Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο ολετήρας της κρεατομηχανής του κ. Παπαχελά

Posted by sarant στο 14 Δεκεμβρίου, 2011


Προσοχή, στο τέλος έχει μια μικρή αγγελία, άσχετη με το κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος.

Το σημερινό θέμα το δανείζομαι από το φόρουμ της Λεξιλογίας, κι αυτό επειδή αφορά μια λέξη που έτυχε πρόσφατα να τη συζητήσουμε κι εδώ, κι επειδή έχει πλάκα να βλέπεις ένα από τα κορυφαία Μον Μπλαν της δημοσιογραφίας μας να κάνει μουτζούρες.

Θα διαβάσατε ίσως, στην Καθημερινή της περασμένης Κυριακής, το άρθρο του κ. Στεφανόπουλου, στο οποίο υποστηρίζει ότι η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές αλλά κυβέρνηση με ικανότητες και γνώση, και ότι η σημερινή κυβέρνηση Παπαδήμου πρέπει, με τροποποίηση της συμφωνίας με την οποία ιδρύθηκε, να εξαντλήσει την τετραετία από τις προηγούμενες εκλογές. Δεν θα συζητήσω το άρθρο καθαυτό, αλλά μπορείτε να το κάνετε στα σχόλια. Παρόμοια θέση άλλωστε με τον κ. Στεφανόπουλο υποστήριξε η κ. Άννα Διαμαντοπούλου και άλλοι πολλοί -ενώ άλλοι έχουν υπαινιχθεί ότι οι αγορές δεν σηκώνουν και πολλή δημοκρατία.

Ο κ. Παπαχελάς, ως διευθυντής της Καθημερινής, αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει το άρθρο του, με τον εύγλωττο τίτλο «Ιστορία ενός άρθρου«, για να απαντήσει σε όσους υποστήριξαν ότι το άρθρο του κ. Στεφανόπουλου ήταν προϊόν συνωμοσίας, ή κάτι τέτοιο. Ο κ. Παπαχελάς παρουσιάζει τα γεγονότα όπως έγιναν και δεν έχω καμιά αντίρρηση ή παρατήρηση σ΄ αυτό. Στη συνέχεια όμως, αφήνεται σε ένα ξέσπασμα, σαν να τον πνίγει το δίκιο του, και εκεί έχω μια γλωσσική ένσταση:

Λυπάμαι γιατί κάποιοι θέλησαν να εμπλέξουν τον κ. Στεφανόπουλο σε προγραμματισμένες από καιρό συνωμοσίες. Αν θαυμάζω, ίσως σε βαθμό «κολλήματος», τη γενιά του κ. Στεφανόπουλου είναι γιατί στην ηλικία του υπάρχουν άνθρωποι που τρέχουν, πασχίζουν, επιμένουν γι’ αυτό που θεωρούν ότι είναι το πρέπον για την πατρίδα. Η κρεατομηχανή του λαϊκισμού θέλει να τους περάσει από τον ολετήρα της, ισοπεδώνοντας τα πάντα. Είναι τόσο λάθος!

Για τη λέξη «ολετήρας» είχαμε συζητήσει πριν από ένα μήνα και κάτι, τις παραμονές του σχηματισμού της κυβέρνησης Παπαδήμου. Την είχε τότε χρησιμοποιήσει ο βουλευτής του Λάος κ. Κοραντής, ο οποίος είχε (εμμέσως) αποκαλέσει «ολετήρα» τον πρώην πρωθυπουργό, τον Γ. Παπανδρέου. Τότε είχα γράψει:

Ο ολετήρας είναι από το αρχαίο ολετήρ, λέξη που τη βρίσκουμε ήδη στον Όμηρο: στο Σ της Ιλιάδας, ο Αχιλλέας αποκαλεί “φίλης κεφαλής ολετήρα” τον Έκτορα, δηλαδή φονιά του αγαπημένου του, του Πάτροκλου. Ολετήρας είναι λοιπόν ο φονιάς, είναι και ο καταστροφέας, ο εξολοθρευτής. Η λέξη είναι από την ίδια ρίζα με τον όλεθρο και συνδέεται με το ρήμα όλλυμι (ολέσαι, το απαρέμφατο αορίστου).

Σαν λέξη, είναι περισσότερο γνωστή από τον αρχολίπαρο και τον σπουδαρχίδη, και θα έλεγα πως ο Κοραντής, με προϋπηρεσία και στο διπλωματικό σώμα αλλά και στις μυστικές υπηρεσίες, την άντλησε από το δεύτερο στάδιο της καριέρας του, διότι ελάχιστα διπλωματικός χαρακτηρισμός είναι. Μάλιστα, έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν κατά κόρον από τους εθνικόφρονες, ήδη από την εποχή που αποκαλούσαν “ολετήρα” της γλώσσας τον Ψυχάρη. Ίσως λόγω της εθνικόφρονης χρήσης της λέξης, και επειδή δεν έχει και μεγάλη ετυμολογική διαφάνεια, κάποιοι να νομίζουν πως ολετήρας σημαίνει προδότης, κάτι που δεν ισχύει: σημαίνει “απλώς” καταστροφέας. Αν γκουγκλίσετε πάντως, θα δείτε ότι τη λέξη δεν την χρησιμοποιούν μόνο οι δεξιοί, πολλοί είναι οι ιστότοποι που αποκαλούν ολετήρα όχι τον ΓΑΠ αλλά τον Κ. Καραμανλή (τον νεότερο).

Ο ολετήρας λοιπόν είναι ο άνθρωπος που καταστρέφει, όσο κι αν κάποιοι ίσως να νομίζουν ότι σημαίνει «προδότης». Όμως, όταν διαβάζω τη φράση του κ. Παπαχελά: Η κρεατομηχανή του λαϊκισμού θέλει να τους περάσει από τον ολετήρα της, ισοπεδώνοντας τα πάντα, μου δημιουργείται η φριχτή υποψία ότι στο μυαλό του κ. Παπαχελά ο ολετήρας είναι ένα φονικό εξάρτημα που έχουν οι κρεατομηχανές. Πώς λέμε «τα δόντια της μυλόπετρας» (τίτλος μυθιστορήματος του Κάσδαγλη); Πώς λέμε για τη μέγγενη του ΔΝΤ; Έτσι και ο Παπαχελάς εφεύρε τον ολετήρα της κρεατομηχανής!

Το απαίσιο αυτό εξάρτημα, ο ολετήρας κατά Παπαχελά, είναι υβρίδιο του αλεστήρα (που αλέθει) και του οδοστρωτήρα (που ισοπεδώνει). Αν είχα ταλέντο στις φωτοσοπιές θα έφτιαχνα ένα, αλλά δεν έχω και πρέπει να το φανταστείτε, πάντως ο παπαχελασίτικος ολετήρας είναι ένα πράγμα σαν τον κύλινδρο του οδοστρωτήρα, που έχει όμως και μύλο: πρώτα σε αλέθει και μετά σε κάνει χαλκομανία, σαν πατέ!

Για να σοβαρευτούμε: δεν είναι κακό ούτε ντροπή κάποιος, έστω και κορυφαίος δημοσιογράφος, να μην ξέρει τη λέξη «ολετήρας», που έτσι κι αλλιώς είναι λέξη σπανιότατη (το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής δεν την έχει). Όμως, θα περίμενα από έναν κορυφαίο δημοσιογράφο να ξέρει τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιεί ή να μη χρησιμοποιεί λέξεις που δεν ξέρει τη σημασία τους (ή να ανοίγει κανένα ρημαδολεξικό αν έχει αμφιβολία!).

Αυτά είχα να πω για τον ολετήρα της κρεατομηχανής του κ. Παπαχελά, αλλά έχω και μια μικρή αγγελία για σας.

Ερασιτεχνικός θίασος που θέλει απεγνωσμένα να ανανεώσει το ρεπερτόριό του αναζητεί ιδέες για νεότερα *ελληνικά* θεατρικά έργα, που να είναι και σχετικώς πολυπρόσωπα και που το κείμενό τους να είναι προσιτό (π.χ. να έχει εκδοθεί ή να υπάρχει κάπου). Παρακαλείστε να αναφέρετε τις προτάσεις σας -και επισημαίνω το «νεότερα», δηλαδή όχι Φον Δημητράκη ή Αυλή των θαυμάτων, παρόλο που και τα δύο είναι έξοχα έργα.

Προσθήκη: Είχα γράψει: Αν είχα ταλέντο στις φωτοσοπιές θα έφτιαχνα ένα, αλλά δεν έχω και πρέπει να το φανταστείτε, πάντως ο παπαχελασίτικος ολετήρας είναι ένα πράγμα σαν τον κύλινδρο του οδοστρωτήρα, που έχει όμως και μύλο: πρώτα σε αλέθει και μετά σε κάνει χαλκομανία, σαν πατέ! Ο φίλος Αλέξης ακολουθώντας τις προδιαγραφές έφτιαξε το εξής πρωτότυπο:

 

145 Σχόλια προς “Ο ολετήρας της κρεατομηχανής του κ. Παπαχελά”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Σε κάθε περίπτωση, ο ολετήρας είναι μια ωραία λέξη (παρά τη σημασία της), που, χάρη σε κάποιους που τη μεταχειρίστηκαν σωστά ή σε άλλους που δεν κατάλαβαν ακριβώς τη σημασία της, ξαναμπαίνει στο νεοελληνικό λεξιλόγιο, και μάλιστα από την πόρτα της Βουλής!

    Όχι μόνο λέξεις που χάνονται, δηλαδή, αλλά και λέξεις που σώζονται.

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Και το πα στο χασάπη τις προάλλες «Ας διέλθει δις, το κρέας διά του ολετήρος!» αλλά αυτός ο αμόρφωτος, μου τον έδωσε χοντροκομμένο τον κιμά.:-)

    Νίκο , μια λεπτολογική παρατήρηση: O Οδοστρωτήρας δεν ισοπεδώνει ακριβώς, αλλά συμπυκνώνει/πατάει. Ο Ισοπεδωτήρας (κοινώς: Γκρέιντερ/Grader) , αυτό με το μακρύ εγκάρσιο στην κίνηση μαχαίρι στην κοιλιά ντε!, ισοπεδώνει.
    ΥΓ. Μη χάσουμε τη γενιά και τα μυαλά του Στεφανόπουλου κυρ Παπατέτοιε μου, χαθήκαμε! 🙂

  3. voulagx said

    «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» του Άκη Δήμου. Το σύνολο των έργων του κυκλοφορει από τις εκδόσεις Αιγόκερως.

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μου αρέσει πολύ το «απεγνωσμένα» του «ερασιτεχνικού θιάσου».

  5. Ευτυχως υπαρχει ο Alexis και σωζει απο τους ολετηρες πολιτικα απολιθωματα σαν τον Στεφανοπουλο. Κι ευτυχως υπαρχουν πολιτικα απολιθωματα για να μας θυμισουν πως η δημοκρατια (ακομα κι αυτη η κουτση που εχουμε) δεν ειναι απαραιτητη οταν οι αγορες νιωθουν αβολα. Κι ευτυχως υπαρχουν και ξοανα οπως η Αννα Ντιβιντι για να μας θυμιζουν πως η δημοκρατια (ακομα κι αυτη η κουτση που εχουμε) πρεπει να υποχωρει μπρος στη δημοσιονομικη σταθεροτητα.

  6. Νέο Kid Στο Block said

    «Ο Μπουμπούκος στο ναυτικό» Δίπρακτο.
    (Πρώτη πράξη):O Μπουμπούκος μπαρκάρει με χαρά σε ελληνικό σκάφος ,αλλά διαπιστώνει με τρόμο ότι –εκτός από την πλοιοκτησία- όλα τα άλλα έχουν αλλοτριωθεί υπό αλλοδαπών ολετήρων της εθνικότητος ,της γλώσσης ,του λευκού χρώματος του δέρματος και της σημαίας (Λιβερίας).
    Ακολουθεί (στην δεύτερη πράξη) μονομαχία Μπουμπούκου και κακού εφοπλιστή στα κατάρτια του πλοίου, όπου ο μπουμπούκος εξέρχεται θριαμβευτής κατακρημνίζων τον κακό από το μεσιανό ψηλό κατάρτι.

  7. Emphyrio said

    Ο Απολλων συνδεεται, αν δεν κανω λαθος.

  8. LandS said

    Το zugzwang είναι το ελληνικό φορσέ;

  9. LandS said

    Oooops λάθος ποστ

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Σωστή απάντηση στο λάθος ποστ: Ζugzwang ειναι το ελληνικό »μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα…» 🙂

  11. Νέος Τιπούκειτος said

    Μερικά πρόσφατα ελληνικά έργα (που έχουν δηλαδή εκδοθεί τα τελευταία χρόνια), έτσι όπως μου έρχονται στο μυαλό:

    1. Χρύσα Σπηλιώτη, Ποιος ανακάλυψε την Αμερική (εκδ. Σοκόλη)
    2. Μάριος Ποντίκας, Ο δολοφόνος του Λάιου και τα κοράκια (εκδ. Αιγόκερως, στον Γ’ τόμο των Θεατρικών του Ποντίκα)
    3. Βασίλης Κατσικονούρης, Το γάλα (εκδ. Κέδρος)
    4. Ανδρέας Στάικος, Ναπολεοντία (εκδ. Άγρα).

    Αλλά γιατί είναι απεγνωσμένος ο θίασος; Τα πιο πολλά από τα παραπάνω είναι πολύ γνωστά και έχουν προβληθεί κάμποσο από τα ΜΜΕ.

  12. Τιπούκειτε, σχετικώς πολυπρόσωπα, λέμε! 🙂 Το «Γάλα» έχει τρεις ηθοποιούς απ’ ό,τι θυμάμαι (για τον Στάικο και την αλλεργία μου ας μην ξαναπώ…)

  13. Νέο Kid Στο Block said

    Ακριβέστερα (ως προς το 10.) είναι το : «Διάλεξε ΑΜΕΣΩΣ! Την κρεμάλα ή την καρμανιόλα;»

  14. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις προτάσεις!

  15. voulagx said

    #12 Δυτη,(μικρη διορθωση) το «Γαλα» εχει 4 ηθοποιους! 🙂

  16. Δημήτρης Δημητριάδης, Η ζάλη των ζώων πρίν την σφαγή. Ίνδικτος, 2008

  17. Εντάξει, άμα δεν ξέρει ο Alexis Papahellas τι σημαίνει η λέξη «ολετήρας» ας του προτείνουμε να χρησιμοποιεί μια άλλη πιο εύκολη: «καθετήρας».

  18. Costas said

    Εναλλακτικά προς το παιγνιώδες παπαχελασίτικος υποβάλλω για προβληματισμό το παπαχέλειος.

  19. alter ego said

    «παπαχέλειος» όπως πτέρνα;

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Συγκινήθηκα πολύ φίλοι μου, αγαπητοί εν Σαραντάκω αδελφοί, με την παράγραφο που ο κύριος Παπαχελάς μας πληροφορεί ότι ο κύριος Στεφανόπουλος τον δέχτηκε στις 11 το βράδυ (σπουδή ε; μη χαθεί το λαυράκι από το επόμενο φύλλο…) σ’ ένα ΑΠΛΟ ΙΣΟΓΕΙΟ διαμέρισμα πολυκατοικίας!!
    Τι λε ρε παιδί μου, ούτε καν ένα ρετιρεδάκι; Τι δράμα περνάει ο άνθρωπος… μα άκου ισόγειο!

  21. #20 Και το κρασι που τον κερασε ηταν παλιο ενω το τυρι μουχλιασμενο.

  22. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    Καλό και το παπαχέλειος, ιδίως επειδή θυμίζει την πτέρνα.

  23. ppan said

    Το παπαχελασίτικος όμως είναι πιο αστείο.
    Απίστευτα πράγματα λέγονται, και δεν εννοώ τον ολετήρα, εννοώ τα άλλα, τα ολέθρια, για την δαιμονοποίηση των εκλογών..

  24. Νέο Kid Στο Block said

    23. Καλά εσύ θέλεις εκλογές ενώ κοτζαμάν Στεφανό ζεί σε ισόγειο;;
    Έχετε τρελαθεί όλοι στην πατρίδα μου φαίνεται…παλιοκομμούνια! Α.ρε Χούφτελ που σας χρειάζεται…

  25. sarant said

    23: Είπαμε, εκλογές θα γίνουν όταν σταθεροποιηθεί η οικονομία. Μένει να λυθεί ένα πρόβλημα, πώς θα αντικαθίστανται όσοι βουλευτές της παρούσας Βουλής πεθάνουν από γηρατειά στις δεκαετίες που θα μεσολαβήσουν.

  26. Μπουκανιέρος said

    25 Κληρονομικώ δικαίω (όπως πάνε μερικές έδρες και με τις κανονικές, παλιομοδίτικες εκλογές).

  27. τζουτζουκος said

    25: ξέρει κανένας να μας πει, μετά το κραχ του 29, πόσα χρόνια έκανε η Ελλάδα να βγει στις αγορές; κάπου είχα ακούσει για 20 ή 30 χρόνια. Οπότε ναι, μέχρι να βγούμε ξανά στις αγορές (τότε θα σταθεροποιηθεί η οικονομία), καλό κουράγιο στα Χούφταλα.

  28. spiral architect said

    @ 25 … ή όπως λέει το ανέκδοτο να σταθεροποιηθεί κάτι άλλο!
    Ρε τι τραβάμε με τα «παπαγαλάκια», εκτός των άλλων χρησιμοποιούν λέξεις κλίσέ, χωρίς να γνωρίζουν τη σημασία τους.
    (κλασσικό παράδειγμα το «αφήστε με να ολοκληρώσω»!) :mrgreen:

  29. sarant said

    26: Σωστά! Όπως ξέρουμε άλλωστε, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

  30. ppan said

    Ε ναι, και για τους άκληρους θα προβλέπεται επιλογή απο λίστα (τηλε)προσωπικοτήτων

  31. ppan said

    @28: και η απάντηση: «Να ολοκληρωσεις, αλλά όχι στα μούτρα μου»

  32. Costas said

    Οι εκλογές θα έπρεπε να γίνονται στην τετραετία. Αφού ξεφτίλισαν την επίκληση λόγων εθνικής σημασίας προς την κατεύθυνση του λιγοστέματός της, τώρα θυμήθηκαν ότι για λόγους εθνικής σημασίας πρέπει να την εξαντλήσουν.

  33. Νέο Kid Στο Block said

    «Η κυβέρνηση πέτυχε πολλά και σημαντικά πράγματα», σημειώνει μέσω της πρωθυπουργικής ιστοσελίδας ο Λ. Παπαδήμος, κάνοντας τον απολογισμό του έργου του για τον τελευταίο μήνα.

    Στις πρώτες 30 ημέρες της κυβέρνησης επιτεύχθηκαν σημαντικά πράγματα, τονίζει:

    «Πρώτον, λειτουργεί μια κυβέρνηση ευρύτερης διακομματικής στήριξης, που δημιουργεί συνθήκες εθνικής συνεργασίας.

    Δεύτερον, εξασφαλίστηκε η εκταμίευση της 6ης δόσης από τους Ευρωπαίους εταίρους και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

    Τρίτον, ψηφίστηκε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2012 με μεγάλη πλειοψηφία 258 ψήφων.»

    Tα βλέπετε, κακοεπείς,αμετροεπείς και δύσπιστοι Σαραντακιστές;

  34. Γιατί σου είπε κανείς οτι ο Παπαχελάς γνωρίζει να γράφει; Για προπαγάνδα και άρθρα γνώμης καλός είναι. Αλλά πάσχει από τη σύνδρομο του διαφωτιστή: θέλει να επιδείξει τις γλωσσικές και αρθρογραφικές/δοκιμιακές του ικανότητες και κάνει ουκ ολίγα λάθη. Ανάλογα λάθη/μαργαριτάρια και λεκτικό πληθωρισμό έχουμε εντοπίσει πολλάκις.

  35. Νέος Τιπούκειτος said

    @12: Ώπα, αυτό με τα πολυπρόσωπα μου διέφυγε! Η αλλεργία σου στον Στάικο (που δεν την ήξερα) είναι, φαντάζομαι, σαν τη δική μου αλλεργία στον Ζιώγα.

  36. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #6
    Ωραία η ιδέα σου. Προτείνω να μετατραπεί σε τριλογία με γενικό τίτλο: «Τα τρία ταξίδια του Μπουμπούκου».

    Μέρος πρώτο: «Μπουμπούκος ο Θαλασσινός»

    Μέρος δεύτερο: «Το χρυσό ταξίδι του Μπουμπούκου του Θαλασσινού» (στην απέραντη θάλασσα των ελληνικών δημόσιων ταμείων…)

    Mέρος τρίτο: «Μπουμπούκος: Ο θρύλος των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών»

  37. Sky said

    Μήπως εννοούσε τον κατσικοπόδαρο; (Οδοστρωτήρας με τάκους στο τύμπανο για τη επίτευξη καλύτερης πρόσφυσης των ενδιάμεσων στρώσεων του ασφαλτοτάπητα, μεταξύ τους;) Βάζω και φωτογραφία.
    http://s1122.photobucket.com/albums/l540/SkyJungle/Mixanimata%20ergon/

    Πάντως η χρήση της λέξης ολετήρας για να περιγράψει τον κατσικοπόδαρο είναι πολύ καλή αλλά λίγο δύσκολο να πειστούν να τη χρησιμοποιούν και οι χειριστές του μηχανήματος (Για τους χειριστές του λόγου, ούτε λόγος να γίνεται)

  38. ppan said

    O ολετήρας άμα είναι γυναίκα πώς λέγεται;

  39. sarant said

    38: Στα αρχαία «ολέτειρα». Ποιαν έχεις κατά νου;

  40. ppan said

    Όχι, επειδή λέγατε για την Διαμάντω, που λέει κι η Μαρία..

  41. Εκτός από τον ολετήρα υπάρχει και ο αλάστορας. Και το ανέκδοτο λέει πως όταν ένας σχολιαστής (εκείνος που για να κάτσει πρώτο τραπέζι πίστα, ζητούσε Άλφα Τράπεζα Πίστεως) αναφέρθηκε στον Αλάστορα Χρόνο, πανικόβλητος συνάδελφός του έσπευσε να ρωτήσει τι σκ**ά είναι αυτός ο Αλάστωρ. Κι όταν έμαθε, αναφώνησε στο διάδρομο της εφημερίδας «Γειά σου, [το τρισύλλαβο όνομα του σχολιαστού ] Αλάστορα και στα τσ****κια μάστορα!»

  42. Τιπού, δεν τον ξέρω τον άνθρωπο, μου τη δίνει α) το τουπέ του όπως το διακρίνω στις συνεντεύξεις β) η μανία με τα γαστρονομικά που την έχω άχτι για διάφορους λόγους έστω κι αν είμαι κοιλιόδουλος γ και κυριότερο) ότι όταν έπιασαν τον Γιωτόπουλο έσπευσε να βγει στις εφημερίδες και να μοιραστεί τις αναμνήσεις του από το Παρίσι στεγνά, το οποίο το θεωρώ φάουλ ολκής από ηθική άποψη.

  43. zeng26 said

    Θα μπορούσαμε να πούμε «ολετήρας εγγράφων».–Πρόσεξε,μη διαρρεύσει τίποτε! Μόλις διαβάσεις τι σου γράφω εδώ, να περάσεις το έγγραφο από τον ολετήρα!»
    Οπότε η κρεατομηχανή είναι ήδη ολετήρ;Μάλλον, αφού [μας,τους]»κάνει κιμά».
    Η βία των αισθημάτων (το ξέσπασμα που λέτε)του έφερε δυο λέξεις φορτωμένες καταστροφή,λαξ επαλλάξ.

  44. Ηλεφούφουτος said

    @18
    παπαχ(ε)λειώδης

    παπαχελειωδέστατος

  45. Immortalité said

    Αισθάνομαι υπέροχα! Δεν είμαι μόνο εγώ που δεν ήξερα τη λέξη, δεν την ξέρει ούτε ο Παπαχελάς! 😀

    @11 Το «Γάλα» το είπες επειδή σου αρέσει;

  46. Immortalité said

    Α, και την πρόταση του ΜΑστού (16) την ψηφίζω και ‘γω.

  47. spiral architect said

    Προτείνω κι εγώ το νεοελληνικό «Δάφνες και πικροδάφνες» των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά,

  48. Νέος Τιπούκειτος said

    @45: Μα δεν είπε ο Νικοκύρης να προτείνουμε έργα που μας αρέσουν! Άμα είναι έτσι, να προτείνω τον Οιδίποδα Τύραννο. 🙂

  49. Νέο Kid Στο Block said

    Μιας και βλέπω ότι προτείνονται παρανόμια για τον Al -exis kai xeros, ας προτείνω και γω (μη χάσει η Βενετιά βελόνι…):-)

    Παπαχλεχλές και το απλούν Παπαχάλιας. Παπαχλιμίτζουρας, παίζει επίσης.
    ΥΓ. Ρε Τιπού, αυτός ο πρησκοπόδης που είπες, είναι ο Πάγκαλος; (έχεις δει κάτι μπούτια που έχει;)

  50. Ηλεφούφουτος said

    Για να καταλάβω, πόσα πρόσωπα ζητούν συγγραφέα;
    Γιατί και οι Δάφνες (47), που κι εγώ θα τις πρότεινα, δεν έχουν πιο πολλά πρόσωπα απ το Γάλα.

    Άλλες προτάσεις:
    Κουραμπιέδες του Χασάπογλου
    Κομμάτια και Θρύψαλα του Γ. Σκούρτη, που έχει και το καλό ότι αποτελείται από πολλά μικρά επιμέρους, κι έτσι μπορεί η ομάδα να διαλέξει ποια κομμάτια θέλει, πόσα πρόσωπα θα τα ερμηνεύει ένας ηθοποιός κλπ.

    Για πιο μοντέρνο: Μπαμπάδες με ρούμι των Ρέππα – Παπαθανασίου

  51. Skio said

    Καλησπέρα σας.
    Όσον αφορά τον ‘ολετήρα’, να αναφέρω πως η ελληνική μετάφραση του ‘Βιβλίου των Φανταστικών Όντων’ του ΧΛ Μπόρχες (εκδόσεις Libro) μεταφράζει ως ‘ολετήρας’ το ον ‘Περύτων’ (http://en.wikipedia.org/wiki/Peryton), που σύμφωνα με τις προφητείες μια σίβυλλας (κατά τον Μπόρχες) έμελε να καταστρέψει τη Ρώμη.

  52. ΣΑΘ said

    @ Sarant [0]

    # Όμως, θα περίμενα από έναν κορυφαίο δημοσιογράφο να ξέρει τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιεί ή να μη χρησιμοποιεί λέξεις που δεν ξέρει τη σημασία τους #

    Βαριές κουβέντες …

    Οι πιθανότητες να μην ξέρει ο Παπαχελάς τι σημαίνει η λέξη «ολετήρας», είναι -νομίζω- ελάχιστες.

    Μπορεί απλά να πρόκειται για κλασική αβλεψία που ξέφυγε απ’ όλους. Είναι γνωστό ότι οι ρυθμοί εργασίας δημοσιογράφων τύπου Παπαχελά, δεν επιτρέπουν πάντα το εξαντλητικό ψιλοκοσκίνισμα τού γραπτού.

    Μπορεί π.χ. να ήθελε να γράψει «αλεστήρας», (που νομίζω ότι θα έστεκε μια χαρά).

    Επιεικώς, βέβαια, στέκει -έστω και με το στανιό- και ο «ολετήρας» [της κρεατομηχανής]!

    Οι «αγροτικοί» δήμοι, διαθέτουν, συνήθως, ένα μηχάνημα που καθαρίζει τους δρόμους, κόβοντας χόρτα και κλαδιά. Το επίσημο όνομά του είναι «καταστροφέας». Με μικρή δόση ‘αρχαιοπληξίας’, θα μπορούσε (γιατί όχι;) να λέγεται και «ολετήρας»!

    Υπάρχει άλλωστε και ο γνωστός «καταστροφέας» (γιατί όχι και «ολετήρας»;) εγγράφων.

    Αν θεωρήσουμε (με καλή θέληση, βέβαια, και καλή πίστη) ότι το συγκεκριμένο τμήμα (εξάρτημα;) εκείνο της κρεατομηχανής το οποίο κάνει το κρέας κιμά, μπορεί να αποκληθεί «καταστροφέας» («ολετήρας»), τότε η φράση: «Η κρεατομηχανή του λαϊκισμού θέλει να τους περάσει από τον ολετήρα της, ισοπεδώνοντας τα πάντα», όσο κι αν φαίνεται άτεχνη, δεν είναι και παντελώς ακατανόητη.

    Μπορεί, ακόμα, να ισχύει Zeng26 στο [43]:
    «Η βία των αισθημάτων (το ξέσπασμα που λέτε)του έφερε [λαθεμένα] δυο λέξεις φορτωμένες καταστροφή,λαξ επαλλάξ.»

    Αλλά κι αν δεν πρόκειται περί αβλεψίας και απλά ο Παπαχελάς «είσαξε» [κι αυτός, βρε αδερφέ!] έναν -έστω άτεχνο- νεολογισμό, ή έστω έκαμε ένα ‘χοντρό’ λάθος, θα τον πάρουμε (όλοι εμείς οι αλάθητοι) στο άγριο κυνήγι;

    » Πυξ, λαξ, οδάξ, αναμείξ, εναλλάξ», όπως μας «απειλούσε» ότι θα μας «περιλάβει» παλιός καλός φιλόλογος;

    Γεια χαρά!

  53. alter ego said

    «Μιας σίβυλλας»; ή ΤΗΣ Σίβυλλας;
    (κι όχι, πάντως, «κατά τον Μπόρχες»…)

  54. Oδοντοστοιχειωδώς είχα λογοπαίξει με την επίθεσιν του τραπεζίτου πρωθυπουργού (εκ του ‘επιθέτω’ το παράγωγον ουσιαστικό):
    ‘από τους ολετήρες πολιτικούς, στους αλετήρες τραπεζίτες’, με την έννοια των γειτόνων των γομφίων. Διορθώνομαι, ‘αλεστήρες’, λοιπόν, αν και λιγότερον γουστόζικο.
    ‘Αλέτειρα’, ωχ, παθός κι εσείς, ελπίζεται… μαθός;

  55. Νέο Kid Στο Block said

    51. Σχετικά αποσπάσματα για τα peritios (“Manual de Zoología Fantástica”: El Peritio) από τον γκαβούλιακα.
    «Los peritios habitan en la Atlántida y son mitad ciervos, mitad aves. Tienen del ciervo la cabeza y las patas. En cuanto al cuerpo es un ave perfecta con sus corres-pondientes alas y plumaje.»
    «…ellos (los peritios) son temibles enemigos del género humano. Parece que cuando logran matar a un hombre, inmediatamente su sombra obedece a su cuerpo y alcanzan el favor de los dioses…»

    Τα peritios λοιπόν είναι Ελάφια μεταμφιεσμένα σε πουλιά (του Χίτσκοκ),δηλαδή ελάφια ‘’παπάδες’’ ,κοινώς Παπαελάφια του Παπαχελά.(Η σύνδεση με τον Alexis -πέραν της συζητήσιμης γλωσσικής- έγκειται στο “enemigos del género humano”. Εντάξει, λίγο βαρύ είναι βέβαια, αλλά ο Μπόρχες εμπνέει ποικιλοτρόπως .

  56. ΣΑΘ said

    Διόρθωση [52]

    «το συγκεκριμένο εκείνο τμήμα (εξάρτημα;)της κρεατομηχανής ….»

  57. Νέο Kid Στο Block said

    55. Κι αυτή η ολετήριος σκια που πέφτει alcanzando el favor de los dioses, πολύ ταιριαστή στην περίπτωση της Ελλάδας…
    (όπου dioses, βάλτε ένα μερκοζί ,ένα χουφτελ κάτι βρε αδερφέ!)

  58. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    ΣΑΘ, λέτε να μπορεί με έναν καλό δικηγόρο να απαλλαγεί ο κ. Π. από την κατηγορία του σολοικισμού; Πάντως καλύτερον από σας δεν θα βρει. 🙂

  59. Νικο κύρ,
    για να διασκεδασθεί κι η αγωνία από τον πατριώτη κουμπάρο, το ‘σόλοικον’ φέρει εν τέλει την καταγωγήν από τους Σόλους της Κύπρου; Ακούγοντας εδώ τους εκφωνητές αλλά και τους πολιτικούς θα ενόμιζα ότι προσέτι την σύρει..

  60. sarant said

    Άλλοι έχουν τη χάρη, θαρρώ: στη Μικρασίαν.

  61. spiral architect said

    Kαι η μουσική σημειολογική αφιέρωση στην ανάρτηση:

  62. Nα καταγραφεί πάντως στας δέλτους της ιστορίας – διεκδικώ και πατέντα απο το Κογκρέσο – η επινόηση του όρου ‘πλησιόηχα’, για σφάλματα σόλοικα εκ του σύνεγγυς του ήχου, όπως, από πολιτικούς στην Κύπρο για την καταδίκη μπαξεβάνη εμπόρου γιατί ‘χαλιναγωγούσε’ τις τιμές του πετρελαίου, αντί του ‘χειραγωγούσε’.

  63. Immortalité said

    @48 Α, ώστε εννοούσε να προτείνουμε έργα που δεν θα πηγαίναμε να δούμε ούτε με σφαίρες. Να κάνει μια χαρά ο θίασος που δεν θα πατήσει κανείς 😛

  64. Ολιγοπρόσωποι είναι και οι «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά.

  65. ftix said

    «Τι θα κάνουμε με τον Αντώνη» της Κωνσταντίνας Γιαχαλή με επτά χαρακτήρες. Έχει ανέβει πριν ~5 χρόνια αλλά δεν έχει εκδοθεί ακόμα. Πάντως αν υπάρχει ενδιαφέρον το κείμενο είναι διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή από τη συγγραφέα.

  66. ΣΑΘ said

    @ Sarant [58]

    Με συνήγορο «πολιτικής αγωγής» εσάς, σα δύσκολο το βλέπω!…

    Κι αν είναι (που φαίνεται να είναι πράγματι) σολοικισμός και όχι απλή αβλεψία, εκείνο που [με] ξαφνιάζει είναι το «αφ’ υψηλού» και η δριμύτητα τής επισήμανσής του:

    # Όμως, θα περίμενα από έναν κορυφαίο δημοσιογράφο να ξέρει τι σημαίνουν οι λέξεις
    που χρησιμοποιεί ή να μη χρησιμοποιεί λέξεις που δεν ξέρει τη σημασία τους (ή να ανοίγει κανένα ρημαδολεξικό αν έχει αμφιβολία!).#

  67. Νέο Kid Στο Block said

    Προσωπικά, θεωρώ ότι καλά κάνει ο Σαράντ και είναι απαιτητικός από τους Παπαχλεχλέδες. Κορυφαίοι δημοσιογράφοι, «οπίνιον μέηκερς» παχυλά(παπαχυλότατα) αμειβόμενοι, συνομιλητές αμερικανών προέδρων ,τους παίρνουν τηλέφωνο οι Στεφανοπουλαίοι κλπ ,ε! ας τους «πυροβολεί» και κάποιος ,δεν χάλασε ο κόσμος.

  68. sarant said

    66: Με πρόλαβε ο Νεοκίντ, αγαπητέ ΣΑΘ· άλλωστε, το να έχω απαιτήσεις από κάποιον είναι κοπλιμέντο, όχι; (Αλλά μη με βγάλετε και Βισίνσκι…)

  69. Immortalité said

    @66 Και εγώ το ίδιο θα περίμενα από ένα δημοσιογράφο επιπέδου όπως ο διευθυντής της Καθημερινής, εκτός και αν δεχτούμε ότι αφού ο ολετήρας της εξίσωσης προς τα κάτω τα έχει σαρώσει όλα και δημοσιογράφος μπορεί να δηλώνει ο πάσα εις, απαιτήσεις δεν έχουμε.

  70. Μπετατζής said

    Άλλο δείγμα γραφής του υποκειμένου αυτού, από παλιότερα http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100108_24/05/2009_315910:

    Eλπίζω πραγματικά πως δεν «ανάψαμε» μόνοι μας μια μεγάλη φωτιά με την υπόθεση του «σκισίματος» του Κορανίου από κάποιον αστυνομικό. Οσα συνέβαιναν μέχρι και το απόγευμα της Παρασκευής στο κέντρο της Αθήνας έδειχναν πως επρόκειτο για μια πολύ σοβαρή υπόθεση, πως δηλαδή αυτό το συμβάν έχει αγγίξει ένα γυμνό νεύρο κάποιων μουσουλμάνων που ζουν στην Ελλάδα.

    Εισαγωγικά στο ανάψαμε, εισαγωγικά στο σκίσιμο και έρχεται και το γυμνό νεύρο και μας αποτελειώνει.
    Να πω μόνο για να μαι σωστός ότι το απόσπασμα είχε πρώτα εντοπισθεί και σχολιαστεί από φίλους στο σλανγκ τζι αρ εδώ http://www.slang.gr/lemma/show/mou_gkizei_11143

    Ποιές εκλογές ;;;

  71. Στην πρόσφατη κινηματογραφική ιστορία οι ταινίες του Arnold Schwarzenegger (Τhe Terminator) θα μπορούσαν να είχαν αποδοθεί στα ελληνικά ως «Ολετήρ 1, 2, 3» κτλ. Κρίμα που οι υπεύθυνοι μεταφραστές αγνοούσαν τον τόσο γραφικό αυτό όρο.

  72. Alfred E. Newman said

    Νεοκίδιε @ 13
    >“Διάλεξε ΑΜΕΣΩΣ! Την κρεμάλα ή την καρμανιόλα;”<

    Μα δεν τίθεται καν θέμα επιλογής. Την καρμανιόλα είτε ως ενδυμασία είτε ως χορό. Σκέτη απόλαυση.
    Στην κρεμάλα πεθαίνεις.

    Εκτός βέβαια αν νόμιζες ότι αναφέρεσαι στην γκιλοτίνα ή λαιμητόμο. 😈

  73. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    Μπετατζή, το σλανγκρ είναι θεσμός, πράγματι.

  74. Μαρία said

    72 Άντε πάλι! Είπαμε η Έλλη θέλει σκότωμα, θέλει καραμανιόλα.

  75. Καλά ο Παπαχλεχλές (ωραίο Νεοκίδιε!) έχει θέμα και με πολύ απλούστερες λέξεις από τον «ολετήρα», όπως π.χ. με τις φράσεις «υπεύθυνη στάση», «κοινός νους», «όχι ξύλινος κομματικός λόγος», ειδάλλως πώς εξηγείται αυτό εδώ το άρθρο του; 🙂

    Όσο για τον σεβάσμιο κύριο Στεφανόπουλο, είναι λογικό να έχει μια αντιπάθεια για τις εκλογές, καθώς γνωρίζει εμπράκτως πόσο ανώριμα και απερίσκεπτα ψηφίζει ο μέσος Έλληνας. Επιχείρησε να κατέβει υποψήφιος, με ένα τόσο ελπιδοφόρο πολιτικό σχήμα, και ο αγνώμων λαός ουδέποτε τον επιβράβευσε με την εκλογική νίκη που του άξιζε! 😀

  76. nosfy said

    κοντευουμε να γινουμε, στα γλώσσικα ,φωστηρες
    ετσι που εμπλακηκαμε μ’αυτους τους ολετηρες
    αλεθουμε την γλωσσα μας με μπροστικους κοπτήρες
    κι εντελει κοσκινιζουμε το σταρι απ’ τις φυρες

    (εχω καιρο να γραψω ποιηματιδι,.. παρακαώ ,κρινατε με επιεικια)

  77. sarant said

    Για τον κ. Στεφανόπουλο, απέφυγα να γράψω πριν, αλλά οι κάπως μεγαλύτεροι ίσως θυμούνται ότι την περίοδο 1974-81 ήταν στέλεχος της ΝΔ που εθεωρείτο ότι ανήκει στη μάλλον δεξιότερη πτέρυγα του κόμματος και ως υπουργός αρμόδιος για το περιβάλλον είχε πει το περίφημο «φέρτε μου έναν νεκρό από το νέφος». Βέβαια, θυμόμαστε επίσης την αξιοπρεπή πολιτεία του όταν ανέλαβε πρόεδρος.

  78. sarant said

    76: Καιρό κι αν είχες να φανείς, σωστά το δρόμο πήρες
    φαίνεται δίνουν έμπνευση αυτοί οι ολετήρες
    και τώρα ας ανοίξουμε της έμπνευσης τις θύρες
    να βρουν στιχάκια ταιριαστά όλοι οι στιχοθήρες.

  79. gryphon said

    H αληθεια είναι οτι ακουγοντας τήν λεξη ολετηρας πάει το μυαλο σε καποιο μηχανημα (σαν αυτο που λεει ο sky π.χ) η εξαρτημα κλπ.
    Εμενα καθε φορα που ακουω τήν λεξη μου ερχεται στο μυαλο η εικονα του τεραστιου μετροποντικα με τα δεκαδες γεωτρυπανα που βλεπαμε καθε μερα στην τηλεόραση οταν ξεκινησαν τα εργα για το μετρο.
    Ο Μπαρμπης ο μεγαλος σε ηλικια προεδρος (η κατι τετοιο) του συνδεσμου του Ολυμπιακου θυμαμαι οτι διαφημιζε ενα βιβλιο του για τον Βενιζελο οπου ειχε στον τιτλο την λεξη ολετηρας πριν χρονια οταν ειχε μια εκπομπη στο ματζικ του Κοκαλη (τοτε).
    Πρεπει να ηξερε παντως την πραγματικη σημασία τής λεξης γιατι χαρακτηριζε ολετηρα τόν Βενιζελο μαλλον.Δέν τό εχω διαβασει αλλα τον είχα κοψει για βασιλοφρονα-εθνικοφρονα.

  80. sarant said

    79: Πράγματι υπάρχει το βιβλίο αυτό και πράγματι είναι από εθνικόφρονη σκοπιά. Το αστείο είναι πως σε έναν ιστότοπο διαφημίζεται ως «ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ …. Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΤΗΡΑΣ»

  81. Νέος Τιπούκειτος said

    @59: Μπα, ο σόλοικος είναι από τους Σόλους της Κιλικίας, όπως είπε και ο Νικοκύρης.

    @63: Ναι, καλέ, γιατί; Δεν έχεις ακούσει για τα χρυσά βατόμουρα; 🙂

  82. Νέος Τιπούκειτος said

    Κάπως παλιότερο (1995) είναι και το «Προς Ελευσίνα» του Μάτεσι, που είναι εξαιρετικό. Και «Η Βουή» (1997), που δεν έχει παιχτεί, αλλά έχει πολλή πλάκα (παρωδία του μύθου της Ηλέκτρας) και έχει και κάμποσα πρόσωπα. Έχουν εκδοθεί και τα δύο.

  83. ΣΑΘ said

    @ 67

    Και βέβαια να τους «πυροβολούμε», αγαπητέ, (περισσότερο, βέβαια, τους μεγαλόσχημους στυλοβάτες τού βρόμικου ‘αστικού τύπου’), αλλά καθαρά και οπωσδήποτε τεκμηριωμένα.
    Και λέω τεκμηριωμένα, διότι, όπως έχω ήδη εξηγήσει, μπορεί εν προκειμένω να πρόκειται περί απλής ανθρώπινης αβλεψίας. Εξ άλλου, δεν είναι,κατά τη γνώμη μου πάντα, καθόλου βέβαιο ότι ο Π. δεν γνωρίζει τι σημαίνει η λέξη «ολετήρας» και ότι δεν ανοίγει και «κανένα ρημαδολεξικό αν έχει αμφιβολία!»

    Εν πάση περιπτώσει.

    Έτσι όπως το έχετε γραμμένο, «Παπαχλεχλέδες» [!!] και «Κορυφαίοι δημοσιογράφοι» (και στις δυο περιπτώσεις τα εισαγωγικά δικά μου) νομίζω ότι δεν ‘κολλάνε’.
    Πέραν τούτου, άλλο αυστηρή (πλην καλόπιστη) κριτική και απαιτήσεις και άλλο απαξιωτική αγόρευση αφ’ υψηλού.

    @ 68

    Ε, όχι και Βισίνσκι μωρ’ αδερφέ μου!; Κατσαντώνης, μάλιστα!…

    Βισίνσκι. Πού το θυμηθήκατε εκείνο το αδίστακτο τέρας; Εκείνη τη μαύρη ψυχή;
    Απ’ ό,τι ξέρω, ούτε πρύτανης υπήρξατε/είστε, ούτε γενικός εισαγγελέας, ούτε top πολιτικό στέλεχος κάποιου κόμματος.

    Επομένως;

  84. vnottas said

    Αγαπητέ Νίκο, έχω στη διάθεσή μου ένα πολυπρόσωπο (και πολύ πρόσφατο) θεατρικό που αναζητεί ερασιτεχνικό Θίασο. Δώσε μου ένα ιμέιλ να στο στείλω.

  85. Immortalité said

    @74 Δίκιο έχει ο Άλφρεντ. Και μετά τον χορό, σερβίρουν πιράνια τηγανιτά.

  86. ΣΑΘ said

    @ Sarant [77]

    Η «αξιοπρεπής πολιτεία του» ως Προέδρου.

    Μάλιστα!
    Πέρασε κι αυτός (ο ολίγιστος) από τη μαγική κολυμβήθρα τού Σιλωάμ!…
    Δίνοντας, βέβαια, γην και ύδωρ…

    Παλιότεροι αριστεροί, ξέρουν καλά ότι ο «έντιμος» κ.τ.λ. κ. Στεφανόπουλος, υπήρξε για μεγάλο διάστημα παθιασμένος αντικομμουνιστής.

    «Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται», θα μου πείτε…

    Τουλάχιστο για κάποιους.

  87. sarant said

    86: Μα, το έγραψα ότι ήταν από τους δεξιούς της ΝΔ. Δεν θα πω ότι και στον Κανελλόπουλο συγχωρέθηκαν οι Παρθενώνες γιατί θα μου πείτε ότι ήταν άλλης ολκής.

  88. Νέο Kid Στο Block said

    Αγαπητέ Αλφρέδε τα σέβη μου! Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω το 72.
    Η καρμανιόλα δεν είναι η λαιμητόμος (ή είδος λαιμητόμου);
    Εκτός, αν αναφέρεσαι σε κάποιο παλιότερο ινσάιντ αστείο ή λογοπαίγνιο που μου διαφεύγει , γιατί ούτε το 74. της Μαρίας καλοκαταλαβαίνω.

  89. Μαρία said

    88 Δεν πρόκειται για ινσάιντ αστείο αλλά για ινσάιντ επιμονή του Αλφρέδου οτι η λέξη στα ελληνικά πρέπει ντε και καλά να έχει τη γαλλική σημασία.

  90. Μαρία said

    88

  91. sarant said

    91: Δηλαδή ο Αλφρέδος λέει ότι καρμανιόλα δεν είναι το φονικό σύνεργο, αλλά μόνο ο χορός και το ένδυμα. Το σύνεργο είναι μόνο λαιμητόμος ή γκιλοτίνα, λέει ο Αλφρέδος. Ούτε εγώ συμφωνώ μαζί του. Η σημασία έχει παγιωθεί, έχει μάλιστα αποκτήσει και μεταφορικές χρήσεις -λέμε ας πούμε ότι η τάδε διάβαση είναι καρμανιόλα, δεν λέμε γκιλοτίνα ή λαιμητόμος.

  92. Νέο Kid Στο Block said

    Να λοιπόν που οι «εμμονές» 🙂 διδάσκουν κιόλας, γιατί εγώ είχα την εντύπωση ότι carmagnol(e) ήταν κυριολεκτικά η γκιλοτίνα και ο χορός βαφτίστηκε ;έτσι μεταφορικά, σε σύνδεση με τα …μεθεόρτια των καρατομήσεων.
    Πάντως το Λεξ.Τριαντ. δέχεται την καρμανιόλα για φονιά.

  93. Immortalité said

    @89 & 91 Μας αφήνει όμως να την προφέρουμε εξελληνισμένα. Να τα λέμε αυτά. 😉

  94. Immortalité said

    @92 Γιατί το e στην παρένθεση;

  95. Νέο Kid Στο Block said

    94. έτσι το έχει το λεξικό. Παράξενο πραγματικά, γιατί φαντάζομαι είναι La carmagnole, εκτος αν παιζει και Le με άλλη έννοια.

  96. Νέο Kid Στο Block said

    Άσχετο, (αν και όχι παντελώς) αλλά ενδιαφέρον νομίζω: Πρόσωπο της χρονιάς στο Time magazine δεν είναι τελικά ούτε ο Ερντογάν(ουφ! Γλυτώσαμε το εθνικό όνειδος), ούτε ο Μέσσι αλλά ο PROTESTER (ο ανώνυμος διαδηλωτής) με υπότιτλο «Από την Αραβική Άνοιξη στην Αθήνα και από το Κίνημα Occupy Wall Street στη Μόσχα» Bέβαια η εικόνα του/της protester ακολουθεί κάποια γνωστά κλισέ…

  97. Μαρία said

    Η παλιά συζήτηση
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/12/01/menologdec/#comment-52033
    94,95 Για το στρατιώτη καρμανιόλο
    http://www.cnrtl.fr/definition/carmagnole

  98. sarant said

    95: Δεν εννοεί αυτό το λεξικό, εννοεί ότι στο γαλλικό carmagnole μπήκε η ελληνική κατάληξη -α.

  99. Alfred E. Newman said

    Μπορώ να καταλάβω ότι πρέπει να αποδεχόμαστε τις καθιερωμένες προφορές στα ελληνικά ξένων λέξεων όπως υπαινίσεται η Ιμμόρ με τις τηγανιές.
    Τη συνεκδοχή επίσης τη δέχομαι. Δηλάδή να έγραφε κάποιος ότι δεδομένου η καρμανιόλα τραγουδιόταν κλπ συνεκδοχικά μετεξελίχθηκε σε λαιμητόμο.
    Όμως δυσκολεύομαι πολύ να δικαιολογήσω συνειδητή αποδοχή μιας έννοιας λέξης που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού.
    Κατά μείζονα λόγο έχω μεγάλη δυσκολία να αποδεχθώ να μου τη λέτε επειδή συμβαίνει να θέλω να είμαι ακριβολόγος.
    Την δική σας εμμονή την κατατάσσω στην κατηγορία της ακόλουθης φράσης:
    Τον λένε Νίκο, αλλά χάρη συντομίας τον φωνάζουμε Κωνσταντίνο. 😀

  100. Νέο Kid Στο Block said

    98. Α, μάλιστα! Δεν πρόσεξα το ελληνικό –α μετά το (e).

  101. eran said

    Αν θέλετε να περάσουμε από τους γίγαντες της δημοσιογραφίες στους γίγαντες της πολιτικής, δεν έχετε παρά να απολαύσετε τη συζήτηση στη Βουλή για τις επικείμενες αλλαγές στη γλωσσική διδασκαλία: Κιλτίδης εναντίον Χριστοφιλοπούλου.

  102. Μαρία said

    Με αφορμή την καρμανιόλα βρίσκω ένα ωραίο στα ντεφτέρια μου απο άρθρο του Βρανούση.
    Στα ρουμάνικα απο το vive le son πλάστηκε ο filfison=ο λιμοκοντόρος με φράγκικα ρούχα.
    Τώρα γουγλίζοντας κι εδώ στην αρχή:
    http://www.univie.ac.at/aedf/texte/spanu.htm

  103. Immortalité said

    @99 «Όμως δυσκολεύομαι πολύ να δικαιολογήσω συνειδητή αποδοχή μιας έννοιας λέξης που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού.» Που το γράφει ότι πρέπει να υπάρχει προηγούμενο;

    «Κατά μείζονα λόγο έχω μεγάλη δυσκολία να αποδεχθώ να μου τη λέτε επειδή συμβαίνει να θέλω να είμαι ακριβολόγος.» Μα δεν είσαι. Στα ε λ λ η ν ι κ ά καρμανιόλα σημαίνει γκιλοτίνα. Πουάν φινάλ! 😛

  104. sarant said

    101: Γιά κάνε μια αναμετάδοση για όσους το χάσανε!

  105. Alfred E. Newman said

    @103
    Θα μπορούσε να είναι όντως point final σε περίπτωση που όλα τα λεξικά εμφάνιζαν ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗΝ την έννοια. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Για παράδειγμα στου Δημητράκου και σε όλα τα προπολεμικά λεξικά αναφέρεται ή προηγείται η σωστή έννοια. Ακόμα και στο ΛΚΝ περιλαμβάνεται η έννοια του χορού. Ο δε αγαπημένος σας Μπαμπινιώτης στο ετυμολογικό του αναφέρει το χορό κλπ.
    Στο δε Μείζον Τεγόπουλου Φυτράκη πρώτη εμρανίζεται η έννοια του χορού, δεύτερη της λαιμητόμου και τρίτη η αναφορά στον δρόμο καρμανιόλα.
    Δύσκολο να χρησιμοποιήσει κανείς τις λέξεις point final σε μια τέτοια περίπτωση.

    Και τώρα θυμάμαι την απορία ενός που απόρησε πώς κατάλαβε ότι ήταν Έλληνας μια φίλη όταν την είχε ρωτήσει: Est ce que le Sikouane?

  106. Νέο Kid Στο Block said

    Πω,πωω! Που να ‘ξερα ο καψερός τι επικούς καρμανιολοκαβγάδες θα αναζωπύρωνα; Δεν έγραφα ένα «εκτελεστικό απόσπασμα» να πάει στο λύκο να πάει. 🙂

    Μιλάμε, ειδικά η φάση με το πιράνι/τα πιράνια ,εκπληκτική!
    Α, και που’σαι δικηγορέσα; Λάβε και τα πιο καθυστερημένα (ένας χρόνος και κάτι μερούλες) ντουζ πουάν της καριέρας σου για το πιράνιο αριστούργημα!!

  107. Immortalité said

    @105 Μάλλον κάπου έχεις ξεχάσει το χιούμορ σου Άλφρεντ. Γιατί ότι έχεις το ξέρουμε όλοι. Αφού λοιπόν δεν σηκώνεις (πια) αστεία και αφού μάλλον τα ξέρεις καλύτερα, εξήγησέ μου σε παρακαλώ γιατί απαγορεύεται σε μια λέξη να εξελιχθεί και να αποκτήσει και μία νέα σημασία. Ή μάλλον γιατί απαγορεύεται σε μια δευτερεύουσα σημασία να εξελιχθεί σε πρωτεύουσα. Και πότε αυτή η νέα σημασία είναι «λάθος». Επειδή σήμαινε κάποτε κυρίως κάτι άλλο σε μια άλλη γλώσσα;

    Είμαι όλη αυτιά.

  108. Μαρία said

    104 αναμετάδοση
    http://www.alfavita.gr/artro.php?id=52941

  109. ππ said

    Τις σαγιονάρες να συνεχίσω να τις λέω έτσι; Αν εσείς ξέρετε γαλλικά εγώ ξέρω γιαπωνέζικα 🙂

  110. eran said

    104. Στις σημερινές ανακοινώσεις του alfavita.

  111. Alfred E. Newman said

    Με τη σειρά.
    Νεοκίδιε και που νάξερες ότι στην πραγματικότητα ξεκίνησες εμφύλιο πόλεμο. Αλλά σταματώ εδώ.
    Τώρα Ιμμόρ
    Η μόνη μου ένσταση είναι το point final. Πραδέχομαι ότι είχε λίγο αμβλυνθει η αίσθηση του χιούμορ μου δεδομένου ότι έπινα τα δύο τελευταία σφηνάκια από ρακή που είχα στο ψυγείο.
    Την πλακίτσα μου όμως προσπαθησα να την κάνω σε όλες τις αναρτήσεις.
    Και τέλος
    Και οι λέξεις μπορούν να εξελιχθούν και να πάρουν καινούριες σημασίες. Αλλά ταυτόχρονα είναι δύσκολο για ένα γέρικο σκυλί να μάθει νέα κόλπα που λένε.
    Ο εύχαρις αλλά όχι gay Αλφρέδος που ξέρετε.

  112. Immortalité said

    @106 Μιλ μερσί Νιουκίντ. Η αλήθεια είναι ότι είχα φοβερά κέφια, αλλά τι να το κάνεις; Η πηγή της έμπνευσής μου, παρέμεινε παγερά ασυγκίνητη! 😉

  113. Μαρία said

    111 Το καλσόν μας επιτρέπεις να το χρησιμοποιούμε με την ελλην. σημασία ελπίζω.

  114. Alfred E. Newman said

    113
    Μαρία
    Εδώ επέτρεπα σε μια πρώην μου να το λέει καλτσόν και θα παρέμβω στο καλσόν;

    112
    Νόμιζα ότι εκτιμάς κάπως πιο subtil αντιδράσεις.

  115. Immortalité said

    @111 Μα το πουάν φινάλ ήταν μόνο και μόνο για να έχουμε τέσσερις γαλλικές λέξεις σε μια ελληνική φράση με έξι. Πώς λέμε πλακίτσα; Αν με ήξερες καλύτερα, θα γνώριζες ότι καθόλου απόλυτη δεν είμαι, πόσο μάλλον στα γλωσσικά θέματα (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ίσως).

    Πάντως άμα είναι να φταίει η ρακή, να σου στείλω. Θα τη βάλω στο καράβι, θα γράψω στο πακέτο Alfred E. Newman και θα πας με την ταυτότητά σου να την πάρεις 😀

    @113 Και το κραγιόν και το κραγιόν!

  116. Alfred E. Newman said

    115
    Δεν έχω ανάγκη από ταυτότητα. Το λέει και το τραγούδι

    Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός
    ξεχνάω τη μιλιά μου
    είμαι το νούμερο οχτώ
    με ξέρουν όλοι με αυτό
    κι εγώ κρατάω μυστικό
    ποιο είναι τ’ όνομά μου

  117. sarant said

    108-110: Ευχαριστώ, τέτοιες κιλτιδιές δεν πρέπει να τις χάνει κανείς!

    116: Τέλος καλό, όλα καλά 🙂

  118. Μαρία said

    114 Κι εγώ καλτσόν το λέω.

    117 Παραπέμπει σ’ αυτό.
    http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=116633
    Η Χρ. λέει ένα ρητορείτε αλλά μπορεί να φταίει ο/η πρακτικογράφος.

  119. Η εικόνα έχει άλλη χάρη (απ’ το 37’37»)

  120. Immortalité said

    @114 in fine Η αλήθεια είναι πως η subtilité της μη αντίδρασης μου είχε διαφύγει! 😉

  121. Alfred E. Newman said

    120
    Το 99 προφανώς δεν το πρόσεξες:

    >Μπορώ να καταλάβω ότι πρέπει να αποδεχόμαστε τις καθιερωμένες προφορές στα ελληνικά ξένων λέξεων όπως υπαινίσεται η Ιμμόρ με τις τηγανιές.<

  122. Μαρία said

    119 Και δεν φταίει ο πρακτικογράφος.

  123. ππ said

    117: γιατί μόνο κιλτιδιά; Δεν είναι και χριστοφιλοπουλιά η όλη έμπενυση; Η ενιαία και η συνέχεια κλπ κλπ;

  124. Immortalité said

    @119, 122 Μα τι με βάζετε και ακούω νυχτιάτικα…

    @121 Δεν είμαι τόσο απρόσεκτη. Αλλά μιλούσα για τότε.

  125. «Η προσπάθεια είναι εμβληματικού χαρακτήρα».

  126. sarant said

    123: Ε, ναι. Τώρα τα πρόσεξα, θα δείχνουν τη συνέχεια της γλώσσας και γι’ αυτό τα βάλανε στο ίδιο μάθημα (με την ευρεία έννοια).

    119: Στάζιμπε, ευχαριστούμε -πιο πριν έχει και ερώτηση ενός μυτιληνιού βουλευτή της ΝΔ για τον τερατώδη δήμο Λέσβου. Ο οποίος βουλευτής, ευκολόπιστος ως μυτιληνιός, πιστεύει ότι σε τρεις μήνες θα εχουν γίνει εκλογές.

  127. sarant said

    Ωχ, ο Κιλτίδης είναι μονοτονιστής… Κορνήλιε,. φέρε περισπωμένες!

  128. Μαρία said

    129 Ο Κοζανίτης όμως αναφέρθηκε στο δόγμα 1 νησί 1 δήμος.
    Οι Μυτιληνιοί έχουν και φήμη ευκολόπιστων εκτός απο κουτσομπόληδων;

  129. gbaloglou said

    128 Μα για να είσαι κουτσομπόλης … πρέπει να είσαι και ευκολόπιστος!

  130. Πολιτικός ηγέτης στην Κύπρο απεκάλεσε την κυοφορούμενη πολυμερή «λαιμητόμο» της Κύπρου. Εννοούσε καρμανιόλα, γκιλοτίνα, γραν-γκινιολτίνα ή κοψοφονιά; (δόγμα: 1 νησί – 2 δημοκρατίες).
    Και προφανώς οι λέξεις δύνανται να έχουν νέες σημασίες, ποιά άλλη δουλειά διεκπεραιώνει ο πολιτικός λόγος;
    Ταγηνιές, αρχαϊστί.

  131. Θρασύμαχος said

    Εκτός από την καρμανιόλα και το καλσόν που προαναφέρθηκαν, αντίστοιχη τύχη είχε και το μπιφτέκι. Συμπαγές τεμάχιο κατ’ ετυμολογική ακρίβεια, αλεσμένο στα καθ’ ημάς, αμφότερες οι χρήσεις ορθές ανάλογα με το πεδίο εκφοράς.

  132. Νέος Τιπούκειτος said

    @114, 118: Οι αδελφές Κύπριες έχουν προχωρήσει ακόμα περισσότερο: κλατσό(ν).

  133. Μαρία said

    132 Άμα λένε κλα- το σχόλιο να μετακινηθεί πάραυτα στο ποστ Φούχτελ.

  134. Νέο Kid Στο Block said

    133. E, πάει χάλασε ο κόσμος!! υπαρχει κατι που ξέφυγε απο το Σουπερ-σκάνερ/ραντάρ Maria…χι,χι,χι 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/12/09/fuchteln/#comment-91865

  135. Μαρία said

    134 Το επισκίασαν οι κάλπες του Αθηναίου.

  136. Δημήτρης Φύσσας said

    Θυμάται κανείς τους Καρμανιόλους, το κόμμα των επαναστατών στη Σάμο; (Τους αριστοκρατικούς τους λέγανε Καλικάντζαρους). Θυμάται κανείς τις διαμαρτυρίες του καημένου του Γκιγιό, του γιατρού – βουλευτή στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, που δεν ήθελε η εφεύρεσή του να πάρει τ΄ όνομά του; Γιατί η λαιμητόμος, στον καιρό της, ήταν ανθρωπιστικό μέτρο (για αποφυγή βασανιστηρίων και για γρήγορο θάνατο). Στα ελληνικά ισχύουν κι οι τρεις λέξεις, με ταυτόσημο νόημα, όταν αναφέρονται στο συγκεκριμένο μηχάνημα.

    Για τον Παπαχελά, δεν το βρίσκω και τρομερό το λάθος του. Είναι ακριβώς το είδος του λάθους που μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε λόγιος ή ημιλόγιος άνθρωπος, που έχει μάθει εξαρχής στραβά τη σημασία μιας σπάνιας λέξης και τη χρησιμοποιεί σ΄ ένα κείμενο που γράφεται «επί του πιεστηρίου», πολύ βιαστικά. Εγώ τουλάχιστον θα μπορούσα να έχω κάνει -κι έχω κάνει -παρόμοια λάθη.

    Επίσης, χελάς (αν δεν είναι λαθεμένη καταγραφή του: χειλάς) θα πρέπει να είναι ο ψαράς/πωλητής χελιών. Άρα η γενική πληθυντικού θα είναι, νομίζω, Παπαχελάδων. Οι δε χλευασμοί με βάση το όνομα είναι θέμα γνώμης του καθενός, δεν τους συμμερίζομαι. Θεωρώ τον παραπάνω δημοσιογράφο πολύ πάνω από το μέσο όρο και νομίζω ότι κι ο Νίκος μ΄ αυτή την οπτική τον έψεξε. Θέλω να πω, αν το είχε γράψει κάποιο από τα ποικίλα ημιμαθή δημοσιογραφούντα πλάσματα που μας περιβάλλουν, δε θα ήταν μόνο κάτι αναμενόμενο, αλλά θα συνοδευόταν από πολλές και αληθινές χοντράδες.

    Υ.Γ. Όχι, δεν τον ξέρω τον Παπαχελά.

  137. Νέο Kid Στο Block said

    Κύριε Φύσσα, με όλο το σεβασμό στην άποψή σας, όπως αυτή εκφράζεται στο σχόλιο, νομίζω ότι κανείς (μεταξύ αυτών κι εγώ) δεν χλεύασε με βάση το όνομα ή εξαιτίας του ονόματος ,αλλά με βάση το υποβολιμαίο περιεχόμενο και τις επιδιώξεις του συγκεκριμένου άρθρου.
    Ο «χλευασμός» και οι παραφράσεις του ονόματος, ίσως και να χετε δίκιο ότι ήταν περιττός, αλλά κάπου η αγανάκτηση (για μένα είναι πλέον οργή ) ξεχειλίζει με όσους έχουν βαλθεί να νουθετήσουν και να σώσουν το έθνος ,υποδεικνύοντας στον «κουτό κι ανώριμο» λαό έως που πρέπει να φτάνουν τα δημοκρατικά του ιδεώδη και πόσο χαλαρός μπορεί να γίνει ακόμη ο σφιγκτήρας του πρωκτού του.
    Και μάλιστα ,επειδή προφανώς δεν αρκούν (αριθμητικά και λόγω ποιοτικής ανεπάρκειας) οι ζώντες πολιτικοί αστέρες , να επιστρατεύονται και πολιτικές μούμιες . Και δώστου και μια εγγονούλα και δώστου κι ένα απλό ισόγειο , για να ολοκληρωθεί η ανόητη επίθεση στο θυμικό των προβάτων.
    Ε, λίγος χλευασμός σαν απάντηση σε τόσο εμπαιγμό ,θεμιτός.
    ΥΓ. Το γλωσσικό ολίσθημα(ή όχι) Παπαχελά, ήταν κι αυτό απλά μια αφορμή και όχι γενεσιουργή αιτία ψόγου νομίζω. (αυτό, ισχύει για μένα τουλάχιστον)

  138. Νέο Kid Στο Block said

    »…όπως αυτή εκφράζεται στο σχόλιο 136…» εννοούσα στο 137.

  139. Νέο Kid Στο Block said

    επίσης εισαγωγικά στο »ζώντες» . Μη τον πεθάνω κιόλας τον κ. Στεφανόπουλο πριν την ώρα του.

  140. Δημήτρης Φύσσας said

    Φίλε New Kid στο block, ΟΚ, νομίζω ότι βλέπουμε μκ΄ποιες διαφορές τα πολιτικά / οικονομικά πράγματα, αλλά σέβομαι στην άποψή σας.
    Συγνώμη που δε μπάινω την ουσία των όσων λέτε, ή μάλλον όσων υπονοείτε -με πολλή ευγένεια-
    αλλά έχω την εντύπωση ότι δεν είναι ο χώρος, ούτε η ώρα, για πολιτικολογία.

    Αντίθετα, απ΄ όσα χω δει όσον καιρό περιδιαβάζω στο φιλόξενο Νικοκυρέικο, βλέπουμε από την ίδια σκοπιά τα γλωσσικά (και τα ποιητκά!)
    πράγματα. Εγώ τουλάχιστον θα προτιμούσα να μείνω σ΄ αυτό.

    Φιλικά

    Δ.Φ. ..

  141. ΣΑΘ said

    @ 137

    # … νομίζω ότι κανείς (μεταξύ αυτών κι εγώ) δεν χλεύασε με βάση το όνομα ή εξαιτίας του ονόματος ,αλλά με βάση το υποβολιμαίο περιεχόμενο και τις επιδιώξεις του συγκεκριμένου άρθρου.
    Ο «χλευασμός» και οι παραφράσεις του ονόματος, ίσως και να χετε δίκιο ότι ήταν περιττός, αλλά κάπου η αγανάκτηση …#

    * Τελικά, υπήρξε χλευασμός «με βάση το όνομα ή εξαιτίας του ονόματος», ή όχι;

    * Από πού, άραγε, προκύπτει ότι το περιεχόμενο τού συγκεκριμένου άρθρου είναι «υποβολιμαίο» [!!] (ακόμα και με την έννοια του δολίως εισαγομένου / τιθεμένου) και ότι δεν εκφράζει ευθέως και καθαρώς τη θέση [και] τού ίδιου του Παπαχελά;

    * Όταν ο Παπαχελάς δούλευε για την ΑΥΓΗ, ήταν και τότε (για κάποιους) «Παπαχλεχλές»; Προσωπικά δεν έτυχε, τότε, να διαβάσω κάτι τέτοιο.

    …………………………………………………………………

    Μήπως οι γνωστοί αφιονισμένοι Παπαχελάδες / «Παπαρδελάδες» τής (κομμουνιστικής) Αριστεράς, δεν κάνουν το ίδιο;

    Δεν σκίζονται κι αυτοί να «διδάξουν» το αδαές πόπολο, τα κορόιδα και τα θύματα τού καπιταλισμού, τις μάζες δηλαδή των «ηλιθίων» [«…ηλίθιε!…»] (Μπογιόπουλος), τον φωτεινό δρόμο τού κομμουνισμού που [είναι καρατσεκαρισμένο ότι] θα μας σώσει μια για πάντα στα από τα ‘γαμψά νύχια’ των ‘μαύρων κορακιών’;

    Ευχαριστώ πολύ.

  142. Νέο Kid Στο Block said

    141.Τι ακριβώς θέλετε να σας απαντήσω(και μάλιστα δι’ελαχίστων(!!) δεν το αντιλαμβάνομαι απόλυτα βέβαια, μιας και νομίζω ότι ήταν σαφής η θέση μου, αλλά out of courtesy που λένε, φαντάζομαι ότι δε μου ζητάτε ν’ απολογηθώ για όλους αυτούς που αναφέρετε .
    Δεν είμαι εκπρόσωπος τύπου κανενός και να σας (ξανά)πω απλά ότι δεν μ’ ενδιαφέρει ο βίος και η πολιτεία των Παπαχελάδων και το αν κάποτε έγραφαν στην Αυγή ,στην Εστία ή ήταν συνεπιβάτες στη μοτοσυκλέτα του Τσε (ή έπαιζαν σαξόφωνο με τον Κλίντον).
    Κατακρίνω (και χλευάζω) την σημερινή σπουδή των Παπαχελάδων, να κάνουν ομοθυμαδόν με ζόμπι ,επιτιθέμενες μούμιες και άλλα μυθικά όντα, το μαύρο άσπρο και να δίνουν μαθήματα πατριωτισμού στους πεινασμένους .
    Με τη λογική και την αισθητική πάντα της Μαρίας –Αντουανέτας περί ψωμιού και παντεσπανιού.
    Νομίζω ότι είναι δημοκρατικό μου δικαίωμα, ακόμη, έτσι; Χώρια που οι αγορές δεν με διαβάζουν και δεν κινδυνεύει από μένα και η δημοσιονομική σταθερότης…
    ΥΓ. 100 λέξεις περίπου, έγραψα. Ελπίζω ν’ ανταποκρίθηκα στην απαίτηση σας να είμαι σύντομος και ελπίζω να έχω απαλλαχτεί των υπολοίπων κατηγοριών.

  143. ΣΑΘ said

    @ 142

    Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και για την απάντησή σας.

    To «δι’ ελαχίστων» δεν ήταν «απαίτηση», αγαπητέ.
    Το αντίθετο μάλιστα!
    Επειδή ακριβώς το θέμα που άνοιγα ήταν τεράστιο, εννοούσα ότι θα ήταν ευπρόσδεκτες ακόμα και δυο σταράτες λέξεις επί της ουσίας του.

    Δεν τίθεται θέμα «απαλλαγής» από κάποιες «κατηγορίες» [!!]. Καλόπιστη (και λίγο …. αντι – Αλτσχάιμερ από πλευράς μου) συζήτηση υποτίθεται ότι κάνουμε.

    Σημειώνω, ωστόσο, ότι δεν απαντάτε αν τελικά υπήρξε ή όχι χλευασμός (εκ μέρους σας) «με βάση το όνομα ή εξαιτίας του ονόματος».
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι σαφές ότι υπήρξε [«Παπαχλεχλές»].
    Ούτε στο γιατί το το περιεχόμενο τού συγκεκριμένου άρθρου είναι, όπως υποστηρίζετε, «υποβολιμαίο».

    Και είμαι υποχρεωμένος να σεβαστώ την επιλογή σας αυτήν.

  144. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Νομίζω ότι έχει γίνει παρεξήγηση όσον αφορά τις προθέσεις του κ. PapaHellas.
    Ο κ. PapaHellas (ή άραγε PapaUSA;) κάποτε είχε εκδόσει ένα βιβλίο με τίτλο «Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας: Ο αμερικανικός παράγων, 1947-1967» και τώρα ετοιμάζει το σήκουελ με τίτλο «Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας, μέρος δεύτερο: Ο ευρωαμερικανικός παράγων, 2010- όσο πάει…». Απ’ ότι καταλαβαίνεται, είναι μέρος της συγκέντρωσης υλικού οι συνεντεύξεις με πρωταγωνιστικά πολιτικά πρόσωπα αυτής της περιόδου και ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί, είναι να προβάλλει από μέρους του ένα φιλομνημονιακό πρόσωπο, ώστε να έχει πρόσβαση σε αρχεία και πληροφορίες. Ελπίζω να έγινα κατανοητός, όχι τιποτ’ άλλο, για την «αλήθεια» περισσότερο!

  145. ΣΑΘ said

    @ 144

    Αν και δεν το δέχομαι επί της ουσίας, το «PapaHellas» το βρήκα πράγματι διασκεδαστικό!

    Το βιβλίο που λέτε, το βρήκα καλογραμμένο και εξαιρετικά αποκαλυπτικό για την εποχή που βγήκε -και που το διάβασα- (1997), και καθόλου -μα καθόλου- φιλοαμερικανικό.

    Η εκδοχή σας είναι σαφής και κατανοητή.
    Τη βρίσκω, ωστόσο, ελάχιστα πειστική.

    Απόψεις είναι αυτές. Καλή καρδιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: