Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Δεν πάω πάσο για τα πάσα

Posted by sarant στο 24 Νοεμβρίου, 2011


 

Ίσως θα το διαβάσατε, από φέτος άλλαξε το σύστημα της έκδοσης των φοιτητικών «δελτίων ειδικού εισιτηρίου», όπως είναι η επίσημη ονομασία τους. Μόνο που κανείς δεν τα λέει έτσι, κάτι το αναμενόμενο άλλωστε. Όλοι κάνουν λόγο για «το πάσο», και ακόμα και το υπουργείο Παιδείας κτλ. χρησιμοποιεί και αυτή την ονομασία στον ιστότοπό του, για να καταλαβαίνουν οι επισκέπτες περί τίνος πρόκειται.

Το νέο σύστημα, διαβάζω, είχε ως αποτέλεσμα  να σταματήσουν να χορηγούνται δελτία σε μη δικαιούχους, όπως γινόταν παλιότερα, λέει, πράγμα που είχε, λέει το ιστολόγιο του υπουργείου, «ανυπολόγιστες συνέπειες» για τον προϋπολογισμό της χώρας. Αυτό το «ανυπολόγιστες συνέπειες» πρέπει να είναι σχήμα λόγου, διότι σε άλλο ρεπορτάζ διαβάζω πως με τα στοιχεία του υπουργείου οι συνέπειες υπολογίστηκαν σε 17 εκατομμύρια ευρώ.

Όμως δεν θέλω να σταθώ στο μέτρο αυτό, αν θέλετε το σχολιάζετε εσείς. Εγώ θέλω να λεξιλογήσω με τη λέξη «πάσο»  Την ιδέα για το σημερινό άρθρο την πήρα από ένα άρθρο της Lifo, που είχε τον τίτλο «17 εκατομμύρια ευρώ σε ψεύτικα φοιτητικά πάσα». Σε ένα από τα πρώτα σχόλια, κάποιος ειρωνεύτηκε: το πάσο-τα πάσα?? really?, υπονοώντας ότι κακώς κλίνεται η λέξη. Κάποιος άλλος του απάντησε (σωστά κατά τη γνώμη μου) ότι καλώς κλίνεται το πάσο, αφού είναι λέξη ενταγμένη στο ελληνικό λεξιλόγιο. Μοιραία, ύστερα από λίγο η συζήτηση εστιάστηκε στο αν κλίνεται το πάσο και τα 17 εκατομμύρια από τα ψεύτικα πάσα ξεχάστηκαν. Κάποια στιγμή, ένας οπαδός της ακλισιάς επικαλέστηκε ένα δικό μου παλιότερο άρθρο, που δεν είχε και μεγάλη σχέση με το θέμα, κι ένας άλλος του απάντησε: Στοιχηματίζω ότι δεν διάβασες το κείμενο του Καργάκου, στο οποίο παραπέμπεις. Ευτυχώς αμέσως μετά ο ίδιος διόρθωσε, διότι άλλο ο Σαράντος (Καργάκος) και άλλο ο Σαραντάκος, και αργότερα, όταν αντιλήφθηκα τη συζήτηση, είπα κι εγώ μερικά πράγματα αλλά μάλλον κατόπιν εορτής.

Γκουγκλίζοντας, επιβεβαίωσα αυτό που υποψιαζόμουν, ότι οι άκλιτοι τύποι (*του πάσο, *τα πάσο, *των πάσο) υπερτερούν σε σύγκριση με τους κλιτούς, γραμματικούς τύπους (του πάσου, τα πάσα, των πάσων). Πόσο υπερτερούν κανείς δεν ξέρει, διότι το γκουγκλ τα έχει κάνει μαντάρα με την πληθωριστική του ταχτική, άσε που είναι αδύνατο να το πείσεις να ξεχωρίζει τον τονισμό κι έτσι μετράει μαζί τα «των πάσων» και «των πασών» (όπου, παρέμπ, είδα την αριστουργηματική φράση: «ο Χ. γινόταν αποδέκτης των πασών του Ψ»!), πάντως υπερτερούν.

Το κακό παράδειγμα της ακλισιάς το δίνει το ίδιο το υπουργείο, αφού στην ειδική σελίδα του γράφει για τη «διάθεση του ΠΑΣΟ με ηλεκτρονικό τρόπο» (έτσι, με κεφαλαία, λες και είναι ακρώνυμο, όπως το ΝΑΤΟ!) και στο ιστολόγιό του «του πάσο» και «του νέου φοιτητικού πάσο».

Στην εποχή μου, το λέγαμε το πάσο (για τις φοιτητικές ταυτότητες) αλλά όχι πολύ συχνά, τουλάχιστον στους κύκλους που σύχναζα. Είχα, τότε, την αίσθηση ότι η λέξη ήταν εισαγωγή από Θεσσαλονίκη, αλλά μπορεί και να έπεφτα έξω.

Το πάσο είναι πράγματι δάνεια λέξη, από το ιταλικό passo, που σημαίνει βήμα, σημαίνει και πέρασμα, και βέβαια υπάρχει στη γλώσσα μας από πιο παλιά, δεν ήρθε μαζί με τα φοιτητικά δελτία. Πάσο καταρχάς ήταν το βήμα, το περπάτημα. «Κάθε τους πάσο και κομπάσο που μετράει τη Σφαίρα», λέει για κάποιους μεγαλοαστούς ο Βάρναλης σ’ ένα ποίημα. Δεν πολυακούγεται στις μέρες μας η λέξη με τη σημασία αυτή, αλλά από εκεί μας έμεινε η φράση «με το πάσο του» δηλ. με το βήμα του, με τον ρυθμό του, αργά, χωρίς να βιάζεται. Έπειτα, πάσο είναι το διάστημα ανάμεσα στις αυλακώσεις της βίδας. Πάσο είναι ο χαμηλός μεσότοιχος ανάμεσα σε δυο χώρους, που επιτρέπει να περνάμε πράγματα, και βέβαια πάσο είναι όρος του χαρτοπαιγνίου, με τον οποίο ο παίκτης παραιτείται από το δικαίωμά του να εκδηλωθεί, και συχνά συνεπάγεται την αποχώρησή του από το συγκεκριμένο κόλπο (βέβαια, ανάλογα το παιχνίδι: σε ορισμένα, άμα πεις πάσο δεν μπορείς να ξαναμιλήσεις, σε άλλα όπως το μπριτζ μπορείς). Η έκφραση «πάω πάσο» έχει αποκτήσει και μεταφορική σημασία, μακριά από την πράσινη τσόχα. Σημαίνει «υποχωρώ σε αντιπαράθεση, συζήτηση» και «παύω να ασχολούμαι με μια υπόθεση»: αν επιμένετε, εγώ πάω πάσο. Καμιά φορά και σκέτο «πάσο», για να δηλώσουμε ότι δεν επιμένουμε σε μια συζήτηση.

Στις περισσότερες από τις παραπάνω χρήσεις, το πάσο κλίνεται, αλλά όχι συχνά -ας πούμε, για τη βίδα μπορούμε να πούμε ότι έχει «χαλασμένα πάσα». Το χαρτοπαικτικό «πάσο» μπορεί να θεωρηθεί και επιφώνημα ή κάτι ανάλογο, οπότε κάποιοι θα έλεγαν πως νομιμοποιείται να μένει άκλιτο σε φράσεις όπως «δυο πάσο» (αν και στις παροιμίες της πρέφας έχω καταγράψει την «δυο πάσα, δυο άσοι»). Ίσως πάντως αυτό να εξηγεί ενμέρει την ακλισιά του φοιτητικού πάσου, ίσως να φταίει και η συντομία της λέξης.

Δέχομαι οι κλιτοί τύποι «του πάσου», «τα πάσα» και «των πάσων» μπορεί να ξενίζουν, αλλά είναι θέμα συνήθειας. Πάντως, δεν βρίσκω κανένα επιχείρημα στους άκλιτους τύπους. Ότι το πάσο είναι ιταλικό δάνειο ισχύει, αλλά μήπως δάνειο δεν είναι και το πακέτο ή το μπισκότο; Κι όμως κανείς δεν λέει «τα μπισκότο» (ελπίζω να μη δίνω ιδέες) ή «των πακέτο». Δεν είναι μόνο το πάσο λέξη ευεπίφορη στην ακλισιά: υπάρχουν επίσης το τσίρκο και το καζίνο, που κι αυτά πέφτουν θύμα ακλισιάρηδων, ιδίως στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα τσίρκα, ειδικά, τα είχαμε ξανασυζητήσει παλιότερα, τους πρώτους μήνες του ιστολογίου, σε ένα άρθρο με πολλά και καλά σχόλια. Η ακλισιά στην προκειμένη περίπτωση είναι, μάλλον, σουσουδισμός -και κακοχωνεμένες συμβουλές ότι οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται.

Γιατί όμως ειδικά το πάσο το αφήνουν πολλοί άκλιτο, ενώ, απ’ όσο ξέρω, όλοι κλίνουν το λάσο ή το μπάσο, που είναι εξίσου σύντομες λέξεις και, φαντάζομαι, εξίσου φανερά δάνεια; Δεν ξέρω, εσείς τι λέτε; Για το καζίνο είχα σκεφτεί ότι λόγω της χλίδας του γίνεται πιο έκδηλο ότι είναι ξένη λέξη, άρα «πρέπει» (τρομάρα τους) να μείνει άκλιτη, ενώ τα όμοια κλαρίνο και μαντολίνο, αν και εξίσου δάνεια, γίνονται αντιληπτά ως ντόπια. Το πάσο όμως δεν έχει καμιά τέτοια αίγλη σαν το καζίνο -μήπως θεωρούν ότι είναι ακρώνυμο; Κι αλήθεια, αν ήταν ακρώνυμο τι θα σήμαινε; Μπορεί κανείς να βρει μια εκδοχή του (δήθεν) ακρώνυμου που να έχει σχέση με λεωφορεία και συγκοινωνίες;

ΥΓ Στο προηγούμενο άρθρο έλεγα πως όταν φεύγει από τη μέση το άρθρο η ακλισιά δεν είναι και τόσο εύκολη, γιατί δεν θα πει κανείς «παρακολούθησα μια παράσταση τσίρκο». Ωστόσο, βλέπω στο γκουγκλ να δίνει και να παίρνει η «έκδοση πάσο»…

 

 

220 Σχόλια to “Δεν πάω πάσο για τα πάσα”

  1. ππ said

    Μην δίνεις ιδέες! Στο Λάιοφο έχω διαβάσει και «τα μπρόκολι» που με έριξε σε βαριά κατάθλιψη. Η στιγμή που θα διαβάσουμε/ακούσουμε «τα μπισκότι» δεν είναι μακριά

  2. Και πασων των Ρωσιων

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Α ρε γίγαντα Σαραντοκαργάκο! Ωραίο άρθρο!
    Ας συνεισφέρω κι εγώ για τα πάσα. Είμαι βέβαια λίγο νεότερος από εσένα στο ευαγές ίδρυμα (όταν πήγα εγώ, είχαν σηκώσει την πόρτα της Πατησίων) αλλά το φοιτητικό πάσο-πάσα ήταν όρος καθολικά νόμιμος και χρησιμοποιούμενος πανελλήνια. «Η διάθεση του ΠΑΣΟ… «του υπουργείου …τι να πει κανείς για το…μμμ.
    Έχω συναντήσει πολλά μαστόρια με βιδολόγους και κανένας ποτέ δεν διανοήθηκε να «πάρει τα πάσο» ή να πει «η βίδα έχει χαλασμένα πάσο» ,οπότε ο κύριος με το really? Είναι …away nighted 🙂

    Προψές που επιδιδόμουνα στο ευγενές άθλημα του τεξάνικου πόκερ, είχαμε κάποιους νιοφερμένους περίεργους, που δεν έβγαζαν το σκασμό με τίποτε (δείχνοντας βαθιά άγνοια των ηθικών κανόνων του παιγνίου) ,οπότε ένα φιλαράκι τους λέει «Τα πάσα εν μιλούσι!»
    Πρέφα: Πάσο,πάσο…κάτω άσσο! (και μετά αγοράζεις και τα βρίσκεις λιμά…γμτ!)

  4. Η λέξη πια θεωρείται ελληνική (ελληνοποιημένη), όπως το ταξί. Φυσικά είναι πλήρως άκλιτη, αλλά εγώ θα έλεγα ότι η γλωσσική μας άγνοια οδηγεί σε λεξιλογικές τερατογεννέσεις…

  5. Νέο Kid Στο Block said

    4. Για «το πάσο» λέτε ότι είναι πλήρως άκλιτη;

  6. tamistas said

    Καλημέρα.
    Πήγα να γράψω ότι κλίνω το στυλό, τα στυλά κλπ και είπα, ωραία θα το γράψω και με ύψιλον. Είδα με έκπληξη ότι ο ορθογραφικός έλεγχος δεν μου το κοκκινίζει. Αντίθετα, κοκκινίζει το στιλό. Λέω, ας δω το λεξικό του Τριανταφυλλίδη. Με χαρά μου είδα ότι το κλίνει, με γιώτα, όμως, όπως περίμενα.
    Και το μαγιό το κλίνω, γι’ αυτό το γράφω αναγκαστικά με ο αντί ω, που θα μου άρεσε περισσότερο.
    Για τα πάσα δεν το συζητάμε.

    Δεν κλίνω, στον αυθόρμητο προφορικό λόγο (γιατί, αν το σκεφτώ από πριν, τα κλίνω όλα), μεταξύ άλλων, το ντεπόν και το σαμπουάν. Το οποίο, σκέφτομαι, ακούγεται – ορθοφωνικώς – ίδιο με το σαν πουάν. Δεν προλαβαίνω το συνειρμό μου, θυμάμαι που οι γυναίκες, όταν ήμουν μικρός, άκουγα να το λένε πουά και, μεγαλώνοντας, κατάλαβα το λάθος. Ανατρέχω πάλι στο ΛΚΝ και τι βλέπω: [λόγ. < γαλλ. point (είδος κεντήματος)· λόγ. < γαλλ. pois] …
    Όλο την πατάω.

  7. ππ said

    Δεν είναι «λαθος» το πουά -αν δηλαδή γράφεις αυτό. Πουά τα λένε κι οι Γάλλοι.

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Δείμε, πλήρως άκλιτα τα πάσα; Δεν συμφωνούμε. Το ταξί είναι άλλη περίπτωση -κι αυτό πάντως μπορεί να το κλίνει κανείς, Ο Καραγάτσης το είχε κάνει.

  9. Νέο Kid Στο Block said

    Ομολογώ ότι τα στι(υ)λά και τα μαγιά δεν θα μπορούσα να τα εκστομίσω με τίποτις. Άσε που εδώ που ζω, θα έμπλεκαν τα μαγιό με τα μαλλιά. 🙂

    Τελικά, μάλλον είναι θέμα ατομικής τριβής(;). Πάντως στα πάσα(και στα καζίνα και στα τσίρκα) η τριβή είναι πανελλαδική .

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Παρεμπιπτόντως, τα συχαρίκια μου βρε Ταμίστα για το διπλό του Θρύλ(ν)ου ψες!
    Ωραία μπάλα! Άντε, φάτε και τις εγγλέζες και στους δεκάξι να σας αποκλείσει το ΑΠΟΕΛ. 🙂

  11. pros said

    καζίνου – καζίνων κλπ, μου έχει τύχει να μου το διορθώσουν σε μεταφραστική δουλειά για ιστοσελίδα τυχερών παιχνιδιών και να επιμένουν από πάνω!
    Che casino! (Με την σημασία της έκφρασης στα Ιταλικά)

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Τώρα πιθανότατα να ανακαλύπτω την Αμερική, με την εικασία που θα κάνω, αλλά ποιος κάθεται ν’ ανασκάψει τα τεραμπάιτς του Σαραντάκου; (εκτός από τη Μαρία, εννοείται!)
    Σκεπτόμουν, γιατί τα πάσα κι όχι τα στυλό; Και τα στυλό είναι πολύ παλιά αλλά δεν έχουν τριφτεί από λαϊκούς ανθρώπους χειρώνακτες. Δηλαδή τα στυλό τα χρησιμοποιούν όλοι βέβαια, αλλά κυρίως εμείς οι χαρτογιακάδες. Ενώ τα πάσα στις βίδες και στα καθιστικά μας τα μαστόρια. Κι αυτοί δεν γουστάρουν ακλισιά!
    Μπορεί να λέω και βλακείες βέβαια.

  13. Ας ξαναπούμε και για το «της τρόικα» που μου γυρίζει πάντοτε τ’ άντερα.

  14. rogerios said

    Να πω την αμαρτία μου, εμένα με σοκάρει και μόνο που γίνεται συζήτηση για άκλιτο πάσο (και, φυσικά, κατά μείζονα λόγο, το ενδεχόμενο η ακλισιά να είναι πλέον η επικρατούσα εκδοχή). Στα χρόνια μας 😉 κανείς δεν θα μπορούσε να διανοηθεί να το αφήσει άκλιτο, αλλά βέβαια τότε κανείς δεν έλεγε και η πρωτεύουσα του… Μεξικό (άγκρρρ), ενώ τώρα… [υπουργείο και Κάθη βλέπω πάντως ότι δίνουν τον τόνο].

    Πολύ μου άρεσε η ευχή του Νεοκίδιου προς ευτυχισμένους Ολυμπιακούς. Συγχαρητήρια στο ΑΠΟΕΛ (που ήδη πέρασε στους 16) και μπράβο και στους «αιώνιους» στους οποίους εύχομαι να αφοσιωθούν στα ευρωπαϊκά καθήκοντά τους και να ακούν μετά τις επιτυχίες τους αυτά που μας έλεγαν στο παρελθόν (π.χ. «τι καφενείο που ήταν αυτή η Μαρσέιγ», «ποιός έδωσε δίπλωμα προπονητικής σ’ αυτόν τον Ντεσάν» ή ότι «ο διαιτητής σφύριζε φορώντας κόκκινα γυαλιά, για αυτό και δεν είδε ότι η χερούκλα του Βέλγου έγινε μέσα στην περιοχή»). 🙂 🙂 🙂

  15. Σαράντ(ος Καργ)άκος. Μια απλή σύντμηση είναι 🙂

    Στα τέλη της δεκαετίας του 70, στα Γιάννενα, δεν χρησιμοποιούσαμε τη λέξη «πάσο» για τα «δελτίο φοιτητικού εισιτηρίου». Νομίζω «φοιτητική ταυτότητα» ή σκέτη «ταυτότητα», χωρίς να είμαι σίγουρος. Στην Αθήνα όμως, ήδη το έλεγαν «πάσο» και σιγά σιγά άρχισε να λέγεται και στην περιφέρεια. Δεν ξέρω από πού ξεκίνησε. Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται και για τα μαθητικά.

    Πού να δεις καυγά πέρυσι στο λύκειο (στη Στουτγάρδη). Που όταν τους έλεγα εγώ «βγάλτε τα στιλά και τα μολύβια σας» οι μαθητές ή γέλαγαν ή διαμαρτύρονταν ότι δεν ξέρω Ελληνικά γιατί το στιλό είναι ξένη λέξη και δεν κλίνεται. Γιατί έτσι τους έλεγαν οι φιλόλογοί τους. Κι όταν τους είπα π.χ. για το παλτό προσπαθούσαν να κατεβάσουν διάφορες δικαιολογίες. Και το θέμα ειδικά για το στιλό είναι πως επειδή είναι εργαλείο που χρησιμοποιείται καθημερινά στα σχολεία, τους το φέρνουν ως χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ότι οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται. Άντε βγάλε άκρη.

  16. Θρασύμαχος said

    Δεν βρίσκω πειστικά τα επιχειρήματα που εστιάζουν στη σύγκριση ομοιοκατάληκτων (λ.χ. «αφού κλίνουμε το παλτό, γιατί όχι και το στυλό;»), όταν δεν συνεκτιμούν την παράμετρο της ημερομηνίας άφιξης. Το παλτό και το Μεξικό ήρθαν στη γλώσσα μας την εποχή που εκείνη διακατεχόταν ακόμη από την προδιάθεση του πάση θυσία εξελληνισμού. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η αφομοιωτική αυτή ροπή έχει υποχωρήσει αισθητά. Επομένως άλλο ράσο και άλλο πάσο (όπως θα έλεγε παλαιά τηλεοπτική φιγούρα), ή, απλούστερα, το πάσο δεν κάνει τον πασά.

  17. LandS said

    Το 16 μου δίνει μια ιδέα.
    Επειδή και εμένα μου φαίνεται φυσιολογικό το πάσο – του πάσου – τα πάσα, ενώ το στιλό – του στιλού – τα στιλά όχι, αναρωτιέμαι μήπως έχει να κάνει με την εξοικείωση με κάποια άλλη λέξη που κλίνεται, όπως για το πάσο, υπάρχει το ράσο, ενώ για το στιλό σπάω το κεφάλι μου να βρω άλλη λέξη που να λήγει σε -λό και δεν μπορώ. Το ίδιο σε λέξεις σε -ξί. Αφήστε για λίγο στην άκρη τα θέματα και τους κανόνες συλλαβισμού, άμα μιλάμε για συνήθειο μας ενδιαφέρει το πως ακούγεται.

  18. tamistas said

    7: Αυτό ακριβώς εννοώ. Την πάτησα που 40 χρόνια πίστευα ότι ήταν λάθος.

    Δεν θα παρασυρθώ να απαντήσω σε πικρόχολα (14) σχόλια. Εξάλλου,

    Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς,
    αν κάτι έχει απομείνει
    είναι του Θρύλου ο άγριος ρους
    που αγνοεί τη μήνη
    και τους ανόσιους χορούς
    που κάθε Μέρκελ στήνει.

    Όμως, Νεοκίδιε (10), δεν το πρόλαβες το νέο. Είδα το δεύτερο ημίχρονο! (γελαστή φατσούλα!)

  19. sarant said

    11: Πολύ καλό 😉 Για τους μη ιταλομαθείς, casino, μικρό σπίτι κατά λέξη, είναι το ευαγές ίδρυμα, σπίτι και στα ελληνικά άλλωστε, αλλά εντός εισαγωγικών.

    16: Θρασύμαχε, ναι και όχι. Η παράμετρος της ημερομηνίας άφιξης πράγματι διαφοροποιεί τα πράγματα, αλλά το πάσο είναι στη γλώσσα τουλάχιστον εδώ και 100 χρόνια, μπορεί και περισσότερα. Έπειτα, ακόμα και στα παραδείγματα που φέρνεις, υπάρχουν πολλοί που, τώρα τελευταία, τα θέλουν άκλιτα: και το παλτό και το Μεξικό έχουν δεχτεί την επίθεση των ακλησιάρηδων, και κάπου έχω γράψει για τη μεταφράστρια που μετέφρασε «πολλά παλτά και σακάκια» και διάβασε στο τυπωμένο βιβλίο «πολλά παλτό και σακάκια» διότι ο επιμελητής το «διόρθωσε». Και η τρόικα άλλωστε, όσο ταξίδευε στις χιονισμένες ρώσικες πεδιάδες κλινόταν, τώρα που μας έχει αλλάξει τα φώτα τη βρίσκεις και άκλιτη.

    Θέλω να πω, αν το παλτό δεν τραβήξει το στυλό, υπάρχει φόβος το στυλό να τραβήξει το παλτό.

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Ας σχολιάσουμε και το « Το κάλπικο πάσο έχει ανυπολόγιστες συνέπειες(τςςς!) για τον προϋπολογισμό της χώρας» του υπουργείου.
    Μήπως φάγανε ένα κάπα; Το κάλπικο πασο(κ)… λέω τώρα εγώ.

  21. sarant said

    20: Λες γι’ αυτό να γράφουν ΠΑΣΟ με κεφαλαία; Να ήταν ΠΑΣΟΚ και να έσβησαν το Κ;

  22. sarant said

    15: Γιάννη, στα τέλη δεκαετίας 1970 στην Αθήνα εμείς στο Πολυτεχνείο δεν πολυλέγαμε πάσο, πιο πολύ λέγαμε ταυτότητες, φοιτητικές ταυτότητες. Άκουγες και το πάσο, αλλά όχι πολύ.

  23. ππ said

    Πάντως βρε παιδιά λέμε και «ο στυλός/οι στυλοί», όχι;

  24. tamistas said

    Ναι, ναι και ο στυλός!

  25. Νέο Kid Στο Block said

    18. 🙂 🙂 Δεκτή η παρατήρηση για τα συχαρίκια! (μη κατηγορηθω ότι φθείρω τη γλώσσα) 🙂
    Nτουζ πουάν για το στιχούργημα (αν και περνάς και με εννιά)

  26. Θρασύμαχος said

    Η συζήτηση για την κλίση του στυλό έχει εστιασθεί στην εκδοχή του ως ουδέτερου, ενώ στη μαθητική αργκό το δίλημμα μάλλον έχει ως εξής: άκλιτο ουδέτερο ή κλιτό αρσενικό!

  27. munich said

    Να καταθέσω ότι όταν σπούδαζα στα Γιάννενα προ 15ετίας δεν θυμάμαι να το κλίνουμε το πάσο. «Μοιράζουνε πάσο», «βγάζουνε πάσο» αλλά και πότε χρησιμοποιούμε τη λέξη στον πληθυντικό;
    Επίσης μήπως δεν το λέμε στο πρώτο πληθυντικό πάσα για να μη το μπερδέυουμε με την πάσα του ποδοσφαίρου? που όμως κλίνεται «πάσες»
    Η απορία μου είναι πώς μετράνε τις οικονομικές απώλειες από τα ψεύτικα πάσο/α. Διαφυγόντα κέδρη από τα μέσα μεταφοράς? Άπο τις φοιτητικές λέσχες? τα εισητήρια των μουσείων? αν είναι το μειωμένο εισητήριο να είναι κίνητρο για επισκέψεις σε πολιτιστικά ιδρύματα και εκδηλώσεις χαλάλι τα πασο/α.

  28. Νέο Kid Στο Block said

    Ωχ! Έχεις δίκιο ρε κορίτσι! Ο στυλός ,οι στυλοί το λέμε και οι λογιότεροι εξ ημών. 🙂

    Τι γίνεται εδώ; Το αρσενικό είναι πιο λαϊκότροπο από το ουδέτερο; Προβληματισμός…
    (τώρα θα σκάσει μύτη ο Μπουκάν και θα μας αρχίσει στις πατσαβούρες).:-)

  29. ππ said

    Γιατί πιο λαϊκότροπο;

  30. Νέο Kid Στο Block said

    29. Μα γιατί κλίνεται! Αλλά λαμακία λέω πάλι ,γιατι με τους στυλούς, πάει για βρούβες μάλλον η εικασία μου στο 12.

  31. Θρασύμαχος said

    Ο σερνικός στυλός έχει επικρατήσει του κλιτού ουδέτερου (#28), ίσως επειδή θυμίζει κάτι άλλο (#17): στυλός κατά το χυλός, ψηλός, δειλός κλπ. Απίθανο μου φαίνεται να επικράτησε λόγω αναγωγής στο πρωτογενές αρσενικό «στυλογράφος», καθώς εκείνο λίγοι το ξέρουν.

  32. gbaloglou said

    Γίνονται ακόμη μονομαχίες περί πάσων;

  33. Μπουκανιέρος said

    Πράγματι, από Σαλονίκη (δηλ. Απουθού) ξεκίνησε το πάσο και εξαπλώθηκε αργότερα. Σίγουρα το κλίναμε, τότε.

    Επί της ουσίας (για τις «ανυπολόγιστες συνέπειες», λέω), είναι μεγάλη βλακεία. Μόνο στο χώρο της οικονομίας λέγονται τέτοιες τερατολογίες – και υποτίθεται ότι είναι ο χώρος των αριθμών, των σκληρών δεδομένων κλπ. Βέβαια, δίνει την ευκαιρία για τις συνηθισμένες ηθικολογίες και κλάψες.

    Κιντ, μέχεις πάρει από φόβο… Μόνο τα κυπριακά ποδοσφαιρικά σου γούστα με τσιγκλάνε, αλλά θα το περάσω στο ντούκου.

  34. Νέο Kid Στο Block said

    33. Τα βλέπω! 🙂

  35. Θρασύμαχος said

    Il tempo passa: http://www.youtube.com/watch?v=Zh7ePoqiGDA

  36. sarant said

    32: Περί πάσων και πασών 😉

  37. Ταμίστα (6), πώς θα μπορουσες ποτέ να κλίνεις – έστω και αν το σκεφτείς από πριν – το ντεπόν και το σαμπουάν;
    Όσο για το μαγιό, δικαίωμά σου να το κλίνεις, αλλά γιατί θα σου άρεσε περισσότερο με ω;

    Μου δίνεις μια σκέψη. Μήπως το χαρτοπαικτικό πάσο θα έπρεπε να γράφεται κι αυτό με ω, πάσ(σ)ω; Επιτέλους ρήμα α΄ενικού είναι, με την πεντακιςχιλιετή κατάληξη -ω!
    (Αστειεύομαι, έτσι;)

  38. Ipse dixit said

    Να προσθέσω και γω, οτι το πάσο όταν χρησιμοποιείται σαν έννοια (υποχώρηση, παραίτηση) είναι δύσκολο να κλιθεί, γιατί δεν χρειάζονται ιδιαίτερα οι αριθμοί.

    Τώρα για την κλίση των ξένων λέξεων δεν θα είμουνα τόσο προοδευτικός…
    Μην πάρουν σειρά τα σουτιέν(ια) και τα κομπιούτερ(α) 🙂

  39. Θρασύμαχος said

    ##6+37: προσοχή γιατί αν τυχόν κλίνουμε το ντεπόν θ’ ακολουθήσει μοιραία και το Ντεπώ οπότε δεν τον γλυτώνουμε τον εμφύλιο

  40. Θρασύμαχος said

    «Έριξα λάσο / για να σε πιάσω / και αν μ’ αφήσεις / ποτέ στον άσσο / θα γίνει νέα μονομαχία / μες στο Ελ Πάσο»: http://www.youtube.com/watch?v=E0pZqhG2cbk

  41. Κοσμάς Θέμελης said

    Στο αθηνησι τελος δεκαετιας 70 δεν ειχα ακουσει το πασο, λεγαμε ταυτοτητα. Το πασο το λεγαμε στα πρασινα τραπεζια. οπου οι παλαιοτεροι μλιστα ελεγαν «το πασο παιρνει τον παρα», υπονοωντας οτι ο επιφυλακτικος παικτης που δεν μπαινει σε ολα τα κολπα κεριδζει στο τελος. ο καραμπινας που λεγαμε τοτε. αχ πολυ καιρο εχω να παιξω ποκα, μου λειπει.

  42. Κοσμάς Θέμελης said

    παντως και σημερα ακομη εμενα ο στυλος,οι στυλοι, τα στυλα, μου φερνουν καποιο σξιφιμο…

    ΑΠΟΕΛ-γαυρος, ε; θα γινοταν γελιο εκει. Η ενοτης του μισου ελληνισμου υπερ των αδελφων κυπρίων.

  43. LandS said

    #33

    Όχι κύριε Μπουκάν, η τερατολογία δεν προήλθε από τον χώρο της οικονομίας. Αλλά από τον χώρο της δημοσιογραφίας.

    Γίνεται επίσης φανερό από την διατύπωση «Σκοπός του ηλεκτρονικού πάσο είναι ο εκσυγχρονισμός του τρόπου διανομής και της μορφής του πάσο» που γράφεται στο site, ότι ούτε από το χώρο της εκπαίδευσης προέρχεται. Και δεν μιλώ για την κλίση αλλά ένας εκπαιδευτικός θα προτιμούσε να γράψει ηλεκτρονικό δελτίο ειδικού εισιτηρίου αντί ηλεκτρονικό πάσο, εκτός αν ήταν μαθηματικός/πληροφορικάριος ή και σκέτος Δημόσιος Υπάλληλος που θα έγραφε ηλεκτρονικό ΔΕΕ (Θεός φυλάξοι).

    Άρα δημοσιογράφος.

  44. tamistas said

    Η συζήτησή μας για στυλό και πάσο,
    τι μου θύμισε; Μα, βέβαια, τον κράσο:
    την αρσενική εκδοχή για το κρασί
    (δεν λυγάει ποτέ της γλώσσας το σασί).

  45. LandS said

    #38

    Κομπιούτορες, πισιά, λαπιτόπια.

  46. Νέο Kid Στο Block said

    41. Κοσμά, να εκφράσω τη συναδελφική μου συμπάθεια καταρχάς και μετά να παρατηρήσω ότι «το πάσο παίρνει τον παρά» είναι σοφό μεν (και διαπιστωμένο στην ποκική πράξη) αλλά έχει μικρή εφαρμογή σ’αυτό το άτιμο τεξοπόκερ (που πλέον όλοι αυτό παίζουν μόνο, εντάξει κούκος μονός είναι βέβαια, λίγο πιο φούστικος) γιατί εκεί σε τρώνε τα μπλάιντς και όβερμπλαιντς και στράντολ ,πως διάολο τα λένε… άσε που όταν διπλασιάζονται και με την πάροδο του χρόνου ,δεν μπορείς να καραμπινιάσεις με τίποτε. «Σε τρώνε τα μπλάιντς!»
    (Ωχ, πολύ στην χαρτοπαικτική γλωσσολογία το ρίξαμε και θα μας μαλώσει ο Νικοκύρης ,ότι χαλάμε τα χρηστά ήθη του μαγαζιού). 🙂

  47. sarant said

    37: Αστειεύεσαι, αλλά βάρδα μην το δούμε σε κανένα τρισχιλιετές ιστολόγιο 😉

    41: Σευχαριστώ, επιβεβαιώνεις λοιπόν πως το λέγαν ταυτότητα. Και στην πρέφα λέγαν «το πάσο τρώει το λουκούμι».

    44: Τι ωραίο!

  48. sarant said

    46: Στα τραπέζια που συχνάζω, τρεις μέρες το χρόνο δηλαδή, ευτυχώς δεν έχουν έρθει Τεξανοί.

  49. Κοσμάς Θέμελης said

    ναι αγαπητε, το γνωριζω το τεξανο! και ομολογω οτι ειναι το μονο που θα επαιζα πια… ΑΥΤΟ ειναι η τεχνη του χαρτοπαικτη και οχι τα περιεργα πολυφυλλα που παιζαμε παλια.

  50. LandS said

    #46
    Μα το σάνβουαρ είναι η κλασική μέθοδος χτυπήματος της καραμπίνας. Και στο πόκερ και την κλασική πόκα, η καραμπίνα απλά χαλάει το παιχνίδι, δεν κερδίζει ποτέ.
    Γιαφτό η ρήση «τα πάσα πίνουν τον καφέ» ισχύει κυρίως στην πρέφα, και πάλι, αφού έχεις βγει στην αρχή τζογαδόρος και έχεις κάνει τις μπάζες σου.

  51. tamistas said

    37: Θα πρέπει να προηγηθεί η πρόσθεση της κατάληξης -ι. Κατά το γκαρσόν – γκαρσόνι – γκαρσόνια (που θάλεγε η Σόνια).
    Με το σαμπουάν, θυμήθηκα το (τουρκοπέρσικης προέλευσης) μπεζεστένι. Αναλόγως, θα λέμε σαμπουάνι.

    Σου ‘φερα το σαμπουάνι.
    Έλα, λούσου μάνι μάνι,
    κι όχι πάλι με το πάσο.
    Τώρα ευθύς. Σε διατάσσω!

  52. Κοσμάς Θέμελης said

    χχμμμμ….πολλοι παικτες μαζευτηκαμε….δεν κανουμε κανενα τραπεζι του μπλογκ;

  53. Ipse dixit said

    #45
    Σωστά!

    Το στιλό μπορούμε πάντα να το λέμε και στύλο (όχι της ΔΕΗ που είναι και επίκαιρος βέβαια…)

  54. munich said

  55. tamistas said

    Πάσα μη Ελληνίς, … Barbara.

  56. LandS said

    Barbarίς 🙂

  57. sarant said

    52: Καλή ιδέα 😉

    Το σαμπουάν(ι) στην Κύπρο δεν το λένε σιαμπού;

  58. Sotiris Garbounis said

    Η σημερινή ανάρτηση μου έφερε στο μυαλό και τη λέξη «πασάζο». Τη χρησιμοποιούμε πολύ για τα σημεία της πόλης που περνά τρένο και διασταυρώνονται με δρόμους. Κάποτε τα πασάζα είχαν φύλακες με χειροκίνητες μπάρες, σήμερα είναι αυτόματες. Μόνο ένα πασάζο της πόλης έχει τον παραδοσιακό φύλακα. Στη γειτονιά του πατρικού μου έχει δύο πασάζα σε απόσταση 500 μέτρων. Η προέλευση της λέξης είναι προφανής αλλά δεν ξέρω αν λέγεται και αλλού. Ελπίζω, Νικοκύρη, να μην πέταξα την μπάλα εκτός γηπέδου.

  59. tamistas said

    57. Αν βάλουμε κατάληξη -ου (όπως στο σ(ι)αμπού), κλειδώνουμε, φευ, την ακλισιά.
    Διότι, τόσα χρόνια, ποιος κλίνει το μενού, το κλου, το ατού, το τουρλού, το μπιζού κλπ;
    Μόνο τα θηλυκά σε -ου (και τα εισαγόμενα όπως η σουσού), κλίνονται. Και στον πληθυντικό γίνονται -ούδες.

    Αυτό το βρήκα στο Γκλου (άκλιτο), αλλά ο Ζάρας (ω, ναι) έχει κάτι παρόμοιο σε καλύτερη τιμή.

  60. ppan said

    O Γλους είναι άνθρωπος-και ολυμπιακός, είχε και την Πούμα. Αλλά δεν έκλεισε; Είχα την εντύπωση ότι φαλίρισε

  61. Νέο Kid Στο Block said

    57. Το σιαμπού, ναι λέγεται αλλά όχι πολύ και δεν κλίνεται βέβαια.
    Ενώ οι παλαιόθεν ελληνοποιημένες αγγλικούρες όπως το τασπί(ο σκουπιδοτενεκές εκ του dustbin) ή η κιτσού(η κουζίνα)κλίνονται κανονικά και με το νόμο.
    Μου θύμησες κι ένα ωραίο που άκουσα πρόσφατα από μία κάπως ηλικιωμένη κυρία που πήγε παλιά επίσκεψη στο φοιτητή γιο της στην Αθήνα και πήγε να ψωνίσει στην Έβγα της γειτονιάς .
    Κυρία: Έχετε χαμ;
    Εβγατζής: Χαμ; Μμμ Όχι.
    Μετά από λίγο το βρήκε η κυρία: Μα να! Έχετε χαμ, αφού!
    Εβγατζής: E,πέστο ελληνικά κυρία μου. Ζαμπόν! 🙂

  62. Θρασύμαχος said

    #59: σιγά το δύσκολο, του πατάς ένα υποκοριστικό και νά ‘το με μιάς το κλιτό ραντεβουδάκι

  63. Immortalité said

    Αφιερωμένο στους χαρτοπαίχτες του ιστολογίου 🙂

  64. ppan said

    @62: ή το σουδάκι, πράγμα που μου θυμίζει το ανέκδοτο με τα κοκάκια («Τι σύμπτωση! Έτσι λένε κι έναν φίλο μου!»)

  65. tamistas said

    Σωστά. Αυτό με τον glue δεν κόλλαγε.

  66. tamistas said

    Στα χαρτιά, σε ποιο παιχνίδι υπάρχουν ατουδάκια;

  67. bloody amateur said

    Επίσης, δέον να σημειωθεί ότι το πάσο του μάστορα («το διάστημα ανάμεσα στις αυλακώσεις της βίδας») έχει κανονικότατο πληθυντικό «τα πάσα», ενώ η έκφραση «θα σου πάρω τα πάσα» σημαίνει περίπου «θα σου σκίσω τα βάρδουλα».

  68. Immortalité said

    Πάντως δεν έχουν μόνο οι βίδες πάσα. Έχουν και τα παξιμάδια και τα ούπα. Όχι;

  69. LandS said

    Εκτός από τα Yabanaki και Yaouzaki στην παραλία της Βάρκιζας, τώρα έχουμε και το Bakerάκι στο σταθμό του Μετρό (και όχι του μετρού) στη Δάφνη.

  70. tamistas said

    Εξάλλου, κόλλησα εγώ, αυτά τα θέματα είναι φλου-δάκια και όταν μεγαλώσουν, θα γίνουν, φαντάζομαι, φλούδια.

  71. ppan said

    Και το αρgoodάκι, την χριστουγεννιάτικη εκστρατεία των Γκουντυζ

  72. tamistas said

    Οσον-ούπω θα τεθεί το ερώτημα: τα ούπα έχουν ενικό;

  73. LandS said

    Έχουν. Ένα ούπα. Έφυγε το ούπα, κλπ.

  74. suncleft said

    Καλησπέρα, να προτείνω κάτι για το (δήθεν) ακρώνυμο, τώρα που με την εφεδρεία τα δρομολόγια μάλλον θα αραιώσουν…: Περίμενε Ακάματα Στα Όρθια… Να είστε καλά.

  75. sarant said

    Ατουδάκια το έχω ακούσει σε πρέφα και μπριτζ, αλλά δεν είναι πολύ συχνό.

    61: Βάζουνε το αφού στο τέλος και στη μεγαλόνησο ή ήταν κουμπαροθεσσαλονικιά η κυρία;

    58: Αν λέγεται αλλού, δεν το ξέρω, αλλά σ’ ευχαριστώ πολύ για το πασάζο. Προφανής η προέλευση; όχι σε μένα. Ιταλικά ίσως, αλλά γιατί όχι γαλλικά ή (για Μακεδονία δεν μιλάς; ) και τίποτα τούρκικα ως κρίκος μεταξύ των γαλλικών και των ελληνικών. Δεν ξέρω βέβαια τη σιδηροδρομική ιστορία της Μακεδονίας.

  76. sarant said

    74: Πολύ καλό!

  77. Νέο Kid Στο Block said

    75. Ε καλό! (= ναι αμέ! στα καλαμαρίστικα).
    Κυρίως στο τέλος, βάζουν το αφού οι Κυπραίοι.
    (βέρα κυπραία η κυρία)

  78. Μπουκανιέρος said

    75 (58) passaggio

    Άκλιτο και το Ελ Πάσο (της Καλλιθέας, όχι του Τέξας).

  79. sarant said

    Το ξέρω πως στα ιταλικά είναι passaggio! Γιαυτό και γράφω «από τα ιταλικά ίσως», αλλά κάτι δεν μου πάει καλά. Από τις 4 λέξεις σε -άζο που έχει το αντίστροφο, οι δυο αντιστοιχούν σε ιταλικό -aso (κάζο, βάζο), η μία σε γαλλικό -age (κορσάζο) και η άλλη είναι το λάζο που μάλλον είναι ντόπιο.

    Οπότε εγώ δεν θα έλεγα με κλειστά μάτια ότι το πασάζο είναι ιταλικό. Πρέπει να μάθουμε και σε ποιο μέρος το λένε: πάντως στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη είναι σπάνια τα ιταλικά δάνεια που δεν υπάρχουν αλλού στην Ελλάδα.

  80. Αν οι μηχανικοί ήταν Γάλλοι…;

  81. sarant said

    Και τις γραμμές μπορεί να τις έβαλαν Γάλλοι, όπως έκαναν στη Δυτική Μακεδονία (βέβαια με ντεκοβίλ κυρίως)

  82. voulagx said

    Το πασαζο το ξερω σαν πασαγιο. Και φυσικα φοιτητικο πασο, κλιτο βεβαια.

  83. marulaki said

    ‘Ερχεται δηλαδή και η ώρα που θα ακούσω τα πιάνο και τα μαντολίνο και τα κλαρίνο;;; Χόλυ Μόδερ οφ Τζήζους!!!

    Τα σκαμπά, οι στυλοί, τα ταξιά και λοιπά παρελκόμενα, χρησιμοποιούνται ήδη από αρκετό κόσμο, υποτίθεται για πλάκα, αλλά πιστεύω ότι στην πορεία θα αφομοιωθούν. Τώρα για τα σουτιέν, τα σαμπουάν και τα καρμπυρατέρ, επιφυλάσσομαι…

  84. voulagx said

    Α, και η ουπα θηλυκια, κλινεται ωραιοτατα

  85. @72-73: Με το μπαρδόν, αλλά όλος ο καλός κόσμος λέει η ούπα — πληθυντικός, οι ούπες. Άκου κει τα ούπα… Τσκ τσκ τσκ, νεολαία.

  86. @84: Ορίστε, συμπέσαμε οι βλάχοι!

  87. voulagx said

    #85 Χαιρε ω συθθετταλευ! 🙂 (Τι να μας πουν τωρα οι μπασκλασαριες!)

  88. ppan said

    Μαρουλάκι, τα πιανι τα έχω ακούσει σίγουρα. Εννοώ το μουσικό όργανο, όχι κανέναν ανορθογράφητο μιζαδόριο, ε;

  89. Στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, σίγουρα δούλεψαν Γάλλοι στις γραμμές. Αλλιώς πώς θα είχε γαλλικούς σταθμούς (π.χ. ένας απ’ της Αλεξανδρούπολης)

  90. η ούπα – οι ούπες. Μη τα ουδετεροποιούμε όλα

  91. Ούτε να θηλυκοποιούμε όμως. 🙂
    Οχι και η ούπα βρε παιδιά. Έχετε πάει να ζητήσετε εφτάρες ούπες και συνεννοηθήκατε; Εσύ Στάζυ ζήτησες εδώ ούπες θηλυκές;

  92. Μπουκανιέρος said

    πασσάντζο στο Χρονικό του Μωρέως, όπου δεν είχανε τρένα 🙂
    επομένως είναι «ταξίδι διά θαλασσης» κι εκεί είναι βέβαια από τα γαλλικά,
    με τη μεσαιωνική προφορά προφανώς.

  93. Μπουκανιέρος said

    91 Τις ούπες δεν τις έχει το Χρονικό… 🙂

  94. Να’μαι κι εγώ! Άργησα να το δω το σημερινό άρθρο! Πολύ ωραίο Νίκο, και τα σχόλια ως συνήθως! 🙂

    Να επιβεβαιώσω κι εγώ ότι στη Μακεδονία το πάσο ήταν κοινότατο από παλιά, όχι ότι εγώ είμαι κανένας πάλιουρας και το ξέρω, αλλά από πολύ μικρός θυμάμαι να μου λέει ο μπαμπάς μου ένα ανέκδοτο που περιείχε τη λέξη με αυτή τη χρήση, δελτίο για δωρεάν επιβίβαση στο λεωφορείο. Οπότε για να είχε προλάβει να γίνει ανέκδοτο στη δεκαετία του 80 που ήμουν παιδί, φαντάζομαι είναι παλιά η χρήση.

  95. Ωχ ξέχασα να πατήσω το κουτάκι! 🙂

  96. @91: Ώπα, Ιμμόρ, είσαι και μαστοράντζα, βλέπω! 🙂 Ναι, καλέ, τι έχουν οι εφτάρες ούπες;

    Η ΟΥΠΑ
    (χαϊκού)

    Σου ‘πα, πιάσε εφτάρα·
    την ούπα εννοούσα.
    Τα ‘κανες σούπα.*

    * Έτσι και στο ιαπωνικό πρωτότυπο: takanesupa.

  97. Δημήτρης Μ. said

    Το στυλό μάλλον δε θα κλιθεί ποτέ, γιατί είναι «επί τούτου» νεότατη εισαγωγή στην ελληνική, από γαλλομαθείς που θέλουν να υπογραμμίσουν το γαλλλικόν και, άρα, το άκλιτον της λέξεως. Οι υπόλοιποι αυτόχθονες ιθαγενείς μάθαμε τη λέξη στυλός, η οποία και δεόντως τετριμμένη ήταν και κλίνεται κανονικότατα. Στη δεκαετία του ΄60 (τα σίξτυς), που μεγάλωσα, δεν άκουσα ποτέ τη λέξη στυλό.
    Η λέξεις σαμπουάν και ντεπόν ήρθαν αργά στα ελληνικά και μάλλον δε θα κλιθούν κι αυτές. Αν υπήρχαν την εποχή των γλωσσαμυντόρων, θα κλίνονταν κανονικά: το σαμπουάν του σαμπουάντος (κατά το συμβάν) και το ντεπόν του ντεπόντος (κατά το παρόν) (Χαμογελαστή φατσούλα)

  98. sarant said

    96: 😉

    97: Το τριπλό λ σκόπιμο, έτσι;

  99. 46,
    Πράγματι – η χαρτοπαιχτική μας γιάφκα τα φοιτητικά χρόνια ήταν γνωστή και ως «Φωλιά του κούκου», ή και «Φωλιά του ντούκου» καμμιά φορά…

  100. ppan said

    Αυτό το «επιτούτου» φέρνει την ακλισιά, συμφωνώ. Η πάστα κλίνεται, εννοώ τις σοκολατίνες. Αλλά αν θες να δείξεις ότι ξέρεις τα ιταλικά της τρατορίας -δείγμα φοβερής κοινωνικής μορφώσεως- θα μου σερβίρεις άκλιτη πάστα, τίποτε αματριτσάνα, και θα πάθω και γαστριμαργικό σοκ εγώ που περίμενα αμυγδάλου.

  101. 100,
    …στην πουτανέσκα κάτι θ’ αρχίσεις να ψυλλιάζεσαι… 🙂

  102. ppan said

    Μα ναι, εγώ θα περιμένω τίποτε μιλφέιγ, έστω ένα ροξ, ένα μπινελίκι που λέμε, και θα μούρθει η πουτανέσκα

  103. Κασσάνδρα said

    .

    Το σιλό / τα σιλό δεν άκουσα ποτέ τα σιλά.και

    Οι βίδες είναι ούπα και δεν κλείνονται,είναι το είδος της βίδας.

  104. Δημήτρης Μ. said

    98: Το τριπλό λ το έβαλε ο δαόμων του πληκτρολογίου, αλλά φαίνεται ότι ευστόχησε…

  105. sarant said

    103: Συμφωνώ, αλλά το σιλό τονίζεται στη λήγουσα, είναι άλλο υπόδειγμα, που έχει πολλά άκλιτα: ταμπλό, μπιμπελό κτλ. Και δεν είναι και λέξη κοινής χρήσης, εδώ που τα λέμε: δεν εξελληνίστηκε ποτέ.

  106. 100. Οι πουτανέσκες ακούγονται σαν το «πόθεν έσχες» και τέτοιες μέρες θα ‘πρεπε να αποφεύγουνται.
    Δεν θα γίνει κάνας καβγάς σ’ αυτό το άρθρο; Σκέτη μονομαχία στο Ελ Πάσο θα είναι!

  107. sarant said

    104: Είπε ο δαίμων, τώρα που κινδυνεύει από τους Μούντηδες το τρίτο Α της Γαλλίας, ας της δώσω εγώ ένα τρίτο Λ να έχει να πορεύεται 😉

  108. Δημήτρης Μ. said

    104: Επίμονος ο άθλιος δαόμων (δαίμων)

  109. Ε όχι και «νεότατη εισαγωγή στην ελληνική» το ουδέτερο στυλό! Εγώ (γεννημένος το 1952) ανέκαθεν στυλό, ουδέτερο και άκλιτο, το ήξερα, μου λένε μάλιστα ότι πολύ μικρός έλεγα «το ψιλό του μπαμπά», εννοώντας στυλό μελάνης. (Τα μπικ δεν είχαν διαδοθεί ακόμα.)
    Όσο για το πασάζο, την ισόπεδη διάβαση σιδηροδρομικών γραμμών δηλαδή, μόνον ως πασάγιο το έχω δει, και δεν το έχω ποτέ ακούσει, ούτε με τη μία ούτε με την άλλη μορφή.

  110. @103-105: Το έχω ακούσει άπειρες φορές «τα σιλά» από κτηνοτρόφους! Θα το έλεγα μάλλον συχνότατο στο σινάφι τους. Μάλιστα ως εκθέτης στην έκθεση Ζοοτέκνια (για χάρη του μπαμπά μου, κατασκευαστή… «σιλών» 😉 ) ενώ στην αρχή το έπαιζα «λόγιος» και έλεγα «κατασκευάζουμε και σιλό», μετά από λίγο έλεγα «φτιάχνουμε και σιλά, ναι»! 🙂

  111. Ορίστε και ένα λινκάκι, στη προτελευταία παράγραφο: «Ούτε καν άνοιξαν τα σιλά για να κάνουν τις παραλαβές.»

  112. Immortalité said

    Τόσες φορές μ’ έχετε στείλει στον… γούγλη, για πηγαίνετε και σεις μια βόλτα να δείτε αν έχει ούπες; 😀

    @96 Mon cher Tipou, ευτυχώς να λες γιατί αν δεν ‘πιάναν τα χέρια μου έπρεπε να κόβει το μυαλό μου. Να μην ήμουν εντελώς άχρηστη! :p

    @103 Μη λέμε ό,τι να ‘ναι. Τα ούπα δεν είναι βίδες. Είναι οι πλαστικές υποδοχές (τις λένε και βύσματα) που καρφώνεις στον τοίχο για να βιδώσεις τη βίδα.

  113. Μαρία said

    109 Το στυλό μελάνης ήταν είδος πολυτελείας, κονδυλοφόρο χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι. Όταν ήρθαν τα μπικ, το στυλό διαρκείας το λέγαμε στην αρχή μπικ και στη συνέχεια εντάχτηκε στο κλιτικό σύστημα απ’ τους μαθητές και έγινε ο στυλός.

  114. @112γ: Την είχα προσέξει κι εγώ την απροσεξία του #103, αλλά περίμενα να δω αν θα απαντήσεις, να βεβαιωθώ αν είσαι όντως μαστόρισα ή απλά μας πέταξες ένα «ούπα εφτάρα» να μας κοροϊδέψεις 😉

  115. Immortalité said

    @114 Μου την είχες στημένη πα να πει, ε; 😉

    Άμα λέμε μάστορα όποιον ξέρει να κάνει τρύπες με το μπλακεντέρ και ν’ αλλάζει τα ντουί, θα πέσουν οι μάστορες και θα μας πλακώσουν 🙂

  116. Η προέλευση του ούπα σε συζήτηση της Λεξιλογίας εδώ.

  117. …αν και έχω σοβαρές μαρτυρίες ότι ούπα είχε χρησιμοποιηθεί από τους ΑΗΠ σαν βύσμα για την στήριξη δωρικών και ιωνικών κιονοκράνων αλλά όχι κορινθιακών, εξ ού και η γνωστή ρήση, ευρέως διαδεδομένη στους αρχαίους τεχνήτες, «Ούπα (ε)ντός, πλην εις Κόρινθον».

  118. Μαρία said

    φοιτητής: Δύο πάσα.
    εισπράκτορας: Δύο πάσο. Είσαι και φοιτητής και δεν ξέρεις το σωστό.

    Παράδειγμα που παραθέτει ο Πετρούνιας σαν δείγμα της προσπάθειας των αμόρφωτων να μιμηθούν τις αποκλίσεις των μορφωμένων και του «αντίστροφου σνομπισμού» των μορφωμένων που προσπαθούν να προσαρμόσουν τα δάνεια, ενώ κατα κανόνα το δάνειο που περνάει μέσα απ’ τη λαϊκή γλώσσα είναι προσαρμοσμένο.

  119. Νέο Kid Στο Block said

    117. 🙂 :-):-) 🙂 🙂
    115. Μαστροιμμόρ! Το μπακεντέρ τι ειναι; το γαλλλικό μπλακεντέκερ; 🙂 🙂
    Σωστηηηηή η ουπολόγος λέμεεεε.

  120. sarant said

    110-111: Στέλιο, σ’ ευχαριστώ, δεν το ήξερα.

    118: Μαρία, πού το παραθέτει αυτό ο Πετρούνιας; Εξαιρετικό.

  121. Μαρία said

    120 Στη νεοελλην. γραμματική, κάτσε να βρω σελίδα.

  122. Immortalité said

    @117 Ωραίος! 🙂

    @119 Νέε το μπακεντέρ δεν είναι τίποτα. Το μπλακεντέρ, είναι το μπλακεντέκερ που του έφαγα το το κε 🙂

    @118 ενώ κατά κανόνα το δάνειο που περνάει μέσα απ’ τη λαϊκή γλώσσα είναι προσαρμοσμένο Άρα άκλιτο;

  123. Μαρία said

    121 σ. 418, στο κεφάλαιο για τα δάνεια και την προσαρμογή τους.

  124. sarant said

    Οκ μερσί!

  125. Μαρία said

    122 προσαρμοσμένο: μορφολογικά και φωνολογικά στο δικό μας σύστημα.

  126. Immortalité said

    Μερσί!

  127. Δημήτρης Μ. said

    109: Συμφωνώ ότι στον ενικό η λέξη είχε δύο γένη, αλλά πληθυντικό τα στυλό δε θυμάμαι.

  128. ΣοφίαΟικ said

    Στα δικά μου φοιτητικά χρονια είχαμε φοιτητική ταυτότητα για κάθε χρηση, περιλαμβανομένης και της έκδοσης μισού εισητηρίου (θυμάται κανένας τα παλια του ΟΣΕ που είχαν όντως μισό χρώμα ασπρο και μισό καφέ; ) και δε θυμάμαι τη λέξη πάσο. Μου λένε όμως τωρα ότι άλλο η φοιτητική ταυτότητα κι άλλο το πάσο. Περίεργο, γιατί αυτό σημαίνει διπλή δουλειά.
    Πάντως εγώ κλιτό το ξέρω το πάσο.

    Παρεμπιπτόντως, οι στυλογράφοι είναι εφέυρεση του 19ου αιώνα και προιόν μαζική παραγωγής εξαρχής. Οπότε μου φαίνεται απίθανο να ήρθαν στην Ελλάδα και στα ελληνικά πρόσφατα. Και μου λέει το λεξικό ότι η λέξη στυλό εμφανίζεται στα γαλλικά το 1912. Ε, πόσο πια να άργησε να φτασει στα μέρη μας;

  129. Θρασύμαχος said

    Ο/η/το ούπα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα βίαιου λαϊκού εξελληνισμού: αν τυχόν το τελικό γράμμα (λ.χ. ταύ) του αυθεντικού όρου http://www.upat.de μας ξενίζει, το κόβουμε και ησυχάζουμε.

  130. sarant said

    Εμείς πάντως στην οικογένεια λέγαμε «το ούπατ» 🙂

  131. Κοσμάς Θέμελης said

    …Και σύλλογο μπορει να κανουμε οι παικται. Φιλολογικος-χαρτοπαικτικος Ομιλος «Του μπαρμπα-Σαραντακου». Με σημα ενα ΠΑΣΟ. Κατα προτιμησιν ενα απο κουζινα προς σαλονι. Για να περνουν τα μεζεδακια.

  132. Κοσμάς Θέμελης said

    Για τους στυλούς ισως υπηρχε τοπικη διαφοροποιηση, αφου αλλοι παραπανω λενε οτι ηταν εν χρησει. Διοτι τελος δεκαετιας 60 αν ελεγες στο περιφημο προτυπο Δημοστικο Σχολειο «Μπουρα» (70ο) της περιοχης Ακροπολης-Μακρυγιαννη ο στυλός/οι στυλοί και τα παρομοια, γινοσουν δέκτης γενικευμενης καζουρας. Μια-δυο φορες ν’ακουστηκε κατι τετοιο.
    Αλλος συνηθης χαρακτηρισμος ηταν «το μπικ». Οπου τοτε υπηρχε ο συνηθης και σημερα διαφανος τυπος, νομιζω δε γυρω στο 70 προστεθηκε το κιτρινο με μπλε καπακι bic. Τα εβρισκες και στα, φτωχικα τοτε, περιπτερα.

  133. (91)Έχετε πάει να ζητήσετε εφτάρες ούπες και συνεννοηθήκατε; Εσύ Στάζυ ζήτησες εδώ ούπες θηλυκές;

    Πάντα θηλυκές, ναι -στην αρχή με κοιτούσαν σαν ούφο, μετά μάθανε. Άλλωστε, τι άλλο θα ήταν; μόνη σου το είπες υποδοχές… για να βιδώσεις τη βίδα 🙂

    Πάντως τέτοια πάσα έχει πολλά στην μεξικανοαμερικανική μεθόριο (ένα αίσχος τείχους που δεν πολυακούγεται)

  134. καὶ τὸ ἰταλικὸ ἀπὸ τὸ λατινικὸ passus, ποὺ ἂν δὲν κάνω λάθος, στὰ ἑλληνικὰ πρωτόρθε ὡς «πάσσος οἶνος» ( Πολύβιος, Ἀθήναιος)=passum vinum. ὄχι;

  135. Κοσμάς Θέμελης said

    Νομιζω παντως ο χαρακτηρισμος μπικ ειναι μεταγενεστερος του στυλο. (εκει εγω…σιγα μη πω του στυλού…)

  136. mindkaiser said

    Παλιός πρεφαδόρος που με δίδαξε την τέχνη, μου έλεγε ότι υπήρχε η φράση «Πάσο, πάσο, δύο άσσο» για την αγορά. Προφανώς εξυπηρετούσε την ανάγκη για ρίμα, αλλά μου άρεσε. 🙂

  137. Immortalité said

    @133 «Πάντα θηλυκές, ναι -στην αρχή με κοιτούσαν σαν ούφο, μετά μάθανε.»

    Εμ, κάποιος από τους δύο έπρεπε να μην είναι ανεπίδεκτος! Ήθελα να ήμουν από μια μεριά. 😛

  138. Μαρία said

    134
    Έτσι λέει κι εδώ. Απ’ το pando, επειδή κρεμούσαν τα σταφύλια στον ήλιο.
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_10/02/2002_15373

    135 Για το στυλό διαρκείας όχι. Το στυλό ήταν ο στυλός μελάνης. Όπως κι ο κολυνός προηγήθηκε απ’ την οδοντόκρεμα/οδοντόπαστα.

  139. Μπουκανιέρος said

    136
    «Πάσο, πάσο, κι από κάτω άσσο»: λιγότερο φιλόδοξο και με καλύτερη γραμματική και σύνταξη.
    (Ξέρω, ξέρω, το έχω ξαναπεί.)

  140. Θρασύμαχος said

    #133: «με κοιτούσαν σαν ούφο», να η καλύτερη γέφυρα για παρεμφερές δίλημμα, ήτοι το ούφο – του ούφου – τα ούφα κλπ

  141. Κοσμάς Θέμελης said

    138, ναι μπραβο! Σπιτι μου λεγαμε κολυνος εννοωντας οδοντοκρεμα…Πολυ αστειο μου φανηκε οταν συνειδητοποιησα οτι κολυνος ΔΕΝ θα πει οδοντοκρεμα!
    Νομιζω συνεβαινε και με αλλους, οτι με στυλο εννοουσαμε μονο το διαρκειας, ενω το αλλο αποκαλουσαμε πενα.

  142. Ανώνυμος said

    Θυμάμαι τον εαυτό μου το 1961 να ζητάει από το περίπτερο «ένα μπικ σνάιντερ» (Schneider ήταν μια μάρκα κοντών και πολύ λεπτών στυλό διαρκείας, δεν ξέρω αν κυκλοφορούν ακόμα), και τον περιπτερά να μου λέει «μπικ θέλεις, παιδί μου, ή σνάιντερ;» Τότε συνειδητοποίησα ότι το bic ήτανε μάρκα! Είχα βέβαια το ελαφρυντικό της μονοψήφιας ηλικίας…

  143. Μαρία said

    142 Το ντάτσουν του είναι Τογιότα.

  144. Immortalité said

    @142 Εγώ έχω κάνει χειρότερο. Ενώ η μάνα μου ζήτησε φύλλο, πήγα και ζήτησα ένα κιλό «φύλλο – κανταΐφι». Επειδή η ταμπέλα του εργαστηρίου έτσι το έγραφε είπα να το ζητήσω και ‘γω επιστημονικά. Το ζήτημα διευθετήθηκε όταν στην ερώτηση τι θα φτιάξουμε απάντησα «μπουρεκάκια». Μονοψήφια και ‘γω…

  145. sarant said

    131: Στην καρδιά μου μιλάς…

    132: Και στο δικό μου σχολείο, όποιος έλεγε «οι στυλοί» αντιμετωπιζόταν με δασκαλοκίνητη χλεύη -ίδια εποχή.

    136-9: Επίσης: Πάσο-πάσο, ατού και άσο.

    Και «το δικό μου ντατσουνάκι είναι τογιότα»

  146. #114 Ἰμμόρ, ἱδρύθηκε ἐφετεῖο στὸ Ἡράκλειο καὶ ξεσάλωσες; 😛 Πάντως ἐκεῖ στὸ Ἡράκλειο μᾶς πουλοῦσαν κρεμόπιττα γιὰ μπουγάτσα, δὲν μποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὴν διαφορά! Ἄρα δὲν εἶναι μόνο τὰ μπουρεκάκια, ἔχετε γενικῶς ἕνα πρόβλημα! 😛

  147. Νέο Kid Στο Block said

    Χα! Σας τρώω! Το δικό μου τσίγκινο οικιακό σκεύος δρόμου Νταεγού είναι …Σεβρολέ!
    (ευπρεπισμός και στα ονόματα των αυτοκινήτων, αμ πώς! Τουλάχιστον έχει το τιμόνι στη σωστή μεριά, δηλαδή δεξιά) 🙂

  148. sarant said

    146: Ιδρύθηκε το Εφετείο και στέκει ακόμα το νησί στη θέση του;

  149. Μαρίνα said

    Το πασάζο ακόμα υπάρχει στην Αλεξανδρούπολη,όπως και το γκάρμιλιτέρ,τα τραίνα όμως είναι είδη προς εξαφάνιση…

  150. Immortalité said

    @146 Δεν καταλαβαίνω τον συσχετισμό! 🙂 Καλά Κορνήλιε, μιλάτε εσείς που όταν ζήτησα γυρόπιτα με απ’ όλα, αφού κατάλαβαν μου έβαλαν και κέτσαπ και μουστάρδα στην πίτα;

    @148 Φυσικά και ιδρύθηκε το Εφετείο Ανατολικής Κρήτης και στις 17/11/2011 συνεδρίασε για πρώτη φορά. Και οι Χανιώτες απέδειξαν ότι σκύλος που γαβγίζει δεν δαγκώνει 🙂

  151. Μαρία said

    141 κεξ. Για την κολλητική ταινία όμως διατηρήθηκε η εγγλέζικη μάρκα σελοτέιπ, ενώ οι Γάλλοι προτιμούν την scotch.

  152. Immortalité said

    Διόρθωση: Δεν ιδρύθηκε, επανιδρύθηκε. Εδώ ήταν από την αρχή, μην κοιτάς που το μετέφερε ο Βενιζέλος εν μια νυκτί στο χωρίο του.

  153. #150 ὅταν λέμε ἀπ’ὅλα ἐννοῦμε ἀπ’ὅλα, τσιγουνιὲς θὰ κάνουμε; νὰ ἔλεγες χωρὶς κέτσαπ καὶ μουστάρδα! ἐμένα ποὺ μοῦ ἔβαζαν γιαούρτι δηλαδὴ τί νὰ πῶ;

  154. Immortalité said

    @151 Πες μου ότι δεν ήμουν μόνο εγώ που νόμιζα ότι μιλάνε για ουίσκι όταν το πρωτοάκουσα…

  155. Emphyrio said

    Πασαγιο το εχω δει και σε ενα βιβλιο του ΕΗΣ του 1970τοσο ή των Συνταξιουχων του ΗΣΑΠ του 1990περιπου (δεν θυμαμαι ποιο απο τα δυο – το οτι προλαβα τους ΕΗΣ κατι λεει). Οι γραμμες του τωρινου ΟΣΕ απο Θεσσαλονικη και ανατολικα ηταν γαλλικης κατασκευης επι Οθωμανικης Αυτοκρατοριας, απο το 1880 περιπου και μετα – και θυμαμαι να εχω διαβασει πως ακολουθουν διαδρομη τοσο μακρυα απο τα παραλια για να μην τις φτανουν τα τηλεβολα των τοτε θωρηκτων.

    Στο Αθηνησι το 1978 που ενεγραφην ως πρωτοετης της Αγγλικης Φιλολογιας (ναι, προλαβα να δω ζωντανο τον τελευταιο Αθηναϊκο δεινοσαυρο, κατι λεει κι’αυτο) ειχαμε το Τριπτυχο (φοιτητικη ταυτοτητα με φωτογραφια και στοιχεια εγγραφης κλπ, αχνοξεβαμενογαλαζιου χρωματος, και κατα μικρο εκφραστικο λαθος διπτυχο – go figure) και το Πασο (που κλινοταν κανονικα, και που η Γραμματεια της Φιλοσοφικης μας παρεπεμπε στον Φοιτητικο Συλλογο (δεν θυμαμαι την ορθη ονομασια του – συγχωρεστε με και παλι. Θυμαμαι ομως πως στεγαζοταν σε ενα μακροστενο σαν βαγονι δωματιο στην Νομικη) για να το παρουμε, με ενα μικρο αντιτιμο ή με την εγγραφη στον Συλλογο (παλι δεν θυμαμαι καλα ποιο απο τα δυο – το αντιτιμο νομιζω πως ηταν 20 τοτινες δραχμες).

    Στα στυλα/στυλοι/στυλους των μαθητων μου τσιριζω, και μετα εξηγω το ποθεν των λεξεων. Παντως οταν ημουν μαθητης δημοτικου (υπολογιστε την δεκαετια και το πληθος των ζωντανων δεινοσαυρων) τα λεγαμε ηδη ετσι – και υπηρχαν ηδη τα δυο ειδη των Bic (το κοκκινο υπηρχε μονο σε διαφανο, και δεν μας επιτρεπαν να το χρησιμοποιησουμε). Αλλες μαρκες μπικ σιγουρα υπηρχαν αλλα δεν τις θυμαμαι. Τα σαμπουανοντεπον δεν τα εκλινα ή δεν τα ακουσα να κλινονται ποτε. Για το ουπατ (θηλυκο ανατομικα – γιατι η βιδα να ειναι αρσενικη, αυτο δεν το ξερω) καλυφθηκα. Ομως θυμαμαι πως οταν φτιαχναμε δωρικα και ιωνικα κιονοκρανα στο χωριο μου δεν βαζαμε ουτε ουπα ουτε ουπατ ουτε ουπες. Τα ουφο τα λεγαμε απο την δεκαετια του 80 ουφατα (αλλα λεγαμε τουρμπο για τους εξισου βλακες). Μαγια δεν λεω, αν και τα εχω ακουσει ετσι. Ελεγα ομως μικρος παλτα και τα λεω ακομα ετσι (και εξεπλαγην στην δευτερα Γυμνασιου που διαβασα στην Κυρου Αναβαση ή στην Καθοδο των Μυριων (αναθεμα την για μνημη – παρ’ολο που κανω γαργαρες με αφεψημα δεινοσαυρων δεν με βοηθανε καθολου) για τα περσικα παλτα.

  156. Alfred E. Newman said

    Όταν κυκλοφόρησε πρώτη φορά η οδοντόκρεμα Colgate ήταν συχνό τα άκουσμα: Έναν κόκκινο κολυνό παρακαλώ.

  157. Immortalité said

    @153 α) Δεν υπάρχει φαΐ που δεν πάει με το γιαούρτι. β) Ευτυχώς που δεν έβαλαν και μαρμελάδα κάστανο. Ικανούς τους είχα.

  158. β) Ευτυχώς που δεν έβαλαν και μαρμελάδα κάστανο. Ικανούς τους είχα.

    Δὲν εἶν’ καὶ κακὴ ἰδέα!

  159. ππ said

    @154: στο πρώτο μου σπίτι στο Παρίσι, έχει πρόβλημα η λάμπα στο μπάνιο. Έρχεται ο ηλεκτρολόγος, ανεβαίνει στην σκάλα να δει τι γίνεται, γυρνάει στην συγκάτοικό μου: έχετε σκοτς; Αυτή με κοιτάει, καλά ουϊσκι θέλει πρωινιάτικα;

  160. sarant said

    152: Όταν λες «από την αρχή» εννοείς την εποχή του Ραδάμανθυ; 🙂

    155: Περίπου συνομήλικοι δηλαδή, αγαπητέ συνδεινόσαυρε 🙂

    156: Θυμάμαι και το παράπονο κάποιου που τον είχανε πασαλείψει με οδοντόκρεμα: – Με γεμίσανε κολυνούς!

  161. Immortalité said

    @152α) Ο οποίος, εκτός από σπουδαίος νομικός ήταν και Καστρινάκι, μην ξεχνιόμαστε έτσι; 😀

    @159 🙂

  162. Immortalité said

    @158 Κορνήλιε έχω δύο βάζα στο σπίτι, άμα θες να σου στείλω 😛

  163. #162 Πὼ ῥὲ σὐ, τὶ λές τώρα! Εἶμαι ἄρρωστος μὲ ὅποιδήποτε γλυκὸ ἔχει κάστανο. Τὰ καλοκαίρια περπατῶ ὅλη τὴν Βασιλίσσης Ὄλγας γιὰ νὰ πάρω παγωτὸ παρφὲ κάστανο ἀπὸ τὸ «Ἑλληνικὸν» γιὰ νὰ μὴ πῶ γιὰ τὰ τσουρέκια κάστανο τοῦ Τερκενλῆ.

  164. Immortalité said

    @163 Κοίτα να τελειώσεις με το αστυνομικό που έχεις αφήσει στη μέση και ξα μου εμένα 😉

  165. Μαρία said

    155
    >Στα στυλα/στυλοι/στυλους των μαθητων μου τσιριζω, και μετα εξηγω το ποθεν των λεξεων.
    Και μετά;

    156 Αλφρέδο, κάτι έκανες στην αβατάρα σου ή είναι ιδέα μου;

    163 Μαρμελάδα κάστανο, μάρκα bonne maman μπορείς να βρεις στα σουπερμάρκετ.

  166. #165 εὐχαριστῶ γιὰ τὴν πληροφορία, θὰ ψάξω αὔριο κιόλας.

    #164 καὶ νἆταν μόνο αὐτὸ ποὺ ἔχω ἀφήσει στὴν μέση….

  167. gbaloglou said

    Οι Τούρκοι φτιάχνουν γλυκό του κουταλιού κάστανο (που εμείς δεν συνηθίζουμε αν δεν κάνω λάθος) — το είχα βρει στο μαγαζί ενός Λιβανέζου στις ΗΠΑ πριν δύο δεκαετίες … και είχα σκάσει από το κακό μου 🙂 🙂 [Στο ίδιο μαγαζί μελιτζανάκια από το Ισραήλ με βγαλμένη την ετικέτα, χα χα χα χα χα!]

  168. http://www.sintagespareas.gr/sintages/gliko-tou-koutaliou-kastano.html

  169. asxetos said

    ρε παιδιά, δεν στέλνετε και τίποτε κάστανα προς τα εδώ;! 🙂
    κατά προτίμηση αυτά που βράζονται, όχι τα άλλα, που τα βρίσκω εδώ πέρα ού

  170. asxetos said

    τως ή άλλως!

    εεεμ, κάτι έκανα κι έφυγε το μήνυμα …μισοφαγωμένο

  171. Immortalité said

    @165γ Έλα ρε Μαρία, ένα κίνητρο βρήκα μετά από τόσο καιρό και συ αμέσως να το αχρηστέψεις! 🙂

  172. Emphyrio said

    Και μετα, οι μαθητες μου ξανακανουν το ιδιο λαθος… Και ξανατσιριζω. Ατερμων ο κυκλος.

    Κρυψτε λογια για την ηλικια μας αγαπητε συνδεινοσαυρε – αλλα ναι, τοσο ειμαι. Και θυμηθηκα πως μας ειχαν δωσει τοτε και ενα αλλο χαρτονακι με εικοσι τετραγωνακια που αντιπροσωπευαν τις εικοσι επι ποινη ροπαλου ή χασιματος του ετους υποχρεωτικες μας παρουσιες στο γυμναστηριο της Πολυτεχνειουπολης αν δεν απατωμαι (αχ αυτη η μνημη, δεν λεει να αφησει ολες τις λεπτομερειες να βγουν απο την σπαμοπαγιδα της). Καποιες αθλητιαζουσες συμφοιτητριες το εκαναν – ισως γιατι διαδοθηκε πως ο γυμναστης ηταν ωραιος. Εμεις τα ελαχιστα αγορια της σχολης, we were biding our time. Οταν μαθευτηκε πως μπαρουφες το περι χασιματος του ετους, εμειναν τα εικοσι τετραγωνακια κενα δια παντος…

  173. Κοσμάς Θέμελης said

    155 και 160: ναι, περιπου συνομηλικοι και οι 3. Κατι αχνοθυμαμαι τωρα…σε σχεση Με Νομικη Αθηνων. ειχαμε ενα ροζ (;) με φωτογραφια, που εγραφε πανω ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (γεγονος που εβρισκα γελοιο). Μηπως αυτο ηταν η εγγραφη στο Συλλογο ή εν παση περιπτωσει το πασο; Επισης κατι μου λεει το τριπτυχο. Δεν θυμαμαι παντως κατι αλλο για ταυτοτητα.

  174. Κοσμάς Θέμελης said

    172, η περιγραφη Βροντοσαυρε μου θυμιζει αυτο που ειχαμε στο ΠΝ (Ναυτικο), οπου στα τετραγωνακια εμπαινε σφραγιδα της Υπηρεσιας οταν εβγαινες, οταν ησουν «εξοδου», για να μπορεις να περασεις «νομιμως» απο την πυλη. Οσο περισσοτερες σφραγιδουλες ειχες, τοσο πιο βολεμενος ησουν ασφαλως.

  175. Μαρία said

    172 Μα τα στιλά και ο στιλός θησαυρίζονται και στο ΛΚΝ σαν τύποι του προφορικού λόγου.
    http://tinyurl.com/cpowma3

  176. Κοσμάς Θέμελης said

    μη λετε για καστανο, μαρμελαδα ιδιως και κατι περιεργα «¨κεκια», μου τρεχουν τα σαλια. μαρμελαδα καστανο βρισκω της bonne maman, οταν βρισκω τελος παντων, διοτι φαινεται δεν εχει ζητηση.

  177. asxetos said

    κέκια;; τί μου θύμισες τώρα, παλιά κλασικά ελληνοκαναδών, έχω μπόλικους συγγενείς από την από κει πλευρά:
    κέκια, το κέικ – άκλιτο!
    καντιλάκια οι μικρές cadillac
    ρουφατζής ο επισκευαστής roofs

    🙂

  178. ΣοφίαΟικ said

    Μιλάνε για κάστανο ενώ εγώ είμαι κάπως έτσι 😦 καθώς ζω σε χώρα που το κάστανο είναι άγνωστο σαν έδεσμα και η κανέλλα δεν χρησιμοποιείται σχεδόν καθόλου.
    Μαρόν γλασέ και τυφλα να’χουν όλα τα άλλα γλυκά!

  179. 176, 177,
    Ασφαλώς κέκι!

  180. Μαρία said

    179 Και το bok νοστιμότατο με πληθυντικό μπόκια (π.χ.τσόκια μπόκια).

  181. Hellegennes Alexandrine said

    Το πρώτο μου πάσο το έβγαλα -μου το έβγαλαν- κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 (μάλλον το ’87). Πάντα άκλιτο το ήξερα, δεν γνώριζα απολύτως κανέναν να το κλίνει. Πιθανολογώ ότι αυτό συνέβαινε εξαιτίας της ύπαρξης του πληθυντικού «πάσα» με εντελώς άλλες σημασίες, ενώ αντιθέτως τα λάσα, τα μπάσα, κ.α. παρόμοια είναι μοναχοπαίδια, αν και πληθυντικό των συγκεκριμένων λέξεων δεν είναι εύκολο να συναντήσεις εκτός κι αν τα μπάσα δεν αναφέρονται στο μουσικό όργανο (υπάρχει και ο άκλιτος πληθυντικός του «μπάσα-πρίμα»). Ειδικά για την ύπαρξη κλίσης του μπάσου (του οργάνου), ίσως παίζει ρόλο και η ύπαρξη του επιθέτου μπάσος-μπάσα-μπάσο.

  182. Emphyrio said

    Το προηγουμενο τευχος του Science Illustrated ειχε αρθρο σχετικα με τα χρωματα του φτερωματος των δεινοσαυρων… Βλεπω πως αρχιζουμε κι’εμεις οι συνομιληκοι (ας το παρει το ποταμι: 08.04.1960) να δειχνουμε τα πραγματικα μας χρωματα (αχ αυτες οι λεξη με λεξη μεταφρασεις απο την γλωσσα που θες να κανεις στους γυρω σου επιδειξη πως κατεχεις καλυτερα απο την μητρικη σου).

    Καλα που μου το θυμησες αγαπητε κυριε Θεμελη: και το δικο μου τριπτυχο ειχε το ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, νομιζω στην δευτερη σελιδα του διπτυχου. Καπου σε καποιο σχετικα ευπροσβατο συρταρι μου το εχω – θα ανασκαψω και αν τα καταφερω θα το σκαναρω για να το ποσταρω εδω, αν φυσικα επιτρεπεται και αν σας ενδιαφερει. Παντως ηταν αλλο πραγμα το τριδιπτυχο, και αλλο το πασο. Το πασο ηταν ενα χαρτονακι περιπου Α7 σε μεγεθος, με την φωτογραφια μας πανω αριστερα. Ουσιαστικα ιδιο ειναι αυτο που δινουμε στα παιδια στο σχολειο, και αυτο που ειχε ο γιος μου στο ΑΠΘ (ειρρησθω εν παροδω, πηγαμε μαζι στον Γερμανο της γειτονιας του την περασμενη Παρασκευη και πηραμε το νεο «ψηφιακο», μεγεθους πιστωτικης καρτας και ασπρου χρωματος, μετα την καταβολη του συμβολικου τελους/χαρατσιου των €2.50 κατα στρογγυλοποιημενην κεφαλην επι τις ποσες χιλιαδες φοιτητων στην Ελλαδα ισον ενα μικρο οικονομικο σκανδαλο, αλλα αλλο θεμα αυτο, οπως αλλο θεμα και τα προσωπικα τους δεδομενα τα διαθεσιμα σε ιδιωτες. Ασχετο επισης, αλλα ειχα παραγγελια για τσουρεκι καστανο απο τον Τερκενλη αλλα λογω τρεχαματων αγορασα καζαν ντιπια και σκετα τσουρεκια απο τον Αγαπητο).

  183. tamistas said

    Καλημέρα σας…

    Με αφορμή τις ελληνοποιήσεις, θυμήθηκα τον πατέρα μου που, αεί εκμοντερνιζόμενος δια της τιβί, έμαθε και τους … γκέηδες.
    Αυτός είναι γκέης, μου λέει καμιά φορά.

  184. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια!

    182: Να το σκανάρεις, αλλά δεν νομίζω να μπορείς να το αναρτήσεις σε σχόλιο -εκτός αν μου το στείλεις (sarant-παπάκι-pt.lu).

    Για τα κάστανα, μου φαίνεται ότι πρέπει να γράψουμε άρθρο.
    178: Αλλά γιατί δεν έχει στην Αγγλία, ω Σοφία; Τι τρώγαν οι φτωχοί πριν έρθουν οι πατάτες;

    183: Ο γκέης, δεν είναι και τόσο σπάνιο Σπανιότερο είναι η γκέησα (όχι η γιαπωνέζα).

  185. Κασσάνδρα said

    @112,
    ίσως δεν εκφράστικα καλά , έχεις δίκιο,αγοράζεις ουπα για να βιδώσεις σε ειδικές περιπτώσεις βίδες.
    Πως μου ήρθε και μίλησα για ειδικές βίδες……

  186. Κοσμάς Θέμελης said

    182: Δεν ξερω για ποιο λογο (!), αλλά μου μυριζει μεσαιο (τουλαχιστον) σκάνδαλο αυτό που περιγραφετε με την εκδοση του πασου απο τον ΓΕΡΜΑΝΟ. Εμπλεκονται αρκετα θεματα, όπως πχ με ποιον εχει υπογραφει η σχετική σύμβαση και τι προβλεπει, θεματα προστασιας προσωπικων δεδομενων, νομικου πλαισιου εν γενει και παρομοια. Υπεγραφη καποιο εγγραφο απο τον γυιό σας; Αν καποιος εχει χρονο, ισως θα αξιζε να ερευνηθεί καπως.
    (Μα τι διαβολο, καταδιωκουμε την προσοδοφορο σύμπραξη ιδιωτικου/δημοσιου τομεα; Να μην δουμε εναν να προκοβει,τον «ψαχνουμε» κι απο πανω…).

  187. 182, 186: Μέσω Γερμανού το πάσο και στο Ρέθυμνο, μαθαίνω.

  188. Αγγελος said

    Ασχετε, ρουφατζής; όχι ρουφιάνος;

  189. physicist said

    Με μεγάλη καθυστέρηση, να πω ότι προφανώς και είναι η ούπα-της ούπας-την ούπα, και πληθυντικός οι ούπες-τις ούπες. Γενική πληθυντικού δεν έχει. 🙂

  190. tamistas said

    Νομίζω ότι ο Γερμανός ανέλαβε με σύμβαση τα πάσα πανελλαδικά. Κάποιοι φοιτητές διοργάνωσαν διαμαρτυρίες έξω από καταστήματα της εταιρίας, όχι μόνο για τα 2,5 ευρώ που πληρώνει καθένας τους.

  191. Alfred E. Newman said

    @165
    Μαρία πειράζει που θέλησα να φρεσκάρω λίγο τη διάθεσή μου – έστω και με μια εικόνα;
    Άσχετο εγωιστικό. Κυκλοφόρησε τρίτη έκδοση.

  192. Immortalité said

    @189 Αυτό το προφανώς δεν θα το ξεχάσω εύκολα 🙂

  193. Emphyrio said

    Ο Γερμανος ειναι ο υπεργολαβος για την διαθεση πανελληνιως των πασων. Τωρα γιατι επιλεχτηκε αυτη η αλυσιδα (που καποτε αγοραστηκε απο τον ελληνικο ΟΤΕ αλλα δεν ξερω αυτην την στιγμη αν ανηκει και κατα ποσο ποσοστο στον γερμανικο ΟΤΕ), αυτο δεν το ξερω να σας το πω. Ή μαλλον ξερω, αλλα προτιμω να κανω τον χαζο και να μην απαντησω.

    Οταν το παρελαβε δεν θυμαμαι να υπεγραψε πουθενα ο γιος μου – αλλα και να μην υπεγραψε τί σημασια εχει; Ολα τα στοιχεια του (και η φωτογραφια του) ηταν τυπωμενα πανω στο πασο. Αρα σε καποια (δηλαδη: παμπολλες καποιες) βαση δεδομενων ειναι αποθηκευμενα… Και αν σε πιασουν οι υστεριες σου και πιστεψεις και τις θεωριες συνομωσιας που ομως τωρα ειναι πολυ κοντα στην αληθεια, ολες οι κινησεις και μετακινησεις του θα μπορουν ευκολα να καταγραφτουν καπου. Ακομα και μονο το γεγονος οτι το πηρε απο το καταστημα δειχνει την υπαρξη του. Αρα ειναι διπλο το σκανδαλο – οικονομικο (αν και πιστευω πως τα €2.46 δεν ειναι υπερβολικο ποσον και πως περιεχουν αρκετη εργασια και αρκετο hardware και software μεσα τους – ομως το χαρτονενιο ηταν δωρεαν) και προσωπικων δεδομενων.

  194. sarant said

    Νομίζω ότι έναν καιρό το χαρτονένιο πάσο δεν ήταν δωρεάν, έδινες ένα εντελώς συμβολικό ποσόν που πήγαινε στον φοιτητικό σύλλογο.

  195. Νέο Kid Στο Block said

    Συγγνώμη ,μιλάμε για τις φοιτητικές ταυτότητες των δημόσιων ΑΕΙ(στην εποχή μου, τέλη δεκαετίας 80 ,αρχές 90 φοιτητική ταυτότητα = πάσο και αντίστροφα) ότι τις εκδίδει ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ; Αστειεύεστε, έτσι;

  196. NNN
    το πάσο-τα πάσα?? really?
    NNNN

    Μη υπαρκτά στην ελληνική γλώσσα σημεία στίξης;;;; Χα χα έχει πλάκα να βλέπεις όταν την πατάμε, καθώς παριστάνουμε τους έξυπνους :-Ρ
    ΠΑΣΟ: ΠΤΥΧΩΤΟ ΑΛΛΟΚΟΜΙΣΤΡΟ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ;

  197. sarant said

    195: Ναι, τα πάσα τα διανέμει ο Γερμανός.

    196: Καλό, αν και δεν είναι πια πτυχωτό 🙂

  198. physicist said

    @192.

    Προφανώς — έγραψε κάποιος, δίχως να καλοσκεφτεί
    πως μια τοσοδά λεξούλα, στα κιτάπια θα γραφτεί
    και θα έρθει κάποια μέρα που, χωρίς μου ‘πες και σου ‘πα
    ακριβά θα το πληρώσει, το τσιτάτο με την ούπα.

    Τι να κάνει να μερώσει την οργή την κρητική,
    ουρανό που σκοτεινιάζει και ταρακουνάει τη γη;
    Να προτείνει τσικουδιά και ρακές και νοστιμιές
    ή μια τσάρκα βραδινή σε ωραίες γειτονιές;

  199. Emphyrio said

    #194: Το ανεφερα στο 155 πως πληρωναμε τοτε την εγγραφη μας στον φοιτητικο συλλογο ως αντιτιμο του πασου, αλλα μεσα στα τοσα λογια που εγραψα χαθηκε… Θα ψαξω και το Σαββατοκυριακο να βρω απο τα απαντα τα ευρισκομενα εντος της οικιας του σπιτιου μου τί εχει διασωθει απο εκεινη την εποχη. Αν βρω και σπαραγματα δεινοσαυρικου DNA θα τα καταθεσω στο Science Illustrated.

  200. Hellegennes Alexandrine said

    #184β:
    Δεν έχει κάστανα στην Αγγλία; Άγνωστο έδεσμα; Στην Αγγλία τίνος πλανήτη; Εκτός κι αν μιλάμε για την Νέα Αγγλία, στην Αυστραλία, οπότε εγώ πάω πάσα.

  201. sarant said

    198: Και το ποίημα κάτι βοηθάει…

  202. Immortalité said

    @192 Έτσι έτσι, να μη γράφουμε μόνο τα δικά μου αποκλείεται 😀
    Αν και συμφωνώ με τον Νίκο στο 201, θα σκεφτώ και θα αποφασίσω. Αλλά μάλλον και τα δύο ! 😉

  203. physicist said

    @202. Τώρα βέβαια γινόμαστε λίγο της κοπτοραπτικής γιατί δεν ήταν ξερό αποκλείεται, είχε και κεφάλι κι έσερνε και μια ουρά — αλλά εν αναμονή της απόφασής σου θα φανώ μεγαλόθυμος. 😉

  204. Στο Ιωαννίνων τω καιρώ εκείνω, υπήρχε η φοιτητική ταυτότητα με που ήταν ένα δίπτυχο (και σκληρό) και το φοιτητικό βιβλιάριο. Που τα παίρναμε απ’ τη σχολή στην αρχή, με την εγγραφή και (το ένα νομίζω) σφραγιζόταν με την κατ’ έτος επανεγγραφή. Το βιβλιάριο σφραγιζόταν και με την αποφοίτηση. Παρ’ όλ’ αυτά, όταν λέγαμε ταυτότητα εννοούσαμε το δελτίο εισιτηρίου, που μάλλον κι εμείς απ’ το τραπεζάκι του συλλόγου το παίρναμε. Αλλά απ’ ότι βλέπω τώρα που του ρίχνω μια ματιά, είχε και μπόλικες σφραγίδες πάνω του, από τη γραμματεία. Η μια πάνω στη φωτογραφία και είναι σίγουρο πως αποκλείεται να είχε ο σύλλογος τέτοια στα χέρια του! Άλλες από πίσω, από τον ΟΑΣ (τι δουλειά είχε σφραγίδα απ’ τον οργανισμό της Αθήνας, δεν το κατάλαβα) και από τη σχολή για α’ εξάμηνο, θεώρηση το Φλεβάρη για το Β’ και μια ακόμα για το καλοκαίρι ή για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου μέχρι να έρθουν τα καινούρια.

    Αλλά ας αφήσουμε τα δεινοσαυρικά και ας πάμε στα φρέσκα:
    #182, 186 κλπ: Με όχημα το νέο νόμο πλαίσιο, μπίζνες με το πάσο
    Δημοσιεύθηκε χθες!

  205. sarant said

    Επίκαιρο!

    Τα δεινοσαυρικά, οικεία και από εδώ…

  206. Κοσμάς Θέμελης said

    Μπραβο Γιάννη!Πριν πετεινος λαλήσαι… Δυστυχως ειμαστε πολιτες ενος κράτους, που οταν θα μπορουσε καπου και υποπτευόμαστε οτι ΙΣΩΣ και να υπαρχει καποιο σκανδαλακι (182, 186, 195 και αλλοι), ΤΟΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ υπαρχει και ειναι μεγαλυτερο απο ο,τι αρχικα υποπτευεσαι, ενω μπορεις να μαντεψεις και τα σημεια που παιζεται το σκανδαλο! Γινεται ολοκληρη «δομημενη κομπινα» για «προχειρο διαγωνισμο» και περιγραφη των διαταξεων περι διεθνους διαγωνισμου. Για να δουμε πως θα το κανουν και το χρονου. Λογω δε του μικρου ατομικου κοστους, λιγοι θα διαμαρτυρηθούν, αμφιβαλλω δε αν θα αναδειχθει απο τα ΜΜΕ. Δημιουργειται δε και μια θαυμασια βαση πλουσιων προσωπικων δεδομενων (ασχετως αν νομιμως ή παρανομως) προς χρησιν ιδωτικων εταιρειων που βεβαιως θα την πασαρουν και σε διαφορες κρατικες αρχες, αλλες ενδιαφερομενες εταιρειες κ.λπ κ.λπ.

  207. Βασίλης Ορφανός said

    Τα πάσα στην Κρήτη είναι (και) τα νάζια. Παράδειγμα χρήσης από το σχετικό λήμμα στο λεξικό του Πιτυκάκη: «Μωρέ αυτή τονέ θέλει που ψοφά, μα κάνει και τα πάσα τζης». Στο χωριό μου (δίπλα στο Ηράκλειο)το πάσο, με την ίδια έννοια, έχει υποκοριστικό (το πασουλάκι): «Έκαμε ένα μ-πασουλάκι», «Άσε τα πασουλάκια!»

  208. Κοσμάς Θέμελης said

    Και μετα συζηταμε για την ηθικη διασταση της σκοποβολης με γαλακτοκομικα προϊντα σε κινουμενους ή σταθερους πολιτικους στοχους. Μα τόπε κι ο ΓΑΠ. Κυβερνω μια χωρα διεφθαρμενων! Σωσε μας Γιωργο, σωσε μας!

  209. #200, Δὲν ξέρω γιὰ τὴν Ἀγγλία, θὰ τὴν ἐπισκεφθῶ σὲ κανένα τριβδόμαδο, ἀλλὰ στὴν Γενεύη ὑπῆρχε ἕνας δρόμος γεμᾶτος καστανιές. Μοῦ εἶπαν ὅτι τὸ φθινόπωρο οἱ ὀροφὲς τῶν σταθευμένων ὀχημάτων γεμίζουν κάστανα.

  210. #209 Κι εδώ (στο Μόναχο) έχει πολλές στα πάρκα. Πέφτουν από πάνω, τα μαζεύει ο κόσμος αλλά δεν ξέρω τι τα κάνει. Γιατί κάμποσα που μάζεψα δεν τρώγονταν με τίποτα. Ήταν θεόπικρα.

  211. Μπουκανιέρος said

    Ελπίζω ότι ξέρετε να ξεχωρίζετε τα κάστανα απ’ τ’ αγριοκάστανα;;

    Πολλές αγριοκαστανιές έχει η Σπιανάδα στην Κέρκυρα. Τράβαγαν (και τραβάνε πάντα) το ενδιαφέρον των παιδιών. Δεν τρώγονται βέβαια, αλλά βρίσκουν ένα σωρό άλλες χρήσεις – για τα παιδιά.

  212. Hellegennes Alexandrine said

    Τα αγριοκάστανα (horse chestnut στα αγγλικά το δέντρο και conkers οι καρποί) έχουν πολύ διαφορετική εξωτερική φλούδα. Βασικά δεν είναι κάστανα, απλα ανήκουν προφανώς στην ίδια οικογένεια.

  213. sarant said

    206: Να προσθέσω ότι ο Κοσμάς, ως δικηγόρος που είναι, όταν λέει «περιγραφή των διατάξεων» εννοεί παράκαμψη, καταστρατήγηση, όχι description!

    Καλημέρα!

  214. Emphyrio said

    Φρεσκοτερες πληροφοριες: κατα την παραλαβη του πασου ο γιος μου οντως κατι υπεγραψε (εγω μαλλον θα κοιταγα τις προσφορες της Cosmote). Μαλλον το εγγραφο θα περιειχε και κατι παραπανω απο το απλο «Δηλωνω πως παρελαβα κλπ». Και κατι που βρισκεται στα ορια της νομιμοτητας: Με το χαρτινο πασο, αν σε επιαναν να μην εχεις πληρωσει εισιτηριο δεν μπορουσαν να σε βρουν. Αλλα τωρα με το ηλεκτρονικο… Σκεφτειτε ποσα ατομα της ηλικιας του βγαινουν εξω για διαφορες δουλειες χωρις την ταυτοτητα τους για πολλους λογους (ας πουμε για συμμετοχη σε διαδηλωση κατα του διεφθαρμενου κρατους του Παπαδημου και υπερ της επαναφορας στην εξουσια του αγνου ΓΑΠ) αλλα ξεχνιουνται και παιρνουν και το πασο μαζι τους. Καποτε μας τυλιγαν σε μια κολλα χαρτι – τωρα σε τί;

  215. Κοσμάς Θέμελης said

    Καποιος φιλος παραπανω εγραψε για «ταμπον». Ειμαι λοιπον πριν χρόνια με τις κορες μου σε καποιο απομακρυσμενο ορεινο χωριο του Πηλιου και η μεγαλη ρωταει δειλα σε ενα παντοπωλειο «εχετε ταμπον»; «Ντεπον κορη μου»; «Οχι μανα, ζαμπον θελει η κοπελιά!». Οι μικρες και γω ειχαμε κοκκινησει προσπαθωντας να συγκρατησουμε τα γελια…

  216. thekla said

    Πολύ κατόπιν εορτής, αλλά τώρα βρήκα χρόνο να διαβάσω το μπλογκ…

    εγώ πάντα το έκλινα το πάσο με την έννοια της φοιτητικής ταυτότητας, της κάρτας ελεύθερης εισόδου σε συναυλίες κτλ γιατί το θεωρούσα εξελληνισμένη λέξη από το αγγλικό pass με αυτή την έννοια :/

    Στο μυαλό μου η λέξη με αυτή την έννοια, της κάρτας δηλαδή, έρχεται από τα αγγλικά και είναι διαφορετική από το πάσο της κουζίνας, το πάσο στα χαρτιά ή το πάσο της βίδας, τα οποία έτσι κι αλλιώς εγώ θα τα έκλινα αλλά μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι δε θα το έκαναν. Το πάσο με την έννοια της κάρτας ή του δελτίου όμως με ενοχλεί πολύ όταν μένει άκλιτο, γιατί μου έχει σφηνωθεί στο μυαλό ότι είναι από το pass (pass-ο, άρα pass-ου, pass-ων -σε καμία περίπτωση δε θέλω να το δω να γράφεται έτσι, είμαι υπέρ των γουαναμπήδων και ότι wannabeδων).

    Μπορεί να κάνω λάθος βέβαια, απλώς μου φαίνεται πιο πιθανό τα ελληνικά να έχουν επηρεαστεί περισσότερο από τα αγγλικά τα τελευταία 30-40 (?) χρόνια από ό,τι από τα γαλλικά ή τα ιταλικά, όπως παλιότερα. Μπορεί ακόμη και λέξεις που είχαμε ήδη πάρει από τα ιταλικά να μπερδεύονται με λέξεις που ήρθαν πιο πρόσφατα από τα αγγλικά;

  217. sarant said

    216: Μπορεί να ισχύει το μπέρδεμα που λες.

  218. Αν η Thekla λίγες μέρες μετά θεωρεί ότι είναι κατόπιν εορτής, τότε εγώ, με καθυστέρηση δύο μηνών, πρέπει να είμαι μετά τη Δευτέρα Παρουσία 🙂

    Ξαφνικά μου δημιουργήθηκε μια σκέψη/απορία (σαν το λαμπάκι που εμφανίζεται πάνω από το κεφάλι στα καρτούν), αλλά πρώτα ας πω κι εγώ λίγο τον πόνο μου.

    Τώρα τελευταία άρχισα να ακούω στις ειδήσεις για «τις υπερβολικές απαιτήσεις της Τρόικα» και σηκώθηκαν οι τρίχες του σβέρκου μου. Πολύ περισσότερο που όπως είπε και ο Νίκος στο #19 «Και η τρόικα άλλωστε, όσο ταξίδευε στις χιονισμένες ρώσικες πεδιάδες κλινόταν, τώρα που μας έχει αλλάξει τα φώτα τη βρίσκεις και άκλιτη». (Πάντως, τουλάxιστον η Όλγα Τρέμη λέει «τρόικας», το τσέκαρα!).

    Εκτός αυτού, έχω δώσει ομηρικές μάχες για το δικαίωμα των πάσων στην ύπαρξη, στην αρχή της συζήτησης με το κλασικό και εύληπτο (από καλοπροαίρετους ακροατές) επιχείρημα της αφομοίωσης (ράσο/ράσα, πάσο/πάσα), και μετά, όταν έπεφτα σε άκαμπτους υποστηρικτές του (υποτιθέμενου) γράμματος του νόμου («Άχτουνγκ – άχτουνγκ! Από την Κομαντατούρ εξεδόθη το ακόλουθον ανακοινωθέν: Οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται!»), το έριχνα στην παλαβή και άρχιζα:

    – Τι λέτε; Πάμε στο μικρό μπαρ (= μπαράκι, γιατί να περιοριζόμαστε στην κλίση και να μην επεκτείνουμε τον κανόνα γενικότερα στην σύνθεση!;) να πιούμε δυο τρεις μπύρα να στανιάρε;

    – (Σιγοτραγούδαγα Πάριο) Θα σε θυμηθώ, σαν τρελό φορτηγό, με τα μάτια κλαμμένααα, με τα φρένο σπασμένααα, να πέφτεις σε μένααα…

    Και άλλα τέτοια. Και τώρα στην απορία: Μήπως ο κανόνας δεν έλεγε «οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται» γενικώς και αορίστως, αλλά έλεγε «οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται σύμφωνα με το τυπικό της γλώσσας από την οποία τις πήραμε»; (το καρτούν – τα καρτούνς [για να αποφύγω ως παράδειγμα το τανκς!]). Αν μη τι άλλο, έτσι γλιτώνουμε και από τα φόρα*, και από τους /kɑpʊ’tʃɪnɪ/ και τους εσπρέσι (παρεμφερές θέμα, αλλά όχι απόλυτα σχετικό, και η /’dʒɛnɪ/ των παλιών ελληνικών ταινιών, που έχει γίνει διαχρονική και το λένε όλοι για πλάκα ακόμα και σήμερα. Στο τέλος θα καθιερωθεί το όνομα κανονικά, με την παχιά προφορά!).

    * Δεν νομίζω ότι τα φόρα είναι ίδια περίπτωση με τα πάσα, γιατί λέμε το φόρουμ, όχι το φόρο. Άλλο που μου ήρθε τώρα: Καλά τα αγγλικά, αλλά από πότε μάθαμε να κλίνουμε και στα λατινικά; Μήπως να λέγαμε και «των διεθνών φορώρουμ»; Δεν ξέρω αν είναι σωστό (στα λατινικά), διακινδυνεύοντας το γράφω 🙂

  219. sarant said

    218: Μ’ αρέσει το παράδειγμα με την επέκταση των άκλιτων, Και τα φόρα ποτέ δεν τα χώνεψα. Καλημέρα 🙂

  220. 219 (συνέχεια)
    Ετυμολόγηση του ούπα εδώ.
    (Χαρακτηρίζεται και ως μάγκνουμ ούπους)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: