Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κωνσταντίνου και Ελένης

Posted by sarant στο 21 Μαΐου, 2012


Σήμερα τα μισά σπίτια της Ελλάδας γιορτάζουν, οπότε σκέφτηκα να αφιερώσω το σημερινό άρθρο στη γιορτή αυτή, μια από τις σπουδαιότερες στο εορτολόγιό μας. Αν πιστέψουμε τον πίνακα συχνοτήτων των ελληνικών ονομάτων, βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο στη δεύτερη θέση πίσω από τον Γιώργο στα αντρικά (αλλά πολύ κοντά στα άλλα συχνοακουσμένα αντρικά ονόματα, Γιάννη, Δημήτρη και Νίκο), και την Ελένη επίσης δεύτερη στα γυναικεία πίσω από την αναμφισβήτητη πρωταθλήτρια Μαρία. Δεν ξέρω αν η κατάταξη αυτή είναι απόλυτα σωστή, αλλά δίνει μια ιδέα της σχετικής συχνότητας των ονομάτων και της εορτολογικής σπουδαιότητας της μέρας. Και μην ξεχνάμε ότι και η Κωνσταντίνα είναι αρκετά διαδεδομένο όνομα, δέκατο στον γυναικείο κατάλογο -ο Έλενος βέβαια είναι σπανιότατος (αν είναι το αρσενικό της Ελένης) κι έτσι κι αλλιώς γιορτάζει τον Νοέμβριο, όπως κι ο Λένος. Οπότε, μεγάλη γιορτή η σημερινή και να πω και χρόνια πολλά στην αδερφή μου τη Λένα και στον ξάδερφό μου τον Κώστα, αν διαβάζουν, και σε όλους τους άλλους εορτάζοντες φίλους του ιστολογίου. Όμως θα προειδοποιήσω ότι είναι αδύνατο να εξαντλήσω όλες τις πτυχές των δυο ονομάτων, θα κορφολογήσω μερικές και θα αφήσω ενδεχομένως σε σας τη συμπλήρωση.

Ο λόγος που τα δυο ονόματα γιορτάζουν μαζί, είναι βέβαια ότι η αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, που έπαιξαν κι οι δυο τον καθοριστικό ρόλο που ξέρουμε στην επικράτηση του χριστιανισμού, γι’ αυτό άλλωστε και η εκκλησία τούς θεωρεί ισαπόστολους, παραβλέποντας, καλώς ή κακώς δεν θα σταθούμε, ότι ο αυτοκράτορας δολοφόνησε τον γιο του και (με εντολή της μητέρας του) τη σύζυγό του. Το όνομα του Κωνσταντίνου έγινε διάσημο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, της Ελένης ήταν ήδη διάσημο από την πανέμορφη βασίλισσα της Σπάρτης και της Τροίας.

Διότι, αν και εορτολογικά συμπίπτουν, ετυμολογικά τα δυο ονόματα διαφέρουν: το όνομα Ελένη είναι αρχαίο ελληνικό, το Κωνσταντίνος λατινικό. Η Ελένη έχει άγνωστη ετυμολογία και ήδη από την αρχαιότητα είχαν διατυπωθεί παρετυμολογικές εξηγήσεις και συσχετίσεις, π.χ. με τη σελήνη, ενώ ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό επίθετο constans (σταθερός). Το ενδιαφέρον είναι ότι η αρχαιοελληνική Ελένη, αφενός χάρη στην ομηρική καλλονή και αφετέρου επειδή η αγία Ελένη αναγνωρίζεται και από τις δυτικές εκκλησίες, έχει περάσει ως συχνό όνομα σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, ενώ ο λατινογενής Κωνσταντίνος, επειδή δεν άγιασε στη Δύση κι επειδή έγινε αγαπημένο όνομα βυζαντινών αυτοκρατόρων, δεν έχει και πολύ ευδοκιμήσει στη Δυτική Ευρώπη -πρόχειρα κοιτάζω στατιστικές στη Γαλλία και βλέπω ότι υπάρχουν 200.000 γυναίκες με το όνομα Hélène και 2.000 άντρες με το όνομα Constantin (το θηλυκό Constance είναι συχνότερο, αλλά έχει και καθολική αγία στ’ όνομά του). Έχει μάλιστα μπλεχτεί το Ελένη και οι παραφυάδες του με άλλα ονόματα κι έτσι δεν είναι βέβαιο αν το Eleanor, το Eileen ή το Éliane είναι αυτοτελή ονόματα ή διασταύρωση με τις τοπικές παραλλαγές της Ελένης. Η παλιά Ελένη είχε δασεία, γι’ αυτό και σε μερικές γλώσσες το αντίστοιχο όνομα αρχίζει από H-, αλλά σε άλλες η ανάμνηση της δασείας έχει χαθεί. Δημοφιλές είναι το Έλενα και οι παραλλαγές του στις σλάβικες γλώσσες,  και μάλιστα στη Βικιπαίδεια υποστηρίζεται περίπου ότι το όνομα Elena είναι… (σλαβο)μακεδονικής προέλευσης (ανόητοι σοβινιστές υπάρχουν παντού).

Φυσικά, ο Κωνσταντίνος έδωσε τ’ όνομα και στην Κωνσταντινούπολη, την κατεξοχήν Πόλη (απ’ όπου, μέσω του εις την πόλιν, και το σημερινό τουρκικό Istanbul, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα που αξίζει ιδιαίτερο σημείωμα). Μας έδωσε επίσης και το κωνσταντινάτο φλουρί, που ήταν ένα χρυσό νόμισμα που έδειχνε στη μία όψη τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και στην άλλη την αγία Ελένη, και την παροιμιώδη ιαχή των παλιότερων παιδικών παιχνιδιών: Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωσταντινάτο -μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο απαντάει η αντίπαλη παράταξη. (Την αγία Ελένη δεν τη γράφω με μικρό για ν’ αρνηθώ την αγιότητά της αλλά για να μη μπερδεύεται με το νησί όπου ξεψύχησε ο Ναπολέοντας, στη μέση του ωκεανού).

Από τον Κωνσταντίνο, μέσω του χαϊδευτικού Κώστας, και η Ψωροκώσταινα ως υποτιμητικό επίθετο του φτωχού νεοελληνικού κράτους· μπορεί να αληθεύει αυτό που γράφεται ότι επρόκειτο για ιστορικό πρόσωπο, την Πανωραία Χατζηκώστα, ενώ επίσης έχει δώσει και παραλλαγές, που ακούγονται και ξεχνιούνται (π.χ. το 2009 με τη θεαματική απόδραση του Παλαιοκώστα είχε γραφτεί το «Παλαιοκώσταινα», ενώ επί πρωθυπουργίας Γ. Ράλλη το 1980, το Ποντίκι είχε καθιερώσει το Ψωρολακόσταινα, επειδή η σύζυγος του πρωθυπουργού ήταν εισαγωγέας των τότε ακριβών αυτών ρούχων με τον κροκόδειλο). Πάντως κι εδώ αξίζει χωριστό άρθρο, καi όχι μόνο για να βρούμε μια εκσυγχρονισμένη παραλλαγή του ονόματος.

Η Ελένη και η παραλλαγή της, Έλενα, έχουν χαϊδευτικά τη Λένα, την Ελενίτσα και από εκεί τη Νίτσα, τη Λενιώ, ίσως και τη Νέλλη ή τη Λίνα. Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, τραγουδούσε ο πατέρας μας όταν ήμασταν μικρά, και πρόσθετε, για να μη μένω παραπονεμένος, «τον γιο μου Νικολό». Αλλά δεν θα βάλω άλλα τραγούδια γιατί είναι αμέτρητα.

Ο Κωνσταντίνος έχει χαϊδευτικά τα Κώστας, Κωστής, Κωσταντής, Κώτσος, Ντίνος, Ντιντής, Κωστίκας, και πιο σπάνια (που διασώζονται ως επίθετα) Κώτσιος, Ντίνας, Ντης, Νταντής, Τσαντής, και άλλα που θα συμπληρώσετε κι εσείς. Πάντως, να προσθέσω εδώ ότι πολλά επίθετα ανάγονται στο Κωνσταντίνος χωρίς να φαίνεται. Για παράδειγμα, ο Κοτζιούλας (όπως ο ποιητής) και ο Κουτσιανικούλης (όπως ο ποδοσφαιριστής). Υπάρχουν βέβαια και τα επίθετα που θυμίζουν κατευθείαν το όνομα, Κωνσταντόπουλος και Κωστόπουλος, Κωνσταντινίδης κτλ. Σπάνιοι είναι εδώ οι ευφωνικότεροι τύποι (π.χ. Κωσταντινίδης) -όσο κι αν ο Λαπαθιώτης αγαπούσε να γράφει Κωσταντουράκη τον μετέπειτα Άρη Δικταίο η ευφωνία συνήθως υποχωρεί μπρος στην επισημότητα, αν και βέβαια μπορεί να γράφουμε Κωνστ- αλλά προφέρουμε Κωστ-.

Αυτό ισχύει ιδίως σήμερα, που η μόδα θέλει ολόκληρα τα ονόματα, κι έτσι όλα τα παιδιά τα φωνάζουν «Κωνσταντίνο» οι μανάδες τους, που έχει και κάτι τι το βασιλικό και αυτοκρατορικό -εγώ είχα τρεις καλούς φίλους που λέγονταν, αντίστοιχα, Κώστας, Ντίνος και Κωστής, αλλά φαντάζομαι πως αν αποκαλέσετε έτσι κάποιο σημερινό πιτσιρίκι μπορεί και να σας αγριοκοιτάξει η μαμά του που αφαιρείτε την πορφύρα από το βλαστάρι της. Τέλος πάντων, έντεκα αυτοκράτορες ήταν αυτοί, δεν είναι παίξε-γέλασε.

Έντεκα αυτοκράτορες και δυο βασιλιάδες του νεότερου ελληνικού κράτους, από τους οποίους ο ένας, που οι κόλακες τον αποκαλούσαν δωδέκατο για να δείξουν τη συνέχεια, έφερε τον διχασμό και (κατά πολλούς) τη Μικρασιατική καταστροφή κι ο άλλος την ιουλιανή εκτροπή και τελικά το οριστικό τέλος του πολιτεύματος της βασιλείας στην Ελλάδα, πράγμα που δείχνει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα. Ο πρώτος είχε το χαϊδευτικό Κώτσος και το σύνθημα «ελιά ελιά και Κώτσο βασιλιά» των οπαδών του, ο δεύτερος, εγγονός του πρώτου, το υποτιμητικό χαϊδευτικό-παρατσούκλι Κοκός. Επειδή τον δεύτερο τον έχουμε κοροϊδέψει πολύ, η δικαιοσύνη επιβάλλει να στραφούμε στον πρώτο, οπότε θα κάνω εδώ μιαν αντικωνσταντινική παρένθεση με δυο σατιρικά ποιήματα του Ν. Λαπαθιώτη, που αντιπαθούσε ιδιαιτέρως τον βασιλιά. Το ένα στα γαλλικά, αλλά με τον ελληνικό τίτλο «Περί φιλομουναρχισμού»:

Mon cher, vous dites des propos, vraiment bien enfantins:
Vous ne pourrez jamais me faire aimez les cons-tantins !…

(το γαλλικό λογοπαίγνιο δεν νομίζω να έχει ανάγκη για εξήγηση)

και το άλλο αμιγώς ελληνικό:

Επίγραμμα του «Κώτσου»

Κώτσος, ο ρήγας ο τρανός, λεβέντης και ντερβίσης,
καμάρι της Ανατολής και βδέλυγμα της Δύσης,
σκεφθείς ότι, μετ’ ου πολύ, μέλλει να μπει στην Πόλη,
(έτσι, τουλάχιστον, δηλούν οι χασικλήδες όλοι…)
κι ιδών την Πόλην Κών/πολιν να γράφουν τας ‘ειδήσεις’,
και προσπαθών και εις αυτό ν’ αρμονισθεί επίσης,
θέλησε συντομότερα να γράφεται κι εκείνος,
και τ’ όνομά του συνταμών, καλείται τώρα: Κ/τίνος…
14/2/1922

Η αντικωνσταντινική παρένθεση κλείνει και ο ιστολόγος ζητάει συγνώμη από κάθε Κώστα, Κωστή, Ντίνο και Κωνσταντίνο. Βέβαια, εξαιτίας των βασιλιάδων, η 21η Μαΐου ήταν ιδιαίτερη γιορτή ή μέρα αργίας μερικά χρόνια στη δεκαετία του 1960 (ή θυμάμαι λάθος; ) και φυσικά πρωτύτερα, από το 1914 ως το 1917 και το 1921-22. Πάντως, τα χρόνια που είχαμε εστεμμένο Κωνσταντίνο ως πραγματικό αρχηγό του κράτους ήταν λιγότερα από τα (δέκα) χρόνια προεδρίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ή από τα (δεκατρία) χρόνια πρωθυπουργίας του, για να μην αναφέρουμε και τα πέντε χρόνια πρωθυπουργίας του άλλου Κωνσταντίνου Καραμανλή (που δείχνει πως μπορεί να ισχύει ότι το όνομα δεν βοηθάει πάντα, όπως έγραψα παραπάνω, αλλά και πως όταν βοηθάει, βοηθάει πάρα πολύ!)

Για τη φρασεολογία του Κωνσταντίνου, έχουμε γράψει παλιότερα. Υπάρχει η φράση τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι, που λέγεται για όσους ενεργούν προσυνεννοημένα για να εξαπατήσουν κάποιον ή να πετύχουν αθέμιτο σκοπό, όπου τα ονόματα είναι αρβανίτικα υποκοριστικά (Τάτσης, Μήτσης και Κώτσης). Νομίζω ότι και το τον έπιασαν Κώτσο αναφέρεται σε κάποιον που τον έλεγαν Κώστα, και όχι στον κότσο, αλλά περιέργως τα λεξικά έχουν αντίθετη γνώμη (βλ. τα σχόλια εδώ). Μια όχι πολύ γνωστή παροιμία, πιο σωστά παροιμιόμυθο, έχει ο Λουκάτος για τον Κώστα: Και παπάς έγινες Κώστα; Έτσι τα ’φερε η κατάρα. Αν ξέρετε άλλη παροιμία, ευχαρίστως να την προσθέσετε.

Με τους Κωνσταντίνους παρασύρθηκα (χωρίς ούτε κατά διάνοια να τους τελειώσω, αφού π.χ. άφησα απέξω τον νεκρό αδερφό) και έμεινε η Ελένη αδικημένη -αλλά τι ανάγκη έχει η Ελένη από τα παινέματα τα δικά μου, το πανάρχαιο και ακαταμάχητο σύμβολο του γυναικείου κάλλους, από τον Όμηρο και μετά την Ελένη του Ευριπίδη, μέχρι το αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη; Οπότε θα σταματήσω εδώ τα της Ελένης, χωρίς να αναφερθώ ρητά στη μοναδική ίσως φρασεολογική εμφάνιση του ονόματος.

Κωνσταντίνου και Ελένης, βέβαια, είναι και ο τίτλος ενός από τα πιο πολυπαιγμένα ελληνικά σίριαλ, του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά, που προβλήθηκε από το 1998 ως το 2000 και επαναλαμβάνεται στη συνέχεια σχεδόν κάθε χρόνο, πάντοτε με μεγάλη θεαματικότητα· παρόλο που υποθέτω ότι δεν είναι κομιλφώ, ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ και έχω δει (μάλλον) όλα τα επεισόδια -τα οποία βλέπω ότι προσφέρονται και από εδώ, για να μην τρέχει κανείς σε τορεντάδικα.

Κλείνοντας, χρόνια πολλά και πάλι στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες του ιστολογίου!

Advertisements

179 Σχόλια to “Κωνσταντίνου και Ελένης”

  1. π2 said

    Χορταστικό, Νίκο.

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

  2. Συγκινητικός ο Σεφέρης που μας ξαναθύμισες. Τεράστιο ποιητικό μέγεθος με καθαρή σκέφηκαι γλώσσα. Ευχαριστώ.

  3. Σχολιαστής said

    «Κωνσταντίνου και Ελένης» ή «Οιδιπόδεια εορτή»,
    για ευνόητους λόγους.

  4. Αρκεσινεύς said

    Νίκο, καλημέρα και σε όλους τους άλλους . Χρόνια πολλά και καλά στου(ι)ς εορτάζοντες(-ουσες).

    Τον Κινέζο γιατί τον ξέχασες; Τον ολίγου δειν αιωνόβιο;

    Μια πρώτη επισήμανση: Νομίζω πως ο Κοκός λεγόταν ΙΒ’

  5. dr7x said

    Καλημέρα Νικοκύρη και χρόνια πολλά στην αδελφή σου!

    Δεν πάει πολύς καιρός που ήταν κωνσταντινένια ολόκληρη η κορυφή της εξουσίας στη χώρας μας, με πρόεδρο Στεφανόπουλο, πρωθυπουργό Σημίτη και αρχηγό αντιπολίτευσης Καραμανλή.

    Ίσως από εκεί ξεκίνησε και το Costas=Έλληνας, όπως έδειχνε να πιστεύει εκείνο το πρόσφατο γαλλικό βιντεάκι που έδειχνε τον φουστανελοφόρο Έλληνα Costas ως πειραματόζωο.

  6. Μαρία said

    Εδώ η διατριβή ενός συγχωριανού μου με θέμα: Μορφές του Κωνσταντίνος (19ος αι.-1913)
    http://invenio.lib.auth.gr/search?ln=el&cc=PhD+Theses&sc=1&p=%CE%A4%CE%B1%CF%87%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%BB%CE%AE%CF%82&f=&action_search=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7
    Χρόνια πολλά κι απο μένα στους 3 φανερούς σχολιαστές και στον ένα κρυφό.

    Στα χαϊδευτικά της Ελένης και η Λένκω.

  7. Χορταστικό όντως. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες! Ο Ντίνος μου έρχεται στο μυαλό, έχουμε άλλον εδώ;

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και ξανά χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

    7: Κώστηδες έχουμε τουλάχιστον τρεις και τον Ντίνο τέσσερις.

    6: Πολύ καλή διατριβή και απλώνεται σε ένα σωρό άλλα θέματα. Μερικά υποκοριστικά τα βρήκα εκεί,

  9. Μαρία said

    7 Ο Κώστας ο Γερμανός και ο σκέτος Κώστας. Α και ο Costas που εμφανίζεται αραιά και πού.

  10. Α και ξέχασα να πω, ωραίος ο Λαπαθιώτης, και φοβερή η βίκι…

  11. LandS said

    # 5 Για τους Γάλλους είμαστε Costas πολλά χρόνια πριν. Είχαμε Χούντα όταν με έκανε ρεζίλι φίλος Γάλλος στην Ομόνοια που φώναζε Costas για να μετρήσει πόσοι θα γυρίσουν.

    Οι παλιότεροι έλεγαν τους εγγλέζους Τζόνιδες, οι εγγλέζοι λέγανε τους Τούρκους Άλι και τους Ιρλανούς Πάντι, και πάει λέγοντας.

    Θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε τη σειρά Constans, Constantius, Constantinus ως Σταθερός, Σταθερού …Ευσταθιάδης; 🙂

  12. Λιώσαν τα χιόνια λιώσανε
    και τα πουλιά το λένε
    κι εσύ Κώστα μ’ δε φάνηκες
    στα σίδερα κλεισμένος…

    Το αγαπημένο τραγούδι του αείμνηστου πατέρα μου, περιζήτητου σε γάμους και τζιαφέτια λόγω της καλλιφωνίας του.

    @ Νικοκύρη τόφερες αποδώ, τόφερες αποκεί, έγραψες ύμνους για το σήριαλ «Κωνσταντίνου και Ελένης» . Να το θεωρήσω τυχαίο ότι η σεναριογράφος της σειράς η Άννα Χατζησοφιά είναι υποψήφια με το ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών;

    Καλημερούδια σε όλους.

  13. stagon said

    Λέν μ’λέν σ’λέω.

  14. bernardina said

    Επειδή κοντεύουμε να καταντήσουμε όλοι αναστενάρηδες, ορίστε και το κατάλληλο άσμα 😀 Τραγουδιέται στην αρχή και στο τέλος της τελετουργίας

    Ο Κωνσταντίνος ο μικρός,
    ο Μικροκωνσταντίνος,
    μικρόν τον είχ’ η μάνα ντου,
    μικρόν τον ραβωνιάζει,
    μικρόν τον γήρτε μήνυμα
    να πάγη στο σεφέρι.
    Νύχτα σελώνει τ’ άλογο,
    νύχτα το καλλιγώνει.
    Βάν’ ασημένια πέταλα,
    μαλαματένιες λόθρες,
    σελώνει και το βάθιο ντου
    με δεκαχτώ κολάνια.
    Πήδηξε καβαλλίκεψε
    σαν άξιο παλληκάρι.
    Σαν Αγιγεώργης φάνηκε, σαν Αγικωνσταντίνος…

    Να μας ζήσουν όλοι και όλες που γιορτάζουν σήμερα! Καλημερούδια στους υπόλοιπους.

  15. Liarak said

    11 Δηλαδή Στάθης = Κώστας;

  16. 7-8-9 Ελπίζω να μην παρεξηγηθούν που τους ξέχασα! 😳

  17. spiral architect said

    Εγώ τον Έλενο τον έμαθα από τα σταυρόλεξα. 🙂
    Ποια Ελένη, ε; :mrgreen:

  18. Nicolas said

    Κι ο άλλος Κώστας με την Ελένη.

  19. LandS said

    #15 «… ενώ ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό επίθετο constans (σταθερός) …»
    Γράφει ο Νικοκύρης.

  20. rogerios said

    Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα σε εορτάζουσες κι εορτάζοντες!

  21. Μπετατζής said

    Ιστορική ή ψευδοϊστορική φράση είναι και το «Κωσταντή, θα πεθάνεις», που (λένε ότι) είπε ο Κανάρης στον εαυτό του, πριν πυρπολήσει τη ναυαρχίδα στη Χίο. Ο Τάκης Λάππας πάντως και ο Φωτιάδης έτσι λένε 🙂 και γω τα πιστεύω τα παιδικά μου αναγνώσματα. Ο Κωσταντής Κανάρης έγινε, λέει η βίκυ, και πρόεδρος οικουμενικής κυβέρνησης, μέρες πούναι. ΄Αρα έχουνε ελπίδες για προκοπή και οι λαϊκοί Κωσταντήδες, εκτός από τους αριστοκράτες Κωνσταντίνους. Να θυμηθούμε και τον Μοσκώφ, που επέμενε Κωστής.

  22. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    Την ταύτιση του Έλληνα με το Costas δεν την αναδεικνύει το άρθρο, αλλά υπάρχει και είναι και εύλογη, αφού τα άλλα συχνά ονόματα έχουν το αντίστοιχό τους στις δυτικές γλώσσες.

  23. Χρόνια πολλά, η βίκυ μετεστράφη εις τα οπίσω 🙂
    Το Κώστας/ντίνος δεν συνηθίζεται στην Δύση αλλά το δημοφιλές λάτιν επίθετο Costa (da Costa) παίζει μεταξύ Κώστα και της coast/ακτής.
    ….
    κατά το Κωστίκας δεν φτιάχνουμε και ένα Λενίκας;-)

  24. Αρκεσινεύς said

    Του Κώστα

    Σηκώνομαι μια χαραυγή, μαύρος από τον ύπνο,
    παίρνω νερό και νίβομαι, μαντήλι και σφουγγιώμαι,
    ακούω τα δέντρα και βογγούν και τες οξυές και τρίζουν,
    και τα λημέρια των κλεφτών και βαριαναστενάζουν.
    Έκατσα και τα ρώτησα γλυκά σαν τη μητέρα:
    Τι έχετε,οξυές,που χλίβεστε, λημέρια που βογγάτε;
    Κι εκείνα μ’ αποκρίθηκαν βαριαναστεναγμένα:
    «Εχάσαμε την κλεφτουριά και το λεβέντη Κώστα.
    οπού χε δώδεκα αδερφούς και τριανταδυό ξαδέρφια,
    που φερνε σκλάβες παπαδιές με τις παπαδοπούλες,
    που φερνε και τις μπέισσες μ’ αυτές τις μπεϊοπούλες».

  25. Αχx, Κώστα, Κώστααα μουου! 🙂

    Ευχαριστώ για τις ευχές που πιάνουν κι εμένα και ανταποδίδω!

  26. Μαρία said

    Έντι Κονσταντίν (Κονσταντινόφσκι)

  27. τυφλόμυγα said

    Χρόνια πολλά στους Κωνσταντίνους του ιστολογίου.
    Χρόνια πολλά στην Λένα, αδερφή του Νικοκύρη.
    Χρόνια πολλάστην ηλενονά μου, Μπερναρντίνα. (Το Σάββατο ήμουνα εκτός πόλης – πολιτισμού.)

    #3 Αχ βρε Σχολιατή μου ‘φαγες το σχόλιο. Το ίδιο σκέφτηκα μόλις διάβασα τις γραμμές του Νικοκύρη. 😦

  28. munich said

    Κάθε φορά που γράφω Kostas στο μέιλ μου το διορθώνει αυτόματα σε Costas, έχει από τον Οκτώβρη που πήρα καινούρφιο λαπτομ μου χει σπάσει τα νεύρα!
    Χρόνια πολλά σε όλους

  29. Αρκεσινεύς said

    Μετά το κλέφτικο ας θυμηθούμε και τον Κωνσταντή του Βάρναλη:

    Πάλι μεθυσμένος είσαι,δυόμιση ώρα της νυχτός.
    κι αν τα γόνατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
    μπρος στο καθε τραπεζάκι.
    -Γεια σου Κωνσταντή βαρβάτε!
    -Καλημερούδια,αφεντικά. πώς τα καλοπερνάτε;
    Ένας σούδινε ποτήρι κι άλλος σούδινεν ελιά.
    Έτσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπελιά.
    Κι αν σε πείραζε κανένας-αχ εκείνος ο Τριβέλας!
    έκανες πως δεν ένιωθες και πάντα εγλυκογέλας.

    Χτες και σήμερα κι όμοια, χρόνος μπρος, χρόνια μετά…
    Η ύπαρξη σου σε σκοτάδι όλο πηχτότερο βουτά.
    τάχα η θέλησή σου λίγη,τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
    Αχ πούσαι, νιότη, πούδειχνες πως θα γινόμουν άλλος!

  30. bernardina said

    Φχαριστώ, φιλιοτσάκι μου! 😀

  31. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.
    Κάτι μου λέει ότι θα γίνει τζέρτζελο στο ποστ με το αν οι τιμώμενοι άγιοι ήταν ή δεν ήταν και τι ήταν κι αν βαφτίστηκαν και πότε κι αν βρήκε το σταυρό και που τον βρήκα και τίνος ήταν… 🙂
    4η παράγραφος του ποστ.
    Τους αγίους τους γράφω πάντα με μικρό, για να μην μπερδεύονται με τα τοπωνύμια, αλλά και με τους ναούς, για να αποφεύγεις δηλαδή να γράψεις «η εκκλησία του αγίου Κωνσταντίνου» και να γράφεις «ο Άγιος Κωνσταντίνος». Στέκει ή να το κόψω;

  32. Alfred E. Newman said

    ‘Αχρηστη πληροφορία. Οι συγγενείς αποκαλούσαν τους δύο βασιλιάδες Κωνσταντίνους «Τίνο».

  33. Immortalité said

    Ώστε οι Κωσταντήδες είναι σταθεροί τύποι; Να το σημειώσουμε! 😀
    Χρόνια πολλά και από μένα στους εορτάζοντες συσχολιαστές και στην αδερφή σου Νίκο!

    Την Ελενίτσα, την έχει τραγουδήσει και ο Καζαντζίδης

    Χρόνια πολλά και από μένα Μπέρνυ! 🙂

  34. Κάτι έχασα, γιατί ήταν 12 οι αυτοκράτορες;

    Ο δε Κωνσταντίνος είχε γυιους αυτοκράτορες Κώνσταντα, Κωνστάντιο και Κωνσταντίνο. Μιλάε για την απόλυτη αλαζονεία.

    Μάλλον Ευστάθιος είναι όντως η μετάφραση του Κωνσταντίνου.

  35. Costas said

    Χρόνια πολλά στους συνεορτάζοντες και τις συνεορτάζουσες, και στην αδερφή σου, Νίκο!

    Πάντα μεστά τα άρθρα του βραβευμένου ιστολογίου!

    Μερικές σκέψεις:

    1) η Ελένη, γιατί βασίλισσα της Τροίας;

    2) μήπως ο Κώστας προήλθε κατευθείαν από τον Constans, που στο Βυζάντιο έδωσε και αυτοκράτορες (Κώνστανς-Κώνστας); Ή, να το πω αλλιώς, μήπως η μορφή Κώστας αποτελεί το αποτέλεσμα στο οποίο συνέκλιναν τα συγγενή ονόματα Constans, Constantius, Constantinus, με επιλογή της πιο σύντομης μορφής, και όχι ως χαϊδευτικό του Constantinus; Ίσως θα έπρεπε, για να διαλευκανθεί αυτό, να μελετηθεί, αν αυτό είναι δυνατόν, η στατιστική χρήση των ονομάτων αυτών στο Βυζάντιο.

    3) Όπως το διαβάζω τώρα, το λήμμα της Βικιπαίδειας για την Elena δεν μου φαίνεται σοβινιστικό (ίσως βέβαια να ήταν πρωτύτερα, και κάποιος να το άλλαξε τώρα δα):
    Elena is a popular Greek, Slavic, Spanish, Romanian and Italian version of the ancient Greek name Helen/Helene. Elena variation of Helen dates back to the 12th century.

    4) Κάποιες φορές λέω στους Γάλλους ότι μπορούν, αν θέλουν, να με σκέφτονται και ως Eustache. 🙂

  36. Immortalité said

    @6 Μαρία η Λένκω είναι άλλη από την Λέγκω;

  37. Alexis said

    Κι επειδή «αδίκησες» την Ελένη στο άρθρο Νίκο, να επανορθώσω:

  38. Κάτσε να τους γράψουμε κιόλας, ό,τι θυμάμαι:

    Κωνσταντίνος Α ο Μέγας
    Κωνσταντίνος Β, γυιος του, νομίζω αρειανός
    Κωνσταντίνος Γ, συμβασίλευσε ελάχιστα το 641 με τον Ηρακλεωνά, δυναστεία Ηρακλείου
    Κωνσταντίνος Δ ο Πωγωνάτος, τρίτο τέταρτο 7ου αιώνα
    Κωνσταντίνος Ε ο Κοπρώνυμος, εικονομάχος και πρώτος βουλγαροκτόνος
    Κωνσταντίνος ΣΤ; αυτός που τον τύφλωσε η Ειρήνη η Αθηναία. Η μαμά του δηλαδή.
    Κωνσταντίνος Ζ ο Πορφυρογέννητος, 913-959, μεγαλεία, άφησε σε άλλους το γκούβερνο και έγραφε βιβλία
    Κωνσταντίνος Η, 1025-1028, ο ανίκανος αδελφός του Βασίλειου Βουλγαροκτόνου
    Κωνσταντίνος Θ ο Μονομάχος, από τους πιο ανίκανους, κρίμα που δεν επικράτησε ο Γεώργιος Μανιάκης
    Κωνσταντίνος Ι Δούκας, αυτός πριν τον Ρωμανό Διογένη, η παρακμή έχει αρχίσει για τα καλά
    Κωνσταντίνος ΙΑ Παλαιολόγος, ενωτικός, όλα να τα λέμε. Παλληκάρι.

  39. Immortalité said

    @37 Έτσι μπράβο!

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    28: Χρόνια πολλά αγαπητέ (κρυπτο)Κώστα!

    32: Δίκιο έχεις, Τίνο!

    35: α. Ελένη της Τροίας, όχι βασίλισσα, αλλά το άφησα επίτηδες ασαφές. Ένα κόμμα μετά το Σπάρτης ίσως ήταν καλύτερο, ίσως όχι.
    γ: Ναι, η αλλαγή του λήμματος έγινε τώρα, μετά τη δημοσίευση του άρθρου.

  41. Νέο Kid Στο Block said

    H Koνστάντς (Konstanz) παρα την Bodensee πιάνεται;
    «Its later name, originally Constantia, comes either from the Roman emperor Constantius Chlorus, who fought the Alemanni in the region and built a strong fortress around 300 AD, or from his grandson Constantius II, who visited the region in 354. The remains of the late Roman fortress Constantia were discovered in 2003.»

    Ο Τζον Λένον; 🙂

    Xρόνια πολλά και καλά σε Κώτσους και Νίτσες!
    (μα δε του βγάναν μια Λέgn’ ,μια ό,τ’ του κουρίτσ;) 🙂

  42. Νέο Kid Στο Block said

    Δηλαδή το ορθό είναι: Ψωμί, ελιά και Τίνο βασιλιά! ; 🙂

  43. …απ’ όπου, μέσω του εις την πόλιν, και το σημερινό τουρκικό Istanbul…
    Αυτό είναι σωστό Νίκο μου;
    Αφού δεν υπάρχει καμιά τουρκική λέξη που να αρχίζει από st.., αλλά πάρα πολλές από ist… πώς ξέρουμε πως η τουρκική γλώσσα το πήρε πακέτο από εμάς «εις την Πόλιν»; Eίναι δικός της δομικός κανόνας να «ακούει» π.χ. Σταύρος και να γράφει Istavro ή Sitavro; Εξάλλου λειτουργούσε τόσο καθαρά αυτό το -ι- στο εις, εκείνες τις εποχές;

    Γιάννης

  44. sarant said

    38 και πριν: Έντεκα ήταν φυσικά, δωδέκατος περνούσε ο Τίνο ο πρώτος 🙂 Έκανα μια αλλαγή.

  45. 34
    και ποιός όταν ακούει Στάθης καταλαβαίνει σταθερός;
    Ευ-στάθιος (ιταλικό benestante καλο-στεκούμενος)
    Con-stans = αρχ. συνιστάς νέα. συνιστών

    Το Στάντης φαντάζομαι και αυτό από Κων/νος

    …και το Κώνος που είχα ακούσει από απουσιολόγα 🙂

  46. sarant said

    43: Νομίζω ναι, η τουρκική όταν ακούει στ- το κάνει ιστ. Βλ. istavroz, istasyon, istatistik. Αν εκείνη την εποχή ήταν «εις την Πόλιν» ή «στην Πόλη» δεν το ξέρω και δεν αλλάζει το αποτέλεσμα.

  47. Αρκεσινεύς said

    ‘Μας έδωσε επίσης και το κωνσταντινάτο φλουρί, που ήταν ένα χρυσό νόμισμα που έδειχνε στη μία όψη τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και στην άλλη την αγία Ελένη»

    Τα κωνσταντινάτα, χρυσά σκυφοειδή νομίσματα που κόπηκαν από τον πρώτο βυζαντινό αυτοκράτορα με την παράσταση στο βαθουλωτό μέρος τους τον Κωνσταντίνο και την Ελένη με το σταυρό ανάμεσά τους και στην άλλη όψη το Χριστό, είναι λαϊκή επινόηση και δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική πραγματικότητα.

    Γιατί βαθουλωτό; Είναι ολόκληρη ιστορία.

    4. Έκανα λάθος. Ο Κοκός δεν ήταν ΙΒ΄, αλλά Β΄, με τον παππού του Α΄. Είχε ξεκινήσει νέα αρίθμηση.

  48. Μαρία said

    36 Λένκω, άντε και Λένγκω (Lenka η ρωσίδα), Λέγκω ξέρω μόνο τα lego 🙂

    Με αφορμή το άσμα στο 33, διαμαρτύρομαι και για πάρτη του Νικολά οτι παραλείπουν την 1η στροφή: Η Ελένη απ’ τη Δράμα, το Λενάκι μου, γιατί δεν μου στέλνει γράμμα η αγάπη μου; Έτσι αποκτά νόημα και η συνέχεια: έφταιξα …

  49. 45 ή μάλλον καλύτερα συνιστάμενος
    γιατί sto/stare σημαίνει στέκομαι και όχι τοποθετώ

  50. Μιχαήλ, δεν σε πολυκαταλαβαίνω. Ευστάθιος δεν σημαίνει σταθερός; Εννοείται στην πίστη του; Αυτό νόμιζα πάντα. Constans στα λατινικά θυμάμαι ότι είναι ο επίμονος. Τι μπορεί να σημαίνη «συνιστάμενος»;

  51. 43, 46 μα από Δωριείς ακούσαν εις ταν πόλιν, που είναι ο Δύτης να μας πει,
    αν στέκει με βάση την φωνηεντική αρμονία
    το Ιστανμπούλ;

  52. 51, τω καιρώ εκείνω, τον 15ο αιώνα, δωρικά άρθρα; Είσαι βέβαιος;

  53. 50
    cum + stare ετυμολογική μετάφραση έκανα
    σὺν + ἵσταμαι

  54. Αρκεσινεύς said

    Κι ένα ποίημα για την Κώσταινα, να μην παραπονιέται. Δε θα γράψω άλλο.

    Φιλολογική εσπερίς

    Στης Χρίσταινας της καφετζούς προχθές νωρίς νωρίς
    μια φιλολογική εδόθη εσπερίς.
    Ο Φώτης ο μπαλωματής για έναν τσαγκάρη Τήνιον
    έκανε μίαν κρίση.
    Η Κώσταινα εμίλησε για την μπουγάδα και την πλύση
    κι επεκαλέσθη και τον Πλίνιον.
    Έπειτα ο Στραβάραπας με στυλ Μεταξουργείου
    ωμίλησε περί Θεοδοσίου…
    Κατόπιν ο Κρεμανταλάς που τον φωνάζουν και γρουσούζη,
    πλανόδιος από ετών,
    που με τη ζέστη πάντοτε πουλά το κρύο- μπούζι
    έκανε μια διάλεξη περί των νέων ποιητών.
    Ο Χρήστος ο αμανετζης ωμίλησε περί Μπαχ
    εν σχέσει με το αχ και βαχ.
    Ο κανονιέρης ο Στρατής περί Δανίας και Δανών
    κι ο καρβουνιάρης ο Λουκάς περί λευκών μικρών κλινών.
    Η Διαμαντούλα έπειτα με μια εισήγηση λαμπρά
    ανέλυσε τον Ντεκομπρά
    και είπε και περί φωτός και ουρανού ενάστρου.
    Και τέλος η κυρία Κάστρου
    κρατούσα εγχειρίδιον περί φιλοσοφίας,
    μετά μεγάλης ευφραδείας
    και μετά χάριτος απείρου
    απήγγειλε τεμάχια εκ του Ομήρου.

    Τ. Μωραϊτίνης

  55. LandS said

    # 43. Η θεωρία του «Εις την Πόλιν» -> Ιστανμπούλ, ταιριάζει με το «Εις την Σμύρνην» -> Ιζμίρ, «Εις την Νίκαιαν» -> Ιζνίk και «Εις Νικομήδειαν» -> Ιζμίτ. Το ζου δικαιολογείται ( ; ) επειδή είναι μπροστά από νου και μου.

    Μια θεωρία που δουλεύει δεν την αλλάζεις. Βέβαια δεν πάει να πει ότι έχει και παγκόσμια εφαρμογή. π.χ. το Ισπανία <- "Εις Πανίαν" (Χώρα του Πανός) είναι χαζομάρα.

  56. voulagx said

    Χρονια πολλα στους εορταζοντες – και αφιερωμα στις Κωσταντινιες που τις ξεχασαμε

  57. Νέο Kid Στο Block said

    Τζόνηδες οι Εγγλέζοι και στην Κύπρο.
    Και Μπίληδες οι Αγγλοκυπραίοι (ή αγγλοτσολιάδες που τους λέω εγώ) 🙂

  58. spiral architect said

    @ Αχ, Κωστακώστα :mrgreen: (απάλευτοι οι Αμάν!) πολύχρονος. 🙂

  59. τυφλόμυγα said

    Etymologically, the name «İstanbul» (Turkish pronunciation: [isˈtanbuɫ], colloquially [ɯsˈtambuɫ]) derives from the Medieval Greek phrase «εἰς τὴν Πόλιν» [is tin ˈpolin]/[istimbolin] or, in the Aegean dialect, «εἰς τὰν Πόλιν» [is tan ˈpolin] (Greek: εις την πολιν, Modern Greek «στην Πόλη» [stimboli]), which means «in the city» or, «to the city».

    Όποια κι αν είναι η ετυμολογία το σωστό πλέον είναι Ισταμπούλ, όχι Κωνσταντινούπολη.

    Άσχετο με την Κωνσταντινούπολη. Σχετικό με το θέμα μας. Στις πανελλαδικές εξετάσεις τίμησαν την εορτάζουσα Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231196780

  60. Immortalité said

    @48 Ε, ναι Λένγκω ήθελα να γράψω. Άσε που είμαι της σχολής πλέιμομπίλ 😉

  61. 52 Ίσως απ’ τους Τσάκωνες Προποντίδας
    55
    Ναι αλλά με βάση την φωνηεντική αρμονία δεν θα έπρεπε να είναι İstunbul ή Estanbol?

  62. Βαγγελης said

    Καλημέρα, για λόγους ισορροπίας:

  63. LandS said

    #59 Το ΕΠΙΣΗΜΟ, κάτι σαν το διεθνώς αναγνωρισμένο, και όχι το ΣΩΣΤΟ. 🙂

    Πρέπει να προσέχουμε τώρα που ο κ. Πλεύρης πάει στη ΝΔ

  64. Μιχαλιός said

    Για το «Ιστάμπουλ» τα έχουμε ξαναπεί:
    http://books.google.gr/books?id=UB4uSVt3ulUC&pg=PA181&lpg=PA181&dq=Istinbol&source=bl&ots=FBO4AS5ntP&sig=XIahr7CZrhrRnkWX03eJub3g0Aw&hl=el&ei=Ztk-Tea8A8ma8QOsuYGcCA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=11&ved=0CG4Q6AEwCg#v=onepage&q=Istinbol&f=false

  65. LandS said

    #61 Με τα Τούρκικα δεν βγάζεις άκρη. Μας λένε Ρουμ και όχι Ρομ

  66. Το Ιζμίτ = (εις) Νικομήδεια γίνεται πιο διάφανο αν αναλογιστούμε πως η αρχική μορφή ήταν Ιζνικμίντ.

    Η φωνηεντική αρμονία όντως θα έδινε κανονικά İstenbül ή Istanbul (με το αρχικό ι του δεύτερου να προφέρεται κάτι μεταξύ α, ε και ι -θα σας πει η Μαρία λεπτομέρειες). Αλλά φαίνεται αυτό συνέβαινε με τα ξένα ονόματα. Αντίστοιχα το Σκουτάριον/Σκούταρι έγινε Üsküdar αντί για το πολλαπλά «σωστότερο» Uskudar.

  67. Immortalité said

    @59β Να λέμε και Paris και London μην παρεξηγηθούνε οι Σύμμαχοι;

    @63 Τι πάει να πει το επίσημο;

  68. 65 Rum είναι το λογικό αφού αυτό έμαθαν
    από τους Άραβες και τους Πέρσες

    66, 64 ευχαριστώ

  69. τυφλόμυγα said

    63, Και ο Πλεύρης πήγε ΝΔ; Μ’ αρέσει που θέλουν να λέγονται κεντροδεξιοί. 😉 🙂

  70. Ολίγα περί Σκουταρίου:
    Η σύγχρονη ονομασία ετυμολογείται πιθανώς από την αρχαία περσική Ουσκιουδάρ που δηλώνει τον αγγελιαφόρο, υπόθεση που υποστηρίζεται από τη σημαντική θέση της πόλης που συνιστά συγκοινωνιακό κόμβο. Η ονομασία αυτή, ως Escutaire, δόθηκε πρώτα από τον Βιλλεαρδουίνο το 1203. Το τοπωνύμιο Σκουτάρι παραπέμπει επίσης σε φρουρά, η οποία έφερε είδος ασπίδας που λεγόταν «σκουτάριον». Στο χρονικό του Νικήτα Χωνιάτη αναφέρεται ομώνυμο παλάτι του Μανουήλ Α’ Κομνηνού, επί του ακρωτηρίου της Δαμάλεως, που ενδέχεται να ευθύνεται και για το τοπωνύμιο της ευρύτερης περιοχής. (ελλ. βίκι, παραπέμπει στο άρθρο της Encyclopaedia of Islam γραμμένο από την αυθεντία, τον Στέφανο Γερασίμου, όπου όμως δεν αναφέρεται η αρχαία περσική λέξη. Τη βρίσκω ωστόσο στο F. Steingass, A Comprehensive Persian-English Dictionary, Λονδίνο 1892, ως askudar, uskudar, iskudar: A courrier, a postman; a relay of post-horses or letter-carriers; a postman’s bag; name of a king; Scutari).

  71. π2 said

    Μ’ αρέσει που έγραψε ο νικοκύρης ότι η Ισταμπούλ αξίζει χωριστή ανάρτηση. 😛

  72. LandS said

    Αν και το πρώτο ερώτημα αλλού απευθύνεται, πετάγομαι σαν να μη πω τι και απαντώ ότι όταν τους μιλάμε στη γλώσσα τους τα λεμε Παρί, London (αυτό δεν μπορώ να το γράψω με ελληνικούς χαρακτήρες και να ακουστεί όπως το λέμε) και όχι Κοσταντινόπλ (χωρίς το ν πριν το στ) όπως μερικοί από εμάς κάνουν.
    Βέβαια, υπάρχουν και άλλες εμπειρίες όταν ζούσα στη Φιλιππούπολη και απευθυνόμενος σε ντόπιους έλεγα Πλόβντιβ, εκείνοι, όταν χρειαζόταν έλεγαν (για να με διευκολύνουν) Φιλιπόπολι.

    Το επίσημο πάει ότι στο ότι το 1930 η Τουρκία ζήτησε επισήμως να αναφέρεται έτσι.

  73. Ξανά ξεδιορθώθηκε το άρθρο της βίκης για την Ελένη. Το κόπιαρα για να υπάρχει:
    Elena is a popular Greek, Slavic, Spanish, Romanian and Italian version of the ancient Greek name Helen/Helene. Elena variation of Helen dates back to the 12th century[1].

    Other common variants are Alena (German, Czech, and Slavic); Alenka (Slovenian); Alina; Alyona (Russian); Elene (Georgian); Helen (English); Hélène (French); Helena; Eliana (Portuguese); Ileana (Romanian and Spanish); Ilona (Hungarian, Finnish, and Latvian); Jelena (Latvian, Croatian, and Serbian); Olena (Ukrainian); and Yelena (Russian); Elena (Macedonian).

    Elena was among the top five names given to baby girls in St. Petersburg, Russia, in 2004 and was the third most popular name given to baby girls born in the Republic of Macedonia in 2006.

  74. Ωχ, μπερδεύτηκα, δεν ξεδιορθώθηκε. Το πρωινό έγραφε name of Macedonian origin ή κάπως έτσι.

  75. Immortalité said

    @72 Προφανώς όταν μιλάμε στη γλώσσα τους λέμε τα τοπωνύμια στη γλώσσα τους. Δεν είδα όμως κανέναν να πετάγεται ότι το σωστό είναι Μαρσέιγ και όχι Μασσαλία ας πούμε.

  76. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    54: Κάπου το έχω διαβάσει αυτό 🙂

    59: Ναι, πέρυσι Πάσχο Μανδραβέλη φέτος Ελένη Αρβελέρ, πέφτει το επίπεδο 🙂

  77. Liarak said

    @70 κβο βάντις παλικάρι, αγκαλιά με το σκουτάρι.
    Ετσι την μάθαμε εμείς την λέξη. Αθάνατε Αστερίξ…

  78. Τζουτζούκος said

    Καλημέρα. Σε σχέση με το θέμα της μετατροπής σύνταξης σήμερα στις εξετάσεις: «Δάμασε η ελληνική τέχνη το ζώο πριν ανακαλύψει τον τέλειο άνθρωπο».
    Κάποια φροντιστήρια βλέπω ότι το έχουν μετατρέψει σε: «Το ζώο δαμάστηκε από την ελληνική τέχνη πριν ανακαλυφθεί ο τέλειος άνθρωπος.» Σε αυτή την περίπτωση κάτι δεν πάει καλά με την δεύτερη πρόταση και το ποιητικό αίτιο ή κάνω λάθος; Αν δεν δηλωθεί με κάποιο τρόπο και στη δεύτερη πρόταση, μένει μετέωρο το από ποιον ανακαλύφθηκε ο τέλειος άνθρωπος, αν αυτό δηλαδή είναι κυριολεκτικό ή μεταφορικό, κάτι που στην ενεργητική σύνταξη είναι προφανές. Στην ενεργ. σύνταξη εννοείται και παραλείπεται το υποκείμενο, στην παθητική αν δεν δηλωθεί στη δεύτερη πρόταση το ποιητ. αίτιο υπάρχει ο κίνδυνος να καταλάβουμε κάτι άλλο. Ότι υπάρχει τέλειος άνθρωπος και ανακαλύφθηκε με κάποιο τρόπο;

    Χρόνια πολλά σ αυτούς που γιορτάζουν.

  79. Το άλλαξα, το παλιό έλεγε
    74 Elena»’ is a popular Macedonian, , Romanian and Italian language version of the Macedonian name Elena meaning light and beauty. The name also means love or happiness.
    ώστε και το Λιούμπα έδωσε Ελένη!

  80. sarant said

    78: Όχι να το παινευτώ, αλλά το έβαλα στην κόρη μου, που δίνει του χρόνου, και απάντησε: «Το ζώο δαμάστηκε από την ελληνική τέχνη πριν αυτή ανακαλύψει τον τέλειο άνθρωπο», αλλά δεν ξέρω οι βαθμολογητές τι θα πουν.

  81. Ηλεφούφουτος said

    Μιας και ο λόγος περί Σκουταρίου-Üsküdar

    με τι ευχές μου σε Κωσταντίνους και Ελένες 🙂

  82. Τζουτζούκος said

    Κανονικά και αυτή η απάντηση πρέπει να θεωρείται σωστή. Αλλά αν πρέπει να μετατραπεί και η δεύτερη πρόταση, τότε να δηλωθεί με τον τρόπο της κόρης σας πάλι «πριν ανακαλυφθεί απ αυτήν», «πριν ανακαλυφθεί απ την ίδια». Εγώ θα γραφα «πριν ανακαλυφθεί απ αυτήν την ίδια». Και τα μυαλά του διορθωτή στα κάγκελα.

  83. Ηλεφού, αν και μ’ έχεις ξεχάσει :mrgreen: θα ξαναβάλω αυτό τον ωραίο σχετικό λίκνο για το τραγούδι σου.
    http://rovithe.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

  84. spiral architect said

    @79-80: Πάλι καλά που δεν ξανάπεσε … Πάσχος! 😯

  85. LandS said

    #80 Και ύστερα σου λένε ότι μεταφραστής γίνεσαι και δεν γεννιέσαι. Τόσο πολύ κατά κύρη;

  86. sarant said

    85: Μπα, θετική πάει… (όπως κι ο πατέρας της, βέβαια)

  87. Μηχανορράφος said

    Για τον Κουτσιανικούλη τον δικό μας λέτε ή της Αργεντινής που… ανάγεται στη Μεσσηνία;
    Θα περίμενα πάντως να βγαίνει από τον Κουτσονικόλα, εκτός και αν ο σταθερά ιστάμενος κονστανς μπουρδουκλώθηκε και έγινε κουτσός 🙂

    Ο Κουστουρίτσα άραγε έχει καμιά κρυφή συγγένεια με τους Κωσταντίνους;

  88. Μερσί για τις ευχές (αν και άθεος), και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.
    Το παράδοξο με το «Ντίνος» είναι ότι ο περισσότερος κόσμος δεν το συνδέει με το Κωνσταντίνος για κάποιο λόγο.
    Ήταν το παράπονό μου μικρός που δεν μου έλεγαν όλοι χρόνια πολλά.
    Σε κάτι τέτοια παιδικά τραύματα πιθανόν να οφείλεται το ότι έπεσα αργότερα στους βούρκους του ΣΥΡΙΖΑ…

  89. Ηλεφούφουτος said

    σχ 83, το φοβόμουν ότι κάποια στιγμή θα τα άκουγα!
    Πάντως, είμαι γενικά αποκομμένος και αποδικτυωμένος.

  90. Εμ, στά ‘χω καιρό φυλαγμένα 🙂

  91. sarant said

    87: Όχι, δεν λέω για τον αργεντινό Κουτσιανικούλη, λέω για τον αυθεντικό.
    Στη διατριβή του Ταχινοσλή (βλ. σχ. 6) τα Κουτσιάνος, Κουτσιάνης, Κουτσιανίκας, Κουτσιανικούλης συσχετίζονται με το Κωνσταντίνος.

  92. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους τοὺς ἑορτάζοντες καὶ ὅλες τὶς ἑορτάζουσες. Ἐνστάσεις γιὰ τὴν ἁγιποίοησι τοῦ αὐτοκράτορος ὑπάρχουν ἀρκετὲς καὶ σοβαρές, ἡ δολοφονία τοῦ γιοῦ του ὅμως ἔχω σχηματίσει τὴν γνώμη πὼς ἦταν ἀποτέλεσμα σκεωρίας καὶ πὼς ὁ ἴδιος ἀργότερα συνετρίβη’ἐσωτερικῶς γι’αὐτό.

  93. Γιὰ τὴν Ἑλένη τοῦ Σεφέρη ἔχω μόνο νὰ πῶ ὅτι λίγες φορὲς διάβασα αὐτὸ τὸ ποίημα χωρὶς νὰ κλάψω.

  94. Αφού τα ονόματα μπήκαν στο ορθόδοξο εορτολόγιο αναρωτιέμαι πόση διάδοση έχουν στις σλαβικές εθνότητες, ξέρει κανείς;

  95. Χρόνια πολλά σε όσους/ες γιορτάζουν ονομαστικώς και γενεθλιακώς.
    Να τρολάρω λιγάκι, προσπαθώντας να θυμηθώ το μακεδόνικο (ντόπικο αλλά όχι από εδώ, ντόπικο από αλλού!) τραγούδι με την Ελένη, που πενθεί τον αδερφό της, τον αντάρτη. Το ποιοί τον εσκότωσαν το φαντάζεστε…

  96. 95 αν λέμε για το ίδιο, εδώ λέει чума τσιούμα πανούκλα τον έφαγε (εκτός αν αλλάχτηκε ο στίχος)

  97. π2 said

    6: Γεια σου βρε Μαρία με τα ωραία σου. Βρήκα ν’ αναφέρεται και το χωριό προέλευσης του παππού μου.

  98. ppan said

    Με την αρίθμηση των Κωνσταντίνων υπήρχε λίγη ασάφεια. Ο Παλαιολόγος συχνά-πυκνά γραφόταν κάποτε Θ΄μέχρι να τον καθιερώσει ως εντέκατο ο Παπαρρηγόπουλος. ΙΒ΄είπαν βέβαια τον Α΄ αλλά έχω δει και φωτογραφία του Κοκού με λεζάντα «Κωνσταντίνος ο ΙΒ΄».
    Ξεχάσαμε και την Αικατερίνη την μεγάλη που βάφτισε Κωνσταντίνο τον εγγονό της γιατί τονε πρωόριζε να πάρει την Πόλη. Η Όλγα η γνωστή δημοτικίστρια 🙂 βασιλισσά και μάνα του αυθεντικού γιώτα-βήτα μας ήταν νομίζω εγγονή ή μικρανιψιά του.
    Καταπληκτικά του Λαπαθιώτη, ειδικά το δεύτερο!!!

  99. Καλημέρααα! Και χρόνια πολλά λοιπόν και από μένα στους συνεορτάζοντες. Αν και στη Λιμνούπολη δεν τον έχουμε αυτόν τον άγιο.
    Από το πρωί ήθελα να κάνω μια σημαντική κατά τη γνώμη μου παρατήρηση, αλλά δεν πρόλαβα λόγω δουλειάς. Τώρα είδα ότι το έθιξαν κάνας δυο, κάτι είπε και ο Νίκος στο άρθρο, αλλά να το ξαναπώ κι εγώ: Παιδιά, μην ξεχνάτε τις Κωνσταντίνες!. Μένουν συνεχώς παραπονεμένες οι δύσμοιρες, γιατί είναι κάτι σαν τα αποπαίδια της γιορτής:
    «Του αγίου Γεωργίου σήμερα. Να θυμηθούμε να πούμε χρόνια πολλά στον Γιώργο και στη Γιωργία».
    «Του αγίου Δημητρίου σήμερα. Να θυμηθούμε να πούμε χρόνια πολλά στον Δημήτρη και στη Δήμητρα».
    «Του αγίου Κωνσταντίνου σήμερα. Να θυμηθούμε να πούμε χρόνια πολλά στον Κώστα και στην Ελένη»!
    Η Ελένη δηλαδή, έχει καθιερωθεί ως το θηλυκό της γιορτής, αφήνοντας την Κωνσταντίνα στην απόξω!

    @75: Κατά την γνώμη μου, είναι ένα πολύ λεπτό θέμα, που έχει να κάνει με την κακή κατά τη γνώμη μου πρακτική, στην ορθή (επίσης κατά τη γνώμη μου) προσπάθειά κάποιος να συμπεριφερθεί ως διεθνιστής, να υιοθετεί τους ξένους εθνικισμούς. Το είπα μάλλον λίγο άκομψα, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Κατά τα άλλα, άλλο Μαρσέιγ και Μασαλία (ή Μαρσίλια για τους οπαδούς του Αστερίξ πιο πάνω), που είναι η «ίδια» (ας πούμε) λέξη, και άλλο όταν πρόκειται για διαφορετικές λέξεις. Σαν την Κατερινούλα που δεν είναι γκρικ, είναι χελίν. 🙂

  100. ppan said

    Α και την Κωνσταντίνη, πόλη που επίσης ίδρυσε ο Κων/ος ο μέγας στην σημερινή Αλγερία

  101. Τώρα που το ξαναδιαβάζω, στο 99 είπα τρία συνεχόμενα «κατά τη γνώμη μου». Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να σας ζητήσω συγγνώμη για την κακή σύνταξη. 🙂

  102. @28. Αγαπητέ Kostas, αν χρησιμοποιείς οφιοειδές πρόγραμμα (π.χ. και το Outlook [το σκέτο, όχι το Express] στον όφι υπάγεται), το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι δεξί κλικ στην κατσαροκοκκινοϋπογραμμισμένη λέξη και Προσθήκη στο λεξικό (Add to dictionary, κλπ). Φαντάζομαι ότι και άλλα προγράμματα θα έχουν αυτό το φασίλιτι.

  103. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  104. Η άχρηστη ανάμνηση της ημέρας: Στο δημοτικό αισθανόμουν πολύ περήφανος, γιατί το Κωνσταντῖνος ήταν η μοναδική εξαίρεση στα στα εις -ίνος, που έπαιρναν όλα οξεία.

  105. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

  106. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #38
    Με όλο το θάρρος, οι χαρακτηρισμοί σας για τους αυτοκράτορες θα έλεγα ότι βασίζονται σε ερμηνείες επιφανειακές και/ή υπερβολικές και σίγουρα ξεπερασμένες.
    Ο προφυρογέννητος «άφησε σε άλλους το γκούβερνο και έγραφε βιβλία»;
    Ακόμα και για τους αυτοκράτορες του 11ου αιώνα, η έρευνα έχει αναθεωρήσει το κατά πόσο η εποχή τους θα πρέπει να τσουβαλιάζεται ως παρακμιακή.
    #47
    Τα «βαθουλωτά», όπως τα λέτε εσείς, ή σκυφάτα, που είχε επικρατήσει παλιότερα, ή τραχέα, που είναι η ονομασία τους στις πηγές, εμφανίστηκαν από τον 11ο αιώνα. Την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου τα νομίσματα ήταν ακόμη επίπεδα.
    #98
    Το πρόβλημα στην αρίθμηση νομίζω προέρχεται από τον Τιβέριο Β’ που ήταν και Κωνσταντίνος, τον (νέο) Κωνσταντίνο Γ’ που ήταν και Ηράκλειος, τον Ηρακλωνά που ήταν και Κωνσταντίνος Ηράκλειος και τον Κώνσταντα Β΄ που ήταν και Κωνσταντίνος και ο αληθινός Πωγωνάτος, όχι ο γιος του ο Κωνσταντίνος Δ’. Διαλέγεις, προσθαφαιρείς και τους βγάζεις όσους θες! 🙂

  107. Άντε, κι ένα ακόμα για την ημέρα, από τον Βαρδάκη – για όσους τον είχαν στην Ιωνί2: Μνημονικός κανόνας (Σ.Σ. καμμία σχέση με το Μνημονιακός) για θεώρημα του Euler σχετικό με (κυρτά) στερεά:

    Κωνσταντίνος και Ελένη, Άγιοι και οι δύο

    (Κ+Ε=Α+2, δηλαδή Κορυφές+Έδρες=Ακμές+2. Κάντε το για τον κύβο ή την πυραμίδα, δουλεύει!)

  108. τυφλόμυγα said

    99β, Δεν είχα σκοπό να απαντήσω. Αφού έθιξες κι εσύ το θέμα, θα το κάνω. Η Μασσαλία είναι η ελληνική απόδοση της γαλλικής λέξης Μαρσέιγ. Το ίδιο ισχύει και για το Παρίσι/ Paris, Λονδίνο/ London κτλ. Το Κωνσταντινούπολη/ Ισταμπούλ είναι διαφορετική ονομασία της ίδιας πόλης σε δύο διαφορετικές γλώσσες.

    Εφόσον η Κωνσταντινούπολη ανήκει στην Τουρκία η σωστή ονομασία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο είναι Ισταμπούλ. Κι εγώ θα πω Κωνσταντινούπολη, αλλά δεν πετάγομαι να διορθώσω όταν κάποιος αναφερθεί στην διεθνώς αναγνωρισμένη ονομασία της Πόλης. Επίσης, ξέρω πως μόνο εθνικιστές και ακροδεξιοί κάνουν αυτή την διόρθωση στην Ελλάδα. Γι’ αυτό και χαμογέλασα με το αστείο του Lands στο #63.

  109. Μιχάλη Μελιδόνη (στο 96): ναι, αυτό εννοώ. Τώρα γιατί «πανούκλα»; Δεν ξέρω.

  110. Γιαννης Κ said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

    #108. Στην αποδώ μεριά του ατλαντικού, έλληνες και τούρκοι (που έχουμε τα ίδια λίγο-πολύ γούστα) συχνάζουμε στα ίδια καφενεία, εστιατόρια, μπαράκια. Ένας τούρκος φίλος σκανταλιάρης, μου έλεγε ότι στα φοιτητικά του χρόνια, όταν μπαίνανε στο μπαράκι που βρισκότανε με άλλους τούρκους οι έλληνες φοιτητές, πήγαινε στο τζουκ-μποξ και έβαζε το κάτωθι:

    γιάννης

  111. sarant said

    107: Λοιπόν, αυτό το θυμόμουν κι εγώ Μιχάλη!

  112. Immortalité said

    @108 Ευτυχώς που απάντησες και μάθαμε και τι λέει το διεθνές δίκαιο. Μόνο που η Μασσαλία δεν είναι η ελληνική απόδοση της Μαρσέιγ αλλά το ακριβώς αντίθετο. Αν δεν σου φτάνει η Βίκι, δες εδώ και εδώ. Δηλαδή κάποτε λεγόταν μόνο Μασσαλία και τώρα που ανήκει στη Γαλλία λέγεται Μαρσέιγ. Εμείς πάλι εξακολουθούμε να τη λέμε Μασσαλία. Όπως ακριβώς η Πόλη λεγόταν Κωνσταντινούπολη και τώρα που ανήκει στην Τουρκία λέγεται Ισταμπούλ αλλά στα ελληνικά παρέμεινε ως είχε. Μήπως σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο πρέπει να την αλλάξουμε; Ή επειδή Ελλάς – Γαλλία συμμαχία, μπορούμε και να το κρατήσουμε; Και αν ναι πες και σε μας τους άσχετους που το λέει να ξεστραβωθούμε. Α, και κανείς δεν πετάχτηκε να διορθώσει τίποτα. Αναρωτήθηκα για το σωστό και το λάθος αλλά αφού το λέει και το διεθνές δίκαιο, πάσο. Μη μας πεις και ακροδεξιούς και εθνικιστές στο τέλος και πως να ξεπλυθούμε.
    Τη Σμύρνη μας αφήνεις να τη λέμε έτσι ή μόνο Ισμίρ προβλέπει το διεθνές δίκαιο;
    Τους Τούρκους που λένε την Αλεξανδρούπολη, Δεδέαγατς να τους συλλάβουμε για μπα;

  113. 108: Συμφωνώ σε όλα όσα λες. Χωρίς να θέλω να αλλάξω το νόημα όσων λες, κρατάω μια μικρή επιφύλαξη για το ότι τη δίορθωση την κάνουν μόνο εθνικιστές και ακροδεξιοί. Είναι σίγουρα η κυρίαρχη (κυριαρχότατη) και πιο επικίνδυνη τάση. Αλλά και εγώ που λέω τον εαυτό μου αριστερό, όσο βάρος έχει αυτό που λέει ο καθένας για τον εαυτό του, όταν παρατηρώ φαινόμενα, όπως έγραψα και πιο πάνω, αυτοματοποιημένης υιοθέτησης, χωρίς σοβαρή σκέψη, των άλλων εθνικισμών (μιλάω για το περιβάλλον μου, δεν αναφέρομαι στον κόσμο εδώ γιατί δεν τον ξέρω. Όσον αφορά τον Νικοκύρη, στο μέτρο που εκτίθεται δημόσια, νομίζω ότι έχουμε ακολουθήσει κοινή πορεία στις πολιτικές μας πεποιθήσεις, από τα μικρά μας χρόνια 🙂 ), τότε κάνω την, δεν θα την έλεγα διόρθωση, ας πούμε γλωσσ(ολογ)ική παρατήρηση. Εξαρτάται πάντα ποιον έχεις απέναντί σου.

  114. ppan said

    Με τον ίδιο τρόπο που κάποιος λέει Γιδά την Αλεξάνδρεια και Κουρλάρ το χωριό του μπαμπά μου χωρίς να είναι εθνικός μειοδότης, μπορεί νομίζω να λέει Κωνσταντινούπολη την Ισταμπούλ χωρίς να είναι εθνίκι, όχι;

  115. @112, 114: Επίσης συμφωνώ απόλυτα με όσα λέτε, με συγχωρείτε που ανακατεύτηκα, αποσύρομαι από τη συζήτηση. Έγώ ήθελα μόνο να θίξω αυτό που είπα για τους άλλους εθνικισμού. Νομίζω ότι γλωσσικά δεν υπάρχει στην ουσία διαφωνία, και πάλι σόρι 🙂

  116. ppan said

    106: Ωραίος, Γρηγόρη Κοτορτσινέ. Για όλα, και, ειδικά για το α, να πω ότι αυτά τα στερεότυπα έχουν εκπληκτική αντοχή, ειδικά αν σκεφτείς ότι φτάσανε σε μας μέσα από τον «παραμορφωτικό καθρέφτη της βυζαντινής γραμματείας». Εμείς όμως εκεί, να τα παίρνουμε κυριολεκτικά και αυτούσια..

  117. ppan said

    115: Όλοι ανακατευόμαστε, αλίμονο αν ζητάγαμε συγνώμη! Χρόνια πολλά, στον Κώστα του 115, και σε όλους τους υπόλοιπους που γιορτάζουν.

  118. 😀

  119. ΣοφίαΟικ said

    Έλεγα ότι δνε θα βρει πολλά να σχολιάσει κανείς για Κωνσταντίνους και Ελένες, αλλα΄να που αισίως ξεπερασε τα 100 σχόλια και προχωράει η συζήτηση.
    Να επισημάνω ότι η αγία Κωνσταντίνα ή Κωνσταντία, σύμφωνα με τη Βίκι είναι η μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντίνου που για λόγους όχι και πολύ ξεκάθαρους απόκτησε, πολλούς αιώνες μετά το θάνατό της μυθολογία περί αγιοσύνης στους δυτικούς- παρόλο που το ιστορικό προσωπο ήταν η αντιθεση της αγιοσύνης (διαβολοσύνη; ).

  120. antpap56 said

    Ο Νικοκύρης ανέφερε ήδη εν παρόδω το τραγούδι του νεκρού αδελφού («Άκουσε, Κωνσταντίνε μου, τί λένε τα πουλάκια…»).
    Να συμπληρώσω μόνο ότι η Αγία Ελένη ήταν Αγγλίδα. Υπάρχει εντοιχισμένη αναμνηστική πλάκα για την καταγωγή της στο Colchester, ενώ η πόλη St Helens (μεταξύ Μάντσεστερ και Λίβερπουλ) φέρει το όνομά της.

  121. tofistiki said

    Η αδερφή του Νίκου :-), ευχαριστεί για τις ευχές και ανταποδίδει -που λέγανε παλιά οι ραδιοπειρατές- σε όσους γιορτάζουν. Αν και, στο σπίτι, πάντα γιορτάζαμε περισσότερο τα γενέθλια κι όχι τις γιορτές. Ο παππούς ειδικά, το δίδυμο Κωνσταντίνου-Ελένης το είχε μεγάλο άχτι! :-p

    Η έλλειψη των αγαπημένων, είναι στ’ αλήθεια, πιο έντονη τέτοιες μέρες. Ο πατέρας μου, συνήθιζε να μου δωρίζει κοσμηματάκια, γιατί δεν του άρεσε να δίνει ξερά χρήματα για δώρο, κάτι που τώρα σκέφτομαι με νοσταλγία παρ’ όλο που σχεδόν ποτέ δεν τα φόραγα. (Όταν το κατάλαβε, χωρίς άλλα σχόλια, άρχισε να μου δωρίζει βιβλία).

    Να αφιερώσω κι εγώ στους Κωστάκηδες, ένα τραγούδι που αγαπούσε πολύ ο πατέρας μου και το οποίο είχα μάθει κι εγώ από κείνον. Πρόσφατα που το έψαξα, διαπίστωσα ότι όλες οι παραλλαγές που κυκλοφορούν δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό που τραγουδούσε εκείνος και παραμένει μυστήριο πού έμαθε αυτούς τους στίχους. Αν ξέρει κανείς, ας μου πει, υποθέτω ότι αυτοσχεδίασε ενώνοντας στίχους δύο τραγουδιών. Και το έλεγε τόσο ωραία! Κρίμα να μην τον έχω ηχογραφήσει…

    Το αυθεντικό είναι αυτό: Κυρ Κωστάκη έλα κοντά

    Η διασκευή του Μίμη:
    Εμένα μου το είπανε, να σ’ το πω, να μην σ’ το πω
    άνθρωποι μερακλήδες, τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια
    άνθρωποι μερακλήδες, πάλι τα ‘βαλες και μας βαλάντωσες.
    *
    Πως την καλύτερη ζωή, να σ’ το πω, να μην σ’ το πω
    την κάνουν οι μπεκρήδες, τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια
    την κάνουν οι μπεκρήδες, πάλι τα ‘βαλες και μας βαλάντωσες
    *
    Κι αν θα πεθάνω απ’ το κρασί, να σ’ το πω, να μην σ’ το πω
    θάψτε με στην ταβέρνα, τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια
    θάψτε με στην ταβέρνα, πάλι τα ‘βαλες και μας βαλάντωσες
    *
    Να με πατάει η ταβερναρού, να σ’ το πω, να μην σ’ το πω
    η κόρη όπου με ‘κέρνα, τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια
    η κόρη όπου με ‘κέρνα, πάλι τα ‘βαλες και μας βαλάντωσες

    (μεγάλο σχόλιο έγραψα, μάλλον θα το φάει η σπαμομαρμάγκα…)

  122. Αρκεσινεύς said

    Μήπως σήμερα γιορτάζει και η Κατερίνα Μουτσάτσου, η περίφημη Hellene

  123. Ένας Χασάπης από τα Παλιά said

    (6,9) Αχ βρε Μαρία, κι εσύ με αρνήθηκες;… 😦
    (88) Δηλαδή να σε συνευχηθώ συμπέθερε ή θα σου θίξω την αθεϊα; Τελευταία προσπαθώ να το κόψω σε φίλους και συγγενείς άθεους μη μου θυμώσουν για τη διαιώνιση της υποκρισίας.

    Μερικά ακόμα θέματα:
    α) Ευστάθιος -> ευσταθής =/= σταθερός -> constant -> Constantinos – αλλιώς αν Κωνσταντίνος=Ευστάθιος να συνεορτάζω με τον πεθερό μου! 🙂
    β) Κάποτε τα ελληνικά διαβατήρια μας είχαν Constantinos – μετά το άλλαξαν σε Konstantinos και βρεθήκαμε να έχουμε διττή ύπαρξη στο εξωτερικό και να πρέπει παντού να εξηγούμε πως είμαστε ένα και το αυτό. Και οι αρχές επιμένουν να μην το φτιάχνουν γιατί λέει υπάρχει standard (ελληνιστί σύμβαση;). Και υπάρχουν και χειρότερες διαφορές σε άλλα επώνυμα-ονόματα – να μην πολυπαραπονιέμαι. Τώρα που λέγεται πως άρχισαν να ελέγχουν για πλαστά ελληνικά διαβατήρια στην υπόλοιπη Ευρώπη στα αεροδρόμια τι έχει να γίνει όταν θα βλέπουν αλλοπρόσαλλους τύπους γραφής ονομάτων…
    γ) Η πουστιά στη Wikipedia είχε γίνει εδώ και καιρό – απόδειξη για το quality control της πούτσας που υπάρχει δυστυχώς:
    http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Elena_%28given_name%29&diff=458103308&oldid=458103122
    Άντε τώρα Μιχάλη Μελιδώνη μην ξεκινήσεις κανένα edit war και στην πέσουν οι φιλέλληνες 🙂 editors της Wikipedia… 😎
    δ) Η ιστορία του πως εκτέλεσε το γιό του και μετά τη δεύτερη του γυναίκα θυμίζει πολύ την αρχαιοελληνική ιστορία του Θησέα και του Ιππόλυτου:
    http://forumancientcoins.com/Articles/Crispus/Crispus.htm
    με ένα σωρό άσχημες ερμηνείες.

  124. Ένας Χασάπης από τα Παλιά said

    Α και πριν το ξεχάσω Νίκο να χαίρεσαι την αδελφή σου, οι υπόλοιποι συνονόματοι/ες και Ελένες που γιορτάζουν να χαιρόμαστε το ονοματάκι μας και να μας χαίρονται οι δικοί μας και σας ευχαριστώ και πάλι όλους σας (προστέθηκαν και πολλοί άλλοι) για τα συλληπητήρια σας τις προάλλες.

  125. sarant said

    121: 🙂

    123: Ευχαριστώ Χασάπη!

  126. Χασάπη (β): Κι εγώ έχω την εντύπωση ότι υπάρχει standard ( ελληνιστί στάσιμο; 😉 ), αλλά θυμάμαι όταν έβγαλα αυτήν την καινούργια ταυτότητα, με ρώτησαν στην αστυνομία πώς ήθελα να γράψω το όνομά μου στα λατινικά, δηλαδή όχι μόνο το επώνυμο, αλλά και το όνομα.

  127. Τελικά υπάρχουν πολλοί κρυμμένοι Κώστες!

  128. Μιχαλιός said

    120: Ε, αυτό δε θα πρέπει να το πιστεύουν παρά μόνο στο Κόλτσεστερ.

    Και αφού αναφέρθηκε η Κωστάντζα κι η Κωσταντίνη να πούμε και για το Κιουστεντίλ, που χρωστάει τ’ όνομά του στον ομώνυμο Σέρβο παππού του Κωνστανταντίνου Παλαιολόγου:
    http://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%8E%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%BD%D0%B4%D0%B8%D0%BB
    http://books.google.gr/books?id=apU3AAAAIAAJ&pg=PA534&lpg=PA534&dq=Kyustendil+Kostadin-Ili&source=bl&ots=XS9-rboS7r&sig=KTesbQn85KMReggu8zQVzw9_EMg&hl=el&sa=X&ei=U4K6T5m3KLHP4QS7mOnYCQ&ved=0CFkQ6AEwAA#v=onepage&q=Kyustendil%20Kostadin-Ili&f=false

  129. Μαρία said

    123 Μικρέ, γιά ξαναδιάβασε προσεχτικά το 6.

  130. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #129
    Μαρία, ξαναείδα το #6 και τη διατριβή, διάβασα την εισαγωγή, τα συμπεράσματα και διαγωνίως το ενδιάμεσο. Έχει απίστευτο όγκο υλικού και οι ταυτίσεις μέσω των δημοτολογίων φαίνονται να στέκουν. Έχω την εντύπωση όμως ότι το παρατραβάει. Το Ξης από το Κ(ων)σ(ταντ)ης [Κσης]; Εντάξει, δεν έχω να προτείνω από πού μπορεί να βγαίνει το Ξης, αλλά από το Κ(ων)σ(ταντ)ης; Κι αυτό το κάνει με πλήθος ονομάτων αρκεί να έχουν τα κ, ν, σ, τ, ντ. Ότι δεν βολεύει μπαίνει σε παρένθεση και έτοιμο. Η διατριβή δηλαδή πέρασε;

  131. τυφλόμυγα said

    http://www.skai.gr/news/politics/article/203543/adimosieuti-sunedeuxi-tou-leonida-kurkou-stous-neous-fakelous-/

  132. τυφλόμυγα said

    Η εκπομπή μεταδίδεται ζωντανά στο skai.gr.

  133. Μαρία said

    130 Κι εμένα τραβηγμένα μου φαίνονται. Για το μόνο που μπορώ να βεβαιώσω είναι ο (θείος μου) ο Κουτσούδας 🙂 Όταν όμως μ’ αυτό συσχετίζει το επώνυμο Κιουτσούκος απορρίπτοντας το τούρκικο, νομίζω οτι το παρατραβάει.
    Οτι πέρασε δεν είναι προφανές;

  134. #131-132 Και για κατέβασμα θα βγει αύριο μάλλον εδώ:
    [video src="http://download.skai.gr/201205/video/neoifakeloi20120521.mp4" /]

  135. ΣΑΘ said

    @ Sarant [0]

    » … δυο βασιλιάδες του νεότερου ελληνικού κράτους, από τους οποίους ο ένας, που οι κόλακες τον αποκαλούσαν δωδέκατο για να δείξουν τη συνέχεια, έφερε τον διχασμό …»

    Τα ίδια Παντελάκη μου …

    Μόνος του τον έφερε τον Διχασμό ο Κωνσταντίνος, κ. Σαραντάκο;

    Κακή τη μοίρα, πιστεύουμε άλλοι, βρεθήκαμε -σε μια πολύ δύσκολη ώρα- με έναν βασιλιά που ήθελε να κάνει [και] τον πρωθυπουργό, και έναν πρωθυπουργό που ήθελε να κάνει [και] τον βασιλιά∙ (για να παραφράσω ελάχιστα τη γνωστή φράση του Κ. Ζαβιτζιάνου που παραθέτει ο Σ. Μαρκεζίνης).

    Και ο Κωνσταντίνος, πιστεύουμε άλλοι, και ο Βενιζέλος λατρεύτηκαν παθιασμένα από τον μισό (πάνω – κάτω) ελληνικό λαό! Και οι δυο, καλή τη πίστει έκαμαν ό,τι έκαμαν, για το καλό της Πατρίδας! Φταίει η αμοιβαία δυσπιστία που δυστυχώς αναπτύχθηκε ανάμεσά τους. Φταίνε και οι δυο για την κατάρα εκείνη του Διχασμού, που τόσα δεινά μας έφερε.

    Πότε, επιτέλους θα συνειδητοποιήσουμε αυτήν την ολοφάνερη πλέον (αλλά και λυτρωτική) ιστορική αλήθεια;

    @ LandS [55]

    «Μια θεωρία που δουλεύει δεν την αλλάζεις.»

    “Εις την Πόλιν”, “Εις την Σμύρνην”, “Εις την Νίκαιαν”, “Εις Νικομήδειαν” (!!)

    Νομίζω, αγαπητέ, ότι η θεωρία αυτή «δουλεύει» όχι επειδή είναι επιστημονικά ορθή / βάσιμη, αλλά επειδή μας αρέσει.

    Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι το “Εις την Πόλιν” > «Ιστανμπούλ» μπορεί να στέκει, είναι σχεδόν αστείο (λέω ελόγου μου) να πιστεύουμε ότι όλες αυτές οι πόλεις ονομάστηκαν έτσι από τους Τούρκους διότι οι τελευταίοι άκουγαν του Έλληνες να λένε «εις την …»

    Άποψη ενός μη ειδικού, φυσικά.

  136. sarant said

    135: Για τον διχασμό φταίνε και οι δυο, συμφωνώ απόλυτα.
    Ωστόσο, η διατύπωση «έφερε τον διχασμό» δεν είναι (κατά τη γνώμη μου) άστοχη επειδή: α) ο βασιλιάς είναι αυτός που οφείλει να είναι ανεπίληπτος, διότι δεν αλλάζει με ψήφο, και β) ότι ο Κωνσταντίνος είναι αυτός που άρχισε τις ζαβολιές με την ανήθικη εκμετάλλευση της ασθένειάς του μετά τις εκλογές του 1915 ως πρόφασης για να μην ορκίσει την κυβέρνηση Βενιζέλου.

  137. ΣΑΘ, ειδικά τα Ιζνίκ, Ιζνικμίντ>Ιζμίτ δεν βλέπω πώς μπορούν να ερμηνευθούν διαφορετικά.

  138. antpap56 said

    128: Συμφωνώ ότι το Κόλτσεστερ είναι πιθανώς υποθετικό, αλλά για τη βρετανική καταγωγή της δεν υπάρχει αμφιβολία.

  139. 135 διότι οι τελευταίοι άκουγαν τους Έλληνες να λένε “εις την μόνο στην Κω και την Πόλη μπήκε άρθρο, αντί π.χ. Ιζγκόι, Ιζμπόλ. Tα ι στα Ιζμίρ, Ιζνίκ μαλλον ευφωνικά κατά το ισταβρόζ παρά από το «εις».

  140. τυφλόμυγα said

    Ένα σκίτσο, χιλιάδες λέξεις.
    http://yfrog.com/z/odxxvmzj

  141. Μπουκανιέρος said

    138 κ.α.
    Η εντύπωσή μου είναι ότι έχει γίνει σύγχυση με διάφορες άλλες Ελένες (στο κάτω-κάτω υπήρξαν τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις Αυγούστες Ελένες τον 4ο αιώνα), κυρίως με τη γυναίκα του Μάγνου Μάξιμου, που ήταν πιθανώς αυτή http://www.synaxarion.gr/gr/sid/3323/sxsaintinfo.aspx

    Χρόνια πολλά στη Λένα – και σε όλους τους άλλους βέβαια.

  142. ΣΑΘ said

    @ Sarant [136]

    Το ζήτημα του Εθνικού Διχασμού, δεν θα το … ‘εξαντλήσουμε’, φυσικά, εδώ.

    Ας πω, ωστόσο, κάτι:

    Ο Κωνσταντίνος ήταν, ως γνωστόν, απόλυτα βέβαιος ότι πόλεμο θα τον κέρδιζαν οι Γερμανοί (οι «κεντρικές δυνάμεις»).
    Ήταν επίσης απόλυτα βέβαιος ότι η πλέον σύμφορη για την Ελλάδα (αλλά και για τις «κεντρικές δυνάμεις») στάση, ήταν αυτή της ουδετερότητος.
    Είχε στα χέρια του μυστικές γραπτές εγγυήσεις, τις οποίες, όμως, εκωλύετο και δεν τολμούσε να εμπιστευθεί στον Βενιζέλο, μη τυχόν και ο τελευταίος τις δημοσιοποιήσει….
    Η αδυναμία αυτή του Κωνσταντίνου να εμπιστευθεί τον πρωθυπουργό του (πράγμα που ο τελευταίος του ανταπέδιδε), στενοχωρούσε τον βασιλιά πάρα πολύ. (Δες τη διήγηση του Γ. Στρέιτ -την οποία παραθέτει επίσης ο Σ. Μαρκεζίνης).

    Για τις εγγυήσεις αυτές πρώτος έκαμε λόγο ο Ι. Μεταξάς, στη γνωστή συναρπαστική «μονομαχία» του με τον Βενιζέλο, δια των στηλών του «Ελευθ. Βήματος» και της «Καθημερινής» (1934-1935).

    Η ύπαρξη των εγγυήσεων εκείνων, αμφισβητήθηκε έντονα, και όχι μόνον από τον Βενιζέλο. Μέχρι που, το 1979, η έρευνα του Δ. Γυαλίστρα έφερε στο φως τα σχετικά έγγραφα.
    Η αποκάλυψη εκείνη, έδωσε πολύ μεγάλη αξιοπιστία στην εκδοχή Μεταξά για τα γεγονότα εκείνα.

    Επιτρέψτε μου, παρακαλώ, να παραθέσω ένα μόνο (όχι πολύ γνωστό ευρύτερα) έγγραφο -αποφασιστικής κατά τη γνώμη μου σημασίας, το οποίο δεν ξέρω αν υπάρχει κάπου στο διαδίκτυο.
    Το αντιγράφω από το βιβλίο «Η Ιστορία του Εθνικού Διχασμού» (εκδ. Κυρομάνου, Θεσ/νίκη 2007).

    Έτσι για το καλό!

    Βερολίνον, 30η Σεπτεμβρίου 1915

    Εμπιστευτικόν!

    Προορίζεται δια την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα των Ελλήνων προσωπικώς.

    1. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις εξακολουθεί ν’ αναγνωρίζη εις το θέμα των νήσων την Συνθήκην του Λονδίνου και την εν συνεχεία προς ταύτην επιδοθείσαν εις τας Αθήνας συλλογικήν διακοίνωσιν της 31.1./13.2.1914 ως ισχυούσας. Εξακολουθεί ως εκ τούτου να θεωρή τας εις την Ελλάδα εκχωρηθείσας νήσους ως ελληνικάς.
    2. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις θα προσπαθήση, ως και μέχρι τούδε, να προστατεύση δι’ απάντων των εις αυτήν διατεθειμένων διπλωματικών μέσων και μελλοντικώς το ελληνικόν εν Μικρά Ασία στοιχείον.
    3. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις είναι βασικώς πρόθυμος να ενισχύση την Ελλάδα οικονομικώς, αναμένει δε ανακοίνωσιν περί του ύψους των πιθανολογουμένων δανείων.
    4. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις, πιστή εις την μέχρι τούδε πολιτικήν αυτής, θα λαμβάνη και περαιτέρω θέσιν προς διατήρησιν της εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος.
    5. Όσον αφορά την ενδοχώραν της Θεσσαλονίκης, η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις επέτυχε να λάβη την διαβεβαίωσιν της Βουλγαρικής Κυβερνήσεως, ότι η Βουλγαρία, εις περίπτωσιν συμμετοχής αυτής εις τον παρόντα πόλεμον, δεν θα καταλάβη την Δοϊράνην και την Γευγελήν, θα είναι δε και σύμφωνος αι περιοχαί αύται να ενσωματωθούν προς την Ελλάδα άμα τη λήξει του πολέμου, εφ’ όσον η Ελλάς επίσης αναλάβη την υποχρέωσιν να μη καταλάβη τας εν λόγω περιοχάς. Αι σχετικαί διακοινώσεις οφείλουν να παραμείνουν μυστικαί.
    6. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις έχει ήδη δηλώσει ότι θα λάβη θέσιν υπέρ της ενσωματώσεως αλβανικών περιοχών εις την Ελλάδα, ανανεοί δε την διαβεβαίωσιν ταύτην.
    7. Η Αυτοκρατορική Κυβέρνησις θα καταβάλη προσπαθείας προκειμένου να επιτύχη την παραχώρησιν της Δωδεκανήσου υπό της Αυτοκρατορικής Οθωμανικής Κυβερνήσεως.

    Αι ως άνω διαβεβαιώσεις, αίτινες οφείλουν να τηρηθούν μυστικαί, ισχύουν δια την περίπτωσιν καθ’ ην η Ελλάς θα διατηρήση κατά την διάρκειαν του παρόντος πολέμου έναντι της Γερμανίας και των συμμάχων αυτής ευμενή ουδετερότητα.

    Υπογραφή: Φον Γιάγκω

    Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή σας.

  143. Μια παραλλαγή του «Τάτση, Μήτση, Κώτση» που θυμάμαι (ίσως ήταν από νούμερο επιθεώρησης, ίσως πολιτική γελοιογραφία, ίσως ατάκα σε σατιρικά έντυπα) ήταν

    – Τσάτσοι, Μπίτσιοι, Κώτσοι

    όπου περιγραφόταν οι ίντριγκες στην δεξιά παράταξη, λίγο πριν ο Καραμανλής Εθνάρχης μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας.

    Το θυμάται κανένας;;;

    (Τσάτσος ο τότε ΠτΔ, Μπίτσιος ο ΥπΕξ της ΝΔ, και Κώτσοι, ένας ήταν ο Κώτσος τότε)

  144. Αρκεσινεύς said

    Καλημέρα σας

    22 Μαΐου 337 πεθαίνει ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄

  145. sarant said

    142: Το ότι ο Κωνσταντίνος ήταν βέβαιος για τη νίκη της Γερμανίας γιατί το τονίζετε; Σαν ελαφρυντικό ή για να δείξετε πόσο έξω είχε πέσει;

  146. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #133
    Είχα μια ελπίδα ότι εσύ θα μου έλεγες ότι δεν πέρασε… 🙂

  147. 139 λάθος μου το εις Νίκαια Ιζνίκ δεν είναι ίδια
    περίπτωση με το Ιζμίρ
    142 ήταν απόλυτα συζυγικά 🙂 βέβαιος ότι τον πόλεμο θα τον κέρδιζαν οι Γερμανοί…

  148. ΣΑΘ said

    @ Sarant [145]

    Το τονίζω διότι -πάντα κατά τη γνώμη μου φυσικά- η [καθόλου αβάσιμη] απόλυτη βεβαιότητά του εκείνη, (που δεν είχε βέβαια να κάμει μόνο με το …. ‘λίγο’ ποια ήταν η σύζυγός του [147]), εν συνδυασμώ με τις μυστικές εγγυήσεις της Γερμανίας [142] και το ότι (όπως εξηγώ) ο Κωνσταντίνος «εκωλύετο» να τις γνωστοποιήσει στον Βενιζέλο, αιτιολογούν την εμμονή του πρώτου στην ουδετερότητα της Ελλάδας και την κόντρα του με τον δεύτερο.

    ΥΓ
    Το έγγραφο που παρέθεσα το γνωρίζατε;

  149. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #136, 142, 145, 148 κλπ
    Στο ισχύον τότε σύνταγμα του 1911, καθορίζονται οι αρμοδιότητες του βασιλιά και του πρωθυπουργού; Αν ναι, εκεί θα βρούμε ποιος είχε «δίκιο» και ποιος «άδικο».

  150. Τυφλόμυγα (132), καταλαβαίνω τι εννοείς, αλλά εκπομπή με πεθαμένους μάλλον δεν μπορεί να μεταδίδεται ζωντανά!

  151. LandS said

    Ρε παιδιά, πως κάποια μπορούσε να είναι αγγλίδα αιώνες πριν πατήσουν οι Angles στο Νησί;

    Επίσης, για τον 3ο μ.Χ. αιώνα, είναι πολύ παρακινδυνευμένο να ισχυριστείς εντοπιότητα σε σύζυγο Ρωμαίου στρατιωτικού καριέρας.

  152. τυφλόμυγα said

    #150 Άγγελε, εννοούσα ότι οι Φάκελοι μεταδίδονταν ταυτόχρονα στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο μέσω του skai.gr. Φίλοι τώρα; 🙂 Καλημέρα.

  153. ΣΑΘ said

    @ Tυφλόμυγα [131]

    Tι «adimosieuti» ωρέ παιδιά; (link)

    Η συνέντευξη αυτή έχει δημοσιευτεί στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στις 3.12.2006.

  154. τυφλόμυγα said

    #153, Έχεις δίκιο. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100057_03/12/2006_207564
    Εδώ η χτεσινή εκπομπή των Φακέλων http://folders.skai.gr/main/theme?id=315&locale=el

  155. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Βλέποντας τη συνέντευξη, τρόπος που σου δείχνει περισσότερα πράγματα απ’ το να τη διαβάζεις, σχημάτισα την εντύπωση ότι ο Κύρκος ήταν ένας τραγικός ήρωας, με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου. Κι έχω τη γνώμη ότι γι’ αυτόν δεν ήρθε ποτέ η κάθαρση…

  156. ΣΑΘ said

    @ Γρηγόρης Κοτορτσινός [155]

    Είτε εχθρός είτε φίλος, αγαπητέ, καθένας που αγωνίζεται άδολα και τίμια για το «πιστεύω» του (πολύ δε περισσότερο καθένας που θυσιάζεται γι’ αυτό) και φεύγει αδικαίωτος, είναι τραγικός ήρωας.

  157. #134 Προς το παρόν http://download.skai.gr/Fakeloi/2012/05/KYRKOS_SITE_FINAL.mp4

  158. #108 άνοησίαι, οἱ ἄλλοι λαοὶ ἂς τἢν λένε ὅπως θένε. ἐμεῖς ἔχουμε κάθε λόγο νὰ τὴν λέμε Κωνσταντινούπολι.

  159. Μπουκανιέρος said

    151 Εντάξει, βρετανή εννοούσε, υποθέτω (όπως λέει στο 138 και σε πείσμα του 120).
    (Κι αν είναι νάμαστε σχολαστικοί, όχι «αιώνες πριν» αλλά μόλις έναν αιώνα πριν, το πολύ, ή και μερικές δεκαετίες μόνο, ανάλογα με το για ποια περίπτωση μιλάμε.)

    Για την «Ελένη» του Μάξιμου υπάρχουν εύλογα στοιχεία υπέρ της εντοπιότητάς της – μόνο που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι λεγόταν πράγματι Ελένη. (Άστα, μπερδεμένη υπόθεση, και σίγουρα δεν προσφέρεται για οικειοποιήσεις σε στιλ μεγαλέξαντρου.)

  160. ΣΑΘ said

    @ Γρηγόρης Κοτορτσινός [149]

    Δεν είμαι ειδικός, αγαπητέ, μα νομίζω ότι ούτε το Σύνταγμα του 1911 (ακριβέστερα το «Σύνταγμα του 1864/1911») ‘τόλμησε’ να καθιερώσει ρητώς («expressis verbis») το κοινοβουλευτικό σύστημα (δεδηλωμένη κ.τ.λ.).

    Αν δεν κάνω λάθος, (δεν παίρνω, βεβαίως, και όρκο), η λέξη «πρωθυπουργός» δεν απαντάται στο Σύνταγμα αυτό.

    Ως προς τις αρμοδιότητες τώρα, τα πράγματα δεν είναι απολύτως ξεκάθαρα.

    «Το δικαίωμα της προτάσεως των νόμων ανήκει εις την Βουλήν και τον Βασιλέα, όστις ενασκεί τούτο δια των Υπουργών» (άρθρο 23)

    «Η εκτελεστική εξουσία ανήκει εις τον Βασιλέα, ενεργείται δε δια των παρ’ αυτού διοριζομένων υπευθύνων Υπουργών» (άρθρο 27).

    «Ο Βασιλεύς διορίζει και παύει τους Υπουργούς αυτού» (άρθρο 31) .

    Με λίγα λόγια, το παραπάνω Σύνταγμα άφηνε στον βασιλιά πάρα πολλά περιθώρια να θεωρεί ότι αυτός μόνος είχε το πάνω χέρι σε όλα.

    Άποψη ενός μη ειδικού, φυσικά.

    Χαίρε!

  161. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #160
    Αντί πρωθυπουργός ονομάζεται «Πρόεδρος του Υπουργείου», αρθρο 30, που είναι το ίδιο.

    Και σήμερα ο Πρόεδρος ασκεί τυπικά την εκτελεστική εξουσία και συμμετέχει στη νομοθετική:
    -Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (Άρθρο 26 παρ. 1).
    -Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση (Άρθρο 26 παρ. 2).
    -Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς (Άρθρο 37 παρ.1).
    Τα παραπάνω άρθρα είναι, εννοείται με τις διαφορές τους, τα αντίστοιχα με αυτά του 1911.
    Οι διατυπώσεις του συντάγματος του 1911 είναι όντως πολύ λακωνικές, αλλά η πενηντάχρονη βασιλεία του Γεωργίου Α’ καθιέρωσε πολλές πρακτικές, επί το κοινοβουλευτικότερον. Η ανικανότητα/μη θέληση του Κωνσταντίνου να αντιληφθεί ότι η Γερμανία θα έχανε τον πόλεμο είναι αυτή που τον ώθησε να εγκαταλείψει τη «συνετή» στάση του πατέρα του και καλυμμένος πίσω από τις αοριστίες του συντάγματος να πράξει ό,τι έπραξε. Με άλλα λόγια, αν ο (αγγλόφιλος) Γεώργιος δεν είχε δολοφονηθεί το 1912 ο διχασμός δεν θα είχε προκληθεί και πιθανόν η Ελλάδα θα είχε εξασφαλίσει μεγαλύτερα ανταλλάγματα για να βγει στον πόλεμο.

  162. ΣΑΘ said

    Επομένως, Υπουργείο (άρθρο 30) = Κυβέρνηση. Ναι;

    Οι απόψεις μας απέχουν ελάχιστα.

  163. Ένας Χασάπης από τα Παλιά said

    (129) Mea culpa Μαρία. Χίλια συγγνώμη – αν σε φέρει η ζωή στα εδώ λημέρια μου σου χρωστάω ένα καλό Μεξικάνικο (αφού σου αρέσουν τα έθνικ) λουκούλειο γεύμα. 🙂

    Πάντως είναι εντυπωσιακό το πόσο λόγω συχνότητας του ο μέσος Έλληνας δε συνειδητοποιεί τη Ρωμαϊκότητα του ονόματος Κωνσταντίνος πλέον. Το Κρίσπος από την άλλη δεν πέρασε ποτέ στα δικά μας. Και αδικοχαμένος και παραπεταμένος.

  164. […] Κωνσταντίνου και Ελένης από ckarouzos στο 22/05/2012 Κωνσταντίνου και Ελένης […]

  165. Χασάπα, (στο 163)
    το έχω γνωρίσει ως επώνυμο το Κρίσπος. Καθολικού δόγματος, εάν δεν απατώμαι

  166. Και μετά την Αρβελέρ, Παπανούτσος, «διανοητική φτώχεια», κι άλλα αραχνιασμένα, μαζί και η γλώσσα των νέων -σε αντιδιαστολή;- για τα παιδιά της επαγγελματικής εκπαίδευσης, πιο μακρυά απ’ τα φώτα της δημοσιότητας

  167. Τζουτζούκος said

    166: Ο Παπανούτσος και όσα λέει δεν είναι αραχνιασμένα. Αρκεί μια ανάγνωση του λόγου των πολιτικών της εποχής μας (χωρίς καμιά εξαίρεση).
    Αυτά που υπονοούν πάντως την γλωσσική πενία των νέων και την ανάγκη καλλιέργειάς τους, είναι σίγουρα αραχνιασμένα, ξαναμασημένα κι έχουν κουράσει.

  168. sarant said

    148: Οι προτάσεις αυτές μού είναι πολύ οικείες, κάπου τις έχω διαβάσει, ίσως στο Ξιφίρ Φαλέρ της Κακούρη (αν και μυθιστόρημα έχει ένα επίμετρο με στοιχεία, αλλά δεν το έχω πρόχειρο τώρα)

    166: Θα έπρεπε οι οικείοι του Παπανούτσου να απαγορέψουν τη χρήση κειμένων του στις εξετάσεις.

  169. #166 θυμήθηκα κι έναν ειδικό στο DNA παλιότερα…

  170. Zazula said

    @35γ:
    Εγώ πάντως διαβάζω στη Βικιπαίδεια: «Elena is a popular Macedonian, Spanish, Romanian and Italian version of the Macedonian name Elena (given name), meaning «light» and «beautiful». The name also means «love» or «happiness». Other common variants are Alena (German, Czech, and Slavic); Alenka (Slovenian); Alina; Alyona (Russian); Elene (Georgian); Helen (English); Hélène (French); Helena; Eliana (Portuguese); Ileana (Romanian and Spanish); Ilona (Hungarian, Finnish, and Latvian); Jelena (Latvian, Croatian, and Serbian); Olena (Ukrainian); and Yelena (Russian); Elena (Macedonian).» Απόλυτα σοβινιστικό και ανακριβές, το βρίσκω.

    A, και νομίζω πως δεν αναφέρθηκε αυτό: http://en.wikipedia.org/wiki/Constantine_(film)

  171. ΣΑΘ said

    Δεν είναι πάρα πολύ γνωστό ότι ο «δικός μας» ο Κωνσταντίνος ο Μέγας αναγορεύτηκε αυτοκράτορας στο Εβόρακον [York].
    (Εκτός από το μουσείο και το άγαλμα, νομίζω ότι υπάρχει εκεί και οδός με το όνομά του).

    Δείτε το. Αξίζει τον κόπο!

    http://www.bbc.co.uk/northyorkshire/content/articles/2006/07/04/robins_constantine_review_feature.shtml

  172. 170 Συμβαίνουν παράξενα πράγματα με αυτό το λήμμα. Στο πρώτο κλικ είναι όπως τα λέει ο Ζάζουλας. Αν πας π.χ. στο talk page σου λέει ότι δεν έχει ανανεωθεί από το Δεκ. του ’10. Αν ξαναγυρίσεις στο καθαυτό λήμμα, σου λέει ό,τι διαβάζουμε στο 35γ. Μυστήρια πράγματα.

  173. Δύο διαφορετικά λινκ για την ακρίβεια: http://en.wikipedia.org/wiki/Elena_%28name%29 και http://en.wikipedia.org/wiki/Elena_(given_name)
    The plot thickens.

  174. sarant said

    171: Βασιλική του Κωνσταντίνου υπάρχει και στα Τρέβιρα (Τρίερ) την πατρίδα του Μαρξ

  175. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Νομίζω ότι η πόλη ονομάζεται οι Τρεβήροι (Treveres – πληθ. αρσενικού), από το φύλο που κατοικούσε στην περιοχή.

  176. ΣΑΘ said

    @ [174], [175]

    Treveri, Treviri, Trevira, Τρέβηροι, Τρεβήροι, Τρέβιρα, Τρίβηροι κ.α. (Trier),

    ήταν η «έδρα» του Κωνσταντίνου την εποχή της τετραρχίας.

    Εντεύθεν και η Βασιλική.

  177. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Συγγνώμη για το Treveres στο 175. Treveri είναι ο πληθυντικός. Μάλλον… 🙂

  178. Trier/Trèves/Τρέβιρα, γενέτειρα του Μαρξ — αν ποτέ βρεθείτε στο Λουξεμβούργο, αξίζει την επίσκεψη (όχι γι’αυτό το λόγο — Porta Nigra, ιστορικές εκκλησίες, ευχάριστος εμπορικός πεζόδρομος…)
    [άμισθη διαφήμιση — μ’αρέσει βλέπετε αυτή πολιτεία!]

  179. (Και) εδώ λέμε για την ετυμολογία του τουρκικού Istanbul ε; Μόλις διάβασα ότι ο φθόγγος -a- στο Istanbul μπορεί να αποδοθεί σε τσακώνικη μορφή (στάμπολιν) του εις την πόλιν, δεδομένου ότι τσακώνικες και άλλες ητακιστικές (αν το μεταφράζω καλά: etacistic σε αντιδιαστολή με itacistic) διάλεκτοι μιλιόνταν στη νότια ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά μέχρι το ’22 (αυτό δεν το ήξερα).
    https://www.academia.edu/14149721/Th…f_the_evidence

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: