Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεσοαυγουστιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 11 Αυγούστου, 2012


Αν και στις 11 Αυγούστου οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν κατεβάσει ρολά και έχουν φύγει για διακοπές, το ιστολόγιο συνεχίζει να εκπέμπει επειδή ο ιστολόγος, λόγω αλληλοσυγκρουόμενων υποχρεώσεων, βρίσκεται σε καθεστώς εφεδρείας, ημιδιακοπών δηλαδή, εδώ και κάμποσες μέρες. Αλλά έτσι κι αλλιώς, με τις δυνατότητες που δίνει η σύγχρονη τεχνολογία, άρθρα μπορείς να γράφεις και να ανεβάζεις, αν έχεις βέβαια την πετριά, ακόμα κι αν βρίσκεται στο εξωτικό Παραθίνα Λος, όπου σκοπεύω να πάω από βδομάδα (γιατί βάζουν το άρθρο στο τέλος αυτοί οι ισπανοί δεν ξέρω, ιδιωματισμός θα είναι). Οπότε, το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη και συνεχίζουμε -και σήμερα, καθότι Σάββατο, το μενού λέει μεζεδάκια.

Λιγοστά μεζεδάκια βέβαια, διότι λείπουν σε άδεια μερικοί πρωτοκλασάτοι τροφοδότες. Είναι κιόλας που δεν παρακολουθώ Ολυμπιακούς, όπου εκεί τα μαργαριτάρια, όπως μου λένε, παράγονται σε μόνιμη βάση. Γενικά τηλεόραση δεν πολυβλέπω, αν και προχτές που άκουσα ειδήσεις, ο δημοσιογράφος επέμενε ότι «ο καιρός έχει τρελαθεί: καύσωνας εδώ, χιόνια στο Γιοχάνεσμπουργκ». Το γεγονός ότι το Γιοχάνεσμπουργκ είναι στο νότιο ημισφαίριο, άρα έχουν χειμώνα εκεί, φαίνεται πως δεν του πέρασε από το νου. Ναι μεν είναι σπάνια τα χιόνια στο Γιοχάνεσμπουργκ, αλλά Αύγουστο μήνα δεν είναι και εξωτικό φαινόμενο.

Κατά τα άλλα, η επιχείρηση Ξένιος Ζευς, πέρα από το οξύμωρο της ονομασίας της (πώς λέμε Κέντρα παιδικής μέριμνας «Ο Ηρώδης»;) και πέρα από όλα τα ζητήματα ουσίας, βάζει και προβλήματα κλίσης στους δημοσιογράφους, οι οποίοι μέχρι τώρα δείχνουν να προτιμούν να αφήνουν την ονομασία άκλιτη, εκμεταλλευόμενοι την ασπίδα των εισαγωγικών· σου λέει, τίτλος είναι, άρα μένει άκλιτος: του «Ξένιος Ζευς» λοιπόν. Ο ίδιος ο υπουργός, πάντως, στις δηλώσεις που έκανε τις προάλλες (στο βιντεάκι στο 2.30), το είπε σωστά: του Ξένιου Δία. Ωστόσο, ο δημοσιογράφος που μετέγραφε τις δηλώσεις το… διόρθωσε:  έχουν ξεκινήσει οι ενέργειες του ΞΕΝΙΟΥ- ΖΕΥΣ. Διότι, σου λέει, εμείς για Ζευς ακούσαμε, αυτό με τον Δία θα είναι άλλο πρόγραμμα. (Μόλις το έγραψα, είδα ότι και ο Νίκος Λίγγρης στη Λεξιλογία έχει ψαρέψει κάμποσες παρόμοιες γενικές, και τις θεωρεί επαρκή λόγο για να αλλάξει όνομα η επιχείρηση).

Κάποιος χαριτολογώντας είπε ότι ο συγκεκριμένος υπουργός είναι, στο επώνυμο, η άρνηση του Δία (αφού λέγεται Δεν-διας), οπότε ίσως θα ήταν πιο εύστοχο η επιχείρηση να ονομαστεί όχι Ξένιος Ζευς, ούτε Ξένιος Δίας, αλλά Ξένιος Δένδιας. Πρόσεξα επίσης ότι σε μια συνέντευξη ο κ. Δένδιας είπε: Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι η μεγαλύτερη εισβολή που δέχθηκε η χώρα από την κάθοδο των Δωριέων και μετά, τέσσερις ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, ουδέποτε η Ελλάδα δέχτηκε τέτοια μεταναστευτική ροή. Πέρα από τον ετεροχρονισμό στην αντίληψη -διότι πριν από τριάντα αιώνες δεν υπήρχε βέβαια χώρα Ελλάδα με την έννοια που υπάρχει σήμερα- αναρωτιέμαι μήπως με τον τρόπο αυτό ο Δένδιας δίνει εύσημα στους μετανάστες (αφού οι Δωριείς ήταν ή έγιναν ελληνικό φύλο). Πάντως, υπήρξαν κι άλλες περιπτώσεις πολύ μαζικότερης εισροής ξένων φύλων απ’ ό,τι η σημερινή, όσο κι αν τότε η χώρα ήταν λιγότερο κατοικημένη. Θυμηθείτε το «εσθλαβώθη δε πάσα η χώρα και γέγονε βάρβαρος» του Πορφυρογέννητου για τις εγκαταστάσεις Σλάβων (σθλάβων) στην Πελοπόννησο.

Μέσα σε μια τραγική είδηση, όπως είπε μια φίλη, μια τραγική γελοιότητα, όταν τόσο το Βήμα όσο και οι δικηγόροι της οικογένειας χρησιμοποίησαν τη γενική «της Μυρτούς». Να γίνει όμως καλά το κορίτσι και τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Ίσως αξίζει χωριστό θέμα, αλλά μέσα στον καύσωνα δεν είναι εύκολο. Ξανθιώτης αρθρογράφος γράφει για τα δεινά της γλώσσας μας, και το χειρότερο που βρίσκει να πει, στο οποίο αφιερώνει το μισό του άρθρο, είναι ο (κακώς) λεγόμενος «αθηναϊκός» παρατατικός σε -γα, δηλ. αγάπαγα αντί αγαπούσα. Γράφει: Εκεί όμως που εδώ και χρόνια έχει έρθει μια απλοποίηση και ισοπέδωση στην έκφραση, είναι ο Παρατατικός των συνηρημένων ρημάτων, όπου στην κατάληξη « – σα» της Δημοτικής, ήρθε και θρονιάστηκε για τα καλά εκείνο το «–γα» που μπαίνει αδιακρίτως, έτσι μόνο γιατί το λέει η τηλεόραση κάθε στιγμή, γιατί το μετέδωσε ο δάσκαλος που μας ήρθε απ’ αλλού, γιατί το είπε ο ξάδερφος που τόφερε από την πόλη, και που μπροστά στο δικό μας «περνούσα» το δικό τους «πέρναγα» φάνηκε πιο σικ, γιατί μας ήρθε με άλλον αέρα, με αέρα «πολίτικο» και χωρίς πολλά πολλά, όλες οι καταλήξεις στον Παρατατικό αντικαταστάθηκαν απ’ αυτό το Βάρβαρο -γα, χωρίς να σκεφτεί κανένας για τη χαμένη αρμονία και χωρίς να αντιδράσουν οι αρμόδιοι, αυτοί που διδάσκουν και είναι ταγμένοι και υποχρεωμένοι να φυλάξουν αυτήν την θαυμάσια γλώσσα, αδιαφορώντας για την εδραίωση αυτού του κακόηχου κατασκευάσματος, το οποίο αν και δε φαίνεται σε κανένα σχολικό βιβλίο, εν τούτοις χρησιμοποιείται στην προφορική ομιλία ακόμα και από τους διδάσκοντες, χωρίς να το καυτηριάζει κανείς, δείχνοντας έτσι την αδυναμία μας να εκφραστούμε σωστά και ιδίως εύηχα. Κι’ ακούμε να λέγεται εκείνο το Πέρναγα, το Κέρναγα, το ακούμπαγα, το Περπάταγα, το Σφύραγα και τόσα άλλα, που όλα αυτά αντικατέστησαν το Περνούσα, το Κερνούσα, το Ακουμπούσα, το περπατούσα και το Σφύριζα και πολλά άλλα αμέτρητα, τα οποία παλιότερα μόνο σε μερικά ποιήματα και στα Δημοτικά μας τραγούδια έμπαιναν. Και ποιο είναι πιο εύηχο και περισσότερο στρωτό; Το Χαμογελούσα ή το Χαμογέλαγα; (Δεν σταματάει εκεί, συνεχίζει γι’ αλλο τόσο).

Αλλά γιατί να είναι «βάρβαρο» και «κακόηχο» το -γα, απλώς και μόνο επειδή ξενίζει τον αρθρογράφο; Και από πού προκύπτει η απλοποίηση και η ισοπέδωση; Εγώ θα έλεγα ότι έχουμε το αντίθετο της απλοποίησης, αφού αντί για έναν τύπο (περπατούσα) έχουμε δύο (περπατούσα και περπάταγα). Προσωπικά, στον προφορικό λόγο χρησιμοποιώ και τα δύο, ανάλογα με το ρυθμό της φράσης μου. Σε γραπτό κείμενο, χτενίζομαι λίγο και συνήθως διαλέγω το -ούσα. Αλλά να το θεωρεί φθορά της γλώσσας, πάει πολύ -ιδιωματικός τύπος είναι και μάλιστα ευρύτατα διαδεδομένος. Και επειδή είναι Ξανθιώτης και νομίζει ότι το «αγάπαγα» είναι αποκλειστικά νότιο φαινόμενο, τον πληροφορώ πως δεν είναι έτσι. Νομίζω πως έτσι το λέγαν και στην Πόλη, ενώ θα θυμίσω ότι ο βορειοθρακιώτης Θ. Λασκαρίδης (1896-1921), γεννημένος στην Αγχίαλο, μόνο τον ξορκισμένο παρατατικό σε -γα χρησιμοποιεί στα διηγήματά του, και μάλιστα σε ρήματα όπου δεν τον έχουμε συνηθίσει: πόθαγε, προσπάθαγε.

Και κλείνω με ένα πολύ ωραίο που δεν μπορώ να το διασταυρώσω γιατί ο φίλος που μου το έστειλε το άκουσε σε τηλεφωνικό παιχνίδι (από αυτά που διαφημίζει ο Ουγγαρέζος, μου γράφει, αγγίζοντας έναν τομέα όπου έχω πλήρη άγνοια, διότι υποψιάζομαι πως δεν λέει για τον Λάγιος Ντέταρι). Ο φίλος λοιπόν έπαιξε σε ένα τέτοιο παιχνίδι, όπου παράλληλα με τις ερωτήσεις υπάρχει ένα «χαλί» από μουσική ή τραγούδι για να βοηθήσει υποτίθεται τον παίκτη.

Γράφει: Ξεκινάει, και ακούγεται η Δημητριάδη να λέει «η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει» και η φωνή λέει: Ακούσαμε τη Μαρία Δημητριάδη σε τραγούδι από το δίσκο «Πολίτικα τραγούδια». Η ερώτηση είναι: Γνωρίζεις ποιο έτος έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης;

Δεν είναι θαυμάσιο;

98 Σχόλια to “Μεσοαυγουστιανά μεζεδάκια”

  1. vad said

    Α,θα με πιάσει τωρα το μακεδονιτικο μου,το βορειοελλαδίτικο μου,το..εαμοβουλγάρικο μου,αγαπητέ Νότιε,η καταληξη -γα ειναι νοτιος ιδιωματισμός,ενω η καταληξη -σα ειναι πανελλήνιας χρησης…»τι με λες τωρα»:))

  2. spiral architect said

    o Ζεύς
    του Ζευός
    τω Ζευί
    τον Ζεύα
    ώ Ζεύ

    :mrgreen:

  3. Γς said

    >Δεν είναι θαυμάσιο; (Για τα «Πολίτικα τραγούδια”).
    Τόσο του κόβει.
    Ψιλοάσχετο για το «Πολίτικα» ή Πολιτικά.
    Όταν είχαμε πρωτοδεί την «Πολίτικη Κουζίνα» μου λέει η δικιά μου: Ωραίο, αλλά τι σχέση έχει με την Πολιτική; Περίμενε Πολιτικά μαγειρέματα, ραδιουργίες και τέτοια. Αντε τώτα να της εξηγήσεις για την Πόλλλη, που έτσι λέμε οι έλληνες την Κωνσταντινούπολη, την Ισταμπούλ.

  4. gpoint said

    #2
    Διαφωνώ !!!
    η κλητική είναι :

    Ω Ζέβα σοφτ ( κάνει την διαφορά ! )

  5. ppan said

    Το «πολίτικα» –κορυφαίο!– κατά σύμπτωση μου χτύπησε και στο κείμενο του ξανθιώτη. Έστω και σε εισαγωγικά δεν σημαίνει «από την πόλη», σημαίνει «από την Πόλη».

  6. gpoint said

    #3
    Μετά την παντρεύτηκες ;

  7. ppan said

    Α προπό: τι απάντησε, 1453 ή 1204 (ή 1261, πρέπει να εξετάζουμε όλες τις περιπτώσεις);

  8. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ΄για τα πρώτα σχόλια!

    1: Σε γενικές γραμμές το -γα πράγματι ακούγεται πιο πολύ στο Νότο, αλλά αν ρωτήσετε έναν διαλεκτολόγο θα σας πει ότι δεν είναι άγνωστο και στις βόρειες περιοχές.

  9. Γς said

    2:
    Ο Ζευς, του ΔΙΑ, ω Ζητά

  10. Χαιρετώ την ομήγυρη με κάτι άσχετο: Μήπως γνωρίζει κάποιος τι σημαίνει ‘περίπυστος – η’; Το συνάντησα στα ‘300 ονόματα της Παναγίας’, άρθρο των ημερών (ωραίο θέμα για το εδώ ιστολόγιο) και δεν το βρήκα στα λεξικά. Ευχαριστώ και συγνώμη για τη διακοπή.

  11. Υπάρχει και τρίτος τύπος παρατατικού
    με άλφα μακρό παρακαλόο 🙂
    Εκοίταα, κι ήτανε μακριά ακόμη τ’ ακρογιάλι·. «Αστροπελέκι μου καλό, για ξαναφέξε πάλι!»
    ……
    και πίσωθέ του ακλούθααν, μ’ αλυσίδες
    συρμένες, δυο αργοβάδιστες αρκούδες.

  12. 10 περίπυστος, ξακουστός περι+πυνθάνομαι

  13. από τον παρακείμενο πέπυσμαι

  14. sarant said

    10: Με πρόλαβε για το περίπυστος ο Μιχάλης, ο οποίος από σεμνότητα δεν πρόσθεσε και τον τέταρτο παρατατικό σε -ουνα, τον κρητικό: αγάπουνα.

  15. Δημήτρης Μ. said

    2. Κυκλοφορεί και σε ρήμα: ζεύω, έζευ(γ)α, θα ζέψω, έζεψα κλπ.

  16. Δημήτρης Μ. said

    14. Μέσος παρατατικός σε -μανε (από Ήπειρο, μάλλον): ήμανε, ερχόμανε κλπ.

  17. nickel said

    Καλημέρα. Πρωί πρωί με ανορθογραφίες ξεκίνησες. Ποιο εξωτικό «Παραθίνα Λος» μας λες; Δεν είναι «Παρ’ Αθήνα Λος»;

  18. Γς said

    6:
    Ναι. Εν πολλοίς και λόγω της Πολύ-πολιτισμικής Κουζίνας της.

  19. Γς said

    17:
    >Παρ’ Αθήνα Λος
    ΠαρΣαβά Λας, μάλλον (Αίγινα)

  20. gpoint said

    #18
    και γω στη θέση σου το ίδιο θάκανα τώρα αλλά δυστυχώς μαγείρευα εγώ και είχα άλλα κριτήρια τότε…

  21. sarant said

    Eυχαριστώ και για τα νεότερα!

    17: 🙂

  22. Γς said

    10:
    >’300 ονόματα της Παναγίας’, άρθρο των ημερών, ωραίο θέμα για το εδώ ιστολόγιο.

    Θα ήθελα να ξέρω πόσα και πως ονόματα Αρχαίων θεών πέρασαν στους Χριστιανούς Αγίους.
    Π.χ. Αθηνάς -> Παναγίας, εν προκειμένω. Σίγουρα θα υπάρχει πολύ υλικό.

  23. Ο Βαγγέλης Μαυροδής κατάγεται από το Νεοχώρι της Ορεινής Χαλκιδικής και κατοικεί στην Ξάνθη (στην Παλιά Πόλη)
    Έχει σπουδάσει Τεχνολόγος Δασοπονίας και είναι Πτυχιούχος Νομικής τού Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου. Προσπαθεί, εδώ και χρόνια, να περισώσει όσο είναι δυνατό, ήθη και έθιμα αλλά και τους γλωσσικούς ιδιωματισμούς του χωριού του.Προσπαθεί να κάνει τον απέναντι γελαστό και αισιόδοξο, γιατί “έχει τη γνώμη ότι από τους βλοσυρούς και τους αγέλαστους δυσκοίλιους, οι κοινωνίες διαχρονικά, χαΐρι δεν είδαν”.

    Προσπαθώ ακόμη να συνέλθω από τη βοήθεια του παιχνιδιού, νικοκύρη.

  24. Αλίκη Στούκα said

    Μέσα σε μια τραγική είδηση, όπως είπε μια φίλη, μια τραγική γελοιότητα, όταν τόσο το Βήμα όσο και οι δικηγόροι της οικογένειας χρησιμοποίησαν τη γενική “της Μυρτούς”

    Δεν ντρέπεστε καθόλου ;
    Σε τι εξευτελισμό σας οδηγεί το νεοταξικό γελοίο σας ιδεολόγημα !

  25. ppan said

    «Στόκος» δεν είναι το σωστό;

  26. Γς said

    24:

    Εχετε δίκιο σε καμία περίπτωση ένα τέτοιο λάθος δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί «τραγική γελοιότητα».
    Όμως «τραγική χυδαιότητα» θα χαρακτήριζα το κείμενο της μαρτυρίας του Πακιστανού, που έχει κατακλύσει το διαδίκτυο. Σας αντιγράφω:
    Δεν ντρέποντε καθόλου ;
    Σε τι εξευτελισμό τους οδηγεί το όποιο γελοίο τους ιδεολόγημα !

  27. Ρουμλ. said

    Μην παραξενεύεστε. Η κατάληξη -γα (που βέβαια ούτε βάρβαρη ούτε κακόηχη είναι!) δεν ακούγεται ευχάριστα εδώ πάνω.
    Φαίνεται όμως ότι γίνεται σιγά-σιγά ανεκτή αν όχι αποδεκτή, λόγω μόδας, από τους νέους και πιθανόν σε μια προσεχή έκδοση σχολικής γραμματικής να πάρει τη θέση της, με ένα διαζευκτικό ή δίπλα στον τύπο -ούσα.
    Έτσι συμβαίνει. Ο χρήστης λαός καθιερώνει και αποκαθηλώνει.

  28. Γς said

    23:
    Βαγγέλης Μαυροδής (Ακολουθεί Διαφήμιση): κι ο νους μου πήγε στον φίλο μου Βαγγέλη Μαυρουδή.
    Ετυχε κανείς σας να τον έχει διαβάσει; Θα ήθελα κάποια γνώμη για τα βιβλία του.
    Του έχω ανεβάσει κάποια βιντεάκια: Β1, Β2.

  29. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  30. melanós said

    για το θέμα του -γα έχει πει με τον δικό του τρόπο και ο Σταρόβας

    γεια χαράγαγα 🙂

  31. sarant said

    30: 🙂

    27: Καμιά αντίρρηση ότι ξενίζει. Όπως έγραψα, σε μερικά ρήματα ξενίζει κι εδώ κάτω.

  32. Δεν είχα καταλάβει ότι ξένιζε τόσο ο παρατατικός σε -αγα (κι ας έζησα έξι χρονάκια στη Θεσσαλονίκη). Ας κάνω μια ρελάνς στον Σταρόβα, ανάμνηση από σχολικές γιορτές του Πολυτεχνείου:

  33. Abecedar said

    Πολύ ωραία τα μεσοαυγουστιάτικα μεζεδάκια. Προσθέτω ένα ακόμη:

    Το άρθρο στο τέλος του ουσιαστικού δεν είναι, πάντοτε, ιδιωματισμός. Σε πολλές σύγχρονες επίσημες γλώσσες του κόσμου αποτελεί κανόνα γραμματικής μεταξύ αυτών και στην «ακατονόμαστη»

  34. Γς said

    33:Γιατί ακατανόμαστη;
    Γιατί δεν λες Βουλγάρικα;
    Διότι βουλγάρικα είναι η γλώσσα που δεν ονοματίζεις (Τα Σλαβομακεδόνικα, μακεδόνικα ή όπως αλλέως θέλεις να τα πεις)

  35. Κι όμως! Υπάρχει σχέση των «Πολιτικών τραγουδιών»* με την ερώτηση!
    Είναι ποίηση του Ναζίμ Χικμέτ, ο οποίος ήταν τούρκος. Γενήθηκε βέβαια στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Τούρκος ποιητής ~> Κωνσταντινούπολη ~> Άλωση.

    ΥΓ: Επειδή δεν είμαι σίγουρος ότι είναι προφανές, πλάκα κάνω.

    * Με το ζόρι απέφυγα τον πειρασμό να γράψω «… των «Πολιτικά τραγούδια» …»!

  36. Επίσης, μην ξεχνάμε και την διαχρονική σάτιρα του Πανούση στο άλλο, το πελλοπονησιακό ιδιωματικό: «Και εκεί που καθόσαντε, ***σαντε».

  37. sarant said

    33: Όχι όμως στα ισπανικά. Ναι, τα σλαβομακεδόνικα, όπως και τα βουλγάρικα, όπως και τα ρουμάνικα, όπως και τα σουηδικά έχουν αυτό το συνήθειο, δηλαδή γλώσσες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους.

  38. jimakos said

    »Ν’ αντέξω την ντροπή σου δεν το μπόραγα – κρυφά μες στον Περαία κυκλοφόραγα», που λέει κι ο Νικολόπουλος (στίχοι όμως;;)

    Και για να πιάσω το συγκεκριμένο ρήμα (μπορώ), στην Πελοπόννησο το’ χω ακούσει και »μπόρηγα» ( = μπορούσα).

  39. Αισθάνομαι βορείου ιδιώματος, στην Πρέβεζα, χρησιμοποιούσα πάντα -αγα και θεωρούσα το -ούσα αθηναϊκό.

    Αγάπαγα-αγάπησα: Θεωρώ την κατάληξη -αγα «καλύτερη» για παρατατικό επειδή δεν έχει σιγμικό στοιχείο τετελεσμένου ή μη επαναλαμβανόμενου τύπου. (Απλούστερα: αγάπαγα ο παρατατικός, αγαπούσα ο αόριστος)

    Γιάννης

  40. 34 Γ(εια σα)ς
    Διότι βουλγάρικα είναι…
    Το ζήτημα είναι σοβαρό και δεν θέλω να το στεγάσω στο φιλικό μπλογκ που μας φιλοξενεί. Εσείς από πού το ξέρετε αυτό;

    Γ(ιάννη)ς

  41. Νέο Κid said

    Νίκο, γιατί όχι «μεσαυγουστιάτικα»; κατα τα «μεσεντέριος» ,»μεσημέρι», «μεσόρυγμα» κ.α. Yπάρχει κάποιος κανόνας ή είναι υποκειμενικό;

  42. αγάπαγα ο παρατατικός, αγάπησα ο αόριστος

    Γιάννης

  43. spiral architect said

    @39: Ακουστικά θα συμφωνήσω!
    (αν και νότιος στην καταγωγή και διαμονή)

  44. Costas said

    @36 …και τη γιούχα εναντίον του Κ. Σημίτη γι’ αυτό το -σαντε, γύρω στο 2000.

    @41 Και επίσης ‘μεσαγουστιανά’, πάντως χωρίς -ο- (τεταρταυγουστιανός).

  45. Ελήφθη Spiral.

    Γιάννης

  46. Γς said

    40:

    Ναι παρασύρθηκα και ήμουν ολίγον (έως πάρα πολύ) προκλητικός. Εχει ο καθένας το δικαίωμα να ονομάζεται και να ονομάζει το γλωσσικό του ιδίωμα όπως θέλει. Δεν θα ανατρέξω σε διάφορες πηγές για να υποστηρίξω αυτό που πολλοί ισχυρίζονται, κυρίως οι βούλγαροι, ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι διάλεκτος της Βουλγαρικής. Θα αναφέρω μια προσωπική μου εμπειρία κι αν θέλετε με πιστεύετε: Τα βουλγάρικά μου δεν είναι τόσο καλά για να δω τις διαφορές των δύο γλωσσών. Όμως πέρυσι στον Πλαταμώνα η φίλη μας η Βουλγάρα Μαριέλλα συνεννοείτο θαυμάσια με δυο κοπελιές από τα Σκόπια. Απορήσαμε, αλλά μας διαβεβαίωσαν ότι μιλούσαν στα Μακεντόνσκυ τα οποία κατά τη δήλωσή τους ήταν κατά βάση Βουλγάρικα. Πιθανόν να ήταν φιλικά διακείμενοι προς τους Βούλγαρους (και είναι πολύ αυτοί και με Βουλγάρικα διαβατήρια που τους έχουν δώσει), δεν ξέρω.
    Ε, καλά, τους έχω και λίγο άχτι, με το Μεγαλέξαντρο γαμώτο, αλλά προσπαθώ να μην το δείχνω. Το δείχνω;

  47. Απλός said

    Γιατί η γενική «της Μυρτούς» αποκαλείται τραγική κιόλας γελοιότητα; Χρησιμοποιείται αρκετά, αλλά όπως και να έχει, το «τραγική γελοιότητα» μου ακούγεται αδικαιολόγητα βαρύ.

    Το «-αγα» το λένε πιο πολύ στον νότο και, πράγματι, είναι πολύ κακόηχο.

    Γενικότερα, κύριε Σαραντάκο, και με όλον μου τον σεβασμό, μερικές φορές παρατηρώ ότι κρίνετε υπερβολικά αυστηρά και δημιουργείτε θέματα σαν για να γεμίσετε το άρθρο σας.

  48. 17+,
    🙂 🙂

  49. Immortalité said

    Τι ήθελα και σ’ αγάπαγα τραγούδαγε πέρυσι ο Μητροπάνος.

    Να προσθέσω κι εγώ ένα μεζεδάκι στην πιατέλα που παρότι μπαγιάτικο νομίζω διατηρεί ανέπαφη τη νοστιμιά του. Στο Κ της 5ης Αυγούστου, σ’ ένα άρθρο για το τουήτερ, η αρθρογράφος σημειώνει: «Η κουλτούρα μας είναι ναρκισσιστική, καταναλωτική, ατομικιστική και αυτές οι τρεις διαστάσεις του σύγχρονου πολιτισμού είναι αμφισυνδεδεμένες». Βουαλά!

    Παραθίνα Λος :ντουζ πουάν! 🙂

  50. Δημήτρης said

    http://www.newsbomb.gr/prionokordela/ellada/story/225376/i-elliniki-glossa-einai-i-arhaioteri-ston-kosmo

    Πολλά μαζεμένα :Ρ

  51. «Κι’ ακούμε να λέγεται εκείνο …το ακούμπαγα»
    Μου θύμισε εκείνη τη σκηνή από την παλιά ταινία όπου ο Βέγγος, μετανάστης στη Γερμανία, όταν μαθαίνει πως η Γερμανική τράπεζα στην οποία κατέθετε τις οικονομίες του φαλίρισε και τα έχασε όλα, με απαράμιλλη τραγικότητα λέει την ατάκα: «…κι εγώ τόσα χρόνια τ’ ακούμπαγα, τ’ ακούμπαγα, τ’ ακούμπαγα…»

  52. sarant said

    38: Νομίζω πως οι στίχοι είναι του Μ. Ελευθερίου.

    41-44: Κανονικά πρέπει να φύγει η χασμωδία, άρα μεσαυγουστιανά, δίκιο έχετε -αλλά στην εποχή μας ο ευπρεπισμός, που εδω με δέρνει κι εμένα, θέλει ακέραιες (τρομάρα μου) τις λέξεις.

    47: Κοιτάξτε, αν ήταν για κάποιαν άλλη σύγχρονη Μυρτώ θα το έλεγα σκέτη γελοιότητα. Αυτές οι αρχοντοχωριάτικες γενικές είναι ένα από τα θέματα που με εκνευρίζουν -και όχι μόνο εμένα.

  53. ppan said

    Ε πάντως, θα μπορούσε να λείπει αυτό ειδικά το μεζεδάκι, καλοκαίρι είναι ας είμαστε λιτοδίαιτοι. Αν οι γονείς λένε έτσι το παιδί τους, το σεβόμαστε, όπως τον Βάρναλη δεν τον λέμε Κωνσταντίνο. Και βέβαια, αυτοί οι γονείς, αυτό το παιδί και τώρα. Τραγικό ξετραγικό, δεν το λες γελοιότητα, νομίζω, είναι σόλοικο

  54. Ευχαριστώ Γς 46. Καλή τοποθέτηση. Πάντως όμως η κατανοησιμότητα δεν αποτελεί στοιχείο ταυτοποίησης (π.χ. ιταλικά, γαλλικά του νότου).

    Γ(ιάννη)ς

  55. Γς said

    52γ:

    Αστα αυτά Νικοκύρη, τους εκνευρισμούς και τις αρχοντοχωριάτικες γενικές. Είναι φανερό ότι κάτι άλλο σου την έχει δώσει. Εδώ κάτι μοιράζει. Παιδικό τραύμα; Καμιά Μυρτώα χιλοπιτίτσα;
    Εγώ μέχρι τώρα σχεδόν δεν άντεχα το όνομα Θεοδόσης (μου είχε φάει μια γκόμενα στο γυμνάσιο). Ντρέπομαι αλλά όσα γραπτά πέρασαν απ τα χέρια μου με αυτό το όνομα βαθμολογήθηκαν με όλους τους κανόνες της %$#&^%*() !

  56. Γς said

    55: Εδώ κάτι μοιράζει=κάτι μυρίζει.

  57. 52α,
    Πυθαγόρας, λέει στο stixoi.info, τραγουδισμένο από βόρειο!

  58. 49α,
    ντουμπλ φας:
    «Τ’ ήθελα και σ’αγάπαγα
    την ώρα που γυρνούσα…»

  59. Γς said

    54:

    Ευχαριστώ. Μην λες όμως ταυτοποίηση. Θυμίζει ταυτοποίηση DNA. Σίγουρα όμως αυτό εννοείς. Ταυτοποίηση πληθυσμών, γλωσσών; Δεν πιστεύω ούτε στην μοναδικότητα των πληθυσμών, ούτε των γλωσσών. Αν μάλιστα τα δούμε διαχρονικά οι αλληλεπικαλύψεις δίνουν και παίρνουν.
    Ψιλοάσχετο: Σήμερα στο εκπτωτικό χωριό McArthurGlen στα Σπάτα, όσο η κυρά μου ήταν στο δοκιμαστήριο, χαλβιάδαζα κάτι Ουκρανές και μόλις βρήκα ευκαιρία πέταξα τα ρωσικά μου. Μου τη χάλασε όμως ένα τούρκος, που δουλεύει μαζί μ αυτές εδώ στην Ανατολική Αττική. Του την βγήκα με τα λιγοστά μου τούρκικα. Ηταν απ την Βόρειο Τουρκία. -Καρά Ντενίζ του είπα (Μαύρη Θάλασσα) και άρχισε να μου μιλάει στα Ποντιακά. –Ελληνας είσαι βρέ –Όχι. -Και που τα ξέρεις αυτά; -Τα μιλάμε,. Ξέρεις ότι στα βουνά επάνω υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που μιλούν ποντιακά, αλλά όχι τούρκικα. Είναι η γλώσσα των παππούδων μας.
    Δεν κάνω πλάκα. Ισως να με κορόιδευε.

  60. 59#
    Καθόλου πλάκα δεν σου έκανε.
    Πχ οι Οφλήδες και οι Τονιαλήδες
    http://pontiosakritas.blogspot.gr/2011/04/blog-post_29.html

  61. sarant said

    53: Εγώ πάντως δεν αναφέρθηκα σε γονείς, στο Βήμα και στους δικηγόρους αναφέρθηκα.

  62. 59
    Ωραία Γς, να αγαπάει κανείς τις γλώσσες.

    Γιάννης

  63. Alexis said

    Στην Πελοπόννησο εκτός από το «ήσαντε» λέγεται πολύ και το «ήντουσαν».
    Άλλος τύπος ιδιωματικού παρατατικού: Ήμτανε, καθόμτανε, στεκόμτανε αντί για ήμουνα, καθόμουνα, στεκόμουνα (Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας).
    Νομίζω όμως ότι το θέμα του Ξανθιώτη αρθρογράφου δεν ήτανε οι μέσοι παραρτατικοί αλλά οι ενεργητικοί των συνηρημένων ρημάτων (αγαπώ, τραγουδώ, γελώ κλπ.)
    Και βέβαια φαντάζομαι ότι θα έβγαζε …καντήλες με το Ηπειρώτικο (και όχι μόνο) «μ’ άρεγε» αντί για «μ’ άρεσε». 🙂

  64. Γς said

    63:
    Γέρασα κι ακόμηη αναρωτιέμαι γιατί λένε ήσαν ήτανε κλπ αντί του σωστού ήντουσαν. Μανιάτικες καταβολές μαμάς γιαγιάς.

  65. ppan said

    61: Διάβασα βιαστικά.
    Χάνεις δέποτα, μια Τουρκάλα μόλις πήρε το ρεκόρ από μια άλλη «συμπατριώτη» της. Δηλαδή χτες συνέβη, σήμερα την βράβευσανμ νομίζω δεύτερη ήταν η μουστακαλού που έχασε το ρεκόρ.

  66. Γς said

    65:
    δέποτα, “συμπατριώτη”, μουστακαλού;

  67. Alexis said

    64: Έλα μου ντέ! 🙂

  68. Chris said

    46: Πράγματι, συγγενείς μου μεγαλύτεροι σε ηλικία που γνωρίζουν τα σκοπιαναίικα άνετα συννενοούνται με Βούλγαρους, υποθέτω λοιπόν ότι οι δύο γλώσσες έχουν την αντιστοιχία Ιταλικών και Ισπανικών, μάλλον και περισσότερο κοντινές. Περιττό να σου πω ότι αν τους μιλήσεις για Σκοπιανούς, Βούλγαρους ή για αριστερές δεν θα φύγεις ζωντανός (κάποιον λόγο θα έχουν).
    Φυσικά οι νεότεροι στην Βόρεια Ελλάδα δεν μαθαίνουν τα σκοπιαναίικα ως δεύτερη ξένη γλώσσα, ούτε και ως τριτοτέταρτη, ενώ και η αριστερά δείχνει να είναι από τις πρώτες τους επιλογές 🙂

  69. ppan said

    67: «μουστακαλού» εδώ, μεταξύ μας, η γυναίκα που στα ελληνικά της δημοσιογραφίας δεν έχει δικαίωμα σε έμφυλο τύπο. Καληώρα στην τηλεόραση: «από την συμπατριώτη» αντί «από την συμπατριώτισα».
    «Δεσπότης, Δέσποτας» ο οικοδεσπότης που κυνηγάει κρούσματα αναγκαστικής μυστακοφορίας αθώων γυναικών

  70. Γς said

    69: Γαμω την ατυχία μου. Δεν κατάλαβα τίποτα. Αστο, δεν πειράζει.Καλά είμαι κι έτσι…

  71. the dog's bollocks said

    για τον Γς (59):

    youtube τελεία com/watch?v=9H9hvDMHZtE
    youtube τελεία com/watch?v=c9QkovnVstk
    youtube τελεία com/watch?v=6iz7yTJ3onk
    youtube τελεία com/watch?v=PSvb8jpgu7M

  72. ppan said

    Συγνώμη, δεν κατάλαβα σε ποιον απαντούσα, θα το είχα ασφαλώς αποφύγει

  73. Γς said

    71: Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Απίστευτο! Εχω βουρκώσει. Δεν το φανταζόμουν. Σ’ ευχαριστώ!
    Δείτε τα βίντεο

  74. Γς said

    72: Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον

  75. spiral architect said

    @71: Εξαιρετικά! 🙂

  76. spiral architect said

    […] η επιχείρηση Ξένιος Ζευς, πέρα από το οξύμωρο της ονομασίας της (πώς λέμε Κέντρα παιδικής μέριμνας “Ο Ηρώδης”;) […]


    Ο ξένιος και ο κρυστάλλινος.

    (από το φατσοβιβλίο του jungle-report)

  77. Chris said

    76: Τετριμμένο να χαρακτηρίζεται (ή να φωτογραφίζεται) όποιος διαφωνεί μαζί μας ως φασίστας. Να μην επαναλαμβάνουμε.

  78. Dimboukas said

    Εμένα μου αρέσουν οι τύποι σε –γα διότι μου θυμίζουν τους αρχαίους. Δηλαδή το «αγάπαγες» είναι πιο κοντά στο ασυναίρετο «ἠγάπαες» παρά το «αγαπούσες». Απλά αρέσουν εμένα. Ποτέ δεν θα διόρθωνα κανέναν ό,τι και αν έλεγε.

  79. Abecedar said

    Απέφυγα να κατονομάσω την «ακατονόμαστη» γλώσσα χάριν της μεσοαυγουστιάτικης ραστώνης προκειμένου να μην προκαλέσω αναστάτωση στην συζήτηση.

    Παρόλα αυτά ο συνδαιτυμόνας Γς δεν συγκρατήθηκε και επέδειξε, στο σχόλιο #34, την αγελαία συμπεριφορά που τον διακρίνει.

  80. 78 ακριβώς, οι τύποι μίλαγα, μίλαα, εμίλουνα/ εμίλιες, είναι αρχαιότεροι και σαφέστατοι, ενώ το μιλούσα, ομιλούσα, κρατούσα, εκτός κειμένου είναι ρήμα ή μετοχή;

  81. gpoint said

    Από το ματς στα Σκόπια…
    »

    Η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ, επικράτησε με 1-0, της Νάσε Τάξι, από τα Σκόπια, για το Τσάμπιονς Λιγκ, με το παιχνίδι να σημαδεύεται από 20λεπτη διακοπή, για αντεθνικά συνθήματα.

    Λες να φωνάζαν οι Σκοπιανοί » Βούλγαροι ‘ όπως οι οπαδοί του ΠΟΚ ;

  82. Servitoros said

    Ο Δένδιας έκανε επίσης την εξής δήλωση «Κυρίες και Κύριοι επανειλημμένως έχω πει, ότι η χώρα και το μέλλον της βρίσκονται επί ξηρού ακμής, βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης εθνικής ανάγκης, βρισκόμαστε κατά την δική μου κρίση επί των τειχών της Κωνσταντινούπολης την 29η Μαΐου του 1453 και το τελευταίο πράγμα το οποίο επιτρέπεται είναι η ελληνική κοινωνία να διεξάγει διαλόγους για το φύλο των αγγέλων.» (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63694033) χωρίς να μας πεί από ποιά πλευρά του τείχους βρίσκεται, ευτυχώς κάποιοι ανακάλυψαν τα ντοκουμέντα από την άλωση (http://www.facebook.com/photo.php?fbid=491265127567450&set=a.178711718822794.45742.143534732340493&type=1&theater).

  83. 1. Γλωσσολογικά είναι απόλυτα σαφές ότι υπάρχει από τις Πρέσπες ως τη Δοβρουτσά ένα συνεχές σλαβικών ιδιωμάτων, στενότατα συγγενικών μεταξύ τους, από τα οποία προέκυψαν τον μεν Μεσαίωνα η παλαιοσλαβονική, στα δε νεότερα χρόνια δύο φιλολογικές γλώσσες, διακριτές αλλά μοιραία στενότατα συγγενικές μεταξύ τους, η βουλγαρική και η λεγόμενη μακεδονική. Η διατύπωση του Abecedar («Σε πολλές σύγχρονες επίσημες γλώσσες του κόσμου … μεταξύ αυτών και στην «ακατονόμαστη»») ήταν ιδιαίτερα προσεγμένη ώστε να μην περιέχει τίποτα το αμφισβητήσιμο.
    2. Παρατατικό σε -γα σχηματίζουν, πιστεύω, όσα ρήματα της β΄ συζυγίας εκφέρονται και ασυναίρετα: κρατάω > κράταγα, αγαπάω > αγάπαγα, μιλάω > μίλαγα, όπως ακριβώς κλαίω > έκλαιγα ή ακούω > άκουγα.

  84. @59. Με κάλυψε ο Ντίνος στο @60. Αρκεί να το googlίσεις. Όταν ήμουν με τις φοιτητικές ανταλλαγές στη Γερμανία, υπήρχαν πόντιοι έλληνες που συνεννοούνταν ποντιακά με τούρκους.

    Η γλώσσα που μιλιέται στα Σκόπια ΕΙΝΑΙ διάλεκτος της βουλγαρικής όσο τα κρητικά είναι διάλεκτος της πελοπονησιακής. Οι διαφορές τους είναι τέτοιες που μπορείς να τις βρεις σε οποιαδήποτε χώρα και γλώσσα ως περιφερειακές παραλλαγές. Άλλωστε η Οχρίδα υπήρξε έδρα της βουλγαρικής εκκλησίας για αρκετούς αιώνες. Προσπαθούν να την αναγάγουν σε γλώσσα γιαπολιτικούς λόγους. Βέβαια, ό,τι και να πουν, ο Μέγας Αλέξανδρος δεν διέδωσε κάποια σλαβική γλώσσα ούτε ο ελληνιστικός κόσμος που προέκυψε από την εκστρατεία του μίλησε σλάβικα.

    @37 Πρόσθεσε και τα αλβανικά Νοικοκύρη, π.χ. mik φίλος miku ο φίλος. Αλλά για εξαίρεσες τα ισπανικά; Δε λέμε Vegas Las, Angeles Los, cucaracha la (κατσαρίδα η);

  85. Γς said

    79:Ευγενέστατε Abecedar στο #33 με αφορμή το χωρατό σας να αποκαλέσετε τη μητρική σας γλώσα «ακατανόμαστη», σας ερώτησα στο #34 γιατί «ακατανόμαστη» και όχι Βουλγάρικη. Εσπευσα όμως στο #40 να πώ για την ερώτησή μου αυτή ότι:
    >Ναι παρασύρθηκα και ήμουν ολίγον (έως πάρα πολύ) προκλητικός. Εχει ο καθένας το δικαίωμα να ονομάζεται και να ονομάζει το γλωσσικό του ιδίωμα όπως θέλει.
    Τώρα στο #79 λέτε:
    >[Ο] Γς δεν συγκρατήθηκε και επέδειξε, στο σχόλιο #34, την αγελαία συμπεριφορά που τον διακρίνει.
    Γλυκύτατε (από το μπλογκ σας) Abecedar έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά πίστεψέ με δεν ήθελα να θίξω ούτε εσας ούτε την «ακατανόμαστη», και ζητώ την συγνώμη του Νικοκύρη για την διατάραξη της ηρεμίας του ιστολογίου εν μέσω «μεσοαυγουστιάτικης ραστώνης» που λέτε κι εσείς.
    Οσο για συμπεριφορά, μην το συζητάτε, ιδίως σε τέτοια θέματα:

    Κροάτης καθηγητής της Ανθρωπολογίας παρουσιάζει μια πληθυσμιακή μελέτη του για τις Κροατικές ακτές της τότε (1986) ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Ηταν τόσο της πλάκας η ομιλία του που στο τέλος δεν υπήρξαν καν ερωτήσεις. Αμήχανος ο Κροάτης κι ενώ ήταν έτοιμος να κατέβει άστραψε και σαν να θυμήθηκε κάτι λέει: Anyway, the greatest man of all time was Yugoslavian! Καμία αντίδραση από τους αμερικάνους για τον θεότρελο. Περίμενε ακόμη ο βλάκας κάποια ερώτηση. Σιγά μην τον άφηνα έτσι:
    -Who?
    -Alexander the great. Με στόμφο ο μουρλός.
    Κι αστραπιαία μια καημενούλα αθώα καρεκλίτσα βρέθηκε στις ανυψωμένες χερούκλες μου και εκσφενδονίστηκα μετ αυτής προς τον Κροάτη, που μόλις πρόλαβε να την κοπανίσει. Μου το συγχώρεσαν, αλλά για καιρό κυκλοφορούσε ένα paper “Alexander the great Yugoslavian” με αφιέρωση.

  86. @50:
    Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι πιο τραγικό:
    α) Τα σχόλια τύπου «υπέροχο!», «εξαιρετικό!», «θαυμάσιο!» που ακολουθούν το κείμενο,
    β) το γεγονός οτι τέτοια κείμενα δεν είναι ποτέ επώνυμα ώστε να ξέρεις σε ποιόν να τα χώσεις,
    γ) το γεγονός οτι στις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις οπου κάποιο κείμενο υπογράφεται επώνυμα και δίνει και κάποιο Mail επικοινωνίας, το mail είναι ανύπαρκτο/ μη λειτουργικό,
    δ) το οτι ακόμα κι αν αποδειχθεί περίτρανα οτι αυτά που αναφέρονται στο κείμενο είναι μπούρδες, εξακολουθούν να υπάρχουν διάφοροι πρόθυμοι να το αναπαράγουν αυτούσιο σα να μην τρέχει τίποτα…

    Ειδικά για την περίπτωση δ, δείτε το πρόσφατο σκηνικό με το «θαύμα» που έστησε ο Γέροντας Παστίτσιος (για όσους ξέρουν την σελίδα του στο Facebook). Τον προηγούμενο μήνα λοιπόν, ο σεβάσμιος Παστίτσιος κατασκεύασε ένα «θαύμα» (με τον Παίσιο ως θαυματουργό καλόγερο) και φρόντισε να διακινήσει το κείμενο δεξιά και αριστερά, με σκοπό να καταδείξει την γελοιότητα όλων αυτών που καταβάζουν αμάσητα τέτοιου είδους παραμύθια. Στις 26 Ιουλίου αποκάλυψε πως το «θαύμα» ήταν προϊόν της φαντασίας του, και παρέθεσε μια σειρά απο sites που φρόντισαν να το δημοσιεύουν αμάσητο (κράζωντας τα ανάλογα). Πολλοί έγιναν ρόμπα τις μέρες που ακολούθησαν, αλλά δυστηχώς, η ανθρώπινη βλάκεια δεν έχει όρια, οπότε την Παρασκευή που μας πέρασε (10 Αυγούστου) ο Παστίτσιος είχε φάτσα – κάρτα στη σελίδα του το εξώφυλλο της «Ελεύθερης Ώρας» όπου φυσικά μιλούσε για το καταπληκτικό νέο θαύμα του Παίσιου, ενώ παράλληλα διαφήμιζε και την καταπληκτική προσφορά των 2 ευρώ για τους 2 τόμους του βιβλίου «Θαύματα και Θεραπείες του Γέροντα Παϊσιου»…

  87. sarant said

    Καλημέρα!

    63: Το λέτε ακόμα το «άρεγε»;

  88. Γς said

    86:
    Ο γέροντας Παστίτσιος εδώ .

  89. the dog's bollocks said

    73:
    Δύσκολο να μη βουρκώσεις βλέποντας αυτά τα γιουτουμπάκια.
    Θα ήθελα, βέβαια, η ευαισθησία μας να μην εξαντλείται μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με τους «δικούς μας», αλλά μάλλον ζητάω πολλά.

  90. Servitoros said

    76: Τετριμμένο να χαρακτηρίζεται (ή να φωτογραφίζεται) όποιος διαφωνεί μαζί μας ως φασίστας. Να μην επαναλαμβάνουμε.
    —–
    Ο Δένδιας ήταν μέλος της ΕΝΕΚ, οπότε ο χαρακτηρισμός φασίστας είναι σωστός.

  91. Chris said

    90: Είχε και κάρτα μέλους;

  92. Έφη said

    Η κατάληξη του παρατατικού σε -γα είναι πράγματι απαράδεκτη κ πλέον διδάσκεται στα σχολικά βιβλία του δημοτικού.
    Τραγικό!!!

  93. sarant said

    Διδάσκεται όντως; Ο αρθρογράφος λέει ότι δεν διδάσκεται. (Κατά τη γνώμη μου, όταν τη χρησιμοποιούν οι περισσότεροι Έλληνες είναι λάθος να μη διδάσκεται).

  94. ppan said

    Είναι μέρος σχεδίου βέβαια. Είναι τυχαίο που ο τύπος σε -αγα χρησιμοποιεί λιγότερα φωνήεντα; Όλα μασημενα να σας τα δίνω πια;

  95. sarant said

    Ναι, βέβαια, ο τύπος σε -ούσα έχει… τρία φωνήεντα στην κατάληξη!

  96. ndmushroom said

    Φρέσκο, από το παραγωγικότατο in.gr
    Tα τείχη «γκρέμισαν» σε όλο τον πλανήτη για την υποδοχή των Ολυμπιονικών
    http://news.in.gr/world/article/?aid=1231209278
    Δεν ξέρω αν προτιμώ την παθητική χρήση του ενεργητικού ρήματος ή το μεταφορικό «γκέμισαν» για τα κυριολεκτικά τείχη. 🙂

  97. Έφη said

    (Για τον παρατατικό σε -γα) ναι, έχει μπει στα βιβλία γ’/δ’ δημοτικού. Οι περισσότεροι έλληνες χρησιμοποιούν κ την προστακτική αορίστου των σύνθετων ρημάτων με αύξηση αλλά δε νομίζω ότι θα έπρεπε να το διδάξουμε έτσι.

  98. τυφλόμυγα said

    Έξυπνο, εύστοχο, σκωπτικό το σκίτσο του Ηλία Μακρή.
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_19/08/2012_492800

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: