Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Από την Ισλανδία στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, ιστορία μιας διόρθωσης

Posted by sarant στο 6 Ιουνίου, 2012


Ένα αγαπημένο θέμα του ιστολογίου είναι το πώς το Διαδίκτυο επηρεάζει την έντυπη δημοσιογραφία, αλλά και η αλληλεπίδραση ανάμεσα σε δημοσιογραφία των πολιτών και σε επαγγελματική δημοσιογραφία, οπότε δεν θα με παρεξηγήσετε αν σήμερα πάμε ένα ταξίδι από την Ισλανδία στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ. Καλώς ή κακώς το ταξίδι μας θα είναι εικονικό κι έτσι δεν θα χρειαστεί να ντυθείτε καλά (μια και η θερμοκρασία κυμαίνεται γύρω στους 6 βαθμούς το καλοκαίρι), αλλά βέβαια δεν θα δούμε τις λευκές νύχτες.

Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, για να θυμηθούμε λίγο τη γεωγραφία, ανήκει στη Νορβηγία, και βρίσκεται βορειότερα (ναι, σωστά διαβάσατε) και ανατολικότερα από την Ισλανδία· το μεγαλύτερο νησί (και ένα από τα λίγα κατοικημένα) είναι το Σπίτσμπεργκ, η Σπιτσβέργη όπως είχε παλιότερα εξελληνιστεί.

Αφορμή γι’ αυτό το εικονικό ταξίδι κοντά στον Πολικό κύκλο αποτέλεσε ένα σχετικά πρόσφατο άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή, με τίτλο «Το άλλο μάθημα από την Ισλανδία»,  το οποίο ξεκινάει με την εξής κατηγορηματική δήλωση:

Αν πάει κάποιος στην Ισλανδία, θα διαπιστώσει ότι στα ταμεία των περισσότερων καταστημάτων δέχονται σχεδόν όλα τα νομίσματα του κόσμου: ευρώ, δολάριο, σουηδική κορώνα, βρετανική λίρα, καναδικό δολάριο, μέχρι και γιεν Ιαπωνίας. Στο τέλος της λίστας είναι η ισλανδική κορώνα που αποτιμάται με τέσσερα μηδενικά (0,000). «Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να αγοράσεις τίποτε, διότι το ισλανδικό νόμισμα πλέον είναι χωρίς αξία. Κανείς δεν το εμπιστεύεται», δήλωσε στο αμερικανικό National Public Radio (NPR 13.4.2012) μια κάτοικος του Ρέικιαβικ.

Φοβερό, ε; Και μας το έκρυβαν όσοι υμνούσαν την «επανάσταση των Βίκινγκς»! Να τι παθαίνει όποιος σηκώνει κεφάλι στους ΔυΝαΤούς, σκέφτεται ο αναγνώστης: αναγκάζεται να ψωνίζει από τον μπακάλη της γωνίας σε σκληρό συνάλλαγμα. Όμως, στην πραγματικότητα η παραπάνω παράγραφος περιέχει ένα σοβαρότατο λάθος, με αποτέλεσμα να παραπληροφορεί τον αναγνώστη: στα ισλανδικά καταστήματα η κορώνα κυκλοφορεί κανονικότατα, εκτός Ισλανδίας όμως πράγματι δεν είναι μετατρέψιμη. Για περισσότερες λεπτομέρειες, πρέπει να ανεχτείτε το σεντονάκι που ακολουθεί.

Πριν έρθει το Διαδίκτυο, αν διαβάζαμε το άρθρο αυτό στην εφημερίδα δεν θα είχαμε εύκολο τρόπο να ελέγξουμε τα γραφόμενα του Π. Μανδραβέλη. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε πάει ποτέ στην Ισλανδία, και μάλιστα πρόσφατα, ούτε έχουμε Ισλανδούς φίλους. Σήμερα, στο Διαδίκτυο, σχεδόν όλες οι πληροφορίες είναι διασταυρώσιμες, ελέγξιμες, επαληθεύσιμες ή διαψεύσιμες. Υπάρχουν πολλοί εύκολοι τρόποι για να ελέγξουμε αν πράγματι στην Ισλανδία τα ταμεία των καταστημάτων δεν δέχονται την ισλανδική κορώνα χωρίς να χρειαστεί να μεταφερθούμε στο Ρέικιαβικ.

Ένας τρόπος είναι αυτός που χρησιμοποίησε ο Πολύφημος, που δημοσίευσε στο ιστολόγιό του μια αναλυτική ανασκευή στο άρθρο «Η αμετροέπεια του προπαγανδιστή». Ο Πολύφημος βρήκε ισλανδικά ιστολόγια και απευθύνθηκε στους ιστολόγους, στους οποίους, μάλιστα, έστειλε μεταφρασμένο όλο το άρθρο του Π. Μανδραβέλη (η πρώτη παράγραφος θα αρκούσε, πάντως). Η μέθοδος αυτή δεν είναι και τόσο ασφαλής γιατί υπεισέρχεται ο υποκειμενικός παράγοντας, αλλά εδώ όλες οι απαντήσεις συμφωνούσαν: ο ισχυρισμός του Π.Μανδρ. ήταν αναληθής, συνιστούσε παραπληροφόρηση.

Ένας δεύτερος τρόπος είναι να βρεθεί κάποιος που πήγε πρόσφατα στην Ισλανδία· όσο κι αν είναι σπάνιος προορισμός, αν συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός ανθρώπων κάποιοι θα βρεθούν που θα έχουν πάει. Κι αν δείτε τα σχόλια κάτω από το άρθρο του Π. Μανδραβέλη, πράγματι βρέθηκαν μερικοί που διέψευσαν τον ισχυρισμό του αρθρογράφου. Για παράδειγμα, γράφει κάποιος ευγενικά: έτυχε να ήμουν και εγώ πρόσφατα στην Ισλανδία (πριν μια εβδομάδα) και όλες οι συναλλαγές μου ήταν σε Ισλανδικές κορώνες. Επομένως δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο μεταφέρετε αναληθή δεδομένα με το άρθρο σας, δίνοντας σε άλλον σχολιαστή την ευκαιρία για την ατάκα: πρέπει να ξέρετε ότι ο κος Μανδραβέλης έχει μια – πώς να το πούμε – πολύ ελευθεριάζουσα σχέση με τα γεγονότα. Γενικά δεν συνηθίζει να αφήνει την πραγματικότητα να μπαίνει εμπόδιο στις απόψεις του.

Η σοφία του πλήθους βρίσκει λοιπόν την αλήθεια, αλλά όταν τα θέματα είναι φορτισμένα δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ο σχολιαστής που διαψεύδει είναι ειλικρινής ή αν είναι κάποιος άθλιος συριζαίος που θέλει να υπονομεύσει την αξιοπιστία των στυλοβατών της δημοσιογραφίας μας. Αφήστε που τίποτα δεν αποκλείει να βρεθεί κάποιος άλλος, που επίσης θα δηλώνει αυτόπτης, και να διαψεύσει τον διαψεύδοντα.

Υπάρχει και τρίτος τρόπος που δίνει ασφαλέστερη διάψευση και εφαρμόστηκε από άγνωστο φίλο του φίλου μου του Ρογήρου στο Φέισμπουκ, όπως το μετέφερε ο Ρογήρος στο buzz.gr: συνίσταται στο να βρούμε την εκπομπή του NPR, διότι στους περισσότερους σοβαρούς ραδιοσταθμούς οι περισσότερες εκπομπές αποθηκεύονται και είναι προσιτές, τουλάχιστον οι πρόσφατες. Πράγματι, βρίσκουμε την εκπομπή και στο 4.00 περίπου ακούμε ότι θα μας πει τις εμπειρίες της μια Ισλανδέζα που έχει ένα πολύ δυσκολοπρόφερτο όνομα και γι’ αυτό τη φωνάζουν Χάμπι. Λέει λοιπόν ο εκφωνητής: «Habby is living right now on a neighbouring island which is called Svalbard which belongs to Norway, so they use Norwegian currency”, και πράγματι επικοινωνούν με τη Χάμπι, η οποία μας λέει ότι κάνει ψοφόκρυο και ότι φοράει πανωφόρι από δέρμα φώκιας και πηγαίνει να ψωνίσει στο μπακάλικο, το οποίο δέχεται ένα σωρό νομίσματα (έχουμε φτάσει περίπου στο 5.45), όχι όμως τις ισλανδικές κορώνες. Αυτό, προσέξτε, γίνεται όχι στην Ισλανδία, αλλά σε νορβηγικό έδαφος -και όχι ακριβώς σε «γειτονικό» νησί, εκτός αν είσαι Αμερικανός: το Ρέικιαβικ απέχει από τη Σπιτσβέργη λίγο πάνω από 2000 χιλιόμετρα, περίπου όσο η Αθήνα από τις Βρυξέλλες.

Για τους μελετητές των κοινωνικών μέσων, έχει ενδιαφέρον ότι η ανασκευή μέσω Φέισμπουκ προηγήθηκε χρονικά κατά αρκετές ημέρες· το καλό του Φέισμπουκ είναι πως μπορεί να δώσει ακαριαία σχεδόν αναπληροφόρηση. Να μην παραβλέπουμε όμως ότι αυτή η πρώτη ανασκευή ελάχιστα προσέχτηκε, παρόλο που αναδημοσιεύτηκε και σε φόρουμ (αλλά πάλι σε σχόλιο). Το κακό του Φέισμπουκ είναι ότι πολλά διαμάντια που περιέχονται σε σχόλια χάνονται από την επιφάνεια πολύ γρήγορα και μαθαίνονται μόνο σε στενό κύκλο προσώπων.

Το θέμα πάντως είναι ότι ο ισχυρισμός του Π.Μ. αποδείχτηκε (με πολλούς τρόπους) αναληθής χάρη στο Διαδίκτυο· και ο ίδιος ο Μανδραβέλης το αναγνώρισε, ίσως ειδοποιημένος μέσω Τουίτερ, και έβαλε το εξής σχόλιο στην ανάρτηση του Πολύφημου: Ωχ! Ξανάκουσα την εκπομπή του NPR. Μπέρδεψα τις χώρες και τις κορώνες. Σε νορβηγικό νησί δεν γίνεται δεκτή η Ισλανδική κορώνα Έχει δίκιο ο @polyfimos http://bit.ly/JGXS5B Θα επανορθώσω και τον ευχαριστώ για την διόρθωση.

Και πράγματι επανόρθωσε, αλλά βέβαια η επανόρθωση μια κουβέντα είναι. Αν ξεφύγει κάτι στο Διαδίκτυο, βλέπουμε την άλλη όψη του νομίσματος: πού να βρω χίλια μαντίλια να φράξω χίλια στόματα, λέει μια παροιμία για τη διαρροή μυστικού· το ίδιο ισχύει με την ακαριαία αναδημοσίευση άρθρων σε δεκάδες ιστοτόπους και ιστολόγια (π.χ. εδώ  ή εδώ), όπου βέβαια η επανόρθωση δεν γίνεται. Ούτε άλλωστε έγινε επανόρθωση στην έντυπη Καθημερινή: ούτε στο επόμενο άρθρο του κ. Μανδραβέλη, ούτε στο επόμενο κυριακάτικο άρθρο του. Αν δεν κάνω λάθος (και πείτε μου, να το διορθώσω) επανόρθωση έγινε μόνο στον προσωπικό ιστότοπο του κ. Μανδραβέλη, με την ορατή αντικατάσταση μερικών λέξεων. Ίσως αυτή η «χειρουργική» διόρθωση να κάνει κάπως κωμικό το κείμενο, αλλά αυτό θα το κρίνετε εσείς:

Αν πάει κάποιος στην Ισλανδία στο νορβηγικό νησί Σβάλμπαρντ θα διαπιστώσει ότι στα ταμεία των περισσότερων καταστημάτων δέχονται σχεδόν όλα τα νομίσματα του κόσμου: ευρώ, δολάριο, σουηδική κορώνα, βρετανική λίρα, καναδικό δολάριο, μέχρι και γιεν Ιαπωνίας. Στο τέλος της λίστας είναι η ισλανδική κορώνα που αποτιμάται με τέσσερα μηδενικά (0,000). «Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να αγοράσεις τίποτε, διότι το ισλανδικό νόμισμα πλέον είναι χωρίς αξία. Κανείς δεν το εμπιστεύεται», δήλωσε στο αμερικανικό National Public Radio (NPR 13.4.2012) μια Ισλανδή κάτοικος του Ρέκιαβικ Σβάλμπαρντ.

Γράφτηκαν πολλά αυτόν τον καιρό στην Ελλάδα για την «επανάσταση των Βίκινγκς», για τη διαγραφή του χρέους από τους Ισλανδούς και άλλα αριστερολυρικά. Ενα δεν ελέχθη: οι καταθέσεις των Ισλανδών που είναι αναγκαστικά σε τοπικό νόμισμα μηδενίστηκαν. Οχι εκείνων που είχαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, αλλά των εργαζομένων και των μικρών επαγγελματιών. Τώρα η Ισλανδία έχει αυστηρότατους περιορισμούς στην εξαγωγή συναλλάγματος, αλλά οι συναλλαγές εντός της χώρας σε ένα νησί βορείως της Ισλανδίας γίνονται με όλα τα νομίσματα της οικουμένης, πλην του δικού της της Ισλανδικής κορώνας.

(Σημ.: το ότι οι καταθέσεις των Ισλανδών μηδενίστηκαν δεν διορθώθηκε, αλλά νομίζω ότι ήταν συμπέρασμα του Π. Μανδραβέλη, και επομένως επίσης δεν ισχύει).

Δεν υπαινίσσομαι ότι ο κ. Μανδραβέλης επίτηδες διαστρέβλωσε τα λεγόμενα της εκπομπής· το ότι ο ίδιος έδωσε την πηγή του συνηγορεί υπέρ της απροσεξίας. Ωστόσο, θα έλεγα ότι, επειδή αυτό που νόμισε πως άκουσε ήταν σύμφωνο με τις απόψεις του, αμέλησε να το διασταυρώσει, παρόλο που φαινόταν παράλογο (διότι, όπως σωστά λέει ο σχολιαστής του buzz.gr, αν ίσχυε θα αντέβαινε στον γνωστό νόμο ότι το κακό νόμισμα εκτοπίζει το καλό). Κι άλλες φορές έχει κατηγορηθεί ο κ. Μανδραβέλης ότι αμέλησε να διασταυρώσει εκδοχές που συμφωνούσαν με την άποψή του, όπως στο επεισόδιο με τον αστυνομικό στη βιβλιοθήκη του Παντείου. Αυτό είναι ανθρώπινο, βέβαια, αλλά δεν παύει να τραυματίζει την εγκυρότητά του.

Από την άλλη, δυσκολεύομαι να επικρίνω κι όσους σκέφτηκαν ότι ο κ. Μανδραβέλης δεν έκανε λάθος αλλά σκόπιμα διαστρέβλωσε την πραγματικότητα, κι αυτό επειδή τον τελευταίο καιρό όλες οι γκάφες φαίνεται να γίνονται προς την ίδια κατεύθυνση· πρόσφατη και τρανταχτή, η γκάφα (εντός ή εκτός εισαγωγικών) του κυριακάτικου Βήματος, που σε ανασκόπηση των τελευταίων δημοσκοπήσεων παρουσίασε αντεστραμμένα τα στοιχεία μιας δημοσκόπησης που έδειχνε μεγάλο προβάδισμα του Σύριζα, και εμφάνισε τη ΝΔ να προηγείται με έξι μονάδες! (δείτε, π.χ., εδώ, στο τέλος). Μπορεί να ήταν και αθώα γκάφα, αλλά όταν δεν έχεις πρότερον έντιμο βίο…

Πριν κλείσω, μια απαραίτητη επισήμανση: το ότι ο κ. Μανδραβέλης μπέρδεψε την Ισλανδία με το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ και στην Ισλανδία γίνονται δεκτές οι ισλανδικές κορώνες, δεν σημαίνει ότι όλα είναι ειδυλλιακά στη μακρινή χώρα (και πού είναι ειδυλλιακά, άλλωστε)· υπάρχουν περιορισμοί στην εξαγωγή συναλλάγματος και το βιοτικό επίπεδο δεν έχει επανέλθει ακόμα στα επίπεδα προ κρίσης, όσο κι αν τα πλησιάζει και όσο κι αν η ανεργία μειώνεται. Παρά τα όσα γράφει ο Μανδραβέλης καταθέσεις δεν νομίζω να «μηδενίστηκαν», αλλά πρέπει να έχουμε κατά νου πως η Ισλανδία έχει κάποιες διαφορές με την Ελλάδα: νομισματική ανεξαρτησία, φτηνή ντόπια ενέργεια από τη γεωθερμία (αν και όχι για όλες τις χρήσεις), και μια προηγμένη, οργανωμένη κοινωνία. Αλλά το θέμα μας δεν είναι αν μπορούμε ή αν πρέπει να κάνουμε ό,τι έκαναν οι Ισλανδοί· αυτό μπορείτε αν θέλετε να το θίξετε στα σχόλια· εγώ ήθελα να παρουσιάσω αναλυτικά -και για λόγους τεκμηρίωσης- την ιστορία μιας εσφαλμένης δήλωσης στην έντυπη δημοσιογραφία και της ανασκευής της χάρη στη διαδικτυακή δημοσιογραφία των πολιτών.

Υστερόγραφο: Είπα πιο πριν για σοφία του πλήθους και μου ήρθε η ιδέα για ένα εκ των υστέρων πείραμα. Παρακαλούνται όσοι έχουν επισκεφτεί πρόσφατα (ας πούμε από το 2010 και μετά) την Ισλανδία και θυμούνταν καθαρά ότι χρησιμοποιούσαν ισλανδικές κορώνες στα καταστήματα, να σηκώσουν το χέρι στα σχόλια.

Προσθήκη, 6.6: Ο Πάσχος Μανδραβέλης επανόρθωσε και στην Καθημερινή, την ίδια μέρα που δημοσιεύτηκε το άρθρο μου. Ωστόσο, και πάλι δεν αναίρεσε τον ισχυρισμό του πρώτου άρθρου του, ότι μηδενίστηκαν οι καταθέσεις των Ισλανδών. Νομίζω ότι είναι ψέμα και τον παρακαλώ, αν διαβάζει, να διευκρινίσει.

121 Σχόλια to “Από την Ισλανδία στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, ιστορία μιας διόρθωσης”

  1. Νίκο μου Καλημέρα. Με την ελπίδα πως δεν θα εκτρέψω τη συζήτηση προς την 6η Ιουνίου.

    Με ρώτησες αν υπήρχαν θύματα στον εγγλέζικο βομβαρδισμό της Πρέβεζας της 28ης Μαΐου 1944, που θεωρούμε αντιπερισπασμό της D-Day της 6ης Ιουνίου. Δεν έμαθα αριθμό, «πολλά θύματα», αλλά έμαθα και για άλλο βομβαρδισμό, λιγότερο γνωστό, στις 27.8. 1944, πάλι από τη συμμαχική πλευρά με επίσης «πολλά θύματα». Όλα αυτά φαίνονται να είναι μια προετοιμασία για τον Εμφύλιο. «Καθίστε καλά», όπως αυτό υποστηρίζεται και για τη Χιροσίμα σαν αποτροπή της όποιας σοβιετικής κίνησης.

    Γιάννης

  2. ο δείμος του πολίτη said

    Πραγματικά το άρθρο πρόκειται για μία πανοραμική (κυκλώπεια) έρευνα κι εξακρίβωση του άρθρου. Μία διαφορετική κριτική προσέγγιση απέναντι στην «τρομοκρατία της δραχμής» και την προπαγάνδα τρόμου του Μανδραβέλη (επί συγκεκριμένου). Δεν είναι τόσο απλό, ώστε να συζητάμε για λάθη. Για χρόνια οι δημοσιογράφοι έκριναν συχνά χωρίς καν να μπορούμε, να έχουμε στη διαθεσή μας, τη δυνατότητα εξακρίβωσης όσων λένε.

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Απορούσα και γώ πού χάθηκε αυτός ο παικταράς ο Ροζέ Μιλά! (=Ρογήρος)
    Έκανε τον ντεντέκτιβ λοιπόν! 🙂

    Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: Η Ισλανδία είναι η χώρα με τους περισσότερους σκακιστές και Μεγάλους Μαιτρ (κάτι σαν τα 5 και πάνω νταν σε αναλογία με το καράτε) στον κόσμο. (αναλογικά με τον πληθυσμό της βέβαια).
    Θέλω να πάω κάποτε , να προσκυνησω και τον τάφο του Μπόμπυ..

    Ομολογώ οτι τον κύριο Πάσχο τον έμαθα εδώ, με κείνη την εκπληκτική πρότασή του (τότε με τις φωτοτυπίες της Διαμάντως) να συνεδριάζουν και να αποφασίζουν επιτροπές γονιών για τα σχολικά βιβλία που θα αγοράσουν στα παιδιά τους.
    Είχα βέβαια ακουστά πιο πριν αλλά σιγουρεύτηκα οτι ανήκει στην κατηγορία αυτών για τους οποίους ισχύει αυτό που λένε «Καλύτερα να κρατάς το στόμα σου κλειστό και να νομίζουν οτι είσαι βλάκας,παρα να το ανοίξεις και να σιγουρευτούν οτι είσαι!»

  4. Ηρώ Διαμαντούρου said

    @3. Ο τάφος του Μπόμπυ είναι στο Εδιμβούργο, αν λέμε τον ίδιο (το σκυλάκι που κλπ: http://www.historic-uk.com/HistoryUK/HistoryofScotland/Greyfriars-Bobby/).

  5. Ηρώ Διαμαντούρου said

    Όσο για την Ισλανδία δεν έχω πάει, αλλά Νίκο δίνεις μια δροσερή ιδέα για ταξιδάκι το καλοκαίρι, χμ…

  6. 4 Ο νεοΚίντ μάλλον λέει για τον Μπόμπι Φίσερ.

  7. Mar Pap said

    η συγκάτοικος μου είναι από την Ισλανδία.Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει.

  8. @4 στον Μπόμπυ Φίσερ υποθέτω ήταν η αναφορά, τελείωσε τις ημέρες του στην υπερβόρεια νήσο το 2008.

    Για το συμβάν της Παντείου, συγνώμη, αλλά το δίκιο το είχε ο Πάσχος, οι βιβλιοθηκονόμοι ξέρουν τι είδαν, αλλά αγνοούν αρκετά πράγματα σχετικά με τους νόμους, πώς λειτουργεί η Αστυνομία κλπ:

    «Οι φοιτητές, το προσωπικό αλλά και η Πρυτανεία επέδειξαν παροιμιώδη ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση απέναντι σε ένα όργανο της αστυνομίας που αγνοούσε τους νόμους, τους κανονισμούς αλλά και τους κανόνες συμπεριφοράς.»

    Καλά τώρα. Άμα θέλετε, το συζητάμε.

  9. Ηρώ Διαμαντούρου said

    @3, 6 και 8: αχαχα, οκ, πάσο!

  10. Να βάλουμε κι ένα χάρτη με το αρχιπέλαγος (το νοτιότερο τμήμα του τουλάχιστον) στο πάνω μέρος. Οι αποστάσεις και τα μεγέθη δεν απεικονίζονται σωστά λόγω των αδυναμιών της μερκατορικής προβολής.http://www.charts.noaa.gov/NGAViewer/804.shtml

  11. ppan said

    Εγώ έχω πάει στην Ισλανδία αλλά πριν την κρίση. Φοβερή ακρίβεια. Γνώρισα πολλούς που δούλευαν σε δυο δουλειές για να τα βγάζουν πέρα.

    Κιντ, ξέρεις άραγε γιατί η Ισλανδία έχει τόσους πολλούς και καλούς σκακιστές; Δεν είναι το νερό, πάντως!

  12. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    10: Καλά έκανες και έβαλες χάρτη, συνήθως στους μεγάλους ευρωπαϊκούς χάρτες τοίχου το αρχιπέλαγος είναι στον από πάνω όροφο.

  13. sarant said

    11: Μάλλον το κρύο φταίει και οι μεγάλες νύχτες του χειμώνα. Και στο μπριτζ έχουν πάρει παγκόσμιο πρωτάθλημα και μάλιστα από το 1991.

  14. ppan said

    13: όχι, δεν είναι το κρύο.

  15. spiral architect said

    Για άλλη μια φορά ο υπερήρωας Πάσχος ξαναχτύπησε!

    Δείτε το κι εδώ (αναδημοσίευση από το μπλογκ αυτού που το έψαξε περαιτέρω)

    @3: “Καλύτερα να κρατάς το στόμα σου κλειστό και να νομίζουν οτι είσαι βλάκας,παρα να το ανοίξεις και να σιγουρευτούν οτι είσαι … μπετόβλακας!”
    (προσθήκη λήμματος) 😉

  16. Νίκος Δ. said

    Καλημέρα στην παρέα.
    Λοιπόν, το συγκεκριμένο άρθρο το είχα διαβάσει και μου έκανε εντύπωση το γεγονός της μη κυκλοφορίας του εθνικού νομίσματος στην ίδια τη χώρα που το εκδίδει. Το λάθος ήταν προφανές. Ακόμη και στην κατοχή κυκλοφορούσαν οι πληθωριστικές δραχμές αφού σε αυτές πληρωνόντουσαν οι δημόσιοι υπάλληλοι και με αυτές συναλλάσσονταν το δημόσιο. Το ίδιο προφανώς ισχύει παντού ανεξαρτήτως της δύναμης του νομίσματος (η ύπαρξη μαύρης νομισματικής αγοράς δεν αναιρεί το γεγονός της τυπικής έστω ύπαρξης της νόμιμης). Αυτό το γεγονός πολλαπλασιάζει τις ευθύνες του δημοσιογράφου – σχολιαστή που δεν δικαιολογείται να στηρίζει την ανάλυσή του σε μια τόσο οφθαλμοφανώς σαθρή βάση.
    Από κει και πέρα όμως, νομίζω ότι το συγκεκριμένο ζήτημα έδωσε αφορμή να ξεσπάσει η κακεντρέχεια εναντίον ενός σχολιαστή τα κείμενα του οποίου στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποδομούν με συνέπεια την επιχειρηματολογία των συνομοσιολάγνων και τη συνθηματολογική ρητορεία της ελληνικής ακροαριστεράς.
    Ο Μανδραβέλης γράφει καθημερινά και είναι μετρημένες οι περιπτώσεις που έχει συλληφθεί να μεταφέρει πρόχειρα γεγονότα και ειδήσεις. Αυτό βεβαίως δεν τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του: διατηρεί στήλη γνώμης σε εφημερίδα που διαμορφώνει την κοινή γνώμη και οφείλει να είναι πολύ περισσότερο προσεκτικός από τον ανώνυμο blogger ή τον δημοσιογράφο του κάθε παρακάναλου.
    Από το σημείο όμως αυτό μέχρι του να του αποδίδουμε ρόλο Γκέμπελς πάει πολύ!

  17. Μπράβο για την έρευνα
    ο Πάσχος καιγόταν να απαντήσει στις απανωτές διαδικτυακές αναδημοσιεύσεις του.
    Να γιατί κρύβουν την Ισλανδία από τις ειδήσεις!!

  18. Μια άλλη είδηση που δεν του κατσε.

    Η χώρα-νησί θα εκχωρήσει ούτε λίγο ούτε πολύ το 0,3% του εδάφους της στον κινέζο επενδυτή αντί 10 εκατ. δολαρίων
    Φανταστείτε να ερχόταν στην Ελλάδα ένας Κινέζος και να αγόραζε µια έκταση όση η
    Ζάκυνθος. (25/09/2011)
    http://www.tovima.gr/finance/finance-international-news/article/?aid=421588
    Iceland Rejects Chinese Billionaire’s Land Plan
    Nov 26, 2011

  19. Mar Pap said

    15. μπαζόβλακας;

  20. Σχολιαστής said

    Επανόρθωσε και στη σημερινή Καθημερινή:

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_06/06/2012_484482

  21. rogerios said

    Αγαπητέ οικοδεσπότη, ευχαριστώ πολύ για την αναφορά!

    Το ωραίο είναι ότι ο φίλος που έκανε τη μικρή έρευνα την ημέρα δημοσίευσης του άρθρου του ΠΜ βρίσκεται αρκετά κοντά του από άποψη πολιτικής ιδεολογίας. Σε αντίθεση, όμως, προς τον ΠΜ, χρησιμοποιεί τη λογική, δεν φοράει παρωπίδες και είναι εξαιρετικά προσεκτικός και υπεύθυνος σε ό,τι κάνει (για να γίνω κακός θα προσέθετα ότι γνωρίζει πολύ καλά κάμποσες γλώσσες).

    Κι εδώ που τα λέμε, δεν είναι μια απλή γκάφα, «εντάξει παιδιά, λάθος» και τελειώσαμε. Είσαι έμπειρος δημοσιογράφος και υποτίθεται καλός γνώστης των οικονομικών θεμάτων. Συναντάς συχνά χώρες στις οποίες δεν γίνεται δεκτό το ίδιο το νόμισμα που εκδίδουν; Κι ακόμη, ξέρεις πολλές περιπτώσεις που πας στο μπακάλικο και βλέπεις πίνακα συναλλαγματικών ισοτιμιών; Δεν το νομίζω. Κάπου θα έπρεπε να υποψιαστείς κάποια πράγματα. Να τσεκάρεις το μέρος για το οποίο μιλάς και να συνειδητοποιήσεις ότι όλα εξηγούνται από την ιστορική και πληθυσμιακή ιδιαιτερότητα που διακρίνει τη Σπιτσβέργη και το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ γενικώς. Αν δεν κάνεις τίποτε από όλα αυτά, αν δεν προβείς στην πλέον στοιχειώδη έρευνα που οφείλει να κάνει όχι μόνο ο δημοσιογράφος, αλλά κι ο κάθε μορφωμένος άνθρωπος, τότε τι;

    Τέσπα, η Ισλανδία έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να γράφονται και να γίνονται πιστευτές διάφορες τερατολογίες (άμα θέλετε, ανοίγουμε και το θέμα της δικαστικής περιπέτειας του πρώην πρωθυπουργού και το πώς παρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τις αντιμαχόμενες πλευρές).

    Νεοκίδιε (3), ώστε Ροζέ Μιλλά, έ; Θα μου πεις εκεί που φτάνουμε ηλικιακά μόνο έτσι μπορούμε να πλασαριστούμε! 🙂 Ά, λέω να αναστήσω το μουντιαλικό Ρογήρο. Ευρωπαϊκό έρχεται…

  22. Νέο Kid Στο Block said

    21.(τέλος). Ουδένας ηλικιακός υπαινιγμός για όνομα! Ροζέ λόγω ονόματος και μόνο!:-) (θυμάσαι τον Χιγκίτα τι του είχε κάνει στο Ιτάλια Νοβάνντα;)
    ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΚΑΡΓΑ την ανάσταση που προαναγγέλεις!
    (να ξεχάσουμε και λίγο τα βαζελοτραγελαφικά μας.. 😦 )

  23. Νέο Kid Στο Block said

    «θυμάσαι τον Χιγκίτα τι του είχε κάνει στο Ιτάλια Νοβάνντα;)»

    Tην αμορφωσά μου μέσα γμτ.. «Θυμάσαι τι είχε κάνει ΣΤΟΝ Χιγκίτα;» 🙂

  24. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    20: Σχολιαστή, ευχαριστώ για την ενημέρωση, πρόσθεσα στο τέλος ότι έγινε νέα επανόρθωση. Πάντως, ο Π.Μ. δεν μας λέει αν είναι επίσης λάθος αυτό που είχε αρχικά γράψει, ότι οι καταθέσεις των Ισλανδών μηδενίστηκαν.

    21: Ρογήρε, αντευχαριστώ -και περιμένω τον Ευρογήρο.

  25. rogerios said

    Νεοκίδιε, πώς δεν το θυμάμαι (όπως θυμάμαι και την πίκρα που έφαγα με τον ηρωϊκό αποκλεισμό του Καμερούν από τους Άγγλους στα προημιτελικά)!

    Οικοδεσπότη, ωραίο το «ευρογήρος», αλλά με παραπέμπει σε πίτες με γύρο καικάτι κιλά τα έχουμε πάρει τελευταία, οπότε… 🙂

  26. spiral architect said

    Κάποτε οι συντάκτες των εφημερίδων είχαν τόσο κύρος, όσο κύρος είχε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου. Πολλοί εξ αυτών είχαν και αξιόλογο συγγραφικό έργο και κάποιοι έγιναν και μέλη της Ακαδημίας Αθηνών.
    Τώρα ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι κλικ και για το τελευταίο δεν φταίμε εμείς. 😦

  27. Νίκο, οι εξυβρίσεις από ανώνυμους σχολιαστές δεν είναι ακριβώς το ιδανικό οικοσύστημα του δικαίως βραβευθέντος ως καλύτερου ιστολογίου. Το τρολάρισμα έχει και όρια, νομίζω.

  28. sarant said

    27: Τρολάρισμα; Στη συγκεκριμένη ανάρτηση δεν νομίζω να έχει σχολιάσει κάποιο τρολ.

    Ανώνυμοι είναι όντως οι περισσότεροι, όμως με σταθερά χρηστώνυμα, δηλαδή αναγνωρίσιμοι. Κάποιους χαρακτηρισμούς δεν τους συμμερίζομαι, αλλά το ιστολόγιο παρεμβαίνει μόνο σε μεγάλη ανάγκη και δεν νομίζω να συντρέχει τέτοια περίπτωση.

  29. Γράφτηκε από ανώνυμους για επώνυμο (και απόντα) ότι είναι μπετόβλακας και ότι είναι για τον πούτσο. Αναρωτιέμαι αν θα έλεγαν κάτι τέτοιο και ενώπιόν του τα μικρά τριχωτά καλικαντζαράκια.

    Αν θες μια γνώμη, προστάτευσε το ιστολόγιό σου. Αν δεν την θες, κανένα πρόβλημα.

  30. μήτσκος said

    Διαβάζοντας τον υπαινιγμό
    «Να τι παθαίνει όποιος σηκώνει κεφάλι στους ΔυΝαΤούς»
    και την τελευταία παράγραφο
    «αν μπορούμε ή αν πρέπει να κάνουμε ό,τι έκαναν οι Ισλανδοί»
    αναρωτιέμαι αν γνωρίζετε τι έκαναν οι Ισλανδοί.

    Αυτό με τους «ΔυΝαΤούς» πχ είναι αυτογκόλ, οι Ισλανδοί ποτέ δε σήκωσαν κεφάλι στο ΔΝΤ. Πήραν το δάνειό τους, έκαναν τις μεταρρυθμίσεις που ήθελε το ΔΝΤ, και πήραν το ενδεικτικό τους με βαθμό άριστα. (Εκτός αν τα κεφαλαία Ν Τ είναι τυπογραφικό λάθος, οπότε πάω πάσο.

    Αν σήκωσαν κεφάλι ήταν εναντίον των Άγγλων και των Ολλανδών, όταν αρνήθηκαν να αποζημιώσουν τους καταθέτες από τις χώρες αυτές για τα λεφτά που είχαν σε ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες. Το ισλανδικό κράτος εξακολουθεί απόσο ξέρω να πληρώνει τα χρέη του κανονικότατα.

    Επομένως, εννοείτε αν και εμείς, όπως οι Ισλανδοί, πρέπει να ακολουθήσουμε τις επιταγές του ΔΝΤ και να πληρώσουμε τα χρέη μας; Αυτό δε γίνεται πια! Τους έχουμε φεσώσει ήδη!

  31. sarant said

    29: Δεν θέλω να μπω στα χωράφια σου γιατί εσύ είσαι ο δικηγόρος, αλλά από πού κι ως πού θεωρείς ότι το σχόλιο 26 χαρακτηρίζει τον κ. Μανδραβέλη ή οποιονδήποτε άλλον επώνυμο; Είναι μια γενική διαπίστωση για το επίπεδο της δημοσιογραφίας. Το παραθέτω:

    Κάποτε οι συντάκτες των εφημερίδων είχαν τόσο κύρος, όσο κύρος είχε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου. Πολλοί εξ αυτών είχαν και αξιόλογο συγγραφικό έργο και κάποιοι έγιναν και μέλη της Ακαδημίας Αθηνών.
    Τώρα ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι (ύβρις) και για το τελευταίο δεν φταίμε εμείς.

  32. spiral architect said

    @27, 29: Ακριβώς επειδή σέβομαι τον Νικοκύρη του παρόντος ιστολογίου έκανα αυτή τη γενική διαπίστωση για το επίπεδο της δημοσιογραφίας σήμερα. Κλασσικό δείγμα ο Πάσχος!

    Ακόμα και για δημοσιογράφους που σαν μαθητής Δημοτικού μάθαινα στις Βιογραφίες Ελλήνων λογοτεχνών, τα προσωνύμια που τους συνόδεψαν ως το τέλος της ζωής τους, (και μετέπειτα και στις εγκυκλοπαίδειες) κάποιοι συνάδελφοί τους τους τα κόλλησαν.

    Όσο για την ύβρι… και λίγα λέω! Για ψάξε στο διαδίκτυο για τη Μέθοδο Μανδραβέλη. 😉

    Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων; Όχι εγώ πάντως και ούτε σκοπεύω στους λιβέλους να απαντώ χαρωπά και με λουλούδια.

  33. spiral architect said

    Άσε που το περσινό θέμα της Έκθεσης στις Πανελλήνιες δεν καταπίνεται με τίποτα:

    Κάποτε, λέγαμε ότι στις εξετάσεις έπεσε Ξενοφών, Λυσίας ή -αν ήμασταν τυχεροί- Ισοκράτης. Αργότερα, όταν τα αρχαία εξοβελίστηκαν από τα σχολεία, οι μαθητές έλεγαν ότι έπεσε Νιρβάνας, Μυριβήλης ή Σικελιανός. Τώρα, στο «νέο σχολείο» που ονειρεύονται ο Γιωργάκης με την Αννούλα, τα παιδιά μπορούν περήφανα να λένε ότι έπεσε…Μανδραβέλης!
    Άντε βρε και εις ανώτερα. Του χρόνου μπορεί να πέσει Καρακούσης ή Πρετεντέρης! Εμ, πώς; Τζάμπα θα πάνε τόσα λιβανιστήρια των εξωνημένων καθεστωτικών δημοσιογράφων των «έγκυρων» Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης;
    […]

    (ξανά κλικ και τέλος για σήμερα)

  34. ΣοφίαΟικ said

    Η τελευταία πρόταση της πρώτης παραγ΄ραφου μήπως πρέεπι να λεέι *ούτε* θα δούμε τις λευκές νύχτες;
    Τον Μανδραβέλη δεν θα τον ήξερα ούτε εγώ αν δεν έβλεπα τόσο μένος εναντίον του, το οποίο είναι κατά τη γνώμη μου αδικαιολόγητο γιατί δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο τα γραπτά του, πότε πότε βγάζει μερικά πετυχημένα αλλά τις πιο πολλές φορές μου μοιάζει δέσμιος της προθεσμίας υποβολής.
    Όσο για την Ισλανδία, δεν ξερω τι έγιναν οι απλές καταθέσεις των Ισλανδών, πάντως θυμάμαι την εποχή της μεγάλης κρίσης της Ισλανδίας να λένε στο Μπιμπισί διάφοροι ισλανδοί ότι έχασαν τις συντάξεις τους και τις οικονομίες τους, προφανώς επενδυμένες σε άχρηστευμένα ομόλογα και μετοχές, και όχι σε απλές καταθέσεις, γιατι παρόλο που στην Ελλάδα ακόμα ισχύει για πολλούς η μέθοδος φύλαξης κάτω από το στρώμα (ή της απλής κατάθεσης που σιγά- σιγά στα τρωει ο πληθωρισμός), στις πιο πολλές δυτικές οικονομίες τα αποταμιευμένα επενδύονται- ειδικά οι συντάξεις.

    18: Μήπως καίτ δεν κατάλαβες; Το άρθρο που μας στέλνεις λέει ότι η χώρα ΔΕΝ θα εκχωρήσει τίπτοα στον Κινέζο επενδυτή και η πρότασή του απορρίφθηκε. Φυσικά θα μπορέσει να κανει αυτό που θέλει αν φτιαξει Ισλανδικό ΝΠΙΔ.

  35. Κάποτε οι σχολιαστές αυτού του ιστολογίου είχαν τόσο κύρος, όσο κύρος είχε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου. Πολλοί εξ αυτών είχαν και αξιόλογο συγγραφικό έργο και κάποιοι θα γίνουν σίγουρα και μέλη της Ακαδημίας Αθηνών.
    Τώρα ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι για τον πούτσο και για το τελευταίο δεν φταίω εγώ.

    [Το σχόλιο αυτό δεν χαρακτηρίζει τον σπιραλ αρχιτεκτ ή οποιονδήποτε άλλον. Είναι μια γενική διαπίστωση για το επίπεδο της σχολιογραφίας. Για τον πούτσο, επαναλαμβάνω.]

    Όσο για την ύβρι… και λίγα λέω! Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων; Όχι εγώ πάντως και ούτε σκοπεύω στους λιβέλους να απαντώ χαρωπά και με λουλούδια.

    Τέλος και από μένα.

  36. LandS said

    #16. Πολύ σωστά, Νίκο Δ. και για ένα άλλο λόγο κατά την γνώμη μου σπουδαιότερο. Εξ ορισμού κάθε νόμισμα που εκδίδει κάθε κράτος (ή ομάδα κρατών) είναι το νόμισμα με το οποίο το κράτος (ή το κράτος μέλος) εισπράτει φόρους. (Πάτε μια επιταγή σε δολάρια σε οποιαδήποτε ΔΟΥ της Ευρωζώνης και διαπιστώστε ότι δεν θα την δεχτούν και θα ζητήσουν να αλλαχτεί σε €). Επίσης το ίδιο κράτος κάνει τις πληρωμές του σε αυτό το νόμισμα (εντάξει πιστώνει λογαριασμούς μισθοδοσίας, προμηθευτών του κπ. μεταξύ της Κεντρικής Τράπεζας και των Τραπεζών) Μόνο και μόνο από αυτό το γεγονός ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, στην εσωτερική αγορά να μην έχει αξία το νόμισμα.
    Ακόμα και αν όλοι οι ισλανδοί επιβεβαιώσουν τον Πάσχοντα να είστε σίγουροι ότι θα το έχουν κάνει για πλάκα.

  37. ppan said

    Πολλοί πούτσοι ρε παιδιά, κόψτε κάτι,με το συμπάθειο.

  38. Immortalité said

    @29 Ενώ τα «μικρά τριχωτά καλικατζαράκια» είναι καλολογικό στοιχείο από επώνυμο και παρόντα νομικό προς ανώνυμους σχολιαστές. Το ιστολόγιο είναι δημόσιο και ο σχολιασμός ανοιχτός. Άσε τον Πάσχοντα να υπερασπιστεί τον εαυτό του αν το κρίνει σκόπιμο και μην κάνεις τον χωροφύλακα. Εκτός αν είσαι πληρεξούσιός του και ετοιμάζεις μήνυση. Άντε να σε δω.

  39. sarant said

    Eυχαριστώ και για τα νεότερα!

    34: Θα μπορούσε να μπει το «ούτε» και ίσως είναι προτιμότερο, αλλά δεν μου φαίνεται υποχρεωτικό.

  40. Γεια σου βρε Ιμμορτρολιτέ, κι είχες αργήσει! Σε αγαπάω, να το ξέρης.

  41. Immortalité said

    @40 Γεια σου και σένα Αθανάσιε! Αμοιβαία τα αισθήματα να το ξέρεις.

  42. Νέο Kid Στο Block said

    Iμμορτρολιτέ;;
    Αν υποψιαστώ οτι η Ιμμόρ είναι μια μικρή τριχωτή καλικατζαρίνα, θα… θα πεθάνω, να το ξέρετε!

  43. 34β για 18
    Δύο λινκ είναι. Τα έβαλα σε περίπτωση
    που πουλούσε το κομμάτι γης η Ισλανδία
    θα έλεγαν «ορίστε οι επαναστάτες σας
    για να επιβιώσουν τώρα ξεπουλάνε
    τα ασημικά τους!»

    για να «δροσερέψουμε», που λεν κι οι άγγλοι
    Ισλανδία Γιουροβίζιον 2012

  44. Immortalité said

    @42 Μην πεθάνεις. Και μην τον παρεξηγείς μωρέ. Κάπως πρέπει να με φέρει στα μέτρα του, αλλιώς πώς; Είναι τόση η απόσταση…

  45. ppan said

    Πώς το λέει ο ποιητής για τον Θανάση και την αθανασία;

  46. Ηλεφούφουτος said

    Και να πω ότι πρώτη φορά διατυπώνονται ύβρεις! Έχουν διατυπωθεί και μάλιστα εναντίον παρόντων, πράγμα χειρότερο, καλή ώρα όπως το Αθανάσιος 35.

    Τόση ευαισθησία πια για τον αρχιπροπαγανδιστή νεοφιλελεύθερων δυστοπιών;!

  47. sarant said

    46: Ίσως είναι η προεκλογική περίοδος που έχει αυξήσει την ευθιξία.

  48. τυφλόμυγα said

    Ο χαρακτηρισμός αριστερολυρικά στην δεύτερη παράγραφο του άρθρου του Μανδραβέλη με ενόχλησε αρκετά.

    Ανέτρεξα στην εκπομπή Μαθήματα από τους Βίκινγκς του Γιώργου Αυγερόπουλου μήπως καταλάβω γιατί ενοχλήθηκε τόσο πολύ ο Μανδραβέλης.

    Ο υπουργός Οικονομικών της Ισλανδίας κ. Σιγκφουσόν (43.50 -44.45) είπε: Ήμουν ακόμα ηγέτης της αντιπολίτευσης, όταν ήρθε το ΔΝΤ και ήδη πριν γίνω υπουργός, είχα μια πολύ σταθερή θέση απέναντί τους. «Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σ’ ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό, δημοκρατικό, κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας και πρέπει να το ξέρετε αυτό». Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά μόλις είδαν ότι ήμασταν σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα για όσα σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και είπαν «εντάξει, εφόσον πιστεύετε πως αυτό πρέπει να κάνετε. Μετά μας επέτρεπαν όλο και περισσότερη ευελιξία, να λειτουργούμε με τον τρόπο μας και να σχεδιάζουμε μέτρα όπως θεωρούσαμε ότι θα ήταν καλύτερα για την Ισλανδία.

    O εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ισλανδία κ. Φράνεκ Ροσβαντόφσκι λέει τα εξής (45.00 -45.50):
    Είναι μάλλον σωστό ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και της εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι πολύ ατυχές, αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Στην περίπτωση της Ισλανδίας ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία του προγράμματος, που οι αρχές σχεδίασαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς. Η περίοδος μετά την κρίση, ήταν μια περίοδος στην οποία, η άνιση κατανομή εισοδήματος έγινε μικρότερη, παρά μεγαλύτερη.

    Αργότερα θα σχολιάσω όσα έγραψα, τώρα ζαλίστηκα. 🙂

  49. silverkid said

    Κι ένα τραγούδι από τη μακρινή Ισλανδία τραγουδισμένο σε ντόπιο πανηγύρι:

  50. 39 Νομίζω ὅτι εἶναι προτιμότερο ὡς ἔχει. Δηλαδή, «δεν θα χρειαστεί [ευτυχῶς] να ντυθείτε καλά, αλλά βέβαια [δυστυχῶς] δεν θα δούμε τις λευκές νύχτες».

  51. sarant said

    50: Ναι, έτσι το είχα σκεφτεί 😉

  52. Theban said

    Αποκαλύπτεται λοιπόν πως κάποιος σκέφτεται σε πολυτονικό. 😉

  53. Nicolas said

    Είπαμε: δεν ήξερες, δε ρώταγες;
    Έχω ένα συνάδελφο που ζει στην εκεί πρωτεύουσα από χρόνια, την κρίση την έφαγε στη μούρη, αλλά όπως μου είπε δεν είχε διακοπο- και άλλα κατουροδάνεια, οπότε δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο με τους Ισλανδούς που ήταν καταχρεωμένοι.
    Κίνδαρε, τον Bobby τον συναντούσε συχνά στο ταχυδρομείο. Στην κοσμάρα του — ο Bobby, όχι ο γνωστός μου (αυτός είναι απλά βαρεμένος και μυκητολόγος μεταξύ των άλλων παραξενιών του).

    @33 Το κάτω κλικ είναι όλα τα λεφτά.

    @42 ΞαναΚίνδαρε, αν είναι «μεγάλη άτριχη κακηκατζαρίνα», τι θα κάνουμε;

    Το πρόβλημα με τη «δημοσιογραφία» είναι ότι, ενώ θα έπρεπε να τους εμπιστευόμαστε για την εξακρίβωση και την διασταύρωση των πληροφοριών, φοβόμαστε το μη σοβαρό της δουλειάς τους και όλος ο κόσμος δεν έχει την ευχέρεια να εξακριβώνει τις μπαρούφες τους.

  54. Τσούρης Βασίλειος said

    11
    13. Στην πρωτεύουσα της Ισλανδίας άρχισε το καλοκαίρι του 1972 το ματς για το παγκόσμιο πρωτάθλημα στο σκάκι.
    Παγκόσμιος πρωταθλητής ήταν ο Σοβιετικός Μπόρις Σπάσκυ και διεκδικητής ο Αμερικανός Ρόμπερτ Φίσερ. Το ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής ήταν το κόκκινο χαλί και η καλύτερη διαφήμιση για το σκάκι σαν άθλημα ( κάθε χώρα ήθελε να αποδείξει …τα δικά της). Νίκησε ο Φϊσερ και ισοπέδωσε την πολύχρονη σοβιετική ηγεμονία αλλά μετά από 3 χρόνια δεν υπερασπίστηκε τον τίτλο του κι έτσι η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία -FIDE- αναγκάστηκε να ανακηρύξει πρωταθλητή τον Κάρποβ. Καταλυτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη του σκακιού της μικρής αυτής χώρας (ίσως και του σκακιού σε παγκόσμιο επίπεδο ) ήταν αυτό το « ματς του αιώνα » όπως χαρακτηρίστηκε από τα μέσα της εποχής. Στο ετήσιο σκακιστικό τουρνουά στο Ρέικιαβικ αν θυμάμαι καλά αρκετά χρόνια αργότερα πήρε τον τίτλο του διεθνή μαιτρ και ο Ηλίας Κουρκουνάκης συγγραφέας μαζί με τον Ίκαρο Μπαμπασάκη του πολύ ωραίου βιβλίου « Φίσερ-αυτοδίδακτη μεγαλοφυία.

  55. Μι said

    Μπούρδες λέει ο Πάσχος, ήμουνα στην Ισλανδία το καλοκαίρι του 2010.
    Η αξία της ισλανδικής κορώνας έχει σταθεροποιηθεί εδώ και μια τριετία, όπως μπορεί να το δει ο καθένας:
    http://www.xe.com/currencycharts/?from=ISK&to=EUR&view=5Y

  56. Μιχαλιός said

    55: Εγώ είμαι.

  57. sarant said

    56: Ευκαιρία για ρεπορτάζ! Γιά
    λέγε μερικές πρώτες εντυπώσεις!

  58. gbaloglou said

    48 — «Μετά μας επέτρεπαν όλο και περισσότερη ευελιξία, να λειτουργούμε με τον τρόπο μας και να σχεδιάζουμε μέτρα όπως θεωρούσαμε ότι θα ήταν καλύτερα για την Ισλανδία.»

    αν απέναντι υπήρχαν άνθρωποι που ξέραν να διαλέξουνε από αυτόν τον τον κατάλογο — ή να αντιπροτείνουν……

  59. Νέο Kid Στο Block said

    48. 58.
    Είστε άδικοι!
    Δεν έκαναν ό,τι μπορούσαν οι ΓΑΠ,ΠΑΠ,ΜΠΕΝΙ;;
    Δεν διαπραγματεύτηκαν σκληρά;
    Δεν προστάτευσαν τους μικρομεσαίους και ασθενείς;
    Δεν ίδρωσαν οι τροϊκανοί;
    Δεν τους έδωσαν την ευελιξία να λειτουργούν με τον ΤΡΟΠΟ τους;
    Και στο φινάλε ρε αχάριστοι άνθρωποι..ΔΕΝ πρότεινε δημοψήφισμα για τον τρόπο ταφής μας ο Γιώργαρός μας; (ε, ρε κονόμι που έπεσε τότε!..)
    Άδικοι! Απλά άδικοι!

    (Νικοκύρη, αν δεν πρέπει να υπερασπίζομαι απόντες ανθρώπους σαν τους ΓΑΠ,ΠΑΠ,ΜΠΕΝΙ, σβήσε το καλικατζαροσχόλιό μου)

  60. spiral architect said

    Οι αυτόκλητοι συνήγοροι των κάθε λογής Μανδραβέληδων και Σια ας μην ανησυχούν. Οι βλάκες πελάτες και εντολείς τους κάνουν τα πάντα για να βγει ο Σύριζα!
    (τώρα την είδα και … 😯 😯 😯 )

  61. @35, Μην πληγώνεσαι που δεν σου απαντάει κανείς. Προφανώς δεν έχουν – οι σχολιαστές αυτού του ιστολογίου – σε μεγάλη εκτίμηση τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών (αραχνιασμένη αποκαλούσε την Ακαδημία κάποιος σημαντικός Έλληνας ποιητής).Τελικά μήπως τα δικά σου σχόλια είναι εντελώς για τον πούτσο; Ερωτώ, δεν έχω άποψη.

  62. Mar Pap said

    λοιπόν…ρώτησα την Ισλανδή/-έζα συγκάτοικό μου πιο αναλυτικά και της μετέφρασα το άρθρο. Η απάντηση της σε μικτά Αγγλικά-Γερμανικά: «das ist bullshit».
    Όλοι με κορώνες πληρώνουν και μερικά μεγάλα καταστήματα δέχονται από τουρίστες όπως και στο Σβαλμπαρντ και άλλα νομίσματα, όπως το ευρώ κλπ, αλλά δέχονται μόνο χαρτονομίσματα και δεν επιστρέφουν ρέστα.
    Της φάνηκε τραγικό ότι ένα άρθρο μπορεί να μπερδεύει το Σβαλμπαρντ με την Ισλανδία, αφού είναι πάρα πολύ μακριά και μάλιστα μου απάντησε: «με την ιδια λογική γιατί να μη θεωρούμε και τη Δανία μέρος της Ισλανδίας».
    Οσον αφορά τις καταθέσεις: δε μηδενίστηκαν αλλά ένα μεγάλο μέρος χάθηκε, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης του νομίσματος. Αδύνατη η εξαγωγή χρημάτων πλέον, και πολύ δύσκολη είναι ΚΑΙ η εισαγωγή χρημάτων από άλλες χώρες.

  63. Πάντα σας διαβάζω. 🙂

    Ο ισχυρισμός περί μηδενισμού της αξίας των καταθέσεων ήταν παράγωγο του αρχικού λάθους. Φυσικά δεν μηδενίστηκαν, η αξία τους υποτιμήθηκε όσο το νόμισμα. Το θεώρησα προφανές και δεν το ανέφερα στο διορθωτικό άρθρο, αλλά μετά την επισήμανσή σας το διέγραψα από το κακότεχνο διορθωμένο κείμενο στο http://www.medium.gr

  64. sarant said

    63: Ευχαριστώ για την απάντηση και συγνώμη που η λεγόμενη σπαμοπαγίδα κράτησε το σχόλιό σας!

  65. Νέο Kid Στο Block said

    63. Kύριε Πάσχο μου, εγώ είμαι αθώος! Τα άλλα τα παλιόπαιδα με παρέσυραν! Και ουδεμία σχέση έχω με τη βδελυρά παγίδευση του σχολίου σας υπό της μιαράς Σαραντακοσπαμοπαγίδας! 🙂

    Στα σοβαρά, το σχόλιό σας 63. σας τιμά!

  66. spiral architect said

    Kid, κλπ θαμώνες και σχολιαστές thats all folks! 🙂

  67. Nicolas said

    Κ. Μανδραβέλη: Σωστός! αλλά την επόμενη φορά, σας παρακαλώ, κάντε αυτή την διαδικασία εκ των προτέρων και σας διαβεβαιώνω ότι θα σας διαβάζω με ευχαρίστηση.
    Η δημοσιογραφία χρειάζεται να redorer son blason, όπως λέμε στην Ήμερη Δύση και οι μόνοι που μπορούν να το καταφέρουν αυτό είναι οι δημοσιογράφοι.

  68. @63. Πάσχω (υποφέρω, δεινοπαθώ) απ’ αυτά που γράφετε κύριε Πάσχο μου. Συνέλθετε. Θα σας πάρει ο κόσμος με τις λεμονόκουπες και θα πάσχετε κι εσείς κάποια στιγμή.

  69. Αρκεσινεύς said

  70. Αρκεσινεύς said

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=692983

  71. τυφλόμυγα said

    Μετά την παρέμβαση Μανδραβέλη είναι άσκοπο να συνεχίσω.

    #69, Μια εικόνα, χίλιες σκέψεις.

  72. τυφλόμυγα said

    #70, Τι λε ρε παιδί μου, προφήτης ο καθηγήτης. Kανείς δεν είχε σκεφτεί πως με όσα γίνονται υπονομεύεται το κοινωνικό συμβόλαιο.
    http://www.skai.gr/news/politics/article/200438/tsomski-ston-skai-katastrofi-ta-metra-litotitas-gia-tin-ellada/

    Ο Νόαμ Τσόμσκι στοχοποιεί την ΕΚΤ αφού εκφράζει την πεποίθηση ότι «το ΔΝΤ είναι το μέλος της Τρόικα που είναι το λιγότερο καταπιεστικό» ως προς την επιβολή αυτής της πολιτικής ενώ αναφερόμενος στις επικείμενες εκλογές στην Ελλάδα σημειώνει ότι «οι πολίτες στη χώρα δεν έχουν πολιτικές επιλογές που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους».

    Οι αριστεροί, που παίρνουν συνέντευξη από αριστερό, παρουσιάζουν ό,τι θέλουν. Οι δεξιοί, που παίρνουν συνέντευξη από αριστερό, τα παρουσιάζουν κάπως καλύτερα. :mrgreen:

    Εδώ όλο το βίντεο:http://www.youtube.com/watch?v=eI91JPbTj00 (7.31 λεπτά διαρκεί)

  73. eran said

    «Σ’ αυτόν τον υπαρκτό εκδημοκρατισμό της γνώσης ορθώνονται τρεις γκρίνιες. Η μία είναι η άρνηση της τεχνολογίας, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων που έχει η ανάπτυξή της. Ο Πολ Βιρίλιο, για παράδειγμα, έγραψε την «Πληροφοριακή Βόμβα». Είναι σίγουρος ότι η κοινωνία της γνώσης ενέχει κινδύνους, αλλά άγνωστους. Δεν τους ξέρει, αλλά… υπάρχουν. Μεταμοντέρνος λόγος λέγεται αυτό.»

    Ψιλά γράμματα θα μου πείτε και περσινά ξινά σταφύλια. Όμως το κείμενο γράφηκε από τον ΠΜ, δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή (27/9/09) και ζητήθηκε στις περσινές πανελλαδικές στο μάθημα της Έκθεσης. Μόνο που ο Βιρίλιο είναι Γάλλος, άρα μάλλον Βιριλιό θα τον λένε, το βιβλίο κυκλοφόρησε στο ελληνικά με τον τίτλο «Πληροφορική Βόμβα’ και όχι Πληροφοριακή, όσο για την ποιότητα του σχολίου και του επιχειρήματος τα συμπεράσματα δικά σας…

  74. sarant said

    73: Το είχαμε συζητήσει τότε που μπήκε το θέμα
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/05/12/panellinies/
    αλλά δεν πρόσεξε κανείς τον Βιριλιό και τον τίτλο του βιβλιου του.

    Πάντως το «Μεταμοντέρνος λόγος λέγεται αυτό» αφαιρέθηκε (νομίζω) από το κείμενο που δόθηκε στα παιδιά, που ήταν διασκευασμένο.

  75. christos said

    …και επειδή εδώ λεξιλογούμε να πούμε οτι η λέξη που αρχίζει απο που και τελειώνει σε τσα είναι αβέβαιου ετύμου με πιθανές ετυμολογήσεις απο το σλαβικό butsa που σημαίνει εξόγκωμα, την πόσθη, το ιταλ.puzzo (βρόμα) ή και το τουρκικό puc, που σημαίνει σχισμή των γλουτών! (Μπαμπινιώτης, 2012, ΛΚΝ, 1998). 🙂

    Πάντως, πέρα απο την πλάκα, καλό νομίζω θα ήταν να μη βρίζουμε.

    Εγώ πάντως φίλε Αθανάσιε όταν ακούω για πανεπιστημιακούς με κύρος και αρχιεπιστήμονες δεν περιμένω πάντα και ποιότητα στο λόγο* είτε στη διατύπωση είτε στο περιεχόμενο. Το 2005 πήρα το μεταπτυχιακό μου στην ψυχολογία της υγείας(λίγο μεγάλος), ωστόσο την αγάπη μου για τη γλώσσα και τα λεξικά την ανακάλυψα δύο χρόνια μετά (ακόμα πιο μεγάλος). Απο τότε και έπειτα θεωρώ οτι στον γραπτό λόγο έχω βελτιωθεί πολύ περισσότερο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Θέλω να πω με αυτό οτι τα πτυχία και οι πανεπιστημιακές θέσεις δεν εξασφαλίζουν οπωσδήποτε κάτι. Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.

    Νομίζω οτι μόνο απο ανθρώπους με αληθινό ενδιαφέρον αποκτά αξία και κύρος το οτιδήποτε και το αληθινό ενδιαφέρον δεν το έχουν μόνο οι πτυχιούχοι και οι ακαδημαικοί επάνω σε οποιοδήποτε τομέα. Θεωρώ λοιπόν πως- αν όχι όλο- το μεγαλύτερο μέρος αυτής της παρέας βγάζει την αλήθεια του μέσα σε αυτή τη σελίδα και σίγουρα είσαι άδικος οταν γράφεις για τους σχολιαστές αυτούς «…Τώρα ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι για τον π….ο …».

  76. Ελευθεροτυπία της πείνας», ΗΠΑ 1929

    «Steinbeck ran smack into the self-censorship of editors that has always been a crude fact of American journalism: you can say anything you want, they tell the writer, but you can’t say it here» (Jay Panini, ‘John Steinbck: A Biography’, John Holt: 1995).

    «Μπορείς να γράψεις ό,τι θέλεις, αλλά όχι εδώ». Ο Στάϊνμπεκ, ο συγγραφέας των Σταφυλιών της Οργής, είχε προσκρούσει, πάλι και πάλι, στην ωμή «αλήθεια» της αυτολογοκρισίας των Αμερικανών εκδοτών.
    Από την βιογραφία του Στάϊνμπεκ, όταν τα αμερικανικά περιοδικά κι εφημερίδες αρνούντο να του δημοσιεύσουν τις πικρές ιστορίες για την πραγματικότητα των πεινασμένων της Μεγάλης Ύφεσης, που μαγείρευαν σκύλους, γάτους και ποντίκια για να επιβιώσουν τα παιδιά τους. O βουλευτής Jule Boren, το 1933, απηγόρευσε το βιβλίο στα σχολεία της Πολιτείας του, Οκλαχόμα.

    Aλίμονο, θα δούμε τα ίδια στην Μνημονιακή «MEGA-δημοσιογραφία», στην Υφεσιακή Ελλάδα;

  77. gmix said

    Το 2011 στις πανελλήνιες εξετάσεις το Υπουργείο Παιδείας επέλεξε ένα κείμενο του κ. Μανδραβέλη για το μάθημα των νεοελληνικών. (Τι Γλύκατζη -Αρβελέρ τι Πάσχος Μανδραβέλης ). Το θέμα που διαπραγματευόταν το κείμενο αφορούσε το διαδίκτυο . Μεταξύ άλλων έγραφε :»Ζούμε ένα κύμα εκδημοκρατισμού της γνώσης. Παλιότερα για να δει κανείς τη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ έπρεπε να ταξιδέψει χιλιόμετρα. Σήμερα μπορεί να βρει τα βιβλία της στο γραφείο του.» Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ ίσως έπεφτε πολύ πιο μακρυά από το Κέμπριτζ και δεν φανταζόταν ότι κάποιοι θα το έψαχναν, παρόλο που έγραφε για εκδημοκρατισμό της γνώσης.

  78. spiral architect said

    Ύβρις ή θράσος; 😛
    Εδώ (μάλλον) οι έννοιες είναι ταυτόσημες.

    Θα υβρίσεις – ή καλύτερα θα πεις μια «κακιά κουβέντα» – στο διαδίκτυο;
    Σπίτι μας ή με την παρέα μας δεν τις λέμε;
    Βλέποντας προεκλογικές διαφημίσεις, διαβάζοντας αναλύσεις και έχοντας το κριτικό υπόβαθρο δεν ξεκινάς λέγοντας: «τι λέει ο … άνθρωπος;»
    Αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια, δεν στοιχειώνουν τα όνειρά μας;
    Ο γδούπος από το απότομο κλείσιμο του καπακιού του σκουπιδοτενεκέ μεσ’ τα άγρια μεσάνυχτα δεν μας ξυπνάει;
    Τόσο εύκολα προσπερνάμε πλέον τον άστεγο;

    Υβριζόμαστε καθημερινά (και με την έννοια της βρισιάς) μέσω άρθρων, τοποθετήσεων, γραπτών και τηλεοπτικών αναλύσεων και «προεκλογικών προγραμμάτων» προσπαθώντας να μας κάνουν να χάσουμε το τελευταίο που μας απέμεινε: Την αξιοπρέπειά μας. 😐

  79. sarant said

    76: Πολύ όμοιο με του Σούτσου, δεν το ήξερα.

  80. ppan said

    77: 🙂

  81. gbaloglou said

    Σεπτέμβριος 2008, έχω ήδη παραιτηθεί και ‘περιφέρομαι άσκοπα’ στο πρώην πανεπιστήμιο μου πριν την οριστική μου επιστροφή στην Ελλάδα, οπότε φίλη καθηγήτρια μου λέει τι άκουσε από παλιό μου φοιτητή: κάποιος άλλος φοιτητής με λάπτοπ στοιχημάτιζε — μέσα στην τάξη, σε ώρα μαθήματος — υπέρ της χρεωκοπίας της Ισλανδίας … ισχυριζόμενος ότι τις δύο προηγούμενες μέρες είχε κερδίσει από χίλια περίπου δολάρια! [Που να ήξερα τότε, ήμουν σίγουρος ότι η Ελλάδα θα φτωχύνει αρκετά, όχι όμως και ότι θα γίνει το επόμενο ‘στοίχημα’…]

  82. Hellegennes Alexandrine said

    Σχετικά με το τι έκαναν οι Ισλανδοί, η σύγκριση με την δική μας περίπτωση είναι άτοπη. Όπως έχω πει κι αλλού, είναι σαν η μία περίπτωση να είναι καρκίνος του μαστού και η άλλη καρκίνος του προστάτη. Δεν έχουν καμμιά σχέση μεταξύ τους, σαν νόσοι, και οι θεραπείες που ακολουθούνται είναι διαφορετικές. Όπως λοιπόν δεν μπορεί να υπάρξει κοινό φάρμακο του καρκίνου, γιατί ο καρκίνος δεν είναι ένα πράγμα, έτσι δεν μπορεί να υπάρξει κοινή λύση σε οικονομικά προβλήματα διαφορετικών οικονομιών, που προκύπτουν από διαφορετικούς λόγους. Ας δούμε λίγο τι έχουμε στην Ισλανδία:

    1. δεν χρεοκόπησε το κράτος αλλά οι τράπεζες. Το κράτος μια χαρά ευημερούσε και χτυπούσε κάτι 6άρια πλεονάσματα, ως ποσοστό επί τοις εκατό του ΑΕΠ.
    2. παρόλο το 1, το κράτος έπεσε σε κρίση, γιατί οι τράπεζές του φαλίρισαν. Είχαν δύο επιλογές. Να στηρίξουν τις τράπεζες ή να τις αφήσουν να χρεοκοπήσουν. Επειδή βέβαια το χρέος των τραπεζών ήταν γύρω στο 900% του ΑΕΠ της χώρας, το πρώτο ήταν ανέφικτο χωρίς δανεισμό που θα τους υποχρέωνε να πληρώνουν για τα επόμενα 300 χρόνια. Επέλεξαν λοιπόν να αφήσουν τις τράπεζες να βαρέσουν φαλιμέντο.
    3. παρά το ότι η χρεοκοπία ήταν τραπεζική και όχι κρατική, εξαιτίας άμετρου δανεισμού (βλέπε εμάς), αναγκάστηκαν να καλέσουν το ΔΝΤ
    4. παρά την πολύ ελαφρύτερη περίπτωση (σιγά τον κόπο να σώσεις μια χώρα τόσο μικρή, με τόσο μικρά χρέη), το ΔΝΤ υποχρέωσε σε σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, που οδήγησαν σε μειώσεις μισθών, συντάξεων και εκτόξευση της ανεργίας στο δεκαπλάσιο (10% από 1% που ήταν)! Το Χρηματιστήριο της Ισλανδίας, έπεσε στις 4000 μονάδες, στην διάρκεια του χρόνου, από 8000 που ήταν (Ιούλιος 2007-Ιούλιος 2008). Τελικά έκλεισαν το χρηματιστήριο τον Οκτώβριο του 2008, όταν είχε φτάσει στις 2800 μονάδες. Όταν ξανάνοιξαν, μιάμιση εβδομάδα αργότερα, το χρηματιστήριο έπεσε στις 1000 μονάδες. Μέσα στο 2009, έπεσε κάτω από τις 500 μονάδες κι έκτοτε ανεβαίνει αργά (έχει φτάσει κοντά στις 700 μονάδες).
    5. πράγματι το νόμισμά τους τον ήπιε άσχημα και γι’ αυτό πάρθηκαν συγκεκριμένα μέτρα. Έχει προταθεί και για την Ελλάδα το μοντέλο της μη εξαγώγιμης δραχμής (για την ακρίβεια οι περισσότεροι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι η μόνη εφικτή λύση για να μην μπορεί ο πολίτης να εκμεταλλευτεί τις διαρκείς υποτιμήσεις που θα υποστεί το νόμισμα, αγοράζοντας συνάλλαγμα και περιμένοντας να υποτιμηθεί η δραχμή για να τα ξαναμετατρέψουν).

    Κοινώς, παρά το διαφορετικό της περίπτωσης, η Ισλανδία τον ήπιε πολύ άσχημα. Μια χώρα που ήταν πλούσια, ξαναθυμίζω, με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πρωτογενές πλεόνασμα και ακμάζουσα οικονομία, γενικά. Μια δε πολύ σημαντική διαφορά είναι ότι το μέγεθος της οικονομίας της Ισλανδίας είναι μια κουτσουλιά μπροστά στην Ελλάδα και σαφέστατα ήταν πολύ μικρότερο το κόστος διάσωσης καθώς και απείρως πιο εύκολη η επανάκαμψη.

    Πιστεύω ότι πιο άμεσα συγκρίσιμη περίπτωση είναι η Ζιμπάμπουε, που έφτασε σε σουπερ-υπερπληθωρισμό, το 2008 (6.5*10^108%). Μπορώ να φανταστώ ότι αν γυρίσουμε σε δραχμή και κόβουμε ανεξέλεγκτα, θα φτάσουμε γρήγορα σ’ αυτό το σημείο (το έχουμε ξανακαταφέρει, με μεγάλη επιτυχία).

    Πάντως διαφωνώ και με το προκείμενο του άρθρου. Η συλλογικότητα του Ίντερνετ δεν είναι απαραίτητη για μια τέτοια διόρθωση. Απλά διαβάζεις μόνο έγκυρα μέσα. Κατά κανόνα, οι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι για ντομάτες. Όποιος ξέρει ξένες γλώσσες, ενημερώνεται από άλλα μέσα.

    Γενικά, μια καλή αποδόμηση του «οι Ισλανδοί σήκωσαν κεφάλι», μπορείτε να δείτε παρακάτω, από ισλανδικό μέσο:

    http://grapevine.is/Features/ReadArticle/A-Deconstruction-of-Icelands-Ongoing-Revolution

  83. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Για να ανανεωθεί η πίστις σας στον άνθρωπο, μετά τις φάπες της Χ.Α. και τον σκυλοκαυγά στο πρόγραμμα του Παπαδάκη.
    Σε βιβλίο που εράνισε η τακτική επίσκεψη στο ηλεταχυδρομείο μου, έρευνες δείχνουν ότι οι ‘τυφεκιοφόροι του εχθρού’ τείνουν να σιχαίνονται να πυροβολούν ζωντανούς ανθρώπους. Κι αυτό αποδεικνύεται από τις σχετικά χαμηλές επιδόσεις των μουσκέτων, ήδη από τους Ναπολεοντίους πολέμους.

    «Muzzle-loading muskets could fire from one to five shots per minute, depending on the skill of the operator and the state of the weapon. With a potential hit rate of well over 50 percent at the average combat ranges of this era, the killing rate should have been hundreds per minute, instead of one or two. The weak link between the killing potential and the killing capability of these units was the soldier. The simple fact is that when faced with a living, breathing opponent instead of a target, a significant majority of the soldiers revert to a posturing mode in which they fire over their enemy’s heads.»

    On Killing: The Psychological Cost of Learning to Kill in War and Society
    by Dave Grossman by Back Bay Books
    Paperback
    Publisher: Back Bay
    Date: Copyright 1995, 1996, 2009 by David A. Grossman
    Pages: 3-4, 16, 10-11

  84. sarant said

    83: Πολύ ενδιαφέρον και δεν το περίμενα!

  85. Nicolas said

    @82 «Πάντως διαφωνώ και με το προκείμενο του άρθρου. Η συλλογικότητα του Ίντερνετ δεν είναι απαραίτητη για μια τέτοια διόρθωση. Απλά διαβάζεις μόνο έγκυρα μέσα. Κατά κανόνα, οι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι για ντομάτες. Όποιος ξέρει ξένες γλώσσες, ενημερώνεται από άλλα μέσα.»

    Να πίνετε ελβετικό γάλα, το ελληνικό είναι για τα μπάζα!
    Εγώ προτείνω να διαγράψουμε την Ελλάδα (και κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ) από το χάρτη, για να γλυτώσει ο κόσμος.

    HA: Καλά, πλάκα μας κάνεις τώρα;
    Nicolas: Δεν άρχισα εγώ, ε;

    Υ.Γ. για το άλλο νήμα: η γροθιά ήταν απλοϊκή ή απλουστευτική;

  86. Hellegennes Alexandrine said

    #85:
    Δηλαδή αν είναι τα ελληνικά ΜΜΕ είναι για τα μπάζα, τότε και τα ελληνικά γάλατα θα είναι για τα μπάζα. Ομολογώ ότι είναι μια πολύ λογική συναγωγή. Ή όλα θα είναι για τα μπάζα ή τίποτα. Δεν γίνεται μια χώρα να πάσχει σε ορισμένους τομείς. Θαυμάζω αυτό το ώριμο σκεπτικό.

    Επίσης ο Σύριζα πού κολλάει πάλι; Πάλι φαντάσματα; Δεν μου φαίνεται περίεργο που βλέπετε να επιτίθενται όλοι στον Σύριζα όταν σε κάθε άσχετη δήλωση φαντασιώνεστε νύξεις:

    -Το σύστημα παιδείας πάσχει
    -Τι λες μωρέ αλητήριε; Τι φταίει ο Σύριζα;
    -Μα δεν είπα ότι φταίει ο Σύριζα!
    -Σιωπή. Δεν φτάνει που σε αφήνουμε να μιλάς μαζί μας ενώ δεν είσαι τίποτα

    -Η ελληνική δημοσιογραφία είναι για τα μπάζα
    -Τι είπες; Να πεθάνει ο Σύριζα;
    -Αααααρρρργκ!

  87. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    84
    Και μένα με εξέπληξε, Νικοκύρ. Πάντως δεν συστοιχεί με το ηρωϊκό ιδεώδες του ‘χύντο χαμαί χολάδες’, του ξαντεριάσματος του αντιπάλου.

    Και κάτι ακόμη, αφού πέρα βόσκω στα διαβάσματα, να ξεχαστώ. Από το Αγγλικό Prospect, το αίνιγμα. Τί είναι το acnestis, ελληνική καταγωγή από την ‘ακνηστίδα’;

  88. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Περιμένω χοές και ικεσίες να το πάρει το ποτάμι. Libations.

  89. Νέο Kid Στο Block said

    Ελληγενή, έχω κάποιες ερωτήσεις:
    1. Έχω εδώ και μια βδομάδα πόνο στον δεξί μου ώμο που μετατρέπεται σε μούδιασμα στα ακροδάκτυλα στο δεξί χέρι.
    Είναι τενοντίτιδα, πιάσιμο/ψύξη, νευροκαβαλίκεμα ή καρδιά; Φάρμακο;
    2.Έχω ξεμείνει ρέστος ,με χρέη ,πρέπει να πληρώσω μισθούς και συντάξεις συν τα μπιζού για τα κοριτσάκια μου
    Είμαι μαλάκας, ρεμάλι ή τζίτζικας; και επίσης να πάρω θαλασσοδάνειο, να φωνάξω το Δ,Ν.Τ, να αυτοπυρποληθώ μπροστά στο προεδρικό ή να φουντάρω στη θάλασσα; (την έχω κοντά)
    3.Το αμάξι μου (Νταεγού Λασέτι -κατ’ευφημισμόν «Σεβρολέ») βγάζει ένα περίεργο μεταλλικό θόρυβο απο (μάλλον) τις αναρτήσεις.
    Ακρόμπαρα φαίνονται ο.κ, αμορτισέρ παλιά μεν αλλά σε καλή κατάσταση. Τι είναι;

    ΥΓ. Έχω και μια ερώτηση του trade μας,αλλά θα προτιμήσω τον Τσίπρα για απάντηση.
    Άκουσα οτι στο Ε.Μ.Π τα μαθαίνουν καλύτερα από το Σάρεη..:-)

  90. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    89
    «Είμαι μαλάκας, ρεμάλι ή τζίτζικας; και επίσης να πάρω θαλασσοδάνειο, να φωνάξω το Δ,Ν.Τ, να αυτοπυρποληθώ μπροστά στο προεδρικό ή να φουντάρω στη θάλασσα; (την έχω κοντά)»

    A, μα δεν είναι υπέροχο! Στον νεοφιλελελεύθερο καπιταλισμό μας, έχετε, φίλε μου, choice!

  91. Νέο Kid Στο Block said

    90. Kαι δη multiple choice! 🙂

  92. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #83
    Δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά αυτά που αναφέρει για την ηθελημένη αστοχία των στρατιωτών είναι εκτός πραγματικότητας. Είναι κοινή γνώση στους ιστορικούς των όπλων ότι όλων των ειδών τα μουσκέτα ήταν εκπληκτικά άστοχα*, ενώ και οι πρώτες «αραβίδες» (τουφέκια με ραβδώσεις στην κάνη) δεν ήταν καλύτερες. Μετά τα μέσα του 19ου αιώνα τα εμπροσθογεμή τουφέκια βελτιώθηκαν τόσο, ώστε να γίνουν πιο θανατηφόρα και σιγά σιγά να αλλάξει και η τακτική. Γι’αυτό το λόγο άλλωστε αναπτύχθηκε η τακτική των συμπαγών ομάδων στρατιωτών που παρατάσσονται ο ένας απέναντι στον άλλο και πυροβολούνται με την ελπίδα να χτυπήσουν κάτι. Αν δε προσθέσουμε και το γεγονός ότι μετά τις πρώτες βολές, χιλιάδων ενίοτε, ο καπνός από τη μπαρούτη ήταν πυκνότατος, οι πιθανότητες επιτυχίας λιγοστεύουν περισσότερο.

    * Βλ. πρόχειρα http://en.wikipedia.org/wiki/Musket#Obsolescence_and_replacement_by_the_rifle

  93. Hellegennes Alexandrine said

    #89:
    Σιγά μην πέρασε ο Τσίπρας μέσα από το ΕΜΠ (πέρα από τις περιόδους που κάνανε κατάληψη, βέβαια). Τις οικονομικές προτάσεις Σύριζα, να τις χαίρεσαι (θα προσλάβουμε κι άλλους ΔΥ, θα εγγυηθούμε καταθέσεις, θα παγώσουμε πληρωμές για Χ χρόνια και άλλα πολλά που δείχνουν οικονομική αντίληψη τρίχρονου).

    Πρέπει επίσης να καταλάβεις ότι είναι τελείως αδιάφορο -για το κράτος- το τι κάνεις εσύ προσωπικά. Η οικονομική πολιτική χωρίζεται σε δύο σκέλη: αυτή του κράτους και αυτή των πολιτών. Η οικονομία του κράτους είναι που αντιμετωπίζει κρίση και πάνω σ’ αυτήν καλείται να δουλέψει η όποια κυβέρνηση. Το τι οικονομικές υποχρεώσεις έχεις προσωπικά, είναι αδιάφορο για το κράτος. Η οικονομία είναι κάτι συλλογικό, όχι σύνολο προσωπικών περιπτώσεων.

  94. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #84, 87
    Με δεδομένη την ποιότητα των ναπολεόντειων μουσκέτων, θα έπρεπε να απορείτε πώς κατάφεραν στο Βατερλό μέσα σε 8-9 ώρες μάχης να υπάρχουν 72.000 απώλειες περίπου (130 άνδρες το λεπτό). 😀

  95. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #93
    Ρε παιδάκι μου κι εσύ, μου φαίνεται δεν εννοούσε ότι όντως ήθελε συμβουλές. Μην του απαντάς στα σοβαρά. Γράψε καμιά βλακειούλα, βάλε κάνα σμάιλυ. 😀

  96. Νέο Kid Στο Block said

    93. A, ξέρεις και πώς δίνουν τα πτυχία στο Ε.Μ.Π λοιπόν!
    Σωστά, είναι δυνατόν η αυθεντία σου στα εκπαιδευτικά να εξαντλείται μόνο στη α’βάθμια εκπαίδευση;
    «Το τι οικονομικές υποχρεώσεις έχεις προσωπικά, είναι αδιάφορο για το κράτος. Η οικονομία είναι κάτι συλλογικό, όχι σύνολο προσωπικών περιπτώσεων.»
    Πςςςς! Να σε προτείνουν οι εγγλέζοι για Νόμπελ οικονομικών!

  97. sarant said

    Άσε, Νεοκίντ, μας έθιξαν το ίδρυμα! 🙂

  98. Νέο Kid Στο Block said

    97. Δε βαριέσαι ρε Νίκο, έμενα για το σαραβαλάκι μου με καίει, αλλα αφου δεν πηρα απάντηση από κοτζαμάν Έλλη, πάει να πει ότι η επιστήμη δεν έχει απάντηση.
    Για τα ιατρικά τον συχωρώ που δεν μού απάντησε! Ογκολόγος/καρκινολόγος είναι ο άνθρωπος. Δεν είναι και ορθοπ*δικός!

  99. Hellegennes Alexandrine said

    Δεν χρειάζεται να είσαι ογκολόγος για να ξέρεις ότι αυτό που λέμε «καρκίνος» δεν είναι ένα πράγμα. Ούτε χρειάζεται νόμπελ οικονομίας για να ξέρεις ότι η οικονομία του κράτους δεν είναι το σύνολο της οικονομίας κάθε πολίτη. Είναι εύκολη η ειρωνεία όταν νομίζεις ότι κατέχεις την απόλυτη αλήθεια στην πολιτική ή όπου αλλού νομίζεις. Για το θέμα της α΄ δημοτικού, είναι δυνατόν να μιλάς ακόμα;

    #95:
    Προφανώς, αλλά μού την δίνει η ειρωνεία. Δεν βρίσκω τίποτα αστείο σ’ αυτό γιατί δείχνει ότι ο ειρωνευόμενος μιλάει από κάποια θέση ισχύος, από κάποια κατακτημένη απόλυτη αλήθεια.

  100. ppan said

    Μπορεί να δείχνει επίσης ότι ο ειρωνευόμενος έχει χιούμορ, πράγμα που δύσκολα αποκτιέται αν δεν τόχεις από δικού σου, το αναγνωρίζω. Ίσως γι αυτό δεν το βρίσκεις αστείο, τώρα που το σκέφτομαι.

  101. Νέο Kid Στο Block said

    99. Για το θέμα της Α’δημοτικού σου ζητώ συγγνώμη! Έχεις απόλυτο δίκιο ότι το γεγονός ότι το παιδί μου τελειώνει αυτή τη στιγμή την πρώτη και ότι εκτός από τις δασκάλες της στο σχολείο και η Ππαν και η Μαρία μπήκαν στον κόπο να σου παραθέσουν (πέρα από την προσωπική τους γνώση και εμπειρία σαν εκπαιδευτικοί) και το ΕΠΙΣΗΜΟ βιβλίο δασκάλων του υπουργείου, δεν πρέπει να με τυφλώνει και να με εμποδίζει από το να υποκλιθώ στις ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ σου !
    Ρώτησα την κόρη μου (αρκετά ξύπνια θεωρώ, εντάξει, η κουκουβάγια το κουκουβαγιόπουλο κλπ-τη στηρίζω κι εγώ με όσα καταλαβαίνω και με συμβουλεύουν και οι καλές δασκάλες της) αν ξέρει για χρόνους, πτώσεις και γένη και μόνο κάτι κουλά για το γένι το δικό μου μού είπε.

    Το να μιλάς ΕΣΥ(of all men!) για «κατακτημένη απόλυτη αλήθεια» είναι..ας μην το χαρακτηρίσω!
    Θα υποτιμούσα αφάνταστα το διανοητικό μου επίπεδο, αν στις «θέσεις» σου τις τελευταίες ημέρες επι διαφόρων θεμάτων επέτρεπα στον εαυτό μου να χρησιμοποιήσει ανώτερο επίπεδο διαλόγου από αυτό της ειρωνείας.
    Όταν (κι αν) συνέρθεις από την κρίση επηρμένης ξερολίασης και κατέβεις στο επίπεδο που άρμοζει στα (τυπικά έστω) προσόντα σου, ξανασυζητάμε ισότιμα!

  102. Hellegennes Alexandrine said

    Μπούρδες. Η ειρωνεία δεν είναι χιούμορ. Για να είναι κάτι χιούμορ, θα πρέπει να μην αντικατοπτρίζει την αληθινή και κυριολεκτική στάση του αστειευόμενου. Πρώτη φορά στην ζωή μου εδώ μέσα άκουσα ότι δεν έχω χιούμορ· γιατί δεν γελάω με το «χαχα, τι λάθος που είναι όλα αυτά που λες, απέναντι σε όλα τα σωστά που λέω εγώ» και με το «ο γιατρός είπε να σου λέμε «ναι»». Δεν είναι χιούμορ να απαντάς σε επιχειρήματα και προσπάθεια ανάλυσης με αφοριστικές δηλώσεις ή ερωτήσεις που έχουν σκοπό να γελοιοποιήσουν τον διάλογο. Αν το θεωρείς αυτό έστω και ιλαρό, μάλλον εσύ πάσχεις από αίσθηση χιούμορ. Ακόμα χειρότερα που ο λόγος που το λες αυτό είναι αποκλειστικά και μόνο γιατί συμφωνείς μαζί τους.

    Ο Κιντ είναι καλό παιδί αλλά παρασύρεται πολύ εύκολα από πολιτικούς οπαδισμούς και χαζές βεβαιότητες.

  103. Hellegennes Alexandrine said

    #101:
    Δεν έχω σκοπό να συνεχίσω flame -που εσύ ανοίγεις. Είναι τουλάχιστον αγενές να αποκρίνεσαι με ειρωνεία σε μια προσπάθεια σύνταξης επιχειρημάτων, διαφωνείς μαζί τους ή όχι. Είναι προσπάθεια υποτίμησης του συνομιλητή σου χωρίς να μπεις στην διαδικασία να αντιπαραθέσεις τις όποιες θέσεις σου και lame δικαιολογία να ισχυρίζεσαι ότι οι απόψεις του δεν είναι του επιπέδου σου. Η Μαρία και η Ππαν μού έδειξαν το βιβλίο, λες και δεν ξέρω τι έχει το βιβλίο και λες και δεν είπα από την αρχή ότι ΔΕΝ βρίσκονται στο βιβλίο το ίδιο οι ασκήσεις γραμματικής. Εγώ μπήκα στον κόπο να φέρω απόδειξη αυτού που δήλωσα. Η Τυφλόμυγα υποστήριξε επίσης την ύπαρξη τέτοιων φυλλαδίων, απλά διαφώνησε στο ότι αποτελούν ασκήσεις γραμματικής, πράγμα που σέβομαι. Δεν δέχομαι την επίθεση με ύφος λες και οι θέσεις σου είναι αυταπόδεικτες.

    Δεν είναι ξερολίαση, απλά δεν σου αρέσουν οι πολιτικές μου απόψεις. Αυτό είναι απολύτως θεμιτό, λογικό, σεβαστό και δεκτό. Αυτό που δεν είναι τίποτα από όλα αυτά είναι να νομίζεις εκ προοιμίου ότι οι δικές σου θέσεις είναι σωστότερες και βάσει αυτού να προσπαθείς να απαξιώσεις κάθε προσπάθεια συζήτησης σε οποιοδήποτε πλαίσιο. Στο #82 έκανα κάποιες δηλώσεις και επιχειρηματολόγησα επ’ αυτών. Είναι πολύ εύκολο και άκοπο να πετάξεις μερικές ειρωνείες αντί να προσπαθήσεις να αντεπιχειρηματολογήσεις. Αν δεν έχεις διάθεση να το κάνεις αυτό, είναι -ξαναλέω- αγενέστατο να απαξιώνεις τα γραπτά ή λεγόμενα ενός άλλου με φθηνές ειρωνείες.

    Δεν έχω τίποτα μαζί σου και δεν έχω διάθεση -όπως είπα- να συνεχίσω το flame. Μπορείς, αν δεν θες, να μην σχολιάζεις τα γραφόμενά μου ή, αν νομίζεις ότι ενοχλούν οι απόψεις μου, να ζητήσεις από τον Νίκο να τις διαγράψει, να μου απαγορέψει την πρόσβαση ή να μου ζητήσει να μην ξαναγράψω, πράγμα που φυσικά θα σεβαστώ. Δεν μπορώ να συμμετέχω σε έναν χώρο που θεωρεί -ο ίδιος ή οι θαμώνες του- ευπρόσδεκτες μόνο τις απόψεις που είναι σύμφωνες με τις δικές τους.

  104. Alfred E. Newman said

    Η σημερινή μέρα για ποικίλους λόγους «απαιτεί» μια ποιητικότερη προσέγγιση.
    Έτσι αφιερωμένο εξαιρετικά ένα τμήμα ποιήματος του Αουγκούστο Ζιλ σε απόδοση του Κώστα Ουράνη:

    Το γούστο συμφωνώ δεν συζητείται.
    ―Μ’εκείνους που δεν έχουν εννοείται.

  105. Alfred E. Newman said

    Every morning when I would leave for work, he would give me the saddest look he could muster. If you know anything about beagles, you know that this is the canine equivalent of the death scene from Camille. When a beagle wants to look sad, he can roll his big brown droopy eyes up at you and pull his ears back, and you will do anything to make him happier. In fact, many beagles earn top commissions in the sales field by giving customers that sad look until they crack and buy whatever the beagle is selling. «»I’ll buy anything,»» the customers cry, throwing money at the beagle, «»just stop looking at me like that!»»

  106. papoylis said

    Νεοκίδιε

    Τώρα αντιλαμβάνεσαι ( εσύ που είσαι καλό παιδί ) τι είναι να μιλάς με μια αυθεντία 🙂

  107. sarant said

    105: Τι ωραίο!

  108. Servitoros said

    Φυσικά, η περιπτώση της Ισλανδίας και του Αστυνομικού στο Πάντειο δεν είναι μεμονωμένα λάθη ή προβληματικές παραλλείψεις του συγκεκριμένου αρθρογράφου. Πέρα από την μέθοδο Μανδραβέλη που αναφέρθηκε στο 32. Υπάρχει και η περίπτωση του ρεπορτάζ εξ αποστάσεως στην Πλατεία Συντάγματος http://soupakmoupes.blogspot.co.uk/2011/06/antidrasex.html αλλά και το άρθρο για το Regis University http://www.gurforum.org/2010/02/18/%CF%80%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BA-regis-university-%CE%B4%CE%BF%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%80/comment-page-1/ όπου ο αρθρογράφος ξεχνάει να μας πεί ότι ο Καραμούζης είναι κουμπάρος του.

    Πάντως σχετικά με τον αστυνομικό στο Πάντειο για να το συζητήσουμε που λέει και το 8, ο Πάσχος έχει δίκαιο, γιατί η έρευνα στα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων των καταγγέλοντων τον Πάσχο βλ. http://imageshack.us/photo/my-images/13/screenshot20120223at185.png/ έδειξε σκευωρία.

  109. Nicolas said

    @86 Παίδαρε, obviously (όπως λένε και οι Κουμμμμπάροι) χάνεις γάλ… λάδια! (ή ντεν καταλαβαίνο ελλινικό).

    [Όποιος πάει πρώτος* στη Δράμα, να πάει ν΄ ανάψει ένα κερί στην Αγία Βαρβάρα, μπας και το φωτίσει λίγο το καμπίσιο το παιδί].

    * Συριζαίε, αν μας διαβάζεις…

  110. 90
    Στο Βατερλώ δούλεψαν και κανόνια, με ομοβροντία «coup de grace» χάθηκε ο Γκαμπρόν κι ότι ωνόμαζεν η λέξη του.

    Oπλολογία δεν γνωρίζω ή΄βλητική. Γνωρίζω όμως, μένοντας στο Ενφηλντ στο Λονδίνο, ότι ο εκεί κατασκευαζόμενο ομώνυμο τυφέκιον, είχε λύσει το πρόβλημα του καπνού, πράγμα που επέτρεψε επιτέλους στους Άγγλους να καθαρίζουν μαύρους στην Αφρική εντελώς αθέατοι στα χόρτα.

  111. κι ό,τι

    Ακνηστίς. Το μέρος στο σβέρκο τουυ ζώου που δεν φθάνει να ξυστεί.

  112. Μαρία said

    Ο Καμπρόν πέθανε στο σπιτάκι του, συνταξιούχος.

  113. sarant said

    111: Να που λύθηκε κι αυτή η απορία!

  114. Reblogged this on sholio.

  115. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #110
    Το πρόβλημα είχε λυθεί κι από νωρίτερα με τα τουφέκια Μαρτίνι (http://en.wikipedia.org/wiki/Martini-Henry). Τα Λι-΄Ενφιλντ εμφανίστηκαν αργότερα (http://en.wikipedia.org/wiki/Lee_Enfield).

  116. papoylis said

    Επίδοξοι ανωτέρω οπλουργοί

    Το πρόβλημα του καπνού λύθηκε με την εφεύρεση της άκαπνης πυρίτιδας και την εφαρμογή της μετά τα μέσα του 19ου αιώνα. Από τη brown Bess των ναπολεοντείων στο Μαρτίνι Χένρυ της ορέας αποικιοκρατίας και στο Λή Ένφιλντ των αρχών του εικοστού αιώνα με το φυσίγγιο των 0,303 περάσαμε από τα εμπροσθογεμή μονόβολα στα οπισθογεμή με κινητό ουραίο και από το βρώμικο Bess στο καθαρό Ένφιλντ…..

  117. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #116
    Α να και κάποιος που τα ξέρει καλύτερα. Ευχαριστούμε!
    Στο 115 αναφερόμουν, κάνοντας (αποτυχημένο μάλλον) μαύρο χιούμορ, στους Άγγλους που καθαρίζουν μαύρους στην Αφρική. Μόνο που ξέχασα να βάλω τη λέξη «πρόβλημα» σε εισαγωγικά. 🙂

  118. papoylis said

    Αγαπητέ Γρηγόρη

    ο υποφαινόμενος δεν φημίζεται για τις λεξιλογικές του γνώσεις ούτε για τη λογοτεχνική του «επάρκεια» . Δεν είναι δηλαδή βλαβιανός ή γαραντούδης 🙂
    Συμβάλλει κατά το δυνατόν σε αυτό το εξαίρετο ιστολόγιο με «τεχνικές» γνώσεις , όπου και όταν αυτό είναι δυνατόν. Ο Νικοκύρης να ‘ναι καλά 🙂

    Πράγματι τη περίοδο που οι Βρετανοί καθάριζαν μαύρους στην Αφρική είχαμε περάσει στο Μαρτίνι Χένρυ και εν μέρει σε φυσίγγια με άκαπνη πυρίτιδα λίγο αργότερα. Βέβαια οι Βρετανοί συνέχισαν να καθαρίζουν μαύρους και αργότερα , μέχρι τη δεκαετία του 1950

    Να είστε καλά

  119. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Μην μου είστε αρνητικός. Οι Βρετανοί απλά τους εκπολίτιζαν… 😀

  120. 118, 119 και προηγούμενα.

    Οπλουργός δεν είμαι και ούτε θα γίνω, τα πρωτόλεια μου με την σφεντόνα και κάτι σπασμένα τζάμια μου έκοψαν την φόρα, κι έφτασε κι η Άρσεναλ των Οπλουργών κανονιέρηδων με το «fever pitch», την νίκη Bατερλώ μας επί ημών της Λίβερπουλ, to 1989, για να μου κοπεί πάσα οπλουργική φιλοδοξία.

    119
    Eίχα ένα θαυμάσιο βιβλιαράκι ενός Ολλανδού που έψαξε στην Αφρική μνήμες του «Heart of Darkness», του Κόνραντ, και που παρέθετε τις ιστορίες των κυνηγών μαύρων, ανάμεσα στους οποίους, με λυρικές περιγραφές πώς του καθάριζαν ατιμωρητί: εκεί η γλύκα, ναι, την περιγράφει με αυτούς τους τόνους, με επιστροφή στις βάρκες για σαμπανίτσα και bully beef, ναι, είναι… ο βραβευμένος αργότερα με Νόμπελ Λογοτεχνάις, ο δικός μας, Ουΐνστον Τσώρτσιλ!!!!!

    113
    Νικοκύρ, έτσι δουλεύουμε οι συμμορίες. Δημουργούμε την ανάγκη, και μετά την ικανοποιούμε.

  121. […] τα στελέχη των πιο «φρέσκων» μέσων να υποπίπτουν σε κουτοπόνηρες λαθροχειρίες αντίστοιχες ενός […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: