Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λέξεις που χάνονται και που κερδίζονται

Posted by sarant στο 18 Ιανουαρίου, 2012


Καλώς ή κακώς, σήμερα θα ευλογήσω τα γένια μου  (όχι ότι αυτό γίνεται και πολύ συχνά) δηλαδή θα ασχοληθώ με μερικές λέξεις που περιλαμβάνονται στο βιβλίο μου «Λέξεις που χάνονται», το οποίο περιέχει σύντομα αρθράκια (κάτω από μια σελίδα το καθένα) για 366 λέξεις που δεν υπάρχουν στα νεότερα μεγάλα λεξικά μας (ΛΚΝ και Μπαμπινιώτη).

Αφορμή μού δίνει το ηλεμήνυμα που πήρα από έναν φίλο, ο οποίος διάβασε το βιβλίο και του άρεσε, και το διάβασε όπως συνηθίζω κι εγώ, δηλαδή κρατώντας μολύβι -και μετά μού έστειλε τις παρατηρήσεις του. Τα σχόλιά του μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα και σκέφτηκα να τα παρουσιάσω εδώ -ελπίζω να μη μου χρεωθεί η πρόθεση της γκρίζας διαφήμισης. (Παρεμπιπτόντως, μου άρεσε πολύ αυτό που έγραψε ο φίλος, ότι κάθε που συναντούσε μια λέξη που την ήξερε, αισθανόταν χαρά, «σαν να συναντούσα κάποιον παλιόφιλο, που είχα χάσει τα ίχνη του»).

Παραθέτω τις περισσότερες από τις παρατηρήσεις του αγαπητού φίλου και σε μερικές κάνω δικές μου κόντρα-παρατηρήσεις (με πλάγια).

Αποταυρίζομαι

Το έλεγε η γιαγιά μου η μικρασιάτισσα (Μενεμένη) όταν τεντωνόμουν μετά τον ύπνο.

Αρσίζης

Την παραλλαγή αρσούζης χρησιμοποιούσε η Πόντια (Κωτύωρα, σημερινή Ορντού) πεθερά μου με την έννοια περισσότερο του πεισματάρης.

 

Γαζέπι

Σημειώνετε πως έχει δώσει επώνυμα. Ο οφθαλμίατρος Γαζέπης έχει  απαθανατιστεί στον πρώτο στίχο του ποιήματος του Σουρή  με τίτλο «Μάτια»: «Σοφέ μας οφθαλμίατρε και κύριε Γαζέπη, / σε τούτον τον ψευτόκοσμο τι μάτια κανείς βλέπει!».

 Γουρμάζω

Η παπαδιαμαντική φράση «σαν σπούρδα (=κολοκύθα) γουρμασμένη»

Δραπέτι

Ύστερα από 60 χρόνια μου λύθηκε η απορία τι να σήμαινε άραγε η λέξη που χρησιμοποιούσε  η μητέρα μου (από την Σαλαμίνα) όταν έτρωγε κάτι πάρα πολύ ξινό, και έλεγε κάνοντας ένα μορφασμό «αυτό είναι θραπέτι». Την υποψία μου ότι ήταν αρβανίτικη διέλυσε φίλος Αλβανός που ρώτησα και δήλωσε άγνοια.  Τώρα ξέρω!

Ζαναχάτι

Πρωτοσυνάντησα την λέξη στο διήγημα του (μνημονευόμενου στο λήμμα, για άλλο λόγο) Κώστα Μάκιστου «Ο Τσαμπάσης ο Φούντας», από την υπέροχη συλλογή «Ο τάραχος», που αρχίζει: «Το καθαυτού ζαναχάτι μου εμένα, το τσαμπασλίκι είναι. Ζά πουλώ και ζά ’γοράζω…».

Τσαμπάσης ή τσαμπάζης, ο ζωέμπορος.

 

Καστραβέτσι

Έτσι λέγανε το αγγούρι στην Κούλουρη οι θείοι μου.

Δικό μου μετασχόλιο: ως τώρα ήξερα πως η λ. καστραβέτσι ακούγεται κυρίως σε Ήπειρο, Εφτάνησα, Αιτωλοακαρνανία, γενικά δυτική Ελλάδα· αναρωτιέμαι αν στην Κούλουρη είναι δάνειο από τα αρβανίτικα.

Κατούνα

Όταν οι θείοι μου οι Κουλουριώτες έλεγαν «πάμε στο κατούντ» εννοούσαν την πόλη τους.

Κερχανάς

Η λέξη «κερχανατζής» ήταν συνηθισμένη βρισιά στην προσφυγική γειτονιά του Κερατσινίου που μεγάλωσα και εννοούσε, μεταφορικά, τον παλιάνθρωπο.

Κομπάσο

Στα εργαλεία του τσαγκάρη του πατέρα μου (που έχω διαφυλάξει) περιλαμβάνεται και το «κουμπάσο» με το οποίο μετρούσε το φάρδος των χειροποίητων παπουτσιών που έφτιαχνε για να το συγκρίνει με το «στάμπο», δηλαδή το περίγραμμα της πατούσας με μολύβι σε άσπρο χαρτί που έπαιρνε από τον πελάτη.

Κοντότα

Ο Μάκιστος, στο διήγημα «Ο γάμος της Καρουλιάς», από την συλλογή «Ο Τάραχος» γράφει: «Πλέρωνε και τον γιατρό, το Θεόφραστο «κοντότο» με τη χρονιά ο Παπαλουκάς, να βλέπει τα παιδιά, προτού, -μη γένοιτο-  πάθουν από κακιά αρρώστια». 

 

Κουντουρντίζω

«Κουντούρντισες πια σήμερα» και «κουντουρντισμένος» ήταν οι συχνότερες λέξεις που άκουγα παιδί από την μακαρίτισσα γιαγιά μου, όταν προσπαθούσε να με επαναφέρει στην τάξη.

Κουσέλι

Το «κουσελιάρης» (κουτσομπόλης) άκουσα μικρός από Συμιακούς.

 

Λάτα

Έχω ακούσει μικρός τον μάστορα που κάρφωνε το ξύλινο καλούπι της γειτονικής οικοδομής όπου θα έπεφτε το μπετόν, να  ζητά από τον βοηθό του, που του κουβαλούσε τα ξύλα, να του φέρει και κανένα λατάκι, προφανώς κάποιο είδος μαδεριού ή καδρονιού.

Εγώ πάλι αναρωτιέμαι μήπως το λατάκι είναι κάποιο ντενεκάκι ή και μεγάλος ντενεκές.

 

Μαξούλι

Ο Μάκιστος χρησιμοποίησε αυτή την λέξη σε κάποιο βιβλίο του, όπως και την «μαξουλοχρονιά».

Μασάτι

Το μασάτι του τσαγκάρη δεν είναι «πεπλατυσμένο». Αυτό είναι το «λαδάκονο» ένα κομμάτι ειδικής μαύρης πέτρας στην οποία οι μαραγκοί ακόνιζαν τα σκαρπέλα τους με λίγες σταγόνες μηχανέλαιου. Του τσαγκάρη έχει το σχήμα πούρου. Ο πατέρας μου το έφτυνε και επάνω του ακόνιζε την φαλτσέτα.

Ναμικιόρης

«Αφχαρίστητοι». Να, επί τέλους, που ξαναβρίσκω αυτή την λέξη που συνήθιζε η αναλφάβητη, μικρασιάτισσα γιαγιά μου γιατί ως τώρα νόμιζα πως ήταν ένα δικό της λεκτικό κατασκεύασμα!

Ακούγεται και το ‘αφχαρίστηγος’ π.χ. στον Κοτζιούλα.

 

Ντιντής

Στην σημείωση 27. σχολιάζετε: «Παλαιότερα, οι άνθρωποι μπορούσαν να παρουσιάζονται δημόσια με το υποκοριστικό τους  χωρίς αυτό να θεωρείται αναξιόπρεπο». Και μήπως σήμερα στην Κύπρο αυτό δεν κάνουν; Εκτός από τον Βάσο (Λυσσαρίδη), τον Τάσσο (Παπαδόπουλο) έχουμε και τον Γιαννάκη (δεν θυμάμαι το επίθετό του).

Στο βιβλίο του Κώστα Μ. Σταματόπουλου  «ΤΑΤΟΪ, Περιήγηση στον χρόνο και στον χώρο», εκδόσεις Καπόν,  σελ. 108, ο συγγραφέας αναφερόμενος στην πυρκαγιά της 30ης Ιουνίου 1916, αναφέρει «…κάποιοι αξιωματικοί μεταξύ των οποίων ήταν ο συνταγματάρχης του Μηχανικού Επαμεινώνδας (Ντιντής) Δελλαπόρτας…». Εδώ παρατηρούμε ότι πριν από 100 περίπου χρόνια, πρώτον Ντιντής ονομαζόταν, πέραν του Κωνσταντίνου, όπως μνημονεύετε, και ο Επαμεινώνδας  και δεύτερον, το υποκοριστικό αυτό το έφερε υπερηφάνως κοτζάμ συνταγματάρχης!

 

Σαμντάνι

«Λένε πως είναι γρουσουζιά τα τρία μαζί» [κεριά να ανάβουν]. Το ίδιο θεωρείται το άναμμα τρίτου τσιγάρου από το ίδιο σπίρτο. Εδώ όμως λέγεται πως υπάρχει η εξής βάση: Στο πολεμικό μέτωπο, η καύτρα του τσιγάρου διακρίνεται από πολύ μακριά μέσα στο σκοτάδι. Το άναμμα λοιπόν του πρώτου τσιγάρου, ειδοποιεί τον εχθρό για την παρουσία  μας. Το δεύτερο του δίνει τον χρόνο να οπλίσει και να στρέψει την κάννη κατ’ επάνω μας. Το τρίτο να σκοπεύσει και να πυροβολήσει.

Σαρμάκο

Έτυχε να διαβάσω τον Σέργιο και Βάκχο το καλοκαίρι που πέρασε στην Αίγινα. Τώρα ξέρω τι σημαίνει η φράση «με το στόμα σαμάρκο».

Για το σαμάρκο/σαρμάκο είχαμε συζητήσει …. Κατά σύμπτωση, τις προάλλες βρήκα ένα παλιό άρθρο του Καμπούρογλου (στην εφημ. Εστία το 1899), στο οποίο παραθέτει απόσπασμα από ένα παλιό βιβλίο εκπαίδευσης σκύλων (παλιό το 1899), και συγκεκριμένα από την ενότητα «Πώς γίνεται ο σκύλος σαμμάρκος»

Μάθε πρώτα τον σκύλον να στέκεται ‘σούζο’ -βάλ’ τον αντίκρυ σου, άνοιξε τα δυο πρώτα δάχτυλα του δεξιού χεριού σου εις σχήμα γωνίας, φωνάζοντας δυνατά: σαμμάρκο! Ο σκύλος ύστερα από κάμποσα μαθήματα (και με τη βοήθεια του αριστερού χεριού) ανοίγει το στόμα και αυτός εις σχήμα γωνίας. Το σαμμάρκο τούτο λένε πως βγήκε από το λιοντάρι της Βενετιάς.

Σχόλιο πάνω στο σχόλιο: δεν είναι απίστευτα ζωντανή (για το 1880, αν υποθέσουμε ότι τότε γράφτηκε το βιβλίο για να είναι ‘παλιό’ το 1899) η γλώσσα του βιβλίου;

 

Φούφουτος

Καθαρή Δευτέρα του 1954, εξαετής χάζευα το γλέντι στην αυλή του γείτονα με ρετσίνα και σαρακοστιανά.  Όταν το κέφι άναψε έστησαν και «κυκλωτικούς χορούς», τραγουδώντας με το στόμα αφού ούτε γραμμόφωνο ούτε ραδιόφωνο υπήρχε. Μετά το «εγώ ’μαι ενός ψαρά παιδί, που με ζηλεύει όποιος με δει» και λοιπά σεμνά, άρχισαν τα πιπεράτα. Ο άνδρας που έσερνε  το χορό τραγουδούσε  μόνος την πρώτη στροφή και αποκρίνονταν ομαδικά οι άλλοι χορευτές, άνδρες και γυναίκες:

 

-Σε δυο αυγά καθότανε
κλώσα δεν ήτανε
-Τί ’τανε, τί ’τανε κλώσα δεν ήτανε.

-Σε τρύπες εμπαινόβγαινε
ποντικός δεν ήτανε.
-Τί ’τανε, τί ’τανε ποντικός δεν ήτανε.

-Τους τοίχους επιτσίλαγε
ασπριτζής δεν ήτανε.
-Τί ’τανε, τί ’τανε ασπριτζής δεν ήτανε.

-Άσπρη μπλούζα φόραγε
μα γιατρός δεν ήτανε.
-Τί ’τανε, τί ’τανε μα γιατρός δεν ήτανε.

Ήτανε ο φουφωτός
ο π……ς  μου ο ξεσκούφωτος!

Με την τελευταία φράση ο χορός διαλύθηκε και οι χορευτές, ιδιαίτερα οι γυναίκες, σκανδαλισμένες, λύθηκαν στα γέλια.

Το ίδιο τραγούδι ξανάκουσα λίγα χρόνια αργότερα με ίδιους στίχους. Στηρίζεται στο εύρημα της λέξης που ριμάρει με το «ξεσκούφωτος» (εν προκειμένω γυμνός, χωρίς προφυλακτικό. Υπήρχε τότε και το προφυλακτικό μάρκας «Σκουφίτσα»). Επειδή τέτοια λέξη δεν υπήρχε, εφευρέθηκε. Το θέμα «φουφ» παραπέμπει συνειρμικά στην κάψα της φουφούς ενώ η κατάληξη  -ωτός στο «καμαρωτός».

Η λέξη άρεσε και γι’ αυτό αυτονομήθηκε από το ουσιαστικό που προσδιόριζε. Επειδή όμως η αυθυπαρξία δεν μπορούσε να σταθεί με το χαρακτηριστικό του επιθέτου που πρόδινε η κατάληξη –ωτός (τουρλωτός, μεταξωτός, ψηφιδωτός κλπ) η λέξη μεταλλάχθηκε στο ουσιαστικό «φούφουτος».

Η ανυπαρξία συγκεκριμένου ατόμου που εκφράζει στην σημερινή της χρήση, παραπέμπει στην φράση «αυτό θα γίνει του αγίου π……..», δηλαδή ποτέ.

Νομίζω ότι από αυτό το τραγούδι βγήκε αργότερα το καλαμπούρι «ξέρεις τον φούφουτο…κλπ» και όχι το αντίθετο.

Δεν το αποκλείω καθόλου.

Εδώ τελειώνει το γράμμα του φίλου αναγνώστη, πριν όμως σας αφήσω να σας ενημερώσω για μια εκδήλωση στην οποία θα ήθελα να πάω αν ήμουν στην Αθήνα και που ίσως να μην την έχετε πάρει είδηση. Πρόκειται για την παρουσίαση των ευρημάτων από τον αρχαιολογικό χώρο της Μεθώνης -όχι της μεσσηνιακής, αλλά της Πιερίας, τα οποία έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον γιατί πρόκειται για κεραμικά με επιγραφές από τον 8ο αιώνα π.Χ. (730 με 700), μια περίοδο από την οποία ελάχιστα παραδείγματα ελληνικής γραφής έχουμε.

Δείτε και εδώ μια παρουσίαση από τον φίλο Κώστα στη Λεξιλογία.

Advertisements

216 Σχόλια to “Λέξεις που χάνονται και που κερδίζονται”

  1. Καλημέρα και δω.
    Τις δικές μου σημειώσεις στο βιβλίο τις άφησα στην Αθήνα γμτ. Το μόνο που θυμάμαι τώρα είναι ότι το «μαϊτζέβελος» ακούγεται (στη Σάμο πχ) και «σμαϊτζέβελος».

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα!
    «Εγώ πάλι αναρωτιέμαι μήπως το λατάκι είναι κάποιο ντενεκάκι ή και μεγάλος ντενεκές.»

    H λάτα , το λατάκι είναι το ξυλάκι, σανιδάκι, μαδεράκι (όχι τετραγωνικής διατομής, όχι καδρόνι) που συνήθως χρησιμοποιείται για κόντρα ,για μικρό-πέτσωμα και παρόμοια.
    Τώρα από πού βγαίνει ,θα σας γελάσω . Ακούγεται Ιταλικό(;) αλλά στην Κύπρο που έχουν πολλά Ιταλικά δάνεια στην οικοδομική (λογω Ενετών), δεν λέγεται.
    Στα γερμανικά, die Latte (Ντι Λάτε)είναι το δοκάρι της ποδος. εστίας (όχι στην τεχνική ,αυτό είναι Balken) , η πεπλατυσμένη σανίδα, ο πάγκος, αν θυμάμαι καλά χρησιμοποιείται και για το πάσο καμιά φορά.
    Τώρα ,δάνειο από τα γερμανικά… ας πει ο Νικοκύρης!

    Γιαννάκης…Ομήρου (Πρόεδρος της ΕΔΕΚ και της βουλής)(μάλλον θα είχε στο μυαλό του ο φίλος)
    Αλλά να ‘ταν ένας και δυο οι Γιαννάκηδες; Μιλιούνια! (λέμε τώρα).

  3. Μαρίνα said

    Καλημέρα!
    Γκουντούρντ’σες ακούγεται ακόμη εδώ στον Εβρο!

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Αν δεν κάνω λάθος , κάποιο φιλαράκι χόμο πιθηκομούτσουνους στιχοπλόκιους, που παρεπιδημεί δα μέσα, έλκει την καταγωγή από την Πιερία.
    Να παρατήσει λοιπόν τους Φοίνικες και τους Ετρούσκους και να εντρυφήσει στους αρχαιοτάτους αυτού προγόνους! 🙂

  5. Για καλημέρα, κάποιες μικροσυμβολές, που μπορεί να υπάρχουν και στο βιβλίο, οπότε…
    Καστραβέτσι: Και η Πρέβεζα στο πλευρό σου. Λέξη του πατέρα μου.
    Κατούνα: Εξού και το επίθετο Κατ’νιώτης (= Κατηνιώτης με η στη θέση του μακρού -ου-) στην Αιτωλοακαρνανία. Αν είναι σλαβική λέξη, μοιάζει με το περίφημο Κάτουνι (πολωνικό Katyń, το Κατίν που λέει ο κάθε κατίνος). Το ου (y) δεν είναι καθαρό.
    Ναμικιόρης. Αφχαρίστηγος: Υπαρκτό και στη Δ. Ελλάδα.
    Ντιντής: Με το μικρό όνομα είχαμε μάθει και το μεγαλο-υπουργό του Κ. Καραμανλή Τάκη Ροδόπουλο (Κωνσταντίνο).
    Γιάννης

  6. leximaniac said

    Τα ναμ(ι)κιόρης, κουτουρντίζω, αρσίζης, κερχανάς, κουσέλι, λάτα (με την έννοια ξύλο), μασάτι (ως ακόνι) τα ξέρω και εγώ από την οικογένειά μου (Σμύρνη-Πόλη η μια πλευρά, Αϊβαλί-Κορδελιό η άλλη).

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Νίκο, τελευταία έχεις ένα θεματάκι με τα λίνκια σου. 🙂
    (Στο τέλος «από τον φίλο Κώστα στη Λεξιλογία.» φιξ ιτ!)

  8. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Δεν το ήξερα ότι το Katyn προφέρεται κάτουνι και δεν το είχα συσχετίσει με την Κατούνα.

  9. sarant said

    7: Εγώ έχω πρόβλημα με τα λίνκια μου ή εκείνα βγαίνουν λάθος; Μερσί, διορθώθηκε.

  10. ππαν said

    2: Latte είναι στα γαλλικά η σανίδα του ξύλινου πατώματος, ενδεχομένως από κει;

    Καλημέρα. Χρόνια πολλά στην Αθανασία και στους θνητούς!

  11. ππαν said

    Στην Κεφαλλονιά, φαντάζομαι όχι μόνο εκεί αλλά και αλλού στα Επτάνησα, τα Γιαννάκης, Νικολάκης, κλπ ήταν τιμητικά κατά κάοιον τρόπο.

  12. ….μην ποταυρίζεσαι…μου έλεγε και η γιαγιά μου

    …Ku ka intelektualë po ka dhe katundar…
    …όπου έχει διανοούμενους,έχει και χωριάτες…

    (στα Τίρανα)

    West Side Family-Tirona

    katund (village) substratum word, akin to Romanian cătun
    http://en.wiktionary.org/wiki/katund

    υπάρχει και Κατούνα Ακαρνανίας και Λευκάδας

  13. Emphyrio said

    Επιβεβαιωνω το 11

  14. bernardina said

    Ναμικιόρης, αρσίζης, κουτουρντίσατε, μπαϊλντίσατε, λέξεις που άκουγα συχνά από τη γιαγιά μου. Σιγά σιγά θα μου έρθουν κι άλλες.

    Όσο για το λατάκι, δεν θα μπορούσε να προέρχεται από το έλατο;

  15. 12 διόρθωση (ενικός είναι) όπου έχει διανοούμενο, έχει και χωριάτη

  16. bernardina said

    Και φυσικά, χρόνια πολλά και καλά στο Ιμοράκι, αλλά και στην κορούλα του Κιντάκου που είναι συνονόματή της, όπως διάβασα αλλού.

    Και… προσοχή στα υποκοριστικά, γιατί όπως λέει και ο ποιητής Αχ ρε Θανάση, για ένα Α έχασες την Αθανασία (αυτό θα ταίριαζε και στη χτεσινή ανάρτηση 🙂 )

  17. sarant said

    11-13: Δεν το ήξερα!

    12: Ναι, έχουν γραφτεί πάρα πολλά για τα κατούντ.

  18. Τελικά, 12, ίσως (λέω) υπάρχει μια ευρύτερη διάδοση του όποιου «κατούν».

  19. Λιτσα Παπαδακη said

    Αρσίζη στην Κρήτη λέμε τον αναιδή ,μαξούλι το αποτέλεσμα, συνεκδοχικά τη σοδεια ΄και δραπέτι που εμείς χρησιμοποιούμε να χαρακτηρίσουμε το ξύδι , τι σημαίνει τελικά ;

  20. Λιτσα Παπαδακη said

    Μάλλον όχι τι σημαίνει [πολύ δυνατό] .από που προέρχεται;

  21. sarant said

    20: Το δραπέτι ή τραπέτι ή τραπέτσι (και πολλές άλλες παραλλαγές) που σημαίνει το πολύ δυνατό ξίδι και γενικότερα κάθε τι με πολύ δυνατή ή αψιά γεύση (π.χ. πολύ αλμυρό φαγητό ή δυνατή σκορδαλιά).

    Προέρχεται από το αρχαίο «δραπέτης οίνος», κρασί που έχει ξινίσει, που έχει χάσει τον χαρακτήρα του, τουλάχιστον σύμφωνα με την ετυμολογία του Φ. Κουκουλέ που είναι αποδεκτή από τα λεξικά.

  22. Μπορεί να έχουμε ξαναπεί ότι το ποταυρίζω χρησιμοποιείται ως μεταβατικό σήμερα στην Κύπρο και σημαίνει «τεντώνω το χέρι για να δώσω κάτι» στον παραδιπλανό μου ή σε κάποιον που κάθεται απέναντί μου στο τραπέζι, λόγου χάρη. Παράδειγμα: «ποταύρισ’ μου το άλας» (=«τέντωσε το χέρι σου για να μου δώσεις το αλάτι», ενν. γιατί εγώ δεν το φτάνω).

    Το γουρμάζω μού θύμισε τα γουρμοφάης και αγουροφάης: αυτός που τρώει τους καρπούς ώριμους, αυτός που τρώει τους καρπούς άγουρους. Υπάρχει και παροιμία: «Κάλλια αγουροφάης παρά γουρμοφάης» (την έχει ο Πολίτης, τόμ. Α’, σελ. 278).

  23. rogerios said

    Καστραβέτσι: και σε μέρη της Πελοποννήσου (Λακωνία, Αρκαδία). Έτυμο σαφώς σλαβικό (ή μήπως όχι;). [δεν ξέρω όμως αν η λέξη έχει περάσει σε αρβανίτικα, αλβανικά – στα ρουμάνικα υπάρχει σίγουρα]

  24. sarant said

    22: Δεν το έχουμε ξαναπεί.

    23: Για το καστραβέτσι κάτι έχουμε πει, πάντως ναι, το έτυμο είναι σλάβικο αλλά έχει περάσει και σε αλβανικά και σε ρουμάνικα.

  25. @4: Κάτι μου θυμίζει η περιγραφή!! 🙂 Πολύ ενδιαφέρουσα φαίνεται η εκδήλωση, θα προσπαθήσω να πάω!
    Α, και σύμφωνα με ότι λέει η Μπέρνι στο #16, να χαίρεσαι την κορούλα σου!! 😀

    Στην Ιμμόρ τα είπα ήδη τα χρόνια πολλά στο νήμα του μηνολογίου! 🙂

    @21: Η μαμά μου (Χιώτισσα) το λέει «δρασπέτι», π.χ. «ξινό δρασπέτι είναι!»

  26. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @19-21 και 25:
    στη Μεσσηνία «δραπέτσι».

  27. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    …α!, ξέχασα: και για τους εορτάζοντες (και τις εορτάζουσες) κάτι που έχει σχέση και με τη χθεσινή ανάρτηση:

    «Θανάση, γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά;
    για ένα γράμμα χάνεις την αθανασία.»

    Ντίνος Χριστιανόπουλος
    από «Το Κορμί και το Σαράκι»

  28. Βασίλης Ορφανός said

    Νίκο, εκτός από τις λέξεις που χάνονται αφού παρέμειναν στη γλώσσα μας χρόνια και χρόνια, μήπως θα ήταν ενδιαφέρον να καταγραφούν και βραχύβιες λέξεις, όπως δάνεια που μπήκαν και βγήκαν στη γλώσσα μας μέσα σε λίγα χρόνια ή, κι αν υπάρχουν ακόμη, είναι λίγα τα ψωμιά τους; Ένα παράδειγμα: Στο χωριό Καστανονίτσα Ηρακλείου οι παλαιότεροι λένε «νί γουΐ» (με δύο τόνους) εκεί ακριβώς που θα έλεγε anyway ένας αγγλόφωνος. Το έμαθαν την Κατοχή από Εγγλέζους που είχαν την έδρα τους εκεί. Φυσικά οι νεότεροι δεν το χρησιμοποιούν (συχνά) αν και ξέρουν τι σημαίνει, όπως ο σαραντάρης κύριος που μου έλυσε την απορία μου όταν το άκουσα σε μια επίσκεψή μου στο χωριό αυτό. Και ένα άλλο παράδειγμα από το χωριό μου (Καβροχώρι): Στα μετακατοχικά χρόνια η λέξη «σούμbερης» ήταν χαρακτηρισμός για πολύ σκληρό και βάναυσο άνθρωπο. Επίσης ήταν το όνομα που είχε δώσε στο σκύλο του ένας γείτονάς μας. Από τον (Φριτς) Σούμμπερτ, διοικητή της Κρήτης στην Κατοχή (υπάρχει άρθρο στην Βικιπαιδεία, αλλά δεν ξέρω να κάνω το λινκ.). Μαζί με τον (αγαθότατο παρά το όνομά του) Σούμπερη, που μας άφησε χρόνους γύρω στο 60, πήγε και η λέξη στο καλό να βρει το αιμοβόρο αφεντικό της, και μόνο κάτι που σκαλίζουν τα παλιά (καλή ώρα) τη θυμούνται καμιά φορά.

  29. Βασίλης Ορφανός said

    Διόρθωση: Κασταμονίτσα, κοντά στο Καστέλι Πεδιάδος.

  30. Το βιβλίο ούτως ή άλλως είναι στην άμεση λίστα μετά το πέρας των διαβασμάτων που έχω τώρα. Ωστόσο, έδωσες μία πολύ ιδέα για το τι θα γευτούμε…

  31. sarant said

    28: Ωχ, πόσο πολύ πιο δύσκολο είναι αυτό…. έχει όμως ενδιαφέρον.

    30: Ωραία, αν το διαβάσεις περιμένω παρατηρήσεις 😉

  32. 23, 24

    Πάντως και αυτό το Огурец (διαβάζεται αγκουρέτς, αγγουράκι!), η ρωσική λέξη για το αγγούρι είναι περίεργη.
    Γιάννης

  33. sarant said

    Δάνειο από ελληνικά.

  34. 33
    Μία τους και μία μας, καστραβέτς – αγκουρέτς. Το υποψιαζόμουν αλλά με στενοχωρούσε πάντα το αρχικό Ο που πίστευα πως ο προφορά του από ο σε α αποτελεί δείγμα ενδορωσικής διεργασίας.

  35. Lefterhs Vlachos said

    Η λέξη «λάτα» χρησιμοποιείται πάρα πολύ στην Κέρκυρα και σημαίνει λαμαρίνα. Ο λατονιέρης (επάγγελμα) έφτιαχνε λαμαρινένια αντικείμενα όπως σκάφες για πλύσιμο, δοχεία για λάδι κλπ. Πιθανόν η ρίζα της να είναι Ιταλική και να έχει διαφοροποιηθεί από την τοπική διάλεκτο. Στα Ιταλικά η λέξη «Lattina» σημαίνει «τενεκές»

  36. sarant said

    35: Ναι, με αυτή τη σημασία την έχω τη λέξη στο βιβλίο -και όχι μόνο από Κέρκυρα αλλά γενικά από Δυτική Ελλάδα.

  37. skol said

    2: «H λάτα , το λατάκι είναι το ξυλάκι, σανιδάκι, μαδεράκι (όχι τετραγωνικής διατομής, όχι καδρόνι)»

    Εγώ αντιθέτως θυμόμουν ότι είναι τετραγωνικής διατομής. Με λίγο ψάξιμο βρήκα το παρακάτω λήμμα σ’ένα γλωσσάρι από ένα οικοδομικό σάιτ (με ειδίκευση στα μπετά)

    Λατάκι (εξοπλισμός): Μακρύ ξύλο με τετραγωνική διατομή 8×8 ή 7,5×7,5 εκατοστά. Το μήκος του ως καινούργιο ποικίλει, με τα συνηθέστερα να είναι μεταξύ 2 και 4 μέτρων. Χρησιμοποιείται στη δημιουργία του ξυλοτύπου. Λόγω της φθοράς στην οποία υπόκειται, κόβεται συνεχώς μετά από κάποιες χρήσεις. Όταν το μήκος του γίνει μικρότερο από 1 μέτρο, λέγεται μπαγάς.

  38. Μαρία said

    21 Ώστε δραπέτι ε το στραπέτσι; Όμως μόνο για πολύ ξινά, για τα πολύ αλμυρά έχουμε άλλη λέξη.
    Κάτι τέτοιες παραπλανητικές παραλλαγές επέλεξες κι έβγαλα λιγότερες τις λέξεις μου. Πού θα πάει, σιγά σιγά θα τις πιάσω τις 50.

  39. sarant said

    37: Κατά πάσα πιθανότητα έχουμε ομόηχα, τείνω να καταλήξω. Μία λάτα ο ντενεκές κτλ. από τα ιταλικά και μία λάτα το ξύλο, από γαλλικά ή γερμανικά.

  40. Το λατάκι σαφώς προέρχεται από το έλατο, μάλιστα πολλοί προμηθετές ξύλων το αναφέρουν σαν ελατάκι.
    Στο πιπεράτο τραγούδι που αναφέρεται πιο συνηθισμένη κατάληξη δεν ήταν ο φούφουτος-ξεσκούφωτος (όντως από την μοναδική σχεδόν μάρκα προφυλακτικών σκουφίτσα ) αλλά οι στίχοι ;

    όποιος πρώτος τονε βρει
    από πίσω του να μπει
    τι ήτανε, τι ήτανε
    ότι ψάχνεις ήτανε !

    Επισης υπήρχε ο στίχος

    Ανεβοκατέβαινε
    ασανσέρ δεν ήτανε
    τι ήτανε, τι ήτανε
    ασανσέρ δεν ήτανε

  41. sarant said

    40: Χρησιμοποιείται ξύλο έλατου; Και δεν είναι υποκοριστικό του τύπου «η λάτα»;

  42. Στο γαλλικό λεξικό Petit Robert γράφει για τη λέξη latte:

    fin XIIe ; bas lat. latta, probabl. d’o. germ.).

  43. lali said

    Ακούω από τη μητέρα μου τις λέξεις ‘καμσίζης'( αδιάφορος) και «χαφίφης»( χαζούλης) .Ομως επειδή τις γνωρίζω από μικρή ,νομίζω ότι έχω εικόνες για αυτό που σημαίνουν αλλά η ελληνική τους απόδοση δεν είναι η ακριβής. Δηλαδή, ο χαφίφης είναι κάπως ο τύπος σαν τον Γκιωνάκη στις ταινίες του. Πως θα λέγαμε τον τύπο του Γκιωνάκη στις ταινίες του στα ελληνικά; Εγώ μόνο χαφίφη θα τον έλεγα….χαζούλη δεν μου πάει….

  44. Κομπάσο χρησιμοποιοῦν οἱ ναυτικοί, βεβαίως, καὶ οἱ βιβλιοδέτες. Οἰ μὲν στοὺς χάρτες, οἱ δὲ γιὰ διάφορες μετρήσεις (τὸ περιθώριο τῶν ἐσωφύλλων, τὸ δέρμα στὰ καλύμματα κἄ)

  45. sarant said

    43: Δεν τις ήξερα αυτές τις λέξεις. Ο καμσίζης ασφαλώς τούρκικο. Το -σίζης είναι στερητικό.

  46. Λέει:

    Κερχανάς

    Η λέξη «κερχανατζής» ήταν συνηθισμένη βρισιά στην προσφυγική γειτονιά του Κερατσινίου που μεγάλωσα και εννοούσε, μεταφορικά, τον παλιάνθρωπο.

    Ομως ο κερχανάς δεν ήταν το καφενείο;;;
    Ή μήπως ο οίκος ανοχής;;;

    Μάλιστα, το χρησιμοποιεί και η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου σε ένα σχετικά άγνωστο τραγούδι της, για τον «μπάρμπα της τον Παναή»,
    που μελοποίησε ο υιός Ζαμπέτας Μιχάλης:

    Και την παράλλη την αυγή
    Βγάζει η Τουρκιά διαταγή
    Ο κιρχανάς να κλείσει
    Μη σκοτωθεί κι άλλος ραγιάς
    Απ΄ τα σεκλέτια της καρδιάς
    Κι η ρωμιοσύνη σβήσει

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=20155

  47. sarant said

    Κερχανάς είναι το πορνείο, είναι όμως και η φάμπρικα, το εργοστάσιο ή εργαστήριο, ανάλογα με τη γλώσσα και την εποχή. Για περισσότερα, να πάρετε το βιβλίο 😉 (μη φωνάζει και ο εκδότης!!)

  48. 43: Gam θα πει έγνοια και gamsız ξένοιαστος. Hafif θα πει ελαφρύς, αλλά και ελαφρόμυαλος.

  49. 47: Απ’ τοτουρκαγγλικό λεξικό Redhouse:

    kâr P 3. work
    kârhane 2 P 1. archaic factory, workshop. 2. var. of kerhane
    kerhane |kârhane 2| brother. kerhaneci brothel keeper.

  50. Μαρία said

    46
    Τη βρισιά κερχανατζής δεν την άκουσες ποτέ στη Σαλονίκη; Ριμάρει με τον κουμαρτζή.

    Γνωστή και η παρεξήγηση μεταξύ Ιρανών και Τούρκων, όταν οι πρώτοι μιλούν για εργοστάσια κι οι δεύτεροι καταλαβαίνουν τα μπουρδέλα.

  51. Κουμπάσο μου έλεγε ο πατέρας μου πως χρησιμοποιούσαν και οι (συνήθως Ηπειρώτες) βαρελάδες στην Αχαΐα που είχε μεγαλώσει. Θυμόταν μάλιστα που για να μετρήσουν όγκους χρησιμοποιούσαν τον κανόνα «Το άνοιγμα του κουμπάσου που κάνει έξι βήματα στην περιφέρεια του βαρελιού, δίνει την ακτίνα του αντίστοιχου κύκλου».

  52. Αν η λάτα χρησιμοποιείται για πλευρική στήριξη (π.χ. σχ. 2) υπάρχει περίπτωση να προέρχεται από το latus (πλευρά, όπως στο lateral κλπ);

  53. 50: παρεξήγηση
    http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87
    http://de.forvo.com/word/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87/

  54. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Η διαδρομή των λέξεων αυτών είναι πολύ ενδιαφέρουσα, πρώτον γιατί εξαρτάται από τις προσωπικές μας εμπειρίες, γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρχει ομοφωνία (π.χ. λατάκι) και δεύτερον γιατί ‘αναμοχλεύουν’ (σιμπάνε – προκειμένου για τζάκι) παλιές ιστορικές μνήμες. Είναι αστείο γιατί διαβάζοντας για το ‘λατάκι’ τη μια συμφωνούσα και την άλλη διαφωνούσα εναλλάξ. Έχω ακούσει τη λέξη με τη σημασία #2 και μου εξηγήθηκε μάλιστα (από τον μάστορα που την είπε) ότι ‘σημαίνει ελατάκι, ακόμα κι αν δεν είναι από έλατο’. Βέβαια μπορεί να είναι μια εκ του προχείρου ετυμολογία λόγω της ηχητικής συνάφειας. Το ερώτημα όμως είναι: Αν ήρθε από τα γερμανικά μέσω των γαλλικών, γιατί περέμεινε; Παρέμεινε ακριβώς επειδή θυμίζει το ελατάκι. Στο κάτω κάτω στο 37 μάθαμε και τον μπαγά. Προφανώς πρόκειται για απομεινάρι με χρήση όπως περιγράφτηκε αρχικά, πιθανώς δε να κρατάει και την ονομασία του μέχρι να πεταχτεί. Λατάκι ήταν 4X4X400 λατάκι έμεινε και μετά.

    Μια άλλη παρετυμολόγηση και παρερμηνεία. Λέμε ‘Αυτός… είναι καλό κουμάσι’ ή ‘ξέρω τι κουμάσι είναι αυτός’. Κουμάσι λέγεται σε μερικά μέρη η κούπα, μικρότερη από τον μαστραπά. Και είχα ‘διδαχθεί’ ότι ένα τρύπιο κουμάσι είναι ένα άπιστο κουμάσι, που δεν μπορείς να του έχεις εμπιστοσύνη. Εντούτοις, kumaş τουρκικά σημαίνει ‘ύφασμα’ και έχει χρησιμοποιηθεί παλιότερα με την πιο πάνω σημασία. Αυτό δε ταιριάζει και με την άλλη εν χρήσει λέξη ‘στόφα’: Ο άνθρωπος είναι από καλή στόφα, διότι η δική μας υφή είναι πιο…. και γι’ αυτό, εκτός των υφών των μυκήτων, έχει περιπέσει σε αχρηστία. Καμιά φορά λένε για κάτι: ‘για να δω την υφή του’, επίσης και στη ζωγραφική χρησιμοποιείται, αδρή, λεία, λεπτή υφή κ.ο.κ.

    Για τα υποκοριστικά Γιάννης – Γιαννάκης στην Κύπρο. Πολύ συχνά οι κύπριοι εγγράφονται στα δημοτολόγιά τους με τα υποκοριστικά τους, οπότε (κι ας φαίνεται απίστευτο) άλλος είναι ο Ιωάννης Χ και άλλο ο Γιαννάκης Χ. Ενώ στην Ελλάδα ξέρουμε ότι κάθε Θανάσης είναι γραμμένος ως Αθανάσιος

    #38 Για τ’ αλμυρά έχουμε τη λύσσα (κομίζω γλαύκα εις Αθήνας)

    #15 Έχεις δίκιο, είναι ενικός, αλλά το μετέφρασες σωστά, διότι στην αλβανική (όπως και στην τουρκική) έχουν μια κάπως collective σημασία. Αν έγραφες Ku ka intelektualët po ka dhe katundaret… δε θα ήταν σωστό αλβανικά.

    Προχτές συνάτησα κάποιον στρατιωτικό ονόματι Λάσκαρη. Αφού κουβεντιάσαμε λίγο για το αν είναι Λάσκαρης του Λάσκαρη ή Λάσκαρις του Λασκάρεως, ξαφνικά του είπα: ‘Είστε λασκάρ όνομα και πράγμα’. Και φυσικά του εξήγησα ότι ლაშქარი σημαίνει στα γεωργιανά στρατός.

    Και μια ερώτηση για πλάκα: Πόσες σουμεριακές λέξεις έχουμε στη γλώσσα μας;

    (Νίκο, αν το παράκανα… συγχώρα με και σβήστο) Λέων

  55. Μισιρλού... said

    @46 Βασιλική Μετατρούλου, είπε:

    Μάλιστα, το χρησιμοποιεί και η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου σε ένα σχετικά άγνωστο τραγούδι της, για τον “μπάρμπα της τον Παναή”,
    που μελοποίησε ο υιός Ζαμπέτας Μιχάλης

    Βασιλική…
    Το τραγούδι τής γριάς (Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου) «Ο μπάρμπας μου ο Παναής» δεν είναι σύνθεση του υιού Ζαμπέτα, αλλά του συνθέτη Γιώργου Στεφανάκη.
    [Ο Στεφανάκης εκτός από ενδιαφέρον μουσικοσυνθέτης, είναι και ο εμπνευστής τής ιδέας για την ίδρυση του Δισκογραφικού Συνεταιρισμού Καλλιτεχνών, το 1982. Μια ιδέα για την απελευθέρωση των καλλιτεχνών από τις εταιρείες δίσκων και τον βραχνά τους..]

  56. Μισιρλού... said

    @55
    &
    Απλά, ο Μιχάλης Ζαμπέτας είναι ο ερμηνευτής.

  57. Μισιρλού... said

    Ωχχχ! Ενδιαφέρον μουσικοσυνθετάκι, εννοούσα…

    😆

  58. «Κουντούρντισες πια σήμερα» και «κουντουρντισμένος» ήταν οι συχνότερες λέξεις που άκουγα παιδί από την μακαρίτισσα γιαγιά μου, όταν προσπαθούσε να με επαναφέρει στην τάξη.

    βγάλε τὸ μακαρίτισσα καὶ τὸ προσυπογράφω.

  59. sarant said

    54: Λεώνικε γιατί να το σβήσω, αυτά τα σχόλια είναι το ψωμί μας εδώ.

    Πες καμιά σουμεριακή λέξη, να δω τι εννοείς.

  60. 54: ლაშქარი σημαίνει στα γεωργιανά στρατός
    Αν το Google Translate δουλεύει καλά, τότε σύμφωνα με τη γεωργιανή και την εβραϊκή Wikipedia, λάσκαρι είναι η πολιτοφυλακή.

  61. Νικοκύρη, ἔχετε μήνυμα.

  62. Το λατάκι χρησιμοποιείται κυρίως στις σκαλωσιές που στήνουν οι μάστορες, ειδικότερα είναι τα κατακόρυφα ξύλα μεταξύ των οποίων περνάνε οι τάβλες όπου δουλεύουν οι κτιστάδες και οι σοβαντζήδες ή στηρίζουν το καλούπι για να ρίξουν μια πλάκα. Είναι από ξύλο που αντέχει πολλά καρφώματα και ξεκαρφώματα χωρίς να σκίζεται ενώ πριονίζεται εύκολα και γρήγορα. Οι μάστορες λένε ότι είναι από έλατο.
    Αυτά θυμάμαι από την εποχή που μεγάλωνα το σπιτικό μου (άμα δεν κτίσεις και δεν παντρέψεις…)

  63. angelakk said

    Στη Λευκάδα, από όπου κατάγομαι, λάτα λένε τον ντενεκέ (π.χ. μια λάτα ελιές ή μια λάτα λάδι). Ο δε πατέρας μου, οικοδόμος στο επάγγελμα, αναφερόταν στη λάτα που κουβαλούσαν με τη λάσπη ή τον ασβέστη.

  64. theo1611 said

    Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, αλλά από κουντουρντίζω, κουντούρντισμα και μαξούλι (που το έχω συνδέσει με τη συγκομιδή ελιάς) η γιαγιά μου, η μαμά μου, η νονά μου και η θεία μου με είχαν ταράξει στη Μυτιλήνη, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα στην προσχολική ηλικία και έκανα τις τρίμηνες διακοπές μου τα καλοκαίρια μέχρι τα 17. (Σμυρνιός ήταν ο παππούς μου και οι δύο θείοι μου, αν υπάρχει σύνδεση)

  65. Μπουκανιέρος said

    Ως προς τα γεωργιανά, το λεξικάκι μου δίνει τις λέξεις «άρμια» και «dz’άρι» για το στρατό.
    Για το λάchκαρι (υποθέτω ειδικότερη ή παλιότερη λέξη;), θα ρωτήσω κάνα φυσικό ομιλητή.

  66. bernardina said

    Κερχανατζής θαρρώ ήταν ο φύλακας του πορνείου, που κατέληξε να σημαίνει τον παλιάνθρωπο.
    Κουμάσι ξέρω και με την έννοια του κοτετσιού/μικρού μαντριού.

    Επίσης θυμήθηκα τον ταμαχιάρη = αχόρταγο, ανικανοποίητο.

  67. Δημήτρης Μ. said

    Γουρνοκούμασο στην Καρδίτσα λένε το μέρος που κλείνουν το γουρούνι.

  68. spiral architect said

    @ 2: «Εγώ πάλι αναρωτιέμαι μήπως το λατάκι είναι κάποιο ντενεκάκι ή και μεγάλος ντενεκές.»

    To λατάκι – λάτα προέρχεται από την Ελάτη το κατ’ εξοχήν οικοδομικό και ναυπηγικό ξύλο.

  69. marulaki said

    #67 και κούμος το χοιροστάσιο στην Κρήτη.

  70. Διαβάζετε ποίηση, κάνει καλό said

    @2 και λοιποί: για το latte
    Mot d’origine obscure, peut-être emprunté très anciennement au germanique, les lattes ayant eu une grande importance dans la construction des maisons de bois des colons germains (cf. l’ancien haut allemand latta, l’allemand Latte, l’anglais lath); Bl.-W.3-5et FEW t. 23, fasc. 119, p. 6 b

  71. Μιχαλιός said

    54: Μα γιατί στα Γεωργιανά; – είναι γνωστό ότι η λέξη είναι περσική κι ότι συνδέεται με το αραβικό «άσκαρ» > τουρκ. «ασκέρ(ι)». Από κει και η θεωρία ότι οι Λασκάρηδες του Βυζαντίου είχαν κάποιου είδους περσική καταγωγή..

  72. Μιχαλιός said

    … αν και αμφισβητείται η ετυμολογία αυτή: http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/rebyz_0766-5598_2004_num_62_1_2298

  73. Μαρία said

    72 Ωραίο. Σαρηγιάννης ο ξανθογιάννης, Λάσκαρης ο κοκκινομάλλης.

  74. Capybara said

    Η γιαγιά μου, από το νομό Πρέβεζας, έλεγε «είναι ξινό τραπέτσι».

    Στα σερβοκροάτικα το αγούρι είναι kastravac, στα αρβανίτικα το λέμε καστραβέτσι, αλλά στα αλβανικά πάντως, δεν το λένε έτσι. Η ετυμολογία του ποιος ξέρει από που προέρχεται, έχει άραγε σχέση με το λατινικό castrare(=χωρίζω)

    Η λάτα μπορεί να βγαίνει από τη μετοχή του λατινικού fero (=φέρω) (fero, ferre, tuli latum);

  75. Μπουκανιέρος said

    74 κ.α. Η λάτα με την έννοια των Επτανήσιων (σχ. 35, 36, 63), δηλ. ο λευκοσίδηρος κλπ, βγαίνει σίγουρα από το ιταλικό latta (το οποίο, λένε οι Ιταλοί, έχει αβέβαιη ετυμολογία). Η lattina (λατίνα) που αναφέρθηκε παραπάνω είναι μικρό λάτινο δοχείο, είναι υποκοριστικό δηλ.

    Για την άλλη λάτα (που μόλις σήμερα την έμαθα), ιδέα δεν έχω.

  76. 74: στα αρβανίτικα το λέμε καστραβέτσι, αλλά στα αλβανικά πάντως, δεν το λένε έτσι.
    Πάντως η Wikipedia Kastraveci το έχει γραμμένο.

    71 είναι γνωστό ότι η λέξη είναι περσική
    Και φαίνεται πως έχει περάσει και στη γλώσσα Urdu: Lashkar-e-Taiba = Army of the Good.

  77. Μαρία said

    75 Απάνω που θα σε ρωτούσα για την εγκυρότητα αυτού:

    http://www.etimo.it/?cmd=id&id=9665&md=dbd7cfae04c3b661ac7c14106121f287 Η ιταλική λάτα έχει απώτερη καταγωγή και ταυτίζεται με τη γερμανική.

  78. Μιχαλιός said

    76β Λογικό:
    http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20110424213915AAFlQ7p

  79. voulagx said

    Για το αγγουρι, μεταφερω ενα σχολιο μου απο παλια αναρτηση του Νικοκυρη:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/16/agguri/#comment-27480

    Αυτο παντως δεν ειναι αγγουρι: http://el-gr.facebook.com/people/Monika-Kastraveci/100003167991000

  80. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και να με συμπαθάτε για την απουσία 🙂

  81. Μπουκανιέρος said

    77 Βαριόμουνα να γράψω περισσότερα αλλά ας είναι…
    Ο Zingarelli έχει δύο λήμματα στο latta. Το 1, το βασικό, είναι η λαμαρίνα κλπ. και για την ετυμολογία λέει ότι ίσως να προέρχεται απ’ το 2 (με ερωτηματικό).
    Το 2 σημαίνει λέει lata με τη ναυτική σημασία (όπως στο λινκ), ένα παλούκι τέλος πάντων, και λέει ότι βγαίνει από όψιμο λατινικό lattam, «comune col celt. e germ., ma di orig. incerta». Hai capito?

  82. Μπουκανιέρος said

    78 Μαθαίνουμε και τι γλώσσες θα χρειάζονται, στο μέλλον, σ’ ένα δυτικό, υποθέτω, στρατιωτικό.

  83. Μαρία said

    81 Οκ. Το garzanti έχει για τη latta 1
    Dal lat. mediev. latta(m), di orig. francone
    και για τη latta 2 αβέβαιης ετυμολογίας.

  84. Capybara said

    43. χαφίφ στα αραβικά σημαίνει ελαφρύς.

  85. Capybara said

    76. Το λένε κι έτσι; Εγώ από Αλβανούς το είχα ακούσει trangull

  86. Κρητικός said

    Στην Κρήτη:

    Αρσίζης = αναιδής. Από την τουρκική λέξη arsiz με την ίδια σημασία.

    Γαζέπι από την τουρκική λέξη gazep=οργή, αγανάκτηση και Allahm-gazepi=οργή θεού, μάστιγα, επιδημία. Ο Κ.Κουκκίδης την αναφέρει στο βιβλίο του «Λεξιλόγιον Ελληνικών Λέξεων εκ της Τουρκικής»- Αθήνα 1960).

    Μαξούλι = Σοδειά (αναφέρεται στα καρποφόρα δέντρα κι όχι στα σπαρτά). Από την τουρκική λέξη mahsoul = προϊόν, σοδειά.

    Ναμικιόρης = Αγνώμονας, αχάριστος. Από την τουρκική λέξη namkor = αχάριστος.

  87. 86: Allahm-gazepi=οργή θεού
    Μόνο που δεν είναι m, αλλά δύο γράμματα ın: Allahın rahmeti ve gazabı.

  88. Immortalité said

    @69 Το χοιροστάσιο; Η γιαγιά μου κούμο έλεγε το κοτέτσι και μάλιστα το κοτέτσι εντός του κοτετσίου, εκείνο το μικρό δωματιάκι που είχε το τσιγκάκι με το άχυρο και γεννούσανε οι κότες. Και ο Πιτυκάκης τα ίδια λέει. . (τον ανεβάζω να τσεκάρετε την ετυμολογία εσείς που ξέρετε)

    Το «(α)ποταυρίζομαι» το είχα συνδέσει μόνο με το τέντωμα από το μαχμουρλίκι (ύπνου ή βαρεμάρας) και την απαγορευτική εντολή της μάνας μου «δεν ποταυρίζονται στο τραπέζι». Αν δεν το ξέρατε, όταν τρώμε δεν μιλάμε με το στόμα γεμάτο και δεν ποταυριζόμαστε. Το γιατί δεν μου το εξήγησε ποτέ.

  89. sarant said

    Ε, μπορεί να είναι και τούρκικος ο κούμος δεν είναι ντροπή 🙂

  90. Immortalité said

    Είπα εγώ ότι είναι; 🙂

  91. sarant said

    Εσύ όχι 🙂

  92. Μιχαλιός said

    Δεν μου έκανε καλή εντύπωση η εκδήλωση για τη Μεθώνη, αν υπάρχει διάθεση μπορώ να τη σχολιάσω.

  93. Immortalité said

    @93 Θέλεις πρόσκληση; 😉

  94. @92: Αλήθεια γιατί όχι;

  95. sarant said

    92: Ελεύθερα σχολίασέ την, ενδιαφέρει.

  96. sarant said

    Από Αλβανό φίλο φίλου, το εξής σχόλιο για το καστραβέτσι:

    kastraveci to lene k oi alvanoi. k to xrisimopoioune k san vrisia gia mikra paidia, anwrima dld. fyge re kastraveci.

  97. Μια και τυγχάνω ο συντάκτης των παρατηρήσεων που παραθέτει ο φίλος οικοδεσπότης του blog (αλήθεια, δεν μπορούμε να επινοήσουμε μια αντίστοιχη Ελληνική λέξη;) στην ανάρτησή του αυτή, επιτρέψτε μου να εκφράσω και από αυτό το βήμα τον ενθουσιασμό μου για το βιβλίο του «Λέξεις που χάνονται». αλλά και την ευχάριστη έκπληξή μου για την ανταπόκριση είχε η ανάρτηση, όπως εκφράστηκε με την πληθώρα των σχολίων που ακολούθησαν.

    Επειδή οι λέξεις που χάνονται δεν περιορίζονται, φυσικά στις 366 που επέλεξε ο συγγραφέας στο βιβλίο του, εύχομαι και ελπίζω να γράψει ένα τουλάχιστον ακόμη με το ίδιο θέμα. Νομίζω ότι το χρωστά στον εαυτό του, σε εμάς τους αναγνώστες του αλλά και στις ίδιες τις λέξεις που χάνονται…

  98. sarant said

    Αγαπητέ Άρη, ευχαριστούμε εμείς για τα σχόλια. Το μπλογκ έχει σχεδόν καθιερωθεί να το λέμε «ιστολόγιο».

  99. @92: Τελικά Μιχαλιό με την απορία θα μας αφήσεις για την εκδήλωση;

  100. Μιχαλιός said

    92-5, 99: Καλά, μη βαράτε…

    Το θέμα για μένα είναι πως η εκδήλωση δεν είχε σαφές περιεχόμενο. Ούτε το βιβλίο παρουσιάστηκε αφού δεν έχει εκδοθεί (και δεν μας είπαν πότε θα εκδοθεί), ούτε και παρουσιάστηκαν «τα ευρήματα των ανασκαφών», πάρα μόνο συνοπτικά με διαφάνειες από τον κ.Τζιφόπουλο οι εννέα επιγραφές από θραύσματα γεωμετρικών αγγείων που είναι φυσικά το χαιλάιτ της υπόθεσης. (Τα υπόλοιπα 182 «ενεπίγραφα κεραμεικά» έχουν κυρίως μεμονωμένα γράμματα με άδηλη σημασία ή «μη αλφαβητικά σύμβολα», δηλαδή σκέτες γραμμές). Πριν από τον κ.Τζιφόπουλο μίλησε ο κ.Τιβέριος, που αναφέρθηκε κυρίως στην προϊστορία της Χαλκιδικής (ενδιαφέροντα όσα είπε, αλλά δε μου φάνηκε να συσχετίζονται άμεσα με τη Μεθώνη) και κατά τ’ άλλα επανέλαβε, κατά λέξη νομίζω, όσα έγραψε και πριν 5 χρόνια στο Βήμα (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=180656). Στους δύο ανασκαφείς και συν-συγγραφείς δεν εδόθηκε καθόλου ο λόγος, αλλά τους είπαν κάποια στιγμή να σηκωθούν «να τους δούμε» και να χειροκροτήσουμε. Με την ευκαιρία χειροκροτήθηκε ερήμην και ανωνύμως ο αγρότης που πρόσφερε στην Αρχαιολογική το χωράφι του, του οποίου το όνομα, καθώς φαίνεται, δε θυμόταν κανένας.

    Οι πραγματικές επιγραφές είναι πολύ μικρές, περιλαμβάνουν ένα όνομα (προφανώς του ιδιοκτήτη του αγγείου) σε πτώση γενική και ακολουθεί, όχι πάντα, το ρήμα «ειμί». Μια επιγραφή πολύ φθαρμένη αποκαθίσταται από τον κ.Τζιφόπουλο ως ιαμβικό δίστιχο με το εξής περίπου περιεχόμενο: «Είμαι το ποτήρι του Ακεσάνδρου και όποιος με πάρει να χάσει τα μάτια του (ή: τα χρήματά του)».(http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=16318). Ο ίδιος τόνισε την ποικιλία στη φορά των επιγραφών (άλλες προς τα δεξιά, άλλες ανάποδα) και στα σχήματα των γραμμάτων, που δεν επιτρέπει την κατάταξη του corpus σε συγκεκριμένο ελληνικο αλφάβητο από αυτά που διακρίνουν οι επιγραφολόγοι. Στο δικό μου το φτωχό και ανειδίκευτο μυαλό εμφανίζεται εδώ κάποια αντίφαση με όσα υπερφίαλα έχουν ήδη δημοσιευθεί και συνοψίζονται π.χ. εδώ: http://bikiropoulos.blogspot.com/2012/01/blog-post_1088.html. Χθες ο κ.Τζιφόπουλος ήταν πιο συγκρατημένος, αλλά δε νομίζω πως απέφυγε εντελώς το σύνδρομο Ανδρόνικου. Και ακούσαμε και πάλι δια υπουργικών χειλέων μάλιστα πως είναι φοβερό το εύρημα το 700 π.Χ. να έχουμε ουσιαστικά σε πτώση γενική (προφανώς ο Όμηρος θα ήξερε μόνο την ονομαστική), και αυτό μας δείχνει κατά την Αννούλα πως «η χώρα ήταν συντακτικά διαμορφωμένη» ή μια τέτοια ασυνάρτητη κοτσάνα (δε θυμάμαι ακριβώς).

    Η κ.Μενδώνη ήταν «άρρωστη» και δεν εμφανίστηκε, αλλά η οργανική διανόηση εκπροσωπήθηκε επάξια από τον κ.Καζάζη, που άλλαξε για την περίσταση το ένδυμα του εκσυχγχρονιστή/αναμορφωτή του «νέου Λυκείου» με εκείνο του Μακεδονομάχου και αντί του «επικείμενου» βιβλίου για τη Μεθώνη περιέγραψε τους υπόλοιπους εκδοτικούς στόχους του ΚΕΓ, αποκλειστικά προσανατολισμένους στην προβολή της ελληνικότητας της Μακεδονίας με αυστηρά (οπωσδήποτε) επιστημονική οπτική, η οποία όμως εξυπηρετεί «τα εθνικά συμφέροντα», γιατί έτσι «η αλήθεια παίρνει την εκδίκησή της». Η Αννούλα εδώ τα είπε κάπως πιο σεμνά. Την ανιστόρητη δήλωσε που της αποδίδεται (http://www.inews.gr/175/anna-diamantopoulou-apo-tin-erevna–prokyptei-i-pistopoiisi-tis-makedonikis-glossas-os-archaias-ellinikis-dialektou.htm), και συγχέει τελεσίδικα την αρχαία Μακεδονική διάλεκτο με τα Ιωνικά των Ευβοέων αποίκων της Μεθώνης, εγώ δεν την άκουσα.

    Ο εκπρόσωπος του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου έκανε και τη μοναδική παρέμβαση από πλευράς ακροατηρίου, θυμίζοντας τις κατάρες που έγραφαν οι γραφείς/ιδιοκτήτες μεσαιωνικών χειρογράφων για όποιον τα έκλεβε.

    Γενικά μια κοσμική εκδήλωση με προφανή σκοπό να εξευμενιστούν όσοι ελέγχουν την κάνουλα των πιστώσεων. Το θετικό είναι πως εξαγγέλθηκε τον Ιούνιο διεθνές επιστημονικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη, ειδικά για τα ευρήματα της Μεθώνης.

  101. sarant said

    100: Μιχαλιέ, ευχαριστούμε. Μικρότερο καλάθι έπρεπε να κρατάμε, δηλαδή.

  102. Μαρία said

    100
    >και συγχέει τελεσίδικα την αρχαία Μακεδονική διάλεκτο με τα Ιωνικά των Ευβοέων αποίκων της Μεθώνης, εγώ δεν την άκουσα.
    Η ίδια σύγχυση και στον τίτλο του άρθρου του ΑΠΕ. Φαίνεται δεν άκουσαν την ομιλία Τιβέριου.

  103. ar said

    Κατουνταρ (katundar) στα αλβανικα ειναι ο χωριατης

  104. π2 said

    Μιχαλιέ ευχαριστούμε για την ανταπόκριση. Να πω ότι εκπλήσσομαι, ψέματα θα πω…

    Φοβερό εύρημα η γενική σε ελληνική επιγραφή το 700 π.χ. Ανεπανάληπτο.

  105. sarant said

    Πιδύε, μήπως εννοούσες αυτό;
    http://en.wikipedia.org/wiki/Nestor_Cup

  106. Μαρία said

    104 Το είχα για σίγουρο οτι ήσουν εκεί.

    Αυτή δεν πιάνεται, είναι παλιολλαδίτικη και την έχουν μέχρι και τα σχολικά βιβλία.

  107. Costas said

    99:
    Το όνομα του ανθρώπου που παραχώρησε το χωράφι αναφέρεται στο λινκ bikiropoulos.blogspot που παρέθεσες, Μιχαλιέ, και ο άνθρωπος φέρεται ως αλουμινάς και όχι αγρότης: Κωνσταντίνος Μαμούκαρης. Κακώς κάκιστα δεν το ανέφεραν. Πριν από μερικά χρόνια είχα πάει στο Αρχαιολ. Μουσείο Καστελιού Κισάμου και είχα δει με χαρά μου ότι ανέφεραν στις λεζάντες τα ονοματεπώνυμα των ντόπιων που είχαν παραδώσει στην Υπηρεσία αντικείμενα που είχαν βρει στα χωράφια τους.

    Όσον αφορά τη χρήση της γενικής, στο ίδιο αυτό μπλογκ διαβάζοντας, δεν ξέρω αν πρέπει να δώσω πίστη στα αρκετά θολά επιχειρήματα που αναπτύσσονται στη σχετική παράγραφο, και αυτό παρά τη χρήση εισαγωγικών. Ίσως να θεωρούν ότι είναι σημαντικό ότι λίγες μόλις δεκαετίες μετά την υποτιθέμενη χρονολογία εισαγωγής του αλφαβήτου είχαν φτάσει στο σημείο να μπορούν να αποδώσουν με τη νέα αυτή γραφή τη διαφορά ονομαστικής και γενικής, πράγμα που τους κάνει να αναρωτιόνται μήπως είχε εισαχθεί νωρίτερα ώστε να υπάρχει ο χρόνος για φινίρισμα. Είμαι αδαής και δεν γνωρίζω αν έχει όντως νόημα αυτή η επιχειρηματολογία, ωστόσο δυσκολεύομαι να πιστέψω από την άλλη πως υποστήριξε κοτζάμ καθηγητής φιλολογίας και επιγραφικής ότι η χρήση της γενικής στη γλώσσα αποτελούσε «επίτευγμα». Τώρα, το ότι στα χείλια της υπουργού (που θα της το έδωσαν γραμμένο) έφτασε έτσι όπως έφτασε, δεν μου κάνει εντύπωση. Είναι γνωστό ότι οι υπουργοί κάνουν ανακοινώσεις σε εκδηλώσεις επιγραφικής, κηπουρικής, κβαντομηχανικής….
    Κατά τα άλλα, για την αντίφαση που υπαινίσσεσαι ανάμεσα στην αταξία του αλφαβήτου και στην ευταξία που περιγράφεται στο μπλογκ, μου φαίνεται πως δεν έχεις άδικο, αλλά πάλι μπαίνει το θέμα της αξιοπιστίας του κειμένου του μπλογκ.

    Τέλος: όταν λες «το σύνδρομο Ανδρόνικου», τι ακριβώς εννοείς;

  108. Μαρία said

    105 Και επίσης με γραφή επι τα λαιά.

  109. π2 said

    Μαρία, κάτι μου έτυχε και δεν πήγα. Νίκο, όχι, την άλλη εννοούσα, πιθανότατα κατά τι παλαιότερη. Μαρία, και ποιος σου είπε πως οι επιγραφές της Μεθώνης δεν είναι παλιολλαδίτικες;

  110. 40. «την μοναδική σχεδόν μάρκα προφυλακτικών σκουφίτσα»

    Αγαπητέ gpointofview, μια και είμαστε σχεδόν συνομήλικοι, ίσως θυμάσαι και την «Μπεμπέκα» και το OKEY, κι αυτά σε χάρτινη συσκευασία της κακιάς ώρας. Ώσπου, χρόνια αργότερα, ήλθαν τα «extra lubricated, electronically tested» από το εξωτερικό.

  111. Μαρία said

    109 Μωρέ αυτές είναι ευβοιώτικες αλλά, όπως θα είδες, τις έκαναν κιόλας μακεδονικές.

  112. Costas said

    Εγώ δεν διάβασα να τις έκαναν οι επιστήμονες μακεδονικές. Απλά λέει πως είναι η πιο παλιά παρουσία της ελληνικής γλώσσας στη Μακεδονία. Άλλο αυτό.

    Τι γίνεται με το ρολόι; Έχουμε μπει κιόλας στην 21η Ιανουαρίου; Γιατί εμένα το ρολόι μου λέει αυτή τη στιγμή 20 Ιαν, 23:45.

  113. π2 said

    111: Ε, αν είναι ευβοιώτικες (και άλλων περιοχών, αν κρίνω από την ποικιλία του αλφαβήτου), γιατί να μη βάλω κι εγώ μια αττική κι ο Νίκος μια από τις Πιθηκούσσες. Τζάμπα είναι. 🙂

    112: Εγώ στην υπουργό και τα περί γενικής που (κατά τον Μιχαλιό τουλάχιστον) είπε αναφερόμουν. Οι επιστήμονες (ελπίζω να) ήταν αμέτοχοι στο ατόπημα.

  114. Μαρία said

    112 Οι δημοσιογράφοι όμως έχουν άλλη γνώμη.
    «Ελληνική η αρχαία μακεδονική διάλεκτος, αποδεικνύουν οι επιγραφές από τη Μεθώνη Πιερίας»

    Το ρολόι πάει με το παλιό. Θα διορθωθεί την άνοιξη 🙂

  115. Costas said

    Η συζήτηση αυτή μού θύμισε το αμίμητο που είπε η Διαμαντοπούλου στις 25 Μαρτίου πέρσι, μετά τη μαθητική παρέλαση: «Αυτό αποτυπώνεται στο 1821, που καταφέραμε να ρίξουμε μια άτρωτη αυτοκρατορία.» !

  116. Costas said

    114. Α ναι, άμα πιάσουμε τους δημοσιογράφους και την κοινή γνώμη, τότε ναι, χαθήκαμε… Με παρηγορεί η εικασία ότι έτσι θα είναι σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, δεν μπορεί…

  117. π2 said

    Χμμμ, όχι μόνο οι δημοσιογράφοι. Τώρα είδα το λινκ του ΑΠΕ. Υπάρχουν προβληματικά σημεία και στην ομιλία ενός εκ των συγγραφέων.

    Η μαρτυρία των ενεπίγραφων αντικειμένων από τη Μεθώνη μας υποχρεώνει να τροποποιήσουμε αν όχι να ανατρέψουμε αρκετές παγιωμένες αντιλήψεις για την ελληνική γλώσσα, τους Έλληνες στη Μακεδονία, τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό, το εμπόριο της κεραμικής κυρίως των πρώιμων εμπορικών αμφορέων, την εμφάνιση του αλφάβητου στην Ελλάδα, τον αλφαβητισμό και την εγγραμματοσύνη, τις απαρχές της λογοτεχνίας, τα εμπορικά, συμποτικά και άλλα περιβάλλοντα ανάπτυξης της γραφής.

    Ας κόψουμε κάτι. Για τα δύο από τα εννιά (αποικισμός, εμπόριο) δεν έχω άποψη, θα περιμένω τη δημοσίευση, αλλά για τα άλλα επτά ας μην υπερβάλλουμε.

  118. Μαρία said

    117 Γι’ αυτό μίλησε ο Μιχαλιός για σύνδρομο Ανδρόνικου.

  119. Μιχαλιός said

    107: Νομίζω πως για τη γενική ο συλλογισμός του Τζιφόπουλου είναι ότι η σωστή της χρήση αποδεικνύει πως οι επιγραφές γράφτηκαν από Έλληνες και όχι αλλόγλωσσους. Δεν διατυπώθηκε όμως ξεκάθαρα και παρανοήθηκε. Δεν θυμάμαι πια τη χτεσινή του τη διατύπωση. Έχω την εντύπωση πως δεν ανέφερε συγκεκριμένα και η Διαμαντοπούλου τη λέξη «γενική», αλλά το σχόλιο ήταν στο πνεύμα της φράσης του κατερινιώτικου μπλογκ, «ότι ήδη το 730-700 π.Χ. το λεξιλόγιο της ελληνικής γλώσσας, οι πτώσεις και οι κλίσεις των ονομάτων, αλλά και το συντακτικό της … είχαν ήδη παγιωθεί.»

    «Σύνδρομο Ανδρόνικου» – τι εννούσα άραγε; Νομίζω ταυτόχρονα δύο πράγματα διαφορετικά, δηλ.(α) Το καπέλωμα μιας ανακάλυψης από σκοπιμότητες «εθνικές» που επηρεάζουν και τον τρόπο με τον οποίο θα παρουσιαστεί στο κοινό, και (β) την ανάγκη που ίσως αισθάνεται ένας αρχαιολόγος να συναγωνιστεί το επίτευγμα του Ανδρόνικου. Μην το παίρνετε πολύ στα σοβαρά.

    Τελικά μου έμεινε κι εμένα η απορία, αν θεωρούμε πως οι επιγραφές χαράχτηκαν στη Μεθώνη ή είναι εισαγόμενες. Μερικά απ’ τα αγγεία (όχι όμως όλα) ο Τζιφόπουλος ρητά τα χαρακτήρισε ευβοϊκά.

  120. Μιχαλιός said

    Α, βλέπω πως με ερμήνευσαν ήδη!

  121. Μιχαλιός said

    117: Ναι, Π2, κάπως έτσι ήτανε η κατακλείδα του Τζιφόπουλου, η οποία επαναλαμβάνει σχεδόν κατά λέξη το στερεότυπο κειμενάκι της επίσημης μπροσούρας:

    «Η μαρτυρία των ενεπίγραφων κεραμικών της Μεθώνης είναι ανυπολόγιστης αξίας για τις κλασικές σπουδές και συμβάλλει καθοριστικά στις συζητήσεις σχετικά με:

    • την ελληνική γλώσσα και τους Έλληνες στη Μακεδονία
    • τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό
    • το εμπόριο της κεραμικής, ειδικότερα των πρώιμων εμπορικών αμφορέων
    • τα «αλφάβητα» της Μεθώνης και την εμφάνιση του αλφαβήτου στην Ελλάδα
    • τη διάλεκτο ή τις διαλέκτους της Μεθώνης
    • τον αλφαβητισμό και την «εγγραμματοσύνη»
    • τα εμπορικά, συμποτικά και άλλα περιβάλλοντα ανάπτυξης της γραφής
    • τις απαρχές της λογοτεχνίας» (http://www.greek-language.gr/greekLang/files/document/Methoni_brochure.pdf).

    Νομίζω ότι τελικά δεν είπε καν «να τροποποιήσουμε», αλλά μόνο «να ανατρέψουμε» – δεν παίρνω και όρκο.

  122. Παντελής said

    25: Σουμπέρηδες στην Κρήτη λέγανε τους οργανωμένους σε παραστρατιωτικές ομάδες, ή και κοινούς χωροφύλακες – ασφαλίτες, που αλώνιζαν το νησί, για λογαριασμό των προγόνων της Άνγκελα, συλλαμβάνοντας, σκοτώνοντας, βιάζοντας & βασανίζοντας ντόπιους, με ιδιαίτερη σκληρότητα μεγαλύτερη των αφεντικών τους, δείχνοντας μεγάλη προτίμηση στους ΕΑΜίτες. Υπάρχει αναφορά στο «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ» της Μάρως Δούκα.

  123. sarant said

    Από τον Σούμπερτ, τον στρατιωτικό διοικητή, προφανώς. Καλημέρα!

  124. τυφλός said

    Το Δραπέτι είναι χωριό στο νομό Ηρακλείου.

  125. […] Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – Хрущёв, News, onorevole, pasok-pasok, poléographie, Sauerstoff, schwa, […]

  126. […] του τροχοφόρου ως οπλοφορία, Ψυχάρης, Ломоносов, Огурец, От А до Я, Like this:LikeBe the first to like this post. This entry was posted in […]

  127. Mar Pap said

    19, 86. Να προσθέσω και το επίθετο «αρσίζικος». Χρησιμοποιείται για να περιγράψει το χυδαίο. Χαρακτηριστική η χρήση του για να προσδιορίσει τα σόκιν ανέκδοτα («να σας πω ενα αρσίζικο?»)
    Επίσης, ο ναμικιόρης λέγεται ανεμικιόρης.

  128. sarant said

    127: Και σημαίνει αχάριστος ή κάτι άλλο;

  129. Mar Pap said

    128. μπα, συνήθως ανεμικιόρη λέμε τον παράξενο, το γκρινιάρη

  130. π2 said

    Κυκλοφόρησε και η έκδοση των επιγραφών της Μεθώνης: http://www.greek-language.gr/greekLang/portal/blog/archive/2012/05/21/4440.html. Περισσότερα όταν βρω χρόνο.

  131. π2 said

    Ένα πρώτο σχόλιο για τη δημοσίευση: επιβεβαιώνονται οι φόβοι όσων υποψιάστηκαν μεγάλες υπερβολές στην παρουσίαση του υλικού (δυστυχώς και από τους συγγραφείς). 191 «επιγραφές», από τις οποίες μόνο 25 φέρουν αλφαβητικά γράμματα (ή «γράμματα»), από τις οποίες μόνο εννιά είναι επιγραφές (και όχι ένα-δυο γράμματα trademark). Ακόμη κι αυτές οι εννιά έχουν πολύ λιγότερο πρωτόφαντο περιεχόμενο από αυτό που θα νόμιζε κανείς από τον ντόρο στον τύπο και σε καμιά περίπτωση δεν στηρίζουν τη μεγαλεπήβολη στόχευση των συγγραφέων για τα θέματα που θίγονται στο σχ. 117.

    Κρίμα.

  132. sarant said

    Κρίμα…

  133. Μαρία said

    131 Γράψε, ρε παιδί, οτι μπορούμε να κατεβάσουμε τον τόμο 🙂

  134. π2 said

    Έπρεπε να ήμουν σαφέστερος, ε; 😀

  135. […] του τροχοφόρου ως οπλοφορία, Ψυχάρης, Ломоносов, Огурец, От А до Я, Like this:LikeBe the first to like this. This entry was posted in […]

  136. π2 said

    Τα πράγματα για τα ευρήματα της Μεθώνης χειροτέρευσαν. Καταρχάς στο συνέδριο που έγινε με αυτά ως επίκεντρο, πολλοί ξένοι ειδικοί επισήμαναν πως κάποιες από τις παραδοχές στις οποίες στηρίχτηκαν οι μεγαλεπήβολες θεωρίες των συγγραφέων περί Πανελλήνων είναι λανθασμένες (το αλφάβητο, φέρ’ ειπείν, είναι ευβοϊκό και όχι προερχόμενο από διάφορες περιοχές του αρχαίου κόσμου). Ακολούθησε μια οξύτατη κριτική γραμμένη από Έλληνα του εξωτερικού, o οποίος, λίγο πολύ, διατείνεται πως από τους τρεις υπογράφοντες τον τόμο, ο αρχαιολόγος δεν ξέρει στρωματογραφία, ο ειδικός της κεραμικής δεν ξέρει κεραμική, κι ο επιγραφολόγος αυτοσχεδιάζει με αστήρικτες θεωρίες. Επειδή ακριβώς η κριτική ήταν οξεία σε μάλλον ανοίκειο βαθμό, υπήρξε αντίδραση καλοπροαίρετων ειδικών που θεώρησαν πως τα κίνητρα του υπογράφοντος την κριτική είναι η προσωπική έχθρα (δείτε τα σχόλια εδώ).

    Δυσάρεστα πράγματα. Εντάξει, πάντοτε η ιστορία της έρευνας στις ανθρωπιστικές σπουδές περιλαμβάνει ένα κομμάτι μικροπολιτικής, υπερβολών για προσωπική ανέλιξη, εθνικιστικών εξάρσεων, προσωπικών διαμαχών. Αλλά είναι κρίμα ένα σημαντικό εύρημα (ανεξαρτήτως του λανθασμένου θορύβου που έγινε γι’ αυτό) να χάνεται μέσα σ’ έναν τέτοιο θόρυβο.

  137. Μαρία said

    Μα δεν μπορούσαν να βρεθούν λίγο νοτιότερα!

    Και στις λεγόμενες θετικές δεν είναι καλύτερα τα πράματα.

  138. π2 said

    Και λυπάμαι που το λέω, αλλά όταν ακούω (με αφορμή μία επιγραφή σε ευβοϊκό αλφάβητο σε ένα αγγείο σε μια ερετριακή αποικία σε περιοχή όπου ζούσαν Πίερες Θράκες) για Μακεδόνες που έγραφαν ελληνικά το 700 π.Χ. οπότε τι μας λένε οι Σκοπιανοί (βλ. τη συζήτηση με το κοινό μετά από αυτήν την ομιλία) σόρυ, πάω από την άλλη.

  139. Μαρία said

    138 Καινούρια θεραπαινίδα της πολιτικής 🙂 Μόνο το βιογραφικό άκουσα και κατάλαβα γιατί δεν τον ήξερα. Πρόσφατα μας ήρθε. Δώσε λεπτό.

  140. π2 said

    Συμπλήρωση του 138: Το αστείο είναι ότι στο τέλος της συζήτησης λέει καθαρά πως η Μεθώνη πριν από τον Φίλιππο δεν έχει σχέση με τη Μακεδονία. Κι έτσι και γιουβέτσι;

  141. MelidonisM said

    1:17:10
    ακούς εκεί η Μίεζα ένα βράχο τον καημό μου!
    και να λένε διάφορα χαμπέρια βελβενά (;)
    Θα ξεσηκωθούν οι Ναουσαίοι!
    χέστε τη Μεθώνη 🙂 (1:18:10)

  142. π2 said

    141: Στο σημείο εκείνο εγώ θαύμασα την αποστροφή «Υπήρχε περίπτωση να υπήρχαν Αιγές, Πέλλα, Μίεζα χωρίς λιμάνι;»

    Το ότι η Πέλλα είχε σημαντικό λιμάνι, που επικοινωνούσε με τον Θερμαϊκό μέσω της λίμνης των Γιαννιτσών και του πλωτού κάτω ρου του Λουδία είναι φαντάζομαι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

  143. π2 said

    Τα χαμπέρια βελβενά ούτε εγώ τα ήξερα. Ξέρει κανείς την προέλευση του όρου;

  144. Μαρία said

    143 Αφού το λεν στα Σέρβια, υποθέτω οτι είναι τα βελβενδινά. Είναι και επίκαιρο.
    Θα προσέξατε οτι επόμενος ομιλητής θα είναι ο εξυπνότερος μαλάκας του κόσμου.

  145. #144 Δεν άνοιξα το βίντεο· να υποθέσω ότι εννοείς έναν που πληρώνουμε ως ειδικό σύμβουλο στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, στη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, στην Αστυνομική Ακαδημία, στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας και στη Σχολή Στρατολογικού

  146. Μαρία said

    145 Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις, χωρίς πλάκα. Και με τη Θράκη είχε παρτίδες.
    Γι’ αυτό κι ο Νικολά του ‘χει αδυναμία.

  147. Κολλητός του Γιούρι, πέρασε καλά για αρκετά χρόνια ως ειδικός στον Καραθεοδωρή, εκείνη την εποχή, έκανε και 407 για ένα φεγγάρι -η μοναδική του ακαδημαϊκή καριέρα… Και στην Μεγαλόνησον περνιέται για στρατηγικός σύμβουλος, επίσης -και φυσικά είναι ειδικός και στα οικόπεδα.

  148. Μαρία said

    147 Α μπράβο, κάτι ομιλίες για τον Καραθεοδωρή έκανε. Σαν ειδικό στη μεγαλόνησο επι Τάσσου τον είχα πρωτοδεί στην ΕΤ3. Είναι χωμένος παντού. Τώρα φαίνεται οτι το έριξε στις σχολές γονέων.

  149. Δεν έκανε μόνο ομιλίες, αλλά και ταξίδια Ισραήλ, Γερμανία, κλπ. Κι είναι και στο ΔΣ του Μουσείου Καραθεοδωρή στην Κομοτηνή -τώρα που ο φίλος του είναι ξανά υπουργός, ποιος τον πιάνει πάλι… Στην ΑΟΖ μεαλοπιάνεται.

  150. Costas said

    00:30:00 «Μεταξύ 750-700 π.Χ. γραμματική και συντακτικό υπήρχαν». Και όμως το είπε! (πέρσι δυσκολευόμουν να το πιστέψω…) Πάμε καλά; ή κάτι δεν καταλαβαίνω;

  151. π2 said

    150: Πίστεψέ το. Δυστυχώς.

  152. Μαρία said

    Τι υπονοεί, δεν κατάλαβα. Οτι υπάρχουν γλώσσες χωρίς γραμματική και συντακτικό;

  153. Costas said

    Είναι δυνατόν να βγαίνουν τέτοιες διατυπώσεις από το στόμα καθηγητών φιλολογίας σε πανεπιστήμιο;

  154. Αντιφασίστας said

    Εδώ ένα δείγμα του ποιητικού μεγαλείου του πιο έξυπνου Έλληνα:
    http://anwnymoi-lygeros.blogspot.gr/2012/10/blog-post_27.html
    Αν όχι τώρα το Νόμπελ, πότε;
    Αν όχι Αυτός, ποιος;

  155. Μαρία said

    153 Αρχαιολόγος είναι, δεν είναι φιλόλογος 🙂

  156. Costas said

    Όχι, δεν ξέρω αν κάνεις πλάκα (λόγω φατσούλας το λέω), αλλά είναι καθηγητής αρχαίας ελληνικής φιλολογίας και επιγραφικής.

  157. π2 said

    155. Αναπληρωτής καθηγητής αρχαίας ελληνικής φιλολογίας και επιγραφικής
    στον τομέα Κλασικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας.

  158. Μαρία said

    Μπα, δεν έκανα πλάκα. Για αρχαιολόγο τον είχα κι έβαλα τη φατσούλα, γιατί θυμήθηκα τις παλιές διαμάχες μεταξύ αρχαιολ. και φιλόλογων. Πάλι ρεζίλι γίναμε.

  159. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    88. 69. Κούμος είναι ορνιθώνας και για μας, όπως το λέει ο Πιτυκάκης.Το ιδιαίτερο, μικρό «ενδιαίτημα» για ωοτοκία (χα!) ήτο το κουμαρόλι (ομοίως και το μικρό δωμάτιο ή σπίτι, απαξιωτικά). Έχουμε κι ένα χωριό στο Ρέθυμνο, τους Κούμους.
    Απειλή στα βρεφονήπια : «αν ξανατσιγκριστείς (αν ξανακατουρηθείς απάνω σου) , θα σε μαντρίσω να κοιμηθείς στον κούμο με τς όρνιθες».
    Ο κούμος υποχρεωτικά είχε την κύτη (ή κείτη ή κοίτη;) το ορνιθοκρέβατο , από ξύλα στερεωμένα στη σειρά σαν σχεδία σ ένα ύψος από το έδαφος,όπου «κυτάσσανε» νωρίς-νωρίς οι γιόρνιθες με τον πετεινό όξω-όξω πάντα!
    Το ενδιαφέρον είναι ότι προ καιρού, σε άσχετο σεμινάριο η γαλλόφωνη υπεύθυνη, παρεμπιπτόντως, αναφερόμενη στο accumuler,είπε ότι είναι από το λατινικό cumulus, όπως από αυτό είναι και σ εμάς: το κουμούλι στα νησιά, κούμος στην κρήτη κι αλλού (χώρος που μαζεύονται οι κότες ) καθώς και κουμάσι ( γ ι α διάφορα ζώα ή διάφορα «ζώα» ).
    Από σημερινα σχόλια στο «λέξεις που χάνονται» έφτασα και στον κούμο,θυμήθηκα λοιπόν την αναφορά και έψαξα λίγο για το κουμούλι.Πέτυχα ένα κείμενο Καλύμνικο και το παραθέτω. Δεν είναι σαφές βέβαια τι ακριβώς είναι τα αναφερόμενα κουμούλια αλλά εσείς μπορεί να το ξεψαχνίσετε με τα ψαχτικά σας εργαλεία.
    ……………………………………………………………………………………………………………………
    ΕΡΧΩΜΑΤΑ. Κάθε χρόνο αρχές Σεπτέμβρη όλο το νησί βρισκόταν σε επίταξη. Όλοι ετοιμάζονταν για τον ερχομό των σφουγγαράδων. Οι γυναίκες και η μάνα μου σιγοτραγουδούσαν, ( πότε θα έρθει του Σταυρού, ναρθεί του Αι Νικήτα, ναρθούν να ξεμπαρκάρουνε Καλύμνικα καΐκια) Το πρόσωπο της μάνας μου ήταν πιο ήρεμο, γεμάτο προσμονή. Όλες οι νοικοκυρές άρχιζαν τις δουλειές και ασβέστωναν τα πάντα, τα σπίτια μέσα έξω, τις σκάλες τα κουμούλια, έβαζαν και λουλάκι και έβλεπες παντού λευκά και λουλακιά ασβεστώματα -όλο το νησί άστραφτε.
    …………………………………………………………………………………………………………………
    Από το βιβλίο της κας Χαλκιδιού-Σκυλλά Ή σφουγγάρι ή τομάρι’
    Η ζωή των σφουγγαράδων της Καλύμνου μέσα από αληθινές μαρτυρίες, Κάλυμνος 2009
    Από το agrimologos.com

  160. sarant said

    Ωχ, αναστήθηκε το νήμα …. και έθαψε πολλούς!

    159: Τι ωραίος τίτλος!

  161. Μαρία said

    Πιδύε, πήρε προαγωγή.
    http://www.lit.auth.gr/node/30

  162. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    161. Καμιά φορά οι συμπτώσεις είναι συγκλονιστικές:
    Οι ιστορούμενες γιορτές, του Αϊ Νικήτα και του Σταυρού, είναι για το σπίτι μου (και για τα χωριά του ολοκαυτώματος μεταξύ Ιεράπετρας και Βιάννου), τα σ υ ν α π α ν τή μ α τ α (δηλαδή το μνημόσυνο στην επέτειο καθε χρόνο) των φονευθέντων το 1943 από τους γερμανούς. Ακριβώς αυτές τις δυο μέρες σκότωσαν τους δυό παπούδες μου σε δυο διαφορετικά σημεία την περιοχής (που δεν είχαν προλάβει να «συμπεθεριάσουν»-η μητέρα μου ήταν 13 ετών). Έπεσα τυχαία κι αναπάντεχα πάνω στο κείμενο «ΕΡΧΩΜΑΤΑ».

  163. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    162. Για την ακρίβεια σκότωσαν τον πατέρα της μητέρας μου και τον παπού του πατέρα μου .Ευτυχώς ο άλλος παπούς εζησε μέχρι σχεδόν τα 100 και μας έλεγε πως τη γλύτωσε «εκ Θεού» πίσω από ένα σκοινάρι καθώς πέρασαν ξυστά στο μονοπάτι οι γερμανοί με τα οπλοπολυβόλα για τον τόπο της εκτέλεσης των υπόλοιπων.
    Τ Αγιού Νικήτα και του Σταυρού, όπως τα λέμε, σημάδεψαν για πάντα τα χρόνια.

  164. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    161. Και άσχετη επί του επιστημονικού που είμαι, από το βίντεο της »σχολής γονέων» που είχατε παραπάνω, φαίνεται περίπτωση πανσοφολογιώτατου.
    Τι αγνοώ κι εγώ η δόκιμη «σαραντακιάς» !

  165. π2 said

    Δεν μας έφτανε η Μεθώνη των Μακεδόνων που δεν είχαν φτάσει στη Μεθώνη, τώρα έχουμε και τον τάφο της Ρωξάνης και του Αλεξάνδρου Δ΄ στην Αμφίπολη (όπου απλώς δολοφονήθηκαν). Στον λόφο Καστά, ξεκίνησε από το 2010 η ανασκαφή ενός πολύ σημαντικού ταφικού μνημείου με μεγάλο κυκλικό περίβολο, σε θέση γνωστή από τη δεκαετία του ’60. Η ανασκαφή πλασαρίστηκε από την αρχή στα ΜΜΕ ως «προσπάθεια ανακάλυψης του τάφου της Ρωξάνης και του Αλεξάνδρου Δ΄». Το πλασάρισμα αυτό συνεχίστηκε με προσεκτικά λόγια («εποχή του θανάτου της Ρωξάνης») πέρυσι το φθινόπωρο, και φαίνεται πως έπιασε τόπο, αφού χτες ο υπουργός Πολιτισμού υποσχέθηκε χρηματοδότηση και η ανασκαφέας ξέχασε τις επιφυλάξεις και μιλάει ανοιχτά πια για Ρωξάνη και Αλέξανδρο Δ΄. Χωρίς το παραμικρό στοιχείο.

    Άντε, να φέρουμε και την Αντζελίνα Τζολί να μιλήσει για το αδικοχαμένο εγγονάκι της.

  166. π2 said

    Βλέπω ότι στην ανασκαφή συμμετέχει και το ΤΕΙ Σερρών, που δεν μασάει από συγχωνεύσεις.

  167. Μαρία said

    Με φωτό απ’ την επίσκεψη Τζαβάρα μετά της κουστωδίας.
    http://www.dimos-amfipolis.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

  168. Μαρία said

    166 Με βίδεα για το ζεστό φοιτητικό χρήμα.
    http://www.iefimerida.gr/news/89617/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF-%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%86%CE%AD%CF%84%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%B6%CE%BF%CF%8D
    %CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%81-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CE%B5%CF%81%CF%81%CF%8E#ixzz2KF8PmhjN

  169. π2 said

    167: Κι επειδή ο φωτογράφος του υπουργού ενδιαφερόταν να δείξει μόνο τον υπουργό, ένα βίντεο που έχει και λίγα αρχαία (με αφορμή φυσικά άλλην πολιτικό πάλι):

  170. Μαρία said

    169 Το βίντεο είναι απ’ το κανάλι του μπαμπά της βουλευτίνας;

  171. π2 said

    Αυτά τα σερραϊκά κουτσομπολιά τα ξέρεις καλύτερα από μένα. Εγώ δεν την ξέρω την κοπέλα.

  172. Μαρία said

    171 Σύζυγος Μαγκριώτη και ως εκ τούτου ο «δημοσιογράφος» μπαμπάς συνόδεψε και τον Κινέζο στην Κίνα. Τους έφυγε η Μαρία η Κόλλια στους ανελλ και βρήκαν τηλεοπτική αντικαταστάτρια.

  173. π2 said

    Έχουμε και «συγκλονιστική» συνέχεια. Το ενδιαφέρον είναι πως στο εξωτερικό η υπόθεση έχει πάρει διαστάσεις χαλασμένου τηλεφώνου, αφού κάποιοι μιλούν και για επιγραφή που αποδεικνύει ότι ο αρχιτέκτων ήταν ο Δεινοκράτης. Εγώ για επιγραφή δεν έχω ακούσει τίποτε και μέχρι να τη δω με τα μάτια μου δεν πιστεύω τίποτε.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δεινοκράτης εμφανίζεται στα ΜΜΕ. Αν θυμάστε, οι Ελληνοαμερικανοί «επενδυτές» και οι πρόθυμοι τοπικοί παράγοντες που προωθούσαν το σχέδιο του ελληνικού Mount Rushmore με κολοσσιαία κεφαλή Αλεξάνδρου στη Χαλκιδική πρότασσαν την ιστορία του Δεινοκράτη, που υποτίθεται πως ήθελε να μετατρέψει τον Άθω σε άγαλμα του Αλεξάνδρου. Λησμονούσαν βέβαια να πουν πως σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές ο Αλέξανδρος σχεδόν τον διαολόστειλε…

  174. Μαρία said

    173
    Άμεση ενημέρωση η Δωροθέα!
    Υπόγραφαν οι αρχιτέκτονες;
    Το κεφάλι σ’ ένα λοφάκι προς τη Ρεντίνα θυμάμαι, όχι στη Χαλκιδική.

  175. π2 said

    174: Ναι, έχεις δίκιο, πάνω από την Ασπροβάλτα, δεν θεωρείται Χαλκιδική η περιοχή.

    Οι αρχιτέκτονες μπορούσαν να υπογράφουν, να αναθέτουν, να αναφέρονται σε ένα τιμητικό ψήφισμα επειδή έκαναν σκόντο στην πόλη, χίλια δυο.

  176. τυφλόμυγα said

    173β, Πώς δεν το θυμόμαστε; Είχα διαβάσει πριν χρόοονια σχετικό άρθρο στο Βήμα ή στο ένθετο περιοδικό -ψάχνω, αλλά δεν το βρίσκω. Σήμερα, αν ψάξεις χωρίς συγκεκριμένη αναζήτηση (π.χ. tovima.gr) βγάζει αποτελέσματα από ακροδεξιά σάιτ. Το μόνο σοβαρό που βρήκα είναι από το in.gr (http://news.in.gr/culture/article/?aid=347134).

    174γ, Αυτό που αναφέρει το άρθρο, ότι τα Κερδύλλια Όρη είναι πάνω από την Ασπροβάλτα, είναι σωστό; Σε δύο νομούς εκτείνονται;

  177. π2 said

    176: Αξίζει να πατήσει κανείς και το λινκ στον ίδρυμα «Ο επί όρους Αλέξανδρος» στο άρθρο στο in.gr. 😀

  178. Μαρία said

    176
    Σωστό είναι. Ο κύριος όγκος βέβαια είναι στο νομό Σερρών.

    177 Η διεύθυνση όμως είναι σωστή 🙂

  179. τυφλόμυγα said

    178: Ευχαριστώ. 🙂

    178β -177, Δεν καταλαβαίνω τι λέτε. 😦 Εξαιτίας σας όμως ξαναπάτησα το λινκ του ιν και πρόσεξα τον υπέρτιτλο: ζει και βασιλεύει. 😆

  180. Μαρία said

    Αν κλικάρεις τον επι του όρους …, θα φας καλά.
    http://www.alexanderthegreatmountain.com/

  181. Νέο Kid Στο Block said

    180. Αυτό τόχουμε ξαναναλύσει. Το σούσι βγήκε από τα Σούσα 🙂

  182. τυφλόμυγα said

    😀 😀 😀

  183. π2 said

    Συνέχεια για τον τάφο της Αμφίπολης: από τον «τάφο της Ρωξάνης και του Αλεξάνδρου Δ΄» (που δεν είναι) μέχρι τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένα τσιγάρο δρόμος:
    http://www.protothema.gr/greece/article/303867/vrethike-o-tafos-tou-megalou-alexandrou-stis-serres-/

  184. π2 said

    Πάμε μια επανάληψη, για τον Κώστα και τη Μαρία που δεν πίστευαν:

    Τα μικρά κείμενα που χαράχθηκαν πάνω σε αγγεία πόσης και σε εμπορικούς αμφορείς και είναι δηλώσεις ιδιοκτησίας ως επί το πλείστον, δηλαδή «είμαι το ποτήρι του τάδε», είναι εκπληκτικά γιατί προϋποθέτουν όχι μόνο γνώση του ελληνικού αλφαβήτου αλλά και γνώση των κανόνων της γραμματικής και του συντακτικού της ελληνικής γλώσσας η οποία συνεπώς παρουσιάζεται ήδη από το 700 π.Χ. στην παγιωμένη της μορφή.

  185. sarant said

    Δεν το βρίσκω τόσο εντυπωσιακό αυτό. Πάντως, παρακάτω καλά τα λέει ο καθηγητής.

  186. π2 said

    Μα είναι το ίδιο με αυτό που εντυπωσίασε τον Κώστα στο 150. Όταν θεωρεί ο καθηγητής τα κείμενα «εκπληκτικά» επειδή παρουσιάζουν γραμματική και συντακτικό σε παγιωμένη μορφή, είναι σα να λέει πως θα μπορούσε και να μην έχει μια γλώσσα γραμματική και συντακτικό.

  187. sarant said

    Έλα ντε; Τι περίμενε δηλαδή

  188. Μαρία said

    Την παραίτηση του υπέβαλε και έγινε αποδεκτή από τον πρύτανη του ΑΠΘ, Περικλή Μήτκα ο αντιπρύτανης του Ιδρύματος Γιάννης Τζιφόπουλος. http://left.gr/news/paraitithike-o-antiprytanis-toy-apth-meta-ti-fasistopoiisi

  189. π2 said

    188:

    πρέπει αν παραφέρεσαι να τρως καμία σφαλιάρα για να συμμαζεύεσαι, όπως γίνεται στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά και σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου

    To ‘πε και το ‘παθε.

  190. π2 said

    (Νισάφι με τον εξοβελισμό των αποστρόφων από τη wordpress)

  191. sarant said

    188-189: Ναι, αλλά γιατί σε αυτό το νήμα;

  192. π2 said

    Εδώ γράφαμε για τη Μεθώνη, αφού.

  193. sarant said

    Το υπέθεσα 🙂

  194. Μαρία said

    Κι έλεγα θα το δει άραγε ο πιδύος;

    191
    Για να έχουμε σφαιρική εικόνα.

    (Χώρια οι αναφορές στην Αμφίπολη.)

  195. Σωπάτε! αυτός ήταν ο Τζιφόπουλος;

  196. π2 said

    Λογικό να τον ξέρεις…

  197. Και όμως μέχρι χτες δεν τον ήξερα.

  198. π2 said

    Εννοώ να τον έχεις δει.

  199. Ούτε. (Κάποιο μάθημα αρχαίων –Ηρόδοτο– είχα πάρει απ’ το φιλολογικό, αλλά δεν θυμάμαι με ποιον, όχι πάντως με τον Τζιφόπουλο)

  200. π2 said

    Ως συνάδελφο εννοούσα.

  201. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Και σε σας Ηρόδοτο πρόσφεραν; Τι στο καλό συνεννοημένοι ήταν στα Ιστ.-Αρχ. της επικράτειας; 🙂

  202. π2, ούτε (και γιατί;)
    Γρηγόρη, όλοι έπαιρναν κάτι άλλο –αλλά εγώ ήθελα να αποκτήσω τα εθνογραφικά του στην έκδοση της Οξφόρδης. 🙂

  203. π2 said

    202: Ε, μια διετία στο ίδιο μαγαζί συμπέσατε.

  204. Α, αυτούς τους ξέρει ο Τιπούκειτος, εγώ σχεδόν καθόλου.

  205. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #202
    Το Φιλολογικό Ιωαννίνων είχε αποφασίσει ότι οι του Ιστ.-Αρχ. («οι αποτυχημένοι του ΦΙλολογικού» μας είχε αποκαλέσει δημόσια κοσμήτορας κάποτε) δεν θα έπαιρναν εκδόσεις Οξφόρδης, και βέβαια δεν είχαμε επιλογή. 😦

  206. Οι αποτυχημένοι του φιλολογικού; Θου Κύριε…

  207. Γς said

    189:

    Λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα

  208. Μαρία said

    199
    Το 2007 τον έφεραν στο ΑΠΘ.

    203
    Ε όχι και στο ίδιο μαγαζί.

  209. π2 said

    208: Google is your friend.

  210. Μαρία said

    209
    Στο Πανεπ. Κρήτης ήταν όχι στο ΙΜΣ.

  211. π2 said

    Το ξέρω, Μαρία… Με απογοητεύεις. Από εσένα ειδικά περίμενα ενδελεχή έρευνα. 😛

  212. Μαρία said

    211
    Μα τι φταίω αν κρύβει πράματα;
    http://www.lit.auth.gr/sites/default/files/tzifopoulos_cv_2014.pdf

    206
    Μιλώντας πάντα για το ΑΠΘ, απο το ’71 μέχρι το ΄84 που τα τμήματα έγιναν 7 και δεν ήταν αυτονομημένα, έμπαινες δηλαδή στη Φιλοσοφική και διάλεγες τμήμα μετά το 2ο έτος, το Ιστορικό τμήμα (σκέτο) ήταν ο σκουπιδοτενεκές της σχολής.

  213. Μαρία said

    Ο κοινότοπος φασισμός τους http://www.epohi.gr/portal/politiki/18210-o-koi-no-to-pos-fa-si-smos-tous

  214. […] του τροχοφόρου ως οπλοφορία, Ψυχάρης, Ломоносов, Огурец, От А до […]

  215. Σωτηρία said

    Μερικές λέξεις που διάβασα εδώ και τις χρησιμοποιούν στα ορεινά της Ζακύνθου όπου τις έμαθα παιδί μαζί με τη σημασία τους: γουρμάζω σημαίνει ωριμάζω, δραπέτι ή ντραπέτι σημαίνει πολύ ξινό, λάτα σημαίνει ντενεκές. (Μια λάτα λάδι, πέντε λάτες στάρι κλπ. Επίσης λάτα λέγεται και ο ντενεκές όταν τον ανοίγουν τελείως από πάνω, και του καρφώνουν στο πλάι στην πάνω πλευρά μια σανίδα πιο μακριά και δεξιά και αριστερά, που τη χρησιμοποιούν για να τον πιάνουν και να τον κουβαλάνε πιο εύκολα).

  216. Χρόνης Νότας .
    13-10-17
    Μαξούλια έιναι τα σπασμένα καπνόφυλλα .Υπάρχουν και τα ρουφούζια = τα κανινικά .( Η μανα μου ήτανε καπνεργάτρια στην Δράμα ) .
    Η γιαγια μου απο την Τσάρτσαμπα του Πόντου (Τσάρτσαμπα στα Ελληνικά – Τετάρτη) το πολύ αλμυρό το έλεγε τσόρι και ενα μέρος που ήτανε πάραπολύ ψηλά το έλεγε στα Τσαρανά .
    Στην Δράμα Νιτντής ήτανε ο κουνιστός .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: