Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το ντιμπέιτ δεν βγαίνει από το δίβατον ούτε από το δύο

Posted by sarant στο 27 Απρίλιος, 2012


Η λέξη ντιμπέιτ που βρέθηκε στην προεκλογική μας επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες, δεν προέρχεται από το αρχαίο δίβατον ούτε από το αρχαίο δίβημα, όπως πιθανόν να δείτε εδώ κι εκεί στο Διαδίκτυο, αλλά από ένα παλαιογαλλικό ρήμα, debatre, που σημαίνει «μάχομαι» και είναι λατινικής αρχής.  Όχι μόνο το debate δεν προέρχεται από τις λέξεις δίβατον ή δίβημα, αλλά, πολύ περισσότερο, οι λέξεις αυτές είναι ανύπαρκτες στα αρχαία ελληνικά, το έχουμε γράψει δύο φορές ήδη, με την ευκαιρία προηγούμενων εκλογών, εδώ αναλυτικά και εδώ προς εμπέδωση. Κάθε φορά που έχουμε εκλογές και γίνεται προεκλογικό ντιμπέιτ, η λέξη έρχεται στο προσκήνιο, και μαζί η μουσαντένια ετυμολογία της. Επίσης, κάθε φορά γίνεται και μια άλλη συζήτηση, ότι δεν πρέπει να λέμε ντιμπέιτ αλλά τηλεμαχία.

Φέτος, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα γίνει ντιμπέιτ ή τηλεμαχία ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε, προς μεγάλη απογοήτευση του Μέγκα (πιθανώς και άλλων τηλεοπτικών σταθμών) που παρουσίασε στο χτεσινό και στο προχτεσινό του δελτίο σαν πολύ σημαντική απώλεια τη μη διεξαγωγή τέτοιας τηλεμαχίας, διότι, μας είπαν, σε αυτές τις κρισιμότατες εκλογές που έρχονται και που ο ελληνικός λαός είναι παραζαλισμένος, είναι απαραίτητο να ακούσουν οι ψηφοφόροι τις αλήθειες των αρχηγών. Το περίεργο όμως είναι ότι το Μέγκα προωθεί ντιμπέιτ ανάμεσα μόνο σε δύο πολιτικούς αρχηγούς, Σαμαρά και Βενιζέλο, και μάλιστα πρότεινε να διοργανώσει με δική του πρωτοβουλία τέτοιο δικομματικό ντιμπέιτ, κάτι που αποδέχτηκε ασμένως το ΠΑΣΟΚ. Αλλά ποια σχέση μπορεί να έχει ένα τέτοιο κολοβωμένο ντιμπέιτ με τη δημοκρατία και με τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα; Τη στιγμή που σε όλες τις δημοσκοπήσεις τα δύο «πρώην μεγάλα» κόμματα συγκεντρώνουν κάτω από 50% και μάλιστα σε μερικές δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ χάνει τη δεύτερη θέση, ποια αντιπροσωπευτικότητα θα έχει αυτός ο διάλογος; Δεν φτάνει η μονοπωλιακή προβολή των δύο «πρώην μεγάλων» κομμάτων από τα δελτία ειδήσεων;

Φυσικά, το ΠΑΣΟΚ επειδή θεωρεί ότι ο κ. Βενιζέλος υπερέχει σε ρητορική ευφράδεια  του κ. Σαμαρά, πιέζει να γίνει η τηλεοπτική μονομαχία, και μάλιστα πρότεινε 4 ντιμπέιτ, δύο με όλους τους αρχηγούς και δύο δικομματικά. Και φυσικά η ΝΔ, επειδή προηγείται, είναι απρόθυμη να δεχτεί την απευθείας μονομαχία -αλλά εδώ μπαίνει ένα ζήτημα ηθικής και συνέπειας. Ο κ. Βενιζέλος δηλώνει συνεχώς ότι χρειάζεται ευρύτερη συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων και μάλιστα η κ. Γεννηματά κάλεσε τα αριστερά κόμματα σε μετεκλογική συνεργασία. Αναρωτιέμαι, με ποιο ηθικό ανάστημα επιδιώκει, την ίδια στιγμή, τον αποκλεισμό των δυνάμεων αυτών, των δυνητικών συμμάχων του, από το ντιμπέιτ;

Βέβαια, υπάρχει αντικειμενική τεχνική δυσκολία για μια τηλεμαχία από το γεγονός ότι στη Βουλή αυτή τη στιγμή υπάρχουν εννιά πολιτικά κόμματα, άρα εννιά πολιτικοί αρχηγοί, ενώ άλλα 5 έχουν κατεβάσει συνδυασμούς στις περισσότερες περιφέρειες της χώρας. Αυτό είναι δυσκολία, αλλά όχι αξεπέραστη αν υπάρχει καλή θέληση. Ένα ντιμπέιτ με 5 ή με 9 πολιτικούς αρχηγούς κινδυνεύει να γίνει δύσκαμπτο και θέλει καλύτερη προετοιμασία, αλλά είναι καλύτερο από ένα δικομματικό ντιμπέιτ, όχι μόνο επειδή είναι «πιο δημοκρατικό» αλλά επειδή ανταποκρίνεται πολύ περισσότερο στη νέα πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται στη χώρα μας. Δεν μπορούμε από τη μια να λέμε ότι τελείωσε ο δικομματισμός και η λογική των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και από την άλλη να προωθούμε δικομματικές διαδικασίες.

Θα αντιτάξει κανείς ότι τα αμερικάνικα ή τα γαλλικά προεδρικά ντιμπέιτ γίνονται με δύο μονομάχους. Αυτό είναι επιφανειακά μόνο σωστό: στις ΗΠΑ υπάρχει παγιωμένος δικομματισμός, ενώ στη Γαλλία, όπου οι εκλογές γίνονται με το σύστημα των δύο γύρων, η μονομαχία που γίνεται πριν από τον δεύτερο γύρο (φέτος θα γίνει στις 2 Μαΐου) αναγκαστικά γίνεται ανάμεσα σε δύο, αφού δύο υποψήφιοι προκρίνονται στον δεύτερο γύρο. Όμως, στις μεν ΗΠΑ όταν το 1992 υπήρξε και τρίτος δημοσκοπικά αξιόλογος υποψήφιος, ο Ρος Περό, το ντιμπέιτ έγινε με τρεις μονομάχους (Μπους πρεσβύτερο, Κλίντον και Περό), ενώ στη Γαλλία έγιναν ντιμπέιτ πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στα οποία πήραν μέρος όλοι οι υποψήφιοι, ακόμα και εκείνοι τελικά που πήραν κάτω από 1% στις εκλογές.

Είπαμε πιο πάνω ότι το debate ετυμολογείται από το debatre. Αυτό το de- είναι πρόθημα που δεν έχει καμιά σχέση με το «δύο», πλησιάζει κάπως στη σημασία το αρχαίο «από» που αφενός ήταν αναιρετικό της έννοιας του ρήματος και αφετέρου επιτατικό και σήμαινε «εντελώς». Ούτε ετυμολογικά δικαιολογείται το ντιμπέιτ με δύο μονομάχους, ούτε πραγματολογικά. Θα είχε ίσως μια δικαιολογία αν είχαμε δυο μεγάλα κόμματα που συγκέντρωναν συνολικά το 85-90% των ψήφων, αλλά καταντάει κωμικό και εκτός πραγματικότητας στο σημερινό κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο.

Εκτός πραγματικότητας είναι και ο ισχύων εκλογικός νόμος με το ληστρικό μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Ο νόμος αυτός ήταν φτιαγμένος για τις συνθήκες του δικομματισμού, όπου υπήρχαν δύο μεγάλα κόμματα που έπαιρναν από 35% έως 45% των ψήφων και όλα τα άλλα συνήθως έμεναν κάτω από το 10%. Με το μπόνους ο πρώτος εξασφάλιζε την αυτοδυναμία αν είχε πάνω από 38-40%, ο δεύτερος έμενε πίσω ενώ τα μικρά κόμματα δεν εξαφανίζονταν όπως στην ενισχυμένη αναλογική αλλά είχαν πάντως μειωμένη εκπροσώπηση σε σύγκριση με την απλή αναλογική. Στις συνθήκες όμως του σημερινού κατακερματισμού, όπου κανένα κόμμα δεν θα πάρει, όπως όλα δείχνουν, πάνω από 30%, το υπέρογκο αυτό «δώρο» των 50 εδρών διαστρεβλώνει εντελώς τους συσχετισμούς δυνάμεων και υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει σε μια βουλή κραυγαλέα αναντίστοιχη προς το εκλογικό αποτέλεσμα σε ψήφους. Ένα υποθετικό παράδειγμα με μια από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που έγιναν για τις φετινές εκλογές. Αν υποθέσουμε ότι βγαίνουν από τις κάλπες αυτά τα αποτελέσματα, τα τρία αριστερά κόμματα (ΚΚΕ-ΔΗΜΑΡ-Σύριζα) θα πάρουν ποσοστό αρκετά μεγαλύτερο από το πρώτο κόμμα (29% έναντι 22%) κι όμως θα υστερούν κατά πολύ σε έδρες (77 έναντι 110). Ποτέ δεν υπήρχε τέτοια κωμική αναντιστοιχία ανάμεσα σε ψήφους και έδρες, τουλάχιστον μετά το 1956, όταν με το λεγόμενο τριφασικό εκλογικό σύστημα που εφαρμόστηκε (ένα αριστούργημα καλπονοθευτικής μηχανικής), η ΕΡΕ πήρε λίγο λιγότερες ψήφους από την Δημοκρατική Ένωση (47,4% έναντι 48,1%) αλλά εξασφάλισε άνετη πλειοψηφία σε έδρες: 165 έναντι 132!

Ένα άλλο τραγελαφικό αποτέλεσμα του εκλογικού νόμου στο σημερινό πολιτικό τοπίο θα είναι η εντελώς στρεβλή ανάδειξη βουλευτών στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τις αναλύσεις ειδικών (δείτε εδώ εμπεριστατωμένο άρθρο του συνταγματολόγου Γ. Σωτηρέλη), με τον σημερινό εκλογικό νόμο το πρώτο κόμμα (δηλαδή η ΝΔ κατά πάσα πιθανότητα) θα πάρει σχεδόν υποχρεωτικά όλες τις έδρες (4 στις 4) στις περισσότερες τετραεδρικές περιφέρειες, ακόμα κι αν έχει ποσοστό κάτω από 30%! Αυτό το στρεβλωτικό αποτέλεσμα το είχε και ο προηγούμενος νόμος (Σκανδαλίδη, με μπόνους 40 εδρών). Έτσι, στις εκλογές του 2007 στα Χανιά το ΠΑΣΟΚ πήρε 1 έδρα με ποσοστό 45% και η ΝΔ 3 έδρες με ποσοστό 38% επειδή ήταν πρώτο κόμμα πανελλαδικά. Φέτος, που το μπόνους έχει αυξηθεί και που τα ποσοστά των δύο πρώτων κομμάτων θα είναι πιο πεσμένα, τα αποτελέσματα θα είναι ακόμα πιο στρεβλωτικά.

Αυτός ο εκλογικός νόμος πρέπει να αλλάξει και να καταργηθεί το μπόνους, είτε αυτό γίνει με απλή πλειοψηφία (ώστε ο νέος νόμος θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές) είτε με ενισχυμένη (οπότε ισχύει από τις επόμενες). Αφού η συνεργασία φαίνεται αναγκαία, θα γίνει ευκολότερη αν φύγουν από τη μέση οι στρεβλωτικοί παράγοντες.

Advertisements

58 Σχόλια to “Το ντιμπέιτ δεν βγαίνει από το δίβατον ούτε από το δύο”

  1. Καλημέρα. Απουσίασα τρεις μέρες και στήσατε χορό. Άντε και στα χίλια σχόλια ημερησίως και στις 50.000 επισκέψεις (ημερησίως). Είδα ότι οι ψηφοφόροι του ιστολογίου σου βάζουν και τέταρτο κόμμα της Αριστεράς (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στη Βουλή. Επομένως (για να μπω και στο σημερινό μας θέμα) τίθεται πιο έντονα το θέμα της ενότητας και της κοινής δράσης της αριστεράς. «Η ανάγκη κινεί τις πράξεις των ανθρώπων…» έλεγε ο Θαλής ο Μιλήσιος.

  2. bernardina said

    Μια χαρούλα τα είπες και για την ώρα δεν έχω τίποτα να προσθέσω, μόνο μια τόση δα παρατήρηση: Ο κ. Βενιζέλος δηλώνει συνεχής, λες στην τρίτη παράγραφο και μάλλον εννοείς συνεχώς, ε; Αν και το επίθετο έχει το ενδιαφέρον του, το επίρρημα ήταν η πρόθεσή σου, φαντάζομαι 😉 )

    Καλημερούδια!

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Ε, ναι!

    2: Ναι, πρόθεσή μου ήταν το επίρρημα 🙂

  4. >γίνεται προεκλογικό ντιμπέιτ, η λέξη έρχεται στο προσκήνιο, και μαζί η μουσαντένια ετυμολογία της
    `
    Μουσαντένια. Ετυμολογία της;

  5. Γιώργος Πρίμπας said

    Καλημέρα
    Αν έχω καταλάβει καλά, αν δεν είναι έτσι παρακαλώ διορθώστε με, με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο οι έδρες κατανέμονται μεταξύ των κομμάτων που θα λάβουν ποσοστό >3%, επί του συνόλου των εγκύρων, αλλά σύμφωνα με τα σχετικά ποσοστά μεταξύ όσων πέρασαν το όριο του 3% και βέβαια όχι αναλογικά.
    Αυτό σημαίνει ότι η ψήφος σε ένα κόμμα που πήρε 2,99% μετράει το ίδιο με την άκυρη, τη λευκή ή αυτόν που απείχε. Αυτό, αν και ξέρω ότι αυτό που λέω σηκώνει πολλές αντιρρήσεις και ούτε θα το υπερασπιστώ, όσοι, όπως εγώ, σκοπεύουν να ψηφίσουν αριστερά επιθυμώντας (τουλάχιστον) να δουν πολλούς αριστερούς βουλευτές στη βουλή, αφού ίσως μόνο από εκεί περιμένουν κάποια δημιουργική αντίδραση, ας το λάβουν υπόψη τους.
    Κι ένα τελευταίο για το περί μεγάλης αποχής.
    Αν υπάρξει μόνο μία ψήφος έγκυρη σε όλη την επικράτεια και ανεξάρτητα συμμετοχής, άκυρων, λευκών αποχής, απλά αυτό το κόμμα που του δόθηκε, αν έχει κατεβάσει υποψήφιους σε όλη την επικράτεια (διότι εκεί που δεν κατέβασε γίνεται επαναληπτική), θα αναδειχθεί νικητής με 100% και θα εκλέξει 300 βουλευτές!

  6. culculζέλος said

    Μνημείο αιθεροβαμονικής ανάλυσης. Αυτό που έχει σημασία είναι να σχηματιστεί κυβέρνηση. Μερικές φορές επιβάλετε να δίνουμε σημασία στα λόγια. Αν οι κουφιοκέφαλοι αρχηγίσκοι είχαν σκοπό να συνεργαστούν, θα το έλεγαν με καμάρι και δεν θα κρυβόντουσαν τόσο δειλά. Αν τα μικρά κόμματα είχαν τη διάθεση να συνεργαστούν, θα το έκαναν και προεκλογικά, δεν θα υπήρχε λόγος το Σύριζα να κατέβει ξεχωριστά από το Ανταρσύα και το ΚΚΕ. Αυτός είναι και ο μόνος λόγος που υπάρχει και επιβάλετε να υπάρχει ενισχυμένη αναλογική. Μετά την 6η Μαΐου θα φανεί πιο ξεκάθαρα. Αν θα συνεργαστούν ομαλά, ή θα αρχίσουν οι τσακωμοί και τα πανηγύρια. Όσο λιγότερη συνεργασία, τόσο περισσότερη πριμοδότηση του πρώτου κόμματος. Στο τέλος θα τα πάρει όλα το πρώτο κόμμα, και θα έχει όλο τα δίκια δικά του.

  7. Γιώργος Πρίμπας said

    λάθος!
    Κρίνοντας από την Ισλανδία και παίρνωντας ένα μάθημα στοιχειώδους αξιοπρέπειας αυτό που έχει σημασία είναι να αντιδράσουμε.
    Όταν σχηματιστεί κυβέρνση θα είναι αργά

  8. 4 Παραμένει αβέβαιη, έχω την εντύπωση: https://sarantakos.wordpress.com/2011/08/18/musade/
    Τι να πω για το άλλο μνημείο ανάλυσης, όμως.

  9. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    4: Με πρόλαβε ο Δύτης, δες το λινκ του 8, αλλά και τα σχόλια ως το τέλος.

    5: Νομίζω ότι έτσι που το λες είναι.

  10. culculζέλος said

    Δεν καταλαβαίνω σε τι κολλάει η Ισλανδία. “να αντιδράσουμε. Όταν σχηματιστεί κυβέρνηση θα είναι αργά “ σε αυτό ποντάρει και ο επίδοξος και θα κάνει απανωτές εκλογές έως ότου πάρει 120%. Εσύ αντέδρασε και παίξε το παιχνίδι του. Χατήρι θα του κάνεις, και αν κατέβουν 120 κόμματα, μπορείς να αντιδράσεις ακόμα καλύτερα.

  11. Δεν ξέρω αν έχει σε αυτή την περίπτωση σημασία η ελληνική λέξη, αλλά η ουσία της δημοκρατίας. Το θέμα είναι σημαντικότερο από την ετυμολογία ή τη μετάφραση. Πάντως για να πω την αλήθεια οι ατομικές συνεντεύξεις (τουλάχιστον 50 λεπτών) είναι καλύτερες ειδικά όταν υπάρχει ένα κοινό από πολίτες ή πολλούς -διακαναλικού τύπου- δημοσιογράφους.

    Το πρότυπο του Χατζηνικολάου στο enikos.gr είναι πολύ καλό. από την άλλη, αν ήθελαν οι δημοσιογράφοι να το τρέξουν μόνοι τους, θα μαζεύονταν (5-6 είναι ούτως άλλως) και θα καλούσαν κάθε αρχηγό ξεχωριστά με κλήρωση ποιον θα είναι σε ποιο κανάλι. Οπότε δε θα είχαμε debate, αλλά καθαρές συνεντεύξεις με πολύπλευρες ερωτήσεις.

  12. vikar said

    Κυρ-σαράντ, όπως τα γράφεις για το γαλλικό de-, αντίστοιχο στα ελληνικά είναι το ξε-, έτσι; Καί στερητικό καί επιτατικό. (Πέρ’ απ’ την όποια διαφορά στο ύφος.)

  13. sarant said

    12: Έτσι, κυρ Βικάρ!

  14. ppan said

    Στη Γαλλία τα ντημπέιτ έγιναν σε δυο δόσεις γιατί ακριβώς δεν τα έβρισκαν. Κυρίως, ήταν μονο δέκα αυτοί που κατέβαιναν, διοτι εκεί δεν αφήνουν όλα τα λουλούδια να ανθίσουν, μόνο όσα μαζεύουν 500 υπογραφές εκλεγμένων αρχόντων. Εδώ, εννοώ στην Ελλάδα, θα ήταν αδύνατο έτσι κι αλλιώς να πάρουν μέρος όλοι, οπόταν πάλι υπάρχει το πρόβλημα της επιλογής με βάση την προηγούμενη και πολυ διαφορετική πολιτική κατάσταση.
    Άσε που έτσι δεν θαχουμε την ευκαιρία να δούμε τους ναζήδες στην τιβί να αναπτύσσουν τις δήθεν θέσεις τους

  15. Πολύ καθαρή ανάλυση και πολύ ορθό συμπέρασμα-πρόταση. Ωστόσο είμαι έτοιμος να βρεθώ προ εκπλήξεων, μέσα στο δικομματικό σκηνικό που έχουν στήσει και ξεσκονίζουν αδιάντροπα.

    Γιάννης

  16. sarant said

    14: Μα και εδώ, δεν θα γινόταν ντιμπέιτ με 33 κόμματα που κατεβαίνουν στις εκλογές. Μπορείς να διαλέξεις όσους έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Στη Γαλλία, πάντως, συμμετείχε στο ντιμπέιτ και ο Σεμινάντ που πήρε 0,2%.

  17. Διονύσης said

    Πολύ ωραίο κείμενο! Μεγάλο θέμα αυτό με την αναντιστοιχία.
    Τελικά άμα ψηφίσει κάποιος κόμμα που πήρε κάτω από 3 τοις εκατό, πού θα πάει ο ψήφος του, ως προς την έδρα; Στο πρώτο κόμμα;

  18. spiral architect said

    Νικοκύρη έγραψες ότι:
    […]ενώ στη Γαλλία έγιναν ντιμπέιτ πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στα οποία πήραν μέρος όλοι οι υποψήφιοι, ακόμα και εκείνοι τελικά που πήραν κάτω από 1% στις εκλογές.[…]

    Ήταν πολλοί ο υποψήφιοι; Οι δημοσιογράφοι; Εκαναν διάλογο μεταξύ τους οι υποψήφιοι; Γιατί αν ήταν πάνω από 5 με 3 λεπτά τοποθέτηση ο καθένας συν τη μονόλεπτη ερώτηση ενός δημοσιογράφου, επί 5 (λέμε) ερωταποκρίσεις κάνουν μια ώρα και σαράντα λεπτά!
    Να ήταν Τσάμπιονς λιγκ, να καθίσω να δω. Τηλεμαχία … jamais!

  19. physicist said

    Αρκετές φορές έχουν πολύ γούστο και τα ντιμπέιτ στις ΗΠΑ μεταξύ των υποψηφίων αντιπροέδρων. Αξέχαστες (για μένα) δύο περιπτώσεις:

    1. Το ντιμπέιτ ανάμεσα στον συνυποψήφιο (τρεχάμενο κολλητό — running mate) του Μ. Δουκάκη, Lloyd Bentsen, και σ’ αυτόν του Μπους του πρεσβύτερου, Dan Quayle, το 1988. Ο τελευταίος, πανύβλαξ και πανηλίθιος, είχε υπερασπιστεί το νεαρό της ηλικίας του τότε (σημ.: η βλακεία του δεν βελτιώθηκε με το χρόνο), λέγοντας ότι και ο Κέννεντυ τόσο νέος ήταν το 1961 όταν ανέλαβε. Όπου ο Μπέντσεν του απάντησε: τον Κέννεντυ τον ήξερα προσωπικά. Δεν έχετε καμία σχέση με τον Κέννεντυ.

    2. Ένα ντιμπέιτ το 1992 με τον συνυποψήφιο του Ρος Περό που ανέφερε ο Νικοκύρης. Ήταν ένας απόστρατος ναύαρχος, δεν θυμάμαι τ’ όνομά του, σε κατάσταση νοητικής σύγχυσης. Στο opening statement, προσπάθησε να είναι πρωτότυπος για να δείξει ότι εκπροσωπεί το Kίνημα (των Αμερικανών Αγανακτισμένων), κοιτώντας κάπως σαστισμένα το φακό και λέγοντας: Who am I? What am I doing here? Η συνέχεια του ντιμπέιτ έδειξε ότι οι ερωτήσεις του δεν ήταν ρητορικές.

  20. sarant said

    18: Ήταν δέκα και έγιναν δύο ντιμπέιτ με πέντε την κάθε φορά. Δεν θυμάμαι πόσο κράτησε, πάντως αρκετές (πάνω από δύο) ώρες, και ο καθένας είχε χρόνο που μετριόταν με το δευτερόλεπτο.

    Και στις προκριματικές εκλογές των σοσιαλιστών έγινε ντιμπέιτ, εκεί οι υποψήφιοι ήταν 5 ή 6 -βέβαια οι δυο πρώτοι ξεχώριζαν, αλλά το ντιμπέιτ έγινε ισότιμα.

  21. ppan said

    16: Τον Σεμινάντ που δεν είχε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Μόνο έτσι αντικατοπρίζεται κάπως η δυναμική όχι της προηγούμενης βουλής αλλά η τωρινή . Ειδικά τώρα σε εμας αυτά τα δυο είναι πολύ διαφορετικά, όπως το γράφεις εξάλλου. Οκ, το καινούριο είναι η αηδιαστική ΧΑ., αλλά μπορεί να είναι κι ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ που επίσης νομίζω δεν εχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Με ποια λογική θα έμενε απέξω και η μια και η άλλη; Πάντως όχι στο όνομα της δημοκρατικης αντιπροσώπευσης ή της αντιστοιχίας με τα σημερινά δεδομένα.

    18: 5 και 5. Νομίζω δεν εκαναν διάλογο. Δεν το είδα αν και θα ήθελα να δω τον χρυσόστομο Μελανσον, που μαγεύει το κοινό κάθε φορά που μιλάει. Αλήθεια το λέω, είναι φαινομενο ρητορικής δεξιότητας, ποιος Βενιζέλος τώρα..

  22. sarant said

    21: Μα, στις προεδρικές εκλογές κατεβαίνουν πάντοτε και πρόσωπα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση -ακόμα και η Λεπέν δεν έχει, εδώ που τα λέμε, τουλάχιστο στη γαλλική βουλή.

    Στη διακομματική επιτροπή πήγαν 14 κόμματα από τα 33 της Βουλής. Ντιμπέιτ με 14 θα ήταν δύσκολο αλλά όχι ανέφικτο, π.χ. σε δύο δόσεις.

    Το ουσιαστικό είναι να μην γίνει μονομαχία των 2, όπως ήθελε ο Βενιζέλος.

  23. ppan said

    Ε ναι, στη Γαλλία όσοι κατεβαίνουν συμμετέχουν στο ντιμπέιτ, αυτό λέω. Εδώ (16)εσύ λες να κατέβουν αυτοί με κοιν. εκπροσώπηση. Καθόλου δεν είναι το ίδιο.
    Εμένα το ντιμπέιτ δεν με ανδιαφερει καθόλου, ούτε πιστευω ότι ενδιαφέρει πολυ κόσμο. Αλλά, αν θέλετε οπωσδήποτε να γίνει, το γαλλικό παράδειγμα δεν ΄προσφέρεται για σύγκριση έτσι κι αλλιώς. Μην σου πω για την πρώτη φάση της προεκλογικής περίοδου όπου ο τηλ. χρόνος βασίζεται σε σύνθεση των ποσοστών των κομμάτων όπως απεικονίζονται στις δημοσκοπήσεις… ΚΙ αυτό μπάζει πολλά νερά.

  24. culculζέλος said

    Το ουσιαστικό είναι να γίνει ουσιαστική συζήτηση (ποτέ μονομαχία, τι βάρβαρη λέξη) των 2, όπως ήθελε ο Βενιζέλος. Συζήτηση με 16 δεν γίνετε, τέρμα. Κανείς δεν θα αποκομίσει τίποτα, παρά όλοι θα χειροκροτάτε τον αρχηγίσκο σας, πόσο ωραία τα έχωσε στους άλλους και πόσο ωραία θα τα χώσει στη Μέρκελ αν τον εκλέξeτε πρωθυπουργό. Τέσπα, να μη γίνει ντιμπέιτ και να καταργηθεί αυτή η αθλιότητα. Τι κάνουν οι Φράγκοι ουδόλως μας αφορά.

  25. στὸ δίβατο στὰ δυὸ στενὰ
    σκοτώσανε τὸν Σαμαρᾶ,
    τόσο ντερβίσικο παιδί,
    μὰ τοῦ ‘φυγαν οἱ ὀπαδοί.

  26. http://www.cretalive.gr/new/86670/ekloges2012/Ti_problepei_i_nea_KYA_gia_tin_proboli_ton_kommaton_ektos_Boulis

  27. Αρκεσινεύς said

    Νίκο,
    – το κείμενό σου πολύ καλό και πάντα επίκαιρο
    -στο κείμενο της 25/9/2009 διαβάζω «και αναπαρήγαγαν τον πλευρέικο μύθο». θα ήθελα ένα σχόλιο για το ρ.
    -«μας γέμισαν αλογόμυγες». Επειδή ασχολούμαι με τη λαογραφία, όταν μια μύγα καθίσει σε κάποιον αναμένεται είδηση από τα ξένα ή ερχομός του ξενιτεμένου.

  28. 8

    Πολύ ωραίο. Ο Νικοκύρης τα έλεγε αυτά πριν 8 μήνες. Όμως, σε αντίθεση με το Μακαριστό και την εποχή της Χούντας, εγώ … δεν διάβαζα τον Αύγουστο. Κι ο Χρυσοχοίδης το μνημόνιο πριν κάνα χρόνο. Ο Χριστόδουλος πριν 30-40 χρόνια. Κι εγώ πριν 60 (εξήντα) χρόνια! Πιτσιρίκι 8 χρονών, προσπαθούσα να καταλάβω τι σχέση έχει η έκφραση με τον πρωθυπουργό της Περσίας που έριξαν τότε για να ανεβάσουν τον Σάχη.
    «Μουσαντέκ» λεγόταν τότε το «μούσι». Κι όπως η σύγχρονη της έκφραση «Εγινε της Κορέας», έτσι κι αυτή η παραλλαγή επιβίωσε μέχρι σήμερα. Λέγεται π.χ.. «Μουσαντεκ μου μοιάζει η υπόθεση», Μουσαντεκ πρωταθλήματα (γκουγκλίζονται).

  29. Νίκο, να’σαι καλά, έμαθα κάτι (και) σήμερα! Το είχα ακούσει άπειρες φορές ότι έχει ελληνική ρίζα! 🙂

    Για το θέμα των εδρών κτλ, βρήκα ένα φοβερό εργαλείο για να υπολογίσετε τη σύνθεση της νέας Βουλής:
    http://www.asxetos.gr/ypologismos/ekloges/2012.html
    Σου υπολογίζει έδρες, έχει επιλογές για κυβερνήσεις συνεργασίας, τα πάντα! 🙂

  30. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    25: Του έφυγαν όντως οι οπαδοί ή μπήκε για τη ρίμα;

    27: Αυτό με τη μύγα είναι ενδιαφέρον. Όσο για το «αναπαρήγαγαν» γραμματικά είναι σωστό, έχουμε αόριστο. Το 2009 που το έγραψα δεν είχα ακόμα αρχίσει να χρησιμοποιώ αναλογικούς τύπους. Αν το έγραφα σήμερα, μπορεί να έβαζα «αναπάραξαν», μπορεί και όχι.

  31. ἐγὼ πάλι τί νὰ πῶ ποὺ ἔχω 2 φίλους-γνωστοὺς ποὺ κατεβαίνουν βουλευτὲς μὲ 2 διαφορετικὰ κόμματα ἐκ τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ ψηφίσω κανένα;

  32. ndmushroom said

    Στην τηλεοπτική δημοκρατία που βιώνουμε, ίσως η ιδανική λύση θα ήταν ένα ντιμπέιτ τύπου ριάλιτι. 32 τα κόμματα; Σπάσε τα σε 8 ομάδες των 4 (ή 4 των 8) και κάνε 8 (ή 4) ντιμπέιτ. Μετά από κάθε ντιμπέιτ, το φιλοθεάμον κοινό θα σηκώνεται από καναπέδες, καρέκλες, ντιβανοκασέλες και θα αρπάζει το σταθερό ή κινητό του τηλέφωνο για να ψηφίσει (όσες φορές θελήσει, δημοκρατία έχουμε;) τον υποψήφιο που το συγκίνησε. Οι 4 (ή οι 8) υποψήφιοι που θα μαζευτούν από αυτή τη διαδικασία θα συμμετάσχουν στο τελικό ντιμπέιτ (όχι, ο νικητής δε θα παίρνει τις έδρες. Μην το παρακάνουμε!). Τα καλά αυτής της λύσης (έχει και καλά, σοβαρά!) είναι ότι 1. όλα τα κόμματα θα λάβουν τηλεοπτικό χρόνο, όπως ορίζει ο νόμος (ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να βρούμε και διαμαντάκια) και ότι 2. τα έσοδα από τα SMS των λυσσασμένων κομματόσκυλων θα μπορούν να αξιοποιηθούν για τη χρηματοδότηση των κομμάτων αντικαθιστώντας ή υποκαθιστώντας το άδικο χαράτσι που πληρώνουμε κάθε 4 χρόνια για να βλέπει το κάθε λαμόγιο την αφεντομουτσουνάρα του στις στάσεις λεωφορείων.

  33. vioannis said

    O μαθηματικός τύπος που κατανέμει τις 250 έδρες είναι:
    Σύνολο εδρών κόμματος=(ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΚΟΜΜΑΤΟΣ X 250) / (ΣΥΝΟΛΟ ΕΓΚΥΡΩΝ ΨΗΦΩΝ – ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΜΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΤΟΥ 3%)
    Όσο αυξάνουν οι ψήφοι των εκτός βουλής κομμάτων, το κλάσμα μεγαλώνει. Η αύξηση είναι πιο σημαντική για όλα τα κόμματα..
    Παράδειγμα, με 7.000.000 έγκυρους και 100.000 ψήφους στα κάτω του 3%, το κόμμα που θα πάρει 220.000 (3,14%) βγάζει 7,97= 8 έδρες, ενώ με 600.000 ψήφους στα κάτω του 3% βγάζει πιθανά 9 (8,6) έδρες.

  34. ndmushroom said

    33
    Με άλλα λόγια, το να ψηφίσει κάποιος μη κοινοβουλευτικό κόμμα δεν έχει καμία απολύτως επίδραση στις ενδοκοινοβουλευτικές ισορροπίες.
    Παρεμπιπτόντως, πού το βρήκες; Ψάχνω στη σελίδα του ΥΠΕΣ να βρω τον ισχύοντα εκλογικό νόμο αλλά δε βρίσκω τίποτα.

  35. vioannis said

    #34
    Δεν έχω πρόχειρη κάποια πηγή. Απλώς είχα κρατήσει σημειώσεις όταν δημοσιεύτηκε ο νόμος. Η γενική κατανομή των 250 δεν είναι παράλογη, παράλογη είναι, κατά τη γνώμη μου, οι 50 δώρο στο πρώτο κόμμα. Και απολύτως παράλογη η κατανομή στους νομούς, διότι τα μικρά κόμματα θα πάρουν έδρες στους νομούς που πήραν απολύτως και όχι ποσοστιαία περισσότερους ψήφους. Αλλά απολύτως μεγάλη δύναμη έχει (σχεδόν) κάθε κόμμα στους νομούς με μεγάλο πληθυσμό. Έτσι θα δείτε τη στρέβλωση σε ένα μεγάλο νομό το πρώτο κόμμα να παίρνει 1 έδρα από τις 8 και στο διπλανό μικρό νομό να παίρνει 4 στις 4.

  36. bernardina said

    34 Ndmushroom
    Δες αν αυτό σε καλύπτει

    http://www.eklogika.gr/page/ethnikes_ekloges/election-law_paulopoulos

  37. 32 Για Ndmushroom.

    Δύο παρατηρήσεις στην ωραία ιδέα:

    1) «Μετά από κάθε ντιμπέιτ, το φιλοθεάμον κοινό… «. ΟΧΙ Να μη σηκώνονται. Να έχουν τα κινητά ή φορητά μαζί τους στον καναπέ.
    2) «Οι υποψήφιοι που θα μαζευτούν από αυτή τη διαδικασία θα συμμετάσχουν στο τελικό ντιμπέιτ (όχι, ο νικητής δε θα παίρνει τις έδρες. Μην το παρακάνουμε!)». ΟΧΙ ο νικητής να πάρει 10 έδρες τηλεκρατείας.

    Και πάλι συγχαρητήρια. Προβλέπω χρυσή υποψηφιότητα βραβείου «Σκανδαλίδη-Παυλόπουλου». 🙂

    Γιάννης

  38. sarant said

    Πολύ καλή ιδέα για τα ντιμπέιτ-ριάλιτι!

    35: Έτσι ακριβώς είναι με τον εκλογικό νόμο…

  39. ndmushroom said

    36
    Αντιγράφω από τη σελίδα:
    Ο νόμος 3636/2008, μετά από νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργού Εσωτερικών Π. Παυλόπουλου, τροποποίησε τον 3231/2004, παραχωρώντας στο πρώτο κόμμα 50 επιπλέον έδρες, δηλαδή 10 περισσότερες σε σχέση με το νόμο του 2004. Επίσης δυσχέρανε ιδιαίτερα τις προεκλογικές συνεργασίες κομμάτων, καθότι η επιπλέον παραχώρηση των 50 εδρών σε συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων προς διευκόλυνση σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης λαμβάνει χώρα μόνο αν ο μέσος όρος της δύναμης των κομμάτων που τον απαρτίζουν είναι μεγαλύτερος από τη δύναμη του αυτοτελούς κόμματος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψήφων. Μέσος όρος θεωρείται το πηλίκο του ποσοστού που έλαβε ο ανωτέρω συνασπισμός προς τον αριθμό των κομμάτων που τον αποτελούν. Αν για παράδειγμα ο συνασπισμός των κομμάτων Χ και Ψ έχει συνολική δύναμη 43% (μέσος όρος καθενός κόμματος 21,5%) και το αυτοτελές κόμμα Ω 30%, στο τελευταίο θα δοθούν οι επιπλέον 50 έδρες.

    Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν υλοποιηθει η συνεργασία της μεγάλης αριστεράς (ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ, ας υποθέσουμε) και πάρει, πες, ένα πενηντάρι (αισιόδοξο; Ίσως), για να πάρει τις 50 έδρες θα πρέπει η ΝΔ να έχει πάρει λιγότερο από 16,66%, πράγμα μάλλον αδύνατο (το αντίστοιχο ποσοστό για το ρεαλιστικότερο 45% είναι 15%, για το 40% 13,33% κ.ο.κ.). Διαφορετικά τις παίρνει το πρώτο αυτοτελές κόμμα.

    Πάω να πάρω τα αντικαταθλιπτικά μου, ζοχαδιάστηκα άγρια.

  40. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  41. Επί του προθέματος (άραγε, γιατί «πρόθημα;») dé(s)-: όντως σημαίνει ότι και το πρόθεμα απο- και δηλώνει τέλεια απόσπαση ή απομάκρυνση ή ό,τι ανάλογο (π.χ. η γαλλική λέξη «débourbage» αποδίδεται ως «απολάσπωση»). Εναλλακτικά, μπορεί και παρομοίως να ερμηνευθεί ως εκ- (π.χ. «dépolarisation,» όπου ελληνιστί «εκπόλωση» — κατά την «εκρίζωση,» περίπου).

  42. Αρκεσινεύς said

    30, τέλος. Νίκο, μ’ άρεσε η θέση σου. Γνωστό είναι πως αποδέχομαι τον πρώτο.

    ‘Ακουσα καλά; Τσίπρας- Καμμένος; Ω θεοί!

    Διευκρίνιση :όταν γράφω μύγα, εννοώ αλογόμυγα.

  43. Αρκεσινεύς said

    εννοώ: το αναπαρήγαγαν

  44. sarant said

    39: Ο Παυλόπουλος έβλεπε πολύ μακριά. Βέβαια, αν ήθελε η νύφη κι ο γαμπρός, υπήρχαν τρόποι.
    Άλλωστε, ο φόβος είναι που δεν έχει ως τώρα επιτρέψει να εφαρμοστεί σχέδιο με μονοεδρικές περιφέρειες.

  45. τυφλόμυγα said

    Από όσα διάβασα κατάλαβα ότι ο Σαμαράς ξέρει καλά τί λέει. Με ποσοστό περίπου 30% και την πριμοδότηση της τροπολογίας Παυλόπουλου σε έδρες η ΝΔ εκλέγει αυτοδύναμη κυβέρνηση και δεν έχει ανάγκη συνεργασίας.

  46. @45: Αν η ΝΔ_ του Σαμαρά πάρει 30% σε αυτές τις εκλογές, σας το λέω ειλικρινά, θα μεταναστεύσω.

    (α, και περαστικά σου βαπτιστήρα! 🙂 )

  47. bernardina said

    Φιλιοτσάκι, κουράγιο, σου κάνω συμπαράσταση (με 37.8 :mrgreen: )

    Σιγά μη μεταναστεύσεις, κομπάδρε! Εδώ περάσαμε τόσα και τόσα (μέχρι και εξαετία Καραμανλή Βου που μεταβαπτίστηκε σε Άμωμος Άσπιλος Αμόλυντος Πολυχρονεμένος ο Α’ Στηρίζω Σαμαρά Όλα τα Σφάζω Όλα τα Μαχαιρώνω Δεν Έφταιξα σε Τίποτα Για Όλα Φταίει ο ΓΑΠ Μάστορα Πιάσε τρία με Απ’ Όλα. Στο Σαμαρά θα κωλώσουμε μπρε;)

  48. τυφλόμυγα said

    Νονέ, ευχαριστώ! Προσωπικά σκέφτομαι να βγάλω εισιτήριο για Άρη. Καθυστερεί όμως ο Μπράνσον.

    Νονα, ευχαριστώ και περαστικά. Το β σου είναι καταπληκτικό.Γέλασα, μα δεν ανακουφίστηκα καθόλου. Σκέφτομαι ότι η αυτοδυναμία Σαμαρά μπορεί να είναι το καλό σενάριο (τί λέω Θέ μου;). Φαντάζεστε να πάρει η ΝΔ 20% και να συνεργαστεί με τίποτα Λάος, Καμένους για αυτοδυναμία; Οκ, δεν είμαι αισιόδοξη, το παραδέχομαι. Αλλά με τόσο ρευστό πολιτικό σκηνικό ποιος είναι; Περίμενε κανείς να θέλει να συνεργαστεί ο Σύριζα με τον Καμένο; Για όνομα του Θεού δηλαδή. Εμείς έχουμε πυρετό, αυτοί δεν πάνε καλά.

  49. sarant said

    45: Δεν νομίζω ότι είναι έτσι, θέλει πολύ πάνω από 30% για 150 βουλευτές, κάπου 36-38.

  50. Μαρία said

    49 Μόνο; Το 2007 με περίπου 42% έπιασε η ΝΔ τις 152 έδρες σε 5κομματική βουλή.
    Όσο περισσότερα κόμματα πιάσουν το 3%, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό απαιτείται για την αυτοδυναμία.

  51. sarant said

    50: Νομίζω ότι έχει αλλάξει ελαφρά ο νόμος από τότε (είναι ο παρονομαστής της διαίρεσης διαφορετικός). Επίσης, το 2007 ήταν 40 έδρες το μπόνους. Με 40% έχει σίγουρα τους 150.

  52. alexandra said

    Αυτό με την πριμοδότηση των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα η αλήθεια είναι ότι μου φαίνεται εξωφρενικό έτσι κι αλλιώς, στη σημερινή πραγματικότητα ακόμα περισσότερο… Όπως μου φαίνεται περίεργο ότι τα λευκά δεν προσμετρώνται στα έγκυρα, μιας και νομίζω οι περισσότεροι – εγώ πάντως έτσι τα θεωρούσα – τα θεωρούν επιλογή απόρριψης όλων των υποψηφίων και όχι επιλογή έγκρισης όλων των υποψηφίων, κάτι σαν: «δεν έχω πρόβλημα με όποιον και να βγει». Έτσι όπως είναι ο νόμος γιατί να ψηφίσει κανείς λευκό;

    Το Π.Δ. 26/15.3.2012 (ΦΕΚ 57 Α) κωδικοποιεί την εκλογική νομοθεσία, για όποιον ενδιαφέρεται: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEbA_BZxkczbHdtvSoClrL8KoqaERu8wDDtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijLJ-Z1LfWwIfmrp6wL4fCDFLsfxB5Yc731M_KmiHqgmV

  53. Μαρία said

    52 Μόνο μια φορά υπολογίστηκαν, για να βρεθεί το εκλογικό μέτρο, όταν έκανε ένσταση η Παρθένα Φουντουκίδου και την κέρδισε. Δεν θεωρούνται όμως άκυρα.
    http://kdp.pspa.uoa.gr/LEYKA.htm

  54. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Εγώ γέλασα και γελάω ακόμα που αναρωτιέσαι περί ηθικής και εντιμότητας από τους δεδομένους πολιτικούς. Μόνο το ύφος του χοντρού να έβλεπες όταν μιλούσε ‘για το πώς θα επιβάλει το χαράτσι μέσω ΔΕΗ’ ‘θα κόβεται το ρεύμα…’ θ’ αρκούσε για να τον φτύσεις. Κι όμως, τον έκαναν αρχηγό, οι ίδιοι που δεν τον έκαναν πριν από μερικούς μήνες. Όσο για τον άλλο… θα έχουμε άλλη μια από τα ίδια… έναν γελοίο που θα κοιτάζει γύρω γύρω αναρωτόμενος ‘τι τρέχει ρε παιδιά;’

  55. ppan said

    Εγώ 54 κιλά είμαι, αλλά με ενοχλεί λίγο -λιγάκι- αυτό με το χοντρος, παχύδερμος κλπ. Δεν είναι αυτό το θέμα με τον συγκεκριμένο και κάπως σκέφτομαι ότι όλοι οι ρατσισμοί καταδικάζονται από τους κανονικους ανθρώπους. Όμως, οι ανθεκτικότεροι όλων, αυτοι που έχουν στόχο τους χοντρούς και τους άσχημους, παραμένουν

  56. ppan said

    Και να συμπληρώσω ότι, εκτός εξαιρέσεων, καληώρα, το πάχος είναι ταξικό και οι πλούσιοι είναι συνήθως λεπτοί. Αυτό που λέμε «έφαγαν λεφτα΄» είανι νομίζω μεταφορικό, δείτε το Τσοχατζοπουλέικο 🙂

  57. τυφλόμυγα said

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_26/04/2012_480130

    Δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για το ντιμπέιτ. Αδιαφορώ παντελώς αν θα γίνει με δύο ή με δέκα αρχηγούς κομμάτων. Δεν έχω τίποτα με κάποιον από τους αρχηγούς κομμάτων. Εκτός από έναν όλους τους υπόλοιπους αρχηγούς κομμάτων μπορώ να τους ακούσω με σχετικό ενδιαφέρον.

    Η διαδικασία του ντιμπέιτ έχει ευτελιστεί με την υποχρεωτική συμμετοχή πέντε, έξι ή εφτά δημοσιογράφων. Γιατί πρέπει κάθε ένα από τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια να έχει τον εκπρόσωπό του στο ντιμπέιτ και δεν συμφωνούν ένας δημοσιογράφος να εκπροσωπεί όλους τους συναδέλφους του και όλα τα κανάλια;

  58. 54 κιλά, Ppan; Αμ τότε σου ταιριάζει πολύ το χρηστώνυμό σου, αν τουλάχιστον ερμηνευθεί ως Peter pan! Εμένα τουλάχιστον, που έχω υπερδιπλάσια, εκεί με παρέπεμπε και πριν κοινολογηθεί το βάρος σου, και όχι λ.χ. σε Παύλος/Παυλίνα Παναγιώτου…
    Επί της ουσίας βέβαια, συμφωνώ μαζί σου. Θυμάμαι το μακαρίτη τον Κύρκο να λέει σε ομιλία του «Ακούστηκε πρόσφατα το σύνθημα «Ψηλέ, προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα.» Και αν ήτανε κοντός, θα του λέγαν άραγε «Κοντέ, προχώρα!»; Και αν ήτανε χοντρός, τι θα του λέγανε;»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: