Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο αναιρεσείων και η κυβερνητιώσα

Posted by sarant στο 3 Φεβρουαρίου, 2012


 

Χτύπησε προχτές το τηλέφωνο και έγινε ο εξής διάλογος (Φ. ο φίλος μου, Ν. εγώ)
Φ. Ρε συ, έχεις δει τη λέξη «αναιρεσείων»; Τη βρήκα σ’ ένα κείμενο και δεν ξέρω αν είναι σωστή.
Ν. Σωστή είναι, σε νομικό κείμενο τη βρήκες;
Φ. Ναι, σε νομικό. Και τι σημαίνει;
Ν.  Σημαίνει «αυτός που θέλει να κάνει αναιρεση».
Φ. Και από πού βγαίνει;  τι είναι αυτό το «-σείων»;
Ν. Είναι μετοχή.
Φ. Ποιανού ρήματος;
Ν. Υποθέτω του ρήματος «αναιρεσείω»
Φ. Υπάρχει τέτοιο ρήμα;


Ν. Στα αρχαία υπάρχει, είναι αυτά τα ρήματα, πώς τα λένε, που δηλώνουν ότι θέλεις να κάνεις κάτι. Θαμιστικά… όχι θαμιστικά, αυτά είναι όταν κάνεις κάτι συχνά• βουλητικά ίσως. Τι διάολο, εσύ είσαι ο κλασικός φιλόλογος, δεν σας τα μάθανε αυτά;
Φ. Ναι, δίκιο έχεις, τα μάθαμε• αλλά δεν λέγονται βουλητικά, λέγονται εφετικά.
Ν. Έστω, εφετικά. Δεν θυμάσαι που έχει ο Αριστοφάνης στις Νεφέλες «χεσείω»; Τέτοιο θα είναι κι αυτό το «αναιρεσείω».
Φ. Δίκιο έχεις, τώρα το θυμήθηκα, υπάρχει όμως και «χεζητιώ», πάλι στον Αριστοφάνη.
Ν. Και κάπου θυμάμαι υπάρχει και βινητιώ, θέλω να γαμήσω δηλαδή, αφού βινώ σήμαινε γαμώ.
Φ. Και γυναίκες το χρησιμοποιούσαν -το έχει η Λυσιστράτη, σε ένα σημείο που έχουν λυσσάξει από την αγαμία λέει «βινητιώμεν». Καλά, όλο άσεμνα ήταν αυτά τα εφετικά;
Ν. Δεν ξέρω, αλλά στις κωμωδίες… έχεις αντίστροφη αναζήτηση σε κανένα TLG να δεις;
Φ. Βαριέμαι τώρα. Φαντάζομαι αυτό το «αναιρεσείων» δεν θα είναι αρχαίο, έτσι;
Ν. Φαντάζομαι όχι. [αναζήτηση] Όχι, δεν είναι αρχαίο. Το λεξικό που σου αρέσει το έχει, αλλά ξερό, χωρίς ετυμολογία, χωρίς το ρήμα του, χωρίς να πει ότι είναι εφετικός τύπος, λες και έπεσε από τον ουρανό.
Φ. Κανείς δεν είναι τέλειος. Αλλά εσύ να τα βλέπεις αυτά, που λες ότι δεν χρησιμοποιούνται στη σημερινή γλώσσα οι μετοχές.
Ν. Τα νομικά κείμενα είναι σημερινή γλώσσα; Αλλά ότι χρησιμοποιούνται, ιδίως αν θέλεις να κάνεις εφέ, το αναγνωρίζω. Εδώ ο Κουβέλης προχτές είπε για «κυβερνώσα αριστερά».
Φ. Κυβερνώσα; Που κυβερνάει; Στην προκειμένη όμως περίπτωση, δεν κυβερνάει ακόμα -θέλει σαν τρελός βέβαια.
Ν. Χα χα… κυβερνητιώσα αριστερά δηλαδή.
Φ Καλό αυτό, γράφτο στο μπλογκ.
Και το έγραψα.

 

Ο διάλογος δεν είναι εντελώς αυθεντικός’ συνέβη περίπου έτσι αλλά τον έχω χτενίσει. Ο φίλος που μαζί του μιλούσα δεν είχε αντίρρηση για το άρθρο, αν και δήλωσε ότι στο εξής θα προσέχει πολύ τι λέει όταν συζητάμε.

Αυτό που λέω στην αρχή, ότι υπάρχει ρήμα «αναιρεσείω», σηκώνει λιγάκι νερό, διότι στα αρχαία τέτοιο ρήμα δεν έχει σωθεί, ενώ στη νεότερη εποχή οι δικηγόροι έπλασαν τη μετοχή, αλλά βέβαια δεν χρησιμοποιούν το ρήμα, δηλαδή δεν νομίζω να υπάρχει κανείς δικηγόρος που να λέει ή να γράφει «αναιρεσείω» όταν ζητάει να κάνει αναίρεση. Αγνοώ αν η νομική ορολογία περιλαμβάνει και άλλους τέτοιους εφετικούς τύπους, αλλά λίγο που έψαξα δεν βρήκα άλλον.  Το «λεξικό που σου αρέσει» που είπα στον φίλο μου είναι του Μπαμπινιώτη -έχει τη λέξη αλλά χωρίς κανένα σχόλιο και χωρίς να εξηγεί την προέλευσή της. Το ΛΚΝ δεν έχει τη λέξη, θεωρεί προφανώς ότι ανήκει στην ειδική ορολογία των νομικών -όπως και ανήκει.

Γιατί έγραψα το σημερινό άρθρο; Μάλλον επειδή μου κίνησε την περιέργεια αυτή η λέξη, σκέτο απολίθωμα, σαν προϊστορικός οργανισμός, που όμως διατηρείται ακόμα στη γλώσσα, το τελευταίο παράδειγμα του είδους του, όπως διαβάζουμε καμιά φορά για τον κοιλάκανθο, ένα ψάρι «ζωντανό απολίθωμα», τον τελευταίο εκπρόσωπο μιας οικογένειας που άκμασε πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια. Μόνο που ο αναιρεσείων είναι δεινοσαυράκι μοντέρνας κατασκευής, αφού δεν υπήρχε στην αρχαιότητα. Πάντως, είναι μοναδικός στο είδος του, άλλος εφετικός τύπος σε χρήση δεν φαίνεται να υπάρχει (κι αν κάνω λάθος, να μου το πείτε).

Ίσως πάλι να έγραψα το άρθρο για να στρέψω τη συζήτηση στην «κυβερνώσα» και την «κυβερνητιώσα» αριστερά. Ας διευκρινίσω ότι δεν είμαι γενικά αντίθετος στην ιδέα της συμμετοχής της αριστεράς στην κυβέρνηση (όχι όμως σε αυτήν, αυτό νομίζω το είχαμε συζητήσει), κάτι που καθόλου δεν αποκλείεται να συμβεί μετά τις εκλογές, αν γίνουν ποτέ εκλογές. Αλλά εδώ, περιμένω πιο πολύ να σας ακούσω,  αν έχετε όρεξη να το συζητήσουμε.

 

 

Advertisements

187 Σχόλια to “Ο αναιρεσείων και η κυβερνητιώσα”

  1. Να δούμε πώς θα μπορέσουμε να πολιτικολογήσουμε μετ΄ευτελείας. Με καλημέρες.
    Γιάννης

  2. Νίκος Ζαρταμόπουλος said

    Καλημέρα Νικόλα. Ωραίο και επιμορφωτικό αρθράκι. Η πρώτη σκέψη που έκανα είναι ότι σύγχρονα ανάλογα -και όχι ισοδύναμα- των εφετικών τύπων μπορούν να θεωρηθούν τα διάφορα «τροπισμού δηλωτικά» εις -ίζων -ίζουσα, -ίζον που φυτρώνουν παντού -μέχρι κατάχρησης- τα τελευταία χρόνια… Κάνω λάθος;

  3. tamistas said

    Καλημέρα. Με το «σείων», χωρίς παύλα από μπρος, δηλωτική κατάληξης, ενεθυμήθην τους μεταφρασμένους από τον Ρίτσο στίχους του «Ξελασπώστε το Μέλλον» του Μαγιακόβσκι (από μνήμης):

    …σείων σα μπολσεβίκικη ταυτότητα, κομματική,
    τους εκατό τόμους μαζί όλων μου των κομματικών βιβλίων…

    Δεν αποστήθιζα μικρός Μαγιακόβσκι, άκουγα όμως την κασέτα του Θ. Μικρούτσικου.

    Κι άλλο άσχετο:
    για την άνω τελεία, λίγο πολύπλοκο, αλλά το συνήθισα, χρησιμοποιώ, χωρίς κενά, το & # 9 0 3 ;
    Για να δω: ·

  4. π2 said

    Ταμίστα, (εννοείς alt δίεση εννιά μηδέν τρία) το ζήτημα δεν είναι ο κατηραμένος όφις (στον οποίο λειτουργεί η ανωτέρω συντόμευση), που λέει κι ο Στάζυμπος, αλλά οι φυλλομετρητές. Από τη στιγμή που δεν είναι στο ενσωματωμένο keyboard driver, δεν μπαίνει έτσι απλά ο χαρακτήρας.

  5. tamistas said

    Όσο για την Αριστερά, δεν την προτιμούσα κυβερνητιώσα, ούτε τότε που ανήκα στη φοιτητιώσα νεολαία.

    Αλήθεια, γιατί φοιτητιώσα; Δηλαδή, η νεολαία της τρίτης λυκείου;

  6. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @3,
    η καημένη η άνω τελεία…

    Καλημέρα (λίγο πολύπλοκο κι αυτό).

  7. tamistas said

    4: Όχι, Π2, εννοώ ότι γράφω αυτά τα έξι σύμβολα, αυτά φαίνονται στο κείμενο πριν δημοσιευθεί, και μετά εμφανίζουν την άνω τελεία· απ’ ότι βλέπω στη δική μου οθόνη, αρκετά πιο σικ από αυτή «•».

  8. Θρασύμαχος said

    Πράγματι ανατριχιαστικό το «αναιρεσείων» (υπάρχουν και χειρότερα), σκεφτείτε όμως ότι οι δικαστές και δικηγόροι είχαν απόλυτη ανάγκη από μονολεκτικούς όρους προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους.
    Αξίζει τον κόπο να σχεδιάσετε ένα γλωσσοϊστορικό αφιέρωμα στο Βασίλειο Οικονομίδη (1814 – 1894), στον οποίον οφείλονται οι περισσότεροι από τους νομικούς νεολογισμούς της νεώτερης Ελλάδας.

  9. π2 said

    Δοκιμή: &#903

  10. π2 said

    Δοκιμή 2 (συγγνώμη Νίκο):Θ

  11. π2 said

    Να τοποθετηθεί ο Στάζυμπος, παρακαλώ.

  12. tamistas said

    Νομίζω ότι ξεχνάς το ελληνικό ερωτηματικό στο τέλος.
    Να: ·
    Συγγνώμη κι από εμένα.

  13. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Ταμίστα, μπράβο, αυτό μου είχε ξεφύγει. Η φοιτητιώσα νεολαία βγήκε κατ’ αναλογία προς τη μαθητιώσα.

    Η μαθητιώσα είναι γνήσιος εφετικός τύπος, του ρ. μαθητιώ, που υπάρχει στα αρχαία. Ο Μπαμπινιώτης το περνάει στο ντούκου, το ΛΚΝ λέει ότι είναι από το μαθητιῶ `επιθυμώ να μάθω΄ μεταφραστικό δάνειο από το γερμ. lerneifrig.

    Η φοιτητιώσα πλάστηκε μετά Επιθυμεί να φοιτά, να αράζει στη σχολή 🙂

  14. LandS said

    Αχ! Αυτά τα προσδιοριστικά της Αριστεράς…. Υπεύθυνη και Κυβερνώσα τώρα (το κυβερνητιώσα δεν το βλέπω να υιοθετείται) παλαιότερα Πληθυντική (πριν προλάβω να μάθω τη διαφορά της με την Πλουραλιστική, που νόμιζα ότι σήμαινε, εγκαταλείφθηκε ο όρος), Συνεπής, Ανατρεπτική, Ριζοσπαστική, Αντι-Καπιταλιστική (λες και δεν είναι οξύμωρα τα αντίθετα λεκτικά σχήματα) και άλλα πολλά…
    Λες και με ετικέτες «[θε να χουν] τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου».

    Άσχετο: Θυμίστε μου από ποιο του Παπαδιαμάντη είναι το «καν να χαν τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου» ;

  15. Και γιατί δεν λένε απλά «αναιρώ» ή «καταθέτω πρόταση αναίρεσης»; Η διγλωσσία μας έφαγε και η ανάγκη των νομικών να μιλούν ακατανόητα…

  16. Ακολούθησα την πρόταση του Ταμίστα όπως την εννοεί ο Στωικός (Π2) αλλά είδα ότι μου έτρωγε τους προηγούμενους χαρακτήρες. Θαύμα… θαύμα…
    Γιάννης

  17. Θρασύμαχος said

    #15: το δικαστήριο αναιρεί και ο διάδικος (αναιρεσείων) καταθέτει αίτηση αναίρεσης, ωστόσο σκεφτείτε πώς θα ήταν ένα δικόγραφο τίγκα στις περιφράσεις «αυτός που κατέθεσε την αίτηση αναίρεσης ισχυρίζεται ότι εκείνος εναντίον του οποίου κατατέθηκε η αίτηση αναίρεσης χρωστάει τρεις δεκάρες σ’ αυτόν που κατέθεσε την αίτηση αναίρεσης».

  18. LandS, από «Το μοιρολόι της φώκιας», νομίζω (σαν νάχαν ποτέ τελειωμό…)

  19. Το μοιρολόγι, για την ακρίβεια: http://users.sch.gr/papangel/sch/lit/mk.papadiamantis_mirologi.htm

  20. LandS said

    Ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ισχυρίζεται ότι ο Λέλος Μπιστερλής του χρωστάει τρεις δεκάρες. Στην αρχή του εγγράφου θα γράφει ο Ισίδωρος Πόσδαγλης κατάθεσε αίτηση αναίρεσης κατά του Λέλος Μπιστερλή.

  21. tamistas said

    Ή, ακριβέστερα «Το μυρολόγι της φώκιας»;

  22. LandS said

    #18. Ευχαριστώ για την διπλή υπενθύμιση.

  23. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα και καλή λευτεριά!
    Test #903;

  24. Νέο Kid Στο Block said

    #903;

  25. Νέο Kid Στο Block said

    ·

  26. tamistas said

    Ξέχασες το «&».
    Συγγνώμη, τεστ: ·

  27. Καλημέρα,
    στα (πολεμικά) καράβια έχουμε τον επισείωνα, μια χαρακτηριστική σημαιούλα, commissioning pennant
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Greek_flags

  28. Νέο Kid Στο Block said

    Ντάξει ρε παιδιά! Μη βαράτε! Το πέτυχα!
    ΥΓ. Έφερα και πιο κοντά το κατοσταχίλιαρο!
    ΥΓ2. Θένκς ΓαβροΤάμυ! (νά’ξερα και πότε είναι δέον να χρησιμοποιείται η · 🙂

  29. sarant said

    27: Ο επισείων όμως είναι μετοχή του επισείω, επί+σείω, δεν είναι εφετικό, απλώς κουνιέται 🙂

  30. IN said

    Κύριε Σαραντάκο, αφού με μεγάλ επιτυχία περάσατε από την πρώτη σας επιστήμη στη φιλολογία, τώρα προφανώς θα κάνετε και το άλμα στη νομική 🙂

    Οι εξηγήσεις για το «αναιρεσείων» το οποίο όντως είναι ψωμοτύρι στα «αναιρετήρια» (αναιρετήριο=το δικόγραφο με το οποίο ζητείται η αναίρεση αποφάσεως) δεν ήξερα από πού προέρχεται. Πολύ χρήσιμη η πληροφορία σας. Δεν είναι βέβαιο ότι το «αυτός που ζητάει την αναίρεση» είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί, άλλωστε αφενός μπορώ, πολύ απλούστερα, να χρησιμοποιηθεί το «αιτών» (ότι ζητάει την αναίρεση εννοείται, αλλιώς τι δουλειά έχει στον Άρειο Πάγο) και για τον αντίδικό του το «καθ’ ού», που το γράφουν πλέον και σαν μια λέξη καθού, και το οποίο επίσης έχει γίνει ψωμοτύρι στα δικόγραφα και τις δικαστικές αποφάσεις. Το ρήμα «αναιρεσείω» δεν χρησιμοποιείται στα πλαίσια της αναιρετικής δίκης, όπως σωστά λέτε. Αντί γι’ αυτό έχουμε τα ρήματα «αναιρεσιβάλλω» (αυτό τι σκατά τύπος είναι; παρεμπ. αυτά τα θαμιτικά και εφετικά εγώ ποτέ δεν τα είχα ακούσει, πολύ χρήσιμο, όσο ζεις μαθαίνεις) γι’ αυτόν που ζητεί την αναίρεση και «αναιρώ» για το δικαστήριο, που ακυρώνει την απόφαση η οποία προσβλήθηκε ενώπιον του (η απόφαση αυτή, με μια λέξη, λέγεται «αναιρεσιβαλλομένη»). Ο αντίδικος του αναιρεσείοντος είναι ο «αναιρεσίβλητος». Μια και πιάσαμε τις αναιρέσεις αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι το 1950, υπήρχε και μία δεύτερη νομική σημασία του όρου: Στον «Ποινικό Νόμο» του 1834, τον πρώτο ποινικό κώδικα που συντάξανε οι Βαβαροί και συγκεκριμένα ο Μάουρερ, «αναίρεση» ονομαζόταν το έγκλημα που στον σημερινό «Ποινικό Κώδικα» ονομάζεται «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως σε βρασμό ψυχικής ορμής». Το «Αναίρεση» του ΠΝ αποδίδεται μονολεκτικά στα αγγλικά με τον όρο manslaughter αγνοώ πώς λέγεται (αν λέγεται) στα Γερμανικά. Προφανώς θα λέγεται και θα είναι μία λέξη σιδηρόδρομος π.χ. Ανθρωποκτονίαεκπροθέσεωςσεβρασμόψυχικήςορμής!

    Η αναίρεση είναι το τελευταίο «τακτικό» ένδικο μέσο. Προηγείται η έφεση και εκεί έχω δει (ή μάλλον ακούσει, από δικηγόρο εννοείται και, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, τον πατέρα μου) τον όρο «εφεσείων» γι’ αυτόν που ασκεί την έφεση. Ωστόσο ο όρος είναι σπάνιος, συνήθως αυτός που ασκεί την έφεση λέγεται «εκκαλών». Ασκώ έφεση λέγεται «εκκαλώ» αλλά και «εφεσιβάλλω» ενώ ο αντίδικος του εκκαλούντος είναι ο «εφεσίβλητος» και η απόφαση που προσβάλλεται λέγεται «εκκαλουμένη» (παραδόξως, όχι «εφεσιβαλλομένη», τουλάχιστον εγώ δεν θυμάμαι να το έχω δει). Το δικόγραφο της έφεσης είναι το «εφετήριο» (αλλά λέγεται και απλώς «έφεση»). Προφανώς το «εφεσείων» δεν καθιερώθηκε γιατί, πολύ απλά, ενώ ο Άρειος Πάγος (που δικάζει τις αναιρέσεις) «αναιρεί» την «αναιρεσιβαλλομένη» αν κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως, το εφετείο δεν «εφετεί» (προφανώς δεν θα υπάρχει τέτοιο ρήμα) αλλά «εξαφανίζει» την «εκκαλουμένη».

    Αυτά τα ολίγα. Προσεχώς να ασχοληθείτε με το «καταπίστευμα του περιλιμπανομένου», το αγαπημένο μου! Ένας καταπληκτικά ακατανόητος νομικός όρος για κάτι που, σε τελική ανάλυση, είναι μάλλον απλό.

  31. Tις ει ο σείων;
    Κι ο Αριστοφάνης (Πλούτος) λογοπαίζοντας με τους από την Ανάβυσσο… αναβινιώντες.

  32. nikos10 said

    Το ρήμα που χρησιμοποιούμε οι καταραμένοι νομικοί είναι το ‘αναιρεσιβάλλω’. οι διάδικοι είναι ο ‘αναιρεσείων’ και ο ‘αναιρεσιβαλλόμενος’ (τους όρους αυτούς χρησιμοποιεί και ο νομοθέτης).
    Για την ανάγκη χρήσης μονολεκτικών τύπων, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Θρασύμαχο. Είναι που είναι ακατανόητα τα δικόγραφα, αν χρησιμοποιούσαμε και περιφραστικούς τύπους σε περιπτώσεις σαν κι αυτή…

  33. Λαγός την φτέρη αναιρέσειε, κακό της κεφαλής του.

  34. Το “λεξικό που σου αρέσει” = σε λίγο θα το λέμε «του ακατονόμαστου» μου φαίνεται. 😉

  35. tamistas said

    Τη δε Αριστερά, εάν από κυβερνητιώσα γίνει κυβερνώσα, τη βλέπω και κορυβαντιώσα.

    Έτσι θυμήθηκα και την «κορυβαντιώσα ομίχλη» του Εμπειρίκου (καμιά σχέση με του τοπίου του Αγγελόπουλου).

  36. 35
    Nα ακούσω στην Κύπρο αριστερό λόγο για την κρίση και τί στον κόσμο! Μόνο ο… Σταύρος Λυγερός στην παρουσίαση του βιβλίου του χθες!!! Επειδή όμως η δική μας αριστερά είναι κυβερνητιώσα και κυβερνώσα, η απόφανση είναι ότι… η κρίση δεν μας αγγίξει, θα πνιγόμαστε στα στεγνά!!!

  37. rogerios said

    Μικρή επισήμανση σχετικά με το πολύ ωραίο (και χορταστικό) σχόλιο αριθ. 30 του IN. Μια χαρά χρησιμοποιείται κι ο όρος «εφεσιβαλλόμενη» (κτγμ και πολύ καλά, γιατί η συχνότερα χρησιμοποιούμενη «εκκαλούμενη» προκαλεί ευκολότερα παρεξηγήσεις): π.χ. ΣτΕ 1137/2011 και 1355/2010, ΑΠ 571/2010 και 1988/2009.

    Τώρα, για τα όσα αναφέρει περί απολιθωμάτων ο οικοδεσπότης… Τα αγγλικά νομικά για παράδειγμα δεν έχουν εκατονταπλάσια γλωσσικά απολιθώματα απ’ ό,τι η γλώσσα των νομικών στην Ελλάδα; 😉

  38. Νέο Kid Στο Block said

    Αγαπητέ Ρογήρε, καλά και άγια τα νομικά απολιθώματα, αλλά δεν πιάνεις και τα ιστορικά ;
    Κάτι άραβες μας έχεις τάξει και τείνουν να γίνουν τόσο ακριβοθώρητοι· σαν τους άλλους της Πανάθας! Γμτ.:-)

  39. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα σχόλια και τις εμβριθείς νομικές πραγματείες 🙂

    30-37: Πάντως, προσέξτε ότι υπάρχει μια ασυνέπεια. Αφού το ρήμα είναι «αναιρεσιβάλλω» δεν βλέπω γιατί δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιείται η μετοχή του (αναιρεσιβάλλων) αντί του αναιρεσείων, όπως γίνεται και για τις εφέσεις.

  40. π2 said

    12: Έχεις δίκιο, είχα ξεχάσει το ερωτηματικό και για να αποφύγουν τα τεστ κι οι άλλοι (έκανα πληθώρα αλλού) να επιβεβαιώσω ότι ισχύει, χωρίς alt, είτε με ελληνικό είτε με αγγλικό keyboard driver, ότι είναι ο σωστός χαρακτήρας (greek ano teleia), ότι δουλεύει σε firefox και chrome κι ότι δεν έχω την παραμικρή ιδέα πώς δουλεύει.

    Για τα απολιθώματα της νομικής ορολογίας, να επαναλάβω μια ιστορική παραβολή για την οποία θα γκρινιάξουν, φοβάμαι, οι νομικοί της ομήγυρης. Μπορεί κανείς βάσιμα να υποθέσει πως η μανία της αλεξανδρινής ποίησης με τις εξεζητημένες λόγιες λέξεις, τα περίεργα μέτρα, τα κρυφά (πολύ κρυφά όμως) νοήματα, η μανία της, με άλλα λόγια, για μια ποίηση υποσημειώσεων, με εξ ορισμού πολύ στενό ακροατήριο, αποτελούσε και ένα συνδικαλιστικό, ας πούμε, πρόγραμμα. Στο ειδικό περιβάλλον της πτολεμαϊκής Αλεξάνδρειας, με τους καλλιεργημένους Έλληνες ποιητές να αποτελούν μια αριθμητικά μικρή και περιχαρακωμένη ομάδα εν μέσω ενός δυνητικού ακροατηρίου αλλόγλωσσου και μη εξοικειωμένου με την πραμάτεια τους, η γλωσσική εκζήτηση ήταν επαγγελματικά επωφελής: μέσω της εκζήτησης αυτής και του όλου λογοτεχνικού προγράμματος της τέχνης για την τέχνη, οι ποιητές κατοχύρωναν τη θέση τους, αφού μόνο οι όμοιοί τους μπορούσαν να τους κρίνουν (ενίοτε και να τους καταλάβουν).

  41. bernardina said

    Αγαπητέ Ρογήρε, οι κατακλείδες των σχολίων σου με βρίσκουν πάντα κατάκαρδα 😉

    Θυμάμαι κάτι περιγραφές για τη μαθητιώσα και τη φοιτητιώσα νεολαία που παρήλαυνε και αναρωτιόμουν γιατί φοιτητιώσα και όχι φοιτώσα; Τέλος πάντων, μάλλον η δεύτερη παρασύρεται από την πρώτη, σαν γνωστή μου (συμ)φοιτήτρια που έλεγε Χημικείο παρασυρμένη από το Φυσικείο.
    Τώρα περί αριστεράς και κυβέρνησης· άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.

  42. bernardina said

    Παρεπιφτού, και προς πάντα ενδιαφερόμενο, τη δική μου άνω τελεία την έβαλα κρατώντας πατημένο το αλτ και πληκτρολογώντας 0183

  43. Ο κυβερνητιών είναι δηλαδή ο σπουδαρχίδης;

  44. π2 said

    42: Αυτό είναι middle dot όχι άνω τελεία.

  45. LandS said

    :·‡
    Τα παραπάνω είναι δοκιμές

  46. LandS said

    :· :

  47. bernardina said

    Π2, σύμφωνοι. Τη χρησιμοποιώ ως τέτοια (και την ονομάζω έτσι) επειδή έτσι την έχουν ορίσει στις οδηγίες προς τους ναυτιλομένους οι υπεύθυνοι του εκδ. οίκου που συνεργάζομαι και αυτή βάζω στις μεταφράσεις μου. Άρα και για λόγους ευκολίας οπουδήποτε αλλού. Τι αντιπροτείνεις; (το πληκτρολόγιό μου έχει ξεχωριστό τμήμα με πλήκτρα αριθμών δεξιά, οπότε δεν έχω το πρόβλημα που είχε, αν θυμάμαι καλά, η Ππαν)

  48. ππαν said

    ·

  49. Νέο Kid Στο Block said

    Ρε παιδιά, η »βάλτε μια άνω τελεία» που έλεγε ο Χατζηνικολάου, πού έμπαινε; 🙂

  50. ππαν said

    Θρίαμβος!!!!!!

  51. LandS said

    Όταν γράφω τα σύμβολα μου δίνει : · ενώ με το Alt δίνει ‡. Προτιμητέο το Alt0183 και ας τη βάζει λίγο πιο χαμηλά :·

  52. sarant said

    40β: Καλό!

    43: 😉

  53. bernardina said

    Άγγελε, ενδεχομένως είναι και ο…
    (Γμτ ξύπνησε ο δαίμονας της ομοιοκαταληξίας μέσα μου, αλλά πατάω πόδι 👿 👿 )

    Αυτός, τέλος πάντων http://3.bp.blogspot.com/-YN7Kq6PWOuM/TooL0Cm6tXI/AAAAAAAACjs/nWtrRrwoc2w/s1600/AntonisSamaras.jpg

  54. ππαν said

    Το σύστημα & # 903 ; χωρίς κενά λειτουργεί και χωρίς ξεχωριστό πληκτρολόγιο για τους αριθμους δεξιά, και δίνει και μια ωραιότατη άνω τελεία, όχι αυτές τις γκουμούτσες και τις μέσες λύσεις/τελείες

  55. Νέο Kid Στο Block said

    Τελικά, μόνο οι δικηγόροι εχουν δουλειές πλέον· μου φαίνεται!
    Οι υπόλοιποι το ρίξαμε στην πειραματική-ανωτελειακή! 🙂 🙂

  56. H μέθοδος του & # αριθμός ; (χωρίς κενά φυσικά) είναι γνωστή σε όποιον έχει καταπιαστεί, έστω και ακροθιγώς, με τη σύνταξη ιστοσελίδων. Δεν ήξερα όμως, και ευχαριστώ τον Ταμίστα που μας το έμαθε, ότι λειτουργεί και στα σχόλια της WordPress. Μ’αυτό τον τρόπο μπορούμε λοιπόν να βάλουμε οποιοδήποτε χαρακτήρα unicode, αρκεί να ξέρουμε τον κωδικό του – ενώ στο δικό μου τουλάχιστον σύστημα (Windows XP) η μέθοδος του Alt+αριθμός λειτουργεί μόνο μέχρι τον κωδικό 255, ενώ πάρα πέρα αντικαθιστά τον αριθμό με το υπόλοιπό του διά 256.
    Δοκιμή: ĉ ť Б · · •

  57. Νέο Kid Στο Block said

    Η ταμίστεια μέθοδος πάντως , αλάνθαστη! (σαν τα κανάτια του Ορ.Μακρή· ένα πράμα!)

  58. ππαν said

    Ευχαριστώ κι εγώ τον ταμίστα · δουλευει και στο όφις;

  59. #41 Για Βερναρδίνη.
    Το Φυσικείο (που έγινε από το προϋπάρχον Χημείο) αναφέρεται πιο ουδέτερα στη Φυσική (την επιστήμη). Το Χημικείο αναδεικνύει τους χημικούς. Είναι όπως το επιστημικό (αν το χρησιμοποιούσαμε) και το επιστημΟΝικό.
    Γιάννης με καλημέρες

  60. rogerios said

    @ Νέο Kid: Άμα με αφήσουν τα βλαστάρια μου, μπορεί να πιάσω τους Άραβες που λες και μέσα σ’ αυτό το Σ-Κ (κατά τα λοιπά, ακόμα περιμένω πρίγκιπες και πριγκίπισσες και φως δεν βλέπω). 🙂
    @ Μπέρνη: Και τι φταίω εγώ ο καψερός; Μήπως λέω ψέμματα; Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να εκφράσω την εκτίμησή μου. 🙂
    @ Οικοδεσπότης (39): μα ούτε ο εφεσιβάλλων χρησιμοποιείται. Εκκαλών και εκκαλούσα λέμε.
    @ π2: Μεγάλο θέμα ανοίγεις και δεν έχω προς το παρόν τον χρόνο για να το συζητήσω πιο διεξοδικά. Ωστόσο (όπως υποψιάζεσαι), δεν βρίσκω και τόσο ανάλογες τις περιπτώσεις νομικών και Αλεξανδρινών λογίων. Άλλωστε πρέπει να διαχωρίσουμε τις περιπτώσεις πανεπιστημιακών, άλλων νομικών που ασκούν το επάγγελμά τους σε ας πούμε άνετες συνθήκες (κι έχουν την ευχέρεια να θεωρητικολογούν και να αχολούνται με θέματα γλώσσας) και της μεγάλης πλειονότητας των μάχιμων δικηγόρων. Είμαι βέβαιος ότι οι τελευταίοι μάλλον θα δέχονταν ασμένως τις όποιες απλοποιήσεις της ορολογίας (ή μήπως όχι;).

  61. ππαν said

    57: ο Μπαρμπα-Γιάννης Κανατάς ήταν κρυπτοβούλγαρος και έφυγε στην Ανατολική Ρωμυλία με το που έγινε η Βουλγαρία · το γνωρίζετε, έτσι;

  62. Νέο Kid Στο Block said

    59. Μα, το ένα ειναι «Φυσική» και το άλλο «Χημεία» όχι «Χημικεία»
    Υπάρχει λέξη «επιστημικός» ;;

  63. bernardina said

    Εδώ εγώ βάζω μια · (για να λυθεί και η απορία του Κιντάκου #49) και την κάνω (για να διορθωθεί και η λανθασμένη εντύπωσή του #55 🙂 ) γιατί έχω μια πενηντάρα σελιδούλες που με περιμένουν.
    Σας γλυκοφιλώ και σας γλυκοασπάζομαι και τα ξαναλέμε κατά το εσπέρας που θα σκάσει μύτη και το Ιμοράκι, όπως τουλάχιστον ελπίζω, γιατί δεν μπήκε ούτε για να γραφτεί σήμερα 🙂

  64. Νέο Kid Στο Block said

    61. Ημείς (σικ ρε κόρη!) δεν το γνωρίζαμε! Σας μερσούμε ιδιαιτέρως!

  65. tamistas said

    Όχι, όχι· δεν είναι ντολμαδάκια. Κάτι άλλο μου μυρίζει…

  66. @IN

    30: «Το “Αναίρεση” του ΠΝ αποδίδεται μονολεκτικά στα αγγλικά με τον όρο manslaughter αγνοώ πώς λέγεται (αν λέγεται) στα Γερμανικά. Προφανώς θα λέγεται και θα είναι μία λέξη σιδηρόδρομος π.χ. Ανθρωποκτονίαεκπροθέσεωςσεβρασμόψυχικήςορμής!»

    Μπα, σχετικά μικρό είναι: Affekttötung (ή: Totschlag im Affekt). 🙂

  67. ππαν said

    64: Σας παρακαλούμε! Ας είμαστε σαλονοτέτοιοι τώρα που ανακαλύψαμε και την ·

  68. bernardina said

    Ουπς, μέχρι να το στείλω μπήκατε ούλοι εμάι* και πρέπει να απαντήσω σε ορισμένα.
    Ρογήρε, ασφαλώς και δεν φταις και κυρίως δεν λες ψέματα. Απλώς τυχαίνει οι εκτιμήσεις σου να πέφτουν κέντρο του κέντρου και στις δικές μου.

    Γιάννη, δεν λεγόταν ούτε λέγεται Χημικείο αλλά Χημείο. (Μιλάω για το αγαπημένο ερείπιο της Σόλωνος). Παρόλο που αφορά τη σχολή των χημικών δεν αντλεί την ονομασία του από αυτούς αλλά από την επιστήμη τους.

    *καρπαθιστί «όλοι μαζί»

    Κι εδώ οριστικά τελεία μέχρι νεοτέρας. Σας φιλώ

  69. tamistas said

    Θα βάλω κι εγώ μια ·

  70. 40
    Eνθυμούμαι και κείνον τον εξεζητημένο Αλεξανδρινό που έγραφε αινιττόμενος συνέχεια, όπως ‘οι κόρες της Φαλάκρας που έδερναν τα κύματα’….
    62
    επιστημικός, αναφερόμενος στα γνωστικά, όρος της γνωσιοθεωρίας ή επιστημολογίας.

  71. sarant said

    69: Όποιος έχει πολλές τελείες, βάζει και στα λάχανα· λες;

  72. Ακολούθησα πιστά όλες τις οδηγίες που δόθηκαν αλλά, φευ, η περιπόθητη άνω τελεία δεν ευδόκησε να κάνει την εμφάνισή της. Είτε πολύ γκαντέμης είμαι είτε πρέπει να αλλάξω πληκτρολόγιο…

  73. 71
    Εμείς χαίρομεν φορολογικής ατέλειας..

  74. ππαν said

    72:΄Αρη (φαντάζομαι), έβαλες και το ελληνικό ερωτηματικό στο τέλος;

  75. π2 said

    60δ: Δεκτή εν μέρει η ένσταση: δεν αντιλέγω ότι πολλοί θα δέχονταν ασμένως την απλοποίηση, ούτε παραβλέπω, εξάλλου, ότι πολλές φορές το κίνητρο της γλωσσικής εκζήτησης μπορεί να είναι αγνό (ορολογική ακρίβεια). Απλώς έχω συχνά την αίσθηση ότι οι νομικοί χρησιμοποιούν μια σκοπίμως σκοτεινή γλώσσα.

  76. π2 said

    Δεν είναι βέβαια οι μόνοι…

  77. Νέο Kid Στο Block said

    70 β. Και ποιά η διαφορά του επιστημικού από τον πατροπαράδοτο «επιστητό» (εκ του επίσταμαι) ;

  78. 75
    Όχι όλοι. Στο γιουτουμπ υπάρχει μια καταπληκτική υπόκριση του Κικέρωνα να αγορεύει τον λόγο του στην υπόθεση του Κατιλίνα, που κάματε στο γυμνάσιο οι κλασσικιστές. Είναι – στα λατινικά – σαφέστατος.

  79. 78 Θυμάμαι που διάβαζα σε μια βιογραφία του Λένιν πώς ο νεαρός φοιτητής τότε Ουλιάνοφ απήγγειλε το κατηγορητήριο του Κικέρωνα στη Νομική Σχολή και όλοι, λέει, έμεναν άφωνοι.
    (μ’ αρέσει που ο Νικοκύρης προσδοκούσε συζήτηση για την κυβερνητιώσα αριστερά… 😉 )

  80. sarant said

    79: Με το ζόρι, δεν γίνεται 🙂

  81. 79
    Xρόνια θυμάμαι την barbula, το υπογώνιον, το μικρό γεννάκι αντί της αντρίκιας barba, για να είσαι πιο βαρβάτος, barbatus, από τον λόγο αυτό. Αναρωτιέμαι με ποιό ύφος το διάβασε ο μπαρμπουλίνης Λένιν.

    77
    Επιστημικόν, .. το αναφερόμενο στην γνώση (epistemic). Επιστητόν, το γνώσιμον, τα αντικείμενα της γνώσης.

  82. LandS said

    Επειδή ντρεπόμουν να ρωτήσω πότε την χρησιμοποιούμε την ρημάδα, έψαξα στη Wiki για το semicolon.
    Λέει διάφορα · σημειώνει την χρήση της ano teleia αντί του semicolon από εμάς, δίνοντας και παράδειγμα: «Με συγχωρείτε· πού είναι οι τουαλέτες; (Excuse me; where are the toilets?) »
    Αλλά, αφού πρώτα περιγράφει πως διάφοροι συγγραφείς τη χρησιμοποιούν, αναφέρει κάποιον Kurt Vonnegut στο βιβλίο A Man Without a Country (2005) να δηλώνει: «Here is a lesson in creative writing. First rule: Do not use semicolons. They are transvestite hermaphrodites representing absolutely nothing. All they do is show you’ve been to college.»
    Άμα πια!

  83. voulagx said

    Πληκτρολογουμε ανευ ανω τελειας·
    και βινητιωμεν μετα μαλακιας!

    Καταργουμε την ανω τελεια για να τη σπασουμε στον Χατζηνικολαου.
    Και τωρα ας μιλησουμε για την βινητιωσα αριστερα!

  84. sarant said

    82: Ευτυχώς που δεν έχουμε πολλούς λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας στο ιστολόγιο, γιατί με το «κάποιον» Κουρτ Βόνεγκατ θα σε έλεγαν ιερόσυλο 🙂

  85. 81 δεν ήταν μπαρμπουλίνης όμως τότε. Φαντάσου τον κάπως έτσι, δυο-τρία χρόνια μεγαλύτερο.

    Εγώ που είμαι λάτρης της ΕΦ θα έλεγα τον LandS ιερόσυλο, αλλά έλα που δεν μ’ άρεσε η ρήση του Βόνεγκατ. 🙂

  86. LandS said

    #84
    Δεν είναι δα και σα το «Σολωμού τινός» που είχαν γράψει οι χωροφύλακες σε μία από τις έρευνές τους στο σπίτι του Κορδάτου.

    Τελικά είναι ενδιαφέρων και συμπαθής τύπος όπως βλέπω από το άρθρο για αυτόν στην Wiki. Δεν τον είχα καν ακουστά.

  87. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Για τις εκλογές που τόσο αναιδώς επιζητεί η μέλουσα κυβερνώσα/κυβερνητιώσα αριστερά ένα πράγμα πρέπει να σκεφτούμε:
    Ότι προέχει η σωτηρία της πατρίδος και του ανάδελφου έθνους ημών των ελλήνων. Ουδείς εκ των εξωνημένων εαμοβούλγαρων συμμοριτοκομμουνιστών δεν ηδύναται να αντιληφθεί ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδος να θυσιαστεί το ελάσσον των δημοκρατικών θεσμών υπέρ του μείζονος;;;

  88. @30: Κι εγώ το εφεσείων θυμήθηκα. Αλλά τα εφεσιβάλλω, αναιρεσιβάλλω κτλ είναι βέβαιο ότι θα προκαλούσαν πολλαλπλά εγκεφαλικά στον Σκάλιγκερ.

    @82: Ε όχι και «κάποιος» ο Κέρτ Βόνεγκατ! Θα πέσουν semicolons να μας κάψουν!

  89. bernardina said

    Και το ‘λεγα εγώ ότι έπρεπε να κρατήσω την απόφασή μου και να μην ξαναμπώ μέχρι το βράδυ 🙄 *Κάποιος* Κερτ Βόνεγκατ;
    Οκέι, ας μη βγάλω τη σκούφια μου, κι εγώ δεν ήξερα ας πούμε τον… πώς τον είπε η Ιμόρ, με το 2666.
    Αλλά *κάποιος* κι εσύ μπρε πιντί μου; 🙂

    Για την κυβερνητιώσα αριστερά θα εξακολουθήσω να κάνω την πάπια…

  90. 84
    έχετε, φευ, έχετε. Αλλά τουλάχιστον σεβάστηκε τους μεγάλους του είδους, τον Ρωσο-αμερικανό Ισαάκ Ασίμοβ και τον Βρετανό Άρθουρ Κλαρκ.

  91. 90 Και όχι μόνο: τον Φίλιπ Ντικ, την Ούρσουλα ΛεΓκέν, και βέβαια τους μεγάλους ανατολικούς, Στάνισλαφ Λεμ και αδελφούς Στρουγκάτσκι.
    Αυτά με το, πώς το λένε, namedropping, για το οποίο πολλάκις με κατηγόρησε ένας φίλος. 🙂

  92. sarant said

    86: Σολωμού τινος, αυτό πράγματι γράφτηκε. Και ένα άλλο, «ευρέθη βιβλίον του Ρώσου κομμουνιστού Μιχαήλ Στρογκώφ».

  93. Πάντως η αναιρεσείουσα Γερμανία κέρδισε στην Χάγη έναντι των αναιρεσίβλητων Ελλάδας και Ιταλίας, ή κάπως έτσι 🙂

    Δεν μας πάει η Χάγη τελευταία…

  94. 91
    Kαι namepicking up, οπότε ουδέν πρόβλημα, φαντάζομαι…Κι ο δικός μας, πρώτος scifi,είπαμε, ο Λουκιανός…

  95. LandS said

    Αυτόν έφερε η Wikipedia, αυτόν δεν ήξερα (και εξακολουθώ να μη ξέρω/διαβάσει). Όπως αντίθετα με τους Ασίμοβ και Κλαρκ, δεν ξέρω/έχω διαβάσει και τους αναφερόμενους στο 91 από Δύτη.
    Αν κάποιος έχει διαβάσει μόνο τους σταρ ενός ή πολλών λογοτεχνικών ειδών, ή του έχει ξεφύγει και μεγάλα αστέρια, δεν τον κάνει αυτομάτως Σωτήρη Κούβελα.

  96. bernardina said

    Remember?

  97. 95 ναι βρε, μην παρεξηγιέσαι! 🙂

  98. bernardina said

    Μη μου χαλιέσαι βρε LandS μου, κανένας δεν σε είπε Κούβελα (έλα μπαναΐαμ!) 😛

    Έλα, πάρε να αναγαλλιάσει η καρδούλα σου γιατί σε πικράναμε. Σόρ’ http://episkiasis.files.wordpress.com/2010/08/adam-douglas-hitchikers.jpg?w=198&h=300

  99. 95
    Xa xa xa. Τον θυμάμαι στο Λονδίνο, χρόνια τώρα. Σουλάτσαρε τουρίστας στο Κεντρικό Λονδίνο, οπότε είδε πλήθη μαζωμένα στην Τραφάλγκαρ σκουέαρ, με ελληνικές σημαίες. Ήταν η ετήσια διαδήλωση των Κυπρίων, κάθε Ιούλιο. Ζήτησε να μιλήσει κι αυτός από του βήματος, την εξέδρα του αγάλματος με τους Λέοντες. Χάνονται τέτοιες ευκαιρίες; Περικαλώ, του είπαμε.
    Μίλησε από του παραχρήμα. Κι αποτάθηκε στον μεγάλο ναύαρχο απέναντι, στην κολώνα (Νέλσωνα τον ξέραμε μέχρι τότε εμείς). «Και συ», ο υψηλός μας προσκεκλημένος, «σε σένα αποτείνομαι, ναύαρχε Τραφάλγκαρ….».

  100. sarant said

    99: Είναι αυθεντικό αυτό; Μου αρέσει πολύ -πώς λέμε «Μάρνη τον λέγαν τον στρατηγό»;

  101. ππαν said

    99: 🙂

  102. ..ώτατο. Ήμουν κι εγώ εκεί, που λένε στον Χιτώνα.

  103. ππαν said

    102: το ήμουν κι εγώ εκεί δεν το λέγανε στο Ρολ, με κάτι βιβλιάκια που έδιναν μαζί; Που μετά από κάτι πειράματαμε άνθρακα 14 ένας έφηβος ταξιδεύει στον χρόνο και είναι κι αυτός εκεί;

  104. 74.Ππαν

    Το έβαλα, αλλά…τόμπολα (που λέμε κι εμείς οι παλαιότεροι).
    Ευχαριστώ πάντως.
    Άρης

  105. 103
    Sorry, αλλά η θειά μου η καλόγρια δεν μου έκανε δώρα Ρολ. πήρα αγωγή εγώ!

  106. ππαν said

    Αχ, έχασες την ευκαιρία να βάλεις άνω τελεία!

  107. bernardina said

    Ππαν, ήμουν κι εγώ εκεί -με τους Ούνους του Ατίλα, στους Αζντέκους, στην Αίγυπτο των Φαραώ…
    Μου έχει μείνει μόνο ένα, αποδεκατισμένο κι αυτό, ανάμεσα στα βιβλία της παιδικής μου βιβλιοθήκης.
    Από τότε αγάπησα τον Άνθρακα14!
    ΥΓ. Ο θειός του πιτσιρικά κάτι ήτανε… φυσικός; χημικός; 😉 😉

  108. bernardina said

    Τίτε τιτανοτεράστιε τετιμημένε, και κάποιος άλλος δεν αναφώνησε το πάλαι ποτέ Λαέ του Βόλου απευθυνόμενος στους Λαρισαίους; Τουλάχιστον εκείνος είχε καλύτερα ρεφλέξ 😉

  109. @66, @30: Totschlag και Mord είναι η διάκριση ελαφρότερης και βαρύτερης ανθρωποκτονίας που είχε αποδοθή προσφυώς στα ελληνικά ως αναίρεση και φόνος αντίστοιχα.

    http://www.gesetze-im-internet.de/stgb/__211.html
    http://www.gesetze-im-internet.de/stgb/__212.html

    Ο Μπαμπ. αναφέρει ότι τα εφεσιβάλλω και αναιρεσιβάλλω είναι μη αναμενόμενοι σχηματισμοί, αντί των εφεσιβολώ και αναιρεσιβολώ. Δίκαιο μοιάζει να έχη.

    Κάποιον καιρό μαθαίναμε και για την επιτιθέμενη αριστερά, έχει και από αυτό ο μπαξές.

  110. vikar said

    Η εξυπνάδα του Βόνεγκατ μου θύμισε και έναν άλλον συγγραφέα, κάποιον Χειμωνά (Γιάννης; Δημήτρης; κάτι τέτοιο συνηθισμένο), ο οποίος σίγουρα θα επαύξανε.

  111. 198
    Bernarda Alma
    ψηφοθήρησεν πάμπολις, όμως, ουχί άπολις. Περισσότερον Δικαιόπολις, ο δικός μας.

  112. 109
    Εφεσιβλήτης;

  113. Μαρία said

    92 Όπως και το «αυτής της Ρόζας απ’ το Λουξεμβούργο». Ήμουν κι εγώ εκεί.

  114. ππαν said

    Ήμουν κι εγώ εκεί, όταν σε περιοδικό διάβασα «όπως είπε κι ο Τρούμαν, κάποτε…»

  115. Συγγνώμη που έλλειψα…
    Ξανάπιασα κάτι που μου άρεσε από Γ. Λυκοτραφίτη το δικό μου και το δικό του.

    Νέο Kid 62 συμφωνούμε, αλλά το παιγνιώδες -ΙΚείον βάζει στο παιγνίδι τον επιστήμονα που υπηρετεί τη χημεία.
    Ε ναι Bernardina 68, έφαγα κάποια χρόνια στη Σόλωνος 104, απλά εγώ αναλύω το αστειάκι της φίλης.
    Καμία αντίρρηση Titus Abruptus Bank Ruptus 70, εννοώ όμως πως δεν έχουμε λέξη χωρίς τον θεράποντα.
    Νέο Kid 77 και Titus 81, πιστεύετε πως η «επιστήμη» δεν βγάζει άμεσα «επιστημικό»…
    … που θα μετέβαλε Νίκο το καθιερωμένο «επιστημονική φαντασία» σε «επιστημική μυθοπλασία»;

    Γιάννης

  116. IN said

    66, 100: Βλακείες έλεγα, ασφαλώς και υπάρχει αντίστοιχος όρος στα Γερμανικά διότι, πολύ απλά, το πρωτότυπο του ΠΝ ήταν γραμμένο στα Γερμανικά, όχι στα Ελληνικά. Κάπου μπορεί να κυκλοφορεί, αλλά ποιος κάθεται να ψάξει τώρα. Και, σωστά, τώρα που το λέτε, Totschlag πρέπει να είναι. Σε κάθε περίπτωση, το Γερμανικοφανές μακαρόνι ήταν αστείο (για όποιον δεν το κατάλαβε).

    Πάντως, μετά το 1950 εξαφανίστηκε η απόλυτη διάκριση, σωστά κατά τη γνώμη μου, γιατί το έγκλημα είναι ένα (δηλαδή η αντικειμενική του υπόσταση είναι η ίδια) και απλώς ο «βρασμός ψυχικής ορμής» είναι ελαφρυντική περίσταση. Επιστημονικά, δηλαδή, η διάκριση Φόνος (έτσι έλεγε την ανθρωποκτονία ο ΠΝ) – Αναίρεσις δεν στέκει, η διάκριση είναι ιστορική, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι απαντάται και σε άλλα, παλαιότερα δίκαια (Αγγλικό, Γερμανικό και αλλού ίσως, αλλά δεν είμαι πρόχειρος). Αλλά, όλα αυτά, είναι ανώτερα μαθηματικά.

    Πάντως, το να πλάσουμε ένα αρχαιοφανές ρήμα για το «ζητώ την αναίρεση» δεν είναι αναγκαστικά κακό, κάθε επιστήμη (και η νομική επιστήμη είναι, όπως συνηθίζουν να υπενθυμίζουν οι δικηγόροι στους πελάτες τους λίγο πριν τους παρουσιάσουν το λογαριασμό) έχει τους δικούς της επιστημονικούς όρους. Για να μη μιλήσουμε για λέξεις της καθημερινότητας (π.χ. τηλεόραση) που δημιουργήθηκαν έτσι…

  117. Immortalité said

    Νίκο, όλο με τους δικηγόρους τα έχεις τελευταίως 🙂

    Συντάσσομαι με τον Θρασύμαχο (γέλασα πάρα πολύ με το 17), τον Ρογήρο και τον ΙΝ και χαίρομαι που λέμε εφεσιβάλλω και όχι εφεσιβολώ. Κάτι σαν ρίχνω μια βολή έφεσης, ένα εφέσιμο βόλο μου ακούγεται 🙂

  118. Τώρα που σκαλίσατε και τις αριθμητικές αναφορές χαρακτήρων, προσοχή, μη μπλέκετε τα μ̶π̶ο̶ύ̶τ̶ι̶α̶ δάχτυλά σας· άλλος τρόπος για την HTML φόρμα -σουρπρίζ! κι αν δεν είναι unicode; άλλος στον όφι, άλλος ( ; ) σε μη unicode εφαρμογές…

    Αν είστε πουρίστες σαν τον π² και δεν τα μπλέκετε, βάλτε το AutoHotkey, ρίχτε στο AutoHotkey.ahk τον κώδικα παρακάτω για την αντιστοίχιση της άνω τελείας στο Alt-Q, να το παίζετε και ντούμπλεξ, και τελειώσατε…

    !q::
    {
    SendEvent {U+0387}
    }
    return
    
  119. π2 said

    Α, να ‘σαι καλά, μου θύμισες τα προγραμματάκια αυτοματισμού που τα είχα ξεχάσει ο ημιμαθής. Χρησιμοποιούσα ένα που δεν ήταν unicode κι έτσι δεν μπορούσα να το χρησιμοποιήσω για την άνω τελεία· τώρα όμως με την αριθμητική αντιστοιχία, μπορώ.

  120. bernardina said

    Ούτε θυμάμαι πώς, όταν γράφω κείμενα, η άνω τελεία μού βγαίνει απλά στο πλήκτρο ~ αλλά μόνο όταν γράφω στον όφιτα. Εδώ πρέπει να πληκτρολογώ το γνωστό αλτ 0183. (Μήπως ξέχασες να διαγράψεις τα μπούτια ; 😉 😉 )
    Καινούργιο καλαθάκι μου, χεχε

  121. ΣΑΘ said

    @ «Σκύλος Tης Β.Κ.»

    » στα (πολεμικά) καράβια έχουμε τον επισείωνα».

    Συμπαθάτε με, παρακαλώ, αλλά
    δεν είναι «τον επισεί ω ν α «.

    Το σωστό είναι: «τον επισεί ο ν τ α «.

    (Ο επισείων του επισείοντος)

    Να ‘στε καλά.

  122. ΣΑΘ said

    Το [121] αναφέρεται στο [27]. Ευχαριστώ.

  123. ΣΑΘ said

    Test ·

  124. ΣΑΘ,
    να με σχωρνάτε, έχετε δίκιο!
    Του Πρακτικού και του πεζικού είμαι…

  125. #120 (κάνε κοπιπαστή στα μπούτια τα δικά μου και τα δικά σου, να δεις)

  126. sarant said

    Κοίτα να δεις που διαβάζω το μπλογκ μου και δεν καταλαβαίνω 🙂

  127. Νέο Kid Στο Block said

    Ποιο μπλογκ σου ρε! Το μπλογκ είναι δικό μας! Των ανώνυμους σαρανταλκόλικους!
    (Απλώς σ’ αφήνουμε χαριστικά να γραφείς τις αναρτήσεις, αλλά μη καβαλάς και καλάμι! …άκου το μπλογκ μου…)
    🙂

  128. bernardina said

    Από ποιο σημείο και μετά έχασες επαφή, Νικόλα; Για να βοηθήσουμε, δηλαδή… 😆
    (Το μπλογκ σου; Ρε κάτι ιδέες 🙄 )

  129. sarant said

    Κάπου εκεί με τα μπούτια, αλλά αν το πιάσω από την αρχή θα το καταλάβω 🙂

  130. bernardina said

    Κοίτα, εγώ έκανα την κορόιδα γιατί έμπλεξε τα δικά του με τα δικά μου και φοβήθηκα πως θα γίνουμε ρόμπες άνευ λόγου και αιτίας. Κάνε το ίδιο μπας και μας εξηγήσει από μόνος του :mrgreen:

  131. voulagx said

    #126 Νικοκυρη http://www.youtube.com/watch?v=85DwyqwqACo&feature=related
    Τι δεν καταλαβαινεις; 🙂

  132. #109 πάντα τὸ ἐφεσιβάλλω τὸ θεωροῦσα κακοσχηματισμένο κι ἔλεγα «γιατί ὄχι ἐφεσιβολῶ;» χαίρομαι ποὺ ὁ Μπαμπινιώτης συμφωνεῖ μαζί μου (καὶ μὲ τὸν Σκάλιγκερ)

  133. ὅσο γιὰ τὸ «ἐκκαλούμενος» μποροῦμε νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸ ἔκκλητο τοῦ Πάπα.

    τί ὡραῖο θέμα, καὶ νὰ μπῶ σήμερα τόσο ἀργά!

  134. christos said

    Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αλλά εμένα το «αναιρεσείων» μου αρέσει. Θα πρότεινα να αντικαταστήσει την εθνική μας λέξη «μ…..ς» και κάθε φορά που θα τη χρεισιμοποιούμε να θυμόμαστε τι έχουμε ψηφίσει τα τελευταία 30 χρόνια.

  135. christos said

    ….το «χρήσιμοποιούμε» γιατι το έγραψα με «ει»;;; δηλώνω αναιρεσείων. Καλό βράδυ.

  136. ππ said

    134: και τα άλλα, τα αριστοφανικά, δίνουν υλικό όμως!

  137. sarant said

    133: Ποιος σου είπε να έρθεις αργά; Άκου το έκλυτο του Πάπα!

  138. Κύριοι, λέγω, δικασταί, καὶ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
    γιὰ τὸ κακὸ τό χάλι μας ποιός ἄραγε νὰ φταίῃ;
    Μὴ φταίει ἡ ἀναιρεσείουσα κι ἡ ὁρολογία ὅλη,
    ὁ προστιθεὶς καὶ ὁ νομεύς, ἡ δίζησι κι οἱ δόλοι,
    ὁ ἄμεσος πρώτου βαθμοῦ, ὁ ἄμεσος δευτέρου
    ἢ μήπως ὁ ἐνδεχόμενος τοῦ ὁμόρρυθμου ἑταίρου;
    Κι ὰν πέθανε ἀδιάθετος καὶ ὁ τριτανακόπτων
    ποιός μπαίνει ὡς διάδοχος στὴν λίστα τῶν ὑπόπτων;
    Μἠ φταίει ὁ χρησάμενος κι ὁ παρακαταθέτης,
    μή φταίει ὁ ἐκτασσόμενος, ὁ ἄφαντος, ὁ εὑρέτης;
    Ἄν φταῖνε οἱ ἐπισπεύδοντες, εἶναι οἱ καθ’οὖ ἀθῷοι,
    ἢ ὁ προσθέτως παρεμβὰς ποὺ εἶναι κι ἀπὸ σόι;
    Κι ἂν κάποιος μὲ ἀντιφώνησι στὴν κατοχὴ θὰ μείνῃ
    ποιοί φέρουν εἰς ὁλόκληρον, μοῦ λέτε, τὴν εὐθύνη;
    Κύριοι, λέγω δικασταί, εἰσαγγελεῖς κι ἐφέται
    τὸ εἶπε καὶ ὁ μέγιστος τῶν ποιητῶν, ὁ Γκαῖτε:
    ἐσπούδασα κι ἐσπούδασα τοσαύτας ἐπιστήμας
    καὶ ὅμως μὲ ἐκέρδησεν ἡ τεχνικὴ τῆς ῥίμας.

  139. Μιχαλιός said

    Κι εγώ, κι εγώ!

    · ·
    αλτ0183: ·
    αλτ0903: ‡

  140. ππ said

    Θαυμάσιο!

  141. Μιχαλιός said

    · · · · · · · · · · · · · · · ·

  142. Αγγελος said

    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!
    Μεγάλη η Άρτεμις των Εφεσείων!

  143. Αγγελος said

    Κορνήλιε, είσαι γίγας στιχοπλόκος! (Το ‘χουμε ξαναπεί άλλωστε…)

  144. sarant said

    Κορνήλιε, σαπά, ημίψηλα, σομπρέρα!

  145. #143 γίγας ὕψους 1,70;

    (τὸ χρηστώνυμο σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς ἀπίστευτες γνώσεις σὲ κάθε τομέα τοῦ ἐπιστητοῦ μὲ ἔχουν σχεδὸν πείσει ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 143 σχολίου εἶναι πράγματι καὶ ὄχι μόνο ὀνόματι ὑπερβατικὴ ὀντότης!)

  146. Alfred E. Newman said

    Χτες το βράδυ πέταξα με οργή ένα βιβλίο το οποίο είχε την ακόλουθη μεταφρασμένη φράση:
    «…έβαλε τέλος στον έκκλητο βίο μου».
    Είχε προηγηθεί η φράση:
    «ένα μόνιππο με μηχανή πεζώ»
    Ενδιάμεσα μια αναφορά στα «διπλά Ολλανδικά» που μιλούσε κάποια.
    Και να σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για πολυτελή έκδοση.

  147. Για το θέμα της νομικής και διοικητικής ορολογίας, πολύ διδακτικοί άμα και απολαυστικοί είναι οι πρόλογοι των διαδοχικών λεξικών του Σκαρλάτου Βυζαντίου. Υπάρχουν όλοι στο Google books – λίκνους δεν βάζω, μη με π[ιάσει η σπαμοπαγίδα, αλλά ψάξτε Skarlatos Vyzantios και θα τα βρείτε. Ιδού ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
    «Εις την μετάφρασιν ιδίως του Πολιτικού της Γαλλίας Νόμου εισήχθησαν τινές λέξεις, Ελληνικαί, αν θέλετε, και σφόδρα Ελληνικαί, αλλά κατά δυστυχίαν δεν αρκεί τούτο, […] διότι αι μεν εξ αυτών, καθώς το Σίνος, το Πήμα, η Δήλησις, η Δίζησιςμ η Συνημοσύνη κτλ. απαιτούν προσέτι την υπό του χρόνου και της χρήσεως καθιέρωσιν, αι δε, καθώς η Αντιβαδίασις, η Λοιπάς, ο Έγκυρος, το Ενυποθήκως καί τινες άλλαι έχουν τι αναιτιολόγητον μεν, αλλ’ ουχ ήττον απαρέσκον, ίσως διά μόνην την συνήχησιν, εις το οποίον όμως δεν πρέπει να αδιαφορούν οι ονοματοθετούντες Ελληνιστί. […] η λέξις Χρήστης δεν θα παρεισαχθεί, όχι χάριν του Χριστού, ως λέγει ο Κ. Πάλμας, αλλά χάριν του Κυρ Χρήστου.»
    Το ‘έγκυρος’ βέβαια σήμερα αναρωτιόμαστε σε τι ενοχλούσε τον αοίδιμο λόγιο (του θύμιζε άραγε τον ‘έγκυο’;), ο ‘χρήστης’ όμως μόνο τις τελευταίες δεκαετίες μπήκε στην κοινή γλώσσα, χάρη στους υπολογιστές και δυστυχώς και στα ναρκωτικά…

  148. sarant said

    146: Ακριβοί στα φρου-φρου και φτηνοί στη μετάφραση δηλαδή…

  149. ππ said

    147: είναι απολαυστικός, πράγματι, ο Σκαρλάτος Βυζάντιος

  150. Immortalité said

    @138 Έχω πέσει κάτω από τα γέλια Κορνήλιε, αριστούργημα! Αν έγραφες τόσο καλά και αστυνομικά μυθιστορήματα θα σ’ ερωτευόμουν για πάντα! 😀

    @146 “ένα μόνιππο με μηχανή πεζώ” 🙂
    Μου θύμισε την ταινία ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα, όπου δυο Ρωμαίοι πάνω σ’ ένα άρμα προσπαθούν να φτάσουν το αχτύπητο δίδυμο ενώ τελεί υπό την επήρεια του μαγικού ζωμού και λέει ο ένας (Ρωμαίος) στον άλλο (μεταφράζω ελεύθερα και για τους μη γαλλομαθείς):
    -Plus vite! ( πιο γρήγορα)
    -Je n’ai qu’un 2CV! ( Τι να σου κάνουν δύο άλογα!) (δύο ίπποι, deux-chevaux, Ντεσεβώ, το θρυλικό αμάξι δύο ίππων)

  151. aerosol said

    @84: Είμαστε κάμποσοι -και πάντα συμπονετικοί στους άτυχους αδαείς! 😀

    @127: Μια που η δουλειά με κάνει συχνά να μπαίνω βράδυ στο ευλόγιον, συχνά παρουσιάζω σημεία στέρησης! Σε λίγω θα τραγουδάω «I’m waiting for my man» πληκτρολογώντας το s (S is for Space έλεγε ο Ray Bradbury αλλά στο address bar μου s is for sarantakos*).

    *: Αυτός ο τύπος που υποστηρίζει -άκουσον, άκουσον!- πως τούτο το μπλογκ είναι δικό του.

  152. sarant said

    151: Λέτε να καθιερώσουμε και βραδινή έκδοση; 🙂 Νομίζω η Μοντ έβγαινε παλιά το βραδάκι.

  153. Προγιαγιά said

    Προς Κορνήλιον επιστολή:
    Εξαίσιον το πόνημα μα είναι ημιτελές
    Καθώς ελησμονήσατε τους αντιβαδιαστές.
    Στη δύσκολη κληρονομιά που μας εξουσιάζει
    Το σουρογκάτουμ δεν μπορεί κι αυτό να απουσιάζει.
    Διαβλέπω μίαν καθεστωτικήν αντίληψιν στον στίχο
    Η νεαρά Ευελφάλεια πηγαίνει τοίχο – τοίχο;
    Αν απεχθώς αισθάνεσθε δια την Ασφαλιξίαν
    Σκεφθείτε μην συνειρμικώς λαμβάνει άλλη αξία
    (εδώ η ποιήτρια ωχριά, διστάζει, δεν αποτολμά ομοιοκαταληξίαν).
    Εν κατακλείδι ήθελα να πω αγαπητέ
    Πως όσα παραλείψατε δεν ειν του τενεκέ.
    Πρόσέξατε πως φέρεσθε εις την ορολογίαν
    Οι νομικοί είναι έτοιμοι δια σταυροφορίαν.

  154. 146
    Κι εγώ οδηγώ (ή: με οδηγεί) Πεζώ. Οξύμωρον;

    143
    Doctor angelicus!

    115
    Πώς; Γνώσις χωρίς τον γνωρίζοντα; Ούτε και στις πιό τρελλές functional «philosophies of mind». Αν και στις naturalistic epistemologies (Quine etc), ο γνωρίζων καθίσταται κι αυτός αντικείμενον επιστητόν μέσα στον ορίζοντα ή κόσμο των επιστητών κι γνώση μια φυσική σχέση.

  155. 149
    Σε μια από τις χαμένες μου βιβλιοθήκες έχω το Λεξικόν του, στο οποίο εξηγεί την νεοελληνική στην δόκιμον αρχαία. Όντως, απόλαυση! Για δοκιμάστε, κλις με ιώτα ή κλεις με έψιλον ιώτα;

  156. 146
    Κλυτώς εγκλητός και για κλύσμα ο «έκκλητος» βίος. Μόλις με πληροφορούν εξ Ελλάδος ότι ομιλεί στην τηλεόραση η Διαμαντοπούλου για την παιδεία, κι ο υπότιτλος της εκπομπής ομιλεί περί «δημιουργείας» κλπ. Εξηγείται, ώ Νικοκύρ, γιατί στέλλει το παιδί της σε ιδιωτικό, για να γλυτώσει από τα χάλια της «π-αιδοίας» της.

  157. τέτοια κάνετε και μετράει ο Νικοκύρης κατοστοχίλιαρα…

  158. 150
    Αταναζί, 2CV, το όχημα της γαλλικής οχείας, ένθα επολλαπλασιάσθη το γαλατικόν έθνος, άχρις ότου, το ίδιον δίφρον όχημα Ντεσεβώ, μεγαλούργησεν εις διαφήμισιν των προφυλακτικών, βοηθεία του φόβου του AIDS.

  159. Έτρεξα να πιάσω τη θέση 158 για να μη μου την πάρετε, εκτός αν πατήσει κανείς ‘Δημοσίευση Σχολίου’ πριν από μένα.Οταν άνοιξα το blog ήταν 156 (άνω τελεία) και μέχρι να πω δυο λόγια στο νοικοκύρη… αυγάτισαν.
    Η πειραματική-ανωτελειακή (56) είναι εύρημα. Εγώ έλυσα το πρόβλημα αλλιώς. Ξέρω πως δε σας αρέσει. Αλλά ριζικά διαφωνών(τας) με τον …. (καταλάβατε) θεωρώ την άνω τελεία απαραίτητη για την πλαστικότητα της έκφρασης. (Τώρα είμαι σε lap. όταν πάω στο Η/Υ θα πειραματιστώ. Στο word βεβαίως τη βγάζω με assignment, οπότε ο καθένας όπως τον βολεύει).

    Περί απολιθωμάτων: Νομίζω ότι τα απολιθώματα έμειναν απλώς επειδή δεν μπορούσαν να φύγουν. Και η προσπάθειά μας να τα διώξουμε δείχνει πρώτον αποδοχή μιας λιγότερο ακριβούς, εύστοχης, εκφραστικής κ.ο.κ. διατύπωσης, δεύτερον παρεμβατισμό (=φασισμό αλλά μην το πάρετε πολύ προοσωπικά), τρίτον γλωσσική ανασφάλεια.
    Ας μην ξεχνάμε τα εν πάση περιπτώσει, εν δυνάμει, κατόπιν εορτής, απουσία ενδιαφέροντος (το απουσία νοούμενο ως ἀπουσίᾳ), εν τέλει, εν γνώσῃ, εν ἀγνοίᾳ, το εν λόγω κ.ο.κ. που είναι της καθημερινότητας. άσε το μεθαύριο = μέθ’ ἃ αὔριον.
    Απολίθωμα είναι επίσης η 1η Μάη. Ή 1η Μαΐου ή 1η του Μάη. Το 1η Μάη είναι βλακώδες αποσκελέτωμα κακής μετάφρασης και μαζικής ανεγκεφαλικής αποδοχής (η θέση αυτή δεν έχει να κάνει τίποτα με την πολιτική τοποθέτηση κανενός)

    Περί του ἀναιρεσείω. Όντως δεν υπάρχει. Αλλά το άναιρεσίων δεν είναι απολίθωμα, αλλά νεολογισμός. Νεολογισμός είναι λέξη, συνήθως λόγια, που δεν υπάρχει στην αρχαία αλλά σχηματίζεται με μορφήματα και κατά το τυπικό της αρχαίας προκειμένου να καλυφθούν νέες σημασιολογικές ανάγκες. π.χ. σημασιολογικός, ηλεκτρικό (ρεύμα), ηλεκτρονικός, κυτταρογενετική, αφόδευση, ενεργούμαι, πρωτεϊνοσύνθεση κ.ο.κ. Νεολογισμός είναι και η λέξη οικογένεια, που χρησιμοποιήθηκε για ν’ αντικαταστήσει το ξενόφερτο ‘φαμίλια’ το οποίο κάλυπτει τη σημασία της ‘πυρηνικής οικογένειας’ (μπαμπάς, μαμά,παιδιά) ενώ η πραγματική του σημασία είναι ‘ό,ποιος γεννήθηκε στο σπιτικό’ με την ευρεία σημασία. Να θυμηθούμε ότι ο Αβραάμ πολέμησε και νίκησε πέντε βασιλιάδες (προφανώς αρχιτσελιγκάδες όπως και ο ίδιος) με 300 (αν θυμάμαι καλά) οικογενείς του. Τότε η ‘ευρεία οικογένεια’ περιελάμβανε ολόκληροο χωριό ή φυλή κατ’ ουσία, όπου υπήρχε ένας ‘βασιλιάς’ δηλαδή άρχοντας και όλοι οι άλλοι ήσαν δούλοι (δηλαδή εργάζονταν, ζούσαν κι έτρωγαν. Δεν είχαν αμοιβή διότι δεν είχαν ιδιαίτερο νοικοκυριό. Αν ‘ξενοδούλευαν’ όπως ο Ιακώβ, στο τέλος έπαιρναν ως αμοιβή ζώα και γυναίκες)

    Περί εφετικών, θαμιστικών και βουλητικών.
    Θαμιστικά (εκ του θαμά = συχνά, πυκνά) είναι τα ρήματα που σημαίνουν επανάληψη μιας πράξης ή ότι γίνεται κατά συνήθεια ή κατά συρροή. Είναι πολύ σπάνια ακόμα και στο Όμηρο. εντούτοις ως θαμιστικά χαρακτηρίζονται τα εμφαντικά του Ομήρου (και των συν αυτώ) δηλαδή τα ρήματα που εμφανίζουν επανάληψη του θέματος
    Εφετικά: Είναι αυτό που είπαν και άλλοι πιο πάνω, τα ρήματα που σημαίνουν ότι ‘προκαλώ μαι πράξη’ ή ‘κάνω κάποιον να κάνει κάνει κάτι’ (faire faire). Επομένως, αν θέλουμε να το δούμε με απόλυτους όρους, ο αναιρεσιβάλλων σημαίνει απλά ότι ‘αιτείται αναιρέσεως’ ενώ ο αναιρεσίων είναι αυτός που θα προκαλέσει την αναίρεση (μέσω της αίτησής του). Το ότι και οι δύο σημασίες συμπίπτουν να περιράφουν το ίδιο πρόσωπο, είναι άλλο γλωσσολογικό θέμα.
    Βουλητικά ρήματα έιναι όρος που χρησιμοποιείται μόνο στη Γραμματική (τα θαμιστικά και εφετικά ανήκουν στη Σημειολογία) που καλύπτει τα βούλομαι, θέλω και τα συνώνυμά τους σε σ΄χεση με το του είδους απαρέμφατο (ειδικό ή τελικό) παίρνουν.

    Σ’ όποιν τα διαβάσει όλα αυτά… μπράβο του.

  160. 159
    Λεώνικε λεωνενίκηκας, το διάβασα όλο απνευστί, τί κερδίζω;

    «προκειμένου να καλυφθούν νέες σημασιολογικές ανάγκες. π.χ…. αφόδευση, ενεργούμαι» Σημασιολογικές ανάγκες, και όχι μόνον σημασιολογικές!

    «Το ότι και οι δύο σημασίες συμπίπτουν να περιράφουν το ίδιο πρόσωπο, είναι άλλο θέμα, σημασιολογικό» – η φιλοσοφία του φιλοσοφικο-σημασιολογικού προσδιορισμού της ταυτότητας της πράξης, από τον Donald Davidson. Το ίδιο «event» κάτω από μία περιγραφή είναι πράξη, ελεύθερη, που προκαλείται από reasons, ενώ κάτω από άλλη είναι even, που προκαλείται νομοτελειακά ή μάλλο νομολογικά, από causes. Η ταυτότητα δεν είναι εκτασιακή, extensional, τα ταυτά δεν μπορούν να αντικασταθούν salva veritate.

  161. 138
    Δια να μην λιποψυχήσω εμπρός στην Κορν-ηλίου φαεινοτέραν ανωτερότητα του ριμαδόρου μας. Μέγα εύγε!

  162. π2 said

    Μόλις θυμήθηκα ότι ο Νικοκύρης είχε την φρούδα ελπίδα συζήτησης για την κυβερνητιώσα αριστερά. Να είναι άραγε ενδεικτικό της περιρρέουσας πολιτικής απάθειας ότι δεν έγινε ούτε νύξη; Ή μήπως φταίει το γεγονός ότι η κυβερνητιώσα αριστερά είναι δύσκολο θέμα γιατί όταν θέλει να γίνει κυβερνητιώσα ξεχνάει να είναι αριστερά κι όταν είναι αριστερά διστάζει να γίνει κυβερνητιώσα;

    Στο σημείο παράνοιας που έχει φτάσει η Ευρώπη πάντως, τα πράγματα φαίνεται ν’ αλλάζουν, έστω σε επίπεδο ρητορείας. Όταν βλέπεις τον άχρωμο και άοσμο Ολάντ, ενός κατ’ όνομα σοσιαλιστικού κόμματος που είχε γίνει ένα από τα πιο ακραία νεοφιλελεύθερα κόμματα της ηπείρου, να κηρύσσει ανένδοτο κατά του χρηματοπιστωτικού κατεστημένου, όταν βλέπεις τον ακροδεξιό Φάρατζ να τη βγαίνει διαρκώς από αριστερά στους Ευρωκράτες μας, αναρωτιέσαι πότε θα έρθει και σε τούτη τη γωνιά της ηπείρου η αλλαγή φοράς του εκκρεμούς. Και με τι βαθμό σοβαρότητας, κυρίως.

  163. sarant said

    Κοίτα, το αντίστοιχο του Φαράτζ το έχουμε κι εδώ από μιαν άποψη, με τον Καμμένο.

    Αλλά αν πάρουν τις εκλογές στη Γαλλία οι σοσιαλιστές, θέλω να ελπίζω πως θα έχει διαφορά με τον Σαρκοζί. Και ο Ολάντ καλύτερος από τον καμαριέρη.

  164. π2 said

    Για τον Καμμένο συμφωνώ, είναι εξάλλου η ίδια ακραία εκ δεξιών ρητορεία με αντικαπιταλιστικό επίχρισμα που έχει γίνει της μόδας και αλλού στην Ευρώπη.

    Τα πολιτικά πράγματα της Γαλλίας δεν τα ξέρω καλά, αλλά δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στο ΣΚ ως μηχανισμό παραγωγής πολιτικής.

  165. Μαρίνα said

    153
    Προγιαγιά πολύ με άρεσε το δημιούργημα σας!

  166. 164
    Δηλαδή, περιμένετε να μην λαϊκίζει η λαϊκή δεξιά;

  167. voulagx said

    #162 Π2: » Ή μήπως φταίει το γεγονός ότι η κυβερνητιώσα αριστερά είναι δύσκολο θέμα γιατί όταν θέλει να γίνει κυβερνητιώσα ξεχνάει να είναι αριστερά κι όταν είναι αριστερά διστάζει να γίνει κυβερνητιώσα;»
    Ακριβως. θαθελα να δω μια Αριστερα κυβερνωσα, γινεται ομως;

  168. sarant said

    167: Θα είχε νόημα να μπει η Αριστερά ως ελάσσων εταίρος π.χ. σε μια κυβέρνηση σαν του Παπαδήμου; Αντί για το Λάος; Μάλλον όχι, λέω εγώ,. Αλλά ακούω και άλλες απόψεις.

    Μετά από εκλογές, ως ισότιμος εταίρος; Μάλλον ναι, λέω πάλι εγώ. Αλλά ακούω και πάλι.

  169. π2 said

    Δεν νομίζω πως ο Voulagx μιλούσε για την κυβέρνηση Παπαδήμου, σίγουρα πάντως μια τέτοια κυβερνητιώσα αριστερά θα ενέπιπτε στην πρώτη από τις περιπτώσεις που απαριθμούσα: την κυβερνητιώσα που ξεχνάει την αριστεροσύνη της. Κυβερνητιώσα όμως μπορεί να είναι και μια αριστερά με ένα ριζικά διαφορετικό πολιτικό πρόγραμμα. Στο πρόγραμμα είναι που κολλάμε. 😛

  170. 168
    Στην «κυβέρνηση» Παπαδήμου σκεδάζονται άρα ξενερώνονται οι ενοχές κι ευθύνες, μετά δεν ξέρω αν θα μερίζονται οι εκτελεστικές εξουσίες.

  171. bernardina said

    Μετά από εκλογές, ως ισότιμος εταίρος; Μάλλον ναι, λέω πάλι εγώ. Αλλά ακούω και πάλι.

    Πρόσεξε, γιατί κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς κι εσύ «πρόθυμος» τώρα 😉 Ως γνωστόν, οι χαρακτηρισμοί είναι αγαπημένο σπορ. Και εύκολο.

  172. ΣΑΘ said

    @ Cornelius [138]

    Magna cum laude !!!

    ΥΓ
    » Ἄν φταῖνε οἱ ἐπισπεύδοντες, εἶναι οἱ καθ’οὖ ἀθῷοι»
    Μήπως το σωστό είναι «οι καθ’ ων»;

    @ Π2 [162]

    «Κυβερνητιώσα αριστερά» (;;;)

    Μα τέτοιο πράγμα δεν φαίνεται να υπάρχει στην Ελλάδα σήμερα…

    Στην Ελλάδα, η Αριστερά (η κομμουνιστική / κομμουνιστογενής εννοώ), αν κρίνει κανείς από αυτά τα ανεδαφικά και εξωπραγματικά που αυτή ευαγγελίζεται και πρεσβεύει, δεν φαίνεται να ξέρει παρά να ονειρεύεται και να α ν τ ι δ ρ ά.

    Κι αν ποτέ ως εκ θαύματος γινόταν κυβέρνηση, (με δημοκρατικές διαδικασίες εννοώ!), κι εφάρμοζε αυτά που ως αντιπολίτευση οραματιζόταν, θα ‘τρωγε τέτοια ‘πρόγκα’ απ’ τον Λαό, (ναι, από αυτόν τον Λαό υπέρ του οποίου τώρα κόπτεται ‘ανέξοδα’ και ‘εκ του ασφαλούς’), που θα της ερχόταν ο ουρανός σφοντύλι.

    Ξέρει πολλά, πάμπολλα μαγευτικά τραγούδια η Αριστερά, αλλά «έξω απ’ τον χορό».

    ΥΓ
    Συζήτηση δεν θέλατε;
    Λέω, λοιπόν κι εγώ ευθαρσώς τον λόγο μου.

  173. voulagx said

    #168 Προλαβε και απαντησε αντ’ εμου ο Π2. 🙂

    «Μετά από εκλογές, ως ισότιμος εταίρος;»
    Αλλαζω καπως την ερωτηση: «Μετά από εκλογές, ως μονος εταίρος;»

  174. Μια ερώτηση, αθώα: και καλά ο «ονειρευομένη» ως λέτε κομμουνιστική αριστερά, με τις «έξω του χορού» αφηγήσεις της, αλλά πώς τα δίπλωσε έτσι η σοσιαλδημοκρατία; Τί ακριβώς προστατεύει, από ποιούς και πώς;

  175. bernardina said

    Η σοσιαλδημοκρατία τα δίπλωσε για λόγους που εξηγεί (ή προσπαθεί να εξηγήσει) ο Μπάουμαν αν και εμένα μού φαίνεται κομματάκι ρηχή και ευκολατζίδικη ανάλυση.

  176. Στον Μπάουμαν, φίλη Βερνάρδα, που διάβαζα αφειδώς, οφείλουμε την ποιητική πως ρήση πως με την «επιστροφή της πολιτικής» επιδιώκουμε τα προβλήματα των λίγων να γίνουν μέριμνα των πολλών. Ένας αφορισμός που χάνεται όμως στην μετάφραση. Με θλίψη βλέπω, στην Κύπρο της αριστεράς ηγεσίας (και το είπα κάποτε στον αμήχανο κυβερνητικό εκπρόσωπο) δεν δίνεται καμμια δομική, μαρξιστική ανάγνωση της κρίσης, ποτέ, ο Λυγερός προχθες ακουγόταν πιο αριστερός στις αναλύσεις του από τον «μαρξιστή λενινιστή» πρόεδρό μας. Τόσα χρόνια περίμενε η μαρξιστική θεωρία τις κρίσεις του καπιταλισμού και τώρα σιωπά και, στην Κύπρο, συγχορεύει. Τελικά, διαβάστε Καλλίνικο, στο International Socialism, το βρίσκετε online.

  177. 172 για 138,
    Παραπάνω, Summa cum laude!

  178. #172 συμφωνῶ σὲ ὅλα (καὶ στὸ καθ’ὧν)

  179. #150 Αν έγραφες τόσο καλά και αστυνομικά μυθιστορήματα θα σ’ ερωτευόμουν για πάντα!

    βλέπε μάγκες; οὔτε ἀνάποδα πάτερ ἡμῶν στὰ λατινικὰ οὔτε ἄλτ καὶ κοντρὸλ καὶ 666! 😛 😛

  180. Immortalité said

    @179 Τώρα που ξέρεις το κόλπο, άντε να σε δω 😛

  181. @179: Πάντως εννοεί ότι και τώρα σε ερωτεύεται, απλά όχι για πάντα. Για όσο διαρκεί η ανάγνωση των ποιημάτων σου, +/- 10 λεπτά. 😀

  182. Alfred E. Newman said

    Άραγε το οποιοδήποτε αποτέλεσμα θα γίνει δεκτό από την ομήγυρη ή μήπως υπάρξουν αναιρεσίοντες (όπως είχε συμβεί και σε επίτευξη άλλων αριθμητικών οροθεσίων από την ταπεινότητά μου (που λέει ο λόγος.)

  183. @π2, και λοιποί: φιξάκι

  184. π2 said

    Ευχαριστούμε, Στάζυμπε, εμείς οι πλατωνικοί.

  185. […] Δίπλα-Μαλάμου, εμπρησμός του «Αττικόν» , επιστημικό, “επιστημονική φαντασία”ή “επιστημική μυθοπλασία”;, εποικοδόμημα και γλώσσα, Εσπεράντο, Ζ, Ζάλογγο, Η ΚΥΝΗ […]

  186. […] Δίπλα-Μαλάμου, εμπρησμός του «Αττικόν», επιστημικό, “επιστημονική φαντασία”ή “επιστημική μυθοπλασία”;, εποικοδόμημα και γλώσσα, Εσπεράντο, Ζ, Ζάλογγο, Η ΚΥΝΗ […]

  187. […] Δίπλα-Μαλάμου, εμπρησμός του «Αττικόν», επιστημικό, “επιστημονική φαντασία” ή “επιστημική μυθοπλασία”;, εποικοδόμημα και γλώσσα, Εσπεράντο, Ζ, Ζάλογγο, Η ΚΥΝΗ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: