Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Καλοκαιρινό κουίζ

Posted by sarant στο 11 Ιουλίου, 2012


Καλοκαίρι είναι, καύσωνα έχει, κάνει και μνημόνιο, δεν είναι καιρός για βαριά άρθρα, σκέφτηκα να δημοσιεύσω κάτι πιο ανάλαφρο σήμερα και μάλιστα πιο δροσερό, και να σας το παρουσιάσω με μορφή κουίζ. Θα σας παρουσιάσω λοιπόν εκτενή αποσπάσματα από ένα χρονογράφημα που δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα μιας μεγάλης αθηναϊκής εφημερίδας (που τότε ήταν νεοφερμένη στο εκδοτικό στερέωμα) και όπου περιγράφεται, με ειδυλλιακά χρώματα, μια περιοχή του Λεκανοπεδίου.

Ποια περιοχή; Μα, αυτό είναι το αντικείμενο του κουίζ. Σας ζητάω να βρείτε σε ποια περιοχή αναφέρεται ο χρονογράφος. Και το κουίζ δεν θα είναι συνεργατικό, όπως άλλα που κάνουμε, όπου μαντεύετε τη λύση κι εγώ σας λέω όχι ή σας δίνω νύξεις, θα είναι διαγωνιστικό, δηλαδή θα κρατήσει μερικές ώρες, ας πούμε ως τις 3 μ.μ. ώρα Ελλάδος, και μετά θα αποκαλύψω την απάντηση και θα δούμε ποιοι μάντεψαν σωστά. Μάλιστα, για να ξεχωρίσει ένας νικητής, σας ζητάω, αν θέλετε να προσθέσετε και ποια χρονολογία πιστεύετε ότι γράφτηκε το χρονογράφημα, οπότε θα δώσετε απάντηση με περιοχή του Λεκανοπεδίου και με χρονολογία, π.χ. «Τρεχαγυρευούπολη, 1901».

Έχω παραλείψει όσα αποσπάσματα θα μπορούσαν να δώσουν νύξεις για τη σωστή απάντηση, αλλά στο τέλος, όταν ανακοινώσω τη λύση του κουίζ, θα αποκαταστήσω το πλήρες κείμενο. Δεν άλλαξα την ορθογραφία (μόνο κάτι σκουληκάκια ψέκασα) μεταξύ άλλων επειδή βοηθάει στη χρονολόγηση του κειμένου. Λοιπόν, για ποια «νέα πόλη» μιλάνε τα αποσπάσματα;

…………………………….

Η νέα αυτή πόλις δεν κατοικείται βέβαια από εκατομμυριούχους. Μικρά σπιτάκια, κομψά και καθαρά, φαιδρά και εύθυμα κάτω από τόν ανοιξιάτικον ήλιον, παιδάκια ξυπόλυτα και ξεσκούφωτα αφήνοντα ελεύθερον το κεφά­λι και τα πόδια εις τα χάιδια βουνήσιου αέρα ο οποίος πνέει μυρωμένος εκεί επάνω, παράθυρα στολισμένα με γλάστραις και δροσερά κοριτσάκια της γειτονιάς με την κοτσίδα κρεμασμένην εις της πλάτες, όλα αυτά δείχνουν ότι ο νέος συνοικισμός οφείλεται εις ανθρώπους εργατι­κούς, οι οποίοι με μυρίας στερήσεις, αλλά με ατσάλινην επιμονήν οικονόμησαν το ποσόν που χρειάζεται διά να εκπληρωθή ο βαθύτερος πόθος κάθε Έλληνος, ο πόθος της στέγης. Αμφιβάλλω αν ένα μόνον από τα σπιτάκια αυτά (…) ανήκει εις ιδιοκτήτην ο οποίος να το ενοικιάζη εις άλλους. Υποθέτω μάλλον ότι όλαι αύται αι κατοικίαι από δύο και από τρία δωμάτια, με τ’ ασπρόρρουχα κρεμασμένα απ’ εξω και με τους τενεκέδες του πετρε­λαίου φυλάττοντας τον κορμόν των δένδρων από της κατσίκες, όλα αυτά τα σπιτάκια είνε ιδιοκτησία εκείνων που κάθονται μέσα, κάτοικοι μαζύ και ιδιοκτήται.

Και ίσως αυτό είνε που δίδει την εντύπωσιν της χα­ράς και της ευτυχίας εις τον μικρόν συνοικισμόν. Εκτός (…)  ενός παιδίου το οποίον επέρασεν από μπροστά μου με το στήθος σειόμενον από άγριον βήχα, όλα τα άλ­λα πρόσωπα εκεί επάνω ήσαν χαρωπά, και όλα τα μάτια ζωηρά και όλα τα μάγουλα κόκκινα. Μέσα από δύο τρία παράθυρα, κοριτσόπουλα τα οποία ετρόμαξεν η παρου­σία μου, ετραγουδούσαν τα τραγουδάκια της εποχής και από μίαν αυλήν φορτωμένην από γλάστρες μού ήλθεν ο ήχος κιθάρας.

Αν δεν είνε τόσον ευχάριστον το θέαμα των ανθρώ­πων, αλλά και το πλαίσιον μέσα εις το οποίον ζουν οι άνθρωποι αυτοί είνε θαυμαστόν. (…)  ένα μικρόν δασάκι ολοζώντανον και καταπράσινον φθάνει ως την γραμμήν του σιδηροδρόμου, δύο εξοχικαί εκκλησίαι υψώνονται πίσω από πράσινα χλοερά φράγματα ροδοδα­φνών και αμαράντων (…).

Διά ν’ αναπαύσω την συνείδησίν μου υποπτεύω ότι δεν είνε πολλοί οι Αθηναίοι των κέντρων, οι οποίοι απεφά­σισαν να περιπλανηθούν ως (…). Τους συνιστώ εις πρώτην ευκαιρίαν να το κάμουν. Θα πληροφορηθούν ότι υπάρχουν Αθήναι άγνωστοι ακόμη, αι οποίαι ίσως δέν αξίζουν ολιγώτερον από τας γνωστάς. Ή του­λάχιστον αν δεν έχουν τον θόρυβον, την κίνησιν και το μέγεθος των γνωστών, έχουν όμως μίαν αφέλειαν, μίαν χάριν και μίαν γραφικότητα την οποίαν βεβαίως δεν έχει η πλατεία του Συντάγματος.

Λοιπόν; Για ποια περιοχή γράφτηκαν τα παραπάνω ειδυλλιακά -και πότε;

Σημείωση: Μπορείτε να ψηφίσετε πολλές φορές, αλλά για την… απονομή των βραβείων θα παρθεί υπόψη μόνο η τελευταία σας επιλογή.

 

Λοιπόν, η απάντηση, που ξέφυγε σχεδόν εντελώς, αφού μία μόνο φορά αναφέρθηκε και χωρίς βεβαιότητα μεγάλη, αν και με ολόσωστο σκεπτικό, είναι πως πρόκειται για το Παγκράτι και το άρθρο γράφτηκε το 1914 στην εφημερίδα Έθνος (Για του λόγου το αληθές, η αρχή)

Και το πλήρες χρονογράφημα, μαζί με όσα αποσπάσματα είχα απαλείψει (ονόματα δρόμων, τον Προφήτη Ηλία, τη γειτνίαση με το Νεκροταφείο, το σημερινό Πρώτο). Περίμενα να το βρουν περισσότεροι και πιο εύκολα, ίσως επειδή έχω διαβάσει τα απομνημονεύματα Αθηναίων της εποχής. Η νουβέλα του Λαπαθιώτη «Κάπου περνούσε μια φωνή«, εκτυλίσσεται ακριβώς στο Παγκράτι το 1915.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥ

ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Από την πλατείαν του Συντάγματος ξεκινά κάθε τέ­ταρτον της ώρας ένα τραμ το οποίον με μίαν δεκάραν σας μεταφέρει εις τόπον της γης άγνωστον, ονομαζόμενον Παγκράτι. Άγνωστον, μολονότι, όπως είπα ήδη δέ­κα λεπτά της δραχμής και δέκα λεπτά της ώρας φθά­νουν δι’ αυτό το υπερωκεάνειον ταξείδι.

Το τραμ της λεωφόρου Όλγας, αφήνει δεξιά του τον Ιλισσόν και το Στάδιον, εισχωρεί εις ένα στενόν δρομίσκον, αντικρύζει τον Άγιον Σπυρίδωνα, και έπειτα α­νοίγεται προς μίαν νέαν συνοικίαν, ή μάλλον προς μίαν νέαν πόλιν, η οποία εφύτρωσεν έξαφνα εις τα πόδια του Υμητού.

Η νέα αυτή πόλις δεν κατοικείται βέβαια από εκατομμυριούχους. Μικρά σπιτάκια, κομψά και καθαρά, φαιδρά και εύθυμα κάτω από τόν ανοιξιάτικον ήλιον, παιδάκια ξυπόλυτα και ξεσκούφωτα αφήνοντα ελεύθερον το κεφά­λι και τα πόδια εις τα χάιδια βουνήσιου αέρα ο οποίος πνέει μυρωμένος εκεί επάνω, παράθυρα στολισμένα με γλάστραις και δροσερά κοριτσάκια της γειτονιάς με την κοτσίδα κρεμασμένην εις της πλάτες, όλα αυτά δείχνουν ότι ο νέος συνοικισμός οφείλεται εις ανθρώπους εργατι­κούς, οι οποίοι με μυρίας στερήσεις, αλλά με ατσάλινην επιμονήν οικονόμησαν το ποσόν που χρειάζεται διά να εκπληρωθή ο βαθύτερος πόθος κάθε Έλληνος, ο πόθος της στέγης. Αμφιβάλλω αν ένα μόνον από τα σπιτάκια αυτά των οδών Ευφράνορος, και Ιφικράτους, και Αναξιμάνδρου, ανήκει εις ιδιοκτήτην ο οποίος να το ενοικιάζη εις άλλους. Υποθέτω μάλλον ότι όλαι αύται αι κατοικίαι από δύο και από τρία δωμάτια, με τ’ ασπρόρρουχα κρεμασμένα απ’ εξω και με τους τενεκέδες του πετρε­λαίου φυλάττοντας τον κορμόν των δένδρων από της κατσίκες, όλα αυτά τα σπιτάκια είνε ιδιοκτησία εκείνων που κάθονται μέσα, κάτοικοι μαζύ και ιδιοκτήται.

Και ίσως αυτό είνε που δίδει την εντύπωσιν της χα­ράς και της ευτυχίας εις τον μικρόν συνοικισμόν. Εκτός από μίαν δυστυχισμένην γυναίκα η οποία, βουτηγμένη εις τα μαύρα, επέστρεφε από το Νεκροταφείον, και  εκτός ενός παιδίου το οποίον επέρασεν από μπροστά μου με το στήθος σειόμενον από άγριον βήχα, όλα τα άλ­λα πρόσωπα εκεί επάνω ήσαν χαρωπά, και όλα τα μάτια ζωηρά και όλα τα μάγουλα κόκκινα. Μέσα από δύο τρία παράθυρα, κοριτσόπουλα τα οποία ετρόμαξεν η παρου­σία μου, ετραγουδούσαν τα τραγουδάκια της εποχής και από μίαν αυλήν φορτωμένην από γλάστρες μού ήλθεν ο ήχος κιθάρας.

Αν δεν είνε τόσον ευχάριστον το θέαμα των ανθρώ­πων, αλλά και το πλαίσιον μέσα εις το οποίον ζουν οι άνθρωποι αυτοί είνε θαυμαστόν. Ένας Άγιος Ηλίας υ­ψώνεται λευκός μέσα εις μεγάλα φουντωτά πεύκα, ένα μικρόν δασάκι ολοζώντανον και καταπράσινο ν φθάνει ως την γραμμήν του σιδηροδρόμου, δύο εξοχικαί εκκλησίαι υψώνονται πίσω από πράσινα χλοερά φράγματα ροδοδα­φνών και αμαράντων, και επί τέλους ολίγην ώραν μα­κρύτερα αρχίζει κομψός, απαλός, καλλιτεχνικός, γραφικώτατος, ευγενής, ευπατρίδης, ο Υμητός.

Διά ν’ αναπαύσω την συνείδησίν μου υποπτεύω ότι δεν είνε πολλοί οι Αθηναίοι των κέντρων, οι οποίοι απεφά­σισαν να περιπλανηθούν ως το Παγκράτι. Τους συνιστώ εις πρώτην ευκαιρίαν να το κάμουν. Θα πληροφορηθούν ότι υπάρχουν Αθήναι άγνωστοι ακόμη, αι οποίαι ίσως δέν αξίζουν ολιγώτερον από τας γνωστάς. Ή του­λάχιστον αν δεν έχουν τον θόρυβον, την κίνησιν και το μέγεθος των γνωστών, έχουν όμως μίαν αφέλειαν, μίαν χάριν και μίαν γραφικότητα την οποίαν βεβαίως δεν έχει η πλατεία του Συντάγματος.

Ριπ

242 Σχόλια to “Καλοκαιρινό κουίζ”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα! Εκάλη, 1929

  2. Νέα Φιλαδέλφεια, 1933.
    Καλημέρα!

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Nίκο, πέρασε η ώρα και δεν βλέπω μεγάλη συμμετοχή.
    Σφύρα λήξη και ανακοίνωσε τον νικητή! (νομίζω ότι έχω πέσει πιο κοντά απο οποιονδήποτε..) 🙂

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Ποιος σου είπε ότι πέρασε η ώρα; Ποιος σου είπε ότι πέρασαν τα χρόνια;

  5. Η σιδηροδρομική γραμμή το περιορίζει πολύ τοπικά (δεν θα μπορούσε λ.χ. να είναι η Ηλιούπολη), η γλώσσα και μερικές ορθογραφικές λεπτομέρειες («γλάστραις», «τΗς κατσίκες») το τοποθετούν στο πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα. Προσφυγικός συνοικισμός (πήγε ο νους μου στη Νέα Ερυθραία) δεν πρέπει να είναι, αφού τα σπίτια έγιναν με τις αιματηρές οικονομίες των κατοίκων. Θα πω, τελείως κουτουρού, Μαγκουφάνα 1925.

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Άγγελε, καταρχάς περαστικά! Για ρίξε ένα τρανσλέισο της Μαγκουφάνας για μάς τους χωρικούς! 🙂

  7. Θανασάκης said

    Καλημέρα, σας διαβάζω συχνά αλλά πρώτη φορά σχολιάζω.

    Η συμμετοχή μου: Πολιτεία 1930 (ίσως τότε είχε άλλο όνομα βεβαίως)

  8. Μαγκουφάνα είναι η Πεύκη, αλλά μου φαίνεται λίγο μακριά από τις γραμμές του σιδηροδρόμου -εκτός αν εννοεί του ΗΣΑΠ.

  9. bernardina said

    Νέα Ιωνία, ανάμεσα ’25 και ’35;

  10. bernardina said

    Ή και Μαρούσι, ίδια περίοδο;

  11. Νέο Kid Στο Block said

    EEE! To 9. κλέβει! Δεν πάνε διαστήματα! (κίσες μπέμπη 🙂 )

  12. ppan said

    Κηφισιά 1908

  13. sarant said

    Η Εφορευτική επιτροπή ανακοινώνει ότι:
    α) Μπορείτε να ψηφίσετε πολλές φορές αλλά για την απονομή των μεγάλων βραβείων θα παρθεί υπόψη μόνο η τελευταία επιλογή σας.

    β) Αν δίνετε εύρος χρονολογιών, θεωρείται ότι δίνετε το μέσον του: 1925-35 = 1930.

  14. bernardina said

    Οκέι, το πήραμε το μήνυμα! 😉
    (Κιντάκο, μαρτυριαράκο νιενιενιε) 😀

  15. firiki2010 said

    Θα διάλεγα την Πεύκη λόγω σιδηροδρομικών γραμμών και την δεκαετία το 1960. Επηρεάζομαι από το γεγονός ότι θυμάμαι ένα θείο μου που την δεκαετία του «60 πήγαοινε το καλοκαίρι διακοπές 3 μήνες σ’ ένα ξενοδοχειάκι στο Χαλάνδρι…. το προτιμούσε λόγω του κλίματος.

  16. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  17. Μαύρος Πητ said

    Μαρούσι 1925

    γράφει και ο Κατσίμπαλης σχετικά …

  18. Μμμ, μάλλον πρέπει κι εγώ να πω τη μαντεψιά μου. Κηφισιά 1920. Θα έλεγα και αρκετά νωρίτερα αλλά δεν είμαι σίγουρος από πότε λειτουργούσε το λεγόμενο «Θηρίο» (το ’26 ενώθηκε με τη γραμμή Αθήνα-Πειραιά, βλέπω). Η διαίσθησή μου πάντως λέει, οπωσδήποτε πριν τον ερχομό των προσφύγων.

  19. Α, αφού διάβασα αυτό διορθώνω: Κηφισιά 1900.

  20. dev said

    Παρ’ ότι το Μαρούσι είναι πολύ κοντά στις περιγραφές, δύο πράγματα δεν μου κολλάνε:
    1. Το δασάκι που φτάνει μέχρι τον σιδηρόδρομο (ας υποθέσουμε εννοεί τον ΗΣΑΠ)
    2. Το Μαρούσι, λόγω κλίματος, ήταν σανατόριο για τους φθισικούς (βλέπε νοσηλεία Μαρίας Πολυδούρη κ.τ.λ.) και τους βαριά άρρωστους, όπως επίσης και πολύ παλιά συνοικία για να τον χαρακτηρίζει το κείμενο ως «νέο συνοικισμό».

    Θα πω Άνοιξη την περίοδο του 1920.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα! Όπως καταλαβαίνετε, λόγω της φύσεως του κουίζ, δεν μπορώ να δίνω νύξεις πριν από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, όπως έκανα σε άλλα κουίζ παλιότερα.

  22. Mar Pap said

    πιστεύω ότι η πρώτη πρόταση είναι το κλειδί. αν η πόλη αυτή σήμερα ήταν φτωχογειτονιά, δε θα έδινε ένα τόσο ισχυρό κίνητρο για να μπει σε κουίζ. για το λόγο αυτό θα πω Νέα Ερυθραία 1929, επειδή στην Κηφισιά ο σταθμός του ΗΣΑΠ, που εκει πιστεύω αναφέρεται ¨η γραμμή του σιδηροδρόμου», λειτούργησε μετά το 1950.

  23. ppan said

    Μα δεν είχε και κανονικο σιδηρόδρομο η Κηφισιά;

  24. spiral architect said

    Για να λέει «βουνίσιος αέρας», «γραμμήν του σιδηροδρόμου» εικάζω ότι, αναφέρεται στην Κηφισιά του Μεσοπολέμου(~1930)
    Βουνό –> ο λόφος του Κοκκιναρά και γραμμή του σιδηροδρόμου –> οι γραμμές του «Θηρίου» μετέπειτα ΕΗΣ –> ΗΣΑΠ

  25. Δεν έχω ιδέα! Θα καθίσω όμως εδώ να σιωπηλά να περιμένω τ’αποτελέσματα γιατί μου ανάψατε την περιέργεια. Καλή μέρα εύχομαι!

  26. Κατερίνα Περρωτή said

    Καλημερα
    Μπογιάτι (Αγιος Στέφανος), 1928

  27. Alexis said

    Καλημέρα
    Εκάλη 1952

  28. ppan said

    Για μενα κριτήριο για την χρονιά είναι ότι έχουμε αυτό το ηθογραφικο+ γλώσσα απλή, άρα μετά το 1900, αλλα από την άλλη δεν έχει αναφορά σε προσφυγιά. Η Εκάλη νομίζω χτίστηκε κατευθείαν κάπως αστική.

  29. ppan said

    Βεβαια, η Κηφισιά είναι μεγάλη. Λες να είναι το Μαρούσι; Έτσι που τα λεει εγώ πρωτογνώρισα το Μαρούσι το 1981 🙂 με κότες κλπ

  30. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    Μια και δεν μπορώ να δώσω νύξεις, ας σχολιάσω τους τενεκέδες του πετρελαίου που προφυλάσσουν τους κορμούς των δέντρων από τις κατσίκες 😉

  31. Στάθης said

    Άνω Λιόσια, 1915

  32. bernardina said

    Τώρα μας φώτισες με τις κατσίκες! Μάλλον δεν ξέρεις, πχ, ότι στο ρέμα κάτω από το κτήριο του ΟΤΕ στο Μαρούσι υπάρχουν ακόμη μαντριά! 😆

  33. Η Κηφισιά, η Εκάλη και η Εευθραία νομίζω ήταν εξαρχής μεγαλοαστικές. Αν δεν ήταν για το βουνίσιο αέρα θα έλεγα Χαλάνδρι.
    Τελικά το δάσος και οι γραμμές του τραίνου με κάνουν να καταλήξω σε Άγιους Ανάργυρους 1910 (που μάλλον τότε πρέπει να ανήκαν ακόμη στα Λιόσια).

  34. ppan said

    Κατσικες ή μαλλον αρνιά πρόλαβα εγώ στο κέντρο της Θεσαλονίκης. Έβοσκαν στον κήπο μιας βίλλας στην Βασ. Όλγας, υποθέτω από αυτες που ανήκαν στους δολοφονημένους Εβραίους -νομίζω σήμερα ή άυριο η θλιβερή επέτειος- και τώρα έχει γίνει μουσείο

  35. ppan said

    Τώρα είδα το «νεα πόλις». Εκάλη 1925

  36. Σκέψεις:
    «μικρόν δασάκι ολοζώντανον και καταπράσινον φθάνει ως την γραμμήν του σιδηροδρόμου» — άρα δεν απέχει πολύ από το σιδηρόδρομο (ΣΕΚ, ΣΠΑΠ, Λαυρίου, Θηρίο;) «χάιδια βουνήσιου αέρα ο οποίος πνέει μυρωμένος εκεί επάνω» — αποκλείεται επομένως το νοτίως της Αθήνας μέρος των σιδηροδρομικών γραμμών. Το Μενίδι ή τα Άνω Λιόσια δεν ήταν βέβαια καινούργιοι οικισμοί ούτε το 1920. Μήπως καμιά Ρέα, οπότε το τρένο θα ήταν η προέκταση του Θηρίου που εξυπηρετούσε τα λατομεία του Διονύσου στη δεκαετία του 1920; Μήπως κανένας οικισμός του Χαλαντριού, κοντά στο τρένο του Λαυρίου; Εκτός πια αν είναι το Νέο Ηράκλειο, που δεν είναι βέβαια σε ύψωμα, αλλά οπωσδήποτε πιο καθαρόν αέρα θα είχε από την τότε Αθήνα!
    Σκέψεις είναι αυτά — επιφυλάσσομαι να ξαναψηφίσω.

  37. Χ. Αρβανιτίδης said

    Αγια Παρασκευή (η μείζων περιοχή στους πρόποδες του Υμηττού), βεβαίως η σιδηροδρομική γραμμή είναι του σιδηροδρόμου Λαυρίου και το έτος, προς το τέλος του Εμφυλίου, ας πούμε το 1948. Το στύλ γραφής μου είναι γνωστό, μια ανάμνηση απο πολύ παλιά, και αυτό κυρίως μου ενεργοποιεί την εκτίμηση για την χρονική περίοδο. Το κείμενο που έχω κατα νουν προέρχεται απο τον εμφύλιο, μάλλον το έχω διαβάσει σε ιστορία του εμφυλίου.(Βλάχος, ίσως )

  38. Γειά σας! Μεγάλος πειρασμός ο διαγωνισμός! Θα πω Μενίδι περίπου 1925-1930.

  39. Alfred E. Newman said

    «Ποδαράδες» ή «Ποδονίφτης» 1928. Ένα από τα δύο.

  40. Στέλλα Π. said

    Συμφωνώ. Άγιοι Ανάργυροι, 1930.

  41. Κατερίνα Περρωτή said

    Εχουμε μεγάλη αγωνία!!! Μπορείς να μας πεις αν το έχει βρει κανείς ως τωρα?!!!

  42. ppan said

    Α κι εννοείτε πως ο Νικοκύρης αφαίρεσε ό,τι αναφερόταν σε πρόσφυγες;

  43. Μαρίνα said

    Ψηφίζω Νέο Ηράκλειο 1930.

  44. sarant said

    41: Κανονικά δεν πρέπει να πω τίποτα, αλλά κάτι θα πω σε μισή ώρα 🙂

  45. ppan said

    Γιατί «κανονικά»; Ποιανού εντολές εκτελείς, καλά λοιπόν τα λένε οι Άλλοι!

  46. sarant said

    Δεν έχουν αφαιρεθεί αναφορές σε πρόσφυγες

  47. ppan said

    Α! Τότε όχι Αγιανάργυροι ούτε Ποδονίφτης, λέω εγώ. Μωρέ, Εκάλη και πάλι Εκάλη! 1925, τότε χτίστηκε νομίζω

  48. Νέο Kid Στο Block said

    Εφορευτική! Υποβάλω ένσταση! (το παράβολο κράτα το απ’το επόμενο τσέκι)
    Σε μια ώρα εγώ θα λείπω και έτσι δεν θα μπορώ να εκμεταλλευτώ τα χίντια.
    Επιτέλους, ας κρατηθούν οι αρχικοί όροι του κουίζ! Από επαναδιαπραγμάτευση σε επαναδιαπραγμάτευση θα το πηγαίνουμε;:-)

    (βέβαια, αν απορρίψει την ένσταση η εφορευτική,υπάρχει πάντα η λύση του να οδηγώ και να σερφάρω ταυτόχρονα…)

  49. Νέο Kid Στο Block said

    Σε μισή ώρα θα λείπω,εννοούσα.

  50. Κατερίνα Περρωτή said

    Αν αποκλείσουμε την προσφυγιά μας μένει μόνο η Ακρόπολη! Αλλά καινούργια δεν την λες!!!

  51. sarant said

    Θα ανέβουν τα χίντια σε ένα τέταρτο, τότε

  52. Ηλεφούφουτος said

    H Εκάλη όμως είχε εξ αρχής επαύλεις, ενώ η εναρκτήρια πρόταση του κειμένου-γρίφου δείχνει ότι ήταν φτωχικός συνοικισμός. Για τον ίδιο λόγο θα απέκλεια και το Μαρούσι.

    Αυτό το «εκεί επάνω» μάλλον δεν υπονοεί υψόμετρο, αφού έχουμε τρένο αλλά ότι βρίσκεται βόρεια, γι αυτό δεν λέω Άγιοι Ανάργυροι.
    Νέα Λιόσα 1925.

  53. Earion said

    Λαύριο πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους;

  54. sarant said

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Μέχρι τώρα, όχι μόνο ΔΕΝ έχει βρεθεί η περιοχή, αλλά ούτε καν έχει πλησιάσει κανείς. Ούτε καν. Δεν το είχα προβλέψει, αλλά η αναφορά στον σιδηρόδρομο έδρασε παραπλανητικά.

    Πρόσθεσα την τελευταία παράγραφο του χρονογραφήματος, που ίσως βοηθήσει:

    Διά ν’ αναπαύσω την συνείδησίν μου υποπτεύω ότι δεν είνε πολλοί οι Αθηναίοι των κέντρων, οι οποίοι απεφά­σισαν να περιπλανηθούν ως (…). Τους συνιστώ εις πρώτην ευκαιρίαν να το κάμουν. Θα πληροφορηθούν ότι υπάρχουν Αθήναι άγνωστοι ακόμη, αι οποίαι ίσως δέν αξίζουν ολιγώτερον από τας γνωστάς. Ή του­λάχιστον αν δεν έχουν τον θόρυβον, την κίνησιν και το μέγεθος των γνωστών, έχουν όμως μίαν αφέλειαν, μίαν χάριν και μίαν γραφικότητα την οποίαν βεβαίως δεν έχει η πλατεία του Συντάγματος

  55. dev said

    Χαλκίδα 1920?

  56. sarant said

    Όχι, είναι κοντύτερα στο κέντρο της Αθήνας απ’ όσο έχετε δοκιμάσει.

  57. Νέο Kid Στο Block said

    54. Δεν έχει ΚΑΝ πλησιάσει κανείς;;;
    Σεπόλια! (μα έχουν βουνό τα σεπόλια;) κι έφυγααα!

  58. polyvios said

    Κάπου στην περιοχή του Λυκαβητού μετά τον πολεμο

  59. ppan said

    Καλλιθέα και το βουνό είναι το Ελ-Πασο; 🙂

  60. Ηλεφούφουτος said

    52 Χαζομάρες λέω. Τι Άγιοι Ανάργυροι, τι Νέα Λιόσα! Και ούτως ή άλλως, βόρεια της Αθήνας είναι.

    Άγιοι Ανάργυροι λοιπόν 1927.

  61. Το μυστήριο πυκνώνει… Να είναι το Γουδί δεκαετία 1920-1930..;;

  62. Alexis said

    Μετά τα νέα δεδομένα που προέκυψαν από τις διευκρινίσεις του Νικοκύρη, ξαναπροσπαθώ:
    Γαλάτσι 1950

  63. Είχα σκεφτεί τον Βοτανικό ή τα Πατήσια, πάλι γύρω στα 1900-1910, αλλά αυτός ο βουνίσιος αέρας με μπερδεύει.

  64. Κατερίνα Περρωτή said

    56 Αν είναι πιο κοντά στο κέντρο τότε το κείμενο πρέπει να έχει γραφτεί πριν το 1900…

  65. bernardina said

    Ζωγράφου 1920

  66. S_Pablo said

    Τουρκοβούνια, ας πούμε γύρω στο 1950.

  67. S_Pablo said

    Μπορεί και Κυψέλη, αλλά νωρίτερα…

  68. Ηλεφούφουτος said

    Ωχ, δεν είδα την ανακοίνωση 54!

    Τώρα μπερδεύτηκα. Τουρκοβούνια; Κάτω Πατήσια; Γαλάτσι;
    Άντε, Γαλάτσι 1912

  69. Κατερίνα Περρωτή said

    Ιδρώσαμε! Πόσα τοπωνύμια να γκουγκλάρει κανείς πια!
    (Μας λες το πρώτο γράμμα??!!!)

  70. Ε, αν τα Τουρκοβούνια φέρνουν βουνίσιο αέρα, θα καταλήξω στα Πατήσια. Πόσο πιο κοντά στον σιδηρόδρομο να φυσούσε τέτοιος αέρας; Πάντα γύρω στα 1900.
    Μπέρνι, πού σύχναζες στο Μαρούσι το ’81 και είδες κότες; Έχει σημασία που ρωτάω.

  71. Χμ, έχει δίκιο ο Ηλεφού. Γαλάτσι και Θηρίο, για τον σιδηρόδρομο, πιο κοντά στο βουνό είναι. 1905 ας πούμε.

  72. agapanthos said

    Κολωνάκι 1932

  73. bernardina said

    Κολωνάκι 😆

    Δύτη, η Ππαν είπε για τις κοτούλες στο Μαρούσι, αλλά ναι, επιβεβαιώνω κι εγώ τα λεγόμενά της 😀

  74. Ηλεφούφουτος said

    Δύτη, εγώ είδα κότες στο Μαρούσι (Παράδεισο) το 1994.

  75. ppan said

    Εχει τρενο το Κολωνάκι;

  76. Τώρα τα’χω χάσει. Πόσο παραπλανητική μπορεί να είναι η αναφορά στο «μικρόν δασάκι ολοζώντανον και καταπράσινον φθάνει ως την γραμμήν του σιδηροδρόμου»; Σιδηρόδρομοι υπήρχαν τέσσερςστην Αθήνα: ΣΕΚ και ΣΠΑΠ, που πηγαίνουν μαζί ως τους Αγ. Αναργύρους, Λαυρίου και Κηφισιάς, που κι αυτοί πηγαίναν μαζί ως το Ν. Ηράκλειο. Η πρώτη διαδρομή είναι γούπατο, βασικά η κοιλάδα του Κηφισού, οπότε «χάιδια βουνήσιου αέρα ο οποίος πνέει μυρωμένος εκεί επάνω» δεν βλέπω, αν δεν φτάσουμε στο Μενίδι ή στα Λιόσια, που είπαμε πέφτουν πολύ μακριά. (Για τον ίδιο λόγο απορρίπτεται το Μπογιάτι, που κι εγώ είχα σκεφτεί και πολλοί ανέφεραν.) Η άλλη διαδρομή είναι του σημερινού ηλεκτρικού, που , τουλάχιστον μέχρι τη Ν. Ιωνία πάλι δεν περνά κοντά από υψώματα. Μήπως κοιτάζουμε σε λάθος κατεύθυνση;
    Ψηφίζω Πετράλωνα 1910!

  77. Ηλεφούφουτος said

    75, κατά το γνωστό ανέκδοτο «τι είναι πράσινο και κάνει μπου»;

  78. τυφλόμυγα said

    Θα μπορούσε να είναι Γκύζη, Εξάρχεια (λόφος Στρέφη), Γαλάτσι. Το 1900 αναπτυσσόταν ως εργατικές συνοικίες.

    Ευτυχώς βρήκα δίκτυο. Περιμένω αποτελέσματα να φάω τα βραστά με τα ψαράκια μου!

  79. panayacht said

    Νεάπολη 1906

  80. Και πιο συγκεκριμένα Ανω Πετράλωνα, προς το θέατρο της Δώρας Στράτου, όπου τα λεγόμενα «σπίτια της Φρειδερίκης».

  81. Μαρίνα said

    Αναφιώτικα;

  82. Δεν πιστεύω ότι αυτήν εννοεί, αλλά ας αναφέρω ως αξιοπερίεργο πως στο Guide Bleu της Ελλάδας, έκδοση 1955 (αλλά που επαναλαμβάνει άκριτα προπολεμικά κείμενα και χάρτες), γίνεται λόγος για «le joli village de Kolokythou».

  83. LandS said

    Βουνίσιος αέρας «εκεί πάνω», δασάκι που φτάνει ΜΕΧΡΙ τις γραμμές του τρένου (άρα οι γραμμές δεν είναι εκεί) καινούρια πόλη με «…ανθρώπους εργατικούς , οι οποίοι με μυρίας στερήσεις, αλλά με ατσάλινην επιμονήν οικονόμησαν το ποσόν…», μάλλον έριξαν προσωπική εργασία, πιθανότατα Κυκλαδίτες (Μυκονιάτες; Ναξιώτες; )

    Τείνω να συμφωνήσω με Ηλεφούφουτο για Γαλάτσι (Μορφοκκλησιά) 1912. Ταιριάζει και η ημερομηνία, η Βικιπαίδεια λέει ότι οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι ήταν καμινιάρηδες το 1910, τότε που άρχισαν να μαζεύονται εκεί οι Αξιώτες.

    Αν ήμουν επιτροπή θα του έδινα το βραβείο.

  84. sarant said

    82: Το 1955; Μήπως επαναλαμβάνει προ-προπολεμικά;

  85. Στέλλα Π. said

    Αιγάλεω,1920;

  86. Φανουρόπιτας said

    Παλιοψωνάρες Αθήναιοι, όλοι από χωριά είστε, κι αν είστε βέροι είστε σαν τον Χατζηφωτίου. Είχα κάτι ξαδέρφια τα οποία έφυγαν μικρά από το χωριό για την Αθήνα και τα καλοκαίρια εμφανίζονταν με ύφος κυρίας Κοκοβίκου. Έχετε τρελαθεί εκεί χάμω. Πατάτε ο ένας πάνω στον άλλο για να επιβιώσετε. Ούτε να ζήσετε φυσιολογικά μπορείτε, ούτε να ερωτευτείτε. Αυτή η με ειδυλλιακά χρώματα περιγραφόμενη περιοχή, δεν υπήρξε ποτέ εκεί. Ψάξτε στους χάρτες του άρχοντα των δαχτυλιδιών μπας και τη βρείτε. Εκτός κι αν είναι η Τούμπα. Παοκ.

  87. ppan said

    Αθήναιο δεν με έχουν ξαναπεί. Τον παλιό εννοείτε;

  88. quino said

    Νεάπολη, 19ος αιώνας, στην τύχη 1890

    http://www.protoporia.gr/i-oraia-neapolis-kai-ta-parexigimena-exarcheia-p-144468.html

  89. bernardina said

    Φανουρόπιπα, δεν το είπες σωστά. Γιαλαντζή είσαι κι εσύ. Το σωστό είναι Μπάοκ.

  90. Κατερίνα Περρωτή said

    Έχουμε και λέμε! Τι ειναι αυτο που έχει δασάκι και βουνίσιο αερα, είναι κοντα σε κάποιου ειδους σιδηροδρομο, δεν είναι προσφυγικο και ειναι πιο κοντα στο κεντρο της Αθηνας απ’οσο νομιζουμε?
    Παγκράτι 1883!!!!

  91. τυφλόμυγα said

    Lands, υπάρχουμε κι εμείς στο #78. 😦

  92. SKY said

    Γιατί δεν το εμφάνισε; Ένιγουέη: Μοσχάτο Τζιτζιφιές 1930,

  93. sarant said

    Θα λείψω για λίγο.

    Σε τρία τέταρτα θα δώσω την απάντηση!

  94. LandS said

    Σε ποιανού είδους σιδερόδρομο ήταν καλέ το Παγκράτι το 1883;

  95. ppan said

    94: Στη γραμμή Κολωνάκι-Νεάπολη 🙂

  96. Πολύ παραπλανητική η αναφορά στο δασάκι και στο σιδηρόδρομο. Και δεν αποκλείεται οι κάτοικοι αυτοί να είναι πρόσφυγες αφού το κείμενο μιλάει για κόπους να χτίσουν τα σπίτια τους. Παραγνωρίζετε επίσης το γεγονός πως τα περίχωρα της Αθήνας ήταν άδεντρα, σίγουρα δεν έχετε δει παλιές προπολεμικές φωτογραφίες που ήταν ερημιά όπως το Γουδί;; Τολμώ τον ισχυρισμό πως το κείμενο αναφέρεται στο Χαϊδάρι. Έχει το δάσος του, έχει το βουνίσιο αέρα από το όρος Αιγάλεω και πιο κάτω από το δάσος περνάει ο σιδηρόδρομος.

  97. Κατερίνα Περρωτή said

    94 Τι να πω πια!!! Μπορεί να μιλάει για γραμμη τραμ!!!

  98. Πίσω από τον Κεραμικό, 1905.

  99. Ppan, Μπέρνι, Ηλεφού, επέμεινα για τις κότες διότι αναρωτήθηκα αν ήταν οι κότες του παππού μου, το ’81 τις είχε ακόμα απ’ ό,τι θυμάμαι. Οδός Αριστοφάνους. 😉

  100. LandS said

    Αν ήταν το Χαϊδάρι θα είχαμε αναφορές στη Προσφυγιά.

  101. Και για τις δύο εκκλησίες που αναφέρονται χαρακτηριστικά αλλά ο Νικοκύρης βάζει αμέσως μετά αποσιωπητικά ίσως είναι αναφορά στη γνωστή μονή και στα γύρω εκκλησάκια.

  102. Alexis said

    #86, Ως γνωστόν οι βέροι Αθηναίοι (σαν και …μένα) αποτάσσονται μετά βδελυγμίας το «χάμω» διότι αυτό είναι χαρακτηριστικόν του ιδιώματος των «κάτω από τ’ αυλάκι».
    Για τον λόγο αυτό καταγγέλω τον Φανουρόπιτα διότι προσπαθεί με δόλια μέσα να μας εντάξει στους …επάρατους χαμουτζήδες! 🙂

  103. @100 υπάρχει περίπτωση ν΄αναφέρεται πριν το 1922.

  104. Φανουρόπιτας said

    89: Αγαπητή μου, πρώτον ευχαριστώ για την κατάληξη που μου έκανες στο nickname μου, αλλά ντεμέκ (τώρα πείστηκες;) έξυπνη είσαι. Μπάοκ ακούγεται όταν το λέμε, πάοκ γράφεται.

  105. ppan said

    Το τραμ θα ήταν μια ιδεα. Χαϊδάρι δεν το λες κοντά στο κέντρο

  106. gpoint said

    Βιαστικά για να προλάβω, Σαφράμπολη 1952

  107. Μπερδεύεστε με τον σιδηρόδρομο, αν μιλάμε για μεσοπολεμική περίοδο υπήρχαν σαφείς διακρίσεις ανάμεσα στον κυρίως ειπείν σιδηρόδρομο (ΟΣΕ), τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο (ΗΣΑΠ) και το τραμ (δεν μπορεί να θεωρηθεί σιδηρόδρομος). Η εκδοχή της προσφυγιάς δεν μπορεί ν’ αποκλειστεί αφού ο Νικοκύρης φρόντισε να κάνει τις σχετικές απαλείψεις και ν΄αφήσει μετέωρο το ζήτημα. Το πρόσθετο απόσπασμα λέει: Ή του­λάχιστον αν δεν έχουν τον θόρυβον, την κίνησιν και το μέγεθος των γνωστών πράγμα που πρέπει να μας οδηγήσει στις «άγνωστες» συνοικίες, κυρίως στις δυτικές. Οπότε θα επιμείνω, Χαϊδάρι στο μεσοπόλεμο. Σας παραπλάνησε πάλι ο Νικοκύρης στο 56 γιατί ήταν απάντηση στο 55 που έλεγε Χαλκίδα.

  108. ppan said

    107:το 56 λεει «Όχι, είναι κοντύτερα στο κέντρο της Αθήνας απ’ όσο έχετε δοκιμάσε黨, όχι μόνο για Χαλκίδα

  109. LandS said

    Τυφλόμυγα είμαστε μεν στον ίδιο τόπο, αλλά σε άλλο χρόνο. Με τον Ηλεφού βρεθήκαμε.
    Νικοκύρη: Επειδή το βρήκα ανεξάρτητα από τον Ηλεφούφουτο διεκδικώ έστω εύθυμη (sic) μνεία.

  110. Ροζαλία said

    Εξάρχεια

  111. Λίγο πριν την τελευταία μου προσπάθεια (που την θεώρησα ΤΟ απίθανο) πρόλαβε η Ροζαλία. Συμφωνώ, Εξάρχεια, πάντα περίπου 1925.

  112. @107 Ο Νικοκύρης κάνει εκτεταμένη διευκρίνιση στο 54, προτείνεται η Χαλκίδα στο 55 κι αμέσως μετά απαντά «κοντύτερα στο κέντρο». Ε τι να πω σηκώνω τα χέρια μου.

  113. @108 στον Ppan απαντούσα.

  114. ppan said

    113: «απ΄όσο έχετε δοκιμάσει» προφανώς δεν παει μόνο στη Χαλκίδα γιατί αυτος /ή που το πρότεινε έκανε μονο μια πρόταση

  115. gpoint said

    #104
    Φανουρόπιττα και ΜΠΑΟΚ γράφεται δλδ Μέγας ΠΑΟΚ…

  116. ppan said

    113: Είμαι «η»

  117. ppan said

    Ρε παιδιά του μονοτονικού, αμάν, ΜΠΑΟΓΚ γράφεται και λέγεται

  118. τυφλόμυγα said

    #109, Η πρώτη παράγραφος του #83 σας περιγράφει και την δική μου διαδρομή σκέψης για να καταλήξω στο Γαλάτσι. Βέβαια, πρόσθεσα κι άλλες περιοχές. 🙂 Πως είστε τόσο σίγουρός ότι αυτή είναι η σωστή απάντηση;

    Ώρες ώρες νιώθω εντελώς αόρατη. 😦

  119. Zoumias said

    Λόφος Στρέφη 1904

  120. Μιχαλιός said

    Προλαβαίνω; Νέα Λιόσια 1890.

  121. Zoumias said

    Είχα υπόψη κάποιες συνοικίες του Πειραιά αλλά λέει «κοντύτερα στο κέντρο”.

  122. ppan said

    Φαληρο 1910

  123. ppan said

    Α γμτ, δάσος δεν εχει! Άκυρο, μωρε Εκάλη!

  124. LandS said

    Ναι, Τυφλόμυγα, αλλά το Γαλάτσι το 1900 δεν είχε κατοίκους.

    Δεν υπάρχει άλλη περιοχή σε βουνό με πράσινο, να γειτονεύει με περιοχή που περνάει τρένο κλπ. κλπ.

  125. ppan said

    Τα Πατήσια δεν είπαμε. Η Κυπριάδου ακόμη εξοχή είναι. Οκ, Πατήσια 1917

  126. @78: Τυφλόμυγα καλή χώνεψη! Ωραία τα ψαράκια σου; 🙂

    Για το κουίζ, από την πρώτη στιγμή σκέφτηκα να πω την γειτονιά μου, τα Εξάρχεια. Ο βουνίσιος αέρας δικαιολογείται από τον απάτητο ακόμα τότε Λυκαβηττό και λόφο Στρέφη, με μπέρδευε όμως η αναφορά στο τρένο. Έψαξα όμως και βρήκα ότι από το 1889 μέχρι και το 1926 υπήρχε επίγειος σιδηρόδρομος από Ομόνοια μέχρι Κηφισιά, οπότε υπήρχαν σιδηροδρομικές γραμμές φαντάζομαι περίπου κατά μήκος της 3ης Σεπτεμβρίου.

    Άρα ψηφίζω Εξάρχεια το 1900!

  127. Τα Πατήσια ήταν βοσκότοπος. Βρείτε και πείτε με σιγουριά που (πολύ) κοντά στο κέντρο υπήρχε σίγουρα δάσος εκείνες τις εποχές;

  128. Zoumias said

    Θα μπορούσε να είναι η Αμφιάλη γύρω στο 1936. Είχε δάσος κοντά (το όρος Αιγάλεω κάηκε στην κατοχή), είχε τρένο (του Περάματος)… αλλά δεν ήταν κοντά στο κέντρο της Αθήνας….

  129. ppan said

    Στέλιο, μπράβο!

  130. sarant said

    Απάντηση: Είναι το Παγκράτι!

    Μόνο η Κατερίνα Περρωτή το βρήκε, με σωστό σκεπτικό, αλλά μετά την πείσατε ότι έκανε λάθος 🙂

    Το χρονογράφημα γράφτηκε Φεβρ. 1914, το έβαλα ολόκληρο.

  131. Επιφυλάσσομαι για Εξάρχεια. Η φωτό είναι του 1862.
    http://tinyurl.com/dy77wdo

  132. Χ. Αρβανιτίδης said

    Τελευταίος ασπασμος : Νεο Ικόνιο ή Πέραμα, οπ’οτε μιλάμε για την γραμμή του τραίνου που έμπαινε στον Ναύσταθμο και την χρησιμοποιούσε και το τραμ. Εποχη, ξανα τέλος Εμφυλίου, το πολύ 1950.

  133. ppan said

    Μπράβο Κατερίνα Περρωτή! Για βραβείο ζήτα τον «μπάσταρδο»!

  134. sarant said

    131-132: Η απάντηση δόθηκε, Παγκράτι 1914.

  135. Παγκράτι λοιπόν! Πολύ δύσκολο ήταν πράγματι το κουίζ… Συγχαρητήρια Κατερίνα Περρωτή.

  136. Το Παγκράτι; Καλά και από πού κοντά περνούσε σιδηρόδρομος;

    @129: Τζάμπα πήγε το μπράβο τελικά! 🙂
    @131: Αααα, «ήμασταν» αστική περιοχή από τότε ε;

    Αμάν αυτή η Κατερίνα, μόλις χθες ήρθε στο μπλόγκι και μας παίρνει τα βραβεία μέσα από τα χέρια!! 🙂

    Συγχαρητήρια Κατερίνα!! 😀

  137. Φανουρόπιτας said

    115
    έτσι δεκτό

  138. ppan said

    136: Ε οχι τσαμπα/τζάμπα (λείπει κι ο Κορνήλιος να μας τσιτάρει τον Χριστιανόπουλο, μόνο αυτό για τον «κίναιδο» αποφεύγει), αφού βρήκες τρένο στα Εξάρχεια!

  139. @136 εδώ το 1890

  140. @Φανουρόπιτε, αφιερωμένο εξαιρετικά: Μέρκελ γα@@ιόλα, ο ΠΑΟΚ πάνω απ όλα

  141. τυφλόμυγα said

    Μπράβο στην Κατερίνα Π.! Για όλους όσους την πατήσαμε 🙂 αφιερωμένο

    Ας πω τώρα πως, πριν την διευκρίνιση του #54, είχα σκεφτεί τον σιδηρόδρομο των μεταλλουργείων Λαυρίου. Το μυαλό μας πήγε σε περιοχές μακρινές.

    126 Στέλιο, μια χαρά είναι το ψάρι. Μ’αυτή τη ζέστη όμως δεν μπορώ να πιω ούζο και είναι λιγάκι σα να του λείπει το λαδολέμονο. 😉

    Έφυγα.

  142. LandS said

    Συγχαρητήρια στην Κατερίνα.

    Οι βεβαιότητες είναι για να καταρρίπτονται.

  143. Κατερίνα Περρωτή said

    Επεσα 30 χρόνια έξω!!! Ευχαριστώ

  144. Ηλεφούφουτος said

    82, 84, μάλλον απηρχαιωμένος ήταν ακόμα για την εποχή του.
    Η προπολεμική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (Δρανδάκη) χαρακτηρίζει τη Κολοκυθού «ένα από τα παλαιότερα προάστεια των Αθηνών».
    Είναι και ο λόγος που εξαρχής την είχα απορρίψει (δεν ταίριαζε με το «νέα πόλις» του άρθρου).
    Το ήξερα αυτό, διότι είχα χρησιμοποιήσει αυτό το λήμμα σε δικό μου κουίζ που είχα φτιάξει κάποτε.

  145. sarant said

    143: Πάντως το βρήκες, συγχαρητήρια! Το κουίζ αποδείχτηκε πολύ δυσκολότερο απ’ όσο περίμενα, ο σιδηρόδρομος σάς έστειλε στην Κηφισιά. Η Αθήνα πριν από τους πρόσφυγες ήταν ΠΟΛΥ μικρή.

  146. Ηλεφούφουτος said

    Συγχαρητήρια στην Κατερίνα!
    Πραγματικά άξιζε να γίνει κουίζ!

    Ώστε 1914, ε;
    Το «έχουν όμως μίαν αφέλειαν, μίαν χάριν και μίαν γραφικότητα» το είδες, Νικοκύρη;
    Όχι, γιατί ξέρω κάποιους που κάποτε ισχυρίζονταν ότι το αόριστο άρθρο σε τέτοιες και άλλες χρήσεις είναι αγγλισμός των τελευταίων ετών.

  147. Κατερίνα Περρωτή said

    Βοήθησε πολύ που είπες πως η αναφορά στο σιδηρόδρομο ήταν παραπλανητική! Το οτι δεν ήταν προσφυγικη ήταν σιγουρο! (Το κείμενο δεν θα άρχιζε έτσι..)

  148. Τελικά έπρεπε να ψάξουμε για παλιούς χάρτες της Αθήνας. Ο συγκεκριμένος δεν αναφέρει χρονολογία αλλά είναι προφανές πως είναι μεσοπολεμικός. Φαίνεται λοιπόν το δάσος του Παγκρατίου.
    http://tinyurl.com/ctfmdx6

  149. Κατερίνα Περρωτή said

    147. Η νέα αυτή πόλις δεν κατοικείται βέβαια από εκατομμυριούχους.

  150. bernardina said

    Ππαν, η γραμμή επεκτάθηκε αργότερα μέχρι την Εκάλη; 😆

    Μπράβο Κατερίνα!

    Φιλιοτσάκι, πιες και ένα ποτηράκι στην υγεία μας!

  151. ppan said

    Δεν είναι η ίδια, εκεί πήγαινε ο τρικούπης. Τελικά τι τρένο ήταν του Παγκρατιού, το τραμ;

  152. Μαύρος Πητ said

    Πολύ μ´ άρεζε …. δώσε κι άλλο κουίζ θείο …

  153. ppan said

    Μας κοροϊδεύει ο Νικοκύρης, αφήνοντας τον σιδηρόδρομο εννοείται ότι μας έστελνε αλλού 🙂

  154. @153: Ναι επίτηδες τό’κανε, και έχασα την ώρα μου ψάχνοντας σε σάιτ σιδηροδρομικής ιστορίας, και τώρα θα πρέπει να βρω πάλι δικαιολογία που δεν θα έχω την δουλειά μου έτοιμη σήμερα! 😀

  155. sarant said

    153-4: Εγώ φταίω που είχε τρένο;

  156. sarant said

    Και ορίστε, από σπανιότατη λήψη εποχής, ο σιδηρόδρομος του Παγκρατιού:

  157. ppan said

    Tρένο κανονικό, όχι τραμ;

  158. sarant said

    157: Να πω την αμαρτία μου, δεν ξέρω αν είχε -αλλά αφού το διακρίνει από το τραμ…

  159. Μετά από ένα σχετικο σοκ που έπαθα βλέποντας το #156, συνήλθα όταν κατάλαβα πως υπάρχει περιοχή Παγκράτι στην Λαμία! 😀 😀

  160. ppan said

    Πού το δικαρίνει;

  161. Άντε πάλι βουρ στα σιδηροδρομικά σάιτ ξανά, να βρω τι λογιώ τρένο ήταν αυτό στο Παγκράτι το 1914…

  162. sarant said

    Λέει τραμ αρχικά και μετά «γραμμήν του σιδηροδρόμου». Άρα δεν είναι το ίδιο.

  163. @160: Στο ολοκληρωμένο άρθρο, που το ανέβασε πλέον ο Νικοκύρης, δεν ξέρω αν το είδες, όταν περιγράφει πώς παει κανείς εκεί, μιλάει για τραμ. Αργότερα, λέει πως το δάσος εκτείνεται ως «την γραμμήν του σιδηροδρόμου». Άρα, τα διακρίνει, έτσι δεν είναι;

  164. Κατερίνα Περρωτή said

    Πιστεύω πως ειναι το ίδιο. Απλά χρησιμοποιει τη λεξη σιδηρόδρομος εννοώντας τις ραγες

  165. Κατερίνα Περρωτή said

    Τη σιδηροτροχια δλδ του τραμ

  166. sarant said

    163: Κι εγώ έτσι το καταλαβαίνω, αλλά μπορεί να έχει δίκιο και η Κατερίνα.

    Απροπό, αν ακούει ο Αλφρέδος, ας ρίξει μια ματιά στο βιβλίο του Ντελόπουλου να δει ποιος είχε το ψευδώνυμο Ριπ.

  167. Immortalité said

    Μα αυτό που κάθε φορά που έχει κουίζ το χάνω! 🙂
    Μπράβο στη νικήτρια και από μένα!

  168. bernardina said

    Μερικοί είχαν πάνω από ένα, π.χ. ο Τσοκόπουλος είχε Φάλσταφ αλλά και Φιλέας Φογκ, και Ριπ.
    Από εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2010/10/03/platoncharmides/ 😆

  169. spiral architect said

    Επίσης κι από εμένα! 🙂

  170. gryphon said

    Γαμωτο.Ολη μου τήν ζωη ζω στο Παγκρατι και εχω ακουσει και περιγραφές απο τους γονεις μου και απο τον παππου μου που ζουσε απο το 50 εδω και παλι ουτε που πηγε το μυαλο μου.Ηταν αυτο με τόν σιδηροδρομο…
    Τώρα που διαβασα το κειμενο το βλεπω παρατηρώ πως η διαδρομη του τραμ που οπως περιγραφεται απο το 1915 ειναι σχεδόν η ιδια που ακολουθει μεχρι σημερα το τρολευ 2 Κυψελη Παγκρατι.Απλως εχει επεκταθει μεχρι την Καισαριανη.
    Αυτο και τα ωραια εως παραξενα αρχαια ελληνικα ονοματα τών δρομων εχουν μεινει ιδια.Και οι εκκλησιες.Το δασακι δεν καταλαβαινω ποιο ειναι.Το Αλσος Παγκρατιου;

  171. ppan said

    Kι εγώ με την Κατερίν,α το διάβασα ολόκληρο το κείμενο αλλά δεν βλέπω να έχει διάκριση.

  172. Κατερίνα Περρωτή said

    170 Το δασάκι πρεπει να είναι στο λοφο πίσω από το παναθηναικο σταδιο. Ίσως.

  173. sarant said

    168: Ποιος τα γράφει αυτά; 🙂 (Χριστιανοί είμαστε, μη γνώτω η αριστερά σου…) Ευχαριστώ Μπέρνι!

  174. JS said

    Είστε τυχεροί! Τώρα μόλις το είδα. Κρίμα το έχασα. Σιγά μην αναγνώριζα τη γειτονιά μου.

    >Το τραμ της λεωφόρου Όλγας, αφήνει δεξιά του τον Ιλισσόν και το Στάδιον, εισχωρεί εις ένα στενόν δρομίσκον, αντικρύζει τον Άγιον Σπυρίδωνα,

    Τα πρόλαβα τα άτιμα. Και όχι μόνο τα τελευταία, αυτά που κατάργησε ο Καραμανλής, σκάβοντας ο ίδιος την άσφαλτο με τον γκασμά το 1953.
    Πρόλαβα και τα πιο παλιά (δεν θυμάμαι πια ήταν αυτά, τα κίτρινα ή τα πράσινα).
    Περνούσαν τη γέφυρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο κατεβαίνοντας από το Παγκράτι.
    Κι ήταν εκεί (1959?), πάνω στον Αρδηττό που βλέπαμε μαζί με την Αλέκα να γκρεμίζουν την γέφυρα και να μετατρέπουν τον Ιλισσό σε αυτό που λέμε σήμερα Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου

    Κοιτούσαμε τις μπουλντόζες, τα τσιμέντα, μερμήγκια οι εργάτες και χαιρόμαστε που θα μεγαλώσουμε, θα παντρευτούμε και θα ζήσουμε σε μια τόσο ωραία πόλη που φτιαχνότανε.
    Φεύ, σκατά!
    Ούτε ωραία έγινε η πόλη, ούτε παντρευτήκαμε…

  175. sarant said

    174: Τι ωραίο!

  176. ppan said

    Ναι, πολύ ωραίο!

  177. Πάντως κι εσύ, JS, θα μας επιβεβαιώσεις πως «σιδηρόδρομος» δεν περνούσε ποτέ κοντά στο Παγκράτι. Ο συντάκτης του χαριτωμένου χρονογραφήματος διέπραξε ακυρολεξία (αν εννοούσε το τραμ, και δεν βλέπω τι άλλο μπορεί να εννοούσε), απαρατήρητη για τους τότε αναγνώστες αλλά απαράδεκτη για κουίζ!
    Πώς διάβολο το μάντεψε η Κατερίνα, και γιατί 1883 (εποχή όπου ούτε τραμ δεν υπήρχαν στην Αθήνα;)

  178. bernardina said

    Έχει και Παγκράτι και τραμ και Ιλισσό και πλούσια τα ελέη
    http://molibixarti.blogspot.gr/2012/01/blog-post_5597.html

    Παρακαλώ, Νίκο (#173) Ναι, είδες, είναι ένας περίεργος τύπος που ξέρει πολλά! 😉 😀

  179. Κατερίνα Περρωτή said

    Υπήρχαν. Και ραγες δλδ σιδηροδρομοι υπήρχαν απο τοτε. Απλά τα τραμ ήταν ιππήλατα!

  180. JS said

    177:
    Υπήρχαν από το 1882, αλλά ήταν ιππήλατα, μέχρι το 1908 που έγιναν ηλεκτροκινούμενα.
    Ο ποιο κοντινές στο Παγκράτι σιδηροδρομικές ράγες ήταν του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι

  181. JS said

    159: Παγκράτι Λαμίας.
    Το ξέρω. Όχι όμως και το 1972 που πήγαινα κάθε Σάββατο στη Λαμία και πέταγα 10 ώρες μάθημα, πρωί απόγευμα σε μια Ανωτέρα Σχολή Ηλεκτρονικών εκεί (πρόγονο των ΚΑΤΕ, ΤΕΙ).
    Είχα μια κουβέντα με ένα συνάδελφο εκεί που έκρινε ότι πρέπει να ταλαιπωρούμαι με το πήγαινε-έλα Αθήνα-Λαμία. Τον ρώτησα που μένει. –Παγκράτι. –Και κάθε πότε έρχεστε στη Λαμία –Κάθε μέρα, το πρωί. Πάω στο σπίτι το μεσημέρι, Παίρνω κανα υπνάκο και ξανάρχομαι το απόγευμα. –Στο Παγκράτι; -Ναι.
    Τρελάθηκα. Για πολλά Σάββατα τον έβλεπα και άλλαζα διαδρόμους, σκάλες, αίθουσες.
    Μέχρι που ένα μεσημέρι πηγαίνοντας στη Πλατεία Λαού για κανα κοντοσούβλι πέφτω πάνω σε ένα αστικό λεωφορείο: Λαμία-Παγκράτι.

  182. Earion said

    Μπράβο Νίκο, δύσκολο και ωραίο. Εκ των υστέρων βέβαια κακίζω τον εαυτό μου, γιατί έπρεπε να θυμηθώ το «Κάπου περνούσε μια φωνή», που διαδραματίζεται στο Παγκράτι του 1915.

    Τώρα, για όσους δεν πιστεύουν ότι μπορεί να υπήρχαν προβατάκια και κοτούλες σε αστικό δομημένο χώρο μέχρι αρκετά πρόσφατα, σας καταθέτω προσωπικό βίωμα: στην Κυψέλη, στην οδό Ρηνείας, μικρό στενάκι μεταξύ οδού Κυψέλης και οδού Σπετσών (σήμερα πεζοδρομημένο), ακριβώς δίπλα από το νοσοκομείο της Αεροπορίας (σήμερα σχολικό συγκρότημα), ανάμεσα στα σπίτια, υπήρχε ένα ανοιχτό οικοπεδάκι με μεγάλο κοτέτσι. Η μητέρα μου με έστελνε τακτικά να ψωνίσω αβγά, τα οποία ο ιδιοκτήτης έβαζε προσεκτικά σε τεράστια χάρτινα χωνιά. Μετά έπαιρνα το τρόλεϊ Κυψέλη-Πατήσια και επέστρεφα σπίτι. Αυτά μέχρι προχωρημένα στη δεκαετία του ’70. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως ο ιδιοκτήτης μες στον καιρό της χούντας είχε άφοβα καρφώσει ψηλά μια μεγάλη χάρτινη φωτογραφία του Καραμανλή. Μετά την πτώση της χούντας την καδράρισε έξω από το σπιτάκι του!

  183. Ηλεφούφουτος said

    182.Earion είπε
    «Μπράβο Νίκο, δύσκολο και ωραίο. Εκ των υστέρων βέβαια κακίζω τον εαυτό μου, γιατί έπρεπε να θυμηθώ το “Κάπου περνούσε μια φωνή”, που διαδραματίζεται στο Παγκράτι του 1915.»

    Εγώ τι να πω τότε, που το έβαλα με το νου μου (είναι από τις πιο φρέσκες μαρτυρίες που έχω από Αθήνα εκείνου του καιρού) και είπα «μπααα, βουνό, τρένο, δάσος, καμία σχέση!»

  184. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    183: Εμ!

  185. Κατερίνα, συγχαρητήρια και από μένα. Και επειδή μάλλον δεν είδες την ερώτηση που σου έκανα στα σχόλια του χθεσινού ποστ (ήταν και 5 το πρωί!), θα την ξανακάνω: Με θυμάσαι;

  186. Κατερίνα Περρωτή said

    Γεια σου Κώστα! Σε θυμάμαι! Είσαι καλά?

  187. JS said

    186:
    Ωπα!

  188. Νέο Kid Στο Block said

    Μα καλά, κανένας δεν υπηρέτησε στο ηρωικό και ένδοξο Κ.Ε.Υλικού Πολέμου ή στη Μεραρχία Υποστηρίξεως (ΜΕΡ.ΥΠ); 🙂
    (..λέω που δεν ξέρετε το Παγκράτι Λαμίας…)

  189. @186: Καλά μωρέ, εδώ στου Σαραντάκου! Türkçe biliyor musun? Αν είδα καλά 🙂

  190. Κατερίνα Περρωτή said

    Hala bilmeye çalışıyorum!

  191. gpoint said

    #182
    τρόλλεϋ κυψέλη -πατήσια δεν υπήρξε ποτέ, για ένα μικρό δοκιμαστικό διάστημα ήταν κυψέλη-αμπελόκηποι και μετά η γραμμή 2 κυψέλη παγκράτι
    Κότες ελεύθερης βοσκής είχαμε σχεδόν μέχρι το 60, λίγο πιο πάνω από την πλατεία κυψέλης και κπαδάκια στα σύνορα με γαλ΄΄ατσι μέχρι το 55 σίγουρα

  192. JS said

    189:
    Και ποιος δεν ξέρει τούρκικα με τόσα τουρκοκάναλα. Η νέα σειρά στο MEGA:
    Siktir Ayçiçeği Yarım kilo için Boğaziçi

  193. Ηλεφούφουτος said

    Δύτα, artιk çok uldunuz μού φαίνεται!
    Ή πώς θα πουμε Τούρκικα, που δε δηλώνουν και γένος, «γίναμε πολλές» 😀 ;

  194. Κατ’ αρχάς olduk, πρώτο πληθυντικό 🙂

  195. JS said

    193:
    uldunuz -> oldunuz

  196. Πάντως, ενδιαφέρον θέμα στη μετάφραση η απόδοση του γένους, όταν υπαρχει στη μία γλώσσα και δεν υπάρχει στην άλλη, τουλάχιστον σε κάποια μέρη του λόγου. Είναι παρόμοια προβληματικό με την απόδοση «Εγώ…», στο «I…» που πάει να πει κάποιος και μετά σταματάει, καθώς στα ελληνικά δεν λέμε υπό κανονικές συνθήκες «Εγώ σ’ αγαπάω»!

  197. Ηλεφούφουτος said

    194 Είπα να μη βάλω την αφεντιά μου μέσα.
    Στο παρακάτω όμως σε θέλω. Πώς βάζεις το γένος για;
    Ε, ρε ανωτερότητα που έχει η Ελληνικηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

  198. #182 ποιό ’70, στὸ πατρικὸ τοῦ πατέρα μου στὴν Ἄνω Πόλι Θεσ/νίκης, στὸ Τσινάρι, δεκαπέντε-εἴκοσι λεπτὰ μὲ τὰ πόδια ὡς τὴν Ἀριστοτέλους εἴχαμε κότες μέχρι τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 2000 . ἔχω δεῖ κότες καὶ στὴν Νεάπολη στὴν Θεσ/νίκη καὶ πρόβατο ἢ γίδα -δὲν θυμᾶμαι- σὲ γυφτομαχαλᾶ ποὺ ὑπῆρχε στὴν γειτονιά μου μέχρι πρὶν λίγα χρόνια. ξέρω δὲ ὅτι ἀπὸ τὴν Ἁγίου Δημητρίου σίγουρα τὴν δεκαετία τοῦ ’60 συγκεκριμένες ἐποχὲς καὶ μέρες τοῦ ἔτους οἱ βοσκοὶ ἔπαιρναν ἄδεια καὶ περνοῦσαν νύχτα τὰ κοπάδια τους.

  199. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Η τουρκομάθεια επεκτείνεται -άντε μετά να μη βγει το όνομα του ιστολογίου, τουρκοφωλιά θα μας πούνε…

    198: Ενώ εμείς στο Φάληρο είχαμε κότες στην αυλή έως το 65 περίπου. Παναπεί είμαστε σαράντα χρόνια μπροστά;

  200. ἔ καλά, δὲν εἶχαν ὅλα τὰ σπίτια κότες, ἦταν μία μεμονωμένη περίπτωσι. τώρα γιὰ μπροστὰ καὶ πίσω δὲν ξέρω. δὲν ξέρω ἂν εἶναι πρόοδος τὰ τσιμεντένια κουτιὰ χωρὶς αὐλές. ἢ μᾶλλον ξέρω.

  201. #136 καὶ σ’αὐτὸν πάνω πέφτω συχνά. ψιλογειτονάκι. ὅσο γιὰ τὸ Παγκράτι ὅταν κατεβαίνω Ἀθήνα συνήθως ἐκεῖ κάθομαι.

  202. #201 #136 διάβαζε: 138

  203. ἄ καὶ κἄτι τελευταῖο: ἔχω δεῖ καὶ ἄλογα νὰ καλπάζουν στὴν Τσιμισκῆ, μάλιστα! τὸ 2004, στοὺς πανηγυρισμοὺς γιὰ τὸ εὐρωπαϊκό! 🙂

  204. cchris74 said

    199. Τουρκοφωλιά θα ήταν κακοήθεια να ειπωθεί, βλέπω ωστόσο απο τη δουλειά σου Νίκο οτι ρέπεις προς αυτή τη γλώσσα, ειδικά με τις δάνειες λέξεις. Έχεις καμία σχέση με τη γειτονική χώρα; Επίσης και ο Μακριδάκης που πρότεινες εχθές έχει μεταφράσει το «Ανάμισης ντενεκές» και στα τούρκικα.

  205. sarant said

    204: Ε, δάνειες λέξεις από τα σουηδικά δεν έχουμε τόσο πολλές.
    Ο Μακριδάκης έχει μεταφράσει το μυθιστόρημα; ή έχει μεταφραστεί; Δεν ξέρω. Τι πιο λογικό, όμως. Η ενδοχώρα των νησιών του Αιγαίου, από την αρχή της ιστορίας μέχρι το 1912 ήταν τα απέναντι παράλια.

  206. cchris74 said

    Ναί κακώς το έθεσα, το «Ανάμισης ντενεκές» έχει μεταφραστεί στα τουρκικά ήθελα να πω…

    Απο το σχόλιο καταλαβαίνω οτι το ενδιαφέρον σου προκύπτει λόγω της πληθώρας των τουρκικών λέξεων που έχουμε στην ελληνική. Ωστόσο στο «Λέξεις που χάνονται» η κατανομή των αντιδανείων ή δανείων -με τα οποία ο ίδιος νομίζω επισημαίνεις κάπου πως ασχολείσαι κυρίως- γέρνει δραματικά προς τις τούρκικες λέξεις και όχι ας πούμε τόσο ας πούμε προς τις ιταλικές που επίσης έχουμε αρκετές. Κάνω λάθος; Τέλοσπάντων καλά κάνεις απλά μου είχε δοθεί(εσφαλμένα όπως φαίνεται) η εντύπωση οτι έχεις κάποια σχέση με Τουρκία.

  207. JS said

    206
    Αντρ νου, είναι πράκτορας της ΜΙΤ…
    σσσσ!

  208. cchris74 said

    207. 🙂 α καλά το κατάλαβα λοιπόν!!

  209. ΠΑΝΟΣ said

    Το πρόλαβα το τραμ.Έμενα σε μιά γειτονική (κολλητή) συνοικία ,τη Γούβα,σήμερα Άγιος Αρτέμιος (άκου άγιος Αρτέμιος! ρε,Γούβα!).Πηγαίναμε στις γραμμές τού τραμ, περίπου στο ύψος τού Παναθηναϊκού Σταδίου και βάζαμε τα καπάκια από τα αναψυκτικά πάνω τους,ώστε να συμπιεστούν από το τραμ .Με τα πατημένα καπάκια παίζαμε εν συνεχεία.Εκείνος που είχε τα περισσότερα ήταν περίπου πλούσιος! Αρχές τού ’50.(κάποιοι συγγενείς στην εξορία…).

  210. JS said

    198:
    Ότι σχεδόν σε κάθε αυλή υπήρχε κι ένα κοτέτσι είναι γνωστό. Λίγο όμως είναι γνωστό ότι άκμαζε κι ένα ιδιόρρυθμο κλίρινγκ με τον μπακάλη. Το είχα ζήσει: Μέρος ή όλη η πληρωμή να γίνεται με αυγά από το κοτέτσι!
    Επίσης έχει εντελώς ξεχαστεί ο ορνιθολογικός πρόγονος του φακελακίου και μπαξισίου: Τα πεσκέσι της κότας!
    Ακόμα θυμάμαι να τις πηγαίνουν ζωντανές στον γιατρό, τον πολιτικό, τον όποιο τέλος πάντων ήθελαν να δωροδοκήσουν, κρατώντας τες από τα πόδια με το κεφάλι προς τα κάτω.

  211. E, τα τραμ της Αθήνας όποιος Αθηναίος είναι κοντά στα 60 τα πρόλαβε, αφού τα τελευταία (1: Ακαδημία-Καλλιθέα, 4: Ομόνοια-Ρουφ, 9: Ομόνοια-Πετράλωνα, 10: Ιπποκράτους-Βοτανικός και 11: Ιπποκράτους-Κολοκυθού) καταργήθηκαν το 1960. Όποιος είναι λίγο μεγαλύτερος, θα θυμάται και της Πατησίων, που καταργήθηκαν το 1953. Το τραμ του Περάματος, που ανήκε στον Ηλεκτρικό, λειτουργούσε ως το 1977.

  212. JS said

    209
    Ελα, μαζί πηγαίναμε. Θυμάσαι στο γυρισμό στο Μετς, στη Μάρκου Μουσούρη πηδάγαμε τα κάγκελα για να μπούμε και να παίξουμε στην Παιδική Χαρά στο Α’ Νεκροταφείο;

  213. sarant said

    209: Ο παππούς μου μού έλεγε ότι έβαζαν τις δεκάρες στις ράγες του τραμ, να ακονιστούν, και έπαιζαν με τον μανάβη ένα ιδιότυπο στοίχημα: πέταγαν τη δεκάρα (που ήταν μεγάλο και βαρύ νόμισμα) πάνω στα πορτοκάλια, κι αν καρφωνόταν έπαιρναν το πορτοκάλι, αλλιώς έχαναν τη δεκάρα.

  214. cchris74 said

    Σχετικά με τη λέξη κουίζ που είχαμε σήμερα (η οποία θεωρείται αβέβαιου ετύμου αν και εικάζεται οτι προέρχεται απο το λατινικό «quis es?=ποιός είσαι;») βρήκα την ενδιαφέρουσα-αν και οχι τεκμηριωμένη-ιστορια που λέει οτι στα τέλη του 18ου αιώνα κάποιος Daly, ιδιοκτήτης του θεάτρου Dublin έβαλε στοίχημα πως μπορεί να εισάξει στη γλώσσα μια νέα λέξη μέσα σε 48 ώρες. ‘Εβαλε λοιπόν κάτι αλητάκους να γράψουν τη, δίχως κάποιο νόημα τότε, λέξη quiz στους τοίχους της πόλης και την επόμενη μέρα ο μύθος λέει οτι όλοι μιλούσαν για τη λέξη αυτή. Για τη λέξη υποστηρίζεται οτι είχε αρχική σημασία «παράξενο-εκκεντρικό άτομο» ενώ τη σημερινή ερμηνεία της την πήρε τη δεκαετία του 1860 πιθανώς με επιρροή της λέξης «inquisitive=περίεργος, ενδιαφερόμενος να μάθει (Cresswell J.,2010).

  215. ΠΑΝΟΣ said

    #212. JS μ’ έστειλες! Μπας και θυμάσαι τούς αλησμόνητους κυρ-Αργύρη και Πετρίδη; Ρε φίλε,με τρέλανες! Ελπίζω νά’σαι καλά καθ’ όλα.

  216. Το τραμ του Περάματος θυμάμαι ήμουν κάπου 10 ετών όταν ο παππούς μου με έιχε βάλει στον ηλεκτρικό και με είχε κατεβάσει στον Πειραιά να μου το δείξει πριν κλείσει.
    Την ίδια εποχή, στο Χολαργό κάθε πρωι μας ξυπνούσε ένας κόκκορας στη γειτονιά. Δεν ξέραμε όμως σε ποιο σπίτι ήταν το κοτέτσι, από το δρόμο δε φαινόταν τίποτε.

  217. Τσούρης Βασίλειος said

    209,213
    Και στη Λάρισα η γυναίκα μου και τα γειτονόπουλα έβαζαν πρόκες στις γραμμές του τρένου και τις έκαναν χαλκομανίες…
    Εμείς στην Ήπειρο τρένο δεν είχαμε ποτέ.

  218. spiral architect said

    Στη γειτονιά μου σε δύο ταράτσες πρόσφατα φτιαχτήκαν κοτέτσια! 😯

  219. sarant said

    218: Έχουν πιο σίγουρο εισόδημα από τα φωτοβολταϊκά!

  220. NM said

    #188 Νεοκίδιε, εγώ ! Στη ΜΕΡΥΠ. Για 10 μηνάκια το ’86 – ’87.

  221. marulaki said

    Πολύ ωραίο το κουίζ σήμερα, λυπάμαι που το έχασα! Θα έλεγα Εξάρχεια, αλλά θα έπεφτα έξω. Ποιο ’70 και ’55? Στον Άλιμο στη Θεομήτορος, 2005 περνούσε βοσκός με πρόβατα. Ελπίζω να είναι καλά ο άνθρωπος, έχω καιρό να περάσω… Βέβαια δε μιλάμε για κέντρο…

  222. JS said

    215: Δεν θυμάμαι όλα τα ονόματα πια. Ο μακαρίτης συμμαθητής μου και συμφοιτητής μου Πέτρος Αρτεμιάδης, του Αρτέμη, που έμενε στην οδό Αγίου Αρτεμίου στον Αγιο Αρτέμιο(!), Ο Θόδωρος Σαββάκης, η Βιγκάκη, οι Δικτυόπουλοι… Αστα να πάνε. Τότε πηδάγαμε και κανα κάγκελο…

  223. JS said

    218: Που; Στο Κάτω Σούλι Μαραθώνα ή στη Δεξαμενή Κολωνακίου; Κάπου ανάμεσα;

  224. Τσούρης Βασίλειος said

    Κύριε Σαραντάκο πολύ πιθανό είναι ο παππούς σου να έριχνε στα πορτοκάλια του μανάβη διώβολον του Γεωργίου Α΄
    Έχω ακόμα λίγα τέτοια νομίσματα σε σχετικά καλή κατάσταση. Στο » μούκα» παιχνίδι που παίζαμε με το σπιρτόκουτο από καπλαμά – θυμάστε είναι εκείνο με το Φοίνικα :)- ρίχναμε τα διώβολα που τα λέγαμε γκαραντάνες με ιδιαίτερο τρόπο έτσι ώστε να χτυπήσουν τον μούκα με 45 μο0ίρες γωνία, να τον απομακρύνουν και τα λεφτά που ήταν πάνω στο κουτί να πέσουν πάνω στην γκαραντάνα. Το χτύπημα αυτό απαιτούσε ιδιαίτερη δεξιοτεχνία και το λέγαμε τστό .Ίσως ο παππούς Σαραντάκος να είχε κατάλάβει ότι για να καρφωθεί η δεκάρα στο πορτοκάλι έπρεπε να κάνει κάτι για να αυξήσει τη στροφορμή του συστήματος και να έδινε και περιστροφική κίνηση στο νόμισμα όπως κάναμε εμείς…

  225. Ο λαός απαιτεί, στα κουίζ την Περρωτή.
    Νίκο, ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Τώρα το διάβασα αλλά το μυαλό μου δεν πήγε, ούτε κατά διάνοια, στο Παγκράτι. Μπράβο στην Κατερίνα.
    «Πάμε πάλι στο Παγκράτι, που είν’ οι δρόμοι του γεμάτοι, με χαρούμενες φωνές την Κυριακή…»
    (Φιλντισένιο καραβάκι, δίσκος Επιστροφή, στίχοι Νίκος Γκάτσος, μουσική Μάνος Χατζιδάκις, τραγουδισμένο από σερ Μπιθί και Κόκοτα. Όμορφες μουσικές στα δύσκολα χρόνια της χούντας… )

  226. Immortalité said

    Και αν παραφράσουμε λίγο το γνωστό τραγουδάκι, περιγράφει το κουίζ μας 😉

    Τι Εκάλη, τι Γαλάτσι
    τι Βοτανικός, τι Κιάτο
    για βρούμε το Παγκράτι
    ήρθ’ η Αθήνα άνω κάτω!

  227. sarant said

    224: Δεν αποκλείεται να ήταν διώβολα, πάντως επί Γεωργίου Α’ ήταν, αν και στο τέλος.

  228. Μπουκανιέρος said

    199γ Ξέχασες τις πάπιες;!
    (εμένα τουλάχιστον αυτές μούχουν μείνει, περίπου δέκα χρόνια αργότερα)

  229. sarant said

    Οι πάπιες ήταν από παιδικό καπρίτσιο, οι κότες ήταν ενταγμένες στο νοικοκυριό 🙂

  230. Μπουκανιέρος said

    227 Κάτσε ένα λεφτό… Τα τελευταία διώβολα (δηλ. δεκάλεπτα με την επιγραφή «διώβολον») κυκλοφόρησαν το 1882. Αν θυμάμαι σωστά, ήταν μεγάλα, χάλκινα νομίσματα.
    Καμία σχέση με τα δεκάλεπτα του 1894 και 1895, που ήταν μικρά κι ελαφρά και δεν έγραφαν έτσι.
    Μετά, τα επόμενα δεκάλεπτα (που κράτησαν πολύ καιρό) ήταν του 1912, τα πρώτα με τρύπα, που ήταν ωστόσο σχετικά βαριά (χαλκονικέλινα).
    Εντάξει υπήρχαν κι εκείνα του 1922 (πάλι αν θυμάμαι σωστά, αυτά ήταν τόσο τζούφια που φούσκωναν αν τάφηνες στο νερό).

    Μετά περνάμε στις «σύγχρονες», μεταπολεμικές δεκάρες (πρώτη έκδοση 1954).

  231. #229 ἄ ἔτσι, ἀπὸ παιδικό καπρίτσιο, στὸ χωρὶο ἔκτὸς ἀπὸ τὶς ἐντεταγμένες στὸ νοικοκυριὸ κότες ποὺ ἔχει καὶ ἕως τοῦ νῦν εἶχε κατὰ καιροὺς ἡ γιαγιά μου καὶ πάπιες καὶ χῆνες, καὶ γιὰ μία πάπια ὄμορφη μαύρη καὶ πρασινοκέφαλη ποὺ μοῦ τὴν σκότωσαν κάποτε ἤθελε νὰ γράψω ἔπος, μὰ σταμάτησα κἄπου στοὺς 5.000 στίχους. εἶχα γράψει καὶ τὸ «γελαστὸ παπί» στὰ χνάρια τοῦ «τὸ γελαστὸ παιδί», «ὦ νἆταν σκοτωμένο στοῦ κόκκορα τὸ πλάι καὶ μόνο ἀπὸ μαχαῖρι χασάπη νἄχε πάει κλπ «.

    πάντως τώρα ὅλη ἡ Ἑλλάδα ζήτημα εἶναι ἂν ἔχει σὲ ἀριθμὸ τὰ οἰκόσιτα ζῷα ποὺ εἶχε μόνο ἕνα χωριὸ τοῦ ’50 ἂς ποῦμε.

  232. bernardina said

    E, μετά έχει άδικο το ντεμέκ μπαόκι να σας λέει χωριάτες; Είναι αναμνήσεις πρωτευουσιάνων ωρέ αυτές; 😆
    (Το σπίτι μου βρίσκεται σε ίση απόσταση ανάμεσα σε ένα εν ενεργεία πτηνοτροφείο και τα χαλάσματα ενός μαντριού που λειτουργούσε μέχρι πριν από κάποια χρόνια. Αχ, αβγό ντεκότο που ΄χει πάει σύννεφο, και γαλατάκι φρέσκο απ’ τα κατσίκια της συχωρεμένης της κυρα-Μαρίας, που δεν μ’ άφηνε να τη βλέπω να αρμέγει για να μη ματιάσω τα βυζάκια τους και κοπεί το γάλα). Και γιαρμάδες και κοντούλες πεντανόστιμες από τα καλάθια που κουβαλούσε το γαϊδουράκι του μανάβη. (Τώρα, αν σας πω ότι μέχρι τα τέλη του εβδομήντα, που ήταν ακόμα το εξοχικό πριν γίνει μόνιμη κατοικία είχαμε ψυγείο πάγου… 😉
    Και, όχι, δε μένω στα κορφοβούνια 😀
    Κι εμείς παίζαμε το κεφάλι μας κορόνα γράμματα για να κάνουμε πίτα τα κέρματα στις γραμμές του τρένου, στον Άγιο Στέφανο.
    Κι έχω φάει σαβούρδα με μηχανάκι πάνω στις παλιές γραμμές του τραμ, έξω από το λιμάνι του Πειραιά λίγο πριν τον Άγιο Διονύσιο, εκεί που έστριβαν προς Κερατσίνι. Το τραμάκι που μας πήγαινε στο Πέραμα για Καθαρή Δευτέρα στην ακροθαλασσιά.
    Επίκληση αναμνήσεων πάλι.

  233. JS said

    232:
    >Κι έχω φάει σαβούρδα με μηχανάκι

    Είχα χορτάσει κι εγώ από δαύτες, που μόλις τώρα έμαθα πως τις λένε.

    Και για το ευρύ φιλοθεάμον κοινό (ετυμολογία;):

    Και για το στενό:

    Καλημέρα

  234. ΠΑΝΟΣ said

    # στην οδό Αγίου Αρτεμίου,ε; 15-20 μέτρα αριστερότερα,Ιλιάδος,έμενα εγώ.Πηδάγαμε και τα κάγκελα τού 13,έτσι; Και επ’ ευκαρία δες αυτό ,αν δεν το έχεις υπόψη σου
    http://athinapisovitrina.blogspot.gr/2011/05/blog-post_18.html?showComment=1328107191285#c3426584225392493099

  235. bernardina said

    Σαβούρδα: http://www.slang.gr/lemma/show/sabourda_sabourta_sabournta_2469/. Και ρήμα σαβουρδίζομαι.
    Επίσης λέγεται και σούπα, αλλά νομίζω πως έχει άλλη τεχνική 😆
    Καλημέρα, ευχαριστούμε για τη μεγάλη Μαρία 😀

  236. sarant said

    235: Το δ πρέπει να είναι υπερδιόρθωση, σαβουρντίζω το ξέρω εγώ, τούρκικο πρέπει να είναι.

    234: Στη Γούβα έμενε κι ο παππούς μου ένα φεγγάρι στη δεκ. 1930 και πολλά αδέρφια του.

  237. Θρασύμαχος said

  238. ΠΑΝΟΣ said

    Νίκο,μικρή η Ελλάδα,πόσο μάλλον η Αθήνα.
    Το # 234 απευθυνόταν στον # 222 JS ώστε να θυμηθεί κάποια κάγκελα…

  239. JS said

    238: Τα κάγκελα του ηρωικού 13!
    Πάνο, μέναμε και στον ίδιο δρόμο!. Την Ιλιάδος. Είχαμε αλληλοσπιτωθεί με την μετέπειτα συχωρεμένη πρώτοι γυναίκα μου. Και μια που ήμασταν κοντά στο Προφήτη Ηλία μας ήρθε μια φλασιά, μετα από 7 χρόνια, να πάμε να παντρευτούμε…

  240. JS said

    238:
    >Τα κάγκελα του ηρωικού 13!

    και όχι μόνο 😉

    https://plus.google.com/u/0/photos/110953989272308875841/albums/5528564131926856625/5573754550754928354?hl=en

  241. ΠΑΝΟΣ said

    # 239
    είμαι απόλυτα πεπεισμένος.Μιά χαρά γενιά ήμασταν.Άσε που μαθαίναμε καλά γράμματα.Ιλιάδος,χαμηλά εγώ. Αν είδα καλά,δεν γνωριζόμασταν.Αναμνήσεις όμοιες,όμως.

  242. JS said

    198:
    Κότες παντού. Ακόμα και στα τραγούδια της εποχής εκείνης. Και μάλιστα στρουμπουλές, που είχαν πέραση τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: