Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το εκβιαστικό δίλημμα των τελεσιγράφων

Posted by sarant στο 6 Φεβρουαρίου, 2012


Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε χτες, 5.2.2012, πρώτη Κυριακή του μήνα, στην εφημερίδα Αυγή.

Τις τελευταίες μέρες διαβάζουμε παντού για τελεσίγραφα των εταίρων μας, για εκβιασμούς της τρόικας, για σκληρά διλήμματα, οπότε σκέφτηκα να φτιάξω έναν (κάπως τεχνητό, είναι η αλήθεια) τίτλο με τις τρεις λέξεις που θα δούμε στο σημερινό σημείωμα, λέξεις που έχουν σαν κοινό τους χαρακτηριστικό ότι κάποιος καλείται να αποφασίσει υπό συνθήκες πίεσης ανάμεσα σε δύο επιλογές.
Το δίλημμα φυσικά μπορεί να είναι και ανώδυνο, να μην υπάρχουν συνθήκες πίεσης, όπως όταν κάποιος έχει να διαλέξει αν θα πάει διακοπές στο βουνό ή στη θάλασσα, αλλά συνήθως η λέξη χρησιμοποιείται όταν οι εναλλακτικές επιλογές έχουν και οι δυο κάποιο κόστος, συχνά δυσβάσταχτο, σαν τον εργαζόμενο που αντιμετωπίζει το δίλημμα αν θα προδώσει τους συναδέλφους του ή θα χάσει τη δουλειά του.
Η λέξη δίλημμα είναι βέβαια παλιά, αλλά όχι τόσο αρχαία όσο φαίνεται• δεν ανήκει στην κλασική αρχαιότητα, αλλά στην ύστερη ελληνιστική εποχή, στον 5ο αιώνα μ.Χ. Προηγουμένως υπήρχε το ουσιαστικό το διλήμματον, από το λήμμα, με τη σημασία της λογικής πρότασης. Ο όρος πέρασε στα λατινικά ως dilemma και από εκεί στις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, αρχικά στη φιλοσοφία και μετά σε καθημερινές χρήσεις.


Πολύ συχνά, το δίλημμα είναι απόρροια ενός εκβιασμού. Στο παράδειγμα που αναφέραμε παραπάνω, ο εργοδότης ζητάει από τον εργαζόμενο, ας πούμε, να χαφιεδίζει τους συναδέλφους του, εκβιάζοντάς τον ότι αλλιώς θα τον απολύσει -και ο εργαζόμενος βρίσκεται σε δίλημμα. Άλλοτε ο εκβιαστής γνωρίζει ένοχα μυστικά κάποιου και του αποσπά χρήματα απειλώντας ότι θα τα αποκαλύψει.
Στον εκβιασμό αναγνωρίζουμε εύκολα τη λέξη βία, αλλά η ιστορία της λέξης κρύβει ένα μικρό μυστικό διότι, και πάλι, οι λέξεις της οικογένειας αυτής δεν υπήρχαν στην κλασική αρχαιότητα, και μάλιστα ο εκβιασμός δεν μαρτυρείται καθόλου στην αρχαία και βυζαντινή γραμματεία, αλλά είναι πλάσμα των λογίων του 19ου αιώνα• από την ελληνιστική εποχή υπήρχε το ρήμα εκβιάζω (και πιο παλιό το εκβιάζομαι, αλλά με ενεργητική πάλι σημασία, «ασκώ βία»), υπήρχε και ο εκβιαστής, με τη σημασία όμως του καταπιεστή, του τύραννου• οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν είχαν τον εκβιασμό ως λέξη, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν εκβίαζαν ο ένας τον άλλο• χρησιμοποιούσαν όμως τη λέξη «συκοφαντία» και το ρήμα «συκοφαντώ», αν και ο συκοφάντης ήταν κάπως πλατύτερη έννοια από τον σημερινό εκβιαστή.
Για να ξεστρατίσω λίγο, αυτό που πολλοί από μας μάθαμε στο σχολείο, ότι συκοφάντες λέγονταν εκείνοι που κατάγγελναν στις αρχές όσους έκαναν παράνομες εξαγωγές σύκων δεν φαίνεται να είναι αλήθεια• θα μπορούσα να αφιερώσω ολόκληρο άρθρο στις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί για την προέλευση της λέξης, αλλά θα περιοριστώ επιγραμματικά να πω ότι η πιθανότερη εκδοχή είναι πως έτσι ονομάζονταν αρχικά όσοι κατέδιδαν τους συνδαιτυμόνες τους που είχαν κρύψει σύκα στα ρούχα τους, και γενικά όσοι κατέδιδαν μικροκλοπές.
Ας γυρίσουμε όμως στον εκβιασμό, και επειδή οι εκβιασμοί τον τελευταίο καιρό έχουν σαφώς διεθνές χρώμα, ας εξετάσουμε πώς είναι ο εκβιασμός στις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, θα μας χρειαστεί. Στα αγγλικά, θα το ξέρετε οι περισσότεροι, είναι blackmail, κι αν υποθέσετε ότι η λέξη παράγεται από το black = μαύρος και mail = αλληλογραφία δεν είναι παράλογο να σκεφτείτε ότι ονομάστηκε έτσι από τα μαύρα, τα απειλητικά γράμματα που στέλνει ο εκβιαστής στα θύματά του• όχι όμως, εδώ πρόκειται για άλλη λέξη mail, ομόηχη, σπάνια στα σημερινά αγγλικά, που σημαίνει «φόρος, ενοίκιο»• επομένως, blackmail είναι ο παράνομος («μαύρος») φόρος που αποσπά ο εκβιαστής. Στα γερμανικά, ο εκβιασμός είναι Erpressung, από το pressen = πιέζω, απ’ όπου και η δική μας πρέσα• λέξεις της ίδιας οικογένειας υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, η αρχή τους είναι λατινική.
Στα γαλλικά πάλι ο εκβιασμός είναι chantage, και προέρχεται, όσο κι αν φαίνεται απίθανο, από το chanter που σημαίνει «τραγουδώ»! Στην αρχή της λέξης, βρίσκουμε τους κατάδικους που τους βασάνιζαν για να τους αποσπάσουν την ομολογία, κι αυτό λεγόταν faire chanter, δηλαδή τον κάνω να τραγουδήσει (και στη δική μας αργκό λέμε «κελάηδησε» για όποιον ομολόγησε). Από εκεί, το faire chanter πήρε τη σημασία «αποσπώ χρήματα με τη βία» και τελικά «εκβιάζω».
Όσο για το τελεσίγραφο που κλείνει την τριάδα, ούτε αυτό έχει διαπιστευτήρια χιλιετιών παρά την αρχαιοπρέπειά του. Στην πραγματικότητα είναι κι αυτή λέξη πλασμένη τον 19ο αιώνα, ως απόδοση του νεολατινικού ultimatum, όρου του διπλωματικού λεξιλογίου που σήμαινε «τελευταία λέξη, αμετάκλητη απόφαση», παράγωγο του ultimus = τελικός, τελευταίος. Στη διπλωματία, το τελεσίγραφο είναι ένα γραπτό διάβημα ενός κράτους προς ένα άλλο, που διατυπώνει τελικούς όρους, η απόρριψη του οποίου σημαίνει κήρυξη πολέμου. Τελεσίγραφο επέδωσε ο Ιταλός πρεσβευτής στις 28 Οκτωβρίου 1940, ενώ οι Γερμανοί το 1941 επιτέθηκαν χωρίς τέτοιες τυπικότητες. Στην ολομέτωπη επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο εναντίον των εργαζομένων της Ευρώπης, η πρωτοτυπία βρίσκεται στο ότι πρώτα άρχισαν οι εχθροπραξίες και μετά άρχισαν να επιδίδονται τα τελεσίγραφα — αλλά μήπως αυτό είναι το μοναδικό αντικανονικό που ζούμε;

Σαν υστερόγραφο, μια εύθυμη νότα που δεν την έβαλα στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα. Πριν από κάμποσα χρόνια, ένας γνωστός καλλιτέχνης καλεσμένος σε κάποια εκπομπή ολοφυρόταν για τη φθορά της γλώσσας μας. — Ορίστε, λένε ‘τελεσίγραφο’, όπως τελεβίζιον, αντί να πουν το ελληνικό «τηλεσίγραφο»!

184 Σχόλια προς “Το εκβιαστικό δίλημμα των τελεσιγράφων”

  1. Καλημέρα!
    Αυτό το εύθυμο στο υστερόγραφο μου θυμίζει τον εαυτό μου πιτσιρίκι, που νόμιζα ότι «τελεσίδικος» ήταν μάγκικη εκδοχή του «τελικός».

  2. Καλημέρα από Τεργέστη με παγερό bora. Θα συναντήσω τον γιο μου (15 χρόνια Λονδίνο το παιδί) και θα του κάνω το τεστ με το -mail και το τΗλεσίγραφο.

    Να είσαι καλά Νίκο.

    Γιάννης

  3. Καλημέρα,
    ας μνημονευθεί και το τρίλημμα.

  4. Μένοντας κι εγώ σε πολιτικό επίπεδο, βλέπω συνεχώς να παρουσιάζεται από πολιτικούς και δοσίλογα ΜΜΕ μία λογική μονοδρόμων. Ωστόσο, η λογική αυτή δεν είναι ρεαλιστική (και σίγουρα όχι προοδευτική). Είναι λογική υποταγής. Προτιμώ ένα δύσκολο, αλλά δικό μου, ανεξάρτητο δρόμο ελευθερίας, όπου θα διασφαλίζω τα δικά μου συμφέροντα, παρά ένα χαραγμένο δρόμο στις ανάγκες άλλων όπου θα περπατώ ως ανδράποδο.

  5. bernardina said

    #3 Και μαζί του οι τριχασμένες προσωπικότητες, οι τρίτοι πόλοι, τα τρίτα ημίχρονα…

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
    (and counting 😉 Για μια στιγμή σκέφτηκα να πιάσω στασίδι και για την Ιμόρ επειδή θα λείπει σήμερα, αλλά εγώ θα λείπω περισσότερο 😛

  6. physicist said

    #3. ‘Οπως και η ενδιαφέρουσα παρεξήγηση trialog.

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα και καλή λευτεριά!
    Ωραίο άρθρο κι ωραίες ετυμολογήσεις Νικοκύρη (για τις περισσότερες δεν είχα ιδέα)!
    Υπάρχει(πλέον) και η τηλεαπόλυση ή τελαπόλυση . Κάποιους τους απολύουν με ημέιλ ή με sms.
    Το πλέον κατάπτυστο είναι το ντεμέκ κοινωνικοευαίσθητο προσωπείο του σύγχρονου φασισμού (έχει αναφερθεί ξανά από σχολιαστές). Τουλάχιστον παλιά σου λέγανε ντόμπρα και ξεκάθαρα «Έτσι γουστάρουμε ρε φίλε, αποφασίσαμε και διατάζουμε!»
    Τα τελεσίγραφα πάνε κι έρχονται λοιπόν, αλλά με «ευαισθησία»… Μια φίλη στην Κύπρο, που δουλεύει σε μια εταιρεία που την χτύπησε η «κρίση» ( πέσαν κατά 15-20% οι πωλήσεις τους, αλλά ΔΕΝ φταίει ότι απέλυσαν πριν κανα χρόνο τον έμπειρο διευθυντή που είχαν για ν’αναλάβει ο γιος του αφεντικού, αλλά η καινούργια Φεράρι δεν αφήνει πολύ χρόνο για δουγιά και καίει και τ’άντερά της η άτιμη, ΟΧΙ ,φταίει η «κρίση»), τους εμάζωξαν και τους ανακοίνωσαν ότι είτε θα δεχτούν μειώσεις μισθών γύρω στο 10% και κόψιμο του ταμείου προνοίας τους (το εφάπαξ ουσιαστικά που λέμε(ή λέγαμε;) εν Ελλάδι) είτε θα απολυθούν οι ΝΕΟΤΕΡΟΙ υπάλληλοι! «Γι’αυτό οι ΠΑΛΙΟΙ να σκεφτείτε τους νεότερους συναδέλφους σας και να μας απαντήσετε!» (επί λέξει, χωρίς πλάκα). Ψάχνεται τώρα η κοπέλα και οι ομοιοπαθείς συνάδελφοί της μήπως βρουν καμιά άκρη μέσω της συντεχνίας τους …

  8. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Σωστά, υπάρχει και το τρίλημμα, που το πρωτοσυνάντησα στον Λιάπκιν του Καραγάτση (μόνο που εκεί οι επιλογές δεν ήταν δυσάρεστες: πού θα πάνε να τα πιουν, αυτό τους προβλημάτιζε).

    7: όπου συντεχνία = συνδικάτο για τους καλαμαράδες 🙂

    6: Που δεν το είπαμε τριάλογο, ευτυχώς 🙂 αλλά το είπαμε, παρόλ’ αυτά, τριμερή διάλογο, κι ας υπήρχε (αδιόρατη) οσμή οξύμωρου.

  9. Τότε να μην ξεχάσουμε και την τριαλεκτική του Soja.

    Γιάννης

  10. physicist said

    #8(γ). Υπάρχει όμως ο δωδεκάλογος, που απ’ όσο έχω διαβάσει είναι λέξη που αρχικά εισήχθηκε για να περιγράψει τους διαλόγους των δώδεκα μαθητών του Χριστού (πριν κονομήσει τ’ ασημένια ο Ιούδας και γίνουν έντεκα).

    [Προσοχή, το παραπάνω είναι ΑΡΛΟΥΜΠΑ, κάθε αναπαραγωγή σε εκπομές ελληνοχριστιανικές γίνεται με ευθύνη των συντελεστών τους].

  11. bernardina said

    Να μην προσθέσουμε και μια φράση των ημερών -τις κόκκινες γραμμές. και πούθε μας προέκυψαν

  12. physicist said

    (‘Ασχετο) — Γιάννη, το ψυλλιάστηκα προχτές ότι είσαι εκεί που είσαι όταν έγραψες για τον bora. Να μου χαιρετήσεις το Μιραμάρε, την Οπιτσίνα και τα ωραία σλοβενοχώρια στο Κάρσο!

  13. ΣΑΘ said

    @ Sarant

    » …δεν ανήκει στην κλασική αρχαιότητα, αλλά στην ύστερη ελληνιστική εποχή, στον 5ο αιώνα μ.Χ.»

    Να με συμπαθάτε, αγαπητέ Νικοκύτη, αλλά νομίζω ότι ο «5ος αιώνα μ.Χ.» δεν είναι με τίποτε «ελληνιστική εποχή». Ούτε ύστερη ούτε ‘μεθύστερη’.

    Προφανώς πρόκειται περί αβλεψίας.

    Να ‘στε καλά.

  14. ΣΑΘ said

    «Νικοκύρη» και # “5ος αιώνας μ.Χ.” #, φυσικά.

  15. Νέο Kid Στο Block said

    Και ένα από τα διάσημα άλυτα προβλήματα της αρχαιότητας, η τριχοτόμηση της (οξείας) γωνίας:

  16. sarant said

    13: ΣΑΘ, έχετε δίκιο σ’ ένα βαθμό: στην ιστορία, η ελληνιστική εποχή τελειώνει κάπου τον πρώτο αιώνα μΧ, όχι; Οπότε ο πέμπτος αιώνας είναι σαφώς «ύστερη αρχαιότητα».

    Ωστόσο, όταν μιλάμε για την ελληνική γλώσσα, κάποιοι τραβάνε την ελληνιστική περίοδο μέχρι και τον 5ο αιώνα, ίσως και πιο μετά -δείτε το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη.

    Καμιάν αντίρρηση δεν έχω να πούμε για ύστερη αρχαιότητα, θα σταθεροποιηθεί έτσι και η ορθογραφία του μαντιλιού, που αλλάζει από έκδοση σε έκδοση, αλλά προτιμώ να συνεχίσω το βράδυ, που θα έχω το βιβλίο μπροστά στα μάτια μου γιατί από μνήμης μπορεί να μην τα λεω καλά.

  17. π2 said

    Τα λήμματα του TLG και του DGE για τον εκβιαστή παραπέμπουν σ’ έναν συγγραφέα που είναι μάλλον ο μεταφραστής της ΠΔ Ακύλας, όπως παρατίθεται στο κείμενο του Θεοδοτίωνα, άλλου μεταφραστή της ΠΔ. Και τα δύο λήμματα δίνουν μια σημασία πολύ κοντά στη σημερινή στον εκβιαστή (exactor στο TLG, que obliga o actúa con violencia στο DGE). Αν βρω χρόνο, θα ψάξω το κείμενο αργότερα.

    Το ωραίο όμως της αρχαίας είναι το εκβίασμα, που είναι μάλλον λάθος κάποιου αντιγραφέα αντί του ορθού έκβρασμα στα συμφραζόμενα που μαρτυρείται η λέξη. Πρόκειται για λάθος με πολλά σημαινόμενα, μια που το αποτέλεσμα ενός εκβιασμού μπορεί πολύ καλά να περιγραφεί ως αποτέλεσμα απόσταξης όλων ημών που βράζουμε στο ζουμί μας.

  18. Νέο Kid Στο Block said

    17. Και βέβαια οι εκβιαστές (κάποτε) θεωρούνταν τ’αποβράσματα της κοινωνίας.
    Σήμερα λέγονται ευέλικτοι επιχερεματίες 🙂

  19. Νέο Kid Στο Block said

    18. Α, και «Μεγάλοι Φιλέλληνες» (όπως ειχε πει η πρώτη συνιστώσα του Βενιζέρδου για τον Ζαν Κλοντ Βαντάμ Γιουνκέρ)

  20. ππ said

    Ο φιλελληνισμός είναι έτσι κι αλλιώς μια μορφή μισελληνισμού. Δεν είναι δικό μου, παραφράζω τον Στάθη Γουργουρη

  21. spiral architect said

    Πολύ ωραίο άρθρο Σαραντάκο!

    Το Υπουργείο Προπαγάνδας και ο Σκάι προειδοποιούν …

  22. Νέο Kid Στο Block said

    20. Ελπίζω να μην ασκείς κρισιολογία ( πού το ακουσα,πού το άκουσα αυτο ρε παιδια…) στους κυρίους Βενιζέλο και Γιουνκέρ. 🙂
    (Τι στο διάολο είναι η κρισιολογία ρε γαμώτο;;)

  23. ππ said

    Πάτα δεξιά στη στήλη με το όνομα του Γιάννη Χάρη, τα λέει όλα. Νομίζω η κριτική 🙂

  24. Μια παραστατική περιγραφή της έννοιας δίλημμα βρίσκεται σε ένα παλιό ανέκδοτο: Ρωτά κάποιος τον φίλο του να του εξηγήσει τι είναι τι δίλημμα. Εκείνος του απαντά: «Ας υποθέσουμε ότι ένας ψόφιος ποντικός είναι δεμένος με ένα γερό σπάγκο μπροστά στο στόμα σου. Ο σπάγκος περνά μέσα από το στόμα σου, διατρέχει το σώμα σου και η άλλη άκρη του βγαίνει από τον πωπό σου. Εκεί είναι δεμένο ένα αγγούρι. Σε υποχρεώνουν τώρα (ιδού και το στοιχείο της βίας) να τραβήξεις την μία από τις δύο άκρες του σπάγκου. Ποια θα προτιμήσεις;» «Δεν ξέρω» απαντά σαστισμένος ο πρώτος. «Ε, αυτό θα πει δίλημμα!», αποφαίνεται θριαμβευτικά ο άλλος.

  25. Νέο Kid Στο Block said

    Ππαν,μερσί μποκού! Μου είχε διαφύγει το κείμενο του Χάρη· εξαιρετικό!
    Κρισιολόγηση και ετοιμορροπία λοιπόν… (ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ τεχνικός όρος)
    Έτσι ετοιμόρροπους που μας κατάντησαν είμαστε να παίρνουμε τα Κρησιολογικά βουνά.(Τον Αψηλορείτιο). 🙂

  26. sarant said

    Ναι, το κείμενο του Χάρη είναι εξαιρετικό, και η φράση με το κτίριο που διέπεται από ετοιμορροπία απίστευτη!

    24: Παραστατικότατο!

  27. ΣΑΘ said

    @ Sarant [16]

    Γράφετε:
    «Η λέξη δίλημμα είναι βέβαια παλιά, αλλά όχι τόσο αρχαία όσο φαίνεται• δεν ανήκει στην κλασική αρχαιότητα, αλλά στην ύστερη ελληνιστική εποχή, στον 5ο αιώνα μ.Χ.»

    Με τη διατύπωση αυτή, νομίζω ότι ο συνήθης αναγνώστης της «Αυγής» παραπέμπεται -σχεδόν αυτονόητα- στην «ελληνιστική» ως περίοδο της ελληνικής ιστορίας γενικότερα, και όχι της ελληνικής γλώσσας.

    Όπως είναι γνωστό, η περίοδος αυτή της ιστορίας (μας) τοποθετείται (γενικώς) μεταξύ του θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) και της ναυμαχίας του Ακτίου (31 π.Χ).

    Ο Μπαμπινιώτης (ΛΝΕΓ), περιοδολογώντας την ελληνική γλώσσα, μιλάει για «Αρχαία Ελληνική 1400-300 π.Χ., Αλεξανδρινή Κοινή 300 π.Χ. – 6ος μ.Χ. αιώνας, Μεσαιωνική …..»

    Δεν κάνει λόγο για «Ελληνιστική Γλώσσα», ακριβώς -πιστεύω- για να αποφευχθεί η σύγχυση με την «ελληνιστική» ως περίοδο της ελληνικής ιστορίας γενικότερα.

  28. @24 αυτό μοιάζει περισσότερο με…δύσλημα !!

  29. ΣΑΘ said

    Άσχετο (;)

    Γράφει ο Χ. Μίσσιος κάπου στο «…καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» :

    » Όταν μας περιέγραφε τη δίκη, όλο ξεφύσαγε θυμωμένος: δεν μπορείτε να φανταστείτε, ρε συναγωνιστές, τι μίσος μας έχουνε. Μου ρίξανε οχτώ φορές σε θάνατο, εντάξει; Με ψεύτικη υπόθεση, εντάξει, πόλεμο κάνουμε, τι να γίνει, μου ρίχνουνε και τρεις ισόβιες, εντάξει. Αλλά στο τέλος της απόφασης λέει το κάθαρμα: και δέκα χρόνια ρ ι χ τ ή , άκου, ριχτή, σκέτο μίσος, σας λέω, τίποτα δε με πείραξε όσο αυτό. ……….. τον Χρήστο, αφού τον φορτώσανε με θάνατο και ισόβιες, του ρίξανε και δέκα χρόνια ε ι ρ κ τ ή, κι αυτός το ‘πιασε ‘ριχτή’ και πληγώθηκε»

    (Και μη μου πείτε ότι δεν είναι «καλό»!…)

  30. ΣΑΘ said

    Είναι και το «συμπίλημα», βεβαίως, αλλά αυτό είναι από άλλο ανέκδοτο (συμπιλώ).

  31. Χα χα! Είδα τον τίτλο του σημερινού άρθρου, είδα και τα σχόλια να έχουν κολλήσει στο -21, και νόμιζα ότι θα αναφερόσουν στο δίλημμα του φυλακισμένου

  32. Immortalité said

    Μα βρε Νίκο για δε μας λες ποιος είναι ο καλλιτέχνης; Μ’ έχει φάει η περιέργεια 😀
    Ευτυχώς που ανακαλύφθηκε επιτέλους η λέξη που δηλώνει τι ακριβώς διέπει ένα ετοιμόρροπο κτήριο! Καημό το είχα! 🙂
    Είναι φοβερό να μην ξέρεις τι σε διέπει σ’ αυτή τη ζωή!

  33. sarant said

    32: Προσωπικά δεδομένα, λυπάμαι 🙂

  34. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @31,
    Το δίλημμα του φυλακισμένου (στα ελληνικά υπάρχει ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι σχετικά, «Η Θεωρία των Παιγνίων» του Πάρι Βαρβαρούση -ίσως κι άλλων, αυτόν όμως θυμάμαι απ’ τα φοιτητικά μου θρανία) έχει κι άλλες εφαρμογές, απλούστερες, όπως: Σ’ έναν σκοτεινό χώρο υπάρχουν μπλεγμένες κάλτσες, άσπρες και μαύρες. Πόσες κατ’ ελάχιστον πρέπει να πάρει ο Γιαννάκης (λέμε, τώρα) για να σχηματίσει ένα ζευγάρι;

  35. ππαν said

    Γνωστό καλλιτέχνη που να ολοφύρεται για τη φθορά της γλώσσας, εγώ μόνο τον Δι-ονύση μπορώ να σκεφτώ 🙂

  36. #34 αυτό με τις κάλτσες (το πιάσατε το υπονοούμενο για τον ΓΑΠ και τις κάλπες; ) είναι απλή συνδυαστική και θεωρία πιθανοτήτων. Μακρινή μόνο σχέση θα αναγνωρίσει κανείς με το δίλημμα του φυλακισμένου.

  37. ππαν said

    Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2012,όπως διαβάζω πάνω-πάνω, υπάρχει όσο και η άλλη ανύπαρκτη ημερομηνία που λέγαμε, που θα χαρίζαμε τα χρωστούμενα 🙂

  38. Μπουκανιέρος said

    9 Είχε προηγηθεί η τριλεκτική του Asger Jorn.

  39. voulagx said

    Ερεψα διαβαζοντας το αρθρο του Γιαννη Χαρη! Και πως να αποκαταστησω τωρα την ετοιμορροπια μου;!

  40. Νέο Kid Στο Block said

    39.Πιες ένα-δυο σπέσιαλ Τυρνάβου! Αυξάνουν την υπερστατικότητα των φορέων τους! 🙂

  41. Μιλώντας για το πλήθος των ευρημάτων του γούγλη, να πω ότι εδώ και δύο περίπου μήνες χρησιμοποιώ δοκιμαστικά σαν κύρια μηχανή αναζήτησης στον κοκκινοτρίχη το DuckDuckGo.

  42. voulagx said

    #40 Α ναι! Τυφλα ναχει το Κρητοδεμα! 😛

  43. Immortalité said

    @42 Και; ευχαριστημένος;

    Ερώτηση προς την ομήγυρη: Πείτε μου τι βλέπω λάθος; Το σχόλιο του Στάζυ στο 31 έχει αριθμό 99880. Γιατί λέει πως θέλαμε ακόμα 21 και όχι 121; 😕

  44. #41 τώρα που είδα τα ευρήματα του γούγλη; στου Χάρη, αλλά έχει τα σχόλια κλειστά…

  45. Αγγελος said

    36 Θεωρία πιθανοτήτων δεν βλέπω· απλή συνδυαστική, ίσως, αλλά πολύ απλή!
    Έχει όνομα, αλήθεια, στα ελληνικά η ιδέα ότι αν αντιστοιχίσουμε περισσότερα αντικείμενα σε λιγότερα (π,χ, δέκα άλογα σε εννιά σταβλους), οπωσδήποτε δύο τουλάχιστον (άλογα στο παράδειγμά μας) θα αντιστοιχιστούν σε ένα και το αυτό (θα μπουν στον ίδιο στάβλο); Αν δεν έχει, να την πούμε «αρχή του ενσταβλισμού»; 😀

  46. sarant said

    37: Μερσί, το πιάσαμε το υπονοούμενο!

    40: Δεν το ήξερα, ευχαριστώ!

  47. #43 Για να σας μπερδέψω, βρε

    Ψέματα· λάψους (εξ ου και το ουπς) τέτοιους… 😳

  48. Immortalité said

    Δηλαδή αυτό είναι το 100.000 ή το 99.990;

  49. ππαν said

    48:τίποτε απο τα δυο 🙂

  50. Ασύρματος said

    @45: Αρχή του Περιστερώνα

  51. Η τριχοτόμηση, πρόβλημα άλυτο με κανόνα και ζάχαρο, αποτελεί και κλασικό αριστούργημα εκλεκτού θαμώνος.

  52. Immortalité said

    @49 Δεν πειράζει, πρόβα έκανα. Και τώρα μπορώ να πάω να φάω. Μην κάνετε 96 σχόλια μέχρι να ρθω ε; 🙂

    @47 Αμάν βρε πουλάκι μου! Εφτά φορές έκανα την αφαίρεση και τις εφτά έλεγα λάθος βλέπω. 😀

  53. #51 Πήγα να πω «γούστα είναι αυτά», αλλά αμέσως θυμήθηκα το λεπτό σου χιούμορ

  54. Τελεσίγραφο είναι ο λογαριασμός για ειδικά τέλη που έρχεται ταχυδρομικά, γνωστός και ως black mail.

  55. 53,
    🙂

  56. voulagx said

    #43 Και βεβαια Ιμμορ! Σε συγκριση με το concrete….το προτιμω!

  57. christos said

    Εκβιασμος= υποχρέωση, εξαναγκασμος
    Τελεσίγραφο=αξίωση, απαίτηση
    Δίλημμα=αμφιβολία, ενδοιασμός, (κατ’ επέκταση) δισταγμός

    (Λ.Σ.Α.Ν.Ε., Μπαμπινιώτης, 2011)

    Κοιτάζοντας τα παραπάνω συνώνυμα θα έβαζα τίτλο «Εκβιαστικό τελεσίγραφο που οδηγεί σε δίλημμα». Κουράστηκα ως Έλληνας να νιώθω σαν σε τιμωρία. Προσωπικά είμαι σε δίλημμα για το εάν είναι καλύτερα εντός ευρώ-στο κάτω-κάτω, εδώ που φτάσαμε, «ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται».

  58. sarant said

    57: Όμως, υπάρχει μη εκβιαστικό τελεσίγραφο; Νομίζω ότι το τελεσίγραφο πάντοτε είναι εκβιαστικό.

  59. christos said

    …εδώ που τα λέμε το τελεσίγραφο είναι επιτακτική αξίωση και οχι απλώς αξίωση, οπότε εκ των πραγμάτων είναι εκβιαστικό. Ωστόσο με τον πλεονασμό του τίτλου που πρότεινα εξέφραζα μάλλον αυτα που νιώθω παρά αρθογραφούσα. Άλλωστε το μεγάλο κεφάλι μας γι αυτά είσαι εσύ έτσι δεν είναι; Να ‘σαι καλά να μας δίνεις υλικό να σκεπτόμαστε και να μας διορθώνεις και καμια κοτσανούλα. Καλό απόγευμα.

  60. Νέο Kid Στο Block said

    Υπαρχει και το blackmail paradox …προβληματισμός για τους έγκριτους νομικούς του ιστολογίου.
    http://www.semanticoverload.com/2010/08/01/the-blackmail-paradox/

  61. Immortalité said

    @56 Τώρα κατάλαβα γιατί δεν απάντησε ο Στάζυ, στον οποίο απευθυνόταν και η ερώτηση! Εσύ γιατί να μην είσαι ευχαριστημένος από το τσίπουρο ε; 😀

  62. ΕντάξειPhysicist. Αλλά πολύ κρύο.
    Ναι Μπουκανιέρε , θα γκουγκλάρω και Asger Jorn λοιπόν για φρεσκάρισμα.

    Γιάννης

  63. Νέο Kid Στο Block said

    «Griechenland ist ein Feldversuch für Schizo-Wirtschaftsexperten geworden»
    Εκπληκτικό άρθρο για την Ελλάδα και τους ευρω-πειραματισμούς των Schizos στο αυστριακό Profil.
    http://www.profil.at/articles/1205/560/318314/triple-a-das-kettensaegen-moussaka
    (όποιος μη γερμανομαθής δεν ικανοποιηθεί από το γκουγλοκαβουρδιστήρι, εδώ είμαστε):-)

  64. Νέο Kid Στο Block said

    63. (συν.) Κατά τη γνώμη μου το Sado-Oekonomie των αρθογράφων είναι ο πιο επιτυχημένος χαρακτηρισμός της «οικονομικής» «πολιτικής» που απεργάζονται ντόπιοι και ξένοι Schizos.

  65. sarant said

    63: Κακομεταφρασμένα αποσπάσματα, μεταξύ των οποίων κι ένα οφθαλμορυκτικό τριουμβιράτο, εδώ:
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63613027

  66. Νέο Kid Στο Block said

    65. Τροικάνουμ Τριουμβιράτουμ Τριολέ ολέ,ολέ! Τρείς λαλούν και δυο χορέ! 🙂

  67. Νέο Kid Στο Block said

    Όπα! Το «τριουμβιράτο» και στο θρυλικό nooz.gr (απ’τον ίδιον ψωνίζουνε κι’αυτοί;) 🙂

    http://www.nooz.gr/economy

  68. Αργά ανεβαίνει. Θα μας πάει στα μεσάνυχτα…

  69. ένα κουιζάκι θα το τέλειωνε στο πι και φι

  70. bernardina said

    Πώς το ΄λεγε ο Χάρρυ Κλυνν;
    Το παιχνίδι κυλάει αργάααα
    Απελπιστικάααα αργάααα

  71. sarant said

    68: ΣΑΘ, να σας απαντήσω για την ελληνιστική γλώσσα/περίοδο. Λοιπόν, στο ετυμολογικό του λεξικό ο Μπαμπινιώτης ορίζει την βραχυγραφία «ελνστ.» ως «ελληνιστικός (3ος αι. π.Χ. – 6ος αι. μ.Χ.» και σε διάφορα σημεία του έργου του χρησιμοποιεί τον όρο «ελληνιστική» (άνευ ουσιαστικού) για τον 2ο ή και τον 5ο μΧ αι.

    Δυστυχώς δεν έχω κρατήσει σημειώσεις για συγκεκριμένα λήμματα όπου τραβάει την ελληνιστική έως το 600, πρέπει να με πιστέψετε. Πάντως πολλές λέξεις των πατέρων της εκκλησίας (ευκτήριος π.χ.) τις χαρακτηρίζει ελληνιστικές.

    Εγώ, ξαναλέω, θα συμφωνούσα να μείνει η ελληνιστική περίοδος έως τον 1ο αιώνα, μπας και μπορέσουμε να γράψουμε «μαντίλι» (είναι του 2ου αιώνα, και επειδή είναι «ελληνιστικό» ο Μπ. το γράφει με ήτα).

  72. sarant said

    68-70: Παιδιά, εγώ σε λίγο θα φύγω και θα λείψω για 3-4 ώρες, οπότε… ανακηρύξτε τον νικητή χωρίς εμένα’ αλλά η επίσημη ανακήρυξη και η αποστολή της σπαμακόπιτας θα γίνει άμα τη επανόδω μου (κι άμα δεν την επανόδω, θα δούμε).

  73. Τζουτζούκος said

    http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_13/index.html

  74. @63,64: χαχα ωραίο το τριουμβιράτο!!! Πάντως πολύ ενδιαφέρον το άρθρο του Profil. Κρίμα που πήγε έτσι άκλαφτο στη μετάφραση!
    @67: Η κοπυπάστη να’ν’καλά!

    Και βλέπω πρόλαβα την συμμετοχή για το πολυπόθητο σχόλιο #100k ε;
    Πού βρισκόμαστε;

  75. bernardina said

    Στέλιο, you know the drill 😉

  76. Immortalité said

    @69 Προς Θεού! Όχι κουιζάκι, να προλάβω να πάω σπίτι σκιας 😀

  77. Εγώ λέω την ποίηση ν’αρχίσουμε λιγάκι,
    την εκατοστή χιλιάδα να την πιάσουμε γλυκά,
    ρίμες να γράψουμε όμορφες, πίνοντας και κρασάκι
    και η ώρα του θριάμβου όλους να μας βρει αγκαλιά! 😀

  78. Νέο Kid Στο Block said

    Μπέρνη, έφυγε τ’αφεντικό, είσαι ν’αρχίσουμε το λακριντί ,μη μας φάνε τη σπαμακόπιτα τίποτις ξένοι τροϊ(λ)κανοί; 🙂

  79. Νέο Kid Στο Block said

    Εγω οφίτσια δε ζητώ, βραβεία δε γυρεύω
    και το κατοσταχίλιαρο για φίλους μαγειρεύω
    Όποιος και ναν χαλάλι του, να πούμε στην υγειά του
    να ρίξει σπαμακόπιτα στη λαίμαργη κοιλιά του!

  80. Άντε Κορνήλιε, Νιόκιδε, κι εσύ γλυκιά μας Μπέρνι
    Κι ο Τίτος αν αδειάζει, και φυσικά η Ιμμόρ,
    Ρίμες ευθύς να γράψουμε, όσες ο νους μας φέρνει
    και να τα σπάσουμε όλα των σχολίων τα ρεκόρ!

  81. Ναι, αλλά η Ιμμόρ σας είπε να την περιμένετε. Χελετζήδες, ε χελετζήδες!

  82. Τι είναι χελετζήδες, εγώ δεν το γνωρίζω
    κι αν ήθελε η κυρία ας καθότανε εδώ.
    ενστάσεις και παράπονα να μην αρχίσει ελπίζω
    γιατί οι δικηγορίνες, το έχουνε κι αυτό…

  83. bernardina said

    Εμένα με είδες να γράφω κάνα ποίμα, ε; ε; με είδες; Περιμένω τη φιλινάδα μου εγώ 😕

  84. ππ said

    Εγώ πάντως που πήρα προχτές μια σπαμακόπιτα ως βραβείο για το κουϊζάκι, να πω κι από δω ευχαριστώ και να ενημερώσω τους πτωχούς συναθλητές ότι αξίζει τον κόπο να κερδίσετε 🙂

  85. Ουφ καλά άντε περιμένω κι εγώ. Όχι τίποτα άλλο, μην είναι τίποτα κακό αυτό το χελετζήδες! 🙂

  86. ψάξε τότε

  87. bernardina said

    Ποιος θα παραφυλάει με το σχόλιο έτοιμο να το ρίξει μόλις πλησιάζουμε; 😉
    Αυτή η άκρα του τάφου σιωπή δεν σας παραξενεύει καθόλου; Όλοι με το ποντίκι πάνω από το «δημοσίευση σχολίου είναι». Πάτε στοίχημα; Κι εμείς τα κορόιδα τους ανοίγουμε δρόμο μούμπλε μούμπλε μούμπλε.

  88. Νέο Kid Στο Block said

    Στο mute λοιπόν κι εγώ, μεχρι να δωσει συνθηματικό η Ιμμόρ, έχει δίκιο ο Στάζυ. Αρκει να μη σκασει μύτη στο ακριβώς…

  89. ππ said

    Μην γίνεστε παιδιά. Έτσι κι αλλιως έχει και βραβείο στο συν/πλην ν, αφού

  90. bernardina said

    Στάζυ, ιντιπουshιάσκα μπρε θιηρίου!

  91. @86: Χαχα ωραίο κολπάκι αυτό!!! 🙂 Σ’ευχαριστώ!! 🙂

    @89: Μα άμα δεν γίνουμε παιδιά τι αξία έχει; 😀

  92. ΣοφίαΟικ said

    Σιγά ρε παιδιά, τι σας έπιασε με το κατοστάρι! Αφού ένα μήνυμα να πιάσει η σπαμοπαγίδα θα γίνει αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα.

  93. bernardina said

    bloody predictable

  94. ππ said

    91 β: http://www.youtube.com/watch?v=nDYGfhyyLig&feature=related

  95. voulagx said

    Παιξτε μπαλα ρεεεεε! http://www.youtube.com/watch?v=9dK3wVFMnS8&feature=related
    οπως μετα το 07:10
    περιμενετε και την Ιμμορ

  96. @93: Τι αναμνήσεις αυτό το τραγούδι!! 🙂 (όχι ότι ήμουν και πολύ μεγάλος, αλλά τα θυμάμαι όλα σαν χθες! 😀 )

    @94: Έτσι ακριβώς για! 😀

  97. ππ said

    96: τότε http://www.youtube.com/watch?v=mjrCB4k8YSw

  98. Immortalité said

    Ήρθα! 🙂

    Εν τω μεταξύ ξέρω δύο αριθμολάγνους (καλά παιδιά) και έναν που όλο κάτι τέτοιες στιγμές εμφανίζεται για να κάνει εντύπωση, άντε να δούμε ποιος θα το πάρει 🙂

  99. Νέο Kid Στο Block said

    Τσα!! 🙂

  100. ππ said

    ααα ‘ηρθε

  101. Άντε ήρθες επιτέλους, να αρχίσουμε τη ρίμα;
    Μα μονάχα δύο μείναν, πώς να γράψω τώρα ποίμα;

  102. Immortalité said

    Ε! Δεν το πιστεύω! Είναι δυνατόν να το πιάσω εγώ;

  103. Και ήμουν τόσο κοντά….. 😦

  104. Μα ποιο είναι το #100000;;;;

  105. Immortalité said

    Στελάκη το 100.000 το έκανε ο τρίτος του σχολίου 98 😉
    Αντε, μόνο πότε θα πεθάνω δεν ξέρω 😛

  106. Melvyn Kauznovsky said

    Προλαβαίνω άραγες να συμμετάσω και εγώ 😀

  107. καλά πότε προλάβατε!!!
    Να μη λείψει άνθρωπος δυο λεφτά!

  108. Immortalité said

    Ναι καλά, να μη σε ‘ξερα λέει θάλασσα, να μπω να κολυμπήσω 😛

  109. bernardina said

    Παιδιά, συνεννοηθείτε να μαζευτούμε σε ένα ποστ, λαχάνιασα να σας κυνηγάω πέρα δώθε. Άντε, Άλφρεντ, ως νικητής όρισε τον τόπο του ραντεβού

  110. Immortalité said

    @ το 109 πήγαινε στο 106 εννοείται.

  111. ππ said

    Εδώ μαζευτήκαμε, άντε νανοίξουμε τις σαμπάνιες κλπ

  112. Melvyn Kauznovsky said

    Νομίζω ότι το καταλληλότερο μέρος συνάντησης είναι στο Αναιρεσίων κλπ προκειμένου να ακούσω τις ενστάσεις σας (με ή χωρίς δικηγόρους) 😆

  113. Νέο Kid Στο Block said

    Νομίζω ότι ο σχολιαστής με το μαγικό αριθμό 99999 δικαιούται αυτοδικαίως το μεγαλύτερο κομμάτι σπαμακόπιτα! 🙂

    Παρακαλείται ο αντ’αυτού (Στάζυ) να ανακοινώσει επισήμως τ’αποτελέσματα!

  114. Νέο Kid Στο Block said

    Και ΠΟΙΟΣ είναι αυτός ο Κauznovsky ανφάν;;

  115. Alfred E. Newman said

    @115 Εντάξει εσύ έχεις γερμανική κουλτούρα, αυτά είναι από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. (Και ίσως και μιάμιση γενιά νωρίτερα ―ατυχώς)

  116. #114 εγώ δεν έχω να κάνω δηλώσεις

  117. Immortalité said

    @113 Σιγά μην κάνουμε ένσταση και σου στερήσουμε τη χαρά. Αφού ξέρουμε πως το περίμενες μήνες τώρα και ήσουν στημένος μπροστά από τον υπολογιστή με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά. 😀

  118. ππ said

    118: διακρίνουμε μια πίκρα; 😉

  119. Alfred E. Newman said

    @118Ενώ όλοι οι υπόλοιποι δεν είχατε δείξει αυξημένη εγρήγορση και δραστηριότητα όσο πλησίαζε η στιγμή της αλήθειας.
    Όλη αυτή η άσκηση και αφού ξελαχάνιασα μου θύμισε το ασμάτιον αφερωμένο εξαιρετικά στους γαλλοτραφείς

  120. Immortalité said

    @119 Δες το 98 και πες μου συ 😀

  121. Immortalité said

    Έλα, βρε Αλφ, τώρα μεταξύ μας είμαστε. Τα παιδιά παίζανε (και περιμένανε) εγώ έφυγα στα -15, χαλαρά το έχανα δηλαδή, ο Στάζυ, ο Νικολά και ο Κορνήλιος δεν προσπάθησαν καν. Το ποιος είχε στηθεί και περίμενε φαίνεται και από το ποιος λαχάνιασε. Μετράει φυσικά και η εμπειρία, όπως και να το κάνουμε 😉

  122. Νέο Kid Στο Block said

    Εγω επειδή είμαι μεγαλόψυχος χαρίζω τη σπαμακόπιτα της Ππάν (100001) στην Ιμμόρ!
    (πολύ κατάκαρδα το πήρες ρε συ Ιμμοράκι):-) 🙂

  123. 100.000 σχόλια, λοιπόν 10 μέρες πριν τα τρίτα γενέθλια. Στα μισά της διαδρομής, μετά το δεκαπενταύγουστο του 2010, 40.260 έγραφε το κοντέρ…

  124. bernardina said

    Μη μου χολιάς δικηγορίνα μου κι αύριο θα τους ξεσκίσουμε στα σχόλια να μάθουν αυτοί νιε νιε νιε. Άντε, σου χαρίζει και το ρίφι τη μπαμπακόπιτά του, ποιος τη χάρη σου!
    Λεκανόστια, αδέλφια, πάω να θέσω. Θέσω είπα, ε; Όνειρα γλυκά και πονηρεμένα.
    Αλφρέδε, τώρα που πήραμε το κολάι, να δεις τι έχεις να πάθεις στο 200.000στό σχόλιο :mrgreen:

  125. Immortalité said

    Σιγά βρε γενναιόδωρε θα το ρίξεις έξω το κορίτσι! 😛 Εδώ βρε δεν πήρα κατάκαρδα άλλα κι άλλα, θα πάρω κάτι για το οποίο δεν προσπάθησα καν; 😉

  126. Alfred E. Newman said

    @122
    Εφόσον σου κοστίζει τόσο πολύ… δώσε μου τα 50.000 ρούβλια και υπόσχολμαι να μη σε ξαναενοχλήσω καθ’ οιονδήποτε τρόπο. 😀
    Έτσι κερδίζεις πολλαπλά!

  127. Immortalité said

    @127 Τόσα σου λείπουν Άλφρεντ; Άμα υπάρχει ανάγκη κάτι θα κάνουμε 😛
    Έτσι παιδιά;

  128. Άλφρεντ άξιος, μπράβο! 🙂
    Ιμμόρ πολύ πετυχημένο το τραγουδάκι στο #122! Καλά πού το βρήκες βρε; 🙂

    Για να δούμε τώρα πόσο είναι το Ν, και αν κερδίζουμε κάτι κι εγώ με την Ιμμόρ, ή μόνο η Ππ με τον Νιουκίντ! 😀

  129. Ode to the spam pie winner Alfred E. Newman:

    Ολημερίς κι οληνυχτίς τον μετρητή κοιτούσαν
    και το βραβείο το νόστιμο το εποφθαλμιούσαν,
    όλοι το σχόλιο σκέφτονταν το εκατό χιλιάδες
    κι η ιδέα τής σπαμακόπιτας τους έφερνε ζαλάδες.

    Μα ο Αλφρέδος Νέανδρος που εκαραδοκούσε
    σχέδιο είχε πονηρό και υπομειδιούσε.
    Tη τελευταία τη στιγμή σφοδρά αντεπιτέθη
    και να τώρα που γεύεται της νίκης πια τη μέθη.

    Πίκρα εσκόρπισε παντού σε όλους τους χαμένους,
    τους λιγωμένους και στεγνούς κι αποσπαμακομένους.
    Χάθηκε πια το κίνητρο σχόλιο να αποστείλουν,
    ελπίδες νίκης αμυδρές μήπως και ανατείλουν.

    Μα δεν πειράζει, ωρέ παιδιά, σηκώστε το κεφάλι
    σβήστε την ήττα τη βαριά κι αναθαρρήστε πάλι.
    Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θα ’ναι
    η ιστοσπαμακόπιτα, οι μάγκες δεν μασάνε!

  130. ππ said

    Μια σπαμακόπιτα για τον Κώστα!

  131. Σ’ ένα μοντέρνο μπράουζα (δηλαδή, ο,τιδήποτε άλλο από εξπλόρα) μπορείς να δεις εδώ την ανηφόρα -φυσικά με μπόλικη μεγέθυνση (πολλαπλά Ctrl-+).

  132. #132 Τα πλατύσκαλα είναι καλοκαίρια και γιορτές.

  133. Νέο Kid Στο Block said

    Μπράβο Κώστα για την ωδή στον Αλφρέδο Νέανδρο !
    Χμμμ…Νέανδρος = Neumann= Νέος Άνδρας =Neander= Neandertal ;
    Μπαα, ο Αλφρέδος είναι χόμο σάπιενς σαπιεντότατος. 🙂

  134. Alfred E. Newman said

    Ευχαριστώ Κώστα για την αφιέρωση.
    Και εσύ Νεοκίδιε μακάρι να είχα λίγη Sapientia.

  135. Νέο Kid Στο Block said

    Καλά δεν υπάρχει ούτε ίχνος τσίπας πια;; ΑΥΤΗ η δίκη έλλειπε ρε κοπρίτες; Άντε καληνύχτα !
    http://www.nooz.gr/greece/sto-skamni-17-gia-tin-akirosi-tis-parelasis

  136. sarant said

    Γύρισα κι εγώ από το ζιαφετάκι και βλέπω ότι κάνατε όλοι γερό φίνις!

    Λοιπόν, το βραβείο των 100.000 πάει στον αγαπητό μας Αλφρέδο (Νόιμαν), που σημάδεψε σωστά!

    Είχα όμως πει ότι θα δοθούν βραβεία και στο συν/πλην Ν, όπου Ν σχετικά μικρός ακέραιος αριθμός, και είχα αποφασίσει ότι Ν = 16, αφού 16 του μήνα (Φλεβάρη 2009) άνοιξε το ιστολόι.

    Επομένως, σπαμακόπιτες ταχυδρομούνται επίσης στους σχολιαστές αριθ., 99984 (Κώστας) και 100016 (Στάζιμπος).

    Συγχαρητήρια και στους τρεις. Και για τους υπόλοιπους, εδώ να είμαστε στο…. εκατομμυριοστό σχόλιο!

  137. Νέο Kid Στο Block said

    Συγγνώμη, εγώ γιατί θυμάμαι ότι υπάρχει δήλωσή σου για επιβράβευση των +- ένα σχόλιο από το 100.000;
    Αααα, βοήθεια Μαρία!(στο ψαξιμο). Μάς κλέβουν τον ιδρώτα μας!

  138. ππ said

    Εγω θυμαμαι με συν πλην ν! Συγχαρητηρια στους νικητες!

  139. sarant said

    138: Συν πλην ένα δεν το είπα εγώ, αν ειπώθηκε -αλλά μη σκας, τώρα που μάθαμε τη συνταγή θα έχουμε κι άλλες ευκαιρίες για σπαμακόπιτες!

  140. εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Ἀλφρέδος ἀρνεῖται τὸ βραβεῖο καὶ αὔριο θὰ τὸν ἔχῃ ἡ Τσαπανίδου;

  141. Νέο Kid Στο Block said

    “Να πούμε επίσης ότι αυτή τη στιγμή πλησιάζουμε τα 97.000 σχόλια από καταβολής ιστολογίου (μετράνε όλα τα σχόλια, και όσα είναι σπαμ ή διπλά και σβήνονται). Με τον ρυθμό που πάμε, γύρω στις 10 του Φλεβάρη, δηλαδή κοντά στα τρίτα γενέθλια του ιστολογίου, θα γίνει το σχόλιο αριθ. 100.000 -μάλιστα, το ιστολόγιο θα προσφέρει ένα σπάνιο δώρο στον σχολιαστή αυτόν, και στον αμέσως προηγούμενο και τον αμέσως επόμενο. Και για να μην πάει το μυαλό σας σε ακριβά πράγματα, θα είναι κάτι που στέλνεται με ατάτσμεντ (άρα, όχι σπανακόπιτα).”

    Μήπως έχεις κάποιο άλτεριγκο που έγραψε τα παραπάνω στον «ανθρωπο που πήγε στην κηδεία του» Νικολάκη; Ε; ε;
    (οχι τίποτε άλλο δηλαδή,αλλα μη με βγάλετε και (ντιπ) μουρλό! 🙂

  142. Immortalité said

    A! Κοίτα που μερικοί μερικοί που κέρδισαν και δεν το περίμεναν. Θαρρώ πως θα το ευχαριστηθούν πολύ 😉

    Αλλά Νίκο, για να είμαστε τίμιοι δικαιούνται και οι +-1 μια και έτσι είχε ανακοινωθεί. Αρα την σπαμακόπιτα σε πέντε κομμάτια σ’ιλ τε πλαι 😀

    (Εννοείται ριφάκι, άμα κερδίσουμε την ένσταση θα στείλεις ένα κομμάτι δια τα έξοδα της διαδικασίας. Από το δικό σου όχι της Ππ :P)

  143. ΣΑΘ said

    @ Sarant [71]

    Δεν έχω, αγαπητέ, κανέναν απολύτως λόγο να μην σας πιστέψω. Το αντίθετο μάλιστα.

    Ακόμα κι έτσι, όμως, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Μπαμπινιώτης μιλάει για «ελληνιστική» περίοδο της ελληνικής γλώσσας (3ος αι. π.Χ. – 6ος αι. μ.Χ.), και όχι για την ελληνιστική περίοδο της ελληνικής ιστορίας γενικότερα.

    Και δίνει στην περίοδο αυτή (της ελληνικής γλώσσας) το όνομα «ελληνιστική», προφανώς επειδή όλο αυτό το διάστημα (3ος αι. π.Χ. – 6ος αι. μ.Χ.) η γλώσσα είχε τα χαρακτηριστικά στοιχεία που παγιώθηκαν κατά την ελληνιστική περίοδο της ελληνικής ιστορίας.

    Και, όπως είναι σ’ όλους γνωστό, η περίοδος αυτή αρχίζει, σχηματικά, με τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) και τελειώνει με τη ναυμαχία του Ακτίου (31/30 π.Χ).

    Καμία απολύτως σχέση, δηλαδή, με 6ο αι. μ.Χ.

    Τον 6ο μ.Χ. αιώνα, έχει παρέλθει (εκτός από την ελληνιστική εποχή) και ολόκληρη η Ρωμαιοκρατία, και διανύουμε τον 2ο αιώνα του Βυζαντίου!…

    Με τη συλλογιστική αυτή, θεωρώ λαθεμένη την έκφραση:
    » …δεν ανήκει στην κλασική αρχαιότητα, αλλά στην ύστερη ελληνιστική εποχή, στον 5ο αιώνα μ.Χ. »

    Διότι, (όπως έχω ήδη εξηγήσει), με τη διατύπωση αυτή ο συνήθης αναγνώστης της «Αυγής» (στον οποίο και απευθύνεστε), ‘παραπέμπεται’ αυτονόητα στην «ελληνιστική» ως [την πιθανότατα γνωστή του] περίοδο της ελληνικής ιστορίας γενικότερα, και όχι της ελληνικής γλώσσας ειδικότερα.

    Αν δεν το δέχεστε, απλά διαφωνούμε.

  144. sarant said

    143: Δίκιο έχετε, επανορθώνω πάραυτα, ευτυχώς οι σπαμακόπιτες είναι σαν εκείνα τα ψωμιά που ευλόγησε ο Ιησούς!

    144: Δεν έχω πρόβλημα να δεχτώ πως η έκφραση που χρησιμοποίησα δεν ήταν ακριβής -ο 5ος αιώνας είναι ύστερη αρχαιότητα, αλλά στην περιοδολόγηση της ελληνικής γλώσσας θεωρείται από πολλούς ελληνιστική περίοδος (και όχι μόνο από τον Μπαμπινιώτη, όπως βλέπω, αφού και ο Χρηστίδης τραβάει την ελληνιστική ως τον 4/5ο αιώνα).

  145. ΣΑΘ said

    @ Sarant [145]

    Δεν διαφωνώ, φίλτατε, ούτε με τον Μπαμπινιώτη ούτε με τον Χρηστίδη, ως προς την περιοδολόγηση της ελληνικής γλώσσας.

    Με τη δική σας συγκεκριμένη φράση διαφωνώ, για τους λόγους που διεξοδικά εξηγώ στο [144].

    Αν το διαβάσετε λιγάκι πιο σχολαστικά, είμαι βέβαιος ότι θα καταλέβετε τι εννοώ και θα συμφωνήσουμε (επιτέλους!…)
    Ελόγου μου, πάντως, εγκαταλείπω.

    ΥΓ
    Ποια είναι η ηλεκτρονική ταυτότητα του σχολίου που πήρε το βραβείο;

  146. Immortalité said

    @129β Άμα ρίξεις μια ματιά στο άλλο στέκι θα καταλάβεις ότι μία άλφα λόξα την έχω 😉

  147. physicist said

    Άψογος και κρυστάλλινος ο Ξυδάκης στην Καθημερινή.

  148. Μα πως κάνετε έτσι με τα σχόλια; Πλάκα έχει 😉 Καλημέρα!

  149. Χμμ, Αλφρέδε, sprichst du Deutsch; Γιατί σκάρωσα και μια ωδή στα Γερμανικά! (Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από πάντες αλλοφώνους, χεχε! :mrgreen:)

    Tagein tagaus rund um die Uhr
    schaute ich auf den Zähler,
    auf dass die Spampastete möglichst bald
    lande auf meinem Teller.

    Die Sinne hatte ich bei dem Ding
    nicht mehr alle beisammen,
    und mir lief das Wasser im Mund
    ganz schön vor Gier zusammen.

    Gewonnen habe ich zwar nicht
    den allerersten Preis,
    aber zum Glück bekam ich auch
    eine von diesen pies.

    Dem Sieger Alfred Newman Ruhm,
    ehre den Unterleg’nen,
    und wer respektvoll stumm verharrt,
    den mög’n die Götter segnen!

  150. Νέο Kid Στο Block said

    150. Beim Zeuss! Das ist aber wunderschön!!
    Zwölf Punkte und noch Zwölf!

  151. Νέο Kid Στο Block said

    151. Μ’ένα ες ο Ζεύς βρε ρίφι! ..γεράσαμε γμτ.

  152. Νη τον Δία! Χεχε, πιάσαμε τις ξένες γλώσσες! 😀

  153. sarant said

    150: Αουσγκετσάιχνετ!

  154. Τέλεια – τώρα, λοιπόν, που κατοχυρώθηκε το αουσγκετσάιχνετ, να διορθώσω το «ehre» στην τελευταία στροφή που το ‘γραψα με μικρό, χεχε… :mrgreen:

  155. Δεν ξέρω γερμανικά… 😦

  156. Immortalité said

    @156 Είμαστε δύο οι ξένοι…

  157. Ηλεφούφουτος said

    sx 150 Αλμάνιε ντουζ πουαν!
    Απ τον καιρό των πιονιέρων (Κορνήλιος, Σοφία κλπ) διανοίγονται πλέον προοπτικές δυσθεόρατες!

    σχ 71 κεξ. Χαίρομαι πάντως με αυτή την ενοποίηση που αναγνωρίζει και ο Μπαμπινιώτης, γιατί στα φοιτητικά μου χρόνια θυμάμαι ότι μας μιλούσαν και για πρώιμη μεσαιωνική Ελληνική και τόση απορία μού είχε κάνει να καταλάβω πού έγκειται η διαφορά από την ελληνιστ./μτγν. που μέχρι και την πτυχιακή μου εργασία την πήρα να την κάνω σ αυτή την περίοδο, μήπως και μου λυθεί η απορία και τελικά με την απορία έμεινα, αφού όλο κι όλο το καινούργιο να χτυπά στο μάτι που είχα βρει ήταν ένας τύπος υπερσυντελίκου στο Μαλάλα.

  158. Alfred E. Newman said

    @141
    Κορνήλιε 😀 😀 😀

    @150 Κώστα
    Τη «δόξα» (προσοχή στο πρώτο γράμμα!) τη μοιράζομαι με όλους τους «συναθλητές».
    Η σπαμακόπιττα είναι όμως ιδιαίτερα πολύτιμη (ευχαριστώ Νίκο).

  159. Νέο Kid Στο Block said

    Αγαπητή δικηγορέσσα ,λάβατε το ηλετσέκιον διά της ψεσινές παρασχεθείσες νομικές υπηρεσίες σας; 😉

  160. @160: Αν υποψιαστώ ότι μοιράζεις κομμάτια σπαμακόπιτα από δω κι απο’κει θα σε καταγγείλω!

  161. Immortalité said

    @160 Ναι και σας ευχαριστώ τα μάλα όπως σας διεμήνυσα και με τον ταχυδρόμο 😉

    @161 Από δω και από κει; από δω και από κει; Στέλιο με πληγώνεις. 😀

  162. @162: Μμμμ… εγώ φταίω που σε περίμενα εχθές! 😛

  163. Immortalité said

    @163 Φταίω το παραδέχομαι 😀

  164. ππαν said

    A εγώ, το 100 001 δεν πήρα σπαμακόπιτα 😦
    Εκτός αν είναι η ίδια του κουϊζακιού.

    ΚΟρνήλιε 141: 🙂

  165. sarant said

    Η ίδια είναι!

  166. ππαν said

    Α εντάξει, να μην το παρακάνω λοιπόν. Και για τους (άλλους( νικητές, να πω αυτό που άκουσα σε ελληνικό εστιατόριο από τον ούτως ειπείν μετρ ντ΄οτέλ -τότε που δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα κι υπήρχαν ούτως επείν μετρ ντ΄οτέλ-: «καλή απόλαυση!» 🙂

  167. Στέλιο και Immortalité, για να μη μείνετε παραπονεμένοι :D, ιδού τι έλεγε η γερμανική ωδή στον νικητή (φυσικά αριμάριστο) :

    Ολημερίς κι οληνυχτίς κοίταζα τον μετρητή
    ώστε η σπαμακόπιτα να καταλήξει στο πιάτο μου.

    Μ’ αυτό συνέχεια στο μυαλό δεν ήμουν πια στα συγκαλά μου,
    και μού έτρεχαν τα σάλια απ’ τη λαιμαργία.

    Μπορεί μεν να μην κέρδισα το πρώτο βραβείο,
    όμως ευτυχώς πήρα κι εγώ μιαν απ’ αυτές τις πίτες.

    Δόξα στον νικητή Αλφρέδο Νέανδρο, τιμή στους ηττημένους
    κι αυτόν που με σεβασμό βουβός σταθεί, οι θεοί να τον ευλογούν.

  168. @168: Bίλε Ντάνκε Κώστα! 🙂 Νομίζω πάντως πως με λίγη προσπάθεια θα μπορούσες να το ριμάρεις και ελληνιστί! 😉

  169. Νέο Kid Στο Block said

    Κώστα, επίτρεψέ μου να παραθέσω κι εγώ μια -ελευθεριάζουσας μορφής 😳 – απόδοση της Ode ,με ρίμα!

    Ολημερίς κι ολονυχτίς τον μετρητή κοιτούσα
    αυτή τη σπαμακόπιτα ταχιά να φάω ζητούσα

    Μουρλός γι’αυτό κατάντησα τα σάλια να μου τρέχουν
    Σαν ένα λαίμαργο παιδί που όλοι το προστρέχουν

    Μπορεί μεν να μην κέρδισα το πρώτο το βραβείο,
    αλλά από σπόντα τσίμπησα κι εγώ σπαμοψιχίο

    Ο Δίας κι οι άλλοι οι θεοί τον Νέανδρο στεφανώνουν
    Κι όσοι τον ..ούλο πήρανε ,μετά Τιμής βουρκώνουν.

    *ταχιά= möglichst bald 🙂

  170. Νέο Kid Στο Block said

    169. Αυτό το Βίλε ,μη το πεις στην Κυπρο καμιά φορά κουμπάρε, μη το πεις!! 🙂 🙂

  171. Νέο Kid Στο Block said

    Στέλιο, έλαβες καποιο μυνημα ηλεκαπνού; ή το ‘στειλα στον thin air του ιντερνόσιαν;

  172. Χαχα, σούπερ, Νεοκίδιε!! Μετά την παρότρυνση τού Στέλιου το δοκίμασα κι εγώ:

    Ολημερίς κι οληνυχτίς τον μετρητή κοιτούσα
    στο πιάτο σπακαμόπιτα να έρθει λαχταρούσα.

    Αυτό σκεφτόμουν συνεχώς, κόντευε να μου στρίψει
    τα σάλια λαίμαργα έτρεχαν, στο στόμα είχα στίψει.

    Μπορεί μεν να μην κέρδισα το πρώτο το βραβείο,
    πίτα κι εγώ όμως τσίμπησα από το αρχηγείο.

    Δόξα στον μέγα νικητή, μ’ αξίζει κι ο ηττημένος
    κι όποιος σιωπά με σεβασμό, να ‘ναι ευλογημένος.

    Ο κύκλος των χαμένων ποιητών, χαχα… 😆

  173. ΣοφίαΟικ said

    Οι σπαμακόπιτες γέννησαν και σπαμακοποίηση βλέπω!

  174. sarant said

    😉

  175. @172: Χιτς δεν έλαβα Νεοκίδιε! 😦

    @170,173: Είδατε που γινόταν τελικά; 😉

  176. Κρίμα που εγώ είμαι ταξίδι και έχασα κάθε δυνατότητα για εκατοντάκις χιλίαρχος.
    Γιάννης

  177. Immortalité said

    Μπράβο στους ποιητές και στους μεταφραστές και στους νικητές και στους χαμένους!
    Όποιος έγραψε την εκπομπή της Τσαπανίδου να στείλει λίνκι παρακαλώ. Μας έχει φάει η περιέργεια 😛

  178. Ὁληνυχτὶς τὸν τάιζες μὲ σπαμακοπιτάκια
    κι ὁ Στέλιος τὸν ἐτσίγκλαγε καὶ τοῦ ‘δινε σπρωξιές,
    δίπλα τὸ νῆμα ἐκέρναγε τὰ κρύα μεζεδάκια
    κι ἀλάργα μας τῶν ἑκατὸ χιλιάδων νικητές.

    Ἀπὰ σὲ τέτοια βράβευσι φιλὶ ἡ Ἰμμὸρ σοῦ δίνει
    κι ὅταν τελειώσῃς σίγουρα θὰ πάρεις καὶ Νομπέλ,
    σὲ κάθε στίχο σου βαθιὰ ξανοίγεται μιὰ δίνη
    κι ἀπὸ τὶς δίνες γίναμε τοῦ Μπόρχες ἡ Βαβέλ.

    Στερνὴ ὁ Ἄλφρεντ ἔστειλε φορὰ τὴν Τσαπανίδου
    στὸ διάολο κι ἀρνήθηκε τὸ ἔπαθλο ξανά,
    ποιός βλᾶκας εἶπε κάποτε αὐτὸ τὸ «χρόνου φείδου»
    κι ἐπλήθυναν οἱ ὧρες μας μ’ἀτέλειωτα δεινά;

    Γράφ’ ἡ κοπέλλα φεύγοντας τὸ γράμμα της σὲ στίχους
    κι ὁ Σάραντ τὸ μετέφρασε γοργὰ σὲ ἠλεκαπνό,
    μή φεύγεις!, πές μου, ἄκουσες κι ἐσὺ αὐτοὺς τοὺς ἤχους
    ποὺ ὁ Νεόπαις ἔστειλε στ’ ἀπέραντο κενό;

    Ξυπνοῦν οἱ κράχτες τοῦ ἴντερνετ ῥισάλτο νὰ βαρέσουν
    κι ἀπὲ ὁ Κώστας νούμερο βαρᾷ γερμανικό,
    ῥίχνουν ἀλεύρι στιχηρὸ τὴν ζύμη γιὰ νὰ δέσουν
    καὶ νἄχῃ ἡ σπαμακόπιττα τὸ φύλλο τραγανό.

    Τρεῖς μέρες σὲ ταΐζανε καὶ τρεῖς ποὺ τὴν ζυμῶναν
    κι ἐσὺ μὲ τὸ στομάχι σου πέρα γιὰ πέρα φοὺλ
    «ὅλοι μαζὶ τὰ φάγαμε» φωνάζοντας, μή μόναν
    τὴν ὄψιν νίπτε, μὴ τυχὸν σὲ πάρῃ ὁ Βελζεβούλ.

  179. sarant said

    Άψογος!

  180. “ὅλοι μαζὶ τὰ φάγαμε” φωνάζοντας, μή μόναν—–>…φωνάζεις, μὰ μὴ μόναν

  181. Immortalité said

    @179 Μόνο άψογος; Άψογος!

  182. Νέο Kid Στο Block said

    179. Κορνήλιε, Σμαράγδα όνομα και πράμα! Tο σύνηθες ντουζ…κλπ,κλπ.

  183. Μπράβο, Κορνήλιε, έγραψες!! – Ρε παιδιά, πώς γίνεται να τα κυκλοφορήσουμε όλα αυτά; Αμαρτία να πάνε χαμένα! 😆

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: