Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η τιράντα της Μιράντας

Posted by sarant στο 26 Ιανουαρίου, 2012


Η Μιράντα και η καταιγίδα, πίνακας του Waterhouse (1916)

Πένθιμοι καιροί μας έχουν περικυκλώσει, ας βάλουμε ένα πιο ανάλαφρο θέμα σήμερα. Προτού ξεκινήσω, σπεύδω να διευκρινίσω ότι το άρθρο δεν αποτελεί υπαινιγμό για καμία συγκεκριμένη Μιράντα -μάλιστα, μόνο μία γυναίκα έχω γνωρίσει με το όνομα αυτό κι έχω χάσει εδώ και καιρό τα ίχνη της. Το όνομα είναι αφορμή για να αφηγηθώ μια παλιά ιστορία για τη γλώσσα και τη λογοτεχνία, που είναι άλλωστε και τα βασικά μας ενδιαφέροντα εδώ.

Το όνομα Μιράντα είναι μάλλον σπάνιο στα ελληνικά αλλά βέβαια μερικές γνωστές Μιράντες έχουμε, ας πούμε τις ηθοποιούς Μιράντα Κουνελάκη και Μιράντα Μυράτ. Το όνομα πάντως δεν είναι ντόπιο και στο eortologio.gr, που έχει όλες τις γιορτές, ακόμα και τις πιο σπάνιες, βρίσκουμε ότι «δεν γιορτάζει», δηλαδή ότι το όνομα δεν περιλαμβάνεται στο εορτολόγιο της εκκλησίας μας. Αν ξέρετε κάτι άλλο εσείς, πείτε μας. Για την προέλευσή της, βρίσκω ότι είναι το θηλυκό του λατινικού mirandus, από το mirare = θαυμάζω, δηλαδή Μιράντα είναι η θαυμαστή, η αξιοθαύμαστη.

Πότε άρχισαν ελληνίδες να ονομάζονται Μιράντες, δεν ξέρω. Πάντως, τον Γενάρη του 1899 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Η τέχνη το ποίημα «Μιράντα» του Στέφανου Ραμά, κι εδώ θα σταθούμε. Αλλά πρώτα να κάνουμε τις συστάσεις.

Το περιοδικό «Η τέχνη», με εκδότη τον ποιητή Κώστα Χατζόπουλο, ήταν μάλλον βραχύβιο, αφού έκλεισε μόλις συμπλήρωσε έναν χρόνο ζωής, δώδεκα μηνιαία τεύχη από τον Νοέμβρη του 1898 έως τον Οκτώβριο του 1899. Ωστόσο, έγραψε ιστορία. Όπως είχε φιλοδοξήσει ο ιδρυτής της, η Τέχνη δεν έμοιαζε με κανένα από τα ως τότε περιοδικά. Ήταν το πρώτο λογοτεχνικό περιοδικό που γραφόταν στη δημοτική, πριν ακόμα κι από τον Νουμά. Και ήταν καθαρά λογοτεχνικό περιοδικό, με συνεργάτες τα πιο λαμπρά ονόματα της πνευματικής ζωής. Οι συντελεστές του περιοδικού ονομάστηκαν «μαλλιαροί» και έγιναν στόχος του χλευασμού των καθαρευουσιάνων δημοσιογράφων –όμως τα δικά τους ονόματα θυμόμαστε σήμερα.

Ο Παύλος Νιρβάνας, που ήταν από τους πρωτεργάτες της «Τέχνης» (δικό του ποίημα, ομότιτλο με το περιοδικό, υπήρχε στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους, που μπορείτε να το δείτε εδώ) σε φιλολογικές αναμνήσεις που δημοσίευσε πολλά χρόνια αργότερα, μεταφέρει το κλίμα της εποχής με το αφήγημά του Η «Τέχνη» και ο μαλλιαρισμός.

Για να πάρετε μια γεύση από την εκλεκτή ύλη του περιοδικού, σας παραπέμπω σε μιαν ανθολογία που έχω φτιάξει στον παλιό μου ιστότοπο.

Τη Μιράντα την είχε γράψει ο Στέφανος Ραμάς, όπως ήταν το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε εκείνη την περίοδο ο Μάρκος Τσιριμώκος, αδελφός του Γιάννου, της γνωστής οικογένειας της Φθιώτιδας. Ο Ραμάς/Τσιριμώκος ήταν δημοτικιστής από τους πρώτους, ανήκε μάλιστα στην «μη σοσιαλιστική» πτέρυγα των δημοτικιστών, μαζί με τον Δραγούμη. Το ποίημα μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Η πρώτη στροφή ήταν:

Δε θα βρούνε λιόκαλα
κι άθαμπα διαμάντια
τα τρανά τα μάτια σου
στα δικά μου αγνάντια.
Στην ψυχή μου τρίσβαθα
κρύβω το πετράδι
με την όψη ανέγγιχτη
σα φιλί, σα χάδι.
Της λευκής αγάπης μου
ένα χάδι πάντα,
στην ψυχή μου ολόβαθα
γύρεψε ω Μιράντα.

Κι οι άλλες τρεις στροφές τελείωναν με τη Μιράντα, πάντοτε σε ομοιοκαταληξία με το «πάντα». Η Μιράντα που έδωσε την έμπνευση στον Ραμά ήταν η σεξπιρική ηρωίδα: στην Καταιγίδα του Σέξπιρ (σικ, είπαμε) Μιράντα είναι η κόρη του Πρόσπερου -τη βλέπουμε και στον πίνακα που κοσμεί τη σελίδα μας.

Η Μιράντα, για κάποιο λόγο, σκανδάλισε τους αντιδημοτικιστές δημοσιογράφους, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς είχαν ταραχτεί από την έκδοση της Τέχνης. Για παράδειγμα, στην Εστία (η οποία, πρέπει να πούμε, δεν ήταν και από τις συντηρητικότερες γλωσσικά εφημερίδες στα τέλη του 19ου αιώνα, αντίθετα μάλιστα) ύστερα από κάθε τεύχος της Τέχνης γράφονταν ένα σωρό εξυπνακίστικα σχόλια, για πολλές μέρες. Μάλιστα, πιστοί στις συκοφαντικές κουτοπονηριές τύπου «Παλιοκουβέντα» (ότι τάχα οι μαλλιαροί αποκαλούν Κώτσο Παλιοκουβέντα τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, που είναι ένα θέμα για άλλο άρθρο), είχαν παραλλάξει σε «Μαστοροσύνη» τον τίτλο του περιοδικού και έτσι το ανέφεραν!

Ο Νιρβάνας θυμάται στα απομνημονεύματά του: Ο Νίκος Λάσκαρης – ποιος θα το ΄λεγε πως ύστερα από τριάντα χρόνια θα καταντούσε κι ο ίδιος να γράψει δημοτικά – είχε σκαρώσει και μία σχετική παρωδία, που χάλασε κόσμο. Δυστυχώς δε θυμούμαι πια παρά δύο-τρεις στίχους της.

               Αγόρασα μια τιράντα
Προς μία και τριάντα,
Ω Μιράντα, Μιράντα!

Τελείως τυχαία τις προάλλες, καθώς έψαχνα έναν μικροσκοπικό ψύλλο σε κάτι πανάρχαια άχυρα, βρήκα την παρωδία της Μιράντας, που τόσο ντόρο είχε κάνει πριν από 110 και βάλε χρόνια. Δημοσιεύτηκε στην Εστία, στις 6 Ιανουαρίου 1899:

Μιράντα
(από την Τέχνη με τέχνη φκιασμένο)

Σ’ ονειροφάνταχτη μέσα λοκάντα
Ω! Μιράντα!
Μαγναδοστάζοντας φύκια στην μπάντα
Ω! Μιράντα, Μιράντα!
Με ντεκαντέντζα και φιόρα και ράντα
Ω! Μοίρα μου, Μοίρα, Μιράντα!
Γαμποφαινότανε μια τιράντα
(Honni soit qui mal y pense Μιράντα!)
Αγορασμένη με μία τριάντα
(Ω! τι φτήνια, τι φτήνια, Μιράντα!)
Και ψευδή καθώς ήτανε πάντα
Ω! Μιράντα!
Τον άντρα τον γύρευε: άντα!
Ω! Μιράντα, Μιράντα, Μιράντα!
Μιράντα, Μιράντα!
Μιράντα!
Και τράβα κορδέλα για πάντα
Για πάντα, για πάντα, για πάντα!
Ω! Μιράντα!

Υπογραφή:  Λεβιάθαν

Ομολογώ ότι μόλις το διάβασα αισθάνθηκα απογοήτευση, γιατί η παρωδία ήταν κατώτερη από τις προσδοκίες μου -κι εγώ εκτιμώ πολύ τη λεπτή τέχνη της παρωδίας. Ώστε γι’ αυτό το μέτριο στιχούργημα χάλασε ο κόσμος;

Βέβαια, μπορεί να υπάρχει κι άλλη παρωδία, μπορεί ο Λεβιάθαν που υπογράφει να μην είναι ο Λάσκαρης, αλλά μάλλον αυτός είναι (κάπου βρήκα ότι είχε χρησιμοποιήσει αυτό το ψευδώνυμο). Το ότι ο Νιρβάνας δίνει κάπως διαφορετικά τους στίχους δεν είναι σοβαρή ένδειξη, γιατί γράφει πολλά χρόνια μετά (αφού θυμάται και λάθος τη χρονιά ίδρυσης του περιοδικού, 1907 αντί 1899!)

Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ, όμως αυτή δεν ήταν η μοναδική συνάντηση της Μιράντας με την τιράντα. Σε ένα εύθυμο ελαφρό τραγούδι επιθεωρησιακού ύφους του 1951, με τίτλο «Η γυναίκα είναι ζημιά», του Θόδωρου Παπαδόπουλου, σε στίχους Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, τραγουδισμένο από τον Φώτη Πολυμέρη, βρίσκουμε πάλι τη Μιράντα πλάι στην τιράντα.

Η γυναίκα είναι ζημιά,
μην μπλεχτείτε με καμιά,
μην μπλεχτείτε με καμιά,
η γυναίκα είναι ζημιά!

Για κάποια Μπέτη, πρωτοβγήκα πιτσιρίκος στο κουρμπέτι,
για κάποια Νίνα, ένα βράδυ πήρα είκοσι κινίνα,
για κάποια Ρόζα, ξεφτιλίστηκα Σταδίου Σανταρόζα
και για μια Νίκη, περπατούσα τρεις χρονιές με δεκανίκι.

Η γυναίκα είναι ζημιά,
μην μπλεχτείτε με καμιά,
μην μπλεχτείτε με καμιά,
η γυναίκα είναι ζημιά!

Για κάποια Στέλλα, μου τη στήσανε μια νύχτα στη Καστέλα,
για κάποια Ρήνα, την εδάγκωσα τρελά τη λαμαρίνα,
για μια Μιράντα, εξηλώθηκα, παιδιά, μέχρι τιράντα
και για μια Ρέα, φεύγω τώρα εθελοντής για την Κορέα.

Δεν ξέρω αν οι στιχουργοί είχαν υπόψη την παλιά παρωδία του Λάσκαρη/Λεβιάθαν, δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό, πάντως ήταν σε φόρμα, με ευρηματικές και πλούσιες ομοιοκαταληξίες για τα γυναικεία ονόματα, με αποκορύφωμα βέβαια τη Ρέα που κάνει τον λεγάμενο να φύγει εθελοντής για την Κορέα -κι έτσι χρονολογείται και το άσμα. Ας το ακούσουμε (υπάρχει και νεότερη εκτέλεση με τον Γιάννη Πάριο, αλλά δεν πιάνει χαρτωσιά κατά τη γνώμη μου):

Στη σελίδα του Βασίλη Νόττα, σε ένα θαυμάσιο «μισογυνικό» άρθρο (είναι πολύ καλό, κοιτάξτε το!) που μπλέκει τον Τσιτσάνη, τον Πολυμέρη και τον Μπρασένς, βρήκα κι ένα τρίτο τετράστιχο με ονόματα γυναικών. Το παραθέτω εδώ:

Για κάποια Σόνια, με τραβάγανε δέκα οκτώ γκαρσόνια,
για κάποια Μπίλλυ, με ρημάξανε δυό μάγκες στο σκαμπίλι,
για μι’ Αντιγόνη, μού στραβώσανε τρεις πόντους το σαγόνι
και για μια Μόνια, με ταράξανε στα σάπια τα λεμόνια.

Δεν φαντάζομαι να είναι προσθήκη του Νόττα, προφανώς κάπου θα υπάρχει κάποια εκτέλεση με αυτή την τρίτη μισογυνική στροφή, αλλά δεν τη βρήκα. Αν σας έρθει όρεξη για παρόμοια στιχάκια με άλλα γυναικεία ονόματα, καταθέστε τον οβολό σας. Ή μάλλον, ας κάνω εγώ την αρχή, ξεκινώντας από την περίεργη Μόνια του τελευταίου στίχου πιο πάνω και αντικαθιστώντας την από την κάπως λιγότερο εξωτική Σόνια.

Για κάποια Σόνια, μου τις βρέξαν ένα βράδυ δυο γκαρσόνια,
για κάποια Βάλια, κυκλοφόραγα ντυμένος με τσουβάλια
για μιαν Ελένη ξαναδιάβασα τα άπαντα του Λένιν,
και για μια Λία απαρνήθηκα τιμές και μεγαλεία.

Είμαι βέβαιος πως θα βρείτε καλύτερα, αν και δεν είναι ανάγκη να δώσετε ολόκληρο τετράστιχο.

172 Σχόλια to “Η τιράντα της Μιράντας”

  1. Με τις καλημέρες μου να πως και εγώ πως μόνο ένα πρόσωπο έχω γνωρίσει με το όνομα αυτό. Επίσης να θυμηθούμε για την ομοιοκατάληκτη «τιράντα» πως λέγεται και «ράντα», «ραντούλα», «ραντάκι» με παρεξήγηση της πρώτης συλλαβής, που εκλαμβάνεται ως άρθρο «τη ράντα».

    Γιάννης

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Για μια Ευρυδίκη, έμεινα φτωχός να τρώω ραδίκι
    Για μια Ουρσούλα, πέσαν τα δοντάκια μου απ’τα ούλα
    Για μια Γιολάντα ξέμεινα μπακούρι στη βεράντα
    Και για μια Ντάν(γκ)α , τώρα με φωνάζουν ντιγκιντάνγκα!

  3. αλέξης ζήρας said

    Ο Λάσκαρης φαίνεται πως είναι, τον αναφέρει ως Λεβιάθαν,συνεργάτη της Εστίας, και ο Κυρ.Ντελόπουλος στα Νεοελληνικά Φιλολογικά Ψευδώνυμα.

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Κι ένα για τα τοπικά κορίτσα δαμαί!

    Για μια Μαρία, έφτασα να λέω «Μπράβο Κυρία!»
    Για μια Ιμμόρ, σκίζουν τσι γραβάτες δικηγόρ
    Για μια Ππάν, γράφω ποιήματα.. άστα να παν!
    Και για μια Μπέρνη, φτάνω μ’οτοστόπ μέχρι τη Βέρνη!

    Από ένα γελοφατσίδιον, γκέρλς: 🙂 🙂 🙂 🙂

  5. bernardina said

    Μια Μόνα αγάπαγα ολόκληρο χειμώνα
    μα ήρθε η Κλαίρη πριν να μπει το καλοκαίρι
    κι ήταν η Στάσα που μας έπιασε στα πράσα
    με κάποια Λία κάτω εκεί στην παραλία

    κι έπειτα ήρθε η Χαρούλα σαν βροχούλα
    σαν αεράκι το γλυκό μου το Σοφάκι
    μα όλα τα είδα όταν βρήκα την Ελπίδα
    και δεν με μέλει αν μου έφυγε η Νεφέλη

    Το θήλυ φίλε μου είναι σαν το κυματάκι
    το ένα φεύγει, έρχετ΄ άλλο σε λιγάκι
    όμως παιδιά, για να την πω την αμαρτία μου
    τη σωτηρία μου τη βρήκα στη Μαρία μου!

    Σκοτσέζικο ντους έχουν γίνει αυτές οι αναρτήσεις σου βρε Νίκο! Αλλά έτσι είναι η ζωή, μια κλαίει μια γελάει (το κλισέ της ημέρας)

    Καλημέρα

  6. bernardina said

    Κιντάκο, μαζί γράφαμε.
    Άμα κάνει ανάλογη ανάρτηση ο Νικοκύρης για τα αγοράκια, εκεί να δεις τι έχω να σε γράψω μπρε 😉

  7. Effi Yannopoulou said

    Εξαιρετικό! Να δώσω κι εγώ τη συμβολή μου:

    Για κάποια Έφη, έχασα την υγειά μου και το κέφι,
    Για μία Γιώτα, κάποιοι μ’ αλλάξανε τα φώτα,
    Για μία Σώτη, κατέστρεψα πνεμόνια και συκώτι,
    Και μία Σούλα μου έκανε κομμάτια την καρδούλα.

  8. Παθώς μαθός και συμπαθών, με τον μέγα τουλάχιστον μισογύνη Σοπενάουερ (Βερνάρδα, μην γκουγκλάρεις!)
    Τρεις γυναίκες γνώρισε στην ζωή του, κι επαιξαν καθοριστικό ρόλο. Κι οι τρεις… Καρολίνες (!). H μία, γραία και φορτική, την πέταξεν από την σκάλα, με αποτέλεσμα να πληρώνει μια ζωή μηνιαία αποζημίωση για την λεκάνη της, κι η δική της ζωή σύντομη δεν ήταν, . Όταν πέθανε η γραία, ανεφώνησεν ο αδιάντροπος φιλόσοφος, obit anus, abit onus, πέθανεν η γραία, έφυγεν το βάρος.
    Μια άλλη, βαρώνη, κοίταξε ψηλά ο άθλιος και τον πέταξαν αυτόν ομοίως από τα ψηλά. Την τρίτη, αν ενθυμούμαι καλώς, συνεζεύχθη, ερίζεται ποίος ήταν το υποζύγιον που έλυσεν το διαζύγιον. Το ρύζι στο γάμο, πάντως, θα σας συμβούλευε να μην είναι Καρολίνα!

    Με μία Καρολίνα, την έβγαλα ωραία και φίνα,
    γλυκεία ήτο μαρμελάς: ουρά οπίσω, πάντα, η αχλάς!
    Λεπτή σοφή η Σοφία, πλην σαφώς… Παφία,
    Πολύποδο και πονηρό, η Μάρη καλαμάρι,
    Εμπόλεμος ο έρωτας της Ρίτας, σαν Ακρίτας,
    στατιστικώς πολλές είν’ οι Μαρίες, καυτές οι μέν οι άλλες κρύες,
    με την Ισπανίδα μου Ντολόρες, ρίμα δεν θα ψάχνετε ώρες,
    Ανομοιοκατάληκτος ποσώς η Τζόουν – όσον διήρκεσε, καλώς εζώουν,
    έφθασεν στο τέλος μια Ελίζα, με ξανάβαλε στην μπρίζα.

  9. Μιράντα said

    Στη Σμύρνη Μέλπω, Ηρώ στη Σαλονίκη.
    Στο Βόλο, Κατινίτσα έναν καιρό…
    Μα από τούδε και στο εξής (ίσως για πάντα)
    ιδού, μπροστά σας, είναι η …

    (κλέφτρα καρδιά, κλέφτρα ψυχή
    -με της Γαλάτειας, όμως, την ευχή.)

  10. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις ωραίες ρίμες!

    1: Εύστοχη η παρατήρηση για τη ράντα, Γιάννη. Επειδή ήταν ήδη μεγάλο το άρθρο, δεν ασχοληθηκα με την ετυμολογία και την ιστορία της λέξης τιράντα, που έχει πολύ ψωμί. Άλλο άρθρο.

    3: Κύριε Ζήρα ευχαριστώ για την επιβεβαίωση. Είχα βρει στα απομνημονεύματα του Ταγκόπουλου μια αναφορά, αλλά ήταν πολλά χρόνια νωρίτερα.

  11. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @9,
    μπράβο, Μιράντα!
    Καμμιά στην τέχνη δεν σου παραβγαίνει!

  12. sarant said

    9: Αχ τι ωραίο!

  13. 5
    Ο έρως Βέρνη είναι λεωφορείο
    φεύγει τό ‘να, θά ‘ρθουν δύο.
    μα την αλήθεια να σου πει, δεν θέλεις κράχτορα
    στο τέλος συ πληρώνεις τον εισπράχτορα.

  14. bernardina said

    Να μη γουγλίσω, οκέι.
    Να μη.. γιουτουμπίσω όμως;

    (ΑααΑχ, σε τι πειρασμό με έβαλες μ’ αυτή την πρόκληση, να ‘ξερεεες! Your dare *ulneashed* all kinds of mischief within me 😉 😉 😉 )

  15. μήτσκος said

    Για μια Ματίνα, έγινα ζητιάνος στην Αθήνα
    Για μια Θεώνη, έσκισα το ωραίο μου πανταλόνι
    Μια Θεοδώρα, μ’έκανε ρεντίκολο στη χώρα
    Και για μια Φρόσω εδά θαρρώ πως θα τα κακαρώσω

  16. tamistas said

    Οι περιπέτειές μου αλφαβητικώς:

    Για μιαν Αλίκη, εκινδύνευσα να μ’ έτρωγαν οι λύκοι.
    Για μια Βιολέτα, με παρέσυρε παλιά μοτοσικλέτα.
    Για μια Γιαννούλα, μου ξεχώρισαν τα δόντια απ’ τα ούλα.
    Για μια Δανάη, αχ, ακόμα όλη η πλάτη μου πονάει.
    Για μια Ευριδίκη, με συλλάβανε και πέρασ’ από δίκη.
    Για μια Ζαΐρα, επνιγόμουνα για μήνες μες στη μπύρα.
    Για μια Ηλιάνα, παραλίγο να με κλάψει η δόλια μάνα.
    Για μια Θεώνη, με πετάξαν από κάτω απ’ το μπαλκόνι.
    Για μια Ιφιγένεια, μεταμφιέζομαι και έχω αφήσει γένια.
    Για μια Κλεονίκη, μ’ αλυσόδεσαν και με πονούν οι κρίκοι.
    Για μία Λήδα, μου ραγίσανε με ρόπαλο την κλείδα.
    Για μια Μερόπη, με τουλούμιασαν, με έχουν κάνει τόπι.
    Για μια Νεφέλη, εκρυβόμουν μια βδομάδα μες στα έλη.
    Για μια Ξανθίππη, η ζωή μου ήταν γεμάτη καρδιοχτύπι.
    Για μια Ολυμπία, μεταμφιέστηκα ξανά με κελεμπία.
    Για μία Πόπη, με λυπήθηκαν στο δρόμοι οι ανθρώποι.
    Για μια Ρωξάνη, με τα πρόβατα εκρύφτηκα στη στάνη.
    Για μια Σελήνη, την υπόληψη κανείς δεν θα μου πλύνει.
    Για μια Τιτίκα, με κουρέψανε πρωί – πρωί στο ΙΚΑ.
    Για μιαν Υβόννη, ούτε ο θείος μου ο δεσπότης δεν με σώνει.
    Για μια Φιλάνθη, μου το τάξαν πως θα μ’ έραιναν με άνθη.
    Για μία Χρυσούλα, αγαπούλα, τους ζητάω την κουκούλα.
    Για μια Ψιψίνα, προσπαθήσαν να με πνίξουν στην πισίνα.
    Και για μια Ωραία, πάω να κρεμαστώ σ’ εκείνη τη μορέα.

    Σημείωση: δεν βρήκα όνομα από «Ψ», γι’ αυτό έβαλα χαϊδευτικό.
    Μετά, σ’ ένα εορτολόγιο (με την παρατήρηση «δεν γιορτάζει»), βρήκα την Ψαμάθη:
    Οπότε, θα μπορούσε ο στίχος για το «Ψ» να είναι:

    Για μια Ψαμάθη, στις ειδήσεις όλη η Ελλάδα μ’ έχει μάθει.

  17. bernardina said

    13

    Όμως το είπε και η λαϊκή αοιδός,
    δεν είν’ ο έρως λεωφόρος ούτε οδός
    δεν είναι τρένο η καρδιά ή λεωφορείο
    με δυο και πάνω καταντάει καφενείο.

  18. bernardina said

    Α, ρε Τάμι, κορυφαίε!

  19. π2 said

    Το όνομα Μιράντα ανήκει στα σαιξπηρικά, στα ονόματα δηλαδή που σκαρφίστηκε ο Ουίλλιαμ και που δεν χρησιμοποιούνταν ως ονόματα μέχρι τότε. Άλλα που βρίσκω στο Behind the Name: Τζέσικα, Ολίβια, Κορντέλια.

  20. tamistas said

    Και για μια Μπέρνι, κάποιον άλλονε η μοίρα του τον δέρνει…

  21. sarant said

    16: Ταμίστα, δεν βρίσκω λόγια!

    19: Πιδύε, δεν το ήξερα πως είναι πατέντα του Σέξπιρ η Μιράντα. Μπράβο και του Ουίλιαμ!

  22. tamistas said

    Πάντως, όπως λέει κι ο σοφός παππούς Σταύρος Καραμανιώλας σ’ εκείνο το τραγούδι των Χειμερινών Κολυμβητών,

    Μυστήριο πλάσμα, φίλε, εἶναι ἡ γυναῖκα,
    κανεὶς δὲν ξέρει τί κρύβει στὴν καρδιά·
    ἄλλες ποθοῦνε μ᾿ ἕναν ἄντρα νὰ γεράσουν
    κι ἄλλες ἁπλῶς πῶς νὰ περάσει μιὰ βραδιά.

  23. Με το θύμα την Εσθήρ το ’παιζα σκληρός ανήρ,
    όμως κάποια Νεφετρίτη μ’ έσερνε από τη μύτη.
    Για την ανορεκτική Κική άρχισα γυμναστική,
    μα για τη χοντρούλα Ρίτσα άφησα κι εγώ κοιλίτσα.

    Με τη βαρεμένη Θέκλα όλη μέρα ήμουν ρέκλα,
    μα η τρελέγκω η Μαρίζα μ’ είχε συνεχώς στην πρίζα.
    Με την έκφυλη τη Μένη πάντα μου ’ταν σηκωμένη,
    μα με τη θεούσα Ξένη, είναι συνεχώς πεσμένη!

  24. ππαν said

    Dimosioshoros, μια και είσαι πρεβεζάνος, μήπως γνωρίζεις ποιο είναι το σημερινό όνομα της οδού Πριγκιπίσης Μαρίας στην πόλη σου; Να μι πληροφορία που δεν γκουγκλιζεται.. Η ονομασία ίσχυε μέχρι τουλάχιστον το 1974

  25. Αχ Ππαν μου να ήξερες πως ήμουν και είμαι ενάντιος στην αλλαγή που έγινε με νέα ονοματοδοσία «Κ. Καρυωτάκη» (χωρίς να αρνούμαι την αξία του ποιητή, αλλά με αντίθεση στην ειρωνική του στάση για την πόλη και τους απλούς ανθρώπους της των οποίων δεν πήρε τη θέση). Έχω και κάτι εδώ.

    Γιάννης

  26. Μια δεύτερη Μιράντα.

    Πάντως Νίκο μου μου κάνει εντύπωση πως από οικογένεια Λάσκαρη της Πρέβεζας είχα ακούσει για μια ωραία κοπέλα, ανεψιά, με το βαφτιστικό Μιράντα. Και τα δυο ονόματα (επώνυμο και βαφτιστικό) είναι σπάνια για να θεωρήσουμε πως πρόκειται για σύμπτωση.
    Γιάννης

  27. ππαν said

    25: α πολύ ενδιαφέρον! Ευχαριστώ πολύ. Ώστε Καρυωτάκη,ε; 🙂

  28. IN said

    24 & 25: Ποια στο καλό ήταν αυτή η Πριγκίπισσα Μαρία και γιατί έγινε οδός ειδικά στην Πρέβεζα; Δεν ξέρω κανένα ανάλογο όνομα οδού στην Ελλάδα. Και μόνο για λόγους σπανιότητας, έπρεπε να το κρατήσουν. Εντάξει από «Βασιλέως Κωνσταντίνου», «Βασιλίσσης Σοφίας» κλπ κλπ είχαμε φλομώσει, δε χάλασε ο κόσμος να χαθεί και μία. Αλλά «Πριγκιπίσσης Μαρίας»; Άραγε η Μαρία Βοναπάρτη, σύζυγος του πρίγκιπος Γεωργίου (αρμοστή της Κρήτης); Πρωτοπόρης της ψυχανάλυσης, άφησε και ενδιαφέροντα απομνημονεύματα απιστεύτου κουτσομπολικής αξίας για τον σύζυγό της και την βασιλική οικογένεια της Δανίας. Κάποτε πρέπει να κάτσω να τα διαβάσω.

    Άλλη περίπτωση τέτοιας «βασιλικής» σπανιότητας είναι η οδός «Διαδόχου Παύλου» στην Πτολεμαΐδα που, όμως, εξ όσων γνωρίζω, υφίσταται ακόμη. Η σπανιότητα εδώ έγκειται στο «Διαδόχου». Προφανώς 4Αυγουστιάτικης έμπνευσης, γιατί τότε ήταν ο Παύλος διάδοχος.

  29. Για την Μιράντα Ξαφά μην πούμε τίποτις, ε;

  30. Με τη ρίμα Μιράντα – λοκάντα απορώ πώς δεν θυμήθηκε κανείς τη Μιραντολίνα (του Γκολντόνι, όχι την άλλη).

  31. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια.

    29: Εγώ το απέφυγα πάντως!

    28: Στο λεκανοπέδιο υπάρχει «Ολυμπιονίκου διαδόχου» ή το ανάποδο, αλλά δεν ξέρω αν είναι μοναδική. Ένας ψείρας θα σου έλεγε ότι ο Παύλος ήταν διάδοχος και πριν από τις 4 Αυγούστου 1936, για μερικούς μήνες βέβαια. Αλλά αυτή η πριγκίπισσα Μαρία…

  32. tamistas said

    Μιράντα Παπαδοπούλου. Εκτός από μπισκότα, είναι και ποιήτρια. Ή ηλε-ποιήτρια. Με ποιητική συλλογή, το «Χωρίς». Είχε και μπλογκ, όπου αυτοί που το συνέχισαν μετά την προαναγγελθείσα αυτοκτονία της, αναφέρθηκαν στην κηδεία της κλπ. Το μπλογκ το έψαξα με αφορμή την τιράντα της Μιράντας, αλλά είχε διαγραφεί. Πρόκειται, έχω την πεποίθηση, για φανταστικό πρόσωπο. Δεν γνωρίζω τους (;) δημιουργούς της.

    Ένα μικρό δείγμα:

    Αν το καλοσκεφτείτε,
    γιατί γράφονται τα ποιήματα;
    Άλλα για να προδώσουν άλλα για να προδοθούν,
    ψιθύρισε ο ποιητής στον ερωτευμένο.

    Τώρα θυμήθηκα το γάμο ενός φίλου στα Γρεβενά πριν από καμιά δεκαριά χρόνια. Περιμέναμε να έρθει να τραγουδήσει η Πίτσα Παπαδοπούλου. Η κόρη μου απογοητεύθηκε όταν εμφανίστηκε. Νόμιζε ότι ο «Παπαδόπουλος» εκτός από τα μπισκότα «Μιράντα» είχε βγάλει και πίτσα, την οποία περιμέναμε να μας σερβίρουν.

  33. LandS said

    Για να βρούμε την άυλη αξία επιχείρησης, αφού κάνουμε κάποια πράματα που δεν ενδιαφέρουν τον παρόντα ιστότοπο… «…στη συνέχεια τη προκύπτουσα διαφορά την πολλαπλασιάζουμε με το συντελεστή προσαρμογής στην οικεία ράντα και το αποτέλεσμα το προσαυξάνουμε …» και συνεχίζουμε να κάνουμε πράγματα που δεν ενδιαφέρουν εδώ.

    Επίσης για το 2011 «Το επιτόκιο των εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου ετήσιας διάρκειας ανέρχεται σε 4,85% με αντίστοιχο συντελεστή προσαρμογής από την οικεία ράντα 4,3474886 ή κατά στρογγυλοποίηση 4,3», ενώ για το 2012 δεν έχει καθοριστεί ακόμα.

    Αυτής της οικείας ράντας, είναι σε κανένα οικεία η ετυμολογία;

  34. sarant said

    Αυτό είναι το γαλλ. rente, εξού και ο ραντιέρης που είναι λέξη καθιερωμένη από παλιά.

  35. Σκεφτόμουν αναπόφευκτα ότι κανείς δεν θυμήθηκε τα μπισκότα, μέχρι το τελευταίο σχόλιο του Ταμίστα. Και η τελευταία παράγραφός του, όλα τα λεφτά, βέβαια 🙂

  36. sarant said

    33-35: Εγώ να πω την αμαρτία μου μέχρι και δεν τα είχα βιώσει αυτά τα μπισκότα (είμαι γενικά αντιμπισκοτικός τύπος). Αλλά η τελευταία παράγραφος του 33 είναι πραγματικά θαυμάσια -σαν το ανέκδοτο με το κοριτσάκι που χαστούκισε τον Παπαδόπουλο (τον δικτάτορα). «Δεν φτιάχνει καλά μπισκότα», είπε.

  37. LandS said

    Του 32

  38. tamistas said

    Αφού απ’ τα μπισκότα περάσαμε στον Παπαδόπουλο, θυμήθηκα και την περίπτωση εκείνου του συνεπώνυμου του δικτάτορα ποδοσφαιριστή. Το σύνθημα «Παπαδόπουλε, μ…..άκα – καραγκόζη» είχε, λέει, βαρεθεί να το ακούει στο γήπεδο.
    Βρε κι αναπληρωματικός να ήταν! Και στον πάγκο!

  39. tamistas said

    Στο 38 αναφέρομαι στην περίοδο της χούντας, βέβαια, ή λίγο μετά. Και σε διηγήσεις.

  40. LandS said

    28,31
    Στη Γλυφάδα υπάρχει η «Πρίγκηπος Πέτρου». Πρέπει να ήταν καλό παιδί γιατί οι παλιοί έλεγαν ότι δεν τον πήγαινε η Φρειδερίκη.

  41. Τι λέτε καλέ που θα σας γράψω μισογυνικά κι εγώ! 😉

    Προτιμώ να σας θυμίσω Γκάτσο:

    Στο Καραμπουρνάκι, γνώρισα τον Μάκη που κάνε καμάκι σε μικρά παιδιά…
    Στο Βαλτετσινίκο γνώρισα τον Νίκο, του ‘πα σου ανήκω κι έγινε σεισμός… κλπ κλπ…

    Το βραδάκι αν βρω λίγο χρόνο θα σας γράψω διάφορα με αντρικά ονόματα!

  42. bernardina said

    32 κ.ε. Είναι που είμαι Πτιμπερικιά 😉

    Η Μιράντα Μυράτ δεν ήταν η κακιά γιαγιά Ανούσκα στον Λαμπίρη; (Ως παιδί προσχολικής ηλικίας τα άκουγα μαζί με τη μανούλα μου που τα άκουγε κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού).

    Είπα στΟν Λαμπίρη, όχι στΗν Λαμπίρη, μη μπερδευτεί κανείς, ε; 😛

  43. Μπουκανιέρος said

    28-31 Υπάρχει ακόμα Πριγκηπίσσης Αικατερίνης στου Χαροκόπου (ένα ασήμαντο δρομάκι σε σχήμα Γ).
    Στην Κέρκυρα όμως, η Μεγάλης Δουκίσσης Μαρίας έγινε Ριζοσπαστών Βουλευτών – αυτό θα πει επανάσταση!

    Υπάρχουν και αρκετές άλλες με τέτοια ονόματα, πάντως.
    Για την ιστορία της ηρωικής (πρώην) Πρίγκηπος Νικολάου, ας τα πουν οι Σαλονικιοί.

  44. 28 Εδώ μας έρχονται στο νου άρθρα με τίτλο «Ταύτιση κόρης και πεθαμένης μητέρας» και άλλα, αλλά δεν είμαι πρόχειρος για περισσότερες σίγουρες πληροφορίες. Προ καιρού μάλιστα είχε γίνει μια εσφαλμένη ταύτιση της πριγκίπισσας με τον Ανδρέα, αδελφό του Φιλίππου της Αγγλίας, που είχε διανυκτερεύσει σε ένα πρεβεζάνικο σπίτι στο βάθος της οδού αυτής.

    Γιάννης

  45. tamistas said

    Ήξερα και μια Μιράντα
    που της άρεσαν τα Πράντα.
    Τώρα, γύρω στα σαράντα,
    τσιγαράκι στη βεράντα·
    γιατί ξέπεσε στο Λάντα,
    ψάχνοντας για … Κολοράντα.

  46. 32 κ.α.
    Μπισκότα. Καπύρα θα τα απεκάλει ο κουμπάρος Νεοκίδιος, καπυρόν ελληνιστί (κάμμορος, ο Οδυσσέας της Νέκυας) άρτος δίπυρος, παξιμάδια διπλοφουρνιστά, διάβασα προ ολίγου τον πλεονασμό σε φούρνο στην Κύπρο. Bis coctum λατινιστί, biscotto ιταλικά, λεξιδάνειο μπισκότο παρ’ ημίν, προσφερθέν τόσο συγκινητικά από τον μόνο Βέγγο στην μοναξιάρα Φύση, στο Βλέμμα του Οδυσσέα.

  47. 42
    Ορέεεεεεστη! Όχι ο Πυλάδης, η κοπελλιά του Λαμπίρη, θυμάται κανείς το όνομά της;

  48. bernardina said

    47
    Τζοάνα;

  49. ππαν said

    Εμείς, στην οικογένειά μας, λέμε «Λαμπίρη» τα πολύ ωραία ονοματεπωνυμα, συνήθως ονόματα ηρώων σε ταινίες ή μυθιστορήματα, πχ Πέτρος Ραζής, Άγης Πορφυριάδης, Αλέξης Βρανάς κλπ

  50. bernardina said

  51. 16
    Ψάπφα!!! Με τις υγιές σας!

  52. «…ο Στέφανος Ραμάς, όπως ήταν το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε εκείνη την περίοδο ο Μάρκος Τσιριμώκος,,,».

    Φαίνεται πως οι Τσιριμώκοι προτιμούν να γράφουν με λογοτεχνικό ψευδώνυμο, όπως έκανε, αργότερα, κι ο Γιάννης Μαρής.

  53. bernardina said

    Το claris επίτηδες αφαιρέθηκε, (σημερινέ) Τίτε; 😉

  54. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τσιριμόνιες.

  55. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Πρώτον: έχω μείνει κόκκαλο! Πολλή γυναίκα πολύ γυναίκα κυκλοφορεί.
    Μετά από την Μπερνα-Ντίνα κα τον Ταμίστα… (άντε και τον Μήτσκο για να είμαστε δίκαιοι) κανείς δεν μπορεί να συμπληρώσει τίποτε άλλο. Βέβαια ο Κώστας και ο Χριστοδούλου έχουν πιο… από αυτό στο στίχος.
    Η Ψαμμάθη με ξανάφησε κόκκαλο. Κόκκαλο δις ο καημένος.
    Είχα μια ειδικευόμενη Μιράντα (όχι τιράντα), αλλά ΩΣ ΕΔΩ
    Αλλά πού είναι η Αφροδίτη, η Άρτεμη, η Αθηνά και η Δήμητρα; Αν σέβεστε τις ΘΕΕΣ αφήστε κάτω τη Ρέα, ή αυτή δεν πιάνεται επειδή ήταν τιτανίς; Υπάρχουν κι οι μούσες: Ουρανία, Μελπομένη, Κλειώ κ.ο.κ.
    Θυμάται κανείς την Αγόρω του Λουντέμη; (Την ονόμασαν έτσι για να της πάει γούρι να γεννάει αρσενικά. Νομίζω στο ‘Ένα παιδί μετράει τα άστρα’),
    Επίσης Καλλιρρόη… Τα Ευ… (Ευ)-τυχία, -λαμπία, -λαλία, -μορφία (Ευγονία… δεν υπάρχει θαρρώ). Λουλούδια: Ντέζη, Μαργαρίτα… Υπάρχει επίσης και το Ανατολή (στα αλβανικά Linditë). Και μια που είπα Linditë (από το lind, γεννώ) θυμήθηκα και τη Γενοβέφα

    Οι Καρολίνες του Σοπενάουερ μού άρεσαν, αλλά δε ήταν δύσκολο να βρει τρεις στη Γερμανία της εποχής του. Αργότερα έπεσε η μόδα. Αλλά στα δεκάξι μου γνώρισα την Άρτεμη (γνωριμίες του 1960, μη γλύφεστε). Στα δεκαεφτά μου ξαναγνωρίζω μια Άρτεμη (τη ζήτησα κι όλας από τον πατέρα της αλλά μ’ έδιωξε). Και άρχισα ν’ απορώ ‘πώς είναι δυνατό να πέφτω σε Άρτεμες μόνο ενώ υπάρχουν τόσες Μαρίες, Ελένες, Γεωργίες, Παναγιώτες, Ευαγγελίες, Ντίνες, Άννες;’ Και τότε… ε, τότε γνώρισα την Ασπασία.

    Άσχετο: Σ’ ένα γάμο (το όνομα της νύφης Ασπασία), ο παπάς αποφάσισε να δώσει μερικές συμβουλές στους νεόνυμφους και άρχισε ως εξής: ‘Ασπασία, είσαι μία εξαισία!’ Δεν ήταν το κορίτσι… αλλά δε γέλασε κανείς. Κατόπιν όμως εξήγησε για ποιο λόγο δεν παρέλειψε (που έχει σήμερα απαλειφθεί) τη φράση ‘την ωραιότητα της παρθενίας σου εφύλαξας’ διότι, δεδομένου ότι εγνώριζε την κόρη από της βρεφικής τη ηλικίας, ήταν ‘βέβαιος ότι παντρεύοταν παρθένος’. Εκέι βεβαίως γελάσαμε όλοι (αλλά κρυφά)

  56. 48
    Eξαίρετα, μνήμη ελεφαντίνη! Μόνον οι σκωληκοειδείς αποφύσεις δεν αφαιρούνται τυχαίως.
    Γύρω στα 1964-5 δεν υπήρχε και μια ραδιοφωνική νουβέλλα ‘Μιράντα’ που πρόσφερε το ΟΜΟ αν θυμούμαι καλώς;

  57. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @56,
    έχουμε και τη Μιράντα του Sex and the City. Πιο μοντέρνα αυτή.

    Καμμία σχέση με ομο-

  58. sarant said

    56: Τζοάνα ή Τζοβάνα;

    55; Μήπως η Αγόρω δόθηκε για να σταματήσει η μητέρα της να γεννάει κορίτσια;

  59. 58. Ναι, σιγά σιγά επιστρέψει η μνήμη. Τζοβάνα, η άλλη ήταν Πάπισσα.

  60. 58. Αγόρω. Ίσως υποκοριστικό του σερνικοβότανου, τότε, Μανδραγόρω…

  61. #19 τὸ γράφει ὁ ἈΣλεξιάδης στὸ Λεξικὸ τ[ν Κυρίων ὁνομάτων του, ὅτι εἶναι ὄνομα φτιαχτὸ ἀπὸ τὸν Σαίξπηρ. καὶ βέβαια εἶναι γερουνδιακὸ τοῦ miror

    #16 Για μια Σελήνη, την υπόληψη κανείς δεν θα μου πλύνει.
    Για μια Τιτίκα, με κουρέψανε πρωί – πρωί στο ΙΚΑ.

    χαχά, κάποτε εἴχα γράψει ἕνα στιχουργηματάκι γιὰ κάποια Σελήνη, ὑπεύθυνη γιὰ κἄτι μητρῷα -γιὰ μιὰ Τιτίκα ἐπίκειται.

  62. Μαρία said

    >καθώς έψαχνα έναν μικροσκοπικό ψύλλο σε κάτι πανάρχαια άχυρα
    Γι’ αυτό σ’ αγαπάμε. Ξέρω 2 Μιράντες, η μία ήταν η σπιτονοικυρά μου.

    2 Παιδί, βλάλε την παρένθεση απ’ την Ντάνγκα. Είναι χαϊδευτικό της Ιορδάνας σε μας τους Βούλγαρους.

    43 Και στη Θεσσαλονίκη η πρίγκηπος Νικολάου, πρώην Πολωνίας, μετονομάστηκε σε Σβώλου.

  63. bernardina said

    56
    Ολες αυτές οι εκπομπές, κατά τη λαμπρή παράδοση του σαπουνιού (soap opera) ήταν προσφορές κάποιων απορρυπαντικών. Η ελεφαντίνη *παιδική* μου μνήμη (γιατί τώρα πια το θηλυκό του Άλτζι είναι Μπέρνι ;- ) σα να έχει συγκρατήσει ότι προσφορά του ΡΟΛ ήταν το Σπίτι των Ανέμων . Η Μιράντα; Μήπως Μαρίνα, ένα κορίτσι αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα, εννοείς;
    Ήταν και το «Μείνε Κοντά μου Αγαπημένη» και το «Μικρή Πικρή μου Αγάπη».

    Βρε τι θυμηθήκαμε…

  64. Μαρία 62γ, δες και Μπουκάν στο 43. Εκεί και το «αν αργήσω φάτε» Ζάππειο.

  65. sarant said

    62α: Ναι, αλλά ο ψύλλος παραμένει ασύλληπτος 😉

  66. bernardina said

    «16 Για μια Σελήνη, την υπόληψη κανείς δεν θα μου πλύνει.»

    Κορνήλιε, θα μπορούσε να το λέει και μια Σελήνη που κάνει ρίμα με τον Χόχο 😆

    (Αντί γι’ αυτό όμως λέει «Δεν ξέρω πώς τον έπαιξα, πραγματικά, δεν ξέρω πώς τον έπαιξα…»)

    Αχαχαχααχχχ,*

    *κλαυσίγελως μέχρι δακρύων.

  67. Μαρία said

    42 Μπέρνη, σε μας οι φανατικές του Σπιτιού των ανέμων κουβαλούσαν τρανζίστορ μέσα στην τάξη, για να το ακούσουν.

    58β Έχω φίλη Αγορίτσα. Το όνομα δίνεται κι όταν δεν υπάρχει αγόρι, ένα είδος παρενδυσίας, για να ξορκίσουν το κακό που τους βρήκε 🙂

  68. 58β Έχω φίλη Αγορίτσα.

    μήπως εἶναι ἀξιωματικίνα; κάποτε παρὰ λίγο νὰ μὴ μοῦ δώσῃ ἄδεια γιατὶ ἔγραψα τὴν αἴτησι στὸ πολυτονικό.

  69. 63 – 67
    δεμ ξέρω γιατί το μυαλο μου, σε ό,τι κλάσμα απέμεινε, επιμένει πιστό στην Μιράντα. Πάντως, μια που το έφερες στις σαπουνόπερες υπάρχει σάπων Μιράντα, με φρουτάκια κιόλας.

    MIRANDA SOAP

    If you’re the fruity sort, then this is the soap for you! Blended into our Miranda soap are whole fresh kiwi fruits, with exotic fruit and flower essential oils; so you, you, you, you, you, you’ll like this very much!This soap was inspired by Carmen Miranda, who used to have a huge hat of fruit. Our soap used to look like that too, but these days we’ve reshaped it and hidden the fruit-shaped pieces inside. First we make two bananas, two oranges and six cherries out of soap – then we hide them inside the block. Keep an eye, eye, eye, eye, eye out to see which ones end up in your slice!

  70. Μαρία said

    64 Ωχ, στραβομάρα μου. Βάζω πάραυτα τα γυαλιά μου.
    Πάντως λίγο μετά την μετονομασία έπεσα σε κάτι τουρίστες μπροστά στην Υπαπαντή, παραδίπλα δηλαδή, που με ρώτησαν πού είναι η Σβώλου. Δεν είχα ιδέα αλλά ευτυχώς μ’ έκοψε να τους ρωτήσω τι ζητούσαν κι έτσι τους εξυπηρέτησα. Μια θεία μου που έμενε εκεί ούτε τον πρίγκηπα είχε συνηθίσει, την έλεγε ακόμα Πολωνίας.

  71. IN said

    43, 64: Πράγματι, τώρα λέγεται Αλ. Σβώλου και νομίζω η χρονική αλληλουχία ήταν Πολωνίας – Πρ. Νικολάου – Αλ. Σβώλου. Στα παιδικά μου χρόνια τη λέγανε Πρ. Νικολάου και είχε συγγενείς που μένανε εκεί οπότε σε μένα έχει μείνει αυτό το όνομα. Το «κονέ» με τον Πρίγκιπα Νικόλαο (μικρότερο αδελφό του Κωνσταντίνου Α’) ήταν, νομίζω, ότι διετέλεσε στρατιωτικός διοικητής της Θεσσαλονίκης αμέσως μετά την απελευθέρωσή της το 1912. Πολωνίας λεγόταν προπολεμικά, αναρωτιέμαι πότε ακριβώς άλλαξε. Προφανώς όταν μπήκαν οι Γερμανοί Ναζί δεν θα καλόβλεπαν μία οδό με το όνομα ενός από τα πρώτα «θύματά» τους. Αλλά αν άλλαξε τότε η νωρίτερα δεν ξέρω. Περίεργο, πάντως, θα ήταν να άλλαξε επί κατοχής και να πήρε βασιλικό όνομα, με δεδομένο ότι ο Τσολάκογλου είχε καταργήσει τη μοναρχία.

  72. bernardina said

    67.
    Μαρία, εμείς κουβαλούσαμε τρανζιστοράκι όταν ήμασταν απογευματινές και κλεινόμασταν στις τουαλέτες για να ακούμε τις μονομαχίες που έβαζε ο Πετρίδης ανάμεσα σε ροκ συγκροτήματα 😆 :lo:*

    Oh, what a trip down memory lane σήμερα…

    *συχνά συνοδεία Άσσος Άφιλτρο

    http://www.google.gr/search?hl=el&rlz=1C1CHMR_elGR345GR345&q=%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82+%CE%AC%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%84%CF%81%CE%BF&gs_sm=e&gs_upl=68102l70286l0l70571l12l11l0l1l1l0l216l1715l0.10.1l12l0&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.,cf.osb&biw=1280&bih=685&um=1&ie=UTF-8&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=clQhT-_5IMrO4QS9zKSmCA

    Και ναι, κυρίες και κύριοι, κοιτάξτε μια φατσούλα που εμφανίζεται στο τέλος της τέταρτης σειράς!!!!

  73. Ηλεφούφουτος said

    Για μια Κρουστάλλω
    έμαθα καλαματιανό, συρτό και μπάλο.
    Για μία Σόνια
    έκανα το Αθήνα-Σπλιτ Κολιάτσου-Ομόνοια.
    Για μια Γκουντρούν
    από τις μπίρες τα βρακιά δεν με χωρούν.
    Για μια Υβέτ
    έκανα μοναχός δυο χρόνια στο Θιβέτ.
    Για μια Ραμόνα
    έπηζα meaux στων Ξένων τη Λεγεώνα.
    Για έναν Λυσιέν
    άλλαξα φύλο, τώρα είμαι μανεκέν.

    Π2, πολύ ενδιαφέρον!

    Τα μπισκότα Μιράντα ήταν για μένα παιδί τα απόλυτα μπισκότα (μάλλον ακόμα είναι, σαν ανάμνηση η γεύση τους δηλαδή), κι ας μην τα ήξερα με το κανονικό τους όνομα γιατί στην οικογενειακή αργκό τα λέγαμε «τα μπισκότα της Φλωρίτας», επειδή μου τα είχε πρωτοφέρει μια θεία Φλωρίτα.
    Επίσης λόγω οικογενειακής αργκούς ως Λαμπίρη ήξερα τον ηθοποιό Βύρωνα Πάλλη, γιατί έτσι τον έλεγαν οι γονείς μου.

  74. Μπουκανιέρος said

    63 Το «Ρεγγίνα Δε Μάρκου» το είπατε;
    Σε ποιο απ’ όλα (στο ζενερίκ, στα εισαγωγικά του τέλος πάντων) ακουγόνταν η θρυλική ατάκα «…κι ύστερα ήρθε ο έρωτας»;

  75. Μαρία said

    68 Όχι, δασκάλα.

  76. ΣοφίαΟικ said

    44: Πατέρας του Φιλιππού, όχι αδερφός, ο Φίλιππος είχε μόνο αδερφές.

  77. ΣοφίαΟικ said

    Τα μπισκότα Μιράντα ήταν η εναλλακτική των πτι μπερ για βούτηγμα στο γάλα. Είχαν ακι τη συσκευασια με τη σιλουέτα μιας κυρίας εποχής σε μπλε, τι άλλο θες… Βεβαίως πιο μαλακά απο τα πτιμπερ και με πιο πολλή βανίλια. Κάπου είδα Μιράντα με σοκολάτα. Α, ρε Παπαδόπουλε με τα μπισκότα…

  78. Αν μετράνε κι οι αρσενικοί Μιράντα – φιλοσοφικά γνωρίζω τον αναγεννησιακό Πίκο ντε Μιράντολα, αλλά εδώ ο Αλβάρο Ντε Μιράντα (γνωστότερος ως Ντόντα) που ηράσθη η Αθηνά Ωνάση.

  79. ΣοφίαΟικ said

    http://www.papadopoulou.gr/node/21
    Δεν το περίμενα τα Μιράντα να θεωρούνται βρεφικά μπισκότα…

  80. ΣοφίαΟικ -76- Βέβαια. Και με βάση τις γενιές έτσι βγαίνει. Γιάννης

  81. bernardina said

    74, Θυμάμαι την ατάκα αλλά όχι σε ποια εκπομπή ακουγόταν.
    Άντε, μη μας κρατάς σε αγωνία. Να το πάρει το ποτάμι, πλιζ!

  82. Τι ωραία ανάρτηση! Πραγματικά μας έφτιαξες τη διάθεση Νίκο!

    Ταμίστα και Ηλεφού δώσατε ρεσιτάλ! Μπράβο! 🙂

  83. sarant said

    73: Μπράβο, πρωτότυπος!

    81: Έχω τη φριχτήν υποψία πως μήτε αυτός δεν το ξέρει.

    Υπήρχε και ραδιοσειρά Τερέζα Βάρμα-Δακόστα, λίγο αργότερα, όχι; (Ξέρω βέβαια ότι είναι του Ξενόπουλου)

  84. 77 Πα-πα-δό-πουλος – Πα-πα-δό-πουλος, που λέγανε. Ή δεν ήταν γι’ αυτόν; Γιάννης

  85. Μπουκανιέρος said

    81 Άδολη ερώτηση ήταν, όχι κουίζ!

    Όσο για τα μπισκότα, εξακολουθούν να είναι μπεστ-σέλερ (οι άλλες μάρκες έχουν βγάλει απομιμήσεις). Το γράφω επειδή χρησιμοποιήθηκαν πολλοί παρελθοντικοί χρόνοι.

  86. Από τα περιοδικά σελέμπ, πληβείοι φίλοι. Στην Ύδρα, το ξενοδοχείο Μιράντα. «Η ιδιοκτήτρια κυρία Μιράντα Σοφιανού
    είναι η sine qua non καλλιτεχνική φιγούρα του νησιού – θα λέγαμε, σχεδόν μυθιστορηματική. Στον χώρο της έχουν φιλοξενηθεί τα πιο διάσημα ονόματα του κόσμου: από τη Nelly’s μέχρι τη Λορίν Χάτον το νησί στα εικαστικά πέρατα του κόσμου » Δεν τα λέω εγώ αυτά, δεν τα ήξερα άλλωστε, ο τελευταίος σελέμπ που γνώριζα ήταν ο Ντίνος Ηλιόπουλος. Το περιοδικό τα γράφει, και τί στην ευχή, κάποιοι το αγοράζουν και το διαβάζουν. Οι ‘in’ δηλαδή, εμένα count me out.

  87. Θυμάμαι άρθρο στο Word, το journal του Linguistic Circle of New York, για τα ελληνικά γυναικεία ονόματα. Έχουν τάση να είναι δισύλλαβα με τονισμό στην παραλήγουσα (Μάρω, Νίνα, Λίτσα κ.λπ.). Γιάννης

  88. rogerios said

    Και για να μην την ξεχάσουμε, ορίστε και μια Μιράντα
    κάπως β΄ διαλογής (από την άποψη ότι πρόκειται για επώνυμο και δη για το δεύτερο στη σειρά). Μια και τη συνάντησε εσχάτως η προεδράρα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς δεν θα έπρεπε να την παραλείψουμε. 😉

  89. H Talia – Θάλεια στο Ιβηρικότερο. Εκεί που ιστορικά θάλεια η πορτοκαλέα.

    ¿Quieres hacer un comentario sobre esta página o hacer clic en «Me gusta»?
    Para comunicarte con Το Ελληνικό Fan Club της Ταλία (Ariadna Thalía Sodi Miranda) primero tienes que registrarte en Facebook.

  90. sarant said

    87: Λέει εκατό, αλλά αν θυμάμαι καλά δεν αναφέρει κανένα στο τραγούδι (ούτε τηλέφωνα δίνει -όλο λόγια δηλαδή).

  91. Μπουκανιέρος said

    64 Και το υπόγειο του Δάκου με τις ελιές (αλλά εσύ δεν το πρόλαβες, μάλλον) και πολλά άλλα. Σούχω πει, νομίζω, ότι έμεινα δυο φορές σ’ αυτό το δρόμο (επί Πρίγκηπος, βέβαια).

    ΥΓ Βρίσκω, στο Ψυχικό, και μια «Πριγκιπίσσης Ελένης του Νικολάου»…

  92. voulagx said

    Για μια Γενοβεφα
    καταντησα μαγειρας στη Βεφα
    Για μια Βερονικη
    αναζητουσα την Κονιτσης στη Σαλονικη
    Για μια Μαριαλενα
    εκλαψα!-και καπακι μουκατσε η Παρθενα
    Για την Παρθενα
    πηρα των ομματιων μου,βρεθηκα στα ξενα
    Για μια Αντιγονη
    «Πικρη,Μικρη μου Αγαπη» κι Αλμπινιονι

  93. Πτυελοδοχείον: Μιράντα Ξαφά
    Μιράντα Ξαφά: το ζόμπι (χαρακτηρισμοί στο διαδίκτυο). Μικρή η προσωπική μου πείρα, μια ραδιοφωνικη συνέντευξη στο Λονδίνο, όταν υποτιμήθηκε η πάλαι ποτέ δραχμή, όξινος άνθρωπος,. γνωστή δημοσιογραφικά ως άνθρωπος του Μητσοτάκη.

    ¨»Η κα Ξαφά είναι ένας τυπικός προκάτ εκπρόσωπος της δυτικότροπης πολιτικής και οικονομικής «κουλτούρας» και του νεοφιλελευθερισμού. Από το 1980 έως το 1991, εργάστηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ουάσιγκτον και όπως αναφέρεται στο βιογραφικό της ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση σταθεροποιητικών προγραμμάτων κυρίως στη Λατινική Αμερική. Μπορεί λοιπόν να υποθέσει με ασφάλεια ο οποιοσδήποτε ότι η κα Ξαφά είναι συμμέτοχος στην εφαρμογή της αποτυχημένης συνταγής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείο για την Αργεντινή, της συνταγής δηλαδή που οδήγησε μία ολόκληρη χώρα και έναν ολόκληρο λαό στην καταστροφή.
    Πρόσφατα δήλωσε σύμφωνη με τις απόψεις του Γ. Γιακουμάτου σχετικά με την «ενοικίαση» των αρχαιολογικών χώρων όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί κλπ. σε ιδιωτικές εταιρείες..»
    Δείτε το σχετικό οπτικοακουστικό: http://olixnos.blogspot.com/2012/01/blog-post_13.html

  94. Δημήτρης Φύσσας said

    Παιδιά, να είσαστε όλες και όλοι καλά- κι ο Νικοκύρης πρώτα πρώτα, φυσικά. Σήμερα έφτιαξα καινούργιο συκώτι.

  95. Μπουκανιέρος said

    89 Ε τότε να βάλουμε και το άγαλμα του ηρωικού Φρανσίσκο Μιράντα, σε μια γωνιά της Fitzroy Square.

  96. Μαρία said

    74 Μπουκάν, η ατάκα στην πικρή μικρή μου αγάπη, λένε.
    http://anastasia.pblogs.gr/2007/05/anoigw-th-moysikh-sta-dyo-gia-na-hwresw.html#cm-60547c55791

  97. rogerios said

    @96: Φυσικά και να το βάλουμε. Για ποιο λόγο άλλωστε η Βενεζουέλα είναι η χώρα που μας προσφέρει τόσο απλόχερα το «Μιράντα» ως τοπωνύμιο;

  98. voulagx said

    Η Αντιγονη του #93 απαντουσε στο κουΐζ του Μπουκαν, το παθος για τη Βερονικη θα το καταλαβουν οι Σαλονικεις.

  99. Αγγελος said

    Όταν πρωτοπήγα σχολείο, στο 24ο Πατησίων, υπήρχαν για την Α΄ Δημοτικού πινακάκια στον τοίχο με γραμμένο εκ των προτέρων σε καθένα το όνομα κάποιου μαθητή/μαθήτριας. Υπήρχε και πινακάκι – το θυμάμαι γιατί ήταν τελευταίο, κοντά στην πόρτα – για μια Μιράντα Κοκορόζη ή Κοσκορόζη, δεν είμαι σίγουρος. Το όνομα μου είχε κάνει εντύπωση, αλλά το κοριτσάκι δεν εμφανίστηκε ποτέ. Πήγε αλλού σχολείο τελικά; Έπαθε τίποτα; Μυστήριο…

  100. Ας αναφερθεί και η γλώσσα προγραμματισμού Miranda. Είναι μια lazy, pure functional language («οκνηρή, αμιγής συναρτησιακή γλώσσα» είναι η ελληνική απόδοση) και υπήρξε το πρότυπο για την πολύ γνωστότερη Haskell.

  101. Θρασύμαχος said

    Για τα μπισκότα έγινε βέβαια κάμποσος λόγος παραπάνω. Κάποτε αναρωτιόμουν πώς της ήρθε της επιχείρησης η ιδέα για τη συγκεκριμένη ονομασία. Ώσπου πριν από λίγα χρόνια η απορία λύθηκε: στη στήλη των κοινωνικών εμφανίστηκε ψήφισμα της «Παπαδόπουλος Α.Ε.» για το θάνατο της Μιράντας, χήρας του ιδρυτή.

  102. Θρασύμαχος said

  103. sarant said

    102: Σαν τη Μερσεντές δηλαδή 😉

    Πήρα μέιλ από έναν φίλο μου ονοματολόγο, ο οποίος θεωρεί τη Μιράντα όχι και πολύ σπάνιο όνομα αφού έχει συχνότητα 0,03% στο δείγμα του (14 εμφανίσεις σε 47.000 γυναίκες). Επισημαίνει ότι στην πρώτη μελέτη περί ελληνικών ονομάτων, δημοσιευμένη το 1912, δεν υπάρχει η Μιράντα ενώ υπάρχουν άλλα ξένα ονόματα, άρα υποθέτει ότι αρχίζει να εμφανίζεται στα τέλη του 19ου αρχές 20ού αιώνα.

  104. Μαρία said

    104 Ή, καθώς λέγεται, και σαν τη Μαυροδάφνη.

  105. Για την όμορφη Δανάη έγινα βροχή χρυσή
    και τη Ναυσικά για να ’βρω, ναυαγός σ’ ένα νησί.
    Ψάχνοντας την Περσεφόνη έφτασα μέχρι τον Άδη
    και τη Δάφνη στο ποτάμι κυνηγούσα για ένα χάδι.

    Μες στα σύννεφα κρυβόμουν τη Νεφέλη για να κλέψω,
    και για την Ιόλη όλους ήθελα να τους τοξέψω.
    Όμως, ωιμέ, στο τέλος συμβιβάστηκα με λύπη
    με μια μέγαιρα ζηλιάρα που τη λέγανε Ξανθίππη!

  106. π2 said

    104: Το Behind the Name έχει τα δεδομένα για τις χώρες με καλά οργανωμένες στατιστικές υπηρεσίες. Στις ΗΠΑ το όνομα εμφανίζεται στα τέλη του 19ου, χάνεται παραδόξως από το 1892 έως το 1957 και έκτοτε ανεβαίνει διαρκώς σε ποσοστά μέχρι το 1995, οπότε αρχίζει και πάλι να υποχωρεί.

  107. spiral architect said

    @ 16: Ταμίστα, κορυφαίο!

  108. Θυμίζω και τον φαντάρο στο τραίνο, στο Μπορορό του Λένου Χρηστίδη, αλλά εκείνος μιλούσε μόνο για μια Σούλα: Λιανοκλάδι, Λιανοκλάδι – Σούλα μ’ έστειλες στον Άδη.

  109. Μαρία said

    109 Με ονόματα υπάρχει κι ένα ρεμπέτικο, νομίζω του Μάρκου, πού είναι η Μισιρλού, απ’ όπου θυμάμαι μόνο:
    Μου ‘πες οτι είσαι απ’ τον Περαία, Πανωραία,
    να ξηγιέσαι μάγκικα κι ωραία.
    Μου ‘πες οτι είσαι απ’ τη Ραφήνα, Ζοζεφίνα,
    να ξηγιέσαι μάγκικα και φίνα.

  110. 106
    Είναι μετά λύπης
    που εκ μέρους της Ξανθίππης
    καταθέτω εξώδικο
    δικό σου, φίλε, ολόδικο!

    Για να μάθεις φίλε όπως
    στην γυναίκα πρέπει τρόπος
    σεβασμός, αγάπη, χάδι,
    κι άλλα, ίσως, στο σκοτάδι.

  111. Μαρία said

    110 Τι σου είναι η προφορική παράδοση.

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=12542

  112. sarant said

    111: Μ’ αρέσει!

    112: Μαρία, Πανωραία δεν υπάρχει στο συγκεκριμένο τραγούδι, αλλά Ζοζεφίνα ναι, υπάρχει, εκεί που την έβαλες -δεν είναι σωστοί οι στίχοι του λίκνου σ’ αυτό το σημείο.

  113. Οι αμερικανοτραφείς ας θυμηθούν και τον Ερνέστο Mιράντα («You have the right to remain silent…»)

  114. vikar said

    Μικρή διόρθωση: δέν είναι Νώττας, αλλα Νόττας, με όμικρον.

  115. 111, απάντηση στο εξώδικο:

    Απορρίπτω τής Ξανθίππης
    τις γελοίες αιτιάσεις,
    Ψέματα είν’ αυτά που λέει,
    παραμύθια και προφάσεις.
    Εγώ πάντα απέναντί της
    ήμουνα πολύ εντάξει
    Κι αν και μέγαιρα, την είχα
    να μη βρέξει και μη στάξει.
    Μα αν αυτή η κυρία θέλει
    μια φορά να με χωρίσει
    και εξώδικα μου στέλνει
    κι απειλεί να με μηνύσει,
    δέκα εγώ φορές δε θέλω
    να την έχω στο κεφάλι,
    τι καλύτερη ευκαιρία
    μπας και βρω γυναίκα άλλη!

  116. 51 Φτού ! Μὲ προλάβανε !

  117. Μαρίνα said

    Ααα!Και μία Φρειδερίκη τη θυμόμαστε με φρίκη;

  118. sarant said

    115: Ευχαριστώ, έγινε η διόρθωση, απορώ τι σκεφτόμουν όταν το έγραψα έτσι.

    116: Καλό!

    118: Και με φρείκη, θα έλεγα!

  119. Νέο Kid Στο Block said

    104. (σε σχέση και με το 102.)Ε, όχι ακριβώς ! Μερσέντες ήταν η κόρη (όχι του Καρλ Μπεντς, όπως νομίζουν οι (περισσότεροι) γερμανοί, αλλά του Εμιλ Γιέλινεκ. Τώρα γιατί η γερμανιδούλα(ή μήπως όχι;) είχε ισπανικό όνομα, είναι ένα καλό κουΐζάκι. 🙂

  120. Ωωωω…. Είστε ακόμα εδώ;
    Να μια στατιστική: ΑΓΟΡΙΤΣΑ-ΧΡΥΣΟΥΛΑ
    Χρησιμοποιήθηκαν σε όλη τη σελίδα 104 ονόματα με τονισμό στην παραλήγουσα, 8 στη λήγουσα, 4 στην προπαραλήγουσα και δύο με διπλό τονισμό παραλήγουσας ή προπαραλήγουσας (π.χ. Θά-λεια ή Θά-λει-α). Αναφέρομαι στο σχόλιό μου. Ο γλωσσολόγος του εν λόγω άρθρου έκανε και μια γενικότερη παρατήρηση: Αφού τα υποκοριστικά γίνονται με ελεύθερο σχηματισμό και τονίζονται στη παραλήγουσα, αυτό δείχνει πως η γλώσσα μας ευνοεί την παραλήγουσα. Αυτό το ξέρει ο καθένας μας που έχει παρατονίσει ξένη λέξη που δεν ήξερε την προφορά της και προτίμησε παραλήγουσα. Παράδειγμα η Μαφία (Μάφια, κανονικά). Στη σελίδα δεν χρησιμοποιήθηκαν μόνο υποκοριστικά.
    Γιάννης

  121. sarant said

    Γιάννη, μια παρατήρηση όμως, ότι η συντριπτική υπεροχή της παραλήγουσας οφείλεται *ενμέρει* και στους περιορισμούς της ρίμας -άντε να ριμάρεις την Άλκηστη. Χωρίς την απαίτηση για ρίμα πάλι θα πλειοψηφούσαν οι παραλήγουσες, αλλά όχι τόσο πολύ.

  122. Βέβαια Νίκο μου υπήρχε μια δέσμευση.
    Θυμάμαι σε μια κουβέντα με θέμα γιατί δεν εμφανίζεται συχνά στα δημοτικά τραγούδια η (λέξη) Κωνσταντινούπολη, αφού υπερισχύει. ως γνωστόν η Πόλη, ένας φίλος υποστήριξε πως το πολυσύλλαβο και η προπαραλήγουσα είναι αντιστιχουργικές. Μας έπεισε. Μετά από λίγο ένας άλλος άρχισε να τραγουδάει «Κωνσταντινούπολη πατρίδα της Ελλάδας» στη μουσική του «Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα». Τον διέλυσε. Αυτός ο άλλος υποστήριζε πως η Πόλη έφαγε την ΚΠολη όχι μόνο λόγω συντομίας αλλά και για προστασία του ομιλητή στο ξένο περιβάλλον.
    Γιάννης

  123. ἔ, τὸ μέτρο πάντα δημιουργεῖ δεσμεύσεις, αὐτὴ εἶναι ὅμως καὶ μία ἀπὸ τὶς προκλήσεις ποὺ ἰντριγκάρουν τὸν ποιητή/στιχουργὸ/μαντιναδόρο κλπ.

    καὶ στὸν Ὅμηρο γιατὶ θαρρεῖτα πὼς ἔχουμε ἄλλοτε Ἀχιλλεὺς κι ἄλλοτε Ἀχιλεύς;

    ἕνα γνωστὸ παράδειγμα εἶναι αὐτὸ τοῦ Κριτία-ἑνὸς ἀπὸ τοὺς 30 τυράννους, ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ χωρέσῃ τὸ ὄνομα Ἀλκιβιάδης σὲ παντάμετρο ἐλεγειακοῦ διστίχου καὶ γύρισε τὸν στίχο σὲ ἰαμβικό:

    καὶ νῦν Κλεινίου υἱὸν Ἀθηναῖον στεφανώσω
    Ἀλκιβιάδην νέοισιν ὑμνήσας τρόποις˙
    οὐ γάρ πως ἦν τοὔνομ’ ἐφαρμόζειν ἐλεγείῳ˙
    νῦν δ’ ἐν ἰαμβείῳ κείσεται οὐκ ἀμέτρως.

  124. ΤΑΚ said

    Νίκο, πολύ ενδιαφέρουσα η ανάρτηση, όπως πάντα! Αλλά στο 113 τι θα πει δεν είναι «σωστοί» οι στίχοι; Αποκλείεται να το άκουσε έτσι; Αυτή άλλωστε δεν είναι η χάρη της προφορικής διάδοσης και της διασκευής; (παρεπ. Μαρία, 110 και 112, πολύ ωραίο!).
    Να προσθέσω μόνο ότι το όνομα Μιράντα είναι αρκετά συχνό και στην Κύπρο και μάλιστα ορθογραφημένο «Μυράντα» (γκουγλίστε το να δείτε). Όταν ρώτησα μια τέτοια Μυράντα γιατί το γράφει με «υ» μου απάντησε: «Γιατί είναι το χαϊδευτικό του Μυροφόρα»! (Αυτή γιορτάζει…).
    Και μια πιο σύγχρονη Μιράντα:

  125. 116 !!!!

    To καπέλο φίλε βγάζω
    άλλωστε, όπως λεν, το βάζο
    το κακό ποτέ δεν σπάει,
    ας μας φύγει, αν αγαπάει,
    κι όσα κούφια κι αν μας είπης
    δεν περνάνε της Ξανθίππης
    αλλ’ αν πάλιν, οξυμώρως
    θες να μείνεις, μπαίνει όρος
    στα καθήκοντα το βράδυ
    φέρσου άντρας, φάε λάδι…

  126. 74, 97 κά. «Μείνε κοντά μου αγαπημένη» Η ιστορία εκείνου που αγάπησε εκείνη που δεν άξιζε την αγάπη του. Που γνώρισε τη στοργή και την αφοσίωση από εκείνη που δεν μπόρεσε ν’ αγαπήσει. Κι ύστερα, ήρθε ο έρωτας.

  127. sarant said

    125: Τάσο, υποτίθεται ότι το σάιτ αυτό έχει τους στίχους όπως είναι στον δίσκο. Νομίζω δηλαδή. Άρα, στέκει το «σωστοί».

  128. 127, ξενύχτικα, Νικοκύρ, μας ριξαμε αβάντες με Μιράντες κι ήναψες φάλιες με τις Θάλειες σήμερα (με το εκπληκτικό σου πονημάτιον – (πονεί μάτιον, βγάλει μάτιον), κι ως λέγουν οι αρχαίοι:

    Μέγα βιβλίον, μέγα κακόν!
    Μπον σουάρ α τούς!

  129. sarant said

    Μερικοί λένε και «λεκανόστ»!

  130. Μπουκανιέρος said

    96-98 Α νάτο, το βρήκα: http://www.flickr.com/photos/68354002@N00/6264107036/

  131. Μπουκανιέρος said

    Με το Nino (JWW), θασχοληθούμε άλλη φορά, υποθέτω.

  132. Δεν θέλω να πάρω η δόξα γιατί οι παρακάτω στίχοι δεν είναι δικοί μου
    Είναι ενός φίλου που κάποτε πολιορκούσε, δίχως ανταπόκριση, μιαν Αφροδίτη.
    Και έλεγε:
    Να μουν δύτης, να΄μουν δύτης, στο βυθό της Αφροδίτης
    Στο ζεστό της το βυθό, να μουνα ο Ζακ Κουστώ

  133. Διόρθωση
    «Στο βυθό της το ζεστό, να’ μουνα ο Ζακ Κουστώ»

  134. Immortalité said

    Τι τέλεια ανάρτηση! Και τι ωραίοι στίχοι!
    Νίκο ακόμα γελάω με το (ούτε τηλέφωνα δίνει -όλο λόγια δηλαδή) 🙂
    Και ο Ταμίστας και η Μπέρνυ και η ανταλλαγή εξωδίκων και το ανατρεπτικό τέλος του Ηλεφού και και ο Βλάχος μας και ο Νέος με τις αφιερώσεις 😉 (σε κάθε νήμα κολλάμε στα σορόπια πάντως, ελπίζω να μη διαβάζει το μπλογκ η γυναίκα σου :P) Άμα ξέχασα κανένα είναι από τα γέλια!

    Με τα Μιράντα μεγάλωσα. Ό,τι έγινα το χρωστάω σ’ αυτά. 😀 Ο πατέρας μου τ’ αγόραζε από τον μπακάλη με τη σακούλα και εγώ θρυλείται ότι μπουσουλούσα στο σπίτι με ένα μιράντα στο στόμα. Η μάνα μου λέει ότι με είχαν στο καρεκλάκι, εκείνο το ψηλό με το γκιογκιό και κρατούσα στο ένα χέρι ένα μπισκότο και στο άλλο τη σακούλα. Μην την πάρει κανείς και πάθουμε καμιά ζημιά! Ακόμα και όταν μου έκανε μπεμπελάκ έλιωνε στο χυμό πορτοκάλι μιράντα και ήταν η φαρίνα κόλαση! Είναι τα μόνα μπισκότα που αποφεύγω συστηματικά και επίτηδες να αγοράσω διότι χτυπάω το κουτί όλο για πλάκα. Τα πτιμπεράκια καλά είναι αλλά έβρισκα πιο ενδιαφέρον να προσπαθώ να δω μέσα από τις τρύπες παρά να τα φάω 😉


    αγαπημένο τραγούδι…

  135. Δεν έχει Μιράντα, έχει όμως πολλά άλλα ονόματα και τιράντα προς το τέλος.

  136. secondlight said

    terra de miranda: υπάρχει, λοιπόν, και περιοχή: http://en.wikipedia.org/wiki/Terra_de_Miranda όπου φαίνεται πως μιράντα μάλλον σημαίνει σύνορο; Μιράντα λένε και ένα από τα φεγγάρια του Ουρανού…

  137. 48, 58, 59:
    Ήταν σίγουρα Τζοβάνα, και αν θυμούμαι καλά Δεπάστα στο επώνυμο (ώρα μετάδοσης 11.15 π.μ., μετά την εκπομπή της Πειραϊκής Πατραϊκής).

    Την σήμερον ημέραν η Μιράντα Σκαμπαρδώνη διαβάζει ειδήσεις στη ΝΕΤ 105,8.

    Για τα μπισκότα Μιράντα, ό,τι κι αν γράψει κανείς λίγο θα είναι… Αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας.

  138. 139
    Και κείνη η γυμναστική ισορροπίας με το πετί μπερ, να μην πέσει μουλιασμένο με τσάι στην μεταφορά από το φλυτζάνι στο στόμα, σχεδόν προσέβλεπε κανείς στο παιγνίδι, έστω και πάνω από ξένο χαλί!

  139. tamistas said

    Για μίαν Άλκηστη,
    με κατήγγειλε στο ΣΔΟΕ η πρώτη μού μνηστη.
    Για μια Βικτώρια,
    καταγγέλθηκε ότι βγήκα από τα όρια.
    Για μια Γαλάτεια,
    εκδιώχθηκα από την επικράτεια.
    Και για μια Δέσποινα,
    σε χρηματαποστολές καρτέρι έστηνα.

    Πράγματι, πολύ δύσκολο να ριμάρεις στην προπαραλήγουσα. Μάλιστα, έτσι είναι εύκολο να υποχρεωθείς σε παρατονισμούς, όπως στον δεύτερο στίχο. Αλλά αυτό το ξεπερνώ ριμάροντας τραγουδιστά. Και, παρά τις διαφωνίες (κάποιων) μουσικολόγων, οι παρατονισμοί εμφανίζονται πολύ συχνά και σε τραγούδια υπεράνω πάσης υποψίας, όλων των εποχών και των σχολών.

    Αλλά, τέλος πάντων…:
    Για μίαν Άλκηστη,
    Συννεφούλα, είπα, έλα, ας είσαι άπιστη…

    .
    Καλημέρα.

  140. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια, τα γιουτουμπάκια και τις προσθήκες –
    Ταμίστα μπράβο, δάμασες και την προπαροξύτονη ρίμα, και πολύ καλά μάλιστα!

  141. secondlight said

    http://www.youtube.com/watch?v=j74fekmNTDY όπου και οι στίχοι: δεν έγινες ποτέ κορίτσι αλλά ούτε και αγόρι
    μα τι τους νοιάζει λοιπόν
    πες μου Μιράντα
    πες στους να σκάσουν
    απ’ αυτή τη βεράντα
    έτσι μου έλεγες σ’ εκείνο το κρεββάτι
    μου έβαζες ζελέ, μου μιλούσες γι’ αγάπη
    και βγαίναμε αργά πάντα μετά τις μία
    σε όλες τις ντίσκο στην παραλία
    με φόβο και δάκρυα τέλειωσε η αθώα εφηβεία
    κι άφησε πίσω της λουλούδια κι αστεία

  142. secondlight said

    να θυμηθούμε πως μιράντα στα λατινικά είναι η υπέροχη – η αξιότατη να θεάται

  143. vnottas said

    Χαιρετώ τους επισκέπτες που μου στέλνει η διαδικτυακή ναυαρχίδα του φίλου Σαραντάκου. Διευκρινίζω ότι οι παραπανίσιοι στίχοι στη ¨γυναίκα ζημιά¨ δεν είναι δικοί μου, τους βρήκα στο διαδίκτυο και υποθέτω ότι ανήκουν στους στιχουργούς του τραγουδιού και απλώς δεν μελοποιήθηκαν. Μια που γίνεται αναφορά σε θέματα μισογυνισμού, προσθέτω ότι κάποιες απόψεις μου περί φεμινισμού δημοσιευμένες παλιότερα στην εφημερίδα ¨Μακεδονία¨ υπάρχουν εδώ http://vnottas.wordpress.com/vivere-pericolosamente/%ce%97-%ce%93%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b1-%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%b1/
    Ιδιαίτερα χαιρετίσματα στους ομοιοκαταληκτούντες συμπλέοντες στον διαδικτυακό ωκεανό.

  144. Θρασύμαχος said

    για μιάν Αννούλα
    γίναν οι σχολές αναμπουμπούλα
    για κάποια Λούκα
    μπήκαμε στου ΔουΝουΤου τη μπούκα
    για κάποια Βάσω
    φαίνεται πως μείναμε στον άσσο
    για κάποια Ντόρα
    ήρθε και η Ζήμενς με τα δώρα
    για μιάν Αλέκα
    κι η αριστερά κομμάτια δέκα

  145. sarant said

    142: Μιράντα – βεράντα λοιπόν

    144: Έχει ψωμί το άρθρο σου, φίλε Βασίλη!

    145: Θαυμάσιο, έλειπε!

  146. 140-141.
    Θεμίστιε (κολλημένο από τον Αριστοτέλη αυτό), οι προπαροξύτονες ομοιοκαταληξίες έδιναν ένα χρώμα εξεζητημένο και παιγνιώδες που αηδίαζε τον Καβάφη – ο ρυθμός της ελληνικής είναι ιαμβικός, το λέει κι ο Αριστοτέλης κι ο ποιητής (ο Καβάφης) έμενε στον ίαμβο για να δωσει στον στίχο τον ήχο του στοχαστικού, εσωτερικου μονόλογου. Ο Παλαμάς ο βαρυπλούμιστος τεχνίτης – με τα ‘τραγούδια ανατολίτικα’ τον πήγαινε τον προπαροξύτονο, για να φανεί και η τέχνη. Η τέχνη όμως που δεν θέλει να φαίνεται, κρύπτεσθαι φιλεί, όπως και η φύση.
    Φίλος που ξεναγούσα στο Λονδίνο, είδε τον τρικεράτοπα έξω από το Μουσείο Φυσικής ιστορίας και με προκάλεσε να στιχουργήσω, με την προπαροξύτονη ρίμα του τρικεράτοπα΄. Δοκιμάστε και σεις. Το δικό μου είχεν ως ακολούθως.

    Απ’ όλα τα τρελλά που έχω δει και άτοπα
    δεν έχω ωστόσο δει ποτέ μου τρικεράτοπα.
    Καλύτερα – γιατί θα μού ‘κοβε οπωσδήποτε το ήπατο
    να κουτουλήσω ένα θεριό σαν σπίτι δίπατο.

  147. bernardina said

    Είναι που ξέχασες, καλέ, τον Τυραννόσαυρο,
    τον βασιλιά των ερπετών, μέγα δεινόσαυρο
    αυτόν που γίνηκε στα σέβεντις συγκρότημα
    κι απ’ τους ροκάδες πήρε πολύ χειροκρότημα

    Όμως εγώ αγαπώ πολύ τον Eodromaeus
    γιατί είναι μικρούλης νοστιμούλης και ουραίους
    και τ’ όνομά του πάει να πει «Αυγής δρομέας»
    κι είναι πολύ ποιητικό, σαν αμφορέας!

    http://www.pyles.tv/News/Cryptozoology-Nature/new_dino.aspx

  148. sarant said

    147:
    Λοιπόν, έχει η προπαροξύτονη ρίμα τη χάρη της. Αν και σύμφωνα με την τελευταία διαφήμιση του Τζάμπο, ο τρικεράτωψ δεν κλίνεται. Οπότε δύσκολα ριμάρει.

  149. Μισιρλού... said

    Την προηγούμενη βδομάδα, ψάχνοντας κι εγώ κάτι «ψείρες» [κι όχι ψύλλους :-)] στα ψηφιοποιημένα, πέτυχα μια (παλιότερη) «Μιράντα» απ’ τον Κωστή Παλαμά!!!
    Και επειδή τόνισες πως, η ομοιοκαταληξία τού Τσιριμώκου ήταν συνεχώς με το «πάντα» και θυμήθηκα πως επακριβώς το ίδιο κάνει και ο Παλαμάς (και απόρησα να πω αλήθεια γιαυτό…), το ξαναβρήκα μόλις για επιβεβαίωση…
    Κάνω τη σκέψη μήπως, όλη αυτή η παραφιλολογία για τη «Μιράντα» έχει να κάνει σαν σχόλιο για τον μέγα Παλαμά και το όχι και τόσο σπουδαίο ποίημα;

    ΕΣΤΙΑ – Τόμ. 35, Αρ. 1 (1893)
    ΜΙΡΑΝΤΑ (Κωστής Παλαμάς – από το «Τραγούδι του ήλιου»)

    ***

    Για το τραγούδι «Η γυναίκα είναι ζημιά»:
    Η φοβερή αυτή επιτυχία γεννήθηκε στην ξακουστή ταβέρνα «Μονμάρτη» Ηπείρου και Αχαρνών, το 1950. (η ιστορική ταβέρνα που έγινε το μπονιμο στέκι του Αττίκ).
    Το σουξέ το ερμήνευε καθημερινά ο diseur(!) Περικλής Βάγιας, συνοδευόμενος απ’ την ορχήστρα του συνθέτη-μαέστρου Θόδωρου Παπαδοπούλου .
    Την επόμενη χρονιά, 1951, ηχογραφείται με τον Φώτη Πολυμέρη στην Odeon.

    ***

    @110, 112 Μαρία (@113 Νίκο)
    Το τραγούδι «Αλανιάρα απ’ τον Πειραιά» (Κάθε βράδυ θα σε περιμένω) στην 1η του εκτέλεση, του 1935, με τον ίδιο τον Μάρκο, δεν έχει το «Ζοζεφίνα» (είναι η εκτέλεση που έβαλε η Θανασούλα @135).
    Στην αρχή τής δεκαετίας του ’60 (νομίζω 1962, δεν έχω χρόνο για τεκμηρίωση…) ο Γιάννης Κυριαζής στην επανεκτέλεση του τραγουδιού που ηχογραφεί στη εταιρία RCA, προσθέτει το «Ζοζεφίνα», σαν γέφυρα για τη μικρή μουσική χασμωδία-κενό στο συγκεκριμένο στιχάκι.
    Το ίδιο επαναλαμβάνεται, αργότερα, και στις άλλες ηχογραφήσεις, καθώς και στις νεότερες ζωντανές εκτελέσεις (π.χ. Βαγγέλης Περπινιάδης, Τάκης Μπίνης, Νταλάρας, Αγάθωνας κλπ…)

    ***

    «Κάρμεν Μιράντα» έχουμε κι ένα ανατολίτικο τραγούδι του Τόλη Χάρμα, στα 1948.
    (σας το χρωστάω για ακρόαση, δεν το έχουνε βάλει στο Γιουτιούμπι)
    Ο Χάρμας είχε μια μεγάλη αγάπη και αφοσίωση στους εξωτικούς ρυθμούς και έλεγε, μέχρι και το τέλος του, πως δεν έχει καμια σχέση με το ρεμπέτικο τραγούδι, αλλά το ενδιαφέρον του είναι για τις υπέροχες παγκόσμιες ελαφρές μελωδίες.
    Και σκέφτομαι, μήπως το τραγούδι αυτό το είχε εμπνευστεί κι είχε να κάνει με την φοβερή επιτυχία τότε των ταινιών τής ζουμερής πρωτοπόρου βραζιλιάνας τραγουδίστριας και ηθοποιού Carmen Miranda…(

  150. Μισιρλού... said

    Να! και η «Κάρμεν Μιράντα», με τη Λίτσα και τον Τόλη Χάρμα (Ντούο Χάρμα)

    Νοσταλγώ
    μια βραζιλιάνικη βραδυά, μέσα το Ρίο
    μια παρέα
    από ασίκικα παιδιά και μεις οι δύο.

    Να μας χορεύουν οι βραζιλιάνες
    κι όταν στο κέφι μου θα ‘ρθω
    ν’ ανέβω πάνω σ’ ένα τραπέζι
    ζεϊμπέκικο να ξηγηθώ.
    Και η Κάρμεν η Μιράντα
    να καθίσει σε μια μπάντα
    να μάθει μάγκικο χορό!

    Προτιμώ
    αντί ουίσκι και λικέρ, να πιω ρετσίνα
    για ρεζέρβα
    μια νταμιτζάνα με κρασί απ’ την Αθήνα.

    ***

    Καθώς, μόλις πέτυχα πως και ο Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος κάνει την παρθενική του εμφάνιση, με την ποιητική συλλογή «Το βιβλίο της Μιράντας», Αθήνα, εκδ, του περ. Νέα Γράμματα, 1924.

  151. Μισιρλού... said

    Να! και η “Κάρμεν Μιράντα”, με τη Λίτσα και τον Τόλη Χάρμα (Ντούο Χάρμα)

    😳 😳 😳
    Τώρα έφτασε η Κάρμεν;

  152. sarant said

    Μισιρλού, εξαιρετικές οι προσφορές και τα ευρήματα, σ’ ευχαριστούμε!

    Το ποίημα του Παλαμά, που έχει σαφείς τις αναφορές στον Σέξπιρ, δεν το ήξερα -ο Ραμάς όμως θα το ήξερε και κάνει, ας πούμε, ποιητικό διάλογο. Λες να πείραζαν οι άλλοι τον Ραμά για να τ’ ακούσει η νύφη (να πειράξουν τον Παλαμά; ) Μπορεί.

  153. Μισιρλού... said

    Ακριβώς εκεί, πήγε κι εμένα Νίκο η σκέψη μου…
    Μήπως τα «χώνανε» στον μέγιστο, για μιαν άτυχη στιγμή του.

  154. ;A

  155. sarant said

    154: Παρεμπιπτόντως όμως, γιατί έχουν περάσει και 6 χρόνια, ενώ η παρωδία βγήκε 10 μέρες μετά την κυκλοφορία της Τέχνης με το ποίημα του Ραμά.

  156. 148 – 149

    Άλλο και πάλιν τούτο το εγχείρημα
    να κάνουν το θεριό επίρρημα,
    κοτζάμου τρικεράτωψ νά ‘ναι άκλιτος
    κι άλλος μεγάσαυρος να βγει παράκλητος.

    Λανσάρει η Βερνάρδα τον Εοδρομέους της
    κι όποιον εράται άλλον από τους αρ-ουραίους της
    δρομαίος, λέει, φέρνει την αυγή – ο εωσφόρος της,
    de gustibus ο πάσα εις, έστω και παραφόρως τις.

  157. bernardina said

    Κατόπιν τούτου Τίτε ένα έχω να πω μόνο:

    http://s3.amazonaws.com/data.tumblr.com/tumblr_lt0bz0qzLF1qjeus4o1_1280.jpg?AWSAccessKeyId=AKIAJ6IHWSU3BX3X7X3Q&Expires=1327773489&Signature=VWQAJRchQIaoH9N%2FRKq00ch6aZs%3D

    😛

  158. AΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ said

    ο υπερσύνδεσμος που αναφέρει στο σχόλιο νούμερο 94 ο φίλος Τίτο δεν λειτουργει,,,,
    εύχομαι αυτός που είναι ο σωστός σχετικά με το μπισκότο «ζόμπι» να λειτουργεί…
    http://olixnos.blogspot.com/2012/01/blog-post_2464.html
    Να είμαστε καλά!

  159. Immortalité said

    Μισιρλού είσαι θησαυρός! 🙂

    Και τα στιχουργήματα έξοχα!

  160. 158
    !!!!!!!

    Eννοώ τώρα ποιές δυσκολίες και με άλλες στάσεις απαραίτητες για την αναπαραγωγή των δεινοσαύρων ωδήγησαν στην εξαφάνισή των! Είστε, φίλη, μια δαιμονία δαρβινία!

  161. nikos__alfa said

    Φτάνω, μπαίνω στη συνάντηση
    πριν να γίνει μια ανάμνηση
    έχω μία λύση πρόχειρη
    γιατί είναι ιδιόχειρη
    και απάντηση πολύστιχη
    έτσι ελπίζω όχι δύστυχη

    μήπως φέρω την ανάσταση
    κι ύστερα την επανάσταση
    για να κάνουμε κατάσταση
    στην ωραία μας παράσταση

    Πως σε αγαπούσα Άλκηστη
    και μου βγήκες σκάρτη κι άπιστη
    μου παρίστανες την άριστη
    αλλά ήσουν σ όλα άχρηστη

    τι να πω, η πίκρα άφατη
    πήγε η ζωή μας άκλαυτη
    η αγάπη μας παράλυτη
    πικρή σούπα και ανάλατη

    η ευτυχία πλέον άπιαστη
    η χαρά μας είναι άφαντη
    αλλού έχει γίνει όμηρος
    κι έτσι κλαίω ο κακόμοιρος

    κι έγραψα εδώ το πόνημα
    που υπάρχουν ιδιώνυμα
    να μου δώσετε και άφεση
    αν σας φτιάξω την διάθεση

    ίσως μοιάζει λίγο άτοπο
    αλλά και αν πάει άπατο
    τούτο με τεράστια ύφεση
    ούτε καν θα είναι …είδηση

  162. sarant said

    Ωραίο, συνονόματε!

  163. nikos__alfa said

    Αγαπητέ Νικοκύρη,δεν ξεκουράζεσθε ποτέ ;
    Νάστε πάντα καλά ! 🙂

  164. Ανεβασμένο το μανίκι
    και να οι Νίκοι με την νίκη,
    μ’ αδόλως πρόθυμες ευχαριστίες
    δίκαιες απονέμουμε αριστείες.

    στον Νικοκύρ μην βάζεις ιδέες για αναπαύσεις
    ανάπαυλες ή όποιου είδους παύσεις
    έχουμ’ ήδη για τα καλά εθιστεί
    και στην σαγήνη του ποσώς πιαστεί.

  165. sarant said

    🙂

  166. Μαρία said

    153 Η παλαμική Μιράντα(1892) περιλαμβάνεται στην Ασάλευτη ζωή, στην ενότητα Κάποια τραγούδια ακόμα και δημοσιεύεται χωρίς τα ευφωνικά ν 🙂 Επίσης το ροδόσταμμα έγινε ροδόσταμο.

  167. […] Η Μήτσους…, Κ. ?. Καβάφης, Καλίνινγκραντ, καπιταλισμός, Καρυωτάκης, καστραβέτσι, κατώτερη γλώσσα, κεκλιμένο επίπεδο – […]

  168. […] κρανίο, Κιλιμάντζαρο, Κοτζιούλας Γιώργος , Κούρτοβικ, Κωνσταντινούπολη ή Πόλη, Λάκης Παπάς, Λαπαθιώτης, λογαριαζμός, λόγϊα λόγια, […]

  169. […] λόγϊα λόγια, Λουντέμης, Μάααααστριχτ, μαλάκηδες, Μάρω, Νίνα, Λίτσα, Μεγανήσι, μεταγλώσσα, μετάδραση, Μεταξᾶς, Μίκα, […]

  170. […] πολεοποίηση, πολεότητα, πολιτικός Καβάφης, Πρεβέζης, Πρίγκιψ Ανδρέας, ρελατιβιστική, Ρώμη, Σαν Σερίφ, Σέκερης, σκοποφιλία, […]

  171. […] κρανίο, Κιλιμάντζαρο, Κοτζιούλας Γιώργος, Κούρτοβικ, Κωνσταντινούπολη ή Πόλη, Λάκης Παπάς, Λαπαθιώτης, λογαριαζμός, λόγϊα λόγια, […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: