Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κροατικές γραβάτες

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2012


Το σημερινό άρθρο είναι επικαιρανεπίκαιρο -δηλαδή αναφέρεται σε κάτι που ειπώθηκε σχετικά πρόσφατα, που με την ευρύτερη έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί σχετικό με την προεκλογική περίοδο, αλλά που -επειδή ήταν γλωσσικό θέμα- δεν έμεινε στην επικαιρότητα κι έτσι τώρα που το σχολιάζω έχει ήδη γίνει ανεπίκαιρο.

Εννοώ το «Γραβάτας εγκώμιον» που δημοσίευσε στα Νέα, πριν από καμιά δεκαριά μέρες, ο Θ. Πάγκαλος (διαβάστε το από τον προσωπικό του ιστότοπο). Βέβαια, από μιαν άποψη θα έλεγα ότι προσωπικά είμαι εντελώς ακατάλληλος να μιλήσω για γραβάτες, μια και πρόκειται για ένα είδος ρουχισμού που δεν το χρησιμοποιώ παρά πολύ-πολύ σπάνια και που αισθάνομαι ευτυχία που δεν το χρησιμοποιώ καθημερινά. Γραβάτα έμαθα να δένω, θυμάμαι, στον στρατό, αλλά οι φορές που φόρεσα ως πολίτης  (στον γάμο μου, ας πούμε) είναι μετρημένες στα δάχτυλα, κι έτσι όταν θα ξαναφορέσω (π.χ. στον γάμο των κοριτσιών μου) θα χρειαστεί να με βοηθήσει κάποιος. Όμως εδώ λεξιλογούμε και δεν ενδυματολογούμε, οπότε θα μιλήσουμε για τα γλωσσικά της γραβάτας και όχι για τα ζαμπουνικά της. Μας δίνει άλλωστε την πάσα το άρθρο του Θ. Πάγκαλου, αφού αναφέρεται ρητά στην ιστορία της λέξης.

Για να κάνω μια παρένθεση, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω, σε άρθρο του Πάγκαλου, κάποια γλωσσική ή ετυμολογική νύξη. Ο πρώην αντιπρόεδρος αρέσκεται να διανθίζει τα άρθρα του με γλωσσικές πληροφορίες, που όμως δεν τις έχει πάντοτε ελέγξει ώστε να είναι εντελώς έγκυρες. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο άρθρο για τη γραβάτα, όπου ο Θ.Π. γράφει: Σε κάποιο σημείο της Κεντρικής Ευρώπης -μερικοί λένε στην Κροατία εξ ου και το όνομά της, παραφθορά του επιθέτου «κρβτσκα» δηλαδή Κροατική- εφευρέθηκε η γραβάτα. Η κεντρική ιδέα είναι σωστή: η γραβάτα έχει σχέση, και γλωσσική και ιστορική, με την Κροατία. Όμως το όνομά της δεν είναι «παραφθορά του επιθέτου κρβτσκα, που δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια λέξη και σε ποια γλώσσα -πάντως όχι στα κροάτικα, όπου το επίθετο «κροατική» είναι χρβάτσκα, όπως άλλωστε Hrvatska είναι και η ίδια η Κροατία. Για να κάνω παρένθεση στην παρένθεση, ο Πορφυρογέννητος, γράφοντας τον 10ο αιώνα, κάνει λόγο για «Χρωβατία». Αλλά ας γυρίσουμε στη γραβάτα.

Τον 17ο αιώνα, στη Γαλλία χρησιμοποιούσαν σώματα ελαφρού ιππικού από Κροάτες μισθοφόρους, π.χ. στον Τριακονταετή πόλεμο. Αυτοί οι Κροάτες ιππείς είχαν, ως εξάρτημα της στολής τους, και έναν λαιμοδέτη, ο οποίος φαίνεται πως έκανε εντύπωση. Τους μισθοφόρους τούς έλεγαν Cravates, δηλαδή Κροάτες (που ίσως είναι δάνειο κατευθείαν από το hrvat το κροατικό, ίσως όμως μεσολάβησε και το γερμανικό διαλεκτικό Krawat), κι έτσι ονομάστηκε cravate και ο λαιμοδέτης. Για ένα διάστημα δηλαδή η γαλλική λέξη cravate δηλώνει τους καβαλάρηδες, και μετά, περίπου από το 1650, τους λαιμοδέτες.

Έτσι στα γαλλικά από τα τέλη του 17ου αιώνα και μετά cravate oνομάζεται κάθε λαιμοδέτης, και στη συνέχεια η λέξη διεθνοποιείται και περνάει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές γλώσσες -πάντως στα αγγλικά λένε necktie, αν και υπάρχει και το cravat. Στα ελληνικά πρέπει να μας ήρθε μέσω ιταλικών (cravatta), ενώ και στα κροατικά η γραβάτα λέγεται kravata, είναι δηλαδή αντιδάνειο. (Στα ρωσικά και μερικές ακόμα γλώσσες της περιοχής είναι γκαλστούκ, που πρέπει να είναι το γερμανικό Halstuch, φουλάρι). Το γ της ελληνικής λέξης εξηγείται από την συμπροφορά με το άρθρο στην αιτιατική, που οδήγησε σε ηχηροποίηση: την κραβάτα > τη γκραβάτα > γκραβάτα > γραβάτα.

Ανήκει δηλαδή η γραβάτα στη μεγάλη ομάδα λέξεων της ένδυσης που πήραν την ονομασία τους από κάποιο τοπωνύμιο, αν και συνήθως έτσι ονοματίζονται υφάσματα (π.χ. το τζιν από τη Γένοβα ή η μουσελίνα από τη Μοσούλη) ή είδη που ανήκουν σε μια γενικότερη κατηγορία (π.χ. οι βερμούδες από τα νησιά του Ατλαντικού). Μπορούμε βέβαια να θεωρήσουμε πως κι η γραβάτα δεν είναι αυτοτελές εξάρτημα της αμφίεσης, αλλά ένα είδος από τη γενικότερη κατηγορία των λαιμοδετών, μαζί π.χ. με το παπιγιόν και το φουλάρι.

Μια συλλογή διηγημάτων του Διονύση Χαριτόπουλου έχει τίτλο «Δανεικιά γραβάτα», ενώ ο Κραουνάκης έχει γράψει (αρχικά για την Άλκηστη Πρωτοψάλτη) τη Ροζ γραβάτα:

Όσοι έζησαν στα ογδόνταζ, ίσως θυμούνται και τον κοντό με τη γραβάτα (ήταν γάτα, βεβαίως). Οι ακόμα παλιότεροι μπορεί να θυμούνται την εντύπωση που είχαν προκαλέσει τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες οι πολύχρωμες αμερικάνικες γραβάτες, με σχέδια και παραστάσεις αντί για τη συντηρητική μονοχρωμία. Οι δικηγόροι στα δικαστήρια, όπως λέει και ο Πάγκαλος στο άρθρο του, ήταν υποχρεωμένοι παλιότερα να φοράνε γραβάτα, ίσως και ακόμα να είναι. Και σε πολλά καζίνα για να μπεις πρέπει να φοράς γραβάτα, όπως διαπίστωσα τη μία και μοναδική φορά που πήγα σε τέτοιο ευαγές ίδρυμα. Κάπου εδώ κολλάει και το ανέκδοτο με εκείνον που πουλούσε γραβάτες στην έρημο, που βλέπω να το λένε τώρα με Ταλιμπάν (!) και Εβραίο, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι το είχα ακούσει χωρίς τέτοιους προσδιορισμούς όταν ακόμα στο Αφγανιστάν είχαν βασιλιά. Υπάρχει βέβαια και το άλλο το γυμνασιακό με εκείνον τον καθαρευουσιάνο που έτρωγε το ρο και που ζητούσε να αγοράσει «γαβάτα με γαμμάς». Χατζηγραβάτα αποκαλούν καμιά φορά τον Νίκο Χατζηνικολάου.

Στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου συνήθιζε να φοράει ζιβάγκο αντί για κουστούμι με γραβάτα, μεταξύ άλλων και μέσα στη Βουλή, κάτι που είχε τότε κάνει αίσθηση και ακόμα το θυμούνται όσοι έζησαν τα χρόνια εκείνα, εκτός ίσως από τον Θ. Πάγκαλο που ξέχασε να συμπεριλάβει τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ στους αρνητές της γραβάτας ή στους κατόχους μαλλιαρών, σπυριάρικων και ιδρωμένων σβέρκων. Αν και ο βασικός στόχος του Θ. Πάγκαλου μου φαίνεται πως δεν είναι γενικώς οι αγραβάτωτοι, αλλά μάλλον εκείνοι που, παρότι πέρασαν δεκαετίες σε υπουργικά έδρανα γραβατωμένοι, την απαρνήθηκαν πρόσφατα -αυτούς τουλάχιστον κατηγορεί για ψηφοθήρες και μαυρογιαλούρους.

Βέβαια, και το ντύσιμο εξελίσσεται. Κάποτε ήταν αδιανόητο να κυκλοφορεί κανείς χωρίς καπέλο, ίσως και η γραβάτα στο μέλλον καταντήσει μουσειακό είδος, ποιος ξέρει. Αυτά τα πράγματα έχουν τους δικούς τους νόμους και δεν επιβάλλονται με φιρμάνια, όσο κι αν ο δικτάτορας Πάγκαλος, ο παππούς του πρώην αντιπροέδρου, είχε προσπαθήσει να ρυθμίσει νομοθετικά το μήκος της γυναικείας φούστας στους τριάντα πόντους από το έδαφος.

105 Σχόλια to “Κροατικές γραβάτες”

  1. spiral architect said

    Τη γραβάτα στο γάμο μου μου την έδεσε άλλος. Από τότε ζήτημα είναι να έχω φορέσει 3-4 φορές.
    Στους γάμους των παιδιών μου με βλέπω να πηγαίνω σαν τον Τσίπρα στο Προεδρικό Μέγαρο. 😆

    Στη μόδα πάντα βρίσκεται η γλώσσα γραβάτα. 😛 😛 😛

  2. Zazula said

    Νικοκύρη, με την αδειά σου να προσθέσω και μια πρόσφατη σχετική κουβέντα μας: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?10234-%CE%97-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%B1

  3. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Α, δεν είμαι ο μόνος που έχω χάσει αυτή τη γνώση! 🙂

    2: Ζάζουλα, δεν κοίταξα στη Λεξιλογία, αν το είχα δει ή αν θυμόμουν το άρθρο του Δόχτορα (που είναι πληρέστατο) δεν θα έγραφα μάλλον το δικό μου. Ωστόσο, έχω επιφύλαξη για τα Χαρβάτια και τους Χαρβάτηδες. Ασφαλώς στην Κροατία ανάγεται τελικά το όνομα, αναρωτιέμαι όμως μήπως το έφεραν εδώ Αρβανίτες (χρωβατοφερμένοι) και όχι Χρωβάτες.

  4. Μπετατζής said

    Παρατηρήσεις για μη σωστό ντύσιμο είχε κάνει και στον Π. Κοροβέση, τότε που είχε εκλεγεί βουλευτής, και κείνος ο βουλευτής της ΝΔ, νομίζω από τη Ρόδο, του οποίου το όνομα δικαίως έχω ξεχάσει. Αργότερα ο ίδιος βουλευτής βρέθηκε ανακατεμένος με κάτι δανεικά εκατομμύρια που πηγαινοέρχονταν και αγορές πολυτελών σπιτιών, πάντα για την εξασφάλιση των παιδιών του, και κατέληξε να εκλιπαρεί «δικαιοσύνη κύριοι συνάδελφοι», από τα έδρανα της βουλής. Εκτός αν το έμενταλ με έχει κάνει σκόνη, αλλά δεν νομίζω.

  5. atheofobos said

    Όταν ο Πάγκαλος ήταν φοιτητής κυκλοφορούσαν και γραβάτες με έτοιμο τον κόμπο και λαστιχάκι που έμπαινε γύρω από τον λαιμό στον γιακά!
    Αν δε κάποιος την τραβούσε είτε για αστείο είτε σε καυγά και την άφηνε απότομα,ο κόμπος ερχόταν σαν να ήταν σφεντόνα κατευθείαν στο καρύδι!

  6. Alexis said

    Είναι απορίας άξιο που ο Πάγκαλος δεν αναφέρει λέξη στο κείμενό του για τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον πλέον διάσημο «αμφισβητία» της γραβάτας, που δημιούργησε ολόκληρη «σχολή» με το ζιβάγκο του στα ’70s.

    Έκφραση με γραβάτα: «Έχει μπερδέψει τα σώβρακα με τις γραβάτες», πιο …κόσμια εκδοχή της γνωστής έκφρασης με την …βούρτσα!

    Αξέχαστες μου έχουν μείνει και οι γραβάτες του Αντώνη Καφετζόπουλου ως «Ακάλυπτου» στο σήριαλ «Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή»:

  7. atheofobos said

    @Μπετατζής
    Επειδή μόλις έφαγα αλτσχαίμερ και μου ανέβηκαν τα τριγλυκερίδια, μου ήρθε στο μυαλό πως μάλλον εννοείς τον Παυλίδη!

  8. sarant said

    7: Ναι, ο Παυλίδης ταιριάζει απόλυτα στην περιγραφή, αλλά δεν θυμάμαι το περιστατικό με τον Κοροβέση

    6: Μπράβο Αλέξη, ξέχασα να αναφέρω την έκφραση με το σώβρακο και τη γραβάτα. Την έμαθα στο στρατό και την θεωρούσα τυπικό δείγμα της γλώσσας των αξιωματικών.

  9. Νέο Kid Στο Block said

    Ωραίο το άρθρο Σαραντ, ωραίο και του Δόκτωρος Επτάκις στη Λεξιλογία και τα σχετικά σχόλια (παρεμπ. ντουζ πουάν στον Π2 για το τελευταίο σχόλιο με την επιτύμβια στήλη της Hellen Richardson! ) 🙂

    Πάντως για τη σκακιέρα στη σημαία που λέει ο Ντόκτωρ ,ποτέ δεν ήταν οι Κροάτες το βαρύ σκακιστικό πυροβολικό της τέως Γιουγκοσλαβίας. Πρωτεία είχαν πάντα οι Σερβοι και οι Βόσνιοι. Παρεμπ. τη δόξα του παππού Πάγκαλου ζήλεψε μάλλον ο κος Ντανάιλοφ (πρόεδρος της Ευρωπαϊκής ένωσης σκακιού ECU) και υποχρεώνει πλέον τα κορίτσια να φορούν φούστες το πολύ δέκα εκατοστά πάνω από το γόνατο. Για να μη σκανδαλίζονται τα αγόρια,ντε!
    Τα σχετικά υποδεκάμετρα τα έχουν ήδη προμηθευτεί οι επόπτες ευπρέπειας!

    Να προσθέσω τα παντελόνια «Κάπρι» και τα «Μπικίνι»
    Οι γραβάτες ήταν πολύ στη μόδα και για τα κορίτσια κάποια εποχή (νομίζω μέσα 80’s) μετά ξέπεσαν και τώρα μαθαίνω οτι επανέρχονται.
    Είδα πρόσφατα σε «κοσμοπολίτικη» σύναξη στη Λεμεσό, μια κυρία που πάνω απο το πανάκριβο συνολάκι της είχε κοτσάρει και μια κατακόκκινη λαιμαριά με τον Τσε Γκεβάρα πάνω!! (ο καημένος ο Τσε, πρέπει νάναι το πιο πολυφορεμένο και κακοποιημένο ιστορικό πρόσωπο, ακόμη και σε σώβρακα έχει μπει 😦

  10. spiral architect said

    H καρώ σημαία-εθνόσημο της Κροατίας (φαίνεται και στην εμφάνιση της εθνικής ομάδας της) έχει ταυτιστεί με την οργάνωση του Αντε Πάβελιτς και το φιλοναζιστικό καθεστώς των Ουστάσι.
    Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστος θεωρείται ο Ν. Κλειτσίκας, (παλιότερα διάβαζα άρθρα του στην «Ε») γράφει πάντως και περί της Κροατίας εδώ.

  11. athan said

    Ο κ.Πάγκαλος εγκωμιάζει τις γραβάτες κι ονειρεύεται ένα «κόμμα της γραβάτας». Του προτείνω το ποίημα «Φορώντας μια γραβάτα», το οποίο εντόπισα στον ιστότοπό σας κ.Σαραντάκο, για ύμνο του υπό ίδρυσιν κόμματος.

  12. athan said

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/pol/spurou_grabata.html

  13. spiral architect said

    @11: Κατά τον γελοιογράφο Γιάννη Ιωάννου ο Πάγκαλος θέλει να γίνει ιδρυτικό μέλος του συλλόγου θυμάτων της βίας. :mrgreen:

  14. NM said

    Στα τοπωνύμια που έδωσαν τ’όνομα τους σε είδη ένδυσης θα προσθέσω και το γνωστό μας φέσι από την πόλη Φεζ στο Μαρόκο

  15. Νέο Kid Στο Block said

    Έχω την εντύπωση (απ’όση λίγη σχετικά του βου παρακολουθώ) οτι μετά τις πρόσφατες εκλογές και το «ρεύμα» του Σύριζα, άρχισαν αρκετά στελέχη της Νεοφιλελεύθερης Σοσιαλιστικής Παράταξης να αποτάσσουνε την έως τότε ουκ άνευ λαιμαριά τους! Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα που θυμάμαι ο Παναγιωτόπουλος της ΝΔ που ήταν όντως εντελώς γελοίος άνευ λαιμαριάς που τον έχουμε συνηθίσει.
    Ίσως το επικοινωνιακό να μην είχε την προσδοκώμενη αποτύπωση στις σφυγμομετρήσεις και ίσως και το άρθρο Πάγκαλου να ήταν κι αυτό μια -ας την πούμε- ινστρουχτόρικη πινελιά! 🙂

    Αλήθεια ρε συ αφεντικό, καμιά προβλεψη αν θα ειναι βασικός στο επομενο ματς της Κυριακης ο Σαμαράς ή θα κάτσει στον πάγκο ,υπάρχει;
    (τόπιασες του υπουνουούμινου ιέτς; ) 🙂

  16. NM said

    Συνυπογράφω το αίτημα του #15β και ζητώ να γίνει δημοσκόπιση μεταξύ των αναγνωστών.
    Θυμάμαι ότι έχει ξαναγίνει (νομίζω για Νομαρχιακές εκλογές). Αν γίνει δεκτό το αίτημα παρακαλώ να αρχίσουμε το ταχύτερο.

  17. spiral architect said

    Μιας και διάγουμε εποχή Γιούρο, στο Μουντιάλ του 1998 και στον μικρό τελικό η Κροατία διέσυρε τη Γερμανία με σκορ 3-0.
    Σε συνομιλία που είχε μετά τον αγώνα ο Λόταρ Ματέους με δημοσιογράφους είπε (προφανώς μεταξύ αστείου και σοβαρού) ότι, «η Κροατία μας διέσυρε επειδή σαν χώρα συμβάλλαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας». Ένας Γερμανός δημοσιογράφος (αναλογιζόμενος την τότε κατάντια της Εθνικής τους ομάδας) ανταπάντησε ότι «αν η Γιουγκοσλαβία ήταν ενωμένη θα τρώγαμε έξι!»

  18. Νέο Kid Στο Block said

    17. Oxι μικρός τελικός όμως! Πιο νωρίς.
    Στο μικρό τελικό η Χάρβτσκα μάδησε τας Τουλίπας! 🙂
    (Α, ρε Σούκερ! ΈΛΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΘΑ!..)

  19. spiral architect said

    @18: Σωστά Κιντ στα προημιτελικά ήταν το 3-0. 😳

  20. Νέο Kid Στο Block said

    19. E καλά ντε! Δεν είναι και για ντροπή!
    Εδώ ο Ξεφτελής ψες με το ζόρι ν’αλλάξει εθνικότητα στον Ολλανδό διαιτητή του Κροατία-Έιρε (we shall fight them in the air!we shall fight them in the air! we shall fight them in the air! We will NEVER surrender! 🙂 ), τον είπε 5-6 φορές ‘Σουηδό», είπε οτι η Ισπανία κέρδισε την Ιταλία κι άλλα ωραία Ξεφτελιτσίδικα…:-)

  21. ppan said

    Κι εμένα αυτό με εντυπωσίασε, που ο Πάγκαλος ξέχασε το ζιβάγκο του Αντρέα.
    Η γραβάτα, αν το σκεφτείς, είναι κάπως αστεία και με βέβαια άχρηστη. Έίναι ανάμνηση της εποχής που οι άντρες ήταν πολύ φιλάρεσκοι 🙂

    Μόνο ένας παναθηαϊκός θα μπορούσε να συμπαθεί τους Κροάτες ποδοσφιαριστές, ειδικά την εθνική Κροατίας. ΄Στο Μουντιάλ ή στο προηγούμενο ευρωπαϊκό ήταν που τραγουδούσανε φασιστοτράγουδα στους πανηγυρισμούς;

  22. ppan said

    21: Εννοώ, λόγω πολλών Κροατών που είχατε, όχι βέβαια ότι είστε φασιστόμουτρα, Κιντ! Τώρα που πάτησα το κουμπί κατάλαβα ότι δεν το διατύπωσα καλά 😦

  23. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα!

    14: Μπράβο, το φέσι!

    Δημοσκόπηση ή σφυγμομέτρηση ή γκάλοπ το ιστολόγιο δεν θα κάνει, αφενός επειδή είναι αργά και αφετέρου επειδή τα αποτελέσματα τα νοθεύουν κάποιοι που πολλαπλοψηφίζουν…

  24. Νέο Kid Στο Block said

    Tον έχω λίγο άχτι τον Ξεφτελή, αν και κανονικά δεν θα έπρεπε για χάρη των ατέλειωτων στιγμών γέλιου που έχει χαρίσει με τις μεταδόσεις του, γιατί πριν λίγο καιρό είχε γράψει κάποια εντελώς άσχετα,ανυπόστατα και υποτιμητικά σχόλια για το ευγενές άθλημα του Ζατρικίου!
    Ppan μή γενικεύεις! Επειδή δηλαδή ο Σαραντ είναι φασιστόμουτρο, είμαστε όλοι οι βάζελοι; 🙂

  25. ppan said

    Από τότε που έφυγε ο Αλέκος Θεοφιλόπουλος πρέπει τον Στράτο να τον έχετε εικόνισμα!

  26. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι δεν εξέφρασα καμιά συμπάθεια υπερ γενικά των Κροατών,αλλά ο Σούκερ ήταν ευσεβής (κι ως συνήθως ανεκπλήρωτος) πόθος μιας ολάκερης γενιάς προδομένων βάζελων!
    Ξέρεις τι κλάμα έριξα εγω ψες για τα παλικάρια με τα πράσινα, και τι βρισίδι στον Αη Πατρίκιο που δεν μας βοήθησε;
    (επνιξα βέβαια τον πόνο μου με εκλεκτό ζύθο..):-)

  27. ppan said

    Ναι μωρέ, ο Σούκερ ανεκπλήρωτος, ο Ασάνοβιτς εκπληρωμένος κλπ. Εμείς από την άλλη είμαστε κουστουρίτσες, βόσνιοι αλλά τιτοϊκοί.

  28. tamistas said

    απ’ τη δευτέρα το πρωί
    την άλλη τη δευτέρα
    γραβάτες τέρμα στη βουλή
    βρε, με το καλημέρα

    με το πουκάμισο ανοιχτό
    ο αλέξης, το τζιμάνι
    και κλάμα οι βολευτάκηδες
    κλάμα κι οι πολιτσμάνοι

    (κατά το όσοι γενούν πρωθυπουργοί του μάρκου)

  29. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Όλοι οι πρώην Νοτιοσλαύοι (sic!) έχουν πέσει με τα μούτρα στη χύτρα με το ζωμό της βλακείας και καταναλώνουν αβέρτα εθνικισμο την τελευταία εικοσαετία. Δυστυχώς δεν είναι προνόμιο μόνο των Χρβάτσκι (που παρεμπιπτόντως σημαίνει «ορεινοί», όπως και οι Σκιπετάροι), ‘εχουν και οι Σέρβοι κάτι μπουμπούκια, να τα πιείς στο ποτήρι!

  30. Ηλεφούφουτος said

    Αισθάνομαι την ίδια χαρά με το Νικοκύρη που δεν χρειάζεται να φορώ γραβάτα στην καθημερινή μου ζωή.
    Μάλιστα δεν έμαθα ποτέ να τη δένω. Τις ελάχιστες φορές που υποχρεώθηκα να τη φορέσω, δυο-τρεις για λόγους εθιμοτυπίας σε επαγγελματικό περιβάλλον και μία σε θεατρική παράσταση (το απαιτούσε ο ρόλος), μου την έδενε άλλος.

    Αισθητικά την έχω συνδέσει με τη σοβαροφάνεια. Παρ όλα αυτά εκτιμούσα πολύ που ο Σπύρος Ευαγγελάτος, όταν ερχόταν να κάνει μαθηματα θεατρολογίας στη Φιλοσοφική, στο αμφιθέατρο (και όχι στο δικό του Αμφι-θέατρο) έμπαινε με γραβάτα, ενώ θα μπορούσε να κερδίσει πόντους στους φοιτητές αν έμπαινε με πιο φαντεζίστικα ρουχα που θα παρέπεμπαν στην καλλιτεχνική του ιδιότητα.
    Ενώ δηλαδή στους υπόλοιπους καθηγητές η γραβάτα λειτουργούσε ως επιβεβαίωση της πνευματικής τους στειρότητας στον εν λόγω λειτουργούσε αξιέπαινα, δηλαδή έλεγα μέσα μου «μπράβο που δεν προσπαθεί να ξεχωρίσει με φτηνά τρικ».

    Σε άλλες εποχές βέβαια γραβάτα και επανάσταση δεν αλληλαποκλείονταν. Ο Λένιν μιλούσε στα εξεγερμένα πλήθη με γραβάτα. Και τους αναρχικούς όμως της εποχής εκείνης τούς βλέπουμε να ποζάρουν με γραβάτα και κοστούμι (την ίδια εποχή που η προκήρυξη του Σπέρα για την απεργία στη Σέριφο ήταν γραμμένη σε καθαρεύουσα).
    Εδώ και η κηδεία του Ντουρούτι, όπου όπως φαίνεται ιδίως από το 3’30» και μετά δεν ήταν αντιφατικό να πηγαίνει κανείς με γραβάτα.

    Παρ όλο που εμένα προσωπικά η γραβάτα δεν μου είναι συμπαθής, δεν ξέρω αν είναι καλύτερα όλα (ιδέες, αμφίεση, γλωσσικές επιλογές κλπ) να γίνονται κουστούμι.

  31. Immortalité said

    Να προσθέσουμε και το ντένιμ στο λεξικό (αφού το μπικίνι μας το έφαγε ο μικρός) 🙂
    Για γραβάτα δεν έχω δει παρατήρηση, ίσως γιατί κανείς δεν πάει τουλάχιστον τον χειμώνα δίχως στο δικαστήριο αλλά έχω δει ν’ αναγκάζουν συνάδελφο που φορούσε αμάνικο πουκάμισο στους 35 βαθμούς να βάλει ένα σακάκι συναδέλφου διότι ήταν λέει απαράδεκτο να παρουσιάζεται έτσι ενώπιον του σεβαστού δικαστηρίου. Ο εν λόγω δικαστής, ευτυχώς λίγους μήνες μετά πήρε πόδι (για άλλο λόγο).

  32. Νέο Kid Στο Block said

    31. Το ντένιμ πόθεν έσχε ρε κορίτσι; 🙂

  33. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα.

    31: Μα, από τη Νιμ της Γαλλίας -δεν είναι ολοφάνερο; (όντως από εκεί είναι)

  34. Ηλεφούφουτος said

    Παρεπιφτού μία γνωστή φωτογραφία με τον Πάγκαλο να κάθεται στα έδρανα της Βουλής (πόσα ακριβώς δεν φαίνεται) με την κοιλάρα αναίσχυντα τεντωμένη και μία γραβάτα να αρμενίζει επάνω της μού θυμίζει την έκφραση του Νικοκύρη «τέρας με γραβάτα», όταν αναφέρεται σε σωστούς γραμματικά τύπους (π.χ. καταβληθεισών πληρωμών) που κάνουν όμως το γλωσσικό αίσθημα να εξεγείρεται.

  35. Νέο Kid Στο Block said

    Aαα, de Nimes? (ε,όχι και τόσο ολοφάνερο!) 🙂

  36. Alexis said

    #21, #27, Ppan μην πολιτικοποιείς την ποδοσφαιρική ζωή του τόπου! 🙂
    Δεν είμαστε βάζελοι, οικολόγοι είμαστε και συμπαθούμε τις ομάδες με πράσινα και τριφύλλι: Παναθηναϊκό, Σέλτικ στο ποδόσφαιρο, και Μπόστον Σέλτικς στο μπάσκετ!

  37. spiral architect said

    @34: Προφανώς μιλάς γι’ pαυτή τη φωτογραφία.
    :mrgreen: (κλαυσίγελως) 😦

  38. Ηλεφούφουτος said

    37, Σωστή κι αυτή. Πόσο ευπρεπίζει η γραβάτα όμως, ε;

  39. Immortalité said

    @35 εντελώς ολοφάνερο βρε! 🙂

    Τις γραβάτες εξαρτάται και ποιος τις φοράει. Είναι κάποιοι που τις φοράνε και τους ταιριάζουν και είναι άλλοι στους οποίους μοιάζουν σκοινί για κρέμασμα.
    Όπως στον Πάγκαλο ας πούμε.

  40. Αρκεσινεύς said

    ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1909,10 ΚΑΙ 11

    Ενός τυραννισμένου,πτωχοτάτου ναυτικού
    (από νησί του Αιγαίου πελάγους) ήταν υιός.
    Εργάζονταν σε σιδερά. Παληόρουχα φορούσε.
    Σχισμένα τα ποδήματά του της δουλειάς κι ελεεινά.
    Τα χέρια του ήσαν λερωμένα από σκουριές και λάδια.

    Το βραδυνό,σαν έκλειε το μαγαζί,
    αν ήταν τίποτε να επιθυμεί πολύ,
    καμιά κραβάτα κάπως ακριβή,
    καμιά κραβάτα για την Κυριακή,
    ή σε βιτρίνα αν είχε δει και λαχταρούσε
    κανένα ωραίο πουκάμισο μαβί,
    το σώμα του για ένα τάλληρο ή δυο πουλούσε.

    Διερωτώμαι αν στους αρχαίους καιρούς
    είχεν η ένδοξη Αλεξάνδρεια νέον πιο περικαλλή,
    πιο τέλειο αγόρι από αυτόν-που πήε χαμένος:
    δεν έγινε,εννοείται, άγαλμά του ή ζωγραφιά.
    Στο παληομάγαζο ενός σιδερά ριχμένος
    γρήγορ’ απ’ την επίπονη δουλειά,
    κι από λαϊκή κραιπάλη, ταλαιπωρημένη,είχε φθαρεί.

    Κ. Καβάφης

  41. Νέο Kid Στο Block said

    37. 🙂 To γράφημα είναι λάθος! Πρέπει να αλληλοαντικατασταθούν τα μεγέθη στους άξονες των τετμημενων και τεταγμενων αντίστοιχα.
    Το χρέος σε ποσοστού τεπι του ΑΕΠ δεν είναι σε καμιά περίπτωση ασυμπτωτικό με την αύξηση της παγκάλιας κοιλίας αλλά εκθετικό.

    Μ’αλλα λόγια αυτό που απεικονίζεται είναι Παραβολή ενώ θέλουμε Υπερβολή. Την λεγόμενη Υπερβολή της Πάγκαλης Κοιλίας.

  42. spiral architect said

    @41: Οταν την είχα πρωτοδεί αυτό σκέφτηκα και εγώ, αλλά το να χαράξεις υπερβολή, συναρτήσει του χρέους και της Πάγκαλης Κοιλίας είναι αδύνατο! 😯

  43. Νέο Kid Στο Block said

    42. Eδώ που τα λέμε και η Παραβολή (του Ασώτου) ταιριαστή είναι! 😆
    (μάλλον μας χρειάζεται μαθηματικός επιπέδου Καραθεοδωρή για να κατανοήσει και περιγράψει ικανοποιητικά την κατανομή της παγκάλειας σωματοδομής! Κανονική κατανομή (Gauss) πάντως, δεν είναι! )

  44. ppan said

    36 κλπ: Ναι ρε παιδιά, είπαμε δεν εκφράστηκα καλά. Εξάλλου, κι αυτό το ξεχνάμε συχνά, μια ΝΟΠΟ που είχατε την διέλυσε νωρίς ο καπετάνιος 🙂

  45. Αρκεσινεύς said

    Η ΜΑΪΙΜΟΥ ΤΟΥ ΙΝΔΙΚΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ

    Κάποτε σ’έ να μακρινό λιμάνι του Ινδικού
    δίνοντας μια πολύχρωμη μεταξωτή γραβάτα
    σ’ έναν αράπη, μια μικρήν αγόρασα μαϊμού
    με μάτια γκρίζα,σκοτεινά και πονηρία γεμάτα.

    ………………………………………………………….
    ………………………………………………………….
    ΜΑΡΑΜΠΟΥ, Ν.Καβαβαδία

  46. munich said

  47. LandS said

    Γιατί γράφετε Σέρβοι και Χρβτσκι και όχι Σέρβοι και Χράβτσκι ή Σρμπι και Χρβτσκι;

  48. Ο ύμνος του «κόμματος της γραβάτας» του Θόδωρου Πάγκαλου.
    Πρώτη εκτέλεση: Πέπη Τσεσμελή (άρα θα χρειαστεί να πληρωθούν πνευματικά δικαιώματα).

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=24951

  49. Νέο Kid Στο Block said

    44. Κοίτα, επειδή συνεχίζεις τις απρόκλητες προκλήσεις (σικ βρε!) εις βάρος αγνών τριφυλλοφορων φιλάθλων αναγκάζομαι να σού απαντήσω σκληρά!
    Είναι λογικό μεταξύ των εκατομμυρίων φιλάθλων της μοναδικής μεγάλης ομάδας της Αθήνας να περιέχονται και κασιδιαρικα μπουμπούκια!
    Εντάξει εσύ υποστηρίζεις μια συνοικιακη ομάδα και είναι εύκολο να περιορίσετε το κακό στον Μητροπολίτη Καλαβρύτων, στο Λιακόπουλο και στο Χαρδαβέλα! 😆

  50. ppan said

    49: α, μα έχεις την μύγα! Δεν το είπα ειρωνικά αυτό για τη ΝΟΠΟ, αλήθεια. Αλλά υπήρξε, αφού!

  51. spiral architect said

    @50: Ωχ, τι θυμήθηκες και συ … 😳
    Στη Λεωφόρο είχαν καταλάβει όλη τη 13, γεμιζαν το γήπεδο με τρικάκια με το όνομα «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος», έκαναν το λάθος μια βραδιά να χτυπήσουν γραφεία του ΚΚΕ στην Ιπποκράτους κατά την κάθοδό τους προς την Ομόνοια.
    Έτσι ανέλαβε να καθαρίσει η (πάλαι ποτέ) ΕΣΑΚ. Ο Ρίνγκο παρέα με τον Μποσινάκη έκαναν την πλήρη εκκαθάριση απ’ τη Λεωφόρο.
    Τώρα κάποιους απ’ αυτούς θα τους βρεις στις διακεκριμένες θέσεις του ΟΑΚΑ, να χαριεντίζονται με το Βγενόπουλο.

  52. ppan said

    Τι εποχές, τότε που οι ναζιστικές συμορρίες διαλύονταν, ε; Πού είναι ο Ρίνγκο (κι εσύ τι θυμήθηκες!) να πάει τεχνικός σύμβουλος στην ΕΛΑΣ!

  53. ppan said

    Μπέρδεψα λίγο τα διπλά σύμφωνα, βλέπω και τον αδερφό Σέρβο ορθόδοξο να παλεύει με τον Ναδάλ, ένα μυαλό…

  54. Διονύσης said

    Ενίοτε οι εύχοντροι δικαιολογούνται χαριτολογώντας ότι έχουν μεγάλη κοιλιά για «να στέκεται η γραβάτα».

    Επίσης, η γραβάτα είναι προσφιλές θέμα και στην σεξουαλική αργκό. Χαρακτηριστικό λ.χ. το γαλλικό cravate de notaire.

  55. ΣοφίαΟικ said

    Η γραβάτα δεν έχει καμια πρακτική χρηση, διακοσμητικό και το μόνο κομμάτι της ανδρικής αμφίεσης που μπορεί κανείς να διαλέξει τα πιο εξωφρενικά χρώματα και σχέδια χωρίς παρεξήγηση. Αλλά παρολο που οι Έλληνες είναι μεσανατολίτες στο ζητημα (πόσους μεσανατολίτες έχετε δει με γραβάτα; ), μήπως θα έπρεπε να ρωτήθούν οι Ελληνίδες τι προτιμάνε να βλέπουνε;
    Σημ. Στα 80ς είχα κι εγώ πλεχ΄τη γραβάτα, τετραγωνισμενη στην άκρη, που δεν τη φόρεσα ποτέ. Έτοιμη δεμένη, εννοείται. Κι επειδή ζω στη χώρα των γραβατωμένων, εδώ ε΄χουμε άλαλ διλλήματα: προχτές με ρώταγε κάποιος αν ξέρω να δένω παπιγιόν.

  56. ἐγὼ οὔτε στὸν στρατὸ ἔμαθα νὰ δένω. μοῦ τὴν ἔδεσε ὁ ἐκτελῶν χρέη ἐπιλοχίου λοχίας στὸ Κέντρο κι ἔμεινε ἔτσι δεμένη ἐπὶ 17 μῆνες, καὶ 12 μῆνες τὴν φοροῦσα σχεδὸν κἄθε μέρα. ἔχουμε ἕνα ῥαφτη στὴν γειτονιὰ καὶ μοῦ τὴν δένει ἐκεῖνος ὅποτε χρειάζεται. γιὰ τὴν ἐτυμολογία γνώριζα χονδρικὰ αὐτὰ ποὺ ὁ Νικοκύρης μᾶς ἐξέθεσε λεπτομερειακῶς.

  57. Μαρία said

    49 Πάντως ο δικηγόρος του Κασιδιάρη μαζί με την Κανέλλη είναι ιδρυτικά μέλη του νεοσύστατου σωματείου φίλων του Παναθηναϊκού 🙂

  58. Νέο Kid Στο Block said

    56. Axά! 12 μήνες γραβατάκιας ΔΕΑς λοιπόν ε; Και μας τόπαιζες και κομάντο μεχρι τώρα! 😆
    Kαλά, 12 μήνες δε βρέθηκε κάποιος να σου λύσει το γόρδιο γραβατικό δεσμό;

  59. Νέο Kid Στο Block said

    57. Πλάκα κάνεις ε; 🙂

    Αλλά θα μου πεις πλέον το σοβαρό από το αστείο απέχει +- δs .
    Σοβαρός (υποτίθεται τουλ. πάντως κονομάει γερά) λογιστής, μού έλεγε το πρωί οτι αν βγει ο Σύριζας πρωτο κομμα την Κυριακή, την Δευτέρα ΔΕΝ θ’ανοίξουν οι τράπεζες!
    Ξυπακούητη οτι τον έβρισα σκαιώς!

  60. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα

    40-45-46: Ωραίες προσθήκες!

  61. Μαρία said

    59 Τι πλάκα, ρε συ. Ο Γ. Ηρ. είναι γνωστός κι απ’ τον Πατέρα κατά Μπέου.
    http://www.tovima.gr/sports/article/?aid=455964

  62. Αφροδίτη said

    Ο πατέρας μου, που φορά καθημερινά γραβάτα, τη δένει με κόμπο Windsor! Θεωρεί ότι είναι ο πιο κομψός. Οι άλλοι κόμποι, λέει, είναι για τους αδαείς 🙂

  63. Nicolas said

    Σωστός! Πιο απόλυτος, εγώ, θα έλεγα ότι είναι ο μόνος. Και δεν υπάρχει πιο χυδαιότερο από ξεκούμπωτο σακάκι ή (horreur !) βγαλμένο σακάκι!

  64. π2 said

    Κορνήλιε, εκπλήσσομαι που δεν ξέρεις να δένεις γραβάτα. Ούτε εγώ ξέρω, με αποτέλεσμα να επαφίεμαι στην καλοσύνη των ξένων (και της γυναίκας μου) με περίεργα καμιά φορά αποτελέσματα: Χαϊδελβέργη, καραεπίσημη δεξίωση προς τιμήν μεγαλοπανεπιστημιακού, ένας Έλληνας τραβάει βιαστικά στην τουαλέτα έναν Γερμανό φοιτητή υπό το έκπληκτο βλέμμα των παρευρισκομένων. 😛

  65. Ηλεφούφουτος said

    64, Ε; Τι πήγαν να κάνουν ο Έλληνας με το Γερμανό φοιτητή στην τουαλέτα;!

    Αυτό τωρα μού θύμισε το παρακάτω τραγούδι, το οποίο δένει (σαν κόμπος Ουίνδσορ!) με όσα είπα παραπάνω, ότι δηλαδή ναι μεν δεν συμπαθώ τη γραβάτα αλλά δεν θέλω τα πράγματα να γίνονται κουστούμι.
    Για του λόγου το αληθές, το τραγούδι συνδυάζει κάντρι, καμπόιδες, γραβάτα, συγκίνηση και τη δυνατότητα πολλαπλών ερμηνειών, όπως η ιστορία του Π2, κυρίως λόγω της φράσης «We did everything in the books I guess and a lot that they never thought of», κι όλ αυτά πολλά χρόνια πριν το Μπρόουκμπακ Μάουντεν.

  66. ppan said

    13: Ο Ιωάννου είναι πάντα καταπληκτικός. ΌΛα τα λέει, το πνεύμα του Μποστ ζει!

  67. cronopiusa said

    ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΜΗΔΕΙΑ» ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ

    Η θεατρική ομάδα εκπαιδευτικών του Μουσικού Σχολείου Πειραιά δημιουργήθηκε το 2010
    ύστερα από πρωτοβουλία εκπαιδευτικών του σχολείου. Πρωτοεμφανίστηκε τον Ιούνιο του
    2010 με τη θεατρική παράσταση «Μικρός Πρίγκιπας» του Α.Σ.Εξιπερί. Μετά από τη μεγάλη
    επιτυχία του πρώτου εγχειρήματος, επιστρέφει με την κωμωδία του Μποστ «ΜΗΔΕΙΑ», τη
    Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012, 21:00μμ στο ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ (λόφος Προφήτη
    Ηλία). Το έργο ανέβηκε ήδη στις 3 και 4 Μαρτίου 2012 στην αίθουσα εκδηλώσεων του
    Μουσικού Σχολείου Πειραιά με μεγάλη επιτυχία και μετά από απαίτηση του κοινού θα
    επαναληφθεί σε μια σειρά παραστάσεων με πρώτη τη συγκεκριμένη παράσταση στο Βεάκειο
    θέατρο του Πειραιά.

    Συμμετέχουν συνολικά 40 εκπαιδευτικοί, μαθητές και απόφοιτοι του σχολείου σε μία
    πολυπρόσωπη μουσικο-θεατρική παράσταση. Σε μια εποχή που όπου και να γυρίσεις να
    κοιτάξεις βλέπεις αδιέξοδο, κάποιοι παραμένουμε ρομαντικοί, επιμένουμε να διαμορφώνουμε
    οράματα. Κάνουμε θέατρο για το χαμόγελο, για το δάκρυ, για το όνειρο, για τη ζωή. Γελάσαμε,
    κλάψαμε, αγαπήσαμε, αγαπηθήκαμε, ζήσαμε λίγο καλύτερα, λίγο παραπάνω……..
    Λίγα λόγια για το έργο

    Η Μήδεια, κωμικοτραγική φιγούρα, βαθύτατα δυστυχισμένη, θολωμένη από τη συνεχή
    απουσία του άντρα της, τις απιστίες του, τη μοναξιά μακριά από την οικογένειά της που την
    οδηγεί στην απόγνωση, την τεμπελιά και τις «πιπεράτες» αταξίες των παιδιών της, αρπάει
    το μπαλτά και μετατρέπεται σε μια γυναίκα φόνισσα, κακούργα δολοφόνισσα! Ο Μποστ
    στηριγμένος στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη δημιούργησε ένα σπαρταριστό κείμενο,
    όπου συνυπάρχουν πρόσωπα της μυθολογίας με φιγούρες της νεότερης ιστορίας. Οι ήρωες της
    τραγωδίας του Ευριπίδη ταξιδεύοντας στο χρόνο περιγράφουν το ταξίδι και τις περιπέτειες ενός
    ολόκληρου έθνους, του ελληνικού.

    Σκηνοθεσία-Χορογραφίες: Κατερίνα Ασημίδου Μουσική: Δέσπω Βαρουδάκη
    Σκηνικά/κοστούμια : Κική Παυλικιάνη

    Διανομή ρόλων (κατά σειρά εμφάνισης)
    Τροφός: Αντώνης Περιβολάκης, Καλόγρια: Αγγελική Παπαρήγα, Κρητικός: Θοδωρής Γιατράς,
    Ψαράς: Αντώνης Ποντίκης, Μήδεια: Μαρία Σπανού, Οιδίποδας: Πέτρος Κωνσταντουδάκης,
    Αντιγόνη: Ήρα Τζιμοπούλου, Ευριπίδης: Αλέξανδρος Μπάρμπας, Καλόγερος: Δημήτρης
    Παναγόπουλος, Ιάσονας: Γιάννης Μπέκας, Εξάγγελος: Σταύρος Μπέκας

    Χορός:
    Μαρίνα Αβραάμ, Δήμητρα Αθηναΐδου, Κατερίνα Ασημίδου, Άλκηστη Βελωνά, Μαριάννα
    Διακομανώλη, Ανθή Δρίκου, Βαγγέλης Ιωαννίδης, Ανδρέας Καρανίκας, Γιωργία Κόχειλα, Νίκη
    Κυριαζή, Κατερίνα Λέπουρα, Χριστίνα Μουστάκα, Μανιόλα Μούτσο, Αλέξανδρος Μπάρμπας,
    Γιάννης Μπέκας, Δημήτρης Παναγόπουλος, Πέννυ Παπαθανασίου, Αγγελική Παπαρήγα,
    Γιάννης Πασπάτης, Κική Παυλικιάνη, Ήρα Τζιμοπούλου, Στέλιος Τρύπατζης, Σωτηρία
    Τσαποπούλου, Μαρίνος Χατζάρας.

    «Γκεστ» εμφάνιση: Φρίντα Χρυσανθοπούλου, Ηλέκτρα Δικαίου, Λάμπρος Κουκουβής.
    Υποβολέας: Στέλλα Ευσταθιανού

    Η είσοδος στην παράσταση θα είναι ελεύθερη.

  68. τυφλόμυγα said

    Calling Greek people who could leave their country but are determined to stay and fight! Wd you like to talk to the Guardian? Please RT!

    Συγγνώμη για το άσχετο του θέματος. Είναι πραγματικό τουίτ από την Lizzy Davies, δημοσιογράφου του Guardian. Το έβαλα εδώ γιατί ίσως εδώ το δουν περισσότεροι ενδιαφερόμενοι απ’ ότι στο τουίτερ. Αν ενοχλεί, ας σβηστεί το σχόλιο. 🙂

    Σχετικά με το θέμα μπορεί να επανέλθω αργότερα.

  69. ppan said

    ΚΙ εγώ ξέρω μια ερευνήτρια εδώ, στη Γαλλία, που ψάχνει ανθρώπους που γυρνάνε συνειδητά στην Ελλάδα παρόλη την κρίση. Αν ξέρετε κανέναν..

  70. gryphon said

    65
    Aσχετο αλλά μου αρεσει και μενα πολυ η καντρυ μουσικη ειδικα οι κιθαρίστες (γαμω τους γατους μουσικους).Ωραιο τραγουδι και αναγνωριζω σε αυτη τήν φωτογραφια εκτος τον Τζονι Κας τον Κρις Κριστοφερσον τον Γουιλι Νελσον και κυριως τον Γουειλον Τζενινγκς (εχει γραψει και το θαυμασιο τραγουδι που επαιζε στο παλιο σηριαλ dukes of hazzard.

  71. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    68-69: Δεν ξέρω κανέναν…

  72. cronopiusa said

    Corbata rojo punzó (by Fluzza)

    Campaneando una vidriera
    la pebeta del local me cautivo
    y de gil le compre una corbata de ceda
    brillante de color rojo punzo.

    Y salí a pavonearme por el barrio
    con ese andar canyengue de varón
    y al andar con tanto firulete
    sentí como que el vientre me llamo.

    Urgido por la angustia incontenible
    que trae un desarreglo estomacal
    acelere mis pasos al boliche
    y al baño me mande sin saludar.

    Y viendo que el motivo de mi angustia
    bajaba con la fuerza de un tropel
    mas calmo y ante el echo consumado
    descubro, con pavor, que no hay papel.

    ¡No hay papel!,
    me he metido en un embrollo
    no queda nada en el rollo
    ¿Cómo resuelvo el dilema?.

    ¡No hay papel!,
    ni siquiera un pedacito
    un boleto, un manuscrito
    que me salve del problema.

    ¡No hay papel!,
    corrugado cartulina
    o un pedazo de cortina
    que me ayude en la ocasión.

    ¿Por qué será que la vida
    nos trae cosas ingratas?,
    sacrifique la corbata
    de ceda rojo punzo

  73. cronopiusa said

    Καλησπέρα
    στο παραπάνω τραγουδάκι CORBATA ROJO PUNZÓ ο Hugo Varela τραγουδάει την εκδίκηση του Μοντεζούμα και την χρήση της κατακόκκινης, γυαλιστερής, μεταξωτής γραβάτας του για να καθαριστεί
    και οδηγίες για τον κόμπο Ουίνδσορ

    NUDO DE CORBATA WINDSOR ALUCINANTE. Como Hacer el Nudo Windsor

  74. munich said

    @68
    δεν καταλαβαίνω, τί εννοει «που μπορούν (ή θα μπορούσαν) να φύγουν αλλά …»? ποιός δεν μπορεί ή δε θα μπορούσε να φύγει? οι φυλακισμένοι? αυτοί που δεν έχουν ταυτότητα ή διαβατήριο? οι ηλικιωμένοι? οι για κάποιο λόγο υγείας καθηλωμένοι?
    Τσίρκο?

  75. Προσθετέες και οι Στενές Γραβάτες. Ιδού το σούπερ χιτ τους, που έκανε θραύση το 1981. Από τα καλύτερα δείγματα new wave παγκοσμίως. Αν δεν ήξερε κανείς ότι είναι έλληνες, χαλαρά τους περνούσε για τους, ξερωγώ, Cars.

    Τι να πρωτοθυμηθώ, που λέει και ο Πασχάλης, από εκείνη την εποχή: Sharp Ties, 2002 GR, Scraptown, PVC, Cpt Neφos, Magic de Spell, και ακόμα Γερμανός, Φατμέ, Τερμίτες, το αγαπημένο μου ροκαμπιλλάδικο γκρουπάκι Alexandros Perros and the Lone Stars, ο Φάντης Μπαστούνι και οι Άσσοι, και, και, και. Έιτιζ φορέβα…

  76. sarant said

    Πάντως ο τραγουδιστής λέει τα αγγλικά με ελληνικό αξάν, όχι;

  77. ppan said

    Ο τραγουδιστής των Σαρπ Τάιζ είναι καθηγητής αγγλικών σε μεγάλο και ιστορικό ιδιωτικό σχολείο. Έχει καλύτερο αξάν.

  78. Αρκεσινεύς said

    Ας ξέραν κι άλλοι αγγλικά κι ας τα έλεγαν και με ελληνικό αξάν! Όχι Αγγλικά από τα Καλάβρυτα, όπως έλεγε ο καθηγητής στο φροντιστήριο.

  79. Μαρία said

    76 Μάλλον νοτιοαφρικάνικη.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=129849

  80. ppan said

    Νομίζω ότι το νόημα του σχολίου 76 ήταν πως καταλαβαίνουμε οτι οι Στενές Γραβάτες δεν είναι αγγλικό ή αμερικάνικο συγκρότημα,

  81. ppan said

    79: 77 με λένε 🙂

  82. eran said

    Πάντως καλή μπαλίτσα βλέπουμε για πρώτο γύρο, δε συμφωνείτε;

  83. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  84. Mindkaiser said

    Και τιμώντας τη Λατινική Αμερική, αλλά και την εγχώρια μαφία, ας θυμηθούμε και την περίφημη κολομβιανή γραβάτα.

  85. τυφλόμυγα said

    #74, …όσοι δεν έχουν αρκετά χρήματα, όσοι ενημερώθηκαν αρκετά και έκριναν ότι για διαφορους λόγους δεν τους συμφέρει η μετανάστευση, όσους δεν τους παίρνει η ηλικία πλέον (ακόμα και 30 να είσαι σε κάποιες χώρες και σε συγκεκριμένα επαγγέλματα μπορεί να μην έχεις προοπτικές ή να είναι αρκετά περιορισμένες) κτλ. Το θέμα για μένα δεν είναι πόσοι και γιατί φεύγουν, αλλά πόσοι επιστρέφουν. Ας μην ξεφύγουμε όμως.

    Μία φορά μου έδειξαν να δένω γραβάτα και έμαθα αμέσως. Έλυνα την γραβάτα και την ξαναέδενα, επανέλαβα τις κινήσεις μέχρι να σιγουρευτώ ότι τις θυμάμαι. Μπορώ να δέσω γραβάτα σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Αν, για κάποιο λόγο, ήθελα να δέσω γραβάτα στο λαιμό μου θα έδενα τα χέρια μου κόμπο. Αδύνατον. 🙂

    Λατρεύω τα καπέλα. Τα καπέλα Παναμά είναι τα αγαπημένα μου. Πιάνονται στο θέμα μας;

  86. voulagx said

    Δεν τις αντεχω τις γραβατες http://www.youtube.com/watch?v=QNFEZRYVOMU&feature=related

  87. sarant said

    85: Πολύ καλό παράδειγμα θα έλεγα!

  88. Nicolas said

    Να και το δικό μου: genuine panama hat head woven in Ecuador (γι΄ αυτό το λένε παναμά).

  89. marulaki said

    #85 Εγώ πάλι το αντίθετο: Μπορώ μόνο επάνω μου να τη δέσω, και μετά τη δίνω στον τυχόν ενδιαφερόμενο. Χρησιμοποιώ τον κόμπο της για φουλάρια καμιά φορά.

    Υπάρχει πάντως και το ρητό ότι δεν είναι σοφό να ξεκινά κανείς τη μέρα του δένοντας μια θηλιά στο λαιμό του (θα μου θυμίσει κανείς ποιος το είπε; γιατί το γκουκλάρω αλλά τίποτα)

  90. sarant said

    89: Δεν το ξέρω αυτό το ρητό!

  91. Παιδιά, δεν ξέρω αν αναφέρθηκε ήδη και δεν το πρόσεξα, αλλά η γραβάτα υποτίθεται πως είναι και φαλλικό σύμβολο γνωστό και ως που***δείκτης. 🙂

  92. Κορνήλιε, το ίδιο ζόρι τράβηξα κι εγώ ως ΔΕΑ με τις γραβάτες. Κάποτε, θυμάμαι, μου λύθηκε κατά λάθος ο κόμπος προτού πέσω για ύπνο και μ’ έπιασε πανικός! Οπότε άφησα κι εγώ σημείωμα στον γείτονά μου δίπλα, προτού φύγει το πρωί να περάσει να μου τη φτιάξει. Όμως αυτός ξεχάστηκε κι έτσι αναγκάστηκα να πάω στο γραφείο με φόρμα εκστρατείας. Όταν, λοιπόν, με είδε ο ταξίαρχος και με ρώτησε γιατί δεν φοράω τη στολή μου, του είπα απλά την αλήθεια: »Επειδή λύθηκε η γραβάτα μου και δεν ήξερα να τη δέσω!». Η αντίδρασή του; Έφυγε κάνοντας τον σταυρό του! 🙂

  93. τυφλόμυγα said

    Αυτό το λινκ είχα βάλει στο 85γ μου. http://en.wikipedia.org/wiki/Panama_hat

    87 Ευχαριστώ!

    89, Χρησιμοποιώ τον κόμπο της για φουλάρια καμιά φορά.
    Ωραία ιδέα! Θα την αντιγράψω μόλις παγώσει λίγο ο καιρός. 🙂

    89β, Πρώτη φορά το ακουώ.

    91, Έτσι λένε. Ίσως γι’ αυτό θεωρείται προσβολή το κόψιμο της γραβάτας στη μέση μ’ ένα ψαλίδι. 😉 Πάντως, φαλλικό ξεφαλλικό σύμβολο σε μερικές γυναίκες πηγαίνουν καταπληκτικά οι γραβάτες. http://en.wikipedia.org/wiki/Necktie#Use_by_women

  94. Αναγνώστης ο αθηναίος said

    Καλημέρα, μου έχουν διηγηθεί την ακόλουθη ιστορία για τις γραβάτες και το γραβάτωμα ως συνήθεια.
    Είναι αληθινή, μου την είπε ο πρωταγωνιστής όταν συνέβη το γεγονός και του έχω εμπιστοσύνη
    Ένας φίλος στα νιάτα του, όταν άρχισε να προχωρεί επαγγελματικά στον ιδιωτικό τομέα, έπρεπε να κάνει ένα ταξίδι σε μικρή επαρχιακή πόλη, όπου είχε κανονισθεί να συναντηθεί με τοπικούς παράγοντες και το Δήμαρχο.
    Υπόψιν ότι μιλάμε για προ Καποδίστρια εποχή, όπου κάθε κεφαλοχώρι μπορεί να ήταν Δήμος (για Κοινότητες δεν το συζητάμε).

    Μαζί με έναν άλλο ..φέρελπι πήραν το αυτοκίνητο του αφεντικού της εταιρείας (BMW, έχει σημασία) και πήγαν.
    Φυσικά ο άλλος του είπε ότι συναντούνται με τους Παράγοντες πρέπει να είναι καλοντυμένοι, διότι δια της παρουσίας εκφράζουν την Εταιρία και τετοια.

    Αν και καταλόκαιρο λοιπόν φόρεσαν κουστούμι ψιλομοδάτο και τις απαραίτητες γραβάτες (τις οποίες βέβαια είχαν δέσει οι πατεράδες τους από την προηγούμενη).

    Όταν έφτασαν έξω από το Δημαρχείο και κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, ρώτησαν πού είναι ο Δήμαρχος και οι θαμώνες τις πλατείας μπροστά στο ..Μέγαρο, τους είπαν, μόλις γύρισε από το χωράφι (του), κάτστε να τον φωνάξουμε.
    Αυτός τους είχε δει και ερχόμενος με το σορτς (χακί με ζώνη) και τη φανέλλα (λευκή με τιράντες) φώναζε, ωχ μούρθανε γραβατωμένοι, αυτοί θα μας πάρουν τα λεφτά!!
    Ε!! στο καφενείο οι ..θαμώνες είχανε πιει και κανα ούζο και γενικώς έπεσε χοντρό δούλεμα.
    Στη δε συνάντηση δε που ακολούθησε, όταν οι επαγγελματίες πήγαιναν το θέμα στο ..ψωμί (χρειάζεται και μια σύμβαση), ο Δήμαρχος το γύρναγε, ρε παιδιά θα μας γδάρετε, εσείς είστε μορφωμένοι και καθως πρέπει (μάλιστα έκανε και την κίνηση στο λαιμό σαν να έσφιγγε γραβάτα), εμείς είμαστε χωριάτες, άστε να το σκεφτούμε και θα σας πω εγώ τι θα κάνουμε.
    Και δώστου ..γενική θυμηδία και φυσικά ..προκόψανε.

    Από τότε ..αφενός δεν ξαναπήγε στην περιοχή (αν και είναι θαυμάσια για ταξίδι, διακοπές κλπ), αφετέρου όταν άρχισε να τον παίρνει, έχει πάει σε δουλειές που όλοι φόραγαν κουστούμι εκτός από αυτόν και αναφέρομαι σε χώρους που ήταν στα όρια της παρεξηγήσιμης αυτή η στάση.
    Μάλιστα στο γάμο του είχε ανακαλύψει ένα πράγμα σαν λαιμοδέτη και το φόραγε και έλεγε ότι κανονικά είναι πιο σικ από τη γραβάτα.

  95. Μπουκανιέρος said

    Δεν θεωρούσε όλος ο κόσμος σικ τις γραβάτες:

    «Στην πλατεία του τηλεγραφείου, στη σημερινή Πλατεία Θεοτόκη που είχε κατακλυστεί από τους αγρότες επεχείρησα να μιλήσω. Αλλά φόραγα γραβάτα και γενικά δεν έδειχνα για αγρότης και μάλιστα αγρότης της εποχής και το χειρότερο, συνηθισμένος από τις εργατικές συγκεντρώσεις άρχισα με το “Σύντροφοι”. Αυτή ήταν η μόνη λέξη που μπόρεσα να πω. Φωνές αποδοκιμασίας ακούστηκαν από παντού: “Κάτω οι κολαρίνες [γραβάτες]”. “Δεν είμαστε σύντροφοι”. “Κάτω οι πολιτικάντηδες”, κλπ. Αμέσως κατόπι αρχίζει να τους μιλάει ένας δικός μας αγρότης και τους είπε αυτά που θα τους έλεγα εγώ. Αυτός ήταν βέρος αγρότης και στην περιβολή και στο πρόσωπο και στα χέρια και στα λόγια. Αυτή τη φορά οι αγρότες χαιρέτισαν με μεγάλο ενθουσιασμό, ζητωκραυγές και χειροκροτήματα και τον ομιλητή και την ομιλία του».
    Κέρκυρα, Δεκ. 1921 (μαρτυρία του Α.Στ.)

  96. Εγώ πάντως, θα την πω την αμαρτία μου, έμαθα να δένω γραβάτα από ένα «Κοσμοπόλιταν» μιας συμφοιτήτριάς μου!

  97. ppan said

    95: Πολύ ωραίο το απόσπασμα αλλά δεν συμφωνώ με αυτό που λες. Η γραβάτα σηματοδοτεί κι εδώ το «σικ», την κοινωνικη διάκριση, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις καληώρα αυτή η διάκριση δεν είναι το ζητούμενο.

  98. Μαρία said

    95. 97
    Θα συμφωνήσω με την Ππαν. Η ακριβής διατύπωση θα ήταν οτι κάποιες φορές ο κόσμος απορρίπτει το σικ.
    Το ενδιαφέρον στη μαρτυρία του Στίνα είναι οτι δεν αρκεί η περιβολή ή η όποια μεταμφίεση αλλά παίζουν ρόλο και «τα λόγια», κάτι που ήξεραν καλά τουλάχιστον οι παλιοί πολιτευτές.

  99. Μπουκανιέρος said

    97-98 Όχι ακριβώς, νομίζω. Στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με το «σικ». Στα συμφραζόμενα αυτά η ενδυμασία σηματοδοτεί διαφορετικές κοινωνικές ομάδες ή τάξεις. Το σύνθημα «κάτω η κολαρίνα/γραβάτα» ακούστηκε αρκετές φορές στα πρώτα 40 χρόνια του 20ού αιώνα, και το έλεγαν ακόμα, σαν καλαμπούρι ή για να δείξουν την περιφρόνησή τους, ως το 1970. Εδώ, προφανώς, η «γραβάτα» είναι οι «κύριοι» των πόλεων, δικηγόροι κλπ – γενικά μισητοί για τους τότε χωρικούς. Άλλωστε, το σύνθημα είναι εμπνευσμένο μάλλον από το παλιότερο «Κάτω η περούκα!» (για τους αρχόντους).*

    * Μιας και πιάκαμε τα παλιά κορφιάτικα συνθήματα, ας θυμηθούμε κι ένα του 19ου αιώνα, που ακούγεται ίσως επίκαιρο: Αμόντε ι κρέντιτι!

  100. Μπουκανιέρος said

    (99 συνέχεια) Θα έγινε κατανοητό ότι εκείνοι που φώναζαν «κάτω η γραβάτα» δεν φορούσαν ποτέ και σε καμία περίπτωση γραβάτα. Πρόλαβα μερικούς γερόντους από εκείνο τον καιρό, που στις κηδείες ή στους γάμους φορούσαν πουκάμισο (σχεδόν πάντα άσπρο, αλλά μερικές φορές προς το κρεμ, κάποτε με αραιές, πολύ λεπτές ρίγες), σφιχτά κουμπωμένο στο λαιμό, με σακάκι αλλά χωρίς γραβάτα.

    Κι ένα αστειάκι: Το 1984, στη σκακιστική ολυμπιάδα της Θεσσαλονίκης, οι αλβανοί σκακιστές ήταν ντυμένοι ακριβώς έτσι – σαν χωριάτες του παλιού καιρού που πήγαιναν σε κηδεία.
    Σκέφτηκα τότε ότι ίσως το ψευδομαρξιστικό ιδεολογικό περίβλημα να σκέπαζε κάποια κατάλοιπα μιας παλιάς χωριάτικης ιδεολογίας ή νοοτροπίας.

  101. sarant said

    99-100: Πολύ ενδιαφέρον!

  102. Nicolas said

    Να και μια γαλλική γραβάτα. Κι όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω κι η Βασίλω πρώτες.

  103. Talos said

    Η γραβάτα είναι επίσης γνωστή ως πεοδείκτης (με το συμπάθειο).

  104. Eκπλήσσομαι ευχάριστα που δεν είμαι ο μόνος που δυσκολεύεται με τη γραβάτα. Θυμάμαι που στα 27 μου πήγα σε γάμο σε άλλη πόλη και φιλοξενήθηκα σε φιλικό σπίτι, και το πρωί που έπρεπε να ντυθώ για το γάμο… ξύπνησα το νοικοκύρη που χουζούρευε για να του ζητήσω να μου δέσει τη γραβάτα. Εκείνη τη χρονιά, λόγω ηλικίας, πήγα τελικά σε πέντε ή έξι γάμους φίλων και γνωστών κι έτσι πια έμαθα να τη δένω — αλλά και τώρα μου κακοφαίνεται όταν αναγκάζομαι να βάλω γραβάτα, πράγμα που ευτυχώς δεν μου συμβαίνει συχνά.
    Τις γραβατούλες με το λαστιχάκι τις θυμάμαι κι εγώ από παιδί, και αναρωτιέμαι γιατί δεν κυκλοφορούν ευρύτερα. Και ευκολότερα φοριούνται, και εξίσου ευπρεπείς είναι στην εμφάνιση, και λιγότερο θα κόστιζαν (αφού έχουν λιγότερο ύφασμα), και λιγότερο θα φθείρονταν (αφού δεν έχουν τίποτε που να τσακίζεται, να τρίβεται κλπ.)

  105. …είχε προσπαθήσει να ρυθμίσει νομοθετικά το μήκος της γυναικείας φούστας στους τριάντα πόντους από το έδαφος…

    Δηλαδή η φούστα να απείχε το πολύ ένα πόδι (γυναικείο;) από το έδαφος – λογικό! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: