Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το μετέωρο βήμα της κοτσάνας και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 28 Ιανουαρίου, 2012


Πάει να καθιερωθεί το σαββατιάτικο μενού του ιστολογίου να αποτελείται από μεζεδάκια, ως επί το πλείστον ευτράπελα, οπότε και το σημερινό άρθρο ακολουθεί την πεπατημένη και αποτελείται από μικρά σημειώματα.

Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει βέβαια στον αναπάντεχο θάνατο του μεγάλου Θόδωρου Αγγελόπουλου. Για το γεγονός καθαυτό γράψαμε και συζητήσαμε προχτές, και η συζήτηση ακόμα συνεχίζεται όπως αρμόζει σε έναν δημιουργό πρώτης γραμμής. Γράφτηκαν πολλά στον Τύπο, μεταξύ των οποίων και μερικά μαργαριτάρια, ακόμα και σε σχετικά καλές οικογένειες, ας πούμε στο διάσημο Huffington Post, όπου πληροφορούμαστε πως μια από τις ταινίες του ήταν το «The Suspended Stride of the Stalk.» Το μετέωρο βήμα του πελαργού, λέτε; Αλλά ο πελαργός δεν είναι stalk στα αγγλικά, είναι stork. Ολοφάνερα, εδώ δούλεψε ο δαίμονας του σπασμένου τηλεφώνου -ή ίσως της υπαγόρευσης στον υπολογιστή. Και, όπως μας λέει το λεξικό, stalk είναι, στα φυτά, το κοτσάνι, το καλάμι, ο μίσχος. Το μετέωρο βήμα του κοτσανιού λοιπόν… ή της κοτσάνας, κι έτσι προέκυψε ο σημερινός μας τίτλος.

Τον τίτλο της ταινίας του Αγγελόπουλου τον παράλλαξε, αλλά εσκεμμένα, ο συντάκτης της ανακοίνωσης του ΛΑΟΣ: Το «μετέωρο βήμα του Πλούτωνα» στη μέση της οδού, μας πήρε έναν άνθρωπο που μας είχε συγκλονίσει, συγκινήσει και προβληματίσει βαθιά». Αμφίβολης ποιότητας γούστο’ πάντως, ο βουλευτής του κόμματος Πολατίδης δεν συμμερίστηκε το πνεύμα της ανακοίνωσης. Προφανώς ασυγκίνητος και απροβλημάτιστος, έσπευσε στη Βουλή να ξεκαθαρίσει πως άλλη είναι η δική του Ελλάδα και άλλη του Αγγελόπουλου. Όσο για τον Δημήτρη Δανίκα, που άκουσε πολλά τις τελευταίες μέρες επειδή έγραψε (και) για τα «κουσούρια» του Αγγελόπουλου, ας μάθει ότι το επίθετο «μεγιστοτεράστιος», (ενός μεγιστοτεράστιου στοχαστή και καλλιτέχνη που με το έργο του δόξασε την Ελλάδα…) για όποιον και να λέγεται, ακούγεται κωμικό!

Από τον Σ. Πολυμίλη στο ηλεΒήμα: Πώς αλλιώς να εξηγήσεις αυτά που συμβαίνουν στο ΠαΣοΚ κι αυτά που ακούμε τις τελευταίες μέρες από διάφορους φέρελπεις και μη δελφίνους; Ναι, αλλά αν είναι να βάλεις μεταξωτά παντελόνια βάζε τα σωστά: ο φέρελπις στον πληθυντικό κάνει «οι φερέλπιδες», δεν είναι δα και τόσο δύσκολο, ξέρουμε τη σχολή ευελπίδων.

Πώς είναι το αντίθετο του «ασύμφορος»; Μα, φυσικά σύμφορος, μας λέει το nooz.gr: οι κάτοχοι ΙΧ αυτοκινήτων διαπιστώνεται ότι έχουν μειώσει τις μετακινήσεις τους κατά 80% και έχουν στραφεί στην χρήση των ΚΤΕΛ, καθώς περίπου το 85% την θεωρεί ως οικονομικά σύμφορη λύση. Προτού αναφωνήσετε «Συμφορά μου!» σκεφτείτε ότι έτσι πλουτίζει η γλώσσα μας κατά μία λέξη -να φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια λέξεις που λέει κι ο ακαδημαϊκός κ. Κουνάδης, να πουλήσουμε τα μισά στους Γερμανούς, να βγάλουμε το χρέος.  (Κοτσάνα έγραψα, το «σύμφορος» υπάρχει σε όλα τα λεξικά, όσο κι αν είναι σπάνιο.) Όσο για το «θεωρώ ως» εγώ δεν θα το έβαζα, αλλά έχω αρχίσει να μην το θεωρώ λάθος. Εσείς τι λέτε;

Από το ηλεΒήμα πάλι, διαβάζω: Πρόθεση και στόχος, επί του παρόντος, είναι όχι τόσο η επισήμανση αποτιμήσεων – συμπερασμάτων «μελανούς χροιάς» λόγω της κοινώς διαπιστουμένης δύσκολης συγκυρίας… Μελανός και μελανή, αυτό το ξέρει και η γιαγιά μου. Για να ξεχωρίσεις από την πλέμπα πρέπει να εφεύρεις νέο επίθετο, «Ο, η μελανής, το μελανές», όπως στο άζμα: Η μοίρα μου είναι μελανής / γιατί δε με βοηθάει κανείς (δεν υπάρχει, τώρα το σκάρωσα διερευνώντας τις δυνατότητες που δίνει η νέα λέξη). Το πιο ωραίο: ο… μελανής αρθρογράφος είναι ο κ. Αντ. Κόντος, Πρόεδρος του Ομίλου Καβάλας για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας! Έτσι εξηγείται.

Το επόμενο θα σας το σερβίρω σαν κουίζ. Διαβάστε το προχτεσινό άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου στα Νέα και βρείτε τι δεν πάει καλά. Μη μου πείτε ότι ο αρθρογράφος (ή ο διορθωτής) έχει λάθος το όνομα της ηρωίδας της όπερας, δεν εννοώ αυτό. Πράγματι, λέει για Βιολέτα Μαλορί, ενώ ο λιμπρετίστας του Βέρντι την ονόμασε Βιολέτα Βαλερί, αλλά δεν στέκομαι σ’ αυτό. Δεν το βρήκατε; Προσέξτε τον τίτλο «Το μνημόνιο και η γραβάτα«. Όμως, στο άρθρο δεν γίνεται λόγος για γραβάτα, αλλά για την Τραβιάτα! Ολοφάνερα ο αρθρογράφος είχε δώσει τίτλο «Το μνημόνιο και η Τραβιάτα», αλλά κάποιος δαίμονας από τους πολλούς που κατοικοεδρεύουν στα γραφεία των εφημερίδων φρόντισε να το μετατρέψει σε γραβάτα! Αγνοώ αν το λάθος τυπώθηκε και στην έντυπη έκδοση, αλλά με παραξενεύει λίγο που δεν το είδε κανείς ή δεν νοιάστηκε να το διορθώσει.

Καμιά φορά νιώθω πως έχω γεράσει και όσα γράφω σε μερικά θέματα είναι γκρίνιες και χαμένη μάχη. Για παράδειγμα, όλο και περισσότερο βλέπω να γράφουν με λατινικό αλφάβητο λέξεις που παλιότερα τις έγραφαν όλοι στα ελληνικά (ξέρετε, σταρ, σέξι, τέτοιες, όχι σπάνια και εξωτικά πράγματα). Τουλάχιστον όμως, αν είναι να τις γράφουν στα ξένα, να τις γράφουν σωστά. Διότι, διάβασα χτες πως ο Άστον Κούτσερ (φυσικά τον έγραφαν Aston Kutscher): Διασκεδάζει με top models και κάνει serf στους δρόμους του Σάο Πάολο… αλλά πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν. Και πάλι έχουμε τα μεταξωτά βρακιά -αν θες να το γράψεις στα ξένα, γράψε το surf. Τώρα, αν σας γεννήθηκε η απορία πώς έκανε ο λεγάμενος σερφ στους δρόμους του Σάο Πάολο (και όχι της Βενετίας, ας πούμε), η απάντηση είναι πως είχε βρέξει πολύ και είχαν πλημμυρίσει οι δρόμοι και ο Κούτσερ έγραψε στο τουίτερ του: Surfing the streets of Sao Paulo. Κι ο δικός μας, που διάβασε το άρθρο στα αγγλικά, διάβασε surfing, το μετέφρασε μέσα στο μυαλό του «κάνω σερφ» και το έγραψε… κάνω serf. Είπαμε, έχω γεράσει.

Και άλλη αίσθηση μάχης αν όχι χαμένης πάντως δύσκολης μου δημιουργεί το φαινόμενο της σχιζολεξίας, που όλο και πιο συχνά το βλέπω, σε όλο και περισσότερους τομείς να εξαπλώνεται. Νέο κρούσμα: διαπίστωσα ότι στο γιουτούμπ, η τραγουδάρα του Λοΐζου με τον Καζαντζίδη κυκλοφορεί με τον τίτλο της φριχτά διαμελισμένο: «Δε θα ξαν’ αγαπήσω»! Δεν το είχα ξαναδεί (ή ξανα’δεί; ) και δεν θέλω να το ξαναδώ…

Και κλείνω με ένα μεζεδάκι που το πρόσφερε τις προάλλες σε σχόλιό της μια νέα φίλη. Πρόκειται για άρθρο από το Έθνος: Αναρωτιόμαστε, πάντως, γιατί τα μέλη της Ακαδημίας σνόμπαραν την ακριβοθώρητη παραγωγή του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Οι περιπέτειες του Τεντέν: Το μυστικό του μονόκερου». Ρωτάει με το δίκιο της η φίλη: Για πείτε κι εσείς οι πιο σοφοί, έχω άδικο εγώ που αναρωτιέμαι γιατί είναι “ακριβοθώρητη” η παραγωγή του Σπίλμπεργκ; Και τι ήθελε τέλος πάντων να πει ο ποιητής;

Προφανώς εδώ έχουμε ακυρολεξία -ακριβοθώρητος, σύμφωνα με τα λεξικά, είναι αυτός που εμφανίζεται σπάνια, που είναι δύσκολο να τον συναντήσεις. Τη λέξη τη χρησιμοποιούμε συνήθως με κάπως ειρωνική χροιά: «πολύ ακριβοθώρητος μας έγινες τελευταία», λέμε σε κάποιον της παρέας που έχει αραιώσει την παρουσία του. Ολοφάνερα, ο συντάκτης της εφημερίδας ήθελε να πει κάτι σαν «πανάκριβη» αλλά στο πιο επίσημο, και επιστράτευσε την «ακριβοθώρητη», ίσως κάνοντας μέσα στο μυαλό του πάντρεμα του «ακριβού» με το «δυσθεώρητη». Με έβαλε σε σκέψεις η περίπτωση, διότι δείχνει ότι δεν είναι μόνο λόγιες λέξεις που χάνουν τη σημασιολογική τους διαφάνεια, σαν τον ευάριθμο, αλλά και λαϊκές, όπως εδώ ο ακριβοθώρητος, αφού το «ακριβός» χρησιμοποιείται εδώ με τη σημασία «σπάνιος», που δεν είναι η συνηθισμένη.

Κλείνω επαναλαμβάνοντας (επικαιροποιημένη) την τελευταία παράγραφο από τα μεζεδάκια του περασμένου Σαββάτου: Να πούμε επίσης ότι αυτή τη στιγμή πλησιάζουμε τα 98.000 σχόλια από καταβολής ιστολογίου (μετράνε όλα τα σχόλια, και όσα είναι σπαμ ή διπλά και σβήνονται). Με τον ρυθμό που πάμε, γύρω στις 10 του Φλεβάρη, δηλαδή κοντά στα τρίτα γενέθλια του ιστολογίου, θα γίνει το σχόλιο αριθ. 100.000 -μάλιστα, το ιστολόγιο θα προσφέρει ένα σπάνιο δώρο στον σχολιαστή αυτόν, και στον αμέσως προηγούμενο και τον αμέσως επόμενο. Και για να μην πάει το μυαλό σας σε ακριβά πράγματα, θα είναι κάτι που στέλνεται με ατάτσμεντ (άρα, όχι σπανακόπιτα).

154 Σχόλια προς “Το μετέωρο βήμα της κοτσάνας και άλλα μεζεδάκια”

  1. Φίλε, Νικοκύρ, ακριβοθώρητα δεν είναι τα δώρα πάντως στο διαδίκτυο, εν οίς και προστίθεται το προσφερόμενο δικό σας, κάθε μέρα που ανοίγω το ρημάδιον, μου προσφέρεται κι ένα δώρο, κάπου και κάπως λογίζομαι «νικητής», χωρίς να έχω αγωνισθεί για κάτι, απρόθετος η νίκη κι άωρον το δώρον.

  2. Με τις καλημέρες μου…

    … για το «ως». Εγώ το χρησιμοποιώ για αιτιολογικό («…ως δημιουργός των έργων μου, απαγορεύω…» = επειδή είμαι δημιουργός, αφού είμαι ο δημιουργός», από κείμενο του Μ. Χατζιδάκη). Άρα το «θεωρώ ως» δεν πάει καλά. Το «θεωρώ σαν» = που σημαίνει «θεωρώ σαν να ήταν» πάει καλύτερα.

    … θυμάμαι από παλιά διοικητικά κείμενα: «…δια μελαίνης μελάνης…». Ποιος όμως θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μια μεταγγλώττιση αυτής της έκφρασης;

    Γιάννης

  3. Τζουτζούκος said

    «Όσο για το “θεωρώ ως” εγώ δεν θα το έβαζα, αλλά έχω αρχίσει να μην το θεωρώ λάθος. Εσείς τι λέτε;»

    Καλημέρα. Ξυπνήσατε κεφάτος, ρωτάτε και απαντάτε μόνος.
    Δεν ταιριάζει με ως το θεωρώ. Το καταλαβαίνουμε απλά, αν το αφαιρέσουμε απ το συγκεκριμένο παράδειγμα (η πλειοψηφία θεωρει το ΚΤΕΛ οικονομικά συμφέρουσα λύση).
    Λάθος δεν είναι, περιττό είναι. Δίνει την ιδιότητα στο κατηγορούμενο χωρίς μεσάζοντες.

  4. ππ said

    Γαλλισμό μου μυρίζει το «θεωρώ ως».
    Για τις χαμένες μάχες: ΄το Σάο Παολο πώς το κράτησε με ελληνικούς χαρακτήρες; Αν το έκλινε κιόλας, «του Σάου Παολου» θα ήταν κια πιο κοντά στην βαφτιστική του ονομασία!

  5. Η «Τραβιάτα» του Βέρντι δεν είναι;

  6. Ππ μου (με την άδειά σας) ο Ψυχάρης και ο Γιαννίδης είχαν αφιερώσει τα πρώτα κεφάλαια των βιβλίων τους στους εισαγόμενους γαλλισμούς και γερμανισμούς. Και βέβαια μπορεί να είναι γαλλογένες το «ως».

    Παλιότερα το TIME είχε κάνει ρεπορτάζ για τη διεθνοποίηση των αγγλικών και επεσήμαινε τις ανά τον κόσμο «χρηστικές» διαλεκτοποιήσεις (σε πινακίδες κ.λπ.). Δυστυχώς δε θυμάμαι παραδείγματα.

    Γιάννης

  7. Νέο Kid Στο Block said

    E strano! E strano!… Follie! Follie!…:-)

  8. π2 said

    Υποψιάζομαι ότι το μεγιστοτεράστιος του ΔΔ είναι κακοχωνεμένη παραπομπή στο «τιτανοτεράστιος», που είναι καθιερωμένος πια και σε άλλα -ειρωνικά συνήθως- συμφραζόμενα νεολογισμός του Αλέφαντου (έχει και λήμμα το slang.gr.

    Ποδοσφαιρόφιλος και προχειρογράφος ο ΔΔ, εκεί πρέπει να είναι η αναφορά.

  9. bernardina said

    Κάποιος από τους σχολιαστές του ΒΗΜΑτος που την πέφτουν στον Δανίκα τον συμβουλεύει να κόψει αυτή την κακιά συνήθεια να χρησιμοποιεί συνέχεια *καινουργιοανακαλυφθέντες* λέξεις. Βέβαια το πνεύμα του σχολίου του με έβρισκε σύμφωνη, αλλά αυτό το κοτσανάκι με χτύπησε λιγάκι στο μάτι.
    Παρεπιφτού (που λέτε κι εδώ μέσα 😉 ) Νίκο, βρέθηκαν πέντε που δεν τους άρεσε το σχόλιό σου. Μάλλον θα τους ξένισε η λέξη πεντέφι 😛

    Και ναι, Λύκε, η παραστρατημένη του Βέρντι είναι.

    Καλημερούδια

  10. Τζουτζούκος said

    Και κάτι για το μερτικό. Ο Λ. Παπαδόπουλος είχε αναφέρει τη μαρτυρία της γυναίκας του Λοϊζου την ώρα της ηχογράφησης, ότι έτρεμαν τα τζάμια όταν τραγουδούσε το ρεφραίν. Όσες επανεκτελέσεις κι αν γνώρισε το τραγούδι, κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να πει το ρεφραίν σαν εκείνον. Στο «όσο η καρδιά κι αν λαχταρά» φαίνεται ότι είναι μια κατηγορία μόνος του.

  11. 9<: Η «Παραστρατημένη» οδηγεί σε υποσυνείδητα παραστρατήματα 🙂

    Υπόθεση: La Traviata ⇒ Violetta ⇒ φθισικιά· πεθαίνει ⇒ Violetta Mimi ⇒ La Traviata Bohème ⇒ Puccini.

  12. 7, 9.
    Travia με κι ας κλαίω. Γέμει η μουσική σκηνή, και ου μόνον, παρασυρμένων γυναικών, εις επίμονον ιστορικήν ανασκευήν ή φιλέκδικον αποκατάστασιν του primum malum, της παρασύρσεως του αθώου ανδρός υπό της Εύας. Ο Iωσήφ αντέστη, ο Ιππόλυτος το ίδιον, κι απορεί κι ο divus Thomas, Summa Theologica, peccare venialiter in innocentiam seducti entes, η ημπορούμε να αμαρτήσωμεν αφροδισιακώς, παρασυρθέντες μεν, εν αθωότητι όντες. The ball is in game. Malo malo. Λατινιστί malum και το κακόν και το μήλον.

  13. ΜEin Steppenwolf,
    λόγω πολυετούς διδασκαλικής ασχολίας σκέφτηκα πως θα πρότεινα τα 3V μνημοτεχνικό κανόνα (ΤraViata, Violetta, Verdi). Βέβαια να μην πούμε και την extension «.bmp» της ζωγραφικής των/του Windows για (Bohème, Mimi, Puccini) 🙂
    Γιάννης

  14. utrum, utrum, πότερον, πότερον…

  15. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5-11: Ε, ναι, κάπως έτσι παραστράτησα…!

  16. Οσον αφορά την τραιάτα…Λιμπιάμο…
    Καμιά φορά σκ΄φτομαι πως ο θόρυνος γύρω από τα «μαργαριτάρια» που αναγράφονται στον τύπο συνειδητά ή ασυνείδητα ίσως επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα, κάτι δηλαδή σαν τις συζητήσεις περί ναρκωτικών τη\ις δεκαετίες 80-90 που είχαν σαν αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των χρηστών.
    Και μια που αναφέρομαι σε μαργαριτάρια

  17. Εκπληκτικόν βρετανικό χιούμορ, από κάποιο καρτούν. Η Εύα, απορούσα, στον όφιν: «δεν καταλαβαίνω, ένα μήλο την ημέρα, τί ακριβώς κάνει πέρα;» Αθώα, παιδική ηλικία της ανθρωπότητας.

  18. Είχαν μαζευτεί τα V από διάφορα αρκτικόλεξα και έκαναν διαγωνισμό για το ποιο είναι το σπουδαιότερο.
    – Εγώ είμαι, είπε ένα. Πρέπει να με ξέρει ο κόσμος γιατί αλλιώς κινδυνεύει. Είμαι το V από το HIV.
    – Εγώ είμαι, είπε ένα άλλο. Είμαι το V της TV! Ποιος δεν με χρειάζεται;
    – Τι λέτε, είπε ένα τρίτο. Εγώ είμαι. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Είμαι το V από τους VIP!
    Πετάγεται και ένα τέταρτο, αγέρωχο. Κοίταξε ένα-ένα τα άλλα V στα μάτια και τους λέει.
    – Κύριοι είμαι HMV. (Διαβάστε Her Majesty’s V όχι His Maste’s Voice).

    Γιάννης

  19. bernardina said

    To malum το είδε το Ευάκι, τον palum δεν τον είδε;
    Κάπως έτσι μάλλουμ θα έγινε το malum 🙄

  20. Νέο Kid Στο Block said

    8. «Ποδοσφαιρόφιλος και προχειρογράφος ο ΔΔ, εκεί πρέπει να είναι η αναφορά.»
    Ελπίζοντας να μη θεωρείς τις δυο ιδιότητες γενικώς αλληλένδετες (εκτός από μένα(που ποιος με .έζει; ,θα πληγωθεί σίγουρα και ο Ρογήρος 🙂 ), να πω ότι αν ήταν γνήσια ποδοσφαιρόφιλος, δεν θα ‘γραφε την αηδία «τεραστιομέγιστος» . Τα Αλεφάντια ρητά είναι ιερά για μας τσι φανατικοί του Νικόλα.
    Μάθε μπαλίτσα αγόρι μου ΔΔ!

  21. 20
    Με cingue βαθιμοί πάνω οι βάζελοι, την ξεχνούμε για την ώρα, μην ξέεις πληγές κουμπάρε. Εκδικούμαστε τα τριφύλλια με τσι ήττες της Ομόνοιας.

  22. Η αλλοπρόσαλλη και λανθασμένη σχιζολεξία μπορεί να είναι η εκδίκηση για τη δική σου εμμονή να την εφαρμόζεις στις περιπτώσεις που επικαλείσαι ως δικαιολογία την κατάργηση των πνευμάτων 😉

  23. 10
    Και στο «όξω απ’ άδικο κι από κακιά γυναίκα», ποία άρρην καρδία δεν έχει να συνανασύρει «πόνους βαθιούς που μέσα μας κοιμούνται»; Ξύσε την πληγή, και θά ΄βγει Καζαντζίδης, που είχα τιτλοφορήσει κάποτε στην εφημερίδα σχετικόν αφιέρωμα στον Στελλάρα.
    19
    Βερνάρδα, για μερικούς το «pallum» είναι… palliative!

  24. ΣΑΘ said

    @ [0]

    1.- # Τον τίτλο της ταινίας του Αγγελόπουλου τον παράλλαξε, αλλά εσκεμμένα, ο συντάκτης της ανακοίνωσης του ΛΑΟΣ: Το «μετέωρο βήμα του Πλούτωνα» στη μέση της οδού, μας πήρε έναν άνθρωπο που μας είχε συγκλονίσει, συγκινήσει και προβληματίσει βαθιά». Αμφίβολης ποιότητας γούστο …#

    Ελόγου μου, αγαπητέ, βρίσκω την ‘παράφραση’ αυτή του τίτλου της ταινίας, πολύ πετυχημένη. Η εικόνα που [μου] βγάζει, εκτός από ταιριαστή με την περίσταση, είναι ‘ποιητική’ και ‘δυνατή’.
    (Χωρίς να με ενδιαφέρει κ α θ ό λ ο υ ποιος την έκαμε!)
    Δεν θα πω, όμως, αποφαντικά και αφοριστικά:
    «Καλής ποιότητας γούστο».
    Θα πω απλά: «μου αρέσει».

    2.- » … την θεωρεί ως οικονομικά σύμφορη λύση »

    Ποια ακριβώς είναι η ‘συμφορά’ με το «σύμφορος»;
    Ο Μπαμπινιώτης δέχεται το «σύμφορος» ως αντίθετο του «ασύμφορος».
    Το «σύμφορος» (ως ‘συμφέρων’, ‘επωφελής’) το δέχονται και ο Δημητράκος και το ΛΚΝ κ.τ.λ.

    3.- Στο λήμμα «θεωρώ», ο ίδιος ‘ακατονόμαστος’ [!!] λεξικογράφος, γράφει (Παράδειγμα): «Πολλοί θεωρούν τον Βενιζέλο ως τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό»

    Επομένως;

    Χαίρε!

  25. bernardina said

    «άρρην καρδία» — σερνικοθήλυκο; 🙂

    Stellara’s beat, που λέγανε κάτι ροκάδες στην παλιά μου γειτονιά

  26. Νέο Kid Στο Block said

    21. Μη σκιάζεσαι Τίτε! Εν να καθαρίσει ο βούρκατζιης (του Πόου), πάλε για τον Θρήνον!
    (ε, ελάλου κι εγιώ έναν γρίφον ) 🙂

  27. #24.3 Με τη διαφορά ότι εκεί υπάρχει ένα άρθρο, αν δεν το βλέπετε…

    #24.1 Σαφώς, καθενός το γούστο είναι προσωπική του υπόθεση· θαρρώ προσωπική είναι κι η άποψη του Νικοκύρη. Ας εκλάβουμε, λοιπόν, και το στεφάνι του αρχηγού ως ένδειξη ότι έτσι γουστάρει, ή έτσι είναι σύμφορο για το κόμμα, κι όχι ότι είναι παραβίαση της επιθυμίας της οικογένειας… 😉

  28. εδώ το στεφάνι

  29. 24: Μα αν κάποιο βήμα έμεινε μετέωρο, αυτό ήταν του Αγγελόπουλου, όχι του Χάροντα!

    Εκτός αυτού δεν έχω ακούσει ποτέ ο Πλούτωνας να φεύγει απ’ το βασίλειο του Κάτω Κόσμου και να τριγυρνά στον Πάνω Κόσμο. Ο (ίσως δρεπανηφόρος) ψυχοπομπός λέγεται Χάρων ή Χάρος (ο χάρος βγήκε παγανιά· κι όποιον πάρει ο χάρος· κι όθε χτυπά ο χάροντας, το αίμα τράφο κάνει). Και το ουράνιο σώμα Χάρων δεν είναι ο ίδιος ο Πλούτωνας, αλλά ένας δορυφόρος του, όπως ο Χάρων ήταν υφιστάμενος του Πλούτωνα.

    Κάνω λάθος;

  30. 24: Λέμε «οικονομικά συμφέρουσα/ασύμφορη λύση».

  31. 25
    Τέτλαθι τλάμον κηρ, ευγενώς αγενές; (το ‘ο’ της κλητικής)

    26
    Η μπάλα είναι στρογγυλή, πληροφορήθηκα αίφνης από γεωμέτρη αθλητικό συντάκτη, χθες. Εξαιρείται, το ξαναλέμε, εκείνη που επανέφεφε εντός παιδιάς ο Καίσαρ, με την αναφώνηση «ο κύβος ερρίφθη!»

  32. sarant said

    24: Το «θεωρώ ως» παλιότερα εθεωρείτο λάθος ή πλεονασμός σε περιπτώσεις σαν κι αυτές, δηλ. χωρίς άρθρο. Σε μερικές χρήσεις αυτό ισχύει πάντα, νομίζω ότι κανείς δεν θα έγραφε «Σε θεωρώ ως φίλο μου», αλλά όσο μακραίνει και φορτώνεται η φράση τόσο περισσότερο δικαιολογείται το ως, σαν τη σως που βοηθάει να γλιστράει στη γνωστή διαφήμιση.

    Έτσι, στη φράση «σε θεωρώ ως τον καλύτερο διευθυντή που πέρασε ποτέ από την εταιρεία» πολλοί θα έβαζαν το ως.

    Στην επίμαχη φράση δεν υπάρχει άρθρο, αλλά το επίρρημα χωρίζει το ρήμα από το κατηγόρημα. Κι έτσι, παρόλο που εγώ θα έγραφα «Θεωρείται οικονομικά συμφέρουσα λύση» μάλλον δεν θα διόρθωνα το «ως».

    Για το σύμφορος έχετε δίκιο, η συμφορά (και η κοτσάνα) είναι δική μου. Η λέξη υπάρχει, όσο κι αν δεν πολυακούγεται.

    26: Η μπάλα είναι στρογγυλή, ακούγεται συχνά, όχι από τον δισέγγονο του Λαπαλίς αλλά για να υπονοήσει ότι γυρίζει, άρα τίποτα δεν αποκλείεται.

  33. bernardina said

    Εμ δεν είναι όλες οι μπάλες στρογγυλές 😉

    http://www.google.gr/search?pq=ragby+ball&hl=el&cp=2&gs_id=7&xhr=t&q=rugby+ball+sizes&rlz=1C1CHMR_elGR345GR345&gs_sm=&gs_upl=&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.,cf.osb&biw=1280&bih=685&um=1&ie=UTF-8&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=htYjT_yaEsjP4QSHzoWkCQ

  34. papoylis said

    Νικοκύρη

    ευχαριστώ για τα μεζεδάκια … θα τα συνοδέψω με λίγη ρακή για το μεσημέρι 🙂

    Στο κο ΣΑΘ ( παλαιά γνωριμία ) θα προσέφερα ασμένως ένα κέρασμα 😉 αλλά τον βλέπω να …ξυνίζει …. ας είναι καλά 🙂

  35. bernardina said

    Αναζητώντας το Griechisches wird nicht gelesen για να απαντήσω (ορθογραφημένα) στο κηρ του Τίτου, έπεσα πάνω σ’ αυτό το θησαυρό και τον αφιερώνω με αγάπη σε όλους τους γερμανομαθείς του ιστολογίου.

    http://de.wikipedia.org/wiki/Liste_griechischer_Phrasen

    Παρακαλώ, προσέξτε ιδιαιτέρως το -26. Ποτέ δεν θα το φανταζόμουν 😆 😆

  36. ΣΑΘ said

    @ 27, 29

    Μπαμπινιώτης: » Πολλοί θεωρούν τον Βενιζέλο ως τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό».

    Stazybο Hοrn: «Με τη διαφορά ότι εκεί υπάρχει ένα άρθρο, αν δεν το βλέπετε…» [Το βλέπω!…]

    Νομίζω ότι το ερώτημα είναι άν μετά το «θεωρώ» (+κατηγορούμενο) μπορεί να ακολοθεί «ως» ή όχι.

    Και ειλικρινά δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί ο Μ στο παραπάνω παράδειγμα χρησιμοποιεί το «ως», ενώ σε άλλο παρακάτω (στην ίδια περίπτωση -«τον θεωρώ εγκληματία») όχι.

    Ως προς την ‘εδαφική’ δικαιοδοσία και τις αρμοδιότητες του Πλούτωνα:

    Οι ποιητικές εικόνες δεν πλάθονται κατά κανόνα με υποδεκάμετρα και μικροζυγούς….

    Υπάρχει και το «ποιητική αδεία».

    Τα περί στεφάνου δεν με αφορούν.

  37. sarant said

    35: Απίστευτο το 26!

    36: Το θέμα είναι ότι στην παραδειγματική φράση του Μπαμπινιώτη με τον Βενιζέλο το «ως» μάλλον χρειάζεται, ενώ στο επόμενο παράδειγμα, και σε πολλές άλλες φράσεις, δίνει σαφώς την αίσθηση ότι περισσεύει, ενοχλεί θα έλεγα (θεωρώ ως εγκληματία!)

    Εδώ εγώ δεν έχω να δώσω απάντηση πέρα από την απόσταση ρήματος-κατηγορουμένου: όταν γειτονεύουν άμεσα, το ως ενοχλεί, αλλιώς γίνεται από ανεκτό ως επιθυμητό.

  38. Νέο Kid Στο Block said

    Χμμμ.. για τον βούρκατζιην(ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ) του (ελλαδικού και για να είμεθα ειλικρινείς και του κυπριακού) Θρήνου, πετάς τη μάπα στην κερκίδα ,σιορ Τίτε,ε; 🙂

    Νικοκύρη, ποιος είναι ο δισέγγονος του Λαπαλίς; (και ποιος ειναι ο Λαπαλίς;)

    Ελπίζω να μην εχω ρωτησει κάτι πολύ ντροπιαστικό διά τις γνώσεις μου,αλλά σε λιγο αποχωρώ ετσι κι αλλιώς κι ό,τι κακό πείτε, κρίμα στην ανθρωπιά σας! (που λέει κι ο Μαρκό).

  39. Νέο Kid Στο Block said

    Berny honey, το 34. της λίστας απαντάει στο 26. ;; 🙂

  40. 38: http://en.wikipedia.org/wiki/Jacques_de_la_Palice#Lapalissade

  41. Εγώ θάλεγα ότι το «ως» χρειάζεται όταν θα προσδιορίσει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο/πράγμα/χαρακτηριστικό και όχι όταν θα αποδώσει γενικά μια ιδιότητα. Πολλοί θεωρούν το Βενιζέλο μεγάλο /ως το μεγαλύτερο/ως έναν απ’ τους μεγαλύτερους…

  42. papoylis said

    Ποιητική αδεία να επισημάνω ότι Πλούτων και Χάρων είναι δίδυμοι πλανήτες , ο έσχατος στο ηλιακό μας σύστημα . Έχει καταρριφθεί η αρχική θεωρία ότι ο Χάρων ήταν δορυφόρος του Πλούτωνα.

    Με μια κουβέντα οι δύο σε ένα πάνε χέρι χέρι 😉

  43. bernardina said

    Τον Πλούτωνα τον ξωπέταξαν ορέ παππούλη από το σύστημα (και πολύ μου κακοφάνηκε)

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_683956_26/08/2006_195404

  44. Νέο Kid Στο Block said

    Παππούλη (δικαιολογείσαι σαν γεροντάκι :-), να μη ξέρεις τις τελευταίες εξελίξεις στην Πλουτολογία), ο Πλούτωνας είναι «κάτι σαν πλανήτης» (dwarf planet) ή μάλλον είναι ουράνιο σώμα που προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί σαν πλανήτης, αλλά η μη σαφώς καθορισμένη τροχιά του(και η μικρή του μάζα) δεν του το επιτρέπει. Μ’ άλλα λόγια είναι ένας παλαι πότε πλανήτης που οι αμερικάνοι τον κάναν γουαναμπή πλανήτη (η έγκριση του πεντιγκρί εκκρεμεί)
    Και ο Pluto εκτός από γάτα του Σρέντινγκερ των πλανητών, ήταν και μαύρη γάτα (φτού κακά) του Πόε και καφέ σκύλος του Μίκυ.
    🙂

  45. Alexis said

    Το «μελανούς χροιάς» και το «ακριβοθώρητος» μου θυμίζουν έντονα Δέσποινα Στυλιανοπούλου σε παλιό ελληνικό κινηματογράφο…

    …Για ποιόν Βενιζέλο λέει στο παράδειγμά του ο Μπαμπινιώτης;(!)

  46. aerosol said

    Είμαι φανατικός οπαδός της επαναπλανητοποίησης (τς, καλά…!) του Πλούτωνα.
    Μη δείτε ουράνιο σώμα να προοδεύει, ζηλόφθονοι αστρονόμοι, πάτε να του κόψετε την τύχη!
    🙂

  47. 33
    A, ναι, κοσμολογικώς οι «obrlatant» σφαίρες σου, Bερνάρδα, ας το επαληθεύσει ο Nικοκυρ ο κοσμογυρισμένος υποδηλούν ότι ο πυρήν των περιστρέφεται τάχιον της περιφερείας ή του περικαρπίου, όπως κάποτε επιστεύετο ότι συμβαίνει με την σφαίρα, τον μύδρον διάπυρον του ηλίου.

    35 Εξάλλου, Affe in Purpur → πίθηκος ἐν πορφύρα, πιάσαμε κερά μου το υπονοούμενον. Θαυμάσια και ψυχοπλαστική η διεύθυνσις, μερσώμεν.

    44 Πολύ πλάνης ο Πλανήτης σας, Sir. Eίχεν πρωτοϋποτεθεί η ύπαρξή του για αριθμολογικούς λόγους, όπως και τα 7 χρώματα (αντί των 6) από τον δεισιδαίμονα αριθμολόγο Νεύτωνα στο ουράνιο τόξο.

    32
    Υπήρξεν Πάπας τόσον χονδρόμπαλας, που όταν έβγαινε στο μπαλκόνι του να ευλογήσει τα α. γένια του β. πλήθη (μεαυτή την σειρά) τα δεύτερα, ίσως και τα πρώτα τον επευφημούσαν «pale, pale», δηλαδή μπάλα, μπάλα!

    Όπερ και με παραπέμπει φιλολογικώς και λεξικολογικώς στο «πάλλομαι» ή «πάλλω» ετυμολογική ίσως καταγωγή της πάλλας ή μπάλλας, αλλά και μακρυνού συγγενούς μετά της καταλλήλου δασύνσεως φαλλικών λέξεων, στα λατινικά τα pollimenta – ή «balls», αγγλιστί, όρχιστρικώς, ως με έμαθεν το Latin sexual dictionary και τα Priapeia στην πονηρευομένην βιβλιοθήκην μου. Και λεξιλογική όχι μόνον κοινωνιολογική η σχέσις της μπάλλας με το φαλλικόν λεξιλόγιο των φαν που «φαλλάρουν», έτσι Νεοκίδιε;

  48. γιὰ τὸ μετέωρο βῆμα τοῦ Πελαργοῦ ἔχω κἄτι νὰ πῶ, ἐπιφυλάσσομαι ἀφ’οὗ δῶ τὴν ταινία. ὅτι ἐκεῖ ὁ Ἀγγελόπουλος βγάζει τὸ κόμπλεξ του ὡς πρώην κατηχητόπουλο εἶναι κἄτι ποὺ ἔχει ἐπισημανθῆ (εἶχε γίνει καὶ δίκη τότε καὶ διάφορα, τέλος πάντων)

    τὸ «ἀκριβοθώρητη» ἦταν ὅλα ατὰ λεφτά!!! ἐγὼ βέβαια θὰ προτιμοῦσα «τοῦ μονόκερω».

    ὅσο γιὰ τὸν ἀποχαρακτηρισμὸ τοῦ Πλούτωνος στὰ παλαιά μας τὰ ὑποδήματα, στὴν καρδιά μας θὰ παραμένῃ πάντα πλανήτης. ἂν ὁ Πλούτων δὲν εἶναι πλανήτης αὐτὸ ποὺ φταίει εἶναι ὁ ὁρισμὸς τοῦ πλανήτη. ἴσως ἐπειδὴ εἶναι ὁ μόνος πλανήτης τοῦ ἡλιακοῦ συστήματος ποὺ ἀνακαλύφθηκε ἀπὸ Ἀμερικανό, ἐγὼ δὲν τὸ θεωρῶ διόλου ἀπίθανο.

  49. #25 μὰ ὁ/ἡ ἄρρην τὸ ἄρρεν δὲν εἶναι;

  50. christos said

    Με αφορμή το «ακριβοθώρητη» στο » ‘Εθνος » νιώθω πως ο τρόπος χρήσης της γλώσσας απο κάποιους-ελπίζω λίγους- δημοσιογράφους, καταδεικνύει ένα είδος γλωσσικής και επαγγελματικής ανωριμότητας. Δηλαδή όπως ο ανώριμος οδηγός δεν προσέχει και δεν σέβεται το τιμόνι, έτσι και ο ανώριμος δημοσιογράφος δεν προσέχει και δεν σέβεται το λόγο ενώ μπορεί. Έτσι λοιπόν ο ένας θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητατου κόσμου, ενώ ο άλλος τη διανοητική. Ο σεβασμός κατα τη γνώμη μου είναι ένας σημαντικός δείκτης πολιτισμού.

  51. 35,
    Υποθέτω ούτε το Β4…

  52. gmix said

    Άσχετο αλλά θα το γράψω. Διαφώνησα με Νομάρχη ο οποίος παρότρυνε τους υπαλλήλους της Νομαρχίας να αντιμετωπίζουν τους πολίτες που επισκέπτονται τις υπηρεσίες της νομαρχίας ως πελάτες. Η διαφωνία μου δεν ήταν στο «ως» αλλά στη λέξη πελάτες.Τον ρώτησα εάν θεωρεί ότι ως πελάτης θα τύγχανε καλύτερης μεταχείρισης από ότι ως ο πολίτης και επεσήμανα ότι άλλα τα διακαιώματα του πελάτη και άλλα τα δικαιώματα του πολίτη. «Αν κάποιος πελάτης επισκεφθεί κατάστημα χωρίς χρήματα δεν έχει κανένα δικαίωμα ενώ ο κάθε πολίτης επισκεπτόμενος δημόσια υπηρεσία έχει τα δικαιώματα που απορρέουν από τους νόμους¨» . Η διαφωνία μας παρέμεινε αλλά συμφωνήσαμε πως είτε τον «βλέπουμε» σαν πελάτη ή ως πολίτη πρέπει να φεύγει από την υπηρεσία ευχαριστημένος.

  53. 49 . 25
    Tο λεξιπαίγνιον pun της πονηράς Βερνάρδας αφορά την διάσταση αναντιστοιχία ανάμεσα σε gender και sex. Η άρρην επιμονή, το θήλυ γένος, ή ο θήλυς πληθυσμός. Το θηλυκό μυαλό, που θα έλεγεν κι ο Κολοκοτρώνης.

  54. 48
    Του μονόκερω, συμφωνώ. Που κατά τον ιδεαλιστή Meinong έχει υπόσταση αλλά όχι ύπαρξη.

  55. 47,
    Στην φαλλοσοφική ανάλυση για το πάλε-πάλε του πάπα στο πάλκο, θα πρόσθετα «Υπήρξε, πάλαι ποτέ…», καθότι τελικά ο πάπας α-παλλάχτηκε από την ενοχλητική ιαχή περιορίζοντάς την σε παλαί-ντε-σπορ. Πάλε-πάλε για τον πάπα πάπαλα μετά…

  56. Εάν το «τεραστιομέγιστος» προσπαθεί να υποδηλώσει μέγεθος τουλάχιστον δίπαξ μεγαλύτερο του τεράστιου, θα το υποκαθιστούσα με το «δισθεόρατος»…

  57. bernardina said

    #51
    D6 !!!
    (Θα την πατήσουμε στο τέλος σαν τους εξπέρ των ανεκδότων του… ανέκδοτου, που αντί για ανέκδοτα αντάλλασσαν αύξοντες αριθμούς. Θυμάστε γιατί δεν γέλασε κάποιος, ε; 😉 )

    53. Εύγε νέε μου. Αυτό είναι. (το πονηράς όμως τι το ‘θελες;)

    Κορνή, μού αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι. Εμπρός, να φτιάξουμε φαν-κλαμπ του Πλούτωνα και να απαιτήσουμε την επιστροφή του στο ηλιακό μας σύστημα. Αμ, τι, όλοι οι πλανήτες μαζί και ο πλάνης χώρια;

  58. Immortalité said

    Εμένα αυτό με serf με άρεσε! Πολύ γέλασα 🙂
    Η τεραστιογέγιστη κοτσάνα μου θύμισε μια προσωπική ιστορία. Σπίτι μας ο Παμμέγιστος (με κεφαλαίο) είναι ο Μπόρχες. Έτσι τον αποκαλούσε ο μικρός, ο οποίος αν πίστευε στο θεό θα τον είχε κάνει εικόνισμα και θα του άναβε καντήλι. Μέχρι που προσφάτως, άκουσε μια αναγνώστρια να λέει ότι ο Ρομπέρτο Μπολάνιο είναι λέει κλάσεις ανώτερος από τον Μπόρχες και έπαθε ένα πολιτισμικό σοκ. Δεν έχει τελειώσει το βιβλίο να μου πει…

  59. bernardina said

    Και τώρα μου ‘ρχεται να χαρίσω αυτό

    http://de.wikipedia.org/wiki/Liste_griechischer_Phrasen/Tau#.CE.A4.CE.B1_.CE.BC.CF.85.CE.B1.CE.BB.CE.AC_.CF.83.CE.BF.CF.85_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.BC.CE.B9.CE.AC_.CE.BB.CE.AF.CF.81.CE.B1.

    στον Νίκο και να τον βάλω να ψάχνει για νατσουλισμούς :mrgreen:
    (Την αφορμή μού την έδωσε το Νο5)

  60. Ηρώ Διαμαντούρου said

    (Ιμορταλιτέ, να σε παρηγορήσω, εμένα μου είπε κάποια ότι δεν έχει λόγο να διαβάσει Τόμας Μαν αφού υπάρχουν τόσο καλοί συγγραφείς όπως ο Μιχαηλίδης http://www.parathyro.com/?p=5116.)

  61. Παιδιά, προσοχή: το 26 με τον Ανδρέα όπως επίσης και πάρα πολλά άλλα που περιέχει η λίστα, δεν είναι εκφράσεις που έχουν περάσει και στα Γερμανικά, αλλά απλώς μνημονεύονται μεταφρασμένα ως σημαντικές φράσεις των Ελληνικών!

  62. Thekla said

    Εγώ δε βάζω ποτέ, πουθενά και σε καμία περίπτωση ως με το θεωρώ…
    Δε βρίσκω νόημα να υπάρχει το ως εκεί, πέρα από το να ακούγεται πιο επίσημη η φράση. Μου ακούγεται πιο απλό το «θεωρούν τον Βενιζέλο το μεγαλύτερο/έναν απ’ τους μεγαλύτερους κτλ». και το προτιμώ.
    Για το «το θέμα αφορά σε», που δεν το μπορώ αυτό το σε, δεν το χωνεύω με τίποτα, υπάρχει ποστ; Θα με ενδιέφερε να το διαβάσω.

  63. #60 κι ἐσὺ διάβασες Μιχαηλίδη γιὰ νὰ ξέρῃς ὰν εἶναι καλύτερος ἀπὸ τὸν Μάν; ἢ αὐτὴ διάβασε Μὰν γιὰ νὰ ξέρῃ ἂν εἶναι καλύτερος ἀπὸ τὸν Μιχαηλίδη;

    γιὰ νὰ παραφράσω κι ὲγώ: τόσο πολλὰ βιβλία, τόσο μικρὴ ζωή…

  64. 57α
    …και το L3! 🙂

    57β
    Έτοιμο ήδη!

  65. ΣΑΘ said

    @ Sarant

    Εκείνο το αμίμητο » π α ν τ ώ ν των Ρωσιών» [!!!]
    που μετέδιδαν ξανά και ξανά επί ημέρες τα κρατικά κανάλια / ραδιόφωνα (εξ αφορμής της πρόσφατης συνάντησης του κ. Σαμαρά με τον Πατριάρχη Κύριλλο), δεν έτυχε να το ακούσετε;

    Βέβαια αυτό δεν ήταν «μεζεδάκι» αλλά ολόκληρη «κουμούτσα»!

  66. #64 μὰ ὅμως γιὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ Χάρων;

  67. Εγώ πάλι νομίζω ότι το The Suspended Stride of the Stalk είναι ένας μεταμοντέρνος συνδυασμός Αγγελόπουλου και Ταρκόφσκι (δεν ξέρω αν έχετε υπόψη σας τη διάσημη ταινία του The Suspended Stride of the Stalker).

  68. Ηρώ Διαμαντούρου said

    @63 όχι και όχι, το θέμα μου είναι όμως πως είναι στενομυαλιά (να το πω απλά) το να σνομπάρεις τους ογκόλιθους, τους οποίους κιόλας αγνοείς παντελώς, μόνο και κόνο επειδή διάβασες ένα, έστω καλό, σημερινό βιβλίο.

  69. ΣοφίαΟικ said

    Το κοτσανι κι ο πελαργός είναι ομόηχα, οπότε εξηγείται έυκολα το λάθος.

    Τις ακριβοθώρητες μελανείς serfαδόρες τις έδιωξαν οι φέρελπεις τρικεράτωψ, θεωρώντας ως ότι δεν θα ξαν’αγαπήσουν.

    serf ο δουλοπαροικος. Άρα ο Κουτσερ δήλωνε ότι του έχει βγει η πιστη στη δουλειά στο Σαό Πάολο.

  70. Ηρώ Διαμαντούρου said

    κι έπειτα, να μου το συγχωρήσετε, αλλά δεν παίζει ο όποιος σημερινός έλληνας συγγραφέας να είναι καλύτερος από τον Τ. Μαν.

  71. ἐν ᾦ ἔπρεπε νὰ ξέρουν ὅτι τὸ σωστὸ εἶναι «παξῶν»: 2,34: http://www.youtube.com/watch?v=v78V1nGeRWw&feature=related

  72. Immortalité said

    ΄@60 Επειδή η σύγκριση Μαν – Μιχαηλίδη είναι… ακριβοθώρητη :D, να διευκρινίσω ότι το σχόλιό μου δεν είχε απολύτως τίποτα υποτιμητικό για τον Μπολάνιο. Ίσα ίσα όσες (ελληνικές και ξένες) κριτικές έχω διαβάσει τον τοποθετούν στο πάνθεον των μεγάλων, των πραγματικά μεγάλων. Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα να πεις ότι κάποιος στέκεται δίπλα στον Μέλβιλ και τον Θερβάντες. Και γι αυτόν αυτά λένε. Και αν είναι κλάσεις ανώτερος από τον Μπόρχες, αυτό δεν μειώνει τον Μπόρχες σε καμία περίπτωση, απλώς μας δείχνει ότι σε ότι σκαλιά πατήσεις, τέτοιες κορυφές κατακτάς. Μακάρι να είναι. Θέλει και ο αιώνας μας τους μεγάλους του.

    @63 Τόσο μικρή δε λες τίποτα…

  73. Ηρώ Διαμαντούρου said

    οκ, λάθος το γκατάλαβα, πάσο!

  74. sarant said

    62: Κι άλλοι το έχουν ζητήσει, αλλά θέλει δουλίτσα το «αφορά σε», Πάντως, εγώ «αφορώ» χωρίς «σε».

    65: Δεν το άκουσα -περίεργο, γιατί το «πασών των Ρωσιών» έχει γίνει κλισέ.

    61: Και που δεν είναι όλες έγκυρες.

  75. bernardina said

    Κορνή, σου προτείνω τους Μπούντεμπρουκ. Ειδικά αν διαβάζεις γρήγορα και δεν σου φτουράει βιβλίο, όπως εμένα, είναι ταμάμ!

    Τιπού, Kudos που λένε και οι Έλληνες 😆

    Μιχάλη, δεν παίζω, με προλάβανε! Μου αρέσει ιδιαίτερα εκείνο το we the people… είναι τόσο συγκινητικό.

  76. sarant said

    66-69: 🙂

    Λοιπόν, αυτόν τον Μπολάνιο που είναι τόσο μεγάλος, ζήτημα είναι αν τον έχω ακούσει…

  77. #72, καλὰ κάτσε νὰ γράψω ἐγὼ τὴν Νομανσλάνδη καὶ μετὰ θὰ δοῦμε ἂν θὰ θυμᾶται κανεὶς αὐτὸπν τὸν πῶς τὸν λένε, τὸν Μπόρχες.

  78. Ηρώ Διαμαντούρου said

    περιμένουμε!

  79. 66,
    Γιατί όχι! 🙂

  80. @75: Λατρευτή Μπέρνι, με συγκινείτε! 🙂

  81. bernardina said

    Γκερλς (εντ μπόις, οφκόρς), το διάβασα πρόσφατα και μου άρεσε:

    Life is too short; you can’t prove everyone wrong. 😉

  82. bernardina said

    «Λοιπόν, αυτόν τον Μπολάνιο που είναι τόσο μεγάλος, ζήτημα είναι αν τον έχω ακούσει…»
    Νίκο, έβγαλες ένα τεράστιο βάρος από το στήθος μου. Ουφ, τι ανακούφιση, αναφωνώ η ανενημέρωτη 🙄

    # 77
    Parole, parole, paroleeee (οσονούπω αφιερώνω και το ασμάτιον)

  83. Ἡρώ, μιὰ πλάκα κάναμε, δὲν ἔχει ἀνάγκη ὑπερασπιστῶν ὁ Mὰν ἀλοίμονο! Κάποτε μιὰ καθ’ὅλα ἀξιοσέβαστη συνάδελφος τῆςἸμμὸρ καὶ καλή μου φίλη μὲ ῥώτησε ἂν ὁ Δουμᾶς ἦτο Ἕλλην. Μοῦ ἦρθε νὰ τῆς πῶ «ὁ πατὴρ ἢ ὁ υἱός;». Κι ἒν ᾦ κάποτε τῆς μιλοῦσα γιὰ τὸν Οὐγκὼ ἐκείνη μοῦ ἐκθείαζε αὐτὸ τὸ βιβλίο ποὺ εἶχε διαβάσει μικρὴ: http://www.bookcrossing.com/journal/8570566 .

    Ἔ, κάποτε ἔρχεται στὸν ἀνθρωπο ἡ στιγμὴ ποὺ καταλαβαίνει τί μπορεῖ νὰ συζητάῃ μὲ κάθε παρέα του. Καὶ -λένε κάποιοι- πὼς κάποτε ἔρχεται κι ἡ στιγμὴ ποὺ καταλαβαίνει ὅτι κἀμμία συζήτησι δὲν ὠφελεῖ. Τί νὰ σᾶς πῶ, γι’αὐτὸ δὲν πάιρνω (ἀκόμη) κι ὅρκο. .

  84. bernardina said

  85. bernardina said

    #83.
    Να υποθέσουμε ότι δεν ευοδώθηκε, ε; 😉 Να ‘ξερες πόσο σε νιώθω…

    (Το ‘χω πει για το παρατσούκλι Μπαμπινιώτω που μου είχαν κολλήσει κάποτε. Μην επαναλαμβανόμαστε)

  86. Immortalité said

    @77 Ε, μα μόνο στα πόδια σου που δεν έχουμε πέσει ακόμα! Όλο τάζεις κυρ Κορνήλιε κι όλο λες και μετά τίποτα 🙂

    @76 Ούτε εγώ τον είχα ακούσει μέχρι πριν ένα μήνα. Δεν σημαίνει τίποτα αυτό για τον συγγραφέα, ε; 😉

  87. #84 ἡ πιὸ ὄμορφη ἀφιέρωσι ἀπὸ τὶς λιγοστὲς ποὺ μοῦ ἔχουν κάνει. τὸ ἀγαπῶ αὐτὸ τὸ τραγοῦδι!

  88. bernardina said

    Πόσο χαίρομαι! Μήπως το προτιμάς με τη Μίνα; Να το βάλω κι εκείνο.

  89. bernardina said

    Ιμοράκι, προφανώς δεν σημαίνει τίποτα για τον συγγραφέα. Για *μας* σημαίνει -αν σημαίνει- κάτι 😉

  90. Immortalité said

    @87 το σημείωσα εγώ αυτό… 😛

  91. Έφτασε και η Μίνα:

  92. Σε ό,τι με αφορά κι εγώ χωρίς «σε» 🙂 Mυρίζομαι αγγλισμό απ’ το refer to.

  93. bernardina said

    Ωχχχ! Τώρα θα σφαχτούμε 😆 😆

  94. bernardina said

    Πέφτουν τα σχόλια σαν το χαλάζι!
    Νίκο, μετράς;;;;

  95. Immortalité said

    @89 Ε, ούτε για μας, πριν τον μάθουμε δεν θα μπορούσαμε να τον ξέρουμε 😉

  96. Immortalité said

    @93 Σε καμία περίπτωση! Εγώ, δε μιλάω, απλώς κρατώ σημειώσεις 😉

  97. Ηρώ Διαμαντούρου said

    @83 Κορνήλιε σωστός.

  98. π2 said

    Η σύνταξη του αφορώ έχει συζητηθεί κι εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/09/epitoergo/

  99. Σε ένα μετέωρο κόσμο…και οι σκέψεις θα είναι μετέωρες!

  100. Για το 2666, μεγάλος ο ντόρος φέτος, Νικοκύρη.

  101. Μ. said

    Ο συντάκτης -μεταφραστής του άρθρου για τον Άστον Κούτσερ μάλλον δεν έχει ακούσει το Surfing USA

  102. sarant said

    100: Τώρα που το λες, κάτι έχω ακούσει -βλέπω πως το έχει μεταφράσει ο Κρίτωνας Ηλιόπουλος, αλλά ίσως να μην έχει ακόμα βγει. Άγρα θα είναι πάντως.

  103. #102 Βγήκε για τη χριστουγεννιάτικη αγορά. Τούβλο

  104. 103,
    Noel Novel…

  105. Thekla said

    @98: Ααα, ευχαριστώ πολύ Π2, αρχίζω το διάβασμα!

  106. Immortalité said

    @102 Να υποθέσω ότι ο λίκνος που σου έδωσα στο 58 δεν σου άρεσε ε; 🙂

    @103 Δεν είναι λίγο άδικο να κρίνουμε ένα βιβλίο από τη χρονική συγκυρία της έκδοσής του σε μια συγκεκριμένη αγορά; Λέω τώρα εγώ.

  107. bernardina said

    Ιμοράκι, ξέχασα να σ’ το πω και πριν. Ο λίκνος που δίνεις στο 58 δεν βγάζει πουθενά. Λες να τον έφαγε το 666;

  108. Immortalité said

    Περίεργο… Τώρα;

  109. bernardina said

    Μάλιστα!

  110. #106β δεν είχα κακό σκοπό

  111. Immortalité said

    @110 Χαίρομαι, διότι έτσι ακούστηκε 🙂

  112. πᾷς νὰ κάνῃς μπάνιο καὶ νὰ ξυριστῇς μετὰ ἀπὸ 28 μέρες ἀξυρισιᾶς ποὺ ἔχεις καταντήσει σὰν ναζὶρ κι ὅταν γυρνᾷς βλέπεις πίσω τὸ 111 τῆς Ἰμμὸρ ν’ἀναφέρεται στὸ 110 ποὺ ἀναφέρεται σὲ κάποιον 106β τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται σὲ κάποιο 102 καὶ κάποιο 103 τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται ἀντιστοίχως στὸ 100 καὶ 102 κ.ο.κ.

  113. Immortalité said

    @112 Το 90 που αναφέρεται στο 87 που αναφέρεται στο 84 το πρόσεξες; για κάνεις το κορόιδο; 😛

  114. sarant said

    113: Η Γιαδικιάρογλου πού μπλέκει εδώ μέσα;

  115. Immortalité said

    @114 Να ρωτήσουμε τον Τιπού που μιλούσε μαζί της 😉

  116. #113 κάνω τὸ κορόιδο 😛

  117. Πάντως προτιμώ το συμφέρων -ουσα -ον κι είναι αρμόζοντες τύποι. Και το ξανά μπορεί να λειτουργεί μεν ανεξάρτητο ως επίρρημα, αλλά όχι δεν υπάρχει νομίζω με έκθλιψη. Συχνότερα χρησιμοποιείται ως πρώτο συνθετικό. Ανεξάρτητο δίνει άλλη σημασία -συναισθηματική- στη λέξη και αποκτά το επίρρημα μεγαλύτερη έμφαση.

  118. Τζουτζούκος said

    Ώρες μετά για το ως πάλι. “Πολλοί θεωρούν τον Βενιζέλο ως τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό”.
    “Πολλοί θεωρούν τον Βενιζέλο τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό”.
    Το θέμα μας δεν είναι αν το ως είναι λάθος, αλλά αν χρειάζεται για να αποδοθεί η ιδιότητα. Στο παράδειγμα αυτό δεν φταίει η απόσταση του θεωρώ απ το κατηγορούμενο, αλλά ο κίνδυνος (χωρίς το ως) να θεωρηθεί η φράση «τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό» παράθεση (κι εδώ το «θεωρηθεί» απ το κατηγορούμενό του «παράθεση» απέχουν αρκετά, αλλά δεν χρειάζεται το ως).
    Το όλο μπέρδεμα υπάρχει μόνο στον προφορικό λόγο. Στον γραπτό η παράθεση θέλει κόμμα μετά τον Βενιζέλο, άρα δεν υπάρχει μπέρδεμα.

  119. bernardina said

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=440581&h1=true

    Δουλειές, δουλειές και αυτοκίνητα… Τι είπες τώρα!

    Τρία πουλάκια κάθονταν και πλέκανε σιγκούνια,
    το νήμα δεν τους έφτανε και τα ‘καναν ζιπούνια

  120. suncleft said

    Καλησπέρα, κ. Σαραντάκο, υπάρχει λόγος που αναφέρεστε στο «μεγιστοτεράστιος» του Δανίκα παραλλάσσοντάς το σε «τεραστιομέγιστος»; Επιτρέψτε μου να πω πως δεν είναι το ίδιο, παρότι συμμερίζομαι τον προβληματισμό σας. Το επίθετο «μεγατεράστιος» έχει μια κάποια διάδοση, απ’ την οποία επηρεασμένος, καθώς φαίνεται, ο Δ. Δανίκας, θέλησε να σχηματίσει τον μάλλον δικό του υπερθετικό «μεγιστοτεράστιος».
    Σας ευχαριστώ.

  121. sarant said

    120: Όχι αγαπητέ, απροσεξία μου ήταν και το διόρθωσα -άλλωστε παρέθεσα και το απόσπασμα του Δανίκα σωστά. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά διάδοση το «μεγατεράστιος» -πού την είδατε;

  122. suncleft said

    121: Μίλησα για κάποια διάδοση… Έχω ακούσει νεαρούς να το χρησιμοποιούν, χωρίς, βέβαια, να μπορούμε να μιλήσουμε για ρεύμα. Γκουγκλίζοντας μάλιστα τη λέξη την εντοπίζουμε σκάρτες δύο φορές σε μια ιστοσελίδα-ξέρω, το δείγμα δεν είναι καθόλου επαρκές ποσοτικά… Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.

  123. ΣΑΘ said

    @ 119

    «Τρία πουλάκια κάθονταν και πλέκανε σιγκούνια,» ………………………………………………………………….

    Μιας και περί ενδυμάτων ο λόγος, να πω κι ελόγου μου κάτι σχετικό που διάβασα τελευταία στο βιβλίο του Π. Αραβαντινού (1905) «Μονογραφία περί Κουτσοβλάχων», καί το οποίο βρίσκω ενδιαφέρον.

    Γράφει, λοιπόν, ο Αραβαντινός:

    Η λέξη «Καραγκούνης» (‘αγνώστου ετύμου’ κατά τον ‘Ακατονόμαστο’ [λεξικογράφο]), προέρχεται «εκ του Τουρκ. κ α ρ ά (μαύρον) και του Αλβαν. γ κ ο ύ ν α (επενδύτης ή κάπα), διότι μαύρη είνε η εξ ερίου αιγός χλαίνα, ην φέρουσιν».

    Και μια παροιμία (που παραθέτει ο Αρ.) που είναι εξίσου ενδιαφέρουσα:

    «Βλάχος γεννειέται, τζουμάκα (ποιμενική ράβδος) πελεκειέται.»

    Από εκεί, προφανώς, και το Τζουμάκας (γνωστό επώνυμο)

    ΥΓ
    Προσέξτε το «ει» στο «γεννειέται» και στο «πελεκειέται»

    Χαίρε!

  124. sarant said

    123: Περιέργως το Ετυμολογικό Λεξικό του Ακατ… του Μπαμπινιώτη δεν έχει τον καραγκούνη καθόλου.

  125. «Το «μετέωρο βήμα του Πλούτωνα» στη μέση της οδού, μας πήρε έναν άνθρωπο…»
    Σαν κακόγουστη παράφραση του «ο χάρος βγήκε παγανιά» μου φαίνεται…

    ‘…λέει για Βιολέτα Μαλορί, ενώ ο λιμπρετίστας του Βέρντι την ονόμασε Βιολέτα Βαλερί’,
    Εγώ θα την έλεγα Βιολέτα Μαριωρή, επί το Ελληνικότερον…

  126. babis said

    Μπόρχες και πασών Ρωσιών ρε, τι να λέμε τώρα; Κεσκεσέ Μπολάνιο; Είχα φάει μεγάλη πετριά σε κάποια φάση της ζωής μου, σε σημείο που καθετί εκτός από Μπόρχες μου φαίνονταν άτεχνο, αφελές και ανέμπνευστο. Ακόμα κι αν είχε γράψει μόνο το Σχήμα του σπαθιού και τη Βιβλιοθήκη της Βαβέλ, για μένα θα ήταν ο καλύτερος συγγραφέας όλων των εποχών.

  127. Υπάρχει και ο τιτανοτεράστιος! (Αν αναφέρθηκε ήδη πιο πάνω και μου διέφυγε, αγνοήστε το.)

    Με αφορμή τη συζήτηση γύρω από την σύνταξη τού θεωρώ, να υπενθυμίσω και το χαρακτηρίζω.

  128. Μιχαλιός said

    Το ακριβοθώρητο τετράποδο του Σπήλμπεργκ πρέπει να γραφτεί με κεφαλαίο: http://en.wikipedia.org/wiki/Unicorn_%28ship%29

  129. @113-115: Η Γιαδικιάρογλου δεν πρόσεχε, γιατί κοίταζε την Ξανθοπούλου που κοιτούσε την Πολυχρονοπούλου που μιλούσε με την Πετροβασίλη.

  130. Immortalité said

    Μπάμπη, εμένα θα μου έφτανε και μόνο η Βιβλιοθήκη.
    Από την άλλη όταν έγραφε ο Μπόρχες, πόσοι τον είχαν αναγνωρίσει;

  131. Χάρων ή Χάροντας, Πλούτων(ας) και Άδης. Να προσεχθεί ότι μ’ όλους τους Παραδείσους και τις Κολάσεις, ή και τις δυτικότροπες λίμπο, ο Έλληνας ακόμη πάει στον Άδη, αφού συστοιχεί μαζί του, κι όχι μόνο στην ρίμα, το σκοτάδι, ο πραγματικός μας θάνατος όντας η απώλεια του φωτός, φάος ηελίοιο.

  132. bernardina said

    ΣΑΘ και Νίκο,
    χαίρομαι που το σκωπτικό στιχούργημα σάς έδωσε έμπνευση για περαιτέρω σχόλια. Ωστόσο ο λίκνος μπήκε για να καυτηριαστεί μια ακόμη τσαπατσουλιά (φέρτε το γνωστό βραβείο που θεσπίστηκε δω μέσα) του υπεύθυνου για τον τίτλο του άρθρου. Λέει λοιπόν Δουλειές, δουλειές και αυτοκίνητα, παρόλο που μέσα στο άρθρο ο Κρούγκμαν γράφει φάτσα κάρτα για τον Στίβεν Τζομπς, οπότε το πρώτο Δουλειές θα έπρεπε προφανώς να είναι Τζομπς. Και παρόλο που κάποια αναγνώστρια το επισημαίνει με σχόλιό της, το λάθος εξακολουθεί, ως αυτή την ώρα που το διάβασα, να μας κοιτάει κατάματα.
    Εκείνο όμως που έχει… τιτανοτεράστια πλάκα είναι τα τρία dislike που έκαναν κάποιοι στο σχόλιο της κυρίας. Γιατί, άραγε;

    ΥΓ. Σε μια παρόμοια περίπτωση. όταν τους υπέδειξα το λάθος, απλώς το διόρθωσαν χωρίς να δημοσιεύσουν το σχόλιό μου. Είμαι, λοιπόν, υπεύθυνη για μία, τουλάχιστον, «εξαφάνιση» 😉

  133. sarant said

    132: Μπέρνι, ήταν αργά και δεν το πρόσεξα, ούτε καν πάτησα το λινκ. Αυτό δεν είναι μεζεδακι, είναι κυρίως πιάτο.

  134. @Τζουτζούκος

    118 : Πώς, όμως, θα μπορούσε κανείς να περάσει το κατηγορούμενο για παράθεση; Για να έστεκε νοηματικά η πρόταση, θα ’πρεπε λογικά ν’ αναζητήσει ένα νέο (το οποίο όμως δεν θα υπήρχε):

    Πολλοί θεωρούν τον Βενιζέλο, τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό,… (Τι τον θεωρούν αυτόν τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό;)

  135. sarant said

    134: Μπράβο Κώστα, είχα σκοπό να το σχολιάσω και το ξέχασα. Το κόμμα που προτείνει ο Τζουτζούκος στο 118 είναι λάθος και παραπλανητικό.

  136. bernardina said

    Άντε, σας έχω και φρέσκο πράμα
    Αρχίζει να ακούγεται και να γράφεται ευρέως ότι ο Πούτιν ουδέποτε δέχτηκε τον Σαμαρά. (Μια γύρα στα κάθε λογής ενημερωτικά και «ενημερωτικά» μπλογκ είναι χαρακτηριστική) αλλά εγώ δεν θα σταθώ εκεί. Ούτε στο ότι για άλλη μια φορά διαβάσαμε ρεπορτάζ (εγώ πια τα θεωρώ καθαρή προπαγάνδα και τίποτε περισσότερο) από συναντήσεις που δεν έγιναν. Επανήλθα και θα ξαναφύγω πάλι αστραπή μόνο για να δώσω αυτό: *…Τους έχουμε νέα … Απολείπειν Καραμανλικοί Αντώνιο !!!* (κατά το γνωστό πλέον, σικ ρε!) από μια ανάρτηση που μου έστειλαν με μέιλ: εδώ http://www.kontranews.gr/?p=4358

    Άντε, σας… απολείπειν πάλι κι εγώ. Λέιτερ 😉

  137. ΣΑΘ said

    @ Sarant

    Υπάρχει, άραγε, κάποια εξήγηση για εκείνο το /ει/ στο «γεννειέται» και στο «πελεκειέται» του [123];

    Ευχαριστώ.

  138. sarant said

    137: Δεν θυμάμαι να το έχω ξαναδεί αυτό το /ει/. Ούτε είναι συναιρεμένο σε -είται το ρήμα, να πεις ότι θέλει να το διατηρήσει.

  139. Τζουτζούκος said

    134,135: Έτσι όπως το έθεσα έχετε δίκιο, θα έπρεπε να συνεχίσει η πρόταση για να βρούμε το κατηγορούμενο. Το παράδειγμα του λεξικού είναι σαφές και το διέλυσα.

  140. 139: Δεν πειράζει, αν το καλοσκεφτείς τόσο το κατηγορούμενο όσο και η παράθεση, δίνουν μια ιδιότητα στο ουσιαστικό που προσδιορίζουν. Απλώς εδώ ήταν σαφές ότι πρόκειται για το πρώτο, αφού υπήρχε το συνδετικό ρήμα και το ως.

  141. @137–138: Τα γεννειέται, πελεκειέται και τα συναφή δεν είναι ακριβώς λάθος: οφείλονται σε ορθογραφικό σχολαστικισμό (πρώιμο κρούσμα «ετυμολογικής διαφάνειας», αν σας θυμίζει κάτι ο όρος). Η ενεστωτική κατάληξη /-iete/ του γ’ ενικού των μεσοπαθητικών προέκυψε από σύμφυρση:
    (α) της αρχαίας κατάληξης -είται των παλιών μεσοπαθητικών συνηρημένων (κρατείται, κινείται) και
    (β) της αρχαίας κατάληξης -εται του γ’ ενικού μεσοπαθητικού ενεστώτα (γίνεται, λέγεται).

    Η ορθογραφία -ειέται επιδιώκει, απλώς, να αποδώσει και με τη γραφή την ετυμολογική προέλευση της κατάληξης.

  142. ΣΑΘ said

    @ Τιπούκειτος [141]

    Πειστικότατον !
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

  143. sarant said

    141: Μα, τα συγκεκριμένα ρήματα δεν έχουν κατάληξη σε -είται. Λέγαν ποτέ γεννείται;

  144. @143: Σύμφωνοι, αλλά εδώ λειτουργεί αναλογική πίεση από τον «παραδειγματικό άξονα». Ο ομιλητής έχει συνείδηση ότι κάποια ρήματα στο γ’ ενικό έχουν κατάληξη -είται και κάποια άλλα -εται. Έτσι προκύπτει από συμφυρμό η κατάληξη -ειέται, που τη γράφουμε απλούστερα -ιέται. Πιθανότατα η κατάληξη δημιουργήθηκε πρώτα σε παλιά συνηρημένα σε -έω: το κινείται έγινε κινιέται, το κρατείται έγινε κρατιέται, και στη συνέχεια η κατάληξη επεκτάθηκε και στα υπόλοιπα ρήματα.

  145. Μιχαλιός said

    144: Ήδη το «κρατειέται» στη Γραμματική του Σοφιανού (έκδοση Λεγκράν), αν είναι σωστή τούτη εδώ η διαδικτυακή εκδοχή:
    νhttp://www.google.gr/#sclient=psy-ab&hl=el&site=&source=hp&q=%22%CE%BD%CE%B1+%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%B9%22+%CE%A3%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D&psj=1&oq=%22%CE%BD%CE%B1+%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%B9%22+%CE%A3%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D&aq=f&aqi=&aql=&gs_sm=e&gs_upl=2610l12144l0l12796l24l24l0l15l0l0l159l1302l0.9l9l0&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.,cf.osb&fp=c6360f0d5525c61f&biw=1024&bih=629

  146. Μιχαλιός said

    Δεν ξέρω τι έγινε, το κοπιάρω:

    «ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΠΑΘΗΤΙΚΑ
    συζυγίας πρώτης των περισπωμένων.

    Ένεστώς.

    Κρατούμαι, κρατειέσαι, κρατειέται ■ κρατούμεσθα, κρατιέσθε, κρατούνται (1).

    Παρατατικός.

    Έκρατούμουν, έκρατειόσουν, έκρατειότον ■ έκραθούμεθα, έκρατειέσθε, έκρατοΰνταν

    http://www.archive.org/stream/collectiondemonu02theo/collectiondemonu02theo_djvu.txt.

  147. Μιχαλιός said

    Ξεχάστε τα προηγούμενα, εδώ σε πεντέφι (σελ.68):
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?filename=%2Fvar%2Fwww%2Fanemi-portal%2Fmetadata%2F4%2Fa%2F8%2Fattached-metadata-149-0000032%2F146699.pdf&rec=%2Fmetadata%2F4%2Fa%2F8%2Fmetadata-149-0000032.tkl&do=146699.pdf&width=383&height=630&pagestart=1&maxpage=132&lang=en&pageno=68&pagenotop=67&pagenobottom=68

  148. sarant said

    Μάλιστα, ενδιαφέρον και χρήσιμος ο λίκνος!

  149. @147: Μιχαλιό, πολύ ενδιαφέρων ο λίκνος, δεν ήξερα ότι αυτή η ορθογραφία φτάνει ίσαμε τον καιρό του Σοφιανού.

  150. Immortalité said

    Ο Κωστής Παπαγιώργης για το 2666. Μια και το κουβεντιάσαμε.

  151. […] τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – Хрущёв, News, onorevole, […]

  152. […] χαμάμ, Χόπι, χρήση του τροχοφόρου ως οπλοφορία, Ψυχάρης, Ломоносов, Огурец, От А до Я, Like this:LikeBe the first to like this post. […]

  153. […] μας: … τους βαρβάρους, Αka Satana!, alaturka tuvalet, Himikitu Aleta, HIV, inflection, Jaws, Jeep, Joshua Fishman, Katyń, Κhrushchev – Хрущёв, News, onorevole, […]

  154. […] χαμάμ, Χόπι, χρήση του τροχοφόρου ως οπλοφορία, Ψυχάρης, Ломоносов, Огурец, От А до Я, Like this:LikeBe the first to like this. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: