέξη δράξ ή δράκα, που σημαίνει μικρή ποσότητα, κάτι που χωράει στη χούφτα του χεριού και από εκεί στο μια χουφτα παιδί, δηλαδή το πολύ μικρό παιδί, το μωρό.

    Δεν είμαι φιλόλογος, απλώς το βάζω σαν «προφορική» πληροφορία.

  93. sarant said

    Καλημέρα!

    Μου φαίνεται εκ των υστέρων «εύλογη» εξήγηση, δηλ. προσπάθεια να εξηγηθεί λογικά κάτι δυσεξήγητο. Λογικά, αλλά όχι σωστά 🙂

  94. Ηλεφούφουτος said

    Ζώντας πάντα στον παλμό της επικαιρότητας θυμήθηκα κι ότι αντίστοιχη χρήση με την «ευκτική» που καταμαρτυρεί ο Νικοκύρης στα δράκος/δρακούλα, δηλαδή σχετικά με τα ασθενικά νήπια για να επιζήσουν και να δυναμώσουν, καταγράφεται στην Κρήτη για το «Σαρακηνός», όπου υπήρχαν πολλές προλήψεις σχετικά με τους Σαρακηνούς (το νησί είχε γνωρίσει άλλωστε την κυριαρχία τους), στους οποίους αποδίδονταν διάφορες υπερφυσικές και δαιμονικές ιδιότητες.

    Περισσότερα εδώ
    http://www.rhodeslibrary.gr/bookdetails.asp?Category=ALL&offset=15053&bookID=229203

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: