Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο χακεμένος Ισοκράτης και μερικά ακόμα προεκλογικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 5 Μαΐου, 2012


Η προεκλογική περίοδος τέλειωσε, αύριο ψηφίζουμε, το σημερινό άρθρο αναπόφευκτα είναι προεκλογικό και εθιμικά θα έχει μεζεδάκια, άρα: προεκλογικά μεζεδάκια, όπως είχαμε και την προηγούμενη βδομάδα. Ομολογώ ότι δεν έψαξα να βρω μαργαριτάρια και λάθη στις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών και των υποψήφιων βουλευτών, κι έτσι ο τίτλος «προεκλογικά» δεν είναι απόλυτα ακριβής, περισσότερο χρονολογικός είναι ο προσδιορισμός.

Ωστόσο, πριν από λίγο άκουγα τον Ευάγγ. Βενιζέλο που μιλούσε στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στο Σύνταγμα, να λέει: «Το ΠΑΣΟΚ δεν θα γίνει δεκανίκι οποιουδήποτε». Δεν λέω ότι είναι λάθος, αλλά εγώ, που δεν έχω τον τρόμο της διπλής άρνησης, θα έλεγα «δεν θα γίνει δεκανίκι κανενός». Να διευκρινίσω ότι τρόμος της διπλής άρνησης είναι μια σχετικά καινούργια γλωσσική ασθένεια, που κάνει μερικούς να αποφεύγουν τη διπλή άρνηση (δεν είδα κανέναν, δεν μου είπε τίποτα, δεν θα γίνει ποτέ αυτό) είτε από επιρροή των αγγλικών είτε από νοσταλγία της αρχαιότροπης καθαρεύουσας. Πράγματι, στην καθαρεύουσα, και μάλιστα όχι την απλή, θα πεις «ουδένα είδα, ουδέν είπε, ουδέποτε θα γίνει». Όσο λάθος είναι όμως να γράψεις «ουδένα δεν είδα», άλλο τόσο είναι και το «κανέναν είδα», και μάλιστα χειρότερο γιατί εύκολα οδηγεί σε παρανόηση. Το «δεν θα γίνει δεκανίκι οποιουδήποτε» δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση -αν και κάποιος σχολαστικός θα έλεγε πως διαφέρει από το ‘κανενός». Δεν θα γίνει δεκανίκι «οποιουδήποτε» θα μπορούσε να νοηθεί ότι σημαίνει πως θα γίνει δεκανίκι μόνο ορισμένων, αλλά όχι και του πρώτου τυχόντα, όχι όποιου κι όποιου. Όταν λέμε «δεν πάω οπουδήποτε» δεν εννοούμε «δεν πάω πουθενά», έτσι δεν είναι;

Ένα άλλο μεζεδάκι με τον κ. Βενιζέλο, που μου το έστειλαν τουλάχιστον 3 φίλοι, ζητώντας τη γνώμη μου, είναι το «αποσυμφορίζεται», ο όχι πολύ συνηθισμένος λαϊκός τύπος, αντί για τον λογιότερο «αποσυμφορείται», που υπάρχει στο προεκλογικό μήνυμα του ΠΑΣΟΚ: «αποσυμφορίζεται η πίεση στην οικονομία». Αρχικά με είχε ξενίσει ο τύπος, και τον είχα χαρακτηρίσει αδόκιμο, όμως έκανα λάθος, εφόσον όχι μόνο λέγεται, αλλά και έχει καταγραφεί στο λεξικό του Γεωργακά, το καλύτερο ελληνικό λεξικό στην εποχή του (δεκ. 1960), ίσως και το καλύτερο όλων των εποχών, από το οποίο όμως έχει εκδοθεί μόνο ο πρώτος τόμος, το γράμμα Α. Όπως σωστά τονίζεται στη σχετική συζήτηση στη Λεξιλογία, πρόκειται για επανανάλυση: το «θα αποσυμφορήσει» εκλαμβάνεται σαν μεταβατικό σε -ίζω, εξού και: αποσυμφορίζει, αποσυμφορίζεται κτλ. Πάντως, αφού ένα δόκιμο λεξικό καταγράφει τον τύπο, θα τον δεχτούμε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα δεχτούμε όλα τα λάθη, κι ας είναι και συχνά. Δηλαδή, μπορεί να έχετε ακούσει χίλιες φορές να λένε «Καραβαϊκή» την Καραϊβική θάλασσα, λάθος θα το θεωρήσουμε. Ευεξήγητο, με παρετυμολογική έλξη από τα καράβια, και επειδή η Καραϊβική προφέρεται λίγο πιο δύσκολα, αλλά δεν παύει να είναι λάθος. Και μου κάνει εντύπωση που είδα στο Βήμα να χρησιμοποιείται ο λαθεμένος τύπος, και μάλιστα δυο φορές, και μάλιστα σε μια ενυπόγραφη και υποτίθεται ποιοτική στήλη, στον Βηματοδότη. Το πιο περίεργο είναι πως το λάθος γίνεται στον τίτλο της πασίγνωστης σειράς ταινιών «Πειρατές της Καραϊβικής», που νόμιζα ότι είχε κατοχυρώσει οριστικά τον σωστό τύπο, μια και, οι παρέες των πιτσιρικάδων στα θερινά σινεμά, όπου με πήγαιναν παλιότερα τα παιδιά μου, χρησιμοποιούσαν πάντοτε ‘Καραϊβική’ και ποτέ ‘Καραβαϊκή’. Αν όμως νομίζετε ότι ο τύπος Καραβαϊκή είναι αποδεκτός, θα ακούσω τα επιχειρήματά σας.

Οι ψεύτικοι φίλοι χτυπάνε με πισώπλατα μαχαιρώματα, έτσι δεν είναι; Ένας ψευτοφίλος πρόδωσε τον μεταφραστή του in.gr, στην είδηση για την εξαγορά μιας ρωσικής αυτοκινητοβιομηχανίας: «εξαγορά πλειοψηφικού πακέτου μετοχών στη ρωσική AutoVAZ, που κατασκευάζει μεταξύ άλλων τα εικονικά Lada, υπέγραψαν η γαλλική Renault και η ιαπωνική Nissan». Πώς είπατε; Και τα πραγματικά Λάντα ποιος τα κατασκευάζει; Φυσικά, τα Λάντα δεν είναι καθόλου εικονικά, είναι iconic, δηλαδή, ας πούμε, εμβληματικά.

Ο σχιζολέκτης της εβδομάδας είναι ο Σήφης Πολυμίλης, ο οποίος σε άρθρο του στο Βήμα διαμέλισε άσπλαχνα τη λέξη «αριστεροδεξιές», και μάλιστα έβαλε και τόνο στο πρώτο μισό: «Να αποδεχθεί η όχι τις αριστερό-δεξιές συμμαχίες…» Να σημειωθεί ότι το «αριστεροδεξιές», επειδή δεν είναι εντελώς παγιωμένος σχηματισμός, θα μπορούσαμε να το δεχτούμε χωρισμένο με παύλα, όχι όμως με τόνο στο «αριστερό»! Αλήθεια, το προφέρει έτσι ο κ. Πολυμίλης; Εσείς το προφέρετε έτσι; αριστερό-παύση-δεξιές;

Και για μια φορά άφησα το μεζεδάκι του τίτλου για το τέλος. Ο χακεμένος Ισοκράτης είναι το γνωστό απόσπασμα με τη δημοκρατία μας που αυτοκαταστρέφεται, που είχε γίνει πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου Τύπου τις ταραγμένες μέρες του Δεκέμβρη 2008, απόσπασμα που κακώς αποδίδεται στον Ισοκράτη, ο οποίος δεν είπε ακριβώς αυτά τα πράγματα. Τότε το είχε κάνει σημαία της μια εφημερίδα προσκείμενη στη ΝΔ, χτες το έφερε στην κουβέντα μια βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, η κ. Ροδούλα Ζήση, η οποία, σε προεκλογική συζήτηση, επικαλέσθηκε «με ποιητική διάθεση στα πράγματα, αυτό που είπε ο Ισοκράτης, δεν το είπα εγώ, η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, γιατί δώσαμε, οι πολιτικές δυνάμεις στους πολίτες…» Κι όταν ένας συνομιλητής της επισήμανε ότι δεν κατεβαίνει ο Ισοκράτης στις εκλογές, εκείνη επέμεινε με άλλο ρητό, αυτό υπαρκτό, και τον κατηγόρησε για εγωιστή. Η συζήτηση είναι εδώ, το επεισόδιο μετά το 20.27. Το πιο αστείο είναι ότι η κυρία Ζήση επιμένει: «δεν το είπα εγώ, ο Ισοκράτης το είπε». Μόνο ο Ισοκράτης δεν το είπε όμως…

Ή μάλλον θα τελειώσω με Ελύτη, εννοώντας την καταγγελία της Ιουλίτας Ηλιοπούλου για τους στίχους του Ελύτη που χρησιμοποιούνται στο εκλογικό σποτ της Νέας Δημοκρατίας. Νομίζω ότι έχει δίκιο να διαμαρτύρεται η κ. Ηλιοπούλου, διότι δεν πρόκειται εδώ για αναφορά κάποιων παροιμιωδών στίχων, όπως θα ήταν αν έλεγε, π.χ., «ως πότε θα ζούμε δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» (όπου οι στίχοι του Βάρναλη έχουν γίνει παροιμιακοί), αλλά πρόκειται για προσπάθεια οικειοποίησης του Ελύτη. (Και το χειρότερο είναι πως συνδυάζεται με χακεμένη φωτογραφία της Αγιασοφιάς, πειραγμένη, χωρίς μιναρέδες). Αυτό βέβαια δεν το λέω σαν νομικός ειδικευμένος στα περί κοπιράιτ, κι αν υπάρχει γνώμη ειδικού θα μ’ ενδιέφερε να την ακούσω.

Στις βουλευτικές εκλογές θα ψηφίσουμε αύριο. Μπορείτε όμως να ψηφίσετε κι από σήμερα, όπως και αύριο, όπως και όλη την επόμενη βδομάδα, στην ψηφοφορία για τα Ελληνικά Βραβεία Διαδικτύου, τα e-awards ή ηλεβραβεία. Κλικάρετε στο μπανεράκι πάνω δεξιά ή εδώ. Αφού εγγραφείτε, μπορείτε, αν θέλετε, να ψηφίσετε το ιστολόγιό μας στην κατηγορία «Ιστολόγια» και το εξαιρετικό φόρουμ Λεξιλογία στην κατηγορία των Φόρουμ.

67 Σχόλια to “Ο χακεμένος Ισοκράτης και μερικά ακόμα προεκλογικά μεζεδάκια”

  1. Έλληνας said

    Ο ίδιος ο Ελύτης, που ήταν ο ίδιος και δεξιός
    και στενός φίλος του Σαμαρά βάφτισε την Πολιτική Άνοιξη, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα.

    Το συμπέρασμα είναι: «αριστεροί μπορούν
    να οικειοποιούνται ποιητές, οι δεξιοί όχι»

  2. spiral architect said

    […] Φυσικά, τα Λάντα δεν είναι καθόλου εικονικά, είναι iconic, δηλαδή, ας πούμε, εμβληματικά. […]
    ο μεταφραστής του γουγλη πάει σύννεφο. 😯 😯 😯 😯
    (δυστυχώς η wordpress δεν έχει εικονίδιο με ανθρωπάκι που να βαράει το κεφάλι του στον τοίχο!)

    Επειδή ο κύριος Σόιμπλε για άλλη μια φορά ξανακτύπησε με δηλώσεις, έτσι κι εγώ θυμήθηκα τον αξέχαστο Πήτερ Σέλερς στο ρόλο του Dr. Strangelove στην ταινία S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα:

    Μπορείτε να κάνετε τους παραλληλισμούς σας.:wink:

  3. Αυτή η αποφυγή διπλής ή απλής άρνησης νομίζω πως έχει οδηγήσει και στο πολύ διαδεδομένο «θέλετε κάτι;» που ακούμε από πωλητές ή το επίσης διαδεδομένο «είπατε κάτι;». Αντικαθιστούν, αντίστοιχα το «θέλετε τίποτα;» και «είπατε τίποτα;» Νομίζω όμως πως το τελευταίο είναι μια παγιωμένη έκφραση θαυμασμού ή ειρωνείας. Θεωρώ λάθος την αποκατάσταση με αποφυγή του «τίποτα» επειδή ο ερωτηματικός επιτονισμός (intonation) ακυρώνει την αρνητική έννοια του «τίποτα».

    Γιάννης με καλήμερες

  4. Την Καριβική τη μάθαμε με καράβια, ιδίως τα αγόρια που διαβάζαμε ή βλέπαμε (ίσως περισσότερο) τα παιδικά περιπετειώδη αναγνώσματα. Εγώ πίστευα πως κάποτε θα ενθαρρυνόταν (λόγω σωστής ετυμολογίας) ο τύπος Καριβική, αλλά ποτέ νομίζω δεν υποστηρίχτηκε κάτι τέτοιο. Δυστυχώς απορρίπτω και τους δύο τύπους αλλά έμαθα να χρησιμοποιώ το «Καραϊβική».

    Γιάννης

  5. Νέο Kid Στο Block said

    Κουίζ:
    «Ο εκλεγμένος από τη βάση πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε ενώπιον λαοθάλασσας στην πλατεία Συντάγματος της Αθήνας ότι «Ο λαός δεν ξεχνά, τι σημαίνει Δεξιά!»
    Βρείτε στην παραπάνω πρόταση τα εραλδικά (iconic) στοιχεία που ταυτίζονται με τα εικονικά (virtual)

    Ο ευρών θα αμειφτεί με εικονικά κουπόνια για τα μελλοντικά εμβληματικά συσσίτια.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Δεν είχα ξανακούσει την Καριβική, βλέπω όμως ότι έχει (λίγες) γκουγκλιές.

  7. ΣοφίαΟικ said

    Για τα νομικά του κοπιράιτ δεν ξέρω τι γίνεται, οπότε βλακειες θα πω, αλλάδε θυμάμαιτον Ελύτη να κυνηγάει μανιωδώς τα δικαιώματά του όσο ζούσε (όπως π.χ ο Χατζιδάκις), οπότε μου φαίνεται παράταιρο που η κληρονόμος του είναι βασιλικότερη του βασιλέως. Απαισιόδοξες ερμηνείες αυτής της στάσης:
    α. είναι πολλά τα λεφτά 40άκο
    β. αν δεν υπήρχε ο Ελύτης δεν θα με ήξερε ούτε ο θυρωρός τη πολυκατοικίας μου (το 15λεπτο της δημοσιότητας)
    γ. διάφορα αρρωστημένα φρουδικά που δεν πρόκειται να αναπτύξω γιατί θα παέι μακρυά η βαλίτσα αλλά έχουν να κ΄νουν με βάθρα και αγιοποιήσεις
    Αυτά!

  8. «Τις Μικρές Αντίλλες τις λέγανε και Καραϊμπικά Νησιά από τους ανθρωποφάγους Καραΐμπους που τα κατοικούσανε.»
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kontoglou_mpoukan.htm

  9. Είναι τόσο παλιά μου ιδέα η Καριβική που δε σκέφτηκα καθόλου να γκουγκλέγξω! Είδα τώρα πως έχει και μοντέρνες εμπορικές χρήσεις (χρώμα Μπλε Καριβική – Carribean Blue). Περίεργο.

    Γιάννης

  10. Patrick Wei said

    Γειά σας. Θυμάμαι αμυδρά στα παλιά τα Μίκυ Μάους (αρχές του 70), την Καραϊβική να αναφέρεται ως Καραβαϊκή αλλά όχι από λάθος. Ήταν αστείο, αντίστοιχο, ξέρω γω, με την «Κλεοπάπια».
    Δυστυχώς δεν μπορώ να βρω πηγή στο γκουγκλ για αυτό.

  11. spiral architect said

    Το παρακάτω, τι σας λέει:
    Η γέφυρα και η ποιήτρια
    (για του λόγου το αληθές)

  12. ΣοφίαΟικ said

    11: εγώ θα το έβαζα ‘σύμβουλος ποίησης’, γιατί το ποιήτρια-σύμβουλος παραπέμπει στο «έγραφε ποιήματα για τη γέφυρα ενώ κατασκευαζόταν- συμβουλευτικά ή μη» (ρόλος παρόμοιος με της συμβουλου Τρόι στο Σταρ Τρεκ).

  13. Alexis said

    Θεωρώ κι εγώ υπερβολική την αντίδραση της κ. Ηλιοπούλου. Ο καθένας μπορεί να κρίνει την ειλικρίνεια ή την εντιμότητα αυτού που χρησιμοποιεί τους στίχους του ποιητή για να υποστηρίξει οτιδήποτε. Καμιά φορά αυτές οι προσπάθειες καταλήγουν και στην αυτογελοιοποίηση του χρήστη. Πραγματικό φάουλ θα ήταν η παραχάραξη των στίχων (κάτι ανάλογο με το ρητό του Ισοκράτη δηλαδή) αλλά αυτό νομίζω δεν θα το αποτολμούσε κανείς για ποιητές τόσο γνωστούς και διαβασμένους όπως ο Ελύτης.
    Γιάννη (#9) ωραία λεξιπλασία το «γκουγκλέγξω»!

  14. Ευχαριστώ Αλέξη μου! Θα την τελειώσουμε τη γλώσσα…

    Γιάννης

  15. NM said

    Να προσθέσω κι εγώ ενα προεκλογικό μεζεδάκι που ανακάλυψα μόλις τώρα. Βέβαια δεν αφορά τις ελληνικές εκλογές αλλά εκείνες της Αρμενίας.
    Σύμφωνα λοιπόν με πολλά ελληνικά ΜΜΕ (εδώ οι πηγές από το γκουγκλ)
    http://news.google.gr/news/story?ncl=d3epGTE-yWBCMhM3X7b2o-MJj-vlM&ned=el_gr&topic=w
    κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης τραυματίστηκαν εκατοντάδες συμμετέχοντες όταν από αναμμένο τσιγάρο εξεράγησαν μπαλόνια φουσκωμένα με ή λ ι ο ν (!!!).
    Βέβαια, για του στραβού το δίκιο, πρέπει να πω ότι όλοι παραπέμπουν σε είδηση που μεταδίδεται από το Ρόιτερς. Αλλά κι από την άλλη εντυπωσιάζομαι που όλοι σχεδόν αναμετάδωσαν την πατάτα που έφαγαν ωμή κι αμάσητη. (Καλά από χημεία γιοκ, αλλά το «Χιντεμπουργκ» δεν το είχαν ούτε ακουστά)
    Παρεμπ (!) ας σημειώσουμε και την πονηράδα του Αρμένη προμηθευτή μπαλονιών που κατέληξε σε τραγωδία (να γεμίσει δηλ. τα μπαλόνια με το απαγορευμένο, φτηνότερο, αναφλέξιμο υδρογόνο οξυγονοκόλλησης αντί του επιβαλλόμενου για τέτοια ουδέτερου ήλιου)
    – ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ ΑΥΡΙΟ

  16. spiral architect said

    Πιστεύω ότι η Ηλιοπούλου αντέγραψε ανεπιτυχώς την πράξη της Μυρσίνης Λοΐζου εναντίον του ΠΑΣΟΚ.
    Επίσης εμπνευστής του ονόματος της πάλαι ποτέ «Πολιτικής Άνοιξης» ήταν ο Οδ. Ελύτης, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Αντώνης Σαμαράς.
    Ανεπίσημα η ΝΔ απάντησε μέσω φατσοβιβλίου με μια φωτογραφία.

    Συμπερασματικά μπερδεύτηκαν οι γραβάτες με τα σώβρακα και άντε να τα ξεδιαλύνεις. 😦

  17. Νίκος Κ. said

    Μία διάσταση στο θέμα Ελύτη, όχι τόσο γνωστή στους νεότερους, έχει να κάνει με τα όσα ειπώθηκαν την εποχή της βράβευσής του. Τότε υπήρχαν εκείνοι, οι οποίοι θεωρούσαν ότι θα έπρεπε να προταθεί για Νόμπελ ο Ρίτσος (ο οποίος είχε ήδη τιμηθεί με το βραβείο Λένιν). Ειπώθηκε ότι το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και προσωπικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός Καραμανλής, ευνόησε τον Ελύτη εις βάρους του Ρίτσου. Η φασαρία εκείνη φυσικά δεν είχε να κάνει το παραμικρό με την ποιητική αξία των δύο, απλώς τον καιρό εκείνο υπήρχε μία τάση να κομματικοποιούνται τα πάντα και κατά συνέπεια το δίλημμα Ρίτσος ή Ελύτης μεταφραζόταν αυτομάτως σε δίλημμα ‘Αριστερός ποιητής ή δεξιός’. Κατά τον συγγραφέα Ν.Δήμου ‘δεν μπορούσες να μιλήσεις για τα δύο Νόμπελ της Ελλάδας αν δεν ανέφερες παράλληλα και τα Λένιν’. Φυσικά όλα αυτά ανήκουν σε ένα παρελθόν με πολύ αρρωστημένη ατμόσφαιρα εμφυλιοπολεμικών και ψυχροπολεμικών αναθυμιάσεων. Τώρα πια θα πρέπει να έχουμε καταλάβει ότι ούτε ο Ελύτης, ούτε ο Ρίτσος είχαν αυτοκόλλητες ετικέτες ‘Ιδιοκτησία ΚΚΕ’ ή ‘περιουσία ΝΔ’ και επομένως το έργο τους αποτελεί κληρονομιά όλων των Ελλήνων. Άρα κάθε προσπάθεια οικειοποίησης του έργου τους για προεκλογικά παιχνίδια θα πρέπει να καταδικάζεται.

  18. @OP: Ένα πολύ καλό αντεπιχείρημα στον τρόμο της διπλής άρνησης (πέραν των υπολοίπων κι εξαιρετικών) είναι ότι συχνά η διπλή άρνηση έχει δηλωτικό ή εμφατικό χαρακτήρα. Άλλωστε, κανείς δεν κυνηγάει να διορθώσει το ωραίον «ποτέ των ποτών» — παρότι αποτελεί «βιασμό της γραμματικής» (μιας και το «ποτέ» είναι χρόνικος προσδιορισμός), αν και μάλλον επηρεάζει και κάποια ορατή ομοιότητα (και ακολουθία) με τους αιώνας των αιώνων, το άσμα ασμάτων και άλλα.

    Εν ολίγοις, δεν είναι καθόλου μα καθόλου σπάνιο να χρησιμοποιείται τοιουτοτρόπως αυτή η διατύπωση (δείτε άλλωστε, πόσο αλλάζει το νόημα αυτής της φράσης χωρίς την έμφαση: «δεν είναι σπάνιο να» — πολύ πιο ασθενής, πλέον).

    Το Καραβαϊκή απλά με ανατρίχιασε! Ομοίως και ο «προχώ-ρηγμένος» (για να πάρει μία απ’ τα ίδια που σερβίρει) Πολυμίλης.

    Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς την κοτσάνα περί εγωισμού; Προσωπικός αδυνατώ να την κατανοήσω…

    @10: Ναι, τα συνήθιζαν αυτά τα χαριτωμένα.

  19. Immortalité said

    Την Καραϊβική (και τον λατρεμένο πειρατή τους :D) δεν την είχα ακούσει ποτέ Καραβαϊκή. Νόμιζα ότι το μπέρδεμα γίνεται μόνο με τις Μαλδίβες – Μαλβίδες. Καραβαϊκώς, λέγαμε φοιτητές ότι πάμε και ερχόμαστε στας Αθήνας διότι πού λεφτά για αερόπλανα… Η Καριβική μου φαίνεται εντελώς χάλια και δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε και να επικρατήσει αφού ούτως ή άλλως είναι Les Caraibes.

    Τα εικονικά Λάντα τ’ αγοράζουμε και με εικονικά λεφτά; 😀

    Και λέω αποσυμφορίζω (αλλά δεν ψηφίζω Βενιζέλο)

  20. @15: Πραγματικά γνώσεις Χημείας-Χίντεμπουργκ: μηδέν. Αν είναι δυνατόν… [φατσοπαλάμη]

  21. LandS said

    Ήταν πολύ δικαιολογημένη η αντίδραση της Ι. Ηλιοπούλου. Είναι κληρονόμος του (και των συγγραφικών δικαιωμάτων του) και, αν δεν κάνω λάθος και επιμελήτρια του έργου του. Δεν ήταν στον Ελύτη (μόνο) ότι είναι στον Άκη η Βίκη.
    Ο Σαμαράς δεν χρησιμοποίησε στίχους του Ελύτη σε πολιτική ομιλία του, όπως κάνει ο Κουβέλης, για παράδειγμα, με τον Αναγνωστάκη. Οι στίχοι του Ελύτη (και η εικόνα του να χαριεντίζεται με τον Σαμαρά) χρησιμοποιήθηκαν σε διαφήμιση. Σε πολιτική διαφήμιση μεν, αλλά σε διαφήμιση.
    Δεν τον ένοιαξε (όχι τον ίδιο, τον διαφημιστή) να υπογραμμίσει με κάποιους στίχους την πολιτική άποψη του Σαμαρά, ή να την κάνει θελκτικότερη. Τον ένοιαξε να «φτιάξει το image». Το γράφω όπως ακριβώς το γράφει και ο επικοινωνιολόγος, πάμε στοίχημα; Και, ποιος στοιχηματίζει ότι αν δεν υπήρχε το Νόμπελ Λογοτεχνίας δεν θα είχαμε άλλη ροή του σποτ; Η μήπως θα γινόταν, στο Ζάππειο, αναφορά στην αυτοκτονία της Πηνελόπης Δέλτα αν δεν ήταν γιαγιά του;

  22. Immortalité said

    Α, και για τα δεκανίκια, ξέχασα. Νομίζω ότι Βενιζέλος εννοεί αυτό ακριβώς που είπε: δεν θα γίνει δεκανίκι του οποιουδήποτε. Αν βρεθεί κανένας καλός μπορεί και να γίνει.
    Δεν μπορεί να το έκανε από το φόβο της διπλής άρνησης, το «κανείς δεν» είναι παγιωμένη έκφραση και σε τόσα τραγούδια μέσα.
    Ο Α. Πάνου δεν θέλω τη συμπόνια κανενός, οι Active Member δεν είμαι κανενός και ο Νικόλας Παπάζογλου, κανείς εδώ δεν τραγουδά…

  23. Alexis said

    #19, Τι έκανε λέει;;;; Δεν λέγονται Μαλβίδες;;;;;
    Μόλις τώρα το ανακάλυψα στη Βικηπαίδεια…
    Ιμόρ μου δημιούργησες ψυχικό τραύμα!!!

  24. 22
    Γεια σας Immortalité. «Η Καριβική μου φαίνεται εντελώς χάλια και δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε και να επικρατήσει αφού ούτως ή άλλως είναι Les Caraibes».

    Αν αυτό είναι το πιο παλιό και όχι εξαγγλισμένο, εντάξει. Όμως υπάρχει και το «Ses habitants sont les Caribéens».

    Έχετε τίποτα πιο σίγουρο για το «ούτως ή άλλως» που λέτε;

    Γιάννης

  25. spiral architect said

    Immortalité, δίκιο έχει ο Patrick Wei στο @10 παραπάνω ότι η λέξη «Καραβαϊκή» γράφτηκε σε ελληνική μετάφραση κόμικ του Ντίσνεϊ, μάλλον με πρωταγωνιστές την οικογένεια Ντακ.
    (εκδ. Τερζόπουλος)
    Το θυμάμαι και εγώ.
    (όπως και τον «Θησαυρό της Κλεοπάπιας») :mrgreen:

  26. spiral architect said

    @23: Μαλβίνες (Malvinas) είναι το ισπανικό όνομα των νήσων, τα οποία αργότερα ονομάστηκαν Φώκλαντ από τους βρεττανούς και
    Μαλδίβες (Maldives) είναι ανεξάρτητη νησιωτική χώρα νοτιοδυτικά της Ινδίας, η οποία συχνά αποκαλείται -εσφαλμένα- Μαλβίδες.
    (γλωσσομπερδεύτηκα)

  27. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    Θα πάω καραβαϊκώς, πολύ ωραίο -δεν το είχα ακούσει. Εμείς λέγαμε κάποτε, «θα πάω ταξικά» (= με ταξί).

    22: Ναι, αλλά τότε έπρεπε να πει «δεν θα γίνω δεκανίκι ΤΟΥ οποιουδήποτε».

  28. 1. Ας βρεθούμε καμιά μέρα, να πάμε πουθενά να φάμε τίποτα…

    2. #1. Έλληνας. Κι ο Μάνος δεξιός ήταν αλλά δεν νομίζω ότι θα επέτρεπε ποτέ την χρήση της μουσικής του για πολιτικούς λόγους, τουλάχιστον δίχως την συγκατάθεσή του.

  29. 1) @10 και 25: «Κλεοπάπια»! Τι είπες τώρα! (Ξαναλέω, διατρέχοντας τον κίνδυνο να γίνω κουραστικός, ότι το avatar μου δεν είναι τυχαίο)! Η πρώτη δημοσίευση δεν ήταν στον τόμο του #25, ήταν στο εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους, σε συνέχειες, και λεγόταν, αποδίδοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια τον ιταλικό τίτλο, «Ιστορία και Δόξα της δυναστείας των Ντακ». Είχε κυκλοφορήσει νομίζω το 1821, ή μήπως το 1453, δεν θυμάμαι ακριβώς, χάνονται όλα αυτά στη αχλύ του χρόνου (είμαι ένα τσιγάρο δρόμος πιο μικρός από τον Νικοκύρη).
    Θυμάμαι τότε, μου είχε δημιουργήσει μεγάλη απορία το γεγονός ότι ενώ τα ονόματα κατά κανόνα ήταν παραλλαγές των κανονικών (π.χ. τον Σκρούτζ στο δεύτερο μέρος της ιστορίας – Ρώμη, τον έλεγε Σκρουτζόνιο), στο πρώτο μέρος (Αίγυπτο) τον έλεγε Παχ-Πεχ-Ρέο. Δεν μπορούσα να το καταλάβω, μέχρι που μεγάλωσα λίγο, και άρχισα να τα διαβάζω από την πηγή (το ιταλικό πρωτότυπο) και ανακάλυψα ότι ο Σκρούτζ λέγεται Paperone, εξού και το Pah-Peh-Reo!

    2) @18, τέλος: Όντως, τις κάνουν κάτι τέτοιες χαριτωμενιές, π.χ. το Παπιονέτ, ή η Μυστική Οργάνωση Π.Α.Π.Ι. (Πράκτορες Ασφάλειας Πολλαπλών Ικανοτήτων), που χάνει μεν την αναφορα στη CIA που έχει το ιταλικό P.I.A. (Paperòn Intelligence Agency), είναι όμως απείρως πιο χαριτωμένο!

  30. spiral architect said

    @29: Όντως τότε (το «τότε» χάνεται στην αχλύ του χρόνου) δεν κυκλοφορούσαν συλλογές αλλά μόνο εβδομαδιαία τεύχη κάθε Παρασκευή. Οι συλλογές βγήκαν μεταγενέστερα (δεν θυμάμαι πότε) όταν εκσυγχρονίστηκαν οι εκδόσεις Τερζόπουλου.
    (τι θυμηθήκαμε: Τον Παχ-Πεχ-Ρέο … να είστε καλά) 🙂

  31. Patrick Wei said

    @29, Σωστά το γράφεις, είχε κυκλοφορήσει στα 150 χρόνια από το 1821, δηλ. το 1971, τον Αύγουστο. 🙂 Λοιπόν αυτό για το Παχ-Πεχ-Ρέο δεν το ήξερα, ότι δηλ. προερχόταν από το Ιταλικό…
    NB: Στην επανέκδοση της Ιστορίας των Ντακ, τον Αύγουστο του 2003 (172 χρόνια από το 1821, εφόσον επιμένεις να σου πω) ο Παχ Πεχ Ρέο αναφέρεται ως Σκρουτζαγχαμών.

    @30: Υπήρχε και το Μεγάλο Μίκυ (μηνιαίο) και τα Κλασσικά (sic, αν θυμάμαι καλά) κάθε τρεις μήνες. Εγώ ακόμα θυμάμαι με νοσταλγία τα Κλασσικά για τους Ολυμπιακούς του Μονάχου. 🙂

  32. Patrick Wei said

    In ref to 31, Το έψαξα και τελικά ήταν «Κλασικά»

    http://coa.inducks.org/issue.php?c=gr/KL+++14

  33. suncleft said

    Καλησπέρα, με αφορμή το σχόλιο του Alexis (σχ. 13) να πω πως δικαιολογώ απόλυτα την ενόχληση της κ. Ηλιοπούλου καθώς κατά τη γνώμη μου τίθεται θέμα καραμπινάτης παραχάραξης των στίχων του Ελύτη, μιας και πουθενά, αν θυμάμαι καλά, μες στον «Ηλιο τον Πρώτο», δεν υπάρχει στοιχείο που να μας επιτρέπει να ισχυριζόμαστε πως αυτά που γράφει ο Ελύτης αναφέρονται στον ελληνικό λαό. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αποτελεί μια πολύ βολική, «νεοδημοκρατική» ερμηνεία των συγκεκριμένων στίχων από το επικοινωνιακό επιτελείο του κ. Σαμαρά. Αν διαβάσουμε και τους στίχους που προηγούνται, θα διαπιστώσουμε πως μάλλον (και) ο Ελύτης εδώ υπερασπίζεται το παρεξηγημένο γένος των ποιητών… (γνωστοί μαλθακοί και «λαπάδες», για να θυμηθούμε και έναν άλλο επιφανή της παράταξης του κ. Σαμαρά). Επίσης, όσον αφορά τα λεγόμενα του Alexis να μου επιτραπεί να ‘χω και κάποιες αντιρρήσεις για το πόσο πραγματικά γνωστό, και ως εκ τούτου ανθεκτικό στις παραποιήσεις, είναι το έργο κάποιων πασίγνωστων ονομάτων της λογοτεχνίας.
    Μια κάπως τυπολατρική, τώρα, παρατήρηση όσον αφορά το κείμενο του κ. Σαραντάκου. Έχω την εντύπωση, όσον αφορά το ζήτημα της χακεμένης φωτογραφίας της Αγιασοφιάς, πως μάλλον έχουμε να κάνουμε με κάτι σαν φτηνιάρικη γκραβούρα, επεξεργασμένη κιόλας.
    Σας ευχαριστώ πολύ, καλή ψήφο σε όλους.

  34. sarant said

    33: Μπορεί να έχεις δίκιο, καλή ψήφο σε όλους και από μένα!

  35. christos said

    Καλησπέρα σε όλους και καλή ψήφο αύριο. Νίκο σχετικά με το αποσυμφορώ δεν έκανες αναφορα στο λεξικό κριαρά που το έχει έτσι και όχι αποσυμφορίζω.

    Νομίζω πως ο Κριαράς και το κλητικό παράδειγμα του ΛΚΝ στη λέξη δεν μπορούν να αμφισβητηθούν απο ένα καλό λεξικό του 60′ κυρίως λόγω των πιο σύγχρονων μέσων που διέθεταν τα νεότερα λεξικά όταν εκδόθηκαν, άλλωστε το ΛΣΕΔΓ του Κριαρά και ΛΚΝ είναι και αυτά λεξικά με τεράστιο κύρος.

    Επίσης αν γκουγκλάρεις τις λέξεις το αποσυμφορώ έχει 63100 παρουσίες ενώ το αποσυμφορίζω γυρω στις 8000.

    Ένα ακόμα επιχείρημα κατά του αποσυμφορίζω θα μπορούσε να είναι οτι είναι πιο μεγάλο ως λέξη απο το αποσυμφορώ οπότε και λιγότερο εύχρηστο στον προφορικό και κυρίως στον γραπτό λόγο.

    Γενικά πιστεύω πως όταν η γλώσσα εξελίσσεται, αλλάζει ή διαφοροποιείται καλό θα ήταν αυτό να συμβαίνει με τη λογική της απλούστευσης (χωρίς να περιορίζεται όμως όσο είναι δυνατόν) και φυσικά να υπάρχει λόγος.

  36. christos said

    Άσχετο, εχθές έπεσε στα χέρια μου το Ιμβριακό λεξικό του Ξ.Τζαβάρα και πραγματικά έπαθα πλάκα.

  37. sarant said

    35: Το «αποσυμφορώ» θα χρησιμοποιούσα εγώ, ιδίως στη συγκεκριμένη φράση. Αλλά δεν μπορώ να θεωρήσω αδόκιμο τον άλλο τύπο όταν τον καταγράφει ένα καλό λεξικό.

    36: Από ποια άποψη έπαθες πλάκα;

  38. Καιρός να φύγουμε από τη δικομματική νοοτροπία Καραβαϊκή-Καραβαϊκή. Το λέει και ο Σέξπηρ στην «Τρικυμία», αν δεν πρόκειται για εθνολογική σύμπτωση.

    Γιάννης

  39. Ωχ! Καραβαϊκή-Καραϊβική. Ο Κανίβαλος στην Τρικυμία είναι παραφθορά από Καρίβαλος, μόνο που πρέπει να εξακριβωθεί αν είναι η ίδια φυλετική ομάδα.

    Γιάννης

  40. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  41. Μαρία said

    Κι ο Τσίπρας πέταξε χτες ένα εκχωρίζονται αλλά εσύ, Νικοκύρη, ασχολείσαι με το Μπένι.
    Φαντάζομαι βέβαια οτι κανένας απ’ τους δυο δεν θα καταχωρίζει. Μυστήρια πράματα 🙂

  42. Immortalité said

    @23 Αλέξη σου εύχομαι τέτοια να είναι όλα τα ψυχικά σου τραύματα 😀

    @10, 25, 29 Τι μου κάνετε τώρα ρε παιδιά!!! Ξανακλαίω τη χαμένη συλλογή όλων των κλασσικών και λοιπών Μίκυ Μάους, τα άπαντα του Φαντομά Ντακ (ο αγαπημένος μου πάπιος) και όλα που έδωσε η μάνα μου να τα φυλάξει η θεία μου στο χωριό γιατί με βρήκε να κρέμομαι από το πατάρι και να μισοπατώ στη πλάτη μιας καρέκλας…
    Εξαφανίστηκαν… 😥 Δεν είπα βέβαια ότι η Καραβαϊκή δεν εμφανίστηκε στα κόμιξ απλά εγώ δεν το θυμάμαι. Και μπορεί να μην το θυμάμαι διότι πολλές φορές δεν διάβαζα τις λέξεις όπως ήταν γραμμένες αλλά όπως θα έπρεπε να ήταν.

    @27β Νίκο σωστά, αλλά ένα του μπορεί να ξεφύγει εν τη ρύμη, όχι;

    @24 Γειας σας και σε σας Γιάννη. Δεν ξέρω ποιο είναι πιο παλιό, μα πραγματικά πιστεύετε ότι πρέπει ν’ ανατρέξουμε στο παρελθόν και ν’ αλλάξουμε το όνομα; Έτσι πέρασε στα ελληνικά. Που είναι το πρόβλημα; Δεν θα συνεννοούμαστε με τους πειρατές της Καραϊβικής;

  43. Τζουτζούκος said

    Καλησπέρα και καλό βόλι σε όλους και όλες αύριο. Ξέρω ότι είμαι τελείως οφ τόπικ, αλλά μιας και το μπλογκ λεξιλογεί και ΔΕΝ κινδυνολογεί όταν καταπιάνεται με γλωσσικά ζητήματα, θα ήθελα να ενημερώσω τους εδώ επισκέπτες για τις απόψεις του καινούριου κόμματος «Δημιουργία Ξανά» όσον αφορά την ελληνική γλώσσα. Γιατί καλό είναι σε εποχές μηδενισμού και απολιτικές να ακούγονται μικρά κόμματα που φιλοδοξούν να μας πάνε…μπροστά, αλλά ακόμα καλύτερο να ξέρουμε και τι τελικά πρεσβεύουν. Γιατί και η τιμωρητική ψήφος έχει τα όριά της.

    «Η γλώσσα μας, το ουσιωδέστερο συστατικό της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και της εθνικής μας συνοχής, έχει περάσει από τόσους διδακτικούς πειραματισμούς εις βάρος πάντοτε των νέων, που σήμερα μεταφράζουν από αγγλικά στα ελληνικά για να μιλήσουν και τελειώνουν ακόμη και το ελληνικό πανεπιστήμιο με ένα λεξιλόγιο που με βία υπερβαίνει τις 500 λέξεις , χωρίς να μπορούν να γράψουν στοιχειωδώς ορθογραφημένα. Χρειαζόμαστε μια καθαρή και χτενισμένη νέα ελληνική, χωρίς τους «μαλλιαρούς» πειραματισμούς του ’80 που μας δυναστεύουν έως σήμερα, όπου η γραμματική και το συντακτικό της θα διδάσκονται από νωρίς. Είναι επίσης απαραίτητη η διδασκαλία των αρχαίων από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι χωρίς τα αρχαία είναι αδύνατον να μιλήσεις σωστά τα νέα, ή να έχεις συνείδηση των όσων λες. Αν ένα παιδί σήμερα δεν μπορεί να κατανοήσει τον Καβάφη, ή τον Παπαδιαμάντη, αυτό οφείλεται στην παιδευτική μας ένδεια και στο ότι κάναμε τα παιδιά πειραματόζωα στις πολιτικές μας συγκρούσεις για το γλωσσικό ζήτημα.»

    απόσπασμα απ τις θέσεις του κόμματος Δημιουργία Ξανά για την παιδεία και ειδικότερα για τη γλώσσα. Αν έχει ειπωθεί ήδη κάτι σε άλλη ανάρτηση, να με συγχωρέσετε. Θα μου πεις με υπουργό Παιδείας που θα γούσταρε να μας γυρίσει στον μεσαίωνα, ασχολείσαι με τον Τζημέρο; Τελοσπάντων, καλή μας τύχη από αύριο.

  44. ππαν said

    Μα γιατί όχι από το Νηπιαγωγείο;

  45. Τζουτζούκος said

    Καλά κρασιά, τον Σαραντάκο στα γλωσσικά δεν τον προλαβαίνεις με τίποτα. Πάτησα στην αναζήτηση την λέξη Δημιουργία και μου βγαλε ανάρτηση απ τις 24 Μαρτίου. Έχουν γνώση οι φύλακες.
    Ππαν, ποιο νηπιαγωγείο; Η μάνα κατά την κύηση οφείλει να σπουδάζει κλασική κατεύθυνση κάποιου τμήματος φιλολογίας, έτσι ώστε να μιλάει αρχαία στην κοιλιά της αν γίνεται.

  46. Μαρία said

    43
    >Αν έχει ειπωθεί ήδη κάτι σε άλλη ανάρτηση…
    Μάγος είσαι;
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/03/24/meze-8/

  47. sarant said

    45-46: Το βρήκατε!

    41: Η τηλεόραση τον Μπένι έδειχνε χτες, με τον Τσίπρα είναι τσιγγούνα.

  48. christos said

    37. Επαθα πλάκα διότι η παρουσίαση των λημμάτων είναι τέλεια, οι ετυμολογήσεις εξαιρετικά προσεγμένες, άρτια φωνολογική παρουσίαση, το μέγεθος των λημμάτων τεράστιο (10.000) για τέτοιο λεξικο, η μεθοδολογια πραγματικά εξαιρετική διότι εκτός του οτι δεν εντοπίζω παραλείψεις ο καθορισμός των στόχων και των πλαισίων δράσης είναι σαφής και ο δημιουργός συνεπής σε αυτά.

    Πρώτη φορά βλέπω σε λεξικό (δεν λέω οτι μπορεί να μην έχει ξαναγίνει) να αναγράφεται το χρονικό πλαίσιο των κειμένων που αποδελτιώθηκαν (1920-1970). Ο λεξικογράφος που είναι και γλωσσολόγος εκτός απο το έτοιμο υλικό μπηκε στη διαδικασδία συνεντεύξεων και ερωτηματολογίων προκειμένου να συμπληρώσει το ήδη υπαρχων υλικό. Απ’ ό,τι λέει αν και δεν είναι αυτές οι μέθοδοι πλήρως επιστημονικά αποδεκτές, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να καλυφτούν κάποια κενά αν κατάλαβα καλά.

    Τέλος η δεκαπενταετής προσπάθειά του επιβραβεύτηκε απο την ακαδημία αθηνών και πραγματικά το όλο έργο πρέπει να έγινε με πολύ μεράκι, αγάπη αλλά και επιστημονική γνώση.

  49. Μαρία said

    47 Τι λες καλέ; Η ΕΤ3 έδειξε ολόκληρη την ομιλία του στη Σαλονίκη.

  50. ;) said

    μαδαγασκάρη – μαγαδασκάρη

  51. sarant said

    48: Ο Ξ. Τζαβάρας σχολιάζει πού και πού κι εδώ για ιμβριώτικες λέξεις.

  52. christos said

    51. Νίκο και λίγα είπα για τη δουλειά του παιδιού, απλά φοβερός και μπράβο του. Είναι καλό για τη σελίδα να φιλοξενεί τέτοια άτομα.

  53. ΣΑΘ said

    Τρισμάκαρ «Homo Universalis» !

    Να πολιτεύεσαι δεξιά, και να μπαίνεις σε χνουδερά όστρακα σαν Πανσέληνος, αριστερά!…

  54. Κύριε Νίκο Σαραντάκο, κάτι περι χακέματος. Προ μηνών, τόσο το δικό σας όσο και το δικό μας ιστολόγιο ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ υπήρχαν και τα δύο σταθερά στα πρώτα 100 του είδους. Ενώ η επισκέψιμότητα που σήμερα έχουν τα ιστολόγιά μας είναι ίδια ή καλύτερη (όπως στη δική μας περίπτωση), ένα μαγικό χεράκι μας έχει βγάλει από τη σχετκή λίστα (http://botd.wordpress.com/?lang=el#!/fresh/) , ενώ μέσα έχει ιστολόγια με πολύ λιγότερους επισκέπτες. Τι διαολοχάκεμα μας έκαμναν κύριε Νίκο;

  55. sarant said

    Σιδηρούντιε, δεν τα ξέρω αυτά, δεν παρακολουθώ τα τοπ-Χ (αν και τώρα βλέπω το δικό μου στην 11η θέση). Έπειτα, υπάρχουν και τόσα ιστολόγια εκτός Πόρσε.

  56. Αρκεσινεύς said

    . Να μου επιτρέψει ο Servitoros να θυμίσω τι είχε γράψει

    Servitoros είπε
    19 Μαΐου, 2010 στις 15:21
    Αναμένω ελληνική βερσιόν με εξώφυλλα Espresso
    —-
    Μητσοτάκης με Ναζί, Σημίτης, Εβέρτ και εβραίοι πολλοί
    Τα βυζιά της Μιμής σε παραλία της καραϊβικής
    Όλα αυτά θα τα βρείς στο πρωτοσέλιδο της Αυριανής.
    Πρωτόλειο για όποιον επιθυμεί να εμπνευστεί απ’ τον Κουρή.

    . Πριν από καιρό κάποιος συσσχολιαστής είναι αναρωτηθεί αν κάθησα<κάθομαι και κάθισα <καθίζω. Η απάντηση που δόθηκε ήταν πως λεξικά και γραμματικές έχουν μόνο τον τύπο κάθισα και για τα δυο ρ.
    Στα σημερινά ΝΕΑ διαβάζω στον Τάκη Θεοδωρόπουλο: "ο ακάματος οικονομολόγος κάθησε και διάβασε…"

    .Επίσης στα σημερινά ΝΕΑ στο άρθρο του Γεωργουσόπουλου:
    "γιατί σε μια δημοκρατία που δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και οι πολίτες της δεν έχουν να φυλαχτούν από κανέναν…"
    "Το σύστημα της δημοκρατίας που κυβερνάται από την πλειονοψηφία των πολιτών"
    "απαραίτητη πλειοψηφία των πολιτών"
    "το πρόγραμμα για το οποίο τους εμπιστεύτηκε η πλειονότητα των ψηφοφόρων"

    Ο Μπ. γράφει πως το πλειονοψηφία είναι ορθότερο του πλειοψηφία.
    πλειονοψηφία αρχαία λ. ως και νυν, γράφεται στους L-S., πλείων αριθμός ψήφων.
    Ο τ. πλειοψηφία είναι νεότερος

  57. Νέο Kid Στο Block@5 Ο ευρών θα αμειφτεί με εικονικά κουπόνια για τα μελλοντικά εμβληματικά συσσίτια.

    Πού βρέθηκαν τα εικονικά κουπόνια για εμβληματικά σισίτια; Μήπως εννοείς… μήπως, λέω: εμβληματικά κουπόνια για εικονικά σισίτια;

    Όσο για το «Ο λαός δεν ξεχνά, τι σημαίνει Δεξιά!» δεν καταλαβαίνω το πρόβλημα. Όντως ο λαός δεν ξεχνά, τι σημαίνει Δεξιά… τουλάχιστο δε θα έπρεπε, και γι’ αυτό θα τον καταψηφίσει.

    Περί Καραϊβικής.(Nοικοκύρης και @24 Δ/Χ) Καριβική μπορεί να γίνει (εννοώ είναι νόμιμο) διότι οι αυτόχθονες λέγονταν Karib. Το i/[ai] είναι αμερικάνικο. Καραβαϊκή δεν μπορεί να γίνει, και όσες φορές και να τον πούμε ή να το γράψουμε θα είναι λάθος. Όπως δεν μπορούμε να πούμε Παπίσι και Λομπίνο επειδή έτσι μας βολεύει. Κάτι σχεδόν ανάλογο: Έγραφα κάτι για την coronin μια οικογένεια πρωτεϊνών που παίζει ρόλο στη στήριξη και την κινητικότητα του κυττάρου. Το βρήκα μεταφρασμένο ως κορονίνη και σκέφτηκα ότι έπρεπε να είναι κορωνίνη· αλλά τελικά δεν συμφώνησα με τον εαυτό μου και το άφησα κορονίνη, αφού η κορώνα < corona

    ‘δεκανίκι οποιουδήποτε’ / κανενός. Προφανώς θα το τόνισε (όπως προσέξατε δεν μπήκα στον κόπο να πάω να τον ακούσω προσωπικά) έτσι που να σημαίνει ‘κανενός’ αλλά όπως σωστά επισημαίνεις πρόκειται για χονδροειδές φραστικό ολίσθημα, διότι η φράση ελληνικά σημαίνει ‘θα επιλέξουμε τουλάχιστο ποιανού δεκανίκι θα γίνουμε’ Πάντως, @27 έχεις δίκιο. Αν έλεγε ΤΟΥ οποιουδήποτε, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε κάποιον άλλον. Διότι σ’ αυτόν…. (Καλά, τι λέω; Έτσι κι αλλιώς δε θα παίξει! Αυτός με το πάχος που έχει δυσπνοεί και θ’ αποχωρήσει στο πρώτο τρίλεπτο)

    Όσο για τη διπλή άρνηση, έχεις δίκιο σε όλα εκτός από το ότι ‘υπάρχει φόβος από την διπλή άρνηση’. Δεν το έχω εντοπίσει σε συνομιλητές μου. Νομίζω ότι ο Δημοσιόχωρος (πρόσεξε τον τόνο) στο @3 τα λέει πολύ σωστά. ‘Θες τίποτα; Να τα πως από την αρχή;’ Και ‘είπες τίποτα; Δεν κατάλαβα.’ Άλλωστε ετυμολογικά όση άρνηση έχει το ‘κάποιος’ ή το ‘κάποτε’ άλλη τόση έχει και το ‘κανείς’, ενώ το ‘τίποτα’ (ετυμολογικά πάντα) δεν έχει καμιά. Είχα κάνει κάποτε ένα σχόλιο σ’ ένα τούρκικο blog για την δομική ομοιότητα μερικών λέξεων όπως το ‘κάποιος’ και το ‘kimse’, αν και στο kimse δεν εμπεριέχεται άρνηση αλλά ‘εκκρεμότητα’ (κάτι σαν αμφιβολία) ή πιο σωστά evidentiallity.

    Όσο για τους χακεμένους αρχαίους, το τι γίνεται γενικώς δε φαντάζεσαι. Οι άνθρωποι δεν τα μάθανε τα ρητά από τα κείμενα αλλά από τον μπακάλη. Δεν το καταλαβες πια; Τι τους ενοχλείς, ανάγωγε Νοικοκύρη; Βέβαια αν είχαν εντρυφήσει στα κείμενα, δε θα ήσαν πολιτικοί. Και αν παρά ταύτα γίνονταν με το ζόρε… δεν θα ήσαν αυτοί που είναι.
    Θυμάσαι Νοικοκύρη που διαδηλώναμε έξω από τη Βουλή ‘κάτω η χούντας της δεξιάς’ και ήταν ανάμεσά μας και η κόρη του Ευάγγελου Αβέρωφ; Τι απέγινε αυτή η ψυχή;

    @15 Ν.Μ. Ονειρεμένο.

    Πάντως υπάρχει ένα κόμμα στην Ελλάδα που οι αρχηγοί του μπαίνουν από το παράθυρο. Ο πρώτος απλώς το αντιστρατεύθηκε, και πιθανότατα να είχε δίκιο. Του έδιναν άλλη θέση από κείνη που ήθελε και πιθανώς δικαιούτο, όπως τουλάχιστο απέδειξε η ιστορία. Ο δεύτερος το βύθισε πρώτα, και ασφαλώς θα το ξαναβυθίσει αν δεν το διαλύσει οριστικά. Μα τι στο καλό αρχηγοί είναι ή 5η φάλαγγα;

    @17 Νίκο: Σε όλα όσα είπες συμφωνώ, εκτός από ένα. Αν οι υποψήφιοι παγκοσμίως ήσαν δύο, το Νόμπελ θα έπρεπε να πάει στον Ελύτη. Και είμαι αριστερός και αγαπώ πολύ τον Ρίτσο. Και τη δική μου ποίηση αγαπώ, αλλά δεν πάω για Νόμπελ. Η Ιλιάδα γράφτηκε από τον Όμηρο και το Αξιον Εστί από τον Ελύτη. Απλώς ο Ελύτης ήταν ζωντανός (όρος του βραβείου Νόμπελ) ενώ ο Όμηρος πεθαμένος.

    @19 Ιμόρ και Νοικοκύρη. Αποσυμφορώ /αποσυμφορίζω. Συμφορά, κυριολεκτικά, σημαίνει τον συνωστισμό πολλών πραγμάτων ή προσώπων στον ίδιο χώρο, που δε χωράνε με άνεση (στο συνωστίζω, δε χωράνε καν). Επομένως το ρήμα είναι ἀποσυμφορῶ. Πλην όμως… ο πάσα ένας λέει αποσυμφορίζω. Γι’ αυτό και γράφω ‘αποσυμφόρησε’ και όχι ‘αποσυμφόρισε’.

    Δεν ξέρω τι λέτε @29,30 αλλά έχω όλη τη σειρά του Γέλιο και Χαρά του Πεχλιβανίδη που είχε τους Μίκυ Μάους, Ντόναλντ κλπ, Τουΐτυ – Συλβέντρο, Έλμερ Φαντ και Μπανκς Μπάνυ και τον απολαυστικότερο όλων τη Μικρή Λουλού και συν. Που δεν τα είχε ο Τεγόπουλος. Πήγα και τα πήρα δυο χρόνια πριν κλείσει ο Πεχλιβανίδης. Υποπτεύομαι μάλιστα ότι τις μεθόδους …… χωρίς Κόπο, αντίγραφο των Assimil εγώ έγινα η αιτία και τις πήρε, διότι 15 χρονώ ο… μην πω, έγραψα στην Assimil και ζητούσα την άδεια να μεταφράσω τις μεθόδους της στα ελληνικά. Πήρα ένα πολύ ωραίο, αρνητικό βέβαια, γράμμα, αλλά πολύ ευαίσθητο. Κατάλαβαν πως μιλούσαν σ’ ένα ενθουσιώδες παιδί.

  58. @57, τέλος: Λεώνικε, μην μπερδεύεις τον Τεγόπουλο με τον Τερζόπουλο! 😉 Και μια και το ανέφερες, οι εκδόσεις «Γέλιο και Χαρά»* ήταν οι πρώτες απ’ όσο ξέρω, που δημοσίευσαν στην Ελλάδα ιστορίες με τους εμβληματικούς (χα, άλλη μια αναφορά στο κυρίως άρθρο) ήρωες του Ντίσνεϋ, δηλαδή οικογένεια Ντακ και Μίκυ – Γκούφη. Μόλις έγινε αυτό, ο Τερζόπουλος μυρίστηκε ψητό, κλείνει προσωπική συνάντηση με τον ίδιο τον Ντίσνεϋ, και παίρνει τα δικαιώματα. Το πρώτο τεύχος του εβδομαδιαίου Μίκυ Μάους, κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 1966, όταν εγώ ήμουν 13 μηνών. Όλα αυτά τα διάβασα σε σχετικό άρθρο του περιοδικού Κόμιξ, του ομίλου.

    * Όταν είχε γίνει το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μου φαινότανε πολύ αστείο, γιατί έκανα τον αλυσιδωτό συνειρμό: Ειρήνη και Φιλία -> Γέλιο και Χαρά -> Τάμπυ και Μικρή Λουλού.

    ΥΓ: Θυμάστε από πού ξεκίνησε αυτό το παρα-νήμα; Από την Καραϊβική / Καραβαϊκή (#10)!

    ΥΓ2: Δηλαδή η Carib είναι η μπύρα που έπιναν οι ανθρωποφάγοι;

  59. Στην Καραϊβική δεν είναι και η Τζαμάικα;

  60. sarant said

    58: Τερζόπουλος βέβαια -πρέπει να έχουμε ξανασυζητήσει για τις Φακές της Βαβυλωνίας.

  61. Πολύ πρωτότυπες οι λέξεις ηλεβραβεία και χακεμένος. Δεν προλαβαίνω να διαβάσω και τα εξήντα σχόλια…. Σχολιάζω στο μπλογκ μου στο http://spoudamata.blogspot.com/2012/05/blog-post_06.html . Πολύ ευφυή τα σχόλιά σας!

  62. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @11,
    στη φωτογραφία «για του λόγου το αληθές», ως «αρχιτέκτων» του όλου έργου φαίνεται ο αδελφός του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας (καλά, «και συνεργάτες»…).
    Μην ανησυχείτε για τις «διαμαρτυρίες» της «ποιήτριας»-συμβούλου, δεν έχει χάσει από πουθενά. Και όλα γίνονται «για τα μάτια του κόσμου», από φόβο μην της δώσει την κλωτσιά η διανόηση, που θα έπρεπε να της έχει δώσει προ πολλού.
    Είναι γνωστό αυτό το είδος του αρπακτικού (ο Βασίλης Βασιλικός είχε γράψει ένα θαυμάσιο κείμενο σε ένα αφιερωματικό στον Νίκο Καζατζάκη τεύχος της Λέξης, ορμώμενος από τη μακαρίτισα, πλέον, Ελένη Καζαντάκη, η οποία όταν την επισκέφτηκε στη Γενεύη για να την συλλυπηθεί για το θάνατο του συζύγου της, τού είχε βγάλει από ένα συρτάρι δικά της (!) έργα για να τα μεταφράσει στον «ελεύθερο χρόνο του». Η Ιουλίτα αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στη μακριά αλυσίδα αυτών των «κυριών», που θυσίασαν τα νιάτα τους για να πιουν στα νάματα του πνεύματος, όχι χωρίς πνευματικά δικαιώματα, όχι χωρίς λογαριασμούς σε τράπεζες της Ελβετίας και της Γερμανίας (η χήρα Σαμαράκη, για παράδειγμα). Είναι πολλές. «Το μεγαλύτερο κακό στον αποθανόντα συγγραφέα, το κάνουν πάντα οι χήρες τους», σχολιάζει ευφυώς ο Βασιλικός.

    Τώρα πια και τα φτηνιάρικα σποτάκια πολιτικών κομμάτων.

  63. […] διατροφή καραμανλήδικα Καριβική και Μπλε Καριβική και Caribéens Κάτω οι Ροζ-Μπουμπουάδες […]

  64. Αρκεσινεύς said

    http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4722048

  65. sarant said

    Ενδιαφέρον, Αρκεσινέα, αλλά δεν με πείθει και τόσο.

  66. Servitoros said

    Χακεμένος Ισοκράτης πλέον με έξτρα Πυθαγόρα: http://jungle-report.blogspot.co.uk/2012/08/blog-post_9.html

  67. sarant said

    Ωχ, ωραίο εύρημα -είναι βλέπεις και οι ζέστες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: