Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Μαρτίου και όχι μόνο

Posted by sarant στο 1 Μαρτίου, 2012


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως, αλλά όχι πάντα, την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα. Στο τέλος προσθέτω και μερικά μαρτιάτικα.

Να επισημάνω επίσης ότι δυο από τις μέρες του μήνα (23 και 29 Μαρτίου) τιμούν γεγονότα του οικογενειακού μας μικροκόσμου. Αφού παντού αλλού επικρατεί απόλυτη αμεροληψία και αξιοκρατία, ας διατηρήσουμε λίγον νεποτισμό εδώ, ως μουσειακό είδος! (Και για να προλάβω ερωτήσεις, ο Χαράλαμπος Κανόνης ήταν γεωπόνος της Αγροτικής Τράπεζας και αδελφικός φίλος του παππού μου, που μαρτύρησε στη Χίο στις 29 Μαρτίου 1948, στα τριανταεννιά του χρόνια).

Πε  1 Ανακάλυψις της ραδιενεργείας υπό Ερρίκου Μπεκερέλ
Πα 2 Γενέσιον Αντωνίου Βιβάλντι
Σα  3 † Νικολάου Γκόγκολ
Κυ 4 Γενέσιον Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη
Δε 5 Σωκράτους του φιλοσόφου θανάτωσις
Τρ 6 Μιχαήλ Αγγέλου
Τε  7 Αριστοτέλους του Σταγειρίτου θανή
Πε  8 Παγκόσμια ημέρα των γυναικών
Πα  9 Αναξαγόρου του φιλοσόφου
Σα 10 † Γεωργίου Ζαμπέτα
Κυ 11 Ρωμαίου και Ιουλιέτας
Δε 12 Άννας Φρανκ τελευτή εν τω στρατοπέδω
Τρ 13 † Ίβο Άντριτς
Τε 14 Κοίμησις Καρόλου Μαρξ
Πε 15 Γενέσιον Αγγέλου Σικελιανού, του υψιπετούς
Πα 16 † Μοδέστου Μουσόργκσκι του μουσουργού
Σα 17 Του Εθνικού Θεάτρου
Κυ 18 † Οδυσσέως Ελύτη
Δε 19 Ταφή Ανδρέου Κάλβου  «είναι γλυκύς ο θάνατος μόνον όταν κοιμώμεθα εις την πατρίδα»
Τρ 20 †Κοίμησις Ισαάκ Νεύτωνος
Τε 21 Παγκόσμια ημέρα ποιήσεως αλλά και εαρινή ισημερία
Πε 22
† Ιωάννη Βόλφγκανγκ Γκαίτε
Πα 23 Άχθου Αρούρη, του αγνώστου ποιητού
Σα 24 † Αδαμαντίου Κοραή
Κυ 25 Της Ελληνικής Επαναστάσεως
Δε 26 † Λουδοβίκου φαν Μπετόβεν
Τρ 27 Παγκόσμια ημέρα θεάτρου
Τε 28 Δημώνακτος του φιλοσόφου
Πε 29 Μαρτύριον Χαραλάμπους Κανόνη εν Χίω
Πα 30 Νικολάου Μπελογιάννη και των συν αυτώ τυφεκισθέντων
Σα 31 Των εν Χίω υπό του Καραλή σφαγιασθέντων μυρίων

Ο Μάρτιος, όπως ξέρουμε, ήταν αρχικά ο πρώτος μήνας του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου. Ήταν αφιερωμένος στον θεό Άρη (Mars), που ταίριαζε αφού τα χρόνια εκείνα οι εκστρατείες ξεκινούσαν την άνοιξη. Ο Μάρτης κάνει τα τελευταία κρύα, λένε οι παροιμίες: Μάρτης, γδάρτης, παλουκοκάφτης.  Βέβαια, να θυμηθούμε πως τον καιρό που φτιάχτηκαν οι παροιμίες είχαμε το παλιό ημερολόγιο, άρα πρέπει να γυρίσουμε 10-12 μέρες πιο πίσω: ο τότε Μάρτης είναι σημερινός Φλεβάρης ενμέρει. Ξέρουμε άλλωστε ότι «από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα», εξίσου όπως και «μήτε ο Μάρτης καλοκαίρι, μήτε ο Αύγουστος χειμώνας».

Και ο ήλιος του Μάρτη καίει, λένε, οπότε κάθε πρωτομηνιά, σαν σήμερα, οι μανάδες φορούσαν στα παιδιά (ή μόνο στα κορίτσια) ένα βραχιολάκι από στριμμένες κλωστές, κόκκινη σίγουρα, ίσως και άσπρη ή άλλα χρώματα -το έθιμο ακόμα βαστάει νομίζω. Λέει κι η παροιμία, οπούχει κόρην ακριβή, του Μάρτη ο ήλιος μην τη δει.

Από τον Μάρτη έχουμε και τις Ειδές του Μαρτίου, που αναστήθηκαν στη γλώσσα μας εξαιτίας εκείνης της ταινίας που δεν έχω αξιωθεί να δω, αλλά βέβαια το «Ειδές» το θεωρούμε μαλλιαρό και δεν το λέμε και προτιμάμε το «ειδοί, τις ειδούς», σκέτη καθαρευουσιανιά, και όπως είναι άτριφτη λέξη όλο και περισσότεροι φοράνε στις ειδούς μουστάκια και λένε για «τους ειδούς» (που βγάζει περισσότερες γκουγκλιές από τις ειδούς), ενώ με τις Ειδές είναι αδύνατο να φορεθεί μπούρκα. Είδες οι Ειδές;

Τον Μάρτιο, την τελευταία Κυριακή του, έχουμε και την αλλαγή της ώρας, θα μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο οι μέρες: από Μάρτη καλοκαίρι, τελικά αυτή η εκδοχή της παροιμίας μου φαίνεται πιο σωστή. Προσοχή επίσης γιατί η φετινή 13 Μαρτίου πέφτει Τρίτη, που θεωρείται το άκρων άωτο της γρουσουζιάς -και φέτος έχουμε άφθονες αιτίες. Παρ’ όλα αυτά, καλό σας μήνα!

 

 

 

189 Σχόλια προς “Μηνολόγιον Μαρτίου και όχι μόνο”

  1. Καλό μήνα… Διαβλέπω κάποια «τρισεκαιδεκατοφοβία»; Αλλά γιατί εμείς Τρίτη κι οι ξένοι Παρασκευή: Σε βιβλίο για την Trisekaidekatophobia διάβασα ότι μια από τις μεγαλύτερες τρισεκαιδεκατόφιλες ήταν η Σοφία Βέμπο, που κατασκεύασε και ημερολόγιο με 13 μήνες, διαρρυθμισμένο έτσι ώστε να υπάρχει μια Παρασκευή και 13 καθε μήνα.

  2. atheofobos said

    Μπορείς να προσθέσεις στις 8 Μαρτίου ότι γεννήθηκε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο παλιός)

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Αηδία οι ειδές.
    (Και ωραίον το ευειδές).

    Καλό μήνα!

  4. Σήμερα είναι και η τελευταία μέρα που μπορείτε να αλλάξετε τις δραχμές σας -χαρτονομίσματα μόνο, για κέρματα έχει παρέλθει η προσθεσμία προ πολλού- σε οποιοδήποτε υποκατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας. Από το απόγευμα, θα είναι πλέον μόνο συλλεκτικά κατοστάρικα, χήνες και λοιπές γεμίσεις κουτιών πάμπερς.

  5. Υπέροχη δουλειά, ακόμη μία φορά.

  6. Nicolas said

    @2 Ε, είσαι όντως Αθεόφοβος. Μηνολόγιον είπαμε, όχι αλητολόγιον!

  7. Μπετατζής said

    18 του Μάρτη, το Παρίσι. 7 του Μάρτη, η Κροστάνδη.

  8. Καλό μήνα και καλή πρωτομαρτιά! Δεν ξέρω αν κείται τέτοιο ανοσιούργημα. Το τόλμησα επειδή σκέφτηκα πως οι συνθέσεις με πρωτο- θα είναι λόγιες κατασκευές αφού στη λαϊκή γλώσσα νομίζω πως σπάνια λέμε την «πρώτη Μάη» προτιμώντας «μία Μάη». Μακάρι να είναι λαϊκή σύνθεση η «Πρωτομαγιά», αφού άλλωστε έχει τόσο λαϊκό περιεχόμενο. Ίσως θα μας τα πεις το Μάη, αν δεν τα έχεις ήδη πει Νίκο.

    Για την 25η Μαρτίου επιμένουμε επαναστατικά; Τι λένε οι Καλαματιανοί αναγνώστες του ιστολογίου;

    Γιάννης

  9. Δεν πρέπει να ανησυχούμε για τις μουστακοφορεμένες ειδούς αφού το ισοφάρισμα έγινε και γίνεται με τους εκθηλυθέντες «Όρνιθες».

    Γιάννης

  10. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια και πάλι καλό μήνα!

  11. Elena said

    Καλημέρα και πολύ καλό μήνα!
    Πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, αλλά νομίζω ότι μου έκατσε περισσότερο αυτό τις ειδούς;))

  12. #6; Αστείο ήταν αυτό; Τι ωραίο χιούμορ…

  13. Αυτό το «φαν Μπετόβεν» είναι σωστό ή ο άγγελος του τυπογραφίου έδρασε πάλι ;
    Υπάρχει μια αντιστοιχία ρωμαϊκών θεοτήτων και ελληνικών και ο Μαρς χρεώνεται στον Αρη. Δεν ξέρω για τον Μαρς αλλά ο άμυαλος γυμνός Αρης περισσότερο για θεός του καβγά και του τσαμπουκά μου κάνει παρά του πολέμου, ιδιότητα περισσότερο ταιριαστή στην οπλισμένη και μυαλωμένη Αθηνά

  14. Καλό μήνα!
    Αν αληθεύει το #1, είναι κάπως ειρωνικό:

  15. rogerios said

    Καλό μήνα κι από μένα!

    @13: Γιατί να είναι θέμα αγγέλου του τυπογραφείου; 🙂 Η οικογένεια Μπετόβεν είχε φλαμανδική καταγωγή (κάπου από το Μέχελεν). Βέβαια, έχουμε πει και με παλιότερη αφορμή (τον καλό κύριο Βαν Ρόμπεϋ) ότι οι Φλαμανδοί προφέρουν «β» κι όχι «φ» όπως οι Ολλανδοί. Από την άλλη, σε ένα γερμανόφωνο περιβάλλον πάλι θα προφερόταν «φ». Οπότε μου φαίνεται ΟΚ.

  16. jimakos said

    @1

    Έχω ακούσει ότι έχουμε κρατήσει το 13 από τους ξένους, αλλά το αλλάξαμε σε Τρίτη, επειδή τέτοια μέρα έπεσε η Πόλη. Ξέρω, ακούγεται λίγο urban legend, αλλά νομίζω θα μας φωτίσει κάποιος πιο γνώστης για το αληθές! Καλημέρα και καλό μήνα!

  17. tamistas said

    Καλό μήνα. Αν και του καλομήνα το παιδί, το πρώτο, είναι Σαββάτο.

    «6 Μαρτίου 1910», τραγουδά στην επωδό του τραγουδιού του «ΚΙιλελέρ» ο Διον. Σαββόπουλος.

  18. τυφλόμυγα said

    Το Σάββατο 17 Μαρτίου έγινε η θεμελίωση του Εθνικού Θεάτρου, το τελείωμα της ανέγερσης, ή ήταν η μέρα της πρώτης παράστασης;

    Στις 11 Μαρτίου 1922 γεννήθηκε ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Στις 11 Μαρτιου (άλλου έτους) πέθανε η Σοφία Βέμπο.

    Καλημέρα.

  19. bernardina said

    Να με κι εγώω…
    Αμ, τι; Λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή; 😉

    Καλό μήνα σ’ όλους και όλες.

    Σαν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα
    χαρά σ’ εκείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα

    (τη θυμάμαι από το Δημοτικό)

    Κι εδώ έχει πολλές άλλες http://www.matia.gr/7/71/7106/7106_1_3.html

    Κι ένα γιουτουτμπάκι και την κάνω για την ώρα. Γεια και χαρά.
    Α… παρεπιφτού, εδώ χιονίζει…

  20. Ένα άλλο που κυκλοφορεί για τη σχέση τού 13 με την Άλωση, είναι το εξής; 1453 = 1+4+5+3= 13

  21. metanastis said

    14 Μαρτίου 1879 γεννήκε ο Αϊνστάιν και είναι επίσης και η παγκόσμια ημέρα του π (3.14) http://en.wikipedia.org/wiki/Pi_Day
    (νομίζω ότι το ίδιο σχόλιο έκανα και πέρσι…)

    Για το 13, υπάρχει επίσης και μια θεωρία ότι επειδή ο Μ. Αλέξανδρος πέθανε στις 13 Ιουνιου (του 323 πχ) η 13η μέρα του μήνα είναι γρουσούζικη…
    Υποθέτω όμως ότι αυτή η θεωρία είναι γνωστή στη Β. Ελλάδα και δεν είναι και τόσο οικουμενική…

    Βέβαια κι αυτό urban legend μοιάζει, άσε που η ακριβής ημερομηνία δεν είναι τελεσίδικα γνωστή – η ελληνική Βικιπεδια δίνει πχ 13.06 αλλά η αγγλική 10/11.06…

  22. @ 8. Οι Καλαματιανοί, φυσικά, διαμαρτύρονται. για την παραχάραξη της ιστορίας. Ας όψεται το ορθόδοξο ελληνοχριστιανικό ιδεώδες.
    Αλλά, δεν πειράζει, θα ζητήσουμε από τον ΣΚΑΙ να κάνει μία από εκείνες τις εμπεριστατωμένες εκπομπές του και η ιστορική αλήθεια θα αποκατασταθεί.

  23. Καλό μήνα!

    Δεν έχω επέτειο να προσθέσω στη λίστα, αλλά ένα έθιμο. Στην Κοζάνη, την πρώτη Μαρτίου λένε ψέμματα, όπως κάνουν την πρωταπριλιά στην υπόλοιπη Ελλάδα.

  24. Καλό μήνα σε όλους κι από μένα!! 🙂

    Και να προσφέρω στην παρέα και μια Τούρκικη παροιμία για τον Μάρτη, σχετική με την δικιά μας:
    Mart kapıdan baktırır, kazma-kürek yaktırır

    Σε ελεύθερη μετάφραση (παρακαλώ να είστε επιεικείς μαζί μου!) :
    Φάνηκε ο Μάρτης απ’την πόρτα, πήραν φωτιά ο κασμάς και το τσεκούρι! 🙂

  25. LandS said

    Τον «μάρτη» τον βάζει σχεδόν όλος ο πληθυσμός της Βουλγαρίας, μικροί και μεγάλοι, (τουλάχιστον του Πλόβντιβ όπου το είδα με τα μάτια μου). Όταν τον βγάζουν τον κρεμάνε στα δέντρα. Λένε ότι φέρνει τύχη.

    #8. Νομίζω ότι η λέξη πρωτομηνιά, και ειδικά για τον Μάη, η λέξη πρωτομαγιά, έρχεται από πολύ παλιά. Έχω ακούσει να προφέρεται και Πρωτημαγιά, από ανθρώπους που ήθελαν να δώσουν ιδιαίτερο νόημα…
    Ελπίζω να τα πούμε στην ώρα τους

  26. τυφλόμυγα said

    #Στέλιο, αυτό είναι κάτι σαν το Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης;

    #Μπέρνι, που είσαι και χιονίζει; Εδώ έβγαλε ήλιο. Σαχαρά είμαστε. 😦

  27. ἂς θυμηθοῦμε καὶ τὸ προφητικὸ αὐτὸ ᾆσμα τοῦ Κουγιουμτζῆ, οὗ καὶ τὴν μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῇ 12ῃ τοῦ τρέχοντος. ὑπῆρχε καὶ ὁλόκληρο, ἀλλὰ τὸ απέσυραν.

    Μάρτη ἔβαζα καὶ γὼ μικρός, τὸν κρεμοῦσα σὲ φράκτες ὅταν ἔβλεπα χελιδόνι ἢ πελαργό.

  28. Νατάσσα said

    @13,15

    Η διένεξη φαίνεται ότι απασχολεί πολλούς. Για μια απολαυστική εκδοχή της, από το 5.10 περίπου και μετά

  29. @26: Ε, ναι, «κάτι σαν»! Τα τσεκούρια προφανώς παίρνουν φωτιά γιατί «παλουκοκόβουν» μανιωδώς! 🙂

    Συγγνώμη για το άσχετο που θα ακολουθήσει, αλλά είμαι λίγο πυρ και μανία τώρα, και πρέπει να τα πω κάπου, έστω ιντερνετικά, για να ηρεμήσω λίγο.

    Σε συζήτηση με συναδέλφους μου, ήμουν ο μόνος ανάμεσα σε καμια δεκαριά που δεν συμφωνούσε με το ότι «η Αρχαία Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα του κόσμου»!
    Αναφέρθηκαν στα λερναία, στα περί 5 εκατομμυρίων λέξεων, στα πάντα σας λέω! Κόντευα να βγάλω αφρούς από το στόμα!

    Πραγματικά προσπάθησα να τους πείσω με λογικά επιχειρήματα, αλλά όταν πλέον μου είπαν «είναι τυχαίο ότι ‘εγκέφαλος’ και ‘καρύδι’ έχουν τον ίδιο λεξάριθμο;», κατάλαβα πια ότι κάθε προσπάθεια ήταν μάταιη….

    Και μιλάμε για νέους ανθρώπους, όλους πτυχιούχους ΑΕΙ!

    Απελπισία!

  30. τυφλόμυγα said

    Στέλιο, όταν λες συναδέλφους μου εννοείς φυσικούς ή προγραμματιστές; 😛
    Γιατί δεν τους στέλνεις μερικά λινκ από κείμενα του Νικοκύρη;

  31. Immortalité said

    Καλό μήνα σχεδόν σε όλους!

    Κορνήλιε σε καταγγέλλω γιατί μου έκλεψες το τραγούδι! 😀

    Στέλιο μου αθώο πλασματάκι, αυτόν που σου είπε για τον λεξάριθμο των καρυδιών να τον στείλεις στο 11888 να κάνει καριέρα 😉

  32. #29 Στέλιε παιδί μου, χαλάρωσε. Ἂν θὲς νὰ συμβιώσῃς ἀρμονικὰ μὲ τοὺς συνανθρώπους σου πρέπει νὰ συμβιβαστῇς μὲ τὴν ἰδέα τῆς κυριαρχίας τοῦ παραλόγου. Ἡ ἄλλη ἐπιλογὴ εἶναι ὁ ἀναχωρητισμός, καὶ δὲν σὲ κόβω νὰ σοῦ ταιριάζῃ.

  33. #31 Ἰμμόρ, τότε σοῦ τὸ ἀφιερώνω!

  34. Χαραλαμποβόλος said

    καλόν μήνα κι απ’ τον βρεγμένο Βόλο.
    βεβαίως ο γιος μου, ετών 13, φόρεσε μετά χαράς τον μάρτη, που επιμελώς ετοιμάσαμε η μητέρα και εγώ.
    και μετά ακόμη μεγαλυτέρας χαράς πήρε μαζί του στο σχολείο κι έναν δεύτερο ίδιο, για να τον φορέσει στην κοπέλα του …
    στιγμές με μνήμη, χωρίς μνημόνια.

  35. ἐπίσης Στέλιε, φιλικὴ συμβουλή: μὴ διαφωνῇς ποτὲ μὲ ὅμιλο ὁμοφρόνων. δὲν θὰ βγάλῃς ἄκρη. πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ποικίλο ἀκροατήριο καὶ μάλιστα «ἰδεολογικὰ» ἀδιάφορο εἰ δυνατόν.

  36. #32 παρόραμα: ἁρμονικὰ

  37. bernardina said

    Για να παραφράσω το 35 του Κορνή επί το λαϊκότερον, Στελή, παιδί μου, πού πας γυμνός στ… αγκάθια;
    Πριν από λίγο καιρό έκανα το λάθος να πω ότι το λερναίο του Ισοκράτη που είχαν εκτυπωμένο σε Α4 και κολλημένο στον τοίχο ενός γραφείου της Εφορίας (!!!) δεν είχε ακριβώς αυτό το περιεχόμενο αλλά ελαφρώς διαφορετικό, και πέντε ζευγάρια μάτια καρφώθηκαν πάνω μου σαν στιλέτα βουτηγμένα σε κουράριο. Το ξανακάνω, νομίζεις;

    Τυφλομυγάκι, βρίσκομαι λίγο πιο έξω από την Αθήνα.

  38. ppan said

    Καλό μήνα! Κύριε Νικοκύρη, σήμερα σου πάτησα δυο φορές το μανίκι του πανωφοριού, είπα να μην σε ενοχλήσω παραπάνω ζητώντας σου αυτόγραφο 🙂 Α προπό, στη συγκεκριμένη γιάφκα όπου συνεβησαν όλα αυτά κρύβονται διάφοροι που υποτίθεται ότι είναι εκτός Ελλάδας: σήμερα μόνο είδα 3!!

  39. Εντάξει Αντιγόνη.
    Εντάξει LandS.

    Γιάννης

  40. Immortalité said

    @33 🙂

    @26 Που ακριβώς είναι ο ήλιος και η Σαχάρα;

  41. @30: Προγραμματιστές και ναυπηγοί. Στην εταιρεία που δουλεύω αναπτύσουμε ναυτιλιακές εφαρμογές. 🙂
    @31: «σχεδόν σε όλους», ε; Είσαι εσύ μία! 😉 Άσε αυτός με το καρύδι ξαναχτύπησε. Προφανώς δεν θα ησυχάσει αν δεν με πείσει. Ήρθε στο γραφείο μου τώρα και μου λέει «Και το ‘λίθιο’ με την ‘ενέργεια’ έχει τον ίδιο! Τυχαίο κι αυτό;».
    @32: Εντάξει χαλάρωσα πλέον…. Συμβιβασμένος είμαι γενικά Κορνήλιε, αλλά πού και πού σου’ρχεται από ‘κει που δεν το περιμένεις! 🙂 Και στο #35 νομίζω πως έχεις απόλυτο δίκιο. Φαντάζομαι πως μιλάει η πείρα, θα σου’χει τύχει άπειρες φορές! 😉
    @37: Τα τυπωμένα σε Α4 ρητά σε δημόσιες υπηρεσίες έχουν την αξία θρησκευτικών συμβόλων. Δεν πρέπει να τα αμφισβητήσεις ποτέ. Πρέπει να τα σέβεσαι, και να επαινείς την εξυπνάδα τους. 🙂

    Σας ευχαριστώ όλους για την κουβέντα παιδιά. Με βοηθήσατε πολύ να ηρεμήσω! 🙂

  42. Τι λε’ ‘ρε Στέλιο. Εδώ ο γιατρός μου μού παίνευε το γιο του που βρίσκεται Καλιφόρνια όπου σπουδάζει πληροφορική και σκίζει βασιζόμενος στη μοναδικότητα της λογικής της αρχαίας ελληνικής και εγώ να τολμούσα να πω τα δικά μας; (λε’ ρε’ = :-))

    Γιάννης

  43. Immortalité said

    @41 Δεν πιστεύω να πίστευες ότι είμαι δύο; ε; 😛

  44. Ομοφρόνων ή ομοφρονούντων Κορνήλιε; Ή ταυτίζονται σε δεδομένο περιβάλλον, όπως εδώ;

    Γιάννης

  45. τυφλόμυγα said

    Στέλιο, να απαντήσεις στο συνάδελφο σου ότι έχει δίκιο. Το παραδέχεται κι ο Νικοκύρης άλλωστε: εμείς οι Έλληνες την έχουμε μία και ενιαία και τρισχιλιετή. 😛
    http://www.sarantakos.com/isocrat.htm
    Στείλε λινκ σε λέω.

    Καλό μήνα και σ’ εσένα και σε όλους τους υπόλοιπους, Ιμμόρ!

  46. π2 said

    21: Ο θάνατος του Αλεξάνδρου είναι από τα λίγα γεγονότα της αρχαιότητας που μπορούν να χρονολογηθούν με ακρίβεια: στις 29 Aiaru κατά τις βαβυλωνιακές πηγές, 28-30 Δαισίου κατά τις αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές του Πλουτάρχου, που μας δίνει 10/11 Ιουνίου του 323 π.Χ., αλλά, προσοχή, στο Ιουλιανό ημερολόγιο, όχι στο Γρηγοριανό.

  47. bernardina said

    Μας την έκανε και ο Λούτσιο 😦

  48. κι ἐγὼ τώρα ἄκουσα τὰ περὶ τῆς τελευτῆς τοῦ Λουκίου Δάλλα.

  49. ΣΑΘ said

    @ Nicolas [6] και Sarant [0]

    Ελόγου μου ανάβω ταπεινά καντήλι σ’ όλους τους νεκρούς του Εμφυλίου. Ιδιαίτερα τους άδικα των αδίκων ‘τελειωθέντες’.

    Ξέρω πού βρίσκομαι, μα τολμώ να ρωτήσω:

    Αν κάποιος φανατικός της άλλης πλευράς, έκανε την αποκοτιά (και την Απρέπεια) να αποκαλέσει «αλητολόγιον» το ενδιαφέρον πόνημα του αξιότιμου οικοδεσπότη μας, επειδή σ’ αυτό συμπεριλαμβάνει τον Χαράλαμπο Κανόνη («που μαρτύρησε (sic)[*] στη Χίο στις 29 Μαρτίου 1948, στα τριανταεννιά του χρόνια»), πώς θα (σας) φαινόταν;

    Δεν είναι πια καιρός να μπει ένα τέλος στην ακατάσχετη οσιομαρτυρολογία, και να δοθεί, επιτέλους, ο λόγος στην Ιστορία;

    Για πόσα χρόνια ακόμα θα δηλητηριάζει τις ψυχές μας το εμφυλιοπολεμικό μίσος;

    (*) Ξέρετε, μήπως, αξιότιμε κ. Σαραντάκο, για ποιον α κ ρ ι β ώ ς λόγο είχε επικηρυχτεί ο άτυχος φίλος τού παππού σας;
    Με ενδιαφέρει, απλά ως μελετητή του Εμφυλίου και μόνον.

  50. #49 κι ὲγὼ σκἐφτηκα, τί θὰ γινόταν ἂν ἔλεγα κἄτι γιὰ τὸν Μπελογιάννη. πρόσφατα ἔκανα τὸ πείραμα καὶ εἶδα. δὲν βαριέσαι, ὁ καθένας δείχνει τὴν ἀγωγή του, γιὰ τὴν ὁποία καὶ ἐν τέλει δὲν εὐθύνεται. καὶ νὰ φανταστῇς ὅτι οἱ Καραμανλῆδες δὲν ἦταν ποτὲ ἡ συμπάθειά μου.

  51. spiral architect said

    @ 29: […] Και μιλάμε για νέους ανθρώπους, όλους πτυχιούχους ΑΕΙ!

    Απελπισία!

    Εχμ, άλλο ακαδημαϊκό επίπεδο και άλλο παιδεία!
    (ευτυχώς, από μια μεριά)

    Καλό μας μήνα! 🙂

  52. Mar Pap said

    21. Η 14η Μαρτίου είναι επίσης «παγκόσμια ημέρα μπριζόλας και πεολειχίας» που καθιερώθηκε αν θυμάμαι καλά από έναν ραδιοφωνικό σταθμό τοτ Rhode Island στο Providence των ΗΠΑ.

  53. τυφλόμυγα said

    #51, Δεν ευθύνεται αν είναι ανήλικος, Κορνήλιε. Αν είναι πάνω από 18 χρονών δεν έχει δικαιολογία για ανάγωγη συμπεριφορά.

  54. Ηλεφούφουτος said

    Μπέρνα 37, γι’ αυτά τα πράγματα θέλει ψαρωτικό ύφος. Όταν παίρνω το δασκαλίστικο συνήθως πιάνει. «Δεν μπορεί» σου λέει ο υπάλληλος, που κριτήριο έχει ιεραρχίες κι αυθεντίες. «Πιο αρσάκειος θα είναι αυτός από εκείνον που τό ‘γραψε». Θα μου πεις, το ίδιο μπορεί να κάνει κι ο λερναίος, οι περισσότεροι όμως λερναίοι της διπλανής πόρτας είναι ανασφαλείς.

    41 Στέλιο πώς και δεν του απάντησες με κανένα λογοπαίγνιο με τον ευάριθμο, πώς τον λένε, του ηλίθιου; Σε βλέπω όμως! Ευγενική φύση είσαι.

  55. …e se non ci sarà più gente come me
    voglio morire in Piazza Grande,
    tra i gatti che non han padrone come me attorno a me…

    Φαίνεται πως με την κρίση αλλάξαν οι άνθρωποι και δεν το άντεξε ο Λούτσιο. Ούτε να γυρίσει από την Ελβετία στην πλατεία του δεν πρόλαβε.

  56. bernardina said

    Αχ, βρε Ηλεφού μου, πόσο ψαρωτικό μπορεί να είναι το ύφος σου όταν έχεις πάει να σκάσεις λεφταδάκια που δεν σου περισσεύουν; Άσε που και εκεί… ίσχυσε το η ισχύς εν τη ενώσει: ήταν πέντε βλοσυροί εναντίον μίας, η οποία σημειωτέον δεν έβλεπε την ώρα να στρίβει από κει μέσα…
    Μια άλλη φορά που σε κάποια άλλη υπηρεσία είδα τη γνωστή παπαριά περί της αρτιότητας της ελληνικής που σ’ αυτή βασίστηκε η γλώσσα των υπολογιστών κλπ κλπ, ήταν τόσοι οι απελπισμένοι γύρω μου που πάλευαν να διεκπεραιώσουν μια υπόθεσή τους, ώστε δεν τόλμησα καν ν’ ανοίξω το στόμα μου γιατί θα μ’ έπαιρναν αυτοί με τις πέτρες.
    Όμως για το άλλο με τον Κίσινγκερ δεν άντεξα: στον φίλο που το έστειλε με μέιλ έστειλα Απάντηση σε Όλους με κάτι γραμματάρες ΝΑ με το συμπάθιο. Ε, μα πια!

    Θάνατος στα λερναία λέμε, ρεεε!

    υγ. Έχω βαρεθεί να μαλώνω, ρε Ηλεφού… 😦

  57. bernardina said

    #65

    Ένα από τα πράγματα που δεν θα ξεχάσω ποτέ:Un uomo come me
    sorride e parla poco
    perchè legge nei tuoi occhi e poi capisce il gioco

  58. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Βερναρδίνα και Κορνήλιε (47 και 48),

    πράγματι, ο Λούτσο Ντάλλα δεν θα μπορούσε να είναι πιο συνεπής με την ιδέα αυτού του Μηνολογίου: 4 Μαρτίου γεννήθηκε, 1η Μαρτίου (πρόλαβε και) πέθανε.
    (Υπάρχει και τραγούδι του για τη μέρα που γεννήθηκε… «Lucio dove vai», λέει κάπου αλλού…)

  59. …απ’ τα μισά του μήνα Μάρτη

  60. ppan said

    Την Τζορτζ Έλιοτ δεν την θυμήθηκε κανείς; Ακουμπάει καπαως ψηλοκρεμαστά η αλήθεια στο θέμα. Αλλά και στης Μόνας Αζούφ βέβαια…

  61. Ηλεφούφουτος said

    σχ 57 Ε καλά! Δεν είπαμε να μαλώνεις! Να διαφωτίζεις είπαμε 🙂
    Γενικά πάντως μία γκάμα από ύφη (από το ψαρωτικό έως το «λυπηθείτε με, το ταλάιπωρο» είναι χρήσιμη στις δημόσιες υπηρεσίες και καλό είναι να είναι πλήρης. Αλλιώς είναι σαν εργαλειοθήκη χωρίς ξερωγώ το δεκατεσσάρι κλειδί.
    Μετά από αυτό το εκχύλισμα κινέζικης σοφίας ξαναβάζω το κεφάλι μέσα.

  62. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια!

    38: Ppan, έπρεπε να μου μιλήσεις -αν κρίνω από την ώρα του σχολίου σου δεν με είδες στο ουζερί. Αλλά μπορεί να πάω και αύριο στην ίδια γιάφκα.

    29: Ζουν ανάμεσά μας, ε; Ή εμείς ζούμε ανάμεσά τους; Το «λίθιο» έχει ίδιον λεξάριθμο με την «ενέργεια», άρα το «ηλίθιο» με το «η ενέργεια»

    49: Επιφυλάσσομαι να δω το βιβλίο του πατέρα μου μήπως έχει το πλήρες κείμενο της επικήρυξης. Ο Κανόνης ήταν ο επικεφαλής των ανταρτών στη Χιο.

  63. @58

    Βεναρδίνη να υποθέσω ότι το #65 ήταν ανάποδο # 56…
    Πολύ καλό το στιχάκι που αναφέρεις. Η ειρωνία είναι ότι με τον Ντάλλα έκλεισα τις αναρτήσεις μου του προηγούμενου έτους :
    http://gpointsbreeze.blogspot.com/2011/12/afieromeno-stous-greceuropeous.html

  64. ppan said

    63: α όχι ουζερί, αν και ειχε καποια σχέση με μεζέ, σαρακοστιανό συγκεκριμένα 🙂 Δεν μιλώ, κρυβομαι από κάτι Τούρκους που ήταν στην γιαφκα

    Αυτά κάνετε, ανοίγετε καβγάδες στις δημόσιες υπηρεσίες και μετά συκοφαντείτε τους δημοσιους υπάλληλους οτι χαζεύουν. Προχοχή δεν ειρωνεύομαι, οι δημόσιοι υπάλληλοι που είδα σήμεα στο ΚΕΠ δούλευαν σαν σκυλιά και πολύ φιλότιμα και υπομονετικά ανέχονταν να τους βρίζει κιόλας το κοινό-που βλεπει σκάι και μεγκα

  65. bernardina said

    Gpoint, πολύ σωστά υπέθεσες… Άλλοι κάνουν αναγραμματισμούς, εγώ κάνω αναριθμητισμούς 🙂

    Ππαν, οι υπάλληλοι των ΚΕΠ κατά κανόνα δεν έχουν απολύτως καμία σχέση ως ύφος και ήθος με τους υπόλοιπους. Σ’ το λέω εκ πείρας.
    Και καβγά στις δημόσιες υπηρεσίες ανοίγουν οι υπάλληλοι μαζί μου, όχι εγώ μ’ αυτούς. Συνήθως ακριβώς επειδή χαζεύουν και δεν ανέχομαι να μου τρώνε ώρα από το μεροκάματό μου. Πράγμα που δεν συμβαίνει με τους ΚΕΠετζήδες.

  66. 58: Επτιδή στο λινκ που δώσατε το βίντεο δεν είμαι πλέον διαθέσιμο ας ακούσουμε σε ένα άλλο:

    ευχαριστώ

  67. bernardina said

    67
    Αλήθεια; Εμένα με βγάζει κατευθείαν στο τραγούδι.
    Να προσπαθήσω αλλιώς;
    για να δούμε…

  68. 67: Καλά κρασιά. Απευθυνόμουν στο #64 κλπ κλ (ο ποιος με την σειεά του στο #58, όπου και υπάρχει βίντεο, το Un uomo κτλ.
    Μύλος! Δεν είναι η μέρα μου σήμερα. Ούτε σήμερα! Συγνώμη

  69. bernardina said

    69 Κανένα πρόβλημα! 😛
    Μακάρι όλα σας τα μπερδέματα να είναι τέτοια!

  70. bernardina said

    Με καλή πρόθεση, κάμποσοι δημοσιογράφοι του καλλιτεχνικού, τον ρωτούσαν κατά καιρούς εμμέσως ή ευθέως, γιατί επέλεγε να περιορίζει τις τεράστιες δυνατότητές του στο μπουλβάρ, στη φάρσα, ή στην ανάλαφρη κωμωδία. Με επίσης καλή πρόθεση (αλλά με λίγη κούραση, που έπρεπε να αναλύσει το αυτονόητο), εξηγούσε την άποψή του: Ακόμα κι ένας κακός ηθοποιός, έλεγε, μπορεί ν΄ανέβει στη σκηνή με μια νεκροκεφαλή και να αμολήσει τον μονόλογο του Αμλετ. Είναι τόσο συντριπτικός, τόσο πυκνός ο λόγος, σ΄ένα Σέξπηρ, ή σ΄έναν Μολιέρο, που κάτι θα «σώσει», ακόμα κι ο πιο ατάλαντος, έστω και παπαγαλίζοντας του ποιητή την αθάνατη κληρονομιά. Η πρόκληση στο «μπουλβαράκι» είναι να πάρεις αυτό το απελπιστικό κενό, τον αφρό του αστικού τίποτα, και να το ‘γεμίσεις’ με τα εργαλεία της δουλειάς, τη σάρκα, το αίμα, τα κόκκαλά σου. Το ήθος σου. Το γούσταρε αυτό. «Εκεί φαίνεται ο θεατρίνος», επέμενε.

    Επειδή έφυγε κι αυτός χτες.

    Μπορεί να μην ήταν από τους καλλιτέχνες που συγκλονίζουν ή γίνονται σημείο αναφοράς, αλλά επιτρέψτε μου…

  71. Nicolas said

    Σιγά, ρε παιδιά, που σας τσαλακώσαμε τον Εθνάρχη (και δη). Που να είχα πει «ο φασίστας Καραμανλής» (ομολογώ ότι όταν το διάβασα για πρώτη φορά μου φάνηκε υπερβολή, αλλά σκαλίζοντας τελικά βγαίνει η μπόχα).

    Και δεν βλέπω τι έχει να κάνει η πλευρά, κύριε ΣΑΘ:
    (Αν κάποιος φανατικός της άλλης πλευράς, έκανε την αποκοτιά (και την Απρέπεια) να αποκαλέσει “αλητολόγιον” το ενδιαφέρον πόνημα του αξιότιμου οικοδεσπότη μας, επειδή σ’ αυτό συμπεριλαμβάνει τον Χαράλαμπο Κανόνη (“που μαρτύρησε (sic)[*] στη Χίο στις 29 Μαρτίου 1948, στα τριανταεννιά του χρόνια”), πώς θα (σας) φαινόταν;
    Δεν είναι πια καιρός να μπει ένα τέλος στην ακατάσχετη οσιομαρτυρολογία, και να δοθεί, επιτέλους, ο λόγος στην Ιστορία;
    Για πόσα χρόνια ακόμα θα δηλητηριάζει τις ψυχές μας το εμφυλιοπολεμικό μίσος;).
    Κατά τη γνώμη σας είμαι φανατικός της Αριστερής πλευράς (και απρεπής);
    Αν πω, π.χ. ότι ο Ανδρέας ήταν ένας κωλολαϊκιστής, θα με κατατάξετε στους χουντικούς;
    Και τι δουλειά έχω με το εμφυλιοπολεμικό μίσος, απ΄ ό,τι ξέρω άλλοι διαόλοι είχαν βάλει τις ουρές τους εκείνη την εποχή, πάντως γαλλικά δεν μιλούσαν.

    Κάτι ξέρει ο Κορνήλιος ο οποίος δεν ευθύνεται για την αγωγή του. Μιλάει η εμπειρία (τι να κάνουμε, εμείς είμαστε ανάγωγοι και δεν εξήλθαμε από το γόνυ των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων).

  72. ppan said

    Αμαν πια με το αντιβυζαντινό μίσος 🙂

  73. skol said

    Καλό μήνα.
    Αυτό με τον μουσειακό νεποτισμό κορυφαίο. Ο ειρωνικός σου λόγος, Νικοκύρη, έχει φτάσει σε άλλα επίπεδα !
    20: Αυτά είναι προλήψεις και φτηνά κόλπα για το πόπολο. Για τους σοβαρούς 1453 = 1*4!-5-3! = 13

  74. 71
    Σεμνός, ευγενής, αγαπητός

  75. Immortalité said

    @51 Κορνήλιε, ξέρεις ότι σε συμπαθώ, αλλά αυτό με το ντεμέκ πείραμα μην το λες και το το ξαναλές. Μεταξύ μας είμαστε.

    @60 Μιχάλη αγαπημένο τραγούδι! 🙂

    @72 Α, είσαι ταπεινής καταγωγής και μας το έκρυβες… 😛

  76. ppan said

    76: χαίρεσαι που έχεις παρέα εκτός σαλονιού; Στην κουζίνα να τα λετε τα υπηρετικά προσωπικά, είπε η Μανταμ Σουσού, διότι έχομεν δεξίωσις 🙂

  77. Silverchild said

    [Είπα να διαβάσω όλα τα σχόλια, μπας και το’χει αναφέρει κάποιος, κι όταν τα κατάφερα, πατάω ανανέωση και βγαίνουν άλλα 20!]

    Εν πάσει περιπτώσει, στις 11 Μαρτίου γιορτάζουν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, ή μήπως τότε υποτίθεται ότι πέθαναν;

  78. #71 τὸν εἶχα δεῖ στὸ θέατρο, σχεδὸν τυχαία, τὴν ἄνοιξι τοῦ 2008. ἔκτοτε συμφώνησα μὲ τὸ #75

    #72 ἀπὸ γόνυ Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων δὲν ξέρω ἂν ἐξῆλθα, καὶ ποιός τὸ ξέρει ἄραγε γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἐξῆλθα ὅμως ἀπὸ ἕναν παπποῦ πάμπτωχο ποὺ ἔστριβε τσιγάρα ἀπὸ τὰ σχολικὰ τετράδια τῆς θυγατρός του καὶ ποὺ πολέμησε μὲ τὸ μέρος τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ κληρωτὸς κι ὅταν τοῦ ἔδωσαν χωράφια καὶ παράσημα τὰ ἀρνήθηκε ὅλα λέγοντας ὅτι πολέμησε μὲ Ἕλληνες κι ὄχι μὲ ξένους εἰσβολεῖς.

  79. #76 παρ. 1 ἦταν πείραμα. δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ τὸ ἀποδείξω, ἀλλὰ δὲν καίγομαι κιόλας νὰ τὸ ἀποδείξω.

  80. ppan said

    80:Και μια αλεπού έχω ακούσει ότι τόπαθε αυτό, με κάτι αγουρίδες

  81. – Μαρτιάτικο πουλί, αυγουστιάτικο αυγό (γι’ αυτούς που ενεργούν εν ευθέτω χρόνω)
    – Οπόχει κόρην ακριβή τον Μάρτη ήλιος μην τη δει (δεν ήταν της μόδας τα μελανούρια).
    – Τον Μάρτη ο μήνας βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει
    – Μαρτοπούλουδο = χαμαίμηλο (Αδ. Κοραή, «Άτακτα¨)
    – Ο Μάρτης αντιστοιχεί με τον δέκατο μήνα του αττικού ημερολογίου τον Ελαφηβολιώνα.
    – Στους Ρωμαίους ήταν ο πρώτος μήνας του έτους.
    @ ΣΑΘ [49]. α. Λέτε: » Αν κάποιος φανατικός της άλλης πλευράς…» Αυτό σημαίνει ότι ο Νικοκύρης είναι ένας φανατικός τούτης της πλευράς. Ή εννοούσατε κάτι άλλο; Ερωτώ, γιατί αν όλοι οι φανατικοί ήσαν σαν το Νίκο, θα ήθελα να είμαι ένας απ’ αυτούς.
    β. Λέτε: Ξέρω που βρίσκομαι. Τι υπονοείτε; Ότι όσοι σχολιάζουμε σ’ αυτό το ιστολόγιο είμαστε συμμορίτες;
    γ. Χρησιμοποιείτε τη λέξη «αλητολόγιον». Πιθανόν να έχω χάσει κάποιο επεισόδιο, οπότε πάω πάσο. Αν όμως δεν έχω χάσει επεισόδιο…
    δ. Αυτό το sic που χρησιμοποιείτε στη λέξη «μαρτύρησε» σημαίνει ότι δικαίως εκτελέστηκε ή δεν κατάλαβα καλά;
    ε. Ζητάτε να δοθεί ένα τέλος στο εμφυλιοπολεμικό μίσος. Συμφωνούμε. Τι λέτε όμως για το γεγονός ότι ΣΗΜΕΡΑ εκπαιδεύεται ο στρατός για μάχες «σε κλειστούς χώρους»; Ποιοι επιζητούν τον νέο εμφύλιο; Αυτοί που αγωνίζονται για να μην λιποθυμούν τα παιδιά τους από ασιτία στο σχολείο ή αυτοί που το δικαίωμα στο ψωμί το θεωρούν Επανάσταση και Τρομοκρατία;
    δ. Κι επιτέλους Ιστορία δεν σημαίνει Αφασία!

  82. ppan said

    Αμαν με το αντι-ιστορικό μίσος!

  83. ὑπαρχει στρατὸς ποὺ δὲν ἐκπαιδεύεται γιὰ μάχες σὲ κλειστοὺς χώρους; ἕνας στρατὸς πρέπει νὰ ἐκπαιδεύεται σὲ ὅλα τὰ εἴδη μάχης. ἐπίσης, ἂν διάβασα σωστὰ τὸ «φανατικὸς» δὲν ἀποδόθηκε στὸν Νικοκύρη, ὁ ὁποῖος εἶναι τέρας ἀνεκτικότητος.

    ἐν πάσῃ περιπτώσει, γιὰ τοὺς Καραμανλῆδες δὲν τρέφω καὶ ἰδιαίτερη ἐκτίμησι, ἀλλὰ θἄθελα νὰ ξέρω ἂν ἡ ἄνεσι τῶν χαρακτηρισμῶν παρέχεται ἐξ ἴσου σὲ ὅλους.

  84. ppan said

    66: Γιατί; από άλλο καλούπι τους έκοψαν; ή μήπως εξαρχής διορίστηκαν εκεί; Πάρα πολλοί είναι εκεί επειδή καταργήθηκαν οι υπηρεσίες τους. Αυτό λοιπόν δείχνει ότι δεν ειναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν δουλεύουν, είναι ότι συχνά δεν τους δίνουν δουλειά να κάνουν και κυρίως η δουλειά δεν έχει καμιά οργάνωση. Επειδή έχω πείρα απο ανάλογες καταστάσεις στο εξωτερικό, ο έλλληνας υπάλληλος έχει αναπτύξει λογω του περιβάλλοντος χάους μοναδική ικανότητα στο μάλτιτασκ πώς το κλέτε εσείς εδώ γιατί ξέχασα πώς το λέμε εμείς εκεί: κάνει 3 πράγματα ταυτόχρονα ενώ έχει να απαντάει σε κανά δυο αγριεμένους που φωνάζουν

  85. ppan said

    Ε πες τον κι εσύ κίναιδο βρε αδερφέ 🙂

  86. τυφλόμυγα said

    Ππαν, οι υπάλληλοι των ΚΕΠ είναι κατά κανόνα πιο εξυπηρετικοί γιατί οι περισσότεροι είναι πιο νέοι από τους υπόλοιπους δημ. υπ., γνωρίζουν καλά να χειρίζονται υπολογιστές, άρα διεκπεραιώνουν πιο γρήγορα την δουλειά τους, και είναι τέτοια η φύση της δουλειάς τους που τρέχουν συνέχεια -δεν έχουν χρόνο για λούφα ώστε μέρα με τη μέρα να τους καταπιεί το σύστημα.

    Αυτή τη λέξη ψάχνεις; http://tinyurl.com/77ujujz

    Ο Μίκαελ Χάνεκε γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1942.
    http://www.imdb.com/name/nm0359734/

  87. sarant said

    78 Στις 11 Μαρτίου 1302 υποτίθεται ότι παντρεύτηκαν.
    http://answers.google.com/answers/threadview?id=486384

  88. Immortalité said

    @76 Δεξίωσις ξεδεξίωσις, στον Παναγιωτάκη ξαναγύρισε 😉

    @80 και 84 Το να πεις κάποιον αλήτη, δεν είναι το ίδιο με το να χρησιμοποιείς γενικώς χαρακτηρισμούς που κουβαλούν τέτοιες μνήμες. Τα είπαμε τότε μην τα ξαναλέμε τώρα. Στο κάτω κάτω υπάρχουν και ωραίοι αλήτες. Για τα περί πειράματος, ό,τι πεις. Και ‘γω ό,τι καταλαβαίνω.

    @86 Ντουζ πουάν! 😉

  89. ppan said

    Μερσι σε όλους.
    89 Β: «Και΄γω»; Θέλω να πω, είναι λάθος το κι εγώ ή και τα δυο σωστα;

  90. 84. Αγαπητέ Κορνήλιε, οι μάχες σε «κλειστούς χώρους» είναι ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΉ ΟΡΟΛΟΓΊΑ που σημαίνει αντιμετώπιση «εσωτερικού εχθρού».

  91. Ντροπή να γράφονται τέτοια αίσχη για τον Εθνάρχη.
    Έχει αποδειχθεί με ατράνταχτα στοιχεία ότι ουδεμία σχέση είχε ο Εθνάρχης με τον Μάξ Μερτεν.
    http://carnagio.wordpress.com/2011/02/24/%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%BE-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%84/

    Όπως επίσης τον Φεβρουάριο του 1967, ποτέ δεν πρότεινε στους Αμερικανούς
    « μία στρατιωτική λύση του ελληνικού πολιτικού προβλήματος, υπό την ηγεσία του ίδιου.»
    http://www.georgakopoulos.org/work/non-fiction-story/%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b7-%ce%bd%ce%ad%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%ce%ad/

    Έλεος με εσάς τους (Γαλλόφωνους) αναρχοκομμουνιστές και το μίσος που έχετε για τα ιερά και τα όσια της πατρίδας.
    Δεν θα σας περάσει βρε, όλη η Ελλάδα θα γεμίσει με αγάλματα του Εθνάρχη, αργότερα και με του ανιψιού του.

  92. 88
    Θα μου επιτρέψες

  93. Ηλεφούφουτος said

    Κι εμένα η εντύπωση που μου έμεινε από τα ΚΕΠ ηταν «πώς λέμε Δημόσιο; Καμία σχέση!» Το έβλεπα ότι τα παιδιά όχι απλώς δούλευαν φιλότιμα αλλά το ήθελαν να σε εξυπηρετήσουν. Μ αυτό βέβαια δεν εννοώ ότι οι δημόσιοι των εφοριών το ήθελαν να είναι έτσι. Σε όποιο περιβάλλον ζεις, ανάλογο μηχανισμό επιβίωσης θα αναπτύξεις.

    Βρε τον καημένο, τον Κορνήλιο! Να μην τον αφήνουν να παίξει να πειραματιστεί! Ξανάζησα το τραύμα μου απ όταν πήγα στα εννιά μου να παίξω το μικρό χημικό και με έδειραν, επειδή λέει θα έβαζα φωτιά στο σπίτι.
    Μια φορά έχει ξαναπονέσει η ψυχή μου έτσι, τότε που μας διηγόταν τα μαρτύρια στα οποία τον υπέβαλαν στο στρατό, όταν τον έστειλαν σε τάγμα εξόντωσης πολυτονιστών!

    Πολύ ψυχοπλάκωμα αυτό το μπλογκ! Δεν αντέχω άλλο! Κι έχεις και κάποιους να σου λένε «Χαράλαμπος Κανόνης».
    Βρε εδώ μιλάμε για πhόνο! του λιναριού τα πάθη!

  94. #91 οἱ μάχες σὲ κλειστοὺς χώρους εἶναι μάχες σὲ κλειστοὺς χώρους εἴτε ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἐσωτερικὸς εἴτε ἐξωτερικός.

    #92 κἀνεὶς δὲν εἶπε ὅτι ὁ Καραμανλῆς ἦταν κανένα ἀγγελοῦδι. (ὅσο γιὰ τὰ ἀγάλμα τά του ἔχουμε ἤδη ἕνα στὴν παραλία καὶ εἶναι ἀρκετὰ κακόγουστο, ἐν ᾦ δὲν ἔχουμε κἂν τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς πόλεως) ἄλλὰ ἂν βγῶ καὶ πῶ τὸν Ζαχαριάδη σταλινικὸ ἀλήτη μετὰ ἐγὼ θὰ φταίω;

    τὰ ἔχω ψιλβαρεθῆ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

  95. #94 ἔ ὄχι καὶ δὲν μὲ ἄφησαν. ἐγὼ τὰ συμπεράσματά μου τὰ ἔβγαλα!

    οὔτε εἶπα ποτὲ τέτοιες ἀρλοῦμπες γιὰ τὸν στρατό, ἕνας ὑπολοχαγὸς μάλιστα ἐπέτρεπε τὸ πολυτονικό, ποὺ ἕνας λοχίας πῆγε νὰ μοῦ ἀπαγορεύσῃ. μόνο μιὰ ὑπολοχαγὸς ἀργότερα μοῦ τὸ ἀπαγόρευσε. αὐτὸ ἦταν ὅλο κι ὅλο.

  96. ἀφιερωμένο καὶ πάλι στὴν Ἰμμόρ:

  97. 95. Επειδή εγώ τα έχω σιχαθεί, σου υπενθυμίζω ότι βάσει του Συντάγματος, δουλειά του στρατού είναι ΜΟΝΟ ο εξωτερικός εχθρός.

  98. bernardina said

  99. #98 συμφωνῶ

    ἐγὼ κατάλαβα ὅτι ὁ Nicolas πέταξε μιὰ τρολλιὰ κι ἐμεῖς τσιμπήσαμε σὰν τσιποῦρες καὶ καθόμαστε καὶ μαλλώνουμε.

  100. Μισιρλού... said

    @8 dimosioshoros
    &
    @25 LandS

    Τη λέξη «πρωτομαρτιά» τη συνάντησα προχτές στην εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΗ – 1/3/1884, στο άρθρο ΧΡΟΝΙΚΑ, που λέει για τα έθιμα του Μάρτη και κλείνει μ’ ένα ωραίο [άγνωστο;] ποίημα του Παλαμά για την κλωστίτσα-«μάρτη».

    Μόλις είδα ότι την αναφέρει και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο : “Η πρωτομαρτιά ή το χελιδόνι” περιοδικό Κόριννα – Ζάκυνθος, Ιούνιος 1876 (απ’ το αρχείο Βαλαωρίτη ΕΛΙΑ).

    Ομοίως, η λέξη καταγράφεται και από το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, στις εορταστικές και τελετουργικές διαδικασίες των κύκλων του χρόνου : Πρωτομαρτιά (χελιδόνισμα, χτύπημα κουδουνιών).

    Καλή πρωτομαρτιά, λοιπόν!
    Την καλησπέρα μου.

  101. Μισιρλού... said

    Για το @101, ΑΚΡΟΠΟΛΗ – 1/3/1884, σελ.2

  102. Σὰν ἔσπειρε δρακόδοντα ὁ Νicolas-Ἰάσων
    στ’ ὁλόξερο καὶ ἄγονο τοῦ Ἄρεος χωράφι
    βγῆκαν ὁλοῦθε γίγαντες μαρτιάτικοι μὲ λάσον
    κι ἐκεῖνος ἐθυμήθηκε τὸ ἔργον τοῦ Καβάφη
    ἐκεῖνο τὸ περὶ Εἰδῶν, γι’ αὐτὸ καὶ πῆρε λίθο,
    ποὺ ἀμέσως ἐκσφενδόνισε στὸν γίγαντα ἀλήτη,
    οἱ γίγαντες σκοτώθηκαν μονάχοι τους στὸν μῦθο
    κι ἐκεῖνος πῆγε νικητὴς καὶ ἡσυχος στὸ σπίτι.

  103. #101.
    Μπράβο σας Μισιρλού για την τεκμηρίωση.

    Με την ευκαιρία αυτή μπορείτε να μου πείτε, αν έχετε σχετική εμπειρία, πόσο γνωστή είναι η σημασία του ψευδωνύμου σας; Τι νομίζετε; Ευχαριστώ.

    Γιάννης

  104. 95#
    Τι εννοείς ότι «δεν ήταν κανένα αγγελούδι» αγαπητέ συνέλληνα;
    Έχεις πέσει και εσύ θύμα της θολοκουλτουριάρικης παραπληροφόρησης μου φαίνεται…

    Όσο για το άγαλμα, φτιάχτηκε επίτηδες κακόγουστο από Γαλλόφωνους κομμουνιστοσυμμορίτες για να κατασυκοφαντηθεί ο Εθνάρχης.
    Φήμες θέλουν το σκάλισμα του αγάλματος να έγινε με κονσερβοκούτια.

  105. Μηνολογίου συνέχεια:
    Σαν σήμερα το 1961 έγινε ανεξάρτητο το κράτος της γυναίκας μου

  106. #105 σιγὰ τὸν Ἐθνάρχη, καὶ αὐτὸν καὶ τὸν ἄλλον, τὸν ῥασοφόρο, τοῦ ἕτερου ἑλληνικοῦ κράτους.

  107. Μισιρλού... said

    @104,
    Αγαπητέ, οι περισσότεροι -δυστυχώς- νομίζουν πως αφορά σε εξωτικό γυναικείο όνομα, λόγω του διάσημου πλέον ομότιτλου τραγουδιού (πχ. σαν τα Ζαΐρα, Σεχραζάτ, Σεράχ, Φαρίντα κλπ).
    Ελάχιστοι γνωρίζουν για το Μισίρι…

  108. 108
    Αιγύπτια, λοιπόν;

  109. Μουμίσιρι στη γλώσα της γυναικός μου

  110. Μισιρλού... said

    @109 : Νοτία! όχι όμως και τόσο κάτου! 🙂
    Απλά, κάποια εποχή είχα αδυνατίσει πολύ και μου λέγανε πως είχα γίνει σαν την οσία Μαρία την Αιγυπτία!!!
    Εεε, κάπως έτσι μου ήρθε και το κοτσάρισα το ψευδώνυμο…
    Σου χάλασα το μυστήριο του «εξωτισμού» τώρα;;; (χοχοχοοο)

  111. #111

    Κάθε άλλο, Αλλά ήθελα να ξέρω αν ένας Έλληνας ή μια Ελληνίδα που το ακούν ξέρουν τι σημαίνει. εκτός από το γνωστό και κατά καιρούς αναδυόμενο τραγούδι. Ευχαριστώ

    Γιάννης

  112. bernardina said

    Και στην ποδιά της σφάζονται μαυρομάτικα φασόλια, σέρβοι και ρωμιοί 😆

  113. Immortalité said

    @101 Μαύρα μάτια κάνουμε να σε δούμε!

    @108 -104 Εγώ πάλι νομίζω ότι είναι πολύ γνωστή η σημασία του ψευδωνύμου της Μισιρλούς μας.

  114. Immortalité said

    @113 Τι ταινιάρα όμως! Και τι διασκευή! 🙂

  115. ΣΑΘ said

    @ Ορεσίβιος [82]

    Ότι «έχετε χάσει επεισόδιο», όπως το λέτε, είναι φανερό.

    Στο [2], ο «Αtheofobos» είπε:
    # Μπορείς να προσθέσεις στις 8 Μαρτίου ότι γεννήθηκε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο παλιός)#

    Στο [6], ο «Nicolas» είπε:
    #@2 Ε, είσαι όντως Αθεόφοβος. Μηνολόγιον είπαμε, όχι αλητολόγιον!#

    Είναι προφανές ότι ο συγκεκριμένος σχολιαστής θεωρεί τον Κ.Κ. «αλήτη».

    Τώρα, αν εσείς θεωρείτε ότι ο χαρακτηρισμός αυτός δεν φανερώνει ακραίο αντιδεξιό φανατισμό, απλώς εκτιμάτε τα πράγματα διαφορετικά από εμένα.

    Το «Ξέρω που βρίσκομαι», είναι σαφές. Τα αυτονόητα πράγματα δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
    Το συμπέρασμά σας περί «συμμοριτών» είναι λάθος. Πέραν τούτου, ο όρος θεωρείται πλέον αδόκιμος.

    # … που μαρτύρησε (sic) στη Χίο…# :
    Εδώ, με το «(sic)» ασκείται (καλόπιστη πάντα) κριτική στον κ. Σαραντάκο για την άκριτη -κατά τη γνώμη μου- και σαφώς μεροληπτική χρήση του αγιοποιητικού όρου «μαρτύρησε».
    Το «μαρτύρησε» δείχνει ότι ο γράψας δέχεται ανεπιφύλακτα πως ο συγκεκριμένος κομμουνιστής ήταν ο «καλός», ο «αθώος», ο «άγιος», που έπαθε αδίκως εξ αιτίας των «κακών», των «αδίκων», των «βαρβάρων».
    Στην ερώτησή μου αν ξέρει ποιος ήταν ο λόγος (η κατηγορία ή, έστω, η «κατηγορία») της επικύρυξης τού συγκεκριμένου «μάρτυρα» κομμουνιστή, φαίνεται ότι δεν είναι έτοιμος να απαντήσει. Λέει απλώς [63] ότι ο Κανόνης «ήταν ο επικεφαλής των ανταρτών στη Χιο».
    Θα μου πείτε, η ιδιότητά του αυτή και μόνον, δεν «έφτανε» την εφιαλτική εκείνη εποχή για να έχει την τύχη που είχε; Τι ήταν ο Εμφύλιος; Δημόσιες σχέσεις; Και ο «επικεφαλής των ανταρτών» της Χίου ήταν ο αναμάρτητος αμνός;
    Έχει, όμως, για την ιστορική έρευνα τεράστια σημασία αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν φυσικός ή ηθικός αυτουργός και σε συγκεκριμένα αδικήματα (κατά της ζωής κ.τ.λ.).

    Γι’ αυτό και επαναλαμβάνω:
    «Δεν είναι πια καιρός να μπει ένα τέλος στην ακατάσχετη οσιομαρτυρολογία, και να δοθεί, επιτέλους, ο λόγος στην Ιστορία;»
    Είμαστε στο 2012 πια.

    Τέλος, δεν με βρίσκουν καθόλου σύμφωνον οι εκτιμήσεις σας ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνησεις της εποχής μας, (ακόμα και οι πιο ανίκανες και κακές), «επιζητούν τον νέο εμφύλιο», θεωρώντας «το δικαίωμα στο ψωμί» ως «Επανάσταση και Τρομοκρατία» και τάχα γι’ αυτό εκπαιδεύουν αναλόγως τις ένοπλες δυνάμεις!

    Να ‘στε καλά.

  116. sarant said

    101: Μισιρλού, καλώς επανήλθες! Ευχαριστούμε για την πρωτομαρτιά!

  117. Immortalité said

    @90 Ππαν τώρα που το λες δεν ξέρω αν είναι λάθος. Μπορεί να είναι. Πάντως το και ‘γω από το κι εγώ τα ακούω διαφορετικά. Γράφεις και ‘συ ή κι εσύ;

  118. π2 said

    113-114, αν είναι να βάλουμε διασκευές να πάρουμε τη βοήθεια του ειδικού (επειδή έχω ακούσει και τις 247, να πως πως μ’ αρέσουν ιδιαιτέρως οι klezmer διασκευές).

  119. Μισιρλού... said

    @114, έλα βρε Θανασούλα μ’! Αχ και αχ!!! Πολλά τραβήγματα, πολλά προβλήματα.
    Κλεφτομπαίνω συχνά, αλλά δεν «εγγράφομαι» γιατί κολλάω!
    (έχω κι αυτή τη μανία να ψαχουλεύω, και χάνω χρόνο απ’ τα τρεχούμενα…)

    Τη σημασία του «Μισιρλού» κάποιοι πλέον έχουν αρχίσει πράγματι να την μαθαίνουν. Για λίγο παλιότερα αναφέρομαι, και πόσο μάλλον όταν το πρωτοχρησιμοποίησα, περίπου το 2003.

    Πολλή-πολλή καλησπέρα!

  120. 113
    κι αυτό:

  121. Μισιρλού... said

    @119
    Συμφωνώ και επαυξάνω Π2

    @117
    Ευχαριστίες Νίκο,
    όλο εδώ τριγύρω είμαι, τελικά!
    🙂

  122. sarant said

    116: Βασικά, η λέξη «μαρτύρησε» χαρακτηρίζει τον τρόπο θανάτωσης. Για να παραθέσω την τελευταία στροφή από το ποίημα του παππού μου:

    Εντάξει Λάμπη μέχρι εδώ. Μα πώς ν’ ανιστορήσω,
    πώς σ’ έφαγαν μπαμπέσικα κι όσα κατόπι εγίναν….
    Που από τα πόδια σ’ έδεσαν σε κάποιο κάρο πίσω
    και σέρναν το κουφάρι σου στους δρόμους και το φτύναν….

  123. Για τον Εθνάρχη Καραμανλή, άκουγα κι εγώ από μικρή είτε πολύ θετικά λόγια, είτε πολύ αρνητικά. Θυμάμαι σαν και τώρα, εκείνη τη νύχτα, γύρω στις 1.30-2.00 π.μ. στην ασπρόμαυρη τηλεόραση (που δεν είχαν όλα τα σπίτια τότε) να έχει μαζευτεί κόσμος από τη γειτονιά για να παρακολουθήσει λάιβ την άφιξη του αεροπλάνου.
    Παρότι είμαι κάθε άλλο παρά «αντικειμενική», «αμερόληπτη» και «ανεξάρτητη» όταν η συζήτηση φτάνει σε πολιτικά θέματα (δηλαδή σχεδόν πάντα),
    αντίθετα είμαι «αντικειμενικά στρατευμένη»,
    οφείλω να πω ότι αναθεώρησα πολλά από όσα πίστευα όταν διάβασα το «Αρχείο» του ΚΚ, είναι 12 τόμοι, και λέγεται «Γεγονότα και κείμενα» (κυκλοφορεί και σε CD, αλλά τα pdf δεν γίνονται αναγνώσιμα text ούτε με το καλύτερο OCR· το δοκίμασα και απέτυχα),
    και κατέληξα στο ότι θα ευχόμουν όλοι οι αστοί πολιτικοί να είχαν τουλάχιστον την φιλοπατρία και την ανιδιότελεια του ΚΚ,
    ειδικά σήμερα που οι περισσότεροι μέσα στην Βουλή είναι συνειδητοί βολεψάκηδες απατεώνες φιλοτομαριστές.
    Ασχετο, αλλά αναπολώ μια δεξιά που να έχει στελέχη όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Τσάτσος, ο Παπαληγούρας, αν και ο ΚΚ, που εδώ που τα λέμε, σε σύγκριση με τους κυριότερους υπουργούς του ήταν μάλλον αμόρφωτος και ακατάρτιστος, αλλά αυτό ισοφαριζόταν από την αποτελεσματικότητά του.
    Ηταν μια πολύ καλή εμπειρία για μένα, το να προσπαθήσω να «διαβάσω» την σύγχρονη μεταπολεμική ιστορία μέσα από τα «παπούτσια» (και τα μάτια με τους φακούς) του ΚΚ, και το συνιστώ σε όλους όσους (Νίκο, είναι λάθος το «όσους»;;;) έχουν την διάθεση και την περιέργεια.

  124. @ΣΑΘ, #116,

    Ωχ, «επικήρυξαν», το «κη» με ύψιλον, αυτό θα μείνει στην Ιστορία, καθότι είναι … ασυγχώρητο 🙂
    [Σ.Σ.: Αυτό ήταν το μόνιμο πρόβλημα εκείνου του … Κουφοντίνα, ο Γιωτόπουλος δεν ανεχόταν να βλέπει «προκύρηξη» :-)]

  125. Μηνολογίου συνέχεια:

    Σαν σήμερα το 1896 γεννήθηκε ο Δημήτρης Μητρόπουλος

  126. Λευκάδιος Ελμάς said

    «αναπολώ μια δεξιά που να έχει στελέχη όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Τσάτσος, ο Παπαληγούρας»

    Καλές διακοπές στη Μακρόνησο, συμπατριώτισσα!

  127. Silverchild said

    Ευχαριστώ, κύριε Σαραντάκο.

  128. Immortalité said

    @116 Εδώ, με το “(sic)” εισαγωγικά σε παρένθεση πρώτη φορά βλέπουν τα ματάκια μου.
    ασκείται (καλόπιστη πάντα) κριτική στον κ. Σαραντάκο για την άκριτη εδώ που τα λέμε μια έλλειψη κριτικής σκέψης τον χαρακτηρίζει τον κ. Σαραντάκο, το διαπιστώνουμε άλλωστε καθημερινά όλοι μας -κατά τη γνώμη μου- την οποία γνώμη σας τη βασίζετε σε στοιχεία ατράνταχτα που διαθέτετε να υποθέσω και σαφώς μεροληπτική από τα προηγούμενα στοιχεία προκύπτει η σαφήνεια του μεροληπτικού χαρακτήρα να ξαναϋποθέσω χρήση του αγιοποιητικού είχα την εντύπωση ότι ο όρος είχε ξεφύγει από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια αλλά μάλλον λάθος ε; όρου “μαρτύρησε”.

    Και μια ερώτηση. Τον ξέρατε τον άνθρωπο που μαρτύρησε πριν τον δείτε στο μηνολόγιο;

  129. Μηνολογίου συνέχεια:
    Σχετικό με αυτά που λέγαμε χτες («Μία μέρα κάθε τέσσερα χρόνια»)
    Σαν σήμερα το 1923 με βασιλικό διάταγμα εισήχθη στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο

  130. Μπράβο, είπαμε κάμποσα σχετικά με Μισίρι και Μισιρλού. Τα δέοντα.

    Γιάννης

  131. sarant said

    Βασιλική, το «όλους όσους έχουν» είναι «λάθος». Μου δίνεις ιδέα, μήπως και ανεβάσω αύριο ένα σχετικό άρθρο.

    130: Αν δεν κάνω λάθος μετά την 15η Φεβρ. 1923 ήρθε η 1η Μαρτίου. Οι ενδιάμεσες μέρες δεν υπήρξαν ποτέ.

  132. 132
    Ναι, έτσι ακριβώς. Η 16η Φεβρουαρίου έγινε 1η Μαρτίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος το εφάρμοσε στο εορτολόγιό της ένα χρόνο αργότερα.

  133. @ΣΑΘ [116]. Πως θεωρείτε τις «δημοκρατικά εκλεγμένες» κυβερνήσεις της εποχής μας είναι δικό σας ζήτημα. Αυτοί όμως που κατέβηκαν στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά και υπέστησαν τη βαρβαρότητα, έχουν άλλη γνώμη. Επίσης η εξαπάτηση του λαού (λεφτά υπάρχουν), είχα την εντύπωση ότι δεν δείχνει ήθος ανθρώπων που διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Ακόμη, ο τραπεζίτης που διορίστηκε πρωθυπουργός, ελάχιστοι πιστεύουν ότι δεν «φυτεύτηκε» από το εξωτερικό. Τα υπόλοιπα για τις ασκήσεις σε «κλειστούς χώρους» με την συμμετοχή και και ιδιωτών, είναι προφανές πως δεν πρόκειται να πειστείτε (Εκτός αν θεωρείτε ότι είναι νόμιμο και ηθικό να «έχουν γνώσιν οι φύλακες» για τον εσωτερικό εχθρό, δηλαδή το λαό που επιχειρεί να αντισταθεί στον ξεπεσμό και τη νέα πείνα).
    Νάστε κι εσείς καλά.

  134. Nicolas said

    @86 Ναι, προκάλεσε τον κι εσύ. Φιρί-φιρί το πάει να χαρακτηρίσει τον διάσημο ρασοφόρο έτσι. Και μετά θα παραπονιέται ότι εσύ τον έσπρωξες (κι ας κλαίει).

    @116 «Είναι προφανές ότι ο συγκεκριμένος σχολιαστής θεωρεί τον Κ.Κ. “αλήτη”.»
    Αφού είναι προφανές, κύριε ΣΑΘ, δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση. Κάτι τέτοια θυμίζουν εκείνα τα περίφημα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν».
    Ο «συγκεκριμένος σχολιαστής» δεν είναι ο μόνος που θεωρεί τον εν λόγω αλήτη (και χωρίς εισαγωγικά). Κάποιοι συγγενείς του έχουν και χειρότερη γνώμη για τον μεγάλο πολιτικό σας. Και φασίστα τον αποκαλούσε ο Κέδρος (αλλά αυτός ήταν γνωστός σταλινοσυμμοριτοανθεληνοπουλημένος προδότης, ως γνωστόν).
    Κι αυτό το «ακραίο αντιδεξιό φανατισμό», ωραίο ανέκδοτο. Γνωριζόμαστε; δεν νομίζω.

    Και αμάν πια με αυτό το ακραίο μίσος κατά των ηλικιωμένων δημοσίων υπαλλήλων! σε δικτατορία ζείτε, θα τους εκτοπίσουν και θα μείνετε με τους νεαρούς των ΚΕΠ (τι φρούτο είναι αυτό;)

    ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ:
    «Κι όπου το γέλιο μόνο, δεν φτουρά.
    Ας ορθωθούν, έστω κι ανήμπορα τα μίση.»
    Ν.Δ.Σ.

  135. Μηνολογίου συνέχεια:
    Σαν σήμερα το 1810 γεννήθηκε ο Φρεντερίκ Σοπέν

  136. #132
    Ευχαριστώ όλους όσους με βοήθησαν… Κάπως έτσι δεν ήταν σε μια από τις «επιστολές»;

    Γιάννης

  137. sarant said

    Μπράβο που το θυμάσαι -δες το αυριανό άρθρο!

  138. Θα φύγω νωρίς και θα ανοίξω ΝΣ το βράδυ. Κανένας δεν είναι τέλειος…

  139. Μηνολογίου συνέχεια:
    Προλαβαίνουμε έναν ακόμα, που γεννήθηκε στις 4 (και όχι 2 που αναφέρει ο Νίκος στο μηνολόγιο του);
    Τον Αντόνιο Βιβάλντι.

  140. 124
    > Θυμάμαι σαν και τώρα, εκείνη τη νύχτα, γύρω στις 1.30-2.00 π.μ. στην ασπρόμαυρη τηλεόραση

    Τι μου θύμισες. Επιστρατευμένος στο Λαγκαδά, να μην έχω δει το πρωτο μου παιδί κι ένα μαλάκα χουντέο ταξίαρχο να μας λέει «Μια δράξ ποροδοτών στην Αθήνα (+Καραμανλής)». Εψαχνα να βρω πώς να την κάνω Βουλγαρία μεριά

  141. ΣΑΘ said

    @ «Βασιλική Μετατρούλου» [124, 125]

    1) Έχω και ελόγου μου το σπουδαίο αυτό «Αρχείο», (του Κ.Κ.) στην έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.
    Το έχω ξεφυλλίσει και διαβάσει άκρες μέσες, αλλά δεν το έχω μελετήσει ακόμα με την επιμέλεια που του αξίζει.

    Θα το πω προς έπαινόν σας, ελπίζοντας ότι δεν θα σας κάμω κακό …

    Ερευνητές του δικού σας επιπέδου, που έχουν το κουράγιο όχι μόνο να μελετήσουν ένα τόσο ογκώδες Αρχείο, αλλά και να «αναθεωρήσουν» όπως εσείς, κατεστημένα / παγιωμένα «πιστεύω» τού χώρου σας και να μιλήσουν με τη δική σας γενναιοφροσύνη για έναν Κωνσταντίνο Καραμανλή, δεν μπορεί να χαρακτηριστούν (ούτε «αντικειμενικά») «στρατευμένοι».

    # … κατέληξα στο ότι θα ευχόμουν όλοι οι αστοί πολιτικοί να είχαν τουλάχιστον την φιλοπατρία και την ανιδιότελεια του ΚΚ, ειδικά σήμερα που οι περισσότεροι μέσα στην Βουλή είναι συνειδητοί βολεψάκηδες απατεώνες φιλοτομαριστές.# (!!)

    2) Αστρίτης το μάτι σας!

    Ελαφρύνει λιγάκι τη θέση μου το ότι το … μεσημέρι, τις λέξεις «επικηρύσσω», «επικήρυξη» τις γράφω σωστά;
    Δια του λόγου το αληθές [49]:
    # … για ποιον α κ ρ ι β ώ ς λόγο είχε επικηρυχτεί ο άτυχος φίλος τού παππού σας;#

  142. ΣΑΘ said

    @ «Nicolas» [135]

    1) Γράφετε:
    # @116 «Είναι προφανές ότι ο συγκεκριμένος σχολιαστής θεωρεί τον Κ.Κ. “αλήτη”.»
    Αφού είναι προφανές, κύριε ΣΑΘ, δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση. Κάτι τέτοια θυμίζουν εκείνα τα περίφημα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». # (!!!)

    Αν θέλετε να πείτε ότι το συμπέρασμά μου αυτό είναι αυθαίρετο, δεν μιλάμε τα ίδια Ελληνικά.

    Για κάθε καλόπιστον αναγνώστη, πάντως, επαναλαμβάνω [116]:

    # Στο [2], ο “Αtheofobos” είπε:
    «Μπορείς να προσθέσεις στις 8 Μαρτίου ότι γεννήθηκε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο παλιός)» #

    # Στο [6], ο “Nicolas” είπε:
    «@2 Ε, είσαι όντως Αθεόφοβος. Μηνολόγιον είπαμε, όχι αλητολόγιον!» #

    Και το δικό μου συμπέρασμα [116]:

    # Είναι προφανές ότι ο συγκεκριμένος σχολιαστής θεωρεί τον Κ.Κ. “αλήτη”.#

    2) Ως προς τον «ακραίο αντιδεξιό φανατισμό»:

    Συμπέρασμα και πίστη μου είναι, αγαπητέ, ότι μόνον ‘ακραία αντιδεξιοί φανατικοί’ αποκαλούν (ακόμα σήμερα!) τον μακαρίτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή «αλήτη».

    Από ‘μένα τέλος και

    Χαίρε!

  143. 49, 94, 116
    Μερικά για τον Χαράλαμπο Κανόνη συναγωνιστή του Νίκου Σαρανάκου (παππού) στο άρθρο του Ριζοσπάστη:
    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=2248839&textCriteriaClause=

  144. 132, ἔ ὄχι καὶ «λάθός»! λάθος.

    ἔχει κἀνεὶς τοὺς ὅρνιθες σὲ μετάφρασι Ῥώτα, ἐκεῖ ποὺ λέει τὸν ἀλήτη τὸν σπουργίτη καὶ κἄτι τέτοια;

    #135 Nicolas,

    Ἀρκοῦσι τὰ λεγόμενα τὰ εἴπασιν οἱ πάντες
    καὶ ὕβρεις καὶ ὀνειδισμοί, ἐπαῖνοι τε καὶ ψόγοι,
    αἱ καυχησίαι αἱ πολλαὶ καὶ αἱ ἀντιλογίαι.

  145. atheofobos said

    ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΔΗΛΩΣΗ
    Κατόπιν των διαφόρων σχολίων που υπήρξαν μετά την υπενθύμιση μου ότι στις 8 Μαρτίου γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και προς άρση κάθε παρεξήγησης, δηλώ υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου περί ψευδούς δηλώσεως, ότι ουδέποτε ψήφισα άτομο με το επώνυμο Καραμανλής αλλά τυγχάνει να γνωρίζω την ημέρα της γεννήσεως του λόγω του ότι η ημετέρα μητέρα χωρίς και αυτή να γνωρίζει την σύμπτωση, αποφάσισε να με γεννήσει την ίδια μέρα!

  146. #146 τὴν ἴδια μέρα μὲ τὸν Καραμαλῆ; στὸ μποντροῦμι κι ἐσὺ ῥὲ ἀλήτη!

  147. 146
    Κάνε πλάκα εσύ. Εγώ πάντως καράφλιασα όταν πιτσιρικάς διάβασα στην εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ ότι ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου. Την δικιά ΜΟΥ μέρα των γενεθλίων!

  148. Immortalité said

    @146 Και δεν έλεγες να γράψουμε τα δικά σου γενέθλια να μη γίνει σφαγή; τι τον ήθελες τον διάσημο; 🙂

    @147 Αν μπαίνεις στο μπουντρούμι για το τι συνέβη στα γενέθλιά σου, εγώ φτηνά την έχω γλυτώσει. Αν και σε κάθε περίπτωση θα αθωωνόμουν στο τέλος.

  149. #149 ἐγὼ γεννήθηκα ὅταν σκοτώσανε τὸν Τσέ, ὁπότε δὲν τὸ γλυτώνω τὸ μπουντροῦμι 😉

    ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴν ἴδια μέρα γεννήθηκε ὁ Λένον, θὰ μοῦ πῇς ὁ Λένον, ὄχι ὁ Λένιν, ἀλλὰ καὶ πάλι ἔχω ἐλπίδες γιὰ χάρι.

  150. Emphyrio said

    Ενω εγω οταν εμαθα οτι ο πολυαγαπημενος μου grand Jacques γεννηθηκε την ιδια ημερα μ’εμενα (αν και αρκετες δεκαετιες νωριτερα) επαθα μια μεγαλη συγκινηση, καταπως θα’λεγε και ο υπερτοδεονεωςξεχειλωματος ανεκτικος νικοκυρης.

    Παντως, θα το πω κι’ας αρχισει νεος πολεμος: βαριεμαι να διαβαζω ζοχαδιασμενα σχολια σαν του ΣΑΘ, που νομιζει πως εδω μεσα θα λυσει τα προβληματα του και πως θα βαλει τον κοσμο στην θεση του. Basta ya, που λενε. Μου φαινεται πως θα αναγκαζομαι να εγκαταλειπω το thread οταν τον δω να σχολιαζει, και να περιμενω το νεο αρθρο. Συγνωμη αν παταω καλλους αλλουνων, αλλα εχω καλυτερα πραγματα να κανω απο το να προσπαθω να καταλαβω πού και πώς ακριβως εχει προσβληθει ο σχολιαστης.

  151. #151 ἔ καλά, δὲν εἶπε καὶ τίποτε ὁ ΣΑΘ. εἶπε πὼς οἱ διώξεις τὸν κομμουνιστῶν ἔγιναν σὲ ἕνα συγκεκριμένο ἱστορικὸ μετεμφυλιακὸ πλαίσιο, τέτοιο ποὺ πάνω κάτω ἰσχύει γιὰ ὅλους σχεδὸν τοὺς ἐμφυλίους τοῦ κόσμου. δηλαδὴ ὰν νικοῦσε ἡ ἄλλη πλευρὰ θὰ ἦταν ἐπιεικέστερη; ἐκεῖ ποὺ νίκησε ἦταν; ὄχι ὅτι αὐτὸ ἀπαλύνει τὸν πόνο αὐτῶν ποὺ διώχθηκαν, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ πόνος αὐτῶν ποὺ διώχθηκαν ἀπὸ τοὺς μετέπειτα ἡττημένους ἀπαλύνεται. ὅταν περάσουν ἀκόμη μερικὰ χρόνια καὶ τὸ ὅλο ζήτημα γίνῃ ἁπλῶς ἀκαδημαϊκό, ὅπως ἡ μελέτη τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμουτ ἢ τῆς μάχης τοῦ Σπερχειοῦ αὐτὰ θὰ τελειώσουν.

  152. παρόραμα:ἁπαλύνει

  153. Λευκάδιος Ελμάς said

    @ 145 «όλους όσους έχουν» δεν είναι λάθος. πρόκειται για αβίαστη προφορική έκφραση. «ασιδέρωτη» τη χαρακτηρίζει – και πολύ σωστά ο Γιάννης Χάρης.

    στα αρχαία και στα νέα ελληνικα το λέμε και έλξη του αναφορικού.

    μοιάζει και με την πρόληψη του αντικειμένου «ποιος είδε τον αμάραντο σε ποιον γκρεμό φυτρώνει» αντίς για «ποιος είδε σε ποιον γκρεμό φυτρώνει ο αμάραντος»

    όπως επίσης δεν είναι λάθος και το «δεν είναι λάθος» αντί για το «σιδερωμένο» «δεν είναι λαθεμένο»

  154. #154 ὅτι εἶναι ἀβίαστη προφορικὴ ἔκφρασι δὲν ἀναιρεῖ ὅτι εἶναι λάθος -φαίνεται ὅτι ἔχουμε διαφορετικὴ ἀντίληψι περὶ λάθους. ἕλξι τοῦ ἀναφορικοῦ μὲ ὑποκείμενο τοῦ ῥήματος σὲ αἰτιατική στὰ ἀρχαῖα; θὰ ἤθελα μερικὰ παραδείγματα, ἀρκετὰ γιὰ τὴν διατύπωσι κανόνος.

  155. #155 θὰ διορθώσω αὔριο τὴν ὑπερβολὴ αὐτῆς τῆς δηλώσεως, ποὺ ὅμως δὲν ἀλλάζει τὴν ἄποψί μου ὅτι εἶναι λάθος.

  156. Μαρία said

    155 Αναφορικό σε αιτιατική όχι.
    Αντίστροφη έλξη του ονόματος απ’ το αναφορικό ναι.
    Πιάσε ένα παράδειγμα.Ισοκράτης, Αρχ. 48
    πολιτείαν(=πολιτεία δε τοιαύτη) δ’ οἵαν εἶναι χρή, παρὰ μόνοις ἡμῖν ἐστιν
    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=245

  157. ΣΑΘ said

    @ «Immortalité» [129] και
    Sarant [123]

    1) Εξαιρετικά ενδιαφέρον (και ωραίο!) το ‘παιχνίδι’ της σύμπλεξης του δικού μου λόγου (πλάγια) με τον δικό σας, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα θ υ μ ί ζ ε ι αναπόφευκτα «μεθυσμένη» αττική επιγραφή του 5ου π.Χ. αιώνα.
    Ειλικρινά τη χάρηκα!

    2) Γράφετε:
    # @116 Εδώ, με το “(sic)” εισαγωγικά σε παρένθεση [*] πρώτη φορά βλέπουν τα ματάκια μου.#

    Αν τα (ωραία -είμαι βέβαιος!), «ματάκια» σας, ξαφνιάστηκαν, επιτρέψτε μου, παρακαλώ, να ‘απολογηθώ’ αλλά και να σας εξηγήσω.

    Όπως είναι γνωστό, η λέξη αυτή χρησιμοποιείται π ά ν τ ο τ ε εντός παρενθέσεως (sic).
    Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η παρένθεση αποτελεί, ουσιαστικά, αναπόσπαστο «τμήμα» της λέξης.

    Έγραψε ο οικοδεσπότης μας [0]:
    » … του παππού μου, που μαρτύρησε στη Χίο στις 29 Μαρτίου 1948, …»

    Μεταφέροντας [49] αυτούσια τα λόγια του, προσέθεσα το (sic) μετά τη λέξη «μαρτύρησε», προκειμένου να εκφράσω ό,τι, τέλος πάντων, εκφράζεται με το (sic).

    Αναφερόμενος τώρα, [116], στη «λέξη» αυτή που χρησιμοποίησα στο [49], την έβαλα, (όπως ‘προβλέπεται’ στα λεξικά), εντός εισαγωγικών.
    Έτσι προέκυψε το:
    # Εδώ, με το “(sic)” ασκείται …. κριτική …#

    Τόσο απλά. Και, (υποθέτω), σωστά.

    (Ο κ. Σαραντάκος τι λέει επ’ αυτού;)

    3) » Άκριτος» (‘άκριτη’ χρήση του όρου «μαρτύρησε» εν προκειμένω), αγαπητή, δεν σημαίνει μόνο μη διαθέτων «κριτική σκέψη», όπως το ερμηνεύετε εσείς.
    Σημαίνει και αλόγιστος, απερίσκεπτος.

    4) Τη γ ν ώ μ η μου (γνώμη είναι αυτή …) τη βάσισα στην κατά τεκμήριο (για ‘μένα τουλάχιστον) υιοθέτηση από τον κ. Σ. ατόφιου του αφηγήματος του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (στον οποίον και μας παραπέμπει [link]).
    Και όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, η εφημερίδα μιλάει με φοβερό (κομματικό) πάθος και μένος για «μοναρχοφασιστική κυβέρνηση» (1948), «για το δίκιο του αγώνα για μιά λεύτερη δημοκρατική Ελλάδα», και άλλα (κατ’ εμέ) άσχετα με την ιστορική πραγματικότητα. Και μην επιχειρήσετε, παρακαλώ, να μου προβάλετε τη συγκεκριμένη εφημερίδα (και όχι μόνον αυτήν, φυσικά), ως υπόδειγμα αμεροληψίας και αντικειμενικότητας.

    Πάντα κατά τη γνώμη μου, έτσι «ξεκάρφωτος» όπως χρησιμοποιήθηκε αρχικά ο όρος «μαρτύρησε», επιμένω ότι παραπέμπει (μπορεί και ασυνείδητα) σ’ αυτά που γράφω εγώ και σε τίποτα άλλο. Ο κάθε «τρίτος», αυτό και μόνο θα καταλάβει.
    Ούτε παιδιά είμαστε πια, ούτε πρώτη φορά μιλάμε με ανθρώπους της μαρξιστικής ή μαρξίζουσας αριστεράς, απογόνους αγωνιστών / μαχητών του κατοχικού και εμφυλιοπολεμικού ΚΚΕ.
    Άλλο πράγμα, βέβαια, ο σεβασμός της «άλλης» άποψης κι άλλο πράγμα η ιστορική αλήθεια.

    Πιο προσεκτικός (και αντικειμενικός) από εσάς ο κ. Σαραντάκος, όταν το συνειδητοποίησε, (μου) εξήγησε θαρρετά [123] ότι #Βασικά, η λέξη “μαρτύρησε” χαρακτηρίζει τον τρόπο θανάτωσης. # Έτσι, μάλιστα.
    Μ’ αυτήν την εξήγηση, την οποία δεν έχω λόγο να μην αποδεχτώ, το πράγμα μαζεύεται και στρογγυλεύεται κάπως.
    Πράγματι, για κάποιον που είχε ένα τέτοιο τέλος, ο λαός λέμε «μαρτύρησε».

    5) Ως προς την «αγιοποίηση», ναι, αγαπητή, νομίζω ότι κάνετε λάθος.
    Η αγιοποίηση του ΚΚΕ (ιδίως της περιόδου εκείνης) και η οσιομαρτυρολογία, όχι μόνον συνεχίζεται αλλά και εντείνεται.

    6) Όχι. Τον άνθρωπο που και καθ’ υμάς «μαρτήρησε», δεν τον ήξερα πριν τον δω στο «μηνολόγιο». Γι’ αυτό και παρεκάλεσα τον κ. Σ. να μου δώσει πληροφορίες για τους λόγους της επικήρυξής του.

    Τι, δηλαδή, έθρεψε το τόσο μίσος των διωκτών και, τελικά, εκτελεστών του;

    Μάλλον η αναμφισβήτητη «αγιοσύνη» του.

    (*) Όπως το θέτετε, («εισαγωγικά σε παρένθεση»), μπορεί να σημαίνει κι αυτό: («…»). Ναι;

    Όνειρα γλυκά.

  158. 157
    Ερώτηση σε κάτι παρόμοιο (αν και όχι το ίδιο):
    Λέει,
    «Όσο κι αν ψάξω,
    δεν βρίσκω άλλο λιμάνι
    τρελή να με ‘χει κάνει,
    όσο τον Πειραιά.»

    Κανονικά «όσο ο Πειραιάς» δεν θέλει να πει;

  159. #159

    Σωστή πρωινή παρατήρηση. Αλλά νομίζω πως κάτι θα υπάρχει «καθ’ έλξιν», «…άλλο λιμάνι σαν/=τέτοιο σαν/=όσο τον(!) Πειραιά…». Οι φιλόλογοι θα τα αναλύσουν στη σημερινή συζήτηση, απ’ όπου θα είμαι απών. Στιχουργικά θα πήγαινε «σαν και τον Πειραιά» και όλοι θα έμεναν ευχαριστημένοι.

    Γιάννης με καλημέρες

  160. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ!

    Το (sic) συχνά εκφράζει μιαν υποδόρια κριτική, ακόμα και αποδοκιμασία, αν με ρωτάτε. Αυτό γενικά.

  161. ΣΑΘ said

    @ Sarant [161]

    Δεν ζήτησα τη γνώμη σας για το τι εκφράζει το (sic).
    Ρώτησα αν δέχεστε (όπως και εγώ) ως ‘σωστό’ το «(sic)», [αυτό που ‘πρώτη φορά είδαν τα ματάκια’ της φίλης “Immortalité”].

    Αν, δηλαδή, μπορεί το (sic) -λογιζόμενο [συμπεριλαμβανομένου του σημείου της παρενθέσεως] ως ενιαία λέξη, να τεθεί εντός εισαγωγικών.
    Δείτε [158,2]

    Καλημέρα κι από ‘μένα!

  162. @Μιχάλης Νικολάου, 157: Πάντως και στα αρχαία, σε παρόμοιες προτάσεις (παραβολικές) παρατηρείται έλξη. Παραθέτω δύο ενδεικτικά παραδείγματα από τη σύνταξη του αρχαίου λόγου του Γρηγορόπουλου:

    (1) «χαριζόμενον οίω σοι ανδρί» (αντί: χαριζόμενον τοιούτω ανδρί, οιος συ εί)
    (2) «προς άνδρας τολμηρούς, οίους και Αθηναίους» (αντί: προς άνδρας τολμηρούς, οιοι εισίν και οι Αθηναίοι)

  163. Έλεος!! Το 159 εννοούσα!

  164. ΣΑΘ said

    @ «Emphyrio» [151] και Sarant

    Ευγενέστατε (εκλαμπρότατε;) «Emphyrio».

    Αν δεν κάνω λάθος, δεν έχουμε ‘ξανασυναντηθεί’.

    Γράφετε:
    # Παντως, θα το πω κι’ας αρχισει νεος πολεμος: βαριεμαι να διαβαζω ζοχαδιασμενα σχολια σαν του ΣΑΘ, που νομιζει πως εδω μεσα θα λυσει τα προβληματα του και πως θα βαλει τον κοσμο στην θεση του. Basta ya, που λενε. Μου φαινεται πως θα αναγκαζομαι να εγκαταλειπω το thread οταν τον δω να σχολιαζει, και να περιμενω το νεο αρθρο# (!!)

    «Ζοχαδιασμένα» σχόλια, γράφουμε κάποτε όλοι, αγαπητέ. Κ α ι το δικό σας σχόλιο, (αυτό στο οποίο απαντώ τώρα), ζοχαδιασμένο (και πολύ μάλιστα) είναι.

    Αν αντιδράτε έτσι χωρίς να σας έχω απευθύνει καν τον λόγο, φαντάζομαι πώς θα αντιδρούσατε αν σας είχα κάπου ‘θίξει’ προσωπικά…

    Κάτι μου λέει, πάντως, ότι δεν σας ενόχλησε (τόσο) το ύφος, αλλά η ουσία κάποιων λεγομένων μου.
    Απλά, δεν αντέχετε, (όπως και πάρα πολλοί εδώ μέσα), ούτε καν τον διάλογο με τον «Άλλον».

    Δεν βρίσκομαι εδώ ούτε για να «λύσω» τα προβλήματά μου, ούτε για να βάλω τον κόσμο στην θέση του. Οι ασθενείς

    Βρίσκομαι εδώ διότι χαίρομαι να μαθαίνω (πολλά) από κάποιους (πολλούς).
    Τώρα, αν τύχει και μάθουν κάποιοι (ελάχιστοι) κάτι (ελάχιστο) κι από ‘μένα, χαρά μου.

    Ο βασικός λόγος, πάντως, που είμαι εδώ, είναι οι απέραντες γνώσεις (αλλά και το ήθος) του κ. Σαραντάκου∙ (αυτουνού, ντε, «του υπερτοδεονεωςξεχειλωματος ανεκτικού νικοκυρη», όπως το λέτε), με τον οποίο έχω τη χαρά (!) ακόμα και να συγρούομαι πότε – πότε.

    Το λιβάνισμα, (στο οποίο συστηματικά επιδίδονται άλλοι), ούτε ανάγκη το έχει ούτε καλό του κάνει.

    ΥΓ
    Ξέρετε, από χθες τη νύχτα που δηλώσατε ότι μπορεί να ‘εγκαταλειπετε το thread οταν με δειτε να σχολιαζω’, έβαλα τη γάτα μου να κλαίει.

    Να ‘στε καλά!

  165. ΣΑΘ said

    [165]

    Παρόραμα:
    Οι ξεκάρφωτες λέξεις «Οι ασθενείς», παρακαλώ να διαγραφούν.

    Ευχαριστώ.

  166. sarant said

    162: Οτιδήποτε μπορεί να μπει σε εισαγωγικά!

  167. Θα ήθελα να ενημερώσω τους εκλεκτούς φίλους για το εξής:
    Διαπίστωσα ότι το 12τομο έργο με το «Αρχείο Καραμανλή» υπάρχει ον-λάιν.

    http://s3-eu-west-1.amazonaws.com/ikk/vol_04/ikk.html#/4/

    όπου φτάνουμε μέσω αυτού:
    http://www.karamanlis-foundation.gr/

    Αγαπητέ ΣΑΘ (σχόλιο #142),
    σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια,
    και γνωρίζεις ασφαλώς ότι δεν μου «κάνεις κανένα κακό».
    Εδώ στο μπλογκ του φίλου Νικοκύρη
    μαζευόμαστε τόσοι πολλοί γιατί αρχικά ο οικοδεσπότης κατέχει καλά την τέχνη του να μας αναβαμίζει και να μας καλυτερεύει τον (ελεύθερο) χρόνο,
    καμιά φορά και τον δεσμευμένο χρόνο (όταν ξεκλεβουμε λίγη ώρα από τη δουλειά για να διαβάσουμε το πρωινό άρθρο),
    και διότι είναι το ιδανικό ιντερνετικό σημείο συνάντησης
    για κάποιον που θέλει να δει την μεγαλύτερη εικόνα σε μια σειρά από θέματα,
    και να φτάσει έτσι πιο κοντά στην αλήθεια -και στην αλήθεια «του άλλου».
    Και, όπως και νάχει, η ελευθερία της γνώμης είναι υπεράνω όλων.
    Οπως ίσως θα θυμάσαι και από την συζήτηση σε άλλο φιλο-ΚΚΕ μπλογκ για το θέμα του Πολυτεχνείου, αλλά και από άλλες περιπτώσεις,
    δεν κωλύομαι να πω αυτό που σκέφτομαι και αυτό που πιστεύω,
    ακόμη και εάν δυσαρεστηθούν οι ιδεολογικοί μου φίλοι.
    Φιλτάτη η αλήθεια κ.λπ. κ.λπ.
    Εντάξει, με τους, ας πούμε ιδεολογικούς μου «εχθρούς»
    δεν πολυσκέφτομαι εάν θα δυσαρεστηθούν,
    όμως σε καμία περίπτωση δεν θέλω να τους κάνω να νοιώσουν άβολα,
    ειδικά για προσωπικά ζητήματα.
    Οπως προείπαμε, συζήτηση κάνουμε, για να ωφελούμαστε όλοι και όλες,
    και για να αλληλοβοηθούμαστε να δούμε την μεγαλύτερη εικόνα.

    Ηθελα να σε ρωτήσω το εξής:
    Η έκδοση αυτή του 12τομου που έχεις είναι υποθέτω αυτή εδώ:
    http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&title=%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF+%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE%CF%82&TitleSplit=1&summary=&isbn=&person=&person_ID=&PerKind=0&com=&com_ID=&titlesKind=&from=&untill=&subject=&subject_ID=&series=&low=&high=&OrigLang=&PagesFrom=&PagesTo=&avail_stat=

    Μου ζητήθηκε να ανεβάσω στο μπλογκ τα πρωτότυπα δημοσιεύματα με τους ισχυρισμούς του Μέρτεν,
    από τα οποία ξεκίνησε η ιστορία με τον Ντόκτορ Μαξ,
    δηλαδή δύο άρθρα στην εφημερίδα Hamburger Echo (17 και 19 Σεπτεμβρίου 1960)
    και ένα άρθρο στο Der Spiegel (28 Σεπτεμβρίου 1960),
    τα οποία τυχαίνει να έχω -εννοείται μεταφρασμένα.

    Αλλά, για να μην τυραννιέμαι άδικα,
    προτού να καθήσω κάτω για να το κάνω αυτό,
    θα ήθελα να ρωτήσω
    εάν κανείς ξέρει να έχουν δημοσιευτεί αλλού τα συγκεκριμένα άρθρα (είτε στο ίντερνετ, είτε σε βιβλίο),
    είτε εάν ο φίλος ΣΑΘ μπορεί να επιβεβαιώσει ότι βρίσκονται στον τόμο #4 της έκδοσης της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, χρονιά 1960,
    στην τρίτη εγγραφή με ημερομηνία 28 Σεπτεμβρίου 1960.

    Στη δική μου έκδοση είναι στη σελίδα 406 (για την Χάμπουργκερ Εκο),
    και στην μισή 407 (για το Σπίγκελ).

    Δηλαδή εδώ ακριβώς:
    http://s3-eu-west-1.amazonaws.com/ikk/vol_04/ikk.html#/406/

    Μπορείς να κάνεις έναν κόπο, αν έχεις τους τόμους εύκαιρους;;;

  168. ΣΑΘ said

    @ Κορνήλιος [145]

    # Ἀρκοῦσι τὰ λεγόμενα τὰ εἴπασιν οἱ πάντες
    καὶ ὕβρεις καὶ ὀνειδισμοί, ἐπαῖνοι τε καὶ ψόγοι,
    αἱ καυχησίαι αἱ πολλαὶ καὶ αἱ ἀντιλογίαι.# (!!!)
    (?)

    ΥΓ
    Το [103] είναι, νομίζω, από τα καλύτερα σας (τουλάχιστον απ’ αυτά που ξέρω).
    Δυστυχώς, μέσα στην ένταση της στιγμής, ‘χάθηκε’.
    Έχετε, αλήθεια, προσπαθήσει να αξιοποιήσετε το φυσικό ταλέντο σας στη στιχουργία κάπως ‘επισημότερα’;
    Αν όχι, πρέπει κάποτε να το κάμετε.

  169. ΣΑΘ said

    @ Sarant [167]

    Ευχαριστώ πολύ.

  170. Τζουτζούκος said

    155: http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/composition/page_084.html

    «§12.15. Σε μιαν ιδιότυπη έλξη υπόκειται η αναφορική αντωνυμία οἷος (καθώς και οι ὅσος, ἡλίκος, ὁποιοστισοῦν, ὁπόσος, δή, ὅστις, ὅστις δή, ὁστισοῦν, ὁποιοσοῦν, ὁπότερος, ὁποτεροσοῦν). Η έλξη αυτή παρουσιάζεται όταν στην εξαρτημένη αναφορική πρόταση αποσιωπάται το ρήμα, καθώς τότε τα προαναφερθέντα αναφορικά παρατίθενται δίπλα στο υποκείμενο της πρότασης και εκφέρονται στην πτώση του ουσιαστικού που προσδιορίζουν. π.χ.:

    ΘΟΥΚ 7.21.3 καὶ πρὸς ἄνδρας τολμηρούς, οἵους καὶ Ἀθηναίους, τοὺς ἀντιτολμῶντας χαλεπωτάτους ἂν [αὐτοῖς] φαίνεσθαι [αντί: οἷοι Ἀθηναῖοι εἰσιν] || και σε άντρες τολμηρούς, όπως είναι οι Αθηναίοι, όσοι τολμούσαν να αντιπαραταχθούν θα τους φαίνονταν πολύ επίφοβοι. »

    Κορνήλιε δεν ξέρω αν αυτό είναι ένα απ τα παραδείγματα που ψάχνεις.

  171. ΣΑΘ said

    @ «Βασιλική Μετατρούλου» [168]

    H απάντησή μου είναι ΝΑΙ.
    Τόμος 4 (της έκδοσης της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, σελ. 406 και 407), έτος 1960, ημερομηνία εγγραφής 28 Σεπτεμβρίου (1960).

    Τα κείμενα της «Η.Ε.» παρατίθενται μεταφρασμένα από την ελληνική πρεσβεία της Βόννης.
    Για το κείμενο του «Der Spiegel» (σελ. 407), δεν λέει τίνος είναι η (επίσης παρατιθέμενη) ελληνική μετάφραση.

    Το 4ο link σας, παραπέμπει στις παραπάνω 2 σελίδες του 4ου τόμου (μου) α κ ρ ι β ώ ς.

    Για το αν και πού είναι δημοσιευμένα, θα επανέλθω.

    Χαίρε!

  172. Κασσάνδρα said

    Ειδικά για τον Εθνάρχη Κ. Καραμανλη τον πρεσβύτερο έχω βιοματική άποψη και δεν με ενδιαφέρει τι θα γράψει η Ιστορία ή τι λέει το ΚΚΕ.
    Κατά την πρώτη 7ετία ηγείτο μιας άκρως συντηρητικής και διευθαρμένης κυβέρνησης, ελέω ανακτόρων.
    Ολες οι παρακρατικές οργανώσεις επί κυβερνήσεων Καραμανλή ανδρώθηκαν.Η» καρφίτσα» ,οι» υπασπιστές του Βασιλέως»
    κλπ.
    Για να μην μιλήσω για την ΕΚΟΦ που ανέτρεπε τις κάλπες στα Πανεπιστήμια.
    Πρίν τον τιμήσει ο Καραμανλής ,με την τοποθέτησή του ως υποψήφιο στην Α΄ Αθήνας,ο Εβερτ καθοδηγούσε την ΕΚΟΦ στα αμφιθέατρα.
    Ο σοφός λαός μας λέει ‘ Τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
    Ετσι όποιος έχει ενηλικιωθεί μετα το 1974 δικαιολογείται να έχει διαφορετική άποψη.(δεν έζησε το κυνήγι της Ασφάλειας, δεν του ανέτρεψαν την κάλπη στο Πανεπιστήμιο)
    Φτάνει να μη διαγραφεί, για λόγους πολιτικής ορθότητας,η συλλογική μνήμη .

  173. ΣΑΘ said

    @ «Βασιλική Μετατρούλου» [168]

    1) Κάπου στο μπλογκ αυτό (του κ. Σαραντάκου), βρήκα ότι το κείμενο του “Der Spiegel” (Γερμανικά) βρίσκεται στη διεύθυνση:

    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-43066854.html

    Επ’ αυτού, έτερον ουδέν μέχρι στιγμής.

    2) Είναι δυνατόν, παρακαλώ, μαζί με τα παραπάνω 2 (‘ενοχοποιητικά’ / ‘συκοφαντικά’) κείμενα (της «Ηamburger Echo» και του «Der Spiegel»), να αναρτηθούν και κάποια άλλα σημαντικά κείμενα – ντοκουμέντα (σελ. 408 – 418 του ιδίου τόμου) που φωτίζουν την όλη εξέλιξη της υπόθεσης και την (κατά το Αρχείο Κ.Κ.) τελική «κατάρευση» των ‘ισχυρισμών’ Μέρτεν, έτσι ώστε η εικόνα να είναι πλήρης και όχι αποσπασματική (και επομένως μη αντικειμενική);

  174. Α, πολύ ωραία, χίλια ευχαριστώ, ΣΑΘ.

    Για το 2 που λες, ναι, αυτό σκεφτόμουν κι εγώ, βλέποντας ξανά και τις επόμενες σελίδες με την εξέλιξη της υπόθεσης.
    Λόγου χάρη, η διευκρίνηση για το ποιος ήταν ο δικηγόρος Μακρής, ο διορισμένος από τους Γερμανούς, στη σχετική φιλολογία. Δεν ήταν ο Τάκος Μακρής, αλλά ένας Νικόλαος Μακρής που ακολούθησε τους Ναζί όταν έφυγαν από την Ελλάδα, και πέθανε στη Γερμανία, αν το θυμάμαι καλά.
    Ή οι «15.000 λίρες» από τις εβραϊκές περιουσίες, που τις καρπώθηκαν δυο κοπέλες (η μία ήταν δήθεν η Δοξούλα) και ο «θείος Κωνσταντίνος». Που τελικά μαθαίνουμε ότι ήταν κάποιες άλλες δύο κοπέλες, εντελώς άσχετες με την υπόθεση.
    Και το λεύκωμα με τις διαβόητες φωτογραφίες, που τελικά αποδείχτηκε ένα δισέλιδο όλο κι όλο, που είχε δοθεί στον προπολεμικό καθηγητή της Γερμανικής Σχολής.
    Και άλλα πολλά, που φωτίζουν πολλές πτυχές της υπόθεσης.

    Πάντως για την πρώτη οκταετία του ΚΚ, έχω να συστήσω ένα εξαιρετικό άρθρο, που αξιοποιεί πολλές νέες πηγές και εξηγεί πολλά πράγματα για τον θεσμοθετημένο κρατικό αντικομμουνισμό.

    Γιάννης Στεφανίδης, Η ανάπτυξη των μηχανισμών του αντικομμουνιστικού αγώνος 1958-1961, περιοδικό Μνήμων, ΤΧ#29, 2008, σελίδες 199-241.

    Μπορείτε να το διαβάσετε ον-λάιν εδώ (ο ΜΝΗΜΩΝ επιτέλους ανέβασε κάποια τεύχη στο ίντερνετ)

    http://www.mnimon.gr/index.php/mnimon/article/view/11

    Μη φοβηθείτε που λέει είναι μόνο για μέλη. Κάντε εγγραφή, δεν ζητάει τίποτα, και τα τελευταία τεύχη του περιοδικού είναι μπροστά στα μάτια σας.

    Από το άρθρο βγαίνει το συμπέρασμα,
    όχι ότι ο ΚΚ δεν είχε ευθύνες σαν πρωθυπουργός για την γιγάντωση του παρακράτους που λέει η Κασσάνδρα πιο πάνω,
    αλλά και ότι πολλοί παρακρατικοί φορείς και οργανώσεις και πρόσωπα είχαν την δική τους δυναμική, ανεξάρτητα ποιος ήταν στην εξουσία ή ποιος ήταν στο τάδε υπουργείο.
    Κάποια στιγμή πρέπει να τα διαχωρίσουμε αυτά όλα.
    Υπήρχε ένα τεράστιο πολυπλόκαμο δίκτυο παραεξουσίας που δρούσε αυτόνομα, δίπλα και παράλληλα από την επίσημη εξουσία. Ο Ράλλης έλεγε ότι ήταν «η ακροδεξιά που τους έκανε μεγάλη ζημιά».

    Τέλος πάντων.
    Οπως και να είναι, και ανεξάρτητα από την προσέγγιση που θα υιοθετήσει κανείς,
    δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει κάποια πολύ ουσιαστικά σημεία που έχουν συνδεθεί με τον ΚΚ.
    – Η λύση του πολιτειακού, μια και καλή, με το δημοψήφισμα του 1974 και το 69% κατά της βασιλείας
    – Η ευρωπαϊκή (σχεδόν με το ζόρι) ένταξη
    – και η νομιμοποίηση της αριστεράς, μαζί με την θέσπιση του συντάγματος του 1975,
    από το οποίο η Ελλάδα ζει την πιο ομαλή της πορεία ever, εδώ και 38 χρόνια.

    Ούτε τέλεια είναι η δημοκρατία μας, και κάπου μέσα στο μυαλό μου πάντα υπάρχει η σκέψη ότι ποτέ δεν τελειώνει κανείς με την αστική δημοκρατία (και ο νοών … καταλαβαίνει),
    αλλά δεν μπορούμε τον ΚΚ έξω από το κάδρο, σε σχέση με αυτά όλα.

  175. #175 https://sarantakos.wordpress.com/2010/08/27/cyberpontix/#comment-103687

  176. Μαρία said

    175 Δεν χρειάζεται εγγραφή.

  177. π2 said

    … ιδίως αν πάει κανείς από το κανονικό λινκ (http://mnimon.gr/index.php/mnimon) κι όχι αυτό της Βασιλικής.

    Να σημειώσω επ’ ευκαιρία πως επίκειται η ψηφιοποίηση και άλλων επιστημονικών περιοδικών.

  178. Μαρία said

    177
    http://e-journals.ekt.gr/bookReader/show/index.php?lib=mnimon&path=11/23#page/1/mode/2up

  179. 173#
    Ντροπή Κασσάνδρα, να λέτε τέτοια λόγια.
    Ο Εθνάρχης ήταν αντιστασιακός και δεν είχε καμιά σχέση με τον Μαξ Μέρτεν.
    Ο Καραμανλής απλά σκέφτηκε τότε ο,τι μπορεί στο μέλλον να χρειαστεί να δανειστούμε από τους Γερμανούς, και αποφάσισε, με νόμο του 1959, ο,τι οι Γερμανοί ναζί εγκληματίες πολέμου θα δικάζονται στην Γερμανία και όχι στην Ελλάδα.
    Σου λέει, ξένοι άνθρωποι, τουρίστες, να μην ταλαιπωρηθούν με την Ελληνική γραφειοκρατία.

    Και ήταν βαθιά δημοκράτης.
    Οι εκλογές του Φεβρουαρίου του 1956 έγιναν με ένα εκπληκτικό εκλογικό σύστημα όπου η Δημοκρατική Ένωση με 48.5% παίρνει 132 έδρες, και η ΕΡΕ του Καραμανλή με 47.3% παίρνει 165!
    (ενισχυμένη αναλογική στις εκλογικές περιφέρειες όπου η ΕΡΕ ήταν αδύναμη, πλειοψηφικό στις υπόλοιπες)
    Στις εκλογές του 1958 δε, χάνει μεν 6 ποσοστιαίες μονάδες –από 47.3% στο 41.17%- αλλά αυξάνει τις έδρες του από 165 σε 171…
    Μιλάμε για Δημοκρατία όχι αηδίες!

    Τα περί πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων κλπ για εκείνη την εποχή είναι μύθος των αναρχοκομμουνιστών.
    Όπως επίσης τα περί σκανδάλων (Πεσινέ, Νιάρχους, Ωνάσηδες, Τομ Πάπας, το φάγωμα από κομματικούς φίλους των χρημάτων του σχεδίου Μάρσαλ, κλπ)
    αλλά και ό,τι το ’67 πρότεινε στους Αμερικανούς στρατιωτική λύση του «Ελληνικού πολιτικού προβλήματος»

    Προτείνω, για να εξιλεωθείτε, να καταθέσετε στεφάνι στο άγαλμα του Εθνάρχη το συντομότερο.

  180. @Τζουτζούκος
    171: Το ίδιο παράδειγμα παρέθεσα κι εγώ στο 163, αλλά για άλλο ζήτημα· ο Κορνήλιος, βλέπεις, ζητούσε παραδείγματα όπου η αναφορική αντωνυμία, παρότι υποκείμενο τού ρήματος τής εξαρτημένης, βρίσκεται στην αιτιατική αντί στην ονομαστική. Στο παράδειγμά μας συνεπώς δεν πληρούται ο όρος που τέθηκε, αφού το ρήμα παραλείπεται.

  181. Μαρία said

    181 Δεν θα βρεις τέτοιο παράδειγμα. Μόνο το αντίστροφο, όπως ανέφερα παραπάνω.

  182. Τζουτζούκος said

    181: Κώστα δεν το είδα, έχεις δίκιο.

  183. Κασσάνδρα said

    @180 Ντίνος,
    το υπόσχομαι,και θα γράψω 100 φορές τη φράση «Δεν θα το ξαναπώ»

  184. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Στέλιο 24 καμιά επιείκεια δε χρειάζεσαι αγόρι μου• εννοεί αρχίζουν οι αγροτικές δουλειές. Ενώ τον Δεκέμβρη… αραλίκι, όνομα και πράμμα! Στέλιο 29 Δυστυχώς τα πτυχία δεν κάνουν μυαλά. Όπως δεν κάνουν και καρδιές! Πρόσεξε την πρόταση της Imor (31). Έχει ενδιαφέρον• τουλάχιστο θ’ απαλλαγείς από αυτούς. Η πρόταση του Κορνήλιου (32) είναι επίσης σημαντική αλλά με μια μικρή παραλλαγή: δυστυχώς πρέπει να συμβιβαστούμε με την κυριαρχία του μέτριου παρά κάτι. Κοίτα τι σου λέει και ο Δημόσιος Χώρος (42)• και να φανταστείς ότι ο νέος δεν ξέρει προφανώς αρχαία ελληνικά γιατί αλλιώς δε θα πήγαινε στην Καλιφόρνια για Πληροφορική.

    49. Ασφαλώς κάποιοι κόπτονται να μπει τέλος, να ξεχαστεί το τι έκαναν. άλλοι μεν γιατί μετάνοιωσαν και θέλουν να σκεπάσουν τα ‘σκ.’ τους και άλλοι επειδή η μνήμη δεν τους συμφέρει επειδή πρέπει να μοιάζουν αθώοι. Το ίδιο δεν προσπαθούν να κάνουν και με το Ολοκαύτωμα; Δε θυμάστε τους εβραίους που καίγανε ναζί στα στρατόπεδα και πουλούσαν τα παιδικά τους παπούτσια μετά; [ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΑ: Ναζί δε σημαίνει γερμανός. Ούτε γερμανός σημαίνει Ναζί]

    Ορεσίβιε 82. Άσ’ τον! Θα τον φτιάξεις; Από τότε που εμφανίστηκε… ίδιος είναι Όσο για το 143, αποδείχτηκε ότι ο Καραμανλής ήταν κάτι περισσότερο από αλήτης. Ήταν Εφιάλτης και Αλκιβιάδης μαζί (και μην μπερδέψετε τους Εφιάλτες! Δεν εννοώ τον Εφιάλτη της Αθηναίων Πολιτείας)

    Ντίνο 92 με άφησες άφωνο. Πού βρίσκεις όλο αυτό το υλικό;

    112 Δημόσιος Χώρος H Αίγυπτος αραβικά Missir (περίπου). Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εβραϊκά αναφέρεται ως Μισράιμ (που είναι ο δυικός του Missir) προφανώς διότι εθεωρείτο διπλή χώρα. Άνω και κάτωΑίγυπτος.

    141 John Sourdis Εκείνο το βράδυ, επίσης επιστρατευμένος, είχαμε επισκεπτήριο. Ήρθε η γυναίκα μου με τον γιό μου που μόλις περπατούσε και μου έλεγε ‘κούντα ντα ντα κούντα ντα ντα’ και δεν καταλάβαινα. Η γυναίκα μου μου ψιθύρισε στο αυτί ότι ‘μάλλον έρχεται ο Καραμανλής’. Λίγο αργότερα είχαμε βραδινό ρποσκλητήριο κατά τη διάρκεια του οποίου ένας θλιβερός κάτι προσπαθούσε να μας πείσει να μην ακούμε ψιθύρους. ανάμεσά μας ήταν κι ένας πολύ κοντός περίεργος τύπος, ο οποίος είχε ένα τρανζιστοράκι στο αυτί και ξαφνηκά φώναξε: Πέσατε ρε…. μ! Ήρθε ο Καραμανλής. Έν δυο, ρε, βγες έξω, μη σε πάρω με το σκουπόξυλο. Εν δυο! Εν δυο! Ο ‘κάτι ‘ πήγε κάτι να πει, αλλά στο μεταξύ το μυστικό είχε διαρρεύσει και αρχίσαμε να φωνάζουμε εν χορώ, τουλάχιστο να μη μας λέει ανοησίες. Σηκωθήκαμε και φύγαμε το ίδιο βράδυ όλοι και τον παρατήσαμε. Βέβαια δεν έφταιγε τίποτα ο άνθρωπος. Ένας φουκαράς ήταν που δεν ήξερε κι αυτός τι να κάνει. Πάντως φερθήκαμε ευγενικά. Τουλάχιστο δεν τον θεωρήσαμε υπεύθυνο της Χούντας.

  185. sarant said

    141 τέλος: Ωραία ανάμνηση!

  186. Immortalité said

    Και μια και σαν σήμερα θα ήταν τα συναπαντήματα του Κουγιουμτζή,

  187. Λευκάδιος Ελμάς said

    Ο οσκρός και ο Άγγελος Σικελιανός
    Μιας και σήμερα – Πέμπτη 15 Μάρτη- τιμούμε το Γενέσιον Αγγέλου Σικελιανού, του υψιπετούς
    να προσθέσω δυο λόγια για τη λέξη οσκρός που συμπεριλαμβάνει στις 366 ο Ν. Σαραντάκος στο πρόσφατο βιβλίο του.
    Ο Οσκρός – λέξη που ακούγεται στη Λευκάδα ακόμη- είναι, όπως γράφει ο Ν.Σ., το κεντρί της σφήκας, της μέλισσας και του σκορπιού, και η γλώσσα του φιδιού, κατ’ επέκταση και το δηλητήριο της οχιάς και του σκορπιού.
    Τώρα, ο Σικελιανός εκτός από το Διθύραμβο του ρόδου, χρησιμοποιεί τη λέξη οσκρός και στον Αλαφροϊσκιωτο
    Ι 720-724
    Εκεί ο Αλαφροϊσκιωτος, ποιητική persona του Σικελιανού, δέεται:
    κεντρώστε με με τον οσκρό
    κάθε φιδιού που από το ντύμα βγαίνει,
    απ’ τον τυφλίτη, απ’ τον αστρίτη, απ’ την οχιά
    κι απ’ τη δεντρογαλιά την αναμμένη•

    Στο Λεξικό Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος του Πανταζή Κοντομίχη, εκδ. Γρηγόρης Αθήνα 2000 σ. 244 διαβάζουμε για τον οσκρό του σκορπιού:
    «Σε περίπτωση που ο οσκρός προερχόταν από σκορπιό, δάγκωνε δηλ. ο σκορπιός κάποιον, τότε σκότωναν ένα σκορπιό, τον καίγανε, βράζανε τη στάχτη του με νερό μέσα στο οποίο έριχναν «κορπιδοχόρτι», το «βοτάνι του σκορπιού» δηλ., και μ’ αυτό το μείγμα πότιζαν τον δαγκωμένο από το σκορπιό κι έτσι ό οσκρός του αχρηστευόταν.
    Με το ίδιο μείγμα πότιζαν τα μικρά παιδιά, την τρίτη μέρα από τη γέννησή τους, δίνοντάς τους μόνο μια κουταλιά του γλυκού από αυτό το μείγμα, και έτσι ασφαλίζονταν του λοιπού από το δάγκωμα του σκορπιού.»
    Εύκολα καταλαβαίνουμε από πού εμπνέεται τους παραπάνω στίχους του ο Άγγελος Σικελιανός. Υψιπετής επειδή ήταν χθόνιος.

    Υστερόγραφο: Το βιβλίο του Ν. Σ. είναι ταξίδι.

  188. sarant said

    Α, σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια! Και μου έδωσες και μια ιδέα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: