Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η διαταγή της Δημητσάνας και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 17 Μαρτίου, 2012


Το σημερινό πιάτο μας είναι ετεροβαρές: έχει μερικά μικρά μεζεδάκια και ένα μεγάλο -αλλά αυτό το παθαίνουν καμιά φορά και οι καλύτεροι σεφ, οπότε θα με συγχωρήσετε ελπίζω. Εδώ που τα λέμε, το μεγάλο μεζεδάκι θα μπορούσε να σταθεί και μόνο του ως κυρίως πιάτο. Έτσι κι αλλιώς όμως, επειδή έχει πέσει πολλή δουλειά, δεν έχουμε πολλά μικρά μεζεδάκια αυτή τη βδομάδα.

Και ξεκινάω με ένα ωραίο που άκουσα στο φέισμπουκ, σε σχέση με την πρόταση του υπουργού Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης Γ. Μπαμπινιώτη να θεσπιστεί μόνιμος υπουργός Παιδείας: «Όταν λέγαμε «διά βίου» δεν εννοούσαμε τον Υπουργό!». Πάντως, με αφορμή αυτή την ιδέα, ο φίλος Δημόσιος χώρος θυμήθηκε τον μόνιμο υφυπουργό Εξωτερικών Β. Σκέφερη, που υπήρχε κάποτε. (Να πω βέβαια ότι το αίτημα να υπάρξει μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών διατυπώνεται κατά καιρούς και θεωρείται από πολλούς ότι θα αποτελέσει εχέγγυο επιτυχημένης εξωτερικής πολιτικής. Θυμίζω απλώς ότι μόνιμο υφυπέξ είχαμε και το 1959 με τις συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, που δεν συγκαταλέγονται στις λαμπρότερες στιγμές της ελληνικής διπλωματίας, άρα δεν είναι πανάκεια η θέσπιση μόνιμου υφυπουργού).

Το αναπόφευκτο και μακάβριο μαργαριτάρι της εβδομάδας, στο ρεπορτάζ για το τραγικό δυστύχημα της Ελβετίας. Τίτλος: «Στο Βέλγιο οι σωροί των αδικοχαμένων θυμάτων«. Δημοσιογραφία του σωρού…

Ένας γάλλος, κάτοικος ενός μικρού χωριού, έπαθε ένα σπάνιο κάζο: τον έπιασε η κάμερα του Google Street ενώ κατουρούσε στον κήπο του. Βέβαια, η φωτογραφία εμφανίστηκε με φλουταρισμένο το πρόσωπο, αλλά οι γείτονες αναγνώρισαν το σπίτι (είπαμε, μικρό το μέρος), με αποτέλεσμα σε λίγες μέρες να γελάει όλο το χωριό μαζί του. Τσαντισμένος, έκανε μήνυση στη Google ζητώντας 10.000 ευρώ για παραβίαση της ιδιωτικής του ζωής.  Το χειρότερο είναι πως όχι μόνο έχασε τη δίκη, διότι έπρεπε να έχει κάνει αγωγή στη μητρική Google και όχι στη γαλλική θυγατρική της, αλλά καταδικάστηκε να πληρώσει και τα δικαστικά έξοδα, 1200 ευρώ. Πάντως, η φωτογραφία αποσύρθηκε από τον ιστότοπο της Google. Εννοείται ότι φωτογραφίες με παρόμοιο θέμα κυκλοφορούν και άλλες στο Google Street (όπως εδώ -αν πάτε στο Ρίο ντε Ζανέιρο να προσέχετε όταν περνάτε κάτω από γέφυρες).

Ευλογάω ασύστολα τα γένια μου, συνέχεια νιοστή: Στο About του ιστολογίου συγκέντρωσα διάφορες συνεντεύξεις που έχω δώσει κατά καιρούς.

Ο μύθος για τον (ανύπαρκτο) ήρωα Κώστα Κουκίδη, τον νεαρό (ανύπαρκτο) φαντάρο που δήθεν αυτοκτόνησε  πέφτοντας από την Ακρόπολη τυλιγμένος στην ελληνική σημαία το πρωί της 27ης Απριλίου 1941, καλά κρατεί. Τώρα τελευταία ακούγεται περισσότερο η χρυσαυγίτικη εκδοχή του μύθου, στην οποία ο Κουκίδης δεν ήταν στρατιώτης αλλά 17χρονος, μέλος της ΕΟΝ, και γι’ αυτό δεν βρίσκεται το όνομά του στα στρατιωτικά αρχεία. Αυτή την εκδοχή πρόβαλε και ο δημοσιογράφος Γ. Ντάσκας, αρχικά στις 6 Μαρτίου και στη συνέχεια στην προχτεσινή εκπομπή του στο Ράδιο 9, όπου επίσης διάβασε και ποίημα, την Ωδή στον φρουρό του Παρθενώνα. Το σχετικό απόσπασμα είναι περί το 53.20 του αρχείου (δεν σας συμβουλεύω να ακούσετε ολόκληρη την εκπομπή). Μάλιστα στο 77′ και μετά μαθαίνουμε επίσης ότι το ποίημα το έγραψε ένας 20χρονο νέος που πέθανε λίγο αργότερα. Θα μου πείτε, εδώ ο Αβραμόπουλος έστησε άγαλμα στον ανύπαρκτο ήρωα, γιατί να μη γραφτεί κι ένα ποίημα προς τιμή του;

Και κλείνουμε με άλλα ανύπαρκτα, εμφανώς πιο ευχάριστα. Τις προάλλες, στον Παραλληλογράφο, δημοσιεύτηκε η «Αστυνομική διαταγή 1907 της Ματαράγκας Καρδίτσας«, την οποία υποτίθεται εξέδωσε ο υπενωμοτάρχης του χωριού για να επιβάλει την τάξη στην περιοχή δικαιοδοσίας του, και η οποία βέβαια είναι γεμάτη μαργαριτάρια  και σπαρταριστές ελληνικούρες. Το κείμενο είναι σχεδόν σίγουρα μούφα, πλαστό εννοώ, αλλά έχει το γούστο του. Παλιότερα είχε κυκλοφορήσει στο Διαδίκτυο και το υποτιθέμενο πρωτότυπο, που είναι μεν καλοφτιαγμένο για να δίνει εντύπωση παλιακής γραφομηχανής, αλλά δεν έχει σφραγίδες και τέτοια και… είναι γραμμένο σε μονοτονικό (όπως και το δήθεν βιβλίο του άλλου ανύπαρκτου, του οικονομολόγου Ισίδ. Πόσδαγλη!).

Βέβαια, ποτέ δεν μπορείς να αποδείξεις με βεβαιότητα ότι κάτι δεν υπήρξε, ότι τέτοια διαταγή δεν εκδόθηκε ποτέ -αλλά όλα συγκλίνουν προς τα εκεί. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει και το παλιό, ξεκαρδιστικό σύντομο τηλεγράφημα του Ιωάννη Πετράκη, υπαστυνόμου Κιλκίς: Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην της Δοϊράνης, εωράκαμεν τους ληστάς. Κράζων δε “σταθείτε, ρε πούστηδες, γαμώ το σταυρό σας” και απαντησάντων “κλάστε μας τ’ αρχίδια”, απέδρασαν” Καλό, αλλά πρέπει να είναι του Σκαμπαρδώνη, ο οποίος το έχει βάλει μότο σε ένα βιβλίο του. Κατά σύμπτωση, αύριο έρχεται ο Σκαμπαρδώνης από τα μέρη μου, προσκαλεσμένος σε μιαν εκδήλωση, αν βρω ευκαιρία θα τον ρωτήσω αν είναι δική του έμπνευση.

Πρόγονος όλων αυτών των κειμένων είναι η διαταγή της Δημητσάνας, η οποία, όπως έχω διαβάσει, κυκλοφορούσε σε δημοσιογραφικά γραφεία και γενικά στην πιάτσα των γραφιάδων από τη δεκ. 1950 και υποτίθεται ότι γράφτηκε από τον Εμμανουήλ Λαγουδάκη, υπενωμοτάρχη Δημητσάνας, το 1853. Κατά καιρούς έχει αποδοθεί και σε άλλα μέρη (Δίβρη Ηλείας), αλλά συνήθως η Δημητσάνα αναφέρεται. Την διαταγή την είχε συμπεριλάβει ο Θ. Φωτιάδης στο Λιβάδι με τους μαργαρίτες, ένα βιβλίο με μαργαριτάρια και άλλα ευτράπελα, που βγήκε προδικτατορικά. Παρόλο που υπάρχει σε (λίγες) άλλες μεριές του Διαδικτύου, αξίζει να τη δούμε και εδώ -ειδικά το 5ο άρθρο το βρίσκω έξοχο!

ΠΡΟΣ ΑΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΝΟΜΑΡΧΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠ’ ΕΜΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΣΑΝΗΣ:

Άρθρον 1ον. Παρακαλούνται πάντες και πάσαι, όπως μεθαύριον Πέμπτην 6ην Δεκεμβρίου έ. ε. κατά την πανηγυρικήν εορτήν του Αγ. Νικολάου και επί τη εσχάτη ευκαιρία της συγκεντρώ­σεως των ξένων, οι κάτοικοι της δικαιοδοσίας μου εκτελέσωσιν γενικήν καθαριότητα των δρόμων της εγχωρίου ταύτης κωμο­πόλεως Δημητσάνης.

Άρθρον 2ον. Νά δέσωσι δια στερεών αλύσσεων τούς κύνας και τους σκύλους και άπαντα τα κακοποιά στοιχεία, τα τυχόν δυνά­μενα να προσβάλωσι την εγχώριον αιδώ της κωμοπόλεως.

Άρθρον 3ον. Νά θέσωσι φίμωτρα ανά τα στόματα των φωνα­σκούντων έμψύχων ζώων, οίον και Γ. Χαριτοδιπλωμένον και κτηνών διαφόρων καταγωγών, γένους τε και φύσεως ή και αν­θρωπογύναια ακατάλληλα συμπεριφοράς εις ξένους και κατά την υπερτελουμένην πανήγυριν ενθάδε.

Άρθρον 4ον. Νά εμποδισθούν βία το ουγγάρισμα των όνων και μοσχαρίων, το χλιμίντρισμα των ίππων και των γαλών ( κατσoυλίων).

Άρθρον 5ον. Και γράψε. Θα τους πεθάνω δι’ άρθρων. Τι νομί­ζουν πώς είναι οι αυγοπώλαι, φαρμακοπώλαι, καπνoπώλαι, σιδηρoπώλαι, oινoπώλαι, λαχανoπώλαι, εστιάτορες (Γειά σου βλάχο), οπωρoπώλαι μη εξαιρουμένων και των γνωστών εν γέ­νει εμπορευομένων. Νά τηρήσουν άκραν κάθαρσιν, καλήν ζύγισιν, αρίστην ποιότητα, νά σκευάσουν το δικαιοστάσιόν των ζυγαριών των, των σταθμών και μέτρων προς το συμφέρον τής υπηρεσίας. Οι παραβάται του διατάγματος τούτου τιμωρηθή­σονται κατά το άρθρον 72 της Αστυνομικής ταύτης διατάξεως και του άρθρου 272 του Π.Ν. περί βλάβης ηθών και της ηθικής.

Άρθρον 6ον. Απαγορεύεται το πλύσιμον εν τη θαλάσσι άνευ άδείας. Επίσης ή είσοδος αμφοτέρων των γενών και ουδετέρων εις θερμούς λουτήρας καθ’ όλην την διάρκειαν της εορτής του Αγ. Nικoλάoυ, ωσαύτως ή διανυκτέρεuσις και ή μετάβασις προς ρεμβασμόν εις τους πρόποδας της θαλάσσης και παρά τάς θα­λασσίας φλέβας αμφοτέρων των γενών προς αποφυγήν εκoυσίoυ απαγωγής μεταξύ των.

Άρθρον 7ον. Όσοι παρ’ εμού οφθώσι και των οργάνων μου εργολαβούντες άρρενες μετά θηλέων θέλουσι ραβδισθεί ανελλι­πώς εν τω Κρατητηρίω.

Άρθρον 8ον. Απαγορεύεται το Kρυφoκύτταγμα εκ παραθύρων, oίκων, ξενοδοχείων, παρά προσώπων αλλοτρίων γενών και εν οδοίς, περιπάτοις, καφενείοις κλπ. Εν γένει δε απαγορεύεται ή δευτεροδιάβασις.

Άρθρον 9ον. Απαγορεύεται ή διέλευσις ανθρώπων επί κτηνών και τούμπαλιν, έφιππoι ανά τας οδούς και πλατείας, ως και μέ­γαρα εν τη εγχωρίω κωμoπόλει ταύτη προς αποφυγήν καταπα­τήσεως παίδων ως εκ της από ρυτήρος ελαύνοντος πόδας των κτηνών και ως λόγου χάριν είδον άρρενα τινά σπεύδοντα πσίτ, πσίτ, πσίτ, όπισθεν θηλέου τινός ούτινος οι πόδες ηστόχησαν και από ρυτήρος ελαύνουσαν και κατεπάτησαν την εσθήτα του ποδός ταύτης και ας είναι άλλην ημέραν θα εξετάσω και δια το σπουδαίον τούτο ζήτημα. Και δια νά είμεθα εν τάξει οι παραβάται θα διώκονται βάσει του άρθρου 1072 του Π.Ν.

Άρθρον 10ον. Το κλείσιμον των καταστημάτων κανονίζω πλην Λεσχών την δύσιν του ήλίου, των δε οινοπωλείων την 11ην της νυκτός, τα δε θεάματα ή 12 του μεσονυκτίου, πλην του δημοσίου θεάματος της καραγκιοζαρίας, θεατρικής σκηνής, την πρωϊαν περί το λυκαυγές, τουτέστιν άμα τη εμφανίσει του ήλίου εις την yην των αβδηριτών κοινοτήτων. Και αυτό διότι θα παρ­ίσταται ο υποφαινόμενος εν μεγάλη στολή και παρασημοφορία.

Άρθρον 11ον. Απαγορεύεται μεθαύριον Πέμπτην, εορτήν του Αγ. Νικολάου νά τεθώσιν εις τα εξ ων συνετέθησαν.

Άρθρον 12ον. Απαγορεύεται ή διοχέτευσις ακαθάρτων υδάτων και άλλων υλών επιβλαβών τη δημοτική εγχωρία υγεία και επιτρέπεται το ρίξιμον τούτων εν τη θαλάσση, μεθ’ απάντων των συλλεχθέντων σκουπιδίων μερίμνη της εγχωρίου δημοτικής αρχής καθισταμένης παρ’ ημών υπευθύνου.

Άρθρον 13ον. Απαγορεύονται αι σεισμικαί δονήσεις προς αποφυγήν καταπλήξεως λαού και των συν αυτοίς ευρισκομένων ατόμων χάρις της τηρήσεως αναψυχής.

Άρθρον 14ον. Μεθαύριον Πέμπτην και ώραν 10 π.μ. θέλει τε­λεσθεί εν εκκλησία τελετή πανηγύρεων, εν ήδέον νά παρευρε­θώσιν άπασαι αι αρχαί του τόπου, πάρεδρος, σύμβουλοι, κλητή­ρας της Κοινότητος, και ηγούμενου εμού ως αστυπαρασημοφο­ρία, άπαντες δε οι χωρικοί θέλουσι κατανεμηθεί και εν μεγάλη στολή και λάβει θέσεις και εις τάς καλλιτέρας μάλιστα. Αι δε αρχαί όπισθεν εμού, όστις θα φέρω φουφούλες, το τοπικόν επίσημον ένδυμά μου.

Άρθρον 15ον. Ελλείψει μουσικής, μερίμνη του Δημοτικού Παρέδρου, θέλουσι παιανίση τα εγχώρια όργανα ενθάδε και ακολούθως επιδοθώσι εις διασκέδασιν ήσυχoν και λιτόν φαγο­πότιον, μετά επισκεφθήσονται εμέ εν τω Καταστήματί μου οι δε χωρικοί ελλείψει αεριόφωτος θέλουσιν ανάψει μικράς ανευλαβείς και ανεπιζημίους πυρκαϊάς δια ξηρών πουρναρίων ανά φας οδούς, εν οις περιπατούντες θα φέρωσι κόκκινα φανάρια.

Άρθρον 16ον. Απαγορεύεται ενώπιον ξένων ή μαγκουροφορία, ο πυροβολισμός δια διμούτσουνης, το απότομον βήξιμον, ή εκκαθάρισις των ρινών δια των χειρών, επιτρεπομένου εν απομεμακρυσμένη συνoικία και περί λύχνων αφάς, όπως λέγανε οι παππούδες μας.

Άρθρον 17ον. Απαγορεύεται το συνομιλείν εντός του λουτήρος με άτομα εις άλλους λουτήρας, ως και το τάραγμα του ύδατος δι’ αερίων παρ’ αυτών εξερχόμενων, οι γέλωτες και το παίξιμον του κρέατός των.

Άρθρον 18ον. Περί την μεσημβρίαν ψαλήσεται μεγάλη παράκλησις προς απομάκρυνσιν πάσης ασθενείας ζώων, ανθρώπων, γυναικών, περονοσπόρων, ποδάγρας, ακριδών ιcλπ.

Η εκτέλεσις ανατίθεται εις τα υπ’ εμέ όργανα.

0 Αστυνομεύων ΕΜΜ. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ

56 Σχόλια προς “Η διαταγή της Δημητσάνας και άλλα μεζεδάκια”

  1. Ευχαριστώ και πάλιν για το πόνημα… Σωροί, έ; Ίσως εννοεί σωρούς σορών!!!

    Σημειώνω πάντως ότι συμμερίζομαι και συμπονώ τον θρήνο των Βέλγων, η διετής εκεί ζωή μου, με βεβαίωσε ότι οι Φλαμμανδοί είναι ευγενέστατος και συμπαθής λαός.
    Αλλά την «προς τοίχον», μετά την γενναίαν ζυθοποσία micturition των, συνήθεια ΒΕΛΓΙΚΗ, έγραψεν ποιήματα ο Μπωντλέρ.

  2. Πως μοιάζουν, Νικοκύρη μου, τα ονόματα των ζυριχοσυνεργατών ΣΚΕΦΕΡΗΣ-ΣΕΦΕΡΗΣ! Στην πατρίδα του Σκέφερη, την Πρέβεζα, μην απορήσετε που λέγαμε πως ο Σέφερης πήρε το βραβείο Νόμπελ…

    Γιάννης
    Με καλημέρες βέβαια.

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Σκίλον τε και κοινών
    καγχάζω προσκεινών!
    Τιμή και δόξα στο ΓΙΓΑ Λαγουδάκη! (..και στο Νικοκύρη που μας τον χάρισε) 🙂 🙂

  4. Καλημέρα! Έχω την εντύπωση ότι η συνομιλία του αστυνόμου με τους ληστές υπάρχει ήδη (γνήσια) στο βιβλίο του Κολιόπουλου για τη ληστεία.
    Είναι και τίτλος στο κομμάτι αυτό («Μού ‘κλασες τ’ αρχίδια κύριε μοίραρχε»):

  5. Νέο Kid Στο Block said

    Μιας και ο λόγος περί μπατσικής αργκούς, προψές όλο το πρωί (σύμφωνα με το ψεσινό δελτίο ειδήσεων του ΚουμπαροΜέγκα τσάνελε) «η αστυνομία κατεδίωκε ένα κλοπιμαίο αυτοκίνητο..» λολ, καραλόλ, σούπερέξτραλόλλλ 🙂

  6. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Στη δακτυλογραφημένη διαταγή γράφει ότι πρόκειται για αντίγραφο. Άρα μπορεί ο δακτυλογράφος να μην τήρησε το πολυτονικό (δεν λέω ότι είναι αυθεντική πάντως).
    Στο άρθρο 7 έχει τη λέξη «εργολαβούντες», για την οποία ο Κουμανούδης (Συναγωγή, 409) παραπέμπει εδώ http://tinyurl.com/6ttdtlj
    Η χρήση της λέξης με αυτή τη σημασία θα μπορούσε να επιβεβαιώσει την παλαιότητα του κειμένου. Βέβαια χρειάζεται να διασταυρωθεί το πράγμα και με άλλες λέξεις ή εκφράσεις.

  7. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Αν είναι έτσι, είναι γνήσιος ο διάλογος. Τα «λαμπυριζούσης»; Πρέπει να δούμε το βιβλίο.

    6: Αυτό δεν στέκει. Αν σήμερα γράψω εγώ κάτι στα αρχαία ελληνικά και χρησιμοποιήσω λέξεις που δεν υπάρχουν πια θα αποδεικνύεται η παλαιότητα του κειμένου μου;

  8. Καλημέρες. Καλό το άρθρο 5, δε λέω, αλλά και το 6 δεν υστερεί. Χρόνια ονειρεύονταν οι κάτοικοι της Δημητσάνας να δουν θάλασσα και ξαφνικά η θάλασσα βρέθηκε στα πόδια τους…
    Και κάτι άσχετο με το θέμα. Πριν λίγο διάβασα ένα ενδιαφέρον κείμενο του Μάνου Στεφανίδη με τίτλο: «Ανάρχιδοι και σταρχιδιστές»

  9. bernardina said

    Εκείνο το «άμεσα» στο άνευ χρονοτριβής και άμεσα δεν μου κάνει και πολύ 1907. Θέλω να πω, η κατάληξη των επιρρημάτων (πέρα από τις εξαιρέσεις τους) ήταν ακόμα το -ως. Ένα αυθεντικό κείμενο θα έλεγε άνευ χρονοτριβής και αμέσως, (ή πάραυτα). Ή όχι;

    http://www.dpgr.gr/forum/index.php?action=dlattach;topic=130.0;attach=36699;image

    Καλημερούδια

  10. 7 Δυστυχώς δεν το έχω το βιβλίο. Η Μαρία θα ξέρει, νομίζω. Αν έχει κανείς το πρωτότυπο σιντί του «Η βροχή από κάτω», θαρρώ ο Παπακωνσταντίνου έχει μια παραπομπή για τη φράση (στο κομμάτι που ανέφερα, #4).

  11. sarant said

    9: Λες για τη Ματαράγκα -εμ βέβαια!

  12. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #7
    Δίκιο, τώρα που το ξαναβλέπω, δε στέκει. Αφού όμως η λέξη εργολαβία με την ερωτική σημασία δεν χρησιμοποιείται πλέον, και μάλλον εδώ κι αρκετό καιρό, μπορούμε έτσι να βρούμε τουλάχιστον ένα terminus ante για τη σύνταξη του κειμένου (τόσωσα; μπα…). 🙂
    #10
    Κοίταξα και το βιβλίο του Κολιόπουλου (τη φράση δεν τη θυμάμαι, από όταν το είχα διαβάσει) αλλά δεν είδα κάτι, ιδώς στις αναφορές αποσπασματαρχών που παραθέτει. Έτσι κι αλλιώς, αν ο Πετράκης αναφέρεται σαν υπαστυνόμος Κιλκίς, η χρονική περίοδος θα είναι μετά το 1912-13, ενώ το βιβλίο του Κολιόπουλου αναφέρεται στη ληστεία κατά το 19ο αιώνα.

  13. sarant said

    12: Αρκεί βέβαια αυτός που το έγραψε να ξέρει την παλιά σημασία της εργολαβίας. Αλλά η διαταγή της Δημητσάνας δεν είναι καινούργιο κείμενο -υπάρχει σίγουρα από το 1960, ίσως να είναι και προπολεμικό.

    Θα ρωτήσω τον Σκαμπαρδώνη 🙂 για το «λαμπυριζούσης».

  14. Mπετατζής said

    Δεν ξέρω αν ο συγκεκριμένος διάλογος είναι αυθεντικός ή όχι. Τέτοιου είδους όμως διάλογοι μεταξύ χωροφυλάκων και ληστών πρέπει να γινόντουσαν σίγουρα. Αντιγράφω τέτοιο διάλογο που παραθέτει ο ανώνυμος συγγραφέας του Η στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι (1870):
    – Ωρέ Νάσσο, έλεγε χωροφύλαξ προς ληστήν, θα μου πληρώσης σήμερα τη γίδα που μου κλεψες στα σαράντα ένα.
    – Θα σου βγάλω τα μάτια και θα σου χώσω δύο γίδες, όχι μια, απεκρίνετο εκείνος.
    – Που θα κονέψης, απόψε, βλιάμη Καλαμπαλίκη ; ηρώτα άλλος χωροφύλαξ.
    – Τήρα για, έλεγεν αυτός πυροβολών, εις απάντησιν.
    – Κρίμα στο μπαρούτι και στο καρυοφύλι πώ ΄πεσε στα χέρια σου, επανελάμβανεν ο χωροφύλαξ.
    – Για σήκω το δάχτυλο σταλιά, να σου δείξω παλουκωμένε !
    – Να, το χέρι όλο, έλεγεν ο χωροφύλαξ, υψών την χείρα υπέρ την πέτραν, όπισθεν της οποίας εδημηγόρει.
    Εν τω άμα δέκα των ληστών καρυοφίλια εξεκενώθησαν (άνω τελεία) αλλ΄ο χωροφύλαξ ήξευρεν ότι από την ύψωσιν εις την καταβίβασιν της χειρός ήτο φρόνιμον να μη περάση ούτε δευτερόλεπτον.

  15. Νέο Kid Στο Block said

    14. Καλό! Πάντως εκείνοι οι χωροφυλάκοι είχαν μια-τρόπον τινά- παλληκαριά..(ήταν και οι καιροί βέβαια «ηρωικοί»)
    Οι σημερινοί πάνε εκ του ασφαλούς (και κατά προτίμηση βέβαια εναντίον όσοι είναι ανήμποροι ν’αντιδράσουν)

  16. bernardina said

    Εκείνο το εναντίον όσοι ήταν εσκεμμένο; 😛

    Κιντάκο, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ας μην μπερδεύουμε ορισμένα πράγματα. Οι ληστές με τα καλάσνικοφ, για παράδειγμα, δεν είναι και τόσο «ανήμποροι να αντιδράσουν», ε; Εξ αποστάσεως όλοι οι καιροί μπορεί να φαίνονται «ηρωικοί»

  17. Θρασύμαχος said

    Στο 4ο άρθρο της Δημητσάνας γίνεται λόγος για «το ουγγάρισμα των όνων και μοσχαρίων». Ερώτηση προς ειδικούς: άραγε αυτή η λογιωτατίστικη παρετυμολόγηση του γκαρίσματος απαντά και αλλού, ή μόνο στο συγκεκριμένο κείμενο;

  18. Νέο Kid Στο Block said

    16. Όχι εσκεμμένο. Απλά ξέχασα το «όλων» πριν το «όσοι».
    Ε, δεν το πήγαινα στους καλασνικοφάτους,αλλά στα «αναρχικά και αποσταθεροποιητικά στοιχεία» you know what I mean.
    Απ’την άλλη,το έχουν τσακίσει το οργανωμενο έγκλημα και τσου νονούς της μέρας και της νυχτιάς, τι να σου πώ!

  19. Όπως το παρατήρησε και ο Ορεσίβιος στο #8. Με την πρώτη φαίνεται πόσο πλαστό κείμενο είναι για την αναφορά στη θάλασσα αλλά είναι όντως γουστόζικο. Αλλέ στο 5ο άρθρο υπάρχει η παρένθεση (Γειά σου βλάχο). Είναι του συντάκτη; Υπήρχαν/υπάρχουν βλάχοι στη Δημητσάνα;

  20. Νέο Kid Στο Block said

    19. Μήπως το «βλάχος» είχε από τότε(αν και απίθανο το βρίσκω) την σημερινή έννοια του επαρχιώτη-χωρικού , μη Αθηναίου (κυρίως), την έννοια δηλαδή του κανγκουρογκράφιτυ «έξο οι βλάχη απ’την Αθήνα!» ,αν και ο χαρακτηρισμός είναι «σχετικός», π.χ ο «βέρος» καρδιτσιώτης ενίοτε αποκαλεί βλάχο τον κάτοικο του Παλαμά κλπ.
    Ενδιαφέρον νομίζω θα είχε να διερευνηθεί (αν είναι διερευνίσιμο δηλαδή) από πότε χρονολογικά ο όρος μεταλλάχτηκε από φυλετικό σε ρατσιστικό.
    ΥΓ. Πάντως στα μέσα δεκαετίας 60 σίγουρα είχε γίνει. Ξέρω από συγγενικό μου πρόσωπο ότι ένας παλιός μπακ του Παναθηναϊκού (και της εθνικής, ονόματα δε λέω) τού είπε όταν είδε τα ζόρια σε ματς κυπέλου «Άντε ρε βλάχο στο χωριό σου ν’ απαυτώσεις κάνα κόκορα, που ήρθες στη Λεωφόρο να κερδίσεις τον Παναθηναϊκό!» (ήταν βέβαια τυχερός ο βάζελος, γιατί ο εν λόγω μη βλαχος ήταν λιοντάρι μεν, παναθηναϊκός δε..)

  21. 16#
    Προφανώς δεν εννοεί κακοποιούς αλλά παππούδες και γιαγιάδες, κλωτσιές στα μούτρα σε λιπόθυμους διαδηλωτές, ή πχ 20 ένστολοι δειλοί να δέρνουν ένα 13χρονο που φορά χειροπέδες όπως στο παρακάτω βίντεο.

  22. sarant said

    19-20: Ο χαρακτηρισμός ‘βλάχος’ για τον άξεστο, ιδίως τον κτηνοτρόφο, είναι παλιός και δεν έχει να κάνει με τη μεγαλούπολη Αθήνα. Ξέρω καλά ότι οι Μανιάτες αποκαλούσαν βλάχους τους άλλους Πελοποννήσιους, π.χ. τους Σπαρτιάτες και αυτό ασφαλώς τον 19ο αιώνα. Εδώ η προσφώνηση θα απευθύνεται σε τσομπάνη.

    17: Για το γκάρισμα-ουγγάρισμα ξέρω μόνο ένα λογοπαίγνιο δικηγόρου. Σε δίκη κομμουνιστών περί το 1957, όταν η πολιτική αγωγή τούς ζητούσε φορτικά να πούν τη γνώμη τους για τα γεγονότα της Ουγγαρίας, ο συνήγορος, ίσως ο Σταύρος Ηλιόπουλος, παρενέβη λέγοντας «Έως πότε θα ουγγαρίζομεν, κύριε Πρόεδρε;»

  23. Alexis said

    Θάλασσα στη Δημητσάνα! Χμμμ… Γιατί ρε παιδιά σας φαίνεται περίεργο; Απλώς μπορεί να έκανε copy-paste την προηγούμενη διαταγή που είχε σωσμένη, όταν υπηρετούσε π.χ. στο Γαλαξίδι, και ξέχασε να την αλλάξει.

  24. Μιχαλιός said

    20: Μπακ του Παναθηναϊκού της δεκαετίας του ’60; Μα… ο Γιώργος Βλάχος!

  25. δια βίου μάθησης = δια βίου (μα)θητείας;

  26. Νέο Kid Στο Block said

    25.Mike ,do you wonder sometimes if other dogs think poodles are members of a weird religious cult? 🙂 😆
    Μάθε γέρο γράμματα

  27. «…στο Google Street (όπως εδώ -αν πάτε στο Ρίο ντε Ζανέιρο να προσέχετε όταν περνάτε κάτω από γέφυρες).»

    An excellent example of a pee-er bridge!

  28. Νέο Kid Στο Block said

    27.Σωστά! Ενώ αυτός ο φόβος (του unsuspended peeing) δεν υπάρχει στις Suspend!-ed bridges! 😆

    P.S Warning!! Rio (not De Janeiro, de Patreiro) is NOT a suspended bridge!

  29. bernardina said

    Tο θέμα είναι ότι αυτός εδώ τα πήρε άγρια (και μάλλον είχε δίκιο). Αμάν πια αυτή η γουγλορουφιανιά! :mrgreen:

  30. 26,
    …but you can teach an old dog old tricks! 🙂

    Τώρα, χωρίς πλάκα, παρά το βαρύγδουπο/κιτς του υπουργικού τίτλου, η βασική ιδέα για δια βίου μάθηση (στα όρια του εφικτού), είναι καλή. Μπορεί να είναι δύσκολο για τους μεγαλύτερους να αποκτήσουν εντελώς καινούργιες ικανότητες («γράμματα») είναι όμως εύκολο να εξελίξουν και να επεκτείνουν δεξιότητες που ήδη έχουν ή παρεμφερείς. Πχ, το «…γέρους και κλάδεψέ με» υποθέτει πως ο γέρος συνέχισε να μαθαίνει κάτι σχετικό με την τέχνη του και σε μεγάλη ηλικία – αλλιώς δεν θα χρειαζόταν ο παλιός για κλάδεμα και θά ‘κανε κι ο νέος ( 🙂 ). Προσωπικά έχω πού και πού στην τάξη μου *σαραντάρηδες/ισες (που είναι ασφαλώς νέοι βιολογικά αλλά λίγο μεγάλοι για «γράμματα») οι οποίοι, μολαταύτα, παίρνουν το πρώτο τους πτυχίο μηχανικού. Ο τελευταίος μου (εξαιρετικός) διδακτορικός, μάλιστα, ήταν (και εξακολουθεί να είναι 🙂 ) 2-3 χρόνια μεγαλύτερός μου (within engineering approximation).

    Τώρα, υποθέτω πως το δ-β-μ έρχεται κατ’ ευθείαν από το γνωστό lifelong learning που είναι ιστορία για άλλην ώρα.

    *no pun intended; really.

  31. sarant said

    29: Μα, αυτόν ακριβώς αναφέρω στο κυρίως άρθρο -και δεν δικαιώθηκε στο δικαστήριο,

  32. 28,
    You know urine great company when you get such your comments!

  33. bernardina said

    31 Ουπς! Να πάρει η οργή, είδα πως ήταν στα γαλλικά και δεν το διάβασα, πήγα παρακάτω, στα χωροφυλακίστικα! 😳 με τσάκωσες 😆

    Κάτι μου λέει πως ένα αμερικανικό δικαστήριο θα τον δικαίωνε. Αυτοί έχουν πάει πια στο άλλο άκρο

  34. Νέο Kid Στο Block said

    Η περίπτωση του Γάλλου και της Google δεν είναι καθόλου αστεία. Φαντάζομαι δε ,ότι δεν έφτασε στο «αδιάβλητο» και «σεβαστό» δικαστήριο κατά τύχη. Θέλω να πω ότι σιγά να μην ήταν τα 10 (ή και τα 100 και τα1000) χιλιάρικα το θέμα για την Google. Αλλά σ’αυτά είναι να μη γίνει η κακή αρχή (δηλ. η δικαίωση του ενάγοντος Γάλλου) ,γιατί μετά σε κάνα μήνα το ‘χουν κλείσει το μαγαζί!

    Μιχάλη, μού άνοιξες την όρεξη ! Δέχεστε κατσίκια στο σχολειό σου; (υπόσχομαι ότι θα είμαι φρόνιμος , μελετηρός και σοβαρός! (within engineering approximation πάντα, Αλλά όχι την δική σας του νανοχιλιοστού. Τη δική μας του εκατοστού. Μη σου πω του μέτρου δηλαδή, τι διάολο πατριωτάκια είμεθα;):lol:

  35. 33,
    Μα ήταν αναμενόμενο! Το αμερικανικό σύνταγμα θεωρεί απαράβατο το δικαίωμα δίκης με Jury of your Peers!

  36. Νέο Kid Στο Block said

    33. Στέλλα κρατάω καφέ! 🙂 😆

  37. γιὰ τὴν διαταγὴ τῆς Δημητσάνας δὲν ἤξερα, τὸ ἄλλο μὲ τὴν «σελαγίζουσα σελήνη» τὸ ἤξερα ἀπὸ μικρός, ἀλλὰ δὲν ἤξερα ὅτι εἶναι τοῦ Σκαμπαρδώνη.

  38. sarant said

    Καλό αυτό το within engineering approximation!

  39. Μαρία said

    Ωραία κι η διμούτσουνη στο άρθρο 16 για τον τσιφτέ υποθέτω.

  40. τυφλόμυγα said

    Υπαρκτοί και ανύπαρκτοι ήρωες στην υπηρεσία των εθνοσωτήρων.

    Θυμάμαι είχατε δώσει μία συνέντευξη Στο Κόκκινο 105,5 μέσα στο 2011. Τώρα καλοκαίρι ήταν, άνοιξη ήταν, φθινόπωρο, θα σας γελάσω. Πάντως υπήρξε. 😉

  41. sarant said

    40: Νοέμβριος ήτανε -ευχαριστώ πολύ!

  42. Μαρία said

    Ο μοίραρχος Ιωάννης Πετράκης συνδέεται με την εξόντωση του λήσταρχου Γιαγκούλα το Σεπτέμβρη του 1925. Υπηρετούσε στην Έδεσσα αλλά ως ορκισμένος διώκτης του ληστή ζήτησε να τοποθετηθεί διοικητής των καταδιωκτικών αποσπασμάτων στην περιοχή του Ολύμπου. Κατά τη διάρκεια της μάχης όταν ο Πετράκης νόμισε οτι η σφαίρα είχε πετύχει το Γιαγκούλα, διαμείφθηκε ο παρακάτω διάλογος που δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο Βορείου Ελλάδος την Τρίτη 22/9/1925:
    …ο Πετράκης ιδών τον Γιαγκούλαν επυροβόλησε κατ’ αυτού και του κατέστρεψε το κλεισοσκόπιον του όπλου του. Νομίσας δ’ οτι τον εσκότωσεν εφώναξε:
    – Τον σκότωσα· χτυπάτε τους άλλους!
    -Μου έκλασες τα … κ. Μοίραρχε, απήντησε ο Γιαγκούλας και πέασς εντός θάμνου ήρχισε να πυροβολή και να υβρίζη…

    Άλλες λεπτομέρεις στο βιβλίο του Τζανακάρη, Τα παλληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν.

  43. Πάντως στα μέρη όπου υπάρχουν βλάχοι ( = Βλάχοι) ο χαρακτηρισμός είναι ακόμα ζωντανός αλλά με εθνοτικό περιεχόμενο. Παράδειγμα αποτελούν οι Βλάχοι της Πρέβεζας που προέρχονται από το Συρράκο, χωριό του Ν. Ιωαννίνων. Ήταν κτηνοτρόφοι νομάδες που ως εδραίοι εγκαταστάθηκαν στην Πρέβεζα. Κανονικά πρέπει κανείς να χρησιμοποιήσει τον όρο αυτοπροσδιορισμού που χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι «Συρρακιώτες», που ισχύει ακόμα και για άτομα πέντε, δέκα και δεκαπέντε ετών των οποίων οι παππούδες ή οι προσπάπποι ήταν Συρρακιώτες. Γλωσσολογικά, θα έλεγα, πως ο όρος Βλάχος έχει μεγάλη πιθανότητα να επιβιώσει (π.χ. στην Πρέβεζα) και με την εθνοτική έννοια επειδή είναι συντομότερος από τον όρο Συρρακιώτης.

  44. atheofobos said

    Πριν από 5 χρόνια έχω δημοσιεύσει μια ανάλογη αστυνομική διαταγή του υπενωμοτάρχη Ματαράγκας Καρδίτσας Νικολάου Παπακωνσταντίνου με τίτλο
    ΜΙΑ ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ 1907.
    Έχει και αυτή κυκλοφορήσει αρκετά στο διαδίκτυο, είναι και αυτή του 1907 και η φωτοτυπία του δακτυλογραφημένου εντύπου το οποίο κυκλοφορεί υπάρχει εδώ
    Και εδώ το κείμενο είναι γραμμένο σε παλιά γραφομηχανή σε μονοτονικό.
    Όταν την δημοσίευσα είχα την εντύπωση πως είναι γνήσια αλλά τώρα πλέον πιστεύω πως και οι δύο είναι γραμμένες από κάποιο χιουμορίστα που έκανε την πλάκα του.
    Τουλάχιστον ένα άλλο σπαρταριστό κείμενο που εμφανίζεται ως Απόσπασμα Πρακτικών συνεδριάσεως της Εφοροδημογεροντίας Σουφλίου της 1ης Αυγούστου 1904 είναι γραμμένο με πολυτονικό.
    Πάντως και τα 3 είναι καλογραμμένα και για το καθένα ισχύει το Se non è vero è ben trovato !

  45. xray said

    Για ένα συναφή σχολιασμό του συμπαθούς Σώματος της Αστυνομίας μας εδώ: http://www.scribd.com/doc/85765974

    ΥΓ. Μπορούμε να αναρτούμε εικόνες σαν την παραπάνω στα σχόλια; Χωρίς φυσικά να κάνουμε κατάχρηση του χώρου.

  46. Cadmian said

    #45: Το περιοδικό Γαλέρα είχε δημοσιευσεί το 2008 ένα δισέλιδο κόμικ, δια χειρός είτε Soloup είτε Δερβενιώτη, βασισμένο σε αυτή τη μαρτυρία. Άχρηστη πληροφορία και ως εκ τούτου άξια επισήμανσης.

  47. 13. Ένα παρόμοιο κείμενο, αν όχι το ίδιο, είχε απομονώσει ο πατέρας μου σε μια εφημερίδα ή περιοδικό και γελούσαμε μ’ αυτό κάμποσο καιρό. Δυστυχώς δεν έχω πιο συγκεκριμένες πληροφορίες. Θυμάμαι όμως την απαγόρευση του καθαρίσματος της μύτης, του ‘γκαρίσματος’ των γαϊδάρων (δε θυμάμαι πώς ακριβώς το διατύπωνε) και του ουρήματος προς τον τοίχον. Όσον αφορά τη χρονολογία, από τις πέριξ μνήμες και το γεγονός ότι ήμουν στην Ελλάδα, συνέβη πριν από το 1953. Άρα, η ιδέα τουλάχιστο, υπήρχε πριν από το 60.

    17. ὁ ὄνος ὀνγκᾶ

    15. εγώ θα έγραφα ‘εναντίον όσων’ = εναντίον αυτών οι οποίοι…. Το ‘όλων’ δεν μου έλειψε. Απλώς για να επαναφέρουμε μια προ ημερών συζήτηση.

  48. τυφλόμυγα said

    Λέμε επίσημα θεωρεία; 😯
    http://sports.in.gr/football/superleague/article/?aid=1231186978

  49. Η πρόταση για μόνιμο (υφ)υπουργό…. (συμπληρώστε) δεν ακούγεται για πρώτη φορά. Ίσως να οφείλεται στην άποψή μας ότι υπάρχει μια «αντικειμενική αλήθεια», ίσως επειδή έχουμε πικρή εμπειρία εμφυλίων διαμαχών οπότε κάθε πολιτική σύγκρουση θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει εκεί, ίσως επειδή θεωρούμε την πολιτική διαπραγματευσή ήττα και βλέπουμε την πολιτική ως παίγνιο μηδενικού αθροίσματος.
    Τις περισσότερες φορές μάλιστα μπορεί να συμπληρωθεί με το, «όπως κάνουν και στο εξωτερικό», όπου ο καθένας ως εξωτερικό εννοεί την χώρα που σπούδασε για κάποια χρόνια στην καλύτερη περίπτωση. Εναλλακτικά το «εξωτερικό» έχει γίνει μια ενιαία οντότητα με εξιδανικευμένες, αλλά και ύποπτες ιδιότητες, όπως η «Φραγκιά» παλιότερα.
    Κάποιες χώρες του εξωτερικού είναι πιθανόν να έχουν «μόνιμο» (υφ)υπουργό, αλλά το θέμα είναι εάν πρόκειται για πολιτική ή υψηλόβαθμη διοικητική θέση· και εδώ, φυσικά, υποθέτω ότι σημαντικός είναι ο ρόλος των μεταφραστών. Στο κάτω κάτω μπορεί κάποιες χώρες να έχουν μόνιμο (υφ)υπουργό, αλλά ολόκληρες ΗΠΑ δεν έχουν καν υπουργούς, αλλά «απλούς» γραμματείς στην θέση τους και «γενικό εισαγγελέα» για το υπουργείο δικαιοσύνης 🙂
    Για την διαταγή της Δημητσάνας, υποθέτω ότι θα αποτελεί συρραφή διαφόρων διαταγών γραμμένων στην καθαρελυουσα από διαφόρους τόπους γεμάτες με σολοικισμούς, γραμματικά λάθη και εμπλουτισμό από αφήγηση σε αφήγηση.

  50. Θρασύμαχος said

    Δείτε το τώρα πριν προλάβουν να το διορθώσουν: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=449628 «να συνάψουν επειγόντος συμβάσεις»

  51. sarant said

    Δεν το πρόλαβα, το διόρθωσαν 😉

  52. Θρασύμαχος said

    Ευτυχώς διασώθηκε εδώ http://www.inews.gr/28/g-koutroumanis-na-synapsoun-epeigontos-symvaseis-oi-etairoi.htm και εδώ http://www.ligoapola.gr/politiki/tovimagr-g-koutroumanis-na-sunapsoun-epeigontos-sumbaseis-oi-etairoi.html

  53. Νίκος Ποτ said

    Αποκαλύπτω ότι η αστυνομική διαταγή Καλαμπάκας 1907 έχει γραφτεί όντως το 1907 και την είχα διαβάσει στον Νουμά εκείνης της χρονιάς. Δυστυχώς δεν έχω πρόχειρη την παραπομπή, όποιος δεν βαριέται όμως να το ψάξει ο Νουμάς έχει ψηφιοποιηθεί και υπάρχει στο διαδίκτυο. Εκτιμώ ότι πρόκειται για αντεπίθεση των δημοτικιστών στα γνωστά ανέκδοτα-συκοφαντίες που λέγανε οι καθαρευουσιάνοι τότε για τη γλώσσα των δημοτικιστών («Κώτσος Παλιοκουβέντας» ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος κλπ). Εντάσσεται επίσης σε μια παράδοση ευθυμογραφημάτων που δημοσιεύονται στις ελληνικές εφημερίδες στα τέλη του 19ου αιώνα και αρχές του 20ού: δείτε πχ τα αποκριάτικα ευθυμογραφήματα στο Μη Χάνεσαι του 1880-81 (χορός μεταμφιεσμένων στου κυρίου Ταμταούλα κλπ)

  54. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία, πράγματι μπορούμε να το ψάξουμε.

  55. Στο Νουμά του ’07 δεν υπάρχει, εγώ τουλάχιστον δεν το βρήκα. Βρήκα όμως τον πρόγονο των Μεζεδακιών εδώ, το Βαρβαροπάζαρο 🙂

  56. sarant said

    55 Και μεσολάβησε και ο Τρίβολος Μυτιλήνης με το Αθηναϊκό Σολοικοπάζαρο 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: