Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αγράμματος πολιτικαντισμός (Παντελής Μπουκάλας)

Posted by sarant στο 19 Νοεμβρίου, 2011


Κάτι άλλο λογάριαζα να γράψω σήμερα, αλλά βλέπω το χτεσινό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή, που ασχολείται με ένα θέμα που απασχολεί από το ιστολόγιο από την αρχή-αρχή, τους διάφορους γλωσσικούς μύθους. Οπότε, σχεδόν υποχρεωτικά, αναδημοσιεύω το άρθρο του Παντελή. Μπορείτε να σχολιάσετε και στο σάιτ της Καθημερινής, αλλά αν θέλετε το συζητάμε κι εδώ.

Το πρώτο γλωσσικό μου βιβλίο, το Γλώσσα μετ’ εμποδίων (2007), που ήταν ενμέρει αφιερωμένο στην ανασκευή γλωσσικών μύθων, στάθηκε μεταξύ άλλων αφορμή να γνωριστώ με τον Παντελή, διότι έγραψε κριτική για το βιβλίο και στη συνέχεια μου έκανε την τιμή να πάρει μέρος στην παρουσίαση του βιβλίου στον Ιανό, τον Φλεβάρη του 2008. (Μίλησε από σημειώσεις κι έτσι δεν έχω το κείμενο, ούτε είχα δυστυχώς την πρόνοια να βιντεοσκοπήσω την εκδήλωση). Ο Μπουκάλας, ενώ αναγνωρίζει την αξία της ανασκευής, κρατάει ωστόσο μικρό καλάθι ως προς τα αποτελέσματα, αφού, όπως γράφει και στην κριτική του βιβλίου μου: … οι μύθοι, έστω και οι ξηλωμένοι, ακούγονται πάντοτε γλυκύτεροι από τις άβολες αλήθειες. Αρκετοί «ελληνέμποροι» και λόγιοι ανάμεσά τους, θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι «χάσαμε για μία ψήφο», ακριβώς όπως πιστεύουν τη διαβόητη «ανθελληνική» δήλωση του Κίσινγκερ κι ας έχει αποδειχθεί ότι δεν έγινε ποτέ.

Χωρίς να διαφωνώ με τον Παντελή, είμαι ένα κλικ πιο αισιόδοξος: ασφαλώς όποιος δεν θέλει να πειστεί για κάτι δεν πρόκειται να πεισθεί, ασφαλώς όποιος πλασάρει τους μύθους ποτέ δεν θα παραδεχτεί ότι είναι απατεώνας, αλλά η ανασκευή δεν πάει χαμένη, υπάρχουν πάντα καλοπροαίρετοι και καλόπιστοι στους οποίους πιάνει τόπο. Εδώ περιμένω και τη δική σας γνώμη στα σχόλια: έχει αξία να αντικρούεις τους αγράμματους πολιτικάντηδες όταν πλασάρουν μύθους για τη γλώσσα ή μήπως είναι χαμένος κόπος;

Αλλά είπα πολλά, αφήνω τον Παντελή Μπουκάλα να τα πει καλύτερα:


Αδικος κόπος να θυμίζεις στους γραμματολογούντες πολιτικάντες ότι οι γλώσσες δεν συμμετέχουν σε καλλιστεία και διαγωνισμούς. Αρα δεν έχει νόημα να τους θυμίσεις ότι καμιά τους δεν έχει ανακηρυχθεί ομορφότερη, καμία πλουσιότερη, καμία εξυπνότερη. Αδικος κόπος να τους διακόψεις την ώρα που, συμπυκνώνοντας την αγραμματοσύνη τους, πετάνε το δόγμα ότι «μόνο η ελληνική γλώσσα έχει τη λέξη μπέσα» (όπως είπε ο κ. Καρατζαφέρης, έπειτα από χίλιους άλλους) και τη λέξη κέφι (όπως έχουν γράψει αμέτρητοι «ελληνόψυχοι» ή απλώς αδαείς), και να τους πεις: Εντάξει ρε παλικάρια, μόνο που η μπέσα έχει αλβανική καταγωγή και το κέφι τουρκική και στο βάθος αραβική. Κι αυτό δεν σημαίνει τίποτα για τη δύναμη της ελληνικής ή της αλβανικής, γιατί αυτή είναι η δουλειά των γλωσσών: να δανείζονται και να δανείζουν, χωρίς να κρατάνε αποδείξεις και διπλότυπα.

Αδικος κόπος να θυμίσεις στους εμπόρους της θεοπροσφερθείσης ελληνικής υπεροχής και της ανάδελφης μοναδικότητας πως είναι σκέτο παραμύθι το ευρύτατα διακινούμενο ότι για μία και μόνη ψήφο η ελληνική δεν έγινε η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ το 1776, αντί της αγγλικής· σκέτο παραμύθι πως η ελληνική διαθέτει εκατομμύρια λέξεις· σκέτο παραμύθι ότι τα αρχαία ελληνικά έχουν ψυχοθεραπευτική δράση, και μάλιστα παραμύθι προσοδοφόρο, γιατί πάνω του στήνονται παραφροντιστηριακές και παραϊατρικές επιχειρήσεις· σκέτο παραμύθι ότι τα κομπιούτερ μόνο τα αρχαία ελληνικά αναγνωρίζουν σαν «νοηματική» γλώσσα και ότι ο Μπιλ Γκέιτς, ξυπνάει το πρωί, φοράει χλαμύδα, μιλάει αρχαιοελληνιστί στον καθρέφτη του («Τι τηνικάδε αφίξαι, ω Βίλιε; ή ου πρω έτι εστίν;») κι όταν πλαγιάζει μουρμυρίζει τους αρχικούς χρόνους τού φέρω/φέρομαι, γιατί έχει αποδειχθεί κλινικοεργαστηριακώς ότι τα ενήνοχα/ενηνόχειν/ ενήνεγμαι/ενηνέγμην είναι εξόχως χαλαρωτικά και δεν χρειάζεται πια να μετράει ανοιχτά παράθυρα για να αποκοιμηθεί· σκέτο παραμύθι ότι χρειάζονται όλα αυτά τα παραμύθια για να αγαπήσουμε τη γλώσσα μας, να την εκτιμήσουμε ως αυτό που όντως είναι και να την υπηρετήσουμε.

Και λέω άδικος κόπος γιατί οι πεπεισμένοι ότι όλα αυτά τα παραμύθια είναι όχι το τρίτον από της αληθείας αλλά το όλον της, ή δεν θα διαβάσουν καθόλου τις ενστάσεις και τις αντιρρήσεις ή, αν τις διαβάσουν, θα βαφτίσουν μισέλληνα ή ανθέλληνα όποιον παίρνει τον Τριανταφυλλίδη λίγο πιο σοβαρά υπόψη απ’ ό,τι τον Γεωργιάδη ή τον Ροντούλη (τον άκουγα το 2008 στα «Τζαρτζάνεια» του Τυρνάβου να αναμασά όλα τα ελληνογλωσσοκοπήματα μπροστά στους εμβρόντητους συνέδρους) και θα πάνε παρακάτω, οδοστρωτήρες σωστοί. Θα ξαναπούν δηλαδή τα ίδια (αυτο)βαυκαλιστικά, οι αντιρρησίες θα ξαναγράψουν τα ίδια, αλλά ουδείς ημιεγγράμματος πολιτικάντης θα μετακινηθεί μισή σπιθαμή από τα δόγματά του. Γιατί θα πάψει να είναι αυτό το «επιτυχημένο» που ήδη είναι.

37 Σχόλια to “Αγράμματος πολιτικαντισμός (Παντελής Μπουκάλας)”

  1. VasWho said

    Τι έξοχο το κείμενο του Παντελή!
    Όσο για την αντίκρουση διάφορων μύθων περί την γλώσσα, κι αν δεν είναι απολύτως αποτελεσματική, σίγουρα κάτι αφήνει και, βεβαίως, σε τίποτα δεν ζημιώνει.

  2. Ο Μπουκάλας πάντα αφιερώνει. Είναι ένας από τους λίγους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας που αξίζουν τόσο πολύ…

  3. 0: έχει αξία να αντικρούεις τους αγράμματους πολιτικάντηδες όταν πλασάρουν μύθους για τη γλώσσα ή μήπως είναι χαμένος κόπος;
    Ασφαλώς κι έχει αξία ν’ αντικρούεις κάθε είδους μύθο!

    Το πρώτο πράγμα που με τράβηξε στο παρόν ιστολόγιο είναι ο μυθοκτόνος προσανατολισμός του.

    ουδείς ημιεγγράμματος πολιτικάντης θα μετακινηθεί μισή σπιθαμή από τα δόγματά του.
    Διότι στο λαό αρέσει ο λαϊκισμός, του αρέσει να τον κολακεύουν. Αν κάποτε αρχίσει να διδάσκεται η αλήθεια στο σχολείο, οι λαϊκιστές θα μείνουν άνεργοι.

  4. Ακόμα κι αν δεν φέρνει τα ποθητά αποτελέσματα, η ανασκευή διαφόρων τέτοιων παραμυθιών είναι ωφέλιμη γιατί δίνει ένα ακόμα επιχείρημα στους αντιπάλους των εθνοπαραμυθάδων και πατριδομπαλαμούτηδων, είναι χρήσιμη γιατί μας δείχνει πόσο σαθρές είναι οι απόψεις τους και τέλος είναι ωραία γιατί μας κάνει να γελάμε με τα χάλια τους, έτσι ώστε να ξεχνάμε τα μικρότερα δικά μας χάλια.
    Α, και η διαρκής κυκλική απαγγελία του «ενήνοχα/ενηνόχειν/ ενήνεγμαι/ενηνέγμην» είναι σαφές ότι δεν κάνει καλό στον ύπνο: μας θυμίζει τις ενοχές μας.

  5. ΣΑΘ said

    Ρωτάω, γιατί θέλω πραγματικά να μάθω:

    Τα περί «76.000.000 τύπων λέξεων» τού γνωστού «Thesaurus Linguae Graecae», είναι μύθος ή πραγματικότητα;

    Κι αν δεν είναι μύθος, πού τοποθετείται -βάσει αυτού και μόνον του στοιχείου- η γλώσσα μας από πλευράς λεκτικού – εκφραστικού πλούτου;

    Ευχαριστώ πολύ.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Τα 76 εκατ. του TLG αναφέρονται στο συνολικό πλήθος λέξεων (wordcount) των κειμένων που περιλαμβάνονται στον TLG. Ο αριθμός αυτός έχει έκτοτε αυξηθεί, καθώς προστίθενται νεότερα κείμενα (μετά την Άλωση) και πρέπει να πλησιάζει τα 100 εκατ.

    Αυτός είναι ο συνολικός αριθμός των λέξεων, δηλ. το «και» το περιλαμβάνει 5.833.874 φορές. Κάποιοι το μπερδεύουν, συνειδητά ή ασυναίσθητα, και μιλάνε για 70 ή 90 εκατ. λεκτικούς τύπους ή ακόμα και 70-90 εκατ. λήμματα.

    Σας παραπέμπω σε ένα παλιότερο άρθρο μου, που δυστυχώς δεν έχω προκάμει να επικαιροποιήσω:
    http://www.sarantakos.com/language/ekatom.htm

    Επίσης σε ένα νεότερο εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/09/07/georgalas/

    Οι αριθμοί που δίνω για τα αρχαία ελληνικά λήμματα στο πρώτο άρθρο πρέπει να αλλάξουν προς τα πάνω. Το θέμα το έχει εξετάσει αναλυτικά ο Νίκος Νικολάου, σε σειρά άρθρων του.
    http://hellenisteukontos.blogspot.com/2009/07/lerna-viia-classical-and-late.html

    Όπως θα δείτε, καταλήγει ότι τα λήμματα του TLG και του PHI7 (επιγραφές) φτάνουν σε 215.000, και αν εξαιρέσουμε τα κύρια ονόματα σε 172.000.

  7. Εξαιρετική προσέγγιση από έναν διανοούμενο που βάλλει και βάλλεται. Ο καθένας τον κρίνει με τα δικά του κριτήρια, συνήθως πατριωτικά/κομματικά, κι αυτό δικαιολογεί την ύπαρξη πολλαπλών θεωρήσεων επί των κειμένων του.
    Το ίδιο συμβαίνει και περισσότερο μακροσκοπικά: αναγνώσεις αρχαίων απομονώνονται, κυρτώνονται και τελικά παραμορφώνονται, ετυμολογίες καταργούνται και νέες προτείνονται, όλα από τους προστάτες του ελληνικού μύθου και της μοναδικότητάς μας.
    Το παραλήρημα ξεφεύγει από τα συγκεκριμένα πολιτικά πεδία και αρχίζει να κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα και συνηθέστερα από ip σε ip. Αυτή η ηλεκτρονική επικοινωνιακή ευκολία έφερε και την διάδοση των αστικών μύθων για την αγγλική, τους αρχαίους συγγραφείς, τη γλώσσα των υπολογιστών, και άλλα, αυτή όμως προάγει και την εύκολη αποκαθήλωσή τους. Για κάθε Ροντούλη υπάρχει ένας Σαραντάκος και για κάθε Καρατζαφέρη ένας Μπουκάλας, ευτυχώς.

  8. Sotiris Garbounis said

    Να θυμίσω και το εξαιρετικό βιβλίο του Β. Αργυρόπουλου «Αρχαιολατρία και Γλώσσα» που προέκυψε κι αυτό, όπως του Νικοκύρη, μέσα από το διαδίκτυο. Συμφωνώ πάντως πως ο κόπος δεν είναι μάταιος.

  9. mindkaiser said

    Μου αρέσει ο Μπουκάλας και τον παρακολουθώ τακτικά στην Καθημερινή. Σήμερα πάντως, στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινή, σχολιάζοντας τα ανδραγαθήματα του Μπουμπούκου, έγραψε ένα «Φανή θεκέλ φαρές».

    Εξελληνίζοντας τα ελληνικά…

    Γνωρίζουμε από που προέρχεται το συγκεκριμένο; Ή είναι η έκδοση του δαίμονα του τυπογραφείου στο γνωστό «μανή, θεκέλ, φάρες» με λίγο από Βασίλη Καζούλη;

  10. sarant said

    8: https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/25/arxaiolatr/

  11. sarant said

    9: Προφανώς ο δαίμονας άκουγε Καζούλη.

  12. ΣΑΘ said

    @ 6

    Σας ευχαριστώ πολύ.

  13. Δημήτρης said

    @ 1,3,4 κτλ

    +1

  14. aerosol said

    Οι μύθοι (όπως και η λάσπη) αντιστέκονται στα στοιχεία και το ξεκαθάρισμα. Όμως τα πράγματα δεν είναι άσπρο-μαύρο και ο αντίλογος στις ψευδολογίες είναι πολύτιμος όσο ποτέ. Όχι γιατί θα εξαφανίσει το κακό, αλλά γιατί θα το περιορίσει, διατηρώντας ενεργές τις άμυνες της λογικής -και διότι ουδέν κρυπτόν υπό το Google, όπου όλα καταγράφονται και περιμένουν τον ερευνητή. Ας σημειωθεί επίσης πως ακόμα κι αν οι περισσότεροι δεν ψάχνουν σωστή πληροφόρηση, αυτοί που το κάνουν είναι οι πιο ανήσυχοι πνευματικά, δημιουργικοί και ενδιαφέροντες. Και χρειάζονται κάθε όπλο στον πόλεμο κατά της βλακείας και της αμάθειας.

  15. ΣοφίαΟικ said

    Δεν ξερω για τον μπιλ γκέιτς, αλλά εμένα αμα με έβαζες να απαγγείλω τέτοια θα μου περναγε η αυπνία στη στιγμή.

    Βλέποντας την απάντησή σου στο 6 Νίκο σκέφτομαι ότι έχει έρθει καιρός για μια συνολική ανακεφαλέωση, περιληψη αν θες να την πεις έτσι, ίσως κάτι με οπρωτον, δευτερον κλπ, ίσως Q&A, FAQ κλπ με μόνιμο σύνδεσμο στην αρχική σελίδα ωστε να απραπεμπονται όσοι έχουν απορίες εύκολα.
    Ερωτήσεις όπως:
    Πόσες λέξεις έχει η ελληνική γλώσσα;
    Από που προκύπτει ο μύθος για τα 70 εκαττομύρια;
    Είναι η ελληνική μητέρα όλων των γλωσσών;
    Έχει θεραπευτιικές ιδιότητες; Την καταλαβαίνουν οι υπολογιστές;
    Τι είναι τα βραβεία Πορτόκαλος;
    Γιατί ο κόσμος προτιμαέι να πιστευει του μύθους;
    και άλλα.
    Με λογικό τρόπο, χωρίς αναφορές σε αριστερούς- δεξιούς (που πολύ αρέσουν στους ταχτικούς του μαγαζιού), χωρίς ειρωνείες προς όποιον μπορέι να πίστεψε κάτι τέτοιο και ψάχνει να το επιβεβαίωσει.

    επειδή έχω λίγο χρονο (αλλά δύστυχως όχι για πολύ ακόμα) θα μπορούσ ανα βοηθήσω όπως φαντάζομαι και άλλοι τακτικοί.

  16. παπαΣτρούμφ said

    Φυσικά και είναι απαραίτητες οι ανασκευές. Όχι τόσο για τους αμαθείς ρήτορες, όσο για εκείνους από το κοινό τους που πραγματικά ενδιαφέρονται περισσότερο για την αλήθεια παρά για τη γοητεία. Δεν έχουμε όλοι μας τη γνώση, ή την πρόσβαση, ή το χρόνο και τη διάθεση, για να ανατρέξουμε στις πηγές και τους ειδικούς να μάθουμε αν ισχύει καθετί που μας πασάρουν οι κάθε λογής άσχετοι. Ανασκεύαζε, λοιπόν, Νικοκύρη, τις γλωσσικές μπαρούφες, να ‘χουμε να σου στέλνουμε τους φοιτητές μας (όσους θέλουν να σωθούν). Άλλος θα ‘χει το νου του στις ομοιοπαθητικές και λοιπούς τσαρλατανισμούς, άλλος στα μέντιουμ, άλλος στην ιστορία. Τουλάχιστον όποιος θέλει να ξεστραβωθεί να μπορεί βρει τις κατάλληλες πληροφορίες, με εξήγηση και τεκμηρίωση. Όποιος δε θέλει, έ, με το ζόρι κανείς δε σώζεται — ούτε η Ελλάδα!

  17. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια.

    16: Να στέλνετε τους φοιτητές σας! 🙂

    15: Σοφία, αυτό που λες το έχω σκεφτεί, αλλά αν είναι να γίνει συστηματικά θέλει πολλή δουλειά -και βγαίνει σχεδόν βιβλίο. Η ιδέα σου με τις ερωτήσεις και απαντήσεις πάντως είναι πολύ καλή.

  18. 15, 17: Αν δεν μπει μέσα στο βιβλίο και Νομασλάνδη δεν λέει…

  19. ΣοφίαΟικ said

    17: Το βιβλίο είναι βιβλίο. Θα πρέπει να το αγοράσει ή να το δανειστέι καποιος, κι άμα το κάνει αυτο τοτε είναι ήδη κατά το ήμισι σύμφωνος με το περιεχόενο. Το FAQ είναι άλλη υποθεση. Συντομες απαντήσεις, με το υλικό που ήδη υπαρχει εδώ, μαζεμενο σε ενα μέρος. Εγώ παραμένω οπαδός της αφιλοκερδούς προσφοράς στο ιντερνετ, αλλά αντιλαμβάνομαι γιατί μπορεί να προτιμάς να εκδόσεις την πνευματική σου δουλειά.

  20. sarant said

    19: Το έλεγα και για τον όγκο της δουλειάς (= σαν βιβλίο).

  21. munich said

    Η Νομασλάνδη πρέπει οπωσδήποτε να βγει σε βιβλίο! Μια ιστορία δίχως τέλος…σε συνέχειες … δύσκολο αλλά αν γίνει εγώ θα το αγοράσω σίγουρα και σας υπόσχομαι να το κάνω δώρο σε όλους μου τους φίλους κάθε χριστούγεννα (που έρχομαι στο Ελλάντα)

  22. αγράμματος πολιτικαντισμός και … «ψευδώνυμος πατριωτισμός» (Άννα Φραγκουδάκη, Γλώσσα και Ιδεολογία, Εκδόσεις Οδυσσέας, 1987)

  23. sarant said

    Γεια σου Κατερίνα!

  24. asxetos said

    έχει αξία να αντικρούεις τους αγράμματους πολιτικάντηδες όταν πλασάρουν μύθους για τη γλώσσα ή μήπως είναι χαμένος κόπος;

    καλησπέρα σάραντ και υπόλοιπη παρέα

    αναφορικά με την ερώτηση έχω να υποβάλω ένα απόλυτο »ναι έχει αξία» και ένα »όχι, δεν είναι χαμένος κόπος».

    ο αγράμματος πολιτικάντης βέβαια δεν πρόκειται να αλλάξει μυαλό, αλλά συνήθως η αντίκρουση πραγματοποιείται παρουσία τρίτων, οι οποίοι βρίσκονται μάρτυρες στο δρώμενο.

    ενώ λοιπόν εκ πρώτης φαίνεσαι να χάνεις το επιχείρημα, και ο πολιτικάντης να επιβάλεται, μεσοπρόθεσμα στη διαφωνία καταφέρνεις να κάνεις κάποιους απ τους παρόντες να δουν καθαρά την ορθότητα των επιχειρημάτων σου και το αβάσιμο του λόγου του πολιτικάντη

    γιατί συμβαίνει αυτό; διότι έχουν την πολυτέλεια να αναλύουν με βάση τη λογική ως θεατές χωρίς το θυμικό τους να ζορίζεται διότι τα δόγματά τους κι οι ιδεοληψίες τους τελούν υπό επίθεση. Φυσικά είναι και θέμα …πρακτικής, τί θα πεις, πότε, πώς θα το διατυπώσεις, τίνος τα αφτιά θα στοχοθετήσεις…

    απροπό αυτιά, ή μάλλον …μάτια: θυμάμαι μια προσωπική τέτοια περίπτωση όπου είχα εμπλακεί σε κόσμια σε όρους, αλλά έντονη λογομαχία με έναν τύπο πριν αρκετά χρόνια, μπροστά σε καμιά δεκαριά κοινούς γνωστούς και φίλους, σε μια ταβέρνα… αφού λοιπόν διαφωνούσαμε, και είχαμε ανάψει και κορώσει, αφού είχαμε μείνει να αντιδικούμε οι δυο μας, δυο κουστουμαρισμένα κοκκοράκια, κι οι αλλοι να τρώνε, γυρίζοντας το κεφάλι πότε στον έναν και πότε στον άλλον λες και έβλεπαν αγώνα τένις στο ρολάν γκαρός, με έπιασε η συνήθης διαολιά και ξαφνικά του πετάω ένα »φυσικά δεν διαφωνώ σε τίποτε με όσα λες», με αποτέλεσμα ο τύπος να μείνει κάγκελο απ την έκπληξη. Πριν προλάβει να συνέλθει, όσο είχα δηλαδή το τακτικό πλεονέκτημα της εντύπωσης με το μέρος μου, συμπλήρωσα ΄΄τόση ώρα δεν μιλάω καν μαζί σου, αλλά …απευθύνομαι στην χ… (η »χ» ήταν μια που γουστάριζα και το ήξερε όλη η παρέα, και αυτή επίσης)

    περιττό να συμπληρώσω, οι περισσότεροι έσκασαν στα γέλια, δύο σχεδόν στραβοκατάπιαν τη μπουκιά, ένας εξ αυτών με κατηγόρησε ότι παρολίγο να τον πνίξω, η τύπισσα είχε πάρει ένα εντελώς γοητευτικό βλέμμα αν και βραχύ σε διάρκεια, κι ο ΄΄αντίπαλος΄΄ είχε μετατραπεί σε χάνο[μαι-γιατί-ρεμβάζω]

  25. salerosa said

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο!

  26. thekla said

    Πώς δεν έχει αξία να αντικρούει κανείς τους μύθους για τη γλώσσα!
    Για κάθε αμετανόητο/στραβωμένο αρχαιόκαυλο υπάρχουν δεκάδες άλλοι που εκτιμούν κάθε ευκαιρία να ξεστραβωθούν ή απλώς να μάθουν κάτι καινούργιο. Για μένα τα ποστ για τους αγράμματους πολιτικάντηδες είναι τα πιο ενδιαφέροντα αυτού του μπλογκ, μαζί με αυτά για τα φρούτα 🙂
    ή, για να το πω ιντερνετιστί και να μη γράφω πολλά, +1000

    …αν και δεν είχα ιδέα για τους μύθους που αναφέρονται στο ποστ, όσο διάβαζα μου έπεφταν τα σαγόνια!

  27. sarant said

    24-26: Σας ευχαριστώ πολύ, με ενθαρρύνετε!

  28. Immortalité said

    Το ότι δεν πρόκειται να πεισθούν οι μεταπράτες μύθων δεν καθιστά την μυθοκτονία μάταιη. Άλλο το’ να άλλο τ’ άλλο. 🙂

  29. ππ said

    Ε ναι, κι εμένα ψευδεοερώτημα μου φαίνεται.

  30. Red Ghost said

    Διάβασα ένα διασκεδαστικό κείμενο σήμερα:
    http://dia-fhmh-sou.blogspot.com/2011/11/blog-post_912.html

    Πόσοι μύθοι έχουν συγκεντρωθεί σε τόσο μικρή έκταση;

  31. sarant said

    Αυτό έχει από Λερναίο, από Κρασανάκη, από Τζιροπούλου…

  32. Δημήτρης said

    Μιας και οι μύθοι απασχολούν το ιστολόγιο, ένα βιβλίο για τις κατάλληλες τεχνικές μπορεί να ενδιαφέρει επίσης…

    http://lifehacker.com/5863557/the-debunking-handbook-explains-the-art-of-shooting-down-misinformation?popular=true

  33. sarant said

    Πολύ ενδιαφέρον -και δωρεάν!

  34. Μαρία said

    33 Και ευσύνοπτο.

  35. Αντώνης Αντωνίου said

    1. Η περιοχή Broka, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο λόγω του ελληνικού αλφαβήτου, διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.
    2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.
    3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στη λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μια ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου, από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών διά της λειτουργίας του θεάτρου.

    Αυτά τα απίστευτα γράφονται στο παρακάτω site
    http://logioshermes.blogspot.com/2011/09/blog-post_1354.html
    Το κακό είναι ότι βομβαρδίζομαι συχνά με παραπομπές σε παρόμοια sites στα ηλεμηνύματα που παίρνω από φίλο κατά τα άλλα σοβαρό (!)

    Φίλε και συμμαθητά Σαραντάκο βοήθεια!!!
    Αναζητώ παραπομπές σε άρθρα που ανασκευάζουν αυτές τις μπούρδες ώστε να τα προωθήσω κατευθείαν στον ηλεμηνύοντα μήπως και με αφήσει ήσυχο.

  36. sarant said

    Αντώνη, παλιέ μου συμμαθητή, την επιστολή στην Καθημερινή την έχω διαβάσει. Πολύ αμφιβάλλω αν μεταφέρει με ακρίβεια την επιστημονική ανακοίνωση την οποία επικαλείται, αλλά βέβαια πρέπει να βρει κανείς το πρωτότυπο.

    Πάντως, για τη μελέτη (βάλε καναδυό ντουζίνες εισαγωγικά) του Τσέγκου υπάρχει επιστημονική κριτική:
    http://glossologia.phil.uoa.gr/node/43

  37. Σπουργίτης said

    Το θέμα πάει βαθύτερα: ποια η αιτία δημιουργίας και διακίνησης τέτοιων μύθων; ποιος ωφελείται; ποιον και τί εξυπηρετούν; αυτά τα ερωτήματα πρέπει ν’ απαντηθούν πρώτα. Η «πυρόσβεσή» (κατάρριψη) τους είναι σημαντικότατη αλλά η δημιουργία «αντισωμάτων» και «ανοσίας» στον πληθυσμό απέναντι σε τέτοιους μύθους θα έπρεπε να είναι πρώτη προτεραιότητα. Φυσικά μην περιμένουμε τα ΜΜΕ που τρέφονται από αυτό το σύστημα να το κάνουν. Πρέπει ο πνευματικός κόσμος της χώρας στα όποια δημόσια βήματα του δίνονται, να ξεκινάει απ’ αυτό ακριβώς: την ανοσοποίηση του οργανισμού της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε τέτοιους μύθους, οι οποίοι στην τελική βλάπτουν το κοινό μας συμφέρον.
    Δε θέλω να μακρηγορήσω στην ανάλυση. Παραθέτω απλά τα στοιχεία του παζλ: κοινωνικοοικονομικό σύστημα ο καπιταλισμός. Δημιουργία εθνικών κρατών. Προσπάθεια σφυρηλάτησης εθνικής συνείδησης. Ανταγωνισμός κεφαλαιοκρατών μεταξύ τους. Κατακτητικοί κι αμυντικοί πόλεμοι. Επανακαθορισμός των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Μεταναστευτικό. Διαίρει και βασίλευε. Οικοκονομικές κρίσεις. Συνεχής μείωση της τιμής (όχι της αξίας) της εργατικής δύναμης.
    Ορίστε ποιους εξυπηρετούν τέτοιοι μύθοι (το μεγάλο κεφάλαιο) κι επομένως από ποιους κατασκευάζονται και διαδίδονται. Ελπίζω να έγινα κατανοητός. Αν όχι, ευχαρίστως να το αναλύσω περαιτέρω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: