Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο χαλιμάς και το χάλι μας

Posted by sarant στο 12 Ιανουαρίου, 2012


Είναι μερικές μέρες τώρα που ήθελα να γράψω αυτό το άρθρο, αλλά ήμουν μακριά από τα κιτάπια μου και ήθελα να τσεκάρω κάτι. Φυσικά, την αφορμή την πήρα από τη διάσημη πια επιστολή του συγγραφέα Νίκου Παπανδρέου, αδελφού του τ. πρωθυπουργού, προς τον ηλεδημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη, στην οποία ο γνωστός συγγραφέας, διαψεύδοντας ότι η ανάκληση της παραίτησης του αδελφού του τον Ιούνιο οφειλόταν σε παρέμβαση του οικογενειακού του περιβάλλοντος, έγραψε: «Αυτά είναι του χαλιμά». Η επιστολή Παπανδρέου και τα τρικυμισμένα ελληνικά της έχουν σχολιαστεί μέχρι σκασμού από τα έντυπα και διαδικτυακά μέσα, μεταξύ άλλων από διαφόρους που σολοικίζουν χειρότερα χωρίς να έχουν τη δικαιολογία ότι έζησαν στο εξωτερικό.

Πολλοί αναρωτήθηκαν πώς γίνεται ένας συγγραφέας να κάνει τέτοια λάθη όπως ο συντάκτης της επιστολής· αυτά είναι κακίες φθονερών ανθρώπων. Ο Ν.Π. είναι διεθνώς αναγνωρισμένος συγγραφέας: εδώ κοτζάμ πανεπιστήμιο του Νοτίου Μέιν διοργάνωσε το καλοκαίρι που μας πέρασε εκδήλωση στη Λέσβο για την παρουσίαση του έργου του, εκδήλωση που ενισχύθηκε (έστω και με μικρό ποσό) από το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων και για την οποία κινητοποιήθηκε ο μηχανισμός του Υπουργείου, επομένως πρόκειται για συγγραφέα μεγάλης περιωπής αφού έχει φτάσει η χάρη του ίσαμε το Νότιο Μέιν (για το Βόρειο δεν είμαι σίγουρος).

Όμως εδώ λεξιλογούμε, κι έτσι στη συνέχεια θα μιλήσουμε για τον… χαλιμά και άλλες συναφείς λέξεις.

Ο χαλιμάς είναι κοπιράιτ του κ. Παπανδρέου, βέβαια. Εμείς οι ιθαγενείς γνωρίζουμε την Χαλιμά, και μάλιστα η παροιμιακή έκφραση είναι μάλλον «αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς» και όχι σκέτη «αυτά είναι της Χαλιμάς». Τη λέμε για να χαρακτηρίσουμε τα ολοφάνερα ψέματα, που δεν τα πιστεύει κανείς. Λέμε επίσης αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά ή: για πολύ μικρά παιδιά, με την ίδια σημασία.

Η Χαλιμά είναι η πρωταγωνίστρια στην κλασική συλλογή ανατολίτικων ιστοριών Χίλιες και μια νύχτες, η κοπέλα που αφηγείται τις ιστορίες για να κερδίζει νύχτες ζωής. Αυτό το ξέρουν όλοι. Αυτό που ίσως δεν ξέρουν όλοι είναι πως η ονομασία «Χαλιμά» αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Στα αγγλικά, τα γαλλικά και τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, το όνομα της ηρωίδας δεν είναι Χαλιμά, αλλά Σεχραζάντ (Scheherazade στα αγγλικά). Έτσι είναι στο πρωτότυπο, πρόκειται για όνομα περσικής προέλευσης. Όμως, ο πρώτος (ανώνυμος) Έλληνας μεταφραστής του έργου, το οποίο εκδόθηκε με τον τίτλο Αραβικόν μυθολογικόν στη Βενετία το 1757, μεταφράζοντας από τα ιταλικά, αποδίδει την πατρότητα του έργου στον πολυμαθή «Δερβίς Αμπουμπεκίρ» και βαφτίζει την ηρωίδα Χαλιμά, ονομασία που μάλλον βρήκε σε κάποιαν αραβική διασκευή του έργου. Δεν έχω τον τέταρτο τόμο της έκδοσης των Παραμυθιών της Χαλιμάς στη Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη (σε επιμέλεια του Γ. Κεχαγιόγλου) κι έτσι δεν μπορώ να σας πω περισσότερα για το πώς η Σεχραζάτ έγινε Χαλιμά, πάντως η ονομασία έπιασε αμέσως κι έτσι όταν το 1791 μεταφράστηκε στα ελληνικά και μια άλλη συλλογή ανατολίτικων ιστοριών, τιτλοφορήθηκε Η Νέα Χαλιμά -και από τότε η Χαλιμά είναι μαζί μας, όσο κι αν ξέρουμε και τη Σεχραζάτ.

Μια και δεν γνωρίζουμε την ετυμολογία της, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η Χαλιμά δεν έχει καμιά ετυμολογική σχέση με το χάλι (μας). Το χάλι πάντως, ως λέξη εννοώ, είναι κι αυτό ανατολίτικο· συγκεκριμένα, είναι δάνειο από το τουρκικό hal, το οποίο προέρχεται από τα αραβικά. Η τουρκική λέξη hal σημαίνει «κατάσταση, περίπτωση» (ενώ στη γραμματική σημαίνει και «πτώση»), επομένως στα ελληνικά η λέξη υπέστη δείνωση, δηλαδή η σημασία της χειροτέρεψε, κάτι που είναι συχνό στα γλωσσικά δάνεια, αν και βρίσκω στο λεξικό μου ότι και η τουρκική λέξη hal έχει και αρνητική σημασία (bad situation, trouble λέει ο Ρεντχάουζ).

Αν κατεβάσουμε τον τόνο, από το χάλι φτάνουμε αισίως στο χαλί. Κι αυτό ανατολίτικο είναι, βέβαια, δάνειο από το τουρκικό halι, κι αυτό από το περσικό kali, λέξη που η απώτερη ετυμολογία της δεν είναι σίγουρη -κάπου είδα ότι είναι αρμένικη η αρχή της, αλλά το άρθρο μάλλον ήταν γραμμένο από Αρμένιο. Πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια που ήταν της μόδας τα αστεία με φράσεις φτιαγμένες από ελληνικές λέξεις που όμως ηχούσαν σαν ξενόγλωσσες, του τύπου ριχάινε μπίτε, μια αραβοπρεπής φράση που λέγαμε ήταν χάλι το χαλί Μιχάλη μου -δεδομένου ότι κι ο Μιχάλης σημιτική έχει την αρχή (από τα εβραϊκά), ήταν πετυχημένο το εύρημα· όσο για τον μυστηριώδη κύριο Χαλιμά, επιτέλους βρήκαμε ποιος φταίει για το χάλι μας!

Υστερόγραφο: αφού έγραψα το άρθρο, είδα γκουγκλίζοντας ότι έρχομαι δεύτερος και ο τίτλος έχει ήδη χρησιμοποιηθεί· συμβαίνουν αυτά.

Δεύτερο υστερόγραφο: απαντώντας, ως έμμεσα θιγόμενος, στην επιστολή Ν. Παπανδρέου, ο Φ. Κρανιδιώτης επιβεβαίωσε για μιαν ακόμα φορά τον Νόμο του Μπούμερανγκ: διορθώνοντας τα λάθη του Παπανδρέου, εφεύρε τον Άγγελο Στίνα. Αυτός που τρίζουν τα κόκαλά του λεγόταν Άγις (ή Σπύρος, αν επιμένετε).

279 Σχόλια to “Ο χαλιμάς και το χάλι μας”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Στο περιθώριο της πολύ ενδιαφέρουσας σημερινής ανάρτησής σου, Νίκο, (ίσως επειδή μου αρέσουν οι Χίλιες και Μία Νύχτες), το ερώτημα παραμένει: πώς έγραψε τα βιβλία που έγραψε ο αδελφός;

  2. ππ said

    Αυτό για την Χαλιμά δεν τόξερα και είναι πολυ ενδιεφέρον. Οι διηγήσεις της Χαλιμάς έγιναν πολύ δημοφιλείς και κάποιος διαφωτιστής, νομίζω ο Κοραής αλλά δεν έχω κι εγώ τα χαρτιά μου, έγραφε με περιφρόνηση σχετικά, ότι δηλαδή στα σπίτια των ελλήνων κυκλοφορούν τέτοιες φυλλάδες αντί ξέρω γω κάτι πιο διαφωτιστικό.

    Πάντως είναι βρε παιδί μου πολύ περίεργο που ο ΝΠ έγραψε αυτό το πράγμα, λογοτέχνης περιωπής μπορεί να μην είναι έξω από τα σύνορα του Νοτοου Μέην αλλά σε τέτοιο βαθμό;

  3. Χαράλαμπος Σκυργιάννης said

    Αχ! ποιος μας διακονεί την σήμερον ημέραν …

  4. Raniouska said

    Όποιος παρακολουθήσει τηλεοπτική/ραδιοφωνική συνέντευξη του Νίκου Παπανδρέου, όπως είχα την ατυχία κάποτε, καταλαβαίνει αμέσως το επίπεδό του στην ελληνική. Επαναλάμβανε διαρκώς κάτι κουφό, που δυστυχώς δεν το θυμάμαι πια, πάνε και χρόνια. Του «διεθνού» ή κάτι τέτοιο.

    Όπως διάβασα και σε κάποιον τοίχο στο Facebook,
    – Πρώτη φορά νονός;
    – Όχι. Από παλιά νονός.

    Την καλημέρα μου!

  5. Alexis said

    «Λέμε επίσης αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά ή: για πολύ μικρά παιδιά, με την ίδια σημασία«.

    Επίσης συνώνυμο: «παραμύθια με δρακόντους» σε κάποιες ντοπιολαλιές, και σχετική με αυτό η παροιμιακή φράση: «καλό το παραμύθι σου αλλά δεν έχει δράκο»

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Αγαπητέ Γιώργο, μπορεί όταν κάθεται να γράψει βιβλία να προσέχει περισσότερο, τι να πω. Υπάρχουν και άλλες λύσεις βέβαια.

    2: Και για τις πανουργίες του Μπερτόλδου θυμάμαι αμυδρά κάτι περιφρονητικό,

    3-4-5: Την καλημέρα μου!

  7. Εξίσου ή ακόμα περισσότερο με τη γλωσσική, το άρθρο του πρίγκηπος πάσχει από λογική σκοπιά, αλλά τέλος πάντων. Απ’ ό,τι θυμάμαι, ο τέταρτος τόμος της έκδοσης του Κεχαγιόγλου περιέχει απλώς το τέλος του κειμένου, θέλω να πω ότι το επίμετρο που είχε υποσχεθεί ο επιμελητής δεν βγήκε ποτέ (νομίζω).

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Μήπως είναι σκακιστής ο πρίγκηπας Νικόλαος;
    Μα πού τον θυμήθηκε τον Μπρονστάιν;

    Τρότσκι λέει ο ένας, Μπερλίνγκουερ η άλλη η βιβλιομάχα…lourde κάτι και vaste απ’τ’άλλο ,που λέγαν και τα κορίτσια μας εδώ…

    Η τέταρτη Διεθνής καλημερίζει και χαιρετίζει αγωνιστικά το Τσόου Μέην.:-)

    ΥΓ. Νίκο, για τη βενετσιάνικη έκδοση του «Αραβικόν μυθολογικόν» κάπου είχα ,τυχαία πριν καιρό, διαβάσει ότι το είχε εκδώσει ή χρηματοδοτήσει κάποιος διάσημος εκδότης γιαννιώτης της εποχής (δε μου’ρχεται το όνομα ,νομίζω Λεπενιωτης , απο Λ το αρχικό γραμμα 😉 Έχεις κάτι επ’αυτού;
    (Η ερώτηση απευθύνεται στον Νίκο τον κοινό θνητό, σιγά μην ασχολείται ο Πριγκηψ με τέτοιους Χαλιμάδες) 🙂

  9. jimakos said

    Στα ελληνικά, η ιστορία του Αστερίξ, λέγεται πάντως »Αστερίξ και η Χαλαλιμά» (πρωτότυπο »Asterix chez Rahazade»), άρα μάλλον σκόπιμο προσπαθώντας να τηρηθεί το λογοπαίγνιο.

    Και φυσικά…

  10. sarant said

    8: Ο εκδότης λεγόταν Πολυζώης Λαμπανιτσιώτης. Ο Κεχαγιόγλου παραθέτει έναν ενδιαφέροντα πρόλογό του, όπου καταγγέλλει το «τραδιμέντο» [προδοσία] κάποιου πρώην συνεργάτη του.

  11. ππ said

    8: «Ο Παύλος μοίραζε ψωμί, ελιές ο πρίγκιψ Νίκος αφού αυτάς μ΄έναν ντουρ** τρυπούσε κατά μήκος». Δεν έχω πρόχειρη στην μνήμη μου την ορθογραφία του πρωτότυπου, εκτός από το «πσομί». Επίσης δεν θυμάμαι με τι τρυπούσε τις ελιές ο πρίγκιπας. Πάντως ήταν από διάλογο Φρείκης-πρίγκιψ Αλεξείας και η τελευταία διηγείται τις συμφορές τους, κυρίως ότι τους φύγαν οι υπηρέτες ξαφνικά και η δασκάλα των ελληνικών. «Παιδί μου τι τα θέλετε εσείς τα ελληνικά….» απαντάει η γιαγιά, είμαστε μετά το δημοψήφισμα του 1974. Ορίστε: από την αρχή ήταν φάρσα, να και που στην επανάληψη δεν άλλαξε 🙂

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτό που λέει ο Ντάιβερ στο 7. είναι το χειρότερο. Δηλαδή και να διορθώσει κάποιος τα (όχι και τόσο εξωφρενικά στην τελική, για «συγγραφέα») συντακτικά και γραμματικά σφάλματα και χασμωδιες, το κείμενό του πάσχει από έλλειψη λογικής και νοηματικής συγκρότησης. Τώρα βέβαια,θα πει κάποιος δικαιολογημένα ότι αυτά είναι αλληλένδετα, αλλά όσο να’ναι…

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Κάποιες απαντήσεις, Δύτη (@7), περιέχονται στο τομίδιο «Η 1002η Νύχτα», που βγήκε από την Άγρα πριν από πεντ-έξι χρόνια. Δεν είναι τα κείμενα του Γκωτιέ, του Έντγκαρ Άλλαν Πόε κι ενός ρουμάνου (δεν θυμάμαι το όνομά του) που απαντούν τόσο, όσο οι σημειώσεις της χαλκέντερης μεταφράστριας Εφης Γιαννοπούλου.

    (Θα έχεις υπ’ όψιν σου, επίσης, και τις «Νέες Χίλιες και Μία Νύχτες» του Στήβενσον.)

  14. 12 Ανατρέχω εδώ και βρίσκω συν τοις άλλοις αυτά: http://www.hist-arch.uoi.gr/prosopiko/papachristophorou/arabian_nights.pdf και http://www.box.com/shared/32vfyx180r (χάρη στον Στάζυ και τη Μαρία).
    Ναι, βεβαίως ο Στήβενσον -αν και δεν τα θεωρώ τα καλύτερά του.

  15. tamistas said

    Ο Χαλιμάς το χάλι μας
    δεν το ’μαθε Μιχάλη μας.
    Πέσαμε τόσο χαμηλά
    κι αυτός με «χου» και «χα» μιλά.
    Κι απ’ τον απάνω μαχαλά,
    λέει «μ’ αρέσει, μα χαλά
    τη φήμη μου» μια μοιχαλίς.
    Τη φήμη της, να μη χαλείς,
    βάλ’ της μονάχα χαϊμαλί
    να πάει με το χάι μαλλί.

  16. «Πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια που ήταν της μόδας τα αστεία με φράσεις φτιαγμένες από ελληνικές λέξεις που όμως ηχούσαν σαν ξενόγλωσσες, του τύπου ριχάινε μπίτε, μια αραβοπρεπής φράση που λέγαμε ήταν χάλι το χαλί Μιχάλη μου»

    Χαχα, ακόμα και σήμερα τ’ ακούω καμιά φορά από πιτσιρίκια. Να συμπληρώσω, επίσης, ότι το «μπείτε ρηχά είναι ρε» ακούγεται πιο γερμανικό από το «ρηχά είναι μπείτε», ενώ και το «ήταν χάλι το χαλί Μιχάλη μου» δεν ακούγεται το ίδιο αραβικό όσο το «χαλάλι το χαλί τού Μιχάλη». – Ιδού και τα υπόλοιπα που κυκλοφορούσαν: 😀

    ΑΓΓΛΙΚΑ: Να η Σπάρτη! Του άλλου μου τού γιού.
    ΓΑΛΛΙΚΑ: Λαιμοί μπουκαλιών. Και σε κεσέ και σε μπόλ.
    ΡΩΣΣΙΚΑ: Η Νίτσα βόδια βόσκαγε.
    ΙΤΑΛΙΚΑ: Λαμία, Βόλο, αλλά Καβάλα με το κάρο!
    ΦΙΝΛΑΝΔΙΚΑ: Τα ένσημα τού ΙΚΑ.
    ΙΑΠΩΝΙΚΑ: Να σου σύρω το κασόνι! Για τα μπάζα!
    ΚΟΡΕΑΤΙΚΑ: Έκατσ’ η κουτσή κατσίκα. Συγκάηκα!
    ΑΡΑΒΙΚΑ: Αχ, να ’χα λάχανα!
    ΖΟΥΛΟΥ: Κούλα ακούμπα τα μπαούλα!

  17. physicist said

    Χα χα χα … θυμάμαι και τη Ρωσίδα μανάβισσα Ταμίλα Παζάρεβα. Το μπείτε, ρηχά είναι ρε το ήξερα σαφώς για Γερμανικό, όπως και την προτροπή του Λαρισαίου στο Γερμανό φίλο του να μπει στη θάλασσα: έλα Χανς, χάν’ς!

    Ο χαλιμάς μπορεί και να γίνει στάνταρ, όπως ισχύει για πολλές κοτσάνες πολιτικών ή τελοσπάντων διάσημων: δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε, τα πάντα όλα κλπ.

  18. Μπουκανιέρος said

    16 Ας προσθέσω πρόχειρα τα ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Σαν τα κρίνα, Σαν τη νύστα, Ντύνονται κομβία.

  19. sarant said

    11: Αυτό είναι Μποστ, έτσι; Το έχω και θα το βρω, εκτός απροόπτου.

    15: Τι ωραίο!

    16: Μπράβο, όλα αυτά κυκλοφορούσαν τότε (αν και τα ξέρω σε ελαφρώς διαφορετικές παραλλαγές).

  20. physicist said

    #18 encore: Σανίδας εγκαρσίας.

  21. 5. Επίσης Ιστορίες μ’ αρκούδες.

    16. Να συμπληρώσω το αραβικό Τα ‘χα αλλά τα χάλασα.

    Τις καλημέρες μου.

  22. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @16,
    (συγνώμη για το πικαρέσκ του θέματος, αλλά) θυμήθηκα και τους διάσημους άγγλους κινηματογραφιστές Hoston Bros!

  23. sarant said

    18: Με συγχωρείς, αλλά στα κανονικά ισπανικά είναι Ενδύονται κομβία (όπως ήταν άλλωστε και η συχνότερη μορφή της ελληνικής φράσης).

    Και Τομάτες χυμένες.

    17: Η Ταμίλα Παζάρεβα είναι άλλο υποκεφάλαιο, με ονοματεπώνυμα ξένων (και όχι με φράσεις).

  24. physicist said

    #23(γ). Σωστά, η Ταμίλα είναι σαν το 22 αλλά κατάλληλο για ανηλίκους. Στα ακατάλληλα έχει πολλά, όμως το στόμα μου παραμένει ερμητικά κλειστό.

  25. Ωπ, ξέχασα και το λατινικό colus aplytus! 😛

  26. lali said

    Αφού ο ΝΠ και τα αδέλφια του δεν πήγαν σε ελληνικά σχολεία αλλά ούτε και απέκτησαν ελληνική κουλτούρα πως να χειρίζεται τη γλώσσα ο άνθρωπος; Λέω να του δώσουμε συγχωροχάρτι!!!!

  27. Μπουκανιέρος said

    23α Μήπως μπερδεύεις τα καστιλιάνικα με τα λατιναμερικάνικα; (είπα «ισπανικά» γενικώς, έτσι κι αλλιώς και το άλλο στη Νικαράγουα το λέγανε) 🙂

  28. Θρασύμαχος said

    # 4 κλπ: πάντως θυμάμαι αρχηγό κόμματος, χωρίς καμμιάν απολύτως προϋπηρεσία εκτός Ελλάδος (το αντίθετο μάλιστα!), να λέει ότι συμβουλεύθηκε «το γιό της θυρωρούΣ του»

  29. Νέο Kid Στο Block said

    Γκάου ντιπ είσι,συ πλάου κι σ’αγουράζου! ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΑ 🙂

  30. Νέο Kid Στο Block said

    @ 29. Ο σωστός τονισμός: Γκαου ντίπ (για να συνάδει με τον τραμ-οπατημένο)

  31. physicist said

    #25. Κώστα, τι λέει ο Άραβας φωτογράφος στην παρέα που περιμένει να φωτογραφηθεί; Alle mal lachen!

  32. ππαν said

    19: ε ναι, βέβαια Μποστ. Υπάρχει στο άλμπουμ «73-74», είναι ΄μάλιστα το τελευταίο. Θα το σκάναρα αν ήμουν στην Ελλάδα. Έχει και σε δεύτερο πλάνο τον Μενουχίν νομίζω, και έναν Ινδό που του δίνει την παρτιτούρα για το «Του αϊτού ο γιος»: η Φρίκη απαραιτήτως συνοδέύοταν από Ινδό τότε, είχε φάει πετριά με τις ανατολικές φιλοσοφίες. Την άλλη φορά που ζήτησα από τον άγιο Βασίλη επιμελημένα τα σκίτσα του Μποστ είχα στο μυαλό μου διάφορα εκείνου του άλμπουμ, επί Ιωαννίδη κυρίως, των οποίων αγνοώ τις αναφορές.

  33. Ηλεφούφουτος said

    Κι ο Γλύξμπουργκ όταν είχε δώσει την αλησμόνητη εκείνη συνέντευξη στον Παναγιωτόπουλο είχε σχολιαστεί μεταξύ άλλων για τα περίεργα Ελληνικά του.
    Πολύ γέλιο είχε πέσει με τα «στρατά» που ανέφερε κάθε τόσο (να στείλουμε στρατά), προφανώς όχι επειδή ήθελε να δώσει μία εσάνς αργκούς στο λόγο του.

    Να κάνω και μια μαντεψιά; Ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τα βιβλία του ΝΑΠ (Νικολάκη) είναι ο ίδιος που είχε γράψει και τα 9+1 της Μιμής για τον Κούντερα, όταν πειραματίζονταν με κουλτουριάρικο ίματζ για τη Μιμή, πριν να περάσουν στο λαϊκοθρησκευτικό με τους αστρολόγους και τις ξεματιάστρες.

    Ελληνικός είναι και ο Σεβάχ αντί του Σινμπάντ.

    Πάντως εμένα το αγαπημένο, επίσης ισπανικό, είναι το «κάν’ τα Μαρία παρακεί».

  34. sarant said

    32: Ο Μενουχίν είχε κάνει τότε (δημοψήφισμα Δεκ. 1974) δηλώσεις υπέρ της μοναρχίας, γιαυτό. Μου δίνεις ιδέες.

  35. εκδήλωση που ενισχύθηκε
    Οικοδεσπότη, ξέχασες το http:// μπροστά και η διεύθυνση δείχνει μέσα στο sarantakos.wordpress.com.

    Το όνομα Χαλίμα υπάρχει στ’ Αραβικά:

    Halima or Halima (Arabic: حليمة ‎) \ha-li-ma\, pronounced ha-LEE-mah, is a female given name of Arabic origin. Its meaning is gentle, mild-mannered and generous.

    Αναρωτιέμαι αν σχετίζεται με το εβραϊκό χολέμ, που σημαίνει όμως όνειρο.

    Ο Νίκος Παπανδρέου προφανώς είχε προσλάβει επαγγελματία να του γράψει το βιβλίο.

  36. gbaloglou said

    Μέιν, ε; Αστακοί και καλαμάρια — όπου την δεύτερη λέξη την διαβάζετε όπως θέλετε 🙂 Εμένα πάντως μου θυμίζει το Μέιν και έναν αξέχαστο απόφοιτο του τέως πανεπιστημίου μου που δίδασκε εκεί και μας επισκέπτονταν τα καλοκαίρια και τα Χριστούγεννα για πειράματα (καθότι χημικός): λαϊκός τύπος (red neck, κυριολεκτικά στην περίπτωση του), μόνιμος αμφισβητίας της όποιας εξουσίας και μόνιμα οργισμένος, μηχανόβιος, στις σκάλες και στους διαδρόμους μιλούσαμε πάντα (πολύ περισσότερο αυτός), αξέχαστη θα μου μείνει η διήγηση του για τις πατάτες που έπεφταν από το φορτηγό μπροστά στο μηχανάκι του 🙂 🙂 [Ναι, το Μέιν φημίζεται και για τις πατάτες του…]

  37. Χαράλαμπος Σκυργιάννης said

    Στο άρθρο: «μια αραβοπρεπής φράση που λέγαμε ήταν χάλι το χαλί Μιχάλη μου»
    Αυτό μου θύμισε τους στίχους
    «κοίτα Μιχάλη μου το χάλι μου,
    κι ας τα παντρέματα, μπερδέματα
    κοίτα Μιχάλη μου το χάλι μου
    κι άλλαξε απόφαση, βρες πρόφαση»
    ρεφραίν στο τραγούδι «Ο Μιχάλης», στίχοι Βαγγέλης Κωνσταντινίδης, μουσική Θοδωρής Παπαδόπουλος, πρώτη εκτέλεση από τους Οπισθοδρομικούς.
    Προφανές, νομίζω, σε ποιο «χάλι» αναφέρεται …

  38. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Είναι ενδιαφέρον, πάντως, (εκτός από θλιβερό), το πώς οι δρόμοι των σοσιαλιστών και των μοναρχικών συγκλίνουν…

  39. Zazula said

    Η δική μου εκδοχή: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?10399-Αυτά-είναι-παραμύθια-της-Χαλιμάς&p=128790&viewfull=1#post128790 😛

  40. gbaloglou said

    παραλλαγή: «ήταν χάλι το χαλί Μιχάλη Μιχαλή μου»

  41. Θρασύμαχος said

    Φυσικά η αυθεντική σύζευξη του Μιχάλη με το χάλι βρίσκεται στο «Παραμύθι χωρίς Όνομα» του Καμπανέλλη, τα λοιπά αποτελούν απομιμήσεις

  42. Παρά τις τουρκικές προτάσεις του αρχικού κειμένου δεν ακολούθησαν ως τώρα τουρκ(ικ)ολογίες. Εγώ θυμάμαι το «hava hali» (= αέρος κατάσταση) για το «μετεωρολογικό δελτίο» της τουρκικής τηλεόρασης. Το hava (αέρας) βγάζει και άλλα ωραία. Δεν ξέρω αν τα έχουμε πιάσει στο ιστολόγιο. Δίνει το «εκείνος το χαβά του (= το μουσικό σκοπό του, πρβλ.ιταλικά aria).

    Παρότι συνδέομαι με πολλές οικογένειες Χαλιμά δεν έτυχε ποτέ να γίνει λόγος για κάποια σχέση. Και μάλιστα απέφευγα να χρησιμοποιώ την έκφραση «παραμύθια της Χαλιμάς» αφού φοβόμουν πως θα έπιανα γνωστά άτομα. Το ληκτικό -ς (Χαλιμάς/Χαλιμά) είναι τελικά λόγιο στοιχείο διάκρισης.

    Γιάννης

  43. Νέο Kid Στο Block said

    39. Χα! Λιμά! Εκπληκτικό! Έτσι εξηγείται και η σχέση του Τσάκα με τους Άραβες!
    Μόνο πού ξέχασε την πανάρχαια πρεφική διδαχή: Πάσα ντάμα καβαλιέται,πλην της ατού! και τον βλέπω για «Τσάκα την τσα..ού» 🙂

  44. gbaloglou said

    Σύγχρονη Χαλιμά

  45. Εγώ έχω μείνει ενεός, εμβρόντητος, κόκκαλο και μλκας από εκείνο τον Ν. Τροτκσυ της υπογραφής. Παναΐτσα μ’! Εμ, καβαλλημένο καλάμι (τι καλάμι, μπαμπού ολάκερο!), εμ κι αγράμματος. Ακόμα και στα αμερ’κάνια Trotsky τονε λένε, τον σχωρεμένο.

  46. 35 Για το χολέμ δεν έχω ιδέα, αλλά ξέρω το αραβικό ομόρριζο hilm, «επιείκεια».

  47. Για τη σχέση μεταξύ των λέξεων «hal» και «χάλι»: στα Τουρκικά υπάρχει η έκφραση «halime bak», δηλαδή «κοίτα την (κακή) κατάστασή μου», «κοίτα το χάλι μου». Βρίσκω επίσης στο τουρκαγγλικό λεξικό Redhouse την έκφραση «Haline köpekler güler», «γελάνε τα σκυλιά με το χάλι του», «he will be a laughingstock», που θυμίζει βέβαια τη φράση «έγινε ρεζίλι των σκυλιών». Άραγε να προήλθε από εκεί η νεοελληνική σημασία της λέξης;

  48. ππαν said

    34: ε, να σου δώσω! Αυτό με τον Μενουχίν, πχ, δεν ξέρω ποιος τόξερε ή το θυμάται, εγώ αναρωτιόμουν τι δουλειά είχε με την Φρίκη.
    Από τους φίλους μου της υψηλής κοινωνίας έχω ακούσει ότι ο Πρίγκηψ Νίκος (του Κοκού) τα μιλάει καλά τα ελληνικά και είναι και αεκτσής -λογικό: ο πατέρας του δεν θα έπαιρνε την Πόλη;
    Με συγκλόνισε επίσης (στο γέλιο) τότε που η οκογένεια είχε ξανάρθει για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά στην Ελλάδα, και κάποιος αναρωτιόταν γιατί δεν πιάσανε τους πρίγκιπες για ανυπόταχτους, ώστε να έχουμε σκηνές του τύπου «Πρίγκιψ, πάρε κάμψεις». Αλήθεια, κρίμα! 🙂
    33:Στον Μποστ ο Κοκός μιλάει καλά ελληνικά, και η μάνα του αυτό λέει, τι να τα κάνετε τα ελληνικά, αυτά τα άπταιστα ελληνικά του πατέρα σας όταν έγραφε γράμματα στον Παπανδρέου και όταν έκανε διάγγελμα, τον φάγανε. Το «τα στρατά» μου φαίνεται πιο συμαπθητικό από το «ο στρατός», πιο βαθύ ελληνικό. Εξάλλου ο Κοκός κανονικά ελληνομαθής δεν είναι, σχολείο κλπ.

  49. ππαν said

    48: εννοώ : «κανονικά ελληνομαθής δεν είναι;»

  50. bernardina said

    Από πού να σας πιάσω και πού να σας αφήσω, βρε ανοικονόμητοι; 😆

    Να συνεισφέρω ολίγον στα «ξενικά»;

    Αραβικά: Τάχαμ’ αλλά τα χαλάσαμε, σάλα με χαλί
    Μεξικάνικα ισπανικά: Σανίδας Εγκαρσίας, κουνιάδος σε σέλα βέσπας
    Ιαπωνικά: Σουγκαμότοσόι 😳
    Παραλλαγή του γερμανικού, γιαγιά, ρηχάειναι, μπήτε!
    Γαλλικά: λεπτοί λαιμοί μπουκαλιών

    Το μποτιλιάρισμα στα ιαπωνικά: Κατεχάκη!

    επίσης υπάρχουν ολόκληρες κατηγορίες επαγγελμάτων αλλά και ονοματεπώνυμα αυτού του είδους.

    Τώρα, για το αν είναι συγγραφέας ο Ν.Π…. Ε, λέμε και καμιά γκουχ-γκουχ να περνάει η ώρα. Εκτός αν ο άνθρωπος έχει απλώς έναν πάρα πολύ καλό επιμελητή :mrgreen:
    Πάντως στα Εξωτερικά δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο να σου γράφουν ένα βιβλίο και να το υπογράφεις. Ειδικά κάτι (αυτο)βιογραφίες κάτι απομνημονεύματα…

  51. Εμένα πάντως στην επιστολή μ’άρεσε η «υπερδημοκρατία»! Τι κρίμα που χάσαμε τέτοιον πρωθυπουργό αλήθεια! Τουλάχιστον ο πρίγκηψ φαίνεται ακμαιότατος, οπότε μπορεί να τον λουστ… ε συγγνώμη, να τον απολαύσουμε πρωθυπουργό μας εν ευθέτω χρόνω…

  52. bernardina said

  53. ππαν said

    50: εμ βέβαια, τόκανε και ωραία ταινία ο Πολάνσκι.

  54. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Βερναρδίνα (@50),
    διευρύνω τα ιαπωνικά σου:
    «Συγκάηκα στην Κατεχάκη»!

  55. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα θαυμάσια σχόλια και τις προσθήκες!

    Λύκε, ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση στο λινκ.

    47: Μπράβο, άρα στα τούρκικα το hal έχει ήδη την αρνητική χροιά, αλλά στα ελληνικά η θετική έχει χαθεί ολότελα.

    39: Θαυμάσιο νήμα, χαίρεται κανείς να δίνει πάσες!

    42: Και βέβαια το Τουρκ χαβά γιολαρί για τις τουρκικές αερογραμμές. Αλλά και το ιταλικό άρια. ανάλογο δεν είναι;

  56. bernardina said

    Ντόμο αριγκάτο Γκιόλιγκο-σαν 😛

  57. Σε σχέση με το Λάκη Παππά που μας συγκίνησε, πριν λίγο, πάλι.
    Όταν ο αδελφός του Λούλης Παππάς, αεροπόρος, σκοτώθηκε, ο πατέρας τους πήρε μια θέση σε στρατιωτική υπηρεσία της Αθήνας και η οικογένεια έφυγε από την Πρέβεζα. Πριν φύγουν έμεναν απέναντι από το μανάβικο του Χαλιμά. Πιο δίπλα ήταν και το μπακάλικο του Χαλιμά.

    Γιάννης

  58. 55: Αλλά και το ιταλικό άρια. ανάλογο δεν είναι;
    Εικάζω πως η σημασία «(μουσικός) σκοπός» της λέξης hava είναι μεταφραστικό δάνειο από τα Ιταλικά. Αραβόφωνος μ’ έχει διαβεβαιώσει ότι η λέξη στ’ αραβικά δεν σχετίζεται με μελωδίες. Παλιότερη σχετική συζήτηση.

  59. bernardina said

    Μου ξανάρχοντ’ ένα ένα…

    Ιταλικά: Αντιάμμο τσιμέντο
    Άλλα ρωσικά: ταβόδια βόσκαγα
    Γαλλικά: Καισκυλιά Καιγατιά
    Ιαπωνικά Καφασάκι για μούρα

    Εκείνο όμως που με έκανε να ξεραθώ ήταν τα Κύπριος σοκολατοβιομήχανος: Ίων Αμυγδάλου και Κύπριος δασονόμος: Δάσος Χαϊδαρίου 😆

    Ερώτηση προς τουρκομαθείς: Μια συχωρεμένη θειά μου έλεγε μια παροιμία που στα παιδικά μου αυτιά ηχούσε κάπως σαν: γιουζ βερτίκ Αλιέ κελτί σιστί χαλιέ και ερμηνευόταν ως δώσαμε θάρρος στον Αλή κι ήρθε κι έχεσε στο χαλί. Καμιά ιδέα; 😉

  60. sarant said

    57: Πλάκα θα έχει να ξέρει το μανάβικο ο αδελφός του ΓΑΠ 😉

  61. bernardina said

    Βρε κάτι συμπτώσεις… 😯 (Στο 57 αναφέρομαι)

  62. 59 γιουζ βερτίκ Αλιέ κελτί σιστί χαλιέ
    yüz verdik ali’ye geldi sıçtı halıya
    Για να λέει «βερτίκ» και «κελτί» αντί των στάνταρντ «βερντίκ» και «γελντί» η γιαγιά σου, μάλλον μιλούσε κάποια διάλεκτο.

  63. @59: Yuz verdik Aliye, geldi sicti haliye.
    Κατά λέξη: [yuz] δώσαμε στον-Αλί, ήρθε έχεσε στο-χαλί

    Με την εξαίρεση του «yuz» που εγώ ξέρω μόνο ότι σημαίνει «εκατό», μπορεί όμως να σημαίνει και κάτι άλλο, ή να είναι κάποια άλλη λέξη, τα υπόλοιπα τα θυμάσαι μια χαρά και σημαίνουν ακριβώς αυτό που λες! 🙂
    Τα τουρκικά μου πάντως είναι σε επίπεδο «φιλομαθούς αρχαρίου»! 😀

  64. Νομίζω πάντως ότι επιβάλλεται, αγαπητέ Νικοκύρη, ένα ποστ για τα κύρια ονόματα του τύπου Ταμίλα Παζάρεβα, Ταφτιάνα Σούκοβα (ρωσίδα πλαστική χειρουργός) κτλ. Για μαγιά δίνω το ονοματεπώνυμο του Κύπριου παιδεραστή: Δάσος Χαΐδαρίου.

  65. @62: Και να γιατί δεν πρέπει να βιάζομαι να ποστάρω. Θα βρεθεί κάποιος που ξέρει καλύτερα. Τελικά λοιπόν yuz τι (άλλο) σημαίνει;

  66. ππαν said

    64: τι ποστ; εδώ μέσα. Το καλύτερο για μένα, ο γυναικολόγος από την Μαγαδασκάρη, ο οποίος έκανε τον ζαχαροπλάστη στη διάρκεια των σπουδών του για να βγάζει χαρτζιλίκι, ο δόκτωρ Ραψομουνί Σαραβανί

  67. 65: Βάζω στοίχημα πως ξέρεις ότι υπάρχουν δύο άσχετες μεταξύ τους λέξεις yüz, εκ των οποίων η μία σημαίνει εκατό και η άλλη πρόσωπο.

  68. ## 60, 61. Υπάρχουν και χειρότερες συμπτώσεις. Πρόσωπο της οικογενείας Χαλιμά ήλθε σε γάμου κοινωνία με πρόσωπο της οικογενείας Καράμπελα. Στην ίδια πόλη. Πολύ γνωστά και συμπαθή άτομα. Εγώ απλά έκοψα από το ενεργητικό παροιμιολόγιό μου και την άλλη παροιμιώδη έκφραση.

    Γιάννης

  69. bernardina said

    Χίλια ευχαριστώ για τις απαντήσεις! Θα σας εκμεταλλευτώ δεόντως γιατί θυμάμαι κι άλλες.

    Η αλήθεια είναι ότι το σόι του εξ υιοθεσίας παππού μου, που καταγόταν από την Καππαδοκία, είχε κάπως «μαλακή» προφορά. Για παράδειγμα λέγανε ποχ και όχι μποκ 😉 (Σε στιγμές μεγάλης αγάπης η μανούλα μου τους αποκαλούσε πόχσοϊ 😆 )

    Γιάννη 😆 😆

    Αν υπήρχε και καμιά Χάιδω στο σόι, άσ’ τα να πάνε!

  70. sarant said

    Μέχρι να βγει καινούργιο νήμα, ας μπαίνουν εδώ οι ξένοι επαγγελματίες, σαν τη συμπαθέστατη Ταφτιάνα Σούκοβα.

    Να προσθέσω τον Τούρκο σεντερφόρ Μεσούτ Ταβάζ, τον αστυνόμο Ταμάτ Ορμάν και φυσικά τον ταξιτζή Ομάρ Ταρίφ.

    Και ένα σπάνιο, που το διάβασα, χρόνια μετά, στον Γ. Χάρη, την ουγγαρέζα βυζαντινολόγα Ίνα Κράζοσι.

  71. #69
    Bernardina μου θα ήταν η ατάκα της χρονιάς και στο πλαίσιο του εδώ κουβεντολογιού!
    Γιάννης

  72. bernardina said

    66 Με πέθανεεες! 😆 😆 😆

    Μετά απ’ αυτό όλα θα φαίνονται ξενέρωτα γμτ!

  73. 69: Για παράδειγμα λέγανε ποχ και όχι μποκ
    Διάλογος μεταξύ Έλληνα εξ Ελλάδος κι Ελληνίδας εκ Γεωργίας ή Αρμενίας:
    – Τι σημαίνει αυτή εδώ η λέξη (бог);
    – Μποκ; Σημαίνει «θεός».
    – Τι αστείο! «Θεός» στα Ρωσικά, «σκατά» στα Τούρκικα.
    – Όχι, στα Τούρκικα δεν είναι έτσι, είναι «ποχ».

    Ήταν πρόσφυγες απ’ τον Πόντο που είχαν περάσει στη Γεωργία ή Αρμενία και μιλούσαν Ποντιακά, Τουρκικά Πόντου, Ρωσικά, Γεωργιανά και Αρμένικα.

  74. @67: Ναι όντως το’ξερα αλλά το είχα ξεχάσει, σ’ευχαριστώ! 🙂 Και μόλις βρήκα ότι υπάρχει έκφραση «yüz vermek», δηλ. κυριολεκτικά «δίνω πρόσωπο», που σημαίνει ενθαρρύνω, καλομαθαίνω! 🙂

    Εύγε Μπερναρντίνα, μια χαρά τα θυμόσουν! 🙂

  75. bernardina said

    Σαραντάκο, η Ίνα Κράζοσι μου έκοψε την ανάσα. Ρε σεις δεν παίζεστε!

  76. bernardina said

    sağ olun, Stelios!

    Το έγραψα σωστά; 😳

  77. Ναι μια χαρά, μόνο που το’γραψες στον πληθυντικό και παραήσουν επίσημη! 🙂

    Λοιπόν προτείνω εξόρμηση του ιστολογίου στην Πόλη, να την επισκεφτεί και ο Κορνήλιος που το’χει καημό! 😀

    Αλήθεια καταπληκτική η Ίνα Κράζοσι!
    Τον Ιάπωνα ουρολόγο Γιαταούρα τον ανέφερε κανείς;; 😀

  78. bernardina said

    teşekkür ederim

    Καλύτερα τώρα; 😛

    Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
    Ιάπων στομαχολόγος: Γιακαούρα. Ορθοπ(ε)δικός: Γιαμαγκούρα
    Τούρκος παιδίατρος: τσογλάν ντοκτόρ κτηνίατρος: χαϊβάν ντοκτόρ.

    Εδώ http://www.pare-dose.net/?p=3517 έχει κάμποσα, άλλα περισσότερο κι άλλα λιγότερο πετυχημένα.

    Ε, ότι θα αναβίωνε το γυμνασιακό μας χιούμορ δεν το περίμενα! Να ‘σαι καλά ρε Νίκο, το χρειαζόμασταν!

  79. 74: Κι εμείς λέμε «δείξε χαρακτήρα», «Έδειξε χαρακτήρα ο Ταλαιπωριακός και ανέτρεψε το 0-2».
       1) χαρακτήρας = πρόσωπο
       2) χαρακτήρας = θάρρος
       1) + 2) πρόσωπο = θάρρος

    46: Από εκεί θα βγαίνει λογικά και το όνομα του Hilmi Paşa.

  80. jimakos said

    Ιταλίδα πορνοστάρ: Κριστίνα Βαλεμούτο
    Ρουμάνος ορθοπεδικός: Κάκοσι Μινίσκου
    Ινδιάνος καταδρομέας: Mεγάλο Πεύκο
    Κύπριος κομμάντο: Ράμπος Ράμπου

    ΥΓ. Τον Σαραβανί τον ήξερα Ινδό και τον Αμυγδάλου Ρουμάνο.

  81. Γιαπωνέζος νεκροθάφτης: Νασουσυρωτοκασόνι
    ΓιαπωνέζοςΤρανσέξουαλ: Ναχαμουνάκι
    Ρουμάνα ορθοπεδικός: Κάκωση Μηνίσκου

  82. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @77,78
    υπάρχει και ιάπων οδοντίατρος: Γιαταούλα.

  83. Αναρωτιέμαι μήπως το halı-ya στο «yüz verdik ali’ye geldi sıçtı halıya» κάνει και υπαινιγμό (με σκόπιμη αλλαγή) σε κάποιο «halaya» όπου «hala» είναι η παλιότερη λέξη για την «alaturka tuvalet» με την τρύπα στο δάπεδο. Εκτός από τη δική μου παιδική ανάμνηση του «χαλέ» (αποχωρητηρίου) με διαβεβαίωσε τώρα μόλις και ένας Αλβανός πως έχουν και αυτοί την ίδια παλιά τουρκική λέξη.

    Γιάννης

  84. π2 said

    Για τη Χαλιμά, θετή μητέρα του Μωάμεθ, κάπου το είχαμε ξαναπεί, αλλά δεν το βρίσκω.

  85. ΣοφίαΟικ said

    Προσθέτω δύο σαφώς κατώτερας της Ίνας Κράζοσι:
    Ο τρόμοκράτης των Χριστουγέννων: Οσάμα Γιρλάντεν
    Ο μετανοημένος άραβας τρομοκράτης στο Λονδίνο: Ασούντ Χεβντάν
    (I shouldn’t have done για όσους δεν το έπιασαν)

    Όσο για τον Νικ. Παπ. πάντα είχα την εντύπωση ότι γράφει αγγλικά και του τα μεταφράζει κάποιος όχι και τόσο καλός μεταφραστής (διατηρεί τις αγγλικούρες).

    48: Ππ, αν εχεις υπηρετήσει σε συμμαχικό στρατό απαλλάσσεσαι απο τη στατιωτική θητεία στην Ελλάδα, κι οι γιοί του τέως έχουν περάσει μια διετία έκαστος στον αγγλικό στρατό (οι μεγάλοι, ο μικρός δεν ξέρω).

  86. bernardina said

    Επειδή σήμερα το σύμπαν έχει βαλθεί να μη μ’ αφήσει να ρίξω πενιά από δουλειά και να μη μου μείνει σπλάχνο από το γέλιο, μου έστειλαν με μέιλ αυτό:
    http://pigkouinos.blogspot.com/2011/12/blog-post_07.html
    Η αισθητική που σκοτώνει!
    Βέβαια όπως θα διαπιστώσετε από τα σχόλια, πάντα υπάρχει και η απαραίτητη politically correct wet blanket που κόβει το γέλιο (λες και η ανάρτηση είχε σκοπό να λοιδορήσει αναπηρίες, αλλά τόσπαν. Όποιος δεν θέλει να γελάσει ας μη γελάσει, ξα του)

    Και τώρα σας αφήνω να το σοβαρέψετε γιατί εγώ σήμερα I’ m not in the mood.
    Νίκο, κεφτές και δεφταίς!

  87. 16: Κι ένα δικό μου, που πήγα να λανσάρω εκείνη την εποχή:
    Η τσάπ(α) του γιού – It’s up to you

  88. Immortalité said

    Εμένα η απορία μου παραμένει. Πώς όλοι αυτοί οι συγγραφοδιάσημοι, όταν στέλνουν μια επιστολή δεν την δίνουν σε κάποιον να την τσεκάρει; Δεν μπορεί να μην έχουν συνείδηση της ανεπάρκειάς τους…

    Νίκο δεν ξέρω αν είδες τι λέει η Βίκυ στο λήμμα «Χίλιες και μία νύχτες» για την προέλευση της Χαλιμάς. (Κάτω από την κεφαλίδα «Τίτλος»). Δεν τσεκάρεις να μας πεις και μας;

    Έ χ ω ξ ε ρ α θ ε ί σ τ α γ έ λ ι α μ ε ό λ ο υ ς σ α ς! 😀 😀 😀

  89. 59:
    > Κύπριος σοκολατοβιομήχανος: Ίων Αμυγδάλου και Κύπριος δασονόμος: Δάσος Χαϊδαρίου

    Μέχρι πρότινος ο διευθυντής του τμήματος Αιολικής Ενέργειας στο ΚΑΠΕ ήταν ο Γιώργας Ανεμοδούρας (γιός του συγγραφέα του Μικρού Ηρωα)

  90. Τζουτζούκος said

    Ντε λος πουτσος πανοπλιος. Το γνωστό προφυλακτικό στα ισπανικά.
    Ταχαματαχάλασα ο/η πρώην στα αραβικά.
    Και τα γνωστά τσογλάν μαντρί (σχολείο), σαματά τουτού (τανκ) στα τούρκικα.
    Επίσης υπάρχουν τα κινέζικα που αφορούν συγγενείς του Μπρους Λι. Για παράδειγμα η παχουλή αδερφή του, ΠεϊνιρΛί.
    Για Βουλγάρα πλαστικό, ΤαφτιάΝασούΚοβα.

  91. ππαν said

    89: εγω το Ιων Αμυγδάλου το ήξερα ως επώνυμο Κυπρίου παιδεραστή

  92. ππαν said

    Α, η Ίνα Κράζοσι καταπληκτική!

  93. Fedra said

    Κινέζικα :Γιαγιάκα δέκα ματσάκια τσάι.
    Να είστε καλά όλοι!!!Πολύ γέλιο!

  94. bernardina said

    Μπααα, δε σας βλέπω να σοβαρευόσαστε.
    Έτσι θα πάει η μέρα, το νιώθω 😆

    Halal – ι σας ρε σεις!

  95. sarant said

    87: Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται ή το λανσάρισες πετυχημένα, πάντως το θυμάμαι και θυμάμαι και ποιος μου το είχε πει. Ο ίδιος μού είχε πει και το into the spot = ειν’ του Δεσπότ’

    88: Το είχα δει αλλά δεν μπόρεσα να βρω την πρωτογενή πηγή κι έτσι κι αλλιώς δεν λέει κάτι διαφορετικό.

    89: Δεν λεγόταν Ανεμοδουράς (με τόνο στη λήγουσα);

  96. Επειδή τον Δάσο Χαϊδαρίου είδα τώρα ότι τον ανέφερε πρώτη η Μπέρνι (@59), προσθέτω τον Κύπριο δημόσιο υπάλληλο: Τέλλος Χαρτοσήμου.

  97. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @91,
    καλά, τι αποκλείει έναν σοκολατοβιομήχανο (ή οποιονδήποτε άλλο επαγγελματία) απ’ το να είναι και παιδεραστής;

  98. Immortalité said

    @96 Ο Τέλος Χαρτοσήμου είναι και θαμώνας εδώ 😉

    @89β Αυτό δεν είναι τίποτα. Τον διευθυντή του Κέντρου Ψυχικής Υγείας του Βενιζελείου Νοσοκομείου τονλένε Μιχάλη Τρελλόπουλο και είναι φυσικά ψυχίατρος 😀

  99. Βασικά για το Ν.Παπανδρέου έχασα κάθε ιδέα όταν προ τριών ετών μαλώσαμε διαδικτυακά για τα πνευματικά δικαιώματα. Ο τρόπος που μεταχειριζόταν την ελληνική (ούτε καν λεξιλόγιο της προφορικής επικοινωνίας), αλλά και η φτωχή επιχειρηματολογία των τόσο έωλων επιχειρημάτων που αναμασούσε (και βαρέθηκα να ακούω) με έκαναν να χάσω κάθε πιθανή εκτίμηση προς ένα συγγραφέα. Ας είχα το όνομά του και θα γινόμουν… (ζήλεια, αλλά δεν πειράζει).

    Η αλήθεια είναι ότι την επιστολή την ξεσκόνισαν πολλοί και καλά έκαναν επειδή το παίζει και συγγραφέας (έβγαλαν βέβαια και εκείνοι την οργή τους για να πουλήσουν λίγο λαίκή έχθρα προς το ΓΑΠ). Η άλλη αλήθεια είναι ότι η επιστολή είναι γεμάτη λάθη, τέτοια που δεν επιτρέπονται σε ένα μορφωμένο άνθρωπο κι ούτε δικαιολογούνται από κανένα δαίμονα…

  100. #95
    Με το δεσπότη έχουμε και ελληνοελληνικές εκδοχές. Όταν ενθρονίστηκε ο Πρεβέζης, ο φίλος μου Χρίστος με ρώτησε:»Έχεις σχέσ’ με το Δεσπότ'»;

    Κι εγώ Ανεμοδουρά τον ξέρω, αφού χρόνια τον έλεγα Ανεμοδούρα.

    Γιάννης

  101. bernardina said

    87 Αν την λανσάρισες εσύ αυτή τη φράση, σαπό, ρισπέκτ και τα σέβη μου, γιατί αποτελεί πλέον αναπόσπαστο τμήμα του προφορικού λεξιλογίου μου. Α, θα έχω να το λέω!

    Τώρα μου κατέβηκε: Πέλος Ερίου (Κύπριος κατασκευαστής χαλιών αυτός)

  102. sarant said

    99: Ένας κουτσομπόλης φίλος μου ρωτάει αν είναι ονλάιν ο διαξιφισμός.

    100: 😉

  103. Μαρία said

    Κι εγώ ψηφίζω Ίνα Κράζοσι. Οι παλιοί Βαλτινόλι, Κουνατονόρες και Χώστηστον δεν πιάνουν χαρτοσιά μπροστά της.
    Να μην ξεχάσουμε βέβαια και τον μέγιστο Himikitu Aleta.

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/03/23/nuclear/#comment-63200

    Για να ξαναγυρίσουμε στο χάλι μας: Halat hisar (κατάσταση πολιορκίας), ο τίτλος ποιητικής συλλογής του Μαχμούντ Νταρουίς, που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε εξαιρετική μετάφραση.

  104. Ο καβγάς είναι παλιός πια (έχει κανα-δυο χρόνια, δε θυμάμαι καλά) και ήταν με αφορμή την ταινία-βιβλίο του («νονός για πρώτη φορά») κι έγινε σε ένα ιστολόγιο υψηλής αναγνωσιμότητας. Δε θα έλεγα ότι έγινε on line με την κυριολεξία του όρου, αλλά ιστολογικά κρίνοντας μάλλον ναι… 🙂

  105. 95:
    Εχεις δίκιο Νίκο. Ανεμοδουράς. Τον έλεγα όμως έτσι τον συνάδελφό σου (Χημικό Μηχανικό) για να τονίσω την σύμπτωση. Η κυρά μου είναι στο ΚΑΠΕ και πριν στραφεί στα Φωτοβολταϊκά τον θυμάμαι εκεί ως μαιτρ στην Αιολική Ενέργεια.

  106. Immortalité said

    Μαρία, για ποια από τις δύο εκδόσεις λες;

  107. voulagx said

    Πως λεγεται στα γιαπωνεζικα:
    ο ουρολογος γιατρος; Γιαταούρα
    ο στομαχολογος γιατρος; Γιακαούρα
    ο γιατρος του Ανδρεα Παπανδρεου; Γιακουμπ

  108. Μαρία said

    106 Της Σιγούρου που έγινε απ’ το πρωτότυπο με το οποίο συνεκδίδεται αντικριστά, σε πολυτονικό, αλλά αυτό είναι βίτσιο του εκδότη. (Η παλιότερη του Μπλάνα έγινε απ’ τα αγγλικά και κυκλοφορεί τζαμπέ στο νέτι)

  109. andreas said

    Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

    Ισπανός φοβιτσιάρης: Αντόνιο Εκλασαμέντες
    Αργεντίνος ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου: Κάρλος Εχομπάρ
    Ιαπωνική πετυχημένη επιχείρηση: κεγαμότο μαγαζάκι
    Ιαπωνική εφορία: σουγαμότο μαγαζάκι

    Τώρα που το σκέφτομαι, κάτι άλλα που ξέρω είναι σεξουαλικού περιεχομένου. Οπότε άσ’ το καλύτερα.

  110. Μαρία said

    107 Kι ο πολιτικός μηχανικός 🙂 Γιαταμπάζα.

  111. IN said

    48, 85: Ανεξαρτήτως υπηρεσίας σε συμμαχικό στρατό, οι τέως πρίγκιπες (οι πραγματικοί, όχι του «οίκου των Παπανδρέου») ήταν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού και ως εκ τούτου θα είχαν μόνιμη «εξαίρεση από τις προσκλήσεις» εκτός εάν διέμεναν στην Ελλάδα για περισσότερο από έξι μήνες. Μετά ήλθε ο Βενιζέλος με το νόμο του περί Βασιλικής περιουσίας και τους αφήρεσε και την ιθαγένεια οπότε, παραδόξως, τους απάλλαξε και από κάθε στρατιωτική υποχρέωση….

  112. IN said

    99, 104: Αυτός είναι ο καβγάς; http://koukios.wordpress.com/2009/12/17/nickanswer/

  113. voulagx said

    #110 Ναι, (κι ελεγα τι μου διαφευγει;!) 🙂
    Να μην αδικησουμε την γνωστη και μη εξαιρετεα Ντόλυ Πάρτον!

  114. Ηλεφούφουτος said

    110 βρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Κάποτε λέγανε έτσι στα Γιαπωνέζικα τον Αλβανό εργάτη.

    Το άλλο αγγλικό, this is thanaton, το είπαμε;

  115. ππαν said

    111: μην μου χαλάς το όνειρο σε παρακαλώ, τον πρίγκιπα να κάνει γερμανικό νούμερο, και να θυμάται και τα πατρογονικά του δηλαδή!

    Να πω επίσης τώρα που πιάσαμε τα πριγκιπικά, ο διάδοχος του γαλλικού θρόνου -κλάδος Ορλεάνης- είναι παντρεμένος με ελληνίδα, απόγονο της γνωστής Ασπασίας Μάνου, μαύρου προβάτου μιας δυναστείας που έλεγε ο Γεώργιος Ρούσσος παρότι σχετιζόταν από πολλές μεριές με πριγκιπικούς φαναριώτικους οίκους. Έχουμε δέσει, σε όλα τα τζάκια είμαστε, τώρα μέσω ΝΠ και στην δυναστεία Νοτίου Μέην

  116. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια.

    112: Μπράβο ΙΝ! (Ουδέν κρυπτόν από τον Γούγλην)

  117. Νέο Kid Στο Block said

    «ο διάδοχος του γαλλικού θρόνου ..» !!?? Υπάρχει ακόμα διάδοχος του γαλλικού θρόνου;
    ΣΤΗΣΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΙΣ ΚΑΡΜ…ΟΟΟΧΙ (δεν θα ξαναστεναχωρήσω τον Αλφρέδο 🙂 ) TIΣ ΓΚΙΛΟΤΙΝΕΣ!

  118. IN said

    Μια και πιάσαμε τον πρίγκιπα Νικόλαο (του οίκου των Παπανδρέου), μέσω του μπλογκ που ανέφερα παραπάνω βρέθηκα στην προσωπική του ιστοσελίδα κι από εκεί σε ένα άρθρο του στην Οικονομική Επιθεώρηση, του 2008:
    http://npapandreou.gr/wp-content/uploads/2010/10/OIKONOMIKI_12_2008_PAPANDREOU.pdf

    Κι εδώ Ελληνικούρες (το περιοδικό δεν έχει διορθωτή;). Σταχυολογώ τυχαία:
    «να είναι στην ώρα του με τις αποπληρωμές» (να πληρώνει στην ώρα τους τις δόσεις θέλει να πει), «τα χούβερ» (τις ηλεκτρικές σκούπες θέλει να πει), «ντροπή του προσωπικού εμπλουτισμού» (χωρίς σχόλια) κ.α.

    Αλλά και σε επίπεδο νοήματος το άρθρο του ΝΠ (που έχει και διδακτορικό στα οικονομικά, τρομάρα του) είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αμπελοφιλοσοφίες που ούτε σε επαρχιακή εφημερίδα δε δημοσιεύουν πια. Ιδίως αυτό με τον άκρατο καπιταλισμό που υιοθέτησε ο Ρήγκαν (ενώ προηγουμένως οι Αμερικανοί δεν ήταν καταναλωτικά όντα, όπως όλοι γνωρίζουμε), τι να πω… Άσε το συμπέρασμα: «ένα αποτέλεσμα της σημερινής κρίσης θα είναι να αλλάξουμε λίγο τη φιλοσοφία της ζωής μας – ίσως πάψουμε να αλλάζουμε μοντέλα αυτοκινήτων κάθε χρόνο, ίσως πραγματικά γίνουμε πιο σεμνοί και ταπεινοί» Γραμμένο το 2008, εν έτει 2012 και μετά 2,5 χρόνια κυβέρνησης του αδελφού του μόνο ως χλευασμός προς τα θύματα της κρίσης ακούγεται. Αλλά υπάρχει και ρελάνς: «Ένα
    είναι σίγουρο: το σύστημα όπως το γνωρίζουμε δεν υπάρχει πια. Στη θέση του θα μπει κάτι άλλο…». Δηλαδή, επειδή δεν θ’ αλλάζουμε αυτοκίνητο κάθε χρόνο, πάει το σύστημα, κατέρρευσε….

    Προφανώς, λόγω ντροπής, ο πρίγκιψ δεν σκέφεται, ως «προσωπικό εμπλουτισμό» να βελτιώσει λίγο τα Ελληνικά του…

  119. Alfred E. Newman said

    @117

    😆 😆

  120. Γιαπωνέζικο: Κερασάκι σε βαζάκι
    Αγγλικό: Του γιου τού Φάνη (to you too funny)

    Και τα περίφημα Yaouzaki, Yabanaki στην Βάρκιζα.

  121. sarant said

    118: Ενδιαφέρον άρθρο, μερσί. Μαθαίνουμε ότι ο παππούς του ήταν «γιος Άγγλου μετανάστη και Σκοτσέζας μητέρας», άρα, αν λέει αλήθεια, δεν ήταν αρχιραβίνος της Μινεζότας όπως λένε οι βαρεμένοι.

  122. Αντίστοιχα λογοπαίγνια επίσης στα αγγλικά (π.χ. ο Ρώσος ταξιτζής Πίκοπ Αντρόποφ – Pick up and Drop off) στο εξαιρετικά δημοφιλές Car Talk του National Public Radio (στο Humor).

  123. Νέο Kid Στο Block said

    121. Μα τα British genes βγάζουν τους καλυτερότερους ραβίνους!
    (απλά μου ήρθε, γιατί πριν καιρό ,είχα δει μετάφραση σαν « βρετανικά τζηνς» (σικ ρε! Εκ του sic ,όχι εκ το chic) 🙂

  124. spiral architect said

    @ 86: Aκόμα γελάω! :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

    Πως λέγεται ο Αφγανός επενδυτής: Τακουμπάν
    (ανέκδοτο της «χρυσής εποχής» του ΧΑΑ και των ΕΛΔΕ) 😛

  125. Alfred E. Newman said

    Πάρτε μια απολαυστική γεύση συγγραφικής άμα τε και οικονομικής δεξιότητας του εφεξής ακατονόμαστου:

    Η απόφαση για μια τέτοια Κεντρική Τράπεζα είναι καθαρά πολιτική: πρέπει να δώσει «εντολή» ο σκληρός πυρήνας της Ευρώπης ώστε να πάρει το μήνυμα και να σώσει την κατάσταση. Αυτό σημαίνει ή ότι αλλάζεις τον Τρισέ, ή ότι τον κοπανάς στο κεφάλι με ένα βαρύ – γερμανικής πάντα προέλευσης – λουκάνικο (μεγάλου μεγέθους) ώσπου να ξυπνήσει και να συμφωνήσει κάνοντας στροφή 180˚, κάτι που απαιτεί επειγόντως η εποχή μας.
    Σε αυτές τις προτάσεις, που με σωστούς μηχανισμούς δεν θα επιβαρύνουν τον Γερμανό φορολογούμενο, αντιδρά η Μέρκελ και ένα συντηρητικό σύστημα που βρίσκεται στο κέντρο εξουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νομίζω ότι δεν έχουν ασχοληθεί σοβαρά με την κρίση και έτσι οι απλές αυτές προτάσεις τους ξεφεύγουν. Θεωρούν ότι θα ξυπνήσουν ένα πρωί και οι αγορές θα έχουν ηρεμήσει από μόνες τους και θα είμαστε πάλι σε μια αναπτυξιακή τροχιά, όπως στο πάλαι πότε. Αμ, δε. Βαράτε με και ας κλαίω!

    Η τελευταία του προσφυής παροιμία εις απάντησή σας για όσα του καταμαρτυρείτε ω άμουσοι 😀

  126. Νέο Kid Στο Block said

    123. Εκ του sick ,γμτ…

  127. Μαρία said

    115 Ππαν, αυτή η κυρία ήταν παντρεμένη με τον εγγονό της Ασπασίας Μάνου(ας όψεται η μαϊμού), τον Αλέξανδρο της Σερβίας και είναι πρώτη ξαδέρφη του Ερίκου της Ορλεάνης. Έτσι εξηγείται άλλωστε και το Ελλάς Σερβία συμμαχία 🙂
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Maria_da_Gloria_d%27Orl%C3%A9ans-Bragance

  128. IN said

    121: Εγώ αυτή την εκδοχή βαρεμένων δεν την έχω ακούσει (αλλά φυσικά είναι πολλοί!). Θυμάμαι να λέγεται ότι ο παππούς Τσαντ ήταν μάρτυρας του Ιεχωβά κλπ. καθώς επίσης και κάτι για βουλγαρική καταγωγή της μητέρας του, το οποίο, αν ισχύει, θα έχει να κάνει με την καταγωγή της γιαγιάς Τσαντ.

    Συμφωνώ ότι τα βιογραφικά στοιχεία για την οικογένειά του έχουν κάποιο ενδιαφέρον, αλλά κατά τα λοιπά, οι οικονομικές αναλύσεις και τα συμπεράσματα που βγάζει από το παράδειγμα του παππού του είναι, το ξαναείπα, αμπελοφιλοσοφίες και, για μένα τουλάχιστον, δείχνουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι να τον παίρνεις στα σοβαρά. Αμελετέα ποσότητα…

  129. Νέο Kid Στο Block said

    125. Αλφρέδε, δε μπορώ να σταματήσω τα γέλια.:-) 🙂

    Το κορυφαίο είναι το «(μεγάλου μεγέθους).»
    Σωστός ο Νικ, γιατί μπορεί το βουρστ να είναι βαρύ και μικρού μεγέθους (αν είναι από μόλυβδο, ας πούμε)… μικρή και τριανταφυλλένια η τέτοια του Νίκου (η μούσα ντε!…) 🙂

  130. Νέο Kid Στο Block said

    125. Σέλω τσ εγώ να πάω σ’αυτό το παλαιπότε!! 🙂

  131. Alfred E. Newman said

    130

    Μόνο φωτισμένοι συγγραφείς και φημισμένοι οικονομολόγοι με PhD μπορούν να πάνε εκεί…
    Αποκλείονται οι σκακιστές, οι μηχανικοί και όσοι δεν προέρχονται από την Παλιά Ελλάδα.

  132. Νέο Kid Στο Block said

    131. Την τρίτη προϋπόθεση την πληρώ! Μια εξαιρεσούλα; Για μένααα ρε συ! 🙂

  133. Νέο Kid Στο Block said

    Και μετά σου λέει, τα τάδε πανεπιστήμια των δείνα χωρών είναι υποβαθμισμένα και δίνουν γιαλαντζί πτυχία κλπ. Ενώ το Γιέιλ και το Πρίνστον ε; ε;

  134. spiral architect said

    @ 125 ως 132: (περί του ακατονόμαστου)
    Μπορεί – μιας και τα αδέλφια είναι technology geeks – να χρησιμοποιούν σύστημα <a href="http://194.177.217.106/log.aspx?lID=EL"φωνητικής πληκτρολόγησης! 😉
    (καθότι και πολυάσχολοι)

  135. Alfred E. Newman said

    132
    Εν αντρέπεσαι κοσκότζα μου άδρωπος!
    Έτσι νομίζεις ότι εύκολα παραβιάζονται οι προϋποθέσεις χωρίς καν να υπάρχει τουλάχιστον νεποτισμός; 😀

  136. Νέο Kid Στο Block said

    135. Όχι κουμπάρε όχι! Κάποιος προ-προ πάππος μου βόσκαγε λέει τα ζα του στα χωράφια του Αγά(ο μισός κάμπος του Σπερχειού) και του τ’ άφησε όταν έφυγε! Αλλά ο βλάξ ο πρόγονός μου ,δεν τα θελε γιατί ήταν λέει βαρκά. (βορβορώδη, ελώδη, τελματώδη ) 🙂
    Δε μου δίνει αυτό, κάποιου είδους πεντιγκρί ;;

  137. bernardina said

    #134 Αααα! Έτσι μπορεί να εξηγούνται πολλά. Μια φορά προσπάθησα να το χρησιμοποιήσω γιατί είχα πρόβλημα με το χέρι μου και έγινα εξπέρ στα αραμαϊκά! Καραμάπα το καρπούζι.

    Ένα κέριβουρστ και μια πομφρίτ στο τέσσερα, σνεεεελ!

  138. Alfred E. Newman said

    Θέλω να σοβαρέψω λίγο τη συζήτηση.
    Βεβαίως το πρόσφατο του ακατονόμαστου επιβεβαιώνει τη παλιά φράση του Olivier:
    Plus haut mont le singe, plus il montre son cul.

    Με ενοχλεί όμως που τον χτυπάμε τώρα που είναι στα κάτω τους η οικογένεια.
    Περισσότερο βέβαια με ενοχλεί που κάποιοι όχι απλώς τον επαινούσαν αλλά του παρείχαν αμοιβές για να γράφει τα φληναφήματά του και τον είχαν σε διοικητικά συμβούλια εισηγμένων εταιρειών για προφανείς λόγους.
    Και επίσης γιατί είχε ένα είδος ασυδοσίας από τα ασυμβίβαστα.

    Επανέρχομαι στην παιγνιώδη μου διάθεση.

    Τι να περίμενα άραγε από κάποιον ο οποίος πριν λίγα χρόνια έγραψε ένα επαινετικό άρθρο για μια διαφήμιση αυτοκινήτου.
    Όχι για τη διαφήμιση αλλά γιατί ανέφερε άλλη μάρκα από τη διαφημιζόμενη.

  139. Μαρία said

    136 Ειδικά για σένα ο Αλφρέδος θα κάνει μια εξαίρεση για λόγους που δεν μπορώ να αποκαλύψω.

  140. Capybara said

    Κύπριος διευθυντής της ΔΕΗ: Τάσις Πηνίου
    Άραβας ηχολήπτης: Φεϊντίν Μεντιλέι
    Νιγηριανή τηλεφωνήτρια: Ναίναι Μακούτε

  141. Alfred E. Newman said

    Μαρία ❗
    συνοδευόμενο με ένα 😉

  142. Αλφρέδο και Νεοκίδιε, προσπάθησα να βρω που είναι το φημισμένο Παλαί Ποτέ, δεν το βρήκα ομως.
    Για να μην σας αφήσω στεναχωρημένους όμως, σας βρήκα ότι πλησιέστερο, το Παλαί ντε Τε!

  143. Α, μπα, Αλφρέδε, νομίζω πως οι περισσότεροι εδώ μέσα πάντα τονε κράζαμε.
    ¨Οπως και την οικογένεια του Μητσοτάκη, της οποίας ο Ιάπων ιατρός λέγεται Γιαχαμούρα.

    Παρεμπιπτόντως, όταν είδα στο διεθνές αεροδρόμιο της Πόλης (Ισταμπούλ) την πινακίδα για τον ανελκυστήρα ΑΜΕΑ έπαθα: Σακάτ Ασανσόρ

  144. Το λέει και το ποντίκι σήμερα σε αρκετά δηλητηριώδες σχόλιο για «τον» χαλιμά και άλλα παρόμοια. Κατά τ’ άλλα γελάω πολύ σήμερα. Δεν έχω πολύ χρόνο αλλά μπαίνω και σας διαβάζω στα κλεφτά…

    ΥΓ: Το ‘γαλλικό» Λεμύ Μπουκαλιόν το γράψαμε;

  145. ##103
    Τι είναι ο Himikitu Aleta;
    Θυμάμαι τη συνάντηση του Σπίθα με ένα γιαπωνέζο πράκτορα. Εκείνος του συστήθηκε «Γιαχαμούτο Κοτούλα» και ο Σπίθας απάντησε «Σπίθας Κοκοράκι». Αθώα βέβαια. Με τα χρόνια γνώρισα έναν Ιάπωνα και του το μετέφερα. Μου είπε ¨δεν υπάρχει γιαπωνέζικη λέξη Κοτούλα γιατί περιέχει το λ που δεν υπάρχει στη γλώσσα μου.» Άρα και ο Aleta… θα τα κάνει όπου βρει.

    Γιάννης

  146. Μαρία said

    141 Δες προσεχτικά το ποστ της 2/10/2011.

    142 Δεν το βρήκες, γιατί το παρατόνισες. Πάλαι πότε λέγεται.

  147. bernardina said

    Κιντάκο: 😉 😉

    :mrgreen:

  148. Μαρία said

    145 Έδωσα λινκ για τον Χιμικίτου.

  149. Alfred E. Newman said

    Μαρία
    Δεν ξέρω πώς μπορώ να δω κάποιο ποστ με γενική ημερομηνία.
    Δεν νομίζω όμως ότι το χρειάζομαι.
    Το θαυμαστικό είναι ότι όλα τα αποκρυπτογραφείς το δε άλλο χαμογελάκι ήταν κατανόησης «κοινής γνώσης» και της δικής σου διακριτικότητας.

  150. Alfred E. Newman said

    Μαρία
    Ε ναι από εκεί το εντόπισα και εγώ!!
    Μαθαίνω!!
    Μικρός είμαι ακόμα!!!

  151. Παρέα με τον Χαλιμά, καβάλα σε μια ρόδα
    με το βρετανικό το τζιν, όπως προστάζει η μόδα
    πάμε για το Πάλαι Πότε, για να φάμε οι δυο παρέα
    εκεί που φτιάχνουνε τα βουρστ μεγάλα και ωραία!

    Κι όταν θα έχω φάει καλά, και θα’μαι χορτασμένος
    πηγαίνω κάτω στη Συγγρού, εκεί που’ν’ ο Καμμένος
    και όσα βουρστ μου έμειναν επάνω του πετάω
    κι ήσυχος πια, απ’ τα CDS κέρδη να κονομάω!

  152. #148
    Το βρήκα, ευχαριστώ.
    Εξάλλου δεν είναι φοβερό που οι Ιάπωνες δεν έχουν λ. Το αντικαθιστούν με το ρ. Δεν πρέπει όμως να υπερηφανεύονται για τη δημοκρατία τους, μιλώντας αγγλικά, και πως έχουν, σύμφωνα με το σύνταγμά τους, κάθε τέσσερα χρόνια elections.

  153. Τι ζήλια έχει πέσει για τον αδελφό του τέως και όχι του πρώην πρωθυπουργού μας; Κάποιος ρώτησε πώς έγραψε τα βιβλία που του εξέδωσε ο Καστανιώτης. Το σωστό ερώτημα είναι: Ποιος; Ή έστω ποιος του τα μετέφρασε στα ελληνικά και τα χτένισε. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν. Ας πιούμε λοιπόν στη μνήμη του Χαλιμά.

  154. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα σχόλια!

    153: Οι συγγραφείς που έγραφαν βιβλία χωρίς να φαίνονται για λογαριασμό άλλων διασημότερων λέγονταν στα γαλλικά «νέγροι» (nègres). Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει τώρα ο όρος, ως πολιτικά μη ορθός.

  155. gryphon said

    121 – 128
    Ki εγώ που περιδιαβαινω απο πολλα τετοια μπλογκ (αν και δεν δεχομαι προθυμα τον χαρακτηρισμο «βαρεμενοι») δεν εχει τυχει να διαβασω οτι ηταν αρχιραβινος.Η επικρατέστερη εκδοχη ειναι οτι ηταν οπαδος η και στελεχος τής εκκλησιας της πεντηκοστης η καποιας τετοιας ομαδας που θεωρειται απο τήν Ορθοδοξη εκκλησια αιρετικη.Γι’αυτο και το λεγανε σαν μομφη ας πουμε οτι και καλα δεν ειναι χριστιανοι ορθοδοξοι σαν οικογενεια.Γιά μενα αυτο λιγη σημασια εχει ειναι δεν ειναι αληθεια.
    Και απο τα διαφορα κειμενα του Ν.Παπανδρέου και απο αυτή η συνεντευξη δεν μπορει να βγει ευκολα συμπερασμα για τα πραγματικα του αισθηματα για τήν Ελλαδα γιατι ξερει κι αυτος και η μανα του και τα αδερφια του οτι αυτα που θα πουν η θα γραψουν θα διαβαστουν και ετσι ειναι προσεκτικοι.Βεβαια του ξεφυγε αυτο το «του Χαλιμα» που οπως και το «τα στρατα» του Κωσταντινου αφηνει να φανει πως δεν εχει επαφη με τήν καθημερινη ζωη στην σημερινη Ελλαδα,πως μιλουν οι ανθρωποι κλπ.
    Τα πραγματικα του αισθηματα γιάυτη την χωρα και αυτο τον λαο εχουν ομως αποκαλυφθει ξεκαθαρα απο την εποχη που η Κανελη ειχε δημοσιευσει τις γνωστες επιστολες (η e-mail) που ανταλλασε με αμερικανους φιλους του.Εκει λεει ολη τήν αληθεια για το πως αντιλαμβανεται τον εαυτο του κι αυτος και η οικογενεια του γενικα σε σχεση με μας και τήν Ελλαδα, αν ειναι ελληνας κλπ.

  156. Μαρία said

    150 Το παίρνει το πεντιγκρί ή θα του το στερήσεις, επειδή είναι απέκης με την ευρύτερη έννοια;

    154β the ghost writer η τελευταία ταινία του Πολάνσκι, είχε κι ένα Κ αφιέρωμα σε κάποιον που γράφει απομνημονεύματα, που ανέφερε η Ππαν. Οπότε κι οι Γάλλοι αντί για νέγρο λιτερέρ μπορεί να πουν εκριβέν φαντόμ.

  157. sarant said

    128-155: Κι όμως, αγαπητοί, ο αρχιραβίνος Τσαντ ακούγεται συχνά, αν και συχνότερα τον λεν Μασόνο. Ιδού ένα δείγμα που τα συνδυάζει όλα, από Σημίτη και χρυσό του ΕΛΑΣ μέχρι αρχιραβίνο και εβραϊκό μασονισμό:

    Όλους τους “κυρίους” που βρίζουν τη Ν.Δ. θέλω να τους ρωτήσω για τα ταμεία του ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ που κατάκλεψε ο πατέρας του Σημίτη και παρέδωσε τα μισά στο βασιλιά και τα υπόλοιπα στον πρωθυπουργό τότε Παπανδρέου εκ των οποίων μεγάλο τμήμα απεστάλη στον υιό Ανδρέα Παπανδρέου λιποτάκτη τότε στην Αμερική για να ιδρύσει οργανώσεις πολιτικής παρέμβασης και επιρροής σε πανεπιστήμια της Αμερικής. Από αυτά τα χρήματα μεγάλο τμήμα κατέληξε «μυστηριωδώς», σε ανθελληνικές μασονικές οργανώσεις όπου ο «αγαπητός υιός Μινέικο» γνωρίστηκε με τον αρχιραβίνο πεθερό Τσαντ, ασπάσθηκε λόγω μαμάς Μινέικο τον εβραϊκό μασονισμό και διεκανονίσθη το προξενιό με την Μαργαρίτα, αν και επίσημα ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος μέσα σε οδοντιατρείο! Την στοά των αρχιραβίνων Τσαντ επεσκέφθη προ καιρού ο νεότερος Γ. Παπανδρέου, όπου επίσης ανεβαπτίσθη η μητρική παράδοση.

  158. 154
    Θα έπρεπε να ‘χε καταργηθεί πριν τις ματμαζέλες….
    http://fr.wikipedia.org/wiki/N%C3%A8gre_litt%C3%A9raire
    http://en.wikipedia.org/wiki/Ghostwriter
    http://es.wikipedia.org/wiki/Escritor_fantasma
    ……..
    Δημοσιεύτηκε και μία επιστολή
    του Κουλούρη στον Παττακό
    http://www.prionokordela.gr/rokanidia/h-epistolh-proskinima-koulourh-ston-pattako/
    όλα μαζεμένα πέσανε… αν δεν είναι
    και αυτό χαλιματζίδικο…

  159. 138:
    >Όχι για τη διαφήμιση αλλά γιατί ανέφερε άλλη μάρκα από τη διαφημιζόμενη.

    To1953 δύο φίρμες πάνινων παπουτσιών προσπαθούν να οικονομήσουν από τους ξυπόλητους έλληνες: ΕΛΒΙΕΛΑ και ΕΘΕΛ.
    Η μία από αυτές όμως, η ΕΘΕΛ έχει εκπομπή στο ΕΙΡ (Ο μόνος ραδιοφωνικός σταθμός). Ζωντανή εκπομπή, Οικονομίδης και το έπαθλο στο νικητή (εγκυκλοπαιδικές ερωτήσεις) ήταν ένα ζευγάρι πάνινα παπούτσια !!!
    Ακροαματικότητα στα ύψη. Και ο εκφωνητής (μάλλον ο ίδιος ο Οικονομίδης ήταν) λέει για τον νικητή του διαγωνισμού της ΕΘΕΛ:
    – Συγχαριτήρια! Κερδίζεις ένα ζευγάρι παπούτσια … (σταματάει, σασπένς και την ρίχνει:) ΕΛΒΙΕΛΑ!
    Από ότι θυμάμαι πήγε να μπαλώσει. Σαν να είπε ότι ήταν καλαμπούρι κλπ.

    152: eRection κάθε τέσσερα χρόνια;

  160. Νέο Kid Στο Block said

    150. 156. Δε μου ξηγάτε και μένα ρε παιδιά, τι λέτε;
    Βέβαια, έχω σφιξει κάτι κρασιά και είμαι ολίγον ρουκουνέξ, αλλά κάτι θα πιάσω. 🙂

  161. Νέο Kid Στο Block said

    Α,οκ τώρα πρόσεξα το 146. Άκυρο λοιπόν το 160. παλιοκουτσομπόλες… 🙂

  162. #16 κ.ε. Νόμιζα ότι κάνετε αφιέρωμα στην Κ̶α̶σ̶σ̶ά̶ν̶δ̶ρ̶α̶ Εύη Κυριακοπούλου και τη σαββατιάτικη στήλη της, δίπλα στον Ξανθούλη, κι αριστερά απ’ τον άντρα της, στη δεκαετία του 80 στην Ε…

  163. ἐγὼ Σεχαραζὰν τὴν ἤξερα ἐξ ἀρχῆς καὶ πάντα ἀναρωτιόμουν πόθεν τὸ Χαλιμά. γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ὁ οἰκοδεσπότης σκόρπισε τὸ φῶς τῆς γνώσεως τώρα ποὺ σβήνει ὁ παπανδρεογενὴς ἥλιος τοῦ ΠΑΣΟΚ).

  164. Ἀπ᾿ τὸν πρόλογο τῆς πρώτης ἔκδοσης τῆς μετάφρασης Τρικογλιδη (Γ. Βασιλείου, 1921):

    «[…] Βέβαια, Χαλιμᾶ ἢ πιὸ σωστὰ Χαλίμα, ὑπάρχει ὄνομα καὶ πολὺ κοινὸ ἀνάμεσα στὶς γυναῖκες τῆς Ἀραβίας καὶ τῆς Τουρκίας. Εἶναι τὸ θηλυκὸ τοῦ Χαλίμ, ποὺ σημαίνει «μαλακός» ἢ «μαλακωτής». Χαλίμα λοιπόν, γυναῖκα «μαλακιὰ» ἢ «ἐκείνη ποὺ μαλακώνει» καὶ ποὺ ταιριάζει πολὺ στὴν κόρη αὐτή, ποὺ ἐβάλθηκε νὰ σώσῃ τὶς συμπατριώτισσές της ἀπὸ τόσο τραγικὸ τέλος. Εἶναι πιθανὸ ν᾿ ἄλλαξε κανένας Ἄραβας ἐκδότης τὸ ὄνομα τοῦτο καθὼς καὶ πολλὰ ἄλλα Περσικά, ποὺ εἶναι μέσα στὸ βιβλίο, σὲ ὀνόματα καθαυτὸ Ἀραβικά (*) κι ὁ πρῶτος Ἕλληνας μεταφραστὴς τοῦ Γκαλλὰν νὰ ἤτανε Ἀνατολίτης, ποὺ νὰ γνώριζε τὰ Ἀραβικὰ ὀνόματα καὶ τἄβαλε στὴ μετάφραση [συνεχίζει ἀναλύοντας τὶς ποικίλες μορφὲς τῶν ὀνομάτων στὶς ξενὀγλωσσες καὶ ἑλληνικὲς ἐκδόσεις].

    (*) […] Ἕνας φίλος μου στὴν Αἵγυπτο, βαθὺς γνώστης τῶν ἀραβικῶν γραμμάτων, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχα ζητήσει σχετικὲς πληροφορίες, μοῦ γράφει ὅτι ὑπάρχει στὴν Αἴγυπτο μιὰ λαϊκὴ ἔκδοση τῶν «Χιλίων καὶ μιᾶς Νυκτῶν», ὅπου ἡ Σαχραζὰτ παρουσιάζεται μὲ τὸ ὄνομα Χαλίμα ἐλ Ἀχιαλία. […]

  165. Immortalité said

    @162 Με γεια το κουστουμάκι το καινούριο! 🙂 Παναπεί κάτι;

    Η πολλή αυτοπεποίθηση πάντως βλάπτει. Γενικώς και αορίστως μιλάω.

  166. Immortalité said

    Ωχ! η δεύτερη σειρά πήγαινε στο τουήτερ! 😳

    (αν και σε μερικούς μερικούς πάει γάντι και εδώ ;))

  167. #165 Νὰ ὁμιλῇς δοτικῶς καὶ ὑπερσυντελίκως παρακαλῶ.

  168. Immortalité said

    @167 Είμαι γενικά δοτικός τύπος αλλά όχι υπερσυντέλικος 😉

  169. #168 Τὸ ξέρω, εἶσαι ὑπερσυντέλειος τύπος ἐσύ!

  170. Immortalité said

    @169 Υπερβάλεις 😉

  171. ππ said

    154, 156: ακόμη nègre τους λένε, φαντάζομαι θα αλλάξει.

  172. Αλλόφιλος said

    Αυτό το «του Χαλιμά» είναι πράγματι απίστευτο λάθος. Ούτε εσκεμμένα να το έκανε. Και στο μεν Γιώργο θα το συγχωρούσα, αφού δεν τον εκλέξαμε για φιλόλογο αλλά για πρωθυπουργό, στο δε Νίκο που το παίζει διανοούμενος και συγγραφέας είναι ασυγχώρητο. Πάντως μια και πιάσαμε τη συζήτηση περί ελληνικών και σε ποιο επίπεδο πρέπει να είναι αυτά για να γίνει κάποιος πρωθυπουργός, άποψή μου είναι ότι ειδικά στη σημερινή συγκυρία αυτό που πρώτα από όλα είναι απαραίτητο για έναν πρωθυπουργό ή υπουργό είναι η πολύ καλή γνώση αγγλικών. Δείτε τον Βενιζέλο για παράδειγμα, που ελληνικά υποτίθεται ότι μιλάει τέλεια (και λέω υποτίθεται γιατί δεν ταυτίζω τη γνώση της γλώσσας με τη φλυαρία και την αερολογία), ενώ τα αγγλικά του είναι επιπέδου «this is a cat». Ο άνθρωπος αυτός κατέχει αυτή τη στιγμή την πιο κρίσιμη θέση, και παίρνει μέρος σε σκληρές διαπραγματεύσεις στα ευρωπαϊκά συμβούλια και στις συνόδους που θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας. Δεδομένης μάλιστα της υπεροψίας και του τεράστιου εγωισμού του είμαι βέβαιος ότι δεν θα διανοείται να χρησιμοποιήσει διερμηνέα. Οπότε καταλαβαίνετε πώς διαπραγματεύεται το μέλλον μας. Τουλάχιστον με τον Παπανδρέου δίπλα αισθανόμουν πιο ασφαλής, αφού στα ελληνικά μπορεί να μην είναι ρήτορας, αλλά τα αγγλικά τα μιλάει άπταιστα. Μην τσιμπάτε λοιπόν με τις γλωσσικές ικανότητες των εκάστοτε επίδοξων πρωθυπουργών. Σκοπός δεν είναι να τα λένε καλά σε μας (και να μας τουμπάρουν) αλλά στους έξω.

  173. κατερινα said

    μερικα ακομα «ξενικα» ονοματα

    γιαπωνέζος σαβουρογάμης: ό,τι κάτσει
    άραβας σαβουρογάμης σε δύσκολη φάση: αλή μουπέφτει
    αγγλίδες αδελφές: πάτυ σέτιστον & κάθυ σέτιστον
    κύπρια δεσποινίς: μάχη αναλάτου

    και τέλος, γιαπωνεζα φιλη μου: μυρτω βου-να-τσου

  174. Αλλόφιλε (του 172) πόσο νοσταλγώ τον καημένο τον Γεώργιο Ράλλη πούλεγε ότι άμα δεν μιλάς τέλεια μια ξένη γλώσσα, μην τηνε μιλάς καθόλου γιατί φαίνεσαι ηλίθιος. Μάλλον ήθελε να τα χώσει έμμεσα και κόζμια στον Κωνσταντίνο Καραμανλή (θείο) που, ωε γνωστόν έκανε την Ελλάδα Chamonix.

  175. sarant said

    164: Εύγε, Αχιλλέα!

  176. ππ said

    172: «Τουλάχιστον με τον Παπανδρέου δίπλα αισθανόμουν πιο ασφαλής». Μα σοβαρά; Και δεν τόχετε μετανιώσει τόσον καιρό;

  177. Αλλόφιλος said

    @176
    Καθόλου. Από τότε που τον έφαγαν βλέπετε που πάμε. Προσεχώς και δραχμή…

  178. ππ said

    Ενώ πριν, κεντάγαμε..

  179. ΤΑΚ said

    Παρόλο που γράφτηκαν πολλά σχόλια πιο πάνω (ομολογώ ότι δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω όλα, με συγχωρείτε), λέω να δώσω μερικά στοιχεία με την ελπίδα ότι δεν έχουν ήδη επισημανθεί.

    Ο ηπειρώτης λόγιος και εκδότης για τον οποίο κάνει λόγο ο Νεοκίδιος στο 8 είναι ο Πολυζώης Λαμπανιτσιώτης. Ο Λαμπανιτσιώτης είναι μία πάρα πολύ σημαντική μορφή του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα, παραγνωρισμένη από την έρευνα – που προσηλώνεται φανατικά στους «διαφωτιστές» και αφήνει ό,τι άλλο έχει να κάνει με την περίοδο στα αζήτητα. Φυσικά, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις όπως εκείνη του Κεχαγιόγλου, εκδότη των 4 τόμων του Αραβικού μυθολογικούΧαλιμάς) και της Νέας Χαλιμάς (δυστυχώς, η σειρά «Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη», όπως και ο εκδοτικός οίκος που την είχε αναλάβει, ο Ερμής, μας τελείωσε πριν βγάλει ο Κεχαγιόγλου τον 5ο και τελευταίο τόμο που θα περιείχε «διεξοδική περιγραφή και ανάλυση του έργου και των τυχών του στη νεοελληνική γραμματεία» και φοβάμαι ότι ο τόμος αυτός δε θα κυκλοφορήσει ποτέ).

    Η νεοελληνική Χαλιμά του Λαμπανιτσιώτη πάντως, που είχε τεράστια εκδοτική επιτυχία (με τα μέτρα της εποχής) διεκδικεί μία παγκόσμια πρωτοτυπία: συνδυάζει τη διήγηση-πλαίσιο και λίγες ιστορίες από τις Χίλιες και μια νύχτες με τη διήγηση-πλαίσιο και τις περισσότερες ιστορίες από τις Χίλιες και μια μέρες!

    Στην έκδοση Λαμπανιτσιώτη επίσης δεν αλλάζει μόνο το όνομα της Σεχραζάτ σε Χαλιμά, αλλά και το όνομα του Σίντμπαντ σε Σεβάχ. Από εδώ προέρχεται και ο γνωστός σε όλους μας «Σεβάχ ο θαλασσινός» και η συγκεκριμένη αλλαγή γίνεται για προφανείς μάλλον λόγους, για να μην μπερδεύεται με τον άλλο Σίντμπαντ, το Συντίπα ή σωστότερα Σιντίπα το φιλόσοφο, που το δικό του βιβλίο (= Μυθολογικόν Σιντίπα του φιλοσόφου) μετάφράστηκε στα ελληνικά ήδη τον 11ο αιώνα και είχε γνωρίσει μεγάλη διάδοση και σε χειρόγραφη και σε έντυπη μορφή πολύ πριν επιχειρήσει ο Λαμπανιτσιώτης τη δική του έκδοση της Χαλιμάς στα 1757.

    Οι τολμηρές και ευρηματικές του κινήσεις (σύζευξη δύο αντίρροπων συλλογών, νέα ονόματα ηρώων, κλπ) δεν είναι τα μόνα στοιχεία που τον καθιστούν σημαντικό. Αντιγράφω από τον Κεχαγιόγλου: «Ο άνθρωπος που ξεκίνησε τυπώνοντας ακολουθίες αγίων, αναδείχτηκε, εκτός από όλα τα άλλα, πρωτοπόρος στις μεταφράσεις έργων ‘φανταστικής πεζογραφίας’ (θυμίζω μόνο το Βελισάριο του Marmontel και την ετοιμασία της μετάφρασης του Ρομπινσόν Χοσρόε του Defoe) και ο πρώτος νεοέλληνας ανατολιστής (θυμίζω από τις εκδόσεις του, εκτός από τα σχετικά με τη «φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου», τη Θρησκεία των Εβραίων, την Ιστορία της Κίνας, την Περιήγησιν Κύρου και το Μυθολογικόν Ηθικοπολιτικόν του Πιλπάιδος): δεδομένα που τον ανάγουν μαζί με τον Καισάριο Δαπόντε σε κορυφαία μορφή του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα και καθιστούν επιτακτική την αναλυτική μελέτη της πολυτάραχης εκδοτικής του ιστορίας».

    Αυτά τα έγραφε ο Κεχαγιόγλου το 1980. 32 χρόνια μετά μια τέτοια μελέτη δεν έχει γίνει.

    Πάντως τον τίτλο Χαλιμά τον οφείλουμε μάλλον στον Καισάριο Δαπόντε, σύμφωνα πάντα με τον Κεχαγιόγλου, αφού αυτός ήταν ο πρώτος που αποφάσισε να ονοματίσει μονολεκτικά το ίδιο το έργο (πιθανόν για μετρικούς λόγους), δανειζόμενος το όνομα της πρωταγωνίστριας, γύρω στα 1770.

    Τέλος, αυτό που θυμάται ο Ππ και ο Νίκος ίσως και άλλοι, για περιφρονητικά σχόλια για τη Χαλιμά και τον Μπερτόλδο (αλλά και για τον Ερωτόκριτο και άλλα «λαϊκά» λογοτεχνικά έργα της πρώιμης νεοελληνικής λογοτεχνίας) ήταν μάλλον κοινός τόπος γύρω στα 1800, που μάλιστα έβρισκε σύμφωνους εκκλησιαστικούς και λόγιους, «σκοταδιστές» και «διαφωτιστές», από το Νικόδημο Αγιορείτη μέχρι τον Αδαμάντιο Κοραή. Ένα πολύ γνωστό παράθεμα που συνοψίζει αυτή την εικόνα προέρχεται από το Πηδάλιον (Λειψία: 1800, σ. 50):

    «Έτι καθώς πρέπει να αποβάλλομεν τα αιρετικά βιβλία, έτσι πρέπει να αποβάλλομεν και τα ερωτικά βιβλία, καθώς είναι η ρίμα του Ερωτοκρίτου, της Ερωφίλης, της Βοσκοπούλας και άλλων. Ομοίως και τα γελωτοποιά και άσεμνα, καθώς είναι η Χαλιμά, ο Μπερτόλδος, του Σπανού η φυλλάδα και του Γαϊδάρου και τα όμοια. Διατί, κατά τον αποστολικόν τούτον κανόνα, λύμην και βλάβην προξενούσιν εις τας ψυχάς των χριστιανών. Και όσοι γράφουν ή τυπώνουν ή αγοράζουν ή διαβάζουν ή ακούουν αυτά βαρέως αμαρτάνουσιν και ας διορθωθούν».

    Τέλος σεντονιού.

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ/ΟΥΣ!

  180. Μπουκανιέρος said

    154 Και στα ελληνικά νέγρους τούς λένε.
    Όπως και τους μεταφραστές που κάνουν τη δουλειά κάποιων διάσημων μεταφραστών.

  181. sarant said

    179: Ωραίο σεντονάκι, Τάσο!

  182. Μαρία said

    Καλή χρονιά, Τάσο.
    Οι διαφωτιστές βέβαια θα τα περιφρονούσαν για άλλους λόγους.

    180 Και μπόλικοι νέγροι διατριβών και μεταπτυχιακών.

  183. ΣοφίαΟικ said

    Δεν μπορώ να μην σκεφτώ όμως ότι πριν δυο χρόνια σ’αυτό το μαγαζί είχαμε ασχοληθεί εκτενεστατα με τα ελληνικά του ΓΑΠ και τότε ο Νικοκύρης ήταν γενικά φιλικά προσκείμενος και πρόθυμος να δικαιολογήσει τα λάθη. Το κύριο επιχείρημα ήταν ότι δεν χρειάζεται να μιλάς ελληνικά για να γίνεις πρωθυπουργός, ο κόσμος σε ψηφίζει για τα άλλα σου προσόντα.

    Έτσι κι εγώ υποθέτοντας ότι λίγο πολύ τα ίδια εληνικά θα μιλάνε όλα τα αδέρφια (αν και συνήθως στο τελευταίο παιδί οι γονείς έχουν βαρεθεί την εκμάθηση ξενων γλωσσών) τώρα προτείνω τη θέση ότι δεν χρειάζεται να μιλάς ελληνικά για να είσαι λογοτέχνης της νεοελληνικής γραμματείας. Ο κόσμος σε διαβάζει γιατί γουστάρει να ψυχαγωγείται από τα γραπτά σου.

  184. ΤΑΚ said

    181: Να ‘σαι καλά, Νίκο!

    182: Καλή χρονιά, Μαρία!
    Κατά βάση ναι, για άλλους λόγους, αλλά δεν είναι πολύ ενδιαφέρον που οι «σκοταδιστές» τα έβρισκαν «χυδαία» για ηθικούς λόγους και οι «διαφωτιστές» πάλι «χυδαία» για γλωσσικούς; Άσε που δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος ότι ήταν μόνο γλωσσικοί οι λόγοι για τους «διαφωτιστές». Αλλά πού να ανοίξεις τώρα τέτοια ιστορία αποκαθήλωσης…

    Εγώ πάντως, Νίκο, Μπουκάν και Μαρία, δεν τους έχω ακούσει τους «νέγρους» (ξέρω βέβαια ότι υπάρχουν… Δυστυχώς και για μεταπτυχιακά, διατριβές, αλλά και για άλλα έργα, επιστημονικά και μη). Υπέθετα ότι ο όρος στα ελληνικά θα ήταν συγγραφέας-φάντασμα, μεταφράζοντας το αγγλικό (παρεπ. μου άρεσε η ομώνυμη ταινία του Πολάνσκι!).

    Καληνύχτα.

  185. Μαρία said

    184 Το νέγρο στα ελληνικά τον άκουσα για πρώτη και μάλλον τελευταία φορά τη δεκαετία του 70 απ’ τον Κυριάκο τον Τσαντσάνογλου αλλά με την ευρύτερη σημασία για παντός είδους χαμαλίκια.

  186. Zazula said

    @98β: Δες Ονόματα για καριέρα στην Ελλάδα. 😀

  187. Τοκασονάκι Γιαταμούρα said

    Σουτοκα ΝοΤακα Τάκα

  188. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια.

    183: Ε, δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση η ελληνομάθεια των δυο αδελφών.

  189. ππ said

    184: Οι διαφωτιστές για τη φάση που μιλάμε δεν τα έβρισκαν χυδαία γλωσσικά, τπυλάχιστον όχι όλοι, ο αρχαϊσμός επιβεβαιώνεται αργότερα. Ο Καταρτζής ή οι Δημητριείς στην αρχή έγραφαν σε πολύ απλή γλώσσα, κι είναι γνωστό ότι μετά ο Καταρτζής μεταγλώττισε κάποια παλιά του γραπτά. Θυμάμαι μια κριτική για τη Νεωτερική Γεωγραφία, περιφρονητική για το «χωριάτικο» ιδίωμα στο οποίο είναι γραμμένη.
    Ούτε για τον Κοραή το γλωσσικό είναι το πρόβλημα της Χαλιμάς, στο κομμάτι που θυμάμαι: λέει ότι ένα βιβλίο εθνικής ιστορίας γραμμένο για παιδιά, βιβλίο που ο ίδιος δεν έγραψε, θα αντικαθιστούσε στα σπιτικά διαβάσματα την Χαλιμά κλπ, θα το διάβαζαν δηλαδή και οι γονείς και τα παιδιά. Δεν ήταν να πούμε χρήσιμο διάβασμα η Χαλιμά. Αυτή η περιφρόνηση αγκάλιαζε βεβαια και την Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου που ήταν απίστευτο μπεστ-σελλερ κι είναι χαρακτηριστικό πόσο άργησε μετά να αποκατασταθεί ο Μέγας Αλέξανδρος, ιστορικά. Ο Φίλιππος κάτι γλίτωνε.

  190. ππ said

    179: πολύ ωραίο!

  191. Θρασύμαχος said

  192. tzoyia said

    Ίσως ο ΝΑΠ να εννοουσε οτι ο ιδιος ειναι ο Χαλιμας, δεδομενου οτι ο ιδιος ειναι συγγραφεας

  193. ξαναγυρνώντας σε αρκετά προηγούμενες αναρτήσεις: Διαδικτυακός φίλος μού έστειλε τα ακόλουθα:
    Πως λέγεται στα τούρκικα…Το ΠΑΣΟΚ: Γιαλαντζή Σοσιαλίστ Παρτισί.

    Το Μνημόνιο: Μπατίρ Ντοβλέτ Τεφτέρ.

    Το ΔΝΤ: Ντουνιά Παρά Νταβατζή.

  194. Ηλεφούφουτος said

    Ναι, αν μείνουμε στο θέμα της γλώσσας θα παραγνωρίσουμε τις ιδεολογικές παραμέτρους της απέχθειας των διαφωτιστών προς το λαϊκό.
    Ο Βλαστός είχε πει για τον Κοραή με αφορμή την απαξίωση του δεύτερου προς τον Ερωτόκριτο ότι αυτουνού του βρομάει ότι είναι ζωντανό.

    Και χρόνια πολλά στον ΤΑΚ. Βικτώρια με γιρλάντα το σεντόνι του.

    Ελβιέλες λέει ακόμα η μάνα μου κάθε είδους αθλητικά παπούτσια.

  195. 179 Ὡραιότατο ! Τί ἐννοεῖτε «ο εκδοτικός οίκος που την είχε αναλάβει, ο Ερμής, μας τελείωσε» ;

  196. ππαν said

    194: καλά τα λες, αλλά ποιοι είναι οι «διαφωτιστές»; Δεν είναι κατηγορία μονομπλοκ: τι περιφρόνηση για τον λαό δείχνει ο Κωνσταντάς όταν γράφει καθαυτό στα πηλιορείτικα στην Νεωτερική Γεωγραφία; ή ο Ρήγας; Ο λαος βέβαια, ως μόνιμη αναφορά, σχεδόν θεοποιημένη, ανήκει σε μεταγενέστερη φάση, στον ρομαντισμό έτσι κι αλλιώς. Αλλά μην ταυτίζουμε τον ελληνικό Διαφωτισμό με τον Κοραή ή με όποιον άλλο, είναι πολλές οι τάσεις που εκφράζονται, και γλωσσικά και ιδεολογικά και πολιτικά

  197. ππαν said

    Α προπό, μιας και είστε όλοι οι πολυμαθείς εδώ, ας ελπίσω νάναι κι ο ΝΠ να με φωτίσει, αυτό που λέμε στα ελληνικά «μότο», πχ το σικ τράνζιτ γκλόρια μούντισ τον Αντώνιο πώς το λέμε στα γαλλικά; μούχει κολλήσει το φροντισπίς αλλα δεν είναι και στα λεξικά ποθ έχω πρόχειρα δεν υπάρχει… Ούτε το ντεβίζ με καλύπτει, καμιά ιδέα;

  198. sarant said

    Εγώ ντεβίζ θα το έλεγα πάντως.

  199. ππαν said

    Ντεβίζ δεν είναι κάτι γενικότερο, ας πούμε «Ισχύς μου η αγάπη των Ελλήνων» του αλλουνού; Σε ένα κείμενο δεν υπάρχει ειδικός όρος για αυτό το πράγμα; Ευχαριστώ πάντως, αφού το λες με κλονίζεις στην σιγουριά μου ότι δεν είναι ντεβίζ

  200. Μαρία said

    197 epigraphe

  201. ππαν said

    Χα χα! Ήμουν σίγουρη ότι η απο μηχανής Μαρία θα έδινε την λύση! Μπράβο βρε Μαρία, ευχαριστώ για κόμη μια φορά, είσαι πολύτιμη, πάντα τέτοια!

  202. Μαρία said

    201 Ππαν, τη φράση που βάζουμε για μότο και στα ελληνικά πριν μάθω το μότο την ήξερα επιγραφή. Το σικ τάνζιτ … είναι απόφθεγμα (ντεβίζ) αλλά αν το χρησιμοποιήσεις για μότο γίνεται επιγραφή 🙂

  203. sarant said

    Ναι, δικιο έχει η Μαρία, αυτό πυο βάζουμε στα βιβλία κτλ. λέγεται επιγκράφ.

  204. Ηλεφούφουτος said

    Ππαν έχεις δίκιο, δεν τους είχα στο μυαλό μου εκείνους (Ρήγα κλπ.) και ταύτισα τους διαφωτιστές με ό,τι φοράνε οι σημερινοι εκσυγχρονιστές. Φταίει που έβλεπα πολύ Νίκο Δήμου μικρός.

  205. Μαρία said

    204 Καλά στο καποδιστριακό Δημητριείς δεν σας μαθαίνανε;

  206. ππαν said

    204: αφήνει μόνιμο ελαττωμα, φαίνεται όμως ότι την γλίτωσες 🙂
    Ωραίος ο παραλληλισμός με εκσυγχρονιστές και όψιμους διαφωτιστές, αν και αδικεί βαριά τον Κουμανούδη να τονε βάζουμε ίσα κι όμοια με τον (βάλτε ό,τι νομίζετε, δεν τους γνωρίζω καλα τους εκσυγχρονιστές διανοούμενους)

  207. bernardina said

    #197 Citation;

    #179 Ωραιότατο! Ρομπινσόν Χοσρόε είναι ο Ροβινσώνας Κρούσος, ε; Καταπληκτικό!

  208. Ηλεφούφουτος said

    205, πλάκα με κάνεις;!
    Κοραή και κόντρα Κοραή.
    Όχι από εκσυγχρονισμό, έπαιζαν άλλα σ αυτούς.

  209. #120 Μιχάλη, και par2zaki έχουμε…

  210. sarant said

    Και δεν είναι φωτοσοπιά, έτσι;

  211. http://www.apostagmatakritis.gr/gr/ouzo.html

  212. ΤΑΚ said

    Ππ (189) και Ππαν (196): Ασφαλώς έχετε δίκιο για τον Καταρτζή, τους Δημητριείς και το Ρήγα. Δεν αναφερόμουν καθόλου στην ομάδα των «δημοτικιστών» ούτε των τελών του 18ου ούτε των αρχών του 19ου αιώνα (Βηλαράς, Χριστόπουλος, Ψαλίδας, κλπ.). Αυτοί από νωρίς εκτίμησαν την «λαϊκότροπη» νεοελληνική λογοτεχνία, είτε ήταν μεταφρασμένη είτε πρωτότυπη. Στους αρχαϊστές και στον Κοραή αναφερόμουν.

    Ειδικά για τον Κοραή ισχύει η κρίση που αναφέρει ο Ηλεφού στο 194 (Γεια σου, Ηλεφού, και καλή χρονιά!): του βρόμαγε καθετί ζωντανό. Βέβαια ήταν προσεκτικός στις διατυπώσεις του (δεν έλεγε όπως άλλοι αργότερα ότι η πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία είναι κατάλληλη μόνο για τις υπηρέτριες), αλλά δε δίσταζε να χαρακτηρίζει όλα τα «λαϊκότροπα» έργα «εξαμβλώματα». Και όχι μόνο τις μεταφράσεις από Ανατολή (Χαλιμά) και Δύση (Μπερτόλδο), αλλά ακόμη και τον Ερωτόκριτο. Έγραφε στα 1805: «Ομολογώ ότι δεν είναι νόστιμος διατριβή ν’ αναγιγνώσκει τις τον Ερωτόκριτον και άλλα τοιαύτα εξαμβλώματα της ταλαιπώρου Ελλάδος». Και τον στηλίτευε (χωρίς να τον κατονομάζει) έναν αιώνα αργότερα (1906) ο Παλαμάς: «Τον Ερωτόκριτο οι λογιότατοι, κι από τους πιο σημαντικούς, τον είπαν, απλά και παστρικά, ‘εξάμβλωμα’. Έτσι τον κρίνουν. Γιατί και να τσαλαπατάς τη θεία ομορφιά είναι κατόρθωμα που σε κάμει να περηφανεύεσαι». Δε θα έλεγα βέβαια έργο «θείας ομορφιάς» σήμερα ούτε τον Ερωτόκριτο ούτε κανένα άλλο. Αλλά πίσω από τις κρίσεις του Κοραή για τη «λαϊκή» λογοτεχνία είτε πρόκειται για τη Χαλιμά, τον Μπερτόλδο, το Μεγαλέξαντρο ή τον Ερωτόκριτο υπάρχουν άλλα θέματα πέρα από το γλωσσικό που σηκώνουν πολλή συζήτηση (τι είναι «ψυχωφελές», τι είναι «χρήσιμο», τι είναι «χυδαίο», κοκ.).

    Συμφωνώ βέβαια απόλυτα με την Ππαν (196) που λέει ότι ο διαφωτισμός δεν (πρέπει να) ταυτίζεται με τον Κοραή ή οποιονδήποτε άλλον και ότι είχε τάσεις πολύ διαφορετικές. Εκείνο που προσπάθησα να πω με αφορμή τη Χαλιμά και την ανάρτηση του Νίκου είναι ότι είναι πολύ σχετική η έννοια του «διαφωτιστή» και κυρίως ότι στο θέμα της «λαϊκής» λογοτεχνίας οι απόψεις πολλών (όχι όλων) των «διαφωτιστών» ήταν μάλλον σκοταδιστική. Επίσης, ότι, πέρα από το γλωσσικό, ο νεοελληνικός «διαφωτισμός» σε πολλές εκφάνσεις του είναι τόσο πουριτανικός που εμένα τουλάχιστον με κάνει να αναρωτιέμαι αν δικαιούμαστε να τον λέμε «διαφωτισμό». Η αίσθησή μου είναι ότι στο θέμα της «λαϊκής» λογοτεχνίας το «χυδαίο» και το «εξαμβλωματικό» είναι η στάση απέναντι στον έρωτα. Αλλά αυτό είναι μια μεγάλη ιστορία που δεν μπορώ να την ανοίξω εδώ.

    Αχ. Τζάλλα (195): εννοώ ότι έκλεισε. Τη σειρά την ανέλαβε η Εστία που, αν δεν κάνω λάθος, έβγαλε έναν μόνο καινούργιο τίτλο (τον 4ο τόμο της Χαλιμάς) και από εκεί και πέρα ανατύπωνε τους παλιούς. Τώρα ακούω ότι και η Εστία έχει προβλήματα και ομολογώ ότι δεν ξέρω με βεβαιότητα αν εξακολουθούν να ανατυπώνονται τα βιβλία της σειράς «Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη» (νομίζω πως όχι, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος).

    Μπερναρντίνα (207): ναι, ο Robinson Crusoe είναι, και βλέπεις για άλλη μία φορά πώς λειτουργούσε ο Λαμπανιτσιώτης με τα ονόματα: τι θα έλεγε το Κρούσο στο κοινό του; Ενώ ο Χοσρόε που παραπέμπει στο γνωστό Χοσρόη μάλλον του έκανε πιο πιασάρικο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν πρόλαβε να τον τυπώσει. Γιατί τότε εκτός από Χαλιμά και Σεβάχ θα είχαμε και Ρομπινσόν Χοσρόε στα ελληνικά!

  213. ππ said

    212: Οι δημοτικιστές είναι αλλουνού παπά βαγγέλιο. Όπως κι ο Κοραής κι οι αρχαϊστές, ε;
    Έχω την αίσθηση ότι κρίνουμε με δικά μας μάτια -αναποφευκτο- ένα φαινόμενο πολύ σημαντικό και πολύ ας πούμε επαναστατικό. ΄Δεν μπορώ καν να φανταστώ πώς θάμπωνε τους ελληνόφωνους η ανακάλυψη του νέου κόσμου, αυτό που θέλησαν να μεταφέρουν στον τόπο τους και στη γλώσσα τους. Οι μεταφράσεις, από Μαρμοντέλ σε Βολτέρο και σε Φοντανέλ, δεν ήταν βέβαια περιφρόνηση προς το λαό, το αντίθετο. Και βέβαια δεν είναι μόνο ο διαφωτισμός, είναι κι εθνικισμός που δίνει νόημα σε όσα γίνονταν στις αρχές της παράδοσης ή πιο σωστά την ανάκτησή της με άλλους όρους, όπως έκανε ο Ρήγας κι όπως έκαναν μετά όλοι οι ρομαντικοί.Ο Κοραής ήταν υποχρεωμένος κατά κάποιο τρόπο να σταθεί απέναντι σε ό,τι προηγήθηκε, και βέβαια, επειδή ήταν ο Κοραής, να το δει με μάτια ξένα. Ο Κοδρικάς τον κατηγορούσε -μεταξύ αλλων, γιατί και τι δεν τούσυρε…- ότι για να γίνει αρεστός στους ξένους ξεχνάει τπυς «δικούς του» Ο Κοδρικάς ήταν υπάλληλος του γαλλικού κράτους 🙂
    Ο δε Κοραής έχει γράψει πολλά και συχνά και αντίθετα μεταξύ τους. Αλλά τα γεγονότα μας λένε ότι ήταν ο πρώτος που εξέδωσε βυζαντινή ποίηση στα Άτακτα, τον Πτωχοπρόδρομο. Τα Άτακτα γενικά έχουν πράγματα που αλλάζουν την εικόνα που είχα για τον Κοραή.

  214. sarant said

    212: Κακόηχος όμως αυτός ο Χοσρόε -λέμε τώρα. Ωραία συζήτηση, πάντως.

  215. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο! Το λογοπαίγνιο με το Χαλιμά και το χάλι μας ήταν όντως δελεαστικό.

    Μιας κι εδώ βάζουμε διάφορα διασκεδαστικά, ας συνεισφέρουμε κι εμείς κάτι, όχι δικό μας, αλλά του «Καίσαρα Εμμανουήλ» από το radio bubble. Στα πρότυτα των PIGS λάνσαρε το FROG: Former Republic of Greece
    http://contrabbando.podomatic.com/entry/2011-12-01T02_14_15-08_00

  216. ΤΑΚ said

    Αγαπητέ Ππ (213), καλά τα λέτε για τα Πτωχοπροδρομικά και τα Άτακτα. Δε θέλω να αποκαθηλώσω συνολικά τον Κοραή – δεν ξεχνώ καθόλου πόσο σημαντικός φιλόλογος και εκδότης κειμένων ήταν και σε πολλές περιπτώσεις συμβουλεύομαι τις παρατηρήσεις του ακόμη και σήμερα (βέβαια για μένα τα Πτωχοπροδρομικά είναι τόσο βυζαντινά όσο και νεοελληνικά, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση). Και για τη σχέση με τον Κοδρικά έχετε δίκιο, αλλά είναι κι αυτός ένα παράδειγμα αυτού που προσπαθούσα να πω: ενώ ο Κοδρικάς και ο Κοραής βρίσκονται σε διαφορετικά στρατόπεδα και γλωσσικά και ιδεολογικά, η περιφρόνησή τους για τη «λαϊκή» λογοτεχνία είναι κοινή. Κι αυτό είναι κάτι που συχνά δε λέγεται. Το αντι-παράδειγμα των πτωχοπροδρομικών επιβεβαιώνει κατά τη γνώμη μου δύο πράγματα για τον Κοραή: α) ότι απεχθανόταν καθετί ζωντανό (δηλωμένα όλη τη ζωντανή «λαϊκή» λογοτεχνία της εποχής του, Χαλιμά, Μπερτόλδο, Ερωτόκριτο, κλπ., αλλά όχι και τα Πτωχοπροδρομικά του 12ου αιώνα) και β) ότι είχε ένα θέμα και αυτός με την ερωτική λογοτεχνία (δεν είναι τυχαίο ότι τα Πτωχοπροδομικά είναι κείμενα που μιλάνε για μοναχούς, μεροκαματιάρηδες, ένα από αυτά είναι εξόχως μισογυνικό, κλπ., αλλά δε μιλάνε για τον έρωτα ή το σεξ, όπως δεν είναι τυχαίο ότι ο μόνος τύπος που μας κληροδότησε ο Κοραής στη δημιουργική πεζογραφία είναι ένας αδαής αλλά συμπαθής παπάς, ο Παπατρέχας!). Νομίζω ότι δεν έχει εξεταστεί συνολικά, όσο ξέρω τουλάχιστον, η πουριτανική στάση πολλών διαφωτιστών απέναντι στον έρωτα που είναι κατά τη γνώμμη μου μεγάλο θέμα. Και φυσικά ΚΑΙ από αυτή την άποψη η στάση των «δημοτικιστών» είναι αρκετά διαφορετική (λ.χ. Χριστόπουλος). Αλλά δε σας κάνει εντύπωση ότι δεν υπάρχει νεοελληνικό libertinage (με την εξαίρεση ίσως της Αληθούς ιστορίας ή Ανωνύμου του 1789);

    Αγαπητέ Νίκο (214): κακόηχος ναι, όσο και ο Σεβάχ! Θέλω να πω, αν τον είχε βγάλει, πιθανότατα Χοσρόε/η θα τον λέγαμε σήμερα και το Κρούσο θα μας φαινόταν κακόηχο. Αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς δεν τον έβγαλε.

  217. sarant said

    216: Τάσο, είναι η αγαπητή Ππ. Όσο για τον Χοσρόη, το «σρ» είναι εγγενώς δυσκολοπρόφερτο στα ελληνικά, δεν είναι και τόσο θέμα εξοικείωσης.

  218. sarant said

    215: Καλώς ήρθες αγαπητέ, έξυπνο και το FROG

  219. ΤΑΚ said

    Ουπς, με συγχωρείς Ππ (ήξερε ότι είναι Η Ππαν, δεν το ήξερα για την Ππ).

  220. Μαρία said

    219 Έτσι ε; Κι όταν δεν ξέρουμε το φύλο, προτιμάμε το αρσενικό. Για επιτίμιο θα κάνεις 30 μετάνοιες στην κόρη σου.

  221. ΤΑΚ said

    Αχ, Μαρία, ήμαρτον! Έσφαλα! Τρέχω για τις μετάνοιες!

  222. bernardina said

    Μαρία κι εγώ ΣΤΟΝ Ππ αφιέρωσα το white rabbit! Φτου! Μέα κούλπα και δεν το ξανακάνω!

  223. Μαρία said

    222 Άμα είναι στα χασίσια, δεν θα το είδα.

  224. bernardina said

    Ναι, στα χασίσια και τα ομοιοκατάληκτά τους είναι 😆

  225. Μισιρλού... said

    Νικόλαε!
    Αγκαλά και το αποστελλόμενον δώρον προς εσάς δεν είνε αξιόλογον και ανάλογον προς την αξίαν σας, καταδεχθήτε όμως ως αδελφός και φίλος να το δεχθήτε, εις σημείον μάλιστα της φιλίας, που ημείς τρέφομεν εις την καρδίαν μας διά εσάς, της οποίας έσται τούτο εις ένδειξιν από την ευχάριστον ημών γνώμην, το αυτό σημείον της φιλίας σας ζητούμεν επειδή και υπολαμβάνομεν να είμεθα άξιοι τούτου, όντες και ημείς εις τον αυτόν βαθμόν και αξίωμα ως και σεις· και ως εις τόπον αδελφού σας εξορκίζομεν εις την φιλίαν σας. Έρρωσθε*

    Λοιπόν…
    «Χαλιμά» έχουμε και τη φαντασμαγορική κι επιτυχημένη οπερέττα του πρωτοπόρου συνθέτη Θεόφραστου Σακελλαρίδη (λιμπρέτο Ποταμιάνου) που πρωτοανεβαίνει στο θέατρο ΜΟΝΤΙΑΛ «με την διακεκριμένην πρωταγωνίστριαν της Ελληνικής Οπερέττας καν Ολυμπίαν Καντιώτη-Ριτσιάρδη», στο τέλος του καλοκαιριού του 1926. (31/8/1926)
    Φωτογραφίες :
    Δημοσιεύσεις στον Τύπο και το εξώφυλλο της παρτιτούρας των 4 τραγουδιών: Γιάλλα-Γιάλλα, Σαχραζάτ, Ταγκό της Λεϊλάς, Το Φοξ της Xαλιμάς (αυτό με τον Ορέστη Μακρή! – υπάρχει Γιουτούμπιον > AU1f1wpTKis)

    Ήδη, η Χαλιμοκρίση είναι διάχυτη στον τύπο… Από το Μάιο του 1926, το πρωτοεμφανιζόμενο περιοδικό ΠΑΝΘΕΟΝ, δημοσιεύει ολόκληρο το έργο «ΚΙΣΜΕΤ, από τας 1001 νύχτας της Χαλιμάς – το υπερόχου πλοκής και αμυθήτου πλούτου έργου».
    [Δυστυχώς, στη Βιβλιοθήκη της Βουλής δεν κατάφερα να βρω αν είναι ψηφιοποιημένο… Τι δεν κάνω σωστά;]

    Όμως, να που πέτυχα κι ένα άλλο καλό τεφαρίκι, του 1921 !
    (στα ψηφιοποιημένα gutenberg)
    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΙΜΑΣ
    H Τ Ο Ι ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΕΒΗΚΟΤΑ ΛΙΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ
    Συνταχθέντα εις την Αραβικήν υπό του πολυμαθούς Δ Ε Ρ Β I Σ Α Μ Π Ο Υ Μ Π Ε Κ Η Ρ
    Κατά την έκδοσιν της Βενετίας
    ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΜΙΧΑΗΛ Ι. ΣΑΛΙΒΕΡΟΥ 1921

    Καθώς, βρήκα και ένα άλλο ενδιαφέρον -που δεν το ήξερα :
    Ελληνική Χαλιμά. Tα ωραιότερα παραμύθια του ελληνικού λαού, εκλογή και διασκευή Γεωργίου Δροσίνη, εικόνες Δ. Μπισκίνη. Αθήναι: Εκδότης Ι. Ν. Σιδέρης
    (Γκρρρρ… και φτουυυυ! μ’ αυτά τα συνεχή No permission to view document που όλο συναντώ…)

    Ας διαβάσουμε τώρα (για να μαθαίνουμε…) και τα ασελγή καμώματα γυναικών με αραπάδες !!!
    [στο : ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΧΑΓΙΟΓΛΟΥ, Ελληνικές μεταφράσεις στον 18ο αιώνα : «Μετα – δοτικές ή προδοτικές;»· «Πιστές και άσχημες» – «Άπιστες και όμορφες» / από το Πρακτικά Ημερίδας : Η γλώσσα της λογοτεχνίας και η γλώσσα της μετάφρασης. Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 1998]

    Π. Λαμπανιτσιώτης (επιμ.), Aραβικόν Mυθολογικόν:

    ….Tην δευτέραν ημέραν ο Σχαζινάν, σιριανίζοντας μόνος του εις το παλάτι του, επρόβαλεν εις ένα παραθύρι προς το περιβόλι εκείνο το ευμορφότατον και έπασχε να διώξη την μελαγχολίαν του με την θεωρίαν των πολυποίκιλων δένδρων και με το γλυκόν και εναρμόνιον λάλημα των πουλίων, όταν βλέπει και ανοίγει μία κρυφή θύρα του παλατίου του Aϊδίν προς το περιβόλι, και εβγήκαν είκοσι γυναίκες˙ αναμέσα εις αυτάς ήτον και η βασίλισσα, η οποία εχώριζεν από τες άλλες από το φόρεμα και από το μεγαλοπρεπές περιπάτημα. Kαι λογιάζοντας αυτή ότι και ο Σχαζινάν να υπήγεν εις το κυνήγι, εσίμωσεν έως υποκάτω εις τα παραθύρια του παλατίου του, ο οποίος, διά απλήν περιέργειαν θέλοντας να ιδή την βασίλισσαν, εκρύφθη όπισθεν από το παραθύρι, εις τόσον οπού αυτός έβλεπεν όλα τους τα καμώματα, χωρίς να φαίνεται. Kαι όταν εξεσκέπασαν το πρόσωπόν τους και έβγαλαν τους φερετζέδες, ήτον, οι δέκα, γυναίκες˙ και οι άλλοι δέκα, αράπηδες, και καθένας εκρατούσε την αγαπητικήν του από το χέρι. Kαι τότε η βασίλισσα εκτύπησε τα χέρια και εφώναξε: «Mασούδ, Mασούδ», και ιδού εκατέβη από ένα δένδρον ένας άλλος αράπης και έτρεξεν εις την βασίλισσαν. Kαι την αγκάλιασεν ως αγαπητικός της.
    Aπό τα ασελγή καμώματα οπού είδεν ο Σχαζινάν να κάμνη η βασίλισσα, η γυναίκα του αδελφού, και οι άλλες γυναίκες της με τους αράπηδες, τα οποία είναι απαίσιον να τα διηγηθή τινάς, εσυμπέρανεν ότι και ο αδελφός του ήτον εις την αυτήν κατάστασην με αυτόν και οι γυναίκες των να είχαν την ιδίαν γνώμην….

    ΥΓ για τον ΤΑΚ :

    Αγαπητέ ΤΑΚ, ενθουσιάστηκα με το σεντόνι σου @179 κι εγώ, βεβαίως! Ευχαριστούμε!!!
    Όμως, οι παρατηρήσεις σου στο @216, περί περιφρόνησης πολλών διαφωτιστών για τη “λαϊκή” λογοτεχνία, θεωρείς πως είναι απλά μια πουριτανική στάση τους ή πιθανά περιέχει και την πλήρη άρνηση κάθε ανατολίτικου (βάρβαρου) στοιχείου;
    Θα με ενδιέφερε…

    ***

    *[από την Χαλιμά – Ο βασιλεύς της Ινδίας γράφει προς τον Χαρούμ Καλίφην, βασιλέα της Βαβυλώνος]

  226. Μισιρλού... said

    Για να δούμε όλες τις φωτογραφίες του @225 πατάμε ΝΕΧΤ…
    🙂

  227. ΤΑΚ said

    Αγαπητή Μισιρλού (225), πρώτα από όλα σε ευχαριστώ και για τα καλά λόγια και για το τεφαρίκι του Σαλίβερου!

    Για το Δροσίνη να πω ότι είναι γνωστή και αναγνωρισμένη από τον ίδιο, στα Σκόρπια φύλλα της ζωής μου, αν δε με απατά η μνήμη μου, η αγάπη του για τη «λαϊκή» λογοτεχνία ανεξάρτητα από την προέλευσή της, ανατολική, δυτική ή εγχώρια. Όσο θυμάμαι δηλαδή, αναφέρει ότι είχε διαβάσει και είχε αγαπήσει πολλά «λαϊκά» βιβλία μεταξύ των οποίων τον Μπερτόλδο (δυτικό), το Ναστραντίν Χότζα (ανατολικό) και τη φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου (εγχώριο). Και, αν το θυμάμαι καλά, εκείνο που τον είχε στιγματίσει, εκείνο που αγαπούσε περισσότερο ήταν ο Ρομπινσόν Χοσρόε! (Νομίζω λέει περίπου ότι το βιβλίο αυτό είχε καθορίσει όλη του τη ζωή).

    Τα ανέφερα αυτά για το Δροσίνη για να σου απαντήσω στο ερώτημα που μου θέτεις: χωρίς να μπορώ να σου πω ότι τα έχω δει όλα (το ζήτημα θέλει πολλή μελέτη), η αίσθησή μου είναι ότι οι λόγιοι που αγαπούσαν τη «λαϊκή» λογοτεχνία και στο 18ο και στο 19ο, ακόμη και στις αρχές του 20ου αιώνα, την αγαπούσαν συνολικά για αυτό που ήταν και σε γλωσσικό και σε θεματικό και σε ιδεολογικό επίπεδο, χωρίς να τους απασχολεί καθόλου η προέλευση των έργων.

    Αντίστοιχα, στην ίδια περίοδο, οι λόγιοι που την απεχθάνονταν την έβρισκαν και σε γλωσσικό και σε θεματικό και σε ιδεολογικό επίπεδο «χυδαία» και πάλι ανεξάρτητα από την προέλευσή της. Ο Κοραής για παράδειγμα ενοχλείται εξίσου από τη Χαλιμά, τον Μπερτόλδο, το Μεγαλέξαντρο και τον Ερωτόκριτο. Αλλά το θέμα θέλει μελέτη και πολύ φοβάμαι ότι οι φιλόλογοι-ιστορικοί που ασχολούνται με το νεοελληνικό διαφωτισμό δεν πρόκειται να το αγγίξουν…

    Αυτό δε σημαίνει ότι αποκλείω την υπόθεσή σου: ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως αργότερα, στο 19ο-20ο αιώνα, να ισχύει. Αλλά αυτή τη στιγμή δε μου έρχεται κάποιο παράδειγμα στο μυαλό και η γενική εικόνα που έχω είναι αυτή που σου περιέγραψα παραπάνω.

  228. 212 Ἂν ἔκλεισε, ξανάνοιξε (http://www.ermis-ekdotiki.gr/links.asp) – ἀλλὰ μᾶλλον δὲν ἔκλεισε καθόλου, ἂν καί ὄντως ἡ Ἑστία ἀνατυπώνει τὴν ΝΕ Βιβλιοθήκη (βλέπω ὅτι ὑπάρχει Ἐρωτόκριτος σὲ ἔκδοση Ἑστίας 1999, καὶ Ἑρμῆ 2000).

  229. sarant said

    Μισιρλού, αξιολογότατο το δώρο σας!

    Το Πάνθεον δεν έχει ψηφιοποιηθεί.

  230. ΤΑΚ said

    Αχ. Τζάλλα (228): ευχαριστώ για το σύνδεσμο. Νομίζω ότι το θέμα έχει να κάνει με τα δικαιώματα που είχαν οι Σαββίδηδες και ο Αγγέλου. Από αυτό που διάβασα στην Ιστορία του οίκου στο σύνδεσμο που μας δώσατε, υποθέτω ότι με την αποχώρησή του ο Αγγέλου το 1994, που ήταν διευθυντής της «Νέας Ελληνικής Βιβλιοθήκης», πήρε και τα δικαιώματα και τα πήγε στην Εστία. Δεν είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς είχε συμβεί (νομίζω μάλωσαν Σαββίδηδες-Αγγέλου) και την ίδια περίοδο ο μικρός γιος του Σαββίδη, ο Μανόλης, άνοιξε τον Ιστό. Η αίσθησή μου ήταν ότι επρόκειτο για τον οίκο που θα αντικαταστούσε τον Ερμή, καθώς εκείνη την περίοδο ο Γ.Π. έβγαλε εκεί τη Θυσία του Ιεφθάε του Δαπόντε. Τώρα πια βέβαια που είναι όλοι μακαρίτες, ίσως ο Μανόλης Σαββίδης να κατάφερε να λύσει το θέμα με τα δικαιώματα και να ξαναπήρε πίσω και τη «Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη» από την Εστία (αν και στην αναζήτηση δεν εμφανίζεται στις σειρές). Νέους τίτλους πάντως δεν νομίζω να έχει βγάλει.

  231. 230 Εὐχαριστῶ γιὰ τὶς διευκρινίσεις. Δὲν ξέρω ἂν πῆρε πίσω τὴ ΝΕΒ ὁ Ἐρμῆς, πάντως σίγουρα τὴν ἀνατυπώνει ἀκόμη ἡ Ἐστία. Πιθανὸν ὁ Ἐρωτόκριτος νἆταν ἐπανεκδοση σὲ ἄλλο σχῆμα.

  232. ππ said

    227: επιμενω ότι αυτό που εμείς λέμε «λαϊκό» είναι έννοια μεταγενέστερη, του ρομαντισμού. Οι διαφωτιστές έβλεπαν νέο και παλιό, παλιό ό,τι γνώριζαν, ας πούμε την μεταβυζαντινή πραγματικότητα, και νέο το καινούργιο που ερχόταν από την Ευρώπη. Περιφρονούσαν λέτε εσείς, ας πούμε ότι έβλεπαν με απαρέσκεια το παλιό, επειδή ήταν παλιό: είμαστε στον Διαφωτισμό, ό,τι είναι νέο έχει αξία,αυτό που μας οδηγεί στο λαμπρό μέλλον που μας περιμένει και το μόνο παρελθόν που αξίζει είναι το ιδεατό αρχαιοελληνικό.Έτσι μπαίνει ξαφνικα΄σε απόσταση ό,τι ήταν γνωστό και οικείο: η εκκλησία, η Φυλλάδα, ο φαναριωτισμός, ο παλιός κόσμος. Κι οι δημοτικιστές που λέτε εσείς διαφωτιστές, ήθελαν γλώσσα απλή για να είναι πιο προσιτές οι κατακτήσεις της νέας εποχής, όχι με ιδεολογικά κριτήρια.Εξάλλου κι ο ΚΟραής απλολόγος ήταν, απλώς είχε αυτήν την πετριά με τον καθαρισμό, αλλά κι αυτό της εποχής του ήταν.
    Σε ό,τι αφορά τα ιδεολογικά και πολιτικά, ο Καταρτζής στις φάσεις που ήταν πολύ υπέρ της απλής γλώσσας, ιδεολογικά παρέμενε συντηρητικός, ο Δούκας ήταν προοδευτικός αν και αρχαϊστής, ο ΚΟραής ήταν τα γνωστα κλπ.

    Για τον πουριτανισμό, δεν εχω ιδιαίτερη γνώμη, αλλά οι Ντελικάτοι εραστές, και αυτά που αναφέρετε δεν μετράνε;

  233. ππ said

    ΠΠ και ππαν και ppan είαμι η ίδια, κάθε υπολογιστής έχει αποθηκεύσει άλλο παρανόμι, συγνώμη.

    Μισιρλού, ωραίο!

  234. ΤΑΚ said

    Αγαπητή Ππ, ενδιαφέρουσα η άποψή σου, αλλά νομίζω δεν επαληθεύεται από τα πράγματα: δεν είναι φουτουρισμός ο διαφωτισμός, μια ατέλειωτη λατρεία του νέου και καταδίκη του παλιού. Το παλιό καταδικάζεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και όχι συνολικά. Δεν μπορεί ας πούμε να πρεσβεύεις τον ορθολογισμό και να μην καταδικάζεις το ‘πίστευε και μη ερεύνα’ (αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι καταδικάζεις αναγκαστικά και συλλήβδην τη θρησκεία ή την εκκλησία…). Το έμβλημα του διαφωτισμού ήταν το aude sapere του Καντ: τόλμα να μάθεις, τόλμα να γνωρίζεις. Στη διάδοση της γνώσης πίστευε και η γνώση αγκάλιαζε τα πάντα (δεν εξαιρούσε δηλαδή το παλιό, εφόσον αυτό μπορούσε να αποδειχθεί λογικό, χρήσιμο, αληθές, κλπ.). Με άλλα λόγια ο διαφωτισμός δεν καταδίκαζε ποτέ κάτι απλώς και μόνο επειδή ήταν παλιό ούτε λάτρευε κάτι απλώς και μόνο επειδή ήταν νέο. Καθετί έμπαινε στο μικροσκόπιο της λογικής και εξεταζόταν με το νέο όπλο, τα επιχειρήματα.
    Φυσικά, υπήρχαν και θέματα που δεν τα εξέτασε καν (ας πούμε για τις γυναίκες ο διαφωτισμός είναι εξίσου μισογυνικός όσο και οι προηγούμενες περίοδοι και όλη η ισότητα, η αδελφότητα και η ελευθερία αφορά κατά βάση αν όχι αποκλειστικά τους άνδρες). Επιπλέον, στην ελληνική περίπτωση ο διαφωτισμός ούτως ή άλλως εμφανίστηκε αργά και για αυτό ούτως ή άλλως από ένα σημείο και ύστερα μπλέχτηκε και με τον εθνικισμό και με το ρομαντισμό, ιδίως στο 19ο αιώνα.
    Με αυτό δε θέλω να πω ότι η έννοια του «λαϊκού» δεν είναι μεταγενέστερη και κατά βάση ρομαντική έννοια (φρόντισα άλλωστε να τη βάζω πάντα σε εισαγωγικά), αλλά αυτό που λες για τους «δημοτικιστές» διαφωτιστές, ότι «ήθελαν γλώσσα απλή για να είναι πιο προσιτές οι κατακτήσεις της νέας εποχής» δεν ισχύει σε ό,τι αφορά την έμφαση που δίνεις στο νέο: την απλή γλώσσα την υποστήριζαν γιατί μόνο αυτή μπορούσε να γίνει κατανοητή από όλους και πίστευαν ότι η γνώση είναι δικαίωμα όλων. Πολύ πριν το διαφωτισμό, στα μέσα του 17ου αιώνα, με το ίδιο κριτήριο και για πρακτικούς λόγους επέλεγε να γράφει σε απλή γλώσσα ο Αγάπιος Λάνδος λ.χ. και το δήλωνε ρητά (στην εισαγωγή του Γεωπονικού του, ας πούμε). Η απλή γλώσσα δεν είναι προνόμιο των «δημοτικιστών» διαφωτιστών, είχε εμφανιστεί πολύ νωρίτερα.
    Ο πουριτανισμός όμως των αρχαϊστών και του Κοραή, φαναριωτών και εκκλησιαστικών λογίων, ενδεχομένως και άλλων, που σε άλλα ζητήματα διαφέρουν πολύ, είναι εκεί ή τουλάχιστον εγώ τον βλέπω να είναι εκεί και μου κάνει εντύπωση. Από την άλλη, οι λίγες φωτεινές εξαιρέσεις που ξέρω (Ρήγας, Καρατζάς, Χριστόπουλος, και ιδίως η Αληθής ιστορία) δεν παρουσιάζουν βέβαια τον ίδιο βαθμό ελευθεριότητας, αλλά προέρχονται όλες από το στρατόπεδο, των υποστηρικτών της απλής γλώσσας, και δε μου φαίνεται να είναι τυχαίο.

  235. ππ said

    Δεν είπα «θρησκεία», είπα εκκλησία. Τι παλιό δηλαδή αγκάλιασε ο Διαφωτισμός; Πάντα σε ιδεολογικό επίπεδο μιλάω, όχι για το τι πράγματι χρησιμοποίησε από αυτό. Ότι το παρελθόν έδινε διδάγματα,που εντοπίζονταν βασικά στο πώς δεν θα επαναληφθούν τα παλιά λάθη, είναι άλλο. Εξάλλου υπερβάλλοντας λίγο θα πω ότι η μόνη του χρησιμότητα ήταν αυτή. Οι Έλληνες διαφωτιστές έγραψαν ή μετέφρασαν ή εξέδωσαν ελάχιστη ιστορία, αν το σκεφτείς, ειδικά σε αυτά τα μ΄νημειώδη εκδοτικά έργα του ΚΟραή και του Δούκα.

    Με τη γλώσσα: διαφωνώ εντελώς αν μου λες ότι οι δημοτικιστές δεν περιφρονούσαν το λαϊκό, για να χρησιμοποιήσω την έκφρασή σου. Η δημοτική γλώσσα ήταν το εργαλείο ώστε, χοντρικά, να μορφωθεί ο λαός και να ακολουθήσει το παραδειγμα της φωτισμένης Ευρώπης, δηλαδή για να αλλάξει. Πάνω κάτω ό,τι ευαγγελίζονταν οι αρχαϊστές, αλλά από άλλο δρόμο. Λαός με την δική μας έννοια, δεν υπάρχει, ξαναλέω,γι αυτήν την περίοδο ως κατηγορία σκέψης. Ο Κοραής εχθρευόταν τον φαναριωτισμό, που μόνο λαϊκός δεν ήταν, ήταν απλώς παραδοσιακός.Ο Ρήγας και ο Κανταρτζής ήταν στην υπηρεσία των πριγκίπων.

    Για μένα έτσι κι αλλιώς η διάσταση διανοούμενοι-λαός φέρνει πάντα τους πρώτους σε θέση τέτοια που η χειραγώγηση και ο πατερναλισμός, αν και παιρνει διάφορα πρόσωπα, παραμένει ίδιος, ή δημοτικιστές ή διαφωτιστές ή ό,τι θες. Κι οι δημοτικιστές, ο Ψυχάρης πρώτος, λογιωτατισμό έκαναν.

  236. Μπουκανιέρος said

    233 Αχά! 🙂

  237. ππ said

    Ναι, κι αυτή είμαι. Ξεχνάω κάθε φορά τόνομά μου, ειδικά όταν σοβαρεύομαι και δεν συμμετέχω σε συζητήσεις για καιρό 😦

  238. voulagx said

    #236 καμια σχεση με τον λογισμο των αχα των Αιγυπτιων- μη την κανουμε και προϊστορικη την αγαπητη Ππ,Ππαν, ppan 🙂

  239. ΤΑΚ said

    Αγαπητή Ππ,

    με ρωτάς τι παλιό αγκάλιασε ο διαφωτισμός και σου αντιστρέφω την ερώτηση: τι παλιό δεν αγκάλιασε, αν το δούμε με τα σημερινά μάτια; Δε θέλω να ανοίξω μια συζήτηση ατέρμονη (λ.χ. για τη θρησκεία, την οποία πάντως οι διαφωτιστές δεν αποκήρυξαν ούτε εγκατέλειψαν, την ανεξιθρησκία κήρυξαν, ή για το πολιτειακό, που εκεί έχουμε και τις πιο ρηξικέλευθες ιδέες τους, ιδίως του Ρήγα – άλλο αν τους έφεραν τούμπα τελικά οι φαναριώτες). Για τη γλώσσα ειδικά έχεις πολύ άδικο: έχεις διαβάσει ποτέ το Όνειρον που συνόδευε την έκδοση των Λυρικών του Χριστόπουλου του 1811; Αν όχι, σου συνιστώ να το διαβάσεις και ελπίζω ότι θα αλλάξεις γνώμη. Σου δίνω ένα μικρό μόνο απόσπασμα (ο αφηγητής βλέπει στον ύπνο του δυο μαύρες γυναίκες (δε θα σχολιάσω…), Οτεντότισσες, που η μια είναι η Ορθογραφία και η άλλη η Μιξοβάρβαρος γλώσσα. Εδώ συνομιλεί με την Ορθογραφία):

    «Και τάχα» λέγω «τες λέξες της γλώσσας τες έχομεν διά να ηξεύρομεν πόθεν παράγονται, ή διά να φανερώνομεν μ’ αυτές τα νοήματα μας; Ας παράγονται απ’ όπου θέλουν! Τι μ’ ωφελεί, σ’ ερωτώ, να ηξεύρω πως ο δαίμονας, οπού γράφεται με αι, παράγεται από το παλαιόν δαίμων, και τούτο από το παλαιότερον δαίμων; Δι’ αυτό και μόνον να χάνω τον καιρόν μου; Τον καιρόν μου, οπού πλέον δεν τον ευρίσκω; Αν γράψω το «τρώγω» τρόγο, μήπως γίνεται «πίνω»; Ή, αν γράψω το «αύριον» άβριον, μήπως γίνεται «σήμερον»; Ή, αν το «αυτός» αφτός, τάχα γίνετ’ «εκείνος»; Ή, τέλος, αν βάνω παντού την οξείαν μόνον, δεν θα τονίζει καθώς η περισπωμένη; Τι λοιπόν σε θέλομεν;».
    «Καλά,» λέγει «δεν βλέπεις τους Φραντσέζους, δεν παρατηρείς τους Εγγλέζους, οπού είναι σοφά γένη, και τόσο με σέβονται;».
    «Νά νους,» λέγω «νά μάλαμα! Οι παλαιοί Έλληνες τι σε φαίνονται, δεν ήταν σοφοί; Ήταν όμως ειδωλολάτραι. Τι λοιπόν απορείς, αν και οι Φραντσέζοι κι οι Εγγλέζοι, όντας εις πολλ’ άλλα σοφοί, είν’ εις τούτο μάταιοι;».

    Εσκεμμένα επέλεξα το απόσπασμα για να δεις ότι ούτε καμιά τυφλή προσήλωση στη Δύση υπάρχει ούτε η γλώσσα είναι μέσο για την επίτευξη άλλων στόχων πέρα από την ατομική έκφραση. Αν μη τι άλλο, στο νεοελληνικό διαφωτισμό γίνεται για πρώτη φορά συζήτηση για τη γλώσσα με όρους όσο επέτρεπε η εποχή επιστημονικούς και με επιχειρήματα που δεν είχαν ξανακουστεί (άλλο αν σήμερα οι θεωρίες ας πούμε του Χριστόπουλου για την αιολοδωρική καταγωγή της νέας ελληνικής μας φαίνονται αστείες).

  240. ππ said

    Δεν μπορεί να με πείσει αυτό το απόσπασμα ή ο Χριστόπουλος για το τι συμβαίνει σε όλο το ας πούμε κίνημα. Η προσήλωση προς την Δύση είναι μια αναμφισβητη τάση που μοιράζονται άνθρωποι εντελώς ανόμιοι σε όλα. Ότι τώρα σε ένα ελάσσων γλωσσικό θέμα αναφέρεται ότι είναι «μάταιοι», δεν είναι επιχείρημα, πόσο μάλλον που κι αυτό πάλι στην υπεροχή τους αναφέρεται: ακόμη κι αυτοί, είναι λάθος σε κάτι, όπως ήταν κι η άλλη αναφορά, οι Αρχαίοι. Και η συζήτηση για την γλώσσα και η συζήτηση για οτιδήποτε άλλο γίνεται σε νέα βάση, με νέους όρους και επιχειρήματα, γιατί το βλέμμα πάνω σε κάθε τι ποτίζεται από τον ορθολογισμό.

    Άντε πάλι για την θρησκεία… «Εκκλησία» έχω γράψει. Πάντως η διάσταση ανάμεσα σε φαναριώτες και διαφωτιστές είναι λίγο σαθρή.

  241. Zazula said

    Άραβας που καλεί μανιωδώς ελληνικά κινητά: Χαμήλ Μπατάρ.

  242. 165: Με γεια το κουστουμάκι το καινούριο! Παναπεί κάτι;
    http://en.wikipedia.org/wiki/Stop_Online_Piracy_Act

  243. Μπουκανιέρος said

    239 Χμ, φαίνεται ότι εκείνα τα χρόνια ήτανε της μόδας οι Οτεντόττοι, σε (ποικίλους) συμβολικούς ρόλους – σκέφτομαι την Επιστολή του Χρυσόστομου του Berchet (1816)… Κατά τα άλλα, το απόσπασμα του Χριστόπουλου θα μπορούσε νάχε μπει σχόλιο σε κάποια κουβέντα στου Σαραντάκου.

    (Ππαν και ΤΑΚ, παρακολουθώ με ενδιαφέρον την κουβέντα – και συγγνώμη για τη διακοπή.)

  244. sarant said

    Ο Χριστόπουλος πρέπει να έχει πολύ ενδιαφέρον και δεν τον έχω καθόλου διαβάσει -πέρα από μερικά συμποτικά.

  245. Μιχαλιός said

    ΤΑΚ (212 κε.): Ο Κοραής δεν είναι βέβαια Ιακωβίνος με τα Γαλλικά κριτήρια, αλλά μήπως θα έπρεπε να βάλουμε στην κουβέντα τη διάσταση ενός γαλλικής προελεύσεως «Ιακωβίνικου πουριτανισμού»;
    http://books.google.gr/books?id=UT7WpHqpYbEC&pg=PA37&lpg=PA37&dq=%22Jacobin+puritanism%22&source=bl&ots=67VUDAjZUH&sig=dHxUH82Dvy88v9l7jJfkFY-EWgM&hl=el&sa=X&ei=WTATT7_VOMSLswa0_oyPAQ&ved=0CB0Q6AEwAA#v=onepage&q=%22Jacobin%20puritanism%22&f=false

  246. Μαρία said

    245 Ο Ροβεσπιέρος είχε για πρώτυπο την αρχαία Σπάρτη κι όχι την Αθήνα. Αναλυτικά έχω διαβάσει σε βιβλίο του Μ. Φίνλεϊ αλλά είμαι εκτός έδρας και δεν θυμάμαι σε ποιο. Ίσως στο Democracy ancient and modern.

  247. Ο Ρήγας και ο Κανταρτζής ήταν στην υπηρεσία των πριγκίπων.

    μεγάλη καὶ ἐπώδυνη ἀλήθεια.

  248. ππ said

    246:κάτι μου λέει κι εμενα αυτό.

  249. ππ said

    244: νομίζω ο Χριστόπουλος είναι ο πρώτος που μετέφρασε κάτι λίγα από Ηρόδοτο -ελπίζω να μην λέω καμιά βλακεία- αλλά κι αυτός μετά το 1821

  250. Μιχαλιός said

    246: Μα κι ο Ρουσσώ, που τους ενέπνεε όλους αυτούς.

  251. ππαν said

    246: Λοιπόν, εγώ θυμόμουν κάτι του Βιντάλ-Νακέ. Έχω διαβάσει αυτό του Μόουζες Φίνλευ, και λογικά αυτό είναι. Τόχω διαβάσει στα γαλλικά και προλογιζόταν νομίζω από τον Βιντάλ-Νακέ αλλά έχω υποψη κι αλλο ένα του Βιντάλ-Νακέ, ένα άρθρο “Tradition de la démocratie grecque”, στο Les grecs, les historiens, la démocratie.

  252. Μαρία said

    251 Ππαν, κι εγώ στα γαλλικά το έχω σε βιβλίο τσέπης αλλά 30 και χρόνια μετά δεν θυμάμαι άλλες λεπτομέρειες.

  253. ππαν said

    Λοιπόν, το βρήκα αυτό που θυμόμουν: ο Βινταλ-Νακέ τσιτάρει τον Abbé Grégoire που μιλάει στα 1793 για το Ροβεσπιέρρο: «Sous pretexte de nous rendre Spartiates, il vouliat faire de nous des hilotes et préparer le régime militaire qui n’est autre que celui de la tyrannie».
    250: τώρα το είδα, πολύ σωστά, ήταν πολύ φιλοσπαρτιάτης΄, τοπν Λυκούργο τον είχε περί πολλού

  254. Μαρία said

    253 Κι ένα πιο φρέσκο σχετικό, που βρήκα χάρη στη γνωστή θεία.

    http://ahrf.revues.org/11210

  255. nikiplos said

    Καλησπέρα…

    Να προσθέσω, (επειδή αναφέρθηκε), ότι ο Κοκός, ήταν πάντα λαϊκός στη γλώσσα του. Μιλούσε πάντοτε μια μάγκικη κάπως γλώσσα, ίσως για να έχει μια λαϊκή αφήγηση. Θυμάμαι τότε με τα γεγονότα της Νεάπολης Λακωνίας, που τον είχαν βγάλει στο γυαλί και αποκαλούσε τη δημοσιογράφο (Η Τρέμμη ήταν? θα σας γελάσω) «Κυρά μου». και άλλα πολλά…

  256. sarant said

    Καλησπέρα, δεν το ήξερα!

  257. ππ said

    Βλέπω ένα «ελάσσων θέμα» που έγραψα και βγάζει μάτι. Οπότε θα βρω απλως διασκεδαστικό το «ποθεν αίσχες» του Νίκου Π. και κυρίως, φαντάζομαι, τυ δαίμονα κλπ. Αλλά αυτό το «άνθρωποι με επώνυμα»;
    http://www.smartpost.gr/2012/6419/

  258. sarant said

    Το «πόθεν αίσχες» είναι λογοπαίγνιο του δαίμονα που θεωρεί αίσχος την κατάσταση.

  259. Μαρία said

    249 Ππαν, στην εισαγωγή της Ελένης Τσαντσάνογλου στα Λυρικά διαβάζω «Μόνο το 1823 τον βρίσκουμε στην Κέρκυρα, όπου μάλιστα δοκιμάζει να μεταφράσει Ηρόδοτο.» Τι μέρος όμως και αν δημοσιεύτηκε ή έστω διασώθηκε δεν αναφέρει.
    Η μετάφραση του Ραδινού, του πρώτου κατά Μαρών αισθαντικού μεταφραστή του Ηρόδοτου, που κάποτε κατέβασα απ’ την ανέμη, είναι του 1836.
    Ο Χρ. μετέφρασε το Α της Ιλιάδας και λίγη Σαπφώ. Η δεύτερη δημοσιεύεται μαζί με τα Λυρικά.

  260. ππ said

    Ναι, την ξέρω αυτην την πολύ φλου αναφορά της Τσαντσάνογλου, αλλά νομίζω γράφει ο Δημαράς στην Ιστορία για δυο βιβλία. Ποια βιβλία, δε νομίζω να λέει. Τα συνοψίζει όλα αυτά ο Κυρτάτας στο Κατακτώντας την Αρχαιότητα (πολύ καλό) αλλά νομίζω ότι κι αυτός στους ίδιους αναφέρεται.

  261. Μαρία said

    260 Πάω να κοιτάξω τον Κυρτάτα.
    Κι στα κατάλοιπα του Κοραή υπάρχει απόπειρα.

  262. ππ said

    Α μπράβο, εγώ τόχω στην Ελλάδα. Ναι ο Κοραής έφαγε την ζωή του πάνω, κάτι του Βαλέτα θυμάμαι στην Εστία

  263. Μαρία said

    260 Ναι παραπέμπει σ’ αυτούς για 2 βιβλία αόριστα αλλά έχουμε χρονολογία, πάλι το 1836.
    Μήπως αντλούν απ’ το βιογράφο του Χρ. και δεν είδαν ποτέ τη μετάφραση;

  264. ππ said

    1836 εννοείς την πρώτη έκδοση, ε; Ναι, αυτό είναι σίγουρο. Πολύ εντυπωσιακό για μένα αυτό, κι αν συνδυαστεί δηλαδή με την πολύ περιορισμένη παρουσία και του Θουκυδίδη και του Ηρόδοτου γενικότερα, όχι μόνο σε μετάφραση. ¨Με απασχολεί πολύ αυτό, πώς συνδυάζεται δηλαδή με τον ρομαντικού εθνικισμό του Δούκα πχ

  265. Μαρία said

    264 Ναι για του Χρ. δίνει το 1836, συμπίπτει δηλαδή με του Ραδινού.
    Βλέποντας τα βιογραφικά των δύο ανδρών μπορεί και να συναντήθηκαν κάποια φορά στα Θεραπειά, στην Πόλη.

  266. ππ said

    Για τον Χριστόπουλο γράφει 1836; Όχι 1823; 1836 εγώ μόνο τον Ραδινό ξέρω, δηλαδή την πρώτη δημοσιευμένη μετάφραση, αλλά τώρα από μνήμης τα λέω, αν το λέει ο Κυρτάτας έτσι θάναι

  267. Μαρία said

    266 Σκέφτηκα μήπως είναι τυπογρ. λάθος καθώς υπάρχουν δυο συνεχόμενα 1836 (Ο Χρ. …το 1836. Το 1836 έχουμε επίσης … απο τον Ραδινό…)
    Η Τσαντσ. στο χρονολόγιο έχει το ’23. Για το ’36 σημειώνει: Ταξίδι στην Ελλάδα.

  268. Θρασύμαχος said

    Επί του πιεστηρίου, η Χαλιμά ξαναχτύπησε. Ερωτηθείς για το λόγο της παραίτησής του από την αντιπροεδρία του ΙΣΤΑΜΕ, ο συγγραφεύς Νίκος Παπανδρέου απάντησε θυμόσοφα: «επειδή τελείωσε ο κύκλος». http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231149265 Μάθαμε λοιπόν ότι στον αλλόκοτο κόσμο των Παπανδρέων οι κύκλοι δεν κλείνουν, αλλά τελειώνουν.

  269. ππαν said

    🙂 Τελικά τα μιλάει λίγο τραγουδιστά, ε; Τον έχει κανείς ακούσει να μιλάει, ζωντανά που λένε;

  270. sarant said

    268: Αν τον τρως τον κύκλο, όπως την πίτα, κάποτε τελειώνει.

  271. Θρασύμαχος said

    #270: μπα, λέγοντας «ο κύκλος τελείωσε» εννοεί μάλλον ότι ο ίδιος τον τετραγώνισε.

  272. […] τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – […]

  273. […] τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – Хрущёв, News, […]

  274. […] πολεοποίηση, πολεότητα, πολιτικός Καβάφης, Πρεβέζης, Πρίγκιψ Ανδρέας, ρελατιβιστική, Ρώμη, Σαν Σερίφ, […]

  275. […] Γιώργος , Κούρτοβικ, Κωνσταντινούπολη ή Πόλη, Λάκης Παπάς, Λαπαθιώτης, λογαριαζμός, λόγϊα λόγια, Λουντέμης, […]

  276. […] ενέργεια, σχόλιο, Σώτη Τριανταφύλλου, τσορμπατζήδες, Χαλιμάς, χαμάμ, Χόπι, χρήση του τροχοφόρου ως οπλοφορία, […]

  277. […] Γιώργος, Κούρτοβικ, Κωνσταντινούπολη ή Πόλη, Λάκης Παπάς, Λαπαθιώτης, λογαριαζμός, λόγϊα λόγια, Λουντέμης, […]

  278. […] Να οι παραπομπές μας: … τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – […]

  279. […] οι παραπομπές μας: … τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – Хрущёв, News, […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: