Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το Φραγκέλιο, που το έβγαζε ο Βέλμος

Posted by sarant στο 3 Ιουνίου, 2012


Πριν από λίγο καιρό πήρα ηλεμήνυμα από έναν φίλο του ιστολογίου, που μας διαβάζει αλλά σχολιάζει σπάνια. Μου έγραψε ότι είχε έναν τόμο με όλα τα τεύχη του περιοδικού Φραγκέλιο (έτσι, με κ), που το έβγαζε το 1927-29 ο Βέλμος, και θα μπορούσε να μου το δανείσει να το φωτογραφήσω, αν το θέλω για το αρχείο μου. Τελικά, κουβέντα στην κουβέντα, μού το χάρισε, και τον ευχαριστώ πολύ. Ο τόμος είχε φτάσει στα χέρια του από την αδελφή του Βέλμου, την Αριάδνη, που το είχε χαρίσει το 1969 σε έναν φίλο του ποιητή, μακαρίτη τώρα, ο οποίος του κληροδότησε τη βιβλιοθήκη του -η αφιέρωση της Αριάδνης Β. υπάρχει στο δεύτερο φύλλο του τόμου. Φαντάζομαι ότι κι εγώ με τη σειρά μου θα το χαρίσω κάποτε σε κάποιον που θα το εκτιμάει εξίσου. Βέβαια, να πω ότι εγώ με το χαρτί φετίχ δεν έχω -σχεδόν εξίσου είμαι αναγκασμένος να εκτιμώ και τα σκαναρισμένα ή τις επανεκδόσεις. Μ’ αρέσουν οι πρώτες εκδόσεις που έχω κρατήσει από τον παππού μου, αλλά δεν είμαι συλλέκτης. Πέρα λοιπόν από λιγοστά αγαπημένα κειμήλια, για τα υπόλοιπα βολεύομαι μια χαρά και με ηλεβιβλία ή με σύγχρονες επανεκδόσεις.

Το Φραγκέλιο το είχα σκαναρισμένο από την Ανέμη, και μπορείτε να το βρείτε κι εσείς εκεί, όμως όχι ολόκληρο, μόνο τα τεύχη της πρώτης χρονιάς υπάρχουν ονλάιν, ενώ ο τόμος που μου χάρισε ο φίλος έχει όλα του τα τεύχη. Τι ήταν όμως το Φραγκέλιο;

Το Φραγκέλιο ήταν περιοδικό που το έβγαζε, αρχικά κάθε Σαββατόβραδο, ο ποιητής, ζωγράφος και ηθοποιός Νίκος Βέλμος (1890-1930). Ο Βέλμος ήταν, ας πούμε, χριστιανοκομμουνιστής και στο περιοδικό του υμνούσε τους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους και έκανε αμείλικτη επίθεση στους πλούσιους και στο κράτος τους, στους πολιτικούς και τους δεσποτάδες, στους κρατικοδίαιτους διανοούμενους. Μια μόνιμη στήλη του περιοδικού ήταν το «Βιβλίο των φτωχών». Ο Βέλμος εγκωμίαζε τους «ασπούδαχτους» καλλιτέχνες και τους λογοτέχνες που πέθαναν φτωχοί ή παραγνωρισμένοι και έβριζε τους ακαδημαϊκούς και τους πολυθεσίτες. Τακτικοί συνεργάτες του περιοδικού ήταν ο αλητογράφος Κύπριος ποιητής Τεύκρος Ανθίας, ο Αναστ. Δρίβας, ο Στρατής Δούκας.

Το πρώτο φύλλο του περιοδικού βγήκε ανήμερα Χριστούγεννα του 1926. Έβγαινε κάθε βδομάδα σε οχτώ σελίδες, από το σπίτι του Βέλμου στην οδό Ναυάρχου Νικοδήμου 21 στην Πλάκα. Αφού έκλεισε τον πρώτο χρόνο, μετατράπηκε σε μηνιαίο, με περισσότερες σελίδες, αλλά η συχνότητά του άρχισε να αραιώνει (διπλά και τριπλά τεύχη). Έκλεισε στις αρχές του 1929. Ο Βέλμος άλλωστε πέθανε νέος το 1930.

Ο τίτλος πρέπει να είναι αναφορά στο φραγγέλιο του ευαγγελίου, με το οποίο ο Χριστός έδιωξε τους εμπόρους από τον ναό. Χωρίς να είμαι βέβαιος, υποθέτω ότι επίτηδες διάλεξε τον ανορθόγραφο τίτλο ΦραΓΚέλιο (αντί για το σωστό «φραγγέλιο») για να είναι ακόμα πιο τσουχτερές οι καμτσικιές του. Το Φραγκέλιο έβγαζε και έκτακτα τεύχη, «Φύλλα τέχνης» που τα έλεγε, με χαρακτήρα αφιερωμάτων. Μερικά από αυτά τα περιέχει ο τόμος που μου χάρισαν, ίσως και όλα -δεν πρόλαβα να ελέγξω.

Ο Βέλμος ήταν ηθοποιός, λογοτέχνης και ζωγράφος, κι έτσι το εικονοστάσι των φτωχών αγίων του χωράει μορφές κι από τις τρεις αυτές τέχνες, αλλά και ταβερνιάρηδες, ζητιάνους, τον Μπετόβεν, την πόρνη που έπεσε από την Ακρόπολη «που της βρήκανε στο τσαντάκι δύο δραχμές. Είταν οι ίδιες μέρες που δολοφονήσανε οι λησταί τον αθώο Γιαγκούλα και που ο αρχιλήσταρχος ο Πάγκαλος απαγχόνησε τους ομοίους του». (Ο ληστής Φώτης Γιαγκούλας σκοτώθηκε σε συμπλοκή με χωροφύλακες, στον Όλυμπο, τον Σεπτέμβρη του 1925, ενώ για την επίσημο αγχόνη του Παγκάλου γράψαμε πρόσφατα).

Σε ένα τεύχος του 1928 γράφει: «Ι. Τσαρούχη, μαθητήν δεκαεπταετή της α’ τάξεως του Μετσοβείου Πολυτεχνείου: Σας συνιστώμεν νεαρώτατε καλλιτέχνα να αποχωρήσετε αυθωρεί και παραχρήμα απ’ το Πολυτεχνείο. Μα στο θεό σου, από φδασκάλους πούπρεπε νάναι μαθητάδες σου, τι περιμένεις να μάθεις;»

Το φύλλο της 25ης Μαρτίου 1927 προβάλλει τρεις δικές του ηρωικές μορφές: τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον παραγνωρισμένο, τουλάχιστον τότε, ζωγράφο Πολυχρόνη Λεμπέση (1848-1913), και έναν «ήρωα του 1921», τον Τάκη Φίτσο. Αντιγράφω το εγκώμιο, διατηρώντας την ορθογραφία (πλην μονοτονικού):

Ήρωες του 1921: Τάκης Φίτσος. Αν το 1821 έχει να μας παρουσιάσει πολλούς ήρωες, το 1921 έχει να μας επιδείξει ένα μόνο: τον Τάκη Φίτσο. Είναι απ’ τη χώρα τυου Αθανάσιου Διάκου, δηλαδή απ’ τη χώρα των έξυπνων κι αισθηματικών, γι’ αφτό επαναστατημένων ανθρώπων, που σίγουρα μια μέρα δε θα διευθύνουνε μονάχα την Ελλάδα, μα κι άλλους τόπους. Τ’ Άγιο σώμα του Χριστού -κ’ οι Εβραίοι φύσει βαστάνε το σωματικό πόνο- δυο μέρες πόνεσε. Το καλομαθημένο κορμάκι του Φίτσου πονεί έξη χρόνια τώρα κάθε μέρα’ άσε τώρα η ευαίσθητη ψυχή του το τι τραβάει και γιατί; γιατί πίστεψε σε μια ιδέα. Στην ιδέα της αποκατάστασης των αδικημένων. Δεν είναι καλά καλά 25 χρονών. Φοιτητής από δεκαοχτώ χρονών το 1921, επαναστάτησε σ’ όλα, στο πανεπιστήμιο, στη σημερινή κοινωνική μιζέρια’ και πιο πολύ στο πλούσιο σπίτι του. Κι όλ’ αφτά δεν τάκανε για να δοξαστεί, μα γιατί πόνεσε τον πόνο του αδικημένου ανθρώπου, και γενικά των ανθρώπων’ γι’ αφτό τ’ αρέσει κ’ η αφάνεια, γι’ αφτό και ποτέ δε μιλάει για τη φτώχια του και για τους μεγάλους καϋμούς του. Όποιος διάβασε τον Επαναστάτη του Αντρέιεφ (έκδοση Παρασκηνίων), σίγουρα θα πει πως είταν φίλος του συγγραφέα. Πως κείνονε είχε υπόψει του ο σπουδαίος Ρώσσος επαναστάτης για να γράψει το διήγημά του. Ξέρουμε πως ο έξοχος αυτός πατριώτης του Διάκου θα πικραθεί διαβάζοντας τις αχρωμάτιστες αφτές γραμμές που του γράφουμε, μα όταν στοχαστεί την αποστολή μας, ξέρουμε πάλι πως θα μας συχωρέσει. Πονεμένε κι αληθινέ ευεργέτη της Νέας Ελλάδας, που την κάνεις περήφανη με τους αγώνες σου, συμπάθησέ μας που μιλάμε σήμερα για σένα.

Προφητικό εγκώμιο, μια και ο Τάκης Φίτσος, κοντοχωριανός και φίλος του Θανάση Κλάρα-Άρη Βελουχιώτη, του Βάρναλη και του Ανθία, εξορίστηκε μετά στην Ακροναυπλία και εκτελέστηκε τον Απρίλη του 1949 (περισσότερα για τον Φίτσο εδώ, μαζί και με ένα σκίτσο του Βέλμου από το Φραγκέλιο).

Πολλά ακόμα θα μπορούσα να γράψω -αλλά μπορείτε να βρείτε ονλάιν τον πρώτο τόμο του περιοδικού και να τον περιεργαστείτε -όπως γράφει κάπου ο Βέλμος, «έργα φυσικά κι έργα τέχνης βλέπει κανένας δίχως να το θέλει φτάνει νάχει μάτια».

19 Σχόλια to “Το Φραγκέλιο, που το έβγαζε ο Βέλμος”

  1. Alfred E. Newman said

    Καλημέρα Νίκο,
    Με την ευκαιρία της ανάρτησής σου ανέτρεξα στα δικά μου τεύχη του Φραγκέλιου και μεταξύ άλλων διαπίστωσα πόσο ο Βέλμος «συμπαθούσε» τον Λαπαθιώτη!

  2. bernardina said

    Τυχερέ! Τι χαρά που θα ‘κανα για ένα τέτοιο δώρο, εγώ η φετιχίστρια του χαρτιού! 😉 😉

    Συγκινητικό το Φραγκέλιο…

    (εκείνο το φασκάλους πούπρεπε νάναι μαθητάδες είναι πληκτρολογικό σου λαθάκι;)

    Καλημερούδια.

  3. bernardina said

    Φτου! Νωρίς νωρίς αρχίσαμε με τα βαροπατημένα. Βόηθα βρε Νικόλα μου 😦

  4. Βαγγελης said

    Καλημέρα,

    μια λυκοφιλία είχε ο Βέλμος με τον Λαπαθιώτη, ο οποίος πρέπει να συνεργάστηκε εντελώς σποραδικά με το Φραγκέλιο. Αλλά και ο Λ. δεν του έτρεφε και μεγάλη εκτίμηση.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1-4: Ναι, υπάρχουν πολλά δηλητηριώδη σχόλια για τον Λαπαθιώτη (Λαπαθοκολοκυθιώτη τον λέει κάπου). Εκτός λάθους, ο Λ. έχει μία μόνο συνεργασία στο Φραγκέλιο, αλλά σημαντική, ένα πεζοτράγουδο που αργότερα το ξαναδούλεψε και επεκτεταμένο το έδωσε στους Νέους Πρωτοπόρους.

    2: Καλημερούδια, λαθάκι ήταν 🙂

  6. Βαγγελης said

    Να και μερικοί στοχασμοί του Βέλμου, από το ¨»Κοινωνικό Βιβλίο» του (1927), προσωπικά θα τον χαρακτήριζα ως ουτοπικό σοσιαλιστή.

    Παραβολή με γνωστές φράσεις

    – Ποια λένε Πόρνη;
    – Τη Γυναίκα εκείνη που παραδίδεται με χρήματα.
    – Ε! Τότε την εφημερίδα μπορούμε διαφορετικά να την πούμε;
    – ………
    – Η πόρνη τι κάνει;
    – Κυνηγάει πάντα τον πλουσιότερο, χωρίς να τη νοιάζει αν είναι άσκημος ή βλάκας, και του μένει πιστή όσο δεν λιγοστεύει το πουγκί του.
    – Η πόρνη, όταν παρακμάσει, τι γίνεται;
    – Μένει χωρίς εραστή και γίνεται φιλενάδα όποιας έχει φίλο, όχι μόνο τον πλουσιότερο στο χρήμα παρά και στους θαυμαστές, για να κερδίσει κάτι κοντά της.
    – Τι άλλο κάνει η πόρνη;
    – Τιμωρεί όσους τη βρίζουν, γιατί όλα είναι στο χέρι της. Άνθρωποι, ζώα και χώρες. Γι’ αυτό όλοι τη φοβούνται, εκτός απ’ εκείνους που την πολεμούνε, όχι γιατί δεν την έχουνε δική τους, μα γιατί συντηρεί τη διαφθορά.
    – Για σκέψου και πες μου, έχει καμιά διαφορά η πόρνη από την εφημερίδα;
    – Ναι, πού ’ναι οι αρρώστιες της εφημερίδας που μας κολλά η πόρνη;
    – Και οι δημοσιογράφοι τι είναι, και τα δημοσιεύματά τους, τι άλλο είναι από δηλητήρια;

    Σύντομες σκέψεις και στοχασμοί

    – Πολλοί το πρωτότυπο τής έκφρασης μιας ιδέας το παρεξηγούν, το παίρνουν ως νέα ιδέα. Νέες ιδέες δεν υπάρχουν, αλλά νέοι τρόποι που εκφράζουν τις παλιές ιδέες.

    – Όποιος ανακαλύπτει μόνος του τις αλήθειες, τις αγαπά και τις εκτιμά περισσότερο απ’ όσους τις γνωρίζουν απ’ τα βιβλία. Γι’ αυτό αξίζουν το θαυμασμό μας κι όχι την περιφρόνησή μας όσοι μ’ ενθουσιασμό παινεύουν ένα έργο τους γινομένο έτσι.

    Κάποιος μου είπε μια μέρα:
    – Όσοι είναι ποιηταί και καλλιτέχναι, είναι καλοί, δεν μπορεί να μην είναι καλοί.
    – Όχι, του είπα, μόνον όσοι δεν είναι κακοί ποιηταί και κακοί καλλιτέχναι, είναι καλοί, πολλοί καλοί άνθρωποι.

    – Ήθελα να μάθω ποιος είναι ο πλέον αδύνατος άνθρωπος, εκείνος που ΄χει μιαν αδυναμία, ή εκείνος που δεν υποφέρει την αδυναμία του άλλου;

    – Τίποτε δεν με βασάνισε περισσότερο από το ψέμα, μα και τίποτε δεν αγάπησα περισσότερο απ’ την αλήθεια. Προτιμώ να με παιδεύει μια αλήθεια παρά να με χαϊδεύει ένα ψέμα. Οι μεγαλύτεροι εγκληματίες είναι οι ψεύτες.

    – Ένας ερωτευμένος είπε μια μέρα για τον Χριστό, πως η τιμωρία που του κάναν οι Εβραίοι ήταν τιποτένια. Έπρεπε να τον βάλουν ν’ αγαπήσει, τότε θα τον τιμωρούσαν.

    – Όλοι έχουμε την αξίωση να γίνουν οι άλλοι σαν κι εμάς. Εμείς όμως, ούτε μια στιγμή δεν βαστούμε να γίνουμε όπως θέλουν οι άλλοι.

    – Μόνον αν ζούσαν δυο αιώνες οι άνθρωποι, θα ΄σαν δικαιολογημένοι κάπως για τα ψέματά τους.

    – Οι Έλληνες σοσιαλισταί –που με τη συντηρητικότητά τους ωφελούν τους αστούς, που απ’ τη μια μεριά μερικοί τους εξυψώνουν το σοσιαλισμό, ενώ απ’ την άλλη μερικοί τους τον προδίδουν– βλάπτουν το πλέον ωφέλιμο πράγμα, το σοσιαλισμό, που βλάπτει όσους δεν τον ωφελούν, όσους δεν έχουν την ικανότητα να προξενήσουν σε κάτι βλάβη.

    – Ο λαός είναι αφιλοκερδέστερος απ’ την αστοκρατία στα πατριωτικά του αισθήματα, γι’ αυτό αγαπά και πολύ το κάθε ψέμα. Οι αστοί ούτε το ψέμα που σερβίρουν στο λαό δεν αγαπούνε. Κι αυτό τ’ αρνούνται, άμα τους θίξει τα συμφέροντά τους.

    – Ωραιότερα συναισθήματα μού γεννούν τα ζώα απ’ τους ανθρώπους. Έπειτα είν’ εκφραστικότερ’ απ’ αυτούς. Τον σκύλο μας, μ’ όλο που δεν τον πολυχαϊδεύω, τον θυμούμαι όπως έν’ αγαπητό πλάσμα. Ο σκύλος μου με σέβεται και με κοιτάζει σαν ένας άνθρωπος άμα με πρωτογνωρίζει.

    – Ο εαυτός μου είναι ο αμείλικτος δικαστής της ακατάπαυτης και ατέλειωτης δίκης μου.

    Συμβουλές σε νέους

    – Θέλετε να γίνετε πλούσιοι, όσο κι αν είσαστε φτωχοί, χωρίς καμιά σπουδή, χωρίς μεγάλο κόπο; Εμπορευθείτε τη λέξη πατρίδα Είναι το μόνο εμπόριο που ΄χει εξασφαλισμένα κέρδη, μα όχι εξασφαλισμένες πλάτες.

    – Θέλετε να γίνετε σε όλα φτωχοί, όσο πλούσιοι κι αν είσαστε; Αγαπήσατε την αλήθεια και την πραγματική ελευθερία.

  7. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα!

    O Βάρναλης έγραψε το «Τάκης Φίτσος»

    Μὲ τὸ πικρὸ χαμόγελο καὶ τὰ σφιγμένα χείλη
    βουβὰ τὸν ἴσκιο σου ἕλιωνες στὴν πολιτεία τῶν τάφων.
    Ἐδῶ σὲ θάβουν ζωντανὸν ἂν θέλεις νά ῾σαι τίμιος.
    Παιδὶ σὲ χτίσαν, γέρασες χωρὶς σταλιὰ νὰ ζήσεις.
    Μῆνες καὶ χρόνια μέτραγες, δεκάχρονα κατόπι,
    κι ὅλο ἡ πηγάδα βάθαινε κι ἀψήλωνεν ὁ τοῖχος,
    παρηγοριὰ καὶ μάθημα φτωχολαοῦ δεμένου.
    Καὶ μίαν αὐγὴ ἀνοιξιάτικην, ποὺ ἀνάκραζεν ἀγάπη,
    τρυφερὰ σ᾿ ἀγκαλιάσανε οἱ ἀδερφομάχοι ἀγγέλοι
    καὶ σὲ φορτώσανε. Κανεὶς δὲν ἄκουσε τὰ βόλια.
    Καὶ τώρα, μέσα στὸ σωρὸ τὰ κόκαλα, μὴν ψάχνεις
    νὰ ξεχωρίσεις τὰ δικά σου: εἶν᾿ ὅλα καθενοῦ!
    Ὄχι συμπόνια, κλάμα, ὀργή. Ντροπή σου, μάνα Ἑλλάδα

    Ο Τάκης Φίτσος ήταν δίπλα στον Άρη στο μπαλκόνι της Νομαρχίας στη Λαμία, στον περίφημο λόγο του στη Λαμία αμέσως μετά την απελευθέρωση.

  8. sarant said

    6-7: Ευχαριστώ για τις πολύ ουσιαστικές προσθήκες!

    Ευχαριστώ και τον Μεγάλο Ανορθωτή που ίσιωσε την εικόνα του εξωφυλλου του περιοδικού!

  9. Αρκεσινεύς said

    Ένα σπαρακτικό κείμενο του «αλήτη» Τάκη Φίτσου

    http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=20843

  10. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  11. πάντως ὁ τύπος στὴν ΚΔ εἶναι φραγέλλιο, ἔτσι μὲ 1 γ ποὺ ἀποδίδει τὸ λατινικὸ g καὶ μὲ 2 λ.

  12. sarant said

    9 : Εξαιρετικό!

    11: Δίκιο έχεις, το «φραγγέλιον» είναι μεταγενέστερο.

  13. Immortalité said

    Ξέρεις πόση ώρα διάβαζα «το Φραγκέλιο που βγάζει ο Βέλτσος» :/

  14. christos said

    9. φανταστικό διήγημα.

  15. Νίκος Μαστρακούλης said

    0: «Χωρίς να είμαι βέβαιος, υποθέτω ότι επίτηδες διάλεξε τον ανορθόγραφο τίτλο ΦραΓΚέλιο (αντί για το σωστό “φραγγέλιο”) για να είναι ακόμα πιο τσουχτερές οι καμτσικιές του.»

    Να επισημάνω ότι, στην τελευταία σειρά της σκαναρισμένης εικόνας, έχει «χιλιέγκονα». Με κάνει να σκεφτώ ότι ο Βέλμος χρησιμοποιούσε συστηματικά το «γκ» στη θέση του «γγ».

  16. sarant said

    15: Μπορούμε να το ψάξουμε, αν βρούμε καιρό 🙂

  17. Νίκος Μαστρακούλης said

    16: Όπως λέει κι η Κρουστάλλω, στο γνωστό βουκολικό ανέκδοτο, «Ιέπ! Τού ‘πιασα του υπονοούμενου!» 🙂

    Από μια πρώτη ματιά δεν επιβεβαιώνεται η εξήγηση που σκέφτηκα. Στην πρώτη κιόλας σελίδα του πρώτου τεύχους βλέπω «φραγγέλιο» (στην παράθεση της ευαγγελικής περικοπής), «Φραγκέλιο» (αναφορά στο ίδιο το περιοδικό), «ευαγγελίζονται»…

    Επιφυλάσσομαι να ρίξω μια καλύτερη ματιά και να επανέλθω.

  18. Μπετατζής said

    Συμπληρωματικά βιογραφικά για το Βέλμο, αντιγραφή από τη συλλογή του Γκόρπα «Περιπετειώδες κοινωνικό και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα»

    Ψευδώνυμο του Νίκου Βογιατζάκη που γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Γιος τσαγκάρη της Πλάκας, είχε ζωή τρικυμιώδη και καταραμένη, ζωή αλήτη (απ΄ τα 12 χρόνια του) και μουσόπληκτου, μουσηγέτη κι αναρχικού επαναστάτη. Αυτός ο «ασπούδαχτος» με όψη Μπετόβεν, αυτός ο ιδιοφυής με τα μεγάλα πάθη (ναρκωτικά και Σαίξπηρ, έρωτας και λαϊκή τέχνη) στα 16 έπαιξε δίπλα στον Θωμά Οικονόμου και στην Κοτοπούλη. Στα 1916 φυλακίστηκε για την σοσιαλιστική ιδεολογία του, στα 1918 ίδρυσε το Στρατιωτικό Θέατρο. Γύρω στα 1920 έζησε στο Παρίσι, μαζί με τον Κόντογλου κ.α. Αρχές 1927 εκδίδει το σατιρικό – επαναστατικό – περιοδικό «Φραγκέλιο» έως τα 1929 και λίγο αργότερα το ισόγειο και την αυλή του σπιτιού του (Νικοδήμου 21) μετατρέπει στο περιβόητο «Άσυλον Τέχνης», που θ’ αρχίσει τις εκδηλώσεις του με την «Πρώτη Έκθεση των Ασπούδαχτων» (Θεόφιλος, Παλιούρας κ.α. δίπλα στο Γαλάνη). Γύρω από το Βέλμο και το Άσυλο θα συγκεντρωθούν οι πρωτοπόροι τριών γενιών : Ζαχ. Παπαντωνίου, Κ. Αθάνατος, Α. Καμπάνης, Γουναρόπουλος, Νίκος Νικολαϊδης, Κόντογλου, Πικιώνης, Χατζηκυριάκος Γκίκας, Καϊμης, Στρατής Δούκας, Τάσος Δρίβας, Μ. Τόμπρος, Εμπειρίκος, Τσαρούχης (ανήλικος). .. Άλλη βαρυσήμαντη έκθεσή στο «Άσυλο» ήταν της Παλιάς Αθήνας στα 1929. Εκτός από αφήγημα έγραψε ποίηση, αισθητικά σημειώματα, σάτιρα, ιδεολογικά άρθρα και είχε την πρωτοβουλία για τρία περισπούδαχτα λευκώματα (Παλιά Αθήνα, Μνημεία Ευ. Βρεττού, Μνημεία Παλιάς Αθήνας). Αφηγήματα : Απο τη ζωή ενός αφορεσμένου (βιογραφία Ροϊδη), 1915, ΠΙστοί της απελπισίας, 1915, Δυο αγάπες, 1923, Ιστορία ενός παιδιού, 1936, αφηγήματα.

  19. τυφλόμυγα said

    Δεν είχα ξαναδιαβάσει οτιδήποτε για τον Βέλμο. Η φράση του για τον Τσαρούχη φανερώνει πολλά. Δεν είναι απλό να προσβάλλεις δημόσια τους καθηγητές της ΑΣΚΤ (ειδικά τότε) για να υποστηρίξεις έναν νεαρό φοιτήτη, όσο φίλος σου κι αν είναι αυτός. Επίσης, ο Βέλμος φαίνεται να ήταν συνεπής ως προς τις πράξεις και τα πιστεύω του (τουλάχιστον όπως αυτά περιγράφονται στην τρίτη παράγραφο του εδώ κειμένου).

    Η σχέση Βέλμου – Τσαρούχη φέρνει στο μυαλό τη σχέση Τσαρούχη – Παπαϊωάννου. Φυσικά δεν γίνεται οποιαδήποτε σύγκριση ταλέντων.

    Ευχάριστο κείμενο. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: