Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σας αρέσει η ευελφάλεια;

Posted by sarant στο 31 Ιανουαρίου, 2012


Πριν από καμιά δεκαριά μέρες, στην ημερίδα «Για την Ελλάδα τώρα», η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου, ανάμεσα στ’ άλλα τόνισε ότι «η ευελφάλεια, δηλαδή η ευελιξία και η ασφάλεια» είναι και τώρα η λύση. Ο νεολογισμός της κ. Διαμαντοπούλου σχολιάστηκε πολύ, συνήθως όχι ευνοϊκά, ενώ πολλοί τον χαρακτήρισαν τερατώδη, πρέπει όμως να πούμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ακούστηκε η νεόκοπη αυτή λέξη.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Η ευελφάλεια είναι προσπάθεια να αποδοθεί στα ελληνικά η λέξη flexicurity. Ο αγγλικός όρος λανσαρίστηκε στη δεκαετία του 1990 από τον τότε πρωθυπουργό της Δανίας, τον σοσιαλδημοκράτη Π. Ράσμουσεν. Ο αγγλικός νεολογισμός (και φαίνεται ότι οι Δανοί έπλασαν τον όρο κατευθείαν στα αγγλικά) είναι μια τηλεσκοπική λέξη, όπως αποδίδω (ίσως όχι μόνο εγώ) τον όρο portmanteau word: από το flexible και το security παίρνουμε το flexicurity.
Στην αγγλική γλώσσα τέτοιες τηλεσκοπικές λέξεις, που τις φτιάχνουν κόβοντας την ουρά μιας λέξης και το κεφάλι της επόμενης είναι συχνές για νεολογισμούς, για παράδειγμα έχουμε το brunch (breakfast+lunch), ή ακόμα και τη Wikipedia. Η ίδια λογική χρησιμοποιείται και με ονόματα ανθρώπων, για να δείξουμε ένα αχώριστο ζευγάρι, κι έτσι μια από τις λέξεις της χρονιάς πέρυσι ήταν το Merkozy, φτιαγμένη από το κεφάλι και το πανωκόρμι της Μέρκελ και τα πόδια του Σαρκοζί. Προσέξτε ότι το ανάποδο δεν φαίνεται και τόσο πετυχημένο: το Σάρκελ το βρίσκω αποτυχημένο, εκτός αν είμαι προκατειλημμένος επειδή δεν το έχω ξανακούσει.


Όπως είχα γράψει πριν από λίγον καιρό, παρόλο που το Μερκοζί το υιοθετήσαμε έτοιμο, η ελληνική γλώσσα δεν έχει και μεγάλη εμπειρία στο να κατασκευάζει τέτοιες τηλεσκοπικές λέξεις, ή ίσως δεν της ταιριάζει. Εμείς διατηρούμε συνήθως άθικτα τα συνθετικά, ενδεχομένως γεφυρώνοντάς τα με ένα πρόσθετο όμικρον, π.χ. μαχαιροπήρουνα, πορτοπαράθυρα, λεμονοπορτόκαλα, σαντουροβιόλια, ακόμα και Κυρκοφλωράκηδες όπως, αν θυμάστε, συνήθιζαν ν’ αποκαλούν τους ηγέτες του ενιαίου τότε Συνασπισμού οι αυριανιστές, την εποχή του «βρόμικου 89». Ένας λαϊκός άνθρωπος δεν θα έλεγε «Μερκοζί», θα έλεγε «μας έχουν αλλάξει τον αδόξαστο αυτοί οι μερκελοσαρκοζήδες». Η αντίρρηση αυτή ισχύει και για την προσπάθεια απόδοσης της flexicurity, αλλά ασφαλώς δεν είναι καθοριστική, θα συνεκτιμηθεί στα υπέρ και τα κατά. Και οι γλώσσες άλλωστε εξελίσσονται.

Ο όρος flexicurity από τη Δανία, όπου σήμαινε ευελιξία για τις επιχειρήσεις (ευκολία απολύσεων) και ασφάλεια για τον εργαζόμενο (γενναιόδωρα επιδόματα ανεργίας, αλλά και υποχρέωση του άνεργου να αναζητεί ενεργητικά εργασία), υιοθετήθηκε από την Κομισιόν σε ευρωπαϊκό επίπεδο στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας και γύρω στο 2005 έγιναν προσπάθειες να αποδοθεί στα ελληνικά ο νεολογισμός. Τότε προτάθηκε και η ευελφάλεια. Δεν ξέρω αν η κ. Διαμαντοπούλου είναι η εισηγήτρια της απόδοσης αυτής, πάντως βλέπω στα κιτάπια μου ότι πρότεινε τον όρο στις 20 Ιουλίου 2005 στα Νέα (ο ΔΟΛ έχει κλείσει την πρόσβαση στο παλιότερο αρχείο του, αλλά μπορείτε να δείτε ειρωνικό σχολιασμό του νεολογισμού από τον Ημεροδρόμο (Ν. Μπογιόπουλο) του Ριζοσπάστη):

Πάντως, υπήρξαν και άλλες προσπάθειες να αποδοθεί ο όρος, όπως το ευελισφάλεια που έχει χρησιμοποιηθεί και από υπηρεσίες της ΕΕ• πιθανόν να προτάθηκε από τον Κων. Καλλέργη της Καθημερινή στις 29.1.2006, ο οποίος πάντως το χαρακτήρισε «αδέξιο κράμα της ευελιξίας και της ασφάλειας» ή το ασφαλιξία (Χρ. Σαρδελής στην Ημερησία), που όμως πλησιάζει ανησυχητικά την ασφυξία. Η ευελφάλεια πάντως μάλλον είναι η συχνότερη από τις μονολεκτικές αποδόσεις, αλλά καλώς ή κακώς δεν ρίζωσε κι αυτή τόσον καιρό και ακόμα και η κυρία Διαμαντοπούλου, που με τόση θέρμη πλασάρει τον όρο, ένιωσε την ανάγκη να τον εξηγήσει αμέσως μετά: δηλαδή η ευελιξία και η ασφάλεια.
Διότι, όπως πολύ πετυχημένα είχε πει στη Λεξιλογία ο Νίκος Λίγγρης, με αφορμή τη συζήτηση του όρου ευελφάλεια στο ιστολόγιό μας πρόπερσι, «έχουν καταφέρει να φτιάξουν μια αγνώριστη λέξη. Δηλαδή, ενώ στο flexicurity καταλαβαίνεις ποια είναι τα συνθετικά, η ευελφάλεια νομίζεις ότι είναι κάποια αρχαία λέξη που ξέβρασε το κύμα ή, καλύτερα, που έφερε ο αέρας, έτσι ανάλαφρη που ηχεί, όλο «φ» και «λ». Κάτι σαν Φιλαδέλφεια με χαμηλά λιπαρά. Κάτι σαν ευήθεια που σου βγαίνει από τον αφαλό. Κάτι σουρεαλιστικό, πάντως».
Κάποιος άλλος φίλος βρήκε ότι η ευελφάλεια απωθεί και ηχητικά επειδή παραπέμπει σε γερμανικά χαρακτηριστικά (Βεστφαλία; ) και κάποιος άλλος αναρωτήθηκε αν οι Ελευφαλίδες όρνιθες δαγκώνουν πιο πολύ από τις Στυμφαλίδες.
Αυτά είναι βέβαια αστεία, αλλά απηχούν μιαν αναντίρρητη αλήθεια, ότι ο νεολογισμός ευελφάλεια δεν έχει διαφάνεια, δεν καταλαβαίνει κανείς ποια είναι τα συνθετικά του. Άρα, δεν μπορεί να θεωρηθεί και πολύ επιτυχημένος.
Είναι όμως ανάγκη να έχουμε μονολεκτική απόδοση; Καταρχήν όχι. Μάλιστα, οι υπηρεσίες της ΕΕ, αν και έχουν, όπως είπα, χρησιμοποιήσει περιστασιακά και μονολεκτικές αποδόσεις, τελικά φαίνεται ότι υιοθέτησαν τον όρο «ευελιξία με ασφάλεια» που τον χρησιμοποιούν επίσης και πολλοί στην Ελλάδα (και βγάζει σχεδόν τριπλάσιες γκουγκλιές από την ευελφάλεια).
Ακόμα κι αν περιοριστούμε στις μονολεκτικές αποδόσεις δεν είναι βέβαιο πως η ευελφάλεια είναι καλύτερη• προσωπικά, αν κάποιος μου έβαζε το πιστόλι στον κρόταφο και μου ζητούσε, ζορ ζορνά, να διαλέξω μια μονολεκτικήν απόδοση, θα προτιμούσα την ευελιξασφάλεια, λύση που φορτώνεται δυο συλλαβές παραπάνω αλλά κερδίζει σαφώς σε διαφάνεια. Αλλά είπαμε, ακόμα καλύτερο βρίσκω τον δίλεξο όρο ευελιξία με ασφάλεια (το «με» δεν το μετράμε).

Όμως, επικοινωνιακά ο όρος «ευελιξία με ασφάλεια» μπορεί να χωλαίνει• σε αυτόν που πλασάρει την flexicurity σαν πανάκεια, μάλλον χρειάζεται κι ένας θαυμαστός καινούργιος όρος, σαν περιτύλιγμα, ή σαν τη σως του βρομικοπώλη της διαφήμισης: για να γλιστράει καλύτερα. Έτσι μάλλον δεν έχουμε ξεμπερδέψει με την ευελφάλεια.
Βέβαια, στην κατάσταση που βρισκόμαστε, η συνταγή μπορεί να μην είναι εφαρμόσιμη• θυμίζει τον γιατρό εκείνο που είχε συστήσει στον φυματικό εργάτη «απόλυτη ξεκούραση, τρία καλά γεύματα τη μέρα και υγιεινούς περιπάτους στην εξοχή». Σήμερα, η εφαρμογή της «ευελφάλειας» κατά πάσα πιθανότητα θα είναι πολύ ευέλ και καθόλου ασφάλεια, τουλάχιστον εργασιακή. Δύσκολοι καιροί για νεολογισμούς…

 

Advertisements

232 Σχόλια to “Σας αρέσει η ευελφάλεια;”

  1. ππ said

    Κυρκοφλωράκηδες και ζαμπελιοπαπαρρηγοπούλειος σχολή

  2. «Είκοσι χρόνια στην πολιτική, δεν έχω βάλει τα κλάματα. Μου συνέβη στο θέμα της καθυστέρησης των βιβλίων, όταν αισθάνθηκα ότι δεν μπορούσα να κάνω απολύτως τίποτα. Αυτό το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε και που επηρέασε τις οικογένειες, με έκανε να κλάψω». Αννα Φωτοτυποπουλου

  3. Ζωή στα κατσικομούλαρά μας!
    Και στα γιδοπρόβατά μας!
    Και στα γυναικόπαιδά μας!
    Τα υπόλοιπα είναι σκέτος τραγέλαφος.

  4. Costas said

    Κυρκοφλωράκηδες και επίσης Τσιπραλαβάνοι (εδώ βοηθάει το άλφα). Κι εμένα μου πάει πολύ καλύτερα η ευελιξασφάλεια από την ευελφάλεια, που εμένα μου θύμισε το αλφάλφα.

  5. Νέο Kid Στο Block said

    «σαν τη σως του βρομικοπώλη της διαφήμισης: για να γλιστράει καλύτερα. Έτσι μάλλον δεν έχουμε ξεμπερδέψει με την ευελφάλεια.»
    ΟΜΟΡΦΑΝΤΡΑ ΜΟΥΥ!! 🙂

    Πάντως, η μόνη σως που ταιριάζει με την ευελφάλεια δεν είναι αυτή του φιλάρα που είναι για τους γκουρμέδες, αλλά η άλλη η βρομερή, που είναι για τους μπιν(τ)έδες. Η Κολο σσός της Ρόδου. 😳

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Α, μιας και είπαμε για «βρώμικα» (μακράν το καλυτερότερο, ήταν το τσικνιστό Νέας Φιλαδελφείας, αλλά πήγε ο Γρανίτσας και το γκρέμισε γμτ.) μου ήρθε το τηλεσκοπικό «Βρωμικούμπα» εκ των βρώμικο και λουκανικούμπα.

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Όπου βρω βάζω ω… (I ‘m still flying on vapors από ψες) 🙂

    Λάπσους πλέκτρι (πως το λέει ο Τίτοράπτους Μπριτάνικους)
    ΒρΟμικούμπα!

  8. Χαράλαμπος said

    Πάντως, για να αποδοθεί πιο σωστά το νόημα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και η λέξη «ευελανασφάλεια» μιας και -όπως πολύ σωστά επισημαίνετε- η ασφάλεια θα παραμεριστεί για χάρη της ευελιξίας.

  9. bernardina said

    1)Αντί άλλου σχολίου θα καταθέσω το ποίημα που συνέθεσα προς τιμήν της τότε στο άλλο ποστ.
    2) Νίκο, και στη δική μου οθόνη οι άνω τελείες σου είναι κάτι τιτανοτεράστιες (για ποιον χτυπά η κουδούνα) bullets.
    3) Οι δικές μου αγαπημένες σύνθετες λέξεις είναι μασαζοκορσές και ταπετσαροκάλυμμα. Σαφέστατες και παραστατικότατες. Επίσης το αθλιόφυτο (συνήθως απαντάται σε δημόσιες υπηρεσίες) και ο δεγράφυλος (δηλαδή στυλός -σικ ρε!- που δεγράφει). Ξέρω κι άλλες τέτοιες αλλά δε σας τις λέω!

    Λάβετε και το ποίημα και αντεγειαχαρά γιατηνώρα

    Η Ιστορία μιας Λέξης (ή πώς γεννήθηκε η Ευελφάλεια)

    Μία φορά κι έναν καιρό,
    καρσί απ’ την Ψυτάλλεια,
    τρεις αδελφούλες ζούσανε
    (Εύη, Φούλα, και Θάλεια)

    Μα ο πατέρας άνεργος
    σκούριασαν τα κουτάλεια
    στο αυθαίρετο σπιτάκι τους
    καρσί απ’ την Ψυτάλλεια.

    Φυτοζωούσ’ ο καψερός,
    (τα μαύρα του τα χάλεια)
    Μα το κακό του ριζικό
    τον έκανε κι ασθενικό
    και στις ακρίβειας τον καιρό
    δεν είχε ούτε ασφάλεια.

    κι όλες μαζί τον βρίζανε
    -γυναίκα, κόρες, πεθερά-
    λούσα απαιτούσαν σταθερά
    κι άλλα παραφερνάλια.

    Έφερνε κι η Ψυτάλλεια
    μία οσμή… ενάλια,
    κι αυτός ο δόλιος έβραζε
    μέσα στην ανασφάλεια.

    To cut a longish story short,
    -ένεκα κι η λιτότητα-
    η παρηγόρια του πιοτού
    του ‘γινε αναγκαιότητα.

    Μα πιες, πιες, πιες, τα τρία του
    παιδιά έξι τα έβλεπε.
    Τριπλή η δυστυχία του
    (κι η Τρόικα επέβλεπε).

    Τη μια φορά μπερδεύτηκε,
    στις δυο στεναχωρέθηκε
    την τρίτη έβαλε φωνή
    -ωρ’ που σε σφάζ’ πού σε πονεί!-
    την μοίρα του σιχτίρισε,
    που έτσι εμπατίρησε,
    κι από τη μαύρη πείνα του
    εκόλλησε ο φάλης του
    απάνω στην καρίνα του
    Κι έμεινε πανί με πανί
    ‘τι ‘τανε παρακατιανή
    η θέση στην Ψυτάλλεια
    Ορίστε τώρα χάλεια..

    Και σαν να μην του έφταναν
    τα ζόρια και τα χάλια του,
    οι κόρες του τον έφτυναν
    σπάγαν και τα μπουκάλια του.
    κι αντί να διώχνουν τους καημούς
    τους κάναν αναστεναγμούς

    Κι αυτός μέσα στη σούρα του,
    αφού δεν τις ξεχώριζε
    -ο δύσμοιρος απ’ το πιοτί
    τη μύτη του δε γνώριζε-
    (άκουγε για παράδειγμα τη λέξη φλεξικιούριτι
    και νόμιζε πως λέγανε χέσε τη και κατούρα τη)
    άρχιζε τη μουρμούρα του

    (και έβριζε τη χαμούρα του
    που τρεις φορές γκαστρώθηκε
    και κόρες τρεις φορτώθηκε
    μα γιο δεν αξιώθηκε,
    μ’ αυτή είναι μία εντελώς ξέχωρη ιστορία
    εδώ μας νοιάζει φίλε μου η ονοματολογία)

    Που λες, αυτός στα ονόματα
    είχε μια δυσκολία
    (Που να φωνάζει ο δύσμοιρος
    τόση γυναικαρία.
    Εδώ ούτε την πεθερά
    που τηνε λέγαν Ρία)
    Εμπέρδευε τη γλώσσα του
    το έρμο παλικάρι,
    σύμφωνα και φωνήεντα
    γινόντουσαν κουβάρι
    κι όλες μαζί τις φώναζε
    απάνω στο μεθύσι του
    ωσάν να ήταν μία:

    “Ψψι-ι-ιιτ, που ‘σαι, Ευ-ελφά-αα-λεια! (χικ)
    (τα μαύρα μου τα χ-χ-χάλεια)
    πιαάσσ’ τη μπουκ-κ-κάλα, μάθθια μου,
    μη χ-χέσω την Ψυ-υτάλλεια!”

  10. rogerios said

    Συμφωνώ με την τοποθέτηση του οικοδεσπότη: «ευελιξία με ασφάλεια» ή «συνδυασμός ευελιξίας και ασφάλειας» είναι μια χαρά κατανοητές λύσεις (σε γλωσσικό επίπεδο, για να μην παρεξηγιόμαστε). Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να ακολουθήσουμε έναν τρόπο σχηματισμού λέξεων που είναι ολότελα ξένος στην ελληνική.
    (να θυμίσουμε ότι κι οι Γάλλοι για λόγους διαφάνειας λένε flexisécurité και όχι flexicurité).

  11. Νέο Kid Στο Block said

    Έχει δίκιο η Μπέρνη Νίκο! Αυτή δεν είναι άνω τελεία. Είναι Άνω Βούλα (εκ των άνω τέλεια και (Μ)Βούλετ):-)
    (γρήγορα τω Στάζυμπω, για ιδιαίτερα)
    Οσμή ενάλια κι όχι παραφερνάλια ,της Μπέρνης η Ψυτάλλεια χαρίζει ευελασφάλεια! 🙂 🙂

  12. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    9: Μπερναρντίνα, πολύ καλά έκανες και έβαλες την έμμετρη ιστορία της λέξης!

    10: Δεν είχα ακούσει το flexisecurité, που είναι βέβαια διαφανέστερο!

  13. sarant said

    Τα της άνω τελείας τα αντιπαρέρχομαι 🙂

  14. Νέο Kid Στο Block said

    Ρογήρε, τα σέβη μου καταρχάς και τας ευχαριστίας μου διά τα χθεσινοβραδινά σαπώ!
    Το flexicurité παίζει πολύ επίσης (έτσι δείχνει ο Θειος Γκουγλης τουλάχιστον) και το είχε αναφέρει νομίζω και η Γαλλίδα Ππάν. Πάντως, ακόμη και το φλεξικιουριτέ είναι πολύ διάφανο ,σε σχέση με την αηδία Βεστφάλια, τι λες;

  15. rogerios said

    Συμφωνώ, Νεοκίδιε. Βασικά, η ευελφάλεια είναι τέρας από κάθε άποψη.

  16. Νέο Kid Στο Block said

    Επί της ουσίας βέβαια, συμφωνώ με τους προλαλήσαντες ότι μάλλον αχρείαστη είναι η κριτική μας περί καλού ή κακού (κακού, δεν το συζητώ!) νεολογισμού, γιατί η ευελιξία και ασφάλεια (που μπορεί κάποτε να είχε νόημα σε κράτη προνοίας στη Σκανδιναβία, άλλα πια ούτε κει τόσο, πόσο μάλλον στο επικυριαρχούμενο Παπαδημιστάν) θα πάρουν το αληθινό τους νόημα =απόλυση και ανασφάλεια. Να προτείνω το Απασφάλεια ; (μπα όχι, θα θυμίσει το απασφαλίζω κι όποιον πάρει ο Πλούτωνας)

  17. Δυστυχώς στην αργκώ των ευρωπαϊκών οργάνων περισσεύουν οι νεολογισμοί που υποκρύπτουν συνήθως το κενό περιεχόμενο των εννοιών. Να θυμίσω τη διαβόητη «κοινωνία της γνώσης» πριν λίγα χρόνια που συνοδεύτηκε από τον περιορισμό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της πρόσβασης σ’ αυτή των χαμηλότερων κοινωνικά τάξεων. Η ίδια η λέξη «ευελιξία» αποτελεί ευφημισμό, αντί του ορθού «απορρύθμιση». Μια και είμαι στο σινάφι των οικονομικών της εργασίας προτιμώ τον όρο «απορρυθμισμένη ασφάλεια» που συνδέεται εννοιολογικά με την «κοινωνία της διακινδύνευσης» (risk society) ή τον νεόκοπο αγγλικό όρο της flexicurity. Για το «ευελιξία» δες και το http://labecon.blogspot.com/2011/01/blog-post_8866.html

  18. Το στραμπούλιγμα της γλώσσας από την Frau Bücher (ή Blücher), οδήγησε στην δημιουργία κι άλλων τέτοιων λέξεων, πλήθος σε ιστολόγια και facebook. Η «διαπλονόηση» από το διαπλοκή και το διανόηση είναι από τις πιο επιτυχημένες κατά τη γνώμη μας.

  19. Εγώ είμαι φιλελεύθερος, σκέφτομαι λογικά
    τα βλέπω όλα ψύχραιμα και ρεαλιστικά.
    Σ’αυτήν την χώρα κάνανε ότι θέλαν οι φτωχοί
    κι από τον τίμιο μπίζνεσμαν κλέβανε το ψωμί!

    Πάλι καλά που ο Θεός έφερε αυτή την Κρίση,
    να γίνουμε πλέον κι εμείς λιγάκι σαν την Δύση,
    οι απεργίες να πάψουνε κι όλες οι συναθροίσεις.
    Πρέπει φτωχέ να προσκυνάς, αν θέλεις πια να ζήσεις!

    Να προσκυνάς για την δουλειά, να λες κι ευχαριστώ,
    και μ’ ευγνωμοσύνη δέξου το μισό από πριν μισθό,
    κι αν δουλεύεις δώδεκα ώρες, όχι, μην παραπονιέσαι!
    Η δουλειά είναι ευτυχία! Να το λες να ευχαριστιέσαι!

    Κι αν ποτέ το αφεντικό σου τύχει να δυσκολευτεί
    και θελήσει να σε διώξει για να σε ξεφορτωθεί
    μόνο εσύ θα φταίς, τεμπέλη, μην κοιτάς αλλού για ευθύνη!
    Το αφεντικό ό,τι θέλει, πρέπει πάραυτα να γίνει!
    (μπορεί να’σαι κι ομορφούλα και να σ’είχε αυτός προσέξει,
    εσύ όμως η αχάριστη δεν τον άφησες να παίξει!)

    Γι’αυτο λοιπόν οι νόμοι μας πρέπει να χαλαρώσουν,
    στα αφεντικά απόλυτη ελευθερία να δώσουν
    και οι φτωχοί να δέχονται την όποια βούλησή τους,
    και τον Θεό να ευχαριστούν πού’ναι στην δούλεψή τους.

    Να’ναι καλά οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός μας
    καταλάβαν πως όλα αυτά είναι πρός όφελός μας
    μ’αυτήν την «ευελφάλεια» κάνουνε την αρχή,
    άντε γιατί μας κούρασαν της χώρας οι φτωχοί.

  20. Ψηφίζω ασφαλιξία.

    Μια μέρα σε πρεβεζάνικη παρέα είπαμε να μεταφράσουμε σε πρεβεζάνικα το όνομα «ο Μπιν Λάντεν». Έγιναν πολλές δοκιμές και στο τέλος φάνηκε χωρίς καμία επιφύλαξη πως το καλύτερο ήταν το «ου Μπλαντς».
    Κάποιος μας υπενθύμισε πως και στη Μυτιλήνη ο Άγιος Θεράπων λέγεται «ου Άι Θραπς» και άλλος μας είπε και για το Αϊστάνης (Einstein). To -νη- δεν είναι συλλαβικό, σαν το ñ του España.

    Ο εισηγητής της μετάφρασης, καλός ομιλητής βορείου ιδιώματος και άλλων γλωσσών, ήταν ο Χριστόφορος Σαρδελής, εισηγητής και της ασφαλιξίας.

    Γιάννης

  21. ππαν said

    19: ωραίος ο Φιλελεύθερος! Αμαν πια δηλαδή γιατί μας κούρασαν οι πτωχοι!

  22. ππαν said

    18: και το διαπλονόηση πολύ ωραίο!

  23. vikar said

    Το ευελφάλεια μου θυμίζει εξωτικά και συνάμα αρχαιοφανή ονόματα χαρακτήρων που σκαρφιζόμασταν μικράκια όταν παίζαμε παιχνίδια ρόλων, με μάγους, πριγκίπισσες και κονάνηδες με κάτι σπαθιά νά –με το συμπάθιο. Συνεπώς, δέ μπορώ να πώ οτι δέ μ’ αρέσει· ξεπλένει μνήμες απ’ τα πεζοδρόμια της ζωής, που λέει κι’ ο Γούντι Άλεν. Άσε που ταιριάζει και σημασιολογικά: όση σχέση τα παλιά παιχνίδια με την πραγματικότητα, άλλη τόση κι’ εδώ.

  24. Ο όρος δεν έπιασε στην ελληνική επειδή αφενός μεν δεν είμαστε τόσο ευρωπαϊστές στις εργατικές μεταρρυθμίσεις και αφετέρου επειδή το συναισθηματικό βάρος του όρου είναι κακό για το μέσο Έλληνα. Πάντως και ο όρος bit ανήκει σε αυτή την κατηγορία (στα ελληνικά μεταφράστηκε σε «δυφίο»=δυαδικό ψηφίο).

  25. Ηλεφούφουτος said

    Αυτό που μου τη δίνει είναι ότι υπάρχουν κι αυτοί που θεωρούν ψυχαναγκαστικό καθήκον να πλάσουν αντίστοιχο νεολογισμό ακολουθώντας τον ίδιο μηχανισμό που έδωσε το flexicurity και νιώθουν ότι αν το αποδώσουν με βάση τα σύνθετά του (ευελιξία με ασφάλεια) δεν θα φανούν όσο έξυπνοι πρέπει.

    σχ. 2 Αυτό το είπε πριν ή μετά το παράδειγμα της Ιταλίδας υπουργού που έβαλε τα κλάματα μπροστά στις κάμερες στην εξαγγελία των μέτρων; Για να ξέρουμε ποια θα έχει τα πνευματικά δικαιώματα της πατέντας.

    Απαντώντας στο ερώτημα, θα επέλεγα το «ασφαληξία» με -η- αντί -ι-, για να φαίνεται η πραγματική πρόθεση του οργουελικού όρου (το πλαίσιο το δίνει σωστά το σχ 17 «στην αργκώ των ευρωπαϊκών οργάνων περισσεύουν οι νεολογισμοί που υποκρύπτουν συνήθως το κενό περιεχόμενο των εννοιών»).
    Διαφορετικά, όπως δεν έχουν μεταγλωττιστεί κατά κανόνα στις άλλες ευρωπαϊκες γλώσσες τα μαθηματικά, η φιλοσοφία και η μουσική, όπως αφήνουμε το ξένο δάνειο (σχεδόν) απείραχτο όταν λέμε «μπιζού», «ταπεραμέντο» ή «καστανιέτες», θα προτιμούσα να μείνει και ο περί ού ο λόγος όρος έτσι, «φλεξικιούριτι», για να καθρεφτίζει το πολιτισμικό πλαίσιο που το γέννησε.

  26. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    24: Δείμο, το δυφίο είναι όντως παράδειγμα τηλεσκοπικής λέξης, σωστά. Βέβαια δεν ξέρω αν έχει εδραιωθεί η απόδοση.

  27. Νέο Kid Στο Block said

    Νίκο, βρήκα σ’αυτό το άρθρο (ελπίζω να μην πειράζει που το λίνκαρα) την εναλλακτική ,αντί για την ευελασφάλεια, πρόταση: «Τελερύγγι»! από το «τελειώσανε αυτά που ξέρατε» και «θα σας φάμε το λαρύγγι»:-)

    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=%CE%B5%CF%85%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1&source=web&cd=1&sqi=2&ved=0CCkQFjAA&url=http%3A%2F%2Faristeroparathiro.pblogs.gr%2F2007%2F06%2F84802.html&ei=38AnT-35O8PS8QPD4ZHaAw&usg=AFQjCNEz9PhpayOHVe6ZP6nDQqUkNjNYTQ

  28. Ευλιγισιασφάλεια είναι η δική μου ψήφος: http://anamorfosis.net/blog/?p=835. Απλό παρατακτικό σύνθετο.

    Αυτά τα πορμαντά κάπως δεν τα λέμε και στα ελληνικά; Μοιάζουν κάπως με τα εκ συναρπαγής σύνθετα.

  29. Costas said

    Θα αποκαλούσα κάθε κυβέρνηση με τέτοιους γλωσσοπλάστες υπουργούς «Μαλβέρνηση».

  30. Ηλεφούφουτος said

    Προσυπογράφω το μανιφέστο σχ. 19.
    Επιτέλους, είναι καιρός και σ’ αυτή τη χώρα να παταχθεί η δικτατορία των μη προνομιούχων!

  31. bernardina said

    Επειδή τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται με την πρώτη ματιά,

    Από λίκνο σε λίκνο έπεσα σ’ αυτό:

    http://ecosmopolis.wordpress.com/%CE%B5%CF%85%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BB/

    Απόσπασμα:
    «Το λεγόμενο Δανέζικο μοντέλο ευελιξίας με ασφάλεια δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί παγκοσμίως. Η ευελιξία με ασφάλεια δεν είναι ένα «one-size-fits-all» μοντέλο – δεν εφαρμόζεται το ίδιο για ολόκληρο τον κόσμο ή ακόμη και στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα κράτη μέλη της ΕΕ διαφέρουν, και ο Δανέζικος τρόπος δεν μπορεί απλά να εξαχθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το μοντέλο πρέπει να είναι τόσο ευέλικτο ώστε κάθε χώρα μπορεί να βρει τον τρόπο να γίνει πιο ανταγωνιστική, με συνέπεια την αύξηση της απασχόλησης.
    Αυτό έχει επίσης υλοποιηθεί κατά τη συζήτηση της “ευελιξίας με ασφάλεια» στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ολοκληρωτική (Πάνω προς τα κάτω) ρύθμιση πρέπει να αποφεύγεται».

    Αυτό άραγε εννοούσαν κάποιοι όταν λέγανε ότι θέλουν να μας κάνουν Δανία του Νότου;
    Πάντως, όπως παρατηρεί και κάποιος σχολιαστής στο λίκνο του Κιντάκου (από τον οποίο οδηγήθηκα σ’ αυτόν) εδώ ούτε τα σκουπίδια μας δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πώς θα μαζεύουμε…
    Ευελφάλειες, ασφιξίες και πρασινωποί ίπποι…

  32. Πριν κάποια χρόνια, ένας τερματοφύλακας κι ένας αμυντικός (μεγάλης ομάδας) ένα Σαββατόβραδο την κοπάνησαν από το ξενοδοχείο, πήγαν σε κάποιο πολιτιστικό κέντρο και ήπιαν το Βόσπορο. Την Κυριακή το απόγευμα ήσαν ακόμη τύφλα. Το εκμυστηρεύτηκαν σ’ ένα συμπαίκτη τους κι αυτός βρήκε τη λύση: «Φτιάξτε ένα τρίφυλλο και θα συνέλθετε». Όπερ και εγένετο. ‘Όμως όταν άρχισε ο αγώνας, ο τερματοφύλακας εξακολουθούσε να τα βλέπει όλα φλου κι επί πλέον έβλεπε διπλό είδωλο. Στο πρώτο σουτ των αντιπάλων έβλεπε να έρχονται προς την εστία του δυο μπάλες. Και φωνάζει στον συμπότη του: «Πρόσεξε! Τη μια μπάλα εσύ, την άλλη εγώ!».(Είναι γεγονός)
    Στην περίπτωση λοιπόν της ευελφάλειας (κοίταξε που μου κοκκινίζει τη λέξη ο άσχετος!), έχουμε δυο μπάλες. Ποια όμως είναι η πραγματική και ποια το είδωλό της;
    Πάντως, συμφωνώ ότι στα ελληνικά υπάρχει πρόβλημα με αυτό το θέμα. Π.χ. Αν θελήσουμε να δημιουργήσουμε κάποια λέξη για την πολιτική: «Σώζω την πατρίδα, γι’ αυτό ξεσκίζω το λαό, ξεχαρβαλώνω την εκπαίδευση, διαλύω το σύστημα υγείας κλπ» θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε το Ευμενίδες (σώζω το λαό) και Ερινύες για τα υπόλοιπα. Στην περίπτωση όμως αυτή η λέξη Ευμε-νίες, προσομοιάζει τόσο πολύ με το Ευμενίδες, που αδυνατίζει (εξαφανίζει θα έλεγα) το νόημα της δεύτερης λέξης. Θα μπορούσαμε βεβαίως να πούμε Ευμε – ρινύες. Πάλι άστοχο. Γιατί αυτό προϋποθέτει πολιτικούς που έχουν λίγη τσίπα κι αισθάνονται ενοχές για τα εγκλήματα που διαπράττουν. Όποιος έχει κάποια καλύτερη λύση ας την προτείνει. Εγώ παραιτούμαι των προσπαθειών.

  33. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    Νεοκίντ, το είχα δει κάπου το τελερύγγι αλλά μετά το έχασα, καλά έκανες και τόβαλες.

  34. rogerios said

    Έ, άμα είναι έτσι, να προτείνω κι εγώ 🙂 την «ελαστασφάλεια» («ελαστικότητα με ασφάλεια» 😉 ). Εκτός από τη μεγαλύτερη σαφήνεια που έχει (σε σχέση με την ευελφάλεια):
    α. μας κλείνει το μάτι απειλώντας με «ελάχιστη ασφάλεια».
    β. παραπέμπει εμμέσως πλην σαφώς σε σωματικά προσόντα που πρέπει να διαθέτουν τα θύματα του νέου κόνσεπτ (Θου κύριε…).
    γ. σε δεύτερη ανάγνωση, περιέχει στοιχεία της φράσης «Έλα,άστα αυτά που ξέρεις, Ασφάλεια»!

    Εναλλακτικά, προτείνω επίσης το νέο λαϊκοπόπ χιτ «και κάνω έρωτα μαζί σου, με ευελφάλεια» στο γνωστό τρυφεροχαζούλι ρυθμό του σουξέ του ΛεΠα, αλλά με βιντεάκι με σαφείς σαδιστικές αναφορές (εκεί να δεις Dominatrix που θα έλεγε και ο Ν. Ξυδάκης). 🙂

  35. ππαν said

    Η Διαμαντοπούλου λοιπόν καθιερώνεται ως ευαλφαλικό σύμβολο, ε; (και μένα, η ευελφάλεια στο Θου Κύριε με παραπέμπει, τι Βεστφαλίες μου λέτε..)

  36. κ. Φούρδας (από το Φούφουτος και το Μπούρδας) said

    Επιτέλους κ. Σαραντάκο, ηρθε η ώρα να ασχοληθείτε με την «ευελφάλεια»! Είπα κι εγώ, τέτοια φρουτσάνα (από το φρούτο και την κοτσάνα) πώς ήταν δυνατόν να περάσει έτσι!

  37. Ήμουν έτοιμος να δηλώσω ότι αυτή η λέξη, ηχητικά και μόνο, μου προκαλεί εμετό.
    Πέραν αυτού ήμουν έτοιμος να τη διορθώσω σε ευαλφάλλεια για να πω κι εγώ μια μικρή προστυχιά, που γενικώς απέχω. Ευτυχώς με πρόλαβε ο 35, μόνο που το καμουφλάρησε αφήνοντας το λ μονό.

    Αλλά εδώ γράφτηκαν αριστουργήματα! Αρχίζω από τα ποιήματα στο 9 και κυρίως στο 19. Της Βern είναι κάπως γενικότερο. Και γράφτηκαν και πολλά ωραία.

    Βέβαια οι σύνθετες λέξεις αν δεν έχουν φυσικότητα, σημασιολογική διαφάνεια και ηχητική απλότητα είναι προβληματικές. Αλλά τα ‘τιτανοτεράστιες’ ‘μασαζοκορσές’ και ‘ταπετσαροκάλυμμα’ της Bernadinaς (πρόσεξες το υβρίδιο με το τελικό ς;) όπως και να μας φανούν είναι γλωσσολογικά σωστές, διότι συνδέουν τα δύο μέλη με το ΙΕ -ο- όπως θα έπρεπε. Η ευαλφάλεια δεν είναι! Η μεταφορά της σε άλλες γλώσσες δεν είναι μόνο ανατριχιαστική αλλά και βλακώδης. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να χρησιμοποιούνται τέτοια τερατουργήματα. Ακόμα και στα αγγλικά, που δεν ακούγεται τόσο σόλοικο, είναι ‘μοντερνισμός’. Η μεταφορά του ξένου μοντερνισμού στα καθ’ ημάς είναι πιθηκισμός. Μοιάζει με το ‘I drik kokakola, I αμ civilάιzd’.

    Εδώ ακόμα και η Τουρκική που ξέρει από agglutination δεν τολμάει να φτιάξει τέτοια αηδιαστικά πράγματα. Μπορεί να παρατάξει δύο προστακτικές αλλά δεν τις κάνει μια λέξη.

    Δεν παρακολουθώ τους θλιβερούς αυτούς ανθρώπους που νομίζουν ακόμα ότι επιχειρητολογούν και πείθουν (δηλαδή εξαπατούν) αυτούς που τους ακούνε ενώ δεν αντιλαμβάνονται ότι απλώς γελοιοποιούνται. Αλλά αν έλληνας πολιτικός ξεστόμησε επισημα τέτοιο κατασκέυασμα είναι γλωσσολογικά κατάπτυστος, και θα έχει κάθε δίκιο ο Άδωνις να του τα σούρει. Κι εγώ μαζί του.

  38. Μαρία said

    28β Στα ελληνικά λέμε σύμφυρση. Ο ακρωνυμικός όμως συμφυρμός τύπου μοτέλ στα ελλην. συνηθίζεται στα ανέκδοτα π.χ. καρχαρίνι, έχουμε όμως συνθετικούς συμφυρμούς π.χ. ζαβλακώνω, γούπατο όπου το θέμα της 2ης λέξης διατηρείται ολόκληρο.

    Ψηφίζω την πρόταση Ηλεφού:η φλεξικιούριτη, της φλεξικιούριτης, χωρίς σεκιουριτάδες.

  39. voulagx said

    Κι ενα υβριδιο: ασσφιξία (=ass+σφίξιμο)

  40. ππαν said

    39: 🙂

  41. Μπουκανιέρος said

    38 Δηλαδή να λέμε φλεξικιουριτάδες και φλεξικιουριτούδες τους ευαλφαλίτες και τις ευαλφαλίτισσες;

  42. 19: Σ’αυτήν την χώρα κάνανε ότι θέλαν οι φτωχοί
    κι από τον τίμιο μπίζνεσμαν κλέβανε το ψωμί!

    Πάνω από 100.000 οι ασφαλισμένοι – φαντάσματα:

    Ξεπερνούν τους 100.000 οι ασφαλισμένοι-«φαντάσματα», που κοστίζουν στα ασφαλιστικά ταμεία 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ. Την ίδια στιγμή, τουλάχιστον 60.000 ανάπηροι-«μαϊμού» έχουν καταφέρει να πάρουν σύνταξη.

    Είναι χαρακτηριστικό πως για 32 ολόκληρα χρόνια μία γυναίκα συνέχιζε να παίρνει τη σύνταξη του άνδρα της, ο οποίος είχε πεθάνει το 1978. Παράλληλα καταγράφεται «ρεκόρ» συνταξιούχων άνω των 100 ετών. Η πιο ακραία περίπτωση, που αποκαλύφθηκε πέρσι… αφορούσε την καταβολή της σύνταξης σε ασφαλισμένο που είχε πεθάνει το 1999.

    Εκτός από τη χορήγηση συντάξεων σε ασφαλισμένους-«φαντάσματα», η χώρα μας έχει… καταφέρει να έχει και ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αναπηρικών συντάξεων στην Ευρώπη. Μάλιστα παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις σε επίπεδο νομών και είναι χαρακτηριστικό πως το ποσοστό των αναπηρικών συντάξεων στο ΙΚΑ ξεκινά από το 8,9% στην Αθήνα και αγγίζει το 20,4% στο Ηράκλειο.

    Οι αναπηρικές συντάξεις «περνάνε» πλέον από ένα ενιαίο Κέντρο Πιστοποίησης σε μια προσπάθεια να περιοριστεί το ποσοστό τους από το 14% στο 9%.

  43. 37: Εδώ ακόμα και η Τουρκική που ξέρει από agglutination δεν τολμάει να φτιάξει τέτοια αηδιαστικά πράγματα. Μπορεί να παρατάξει δύο προστακτικές αλλά δεν τις κάνει μια λέξη.

    Αντιπαράδειγμα: το συνηθισμένο όνομα Vural (vur + al).

  44. 38, α γεια σου, αυτό εννοούσα! Και η λακκούβα αν δεν κάνω λάθος, λάκκος συν γούβα;

    Να που κάτι ξέρουμε και μεις από τέτοια σύνθετα, Λεώνικε @37!

  45. voulagx said

    flexiglass = ευελποτήρι

  46. Μαρία said

    41 Κι αν το γράψουμε φλεκσεκιουριτάς, αποκτά και μια κάποια ετυμολ. διαφάνεια.

  47. Μπουκανιέρος said

    Πάντως, ρε παιδάκι μου, το δεύτερο συνθετικό, από μόνο του, παρ’ όλη την καθησυχαστική και προστατευτική του έννοια, όλο δυσάρεστους συνειρμούς μού φέρνει.
    Π.χ.:
    1. κοινωνική ασφάλεια: ληστεία σε βάρος των εργαζόμενων (πρόσφατα, οι ληστές άρχισαν να γκρινιάζουν ότι η ληστεία τους είχε μεγάλα λειτουργικά έξοδα και τα χρέωσαν κι αυτά στα θύματά τους)
    2. ιδιωτική ασφάλεια: νόμιμη μορφή απάτης
    3. Ασφάλεια (αστυν.): χωρίς σχόλια
    4. Τάγματα Ασφαλείας (ιστ.): χωρίς σχόλια κι αυτό
    5. ασφάλεια (ψυχ.): ιδεολογική ψύχωση των λεγόμενων νοικοκυραίων. Ανίατη.
    κλπ.

  48. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια -αυτό το ευελφαλικό πετυχημένο, όπως και οι ευελφαλίτες.

  49. Μπουκανιέρος said

    (47) Ώσπου να το γράψω, εξήγησε κάποιος, προκαταβολικά, τι σημαίνει «γκρίνια για τα λειτουργικά έξοδα».

  50. Μαρία said

    44 Για τη λακκούβα το ΛΚΝ δίνει αυτό:
    παλ. σλαβ. lokŭva· λακκούβ(α)

    Απο βιβλιογραφία για τους συμφυρμούς στις διαλέκτους:
    Koutita M. & Α. Fliatouras, 2000. Blends in Greek dialects. Στο Proceedings of the 1st Conference in Modern Greek Dialects and Linguistic Theory, 117-129. University of Patras.
    Παίρνω την παραπομπή απο το πολύ καλό βιβλίο: Ελένη Καραντζόλα και Ασημάκης Φλιάτουρας, Γλωσσική αλλαγή, Αθήνα 2004.

  51. Μαρία said

    49 Αλλά ξέχασε τους 700 Ζακυθινούς τυφλούς 🙂

  52. 49: Να κι άλλα «λειτουργικά έξοδα»:

    Πώς γίνεται η νεοφιλελεύθερη Ιρλανδία να έχει κατώτατο μηνιαίο μισθό 1.462 ευρώ κι εμείς -που χρόνια παλεύουμε μη γίνουμε Ιρλανδία- τρέχουμε τώρα να διατηρήσουμε τα 863 ευρώ; Στο κάτω κάτω της γραφής υπάρχει τρόικα και στην Ιρλανδία.

    Επίσης στην Ιρλανδία δεν γίνεται καμιά διαπραγμάτευση περί απελευθέρωσης των επαγγελμάτων. Εχουν απελευθερωθεί εδώ και χρόνια και η οικονομία της έχει την ευελιξία να προσαρμοστεί στις συνθήκες της κρίσης πολύ πιο εύκολα και λιγότερο τραυματικά από την Ελλάδα

    Στην Ιρλανδία επίσης όταν ένας πολίτης ή ένας επιχειρηματίας αγοράζει ένα ακίνητο δεν έχει υποχρεωτική παράσταση και δεύτερου νομικού πέραν του συμβολαιογράφου.

    Επίσης οι επιχειρήσεις στην Ιρλανδία δεν είναι υποχρεωμένες να δημοσιεύουν ισολογισμούς σε δύο εφημερίδες, ένα υποχρεωτικό τέλος υπέρ των εκδοτών και των δημοσιογράφων. Γενικώς, στην Ιρλανδία δεν υποχρεούνται να πληρώνουν πολλά αφανή τέλη υπέρ τρίτων.

    Ασχολούνται με τα δικά μας 863 ευρώ γιατί ίσως να το πήραν απόφαση: αφού η Ελλάδα, έτσι κι αλλιώς, δεν θέλει να γίνει Ιρλανδία, αναγκαστικά θα γίνει Βουλγαρία.

    Α! Να μην ξεχάσουμε. Την περασμένη εβδομάδα, η Ιρλανδία βγήκε στις αγορές…

  53. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Στις «Ιστορίες Μπονζάι» του περιοδικού «Πλανόδιον» έτυχε να διαβάσω πρόσφατα ένα μικρό αριστούργημα του Φαίδρου Μπαρλά, το οποίο, ακριβώς επειδή έχει ένα γλωσσολογικό ενδιαφέρον (και υπόστρωμα), μπαίνω στον πειρασμό (απόλαυση περισσότερο, για να είμαστε ειλικρινείς) να αντιγράψω εδώ:

    Η ΣΚΟΥΝΑ

    Φορτωμένη λεμόνια μυρωδάτα, επλησίαζεν εις το λιμάνι η σκούνα. Εξεχώριζαν ήδη εις το λυκόφως, κινούμεναι επί του καταστρώματος, οι μορφές των ναυτών.

    Εκείνος τους επερίμενε υπομονετικός. Μόνον η χαιρέκακος λάμψις εις το βλέμμα του επρόδιδε τους καταχθονίους σκοπούς του.

    Όταν η σκούνα έφθασε πλέον εις ολίγων μέτρων απόστασιν, επήδησεν όρθιος, έκαμε τα χέρια χωνί μπρος στο στόμα του και τους φώναξε:

    -Quid apportatis, nautae?

    Αλλ’ οι ναύται δεν εταράχθησαν:

    -Apportamus citrones!

    απεκρίθησαν εν χορώ.

  54. gmix said

    Δεν αρέσει το Σάρκελ όχι επειδή είναι κακόηχο αλλά γιατί δεν αποδίδει την πραγματικότητα . Κεφαλή δεν είναι ο Σαρκοζύ αλλά η Μέρκελ . Στο Σχολείο ο δάσκαλος μας το ράθυμο και κακό μαθητή τον φώναζε βοϊδομούσχαρο και τον πεισματάρη γαϊδορομούλαρο

  55. 27 κοκ (ουχί κωκ)
    ευελμουσκουλάρετε παιδιά, flex the muscle!

    Aριστοφανικές ποσώς οι συμφύρσεις λέξεων από τους πολιτικούς, έχει δι ‘αυτούς το ‘ευρύπρωκτοι’ ο Αριστοφάνης στις Νεφέλες (ονομάζει και τα νοήματά των ο τίτλος της κωμωδίας), άλλωστε… μήρια τα κακά μας, ουδ’ αμερίων δε ανθρώπων.
    Αλλά…
    Ο καθένας να γίνει ανταγωνιστικός (31) δεν είναι οξύμωρον αφού η ανταγωνιστικότητα είναι παιγνίδι μηδενικού αθροίσματος;

  56. Νέο Kid Στο Block said

    52. Λύκε ,αυτός ο Μαντραβέλης (που μας λινκάρεις αδιαλείπτως μαζί με το άλλο « άγιο δισκοπότηρο» τον Δήμου) βγαίνει από το Μαντρόσκυλο και ΕυρωΝταβέλης;
    (Σόρυ Μπερνούλα, ξέρω ότι ίσως σε στεναχωρώ, αλλά άκου «η Ιρλανδία βγήκε στις αγορές» …,καλό σόπινγκ και προσοχή στις απομιμήσεις!)

  57. @42: Λύκε μου τι ακριβώς επιχείρημα είναι αυτό; Τι αποδεικνύει πέραν από την ανικανότητα του κράτους; Δηλαδή επειδή υπάρχουν Χ παράνομοι συνταξιούχοι, να κόψουμε την σύνταξη από τους 10Χ νόμιμους για να ισοφαρίσουμε;

    @52: Ο Μαντραβέλης μας δουλεύει; Με 8.21 % επιτόκιο βγήκε στις αγορές η Ιρλανδία;
    Και ας μας πει και το άλλο ο πάνσοφος διανοούμενος-αναλυτής. Οκ η Ιρλανδία είναι γαμάτη επειδή είναι νεοφιλελεύθερη κατά τη γνώμη του. Γιατί δεν μας μιλάει για το άλλο άκρο του «επιχειρήματός» του; Στην Βουλγαρία γιατί είναι εκεί που είναι ο βασικός μισθός; Μήπως κι εκεί φταίει ο κρατισμός; Υπάρχει κράτος επί Ευρωπαϊκού εδάφους που να μπορεί να είναι πιο ελεύθερος (έως και ασύδωτος) ο επιχειρηματίας από ότι η Βουλγαρία σήμερα; Γιατί δεν πήδηξε και εκεί ο βασικός μισθός στα 2000 ευρώ αφού είναι τόσο καλή και άγια η ελεύθερη οικονομία;

  58. ππαν said

    ΠΟρτμαντώ δεν είναι και όλη η οικογένεια ηλε-;

  59. bernardina said

    Γιατί να με στεναχωρείς, Κιντάκο; Της γούνας μου μανίκι είναι ο εν λόγω ή είπα ότι συμφωνώ μαζί του; Κάθε άλλο. Άλλα πράγματα έγραφα τότε, μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις, χάνυ 😉 Παρεπιφτού, που λένε και σ’ αυτό το ιστολόγιο, μπας και πήρε το μάτι σου την ειδική μελέτη (my gorgeous ass) που ενέκρινε το ΔΣ της ΕΡΤ όπου προτείνεται να… μην αλλάξει απολύτως τίποτα; Μη μου πατάς τους κάλους, γλυκέ μου, γιατί θ’ ανοίξουμε πάλι πληγές. 😉

  60. sarant said

    55: Πες τα, Τίτε -όπως δεν μπορούν να βγουν όλοι πρώτοι στο πρωτάθλημα (ή έστω να έχουν θετικό ισοζύγιο γκολ) έτσι και δεν μπορούν να είναι όλοι ανταγωνιστικοί.

    57: Η Ιρλανδία έχει πολύ συγκεκριμένα και μοναδικά πλεονεκτήματα (αγγλική γλώσσα, γειτνίαση με ΗΒ).

  61. ππαν said

    56-57: πώς κάνετε ρε παιδιά έτσι; Δεν έχουν πεζοδρόμιο οι αγορές;

  62. @67: Συγγνώμη, κάτι έκανα λάθος. Αυτό είναι το σωστό λινκ

  63. Ηλεφούφουτος said

    Πού την είδε την Τρόικα στην Ιρλανδία, ο συκοφάντης;
    Η τρόικα έρχεται μόνο εκεί που τα χαλάει ο κρατισμός. Η Ιρλανδία ήταν πρότυπο ανάπτυξης κατά τους μανδραβελαίους. Ο κέλτικος τίγρης!

  64. @60β: Δεν μπαίνω καθόλου στο γιατί η Ιρλανδία είναι όπως είναι (που δεν είναι καθόλου τόσο καλά όσο τα λέει ο Πάσχος). Ας μας πει όμως, γιατί η Βουλγαρία είναι τόσο χάλια ώστε να την χρησιμοποιήσει ως αντιπαράδειγμα, εφόσον έχει τηρήσει κατά γράμμα τα όσα ο ίδιος πρεσβεύει;

    Ο ίδιος ο Βούλγαρος πρωθυπουργός μας έδωσε χθες μαθήματα διαχείρισης χρέους και μείωσης του Δημοσίου Τομέα!
    Ας μας πει λοιπόν ο Πάσχος. Γιατί δεν εκτοξεύθηκε η οικονομία της;

  65. 57: Τι αποδεικνύει πέραν από την ανικανότητα του κράτους;

    Τη διαφθορά του λαού, τι άλλο;

    Δηλαδή επειδή υπάρχουν Χ παράνομοι συνταξιούχοι, να κόψουμε την σύνταξη από τους 10Χ νόμιμους για να ισοφαρίσουμε;

    Ασφαλώς όχι. Θες να πεις ότι αυτό ζητά ο φιλελευθερισμός, το κόψιμο των συντάξεων;

    Πολύ ωραία η ιστοσελίδα με τα επιτόκια.

    60: Η Ιρλανδία έχει πολύ συγκεκριμένα και μοναδικά πλεονεκτήματα (αγγλική γλώσσα, γειτνίαση με ΗΒ).

    Πολύ σωστά. Και τα εκμεταλλεύεται.

    Πλεονεκτήματα έχουμε βέβαια κι εμείς, αλλά αντί να τα εκμεταλλευτούμε, κλέβουμε το κράτος, δηλαδή εμάς.

  66. Νέο Kid Στο Block said

    Μπέρνα, έχεις δίκιο και συγγνώμη. Εσύ τότε υπερασπιζόσουν θέματα γενικότερης ηθικής τάξης και παρασύρθηκα νομίζοντας ότι τρέφεις αισθήματα γενικώς για το Μαντρόσκυλο. Βγάλε κίτρινη ρε παιδάκι μου, όφου..
    Στέλιο, ο –κατά τ’ άλλα ενδιαφέρων και αξιοδιάβαστος- Λύκος μας, όταν υπεισέρχεται σε θέματα ευρωλιγουρίτιδας, τού βγαίνει η ιδεολογική ψύχωση που διέγνωσε άριστα χθες ο Μπετατζής σαν «ακατάσχετη περιπτωσιολογία» Ή αλλιώς «εξ όνυχος κότας, τον Λέοντα»

  67. Μαρία said

    58 Αν η 2η λέξη διατηρείται ολόκληρη δεν είναι μο βαλίζ 🙂

    Πάσχουλας είναι; Για Μάνο το πέρασα.

    59 Μπέρνη, αυτό που διάβασα για την ΕΡΤ είναι η απόφαση να καταργηθούν οι διπλοθεσίτες. Όσοι δημοσιογράφοι δουλεύουν κι αλλού καλούνται να διαλέξουν ή την ΕΡΤ ή το αλλού, για ν’ ανοίξουν θέσεις για συμβασιούχους.

  68. Μαρία said

    Μπέρνη, αυτό διάβασα:
    http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=22807&subid=2&pubid=63608711

  69. bernardina said

    Εγώ πάλι, Μαρία, διάβασα αυτό http://www.tovima.gr/media/article/?aid=440990&h1=true

  70. Νέο Kid Στο Block said

    «Η Ιρλανδία έχει πολύ συγκεκριμένα και μοναδικά πλεονεκτήματα (αγγλική γλώσσα, γειτνίαση με ΗΒ).»
    Νίκο, αυτό με τη γλώσσα, δεν το ‘πιασα το υπονοούμενο. Οι Γερμανοί δεν κατέχουν πράμα από εγγλέζικο αλλά (υποτίθεται) ότι ψωνίζουν βερεσέ . Εκτός αν το πήγαινες στο commonwealth που όντως έχει βαρύτητα.

  71. sarant said

    70: Εννοώ ότι είναι πολύ ελκυστική για ξένες εταιρείες.

  72. Νέο Kid Στο Block said

    Πω ,πω ρε Στέλιο ,τώρα διάβασα το λινκ του 64. Και είμαι λουσμένος ακόμη από τα σάλια του Βούλγαρου. Εντάξει, σε γερμανικό έντυπο μιλούσε, αλλά κάτι τόσο εμετικά δουλικό δεν έχω ξαναδιαβάσει τελευταία. Άκου «κουλτούρα σταθερότητας» της καγκελάρισσας…, μήπως ξεπληρώνει τίποτε μεταχρονολογημένα οικογενειακά «γραμμάτια» από τον πόλεμο, γιατί άμα τα πιστεύει ειλικρινά αυτά που λέει …Λεκανόστ Μπαλγκάρια.

  73. Νέο Kid Στο Block said

    71. OK, σαφές.(και σωστό)

  74. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #66
    Σας παρακαλώ, η διάγνωση της «ακατάσχετης περιπτωσιολογίας» έχει copyright και αυτό δεν είναι του Μπετατζή…

  75. Καλησπέρα!

    Ευελιξασφάλεια; ΕυελιΚΤασφάλεια; Ασφαλευελιξία;

  76. Μπετατζής said

    ΄ντάξει Ρεμάλι, δε θα μαλώσουμε, είμαι και κατά του κοπιράιτ, οπότε πάσο, δικό σου. Πάντως δεν θυμόμουνα το δικό σου σχόλιο, μου ΄ρθε αυθόρμητα επειδή κουβεντιαζότανε τι μπορεί να είναι ακατάσχετο 🙂 Νέο Κιντ, μ΄ έκανες περήφανο που θυμάσαι τα ταπεινά σχολιάκια μου 🙂 Για το κυρίως θέμα, να πω ότι ζούμε ατόφιες οργουελικές καταστάσεις, (το επισήμανε και ο Ηλεφούφουτος). Νέα Σκέψη, Νέα Γλώσσα, ο πόλεμος είναι ειρήνη και τα λοιπά.

  77. Δυο βυζαντινά σύνθετα από τον G. Horrocks («Greek«, σ. 330):

    …[kukurovuci ‘ natores] combines the colloquial/dialectal [ ‘ kukuros] ‘ parched ’ with the Latin loan [vuci ‘ nator], while [fuktokolotri ‘ patos] combines [ ‘ fukta] ‘ palm/handful ’ (later [ ‘ fuxta/ ‘ xufta]) with [ ‘ kolos] + [ ‘ tripa] ‘ arse ’ + ‘ hole ’ , the whole being turned into an adjective by means of the now domesticated Latin
    perfect passive participle suffi x [ – ‘ atos].

  78. ΣοφίαΟικ said

    70: Κιντ, η Ιρλανδια προσέλκυσε ξενες εταιρείες- κυρίως αμερικάνικες- με το πλεονέκτημα της γλώσσας (και με κίνητρα φορολογικά). Η Γερμανία έχει δικές της επιχειρήσεις. Απλά πράγματα.

  79. Ασφάλεια: Κάηκε…

  80. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #76
    Για να μη μαλώνουμε, θα ήταν καλύτερα να μετονομαστεί η «ακατάσχετη περιπτωσιολογία» του αγαπητού Λύκου σε «Νόσος REBET/ΡΕΜΠΕΤ»….. από τα αρχικά ΡΕμάλι… και ΜΠΕΤατζής (αφού εμείς «διαγνώσαμε» για πρώτη φορά το φαινόμενο) για να είμαστε και σχετικοί με το θέμα συζήτησης!

  81. Κώστα, στο 75
    Αυτή η Ασφαλευελιξία, που προτείνετε, διολισθαίνει εύκολα στην Ασφυξία.

  82. Δημήτρης Μ. said

    80.: Μια που σήμερα ασχολούμαστε με τα τηλεσκοπικά, γιατί όχι Νόσος του Ρεμαλτζή, ή Νόσος Μπετάλι;

  83. ΣοφίαΟικ said

    Α, ναι, και φυσικά έχει τρόικα η Ιρλανδία. Κι έχει και αρθρο στη Βίκι, παράγραφος 5.1, ΔΝΤ, ΕΕ και λοιποί συγγενείς
    http://en.wikipedia.org/wiki/2008%E2%80%932012_Irish_financial_crisis
    και πακέτο βοήθειας, και έκτακτα δάνεια και πρόγραμμα λιτότητας, και ακυβέρνητη έμεινε η χώρα για μερικες μερες καθώς παραιτούνταν ο ένας μετά τον άλλο, και ο κόσμος στους δρόμους και όλα τα καλούδια. 85 δις τους δώσανε. Με τη διαφορά ότι κάπως κατάφεραν να βελτιώσουν τα προβλήματά τους το 2011.
    Μη μου λέτε ότι δεν τα πήρε χαμπάρι κανένας στην Ελλάδα αυτά!

  84. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #80
    Το ΡΕΜΠΕΤ είναι πιο εύηχο και δεν παραπέμπει σε αφρο-ασιατική καταγωγή ή σε εταιρία στοιχήματος!!!

  85. sarant said

    80-84: Κι εμένα μαρέσει η νόσος Ρεμπέτ!

    83: Σοφία, νομίζω ότι το σχόλιο του Ηλεφού ότι η Ιρλανδία δεν έχει τρόικα ήταν ειρωνικό, εννοώντας «αφού τόσα χρόνια μας έλεγες κύριε Μ. ότι είναι τίγρης η Ιρλανδία και να τη μιμηθούμε, πώς είναι δυνατόν να έχει τρόικα;»

    77: Βέβαια, αυτά τα σύνθετα είναι συνήθη, όχι τηλεσκοπικά.

  86. Ηλεφούφουτος said

    85β, ε ναι, βέβαια. Θυμάμαι και τον Ανδριανόπουλο παλιά που αρθρογραφούσε σχετικά. Μετά κατάπιε τη γλώσσα του.

  87. ΣοφίαΟικ said

    85: Εγώ πάντως είχα μεινει στο ότι θέλαμε να γίνουμε Ιρλανδία, και πρωτη φορά σήμερα στο αρθρο του Μανδραβέλη του 52 είδα ότι ΔΕΝ θέλαμε.
    Όσο για το βασικό μισθό στην Ιρλανδία, είναι 8.65 ευρώ την ώρα μικτά από τον Ιούνιο του 2011. Και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος βασικός μισθός στην ΕΕ μετά το Λουξεμβούργο. Παρόλα αυτά, η μισθολογική διαφορά ανάμεσα στον χαμηλόμισθο και τον υψηλόμισθο είναι η μεγαλύτερη στην ΕΕ. Οπότε το ζήτημα δεν είναι πόσα παίρνουν αλλά τι μπορούν να πάρουν με αυτά.

  88. Επίχαρμος said

    Δεν διάβασα όλα τα σχόλια και ίσως επαναλαμβάνω κάτι που ήδη γράφτηκε: Νομίζω ότι ο όρος είχε λανσαριστεί στα ελληνικά ως «ελαστασφάλεια» πριν από κανα-δυο χρόνια

  89. Μ. said

    Λέγεται ότι ο κ.Τριβιζάς έπλασε τη φρουτοπία από το φρούτο και την ουτοπία. Δεν έχω δει επιβεβαίωση της φήμης. Πάντως, όταν η κόκα κόλα ονόμασε έτσι αναψυκτικό της, ο κ.Τριβιζάς κέρδισε την δικαστική διαμάχη για τα πνευματικά δικαιώματα και την αποκλειστική χρήση της λέξης.

  90. Νίκος Μαστρακούλης said

    Η κυρίαρχη αφήγηση έχει καταντήσει να μοιάζει, περισσότερο παρά ποτέ, με διαφημιστικό σποτάκι. Εξ ου και η ανάγκη για νεολογισμούς τύπου φλεξικιούριτι: μάρκετιγκ ούμπερ άλες. Όσο το δυνατόν περισσότερη και πιο φανταχτερή συσκευασία για να συσκοτίζεται (ή, έστω, να εξωραΐζεται) το περιεχόμενο.

    Επειδή, όμως, ο βασιλιάς είναι γυμνός παρά το ψύχος, ίσως θα ήταν καλύτερα να αναζητήσουμε κατάλληλη απόδοση του φλεξικιούριτι σε άλλη οικογένεια συνθέτων, όπως απατασχόληση, χρυσοχαποδουλεία, παραπλανεκμετάλλευση, ξεροκοματοδοσία κλπ.

  91. sarant said

    87: Δεν το ήξερα ότι έχουν τόσο ψηλά μεροκάματα

    89: Κι εγώ έτσι έχω ακούσει.

    90: Ο βασιλιάς, ασε να μη σου πω τι είναι…

  92. Μαρία said

    Απ’ το εκόνομιστ
    το Δικαστήριο έκρινε ότι η λέξη ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως σήμα της Coca-Cola, και επικύρωσε την απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, απορρίπτοντας την Αίτηση της Coca-Cola.
    http://www.greece2001.gr/writers/EvgeniosTribizas.html
    Κι εδώ τα προεόρτια.
    http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=105376

  93. Μπουκανιέρος said

    «η Ιρλανδία βγήκε στις αγορές»

    Μ’ αυτό το ψοφόκρυο;

  94. To flexicurity έχει εμφανώς αρχαιοελληνική ρίζα. Πρόκειται για εργασιακή νομοθεσία που πρότεινε ο Ευλεξίκουρος (Flexicure), σύγχρονος του Επίκουρου (Epicure) με τον οποίο μάλιστα βρέθηκε σε σφοδρή φιλοσοφική αντιπαράθεση. Οι Ευλεξικούρειοι (Flexicureans) διατύπωναν πάντα λεκτικά τις περίπλοκες τοποθετήσεις τους, γι’ αυτό, και σε αντίθεση με τους Επικούρειους (Epic-ureans), το νομοθετικό έργο τους είχε μηδαμινή μετενέργεια. Τελευταία, ίσως αναλαμπή, το υβριδικό φλεξι-κούρεμα…

  95. sarant said

    🙂

  96. The Triumph of Bullshit

    Κύριοι, κυρίες (ο ΄Ελλιοτ θα προτιμούσε το «κυρίες», σχετικά με ό,τι θα εξηγήσω παρακάτω – μετά της συγχωρήσεώς σου Αγία Βερνάρδα).

    Αν και φιλοσοφικά η τηλεσκοπία των νεολογισμών της πολιτικά ανοικονόμητης και, γλωσσικά οπωσδήποτε νεο-φιλελευθεριάζουσας, πολιτικής οικονομίας παραπέμπουν το πρώτον στις θνησιγενείς συμπήξεις ασύμβατων και αβίωτων μελών, τα «βουγενή ανδρόπρωρα» του Εμπεδοκλή, υπάρχουν πλέον σύγρονες φιλοσοφικές ερμηνείες του , ως η τρινιτροτολουόλη των γκαρδιακών, φαινομένου.

    Ισπανός χωρικός κατά το ανέκδοτον θα το ωνόμαζε «χόδε», επευφημώντας με την λέξη αυτή τις υποσχέσεις επισκεπτομένου το χωριό του πολιτικού, ο οποίος εν τέλει εννοεί το νόημα της λέξης όταν τον συμβουλεύουν σε ένα βουστάσιο που περιοδεύει, να προσέξει να μην πατήσει μέσα στα «χόδε».

    Πρόκειται για την σημασιολογία του «bullshit», του φιλοσόφου του Princeton, Harry Frankfurt. Πρόκειται για μια μορφή ψεύδους που διαφέρει από το ψέμμα ως το γνωρίζουμε στην λογική, αυτό μιας δηλωτικής πρότασης που παίρνει μια των δύο τιμών αληθείας, ψεύδος ή αλήθεια. A falsehood distinct from lying, όπως σαφέστερον το ώρισεν ο φιλόσοφος (πόμεινε Νεοκίδιε, it’s getting worse). Προϋπόθεση του να πει τις ένα ψέμμα, είναι να γνωρίζει την αλήθεια και να ενδιαφέρεται αρνητικώς γι’ αυτή, να θέλει δηλαδή οι πίστεις του δέκτη του να περιλάβουν κάτι που την αποκλείει διαζευκτικά, ένα ψέμμα. Ο ψεύτης ανταποκρίνεται πολεμικά, διαζευκτικά προ την αλήθεια, ξιφουλκεί προς αυτήν και με τον τρόπο του την σέβεται· αυτή διαγράφει τα όρια του ψέμματός του. Ο bullshiter, αντίθετα, δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, μιλά για να μιλήσει, για να δημιουργήσει απλά εντυπώσεις. Δεν παίρνει θέση ως προς την αλήθεια, δεν προτίθεται το ψέμμα: α-νοητολογεί.
    Τα μάτια του δεν επικεντρώνονται στην αλήθεια, όπως ο ειλικρινής ή ο ψεύτης, ομοίως μεν, με άλλο πρόσημο ο καθένας. Δεν τον ενδιαφέρει ποιά σχέση έχουν οι προτάσεις ή οι όροι του προς την αλήθεια, απλά τον ενδιαφέρει να την βγάλει καθαρή με μια «μπουρδολογία», όπως θα μεταφράζαμε ελληνιστί το «bullshit». Οι σκοποί του είναι η θολούρα, οι αναθυμιάσεις μιας Πυθίας που ούτε δηλοί ούτε σημαίνει, ενός φλύκταινος Νεοκιδίου. Έχουμε εδώ, παρατηρεί ο Harry Frankfurt το «sinloss» του Wittgenstein, εκφορές που δεν έχουν νόημα, αφού δεν μπορούν να πάρουν τιμές αλήθειας.
    Στο Κυπριακό, Νεοκίδιε, ο φίλο και μέντοράς μου Βασίλης Φούσκας, χρησιμοποίησε το «bullshit», για να ορίσει το πολιτικό «discourse» του «conflict transformation», των δικοινοτικών διαπραγματεύασεων για ομοσπονδία, όταν, σύμφωνα με τον δρα Φούσκα ο λόγος» αφορά την κατάλυση της κρατικής κυριαρχίας και υπαγωγή ή υποταγή της Κύπρου σε μια «αγγλοτουρκαμερικανική επικυριαρχία.
    Βαθύτερα, «deeper into bullshit», o Gerald Cohen εξηγεί ότι με τον βουσκατολογικό λόγο ή μπουρδολογία ο ομιλών επιχειρεί να παρουσιάσει ως νόημα το στερούμενο νοήματος, το sinloss, με πιο γνωστή περίπτωση του Alan Sokal το «Transgressing the Boundaries», την μπουρdολογικό του πόνημα που ξεγέλασε τους μετανεωτερικούς μπλαμπλαδόρους της academia ότι επρόκειτο για επιστημονικό εγχείρημα.
    Mπουρδολογείστε, εκλεκτοί φίλοι επί τον νεοφιλελεύθερων μπουρδολογιών και τηλεσκοπικών νεολογισμων της καταστροφής της εργασίας και του κράτους προνοίας (και μάλιστα από τον πρόεδρο της σοσιαλιστικής διεθνούς, ή, εδώ στην Κύπρο από «μαρξιστή λενινιστή πρόεδρο – αλλά με διαλεχτική αντίληψη της ιστορίας», ως δξλούται ο ίδιος. Bullshit! Όπως τα ωνόμασεν άλλος μπουρδολόγος, ο William G. Perry, ασχετωσύνες, όσον σχετικές, χωρίς αναφορά σε γεγονότα «relevancies, however relevant, without data»
    Κι ως τα εδόξασεν ο παλίνδρομος του αποπάτου T.S.Elliot (TOILLETS), για να βάλουμε ως υπεσχέθημεν την αγία Βερνάρδα στο παιχνίδι,

    Ladies, on whom my attentions have waited
    
If you consider my merits are small

    Etiolated, alembicated,
 Orotund, tasteless, fantastical,

    Monotonous, crotchety, constipated,

    Impotent galamatias
, Affected, possibly imitated,
    For Christ’s sake stick it up your ass.

    («The Triumph of Bullshit», 1916, πρώτη στροφή).

  97. Τέτοιο ἀριστούργημα περὶ εύελφαλείας
    εἶχε νὰ ἐμφανιστῆ ἀπὸ τῆς Ἀμαλίας.

  98. sarant said

    97: Αυτή τη φωνή… κάπου την ξέρω 🙂

  99. voulagx said

    Αθανήλιος ή Κορνάνας πρεπει ναναι!

  100. από πολιτική σκοπιά είχε κεντήσει παλιά ο Τσέκερης, με τον εξαιρετικό τίτλο «Ευελφάλεια είσαι και φαίνεσαι» (από το salata.tv, μια στάλα συζήτηση έγινε και στο buzz)

  101. ΣοφίαΟικ said

    91: Ούτε κι εγώ, και βλέπω ότι έχουν επίσης τους χαμηλότερους φόρους στην ΕΕ, αλλά λόγω κόστους ζωής δε μένει δεκάρα: από αγοραστική ικανότητα είναι περίπου σαν την Ισπανία, και το Δουβλίνο είναι 8ο στη λίστα των ακριβότερων πόλεων. Όσο για το ότι δεν τους ζητάει το ΔΝΤ να μειώσουν το ελάχιστο, αυτό είναι αλήθεια, αλλά ζητάνε τη μείωση εδώ και χρόνια οι εργοδότες ούτως ή άλλως, οπότε υπάρχει κάμποση εσωτερική πίεση, δεν χρειάζεται να πιέσει η τρόικα.

  102. 92
    O φρούτοπος, ο Έλλην Lewis Carrol. Άντε να γλυτώσεις από δικηγόρο (χλωμό) αλλά από ποινικολόγο εγκληματολόγο ακαδημαΐκό;

  103. Προσέξτε ότι το ανάποδο δεν φαίνεται και τόσο πετυχημένο: το Σάρκελ το βρίσκω αποτυχημένο, εκτός αν είμαι προκατειλημμένος επειδή δεν το έχω ξανακούσει.

    Iσως επειδή το Μερκοζί λήγει σε -ζι και φτιάχνουμε ωραίες ομοιοκαταληξίες, ενώ το Σαρκελ με τι να το ριμάρεις; 9σε άλλες γλώσσες ίσως και να είναι αλλιώς).

  104. bernardina said

    Τίτε, λες:

    «Ο bullshiter, αντίθετα, δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, μιλά για να μιλήσει, για να δημιουργήσει απλά εντυπώσεις. Δεν παίρνει θέση ως προς την αλήθεια, δεν προτίθεται το ψέμμα: α-νοητολογεί.»

    Άρα σύμφωνα μ’ αυτό καταρρίπτεται ως bullshit και παύει να ισχύει το γνωστό money talks, bullshit walks; Ή μήπως στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζονται αφού εξαιτίας αυτής της bullshit τα money από την τσέπη του εργαζόμενου walks (μην πω flies, δηλαδή) και μπερδευτεί ακόμα χειρότερα το πράγμα;
    Μπερδεύτηκα 😯

    Αχ, αθάνατε αγαπημένε Έλιοτ…

    Καλό μήνα να ‘χουμε κι ας είν’ και δίσεχτος ο αγύρτης…

  105. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    τελείως μεθοδολογικά, Βερναρδίνα (104), νομίζω ότι δίσεχτος δεν μπορεί να είναι ο μήνας. (Ούτε αγύρτης -δεν θυμάσαι το παραμύθι με την κυρά Καλή και την κυρά Κακή;)

  106. sarant said

    100: Πολύ καλό (και όχι και τόσο παλιό, δέκα μέρες).

  107. bernardina said

    #106 Το λίκνο το είχε δώσει ήδη ο Κιντ στο #27 του

    Γιώργο,#106 έχεις δίκιο, ο μήνας δεν μπορεί να είναι δίσεκτος, ο χρόνος είναι.Αυτό που είπα εγώ είναι…πώς να το πω; πρωθύστερο; Ανάποδο; Σίγουρα κάποιος όρος υπάρχει που δε μου ‘ρχεται αυτή τη στιγμή. Ας μας διαφωτίσει όποιος μπορεί.
    Η ευχή να ‘ναι καλός, πάντως, ισχύει 😉

  108. Immortalité said

    Βλέπω ζωγραφίσατε με αφορμή τα παραμιλητά της Αννούλας. Μπράβο μπράβο! 😀

  109. Financial Timies, 2012-01-25: Ireland returns to international bond market.

  110. @109: Μάλιστα, σ’ευχαριστώ λύκε! Βέβαια δεν το λες και ακριβώς «επέστρεψαν στις αγορές». Ουσιαστικά έγινε μια ανταλλαγή ομολόγων που έληγαν το 2014 με άλλα που λήγουν το 2015, με λίγο μεγαλύτερο επιτόκιο. Φυσικά είναι ενθαρρυντικό το ότι οι κάτοχοι Ιρλανδικών ομολόγων εμπιστεύτηκαν την Ιρλανδική κυβέρνηση και προχώρησαν εθελοντικά στην ανταλλαγή αυτή, και όντως φαίνεται να είναι σε καλύτερη κατάσταση από εμάς. Πάντως δεν τη γλύτωσαν ακόμα.

  111. 110: Συμφωνώ. Η διατύπωση «επέστρεψαν στις αγορές» ήταν ο τίτλος των ελληνικών ρεπορτάζ, δηλαδή δεν είναι του Μανδραβέλη. Ας πούμε ότι πρόκειται για τη συνηθισμένη δημοσιογραφική υπερβολή για να «τσιμπήσει» ο αναγνώστης. Η ακριβέστερη διατύπωση «επανεμφάνιση στις αγορές ομολόγων» υπάρχει στην πρώτη γραμμή του άρθρου.

  112. 104-105-107
    Συναχωμένη λοιπόν η τζέπη, runny pocket. Δεν λέω runny bullshit, πάει στο πιο τσιρλί η υπόθεση..

    29 Φεβρουρίου, πού είσαι Νικοκύρ, σε χρειαζόμαστε. Πάντως έχετε τα γλυκά έτοιμα, έχει στις 29 γενέθλια ο Πατριάρχης.

    Τέλος, πες εσύ Βερνάρδα. Πήρα πρόσκληση, το τμήμα Γυναικών του κόμματος φέρνουν (σχήμα κατά το νοούμενο) αύριο τον Σταύρο Λυγερό. Το τμήμα νεολαίας, ξεχωριστό τμήμα διοργανώνει κάτι άλλο, δεν θυμάμαι τί. Κι η απορία, μα υπάρχουν γυναίκες που δεν δηλώνουν νεολαίες;

  113. bernardina said

    Η ηλικία καμάρι μου Τίτε είναι state of mind! Οπότε; 😉
    Ποιο κόμμα; Ξέρω, ξέρω… Ένα είναι το κόμμα.

  114. Μαρία said

    113 Αυτό που έχει αντιπρόεδρο τον αδερφό του Εφραίμ.

  115. 115
    έχω ήδη καεί στα ομογενειακά γένια, οπότε μην αγγίζουμε το θέμα, ελπίζω να έσβησε η θρακιά του Τζιορντάνο Μπρούνο κι εσένα Βέρνη να μην σε λέν Wendelmoet .
    Θυμούμαι τις προειδοποιήσεις του Διόδωρου στον άλλο Τίτο, τον Αθανασιάδη της Απογευματινής να προσέχει in ecclesiam taceas, δεν πρόσεχε, πάει η Απογευματινή, πάει και το αγαπημένο μου Άντί, δυό το αγοράζαμε θυμάμαι στο Λονδίνο.

  116. 113
    Πάντα νέα, Βέρνα μας, πάντα όλοι νέοι, sub species aeternitatis..

  117. Μπουκανιέρος said

    114 Του Εφραίμ του πολιτικού κρατούμενου 🙂 εννοείς; Μπα, έχει κι αδερφό;

  118. Μαρία said

    117 Μόνον ένα; Είναι καρπεροί οι κουμπάροι.
    http://www.koutsou.eu/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C

  119. 119
    Nέος – και με αυτή την έννοια, Βέρνα μου – στην Κύπρο, τα περί αγχιστειών και αιματικών συγγενειών δεν τα ήξερα. Και οπωσδήποτε η σύγχυση αιματολογίας και ιδεολογίας παραπέμπει σε ιστορικούς χώρους που με τρομάζουν. Γνωρίζω όμως μια εξ αγχιστείας σχέση, η αγαστή σχέση ράσου και real estate, με τα ίδια τα λόγια του Ειρηναιου κάποτε των Ιεροσολύμων, ‘η Εκκλησια μας είναι μεγάλη δυναμη εδώ, real estate’!

  120. sarant said

    117: Ετεροθαλής αδερφός πάντως.

  121. Μαρία said

    120 Πάντως!
    Εκτός απ’ τις συγγένειες αίματος και τις κουμπαριές υπάρχουν κι οι εκλεκτικές με το ΛΑΟΣ.

  122. spiral architect said

    @9 και @19 … flexirespect!
    (κοινώς, υπόκλιση μέχρι το πάτωμα) :mrgreen:

    Όσο για την «λέξη» ευελφάλεια, τι περιμένει κανείς από ένα βάνδαλο, παρά βανδαλισμούς ακόμα και στη γλώσσα!

  123. Tο ξαναλέω, τα πρόβλεπε ο Bourdie στο Contre Feu του (Αντεπίθεση Πυρών) για τον πόλεμο κατά της εργασίας, κι εννοούσε τον νεοφιλελευθερισμό, όχι… Είναι θλιβερή η συμπληρωση λοιπών στοιχείων.

  124. Μαρίνα said

    http://www.videoman.gr/11836

  125. ππ said

    124: ωραία το συνδυάζουν με τον Ζήκο 🙂

  126. sarant said

    Πολύ καλό, πράγματι!

  127. ἂν καὶ διαφωνῶ μὲ τὴν βάσει τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς του κριτικὴ σ’ἕναν πολιτικό (γι’αὐτὸ καὶ θεωρῶ τελείως ἀπολίτικο καὶ χτύπημα κάτω ἀπὸ τὴν ζώνη τὸ «μπουμποῦκος» λὲς κι ὁ Ἄδωνις δίνει λίγες ἀληθινὲς ἀφορμὲς στοὺς πολιτικούς του ἀντιπάλους) , ὅταν αὐτὴ δὲν προκαλεῖ, ἐν τούτοις θεωρῶ σχεδὸν αὐτονόητο ὅτι τὰ παιδιὰ τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ παιδείας πρέπει νὰ πηγαίνουν σὲ δημόσιο σχολεῖο. ἡ Διαμαντοπούλου πάντως εἶναι ἀπὸ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ μὲ πολλὴ δυσκολία, ἀλλὰ πράγματι πολλή, κέρδισε τὴν ὅποια συμπάθειά μου, γι’αὐτὸ καὶ μὲ πολλὴ δυσκολία θὰ τὴν χάσῃ.

  128. 127: θεωρῶ σχεδὸν αὐτονόητο ὅτι τὰ παιδιὰ τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ παιδείας πρέπει νὰ πηγαίνουν σὲ δημόσιο σχολεῖο

    Και γιατί να μην στέλνει κανείς τα παιδιά του σ’ όποιο σχολείο κρίνει εκείνος ως το καταλληλότερο;

    Όσο καλά και να είναι τα δημόσια σχολεία, πάντα θα υπάρχουν κάποια καλύτερα ιδιωτικά. Θέλω να πω πως αν υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία που να είναι καλύτερα απ’ τα δημόσια, αυτό δεν σημαίνει πως τα δημόσια σχολεία είναι κακής ποιότητας και πως ο/η υπουργός Παιδείας έχει αποτύχει.

    Αν κάποιος γονέας κρίνει ότι κάποιο ιδιωτικό σχολείο ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες και στους στόχους των παιδιών του, γιατί να μην τα στείλει εκεί; Άλλωστε από την τσέπη του πληρώνει, όχι απ’ τη δική σας. Εσείς δεν θέλετε το καλύτερο για τα παιδιά σας; Η Διαμαντοπούλου γιατί πρέπει να κάνει αλλιώς;

  129. #128 δὲν ἔχω κἀμμία ἀντίρρησι νὰ στείλῃ ἡ Διαμαντοπούλου τὸ παιδί της σὲ ἰδιωτικό σχολεῖο. ἀφ’οὗ παραιτηθῃ ἀπὸ ὑπουργὸς παιδείας ὅμως. εἶναι ζήτημα πολιτικοῦ τάκτ.

  130. Immortalité said

    @128 Σα να λέμε είμαι προπονητής του Ολυμπιακού, αλλά αγοράζω μετοχές του Παναθηναϊκού γιατί πιστεύω ότι είναι καλύτερη ομάδα και είναι γνωστό ότι ο καθένας θέλει για τα λεφτά του την καλύτερη επένδυση. Μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι Λύκε.

  131. 130: Όχι, δεν είσαι προπονητής του Ολυμπιακού. Τα δημόσια με τα ιδιωτικά δεν είναι ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού. Σκοπός των δημόσιων σχολείων δεν είναι να γίνουν καλύτερα απ’ τα ιδιωτικά. Αυτός ο στόχος είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί, εκτός κι αν ο μισός προϋπολογισμός πάει στην παιδεία. Σκοπός των δημόσιων σχολείων είναι να παρέχουν καλή παιδεία. Τώρα αν κάποια ιδιωτικά παρέχουν ακόμα καλύτερη, αυτό δεν είναι δηλώνει αποτυχία των δημόσιων.

  132. Nicolas said

    @129 ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ!
    το άλλο με τον Μπόμπο το ξέρεις; κι εκείνο με τον Πάγκαλο που έκανε δίαιτα;
    Ευχαριστώ για το γέλιο και καληνυχτώ! θα γελάω όλη τη νύχτα στον ύπνο μου.

  133. Immortalité said

    @131 Αυτός ο στόχος είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί

    Ξέρω δημόσια που κάνουν εξαιρετική δουλειά και ιδιωτικά στα οποία περνάνε και τα τούβλα. Μη μου λες για αδύνατους στόχους, το να είσαι υπουργός παιδείας και να στέλνεις το παιδί στο ιδιωτικό με το πρόσχημα ότι είσαι έξω 15 ώρες είναι τουλάχιστον γελοίο. Προσέλαβε ένα άτομο να το πηγαινοφέρνει και ένα άλλον να τον απασχολεί δημιουργικά τα απογέματα. Πιο φτηνά θα σου κοστίσει. Εν τω μεταξύ φρόντισε να δεις τι μπορείς να κάνεις για τις υπόλοιπες μανάδες που δουλεύουν 15ωρα για πολύ λιγότερα λεφτά από σένα και δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στα φοβερά ιδιωτικά ούτε να τους πάρουν δασκάλους στο σπίτι. Κάνε δηλαδή αυτό για το οποίο κλήθηκες και δώσε και το καλό παράδειγμα αναλαμβάνοντας το όποιο κόστος. Ακόμα και της εκπαίδευσης του παιδιού σου. Αντε να μην πω καμιά βαριά κουβέντα.

  134. #132 κι ἐγὼ γελάω στὸν ὕπνο μου. ἤξερα ὅτι παραμιλάω, προσφάτως ἔμαθα ὅτι γελάω κιόλας.

  135. 133: Ξέρω δημόσια που κάνουν εξαιρετική δουλειά και ιδιωτικά στα οποία περνάνε και τα τούβλα. Μη μου λες για αδύνατους στόχους

    Ξαναδιάβασε ό,τι έγραψα. Είναι αδύνατον ν’ ανεβάσεις το επίπεδο των δημόσιων πάνω απ’ των καλύτερων ιδιωτικών. Ο λόγος είναι ότι έχουμε πάνω από ένα εκατομμύριο μαθητές. Αν ξοδεύουμε για κάθε μαθητή τόσα όσα ξοδεύει ένα άριστο ιδιωτικό σχολείο, τότε δε θα μας φτάσει ένας προϋπολογισμός. Το ότι μπορεί κάποιο συγκεκριμένο δημόσιο σχολείο Α να είναι καλύτερο από κάποιο συγκεκριμένο ιδιωτικό σχολείο Β δεν αναιρεί τα παραπάνω.

    Προσέλαβε ένα άτομο να το πηγαινοφέρνει και ένα άλλον να τον απασχολεί δημιουργικά τα απογέματα. Πιο φτηνά θα σου κοστίσει.

    Η Άννα Διαμαντοπούλου σε ευχαριστεί για την υπόδειξη· προτιμά όμως να φροντίζει η ίδια τα του οίκου της.

    Εν τω μεταξύ φρόντισε να δεις τι μπορείς να κάνεις για τις υπόλοιπες μανάδες που δουλεύουν 15ωρα για πολύ λιγότερα λεφτά από σένα

    Εννοείς ότι στέλνοντας το παιδί της σε ιδιωτικό, αμέλησε τα καθήκοντά της ως υπουργού; Ότι αν το έστελνε σε δημόσιο θα γινόταν καλύτερη υπουργός; Αδυνατώ να δω τη σχέση που εσύ βλέπεις ολοκάθαρα.

    Κάνε δηλαδή αυτό για το οποίο κλήθηκες και δώσε και το καλό παράδειγμα αναλαμβάνοντας το όποιο κόστος.

    Τι κλήθηκε να κάνει; Να πολεμήσει τα ιδιωτικά σχολεία; Να εξισώσει προς τα κάτω το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης κηρύσσοντας καμιά μαοϊκή Πολιτιστική Επανάσταση;

  136. Προσέλαβε ένα άτομο να το πηγαινοφέρνει και ένα άλλον να τον απασχολεί δημιουργικά τα απογέματα. Πιο φτηνά θα σου κοστίσει.

    Η Άννα Διαμαντοπούλου σε ευχαριστεί για την υπόδειξη· προτιμά όμως να φροντίζει η ίδια τα του οίκου της.

    καὶ μόλις ἀπεκαλύφθη ὁ ἐκπρόσωπος τύπου τοῦ ὑπουργείου παιδείας!

  137. Immortalité said

    Αδυνατώ να δω τη σχέση που εσύ βλέπεις ολοκάθαρα.
    Αφού δηλώνεις αδυναμία, ας κάνω ακόμα μία προσπάθεια να το εξηγήσω με ορολογία ελεύθερης αγορά που τόσο αγαπάς και καταλαβαίνεις. Δεν μπορείς να δουλεύεις για τη Μίσκο και να προσπαθείς να πείσεις όλο τον κόσμο ότι κάνει καλά μακαρόνια και ότι εσύ θα βοηθήσεις να τα κάνει ακόμα καλύτερα ενώ για το σπίτι σου αγοράζεις Μπαρίλα. Δεν γίνεται να μην πιστεύεις στο προϊόν που υποτίθεται υποστηρίζεις. Και κυρίως δεν γίνεται να μην το δοκιμάζεις για να δεις τι χρειάζεται βελτίωση. Δεν είναι δυνατόν να μου λες ότι η Διαμαντοπούλου ή μάλλον η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σε ιδιωτικό επειδή ποτέ το δημόσιο δεν θα ξεπεράσει τα καλύτερα ιδιωτικά και τελικά επειδή μπορεί. Και μη μου λες για άριστα ιδιωτικά διότι ένα άριστο σχολείο δεν το κάνει μόνο η υλικοτεχνική υποδομή το κάνει και το δυναμικό του. Και από τη στιγμή που το κριτήριο επιλογής μαθητών είναι οικονομικό, δεν θα έχουν ποτέ το καλύτερο δυνατό υλικό.
    Επίσης αν ο σε δύσκολη εφηβεία γιος της ήταν στο δημόσιο, μήπως λέω τώρα, μήπως θα σκιζότανε να είναι τα βιβλία όλα και στην ώρα τους;

    Εν πάση περιπτώσει, δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε, ούτε καν να διασταυρωθούμε. Την ξέρω την ρητορική σας, δυστυχώς την έχω πολύ κοντά μου. Όμως επειδή εσένα δεν σου έχω και καμιά αδυναμία, αυτά τα ειρωνικά και στρεψόδικα τύπου Άννα Διαμαντοπούλου σε ευχαριστεί για την υπόδειξη· προτιμά όμως να φροντίζει η ίδια τα του οίκου της άστα για κει που περνάνε. Όσο αυτή έχει λόγο στα του οίκου μου με τα λεφτά μου έχω κάθε δικαίωμα να έχω και γω στα του δικού της.

  138. 137: Δεν μπορώ να σου απαγορέψω να πιστεύεις ότι μπορείς να παράσχεις σε ένα εκατομμύριο μαθητές δημόσια δωρεάν παιδεία ανώτερη απ’ την ιδιωτική μη δωρεάν. Τα μαθηματικά βέβαια δε βγαίνουν, αλλά εκεί θα κολλήσουμε; Άλλωστε, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά σχολεία που επιλέγουν την πελατεία με κριτήρια οικονομικά, τα δημόσια επιλέγουν τους μαθητές τους αυστηρά αξιοκρατικά.

    Όμως επειδή εσένα δεν σου έχω και καμιά αδυναμία,

    Μα σκοπός μου δεν ήταν να σου γίνω αρεστός ή να κερδίσω την εύνοιά σου, αλλά να σε βάλω στη θέση σου.

  139. 137-8
    Δηλαδή πρέπει να πάμε πίσω στον Αριστοτέλη για να βρούμε επιχειρήματα ότι η παιδεία είναι η ύψιστη υποχρέωση της πολιτείας προς τον πολίτη της; Κι ότι σύμφυτη με την παιδεία είναι η φιλοδοξία της αρετής, ομόρριζης της αριστείας, της ανάδειξης των δυνατοτήτων του ανθρώπου ήι άνθρωπος; Κι ότι μια πολιτεία που παραδέχεται ότι δεν κάνει αρκετά καλά την δουλειά της, και καλά κάνουν οι πολίτες, όσοι το μπορούν, ακόμη κι οι ταγοί της πολιτείας της ίδιας, παραδειγματικά προς τους πολίτες, να στραφού σε ιδιώτες παροχείς, όπως τότε οι Σοφιστές; Και μόνο η ιδέα του «το κάνω επειδή μπορώ οικονομικά καλύτερα από σένα», είναι ένα πρώτο μάθημα που δίνει το ιδιωτικό σχολείο στον προνομιούχο μαθητή του, κι ένα μάθημα όχι θετικό για την συνοχή της κοινωνίας και την σχέση του πολίτη προς αυτήν και τους συμπολίτες του. Ζήτω ο εξ απαλών ονύχων νεοφιλελευθερισμός!

  140. Νέο Kid Στο Block said

    139. Τι ξέρει αυτός ο Αριστοτέλης που μας τσιτάρεις ρε συ Τίτο; Μαντραβέλη έσσιεις; Δήμου;; Ε, άντε εκσυγχρονίσου πια!

  141. ππ said

    Και νάταν μόνο η Διαμαντοπούλου. Ας αρχίσουμε να ψάχνουμε μαζί ποιος ήταν ο τελευταίος υπουργός παιδείας που έστειλε το παιδί του σε δημόσιο. Α προπό, καλύτερο σχολείο στο νομό Αττικής με βάση τις επιτυχίες στις Πανελλήνιες νομίζω είναι το Λύκειο Παλιάς Πεντέλης. Αλλά τα ιδιωτικά δεν προσφέρουν κλύτερη εκπείδευση με αυτά τα κριτήρια -ξέρω πολύ καλά ότι κάνουν κι εκεί, μιλάω για ένα από τα δυο «καλύτερα», ιδιαίτερα καθημερινά- ούτε για τα αγγλικά και τα σπορ (γελάει ο κόσμος): το ζουμί βρίσκεται στην δικτύωση. Να κάνουν γνωριμίες στον «καλό» κόσμο. Όλα τα άλλα είναι μπούρδες. Ρωτήστε, όχι την Αννούλα, οποιονδήποτε γονιό τα στέλνει εκεί.

  142. sarant said

    Καλημέρα. Λύκε, κι εγώ συμφωνώ με την Ιμόρ του 133 και του 137 και θεωρώ ότι ήταν θέμα τουλάχιστον πολιτικού τακτ.

    Μάλιστα, νομίζω ότι ελάχιστα έχει θιγεί αυτό το θέμα στην Ελλάδα, εννοώ της υπουργού Παιδείας που στέλνει το παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο. Στην Αγγλία, όταν έγινε κάτι ανάλογο, με (γυναίκα) υπουργό Παιδείας του Μπλερ που είχε το παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο, είχε ξεσηκωθεί ο Τύπος και αναγκάστηκε να δώσει εξηγήσεις.

  143. bernardina said

    Παλιά, στα ιδιωτικά στέλνανε τα στουρνάρια που δεν τα βγάζανε πέρα στα μαθήματα, έτσι ώστε με τον παρά τους να ταμριριρίμ… και τ’ απολυτήριά τους.
    Θα ΄θελα όμως να μου πείτε αν το απαράδεκτον του να στέλνει ένα δημόσιο πρόσωπο το παιδί του σε ιδιωτικό σχολείο περιορίζεται στον εκάστοτε υπουργό παιδείας ή επεκτείνεται σε όλους όσοι σχετίζονται με τα κοινά του τόπου και δη εκείνους που παριστάνουν τους τιμητές των πάντων. Για να ξέρω αν θα λαϊκίσωμεν σήμερον ή όχι.

  144. 142,143
    To απαράδεκτον ηθικά είναι να εξαιρείς τον εαυτό σου- επειδή το μπορείς και hoi polloi δεν το μπορούν – από τις συνέπειες των πολιτικών αποφάσεων σου ως πολιτικός. Κατά του Μπλαιρ είχαν ξεσηκωθεί κι όταν απέφυγε να υποβάλει τον νεογέννητο υιό του στο τριπλό εμβόλιο κατά της ευλογιάς, ιλαράς και μαγουλάδων, που βαρυνόταν με υποψίες ότι ηύξανε τις πιθανότητες εκδήλωσης αυτισμού, μια προτεινόμενη ερμηνεία κι υποφώσκουσα υποψία για την τεράστια αύξηση των περιστατικών στην χώρα.

  145. 141
    «το ζουμί βρίσκεται στην δικτύωση» – το δάκτυλο, τί λέγω, το χέρι μέχρι τον ώμο στην πληγή!!!

    140
    Δεν θέλω εξυπνάδες, ο Αριστοτέλης ίδρυσε δικό του σχολείο, το Λύκειο, όχι για να αποφύγει τα κρατικά, αλλά σαν επιχειρηματίας που έχει κάτι καινούριο να προσφέρει, επιστημονικές έρευνες με βιολογία, μετεωρολογία, φυσική κλπ και να αποφύγει τα ‘τερετίσματα’ της θεωρίας των Ιδεών του Πλάτωνα στην Ακαδημία κι όχι για να έχει πού να στείλει το παιδί της η Αννούλα…

  146. Νέο Kid Στο Block said

    Τίτο, μάλλον δεν κατάλαβες το πνεύμα μου στο 140. Ξαναδιάβασε προσεκτικά και δες πού πάει το ειρωνικόν.

  147. 146
    Eύθυμο το πνεύμα και ως τοιούτον εξελήφθη, μην ανησυχείς, ώ εταίρε! Η καίρια διάγνωση παραμένει το 141, η βορειοπροαστειακή ανάγνωση των επιλογών, οι Άγγλοι το λένε post-code lottery…

  148. ΣοφίαΟικ said

    142: Νίκο, άστο καλυτερα το ζήτημα της Αγγλίας και των σχολείων, είναι πολύ μπερδεμένο. Όσο για τις κυβερνήσεις του Μπλαιρ, μου κάνει εντύπωση που ο Τίτος ξέχασε τον κυπριακής καταγωγής λόρδο Άδωνη (Αντόνις, επί το αγγλικότερον) υπουργό παιδείας που όχι μόνο έστελνε τα παιδιά του σε ιδιωτικό αλλά έγινε σούσουρο γιατί τα έστελνε στο Γερμανικό Σχολείο, που ακολουθεί το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα και όπου αν δεν έχεις σχεση με τη Γερμανια δε σε δέχονται. Απ’όσο θυμάμαι δεν είχε σχέση με τη Γερμανία, αλλά κατάφερε να δεχτούν τα παιδιά του εκεί. Υπουργός παιδείας επομένως κάποιος που απορρίπτει τελείως το εκπαιδευτικό συστημα της χώρας του.

  149. Immortalité said

    @138 Ούτε εγώ μπορώ να σου απαγορεύσω να πιστεύεις ότι η παιδεία είναι θέμα κουκιών και μόνο. Είναι και αυτή η άποψη ενδεικτική της παιδείας του υπερασπιστή της.

    Γενικότερα, τη στρεψοδικία και την τρώγω στη μάπα καθημερινά, οπόταν δεν με ρίχνεις. Αλλά επειδή απαντάς όπου σε βολεύει, σου ξαναγράφω τη φράση που εσκεμμένα προσπέρασες: τα ειρωνικά και στρεψόδικα τύπου Άννα Διαμαντοπούλου σε ευχαριστεί για την υπόδειξη· προτιμά όμως να φροντίζει η ίδια τα του οίκου της άστα για κει που περνάνε. Όσο αυτή έχει λόγο στα του οίκου μου με τα λεφτά μου έχω κάθε δικαίωμα να έχω και γω στα του δικού της.

    Μπας και μπεις στη θέση σου δηλαδή, γιατί εγώ καλά κάθομαι στη δική μου.

  150. Δεν μπορώ να επικρίνω μια μάνα, ας είναι και υπουργός, που διαλέγει αυτό που κρίνει καλύτερο για το παιδί της.
    Ναι, το ιδεώδες θα ήταν να είναι τόσο καλή η δημόσια παιδεία ώστε να μη δικαιολογείται το πρόσθετο κόστος (που δεν είναι αμελητέο…) του ιδιωτικού σχολείου. Δεν είναι όμως. Ίσως στην Παλαιά Πεντέλη να είναι, στην κυρίως Αθήνα όμως δεν είναι, και για την κατάστασή της δεν φταίει (μόνο) η νυν υπουργός. Και τι θα άκουγε αν έβαζε π.χ. τον υπηρεσιακό της σοφέρ να πηγαινοφέρνει κάθε μέρα το παιδί στην Παλαιά Πεντέλη;
    Μια προβοκατόρικη σκέψη, με την ίδια αφορμή: Μήπως, αντί για άλλα μέτρα λιτότητας που έχουν πνίξει την οικονομία, θα ήταν σκόπιμο το κράτος να καταργήσει, προσωρινά τουλάχιστον, την ατέλεια της μέσης και ανώτερης παιδείας, όπως έκανε ο Τρικούπης; Είναι κοινό μυστικό ότι πάμπολλοι γονείς, ακριβώς επειδή δεν είναι ευχαριστημένοι με τη δωρεάν παιδεία, πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Μήπως τελικά θα ήταν καλύτερο να δίνουν αυτά τα λεφτά στο Κράτος; Θα μου πείτε (μεταξύ πολλών άλλων) ότι αυτό προϋποθέτει αλλαγή του Συντάγματος. Ναι, αλλά άμα υπάρξει η πολιτική βούληση, όλα γίνονται…

  151. 139:

    Συμφωνώ ότι η Παιδεία είναι υποχρέωση της πολιτείας. Δεν είναι όμως σωστό να ερμηνεύουμε την ύπαρξη ιδιωτικών σχολείων ως αποτυχία της πολιτείας να παράσχει δωρεάν παιδεία. Μπορεί εγώ να θέλω τα παιδιά μου να πάρουν γερμανικό απολυτήριο ή να μάθουν Γιαπωνέζικα ή να γίνουν ευσεβείς Καθολικοί. Αυτά δεν μου τα παρέχει το δημόσιο (ούτε θα όφειλε να μου τα παρέχει).

    141: το ζουμί βρίσκεται στην δικτύωση. Να κάνουν γνωριμίες στον “καλό” κόσμο.

    Πράγματι, αλλά αυτό δεν αφορά την Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία ήταν ήδη υπερεπαρκώς και διεθνώς δικτυωμένη.

    142: θεωρώ ότι ήταν θέμα τουλάχιστον πολιτικού τακτ.

    Είναι πολύ εύκολο για τον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας να ρυθμίσει αυτό το «θέμα πολιτικού τακτ»· με μεταθέσεις και κονδύλια κάνει το σχολείο της γειτονιάς του πρότυπο και στέλνει εκεί τα παιδιά του. Για μένα δεν είναι πολιτικό τακτ, αλλά λαϊκισμός. Αν αυτό το θέμα κοστίσει στη Διαμαντοπούλου, ο επόμενος υπουργός θα ξέρει και θα στείλει τα παιδιά του για τα μάτια του κόσμου στο δημόσιο της γειτονιάς. Και λοιπόν; Θα φτιάξει έτσι η παιδεία; Επίσης θα το παίζει «παιδί του λαού» (όπως κάνει η Διαμαντοπούλου, που «γεννήθηκε σε ορυχείο») και θα χορεύει ζεϊμπέκικο, όπως έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ζήτω ο λαϊκισμός! Τα ζήσαμε αυτά…

    Η Διαμαντοπούλου εμφανίζεται στο βίντεο να μην απαντά, όπως δεν απαντά ο Χατζηχρήστος. Φυσικά απάντησε σαφέστατα, αλλιώς τη συζήτηση θα την κάναμε για το αν τελικά ο γιος της πάει σε δημόσιο ή σε ιδιωτικό. Το πρόσεξε αυτό κανείς;

    Η Διαμαντοπούλου εξήγησε ότι ο γιος της θα είχε πρόβλημα προσαρμογής. Αυτήν την κατάσταση τη γνωρίζω απ’ τη Γερμανία: κάνεις στο σχολείο τρία χρόνια Γαλλικά και μετά μετακομίζετε οικογενειακώς σε άλλο κρατίδιο, όπου στο σχολείο δεν διδάσκουν Γαλλικά, αλλά Αγγλικά· χαράμι τρία χρόνια Γαλλικά κι άντε ν’ αρχίσεις τ’ Αγγλικά κατευθείαν απ’ το τέταρτο έτος. Είμαι σίγουρος ότι αν κάποια μητέρα σάς εξηγούσε ένα παρόμοιο πρόβλημα με το γιο της κι αναρωτιόταν αν θα ήταν καλή ιδέα να τον στείλει σε ιδιωτικό, θα συμφωνούσατε, θα την ενθαρρύνατε και θα τη θεωρούσατε καλή γονιό, αφού είναι έτοιμη να ξοδέψει ένα κάρο λεφτά προκειμένου να μην αντιμετωπίσει προβλήματα ο γιος της. Εκτός βέβαια κι αν τη λένε Διαμαντοπούλου…

    143: Παλιά, στα ιδιωτικά στέλνανε τα στουρνάρια που δεν τα βγάζανε πέρα στα μαθήματα, έτσι ώστε με τον παρά τους να ταμριριρίμ… και τ’ απολυτήριά τους.

    Πράγματι. Απ’ την άλλη, παλιότερα τέσσερις στους δέκα πρώτους επιτυχόντες στις καλές πανεπιστημιακές σχολές προέρχονταν από συγκεκριμένο ιδιωτικό σχολείο.

    149: Αλλά επειδή απαντάς όπου σε βολεύει, σου ξαναγράφω τη φράση που εσκεμμένα προσπέρασες: τα ειρωνικά και στρεψόδικα τύπου Άννα Διαμαντοπούλου σε ευχαριστεί για την υπόδειξη· προτιμά όμως να φροντίζει η ίδια τα του οίκου της άστα για κει που περνάνε. Όσο αυτή έχει λόγο στα του οίκου μου με τα λεφτά μου έχω κάθε δικαίωμα να έχω και γω στα του δικού της.

    Αν θέλεις να σου απαντάνε, γίνε πρώτα αυτό που οι Γερμανοί ονομάζουν salonfähig («acceptable in polite society»).

    Αδυνατώ να καταλάβω πώς η Διαμαντοπούλου έχει λόγο στα του οίκου σου. Επειδή είναι Υπουργός Παιδείας; Μα τότε όλοι αυτοί με τους οποίους συναλλάσσεσαι καθημερινά έχουν λόγο στα του οίκου σου και συνεπώς, σύμφωνα με το επιχείρημά σου, έχεις λόγο κι εσύ στα του δικού τους οίκου. Θα ελέγχεις τον οίκο του φούρναρη, του μπακάλη, του βενζινοπώλη, του υπουργού κτλ. (Ευτυχώς που δεν είναι έτσι!)

    Σχετικά με τα Μίσκο και τα Μπαρίλα: αν διαλαλείς ότι τα Μίσκο είναι τα καλύτερα, αλλά στο σπίτι σου τρως απ’ τ’ άλλα, τότε οφείλεις μια εξήγηση. Έτσι αν βγει η Διαμαντοπούλου και πει ότι το δημόσιο σχολείο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απ’ τα καλύτερα ιδιωτικά, αλλά στέλνει το γιο της στο ιδιωτικό ή αν ο Ροΐδης βγει και πει ότι πρέπει να γράφουμε στη Δημοτική, αλλά ο ίδιος γράφει στην Καθαρεύουσα, τότε μας χρωστούν μια εξήγηση (ο Ροΐδης είχε δώσει τη δική του). Είπε όμως ποτέ η Διαμαντοπούλου κάτι τέτοιο;

    Για τα «κουκιά»: ας αντικαταστήσουμε τον βρώμικο όρο «χρήματα» με τον γενικότερο όρο «πόροι». Το Δημόσιο δεν μπορεί να διαθέτει για κάθε έναν απ’ το ένα εκατομμύριο μαθητές τους πόρους που διαθέτει για κάθε μαθητή του ένα μη δωρεάν ιδιωτικό σχολείο, χωρίς αυτό να συνιστά αποτυχία του Δημοσίου. Είτε με «χρήματα» είτε με «πόρους», τα μαθηματικά δε βγαίνουν.

  152. 148
    Σοφία, είναι καίρια και σωστή η παρατήρησή σου. Γλύφω πληγές από την παρουσία μου στην Κυπριακή παροικία, και ανάμεσά τους, θυμάμαι σαν πρόταγμα την υποσημείωση που μου έκανε διευθυντικό στέλεχος Κυπριακής τράπεζας, όταν είχα πρωτοπάει αθώος και ηλίθιος ιδεολόγος στην παροικία, «we are not the most ethical of communities». Ο Πλάτων, δια στόματος Γλαύκωνος στην Πολιτεία το είχε δει, αν οι άνθρωποι αποκτήσουν το δακτυλίδι του Γύγη, και γίνονται κατά βούληση αόρατοι, δεν θα έχει νόημα να υπάρχει η ηθική. Κι παροικία μας το έχει αποκτήσει αυτό, το βιβλίο που γράφω γλείφοντας τις πληγές μου αναφέρεται στην ‘αθέατη πλευρά αυτή της σελήνης’, με τον τίτλο του ανάλογου βιβλίου του Λουκιανού, ‘Αληθής Ιστορία’. Οι Αδώνιδες είναι αντιπροσωπευτικοί του εν γένει ήθους των ανθρώπων και της παροικίας μας, και των οππορτουνιστών του New Labour. Θυμήσου τον ‘πρίγκηπα του σκότους’, τον Μάντελσον, αυτό τα λέει όλα.

  153. ππαν said

    Οι γονείς δεν πληρώνουν ιδιαίτερα γιατί δεν είανι ευχαριστημένοι με την δημόσια παιδεία, εξάλλου και οι μαθητές των ιδιωτικών -κια των πολύ πολύ καλών- κάνουν ιδιαίτερα και μάλιστα πανάκριβα. Καταφεύγουν εκεί γιατί είναι κι αυτή μια στρατηγική από τις πολλές που χρησιμοποιεί η μέση τάξη όταν διάλέγει να επενδύσει στο μορφωτικό κερφάλαιο: άλλες είναι η επιλογή του σχολείου, των εξωσχολικών δραστηριοτήτων, ποια ξένη γλώσσα κλπ κλπ. Τώρα που ίσως η επενδυση σε αυτό το κεφάλαιο θα γίνεται όλο και λιγότερο δημοφιλής θα πάψουν και τα φροντιστήρια και τα τόσα ιδιωτικά σχολεία.
    Δεν είναι υποχρεωτική η Παλιά Πεντέλη. Αν κοιτάξουμε την επιτυχία στις Πανελλήνιες κλπ πολλά δημόσια σχολειά είναι στις πρώτες θέσεις. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, ξαναλέω. Έτσι κι αλλιώς δεν πολυπάνε στα ελληνικά πανεπιστήμια τα βλαστάρια των πολιτικών. Είναι πολύ της μόδας το ΙΒ, ναι αυτό με τα κλεμμένα θέματα: αν είχε γίνει αυτό για δημόσιες εξετάσεις σε δημόσια σχολειά να δω πόσο ακόμη θα είχε συκοφαντηθεί η δημόσια εκπαίδευση….
    Αν η Αννούλα ανησυχούσε τόσο για τις μανούλες που δουλεύουν 15 ώρες την ημέρα δεν θα έκλεινε τα ολοήμερα και τους δημόσιους παιδικούς σταθμούς…

  154. Να προσθέσω ότι οι περισσότεροι μαθητές δημοσίων σχολείων σπουδάζουν σε ιδιωτικά! Αναφέρομαι στα φροντιστήρια, τα οποία παρακολουθεί το 97% των μαθητών λυκείου, στα «ιδιαίτερα», στα μαθήματα ξένων γλωσσών κατ’ οίκον ή σε φροντιστήριο, στα ωδεία κτλ.

    Δεν είμαι υπέρ της επίτευξης της ισότητας μ’ εξίσωση προς τα κάτω. Αλλιώς να μοιράσουμε το φαΐ μας με τους Αφρικανούς, ώστε να πεινάμε κι οι μεν κι οι δε.

  155. ππαν said

    154: μόνος σου ρε παιδί τα σκέφτηκες αυτά; Αυτό με τους Αφρικανούς είναι μνημείο, με όλο το θάρρος.
    Το πόσο σωστό είναι ο ΥΠΕΠΘ να μην στελνει το παιδάκι του σε δημόσιο σχολειό φαίνεται κι από το πόσο ευθαρσώς μας τα λέει η κατά τα άλλα τσούγδω Αννούλα: αρχίζει από το «ναι μεν, αλλά» και «τα αμάρτησα για το παιδί μου» και «μεγαλώνω μόνη μου το παιδί μου εγώ κι ο άντρας μου» ενώ ως γνωστόν οι υπόλοιποι το μεγαλώνουν σε κιμπουτζ.
    Γιατί δεν του κάνει ηλεκτρονική μάθηση του παιδακιού της όπως θέλει να κάνει για τα άλλα παιδάκια; Ή μόνο για τους Αφρικανούς ισχύουν αυτά;

  156. sarant said

    153: Πράγματι, και του Κολεγίου Αθηνών μαθητές, και άλλων πανάκριβων σχολείων, κάνουν ιδιαίτερα, αυτό το ξέρω θετικά. Αλήθεια, τι έγινε εκείνη η υπόθεση με τα κλεμμένα θέματα του ΙΒ; Έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο;

    (Αν η κ. Υπουργός είχε άλλον τομέα αρμοδιοτήτων, δεν θα υπήρχε ένσταση).

  157. ππαν said

    Κάνουν ιδιαίτερα κατά σύσταση των καθηγητών τους, γιατί δεν το λες αυτό; Συχνά μάλιστα οι ίδιοι οι καθηγητές του σχολείου τα κάνουν αυτά τα ιδιαίτερα 🙂

  158. Μαρία said

    157 Κι όταν τα πασάρουν σε άλλους πτωχούς του δημόσιου, κάποιοι ζητάν και ποσοστό.
    Μεγάλη φάμπρικα.

  159. sarant said

    Ποια πασάρουν;

  160. ππαν said

    159: τα ιδιαίτερα, ξέρει η Μαρία 🙂

  161. Νέο Kid Στο Block said

    Τι έιναι το ΙΒ ρε παιδιά;

  162. ππαν said

    161: Το Διεθνές απολυτήριο, International Baccalauréat

  163. 161
    Διέπρεψε στον Θρύλο, με y greque, όμως.

  164. 162
    Baccalauréat

    Κρασί και δάφνη, όχι στο ψητό…

  165. ππαν said

    163: γεια σου Τίτε με τα ωραία σου 🙂

  166. ππαν said

    164: τον μπακαλιαρο ξεχασες!

  167. Μαρία said

    159 Σου απάντησε η Ππαν.
    Με αφορμή αυτή τη μεσαία τάξη θυμήθηκα φιλόλογο που δούλευε στο κολέγιο (ένα είναι το κολέγιο) και που αργότερα τον απέλυσαν. Αυτός λοιπόν κάθε φορά που είχε Δ’ Γυμνασίου, που σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα στην έκθεση γράφαμε χαρακτηρισμούς, δεν παρέλειπε να βάλει το θέμα «Ο νεόπλουτος».

  168. ππαν said

    167: άξιος!

  169. gryphon said

    151
    Για το παραδειγμα με τα Μισκο καί τα Μπαριλα θα ηθελα να πω οτι η Μισκο εχει εξαγοραστει εδω και καμμια εικοσαρια χρόνια απο τήν Μπαριλα καί απο τοτε η ποιότητα τών ζυμαρικών της εχει χειροτερεψει δραματικα ισως και σκοπιμα προκειμενου να οδηγηθουν οι καταναλωτές στα ακριβότερα Μπαριλα.Δέν ξερω βεβαια εαν αυτό εχει καμμια σχεση με τήν συζητηση.

  170. 169
    Εθνική ανασυγκρότηση λοιπόν με τα μακαρούνια με τριβίτζια, τα βούρλα, πώς τις είπαμε Βερνάρδα τις γηγενείς σκωληκίδες.

  171. Νέο Kid Στο Block said

    Α, μερσί! Και μ’αυτόν τον διεθνή Υβ Τριαντάφυλλο, μπαίνεις στα «καλά» ουνιβερσιτέ ή κάτι τέτοιο;

  172. ππαν said

    171: στα ευρωπαϊκά μπαίνεις έτσι κι αλλιώς με το απολυτήριο, νομίζω, πράγμα που δεν τον πολυγνωρίζουν οι γονείς. Για τα αμερικάνικα είναι το θέμα. Πάιζει ρόλο και το ΙΒ αλλά όχι μόνο. Είναι γνωστή νομίζω η ιστορία της κόρης του Γιωργάκη που δεν έγινε δεκτή κάπου, η καψερή.
    Πάντως το ΙΒ είναι ξεχωριστό πρόγραμμα, πληρώνεις δηλαδή εκτ΄ςο από τα δίδακτρα του σχολειου και άλλο μεγάλο ποσό ως δίδακτρα ΙΒ!!

  173. Immortalité said

    @151Αν θέλεις να σου απαντάνε, γίνε πρώτα αυτό που οι Γερμανοί ονομάζουν salonfähig («acceptable in polite society»)
    Ώστε έτσι το ονομάζουν οι Γερμανοί! Εντυπωσιάστηκα! Και λοιπόν, αν θεωρείς ότι ένας υπουργός έχει την ευθύνη και άρα λόγο στον τομέα της ζωής του πολίτη που ντεμέκ υπηρετεί δεν είσαι acceptable in polite society και άρα δεν αξίζεις να ασχολούνται μαζί σου πόσο μάλλον να σου απαντούν. Αφού δεν μπορώ να καταλάβω το πόσο σχέση έχουν οι αποφάσεις ενός υπουργού με αυτές του φούρναρη, τι να συζητάς μαζί μου… Ξέρεις αυτό στα φτωχά ελληνικά λέγεται «ένδεια επιχειρημάτων» για να μην πω ανυπαρξία και με (ξανα)πεις αγενή.

    Παρεμπιφτού δεν ο σκοπός μου ούτε να σου είμαι αρεστή, ούτε να με αποδεχτείς στην polite society σου, αλλά απλώς να σε βάλω στη θέση σου.

  174. Νέο Kid Στο Block said

    Εγώ συμφωνώ με τον Λύκο. Από τότε που αυτοί οι μαύροι σήκωσαν κεφάλι και ζητάνε φαί ,γινόμαστε όλο και φτωχότεροι.

  175. 173: Αναφερόμουν στα «Αντε να μην πω καμιά βαριά κουβέντα», «Μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι» κτλ., όχι στην ευθύνη των υπουργών. Να σ’ το πω ελληνικά: είσαι ανάγωγη.

  176. ππαν said

    Άσχετη απορία, αλλά να: η Μαντάμ Σουσού τόλεγε ή η Θεία από το Σικάγο αυτό το «πώ ςτο λέτε εσείς εδώ γιατί έχω ξεχάσει πώς το λέμε εμείς εκεί;»; Η Θεία νομίζω, ε; 🙂

  177. Μαρία said

    176 Η θεία, η θεία.

  178. Immortalité said

    @175 Και φαντάσου να την είχα πει και τη βαριά κουβέντα! Οϊμέ! Σε παρακαλώ, μόνο μην το πεις στη μαμά μου, όσο να ‘ναι θα στεναχωρηθεί. Τζάμπα τόσα γαλλικά και τόσο μπαλέτο…

    Ππαν η θεία 🙂

  179. ππαν said

    177-178: ευχαριστώ κορίτσα (σικ, ναι), η Σουσού έκανε απλώς σουσουδισμούς, ε; 🙂

  180. Μαρία said

    179 Ναι, του σαλονιού κι αυτή.

  181. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Από το σχόλιο 128 και μετά μου φαίνεται ότι έχουμε πανδημία της νόσου Ρεμπέτ. Πάει η περιπτωσιολογία σύννεφο!!!

  182. Νέο Kid Στο Block said

    181. Δηλαδή γίναμε ΡΕΜΠΕΤ-ασκέρ; 🙂

  183. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    #182
    Πολύ σωστά. 🙂

  184. ppan said

    Giname Bithoulas (sygnomi gia to sousoudistiko alfavito, allaksa ypologisti)

  185. Immortalité said

    Αφιερωμένο στην Ππαν 🙂

  186. Ηλεφούφουτος said

    Ναι, αλλά τι γυρεύει ένα λύκος στο σαλόνι;

    Θα μου πεις, γερμανικό είναι. Κακόγουστοι άνθρωποι. Δεν θα βάζουν και ζώα στο σαλόνι; Θα βάζουν. Κι ο Κάρολος Ε’ γερμανικά μιλούσε στο άλογό του.

  187. Salonfähig said

    Τα σαλόνια έχουν γίνει μπάτε λύκοι αλέστε. Με το κρύο που έχει πέσει στις στέπες, έπηξε ο νευρώνας.
    Μια άλλη εποχή, οι πατεράδες συμβούλευαν τους γιούς τους, αλλά σήμερα δεν προσέχουν και μπάζουν τα ζα στα σαλόνια.
    Κι αν δεν έχετε καταλάβει ότι πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί τελείως η παιδεία για να μην ανακατεύονται τα παιδιά μας με τη σάρα και τη μάρα, θα σας το εξηγήσει ο μέγας βάρδος του μετανεοφιλελευθερισμού.
    Αυτό με τους Αφρικανούς πάντως είναι Meisterwerk an Dummheit, όπως λένε και οι ευγενείς Αλλαμανοί. Πως έλεγε ο νάνος στο Ντακάρ; ο Αφρικανός δεν μπήκε αρκετά στην Ιστορία (αφού έμπαινε στη γυναίκα σου, ρε μαλάκα, που να προλάβει).

    Και μια που λέγαμε για πείνα, αν έχετε παρατηρήσει στις συσκευασίες της Barilla, πολλές από τις Authentic Italian Pastas παράγονται σε μία πόλη που λέγεται Θήβαι (και μεταφέρονται στα ευρωπαϊκά σαλόνια με νταλίκες ολόκληρες).

  188. Μαρία said

    The Austrian initiative, whatever its underlying motivations, serves to lend an air of cultured respectability to a blood-stained struggle and to render Arafat salonfähig in Western Europe.
    http://www.oed.com/view/Entry/170108
    Αθάνατε οριενταλισμέ.

  189. sarant said

    Σαλονάτε, 🙂

  190. ππ said

    185: α ευχαριστώ (δεν είμαι ανάγωγη, εγώ )
    και για τον σαλονάτο:

  191. no11888 said

    Εμενα το παιχνιδακι της διαματοπουλου μου αρεσε.Για παραδειγμα παιρνω σαν πρωτη λεξη το μαλακας και κοτσαρω οτι ναναι.Για να δουμε τι θα βγει
    μαλακας+τερας=μαλερας(ο μαλερας ξαναχτυπα,μαλερας εναντιον γκοτζιλα κτλ)
    μαλακας+βουλευτης=μαλλευτης( μαλλευτικη ασυλια κτλ)
    μαλακας+μοσχαρι=μαλασχαρι(το λιβαδι με τα μαλασχαρια,θελω δυο κιλα μαλασχαρισιες μπριζολες κτλ)

    κτλ κτλ

  192. 191
    Μοι ήρεσεν τα μάλα, συνεχίστε…

  193. Νίκος Μαστρακούλης said

    185 Στο 00:16, στους τίτλους του επεισοδίου της Μαντάμ Σουσούς, βλέπω στη «συρραφή σεναρίων» υπογραφή Διαμαντοπούλου!

    Τυχαίο; Δεν νομίζω… 😉

  194. ππ said

    Αυτά είναι! Και σενάρια και συυρραφή (σεναρίων ή λέξεων, καληώρα)και όλα τα άλλα 🙂

  195. Διαμάντω Πούλου said

    βιβλωτυπία

  196. Alfred E. Newman said

    Μεταφέρω μια πράγραφο από σημερινό άρθρο της Μαρίλης Μαργωμένου στην Καθημερινή:

    Η Α. Διαμαντοπούλου πάλι, αναζητεί απεγνωσμένα την «ευελφάλεια», που όπως εξήγησε μιλώντας στην ομιλία της στην Παλιά Βουλή προκύπτει από την «ευελιξία» και την «ασφάλεια»! Και τώρα βλέπει να περνά από μπροστά της ο «Βενιζέρδος».

    (Για να είναι εύπεπτο αναφορά στη συνεργασία Βενιζέλου Λοβέρδου.)

  197. 196
    Ήκουσα το εξής, βάναυσον αλλά έξυπνο. όταν αποπνεύαει ο Βενιζέλος (άλλο ήταν το ρήμα, αλλά μας διαβάζουν Βερνάρδες) η Ελλάδα θα είναι με το ένα βόδι στον τάφο.

  198. bernardina said

    Ρε για δες που έγινα φόβητρο 🙄
    Sorry, καλέ μου Τίτε, δεν θα το επαναλάβω (σήμερα, χεχεχε :mrgreen: )

  199. bernardina said

    Μπάι δε γουέι, όπως λέτε κι εκεί στο Νησί, μήπως μπορείς να με διαφωτίσεις ως προς το τι σημαίνει garlic state; Γιατί εν μας το έμαθαν εις τον πανεπιστήμιον.

  200. Η βία πάντα καταφυγή για την λύση του παράδοξου των πολιτικών: θέλουν να δείχνονται και να φαίνονται, αλλά όχι να βλέπονται γι’ αυτό που είναι. Και κυρίως, αυτό που βλέπεται να μην λέγεται, κι αυτό που λέγεται να μην υπάρχει για να ιδωθεί. Τίποτε να μην βλέπεται, έξω από τις οθόνες του Μεγάλου Αδελφού, που βλέπουν εκείνες τι βλέπεται, και σιγούν ό,τι δεν λέγεται.

  201. sarant said

    Βενιζέρδος, το δικό μας Μερκοζί, λοιπόν.

  202. 199
    Mε πιάνεις αδιάβαστο, ξέρω ότι ο Κληρίδης κάποτε μας απεκάλεσεν μπανανία, αλλα ήταν υπερβολικός, φύλλον συκής – και περισσεύει θα ήρκει, κι ας επαιρόμεθα ότι μας ταιριάζουν φύλλα μπανανίας στο χρυσοπράσινο φύλλο.
    Όντως όμως τρώμε πολύ τζατζίκι ή «ταλατούρι», τζατζίκ προφανώς η τουρκική λέξη, το γιαούρτι ή η γιαούρτη ετρώγετο από νομάδες λαούς με πρόβατα και αίγες, που δεν μπορούσαν εν κινήσει να φυλάξουν αλλέως το γάλα, και το γιαούρτι τους προστατεύει από τα βακτήρια και το ύποπτο νερό των πηγαδιών. Ακόμη, όπως το ινδικό λάσι, καταπραϋνει από το κάψιμο του τσίλι.
    Μεγάλη παραγωγός σκόρδου είναι η Ινδία, με πολιτείες της να ονομάζονται garlic states.
    Στα Ελληνικά, παράδοση έχουμε στους «εσκοροδισμένους», πετεινούς πριν την κοκκορομαχία και Σπαρτιάτες πριν τις μάχες τους, διότι ανεβάζει την αδρεναλίνη (ή διώχνει πλά η μυρωδιά του τους εχθρούς).
    Για τα άλλα βασίσου στον θυμόν του θυμαριού, φέρνει το αποτέλεσμά του ως αφροδισιακόν.

  203. sarant said

    Ταλατούρι είναι αυτό που λένε ταρατόρι στη Θεσσαλονίκη;

  204. 199-202
    Kι υπάρχει στην Πέγια της Πάφου εστιατόριο με το όνομα Goosefat and Garlic, επαίρεται για γκουρμέ κουζίνα, αλλά στην συντηρητική Κύπρο, καλώς ή κακώς, η παράδοση επιμένει να περιορίζει τις ινοβασιόν.

  205. 203
    Ονοματίζει το τζατζίκι, καμμιά διαφορά. Οι Τούρκοι φτιάχνουν και τζατζίκι με τριμμένο καρότο, δεν θυμούμαι πώς το λένε. Έτρωγα πολύ σε τουρκικά εστιατόρια στο βόρειο Λονδίνο γιατί, πέραν της θρησκευτικώς επιβεβλημένης καθαριότητας (να λέγονται οι αλήθειες), εύρισκα και κοτς γιουμουρτασί – γνωστά παρά τοις νεοέλλησι ως αμελέτητα.

  206. bernardina said

    Εγώ ρωτάω γι’ αυτό το garlic state. Μη με πετάς αλλού γι’ αλλού. Επαραξενεύθην καθότι (υποτίθεται ότι) είναι κι από άτομο που ομιλεί την μητρικήν του, no;

  207. bernardina said

    Παράτρεξε τις γκχ μχ φωτογραφίες και πήγαινε στη σελίδα που γράφει κάποια αγγλίδα από το Φοινί.

  208. bernardina said

    Νίκο, αν παραείναι προκλητικό το 206 σβήστο. Εγώ έβαλα μια σελίδα αλλά η παραπομπή κοτσάρισε ολόκληρη την εφημερίδα. Help!

  209. sarant said

    Ε, υπάρχει στο διαδίκτυο έτσι κι αλλιώς, το έχω ξαναδεί. Είναι μια «σατιρική» εοκαβίτικη εφημερίδα, αλλά γράφουν κατά καιρούς και μερικοί που άξιζαν καλύτερα.

    Ότι τρώμε πολύ σκόρδο μας κατηγορούσαν παλιά οι Άγγλοι, νομίζω -κάπου το έχω ξαναδεί. Αν και τώρα με τα υγιεινίστικα…

  210. bernardina said

    Οκέι.

    Αυτό για τους Άγγλους δεν το ήξερα, αλλά μου θύμισε αυτό που περιγράφεται στην πρώτη παράγραφο :mrgreen:

  211. Μαρία said

    207 Η κωλόγρια για την ακρίβεια κατά τη φυλλάδα του κώλου;
    Πρώτη φορά τη διαβάζεις;

  212. bernardina said

    Εεεε. ναι 😳 (Όφειλα να τη γνωρίζω; Όχι την «κωλόγρια», τη φυλλάδα εννοώ.)

  213. 210
    Είναι η εφημεριδα του Βάσου του Φτωχόπουλου. Η γραμμή του είναι απορριπτική της διζωνικής ομοσπονδιακής «λύσης», που την θεωρεί, όπως άλλωστε κι ο εκλιπών Τάσσος Παπαδόπουλος, (ως) επενδύτη της κατάργησης του Κυπριακού κράτους – κι εδώ συμφωνώ κι εγώ. Να το θέσω απλά: η Κύπριοι είναι παγιδευμένοι ανάμεσα σε δύο «λύσεις» ή επιλογές: είτε ένα τύπο διχοτόμησης που θα το λένε «επανένωση» ή μια άτυπη διχοτόμηση που θα την λένε ενιαίο κράτος. Δεν υφίσταται, επί του παρόντος άλλη επιλογή, όπως κι αν βαφτίζονται οι φερόμενες λύσεις. Η διαφορά είναι ότι το πρώτον διασφαλίζει τα διχοτομικά τετελεσμένα της ήττας του ’74, το δεύτερο διατηρεί την κρατική κυριαρχία (πραγματικό!) κι όποιες (φρούδες) ελπίδες του «πάλι με χρόνια με καιρούς».
    Ο Βάσος είναι αθυρόστομος κι ελευθεριάζων, οι φωτογραφίες του είναι προκλητικές και συχνότερα απλά πορνικά ανόσιες, το επέλεξεν συνειδητά ο ίδιος να προκαλεί (ο Χριστόφιας του έκανε μήνυση, που έχασεν όμως), αλλά η εφημερίδα του περιέχει συχνά την γραφίδα αξιόλογων ανθρώπων – έχει δίκαιον ο Νικοκύρ – αν μη τι άλλο γιατί δίνει ελεύθερη πλατφόρμα σε ένα ελεγχόμενο δημοσιογραφικό περιβάλλον. Λέει όμως κι αλήθειες που πονούν τον ίδιο, κι είναι θέση και του γράφοντος ότι η σάτιρα είναι δικαίωμα που αγοράζεται με το δάκρυ. Πόσο μάλλον όταν οι «ευπώλητοι» κυριαρχούν σε ένα χώρο που κάνει την ελληνική διαπλοκή να ωχριά ως Αρσακειάς. Έγραψα εναντίον των ευπωλήτων, με τρόπο μάλιστα που ζωγραφίζει τους εν λόγω που «άλλαξαν στρατόπεδο», ως οι ίδιοι εδήλουν στα ραδιόφωνα, για μια βουλευτική έδρα, κι όχι μόνο.
    Οι Βρετανοί expats, έχουν αγοράσει πολλές κατεχόμενες περιουσίες στον βορρά, κι η δικηγόρος γυναίκα του Τόνυ Μπλαιρ υπεράσπισε ένα ζεύγος από αυτούς, τους ΄Οραμς, που κυνήγησε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ΕΔΑΔ ο ιδιοκτήτης της υποκλαπείσας περιουσίας.
    Το απορριφθέν βρετανικής έμπνευσης σχέδιο Ανάν, διχοτομικό, είχε κύρια μέριμνα την προστασία των βρετανικών βάσεων με την δια της μοιρασμένης κυριαρχίας επαναφορά της ξένης επικυριαρχίας, όπως και (εν όψει πετρελαίων) την διασφάλιση δικαιωμάτων των βάσεων στην υφαλοκρηπίδα. Σχεδόν οι 9000 σελίδες του ξεκινούσαν με το τελευταίο.
    H εφημερίδα του Φτωχόπουλου αντιδρά με το γνωστό βρετανικό «moonlighting». Δείχνοντας οπίσθια. Ο ίδιος θα σας έλεγε, «τί άλλο έχω να δείξω παρά την γλώσσα μου;»
    Τέλος, μην συγχέετε την κυπριακή αριστερά με την κυπριακή. Στην Κύπρο δεν υπάρχει θεωρία, το ιδεολογικό δίπολο δεν είναι τόσον αριστερά και δεξιά, περισσότερον κυριαρχεί το σούβλα και τούβλα, σπίτια και σουβλάκια. Φευ. Κι είπαμε δεν υπάρχουν ευπώλητα βιβλία (καν βιβλία) μόνον ευπώλητοι άνθρωποι.
    Κατέθεσα αληθώς.

  214. διορθ.: μην συγχέετε την ελληνική αριστερά με την κυπριακή.

  215. Μαρία said

    212 Εγώ την έμαθα απ’ τον ελληνικό τύπο λόγω μιας παρωδίας του Κεχαγιόγλου. Δες το σημείο 3.
    http://feleki.wordpress.com/2009/05/14/%CF%84%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B5-%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B5%CF%87%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8C%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1/

  216. #212 Αν ο σέρβερ σεβίρει σωστά τα πεντέφια, και το αντίστοιχο πλαγκίον του μπράουζα το υποστηρίζει, μπορείς να αναφερθείς σε συγκεκριμένη σελίδα:
    http://www.yialousa.org/downloads/Enosis_201007.pdf#page=3

  217. bernardina said

    Αχ, βρε Στάζυ, αν χρέωνες με το κομμάτι θα είχες γίνει πλούσιος, καμάρι μου 😛

  218. bernardina said

    Μαρία, ομολογώ την ασχετοσύνη μου (γενικώς και ειδικώς)

  219. Μια ερώτηση αθώα -κατά το στυλ σας: Τελικώς, είστε αυτός -με παντελόνια, ή δίχως; Μην είναι άδικο το πλονκ…

  220. Για το συντάκτη του #214 η ερώτηση του #219

  221. 219
    Eίχα απαντήσει, σε όσους επί καιρούς με διέσυραν λιβελογραφικώς ψευδωνύμως πάντοτε, αν και ήξερα ποιοί είναι, στις παροικιακές εφημερίδες, ότι ό,τι γράφω το υπογράφω επωνύμως. Κι ότι είμαι ό,τι λέω κι ό,τι υπογράφω, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Το περί παντελονιών δεν το εννόησα, παντελόνια ενθυμούμαΙ από τα καλά μου αναγνώσματα φορούσαν και τα σύννεφα.Στα Κυπριακά πράγματα χρειάζονται λεπτές εννοιολογικές διακρίσεις για να ξεχωρίσει το κρίσιμον (επιβίωση) του κράτους, από το κοινωνικά ιδεολογικόν (κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη). Και ποιό προέχει. Ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, του ΑΚΕΛ, έχει κατά καιρούς επαναλάβει ότι το ΕΥΡΩΚΟ είναι το μόνο κόμμα που σαφώς απορρίπτει την διζωνική. Που σαφώς έθεσα, και γραπτώς στον τύπο και τα ραδιοτηλεοπτικά, ότι ήταν το μόνο θέμα (issue politics) που με ενδιαφέρει στην Κύπρο, αφού τα άλλα είναι συγκεχυμένα και προφασιστικά (βάλτε και παύλα ανάμεσά τους, αν θέλετε). Απλόν, σαφές και παντελονάτο. Είναι άλλωστε κόμμα μικρό, που δεν διαθέτει ερείσματα για άλλες φιλοδοξίες και διαπλοκές, όπως συνέβη με άλλους, πιο ευπωλήτους.

    Πολλοί Κύπριοι θα ώριζαν με αγανάκτηση ό,τι άλλο η ΕΟΚΑ κι άλλο η εγκληματική ΕΟΚΑ-Β. Την Ένωση είχαν ένα καιρό υποστηρίξει και ο Ζαχαριάδης και το ΑΚΕΛ. Τα πράγματα είναι πάντα συγκεχυμένα και ρευστά στο Κυπριακό σκηνικό. Κι ευπώλητα.
    Δούλεψα έξι χρόνια στο Λονδίνο στην Ακελική Παροικιακή Χαραυγή. Ξέρω τί λέω για τα περί ιδεολογίας. Ήμουν ο μόνος που είχε διαβάσει Μαρξ και Γκράμσι και Αλτουσέρ, ήμουν ύποπτος για το γεγονός.
    Κι ο μόνος που είχα, ως φιλόσοφος, δίψα για ερωτήσεις, όχι απαντήσεις. Κλείνου αυτιά και στόμα οι τελευταίες.

  222. Τέλος, αν μένει ενδιαφέρον μετά από αυτά, Βερνάρδα, στην Μπλούμσμπερι Νταίη, νομίζω 26 Απριλίου, προς τιμήν του Λεοπόλδου Μπλουμ, τρώμε ξεροψημένη νεφραμιά στην Αγγλία, που κρίνεται από τους γκουρμέ, ως ευγευστότερη, αν είναι της ημέρας με όξινη γεύση της ουρίας.

  223. nikos09 said

    Το ευελφάλεια είναι αστείο. Το ευελιξασφάλεια είναι μακρινάρι. Αν σώνει και καλά πρέπει να βρούμε μια λέξη, εμένα θα μ’αρεσε το φλεξασφάλεια. Λατινική και ελληνική λέξη μαζί. Γιατί όχι?

  224. Alfred E. Newman said

    Άραγε μπορεί να ενταχθεί ως μορφή ευελφάλειας η προσέγγιση επίτευξης του επιθυμητού στόχου με flexible αποστολή πολυθεματικών μηνυμάτων;

  225. Μ. said

    «Πού πάμε, πρόεδρε;» ρώτησε τον Σημίτη ο οδηγός του. Νέα Φιλαδέλφεια, ήθελε να του πει. Κι έτσι γεννήθηκε η λέξη ‘ευελφάλεια’.

    Τουίτ του Αύγουστου Κορτώ. Οκ, δεν τον συμπαθώ, είναι και λίγο παλιό. Γέλασα πάντως.

  226. Οι Βυζαντινοί απλώς θα λέγαν φλεσικουρία
    (ή φρεσικουρία)

  227. nikos09 said

    xχμμ.. ωραίο το «φλεσικουρία» .

    Η ψήφος μου στο ν Michalis Melidonis (#226)

  228. Μαρία said

    http://histologion-gr.blogspot.com/2012/02/blog-post_15.html

  229. sarant said

    Πολύ καλή ανάλυση!

  230. […] – αποτρίχωση, αρμονία και ενέργεια, Αρντένα, ασφαλιξία ή ευελφάλεια;, βενετσιάνικο Continente, βιβλίο του ΝΣ, βοσκοτόπια κοντά […]

  231. […] ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να […]

  232. […] ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: