Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Για την Ελευθεροτυπία, παρ’ όλ’ αυτά

Αναρτήθηκε από τον/την sarant στο 9 Νοεμβρίου, 2011


 

Παρόλο που αυτό θεωρείται κουσούρι σε πολλούς ιντερνετικούς κύκλους, θα το παραδεχτώ, είμαι φανατικός αναγνώστης εφημερίδων: από πέντε χρονών διάβαζα τις εφημερίδες που πέφταν στα χέρια μου, κι έμεινα πιστός στην ανάγνωσή τους ακόμα κι όταν οι εφημερίδες απαγορεύονταν (στο στρατό στη δεκαετία του 1980) ή ήταν δυσεύρετες (στο εξωτερικό), ακόμα και τα τελευταία χρόνια που οι περισσότερες εφημερίδες, ιδίως οι κυριακάτικες, μετατράπηκαν σε κάτι υπερφυσικά γεμιστά τέρατα, που για να τα διαβάσεις πρέπει να σκίσεις σελοφάν, να παραμερίσεις ένθετα και να πετάξεις διαφημιστικά, σαν τη μαγείρισσα που ξελεπιάζει και καθαρίζει ψάρια. Και εξακολουθώ να αγοράζω τη χάρτινη έκδοση της εφημερίδας που προτιμώ ακόμα και τώρα που η ύλη της βρισκεται στο Διαδίκτυο.

Αν αυτός ο πρόλογος ακούγεται γνωστός, είναι επειδή τα παραπάνω (με κάποιες αλλαγές) τα είχα ξαναγράψει σε αυτό στο ιστολόγιο πέρυσι, περίπου τέτοιον καιρό. Τότε, με αφορμή την αναστολή της καθημερινής έκδοσης του Βήματος. Τώρα τα επαναλαμβάνω σε σχέση με το απειλούμενο (επικείμενο; αναπόφευκτο; αποφασισμένο; ) κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας.

Για μένα, και ίσως για πολλούς ακόμη, η Ελευθεροτυπία δεν είναι μια εφημερίδα σαν τις άλλες, την διαβάζω από το πρώτο της φύλλο και πάντοτε αυτή την απογευματινή εφημερίδα αγόραζα. Ποτέ δεν συμφωνούσα με όλα όσα έγραφε, συνήθως μάλιστα συμφωνούσα με πολύ λίγα, αλλά είχε πάντοτε πράγματα που δεν τα έβρισκες αλλού και επιπλέον (μου φαινόταν πως) ήταν η λιγότερο διαπλεκόμενη από τις μεγάλες εφημερίδες. Και, παρόλο που το παλιό σύνθημα “η εφημερίδα των συντακτών” ποτέ δεν υλοποιήθηκε, η Ελευθεροτυπία είναι κυρίως οι άνθρωποί της, όπως δεν παραλείπουν άλλωστε να τονίζουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, εργαζόμενοι, να μην το ξεχνάμε, που παραμένουν απλήρωτοι επί τρεις μήνες.

Η σαφής καθοδική πορεία της Ελευθεροτυπίας τα τελευταία 5-6 χρόνια δεν οφείλεται μόνο στα γενικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σύνολο του ελληνικού και παγκόσμιου έντυπου τύπου. Φαίνεται πως, στο φόντο της ευρύτερης κρίσης του τύπου, υπήρξε κακοδιαχείριση και ασφαλώς έγιναν αλλοπρόσαλλες κινήσεις της νέας ιδιοκτήτριας της εφημερίδας. Για παράδειγμα, για να μείνουμε σε κάτι που μας ενδιαφέρει, πριν από έναν ακριβώς χρόνο σταμάτησε να δημοσιεύεται η στήλη των “Ιών”, που σίγουρα ήταν ένα μεγάλο ατού για την εφημερίδα. Ωστόσο, η Ελευθεροτυπία δεν έχει πάψει να αποκαλύπτει και να καταγγέλλει -για παράδειγμα, νομίζω ότι δική της αποκάλυψη είναι το σκάνδαλο με την Proton Bank. (Αλλά να μην αποσιωπήσουμε και μερικά σοβαρά δημοσιογραφικά ολισθήματά της).

Και πρέπει να πούμε ότι το παιχνίδι δεν παίζεται με ίσους όρους. Άλλες εφημερίδες έχουν στήριξη από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ άλλες ενισχύονται σκανδαλωδώς από το κράτος. Αν κοιτάξετε τους πίνακες με τα ποσά που διέθεσε το κράτος για διαφήμιση, θα δείτε ότι εφημερίδες με κυκλοφορία λίγων μόλις εκατοντάδων φύλλων συγκέντρωσαν πολύ περισσότερες, πλουσιοπάροχα αμειβόμενες, κρατικές διαφημίσεις από την Ελευθεροτυπία, ή, φυσικά, από τις εφημερίδες της Αριστεράς.

Εγώ αυτά είχα να πω και περιμένω δικά σας σχόλια -δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε. Για πολλά μπορεί κανείς να κατηγορήσει την Ελευθεροτυπία, ιδίως κατά την τελευταία περίοδο. Όμως, ειδικά τώρα που όλες οι άλλες εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας υιοθετούν λίγο-πολύ ενιαία στάση στην ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση, ένα ενδεχόμενο κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας θα είναι κατά τη γνώμη μου πλήγμα στην πολυφωνία.

Κι ένα τελευταίο. Μπορεί να κάνει κάτι ο απλός αναγνώστης για να σώσει την Ελευθεροτυπία -πέρα, φυσικά, από το να την αγοράζει; Κάποιοι ίσως να είναι διατεθειμένοι, παρά τους δύσκολους καιρούς, να ενισχύσουν την εφημερίδα π.χ. με συνδρομές ή με άλλους τρόπους. Αν υπάρχει τέτοια πρωτοβουλία, δεν το ξέρω -ας μας ενημερώσει κάποιος στα σχόλια.

 

About these ads

80 Σχόλια to “Για την Ελευθεροτυπία, παρ’ όλ’ αυτά”

  1. Σπίθας είπε

    Παρομοίως έχω την ίδια μακρόχρονη σχέση με τον έντυπο τύπο.
    Είναι σωστό το σκεπτικό και ο τρόπος που παρουσιάζεις το ζήτημα ( είναι πολύ σοβαρό το θέμα, πράγματι..)
    Συμφωνώ με τις απόψεις σου, πλήρως, εν κατακλείδι. ( για να μην μακρηγορώ..)

  2. grsail είπε

    Ο Φ. Συρίγος είπε ” … η Ε δεν υπήρξε ποτέ ούτε μυστρί ούτε τάκνερ …” στο άρθρο του “Ψωμί, παιδεία, ελευθεροτυπία!” εδώ: tvxs.gr/node/75143
    Η φράση αυτή λέει από μόνη της πάρα πολλά …

  3. AnD είπε

    Εγώ πάλι δεν διαβάζω καμία εφημερίδα. Όχι γιατί δεν συμφωνώ με όσα γράφονται αλλά γιατί η διαπλοκή είναι φανερή σε όλες όσες έχουν πέσει κατά καιρούς στα χέρια μου.
    Φυσικά αυτή είναι η άποψή μου και μπορέι να κάνω λάθος αλλά ο καθένας επιλέγει ελεύθερα τον τρόπο ενημέρωσής του.

    Οπότε θέλω να ρωτήσω: Είναι αρκετό για να προκαλέσει τη συμπάθεια ή τον οίκτο μας ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα (γιατί νομίζω οτι ελάχιστα μπορούμε να κάνουμε σαν αναγνώστες) το οτι έστω η Ελευθεροτυπία είναι “η λιγότερο διαπλεκόμενη από τις μεγάλες εφημερίδες”;

    Μην ξεχνάμε πάντα οτι οι εφημερίδες πρώτες ανέλαβαν το ρόλο των επιχειρήσεων και σαν τέτοιες πρέπει να φέρονται. Από την είσπραξη των διαφημίσεων και των συνδρομών ως την πληρωμή των υπαλλήλων και τη διατήρηση της πελατείας τους.

    Μιλάμε για μικρή Ελλάδα ή μου φαίνεται;

  4. munich είπε

    είμαι κι εγώ αλλά κι όλη η οικογένειά μου εφημεριδοπρεζάκια και μάλιστα αγοράζουμε πέραν τις μια εφημερίδας καθώς έχουμε και διαφορετικά γούστα. το συνήθειο-εξάρτηση δεν σταματάει ούτε σε περιόδους ισχνών αγελάδων παρόλο που υπήρξαν σκέψεις , κάποτε έκοψα το τσιγάρο την εφημερίδα όμως εκεί.
    Τελευταία την Ελευθεροτυπία τη διάβαζα μόνο διαδυκτιακά , στα πεταχτά και χωρίς τύψεις. Οι επιλογές της ας πούμε δε μου ταιριάζουν. κάποια ανάρμοστα σχόλια στις στήλες παρασκήνια αρχικά, και αποκορύφωμα η κατάργηση του Ιού που και τελικά με ώθησε να πάψω να την αγοράζω. Δεν υπήρχε πλέον λόγος από την πλευρά μου.
    Κρίμα βέβαια να κλέισει το έντυπο αλλά και όλο αυτό το “σώσε τον έναν , σώσε τον άλλο” που από κακοδιαχείρηση πνίγεται δεν είναι και λύση. Επίσης το ότι δεν λάμβανε αρκετή κρατική διαφήμιση ως επιχείρημα δε λέει κατι. Θα θέλαμε μια ακόμα κρατικοδίαιτη εφημερίδα?

  5. Ηλεφούφουτος είπε

    Από την εφηβεία είχα κι εγώ μια σχέση πάθους με τον Τύπο. Η δοκιμασία που δεν άντεξε ήταν η τελευταία που περιγράφει ο Νικοκύρης, αυτή με τα σελοφάν, όταν με άλλα λόγια οι εφημερίδες έπαψαν να έχουν ταυτότητα πολύ πιο διακριτή η μία σε σχέση με την άλλη. Παρ’ όλα αυτά συντάσσομαι πλήρως με το κείμενο του άρθρου. Πολύ καλά το θέτεις το ζήτημα, Νικοκύρη.

    Ιδιαίτερα θέλω να εξάρω την παράγραφο:

    “Και πρέπει να πούμε ότι το παιχνίδι δεν παίζεται με ίσους όρους. Άλλες εφημερίδες έχουν στήριξη από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ άλλες ενισχύονται σκανδαλωδώς από το κράτος. Αν κοιτάξετε τους πίνακες με τα ποσά που διέθεσε το κράτος για διαφήμιση, θα δείτε ότι εφημερίδες με κυκλοφορία λίγων μόλις εκατοντάδων φύλλων συγκέντρωσαν πολύ περισσότερες, πλουσιοπάροχα αμειβόμενες, κρατικές διαφημίσεις από την Ελευθεροτυπία, ή, φυσικά, από τις εφημερίδες της Αριστεράς.”
    και
    “τώρα που όλες οι άλλες εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας υιοθετούν λίγο-πολύ ενιαία στάση στην ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση, ένα ενδεχόμενο κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας θα είναι κατά τη γνώμη μου πλήγμα στην πολυφωνία.”

  6. Εγώ πάλι θέλω να εξάρω τη φράση «μετατράπηκαν σε κάτι υπερφυσικά γεμιστά τέρατα». :D :D
    Παρότι θυμάμαι κι εγώ σε πολύ τρυφερή ηλικία να διαβάζω την Ελευθεροτυπία ανοιγμένη στο πάτωμα (μεγάλου μεγέθους ακόμα -η εφημερίδα εννοώ, όχι το πάτωμα), δεν θα έλεγα ότι μου λείπει ιδιαίτερα τώρα που δεν την πολυδιαβάζω. Το Σάββατο (αν και από τη Βιβλιοθήκη μόνο μια σελίδα πια μου φαίνεται ενδιαφέρουσα, η στήλη της Λαϊνά/Ποδηλάτη εννοώ) και την Κυριακή παραμένει εθιστική βέβαια. Από την άλλη, σε σχέση με τις υπόλοιπες μέινστριμ καθημερινές φυλλάδες που κυκλοφορούν είναι αλήθεια ότι είναι η μόνη διαφορετική φωνή, παρά τις προσπάθειες του Ξυδάκη στην Καθημερινή.

  7. Σχολιαστής είπε

    Και εγώ έχω αντίστοιχη σχέση με την εφημερίδα και πολλές φορές “αγωνίστηκα” για να εξασφαλίσω την καθημερινή ανάγνωση, σαν το ναρκομανή που παλεύει για τη δόση του.

    Θυμάμαι πριν από χρόνια, σε ένα χωριό, που δούλευα, υπήρχε μόνο ένα πρακτορείο-ψιλικατζίδικο που είχε εφημερίδες και το οποίο έκλεινε για μεσημέρι 2-5. ‘Ομως εγώ με κάποιους άλλους που σχολούσαμε στις 3, παιρνούσαμε από κει και δεν βρίσκαμε εφημερίδα. Πήγαμε και βρήκαμε τον ιδιοκτήτη και του είπαμε ότι δεν είχε το δικαίωμα να κλείνει εφ’ όσον ήταν ο μοναδικός εφημεριδοπώλης και ότι όφειλε να επιτρέψει να υπάρχουν εφημερίδες κι αλλού και μετά από αυτό μας περίμενε μέχρις τις 3 και έκλεινε μετά.

    Άλλη περίπτωση πάλι ήταν σε ένα νησί, που περιμέναμε από την πάλαι ποτέ κρατική Ολυμπιακή να φέρει τις εφημερίδες με την πρωινή πτήση. Τους καλοκαιρινούς μήνες που ερχόταν γεμάτο το αεροπλάνο, οι εφημερίδες μέναν απέξω. Βρήκα πάλι κάποιους άλλους και κάναμε διαμαρτυρίες και έγγραφα, ήταν κι ένας δικηγόρος που βρήκε σχετικές διατάξεις του συντάγματος και άλλης νομοθεσίας, και, μετά από σχετική αλληλογραφία, βελτιώθηκε προσωρινά η κατάσταση, αλλά μετά από λίγο καιρό ξανά τα ίδια.

    Σχετικά με την “Ελευθεροτυπία”, για να είμαι ειλικρινής, δεν λυπάμαι για το κλείσιμό της. Τα τελευταία χρόνια η ροπή της προς τον λαϊκισμό και τα πιασάρικά θέματα ήταν, κατά τη γνώμη μου, προφανής. Το μόνο που θα “στερηθώ” είναι κάποιοι “θορυβώδεις” πρωτοσέλιδοι τίτλοι.

  8. να πω και γω το στόρυ μου, παραδόξως δεν είμαι καθόλου εφημεριδοφάγος, είμαι πανευτυχής που τώρα πια βρίσκω στο ίντερνετ όσα θέλω… Η πρώτη φορά όμως που διάβασα τα γράμματα της αλφαβήτας ήταν στα τρία μου, που με άκουσαν οι γονείς να μονολογώ: “το, βήηημα.” και, ξεφυλλίζοντάς το, λίγα λεπτά αργότερα, να λέω με απορία: “Κο-ϊ-νω-νι-κά”. Έτσι έμαθα ότι το -οι- διαβάζεται -ι- όταν δεν έχει τελίτσες από πάνω στο ι. Όμως δεν τις χώνεψα ποτέ, καμιά τους (οι γονείς έπαιρναν πολλές), γιατί δεν μου άρεσε ο θόρυβος που έκαναν, ούτε η μυρωδιά που έπιανε ο χώρος όπου αυτές συσσωρεύονταν, άσε που με σύγχυζε το μέγεθός τους… Αντικειμενικότατα τα κριτήριά μου.

    Κατόπιν, από τη μέρα κι έπειτα που βρέθηκα να υποστηρίζω εθελοντικά μια παρέα οικολόγων (την σημερινή ΑΝΙΜΑ) που ασχολούνταν με την άγρια πανίδα, με μεγάλη μου χαρά τους κουβάλαγα τις εφημερίδες του σπιτιού και τις έσκιζα σε λουρίδες για να χρησιμοποιηθούν ως στρώμα μέσα στα κουτιά / κλουβιά όπου φιλοξενούνταν τραυματισμένα άγρια ζώα . Αυτή είναι η πεζή σχέση μου με το είδος, χρήσιμη πάντως κι αυτή.

  9. atheofobos είπε

    Όντας και εγώ αναγνώστης της, από το πρώτο φύλλο της μέχρι σήμερα, και παιδιόθεν εφημεριδοφάγος, θα αισθανθώ μετά από τόσα χρόνια αν κλείσει το ίδιο που αισθάνεσαι όταν χάνεις κάποιο φίλο με τον οποίο έκανες τόσα χρόνια παρέα.
    Σε πολλά συμφωνούσα με τα γραφόμενα από τους συντάκτες της αλλά και σε πολλά διαφωνούσα ενώ σε άλλα εύρισκα μια άποψη που δεν την είχα σκεφτεί κατ΄αυτό τον τρόπο.
    Ενοχλητικός ήταν συχνά ο αριστερίστικος λαϊκισμός της Ε σε ρεπορτάζ για γεγονότα και στο ποστ μου ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ με τον τότε διευθυντή σύνταξης της Γιώργο Παπαδόπουλο-Τετράδη ,τον γνωστό Καιρό της Ε, μπορεί να διαβάσει κανείς τους λόγους.

  10. Lefteris_Sfak είπε

    Παλιότερα, απολάμβανα πολύ την ανάγνωση εφημερίδων. Δεν ήθελα να έχω πολλές. Ήθελα μία και να την ξεκοκαλίσω. Για αυτό πάντοτε μου ήταν πιο ευχάριστη η ανάγνωση εφημερίδων τις καθημερινές, όπου η ύλη είναι πεπερασμένη και άρα περατή. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια λόγω έλλειψης χρόνου, διάβαζα κυρίως κυριακάτικες. Η πληθώρα ύλης τους από τη μία με προσέλκυε, από την άλλη μου προκαλούσε άγχος, ταμαχιά, να προλάβω να τα διαβάσω όλα, και να αναπληρώσω τη χαμένη χαρά της ανάγνωσης μιας ολόκληρης εβδομάδας. Μόνο που ανακάλυψα ότι έτσι δεν το απολάμβανα πια και τόσο, και σιγά σιγά τα φύλλα λιγόστευαν και πλέον δεν μπαίνουν στο σπίτι πάνω από 15-20 κυριακάτικες το χρόνο. Ταυτόχρονα στρεφόμουν όλο και περισσότερο στο ιντερνετικό περιεχόμενο· έπαιξε και αυτό το ρόλο του.

    Στο θέμα της Ελευθεροτυπίας. Είναι η εφημερίδα που διαβάζω συνήθως. Η επιχειρηματολογία του άρθρου με βρίσκει μόνο εν μέρει σύμφωνο, το δια ταύτα απολύτως. Είναι ίσως δύσκολο να εξηγήσουμε για ποιο λόγο θα μας λείψει -σε μία εποχή ακραίας διαπλοκής του τύπου- μία εφημερίδα που απλώς είναι λιγότερο αμαρτωλή από τις άλλες. Αλλά για κάποιο λόγο είμαι βέβαιος ότι θα μας λείψει. Άραγε πρέπει να το πάθουμε, για να φανταστούμε το ενδεχόμενο;

    Θέσεις υπέρ ριζικών εξελίξεων (“όλοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους οπότε ας καούν όλοι να καθαρίσει ο τόπος”) παραβλέπουν συχνά το ανθρώπινο. Κανείς δεν είναι τέλειος, και οι εφημερίδες δεν εξαιρούνται. Αλλά και οι ατελείς μας λείπουν, όταν φεύγουν από κοντά μας.

  11. Χαράλαμπος είπε

    Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι το κλείσιμο μιας τόσο ιστορικής εφημερίδας αποτελεί ένα πλήγμα για την πολυφωνία. Μάλιστα και στη Γαλλία τις τελευταίες ημέρες γίνεται μεγάλη για κουβέντα για την ελευθεροτυπία (με μικρό ε), μετά τη βομβιστική επίθεση στα γραφεία της σατυρικής Charlie Hebdo λόγω των σκίτσων του Μωάμεθ και την προβοκατόρικη αλλαγή του τίτλου της σε Charia Hebdo

  12. Α.Γ. είπε

    Αγαπητοί φίλοι, συγκινητικό το ενδιαφέρον σας ως αναγνωστών αλλά παραμένει στον κόσμο των ιδεών.
    Στον υλικό κόσμο, όμως, η εφημερίδα αυτή είναι μια επιχείρηση όπως όλες οι άλλες. Λιγότερο διαπεπλεγμένη, βέβαια, αλλά με τα δικά της προβλήματα. Που τώρα πια, λόγω κακοδιαχείρησης (η οποία ξεκινάει από την προηγούμενη γενιά ιδιοκτητών) έχουν γίνει και προβλήματα των εργαζομένων. Φυσικά, για το πιθανό κλείσιμο της «Ε» δεν ευθύνονται τόσο οι υπέρογκοι μισθοί ορισμένων στελεχών (μερικά απ’ τα οποία εισπράττουν και τη σύνταξή τους), ούτε η πρόσληψη ορισμένων «φαντασμάτων», τα οποία υπάρχουν μόνο στο μισθολόγιο και δεν εμφανίζονται ποτέ στον υποτιθέμενο τόπο εργασίας τους. Ευθύνεται, κυρίως, το συστηματικό ξεζούμισμα της εφημερίδας, το οποίο έγινε μέσω της άντλησης κολοσσιαίων ποσών προς όφελος των μετόχων, κατά την πενταετία 2005-2010. Στοιχεία για τα λεφτά υπάρχουν!
    Επιπλέον, η εφημερίδα αυτή δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα (συρρίκνωση του αναγνωστικού κοινού, αύξηση του ειδικού βάρους του ίντερνετ και στην πληροφόρηση) και ως εκ τούτου μπορεί να θεωρηθεί ένας συμπαθής δεινόσαυρος: και αυτοί κυριαρχούσαν στη Γη επί μερικά εκατομμύρια χρόνια αλλά μετά εξαφανίστηκαν και μετατράπηκαν σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
    Οι εργαζόμενοι έχουμε ήδη αρχίσει δικαστικούς αγώνες. Τα λεφτά μας θα τα πάρουμε ακόμα και με μεγάλη καθυστέρηση. Μέχρι τότε κάντε μας μια χάρη: μην αγοράζετε την εφημερίδα. Όχι μόνο επιβραβεύετε έτσι την αυθαιρεσία της εκδότριας που μας έχει τόσους μήνες απλήρωτους αλλά και καλλιεργείτε αυταπάτες στον κόσμο ότι μια ανάκαμψη στο καθεστών των παλαιών-καλών ημερών είναι πιθανή.
    Ευχαριστώ.
    Ένας τακτικός πελάτης του ιστολογίου, αν και με νικνέιμ.

  13. Θρασύμαχος είπε

    Και τώρα τί θ’ απογίνουμε χωρίς τον Πολύβιο Μπελλέ;;;

  14. Στέλιος είπε

    @13: Χρίστο Στεργ. Μπελλέ δεν τον λένε;;
    Μαζί σου πάντως… Όλα τα άλλα αντέχονται, αν χάσουμε τον Μπελλέ θα φαρμακωθώ.

  15. betatzis είπε

    Ευγένιος Αρανίτσης

  16. tamistas είπε

    Πριν από κανα δυο χρόνια σταμάτησα να αγοράζω καθημερινά την Ελευθεροτυπία, αφού διαπίστωσα ότι μερικές φορές δεν την ξεδίπλωνα καν, δεν διάβαζα ούτε τον Καιρό. Είχα ήδη αρχίσει να ψάχνω για πληροφορίες και (κυρίως) για αναλύσεις στο διαδίκτυο. Έφτασα να παίρνω – αδιάλειπτα, πάντως – μόνο την Κυριακάτικη.

    Τη διάβαζα από το πρώτο φύλλο, την αγόραζε ο πατέρας μου. Η σχέση μας, για κάμποσα χρόνια, «επισημοποιήθηκε» – όταν έγινα ανταποκριτής της στην επαρχιακή πόλη που ζω μέχρι σήμερα. Η διακοπή αυτής της σχέσης ήταν αποτέλεσμα του οριστικού διαζυγίου που πήρα από τη δημοσιογραφία, προ 15ετίας περίπου. Δεν ξέρω αν αυτός θα ήταν ένας παραπάνω ή ένας λιγότερο λόγος για να πω ότι στεναχωριέμαι μ’ αυτές τις εξελίξεις. Νιώθω περίπου όπως όταν δεν μπήκε ο Συνασπισμός στη Βουλή κι εγώ δεν είχα ψηφίσει Συνασπισμό.

    Πάντως συνεχίζω μόνο με την Ελευθεροτυπία να αισθάνομαι άνετα. Πήρα μια Κυριακή φέτος το καλοκαίρι το Έθνος, για το βιβλίο που πρόσφερε, και δεν βρήκα τίποτα, σχεδόν, να διαβάσω. Δεν το πίστευα!

  17. sarant είπε

    12: Λογικά τα όσα λες, αλλά δεν απαντάς στο ερώτημα: αν λείψει η Ε. δεν θα είναι αρνητικό, ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία;

    16: Αντίθετα με σένα, εγώ σταμάτησα να χωνεύω (και να διαβάζω) την Κυριακάτικη Ε. παρόλο που είχε ωραία κομμάτια. Ίσως επειδή την κατέταξα κι αυτήν στα πλαστικά τέρατα. Όμως τι ωραίο αυτό το “Νιώθω περίπου όπως όταν δεν μπήκε ο Συνασπισμός στη Βουλή κι εγώ δεν είχα ψηφίσει Συνασπισμό”!

  18. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας είπε

    Συγκινητικώτατο τὸ ἄρθρο καὶ τὰ σχόλια. Μήπως νὰ παραπέμψετε καὶ σὲ ἄλλα ἐξ ἴσου συγκινητικὰ γιὰ αὐτοὺς τῶν ὁποίων ἡ «Ἐλευθεροτυπία» δολοφόνησε τὴν μνήμη δίδοντας βῆμα στὶς προκηρύξεις τῶν δολοφόνων τους ;

  19. sarant είπε

    Ας παραπέμψετε εσείς σε αυτά τα κείμενα που τα ξέρετε καλύτερα, εγώ έλειπα από την Ελλάδα (δεν υπήρχε και Διαδίκτυο τότε) και δεν τα έχω παρακολουθήσει. Αλλά ότι η δημοσίευση της προκήρυξης ισοδυναμεί με δολοφονία της μνήμης είναι δική σας εκτίμηση και είναι άτοπο να την παρουσιάζετε σαν να ήταν κοινώς παραδεκτή αλήθεια.

  20. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας είπε

    Καὶ ὁ Χριστόδουλος διάβαζε ἐπὶ δικτατορίας … Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι οἱ προκηρύξεις τῆς 17Ν ποτὲ δὲν θὰ δημοσιεύονταν στὴν «Ἑλευθεροτυπία» γιὰ τὴν φιλολογική ἢ τὴν ἀναλυτική τους ἀξία, Δημοσιεύθηκαν μόνον καὶ μόνον διότι ἦταν ὐπογεγραμμένες μὲ αἷμα.

  21. gpointofview είπε

    Επαιρνα την Ελευθεροτυπία από τότε που πρωτοβγήκε. Το 82 συμμετείχα σ’ ένα διαγωνισμό, με κουπόνια μόνο από την εφημερίδα, που αφορούσε τον νικητή και τον ηττημένο του τελικού του μουντιάλ στην Ισπανία. Μάζευα κουπόνια από γνωστούς και φίλους και πέτυχα τον μαγικό συνδυασμό Ιταλία-Δυτ. Γερμανία, τα φαβορί ήταν η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Γαλία, η Αγγλία και η Ισπανία λογω έδρας. Την επόμενη μέρα του τελικού η εφημερίδα δημοσίευσε τους περίπου 70 νικητές που είχαν προβλέψει σωστά και θα διεκδικούσαν το πλούσιο δώρο στην κλήρωση (αυτοκίνητο αν θυμάμαι καλά). Ο αριθμός των νικητών ήταν περίπου όσος υπολόγιζα με βάση τον δημοσιευμένο αριθμό συμμετοχών.
    Αλλά την μεθεπομένη-ώ του θαύματος-έρχισαν να δημοσιεύονται άλλοι χίλιοι νικητές, τακτοποιημένοι και σε αλφαβητική σειρά και όχι ανάκατα όπως οι 70 πρώτοι. Κάτι έσπασε μέσα μου, συνέχισα να παίρνω την εφημερίδα αλλά πλέον δεν πίστευα ότι έγραφε.
    Εδώ και δέκα χρόνια περίπου δεν αγοράζω πλέον αυτή την αηδία που ονομάζεται εφημερίδα και σκοπό έχει πότε να πουλάει πότε καφετιέρες πότε βιβλία και πότε ντιβιντι.
    Ούτε λυπάμαι που κλείνει (;) αντίθετα βλέπω ένα ωμό εκβιασμό για θαλασσοδάνειο προκειμένου (δήθεν) να μην χάσουν τη δουλειά τους οι εργαζόμενοι, λες και άμα το πάρει στους εργαζόμενους θα το δώσει, όπως και τα προηγούμενα που πήρε και ποτέ δεν αποπλήρωσε.

  22. Η φύση απεχθάνεται τα κενά. Εάν εξαφανιστεί η «Ε» θα βρεθεί κάποιο άλλο μέσο να πάρει τη θέση της.

  23. sarant είπε

    Αν σας ενοχλεί αφηρημένα το αίμα, τότε πολύ λίγα πράγματα θα διαβάζετε (στην Παλαιά Διαθήκη σκοτώνονται περισσότεροι). Όσο για τη δίκη προθέσεων, ας την αφήσουμε καλύτερα.

  24. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας είπε

    Ἐμ ἅμα ἔχετε τὴν «Ἐλευθεροτυπία» γιὰ Παλαιὰ Διαθήκη, ἔχετε σοβαρό πρόβλημα καὶ δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἐρεθίζω. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἐφημερίδες ἀναφορᾶς δὲν δημοσιεύουν αὐτούσιες προκηρύξεις δολοφόνων. Καὶ αὐτὸ ἰσχύει σε`ὂλο τὸν κόσμο πλὴν Ἑλλάδος.

  25. Για τις προκηρύξεις της 17Ν που ήταν βαμμένες με αίμα. Όντως. Τα Δελτία Τύπου των Τραπεζών και βιομηχανικών συγκροτημάτων με τι είναι βαμμένα; Με κέτσαπ;

  26. sarant είπε

    24: Αν απ’ όσα έγραψα στο 23 (“αν σας ενοχλεί αφηρημένα το αίμα”) συνάγετε ότι έχω την Ε. για ΠΔ, τότε ή έχετε πρόβλημα κατανόησης ή είστε κακόπιστος. Οπότε, ας το σταματήσουμε εδώ.

  27. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη είπε

    @24
    Επίσης τα βασιλικά διατάγματα παλιότερα ήταν υπογεγραμμένα με αίμα, όχι κόκκινο σαν της 17ης Νοέμβρη, αλλά με γαλάζιο…

  28. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας είπε

    Πάντα ὑποψιαζόμουν ὂτι κάτω ἀπὸ τὰ δάκρυα γιὰ τὴν ἀδικία καὶ τὴν ἐκμετάλλευση τῆς ἀνθρωπότητος ὑπάρχει τὸ μῖσος γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Καλὸ εἶναι, βέβαια, νὰ τὸ ξεσκεπάζουμε πότε, πότε ἔτσι γιὰ νὰ ξέρουμε ποῦ στέκουμε.

  29. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας είπε

    Ἀπὸ τὸν διάλογο αὐτό ἔμαθα αὐτὰ ποὺ ἤθελα νὰ μάθω. Εὐχαριστῶ πολύ τὸν οἰκοδεσπότη καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς συναναγνῶστες.

  30. Lefteris_Sfak είπε

    Ότι θα δω trolling σε πολυτονικό δεν το περίμενα.

  31. Ηλεφούφουτος είπε

    σχ. 12 “Επιπλέον, η εφημερίδα αυτή δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα (συρρίκνωση του αναγνωστικού κοινού, αύξηση του ειδικού βάρους του ίντερνετ και στην πληροφόρηση) και ως εκ τούτου μπορεί να θεωρηθεί ένας συμπαθής δεινόσαυρος…μετά εξαφανίστηκαν και μετατράπηκαν σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο:”

    έχει κάτι νεοφιλελέδικο αυτός ο παραλληλισμός ή μου φαίνεται;
    Λες και μιλάμε για την “Εστία”, και όχι για από τις μεγαλύτερες σε αναγνωστικό κοινό εφημερίδες, και μάλιστα αναγνωστικό κοινό το οποίο δεν θα κάλυπτε καμία από τις άλλες εφημερίδες.
    Δηλαδή τι έπρεπε να είχε κάνει για να προσαρμοστεί, το οποίο έκαναν οι άλλες εφημερίδες που δεν είναι δεινόσαυροι;

  32. Θρασύμαχος είπε

    ##18-20 & 24: Οι “αυτούσιες προκηρύξεις” είναι το λιγότερο. Άλλωστε, είτε μας αρέσει είτε όχι, διατηρούν αξία τεκμηρίου. Το πρόβλημα λοιπόν δεν ήταν εκείνες, αλλ’ η συχνότατη ενυπόγραφη αρθρογραφία των εγκλείστων συντακτών τους. Δικαίωμά της, φυσικά, της εφημερίδας, να φιλοξενεί ό,τι κρίνει σκόπιμο, και θα ήταν εξωφρενική κάθε σκέψη για κυρώσεις. Δικαίωμα, όμως, και του αναγνωστικού κοινού να ρυθμίζει τη δική του καταναλωτική συμπεριφορά με βάση τις εκλεκτικές ιδεολογικές συγγένειες του ενός ή του άλλου φύλλου.

  33. Α.Γ. είπε

    @ Ηλεφούφουτο (στο 31)

    Δεν ξέρω εάν έχει νεοφιλελέ, ίσως. Νομίζω πως όλες οι εφημερίδες δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα, γιαυτό και έχουν χάσει τις μισές πωλήσεις τους εδώ και πέντε χρόνια. Δεν ανοίχτηκαν περισσότερο (ή πιο έξυπνα) στο ίντερνετ. Επιπλέον, δίνοντας συνέχεια προσφορές, που αδυνατούσαν να καλύψουν το κενό πωλήσεων, βάθαιναν ακόμη περισσότερο το λάκο τους. Τέλος, δεν προσάρμοσαν τις τιμές τους (αντίθετα!) στις νέες στριμόκωλες καταστάσεις.
    Μόνο η Καθημερινή πουλάει (σχετικά) ακόμη, επειδή έχει τους (θεωρούμενος ως) opinion makers.
    Αυτά.

  34. π2 είπε

    20: Τι (παλαιοδιαθηκικές) μπούρδες Θεέ μου!

    Επί της ουσίας. Στενοχωριέμαι λίγο για το κλείσιμο της εφημερίδας, όπως κι αν είχε καταντήσει, αλλά θα ακολουθήσω το παράδειγμα του Νικοκύρη, επαναλαμβάνοντας αυτά που έλεγα στην άλλη συζήτηση.

  35. Η ειρωνία είναι ότι η Ελευθεροτυπία είναι από τις πρώτες εφημερίδες που με το ένθετο Info στην Κυριακάτικη είχε ασχοληθέι με το ίντερνετ και τις νέες τεχνολογίες. Προσωπικά είχα μάθει αρκετά πράγματα τότε που ήμουν φοιτητής και πρωτοψαχνόμασταν στο δίκτυο της σχολής από το Info.Δυστυχώς το σταμάτησε και κα΄ποιο δισέλιδο που προσπάθησε να βάλει δεν (λίγο πριν σταματήσω να την αγοράζω όταν σταμάτησε ο ιός ) τίποτα παραπάνω από διαφημήσεις και δελτία τύπου χωρίς το “ψάξιμο” των συνταχτών του info το 1994.

    Εγώσταμάτησα να την αγοράζω αφού ανακάλυψα ότι διάβαζα μόνο τον Ιό που καρτούσε το πνέυμα των άρθρων της εφημερίδας που ήξερα και δεν υπήρχε λόγος να την αγοράζω όταν σταμάτησε. Διάβαζα την Ελευθεροτυπία για την τεκμηρίωση των άρθρων της, το διαχωρισμό της είδησης από το σχόλιο και το ότι τα άρθρα ήταν τροφή για σκέψη που σε βοηθούσαν να διαμορφώσεις την άποψή σου ακόμα και αν ήταν αντίθετη με την άποψη του συντάχτη.

    Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η τάση ήταν προς τον λαικισμό, την έλειψη τεκμηρίωσης και τους εύκολους αφορισμούς. Είχα δώσει παλίοτερα ένα παράδειγμα https://sarantakos.wordpress.com/2010/11/09/ios/#comment-49102 .
    Αφού δεν άλλαξαν οι συντάχτες προφανώς ήταν η γραμμή του ιδιοκτήτη πιστέυοντας ότι είναι σωστή επιχειριματική κίνηση ίσως δεν ήθελε αναγνώστες σαν κι εμένα.

  36. @12
    Λες να μην ενισχύουμε την “Ε” διά της αγοράς της.
    Μαθαίνουμε ότι μια τράπεζα κατάσχει (σωστό είναι αυτό τώρα;;;) τις καθημερινές εισπράξεις από την πώληση των φύλλων, στην πηγή τους, ξερωγώ στο πρακτορείο ΑΡΓΟΣ, αν θυμάμαι καλά.
    Αν πέσει κι άλλο η κυκλοφορία, θα μειωθεί κι άλλο η διαφήμιση, έτσι δεν είναι;;;
    Αλλους πόρους έχει η εφημερίδα;;; (δεν μιλάμε για δάνεια)
    Συνεπώς, δεν θα πληρωθείτε στον αιώνα τον άπαντα, και χωρίς διαφήμιση θα κλείσει μια ώρα αρχίτερα.
    Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τι έχεις στο μυαλό σου, μετά από αυτό;;;

    ΥΓ:
    Διάβασα ότι την προηγούμενη Κυριακή, και μάλιστα χωρίς δώρα DVD κ,λπ,
    στην τιμή των 2 ευρώ,
    πούλησε 20.000 παραπάνω φύλλα και ξανανέβηκε στο ψυχολογικό όριο των 100.000,
    που είναι υπολογίσιμος αριθμός για τους διαφημιστές και για αυτούς που μετράνε αναγνωσιμότητα (και βρίσκανε την “Ε” πάντα πρώτη).

    Δεν ξέρω, εγώ δεν θέλω να κλείσει. Κι ας ευθυγραμμίζεται με τη “Σπίθα”, κι ας προωθεί απόψεις που δεν μου αρέσουν. Στην “Ε” μπορούσε από εξαποανέκαθεν να απευθυνθεί ο καθένας που ήθελε να αναδείξει κάποιο θέμα που τα άλλα μίντια θα έθαβαν. Στην “Ε” μαθαίνουμε ειδήσεις που πολλές φορές δεν υπάρχουν αλλού, και διαβάζουμε αναλύσεις και γνώμες που προκαλούν έκπληξη. Και στο ΕΨΙΛΟΝ, ασφαλώς, να μην το ξεχνάμε.

    @22, Σκύλος ΒΚ
    Τι περνάει από το μυαλό σου;;; Πως θα μπορούσε να αναπληρωθεί το κενό;;;

  37. mindkaiser είπε

    @20

    Κάποια στιγμή πρέπει να καταγράψεις το ανέκδοτο με το χελωνάκι και το βραχάκι Νίκο, γιάτι πραγματικά αποκτά μυθική διάσταση στο συγκεκριμένο ιστολόγιο.

    Στο προκείμενο τώρα, η Ελευθεροτυπία υπήρξε πάντοτε μια εφημερίδα απόψεων και όχι άναρθρων κραυγών. Διαφωνούσα σε πολλές περιπτώσεις με την επιχειρηματολογία αρκετών συντακτών της, αλλά σίγουρα αποτελεί πλήγμα στην πολυφωνία το κλείσιμό της. Ας ελπίσουμε να επιβεβαιωθεί ο Σκύλος για την απέχθεια που δείχνει η φύση στα κενά.

  38. Ψωροφωτοτυπάκιας είπε

    Άμα κλείσει η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, θα ‘θελα να ‘ξερα ποια εφημερίδα θα αγοράζουμε, όλοι όσοι έχουμε την άκακη συνήθεια να τρώμε τουλάχιστον μια ώρα καθημερινά για να διαβάσουμε τις ειδήσεις στο τυπωμένο χαρτί. Γιατί, κακά τα ψέματα, η οθόνη δεν είναι του γούστου μας. (Εξαιρείται μόνο το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου!)
    Λοιπόν, και τότε να σας δω τι θα διαβάζετε!
    Την Καθημερινή; Με τα μισάνθρωπα άρθρα κάποιων αραχνιασμένων;
    Τα Νέα; Με τις εξυπνακίστικες κακίες δημοσιογράφων της πεντάρας; (Το Βήμα έχει καλή ύλη, αλλά κυκλοφορεί μόνο την Κυριακή σε μέγεθος βαλίτσας! Και έχει και τον Πρετεντέρη.)
    Να αγοράζουμε την Αυγή; Μα αυτή η εφημερίδα ζει στον κόσμο της! (Σ’ ένα κόσμο γύρω απ΄την πλατεία Κουμουνδούρου.)
    Μήπως το Έθνος; Ποτέ αυτή η εφημερίδα δεν είχε τίποτα!
    Για το Ριζοσπάστη δεν το συζητάμε! Τις περάσαμε τις παιδικές αρρώστιες!
    Δεν το συζητάμε για τις ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΕΞΙΕΣ εφημερίδες! Απαπαπαπα!
    Μήπως να αρχίσουμε να διαβάζουμε καμιά Εσπρέσο μπας κι ανεβάσουμε λίγο τη λίμπιντό μας; Άσε, αυτή δεν ανεβαίνει με τίποτα!
    Πέρα από αστεία πάντως, οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι (όσοι κι αν είναι αυτοί στην Ε. και αλλού) δέχονται το ένα πλήγμα μετά το άλλο. Στο κάτω κάτω άνθρωποι είναι κι αυτοί και θέλουν να ζήσουν. Θα μας κάνουν όλους υπάλληλους-υπάκουους γραφιάδες τους στο τέλος.

  39. gryphon είπε

    Δέν θα λυπηθω καθόλου εαν κλεισει η Ελευθεροτυπία και δεν το λεω αυτό λογω ιδεολογικης αντίθεσης με τήν πολιτικη γραμμη της.
    Το λεω γιατι και η συγκεκριμενη εφημεριδα (ειδικα μεχρι τον θανατο του Τεγοπουλου) μαζι με τίς εφημερίδες του ΔΟΛ και του Μπόμπολα υπηρξαν οι πυλωνες του κρατους της Μεταπολίτευσης και οι ιδιοκτητες τους ατομα με αναμφισβητητη δυναμη και επιρροη στό παρασκηνιο.
    Μπορει όλοι σήμερα να βριζουν τούς πολιτικούς αλλα δικη μου πεποιθηση είναι πως το απολυτο μπαχαλο που ειναι η σημερινη Ελλαδα είναι σε πολυ μεγαλο βαθμό εργο των μεγαλοεκδοτων.Τά ιδια τα κομματα εξουσίας και οι πολιτικοι που κυβερνουν τα τελευταια 25-30 χρονια που θυμαμαι και που εφεραν την Ελλαδα σε αυτό τό σημειο δεν θα μπορουσαν να πεισουν τόν κόσμο χωρίς αυτές τίς εφημερίδες.
    Τήν πολιτική γραμμη και διαχρονικη τακτικη της συγκεκριμένης εφημερίδας τήν είχε περιγραψει ενας παιδικός μου φιλος οπαδός του ΚΚΕ μια φορα που συζητουσαμε.
    “Η Ελευθεροτυπία κανει αντιπολιτευση και κριτικη στην εκαστοτε κυβερνηση μεχρι τον τελευταίο μηνα πριν τίς εκλογες οπου (εντεχνα βεβαια) λεει στον κοσμο οτι ειπαμε ειπαμε αλλα ψηφιστε τωρα Πασοκ για να μην βγει η Δεξια”.Τό συνοψισε τελεια νομίζω.

  40. Α.Γ. είπε

    Είναι αληθές ότι το σύνολο των πωλήσεων της «Ε» το κατακρατούσε μια τράπεζα απευθείας από το πρακτορείο (του οποίου είναι συνιδιοκτήτρια και η ιδιοκτήτρια της εφημερίδας – άραγε συναίνεσε σε αυτό ή απλά ήταν αλλού;) έναντι των χρεών της εφημερίδας, τη στιγμή που όπως η ίδια η τράπεζα παραδέχθηκε, αρκούσε να κατακρατά και το μισό. Και, βέβαια, έχει πέσει κατά πολύ η διαφήμιση, καθώς ένα μεγάλο μέρος της έχει εκτραπεί στο ίντερνετ κι ένα άλλο έχει απλώς καταργηθεί.
    Δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια έχει αντληθεί ένα τεράστιο ποσό προς όφελος των μετόχων (δεν το γράφω, μην σπάσουν τίποτε οθόνες), είναι προφανές ότι οι μέτοχοι είναι για τα καλά κερδισμένοι και ίσως θα έπρεπε να βάλουν το χέρι στην τσέπη, αν δεν θέλουν να τους ψοφήσει η κότα με τα χρυσά αυγά.
    Οπότε; Οπότε απεργία, για να πειστούν πως δεν βρίσκονται εκεί μόνο για να εισπράτουν αλλά και για να πληρώνουν. Οι συνάδελφοι δεν σκοπεύουν να μιμηθούν το γάιδαρο του Χότζα, που μόλις έμαθε να δουλεύει χωρίς να τρώει, πήγε και ψόφησε.
    Τα ιδεολογήματα για το λειτούργημα, την πληροφόρηση κοκ είναι άχρηστα όταν ξέρεις πως ο άλλος έχει μερικά εκατομμύρια στην άκρη κι εσύ δεν έχεις να πληρώσεις το νοίκι.
    Όσο για το τι θα μπορούσε να κάνει κάποια εφημερίδα για να προσαρμοστεί στους καιρούς της, δεν είμαι ο Ρούπερτ Μέρντοχ, ούτε ο Στιβ Τζόμπς, αλλά σίγουρα θα μπορούσε να προσελκύσει περισσότερη διαφήμιση, αξιοποιώντας πιο πολύ το διεθνές και τοπικό φωτορεπορτάζ και τον σχολιασμό του. Μια ιδέα είναι κι αυτή…

  41. VasWho είπε

    Ελευθεροτυπία και ξερό ψωμί!!!
    Αν κλείσει, θα πρέπει να κυκλοφορήσει μια καινούργια αντίστοιχη (κι αν γίνεται καλύτερη), γιατί το κενό που θ’ αφήσει θάναι τεράστιο.
    Αφήστε που έχει και εξαιρετικά αθλητικά!

  42. VasWho είπε

    Για να μην παρεξηγηθώ, το προηγούμενο σχόλιο καθόλου δεν σημαίνει πως συμφωνώ με την πολιτική της γραμμή και τον διαχρονικό πολιτικό της ρόλο.
    Απλώς είναι το πιο πολυφωνικό έντυπο μεγάλης κυκλοφορίας και αρκετά φιλόξενο στην πολυποίκιλη αριστερά. (Ίσως λιγότερο φιλόξενη στις απόψεις του ΚΚΕ).

  43. kapitalistiko gourouni είπε

    Δεν νομίζω να μιλάς σοβαρά.

    “Είναι άχρηστα όταν ξέρεις πως ο άλλος έχει μερικά εκατομμύρια στην άκρη κι εσύ δεν έχεις να πληρώσεις το νοίκι”

    Μπορεί να έχει και να μη έχει, αν έχει είναι μαγκιά του και δε σου δίνει λογαριασμό, αλλά δεν τα έχει για να τα δώσει σε σένα. Με τις απεργίες, χάρη του κάνεις. Έτσι το ψόφιο άλογο τού κοστίζει λιγότερο και θα το εκτελέσει μια ώρα αρχύτερα. Τέτοιες αντιλήψεις τις έχω δυστυχώς συναντήσει παντού.

  44. Θανάσης είπε

    Σ΄ ένα διαδικτυακό ζάπινγκ που έκανα, διάβασα ότι ο πρόεδρος Καρατζαφέρης απεχώρησε οργισμένος από το Προεδρικό Μέγαρο εξαιτίας της κατάσταση που πάει να δημιουργηθεί. Ζήτησε δε να αναλάβει οπωσδήποτε πρωθυπουργός ο κ. Λ. Παπαδήμος. (Γιατί, τον ξέρει κι από χτες;)
    Εγώ έχω μια καλή ιδέα για τη σύνθεση της κυβέρνησης σωτηρίας (του συστήματος) και πιστεύω πως ο πρόεδρος θα μείνει ευχαριστήμένος, γιατί τον έχω βάλει κι αυτόν μέσα.
    Έχουμε και λέμε:
    Πρωθυπουργός: Λ. Παπαδήμος (τι άλλο)
    Υπουργός Άμυνας: Γ. Καρατζαφέρης (είναι μια ευκαιρία να χάσουμε και την υπόλοιπη Κύπρο)
    Υπουργός Παιδείας: Άδ. Γεωργιάδης (Θα μας βρει και βιβλία για τα σχολεία)
    Υπουργός Μετανάστευσης: Αθ. Πλεύρης (αγαπάει πολύ τους μετανάστες!)
    Υπουργός Πολιτισμού: Ηλ. Ψινάκης
    Υπουργός Τύπου: Ευ. Αντώναρος (γιατί δεν τον χαρήκαμε πολύ καιρό στην τελευταία κυβέρνηση Καραμανλή)
    Υπουργός Περιβάλλοντος: Γ. Παπακωνσταντίνου (για να συνεχίσει το έργο του και να σωθεί το περιβάλλον της Ελλάδας)
    Υπουργός Λαμογιάς: Άκ. Τσοχατζόπουλος Αναπληρωτής:Γ. Βουλγαράκης (εδώ υπάρχουν πολλοί κατάλληλοι)
    Στα υπόλοιπα υπουργεία μπορεί να μπει όποιος να ‘ναι.
    Όπως βλέπετε δεν έβαλα πουθενά την Φώφη Γεννηματα.

  45. sarant είπε

    Καλή πρόταση, αλλά νομίζω ότι ο Άδωνης έχει δηλώσει ότι θέλει να αναλάβει πρώτα το Δημοσίας Τάξεως και μετά το Παιδείας.

  46. 43γ Μαγκιά του ίσως, αλλά ο Α.Γ. σου λέει, αν κατάλαβα σωστά, ότι αυτά τα εκατομμύρια ο μάγκας ή η μάγκισσα (α) τα κέρδισε από την εφημερίδα και (β) τα τράβηξε από την εφημερίδα, ώστε σήμερα η εφημερίδα να μην έχει λεφτά.

  47. sarant είπε

    Το σημείο στο οποίο δεν βρίσκω πειστική την απάντηση του Α.Γ. είναι ότι “η φύση αντιπαθεί το κενό”, άρα κάποια άλλη εφημερίδα θα εμφανιστεί που θα καλύψει το κενό. Ασφαλώς αυτό δεν θα γίνει αμέσως (εκτός αν ο ΑΓ ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε) και ίσως να μη γίνει τόσο καλά.

  48. kapitalistiko gourouni είπε

    Σε κάτι ισολογισμούς της Τεγόπουλου που διαβάζω, το μετοχικό κεφάλαιο είναι κάπου 14εκ. Η Ελευθεροτυπία ίσως να είναι το 1/3 από αυτό. Να ένα λαμπρό πεδίο δόξης οι εργαζόμενοι να γίνουν αυτοδιαχειριζόμενοι καπιταλιστές. Να αγοράσουν την εφημερίδα και να τη εκδίδουν μόνοι τους. Σε κάθε εργαζόμενο θα κοστίσει μόλις 6000 Ευρώ, τα μισά από το μέσο ετήσιο εισόδημα. Έτσι θα πάψουν και οι ψευτοπαλικαρισμοί, και θα ξαναγίνει η εφημερίδα των χιλίων εκδοτών. Ίσως και να σφάλω, αλλά δεν το νομίζω.

  49. 47 Μα, Νίκο, αν δεν κάνω λάθος αυτό το είπε ο δικός μας Σκύλος…

  50. sarant είπε

    Ναι, δίκιο έχεις, λάθος έκανα, αυτό το είπε ο Σκύλος.

  51. Ηλεφούφουτος είπε

    Αν είναι να περιμένουμε απ τη φύση, ζήσε Μάη μου!
    Γιατί δεν αναπληρώνει το κενό της Αριστεράς εδώ και δεκαετίες;

  52. Α, όσο για το ρητό ούτε μένα μ’ αρέσει.
    (Άσε που θυμάμαι μόνο περιπτώσεις όπου εφαρμόστηκε άσκημα.)

  53. eran είπε

    Εκπληκτικό το πόσο αυστηρά κρίνουμε τους πάντες, όταν βέβαια μας δίνεται η δυνατότητα. Μήπως να μην έχουμε τόσο σηκωμένο το φρύδι, ειδικά τη στιγμή που τόσες βεβαιότητες εξαερώνονται;

  54. Stazybο Hοrn είπε

    Στα χρόνια της αθωότητας που διαβάζαμε Ελευθεροτυπία, οι επιλογές μας ήταν μετρημένες στα δάχτυλα, και η ενημέρωσή μας μηδαμινή. Ούτε να διανοηθούμε μπορούσαμε ότι ο εκδότης είναι κι εργολάβος, ή μέτοχος σ’ εκδοτικούς οίκους, ή ότι έχει μπίζνες με το δημόσιο· δεν μας περνούσε απ’ το νου, ότι και τότε τα εσωτερικά κι εξωτερικά ήταν κατά κανόνα κοπιπαστή δελτίων τύπου και 3-4 πρακτορείων. Ελάχιστα διακρίναμε υστεροβουλία, σκοπιμότητα, ή υπαγόρευση σε αρθρογραφία και κριτικές. Μετά μας κατέκλυσε η πληροφορία και πονηρευτήκαμε…

    Πάντως, το μοιρολόγημα για την Ελευθεροτυπία, στο τουίτερ για παράδειγμα -δεν ξέρω τι γίνεται στο φέισμπουκ, κατά κύριο λόγο έχει αναφορές στις λάιφ στάιλ /ποικίλης ύλης στήλες και ανθρώπους της: τον Αρκά, το Ρουμελιώτη, τον Καιρό, κ.ο.κ. Ούτε καν για τον Βότση, δεν είδα κουβέντα.

    Κακά τα ψέματα, η εφημερίδα ανήκει στην εποχή της βραδύτητας, ακόμα-ακόμα του αεροπλάνου να τις φέρνει στην επαρχία απόγευμα, της ουράς έξω απ’ το πρακτορείο τύπου να σκίσει τα δέματα, να την αγοράσουμε. Ή πιο πίσω ακόμα του Ρεξ και των Νέων απ’ το περίπτερο για τον πατέρα.

  55. ΣΑΘ είπε

    @ Sarant

    O ρηξικέλευθος [μα και εντόνως αμφιλεγόμενος] “Ιός”, υπήρξε πράγματι κάτι το εντελώς ξεχωριστό για τον ελληνικό τύπο.

    Εκτός από κείμενα αξιώσεων που τιμούν την ελληνική δημοσιογραφία, έδωσε και πλείστα όσα [κυριολεκτικά] ιώδη, εμπαθή, μισαλλόδοξα και σαφώς μεροληπτικά κείμενα τα οποία (ενώ υποτίθεται ότι φιλοδοξούσαν να υπηρετήσουν την “ιστορική αλήθεια”), απείχαν ελάχιστα από ανοιχτή αριστερή [κομμουνιστική] και -βεβαίως- αντιδεξιά π ρ ο π α γ ά ν δ α.
    Τα κείμενα αυτά έχουν -ως επί το πλείστον- σχέση με την τραγική και ολέθρια σύγκρουση [κομμουνιστικής] Αριστεράς και Δεξιάς (Εμφύλιος κ.τ.λ.).

    Πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, το μείζον μείον τού “Ιού” υπήρξε η σχεδόν απόλυτη άρνησή του να φιλοξενήσει τον αντίλογο τής άλλης πλευράς στις ‘εξ αποκαλύψεως’ “αλήθειες” του, που μετά τόσου πάθους και μένους προέβαλλε.-

  56. Ναι, εγώ το ‘πα. Το ότι η φύση αντιπαθεί τα κενά δεν σημαίνει πως θα βγει μια όμοια κι απαράλλαχτη εφημερίδα σαν την Ελευθεροτυπία. Μπορεί το κενό να γεμίσει με κάτι άλλο. Όπως το κενό των δεινοσαύρων γέμισε με τα θηλαστικά και -κακώς εχόντων των πραγμάτων- η απουσία των ανθρώπων θα υποκατασταθεί από την κυριαρχία των κατσαρίδων.
    Θυμάστε το athens.indymedia.org όταν πρωτολανσαρίστηκε; Ε, την ίδια αξία έχει τώρα;
    Καληνύχτα.

  57. sarant είπε

    Αγαπητέ ΣΑΘ, δεν νομίζω ο Ιός να έκρυψε ποτέ την τοποθέτησή του. Κάπως αυστηρός μου φαίνεστε. Αν χαρακτηρίζετε εμπαθή τα κείμενα του Ιού, τότε για τα γραφτά άλλων θα πρέπει να εφεύρετε τέταρτο βαθμό (υπερεμπαθέστατος, ας πούμε) και να βαρβαρίσετε. Για την άρνηση φιλοξενίας του αντίλογου υποψιάζομαι ότι θα έχετε ιδία (και πικρή) πείρα, οπότε δεν επιμένω, θυμάμαι όμως διαξιφισμούς με τον Παπαθεμελή για το σλάβικο τοπωνύμιο του χωριού του, με τον Μέρτζο και με άλλους.

  58. ΣΑΘ είπε

    @ Sarant

    Τυχαίνει να ξέρω καλά ότι οι ευκαιρίες για αντίλογο που πρόσφερε ο αφιλόξενος [επιμένω] “Ιός”, μετριούνται κυριολεκτικά στα δάχτυλα.

    Γράφετε:
    ” Αν χαρακτηρίζετε εμπαθή τα κείμενα του Ιού, τότε για τα γραφτά άλλων θα πρέπει να εφεύρετε τέταρτο βαθμό (υπερεμπαθέστατος, ας πούμε) και να βαρβαρίσετε.”

    Ποιους ‘άλλους’ εννοείτε;
    Ποια μόνιμη στήλη εφημερίδας ['αντιστοίχου'] επιπέδου τής άλλης πλευράς, ήταν τόσο οξέως αντικομμουνιστική, όσο ήταν ο “Ιός” αντιδεξιός;

  59. sarant είπε

    Μα, είπα “εμπαθή”, αυτό το επίθετο βρίσκω αταίριαστο με τον Ιό και πολύ ταιριαστό με άλλους.
    Δεν θέλω να πω ποιους άλλους, διότι έχω μαλώσει μαζί τους και δεν θέλω συνέχεια, πάντως ένας απ’ αυτούς τώρα εκδίδει περιοδικό με ξενόγλωσσον τίτλο.
    Ωστόσο, ασφαλώς και δεν είναι αντίστοιχου επιπέδου με τον Ιό.

  60. Culcul είπε

    “Ποια μόνιμη στήλη εφημερίδας ['αντιστοίχου'] επιπέδου τής άλλης πλευράς, ήταν τόσο οξέως αντικομμουνιστική, όσο ήταν ο “Ιός” αντιδεξιός;”

    Αν το ερώτημα είναι ρητορικό, τότε συχαρίκια για το humor.

    Αν δεν είναι, τότε η ρήση του Paco Ignacio Taibo II, “η δεξιά δεν έχει αίσθηση του γελοίου”(από μνήμης) , επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά.
    Και η απάντηση στην ερώτηση είναι ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο Πρετεντέρης, ο Παπαχελάς, ο Μπάμπης (ένας είναι ο Μπάμπης), ο Κώνστας, ο Κωστόπουλος και τα πρώην και νυν τσουτσέκια του (πχ ο Γεωργχλεχλές), και για να μην γράψω σχόλιο μεγαλύτερο από το άρθρο γεμάτο με κύρια ονόματα, το 100% των τηλεοπτικών σταθμών, το 95% των εφημερίδων ευρείας κυκλοφορίας, και γενικώς όλος ο καθοδηγούμενος συρφετός από τα γλοιώδη homunculus, που αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι και αναπαράγουν την νεοφιλελέυθερη προπαγάνδα εδώ και τριάνταπέντε χρόνια παγκόσμια, και καμιά εικοσπενταριά στην ΕL-λάδα.

  61. Θέμης Ματσούκας είπε

    Οπως και συ Νικο, εχω εξαρτηση (addiction) με την χαρτινη εφημεριδα (ειμαι συνδρομητης σε δυο). Σαν φοιτητης, η Ελεθεροτυπία ηταν παντα στη τσεπη μου. Ακομα και σημερα σε καποια ντουλαπα πρεπει να βρισκονται καμποσα φυλλα απο 77-83. Ομως το σημερινο εντυπο με το ιδιο ονομα δεν το αναγνωριζω, και οταν το διαβαζω (πλεον σπανια) το βρισκω απελπιστικα προσκολλημενο, και με εντονο μηδενισμο, καπου 30 χρονια πριν. Η φωνασκια του δε θα μου λειψει.

  62. @57
    Και όχι μόνο, εγώ θυμάμαι πρόχειρα
    - τον αρχιΚΥΠατζή-δυνάστη της ελληνικής Μακεδονίας Σωτηρόπουλο
    - τους Παπαχελά-Τέλογλου για το βιβλίο τους για τη 17Ν
    - τον ίδιο τον Στυλιανό Παττακό
    - τον μετα-αναθεωρητή υπέρλαμπρο αστέρι καθηγητή του Yale Στάθη Καλύβα (“τα εκσυγχρονισμένα κονσερβοκούτια” όταν “οι ταγματαλήτες δικαιώνονται”)
    - τον Βασίλη Ραφαηλίδη για το θέμα Ροζέ Γκαροντί και Εβραίοι
    - για την υπόθεση Σωτήρη Μπλέτσα και τη βλάχικη γλώσσα με κάτι ελληνόψυχους βλάχους
    - για το αρχείο του ΥπΕξωτερικών
    και άλλα πολλά.

    Γενικά, δεν είναι ακριβές ότι ο “Ιός” δεν έκανε διάλογο, αν το λες έτσι γενικά κι αόριστα.
    Απλά, διάλεγε να απαντήσει σε όσες περιπτώσεις, νομίζω, έκρινε ότι προαγόταν ο δημόσιος λόγος και υπήρχαν σοβαρά επιχειρήματα και στοιχεία στο τραπέζι.

    Αν ήταν να απαντάνε στον καθένα που διαφωνούσε μαζί τους και στον καημό του,
    δεν θα τους έφτανε ολόκληρη η εφημερίδα να το κάνουν, οχτώ ημέρες τη βδομάδα..

  63. Culcul είπε

    Παρεμπιπτόντως ο Ιος δεν έχει υπάρξει ποτέ “κομμουνιστικός”, έτσι ώστε το αντιθετό του να είναι το “αντικομμουνιστικός”.
    Άλλωστε έχει ράψει και την γούνα του ΚΚΕ αρκετές φορές.
    Ο Ιός ήταν απλά αντι-παράλογος.
    Και όχι, το αντίθετο δεν έιναι αντι-αντι-παράλογος :)

  64. Abravanel είπε

    Μόνο ένα πράγμα δικαιολογούσε την ύπαρξη του Θέμου Αναστασιάδη παλαιότερα και του Στάθη σήμερα: ο Ιός.

    Η πολυφωνία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο, αλλιώς όλοι ας ενισχύσουμε την Ελεύθερη Ωρα. Και η Ελευθεροτυπία συχνά αποτελεί απλώς την φωνή του ίδιου σοβινιστικού αυτισμού – χαρακτηριστικό παράδειγμα άρθρα σκουπίδια σαν και αυτό -> http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=265569

  65. Culcul είπε

    Σχετικά δε με την “Ε”, κι εγώ στεναχωρήθηκα πολύ όταν αναγκάστηκα να την παρατήσω, πριν μερικά χρόνια, όταν πλέον η κατρακύλα είχε γίνει αβάσταχτη, μιας που είχα μάθει – κυριολεκτικά – να διαβάζω με αυτήν και την ξεκοκάλλιζα ανελλιπώς για δεκαετίες.
    Συνέχισα, σαν παλιός πρεζάκιας, αραιά και που να την αγοράζω, έχοντας βάλει σαν όριο το πότε θα διώξει του Ιούς.
    Από τότε δεν την αγόρασα ποτέ, ούτε ξαναμπήκα στο site.
    Oπότε για μένα έχει πεθάνει εδώ και καιρό, καιρός λοιπόν να γίνει και η κηδεία.

    Υ.Γ> Θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι Μάνια και ΓρΑΠ, με αρκετή δόση αυθαιρεσίας, έχουν (επαγγελματικούς) βίους παράλληλους.

  66. ΣοφίαΟικ είπε

    Άντε να μιλήσω κι εγώ: πασοκικές εφημερίδες δεν έμπαιναν στο σπίτι μας μεεξαίρεση τα Νέα για τις άγγελίες που και που, οπότε ποτέ δεν έχω διαβάσει την Ελευθεροτυπία στα σοβαρά και δεν έχω άποψη για το τότε. Πιο πρόσφατα που έπεσε στα χέρια μου μερικές φορές μου φάνηκε άχρωμη, άγευστη, άοσμη και προχειροφτιαγμένη, όπως όλος ο ελληνικός τυπος. Παρεμπιπτόντως, για κάθε εφημερίδ απου κλείνει μας ζητάνε να στενοχωρηθούμε για αυτους που θα μείνουν στο δρόμο κλπ αλλά κι αυτοί πριν φτασει η εφημερίδα στο λουκέτο δεν ντρέπονταν να βγάζουν τέτοιες εφημερίδες; Μέχρι και ορθογραφικά λάθη έχω δει.

    Συμφωνώ με το 54 ότι ναι, κάποτε κάποιοι τρώγανε κουτόχορτο, αλλά δε νομίζω όλοι. Οι εφημερίδες ήταν ξεκάθαρα διαχωρισμένες πολιτικά και οι εκδότες τους έπαιζαν μια χαρά το ρόλο τους και μερικοί ήταν και του στενού κύκλου του αντίστοιχου αρχηγού, και δώστου φωτογραφίες μαζί, και δώστου σπασιμο πιατων στα μπουζούκια μαζί κλπ κλπ, ειδικά όταν πλησίαζαν εκλογές. Δεν ήταν κρυφό το ότι υπήρχαν προνομιούχοι εκδότες ούτε ότι ορισμένα έντυπα δημιουργούνταν για συγκεκριμένο κομματικό σκοπό. Η πρώτη φορά που θυμάμαι να ενώθηκαν ξαφνικά ολοι οι εκδότες, όλων των αποχρώσεων ήταν στην περίπτωση του Κοσκωτά (κι αν δεν κάνω λάθος η Ελευθεροτυπία πρωτοστάτησε). Το κύριο κίνητρο το ότι έχαναν προνόμια καποιοι.

  67. Κάποιοι σχολιαστές περιορίζουν το μεταπολιτευτικό δημοσιογραφικό εγχείρημα που είχε το όνομα “Ελευθεροτυπία” στο ζήτημα του “Ιού”. Μάλλον αδικούν το εγχείρημα. Επιπλέον, ο “Ιός” πέρα από τα αρκετά θετικά που είχε, έπαιξε και αντιδραστικό ρόλο σε κάποια άλλα ζητήματα. Ειδικά αυτά που σχετίζονταν με τα γεγονότα της Ανατολής και ένα περίεργο νέο προσφυγικό κίνημα που ξεπήδησε από τη δεκαετία του ’80.

    Για να μη σας μπλέξω με τα δικά μας κείμενα που είναι αντίστοιχης πολεμικής μ’ αυτά του “Ιού”, σας προτείνω να δείτε αυτή την πλευρά μέσα από ένα κείμενο του Αγτζίδη στο “Μνήμη και Τραύμα”: http://kars1918.wordpress.com/2011/05/27/genocide/

    —–

    “…….. Η βαθμιαία απόρριψη της προσφυγικής κριτικής σε σχέση με την εθνική εκκαθάριση που υπέστησαν οι ελληνικοί πληθυσμοί από τον τουρκικό εθνικισμό, καθώς και η διαμόρφωση ενός νεότερου στερεότυπου θα αρχίσουν να αποτυπώνονται από το 1992.[17] Ένας χαρακτηρισμός, που κατατέθηκε σ’ ένα αφιέρωμα μ’ αφορμή τα 70 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή επρόκειτο να στοιχειώσει τις σχέσεις ενός τμήματος του πολιτικού χώρου που προήλθε από τη Β’ Πανελλαδική, με το αριστερό κομμάτι του ενεργοποιημένου προσφυγικού χώρου.[18] Η παρουσίαση της Μικράς Ασίας ως του «Βιετνάμ των Ελλήνων» στο αφιέρωμα αυτό, προκάλεσε τη μήνι και παρέμεινε ως συμβολικό σημείο της σύγχρονης απόρριψης των προσφύγων από το ελλαδικό σώμα.[19] Σημειολογικά, με βάση εκείνη την παρομοίωση, οι πρόσφυγες και οι απόγονοί τους δεν μπορούσαν παρά να είναι είτε ξένοι, ως «βιετναμέζοι», είτε Ελλαδίτες αποστερημένοι από την ιστορική τους μνήμη. Το αφιέρωμα αυτό καθ’ αυτό περιείχε μια ενδιαφέρουσα και σημαντική περιγραφή των δεινών που υπέστησαν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα, καθώς και των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου. Όμως η προσέγγιση αυτή, όπως και όλες οι μετέπειτα αναφορές θα αποσιωπούν και θα καλύπτουν τις πράξεις του τουρκικού εθνικισμού κατά των χριστιανικών πληθυσμών που είχαν προηγηθεί του ελληνοτουρκικού πολέμου. Αναπαράγοντας μηχανιστικά το παραδοσιακό μανιχαϊστικό σχήμα, που διατύπωσε το ’35 με σαφήνεια ο Ν. Ζαχαριάδης: «Έλληνες ιμπεριαλιστές» κατά «Τούρκων εθνικοαπελευθερωτών», μόνον οι Έλληνες διέπραξαν εθνική εκκαθάριση (“ethnic cleansing”). Κατά συνέπεια δεν θα μπορούσαν να παρουσιαστούν στοιχεία που θα το υπονόμευανκαι θα επέτρεπαν στον αναγνώστη να αντιληφθεί ότι οι «Τούρκοι εθνικοαπελευθερωτές» είχαν προαποφασίσει την εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών και είχαν αρχίσει να την υλοποιούν πολύ πριν ο ελληνικός στρατός αποβιβαστεί στη Σμύρνη.[20] Ένα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα, που δείχνει τη διαιώνιση αυτής της ενιαίας ιδεολογικής κατασκευής, η οποία υπήρξε και αξιωματική θέση της ελληνικής Δεξιάς, είναι ένα κείμενο του Δικτύου 21, όπου η Μικρά Ασία παρουσιάζεται ως η «Κορέα των Ελλήνων».[21]

    Ο προσφυγικός χώρος θα συγκρουστεί και άλλη μια φορά με το ρεύμα του «Ιού», όταν οι προσφυγικές οργανώσεις της Θεσσαλονίκης αντέδρασαν δυναμικά το ’98 στην προσπάθεια του βιομήχανου και συνεργάτη των σοσιαλιστών Γ. Μπουτάρη να διοργανώσει με Έλληνες και Τούρκους επιχειρηματίες τιμητικό συνέδριο για τον Μουσταφά Κεμάλ. Στο πλαίσιο του τιμητικού συνεδρίου, ενυπήρχε και η πρόταση Μπουτάρη για μετονομασία ενός δρόμου της Θεσσαλονίκης σε «Οδό Κεμάλ Ατατούρκ».[22] Η πρωτοβουλία για την αντίδραση προήλθε απ’ τις προσφυγικές οργανώσεις και ήταν άμεση. Μαζί με τις ποντιακές οργανώσεις συμμετείχαν κουρδικές και κυπριακές, καθώς και πολίτες. Ο «Ιός», έχοντας τοποθετηθεί ιδεολογικά στο πλευρό του Μπουτάρη και των διοργανωτών του συνεδρίου, συνέδεσε την αντίδραση με τα «ακροδεξιά δίκτυα στην αστυνομία» καθώς και με τους εθνικιστές της “περίεργης πόλης” της Θεσσαλονίκης. Χρησιμοποιήθηκε ακόμα η δολοφονία του Λαμπράκη για να προκληθούν αρνητικοί συνειρμοί. Ανακλήθηκαν στη μνήμη οι παρακρατικές οργανώσεις του ’63 και συνδέθηκαν αυθαιρέτως οι Πόντιοι, οι Κούρδοι και οι Κύπριοι πρόσφυγες με τις ακροδεξιές ομάδες. Οι Τούρκοι απ΄ την πλευρά τους, στις ανταποκρίσεις για τα γεγονότα δεν έκαναν ουδεμία αναφορά σε ακροδεξιούς, αντίθετα ενοχοποίησαν για όλα τους “φανατικούς Ρωμιούς του Πόντου”.[23]

    Όσο οξυνόταν το νέο Μακεδονικό, τόσο οι πρόσφυγες απαξιώνονταν όλο και περισσότερο στα κείμενα του «Ιού». [24] Βαθμιαία θα επικρατήσει ένα ακραία διπολικό σχήμα, στο οποίο οι πρόσφυγες παρουσιάζονται μονοδιάστατα και αρνητικά ως «υποκείμενα του κράτους», που εξυπηρετούσαν την αντίληψή του περί «εθνικής ασφάλειας» και ότι ήταν μέρη ενός «σαφούς σχεδίου εθνολογικής τακτοποίησης της περιοχής». Για παράδειγμα, η αντίθεση μεταξύ καταπατητών στη Βεγορίτιδα λίμνη, στη Δυτική Μακεδονία, θα δώσει την ευκαιρία στους συντάκτες του «Ιού» να αναλύσουν δημοσιογραφικά τα γεγονότα ως «αντίθεση Ποντίων-σλαβοφώνων», ανακαλώντας στη μνήμη τον αρνητικό «ρόλο» που θεωρούσε ότι είχαν οι πρόσφυγες στην περιοχή.[25] Για την υποστήριξη αυτής της ιδεολογικής κατασκευής θα εξαφανιστούν ιστορικά δεδομένα. Ότι δηλαδή από τις περιοχές Φλώρινας και Κοζάνης απελάθηκαν με την Ανταλλαγή των πληθυσμών οι μουσουλμάνοι και στη θέση τους θα έπρεπε να εγκατασταθούν πρόσφυγες, οι οποίοι τελικά ήταν λιγότεροι από τον αριθμό των μουσουλμάνων που αναχώρησαν.[26] Επίσης, δεν θα γίνει καμιά μνεία το ότι στα χρόνια της αρχικής εγκατάστασης, από την πλευρά της διοίκησης υπήρχαν επιφυλάξεις για τους πρόσφυγες που «μπολσεβικίζουν»[27] και ότι σε πολλές περιπτώσεις η μεταχείριση των προσφύγων από τις αρχές ήταν δυσμενής.[28] Η προκατάληψη του «Ιού» κατά των Ποντίων προσφύγων θα είναι τέτοια ώστε ακόμα και στο αφιέρωμα για το Ολοκαύτωμα του ποντιακού χωριού Μεσόβουνο στην Κοζάνη θα επαναλάβουν τη γνωστή τους θέση: «..Η εγκατάσταση των προσφύγων στην περιοχή εξυπηρετούσε γνωστούς -και δημόσια διακηρυγμένους- «εθνικούς στόχους»..»[29]

    Μ-π

  68. sarant είπε

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια, καλημέρα Θέμη!

    60: Θα διαμαρτυρηθεί ο Κασιμάτης που τον ξέχασες!

  69. Stazybο Hοrn είπε

    Ο Φυντανίδης, ο γνωστός συνταξιούχος που νόμιμα και ηθικά μας τα πήρε και μέσω ΕΡΤ με τα γεροντικά του μασάλια, ζήτησε σε ζωντανή μετάδοση στη ΝΕΤ ρουσφέτι απ’ τον Παπαδήμο να σώσει την Ε «με κάποιο τρόπο».

  70. injazzenious είπε

    Εγώ πάλι δουλεύω στην Ελευθεροτυπία, όχι σε δημοσιογραφικό πόστο. Η κακοδιαχείριση είναι κανόνας εκεί, η ψαλίδα στις αμοιβές μεταξύ των κλάδων αλλά και μεταξύ εργαζομένων του ίδιου κλάδου είναι γιγάντιες, ενώ οι περισσότεροι εκ των διευθυντών έχουν αντανακλαστικά αρκούδας σε νάρκη. Η κληρονόμος-ιδιοκτήτρια δεν έχει ιδέα τι μπορεί να σημαίνει διοίκηση οποιασδήποτε επιχείρησης, ενώ δυστυχώς και η πλειονότητα των εργαζομένων αρνείται να δει πέρα από το δάχτυλό της: ο κόσμος που απασχολείται στην Ελευθεροτυπία είναι πολυπολλαπλάσιος εκείνου που χρειάζεται για να λειτουργήσει σε πολλά τμήματά της, αλλά όταν η κουβέντα έρχεται στον εξορθολογισμό και στην απομάκρυνση των όποιων (και είναι πολλά) ρουσφετιών , οι εργαζόμενοι στυλώνουν τα πόδια σε μια λαθεμένη αντίληψη της αλληλοϋποστήριξης. Δεν θέλω να αναφερθώ στην άποψη που μπορεί να έχει ο καθένας για το περιεχόμενο της εφημερίδας, δεν μπορεί όμως κανείς να χρεώσει συνολική εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων. Βέβαια τα διάφορα παιχνίδια που μπορεί να παίζει καθένας που κατέχει ένα πόστο εξουσίας εκεί μέσα είναι άλλο ζήτημα, αλλά είναι κάτι που έχει να κάνει με πρόσωπα κυρίως και πολύ λιγότερο με “γραμμή”. Θα ήθελα πολύ να επιβιώσει η εφημερίδα και η δουλειά μου μαζί της, αλλά εξορθολογισμένη, απαλλαγμένη από τα πρόσωπα εκείνα του παρελθόντος που την κρατούν πίσω και απονευρωμένη, να αποκτήσει καλύτερα αντανακλαστικά σε όλα τα πεδία (δημοσιογραφικό, επιχειρηματικό, εμπορικό), να γίνει δικαιότερη στην εσωτερική της δομή, να ασχοληθούν και να διδάξουν όσοι από τους αξιόλογους παλαιότερους έχουν απομείνει όσους από τους νεώτερους έχουν τη διάθεση να ασχοληθούν και να αμφισβητηθεί η αυθεντία και η κάθετη επιβολή της πολλών εκ των διοικούντων. Οι εφημερίδες έχουν πολλά να προσφέρουν και δεν πιστεύω πως θα σβήσουν ποτέ, με άλλες όμως δομές, άλλο επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας και βαθιά μελέτη και εφαρμογή των σύγχρονων τεχνολογιών.

  71. sarant είπε

    70: Σας ευχαριστώ πολύ και καλώς ήρθατε!
    Πολύτιμη η άποψη και καλό κουράγιο!

  72. ΣΑΘ είπε

    Μπορώ να απαριθμήσω τις περιπτώσεις φιλοξενίας αντιλόγου από τον “Ιό”, μία προς μία.
    Και επιμένω ότι είναι, συγκριτικά, ε λ ά χ ι σ τ ε ς.

    Ο “Ιός” δεν φιλοξενούσε τον αντίλογο όχι μόνο όταν κάποιος αναγνώστης διαφωνούσε γενικότερα [ιδεολογικοπολιτικά] ή επιχειρούσε να πει τον “καημό” του, αλλά ακόμα και όταν κείμενά του -α ν τ ι κ ε ι μ ε ν ι κ ά- διαστρέβλωναν καταφανώς ιστορικά γεγονότα ή βιβλιογραφικές πληροφορίες.

  73. ΣΑΘ είπε

    #…κείμενά του [του "Ιού" εννοείται] #

  74. ΤΑΚ είπε

    Διαβάζω την Ελευθεροτυπία από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει εφημερίδα και θα λυπηθώ πολύ αν κλείσει.
    Την έκοψα μόνο για ένα διάστημα: όταν φιλοξενούσε την ανεκδιήγητη Μαύρη Τρύπα του Θέμου Αναστασιάδη (για την ακρίβεια όταν ο Θέμος άρχισε να αποκαλύπτει όλα τα ξενοφοβικά, ρατσιστικά, αντικομμουνιστικά και άλλα κόμπλεξ του μέσα από τη στήλη, γιατί στην αρχή μου άρεζε). Η εφημερίδα μπορεί να έχει χίλια στραβά, αλλά εξακολουθεί να είναι η λιγότερο εξαρτημένη από επιχειρηματικά και άλλα συμφέροντα, έκανε κατά καιρούς σημαντικές τομές στον ελληνικό τύπο με τα περιοδικά της (μην ξεχνάμε ότι το Ε ήταν το πρώτο ένθετο περιοδικό που εντάχθηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας – είχαν προηγηθεί οι Επιλογές της Μακεδονίας – ενώ υπήρξα φανατικός αναγνώστης και του 9 και της Βιβλιοθήκης) και συνολικά έχω να θυμάμαι πολύ περισσότερα καλά παρά κακά. Ελπίζω ότι θα βρεθεί μια λύση, γιατί για μένα τουλάχιστον θα είναι το τέλος μιας μακράς προσωπικής σχέσης και θα αφήσει ένα μεγάλο κενό στην καθημερινή μου ενημέρωση.

  75. sarant είπε

    Τάσο συμφωνούμε σχεδόν σε όλα.

    Ένα μεστό και πειστικό κείμενο του Δ. Ψαρρά (της ομάδας του Ιού) για τη σωτηρία της Ελευθεροτυπίας:
    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=325197

  76. ΤΑΚ είπε

    Πολύ καλό το κείμενο του Ψαρρά, Νίκο. Μακάρι να γίνει κάτι (σε άλλες εποχές θα σου έλεγα ότι τέτοια πράγματα, σαν αυτά που προτείνει, αποκλείεται να γίνουν. Με δεδομένη την κατάσταση όμως ίσως να υπάρχει κάποια ελπίδα, αν όντως η Τεγοπούλου θελήσει να ακούσει).

  77. Α.Γ. είπε

    Να σημειωθεί, παρακαλώ, ότι το συγκεκριμένο κείμενο του Δ.Ψ. υποβλήθηκε για δημοσίευση στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία αλλά απορρίφθηκε. Δημοσιεύθηκε μόνο στο enet.gr.

  78. Μαρία είπε

    http://oi42.tinypic.com/14jszuh.jpg

  79. Stazybο Hοrn είπε

    http://www.downforeveryoneorjustme.com/enet.gr

  80. sarant είπε

    Ναι, το enet.gr έχει πέσει, όχι τυχαία.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7,507 other followers

%d bloggers like this: