Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιος αγοράζει ακόμα (καινούργια) βιβλία;

Posted by sarant στο 9 Ιουλίου, 2012


Καλοκαίρι έρχεται και ένα από τα καθιερωμένα θέματα των περιοδικών και των εφημερίδων τέτοιες μέρες, παλιότερα εννοώ, ήταν να προτείνουν «βιβλία για τις διακοπές». Είχαν και κάποιες υποτιθέμενες προδιαγραφές τα «καλοκαιρινά» αυτά βιβλία, που υποτίθεται ότι θα τα διάβαζε κανείς στην ακρογιαλιά, ανάμεσα στις βουτιές: όχι πολύ βαριά θέματα, ας πούμε, αλλά να έχουν και πολλές σελίδες για να φτουρήσουν, αφού το καλοκαίρι διαβάζουμε περισσότερο κι άντε να βρεις βιβλιοπωλείο στην άγονη γραμμή. Κι εμείς είχαμε συζητήσει προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι, πρόπερσι, που μάλιστα σας είχα ζητήσει να προτείνετε βιβλία που να έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους, χωρίς να ανήκουν απαραίτητα π.χ. σε τριλογία, αλλά και πέρυσι, που χαλάρωσα τους περιορισμούς και ζήτησα να προτείνετε οποιοδήποτε βιβλίο. Φέτος προβληματίστηκα αν θα ανεβάσω τέτοιο θέμα, αφού κάποιοι δεν θα πάνε διακοπές και πολλοί δεν αγοράζουν πια βιβλία. Ή έστω καινούργια βιβλία.

Γιατί, κακά τα ψέματα, σε καιρούς κρίσης το βιβλίο είναι από τα πρώτα που χτυπιούνται, αφού δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης, ούτε «παραδεδεγμένης χρησιμότητας». Κι όσο κι αν κάποιοι αισιόδοξοι είπαν ότι η κρίση ίσως ωφελήσει το βιβλίο -ή έστω δεν το βλάψει πολύ- αφού το διάβασμα είναι σχετικά φτηνός τρόπος διασκέδασης, νομίζω ότι η βιβλιοπαραγωγική πραγματικότητα δεν επιβεβαίωσε τις αισιόδοξες προβλέψεις (ή τους ευσεβείς πόθους). Αυτό δεν το λέω στηριγμένος σε κάποια στατιστικά στοιχεία, δεν έχω τέτοια στη διάθεσή μου, αλλά είναι η εντύπωσή μου από τις κουβέντες που κάνω με ανθρώπους του χώρου, και πρώτα απ’ όλα με τους εκδότες των βιβλίων μου, καθώς και από τις επισκέψεις που κάνω σε βιβλιοπωλεία.

Κάτι άλλο που βλέπει κανείς όταν επισκέπτεται βιβλιοπωλεία είναι ότι τα περισσότερα κάνουν προσφορές -και όχι συνηθισμένες εκπτώσεις του 10% και 20%, αλλά θηριώδεις μειώσεις της τιμής, που καμιά φορά φτάνουν και ξεπερνούν το 80%: από 25 ευρώ στα 5, από 19 στα 3, κτλ. Αυτό εξηγείται ενμέρει από το γεγονός ότι πολλοί εκδότες βρίσκονται σε δεινή θέση και αναγκάζονται να ξεπουλήσουν όσο όσο το απόθεμά τους -πάντως, το γεγονός είναι ότι η αγορά έχει πλημμυρίσει με καλά και πάμφθηνα βιβλία -διότι τα βιβλία που βρίσκει κανείς σε προσφορά ανήκουν σε μεγάλους εκδοτικούς οίκους και δεν περιλαμβάνουν μόνο όσα δεν πούλησαν καθόλου (που κι αυτά μπορεί να είναι θαυμάσια) αλλά και τα άλλα, εκτός από τα μπεστ-σέλερ (ο Νικοκύρης δεν λέει τη λέξη ευπώλητος, προτιμάει να κυκλοφορεί ξυπόλητος). Και εδώ μιλάμε για τις μόνιμες προσφορές που πιάνουν όλο και περισσότερον χώρο στα βιβλιοπωλεία, όχι για τα έκτακτα (αλλά όλο και πιο συχνά) μπαζάρ που διοργανώνουν οι ίδιοι οι εκδοτικοί οίκοι ή άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις.

Σε αυτή την υπερπροσφορά φτηνού βιβλίου πρέπει να προσθέσουμε και μιαν άλλη πηγή. Τις προσφορές των εφημερίδων, οι οποίες με λίγα ευρώ (2-3, το πολύ 4-5) δίνουν κάθε Κυριακή βιβλία και σιντιά μαζί με την εφημερίδα ή και καμιά φορά κυκλοφορούν στην αγορά βιβλία σκέτα μέσω περιπτέρων, σειρές με ενιαία χαμηλή τιμή (συχνά το κάνει αυτό ο ΔΟΛ). Και υπάρχουν πάντοτε και τα παλαιοβιβλιοπωλεία, που και αυτά έχουν πολλαπλασιαστεί, αν και εκεί συνήθως μερακλήδες συχνάζουν, όχι ευρύ κοινό.

Λοιπόν, κυκλοφορεί αφθονότατο καλό και πάμφθηνο βιβλίο αυτή την εποχή. Ο παράδεισος του βιβλιοφάγου, που μπορεί να εξασφαλίζει το μηνιαίο αναγνωστικό του απόθεμα με πολύ λιγότερα χρήματα απ’ ό,τι παλιότερα, κι έτσι, παρόλο που και τα δικά του εισοδήματα μπορεί να δέχτηκαν άγριο τσεκούρωμα τα βγάζει πέρα καλύτερα από π.χ. τον μανιώδη καπνιστή. Κι έτσι, υπάρχουν πολλοί που αγοράζουν ακόμα βιβλία.

Τι γίνεται όμως με τα καινούργια βιβλία; Ποιος αγοράζει ακόμα καινούργια βιβλία όταν βομβαρδίζεται από πάμφθηνα (ή και δωρεάν) βιβλία για κάθε γούστο; Ποιος θα βγάζει καινούργια βιβλία αν το κοινό έχει χορτάσει με τις προσφορές; Μόνο από τις εφημερίδες, Κυριακή παρά Κυριακή να τις αγοράζεις, έχεις μέσα σ’ ένα χρόνο τουλάχιστον 20 βιβλία (περισσότερα απ’ όσα αγοράζει ο μέσος Έλληνας το χρόνο, υποθέτω). Βέβαια, αυτά τα φτηνά βιβλία εκδότες τα προσφέρουν -κι έτσι μου φαίνεται πως πριονίζουν το κλαδί που πάνω του κάθονται, διότι πουλώντας μπιρ παρά το παλιότερο εμπόρευμά τους μειώνουν τη δυνατότητα να πουλήσουν το καινούργιο τους εμπόρευμα σε κανονική τιμή, μια τακτική που μου φαίνεται αδιέξοδη. Ίσως βέβαια να μου ξεφεύγει κάτι, ίσως πάλι η κατάσταση να είναι τόσο κακή που να μην έχουν άλλη επιλογή. Μακάρι να είναι το πρώτο, να μου ξεφεύγει κάτι. Πάντως, το παρήγορο είναι ότι, όπως μπορώ από πρώτο χέρι να ξέρω, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που εκδίδουν βιβλία, παρά τις αντίξοες συνθήκες.

Μετά από αυτή τη φλύαρη εισαγωγή, θα καταλάβατε ίσως ότι στις φετινές προτάσεις θα ήθελα να μου προτείνετε καινούργια βιβλία. Να μην το στενέψουμε πολύ: δεν θα σας ζητήσω βιβλία φετινά ή περσινά μόνο. Ας πούμε των τελευταίων 4-5 χρόνων. Και βέβαια μπορεί να προτείνετε και ξένα βιβλία που τώρα εκδόθηκαν στα ελληνικά, ανεξάρτητα αν έχουν γραφτεί πιο παλιά, ακόμα και επανεκδόσεις. Μπορείτε να γράψετε μόνο συγγραφείς και τίτλους, μπορείτε όμως να γράψετε και δυο λόγια για τις προτάσεις σας. Και πέντε λόγια να γράψετε, δεν πειράζει -τα κυβερνοδάση του Καναδά είναι απέραντα.

Με την ευκαιρία, να πω κι εγώ δυο λόγια για μερικά βιβλία για τα οποία ήθελα να γράψω μέσα στη χρονιά αλλά δεν πρόλαβα ή το αμέλησα, και τελικά πέρασε. Δεν θα γράψω πολλά, αλλά ας πούμε ότι είναι τα βιβλία που σας προτείνω εγώ, αν και δειλά-δειλά θα προτείνω επίσης και τα δικά μου βιβλία. Αλλά δεν θα περιαυτολογήσω, μόνο θα παρουσιάσω μερικά από τα βιβλία που διάβασα φέτος και μου άρεσαν.

Ένα από αυτά είναι το βιβλίο «Ο αναγνώστης του Σαββατοκύριακου» του φίλου Δημήτρη Φύσσα (από την Εστία). Είναι βιβλίο για βιβλιόφιλους. Μια νεαρή γυναίκα, απόφοιτη με μέτριο βαθμό, απαντάει σε μια αγγελία για μια ασυνήθιστη θέση εργασίας και μπαίνει σιγά-σιγά και όχι χωρίς στραβοπατήματα σε έναν μαγικό κόσμο που δεν τον είχε καν υποψιαστεί, τον κόσμο της λογοτεχνίας. Ο Φύσσας παραθέτει στο βιβλίο του και κάμποσα αποσπάσματα από γνωστά λογοτεχνικά έργα, βάζει τους ήρωές του να συζητούν σε βάθος για λογοτεχνία, αλλά και να διηγούνται κουτσομπολιά λογοτεχνικά, ενώ δεν έχει ενδοιασμό να χρησιμοποιήσει τεχνικές που θεωρούνται εντελώς ξεπερασμένες, όπως το να διακόψει την αφήγηση και να αρχίσει, στη δεύτερη κιόλας σελίδα του βιβλίου, έναν φιλιππικό κατά της αστρολογίας που πιάνει καναδυό σελίδες, και μάλιστα απευθύνοντας τον λόγο στον αναγνώστη του. Και αλλού δεν κρύβει τις αντιπάθειές του, είτε πρόκειται για τους μεγαλοεκθεσάδες (πλάθει κι έναν Κιτσαργάκο, τυπικό παράδειγμα του είδους) είτε για την απαγγελία της ποίησης (εδώ διαφωνώ μαζί του).

Ένα άλλο βιβλίο που διάβασα μες στη χρονιά -κατά σύμπτωση όταν πήγαινα στη Θεσσαλονίκη- είναι το Τραμ το τελευταίο, του Θανάση Καρτερού (από τον Καστανιώτη), το οποίο εκτυλίσσεται στη Θεσσαλονίκη αν και δεν φαίνεται πολύ και δεν δηλώνεται καθαρά στο βιβλίο, μόνο μια Καμτσιδιανή συγγένισσα υπάρχει και παίζει ρόλο στην πλοκή (Καμτσίδα είναι η Πυλαία, μετεξέλιξη του «Καπουτζήδες»). Ο αφηγητής είναι έφηβος στη δεκαετία του 1950, και παρακολουθούμε στην αρχή μερικά απολαυστικά επεισόδια της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας, αλλά μετά η εικόνα συννεφιάζει, γιατί υπάρχει ο πατέρας που είναι στη φυλακή, κομμουνιστής -και σε αντίθεση με άλλα λογοτεχνήματα του είδους, η μητέρα κάποια στιγμή δεν αντέχει άλλο και το σκάει με τον κουρέα, που είναι και το ίνδαλμα του πιτσιρικά, για να ζήσει επιτέλους τη ζωή της.

Το τρίτο βιβλίο που θα σας προτείνω δεν το έχω ακόμα πάρει στα χέρια μου και δεν το έχω διαβάσει, και κινδυνεύω να κατηγορηθώ για ευνοιοκρατία γιατί είναι βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα από τον εκδότη μου, τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, όμως ξέρω το θέμα και ξέρω ότι τα βιβλία αυτού του είδους μ΄ αρέσουν. Είναι το «Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ» του Ρίτσαρντ Μπούλιετ (Bulliet), με υπότιτλο «Το παρελθόν και το μέλλον των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και ζώων». Ο Μπούλιετ είναι ιστορικός, αλλά το βιβλίο είναι από εκείνα που εξετάζουν το θέμα τους συνδυάζοντας στοιχεία από ανθρωπολογία, ζωολογία, αρχαιολογία κι ένα σωρό άλλους γνωστικούς κλάδους, συν γενναίες δόσεις λογοτεχνίας και λαϊκής κουλτούρας. Ξέρω ότι θα μου αρέσει, και δεν αποκλείεται να μας δώσει άφθονη τροφή για μελλοντικά άρθρα στο ιστολόγιο (το κεφάλαιο «η πολιτισμική ιστορία του γαϊδάρου» υπόσχεται πολλά).

Και πριν κλείσω, να πω για τον συγγραφέα που θα εξαντλήσω φέτος το καλοκαίρι -τον Γιάννη Μακριδάκη, που μια καλή φίλη είχε την εξαιρετική ιδέα να μου χαρίσει ένα βιβλίο του λίγο πριν τα Χριστούγεννα και από τότε έχω διαβάσει ακόμα 3-4 δικά του, και που γράφει σε ένα ασυνήθιστο στιλ, με άφθονες ιδιωματικές λέξεις (αν και όχι τόσο πολλές όσο λένε -τέλος πάντων, εγώ τις ήξερα τις πιο πολλές), για ανθρώπους που ζουν μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, συχνά με τη χειμαρρώδη ορμή του προφορικού λόγου. Ένα χαρακτηριστικό του είναι ότι κάμποσα από τα βιβλία του είναι νουβέλες, δηλαδή μικρούλια, κάπου 90-100 σελίδες, κι αυτό είναι μεγάλο μειονέκτημα γιατί εγώ διαβάζω γρήγορα, και στα βιβλία του έκανα συνειδητή προσπάθεια να πηγαίνω αργά για να κρατήσει. Επίσης, κάμποσα βιβλία του έχουν αναφορές στην πολιτική επικαιρότητα, π.χ. το «Λαγού μαλλί» αρχίζει τη μέρα που ο Παπανδρέου πήγε στο Καστελλόριζο και τελειώνει με την πυρκαγιά στη Μαρφίν, ή η «Δεξιά τσέπη του ράσου» εκτυλίσσεται τις μέρες που πεθαίνει ο Χριστόδουλος. Το τελευταίο, «Το ζουμί του πετεινού» ίσως δεν είναι το καλύτερό του αλλά έχει σελίδες που δίνουν μια αίσθηση ευφορίας, σου φτιάχνουν τη διάθεση, σχεδόν σαν φάρμακο (σαν ζουμί βραστού πετεινού, ας πούμε). Εμένα πιο πολύ μ’ άρεσε ο Ήλιος με δόντια, αλλά έχω εξεπίτηδες αφήσει για το καλοκαίρι άλλα δύο, ‘Ανάμισης ντενεκές’ και ‘Η άλωση της Κωσταντίας’, που είναι και πιο ψωμωμένα, οπότε τον Σεπτέμβριο μπορεί η σειρά προτίμησης να έχει αλλάξει.

Είπα όμως πάρα πολλά και σταματάω. Περιμένω δικές σας προτάσεις για βιβλία, ει δυνατόν καινούργια βιβλία, καθώς και σκέψεις για την κατάσταση στην αγορά του βιβλίου.

Advertisements

98 Σχόλια to “Ποιος αγοράζει ακόμα (καινούργια) βιβλία;”

  1. Reblogged this on sholio.

  2. ΠΑΝΟΣ said

    Τι ωραίο να προτείνει κανείς!
    1.Κέλσος – Αληθής Λόγος κατά χριστιανών. Εκδόσεις θύραθεν (έτσι,με μικρό το θήτα)
    2.Γεράσιμος Κακλαμάνης – Η Ελλάς ως κράτος δικαίου. Εκδόσεις Εικοστού Πρώτου (αν το βρείτε)
    3.Michel Onfray – Πραγματεία περί αθεολογίας,φυσική τής μεταφυσικής. Εκδόσεις Εξάντας
    4.(και σταματάω)Αλεσσάντρο Μπάρικκο – Μετάξι. Εκδόσεις Πατάκη
    Σχόλια περί των ανωτέρω προτεινομένων βιβλίων ,δεν θεωρούνται απαραίτητα.Θα κούραζαν αφόρητα!
    Καλημέρα,Νίκο.

  3. Koko said

    Κώστας Καβανόζης, Όλο το φως απ’ τα φεγγάρια, εκδ. Πατάκη – μια συλλογή από εξαιρετικά, αινιγματικά διηγήματα.

    Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Περιπολών περί πολλών τυρβάζω, εκδ. Καστανιώτη – συλλογή διηγημάτων, γραμμένα με παιγνιώδη διάθεση και χιούμορ.

  4. Iωάννα Μπουραζοπούλου, η ενοχή της αθωότητας (ήθελα να το γράψω πριν τον Κορνήλιο, νομίζω πρόλαβα 😉 ). Αν δεν κάνω λάθος κυκλοφόρησε το 2010 ή 2011 από Καστανιώτη.

  5. Οσο για τα στοιχεία των βιβλιοπωλείων , είχα διαβάσει πρόσφατα άρθρο σε εφημερίδα που έκανε λόγο για μείωση πωλήσεων της τάξης του 40% στα βιβλιοπωλεία. Και αρκεί να πω ότι στη γειτονιά μου το Μεταίχμιο προσφέρει (σε μαγαζί που ανήκει σε αλυσίδα με είδη γραφείου – ούτε καν καθαρόαιμο βιβλιοπωλείο δηλ) τρομακτικές εκπτώσεις. Βρήκα πριν από 2 εβδομάδες το «απόψε δεν έχουμε φίλους». της Σοφίας Νικολαίδου, του 2010 με… 4,99 ευρώ.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τις πρώτες προτάσεις -και την καλημέρα μου!

  7. Oσο για το «ποιός αγοράζει ακόμα καινούρια βιβλία», έχω την ίδια απορία γιατί αν εξαιρέσουμε την ποίηση που παίρνω πάντα και ΟΛΑ των εφημερίδων, εγώ μέσα στο 2012 πήρα μόνο το «απόψε δεν έχουμε φίλους» και.. δεν θυμάμαι αν πήρα κάτι άλλο από λογοτεχνία. Και να φανταστείς ότι παλιά θα έπαιρνα 1 τη βδομάδα το λιγότερο. Αλλά τώρα βολεύομαι με τις προσφορές των εφημερίδων. Και φαντάζομαι και πολλοί άλλοι το ίδιο.

  8. * βέβαια για να μην αδικήσω τους φίλους μου (διότι έχουμε φίλους 😉 ) πρέπει να πω ότι ορισμένοι μου έχουν στείλει οι ίδιοι τα βιβλία τους και τους ευχαριστώ και δημόσια. Ομως πως θα γίνει εάν δεν τροφοδοτούμε ούτε εμείς την εκδοτική βιομηχανία; (εκτός αν μετράει η ανταλλαγή βιβλίων που είθισται σε όσους γράφουν).

  9. spiral architect said

    Σχετικό – άσχετο με την ανάρτηση:
    Πριν μερικά χρόνια διαφήμιζαν το «Γίνε βιβλιοαπελευθερωτής«.
    Προχώρησε καθόλου αυτό το εγχείρημα;

  10. Σοφία Κακοκεφάκη said

    Ο Μέγας Ανατολικός, Ανδρέας Εμπειρίκος, εκδόσεις Άγρα.
    2.(κι εγώ σταματάω)Αλεσσάντρο Μπάρικκο – Μετάξι. Εκδόσεις Πατάκη

  11. ΣοφίαΟικ said

    Σε απάντηση το ερωτήματος του τίτλου, θα πρέπει να προσθέσουμε και το ότι η τεχνολογία επιτρέπει την ανάγνωση χωρίς χαρτί, πιο βολικά και πιο ελαφριάστο Κιντλ μας (για όσος έχουν) ή στο κινητό μας (για μένα που δεν ε΄χω). Βεβαίως αυτή η μεθοδος δεν είναι τόσο διαδεδομένη ακόμα, αλλά…
    Γενικά όμως, δεν ξερω ποιοί διαβάζουν και τι διαβαζουν στην Ελλάδα. Η αναγνωση θέλει ελεύθερο χρόνο και διάθεση, κι η αλήθεια είναι ότι τον ελεύθερο χρόνο μας τον τρωει π.χ. το ιντερνετ.

  12. sarant said

    7: Είναι κι αυτό πράγματι…

    11: Ίσως όμως το καλοκαίρι βρισκόμαστε και χωρίς ιντερνέτ πολλοί. Έχω έναν φίλο που είναι άνεργος και έχει πάει στο χωριό του σ’ ένα βουνό, χωρίς ιντερνέτι και σχεδόν χωρίς τηλεόραση, φαντάζομαι ότι θα έχει διαβάσει καμιά βιβλιοθήκη όσο είναι εκεί.

  13. ΆνναΠ said

    2666 – Roberto Bolano (εκδόσεις Άγρα) (την αγγλική έκδοση την είχα βρει σε κεντρική αλυσίδα της Πανεπιστημίου 6 ευρώ πριν από 3 χρόνια, ίσως από λάθος).
    Ελευθερία – Jonathan Franzen (εκδόσεις Ωκεανίδα)
    Lord of Misrule – Jaimy Gordon (National Book Award for fiction 2010, δεν είμαι σιγουρη αν έχει μεταφραστεί ακόμα)

    Για εμένα, το πρόβλημα είναι να αντισταθεί κανείς στις πολύ χαμηλές τιμές των αγγλόφωνων εκδόσεων που υπάρχουν στο Αμαζον, και να προσπαθήσει να στηρίξει τις εγχώριες μεταφράσεις και εκδόσεις (οι οποίες είναι αρκετές φορές καλύτερες από τις paperback αγγλικές εκδόσεις). Όταν όμως η διαφορά είναι γύρω στα 15 ευρώ, συνήθως υποκύπτω στη δυνατότητα να αγοράσω 4 βιβλία στα αγγλικά αντί για ένα στα ελληνικά.

  14. gpoint said

    Για την θάλασσα (αυτό)προτείνω το βιβλίο του gpoint τα Διαφυσικά γιατί σίγουρα θα σας βγάλει από τα ρούχα σας !! Είναι σχετικά ολιγοσέλιδο και διατίθεται μόνο από τον ίδιο σε τιμές που ποικίλουν ανάλογα με την (συν ή αντι)πάθεια προς τον αγοραστή.
    Για το βουνό θα πρότεινα την παλαιά διαθήκη μεταγλωττισμένη στην μαλλιαρή μια που η τρέλλα δεν προσεγγίζει τα όρη, οπότε…

  15. Anna said

    Καλημέρα!
    Είναι πράγματι δύσκολοι καιροί για (καινούρια) βιβλία, αν και θα πρέπει να διευκρινίσουμε αν μιλάμε για νεοεκδοθέντα ή νεοαποκτηθέντα βιβλία. Ως προς τα τελευταία, είναι πια εύκολο να αποκτήσουμε σε πολύ χαμηλές τιμές σχεδόν όλους τους κλασικούς συγγραφείς. Από αυτά, πρόσφατα απέκτησα και ξαναδιάβασα το Κουτσό του Κορτάσαρ εντί ευτελούς αντιτίμου. Για όποιον δεν το έχει διαβάσει το συνιστώ όχι μόνο για την απόλαυση της ανάγνωσης αλλά και για την πρωτοποριακή μη-γραμμική γραφή του. Οι καινούριες εκδόσεις είναι πιο δύσκολη υπόθεση -και ως προς την οικονομική αλλά και τη λογοτεχνική τους αξία. Ένα από αυτά που πραγματικά ευχαριστήθηκα δεν είναι καινούριο μεν, αλλά πρόσφατα μεταφρασμένο (το 2010) στα ελληνικά: «Γιατί έφαγα τον πατέρα μου», του Roy Lewis. Αν πρέπει κάτι να πω γι’αυτό είναι ότι το περιεχόμενο είναι αντάξιο του τίτλου του!
    Ίσως είναι πια καιρός να ενισχύσουμε τις πρακτικές ανταλλαγής βιβλίων. Ας ρωτήσουμε τους φίλους μας τι καλό διάβασαν τελευταία ή ας τους χαρίσουμε βιβλία αντί άλλου δώρου την επόμενη φορά. Ακόμα-ακόμα, ας επισκεφτούμε τη δημοτική βιβλιοθήκη της περιοχής μας -όσο μίζερη κι αν είναι, κάτι θα υπάρχει εκεί που δεν έχουμε διαβάσει. Ως προς το bookcrossing, ναι, έχει προχωρήσει και στην Ελλάδα (ιδιαίτερα στην Αθήνα) και είναι ένας υπέροχος τρόπος να βρίσκει κανείς βιβλία, να τα ανταλλάζει και να συναντά ανθρώπους με όρεξη και αγάπη γι’αυτά. Πληροφορίες θα βρείτε εδώ: http://bookcrossing.travel.guide.infinitecircus.gr/

  16. spiral architect said

    @15: Πάντως εδώ και λίγα χρόνια η βιβλιοθήκη του Δήμου μου γνωρίζει μέρες δόξας. 🙂
    Εγώ φέτος και για τις λίγες μέρες ξεκούρασής μου, θα προτιμήσω κάποιο αστυνομικό, Μολταμπάν ίσως … 😐

  17. Zoumias said

    Μόλις είδα την ανάρτηση σκέφτηκα αμέσως να προτείνω τον Μακριδάκη, αλλά με πρόλαβε στο τέλος ο Νοικοκύρης. Εξαιρετικός!

  18. ΣοφίαΟικ said

    Σύμφωνα με τις δικε΄ς τος στατιστικές, το bookcrossing καλα παει στην Ελλάδα
    http://www.bookcrossing.com/hunt

  19. Όσοι πάνε διακοπές σε κάποιο αιγαιοπελαγίτικο νησάκι, αξίζει να διαβάσουν το βιβλίο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΕΓΡΟΣ Ο ΤΙΓΡΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πανοπτικόν της Θεσσαλονίκης. Συγγραφέας του ο Τέος Ρόμβος, που αφού ταξίδεψε επί χρόνια σ’ ανατολή και δύση κι αλήτεψε και γνώρισε ανθρώπους και συμμετείχε σε κοινωνικά κινήματα, ζει τα τελευταία 20 σχεδόν χρόνια στη Σύρο και γράφει.
    Αυτός ο Γεώργιος Νέγρος, που γύρω στα 1850 είναι ο άτρομος πειρατής του Αιγαίου κι έχει στο τσούρμο του 15 αφοσιωμένους και λίαν ριψοκινδύνους ανθρώπους, μας αφηγείται ο ίδιος την ιστορία του. Η αλήθεια είναι ότι μοιάζει σε πολλά με τον Τέο, για τον οποίο μπορείτε να πάρετε μια γεύση στο:
    http://romvos.wordpress.com

  20. Δημήτρης Φύσσας said

    Νίκο, ευχαριστώ για την εξαιρετική τιμή να προτείνεις το μυθιστόρημά μου.

    Προτείνω:
    1. Θανάσης Βαλτινός «Ανάπλους» (Εστία)
    2. Δανιήλ Χαρμς «Γαλάζιο τετράδιο» (Νεφέλη)
    3. Βαρλάμ Σαλάμοφ «Ιστορίες της Κολιμά» (ίΊνδικτος)
    4. Δημοσθένης Κορδοπάτης «Τζόναθαν Σουίφτ. Ο βίος και η πολιτεία του» (Μελάνι).
    5. Τάκης Μπενάς «Το ελληνικό ΄68. Συμβολή στην ιστορία του ΚΚΕ εσωτερικού» (Θεμέλιο).
    6. Δημσθένης Κούρτοβικ «Λαχανόρυζο του σταυρού» (Εστία).

    Για το βιβλίο του Καρτερού, με πρόλαβες..

    Ενημερώνω κάθε ενδιαφερόμενο ότι ξανάνοιξε το κυριακάτικο παζάρι των ρακοσυλλεκτών, αυτή τη φορά στην Ιερά Οδό 98 (κοντά στο σταθμό «Ελαιώνας»). Εκεί βρίσκετε βιβλία – θησαυρούς, με τιμές από μισό μέχρι τέσσερα ευρώ (κι αυτές συζητήσιμες-παζάρι είναι). Πέτυχα εκεί χτες τα «Σκαλαθύρματα» του Ροϊδη (Ερμής) ενάμιση ευρώ, σε πολύ καλή κατάσταση.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα σχόλια και προτάσεις, ομολογώ ότι το βαλάντιό μου και ο ελεύθερος χρόνος μου θα δοκιμαστούν…..

    Ναι, πολλά βρίσκει κανείς σε δημοτικές βιβλιοθήκες, και μάλιστα παλιότερα βιβλία που δεν βρίσκονται στην αγορά. Αλλά ας πάρουμε για τις διακοπές έστω και ένα καινούργιο βιβλίο!

  22. imwrong said

    πάντως όταν βλέπεις το ισόγειο της Πρωτοπορίας στην Γραβιάς να φιλοξενεί βιβλία δεύτερο χέρι, μάλλον κάτι έχει πάει πολύ στραβά στον χώρο του καινούργιου βιβλίου…

  23. ppan said

    Τράβηξαν κι οι εκδότες το σκοινί πολύ, τόσα χρόνια που δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, όταν βιβλια σε παλιές μεταφράσεις και χωρίς δικαιώματα κόστιζαν όσο τα καινούρια.

    Ωραία η Κολιμά, εξάλλου το καλοκαίρι είναι που μπορούν να διαβάζουν, όσοι κάνουν διακοπές, δύσκολα βιβλία κι η Κολιμά είναι βαριά και σκληρή.

  24. π2 said

    To 2012 πρέπει να είναι η πρώτη χρονιά που δεν έχω αγοράσει βιβλίο. Λίγο η πολλή δουλειά, λίγο η τεράστια στοίβα αδιάβαστων βιβλίων από προηγούμενα χρόνια, λίγο ότι ακόμη δεν έχω μπει σε κλίμα προετοιμασίας διακοπών, δεν έχω παρά να ομολογήσω την ντροπή μου. Οπότε δεν προτείνω βιβλία και περιορίζομαι σε δύο σχόλια, ένα γλωσσικό και ένα θεσμικό.

    – Τα σιντιά που λέει ο Νικοκύρης δεν μ’ ενοχλούν, κάθε άλλο. Θες όμως η εξ αγχιστείας σχέση μου με τους Ποντίους, θες η ρίμα με τα βιβλία, προτιμώ τον πληθυντικό ελληνποίησης σιντία: το σιντί, τα σιντία. Μου φαίνεται πιο εύηχο και πιο φυσικό.

    – Ξέρω ότι οι δημοτικές βιβλιοθήκες έχουν πάρα πολλά προβλήματα τον τελευταίο καιρό και πολλές φυτοζωούν. Χαίρομαι λοιπόν που ακούω ότι μία τουλάχιστον έχει τουλάχιστον έναν τακτικό θαμώνα. Θυμάμαι πολλά καλοκαίρια πρώιμων φοιτητικών χρόνων στην τοπική δημοτική βιβλιοθήκη, όπου συνδύαζα το τερπνόν (τον δυνατό κλιματισμό που ανακούφιζε από την κάψα του αθηναϊκού καλοκαιριού, την ησυχία) μετά του ωφελίμου (άδεια αναγνωστήρια όπου μπορούσες να δουλέψεις με την ησυχία σου με τα βιβλία υποδομής -πηγές, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες κλπ.- τα οποία δεν είχαν ποτέ την επιτυχία των βιβλίων λογοτεχνίας που έσπευδαν να δανειστούν οι δημότες).

  25. Ερώτηση: είναι δυνατόν να υπάρξει ζόφος κάτω από τον ανελέητα λαμπρό ήλιο του ελληνικού καλοκαιριού;
    Απάντηση: Ναι, είναι!

    Από την Αυτού Μεγαλειότητα, τον Βασιλέα του Τρόμου: «Σκοτάδι βαθύ, δίχως άστρα», Stephen King, Εκδόσεις BELL 2012, ενδεικτικά:
    http://www.biblionet.gr/book/174869/King,_Stephen,_1947-/%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9_%CE%B2%CE%B1%CE%B8%CF%8D,_%CE%B4%CE%AF%CF%87%CF%89%CF%82_%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1

  26. cronopiusa said

    Μήτσου Αλεξανδρόπουλου «Ο ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ» Εκδόσεις Γκοβόστη

    Γιώργος Μαργαρίτης «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ» Εκδόσεις Βιβλιόραμα

    Νίκος Μπογιόπουλος «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε! » Εκδότης: Λιβάνης- Νέα Σύνορα

    Νάντια Βαλαβάνη «Ψωμί και τριαντάφυλλα» εκδόσεις Ταξιδευτής

    οριζοντιότητα, φωνές λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή» Εκδόσεις: Συνέλευση για την κυκλοφορία των αγώνων

    Γιώργος Παμπούκης «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ Οι άνδρες, οι θρησκείες, οι νόμοι και η μοίρα των γυναικών» Εκδόσεις Πατάκη

    Σταύρος Σταυρίδης «Μετέωροι χώροι της ετερότητας» Eκδότης: Αλεξάνδρεια

    ‘Αρης Κωνσταντινίδης «Αμαρτωλοί και Κλέφτες» Εκδόσεις ΑΓΡΑ

    Γιάννης Κιουρτσάκης «Καρναβάλι και Καραγκιόζης» Εκδόσεις Κέδρος

    Σόνια Ιλίνσκαγια «Κ, Π. ΚΑΒΑΦΗΣ οι Δρόμοι προς το ρεαλισμό στην ποίηση του 29ού αιώνα» Εκδόσεις Κέδρος

    Biblioburro- The donkey library

  27. Πάντως τα τελευταία δύο χρόνια χρειάστηκα μια καινούρια βιβλιοθήκη Billy για να έχω να βάλω τα καινούρια βιβλία μου και ξεχείλισε ήδη. Οπότε πάω για δεύτερη Billy – και που θα τη βάλω! Αραίωσα αρκετά από λογοτεχνία και το έριξα στις ανθρωπιστικές επιστήμες για να καλύψω τα πολλά κενά που έχω στα ενδιαφέροντά μου. Κι επιπλέον βολτάρω πλέον πολύ από τα παλιατζίδικα ή μου στέλνει από τη Θεσσαλονίκη μια φίλη του ιστολόγιου γιατί αναζητώ εξαντλημένες εκδόσεις που γυρεύω καιρό εκτός από τις πολύ συμφέρουσες τιμές για άλλα βιβλία που κυκλοφορούν ακόμα. Είπαμε, η κρίση μας οδηγεί ν’ αναζητούμε εναλλακτικές λύσεις. Κι όσο για τις προσφορές των εφημερίδων, εντάξει. Κάποιες είναι εξαιρετικές άλλες όμως άστοχες όπως η τελευταία «προσφορά» του Βήματος. Συγνώμη, αυτά είναι αναγνώσματα «παραλίας»; Κι αν σου σηκωθεί εκεί μπροστά στον κόσμο;

    Οι προτάσεις μου για όσα διάβασα τελευταία.

    – Μαρκ Μαζάουερ, Αυτοκρατορία του Χίτλερ. Καμία σχέση με ιστορήματα τύπου Ρέιμοντ Καρτιέ αλλά μια απολαυστική βαθιά ιστορική και κοινωνιολογική ανάλυση στο γνωστό ύφος του συγγραφέα (και του τακτικού μεταφραστή του). Από τις λίγες φορές που δεν λυπήθηκα τα λεφτά καθότι πανάκριβο…
    – Χένρι Βίνκλερ, Βαϊμάρη. Για ευνόητους λόγους.
    – Ιάσονας Χανδρινός, Το τιμωρό χέρι του λαού. Επιτέλους, το πρώτο βιβλίο ως δευτερογενής πηγή για την ΟΠΛΑ. Πάρα πολύ ζουμερό και το συνιστώ θερμά καθώς οι περισσότεροι σχολιαστές έχετε ενδιαφέρον για τέτοια θέματα.
    – Στράτος Δορδανάς, Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη. «Η ζωή μετά» όπως καταλαβαίνετε…
    – Σπύρος Μαρκέτος, Πώς φίλησα το Μουσολίνι! Από τα πολύ λίγα εμβριθή έργα που ασχολούνται με την άνοδο του ελληνικού φασισμού στον μεσοπόλεμο.

    Πρόσθετα: η πρώτη πρώτη μορφή της Ζωής εν Τάφω, ξέρει ο Νικοκύρης 🙂

  28. gpoint said

    # 19
    Σχετικό με τον προτεινόμενο το άρθρο μου : http://gpointsnovel.blogspot.gr/2012/07/blog-post.html

  29. Immortalité said

    Ποιος αγοράζει βιβλία… Εγώ αγοράζω βιβλία. Σταμάτησα ν’ αγοράζω οτιδήποτε άλλο [ρούχα, παπούτσια, τσάντες (και ναι, για όσους με ξέρουν δεν έχω πάρει ούτε μία τσάντα από πέρυσι το καλοκαίρι), ελάττωσα τις εξόδους, αλλά τα βιβλία δεν μπορώ να τα κόψω. Μπαίνω στο βιβλιοπωλείο και πάω στον πάγκο με τις νέες εκδόσεις με τη λαχτάρα κοπελιού σε παγωτατζίδικο. Δεν έχω φύγει ποτέ χωρίς να πάρω τουλάχιστον ένα βιβλίο. Και πάω σταθερά μια φορά τη βδομάδα τουλάχιστον. Αυτά. Αλλά είμαι εξαρτημένη το παραδέχομαι. Όσα και να πάρω, σκέφτομαι αυτά που δεν αγόρασα.
    Και δεν δανείζω τα βιβλία μου. Έχασα αρκετά και δεν το ξαναπαθαίνω.

    Τον Μακριδάκη θα τον πρότεινα και εγώ. Μου αρέσει πάρα πολύ το γράψιμό του, είναι χειμαρώδες και γεμάτο παραστάσεις. Πιστεύω όμως πως τα διηγήματά του είναι καλύτερα από τα μυθιστορήματα.
    Κατά τα λοιπά όσοι με συναναστρέφεστε διαδικτυακώς από καιρό και δεν περνάτε τα σχόλια αδιάβαστα 😉 ξέρετε πως έχω αδυναμία στην αστυνομική λογοτεχνία. Απόλαυσα τις Νουάρ Ιστορίες του Τσάντλερ των οποίων ο β’ τόμος βγήκε φέτος. Προχτές πήρα στα χέρια μου με συγκίνηση το τρίτο βιβλίο (που μεταφράζετε στα ελληνικά) του Νορβηγού Γκούναρ Στόλεσεν Τα μαύρα πρόβατα. Με την ευκαιρία επανεκδόσανε και το πρώτο του που ήταν εξαντλημένο. Είμαι στην ~120σελ, το βιβλίο είναι εξαιρετικό. Το μόνο που με χάλασε είναι ότι το μεταφράσανε από τα γαλλικά ενώ τα δύο πρώτα ήταν από τα νορβηγικά. Δεν ξέρω αν το έχω ξαναγράψει αλλά από τους Έλληνες συγγραφείς ο Χρήστος Οικονόμου έχει γράψει τα καλύτερα διηγήματα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Ο παλαιοβιβλιοπώλης Μέντελ και η αόρατη συλλογή δύο νουβέλες του Τσβάιχ από την Άγρα, χωρίς σχόλια.
    Από τα μεγάλα, μου έχω υποσχεθεί άμα κάτσω να διαβάσω τον Οδυσσέα (αν και ο αγαπητός Π2ος μου ‘κοψε τα φτερά), αλλά δε με βλέπω να κάθομαι ούτε φέτος 😦

    Έχω κι άλλα αλλά λέω να μη με πιάσει ο μπόγιας, θα επανέλθω 😀

    @10 Μάλλον λέτε το επίτομο ανθολόγιο που επιμελήθηκε ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης και όχι το κανονικό (εννιάτομο;) μυθιστόρημα του Εμπειρίκου.

  30. Immortalité said

    Κύριε διαχειριστά του παρόντος ιστότοπου δηλώνω υπευθύνως ότι δεν είμαι τρομοκράτης και αιτούμαι όπως απελευθερώστε το σχόλιό μου από τις δαγκάνες του Ακισμέτη πάραυτα.
    Μετά τιμής,
    Ιμμορταλιτέ

  31. sarant said

    30: Το σχόλιο το απελευθέρωσα, και με την ευκαιρία έμαθα ότι αναστήθηκε ο Τσάντλερ και έγραψε καινούργιο βιβλίο, ωραία!

  32. Immortalité said

    @31 Είπα ‘γω ότι αναστήθηκε; (που τέτοια τύχη!) Ότι εκδόθηκε φέτος είπα 😀

  33. sarant said

    Τα διηγήματα είναι μικρά ή μεγαλούτσικα; Και είναι αυτά που αργότερα τα μετέτρεψε σε μυθιστορήματα;

  34. sarant said

    Ένας φίλος έστειλε με μέιλ μια πρόταση που με χαρά την παρουσιάζω γιατί είναι ποιητική συλλογή.

    «Ρήματα» ποιητική συλλογή Παντελή Μπουκάλα, εκδόσεις ΑΓΡΑ 2009. Τρεις ενότητες ποιημάτων: Ιστορίες, Ερωτήματα, Μυθολογηματα. Αντί κριτικής, το ποίημα Το λάθος (από τις Ιστορίες)

    Το λάθος
    Τα ρούχα της δουλειάς
    σε χάρτινη σακούλα, φίρμα,
    με το σκοινάκι της,
    να μοιάζει δώρο αγάπης ακριβής.
    «Α, ένας από μας…»
    άκουγε μέσα του την ξένη σκέψη.
    Ενιωθε ίδιος όσο την κρατούσε,
    στη στάση του λεωφορείου,
    ασφαλισμένος, έγκυρος, όπως ό γέροντας
    πού κάρφωνε στα δόντια του το σπίρτο
    βγαίνοντας Κυριακή στο καφενείο του χωριού
    να δείξει ένα γεύμα πλούσιο
    που καν δεν το ‘χε ονειρευτεί.

    Επιανε θέση μονάχα αν ήταν άδειες οι μισές.
    Απόθετε στα πόδια τη σακούλα, απαλά,
    πρόχειρο αναλόγιο,
    και πάνω της ένα βιβλίο.
    Το ίδιο πάντοτε,
    ελληνικό,
    με το εισιτήριο σελιδοδείκτη.
    Το ‘χε ζητήσει από το αφεντικό του,
    κι εκείνος του δωσε τό Λάθος.
    Σπάνια γύριζε σελίδα.
    Θάλασσα οι λέξεις,
    κι αυτός, πέτρα βουνού,
    δέν ήξερε από αρμυρά ταξίδια,
    βυθιζόταν.

    Ενα μονάχα ήξερε:
    Το εισιτήριο του, το κανονικό,
    το σίγουρο,αυτό που απέτρεπε τους ελεγκτές
    και ημέρωνε το βλέμμα το καχύποπτο
    ήτανε το βιβλίο.
    Δεν διάβαζε.
    Ούτε της γλώσσας του τα γράμματα
    δεν ήξερε να βάλει σε μια τάξη.
    Όσα χαρτιά κι όσες σφραγίδες
    κι αν έσερνε στην τσέπη του ο φόβος,
    το διαβατήριο του για τον κόσμο των ομοίων
    ήτανε το βιβλίο με τις ελληνικές σελίδες.
    « Α, ένας από μας…»

    Κι έτυχε σε ελεγκτή φιλαναγνώστη
    και καν τον τίτλο δεν μπορούσε να του πει
    ο αλαργινός
    σπουργίτι τρομαγμένο και πολέμαγε
    μέσα στο σώμα του να φύγει να κρυφτεί.
    Και πλήρωσε το Λάθος.
    « Χα, ένας από μας…»
    βρόντηξε ο χλευασμός και τον κεραύνωσε.
    Εκτοτε μετράει την έρημο πεζοπορώντας.
    Οπως κι όταν δρασκέλιζε τα σύνορα.

  35. Immortalité said

    Είναι μεγαλούτσικα. Και στον πρώτο τόμο περιλαμβάνονται δύο («Ο Δολοφόνος στη βροχή» και «Ο άντρας που λάτρευε τα σκυλιά») τα οποία έδωσαν τον «Μεγάλο Ύπνο» και το «Αντίο Γλυκειά μου» αντίστοιχα. Το τρίτο, «το καρφί» είναι μονάχο του. Στον Β’ τόμο όλα είναι ξέταιρα και μάλιστα το τελευταίο δεν θυμίζει καθόλου Τσάντλερ. Ήταν η εποχή που πειραματιζόταν μέχρι να καταλήξει στον Μάρλοου, αλλά τα διηγήματα διαβάζονται πολύ ευχάριστα και έχουν κάνει και καλή δουλειά στην έκδοση.

  36. Immortalité said

    @34 Τι όμορφο!

  37. #29 Παλιοβιβλιοπωλης Μέντελ καὶ Ἀόρατη Συλλογὴ δαγκωτό. (ἐγὼ τί νὰ πῶ ποὺ ἔχασα ἀπὸ δανεισμὸ τὸν Ἄρχοντα τῶν δαχτυλιδιῶν, τὸν πρῶτο τόμο, ποὺ τὸν εἶχα ἀπὸ τὸ 1993 ὅταν ἤμουν ἀκόμη 9 ἐτῶν; πλέον δανείζω μόνο σὲ συγκεκριμένα ἄτομα ἐγνωσμένης φερεγγυότητας. ἐπίσης σπανίως δανείζομαι, μὲ τὰ βιβλία εἶμαι κτητικός). Προσυπογράφω τὸ 4. Αὐτὸν τὸν καιρὸ δὲν διαβάζω καινούργια βιβλία, διαβάζω τώρα ἕνα τοῦ 1951 καὶ σειρὰ ἔχουν ἕνα τοῦ 1962 καὶ ἕνα τοῦ 1973.

  38. ppan said

    37: Και μετά, φανταζόμαστε, το 1984 του Όργουελ.

  39. #38 αὐτὸ τὸ διάβασα δὶς πρὸ πολλῶν ἐτῶν, τὸ εἶχα ἀπὸ δανεισμὸ καὶ τὸ ἔχασα ἀπὸ δανεισμὸ ἐπίσης. τώρα ἄντε νὰ τὸ βρῶ στὴν παλιὰ πολυτονικὴ ἔκδοσι.

  40. ppan said

    Ε καλά, δεν πειράζει, βρες κάποιο του 1984 να μην χαλάσει η πρόοδος

  41. τὰ βιβλία εἶναι αὐτά: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Catcher_in_the_Rye

    http://en.wikipedia.org/wiki/One_Flew_Over_the_Cuckoo's_Nest_(novel)

    http://en.wikipedia.org/wiki/Gravity's_Rainbow

    εὐπρόσδεκτες οἱ προτάσεις γιὰ κἄτι καλὸ ἐκδεδομένο τὸ 1984 καὶ -μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴ χαλάσῃ τὸ σερί- ἀμερικανικό!

  42. Immortalité said

    @41 Και γιατί δίνεις αγγλικές παραπομπές; Στα αγγλικά θα τα διαβάσεις; Παρεμπιφτού τον Φύλακα τον βαριέμαι. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τόσος ντόρος. Τον κούκο μόνο στο σινεμά. Πύντσον δεν έχω διαβάσει (τώρα θα με προγράψει ο Δύτης :D)

  43. ὄχι, ἀλλὰ ἔτσι μοῦ ἦρθε νὰ δώσω ἀγγλικὲς παραπομπές γιατὶ στὴν ἑλληνικὴ βίκι δὲν βρῆκα ἄρθρα καὶ γιὰ τὰ 3.

  44. ἐμένα πάλι τὸν Φύλακα μοῦ τὸν πρότεινε ἕνας φίλος, κι ἐγὼ εἶπα μέσα μου «καλά, κάποτε θὰ τὸ διαβάσω», ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ λίγες μέρες τὸ βρῆκα φάτσα κάρτα σὲ ἕνα περίπτερο τοῦ φεστιβὰλ βιβλίου, ὁπότε τὸ θεώρησα κἄτι σὰν σημάδι. ἐμένα δὲν μοῦ φαίνεται καθόλου βαρετός, ἀλλὰ γοῦστα εἶναι αὐτα!

  45. Σοφία Καλοκεφάκη said

    @29 Nαι. Ωραίο όνομα έχετε.
    @34 Το επόμενο βιβλίο 🙂

  46. sarant said

    Ευχαριστώ και για τις νεότερες προτάσεις!

    Εγώ τον Φύλακα τον διάβασα πολύ μικρός, περίπου στα χρόνια του Κορνήλιου, και μ’ άρεσε.

  47. Immortalité said

    @45 Ευχαριστώ· και σεις δεν πάτε πίσω 🙂

    @46 Και εγώ κάπου τόση το διάβασα αλλά μου φάνηκε βαρετό. Μπορεί να φταίει ότι το διάβασα αμέσως μετά από τα «Σταφύλια της Οργής» που μου είχε φανεί συγκλονιστικό και να το αδίκησε η σύγκριση. Αλλά δεύτερη ευκαιρία δεν έχει 🙂

  48. Νατάσσα said

    Του Jean – Marie Blas de Robles «Εκεί που ζουν οι τίγρεις». Εξαιρετικό βιβλίο και χορταστικότατο.
    Επίσης του David Mitchell «The thousand autumns of Jacob de Zoet» μόνο που δε νομίζω να έχει μεταφραστεί στα ελληνικά -ευτυχώς.

  49. Την αγορά του βιβλίου, μπορώ να πω ότι τη γνωρίζω αρκετά καλά, και από διάφορες οπτικές γωνίες. Εχω εργαστεί σε εκδοτικούς οίκους και σε βιβλιοπωλεία, έχω συνεργαστεί με μεγάλα πολυκαταστήματα που πουλάνε βιβλία και δίσκους κ.λπ., με εταιρείες που παράγουν λογισμικό για βιβλιοπωλεία,
    αλλά κυρίως τα βιβλιοπωλεία και τα παλαιοβιβλοπωλεία είναι, θα έλεγα, τα «στέκια» μου.
    Ούτως ειπείν, και καθότι αγοράζω με συστηματικό τρόπο σχεδόν αποκλειστικά βιβλία ιστορικά, μελέτες, δοκίμια κ.λπ. και πολύ σπάνια λογοτεχνία, θα έλεγα, κάποιες σκόρπιες σκέψεις:

    1. Τα τελευταία χρόνια, έχω απαγορέψει στον εαυτό μου, διά νόμου και διά ροπάλου, να αγοράζει νεοεκδοθέντα βιβλία. Ο λόγος για τον κανόνα αυτόν (που ζήτημα είναι αν τον σπάω μία ή δύο φορές το χρόνο σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις) είναι φυσικά οι τιμές. Δεν αγοράζω λοιπόν καινούργια βιβλία, όσο και εν με ελκύουν, διότι είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα τα βρω μπροστά μου με έκπτωση 50-80%, είτε λόγω προσφορών των εκδοτικών οίκων και των βιβλιοπωλείων, είτε μεταχειρισμένα, όπως π.χ. αυτό ακριβώς έγινε με το «απόψε δεν έχουμε φίλους» που είπε η Σοφία Κολοτούρου πιο πάνω, το οποίο πωλείται προς 4,99 από όλα τα βιβλιοπωλεία που συνεργάζονται με το «Μεταίχμιο», μαζί με δεκάδες άλλους τίτλους.
    Η συμβουλή είναι αυτή:
    – Περιμένετε, το βιβλίο που θέλετε θα έλθει να σας βρει.
    Ετσι γίνεται πάντα, για αυτό και δεν ανησυχώ για τίποτα, ούτε καν για τα πιο «επείγοντα» βιβλία που με ενδιαφέρουν.

    2. Να συχνάζετε ή έστω να περνάυε μια βόλτα από παλαιοβιβλιοπωλεία, έστω κι αν δεν έχετε σκοπό να αγοράσετε κάποιο βιβλίο, έστω και εάν έχετε 5 ευρώ επάνω σας. Οπως σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν καλοί και κακοί (φραγκοφονιάδες) παλαιοβιβλιοπώλες. Στη Θεσσαλονίκη, που τους ξέρω όλους, στους 10 σοβαρούς που υπάρχουνε, οι καλοί είναι 2-3. Η συμβουλή μου είναι η εξής: Ανοίξτε προσωπικές σχέσεις με τους παλαιοβιβλιοπώλες. Και διότι θα σας προσέχουν περισσότερο (εμένα, π.χ. με ειδοποιούν με ημέηλ και με μηνύματα για τα καινούργια αποκτήματά τους), αλλά και διότι όση έκπτωση και να σας κάνουν ως τακτικό πελάτη, αυτοί πάλι κερδίζουν. Θέλω να πω, αυτοί αγοράζουν τα βιβλία 2 ή 3 ή το πολύ 4 ευρώ. Ακόμη και εάν ξεκινούν με αρχική τιμή, πχ. 25 ευρώ, στο τέλος και 10 ευρώ να σας το αφήσουν το βιβλίο, πάλι κερδισμένοι είναι. Προσωπικά, αυτό το ξέρω καλά, και το εκμεταλλεύομαι δεόντως.

    3. Για όσους ενδιαφέρονται πάλι για παλιά/σπάνια βιβλία, μια καλή ιδέα είναι να επισκέπτεστε παλιατζίδικα (γενικώς, όχι αποκλειστικά παλαιοβιβλιοπωλεία), διότι εκεί καταλήγει πολύ συχνά, μαζί με έπιπλα και σκρίνια, και ολόκληρη η βιβλιοθήκη του συχωρεμένου. Ο παλιατζής συνήθως δεν ξέρει την αξία των τίτλων που έχει στα χέρια του, και τα ξεπουλάει όσο-όσο. Πρόσφατα, έπεσα επάνω στη βιβλιοθήκη ολόκληρη ενός μακαρίτη πολιτευτή της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, που οι απόγονοι του την ξεπούλησαν πακέτο, και βρήκα τη χαρά μου.
    (Με την ευκαιρία, ανεκδοτάκι βιβλιοπωλών:
    – Ποιος είναι ο χειρότερος εχθρός του βιβλίου;;;
    Αφήνω την απάντηση ανοιχτή, αν δεν το βρει κανείς, θα το πω 🙂

    4. Για τις προσφορές των εφημερίδων, δηλαδή κυρίως του ΔΟΛ, πολύ με θλίβει το γεγονός του ότι οι εκδόσεις αυτές τυπώνονται συνήθως στην Τουρκία, και τώρα τελευταία σε Κίνα, Μαλαισία και άλλες ασιατικές χώρες. Αν δείτε προσεκτικά στον κολοφώνα (έτσι δεν λέγεται;;;) των βιβλίων αυτών των 3-5 ευρώων, θα δείτε ότι δυστυχώς είναι εισαγωγής, άρα δεν πολυβοηθιέται η ελληνική αγορά από τις εκδόσεις αυτές, εκτός βεβαίως από τους κ.κ. αδίστακτους καπιταλιστές που ακόμη και με τα 3 ευρώ της πώλησης, επί τις δεκάδες χιλιάδες αντιτύπων εφημερίδων που πωλούνται κάθε Κυριακή, κάντε τις πράξεις.

    Τελειώνοντας, μια προσωπική σκέψη: Το διάβασμα είναι μια πολύ ζωτική λειτουργία για μένα. Ασφαλώς και η κρίση έχει δυσκολέψει τα πράματα, αλλά από την άλλη, οι προσφορές βοηθάνε πολύ, και πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά. Ευτυχώς, μέχρι στιγμής, κάθε βδομάδα μου περισσεύει ένα μικρό ποσό για να το επενδύω σε βιβλία. Την βδομάδα που δεν θα έχω στη διάθεσή μου αυτό το μικρό ποσό και δεν θα μπορέσω να αγοράσω κάποιο βιβλίο,
    θα σκεφτώ πολύ σοβαρά να … σταματήσω να δουλεύω.
    Διότι, τι νόημα έχει να δουλεύεις (να μισθώνεις τον χρόνο σου και τη ζωή σου), αν δεν μπορείς να εξασφαλίσεις μετά ένα δίωρο για τον εαυτό σου (privacy, που λένε οι Αγγλοσάξονες) για να διαβάσεις αυτό που θέλεις με την ησυχία σου;;;

  50. munich said

    Μια Στεκια στο μάτι του Μοντεζούμα του Ν. Νικολαϊδη
    …ίσως το πρότεινα και πέρυσι αλλά μάρεσε πάρα πολύ

  51. » Υπομονή της αράχνης» Αντρέα Καμιλλέρι και επιθεωρητής Μοντολμπάνο:)
    » Μεσάνυχτα όλη μέρα» του Χανίφ Κιουρέϊσι ( άριστο )
    » Το Σπήλαιο των Ιδεών » του Χοσε Κάρλος Σομόθα ( εξαιρετικό )

    Δεν είναι «καινούργια» αλλά είναι πάντα νέα και πολύ καλά 🙂

    και βέβαια για το καλοκαίρι τον Τόμας Μαν και «Το Μαγικό Βουνό» ( ότι πρέπει όταν έχει καύσωνα, αφου’σε δροσίζει το μαγικό βουνό, μες στα χιόνια!)

  52. Θρασύμαχος said

    Αναγνωστική αποκάλυψη η μικρή ποιητική συλλογή του Φάνη Λυσιφάνη «Πάρ’[ε] ασπίδα για την ήττα – μιά καινούργια αλφαβήτα» (2012, εκδόσεις Άλφα-Ωμέγα, 44 σελίδες). Προσφυές και ενίοτε πικάντικο παιγνίδι λέξεων, υπονοουμένων και παραδοσιακού μέτρου, δροσερή και συνάμα πικρή ματιά στην επικαιρότητα, με επιρροές Ροϊδη, Σουρή ου μην αλλά και Νίκου Δήμου, και αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με την «Τρίλιζα» που είχε προσφάτως φιλοξενηθεί στο ιστολόγιο. Διερωτώμαι αν πρώτος θα άξιζε τον κόπο να το ανακαλύψει ένας μουσικοσυνθέτης ή ένας εκπαιδευτικός ανθολόγος. Κάποιο πολλά υποσχόμενο χρυσωρυχείο κρύβεται πίσω απ’ το ψευδώνυμο.

  53. cchris74 said

    …δεν ντρέπεστε να με κάνετε να τρέχω στη έκθεση βιβλίου στην Ανάβυσσο για Μακριδάκη; Αλίμονό σας αν δεν μου αρέσει 🙂 .+

    Σχετικά με τις μεγάλες εκπτώσεις θεωρώ πολύ φυσιολογικό μια εμπορική επιχείρηση να πουλάει φτηνά το στοκ που δεν κυκλοφορεί γρήγορα, αυτό δεν νομίζω οτι την βλάπτει και γενικά νομίζω πως με αυτόν τον κανόνα λειτουργούν τα περισσότερα βιβλιοπωλεία.

    49. Βασιλική συμφωνώ αλλά συχνά παρεκτρέπομαι 🙂 .

  54. sarant said

    52: Κι εγώ το πήρα αυτό αλλά ακόμα δεν το έχω κοιτάξει πέρα από μια πολύ γρήγορη ματιά.

  55. munich said

    Όποιο βιβλίο του Πάκο Ιγνάσιο Ταϊμπό ΙΙ πληροί τις χρονικές προϋποθέσεις έκδοσης έθεσε ο ιδιοκτήτης του μπλογκ

    Όσο για την αγορά βιβλίου, αγοράζω κυρίως ονλάιν και κατα προτίμηση στο ορίτζιναλ να μιλάω τη γλώσσα. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα για διακοπές αγοράζω από το βιβλίο σκούπα Έλληνες συγγραφείς που μου έχουν προταθεί είτε από φίλους είτε από βιβλιοκριτικούς. Τα βιβλία στην Ελλ΄δα μου φαίνονται πολύ ακριβά μερικές φορές ακόμα και με την έκπτωση

  56. Κάτι πολύ σημαντικό (και πολύ ενθαρρυντικό):
    Η κίνηση στις δανειστικές βιβλιοθήκες έχει αυξηθεί πολλές φορές επί τοις εκατό επάνω. Μου το λένε όλοι οι φίλοι και γνωστοί που δουλεύουν ή επιμελούνται βιβλιοθήκες, το βλέπω και με τα ίδια μου τα μάτια, εδώ σε τοπικές βιβλιοθήκες που πάω και βοηθάω. Οχι πολύ παλιά, κυνηγούσαμε μύγες, κανένας δεν πατούσε το πόδι του, τώρα κάθε Δευτέρα που η βιβλιοθήκη ανοίγει μεσημέρι, στις 14.00, αντί για πρωί, υπάρχουν ουρές, χωρίς υπερβολή.
    Ο κόσμος, φαίνεται, βαρέθηκε την τηλεόραση, έξω δεν μπορεί να πολυβγαίνει, η τοπική δανειστική βιβλιοθήκη είναι η καλύτερη λύση (και θέλει τη βοήθειά μας και την ενίσχυσή μας).

  57. cchris74 said

    Άσχετο. Μήπως ξέρει κανείς τι γίνεται με το λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών; Κάποια στιγμή είχα την πληροφόρηση πως θα έβγαινε στην κυκλοφορία στις αρχές του 2012 αλλά έκτοτε δεν είδα φως.

  58. romvos said

    λιικξ,ηυμυντ

  59. alexisphoto said

    Καλησπέρα και από εμένα,
    Θα τολμήσω να προτείνω συγγραφέα και όχι βιβλίο μιας και ό,τι δικό του έχω διαβάσει είναι καταπληκτικό.
    Ο συγγραφέας είναι ο Ισίδωρος Ζούργος και το τελευταίο του βιβλίο η «Ανεμώλια».
    Πολύ ωραίες και οι ιστορικές προσεγγίσεις του μέσα από την «Αιδονόπιτα» κ τη «σκιά της πεταλούδας»
    Ευχαριστώ

  60. Nicolas said

    Καλοκαίρι, ζέστη, ζυθοπωλείο…καιρός για ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (αν είναι μόνον ένα, ας είναι αυτό)

  61. Αρκεσινεύς said

    Πολύ ωραία, Νίκο, το σκέφτηκες, αν και έχει καθιερωθεί.

    Βιβλίο δανεισμένο ή σκισμένο ή χαμένο.
    Μου το είχε πει ένας καθηγητής μου στη β΄γυμνασίου. Δεν την εφάρμοσα τη σύστασή του κι έχασα αρκετά βιβλία, φιλολογικά.

    Ο ανάμισης ντενεκές του Μακριδάκη μου άρεσε πολύ, Νίκο. Τ’ άλλα του νομίζω πως είναι κατώτερα. Το τελευταίο του θα το διαβάσω σε λίγες μέρες που αρχίζουν οι διακοπές μου.
    Πριν από λίγο καιρό διάβασα του Γ. Μιχαηλίδη » Άγιοι έρωτες». Εμένα ο Μιχαηλίδης μ’ αρέσει. Έχω διαβάσει και την τριλογία του «Της επανάστασης, της μοναξιάς και της λαγνείας».

    ” Το Σπήλαιο των Ιδεών ” του Χοσε Κάρλος Σομόθα (2001) που πρότεινε ο Σπίθας στο 51 είναι πολύ καλό.
    Παλιό (1998), αλλά εξαιρετικό είναι και το «έγκλημα στην αρχαία αγορά» του Claude Mosse.
    Eπειδή μου αρέσουν τα αστυνομικά αγόρασα το τελευταίο του Μαρή «Ο 13ος επιβάτης» (τα άλλα του τα διάβασα πριν από δεκαετίες) και του Δ. Αλεξίου «Αλάτι κόκκινο».
    Πήρα ιδέες κι από σας. Ο ανάπλους του Βαλτινού είναι καλό;

  62. sarant said

    Ευχαριστώ και για τις νεότερες προτάσεις.

    Το Λεξικό της Ακαδημίας σταμάτησε στο λήμμα «δαχτυλωτός». Επρόκειτο να μετατραπεί σε λεξικό των ελληνικών διαλέκτων ή κάτι τέτοιο, αλλά τώρα πολύ αμφιβάλλω αν θα γίνει κάτι. Εκτός αυτού, η Ακαδημία έχει υπεύθυνο επί των γλωσσικών έναν ακαδημαϊκό που είναι πολιτικός μηχανικός (και παλιός πρωταθλητής της δισκοβολίας, και διορισμένος από τη χούντα πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ), ο οποίος προτιμάει να πετάει πυροτεχνήματα, ότι η ελληνική γλώσσα έχει 5 εκατ. λέξεις και ότι το βιβλίο Γκίνες τη θεωρεί πλουσιότερη του κόσμου.

  63. Επίσης του David Mitchell “The thousand autumns of Jacob de Zoet” μόνο που δε νομίζω να έχει μεταφραστεί στα ελληνικά -ευτυχώς.

    γιατί εὐτυχῶς;

  64. Μπουκανιέρος said

    62 Α, ωραία!
    Επειδή έτυχε να συναντήσω κάπου τον «υπεύθυνο επί των γλωσσικών» της Ακαδημίας (στην καθημερινή του ιδιότητα, δηλ. του εργολάβου), πολύ χαίρομαι που δε θα πάθουμε τίποτα…

  65. Τσούρης Βασίλειος said

    29,39,61 Ανέκδοτο σχετικό με το δανεισμό βιβλίων.
    Επισκέπτεται κάποιος ένα φίλο του στο καινούριο του σπίτι…
    – Όλα ωραία του λέει αλλά δεν βλέπω νάχεις βιβλία…
    Ένα μήνα μετά επισκέπτεται και πάλι το φίλο του και βλέπει στο πάτωμα εκατοντάδες βιβλία…
    -Μπράβο του λέει που άκουσες τη συμβουλή μου και προμηθεύτηκες τόσα βιβλία αλλά χρειάζεσαι και μία βιβλιοθήκη…

    -Που δανείζουν βιβλιοθήκες; 🙂

  66. Νέο Kid Στο Block said

    64. Εσείς αγαπητέ μου, αντί να υπεισέρχεστε σε θέματα στατικής των παλαι ποτε υπερστατικών φορέων που (λόγω των φαινομένων του ερπυσμού και της κόπωσης) τείνουν να γίνουν μηχανισμοί 🙂 , λύστε μου μια βασανιστική απορία! (δεν τολμώ να την υποβάλω στο κατάλληλο ποστ, καταλαβαίνετε..)

    Η χήρα του Σαβίμπι, λέγεται Σαβίμπενα ή Σαβίμπαινα;
    (κι αν λέγεται Σαβίμπαινα, το «μακρόοο» σημαίνει κάτι; Π.χ σημαίνον και σημαινόμενο και τα τοιαύτα; )

  67. JS said

    24β:
    Σιντί, σιντιά, όπως αυτί αυτιά.
    Τώρα σιντία όπως τα αυτία;
    Γιατί όχι τότε και σιντά (κατά το βυζά);

  68. JS said

    27:
    Αυτά τα περί βιβλιοθήκης Billy (πρώτης και δεύτερης που αγόρασες, από το ΙΚΕΑ προφανώς) ακούγονται σαν γκρίζα διαφήμιση. Σε πληροφορώ λοιπόν να μην βάζεις βαριά βιβλία στα ράφια της γιατί είναι ψεύτικα και μετά από λίγο καιρό τα παίζουν. Συνέβη μπροστά στα μάτια μου να τα φτύσει ένα ράφι με την Ιστορία του Ελληνικού Εθνους της Εκδοτικής Αθηνών και να σκορπίσουν οι τόμοι παρασύροντας και σπάζοντας μερικές γυάλινες αντίκες της κυράς και έγινε το έλα να δεις.

  69. sarant said

    68: Τα βαριά κάτω, φίλτατε! Καλημέρα!

  70. KATERINA said

    βιβλίο δανεισμένο, ενίοτε χαμένο, πάντοτε δε κατεστραμμένο, έλεγε ο πατέρας μου. Δεν πειράζει όμως, τα βιβλία είναι για να κυκλοφορούν και να αλλάζουν χέρια.
    Προτείνω δύο βιβλία, δεν θα έλεγα ότι είναι για τη θάλασσα, αλλά για την βεράντα.
    Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαϊδου (μία καθαρή γραφή για τη Θεσσαλονίκη του παρακράτους, της εθνικοφροσύνης και της καταδίωξης των εβραίων) και
    Θεσσαλονίκη του Μάρκ Μαζάουερ (καταπληκτικό βιβλίο όπου αναλύεται η ιστορία της πόλης από το 1300 έως τις μέρες μας). Οχι δεν είμαι από τη Θεσσαλονίκη.
    Σε άλλο κλίμα Η λογική της παράνοιας του Στ. Ράμφου, λύνει πολλές απορίες για τη σημερινή μας κατάσταση.
    Για πιο ελαφρύ ανάγνωσμα τα Εγκλήματα Νο 1, 2, 3, δεν ξέρω αν θα βγουν και φέτος. Καλό καλοκαίρι!

  71. gbaloglou said

    70

    1300; Ενδεχομένως, εγώ νόμιζα 1430, για να την θυμόμαστε ως πόλη πρωτίστως Τουρκοεβραϊκή 🙂

  72. Mar Pap said

    Γενικώς δε διαβάζω λογοτεχνία γιατί τη βρίσκω ανιαρή, όταν μπορώ να διαβάσω τόσα άλλα.
    Γενικώς δε διαβάζω επίσης καινούρια βιβλία γιατί υπάρχουν πάρα πολλά παλιά που θέλω να αγοράσω και να διαβάσω.
    Οπότε που με χάνει που με βρίσκει κανείς στα παλαιο- και παλαιοβιβλιοπωλεία. Από καινούρια βιβλία αγοράζω μόνο λευκώματα, γιατί είναι πιο δύσκολο να τα βρεις μετά.
    Με ενα πρόχειρο υπολογισμό πρέπει να έχω πληρώσει πάνω από 20.000ευρώ για βιβλία από το 2007 και μετά.
    Συμφωνώ με τις προτάσεις του 2 για τον Κέλσο και το βιβλίο του Κακλαμάνη (Η Ελλάς ως κράτος δικαίου), το οποίο κατ εμε είναι το καλύτερο βιβλίο για την πολιτική ιστορία στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι το βιβλίο αυτό έκανε μόνο μία έκδοση, στη συνέχεια απαγορεύτηκε η επανέκδοση του και τωρα υπάρχουν μονο τα 1000 κομμάτια της πρώτης έκδοσης. Είναι ενα βιβλίο που το είχα σε φωτοτυπία αλλά το έψαχνα από το 2008 μανιωδώς. Μια μέρα το βρήκα σε ενα παλαιοβιβλιοπωλείο στα 50ευρώ με την ταμπέλα «πωλήθηκε». Το συγκεκριμένο παλαιοβιβλιοπωλείο ειχε λιστα αναμονής για το βιβλίο αυτό 15 άτομα. Αν και προσφέρθηκα να δώσω μέχρι 150ευρώ, για να παρακάμψω τη λίστα ο παλαιοβιβλιοπώλης δε μου το έδωσε. τελικά, το βρήκα τελείως τυχαία και άθικτο σε μια βιβλιοθήκη μιας γνωστής μου και μου το χάρισε.
    Από παλιά βιβλία είμαι φαν του Θέμου Κορνάρου. Συστήνω τη «Σπιναλόγκα» και το «Αγιο Όρος-Οι άγιοι χωρίς μάσκα» αν και γενικά όλα του τα βιβλία έχουν κάτι να πω. Η σπιναλόγκα όμως είναι συγκλονιστική.
    Από καινούρια βιβλία συστήνω:
    -Ιεραπετριτάκης-Ιατρική εξουσία (λάθη και κουκούλωμα)

    και 2 λαογραφικά (το ένα είναι το δικό μου, η δεοντολογία στα άκρα)
    -7000 Κρητικές παροιμίες, Παπαδάκης-Τσικαλάκης και
    -Κρητικά Αξεμούριστα, Ανδρέας Λενακάκης, εκδόσεις ΜΥΣΤΙΣ

    Αν υπήρχε τοπικ ποιο βιβλίο ΔΕ συστήνετε θα είχα να γράψω περισσότερα. Δυστυχώς, πολλές οι «φασόλες» στο χώρο…

  73. Νέο Kid Στο Block said

    72. Λέτε «..απαγορεύτηκε η επανέκδοσή του». Από ποιούς; Είχα την εντύπωση, οτι οι εποχές απαγόρευσης έκδοσης βιβλίων (πολιτικού περιεχομένου) ήταν μακρινές. Εκτός, αν εννοούσατε «πολεμήθηκε» κι όχι «απαγορεύτηκε».

  74. sarant said

    72: Κι εμένα με παραξένεψε η διατύπωση.

  75. ppan said

    Μήπως από τίποτε κληρονόμους, συνηθισμένο φαινόμενο (αν ζει ο άνθρωπος ας με συγχωρήσει), ή λόγω εκδοτικών διαφωνιών

  76. ppan said

    Ας πούμε, τα γνωστα προβλήματα με τα εδώ και πολλα χρόνια εξαντλημένα βιβλία της Ελλης Σκοπετέα.

  77. Βλέπω τα δικά μου βαριά εστετικά τα καπαρώσαν άλλοι, ο Nicolas για την ακρίβεια (60). Όσο για τον Πύντσον που ξαναδιαβάζω τώρα με τη σειρά, δε λέω τίποτα για να μη θυμώσει η Ιμόρ. :mrgreen:
    (αναγκαστικά είμαι σε φάση ξαναδιαβάσματος γιατί ό,τι αγορές νέων βιβλίων πάνε πια στην κόρη)

  78. Mar Pap said

    73. ναι ορθόν, κακή διατύπωση

  79. Νατάσσα said

    61: Ωραιότατο όντως το βιβλίο, με μια μικρή διόρθωση -η Claude Mosse, που είναι και καθηγήτρια αρχαίας ιστορίας στο Paris VIII.

    63: Επειδή ίσως το πιο ενδιαφέρον στον Μίτσελ είναι η γλώσσα του, που αξίζει να την απολαύσει κανείς στο πρωτότυπο. Άλλωστε, απ’ όσες κριτικές διάβασα, δεν ευτύχησε σε κάποιες μεταφράσεις του στα ελληνικά -παράδειγμα εδώ
    http://www.sarantakos.com/language/elefth.html

  80. Ιστορίες αμαρτίας και αγιοσύνης, Μ.Καραγάτσης, Συλλογή Διηγημάτων, Εστία.
    Η Λογική της παράνοιας, Σ.Ράμφος, Αρμός
    Ληξιπρόθεσμα δάνεια & Περαίωση, Πέτρος Μάρκαρης, Γαβριηλίδης

  81. sarant said

    Ευχαριστώ και για τις νεότερες προτάσεις!

    Ειπαμε, η τέχνη μακρά, ο βίος βραχύς, τα ράφια γεμάτα, το πορτοφόλι άδειο!

  82. Πράγματι βρίσκεις κάποιες ευκαιρίες, αν κι εδώ στην περιφέρεια (Ηράκλειο) δεν είναι πολλές. Πρόσφατα αγόρασα από το Χόντος (ναι δεν ντρέπομαι να το πω!) τέσσερις τόμους της «βαλκανογνωστικής» σειράς του Οδυσσέα προς 5 ευρώ έκαστον. Έχω κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια αγοράσει πολλά βιβλία από εφημερίδες, λογοτεχνικά και ιστορικά. Από πέρυσι έχω την καλή τύχη να έχω ενώσει την βιβλιοθήκη μου με αυτήν της συζύγου, που και μανιώδης βιβλιόφιλος είναι και καλοπληρωμένη ως το Φεβρουάριο που θυσιάστηκε στο Μολώχ της κρίσης. Επιπλέον τους τελευταίους μήνες λεηλατούμε σταδιακά και την βιβλιοθήκη του πεθερού που έχει κυρίως βιβλία φιλοσοφίας. Όσο για νεότευκτα πονήματα… έχουν μειωθεί στο ελάχιστο! Πλέον μόνο σε γιορτές κλπ.

  83. Απορία προς την σύνταξη: γιατί βδελύττεστε τον όρο «ευπώλητος»;

  84. sarant said

    83: Σε θέματα γούστου δεν χωράει πάντοτε συζήτηση με επιχειρήματα -ας πούμε ότι τον βρίσκω πομπώδη, ψεύτικο -ενώ αφοπλιστικά τίμιους βρίσκω τους αντίστοιχους όρους σουξέ ή χιτάκια. Πρέπει να γράψω, αλλά δεν το έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου. Δείτε πάντως κι εδώ τι λένε δυο φίλοι:
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?4702-bestselling-bestsellers

  85. Immortalité said

    @77 Εσύ κι ο Νικολά δεν παίζετε τίμια γιατί είπαμε φρέσκα βιβλία. Αυτό είναι χρόνια διαβασμένο 😉
    Ξαναδιάβασε τον, να μας τον διηγηθείς μετά 😉

    @82 Παναπεί πήρατε γυναίκα με προίκα! 😀

  86. #72 και επόμενοι
    Το βιβλίο του Κακλαμάνη υπάρχει ευτυχώς και στο scribd

  87. @85 Exactement mon ami!

  88. the dog's bollocks said

    49 (2):
    Μια που γίνεται λόγος για παλαιοβιβλιοπωλεία θα ήθελα να αναφέρω, για όσους δεν το γνωρίζουν ήδη, το φοβερό awesomebooks τελεία com από την Βρετανία, που διαθέτει χιλιάδες μεταχειρισμένα βιβλία (οι τίτλοι ανανεώνονται καθημερινά) με ~3 ευρώ το κομμάτι και δωρεάν αποστολή. Μιλάμε για ντριμκαμτρού!
    Ένα παράδειγμα: Με 12 ευρώ (σύνολο) απέκτησα/απόχτησα πριν δυο χρόνια τα ογκώδη δίγλωσσα λεξικά Colliins (>2000 σελ.) της γερμανικής, γαλλικής, ιταλικής και ισπανικής γλώσσας.

  89. the dog's bollocks said

    Collins

  90. ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΤΡΑ said

    καιρός να κάνω κι εγώ τη δική μου πρόταση: δύο βιβλία για το καλοκαίρι,
    το Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα του Πασκάλ Μερσιέ από τις εκδόσεις Ψυχογιού και το
    Ένα κάποιο τέλος του Τζούλιαν Μπαρνς από το Μεταίχμιο
    είναι και τα δύο βιβλία που αναφέρονται στον με φιλοσοφική διάθεση επαναπροσδιορισμό των πάντων που χρειάζεται να κάνουμε που και που
    στο πρώτο παρακολουθούμε την όψιμη αναζήτηση του νοήματος της ζωής, δηλ. του έρωτα και του ονείρου από ένα ηλικιωμένο καθως πρέπει καθηγητή κλασικής φιλολογίας σε σχολείο στην Ελβετία
    ενώ στο δεύτερο γίνεται με πολύ πιο παιχνιδιάρικη διάθεση το ξανακοίταγμα του παρελθόντος από έναν -πάλι- εξηντάρη, εγγλέζο αυτή τη φορά , που όσο πιο πολύ το ψάχνει όλο και πιο πολλά ανακαλύπτει!!!

  91. sarant said

    Ευχαριστώ για τις νεότερες προτάσεις!

  92. #88 Πράγματι, πολύ καλό το awesomebooks.com, κι απ’ ότι ξέρω έχει και λογαριασμούς πωλητή στο Amazon και στο eBay.

  93. Προτάσεις (η αρίθμησι για λόγους ευκολίας, δεν υποδηλώνει ιεράρχησι):

    1. Ρέϊμοντ Κάρβερ, «Αρχάριοι», Μεταίχμιο, μετάφρασι-επίμετρο: Γιάννης Τζώρτζης, Νοέμβριος 2010.
    Η διάσημη συλλογή διηγημάτων «Για τι πράγμα μιλάμε όταν μιλάμε για αγάπη», του Κάρβερ, στην αρχική, μη επιμελημένη από τον Γκόρντον Λις, εκδοχή της. Το αποκατεστημένο κείμενο μπορεί να είναι και 40% περισσότερο σε σχέσι με αυτό που είχε αρχικά εκδοθεί.

    2. Νατσούο Κιρίνο, «OUT», Μεταίχμιο, μετάφρασι: Γωγώ Αρβανίτη, Νοέμβριος 2009.
    Το ποιο σκοτεινό κι εν πολλοίς αισθησιακό αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Το μόνο βιβλίο εξ όσων θυμάμαι που η περιγραφή ενός διαμελισμού είνε τόσο ρεαλιστική που δεν άντεξα, γύρισα δυο σελίδες παρακάτω για να συνεχίσω την ανάγνωσι!!!

    3. Χιτόμι Κανεχάρα, «Η γλώσσα του φιδιού», Ωκεανίδα, μετάφρασι: Γιάννη Σπανδώνης, Ιανουάριος 2006.
    Μία νουβέλλα με μπόλικα τατουάζ, πίρσινγκ, σεξ και άλλες άντεργκράουντ διαστροφές, για την νεολαία της Ιαπωνίας, με ηρωΐδα μία δεκαεννιάχρονη Γιαπωνέζα (την ίδια την Κανεχάρα), γραμμένο από μια (τότε) εικοσιενός χρόνων κοπέλλα που παράτησε το σχολείο στα έντεκά της για να γυρίση την Ιαπωνία και να γράφη ιστορίες, που έστελνε για επιμέλεια στον πατέρα της, επιμελητή εκδόσεων, με ημαίηλ. Το τέλος, νομίζω, ξενίζει κάπως (όλοι οι Έλληνες φίλοι μου που το διάβασαν αυτό μου είπαν), αλλά νομίζω πως είνε πολύ Γιαπωνέζικο!!!

  94. sarant said

    Πολύ καλογραμένες προτάσεις, ευχαριστώ!

  95. 93/1: Μα αξίζει όντως το «αποκαταστημένο κείμενο»; Κάπου διάβαζα ότι το κούρεμα του Λις όντως συνετέλεσε στη μαγεία των διηγημάτων του Κάρβερ.
    (μα πώς να ήταν η «Έρημη Χώρα» πριν το ψαλίδι του Πάουντ;)

  96. #88, 92
    Νομίζω ότι, πλέον, για να βρεις (ξένα) βιβλία ονλάιν είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείς κάποιο ψαχτήρι που ψάχνει σε πολλά (ή όλα; ) τα ονλάιν βιβλιοπωλεία, παρά να περιοριστείς σε ένα. Τέτοιο σάιτ, πολύ καλό, είναι το bookfinder και λίγότερο καλό το allbookstores.

  97. nikiplos said

    αδιαμφισβήτητα πολλά είναι τα νέα βιβλία…
    με συνάρπασε το βιβλίο:
    «Το πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας», της ομογενούς Νάταλι Μπακόπουλος (Πατάκης), από το Μίτσιγκαν…

  98. the dog's bollocks said

    96:
    Ναι, απαραίτητο το bookfinder τελεία com, αλλά δεν συνεργάζεται άμεσα με το awesomebooks, παρά μόνο μέσω abebooks. Έτσι όμως το κόστος αυξάνεται.
    Το awesomebooks ενδείκνυται για binge buying: Πηγαίνεις στο «Browse AwesomeBooks,» επιλέγεις κατηγορία, επιλέγεις “Sort by: Price low to high,” και …αρχίζει το πάρτι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: