Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το αρχαιότερο καταγραμμένο λογοπαίγνιο;

Posted by sarant στο 12 Φεβρουαρίου, 2012


Το σημερινό άρθρο δεν είναι δικό μου, είναι φιλοξενία -οφείλεται από την αρχή ως το τέλος στον Λεώνικο Καλαχώρα, με τον οποίο είχαμε γνωριστεί παλιά σε κύκλους νεαρών λογοτεχνών και ξαναβρεθήκαμε πρόσφατα στον κυβερνοχώρο. Εκτός του ότι είναι γιατρός και ποιητής, ο Λεώνικος Καλαχώρας μεταφράζει επίσης, όχι όμως από τα αγγλικά ή τα γαλλικά όπως εγώ κι εσείς, αλλά από σαφώς πιο ζόρικες γλώσσες: από τα γεωργιανά (μεταφράζει το εθνικό έπος των γεωργιανών, τον Ιππότη με την προβιά του πάνθηρα του Ρουσταβέλι) αλλά και από τα σουμεριακά -έχει μεταφράσει σχεδόν το σύνολο του σωζόμενου κόρπους! Του πρότεινα να ανοίξει δικό του ιστολόγιο και να παρουσιάσει τις μεταφράσεις του αυτές, αλλά προς το παρόν θα δημοσιεύσω σήμερα ένα άλλο κείμενο που μου έστειλε, μια ελκυστική εικασία για μερικές σουμεριακές λέξεις που (ίσως) πέρασαν στα αρχαία ελληνικά. Προσωπικά διατηρώ επιφυλάξεις, γι’ αυτό και έβαλα ερωτηματικό στον τίτλο -αλλά δίνω τον λόγο στον Λεώνικο Καλαχώρα, αφού πρώτα ευχαριστήσω τον γκουρού υπηρεσίας, τον φιλτατο Στάζιμπο, που χωρίς τη δική του συμβολή δεν θα μπορούσα να παρουσιάσω το άρθρο (διαβάστε το και θα καταλάβετε γιατί):

Στο ι΄ της Οδύσσειας, μεταξύ των διαφόρων περιπετειών και βασάνων που εξιστορεί ο Οδυσσέας στον Αλκίνοο, αναφέρεται και στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο νησί των Κυκλώπων (ι΄ 105-566), όπου καταγράφεται και το πιθανώς αρχαιότερο μαρτυρούμενο λογοπαίγνιο στην παγκόσμια γραμματολογία. Πρόκειται για το επεισόδιο κατά το οποίο ο Πολύφημος ζητάει από τον Οδυσσέα να του πει το όνομά του (ι΄ 355) «….καί μοι τεὸν οὔνομα εἰπέ», και αυτός δηλώνει ότι λέγεται «Ούτις», όνομα το οποίο εκλαμβάνεται από τον κύκλωπα ως ‘Ουδείς’ με αποτέλεσμα, όταν ζητούσε βοήθεια από τους άλλους κύκλωπες να γίνει η γνωστή παρεξήγηση συνεπεία της οποίας δεν πρόστρεξαν σε βοήθειά του αλλά τον ειρωνεύτηκαν κι όλας με ‘έπεα πτερόεντα’, λόγια του αέρα, συστήνοντάς του να παρακαλέσει τον Ποσειδώνα να τον θεραπεύσει από τη νόσο που του έστειλε ο Δίας (ι΄ 403-406).

Η συνηθισμένη ερμηνεία είναι ότι πρόκειται για ευφυά απάτη με την οποία ο Οδυσσέας ξεγέλασε τον θηριώδη αλλ’ απλοϊκό και ανόητο Πολύφημο. Αλλά όσο πολυμήχανος και αν ήταν ο Οδυσσέας, δεν ήταν δυνατό να μαντέψει τη συνέχεια της ιστορίας ώστε να ξεστομίσει ένα τόσο απίθανο όνομα. Βλέπε ι΄ 364-367 :

Κύκλωψ, εἰρωτᾷς μ’ ὄνομα κλυτόν; αὐτὰρ εγώ τοι
ἐξερέω· σὺ δέ μοι δὸς ξείνιον, ὥς περ ὑπέστης.
Οὖτις ἐμοί γ’ ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι
μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδ’ ἄλλοι πάντες ἑταῖροι.

Ακολουθεί η εξόρυξη του οφθαλμού: ι΄ 381-382

οἱ μὲν μοχλὸν ἑλόντες οξὺν ἐπ’ ἄκρῳ
ὀφθαλμῷ ἀνέρεισαν…..

Και καταλήγουμε στην παρεξήγηση που σώζει τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του, ι΄ 399-414:

αὐτὰρ ὁ Κύκλωπας μεγάλ’ ἤπυεν, οἵ ρά μιν ἀμφὶς
ὤκεον ἐν σπήεσσι δι’ ἄκριας ἠνεμόεσσας
οἱ δὲ βοῆς αΐοντες ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος
ἱστάμενοι δ’ εἰροντο περὶ σπέος, ὅττι ἑ κήδοι·
‘τίπτε τόσον, Πολύφημ’, ἀρημένος ὧδ’ ἐβόησας
νύκτα δ’ ἀμβροσίην καὶ αΰπνους ἄμμε τίθησθα;
ἦ μή τίς σευ μῆλα βροτῶν ἀέκοντος ἐλαύνει;
ἦ μή τίς σ’ αὐτὸν κτείνει δόλῳ οὐδὲ βίηφι;’
τοὺς δ’ αὖτ’ ἐξ ἄντρου προσέφη κρατερὸς Πολύφημος·
‘ὦ φίλοι, Οὖτις με κτείνει δόλῳ ἠὲ βίηφιν’.
οἱ δ’ ἀπαμειβόμενοι ἔπεα πτερόεντ’ ἀγόρευον·
‘εἰ μὲν δὴ τίς σε βιάζεται οἶον ἐόντα,
νοῦσόν γ’ οὔ πως ἔστι Διὸς μεγάλου ἀλέασθαι,
αλλὰ σύ γ’ εὔχεο πατρὶ Ποσειδάωνι ἄνακτι.’
ὥς ἄρ’ ἔφαν ἀπιόντες, ἐμὸν δ’ εγέλασσε φίλον κῆρ,
ὡς ὄνομ’ ἐξαπάτησεν ἐμὸν καὶ μῆτις ἀμύμων.

Κατά την εδώ εκφραζόμενη άποψη, η ενλόγω ερμηνεία είναι λανθασμένη παρόλο που την υποστηρίζει δήθεν ο ίδιος ο Οδυσσέας αποδίδοντάς τη στο ‘όνομα’ αλλά και στην μήτιν: «ὡς ὄνομ’ ἐξαπάτησεν ἐμὸν καὶ μῆτις ἀμύμων» (ι΄ 414). Και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική μέχρι ν’ αναγνωσθούν τα επικά σπαράγματα της Μεσοποταμίας και δη της Σουμερίας.

Εντούτοις υπάρχουν στο κείμενο μερικές ‘ασυνέπειες’ που δημιουργούν κάποια ερωτηματικά ή, που αποκαλύπτονται, έστω, εκ των υστέρων. Κατ’ αρχή δεν υπάρχει φιλοπαίγμων διάθεση. Η ‘σκηνή’ είναι λίγο ‘τραβηγμένη’ διότι το επεισόδιο εξελίσσεται κάτω από δραματικές συνθήκες και αφού ο Πολύφημος έχει ήδη καταβροχθίσει έξι από τους δώδεκα συντρόφους του Οδυσσέα, ο οποίος παρά το φόβο του, δε διστάζει να τα βάλει μαζί του φραστικά τουλάχιστο, μέχρι που τον αποκαλεί ‘παλιάνθρωπο’: «σὺ δὲ μένεαι οὐκέτ’ ἀνεκτῶς, σχέτλιε, πῶς κέν τις σε καὶ ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο ἀνθρώπων πόλεων;» (ι΄ 350-352) ενώ ο Πολύφημος απαντάει με αρκετή αυτοσυγκράτηση (ι΄ 357) «αυτίκα νῦν, ἵνα τοι δῶ ξείνον, ᾧ κε σὺ χαίρῃς» με προφανή στόχο να παραπλανήσει τον Οδυσσέα να του δώσει κι άλλο κρασί, ενώ καταβρόχθιζε απρόσκοπτα τους συντρόφους του. Ο Οδυσσέας τελικά τον μεθάει κι έπειτα του αποκαλύπτει το όνομά του.

Ο καθ’ ημάς Οδυσ-σεύς είπε απλώς το όνομά του, Ud Zi, το οποίο μεταγράφτηκε ή μάλλον ‘μεταφωνήθηκε’ ως ‘Ούτις’ κι εξελληνίστηκε τελικά ως Οδυσσεύς, όπως αιώνες αργότερα ο Goethe γινόταν Γυθείος και ο Byron Βύρων. Η φωνητική σχέση του ‘Οδυσσεύς’ με το Ud Zi κι εν τέλει με το ‘Ούτις’ είναι προφανής, παρά τον πάντοτε επικρεμάμενο κίνδυνο της τυχαίας παρετυμολόγησης. Η φιλότιμη προσπάθεια του ομηρίδη που διαμόρφωσε το στίχο α΄ 62 με το περίφημο «τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;» και τον λιγότερο γνωστό τ΄ 407 – 409 «πολλοῖσιν γὰρ ἐγώ γε ὀδυσσάμενος τόδ’ ἱκάνω, ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶν ἀνὰ χθόνα βωτιάνειραν· τῷ δ’ Ὀδυσεὺς ὃνομ’ ἔστω ἐπώνυμον» με το αμαρτύρητο από αλλού και σχεδόν άχρηστο [1] κατά τα λοιπά ‘ὀδύσσομαι’ που υποτίθεται ότι σημαίνει ‘δυσαρεστοῦμαι, χολοῦμαι, μέμφομαι’ για να του δημιουργήσει έτυμον διά στόματος Αθηνάς και να τον πολιτογραφήσει, δεν πείθει. Η ετυμολόγηση θεωρείται από τους Liddell και Scott ‘μυθική’. Το όνομα ‘Οδυσσεύς’ δεν ετυμολογείται ελληνικά. Ο δε ομηρίδης που συνέταξε ή διαμόρφωσε τους στίχους ι΄ 364-367 γνώριζε το πραγματικό όνομα· το εκμεταλλεύτηκε για να κάνει το λογοπαίγνιο, μια κωμωδία παρεξηγήσεων θα το λέγαμε μερικούς αιώνες αργότερα, αλλά δεν το εφεύρε.

Και ποιος είναι ο Ud Zi, στο χειρόγραφο ο Ήλιος της Ζωής;
Τα πιο πάνω εμενγκιρ (σουμεριακά) gushum (σφηνογράμματα) προφέρονται ‘ud zi’ και σημαίνουν ‘ήλιος της ζωής’. Πρόκειται για τη συντομογραφική απόδοση των πλήρους ονόματος Ζιουδσουρα.

Zi-ud-su-ra (zi ζωή, ud ήλιος, su3ra2 ρ.πρ.[2]) ο ζωντανός ήλιος, ο ήλιος που ζει.

Ο Ζιουδσουρα, σύμφωνα με το «Συμβουλές του Σουρουππαγκ»[3] είναι γιος του ισόθεου Σουρουππαγκ και αποδέκτης των συμβουλών του, μιας συλλογής παροιμιών κατ’ ουσία, ο οποίος Σουρουππαγκ είναι ο πρώτος οικιστής και ήρωας της ομώνυμης πόλης, πέμπτης ιεραρχικά, και η οποία δόθηκε στον Σουδ, τον άρχοντα του Κάτω Κόσμου (Κατακλυσμός β΄ 15).

Για να παραβάλλεται προς αυτόν ένας ήρωας που κατέβηκε από τον ουρανό και βασίλεψε άπειρα χρόνια, επρόκειτο για πολύ σημαντική και μάλιστα ‘υποδειγματική’ προσωπικότητα· σημείο αναφοράς[4]. Σ’ ένα απόσπασμα από το «Άσμα των Αρχαίων Βασιλέων» διαβάζουμε τα εξής:

8 lugal-e mu 3600×10-am3 in-ak … Ένας βασιλιάς που βασίλεψε τριανταέξι χιλιάδες χρόνια.
9 lugal-e lu2 an-ce3 bi2-in-ed2-de3 Ο βασιλιάς είναι άνθρωπος που κατέβηκε από τον ουρανό
10 zi-ud-su3-ra2-gin7 nam-til3 i3-kij2-kij2 Αυτός που, σαν τον Ζιουδσούρα, κατάφερε να βρει την αιώνια ζωή[5].

Μολονότι δεν διασώζονται ‘περιπέτειες’ αντίστοιχες του ομηρικού Οδυσσέα, εντούτοις έγινε θρύλος ως μεγάλος θαλασσοπόρος. Στον ‘Κατακλυσμό’ (γ΄ 13-14) αναφέρεται μόνο ότι «ήταν χαμένος στην περιπλάνηση, βυθισμένος στη σιωπή, με το φόβο να τον τρυπάει παντού», και «περνούσε μάταια ο καιρός του» όταν (γ΄ 15-26) ο Ζιουδσουρα κρυφάκουσε τυχαία ότι θα γίνει κατακλυσμός γιατί «αποφασίστηκε ότι το σπέρμα του ανθρώπου δε θα έχει πια μερίδιο κληρονομιάς» και «η βασιλική τους εξουσία και η απόλαυση της εντολής τους έληξε», και ναυπήγησε πλοίο από πολύ χοντρό ξύλο, κλειστό από παντού, στο οποίο βρήκαν καταφύγιο πάρα πολλά ζώα. Το ξύλο από το οποίο ήταν κατασκευασμενο το πλοίο ήταν τόσο χοντρό που χρειάστηκε να κάνει τρύπα με τρυπάνι για να μπει ο θεός Ουτου, που καταύγασε τον κόσμο και σταμάτησε τον όλεθρο. Τελικώς οι προκαλέσαντες τον κατακλυσμό Αν και Ενλίλ μετάνοιωσαν κι επειδή διέσωσε ζώα και ανθρώπους, του έδωσαν ως ανταμοιβή την ‘αιώνια ζωή’ αλλά στο μακρινό Ντιλμούν, «εκεί που ανατέλλει ο ήλιος»[6].

Ο Ζιουδσουρα είναι προφανώς πολύ σημαντική φυσιογνωμία. Μολονότι οι ‘Περιπέτειές’ του δεν καταγράφτηκαν ή τουλάχιστο δεν εντοπίστηκε ακόμα ούτε σπάραγμα πλάκας με ‘έπος περιπλάνησης’ που να παραπέμπει σ’ αυτόν, είναι προφανώς ένας από τους θρυλικούς ‘ταξιδευτές’ που άφησαν εποχή, η φήμη των οποίων απλώθηκε σε όλο το μεσογειακό χώρο προφορικά, αλλά είχε καλύτερη τύχη στην Ελλάδα, ή τουλάχιστο στον ‘ελληνισμό’ δηλαδή τον ελληνόφωνο κόσμο[7]. Το όνομά του ίσως παρεφθαρμένο σε ‘Ζιουσουδρα’ στην ακκαδική, γίνεται ‘Ξίσουθρος’ στα «Βαβυλωνιακά» του ελληνομαθούς βαβηλώνιου ιερέα Βηρωσσού, του τρίτου αι. προ Κοινής Χρονολογίας. Αλλά ο Ουδ Ζι έχει έρθει στην Ελλάδα ως Οδυσσεύς πολύ πριν αναφερθεί σ’ αυτόν ο Βηρωσσός, με τη φυσιολογική οδό της πολιτισμικής διάχυσης.

Προς επίρρωση της πιο πάνω άποψης, αλλά και για να γίνει κατανοητό το γεγονός ότι ακόμα και ηχητικά η Σουμερία φτάνει μέχρι κι εμάς, παρατίθενται μερικά σφηνογράμματα, τα εξής κατά σειρά: shir άσμα, τραγουδώ, απαντά είτε μόνο είτε ως συνθετικό σε πολλούς σουμεριακούς όρους που αναφέρονται σε ύμνους και λατρευτικά άσματα, και προφανώς σχετίζονται με αυτό οι ομηρικές Σειρήνες, gan κήπος, χωράφι, gamun κύμινο σε τρεις εξελισσόμενες παραλλαγές, abshun άβυσος, abshag το μέσο της θάλασσας. Το ότι πολλά από τα τυπικά επικά ‘δρώμενα’ τόσο των ‘ακαταμάχητων μαχητών’ όσο και των ‘χαλκέντερων ταξιδευτών’ έχουν πολύ αρχαιότερη προέλευση από τα τέλη της 2ης χιλιετίας είναι πια γεγονός. Οι ‘Σειρήνες’ είναι τέρατα που τραγουδάνε ‘shir’. Μέχρι την ανάγνωση των σουμεριακών κειμένων θεωρούσαμε τη λέξη εβραϊκή, (Παρ/βαλε και το shir hashirim asher leSlomo – Άσμα Ασμάτων το του Σολομώντος κατά τους Ο΄) ως προερχόμενη από την προγενέστερη ακκαδική, αλλά είναι σουμεριακή, όσο τουλάχιστο μπορούμε σήμερα να ξέρουμε, διότι δεν αποκλείεται να είναι ακόμα αρχαιότερη, κάτι που μάλλον δε θα το μάθουμε ποτέ. gan Στη Γένεση (β’ 8) λέει: « vayită yahveh elohim gan beěden – Και φύτεψε ο Γιαχβέ ο Θεός ‘gan’ στην Εδεν», που από τους Ο΄ αποδόθηκε με τον περσικό όρο ‘παράδεισος’ (firdush) δηλαδή ‘κήπος’. ‘gamun’ είναι το παρ’ ημιν ‘κύμινον’ αρχικώς περιγραφικά, κατόπιν πιο συνοπτικά και στην τρίτη παραλλαγή, με διαφορά πέντε αιώνων, εντελώς συλλαβογραφικά ‘ga-mun’. ab-shun άβυσσος (ab θάλασσα) και ab-shag το μέσον (καρδιά) της θάλασσας. Κατόπιν όλων αυτών, η συνηθισμένη ετυμολογία της λέξης ‘άβυσσος’ πρέπει τουλάχιστο να τεθεί εν αμφιβόλω.

Σημειώσεις
[1]. Στον Όμηρο, με τον οποίο εισάγεται το ρήμα οδύσσομαι στη γλώσσα, χρησιμοποιείται μόνο στον μέσο αόριστο και σπάνια: Οδ. ε΄ 340, «κάμμορε, τίπτε τοι ὦδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ὠδύσατ’ έκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει; οὐ μὲν δή σε καταφθείσει, μάλα περ μενεαίων» όπου κατ’ ουσία επανεξηγεί το όνομα του Οδυσσέα και στους ταυτόσημους στίχους Ιλ. Θ΄ 37 και 468 « μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.» Οι άλλες χρήσεις είναι μεταγενέστερες.

[2]. ρ.πρ. = ρηματικά προσδιοριστικά, σουμεριακά γλωσσικά μορφήματα των οποίων η σημασιολογική εξήγηση και γραμματο-συντακτική λειτουργία εκφεύγει των στόχων του παρόντος.

[3]. Περιλαμβάνεται στα «Έξι Κείμενα από τη Θρυλική Σουμερία» με μετάφραση, σημασιολογικό και γλωσσικό σχολιασμό του γράφοντος, ανέκδοτο. Και ο ‘Κατακλυσμός’ ομοίως.

[4]. Το ‘shar2 / τριανταέξι χιλιάδες’ είναι συμβατική έκφραση διότι είχαν ως βάση του μετρικού τους συστήματος το ‘εξήντα’ (jesh2 / mu’ush ) και χρησιμοποιούσαν τις υποδιαιρέσεις και τα πολλαπλάσιά του με διάφορες σημασίες που εκφεύγουν του παρόντος. ‘shar2’ 3600 ‘u2dili’ 10. Το ‘shar2 είναι από τους μεγαλύτερους αριθμούς που χειρίζονται και το θεωρούν ισότιμο του παντός ‘shar2 shar2’. Υπήρχαν και μεγαλύτεροι αριθμοί, πολλαπλάσια ή τετράγωνα των 30, 60, 3600 κ.ο.κ.

[5]. Τα ‘c’ και ‘j’ στην εδώ μεταγραφή της σουμεριακής προφέρονται ‘sh’ και ‘ng’.

[6]. Στην ακκαδική εκδοχή του Έπους του Γιλγαμές, που είναι η πιο γνωστή διότι σώζεται πρακτικά ολόκληρη, ο ‘σωσμένος από το νερό’ λέγεται Ουτναπιστιμ, δηλαδή διατηρεί το σουμεριακό του όνομα, ενώ στην επαναδιήγηση του Κατακλυσμού ως αυτοτελούς κειμένου από τους ακκάδες έγινε Atraharsis. Ως Ζιουδσουδρα αναφέρεται μόνο στον σουμεριακό Κατακλυσμό.

[7]. ‘ελληνισμός’, ελληνόφωνος κόσμος. Η λ. χρησιμοποιήθηκε εδώ με τη σημασία που της αποδίδει, χωρίς να είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο μοναδικός, ο ‘συναθλητής’ Θανάσης Κουδούνης.

Advertisements

91 Σχόλια to “Το αρχαιότερο καταγραμμένο λογοπαίγνιο;”

  1. Costas said

    Πολύ ενδιαφέρον!

  2. Ένα βαθύ ευχαριστώ, για τον άξιο κόπο του Νικοκύρ και της πηγής του. Το ‘κύμινο’, έτσι με την κουδουνιστή συλλαβική του ηχητική, υπάρχει και στην γραμμική Β’ των Μυκηνών, αν δεν κάνω λάθος;
    Πρώτον άρτυμα και εν Κύπρω ένθα ονομάζεται (ως) ‘αρτυσιά’…
    Ο Οδυσσεύς, ή Οδυσσής, κατ’ άλλες εκδοχές, συνιστά λαϊκοτέραν απόδοσιν του ‘ο δις ύς’, διπλογούρουνος, με το οποίον φέρεται να απήντησεν εις την Κίρκη, ‘θα φανώ διπλό γουρούνι’, ο κάμμορος ήρως, του επιτατικού προθήματος -κα, και πάλιν γνωστού παρά τοις Κυπρίοις εις την κα-πύραν, άρτον καπυρόν ή δίπυρον, bis coctum, ή μπισκόττο.
    Καλή μέρα σας…

  3. Πολύ ενδιαφέρον, όντως…

  4. Ουάου!
    Πάντως σίγουρα η πιο πρόσφατη χρήση είναι στην ταινία του Σέρτζο Λεόνε
    «Το όνομά μου είναι Κανείς» με το γέρο πιστολέρο, που τον ακολουθεί ο νεαρός πιστολέρο ονόματι Κανείς, και για γλιτώσει στο τέλος από τις συμμορίες που τον κυνηγάνε αποδέχεται να προσποιηθεί ότι τον εσκότωσε ο Κανείς και στον άδειο τάφο του γράφουν «Nobody was faster than him»

  5. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Καλό!

    Θα λείψω για μερικές ώρες, παρέμπ.

  6. Πράμα δεν κατάλαβα, ωστόσο…

  7. ud zi said

    Πολύ ενδιαφέρον ιστορία, ωστόσο δε πείθει. Το Ud Zi να έγινε Ούτις και στη συνέχεια Οδυσσέας. Πολύ πορτοκαλίζει. Πιο πειστικό είναι να προέρχεται από το οδεύω. Το ξέρω, ούτε αυτό είναι αποδεκτό, αλλά πορτοκαλίζει λιγότερο.

  8. Νομίζω ότι πείθεται μόνο όποιος θέλει να πεισθεί
    Πάντως αυτό που προκύπτει εύκολα είναι ότι από το Zi-ud-su-ra δεν δικαιολογείται η αναγκαία για την θεωρία αναστροφή σε Ud-zi παρά μόνο αν κρατήσεις ανάποδα την πινακίδα που περιέχει τα δύο πρώτα από τα τέσσερα σφηνογράμματα.
    Πιο λογική θα φαινότανε η συντομογραφία του σαν Zi- ud

  9. Immortalité said

    @6 Μήτε εγώ…

  10. physicist said

    Ούτε κι εγώ το βρίσκω πειστικό, και οι ομοιότητες της ιστορίας του Zi-ud (με ή χωρίς su-ra) με κείνη του Οδυσσέα μού φαίνονται επιφανειακές. Αντίθετα, είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ομοιότητα με το μύθο της Κιβωτού του Νώε.

  11. Παιδιά ρίξτε και μια ματιά στο χθεσινό επιχρωματισμένο Μποστ.

    Γιάννης

  12. πολὺ ἐνδιαφἐρον, ἂν καὶ εἶμαι ἐπιφυλακτικὸς γενικῶς σὲ ὅ,τι σχετίζεται μὲ ὑπαρκτὲς ἢ ἀνύπαρκτες ἀποκρυτπογραφήσεις σουμεριακῶν (τὸν Ὅμηρο νὰ μὴν εἴχαμε καὶ ἡ γραμμικὴ Β δὲν θὰ διαβάζονταν, ποὺ εἶναι κι ἑλληνικά, γλῶσσα μὲ μεγάλη καὶ συνεχῆ γραπτὴ παράδοσι). Εἰδικὰ γιὰ τοὺς Σουμέριους θὰ ἤθελα νὰ ῥωτήσω ἂν μνημονεύεται ποὺθενὰ τέτοιο ἔθνος πρὸ τοῦ 1869.

  13. Μαρία said

    >Αλλά όσο πολυμήχανος και αν ήταν ο Οδυσσέας, δεν ήταν δυνατό να μαντέψει τη συνέχεια της ιστορίας ώστε να ξεστομίσει ένα τόσο απίθανο όνομα.

    Ο Οδυσσέας έχει ήδη σχεδιάσει την τύφλωση του Κύκλωπα κι η ανωνυμία τον προστατεύει απο οποιαδήποτε απειλή και κατάρα. Αποκαλύπτει το πραγματικό του όνομα, όταν αργότερα θριαμβολογώντας για το κατόρθωμά του προκαλεί τον Κύκλωπα διαπράττοντας ύβριν, γεγονός που οικονομεί την εξέλιξη του έπους και δείχνει οτι το θέμα ανωνυμία-επωνυμία είναι απαραίτητο.

  14. «αποδόθηκε με τον περσικό όρο ‘παράδεισος’ (firdush) δηλαδή ‘κήπος’». Αλήθεια, μπορούσε να υπάρχει κήπος του οποίου η έννοια παραπέμπει σε οικιστική υποδομή και ανθρώπινη περιποίηση; Αναρωτιέμαι ποια άλλη λέξη-έννοια θα μπορούσαν οι Ο’ (+2, ως γνωστόν) να χρησιμοποιούσουν…

    Γιάννης

  15. nestanaios said

    Έπεα πτερόεντα = λόγια του αέρα ή λόγια πτερωτά και συνεκδοχικά ταξιδεύοντα;

  16. #14 μὰ ὅ ὅρος αὐτὸς εἰσήχθη στὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὸν Ξενοφῶντα.. κῆπος εἶναι κανονικὰ ὁ λαχανόκηπος καὶ παράδεισος ὁ κῆπος μὲ δένδρα καὸ λουλούδια. δὲς καὶ Ἐκκλ 2,5 «ἐποίησά μοι κήπους καὶ παραδείσους».

  17. καὶ κἄτι ἄσχετο: εἶπε ἡ Nτόρα ἀγγλιστὶ at the end of the day εἶπε καὶ ἑλληνιστὶ «στὸ τέλος τῆς ἡμέρας».

  18. Μαρία said

    17 κουμπαρισμός 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/07/forasong/#comment-9630

  19. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας. Για το κείμενο δεν μπορώ να απαντήσω, γιατί δεν το έγραψα εγώ. -και στα σουμεριακά δεν είμαι δυνατός.

  20. 17 Ναι, Κορνήλιε, αλλά κάποιος εξυπακούεται πως τον καλλιεργούσε. Το χωρίο του Εκκλησιαστή κάνει λοιπόν κάποια διαφοροποίηση, άλλα το πρόβλημα στη μετάφραση της Γραφής, για μένα ως μεταφραστή μένει.

    Γιάννης

  21. # μὰ φυσικὰ ὑπονοεῖται ἀνθρώπινη περιποίησι, ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν παράδεισο τῆς Ἐδὲμ λέγεται αὐτό. τὸ πρόβλημα ποιό εἶναι;

  22. voulagx said

    #12 «Εἰδικὰ γιὰ τοὺς Σουμέριους θὰ ἤθελα νὰ ῥωτήσω ἂν μνημονεύεται ποὺθενὰ τέτοιο ἔθνος πρὸ τοῦ 1869.»
    Κορνηλιε, φανταζομαι εννοεις κατι σαν αυτο:
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B9
    δες τις «Αναφορες» προς το τελος. Ποια ειναι η γνωμη σου;

  23. Κορνήλιε, (στο 17)
    εάν θυμάσαι (είσαι και μικρός, γμτ) τη Ντόρα με τη ΝΔ στις τελευταίες εκλογές, το ζλόγκαν της το προεκλογικό ήτανε «ίφ ιού νόου γουάτ άι μίιν», ελληνιστί, ναι! Οπότε μην ακούω γκρίνιες για greeklish.
    Αυτά απ’ τα Εξάρχεια που έχουν αρχίσει να μυρίζουν. Πέρασα απ’ το αμάξι μου, έλεγξα τους κάδοι των σκουπιδιών λίγο παραπάνω ότι δεν είναι αρκετά γεμάτοι να γίνουν οδοφράγματα, φίλησα τον κώλο του (αμαξού) αντίο (που λέει και η Ντόρα) και ήρθα να τρολλάρω.

  24. Βουλάγξ, ἂν ἐννοῇς τὴν ἀναφορὰ στὴν Π.Δ. αὐτὸ ἀκριβῶς εἶχα κι ἐγὼ στὸ μυαλό μου. 😉 Ὅμως ἐρωτῶ: μνημονεύονται Σουμέριοι πρὸ τοῦ 1869; Γιατὶ ὅλη ἡ βάσι τῆς «ἀνακαλύψεώς της» ἀποτέλεσε αύτὸ τὸ βιβλικὸ χωρίο.

  25. Μαρία said

    19 Ούτε εγώ ξέρω σουμεριακά αλλά μπορώ να σε διευκολύνω για τα ελληνικά.
    Υπαινίσσεται οτι οι τύποι του ρήματος οδύσσομαι κατασκευάστηκαν απο κάποιον ομηρίδη με βάση το όνομα Οδυσσεύς. Το ρήμα όμως απαντάται και στην Ιλιάδα εκτός απ’ τις παραπομπές στο Θ, στο Ζ 138 (το χρησιμοποιεί ο Διομήδης) και στο Σ 292 (το χρησιμοποιεί ο Έκτορας). Αυτό δείχνει οτι το ρήμα υπάρχει και στην Οδύσσεια συσχετίζεται μ’ αυτό παρετυμολογικά ο Οδυσσέας. Μήπως κι ο Αισχύλος στον Αγαμέμνονα δεν παρετυμολογεί την Ελένη απ’ το ελείν;

    Αλλά τώρα μας περιμένουν άλλα αγγούρια.

  26. voulagx said

    #24 Τα μεγαλα πνευματα συναντωνται! 🙂
    Θες να πεις οτι στις σουμεριακες πινακιδες δεν απανταται η ονομασια «Σουμερ» ή κατι τετοιο;

  27. Μαρίνα said

    Νιου κιντ πού είσαι;

  28. Τζουτζούκος said

    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/education/translation/support_practice/pop097.html

  29. sarant said

    23: Σκύλε, πες τίποτα ως αυτόπτης μάρτυΡ

    25: Κάτι τέτοιο σκέφτηκα κι εγώ.

  30. Μαρία said

    Άδωνις και Μαυρουδής ναι σε όλα.

  31. Μαρία said

    Πάνε και οι νύκτορες.

  32. sarant said

    30: Λες να τους ξανακάνει υπουργούς;

  33. Τζουτζούκος said

    Μα οι παραιτήσεις τους έχουν τεθεί μεν στη διάθεση του Παπαδήμου, αλλά δεν ειπώθηκε ποτέ ότι έγιναν δεκτές. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

  34. ππαν said

    Μην μας τα μεταδίδετε παιδια΄, εγώ κρύφτηκα εδώ να μην μαθαίνω τις εξελίξεις….

  35. Μαρία said

    Κι ο Σαμ. θα πρέπει να διαγράψει 21νομάτ’ κι ο ΓΑΠ 19.

  36. Νικοκύρη (στο 29), οι καλεζμένοι δεν θένε αναμετάδοση (Ππαν στο 34) οπότε σιωπώ.
    Αλλά μια άσχημη ηρεμία επικρατούσε στην περιοχή όταν γύρισα σπίτι. Τα χρόνια μου και τα πνευμόνια μου δεν μου επιτρέπουν πια φωτιές, τρεχάματα και δακρυγόνα. Άσε που βλέπω ότι κάηκαν τόσα ωραία κτίρια. Στην 67η επέτειο της συμφωνίας της Βάρκιζας, επισημαίνω…

  37. #26 αὐτὸ δὲν τὸ ξέρω, ἀλλὰ κι ἡ ὅποια ἀνάγνωσί τους μοῦ φαίνεται γενικῶς προβληματική-σὰν νὰ λύνῃς μιὰ ἐξίσωσι μὲ ὅλους τοὺς παράγοντες ἀγνώστους. τέλος πάντων, δὲν εἶμαι εἰδικός, ποὺ λέει κι ὁ Νικοκύρης.

  38. ππαν said

    Μην σιωπάς Σκύλε, θα κοιμηθώ να κρυφτώ καλύτερα. Εσείς συνεχίστε το νυχτέρι, βοηθάει κι αυτό

  39. Αμ, δεν βοηθάει, Ππαν… Η ιστορία εξελλίσσεται ερήμην μας.
    Ξάπλωσα κι εγώ αλλά δεν μ’ έπιανε ύπνος και ξανασηκώθηκα, ενοχλώντας τον αληθινό σκύλο, που δεν έχει τέτοια προβλήματα.

  40. Μαρία said

    Ο νομός Σερρών έμεινε χωρίς βουλευτές Ν.Δ. Γρήγορο πιστόλι ο Σαμ.

  41. sarant said

    Να δούμε, θα τους διαγράψει ο Γιωργάκης τους Όχηδες, να χάσει τη δεδηλωμένη;

  42. Μαρία said

    41 Ναι, σίγουρα.

  43. Μαρία said

    41 Διαγράφτηκε και το δίδυμο Άδωνις-Μάκης.

  44. sarant said

    21 διαγραφές από ΠΑΣΟΚ, 21 από ΝΔ!

  45. Τζουτζούκος said

    οι διαγραμμένοι σήμερα είναι 3ο κόμμα στη Βουλή.

  46. voulagx said

    Διεγραφησαν απαξαπαντες
    Η βουλη εγινε δικομματικη: οι Ναιδες και Οχηδες

  47. Οι ΝαιΝαίκοι…

  48. voulagx said

    #41 Σαραντ με παρεσυρες σε ορθογραφικο λαθος: «Οχιδες» το σωστο

  49. voulagx said

    #47 Ουπς, σορρυ Σκυλε, ευχαριστω για τη διορθωση

  50. sarant said

    Τελικά είναι 23 οι διαγραμμένοι του Πασόκ.

    Υπόψη όμως ότι έχουμε και παλιότερους διαγραμμένους.

  51. Μαρία said

    44 Πιο πολλοί θα βγουν απ’ το Πασοκ. Έχουμε τα οχι+απόντες+παρών επι της αρχής.

  52. ππαν said

    Πω πω φράξιες!

  53. Κρίμα που καήκαν οι δύο ωραίοι κινηματογράφοι της νιότης μας, ο Απόλλων και το Αττικόν…
    Αλλιώς θα πρόβαλλαν την ταινία «Νέος, Πασόκος, μόνος ψάχνει…»

  54. ππαν said

    Νάταν μόνο οι κινηματογράφοι που κάηκαν από την -όποια- νιότη μας….

  55. Μαρία said

    53 Και ο Απόλλων;

    Εκτός απ’ τις διαγραφές δεν θα είναι υποψήφιοι στις επόμενες όσοι καταψήφισαν το άρθρο 1 π.χ. Αράπογλου.

  56. ππαν said

    Ευκαιρία να πολιτευτούμε! Περιζήτητες θα είμαστε!

  57. sarant said

    Τελικά: από το ΠΑΣΟΚ 22 διαγράφτηκαν, 1 πρόλαβε να παραιτηθεί (Λαφαζάνης Χαλκιδικής) και άλλοι 9 δεν θα συμπεριληφθούν στις λίστες των εκλογών (όσοι ψήφισαν Ναι, αλλά όχι στο άρθρο 1)

  58. Γιάννης Κ said

    Ενδιαφέρουσα η σουμέρια σύνδεση του ονόματος του Οδυσσέα. Για μένα η απήχηση του λογοπαίγνιου/τεχνάσματος βρίσκεται και στους στίχους:

    Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο;
    Άστε με ήσυχο όλοι.
    Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
    δίχως ταυτότητα πια.

    Είναι μια μορφή αντιμετώπισης κάποιων τεράτων, σαν τον Πολύφημο ή των ψυχρότερων των ψυχρών.

    πολλά χαιρετίσματα,
    γιάννης

  59. sarant said

    Γιάννη, τι γίνεσαι βρε ψυχή; Χαθήκαμε…

  60. Γιάννης Κ said

    Με την Αθήνα να καίγεται έψαχνα στο διαδίκτυο για ελληνικές ιστοσελίδες και φυσικά σκέφτηκα την δικιά σου.
    Στην δικιά μου μεριά του Ατλαντικού έχει ένα μεγααααάααααλο εκτυπωτή χρωματιστού χαρτιού και η ημέρα της κρίσεως δεν έχει φτάσει ακόμη.

    γιάννης

  61. sarant said

    Καλωσόρισες πάντως -σχολιασμό των όσων έγιναν, αύριο 🙂

  62. ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἐκμεταλλεύομενος τὴν ἀνοχὴ τοῦ οἰκοδεσπότη νὰ δημοσιεύσω κι ὲδῶ τὴν τελευταία ἀπόφασι τοῦ Κορνηλιοδικείου:

    ΔΙΑΓΡΑΦΑΙ-ΠΡΟΓΡΑΦΑΙ

    Σὰν ἔμαθε ὁ Σαμαρᾶς τὸ πλῆκτρο τὸ delete

    τὸ πάταγε ἀβέρτα καὶ τὄπαιζε ἐλίτ,

    διέγραψε ἀλύπητα εἰκοσιένα μπίτ,

    καὶ στὸ ποντίκι του ἔλεγε συνέχεια “ plus vite!”

    Σὰν τὄμαθε ὁ Γιώργαρος ἐγίνηκε κογιότ,

    καὶ ἔσβησε ταχύτερος τοῦ πιὸ γοργοῦ ῥομπὸτ

    εἰκοσιδύο (σ’ἔφαγε Ἀντώνη!) σὰν Πὸλ-Πότ.

    Εἰκοσιδύο -ἄκούσες;- τοῦ ἔπεσε τζὰκ πότ.

    Τὸ ἔμαθε κι ὁ ἕτερος ὁ Γιῶργος κι εἶπε «οὔστ!»

    σὲ Ἄδωνι καὶ Μάκαρο, καὶ τὄρριξε στὸν Προύστ,

    καὶ στὸν Καβάφη κι ἔπειτα «mais c’ est ne pas très juste”

    τοῦ εἴπανε κι ἀπάντησε «σκασμὸς» «σιωπὴ» καὶ «σούστ!».

  63. παρόραμα: ce n’est pas

  64. Μαρία said

    62 Το Μάκαρο να διορθωθεί σε Μαυρουδή, γιατί θα διαμαρτυρηθεί ο πολιτικός κρατούμενος.

  65. Ενδιαφέρουσα υπόθεση και μπράβο στον Λεώνικο. Αλλά οι αντιρρήσεις της Μαρίας (13, 25) με πείθουν περισσότερο, νομίζω.
    Κατά τα άλλα, το μοντέλο Treuhand προχωρά κανονικά -από την δυτική πλευρά. Η ανατολική, όπως φαίνεται, δεν μασά τόσο, ευτυχώς.

  66. π2 said

    Θα συμφωνήσω κι εγώ με τη Μαρία.

  67. Παρεμπιπτόντως, η συγκεκριμένη θεωρία υπάρχει στο βιβλίο τής Stephanie Dalley «Myths from Mesopotamia: creation, the flood, Gilgamesh, and others», 1989.

  68. Καλαχώρας Λεώνικος said

    67. Σ’ ευχαριστώ, αλλά το αγνοούσα. Εγώ το υπέθεσα επειδή ασχολήθηκα πολύ με τη γλώσσα.
    Η λ. Οδυσσεύς δεν έχει έτυμον, όσες φορές και αν χρησιμοποιήθηκε η λέξη.
    Οπωσδήποτε δεν αλλάζει πρακτικά τίποτε.

  69. Μαρία said

    67 Η Dalley την αναφέρει απλώς ως υπόθεση του Schretter το 1974 που η ίδια όμως αμφισβητεί. Δες σημείωση.

  70. Μαρία said

    69 Βλέπω δε οτι το βιβλίο βασίζεται στη διατριβή του(1971).
    http://www.worldcat.org/title/alter-orient-und-hellas-fragen-der-beeinflussung-griechischen-gedankengutes-aus-altorientalischen-quellen-dargestellt-an-den-gottern-nergal-rescheph-apollon/oclc/465832876&referer=brief_results
    Είναι προφανές οτι μέχρι τουλάχιστον το 1989 δεν επανήλθε στην υπόθεσή του.

  71. Μπουκανιέρος said

    69 Θα ήταν και περίεργο, κτγμ, να το υποστήριζε μια σοβαρή ερευνήτρια σε σοβαρές εκδόσεις.
    Αν καταλαβαίνω σωστά, το αμφισβητεί και γλωσσικά, δηλ. λέει ότι στηρίζεται σε μια παρεξήγηση της γραφής (του λογογράμματος).

  72. Μιχαλιός said

    Κι εδώ πέρα παρουσιάζεται ο Πολύφημος ως μετενσάρκωση του Γιλγαμές!
    http://www.jstor.org/pss/630646

  73. Μιχαλιός said

    Επίσης: «Karl Oberhuber[19] has proved the links between Odysseus and the Mesopotamian hero of the flood, Utanapishtim. His name is shortened to Uta, in Greek to the name Utis (“nobody”), used by Odysseus in the cave of the Cyclops. This Mesopotamian hero is called Ullus in the Hittite fragments, cf. his Latin name, Ulyssus. Odysseus comes, acc. to Oberhuber, from Sumerian UD.ZI/ZI.UD = Xisuthros».

    [19] “Odysseus – Utis in altorientalischer Sicht”, Festschrift für Leonhard C.Franz besorgt von O.Menghin & H.M.Olberg, 1965, pp.307ff.)

    http://www.gailallen.com/rel/langkjer/2-19.html

  74. Μιχαλιός said

    Και για τους μη γερμανομαθείς, ο τίτλος του άρθρου του Ομπερχούμπερ σε μια σύγχρονη ιερογλυφική γκουγκλομετάφραση:

    «Οδυσσέας – ουρολοιμώξεις στην αρχαία Εγγύς Ανατολής προοπτική» !!

  75. Θα το βρω, πώς λέγεται εκείνος ο Ιταλός που διετείνετο ότι οι ιστορίες των επών μας ήλθαν από την Βαλτική;

  76. The Baltic origins of Homer’s epic tales: the Iliad, the Odyssey, …

    Felice Vinci – 2005 – 370 σελίδες
    In The Baltic Origins of Homer’s Epic Tales, Felice Vinci offers a key to open many doors, allowing us to consider from a new perspective the age-old question of the Indo-European diaspora and the origin not only of Greek civilization, but …
    books.google.gr

  77. Elias said

    Λογοπαίγνια, πάντως, υπάρχουν και στις Βέδες (από 1.500 π.Χ. περίπου)

  78. […] περιμένοντας, περιστατικό τροχαίου εγκλήματος, περσικός όρος «παράδεισος», πολεογραφία, πολεοποίηση, πολεότητα, πολιτικός […]

  79. Θεόδωρος Χατζηχριστοδούλου - Πάφος said

    Τα σουμερικά υπόκεινται στην ίδια μητρική γλώσσα στην οποία υπόκειται και η γλώσσα η οποία ονομάστηκε ελληνική.
    Θεωρώ ότι οι ετυμολογικές εξηγήσεις για τον όρο Ud Zi και Zi-ud-su-ra οι οποίες απορρέουν από τα σουμερικά δεν πρέπει κατά ανάγκη να σημαίνουν το ίδιο σε άλλους λαούς των οποίων η γλώσσα είναι ομόμητρη.
    Δεδομένου ότι οι δυο γλώσσες έχουν κοινή μητρική γλώσσα, δεν σημαίνει ότι Σουμέριοι και Έλληνες πρέπει από τα ίδια σύμβολα/ γράμματα και από τους ίδιους γλωσσικούς όρους να καταλαβαίνουν όμοιες έννοιες , διότι κάθε λαός εξηγεί κάθε γλωσσικό όρο με δικό του τρόπο. Ακόμα και στην ίδια γλώσσα, στον ίδιο λαό, όμοιοι όροι πολλές φορές αποδίδουν διαφορετικές έννοιες. Το κάθε σύμβολο γραφής έχει μια σημασία η οποία αποδίδει περισσότερες από μια έννοιες, δηλαδή οι σημασίες των γραμμάτων δεν είναι μονοδιάστατες. Το κάθε σύμβολο γραφής είναι πολυδιάστατο στη σημασία του, κρύβει πολλές έννοιες και μιλάει στον καθένα με τη δική του «γλώσσα» ανάλογα με το επίπεδο συνείδησης και αντίληψης των πραγμάτων. Πχ τα σύμβολα Ud (ουδ) σημαίνουν οποιαδήποτε κατάσταση η οποία βρίσκεται U = «κάτω από» D (Δ)=αδράνεια, ακινησία, περιορισμό και συναφή έννοιες. Όταν ύστερα από το ud (ουδ) γράψουμε Ζi (ζει) το οποίο δηλώνει «ενέργεια» (βλέπε Ζευς, ζω, αζίνα, κλπ) τότε ο όρος ud zi σημαίνει ότι εμφανίζεται (zi) ενέργεια η οποία ήταν περιορισμένη (ud ) . Οι Σουμέριοι σωστά διάλεξαν αυτό τον γλωσσικό όρο (ud zi) για να αποδώσουν αυτό που οι Έλληνες σωστά απέδωσαν με τον όρο ΄ήλιος΄. Οι όροι su ra σημαίνουν ΄ (su) εντός της (ra) ύλης΄. Όταν η ενέργεια Ζι βρίσκεται εντός της ύλης, τότε η ύλη γίνεται ζώσα και σωστά απορρέει η έννοια ότι μέσω της εν ενεργεία ύλης μπορούμε να θεωρούμε ότι ΄ο ήλιος ζει΄. Βλέπουμε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι, με μόνο 24 ή 30 σημασίες και τα σύμβολα τους να αποδοθούν όμοιες έννοιες.
    Όταν ο Οδυσσέας είπε ότι το όνομα του είναι Ούτις (ούτινος = κανενός = ουδενός), σωστά εννοούσε «κανένας», όπως αποδόθηκε και εννοήθηκε από του Έλληνες, διότι , όπως είπαμε, τα στοιχεία Ου (U) σημαίνουν αδράνεια, ακινησία, περιορισμό. Με αυτές τις έννοιες οι Έλληνες εννοούσαν και εννοούν πολλές καταστάσεις πχ ακινησία = θάνατος, ανυπαρξία, μηδενισμός ύπαρξης. Με τον όρο Ούτις ο Πολύφημος δεν παραπλανήθηκε διότι σωστά το θεώρησε σαν όνομα, αυτοί που πλανήθηκαν ήταν οι άλλοι κύκλωπες . Ο Οδυσσέας ίσως τυχαία στην ταραχή του να είπε Ούτις αντί Ούδυς που ήταν το υποκοριστικό του Οδυσσέα, ή ακόμα ο Πολύφημος να άκουσε Ούτις αντί Ούδυς, πράμα που βόλεψε την εξελιχθείσα περιπέτεια. Το όνομα Ούτις σημαίνει αυτόν οποίος κρύβει την ύπαρξη του ή διαφορετικά είναι ο κανένας
    Οδυσσέας ( Ουδυσσεύς) σημαίνει αυτόν ο οποίος μέσα του εγκλείει πληροφορίες και τις πληροφορίες τις μεταδίδει, δηλαδή κατέχει γνώσεις τις οποίες μεταφέρει στους άλλους, με άλλα λόγια είναι έξυπνος. Ούδυς είναι αυτός που κλείνει μέσα του. Το σύμβολο Σ (σ) δηλώνει την πληροφορία . Το Σ με το Ε σαν ΣΕ (σε) δηλώνει ότι η πληροφορία μεταφέρεται. Τα δυο σίγμα στην λέξη Οδυσσεύς δηλώνουν ότι τα μεταφερόμενα εντός (Ουδυσ) μεταφέρονται εκτός (σεύς).
    Με τη ελληνική λέξη ‘’ ουδός΄΄ εννοείται το κάτω μέρος (κατώφλι), και με την ίδια λέξη εννοείται η αδράνεια, η ανυπαρξία κίνησης / ενέργειας. Με την ενεργοποίηση η ενέργεια φεύγει από τον ουδό και έχουμε την κατάσταση της μεταφοράς η οποία μεταφορά δηλώνεται ειδικά με το σύμβολα Η (η), και αορίστως με το σύμβολο Σ. Πχ το όνομα Οδησσός σημαίνει « από όπου γίνονται μεταφορές ».

  80. Nestanaios said

    79.

    Όπως μερικοί άνθρωποι, βρισκόμενοι προ υπαρξιστικής αδιεξόδου, ανακάλυψαν τον θεό, έτσι και οι «ξένοι», βρισκόμενοι προ ετυμολογικής αδιεξόδου, ανακάλυψαν μια μητέρα γλώσσα και την ονόμασαν ινδοευρωπαϊκή. Η ελληνική γλώσσα, όμως, έχει μακρά ιστορία και αρχές και για αυτόν τον λόγο έχουμε και το όνομα αρχαία.

    Το κάθε σύμβολο γραφής, στην ελληνική γλώσσα, δεν έχει καμμία σημασία αλλά είναι απλώς ένα σύμβολο και απεικονίζει ένα στοιχείο. Αυτό το στοιχείο σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία, μόρια και πνεύματα, συνάγουν ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΝΟΙΑ (συλλαβή) με πολλές συνεκδοχικές σημασίες.

    Παράδειγμα· Έχουμε τά στοιχεία Κ, Λ και τα μόρια Σ και Υ. Η σύναξη αυτών μας επιφέρει το θέμα ΣΚΥΛ και ετυμολογείται Σ + ΚΥΛ όπου Κ είναι ψιλός χώρος σε αντιπαράθεση με τον μεσαίο (Γ) και δασύ (Χ) χώρο. Και επειδή το ψιλό πνεύμα είναι φίλα προσκείμενο στον άνθρωπο και επειδή αρχή παντός είναι ο άνθρωπος ο ψιλός χώρος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Το Υ είναι στερητικό μόριο αν δεν είναι επιτατικό ποιότητος. Το Λ είναι το σύμβολο που απεικονίζει το στοιχείο της φυσικής διαστολής και συνεκδοχικά αναφέρεται στην επέκταση και τα όμοια.

    Η σύναξη των τριών γραμμάτων μας επιφέρει μία έννοια. Στέρηση επεκτάσεως στον χώρο του ανθρώπου. Ο ΛΥΚ – ΟΣ δεν επεκτείνεται σε αυτόν τον χώρο. Η έννοια είναι μία. Η μη επέκταση στον χώρο του ανθρώπου. Οι σημασίες είναι πολλές. Λύκος, τίγρη, λέων , φίδι, αρπακτικά και κάθε λογής αιμοβόρου και όχι μόνον υπάρξεως που σκοπό έχει να βλάψει τον άνθρωπο.

    Αυτός είναι ο λόγος που ο Κύνας των παλαιών έγινε σκύλος. Το Σ είναι στερητικό και επιτατικό μόριο και ο σκύλος είναι και κατοικίδιο και αγρίδιο. Ο λύκος στερείται του Σ διότι είναι μόνο αγρίδιο. Τα υπόλοιπα στοιχεία είναι τα ίδια και η σειρά δεν έχει σημασία.

    Τα παραδείγματα είναι πολλά και οφείλουμε να θυμόμαστε αυτά που έχουν πει Έλληνες του παρελθόντος για χιλιάδες χρόνια. ⟨⟨ Εν αρχή είναι τα στοιχεία• έπειτα η συλλαβή• έπειτα τα μέρη του λόγου και έπειτα ο λόγος αν υπάρχει Ο (μυαλό). ⟩⟩

  81. Θεόδωρος Χατζηχριστοδούλου - Πάφος said

    Η μητρική της Σουμερικής και της Ελληνικής δεν θεωρώ ότι είναι η ανύπαρκτη ινδοευρωπαϊκή.
    Θεωρώ ότι είναι μια αρχική κοινή των ανθρώπων γλώσσα από την οποία την σκυτάλη πήραν διάφορες γλώσσες. Θεωρώ την ελληνική να είναι η πλησιέστερη στην αρχική γλώσσα.
    Το κάθε γράμμα της ελληνικής γλώσσας ονομάστηκε σύμβολο επειδή συμβάλλεται δια της σημασίας του με κάποιο φυσικό στοιχείο.
    Ο όρος σύμβολο με τον οποίο ονομάστηκαν τα γράμματα του αλφαβήτου δεν είναι τυχαίος. Σύμβολο είναι κάτι που σημαίνει κάτι άλλο και μεταξύ των συμβαλλομένων υπάρχει μια σχέση. Στην περίπτωση των γραμμάτων της γλώσσας, τα γράμματα ονομάστηκαν σύμβολα διότι το σχήμα τους παραπέμπει σε κάποιο φυσικό στοιχείο. Το φυσικό στοιχείο υποστασιοποιείται με κάποιο σχήμα (γράμμα) για να μπορεί να περάσει στο πεδίο της γλώσσας. Δίχως υποστασιοποίηση του, το στοιχείο δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό και με την υποστασιοποίηση του περνά στο πεδίο της γλώσσας. Δεν μπορούμε να λέμε ότι το γράμμα είναι απλά ένα σύμβολο και απεικονίζει ένα στοιχείο. Έστω και να θεωρηθεί το γράμμα σαν απεικόνηση του στοιχείου, αυτό σημαίνει ότι το γράμμα είναι εικόνα του στοιχείου και κατά επέκταση είναι το στοιχείο. Άρα τα φυσικά στοιχεία γίνονται αντιληπτά δια μέσου της μεσολάβησης των εικόνων των σχημάτων των γραμμάτων.

  82. Θεόδωρος Χατζηχριστοδούλου - Πάφος said

    80
    <>
    ⟩⟩
    <>
    Η ερώτηση που αναφύεται είναι: τι είναι στοιχειοθετημένο στα στοιχεία; Από που και πως το μυαλό αντιλαμβάνεται τα στοιχεία; Πως οι χρήστες των στοιχείων τα αντιλαμβάνονται με όμοιο τρόπο ώστε να συν-εννοούνται; διότι γλώσσα είναι η επί-κοινών-νόηση (επικοινωνώ=επί-κοινων-νοώ/ω).
    Και μια ερώτηση: από που προκύπτει ότι (80) <>;

  83. Θόδωρε Χατζηχριστοδούλου, μια καθαρά τεχνική παρατήρηση: όταν θέλεις να εμφανίζονται στα γραφόμενά σου τα σύμβολα < και > , πρέπει να γράφεις στη θέση τους &lt; και &gt; — αλλιώς εξαφανίζονται όσα περιέχονται ανάμεσα στα σύμβολα < και > και γίνονται και άλλα μυστήρια πράματα.
    Επί της ουσίας, ούτε εσένα ούτε τον Νεσταναίο μπορώ να παρακολουθήσω. Πάντως:
    = κανείς δεν θεωρεί ινδοευρωπαϊκή γλώσσα τη σουμεριακή·
    = η (παντελώς άγνωστη) αρχική γλώσσα του ανθρωπινου γένους κατά πάσαν πιθανότητα απέχει χρονικά από τα αρχαιότερα σωζόμενα σουμεριακά, ελληνικά, κινέζικα κλπ. γραπτά μνημεία πολύ περισσότερο από ό,τι εκείνα από τη σημερινή εποχή (οι άνθρωποι του Κρο-Μανιόν πιστεύεται ότι είχαν κάποιου είδους γλώσσα). Γ συγκριτική γλωσσολογία ΔΕΝ μας πλησιάζει αισθητά στην αρχή της γλώσσας.

  84. Άρτεμη said

    Καλημέρα
    Καλή χρονιά σε όλες,-ους
    Ομολογώ ότι τα λίγα που κατάλαβα (;) είναι πάρα πολυ ενδιαφέροντα, με ερεθίζουν για περισσότερη μελέτη – όση μού επιτρέπει το ελάχιστο εναπομείναν μυαλό μου.
    Άσχετη παρατήρηση: οι «ξένες» λέξες, ή τέλος πάντως οι γραμμένες με το λατινικό αλφάβητο (π.χ. 62 και 63) είναι λινκιές – προτάσεις συμμετοχής σε διάφορους άσχετους διαγωνισμούς για να κερδίσουμε, λέει, i-pad ή κατι τέτοια. Πώς γίνεται να το αποφύγουμε αυτό;

  85. Αρτεμη, σ’εμένα οι γαλλικές λέξεις που περιέχονται στα σχόλια 62 και 63 εμφανίζονται τελείως κανονικά, χωρίς λινκ που να παραπέμπουν οπουδήποτε. Κάτι περίεργο θα συμβαίνει με το δικό σου μηχάνημα!

  86. Nestanaios said

    81.

    Το Λ είναι ένα σύμβολο και απεικονίζει τις ιδιότητες του στοιχείου της φυσικής διαστολής.

    Τα Μ είναι ένα σύμβολο και απεικονίζει ιδιότητες του στοιχείου της φυσικής συστολής.

    Το Α είναι σύμβολο και απεικονίζει ιδιότητες των αψύχων σωμάτων και συνεκδοχικά την ακινησία και τα όμοια και δεν έχει καν μια σχέση με το ξένο αλεφ ἤ το ελληνικό άλογο και ας έχουν την ίδια φάτσα. Έχει ετυμολογία και κλίνεται. Το θέμα είναι αλφατ και η ετυμολογία αλ-φατ. Άλφα, άλφατος, άλφατι και η αιτιατική ενικού είναι άλφατα. (εδώ δεν έχουμε γένη). Η ανάγνωση των στοιχείων γίνεται από τα αριστερά προς τα δεξιά αλλά η ανάγνωση των συλλαβών γίνεται από τα δεξιά προς τα αριστερά. Εδώ έχουμε φατ + αλ. ( Το τ της ονομαστικής, συγκρουόμενο με την πτωτική κατάληξη ς της ονομαστικής ένικού, αποβάλλεται και συναποβάλλεται και το ς της ονομαστικής. για να έχουμε ΑΛΦΑ.).

    Τα φυσικά στοιχεία γίνονται αντιληπτά δια των αισθήσεων. Με την αντίληψη αυτή, παρομοιάζουμε και χρησιμοποιούμε τις παρομοιώσεις (φωτογραφίες) για να μεταφέρουμε τα του νοός (ο) σε χώρο (γ) (γειτονικό) και την επέκταση(Λ) αυτή, την ονομάζουμε γλότα όπου το γ είναι ο γειτονικός χώρος. Το Λ είναι το στοιχείο της διαστολής, το επεκτείνω-ομαι. Το ο απεικονίζει τα του μυαλού και το τ την μεταφορά. Ἄν δεν γίνει η μεταφορά, έχουμε λογ-oς Το τ στην γλότα μεταφέρει λόγ-o.

  87. Ανδρέας said

    κε Λεώνικε καλημέρα,
    έχοντας δει την εξαιρετική εργασία σας στην Σουμερική και στις ανατολικές γλώσσες θέλησα να σας ρωτήσω αν έχετε προσπαθήσει να
    διαβάσετε αυτόν τον σφραγιδόλιθο.

  88. Γιάννης Ιατρού said

    67, 69: Το βάζω εδώ, εις ανάμνησιν 🙂

  89. Γιάννης Ιατρού said

    Σχετικά με την ανωτέρω παραπομπή στον Schretter, να σημειώσω πως στην εν λόγω διδακτορική εργασία του (1974)

    γράφοντας τα εξής (στην σελίδα 213)

    ……………

    κι αυτός με τη σειρά του αναφέρεται σε παλαιότερο (1965) έργο ενός άλλου ερευνητή:
    «Odysseus-Utis in altorientalistischer Sicht». In: Festschrift Leonhard C. Franz, zum 70. Geburtstag.
    Hrsg. von O. Menghin und H. M. Ölberg. Innsbruck 1965 (IBK 11) 307-312.

    Αυτά ως προς τα Σουμεριακά. 🙂

    Επίσης σχετικά με το όνομα Οδυσσεύς και Πηνελόπη, ένα άλλο, ενδιαφέρον απόσπασμα από:
    Michael Janda: «Odysseus und Penelope. Mythos und Namen», (ΙΒΚ, Neue Folge 11), Innsbruck, 2015

    1. Odysseus:
    Das Spiel der Dichter mit Namen und Wörtern machte den älteren Olysseus/Olytteus (lat. Ulixes) der Vaseninschriften, angelehnt an odyssasthai «zürnen», zum «Zürner» Odysseus. Olysseus gehört zu einem zweistämmigen Namen *Oluti-X, jünger *Olusi-X und damit zu griechischen Wörtern, die eine «Hülle» bezeichnen (wie elytron, älter *u̯elutron).

    2. Penelope:
    Das Namensglied lopos «Hülle» verbindet Pēne-lopē, dor. Pāne-lopā, unmittelbar mit der Sphäre ihres Mannes. Die Wortfamilie von pēne «Einschlagsfaden» zeigt, daß *pāne- «ziehen» (armen. hanem) vor allem das «Ziehen» des Fadens, das «Weben» bezeichnete. Tatsächlich «webt» Penelope nachts eine «Hülle», das Totengewand für Laertes.

  90. Μαρία said

    89
    Σιγά μην ήταν και λωποδύτρα.

    ένας πηνέλοψ

  91. Γιάννης Ιατρού said

    90: και έκτοτε βγήκε το «έκανε την πάπια» (για τους μνηστήρες κλπ.) 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: