Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

O κατάφρακτος καρπός

Posted by sarant στο 24 Σεπτεμβρίου, 2012


Στον Πωρικολόγο, το υστεροβυζαντινό σατιρικό ποίημα όπου προσωποποιούνται τα φρούτα, οι ξηροί καρποί παρουσιάζονται σε δεύτερη μοίρα, ως σωματοφύλακες (βάραγγοι) των αρχόντων: ο Καρύδιος, ο Κάστανος και ο Λεπτοκάρυος και άλλοι.

Οι Βάραγγοι, να πούμε για την ιστορία, ήταν Ρως και σκανδιναβοί μισθοφόροι (αργότερα και αγγλοσάξονες), που συγκροτήθηκαν σε σώμα από τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο και σταδιακά αποτέλεσαν το πιο επίλεκτο τμήμα της αυτοκρατορικής φρουράς στο Βυζάντιο από τον 11ο αιώνα και μετά, πιο αξιόπιστο από τους ντόπιους οι οποίοι ήταν επιρρεπείς σε πραξικοπήματα. Δεν αποκλείεται ο ανώνυμος συγγραφέας του Πωρικολόγου να διαλέγει αυτή την παρομοίωση επειδή οι ξηροί καρποί έχουν κι αυτοί πανοπλία, το κέλυφός τους, άρα δίνουν την εντύπωση του πολεμιστή.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με έναν από αυτούς τους κατάφρακτους καρπούς, εκείνον που φοράει τη βαρύτερην πανοπλία απ’ όλους. (Κατάφρακτοι ήταν άλλο επίλεκτο βυζαντινό σώμα, έφιπποι αυτοί). Εννοώ τα καρύδια. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι τα καρύδια είναι ο κατεξοχήν ξηρός καρπός, αν σκεφτούμε ότι οι αρχαίοι  τους ξηρούς καρπούς τους αποκαλούσαν «κάρυα», περίπου όπως τις οπώρες τις έλεγαν «μήλα». Πάντα τα ακρόδρυα κάρυα λέγουσιν, επισημαίνει ο Αθήναιος. Τα καρύδια τα έλεγαν σκέτα κάρυα όταν δεν υπήρχε περιθώριο για σύγχυση αλλά και Περσικά κάρυα ή βασιλικά κάρυα, δηλαδή προερχόμενα από τον βασιλιά της Περσίας. Η ανάμνηση του βασιλιά μένει και στην επιστημονική ονομασία της καρυδιάς που είναι Juglans regia, δηλαδή βασιλική.Αυτό το περίεργο λατινικό Juglans σημαίνει, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού, «Διός βάλανος» (Jovis glans)· βέβαια οι Έλληνες, π.χ. ο Θεόφραστος, αποκαλούσαν Διός βάλανο τα κάστανα, αλλά δεν είναι καθόλου σπάνιο να αποκαλείται ένας καρπός με όνομα που έχει χρησιμοποιηθεί και για κάποιον άλλο.

Η λέξη καρύδιον, υποκοριστικό του κάρυον, είναι ήδη αρχαία. Όταν χάθηκε η έννοια του υποκορισμού, έμεινε το καρύδι. Το κάρυον, που απαντά πρώτη φορά στον Αριστοφάνη, δεν έχει ασφαλή ετυμολογία. Υπάρχει το λατινικό carina, που σημαίνει το καρυδότσουφλο αλλά και την καρίνα του πλοίου, όμως το πιθανότερο είναι η λατινική λέξη να είναι δάνειο από κάποια ελληνική (καρύινος, δηλ. καρυδόμορφος, οπότε και η ελληνική λέξη καρίνα θα είναι αντιδάνειο).

Στις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες η λέξη για το καρύδι, και γενικά για τα φρούτα με σκληρό κέλυφος, προέρχεται από μια ινδοευρωπαϊκή ρίζα από την οποία προήλθαν το λατινικό nux (γαλλικό noix, ιταλικό noce, ισπανικό nogal) και το αγγλικό nut (και όλα τα συναφή γερμανικά και σκανδιναβικά). Στα αγγλικά, το καρύδι λέγεται ειδικότερα walnut, που ετυμολογικά είναι το «ξένο κάρυο» ή το «γαλατικό», επειδή στην Αγγλία ήρθε από τη Γαλατία· το πρώτο συνθετικό ήταν wealh στα παλιά αγγλικά και αυτό το wealh είναι που βρίσκεται στη ρίζα των λέξεων Ουαλός, Βαλόνος, Βλάχος, πάντα εννοώντας κάποιους ξένους.

Στις σλαβικές όμως γλώσσες το καρύδι λέγεται ορέχ ή περίπου, και την ονομασία αυτή τη βρίσκουμε στο τοπωνύμιο Αράχοβα που υπάρχει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και που σημαίνει καρυδότοπος. Βέβαια, κάποιοι εθνοπρεπείς προσπαθούν με το ζόρι να βρουν ελληνική ετυμολογία στην Αράχοβα, αλλά καταφέρνουν μόνο να γίνουν αστείοι. Πέρα από την πασίγνωστη Αράχοβα του Καραϊσκάκη και του χειμερινού τουρισμού, Αράχοβα ονομαζόταν επίσης το χωριό Καρυές της Λακωνίας, που βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Καρυές, με τον περίφημο ναό της Αρτέμιδος, από όπου ονομάστηκαν και οι Καρυάτιδες (αρχικά ιέρειες του ναού), και που βέβαια είναι καρυδότοπος. Παρεμπιπτόντως, στην Ήπειρο το καρύδι λέγεται «η κοκόσια», οι κοκόσιες στον πληθυντικό. Ο ηπειρώτης ποιητής Γιώργος Κοτζιούλας θυμάται τα μαθητικά του χρόνια, προπολεμικά, όταν το μεσημεριανό τους προσφάι στο σχολείο ήταν τέσσερες πέντε «κοκόσιες», καρύδες που τύχαινε να ’ναι και μισοσάπιες ή «κουστενίκες», δηλαδή δύσκολα έβγαινε το «σούμπρο» τους, η ψίχα.

Το καρυδότσουφλο το αναφέραμε πιο πάνω· φυσικά, πέρα από την κυριολεξία, έχουμε και τη μεταφορική του σημασία, όπου σημαίνει το παλιό ή μικρό σκάφος που κλυδωνίζεται στα κύματα. Έχουμε επίσης τον Καρυοθραύστη, το σύνεργο που σπάει τα καρύδια αλλά και το περίφημο μπαλέτο του Τσαϊκόφσκι. Έχουμε και το λαϊκό δίστιχο που λέει «το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι / και το κορίτσι φίλημα πρωί και μεσημέρι».

Το καρύδι έχει έντονη παρουσία στην λεξικογραφία και στη φρασεολογία μας. Καταρχάς, καρύδι λέμε το μήλο του Αδάμ· καρύδια λέμε όμως  και τους όρχεις –και μάλιστα, γούστο έχει ότι στα νέα ελληνικά «καρυδώνω» σημαίνει «στραγγαλίζω κάποιον», αλλά στα αρχαία «καρυδώ» σήμαινε «ευνουχίζω άλογο»!

Από τις φράσεις, η γνωστότερη ίσως είναι η κάθε καρυδιάς καρύδι, που τη λέμε για σύναξη ανθρώπων κάθε λογής και φυράματος. Εικάζω ότι γεννήθηκε στις μεγάλες πολιτείες (ίσως την Πόλη) και ότι αρχικά δήλωνε απλώς ανθρώπους κάθε εθνικότητας χωρίς να υπεισέρχεται αναγκαστικά η έννοια της ποικίλης ηθικής ποιότητας. Στη συνέχεια, η σημασία εξελίχθηκε στη σημερινή, σχεδόν πάντα μειωτική για το ποιόν των ανθρώπων αυτών. Για κάποιον σκληροτράχηλο αντίπαλο, που δύσκολα μόνο μπορούμε να τον καταβάλουμε, λέμε ότι είναι σκληρό καρύδι. Η λέξη χρησιμοποιείται αρκετά στην αθλητικογραφία· ανάλογη έκφραση (tough nut to crack) υπάρχει και στα αγγλικά –προφανώς πρόκειται για ανεξάρτητο σχηματισμό, μια και η εικόνα είναι πεντακάθαρη.

Τα κούφια καρύδια είναι οι μωρολογίες, τα λόγια του αέρα. Η φράση είναι τίτλος βιβλίου του Αλέξ. Πάλλη, ενώ επίσης την έχει χρησιμοποιήσει και ο Μακρυγιάννης: τους άλλους τους γέλαγε με κούφια καρύδια –λόγια παχιά λέει για τον Κωλέττη. Ακόμα, τα κούφια καρύδια είναι δηλωτικό του ανύπαρκτου ή πολύ κακού φαγητού –για κάποιον καταδεχτικό, που ό,τι και να του δώσεις θα το φάει, λένε μόνο κούφια καρύδια δεν τρώει· ενώ για τον φαταούλα, τον αχόρταγο, τρώει και τα κούφια καρύδια.

Στο slang.gr βρίσκω για τον όχι και πολύ ικανό ή έξυπνο τη φράση «δεν τα σπάει τα καρύδια». Υπάρχει και η παλιότερη φράση, που λεγόταν για υγιέστατο άνθρωπο, ιδίως παιδί, «το μάγουλό του σπάει καρύδια», μια και τα σφιχτά μάγουλα είναι ένδειξη καλής υγείας. Υπάρχει και η γνωστή χυδαία έκφραση με το «… σπάει καρύδια».

Τέλος, για περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά, π.χ. όταν ένα παράπτωμα τιμωρείται και ένα άλλο όμοιο περνάει ατιμώρητο, λέμε «δηλαδή, τα δικά μας είναι καρύδια και βροντούν ενώ των αλλονών σύκα και ζουλιούνται; (και, άρα, δεν ακούγονται)». Όπως λέει ειρωνικά σε ένα διήγημά του ο Καρκαβίτσας, Ο πλούσιος ό,τι κι αν κάμει είναι καλά καμωμένα: Του φτωχού είναι καρύδια και βροντάνε· του πλούσιου είναι σύκα και δεν ακούγονται. Όταν ξέρεις ότι ο άλλος ξέρει τη φράση, μπορεί να τη διατυπώσεις πιο οικονομικά: «τα δικά μας σύκα και τα δικά σας καρύδια;» Αλλιώς, καλύτερα όχι, γιατί μπορεί να παρεξηγηθείς, αν πάρουμε υπόψη και τις πονηρές σημασίες που έχουν και τα σύκα και τα καρύδια.

Advertisements

89 Σχόλια to “O κατάφρακτος καρπός”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Γλυκό του κουταλιού καρυδάκι, του Νίκου το σημερνό αρθράκι! 🙂
    A ρε Νικοκύρη, μού θύμισες τον μακαρίτη τον μπάρμπα μου, που ήταν τόσο χειροδύναμος που έσπαγε τα καρύδια με τα δυο δάχτυλα! (ένα-ένα ,γιατί με τόνα τάλλο, είν εύκολο σχετικά).

  2. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂
    Η πασίγνωστη ατάκα βεβαίως είναι η «η …. σου σπάει καρύδια».
    Το απόσπασμα του Καρκαβίτσα στο τέλος είναι όμως φιλολογικά πιο δηκτικό.
    Από ποιο διήγημά του είναι;

  3. Γς said

    Κερνάω,

  4. gpoint said

    #3
    Ευγε !!!!

    το γλυκό (πριν τον σακχαρώδη διαβήτ…)

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια και τα… κεράσματα!

    2: «Το ζούδιο» από τα διηγήματα του γυλιού.

  6. Ενδιαφέρον έχει ότι στην ποντιακή το φουντούκι ονομάζεται «λεφτοκάρι» (λεπτο-κάρυον)…

    Σ’ ένα παλιό παραδοσιακό τραγούδι υπάρχει ο εξής στίχος:

    «Κορτσόπον λαλ’ με, λαλ’ με κι ας λαλώ σε,
    Σ’ έναν βούρα λεφτοκάρυα, λέει με έλ’ ας φιλώ σε…»

    Ο όρος συναντιέται και στα ποντιακά κάλαντα:

    «Σύ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα
    έμπα σον οντάν κι ελά σην πόρταν.
    Φέρ ουβάς και λεφτοκάρυα.
    Κι αν άνοί(γ)εις μας, χαράν σήν πόρτα σ»

    Είδα ότι στο ηλ-λεξικό της «Πύλης» καταγράφεται αυτός ο όρος της νεοελληνικής:

    λεπτοκαρυά η [leptokarjá] Ο24 : (βοτ.) η φουντουκιά.
    [λόγ. επίδρ. στο λαϊκό λεφτοκαρυά < μσν. λεφτοκαρυά < λεφτοκάρ(υο) -ιά ft] ]

    λεπτοκάρυο το [leptokário] Ο40 : (βοτ.) το φουντούκι.
    [λόγ. < ελνστ. λεπτοκάρυον (λαϊκό: λεφτόκαρο)]

    Μ-π

  7. μήτσκος said

    Να κεράσω κι εγώ μια ρακή από καρύδια;
    http://tinyurl.com/c3uwqjb

  8. Και τα καρυδάκια για βίδες γιατί τα λένε έτσι; Πάντα το είχα απορία…

  9. Γς said

    4:
    >το γλυκό (πριν τον σακχαρώδη διαβήτ…)

    Με φόβισες τώρα 😉
    Χτυπάω 30 – 20 – 20 (πρωί, μεσημέρι, βράδυ) μονάδες Ινσουλίνης και πιάνω γλυκόζη μέχρι και 500 mg/dL. Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη 11.

    Η καρυδόπιτα είναι η αγαπημένη μου και θέλω να είναι από καρυδιά το ξύλινο παλτό μου.

  10. Νέο Kid Στο Block said

    8. Το ΛΚΝ υποθέτει δάνειο απ’τα γαλλικά (noix). Πάντως, αγκαλιάζει τη βίδα ή κάποιον άξονα/στέλεχος σαν το περίβλημα/τσόφλι του καρυδιού,όχι;

    Γενικά η μαστοράτζικη ορολογία έχει πολλά εδώδιμα! Καρυδάκια, καστάνιες, κάβουρες, παξιμάδια, παπαγαλάκια (σε εξωτικές χώρες είναι εδώδιμα, μή διαμαρτύρεστε!)… ιδέα για τον Νικοκύρη! 🙂

  11. Νικοκύρη, εκεί που λες για τα σλάβικη μορφή της λέξης, οι αραχίδες, τα φυστίκια, από εκεί προέρχουνται ή είναι αρχαία λέξη;

  12. Η ινδοευρωπαϊκή ρίζα που έδωσε το nux έχει δώσει τίποτε στα ελληνικά;

  13. 11: Για τα φυστίκια έγραψε πρόσφατα ο Νικοκύρης https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/29/pistachio-2/ και μετά έγραψα κι εγώ για τις αραχίδες http://polythematique.blogspot.fr/2012/08/arachides-plumier-et-theophraste.html

  14. spiral architect said

    @7: Τελικά ότι έχει άμυλο –> σάκχαρο –> αλκοόλη γίνεται ποτό!
    (χικ!)

  15. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    11: Όχι, καμιά σχέση. Η αρχαία αραχίδα (βλ. και το λινκ του Γιάννη στο 11) δεν ήταν δέντρο αλλά κάποιο όσπριο.

    12: Πρόχειρα δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.

  16. gpoint said

    #16
    Μήπως έχει καμιά σχέση με το νους ; το μυαλό μοιάζει κάπως με τον καρπό χωρίς περίβλημα του καρυδιού

  17. 16 στα αγγλικά υπάρχει αυτή η σημασία
    off my nut(s) εκτός κεφαλιού, άμυαλος, τρελός και σκέτο nuts.

  18. gbaloglou said

    Ας μην ξεχνάμε και τις «καρυδάτες κλανιές» της Διήγησης των Τετραπόδων 🙂

  19. gbaloglou said

    … αλλά και τους «κάρυδους» = «καρύλαλους» του Ησύχιου!;

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Στ’αγγλικά όμως nut δεν είναι το «καρυδάκι»/ η καστάνια, αλλά το «παξιμάδι» που βιδώνει στο bolt.
    Υπάρχει και η έκφραση «get down to the nuts and bolts!» = Περιορίσου στα βασικά σημεία, μήν πλατιάζεις/χασομεράς!

  21. Νέο Kid Στο Block said

    έχει και την έννοια νομίζω (το get down to the nuts and bolts) «ανάλυσέ το στα ουσιώδη στοιχεία του!»

  22. Τσούρης Βασίλειος said

    Κόσια να μ΄φέρ΄ς μια κοκόσια λέμε ακόμα στο χωριό μας…( τρέξε να μου φέρεις μια καρύδα) .Καταπληκτική ρίμα.
    Γιαούρτι με μέλι και καρύδια δίνουν πολλή ενέργεια για ν΄αντέχουμε ( οι άρρενες) τη σκληρή δουλειά, και κυρίως τη… νυχτερινή… 🙂
    Πολλοί έσπαζαν ( και σπάνε ) καρύδια με τα δόντια τους. Δείκτης υγείας των γερών δοντιών οι σπασμένες κοκόσιες…

    Ακόμη έχουμε στο γίκο μας βελέντζες που τις βάψαμε( ανεξίτηλα) με φλούδες από πράσινες κοκόσιες.Θυμάμαι πως βαφονταν τα χέρια μας όταν καθαρίζαμε φρέσκες κοκόσιες που θέλαμε να τις φάμε χλωρές αφου πρώτα βγάζαμε την πικρή φλούδα του σούμπρου. Άξιζε τον κόπο όμως γιατί η γαλακτώδης γεύση τους ήταν υπέροχη.

    Γκουστενίκες ή κουστενίκες καρυ(δι)ές έχουμε κι εμείς ( υπάρχει και περιοχή Λάκκος τ΄Γκουστενίκα που είχε αρκετές)
    Μικρές, νόστιμες αλλά σου έβγαζαν την …ψυχή μέχρι να βγάλεις την …ψίχα.

    Το γλυκό καρυδάκι που έκανε η μάνα μου δεν συγκρίνονταν με τίποτα… Ασυναγώνιστο … Πολλές φορές μικροί το τρώγαμε κρυφά και μετά ακούγαμε
    – μωρ΄ αγλύκαντα μην το τρώτε όλο, θα νάρθ΄ καένας και πως θα ξεντροπιαστούμε;

    Στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» στο Λοζέτσι ο χωριανός και φίλος γλύπτης έχει και το έργο ¨ Το μυαλό της γης ¨ . Μπορείτε να το δείτε εδώ
    http://theodoros-papagiannis.gr/el/taxonomy/term/259

    πρώτη φωτογραφία στο βάθος αριστερά του ¨δράκου που τρώει αυτούς που κόβουν τα δέντρα¨
    Αφού είδατε αυτό κάντε και μια περιήγηση στο χώρο του μουσείου εδώ:

    http://theodoros-papagiannis.gr/el/museum

    Και στην ιστοσελίδα εδώ:
    theodoros-papagiannis.gr

  23. LandS said

    Για την Ιστορία,

    Πέρα από την πασίγνωστη Αράχοβα του Καραϊσκάκη, ** του Νταβέλη ** και του χειμερινού τουρισμού.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    23. Σλάβικη ονομασία η Αράχωβα no doubt about it, αλλά με Ω την έμαθα να τη γράφω, με Ω θα πεθάνει ηρωικά πεσούσα (στις χιονόσπαρτες πλαγιές τ’Παρνασσού) 🙂
    Aμάν πια! εσείς οι ωμεγακτόνοι!

  25. gbaloglou said

    22

    Το κείμενο σου μού θύμισε συνειρμικά την παρακάτω παράγραφο από σύντομο αυτοβιογραφικό κείμενο της Ελένης Καραΐνδρου* — δεν έχει καρυδιές αλλά είναι από τα πιο δυνατά κείμενα που έχω διαβάσει, και το μοιράζομαι μαζί σας:

    «Φεύγουμε με τη μάνα μου από το χωριό για να συναντήσουμε στην Αθήνα τον πατέρα μου. Εχει διοριστεί εκεί εκπαιδευτικός. Με φορτώνουν σε ένα μουλάρι πάνω σε μία κόκκινη βελέντζα. Η μάνα μου πεζή. Περνάμε δάση από δρυς και κατακόκκινες κουμαριές. Φτάνουμε σε ένα χάνι και βλέπω ένα τέρας με τεράστια μάτια και παράξενο βρυχηθμό. Είναι το φορτηγό που θα μας παραλάβει. Πρώτη φορά βλέπω αυτοκίνητο.»

    *είχε δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία, υπάρχει ακόμη εδώ

  26. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    24: Δεν είπαμε ότι η νέα γραμματική κατάργησε το ωμέγα; (αυτοτρολιά)

  27. Δηλαδή τώρα θα γράφομε για τον αείμνηστο Αβέροφ-Τοσίτσα;
    Απαπα…

  28. 20 και nut (fruit) γενικά για κάστανα, καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια, φιστίκια + nut, slang, for head

  29. Νατάσσα said

    «Σχίζω μίζω το δεντρό
    βρίσκω νύφη και γαμπρό,
    πιθιρά κι πιθερό
    και δυο καλά σκαφίδια»

    Αίνιγμα πηλιορείτικο.
    22: Βασίλη, η μητέρα μου έβραζε τις πράσινες φλούδες (την ονομασία κοκόσιες δεν την ήξερα) και χρησιμοποιούσε το νερό όταν μας ξέβγαζε τα μαλλιά στο λούσιμο. Για χρώμα και γυαλάδα, έλεγε.

  30. Vivi G. said

    Δηλαδή Sarant και Σκύλε, τα γνωστά αδελφάκια πώς να τα γράφουμε: Καραμαζώφ, Καραμάζοφ ή Καραμάζοβ (Αλεξάνδρου);

  31. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  32. sarant said

    27-30: Ρε παιδιά, πλάκα κάνω για την κατάργηση του ωμέγα! έγραψα δίπλα, αυτο-τρολιά (εκτός αν τη συνεχίζεται).

    Τούτου λεχθέντος, που έλεγε κι ο Δημοσθένης, τα αδερφάκια μάλλον με -όφ θα τα έγραφα, δηλ. καμιά από τις τρεις λύσεις που προτείνεις. Τον Αβέρωφ πάλι δεν θα τον άλλαζα γιατί είναι ντόπιος.

  33. ekon said

    «κοκόσιες»:
    μια και λέγεται στην Ήπειρο, μήπως πρόκειται για αρβανίτικη- αλβανική επιρροή; Πάντως και στο χωριό μου, στη Ν. Φθιώτιδα υπήρχε το εξής απλοϊκό τραγουδάκι που έλεγαν τα μικρά κορίτσια την παραμονή του Λαζάρου (κάλαντα):
    «Ηρθ’ ο Λάζαρος βαβά,
    το κοφ(ι)νάκι μ’ θέλει αυγά,
    οι τσεπούλες μ’ πενταρούλες,
    τα χεράκια μ’ κοκοσούλες.»
    Τότε έδιναν φαγώσιμα στα παιδιά αντί χρημάτων…

  34. Anna said

    Καλημέρα! Πολύ ωραίο το σημερινό θέμα, οι ιστορίες των λέξεων που δηλώνουν τρόφιμα είναι από τις αγαπημένες μου, πάντα ανακαλύπτει κανείς κάτι απροσδόκητο. Να προσθέσω κι εγώ λίγες πληροφορίες:

    Τα «κάρυα» και η «καρύα» (το δέντρο) φαίνεται ότι μάλλον προέρχονται από πρωτοινδοευρωπαϊκή ρίζα (*h2er-). Από αυτή τη ρίζα έχουμε τα «ἄρυα», που ο Ησύχιος εμηνεύει ως «τὰ Ἡρακλεωτικὰ κάρυα», επίσης το ρωσικό orékh και το αλβανικό arrë˙ όλα δηλώνουν το ίδιο δέντρο, την καρυδιά ή και τον καρπό της.

    Τα καρύδια ήταν πολύ δημοφιλή στην αρχαία ιατρική. Χρησιμοποιούσαν σχεδόν όλα τα μέρη του (καρπό, περίβλημα, φύλλο) και με κάθε τρόπο -ως κατάπλασμα, αφέψημα, έλαιο, ειδικά από τα λεγόμενα βασιλικά που ιδιαίτερα λιπαρά. Αυτά τα τελευταία θεωρούσε ο Γαληνός απαραίτητα στην παρασκευή αντιδότων γιατί ανήκαν στα θερμά και ξηρά τρόφιμα και εξουδετέρωναν την ψυχρότητα των δηλητηρίων. Για τον ίδιο λόγο αντεδείκνυται η κατανάλωσή τους όταν έχει κανείς πονοκέφαλο. Για τον πονοκέφαλο τα αρχαία ιατρικά συγγράματα συνιστούν τα ψυχρότερα «ποντικὰ κάρυα» που λέγονται επίσης και λεπτοκάρυα (τα φουντούκια, όπως ήδη σχολιάστηκε).

    Εκτός από τους συμβολισμούς που αναφέρθηκαν, τα καρύδια εμφανίζονται επίσης ως σύμβολο κάθε επίπονης προσπάθειας που καταλήγει σε αξιέπαινα αποτέλεσματα, ιδιαίτερα δε της παιδείας. Ο «κῆπος καρύας» στο Άσμα Ασμάτων είναι πολυσχολιασμένη φράση, για κάποιους συμβολίζει τον επίγειο, πικρό και σκληρό, βίο που κρύβει μέσα του το γλυκό καρπό της αρετής, για άλλους την ιερατική, άλλοτε τις Γραφές (σκληρές απ’έξω, πνευματικές στο εσωτερικό τους).

  35. τυφλόμυγα said

    Στα ορεινά του Λασιθίου υπάρχει ένα πανέμορφο χωριό, το Καρύδι στο Δήμο Νεάπολης (δυτικά).
    http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/KarydiNeapolisLasithiou.html

    Ανατολικά, κοντά στη Σητεία, υπάρχει ακόμα ένα χωριό Καρύδι. Αυτό δεν το έχω επισκεφτεί.
    http://www.karydi.gr/

    Η λέξη καρύδιον, υποκοριστικό του κάρυον, είναι ήδη αρχαία.
    Μήπως το κάρυον έχει κάποια ετυμολογική σχέση με τα καρυκεύματα; 🙄

    #29, Κάποιες ελληνικές εταιρίες καλλυντικών χρησιμοποιούν τη φλούδα του καρυδιού για να παρασκευάσουν βιολογικά προϊόντα ομορφιάς όπως σαμπουάν, βαφές μαλλιών, αντιηλιακά, σαπούνια κτλ.

    Να προσθέσω στο τραπέζι που στήσατε από νωρίς το γαμήλιο βάζο με το μέλι και τα καρύδια.
    http://tinyurl.com/9ev5q88

  36. Anna said

    @35: Ετυμολογική σχέση δε φαίνεται να υπάρχει με το καρύκευμα. Αυτό προέρχεται από την «καρύκη», κάποια εξωτική σάλτσα εκ Λυδίας (οπότε μάλλον και η λέξη είναι λυδική), η μυστική συνταγή της οποίας περιείχε μεταξύ πολλών άλλων πολυτελών συστατικών και… αίμα!

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    35: Όχι, τα καρυκεύματα είναι από την καρύκη, είδος σάλτσας που πρέπει να είναι λυδικό δάνειο.

  38. sarant said

    Άννα, πιάσε κόκκινο!

  39. τυφλόμυγα said

    #36, 37 Ευχαριστώ. 🙂

  40. Προσγολίτης said

    Ο Καρκαβίτσας («Ο πλούσιος ό,τι κι αν κάμει είναι καλά καμωμένα: Του φτωχού είναι καρύδια και βροντάνε• του πλούσιου είναι σύκα και δεν ακούγονται») μας θυμίζει και τούτο: «Ένας ηλίθιος φτωχός, είναι ηλίθιος. Ένας πλούσιος ηλίθιος, είναι πλούσιος».

    Απ’ την Ήπειρο και πάλι: «κοκόσιες», και «γκουστενίκες» λέμε και στο χωριό μου.

    Δεν ξέρω αν τραγουδιέται και αλλού:
    Τα ’θελε η μάνα σου, τα ’θελες και συ
    τα σύκα τα καρύδια και το γλυκό κρασί.

    9
    «… και θέλω να είναι από καρυδιά το ξύλινο παλτό μου».
    Γιάννη;;;!!! εσύ;! Ποίον σε έπος… (δεν ξέρω και τίποτ’ άλλο από Όμηρο). Τέτοιες απαισιοδοξίες από σένα;! Πιπέρι στη γλώσσα. Δεν βοηθάς τους ομοιοπαθείς σου έτσι. Και… «εάν δε το άλας μωρανθή εν τίνι αλισθήσεται;».
    [Όχι, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν είμαι ΠΙΑ κάνας θρήσκος. Και βέβαια η αθρησκία (απ’ το άθρησκος;, ή να γίνει αθρησκεία;) δεν ταυτίζεται με την αθεΐα – σίγουρα αυτά τα ξέρεις πολύ καλύτερα από μένα].

    Με την ευκαιρία: έγραφε τις προάλλες η αγαπητή bernardina: «Κενές Διαθήκες» και σχολίασα: «Α, ρε bernardina, αφορισμός που σου χρειάζεται!»). Δεν πιστεύω να το πήρε στραβά, προφανώς καλαμπούριζα.

    Για την γλυκοζυλιωμένη, που λες, Γιάννη, τρόμαξα να τη μάθω (ίσως, υποσυνείδητα, δεν το ’θελα κιόλας) και –εδώ σε… πρόλαβα– τη μετονόμασα σε γλυκογ… μένη.

    Αυτά, Νικοκύρη, ν’ αφήσω χώρο να γράψει και κάνας άλλος (εδώ χώρος για τη σχετική φατσούλα).

  41. Immortalité said

    Το κάστανο θέλει φωθιά
    και το καρύδι μέλι
    και το κοπέλι κοπελιά
    κι η κοπελιά κοπέλι

    Λέμε εμείς εδώ χάμω 🙂

    Το εξαιρετικό καρύδι, που θα ήταν βασιλιάς αν δεν υπήρχε το αμύγδαλο, άμα το καθαρίσεις νωπό με γυμνά χέρια στύβουν για κανά τρίμηνο. Τα φλούδια του τα χρησιμοποιούσαν για να ενισχύσουν τις βαφές αφού στύβουν το χρώμα στο νήμα. Νομίζω πως όλα τα παιδιά έχουν κάνει καραβάκια από καρυδότσουφλα και κόλλαγαν με πλαστελίνη ή ζυμάρι την οδοντογλυφίδα που έκανε το κατάρτι. Άμα δε το καρυδότσουφλο είναι γερό, μεγαλούτσικο και σωστά μοιρασμένο έχει και πολύ καλή πλευστότητα και αντοχή στις καιρικές συνθήκες (βλέπε αναταράζω το νερό της μπανιέρας 🙂 )

  42. Akate said

    @11,13,23,24 Γραμμική Β στο MY V 659 “AREHA SADARA” (fruit-grower’s nuts), όπου ο κύριος
    Igor Tureček αναφέρει : ….. ARECHA = nuts, in Belorussian „apзхi“ (pronounce like „aréchi“), in Russian „opéхи“ (pronounce like „arjéchi“), „urra“ in Basque language. A change from „a-“ to „o-“ like e.g. „arecha“ into Czech „ořechy“ and in other Slavonic languages you will also find in PY Cn 1287: ařějom“ (we are ploughing) into „ořeme“ (we are ploughing); and in AH_str43, AH_str44…….και παρά πέρα μέσω του κυρίου Μax Vasmer 20 ελληνικά τοπωνύμια με το συνθετικό «του καρυδιού»
    από εδώ http://veneti.info/prispevki/multilingua/english/other-articles/301-mycenian-spoke-and-wrote-also-in-proto-slavonian

    Ερώτηση, σαν μη ειδικός, όρχος, όρχεις:@χίδι@, ποιά η ετυμολογία τους;

    Με το συμπάθιο.

  43. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    42: Όρχος και όρχις είναι αρχαία, αλλά άσχετα μεταξύ τους αν διάβασα καλά το λεξικό.

  44. Γς said

    41:

    Άμα δε το καρυδότσουφλο είναι γερό, μεγαλούτσικο και σωστά μοιρασμένο έχει και πολύ καλή πλευστότητα και αντοχή στις καιρικές συνθήκες (βλέπε αναταράζω το νερό της μπανιέρας )

    Δεν είσαι η μόνη

  45. Ο τρυποκάρυδος.

  46. In a nutshell: Συνοπτικά. Όπως στις ωραίες εκδρομές Norway in a nutshell.

  47. 3, θα πάρω ευχαρίστως, και δεύτερο!

  48. Ηλεφούφουτος said

    Καλές οι πληροφορίες για τα σλαβικά ομόρριζα με την έννοια «καρύδι» στο 42 αλλά ο λίκνος παραπέμπει σε γλωσσικό … Νταίνικεν των Σλάβων (ή λερναίο κατά την ορολογία του ιστολογίου).

    Απροπό, ιδού και ένα διαμάντι ναζιστογενούς λερναϊσμού πάνω στο οποίο έπεσα πάνω πρόσφατα.
    http://www.youtube.com/watch?v=Hm-9l11kYOo

    Γερμανική ταινία του ’39 που «αποδεικνύει» εν είδει «πλατωνικού διαλόγου» μεταξύ ενός αιγυπτιολόγου και ενός γερμανιστή ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πήραν τα φώτα από τους αρχαίους Γερμανούς (Germanen).
    Στο πρώτο μέρος ο αιγυπτιολόγος αναπτύσσει γιατί ex oriente lux. Παραθέτω λίκνο με το δεύτερο μέρος, όπου ο γερμανιστής τον κάνει λιάρδα. Βέβαια ο γερμανιστής της ταινίας εμφανίζεται σαν μοντέλο μοντέρνου καθώς πρέπει ανθρώπου και όχι σαν τα νεάντερταλ που ουρλιάζουν με ανορθόγραφα κεφαλαία στο διαδίκτυο.

  49. Όταν ο γερμανός διοικητής των δυνάμεων που είχαν περικυκλώσει τους Αμερικάνους στην Bastogne κατά την ΄μάχη των Αρδενών έστειλε τελεσίγραφο να παραδοθούν ο Ταξίαρχος Anthony McAuliffe απάντησε:
    «To the German Commander, «Nuts!» The American Commander.»
    Κι έψαχναν οι Γερμανοί να βρουν τι σημάινει Nuts (http://www.thedropzone.org/europe/bulge/kinnard.html)

    Άραγε το nuts είναι συνώνυμο του «θα πάρεις τα αρχ.. μου» (με το συμπάθιο) ;

    Αν ισχύει έχουμε αναφορά στα καρύδια

  50. Φωτοτυπάκιας said

    Κύριε Νίκο, βοήθεια! Μας φάγαν τον γέροντα Παστίτσιο!

  51. cronopiusa said

    Έναν πρωτότυπο τρόπο για να αποδείξει σε όλους πόση μυϊκή δύναμη έχει στους γλουτιαίους μύες, βρήκε ημίγυμνη κοπέλα για λογαριασμό διαφημιστικού.

    Η κοπέλα αφού φορέσει το εσώρουχο της μπαίνει στο δωμάτιο και παίρνει από ένα μπολ ένα καρύδι το οποίο τοποθετεί ανάμεσα στα οπίσθια και αφού το σπάσει το τρώει.

    Το σποτ έχει κάνει θραύση στο youtube με δεκάδες χιλιάδες προβολές. Anuncio de orange fitness y las nueces

  52. cronopiusa said

    ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΚΑΡΥΔΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΤΙ

  53. Γς said

    51:
    Γράφει μιά παραπονεμένη στα σχόλια: «Γιό εντερέσο μπανάνας κον ελ κούλο»* και δεν έτυχε τέτοιας δημοσιότητας.

    * είπε η τύπισσα: (αυτό δεν είναι τίποτα) έχω ισιώσει εγώ μπανάνες με το κώλο…

  54. Δημήτρης Μ. said

    48. Δεν ξέρουν τι λένε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι τις πυραμίδες οι Αιγύπτιοι τις έμαθαν από τους Έλληνες.

    51. Άντε μετά απ΄ αυτό να εμπιστευτείς την κοπελιά του βίντεο για σεξ…

    Και ένα καλτ τραγουδάκι με σύκα και καρύδια

  55. Τσούρης Βασίλειος said

    Καρύδιον λέγεται και μια περιοχή της Λάρισας κοντα στη σιδηροδρομοκή γραμμή.
    29. Νατάσσα δεν το ξέρω αυτό αλλά θυμάμαι τη βάβω Βγένω (1905-1999) να λούζεται με αλυσίβα και να μας λέει να λουστούμε κι εμείς για να αστράφτουν τα μαλλιά μας και να είναι υγιή. Δυστυχώς δεν την ακούγαμε…
    33. Ωραιότατο! Πότε το λέγατε; στο Λάζαρο;
    40. Προσγολίτη πως πάει η σοδειά του Καμπερνέ της ευρύτερης oiκογένειας; Ελπίζω να έφερες απ΄το καλό παλιό για να πιούμε μαζί με τον Κοτορτσινό. ( θα το πληρώσω εγώ.)
    41. Immortalité καλά τα τσύγδαλα – τσίγδαλα- ή τσιάγαλα και τα λεφτόκαρα αλλά τα Αιγίνης είναι η μεγάλη αδυναμία μου…
    42. Akate. Το μόνο που ξέρω ( με επιφύλαξη ) είναι ότι η λέξη προλετάριος προέρχεται απο το proles- prolitis της Λατινικής που σημαίνει όρχις. Ο Δύτης των Νιπτήρων – που τα ξέρει όλα!! και τον θαυμάζω πολύ -μπορεί να βοηθήσει!
    51. Καταπληκτικό,αυτό θα πει σύσφιξη!

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    51: Καρυοθραύστρια ή καρυοθραύστισσα; 🙂

  57. Γς said

    56:
    >Καρυοθραύστρια ή καρυοθραύστισσα;

    Σπασαρχίδω!

  58. Γς said

    57:
    Ωχ, Ενίοτε

  59. Ωραίες οι κοκόσιες και οι σούμπροι. Οι λέξεις χρησιμοποιούνται ακόμα στην ορεινή Ρούμελη (Αγροτικό). Επίσης τα φύλλα και τα τσόφλια για βαφή υφασμάτων, δίνει δε μια χαρακτηριστική καφέ-πράσινη απόχρωση που είναι κυριολοκτικώς ανεξίτιλη.

    Τα καρύδια, ιδίως τα νωπά τους μέρη έχουν στυπτικές ή δεψικές ιδιότητες, ουσίες παρεμφερείς της τανίνης (από τις κικίδες της δρυός) καιχρησιμοποιούνται και για στοιχειώδη βυρσοδεψία (όχι βυρσοδεψεία = βιοτεχνίες, εγκαταστάσεις) όπως σε προβιές.

    Από εκεί το ινδικό κάρυ και η καρύκη (συνεπώς δεκαι το καρύκευμα), όπως πολύ ωραία τα είπε η Anna @34. Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η καρύκη δεν είναι του ίδίου ετύμου (τυφλόμυγα @35, @37 νοικοκύρη).

    Υπάρχουν και τα εμετικά κάρυα, από τα οποία παράγεται η στρυχνίνη (που δεν είναι μόνο δηλητήριο αλλά κι επαγωγό της όρεξης)

    Για το -ωφ του Αβέρωφ, ποτέδεν κατάλαβα πόθεν το ω, ώστε να το υπερασπιστούμε. Είναιμεταγραφή του -οβ, κατάληξης της γενικής πληθυντικού καιπροσδιορίζει την οικογένεια. Οι Βορονόφ [varanov] είναι της οικογένειας βορόν (κόρακες).
    Το -ωφ επομένως είναι ‘ψαγμένος εκλεπτυσμός’. Ένας κοτζάμ Αβέρωφ δεν μπορεί να γράφεται μ’ ένα σκέτο ο-μικρόν. Μέγας ο Αβέρωφ, μέγα και το ό του. Αμέ!

  60. Πασταφαρίτης said

    #50. Επιτέλους, καιρός ήταν! Απεκαλύφθη και το πραγματικό του όνομα: Διονύσιος Σουρλής, κάτοικος Αγρινίου.

  61. Γς said

    60:
    Είναι ο ίδιος;

  62. Γς said

    ο ίδιος;

  63. Γς said

    60, 61:

    Και μια που ο λόγος για το Ροΐδη, ένα μικρό κουιζάκι!
    Ξέρετε ποια διάσημη κυρία Ιωάννα την αποκαλούσαν στα μεταπολεμικά χρόνια Πάπισσα Ιωάννα (και γιατί);

  64. Δημήτρης Μ. said

    59. Αγαπητέ κ. Λεώνικε. Η κατάληξη – ов στα ρωσικά επώνυμα, είναι μόνο φαινομενικά γενική πληθυντικού. Στην πραγματικό τητα είναι η σύντομη μορφή της κατάληξης του επιθέτου – овый, -овая, -овое (-ов, -ова, ово), όπως και η κατάληξη των επωνύμων σε – ин είναι σύντομος τύπος της κατάληξης των επιθέτων σε -иный, – иная, -иное. Τα επώνυμα αυτά στον ενεικό συμπεριφέρονται (κλίνονται) ως ουσιαστικά και στον πληθυντικό ως επίθετα (ο Καραμαζόβ Какрамазов, του Καραμαζόβ Карамазова, οι Καραμαζόβ Карамазовы, των Καραμαζόβ Карамазовых, και όχι Карамазовов).

    Το ωμέγα, ίσως να έχει σχέση με την προφορά του άτονου, αλλά και του τονισμένου, -ο- (αρκετά πιο παχειά από το δικό μας -ο-).

  65. Φωτοτυπάκιας said

    Σςςςςςς, μην μιλάτε! Άμα πάρει χαμπάρι η ασφάλεια ηλεκτρονικού εγκλήματος τι έγραψε αυτός ο Ροϊδης, θα τον συλλάβει κι αυτόν!

  66. Πασταφαρίτης said

    #63. Φυσικά ! Εχομεν συνεισφέρει και ημείς εις τους εράνους του Ερυθρού Σταυρού ότε είμεθα νεώτεροι (και πρόσκοποι), αγαπητέ..!

  67. Προσγολίτης said

    55
    Θα το θυμάμαι, Βασίλη, όσο ζω [υποθέτοντας πως δεν θα με θυμηθεί το Αλτσχάιμερ (το θυμάμαι καλά;, έτσι το λένε;): μόλις γύρισα με την αδερφή από τ’ αμπέλι, άνοιξα την πόρτα τού Νικοκυρέικου και διάβασα τα σχετικά σου. Πώς ένιωσα; Ιδού: αυτές οι μικρές χαρές μας, πόσο μεγάλες είναι!

    Αναφορικά με τον (άκρατον) οίνον:
    «Μπορώ να σου (σας) χαλάσω το χατίρι;».

    Και τελειώνοντας:
    Ρώτησαν έναν γεροντάκο κοντοχωριανό μου:
    ––Σ’ αρέσει το ρακί, μπαρμπαΓιάννη;
    ––Να το λάβω μοναχά!

    Καλή νύχτα σε όλους!

  68. panavros said

    42,43 Καλησπέρα, ο όρχις βλέπω οτι έχει ινδοευρωπαική αρχή και μου κάνει εντύπωση η ομοιότητα του Αλβανικού «herδε» με το γνωστό το δικό μας που ανάφερε και ο Akate. Σχετικά με τον όρχο πως προέκυψε απο σειρά δέντρων τελικά να σημαίνει τα διατεταγμένα στρατιωτικά οχήματα;

  69. Γς said

    66:
    Αν όντως απαντούσατε στο #63 δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχουν οι έρανοι του Ερυθρού Σταυρού με την κυρία Ιωάννα του κουίζ.

  70. Mindkaiser said

    Φώντας, το σκληρό καρύδι. Φρουτοπία. 🙂

  71. panavros said

    59. Λεώνικε με το σχόλιό σου μόλις μου απάντησες στην απορία γιατί κάποιοι μετάφρασαν στον Ντοστογιέφσκι «Αδελφοί Καραμάζωφ» και κάποιοι άλλοι «Αδελφοί Καραμάζοβ». Σε ευχαριστώ.

  72. Πασταφαρίτης said

    #69. Νομίζω ότι ήταν: α) επικεφαλής των εθελοντριών αδελφών νοσοκόμων του ΕΕΣ, β) είχε μια κάποια σχέση με τα ΛΟΚ, απ’όπου της έμεινε και το «κωδικό όνομα» (ολα αυτά στα ’40s), γ) αδελφή πασίγνωστου ποιητή,

  73. panavros said

    Καραμάζοβ ή Καραμαζόβ…κάτι λέει ο Δημήτρης στο 64…;

  74. Γς said

    72:

    Το (α) δεν το ήξερα. Το (γ) σωστό. Για το( β) λέγανε για «σχέση» με τον Παπά (Αντιβασιλέα), εξ ου και το «Πάπισσα». Εύγε!

  75. spiral architect said

    Παραλία Καρύδι – Σιθωνία Χαλκιδικής.
    Από τις εκπληκτικότερες ελληνικές παραλίες.

  76. Ηλεφού (48), ήχο δεν έχει η ανακάλυψή σου;
    (θυμάμαι που έλεγες πρόσφατα για αυτό σου το χόμπι…)

  77. sarant said

    72-74: Ξέρετε πολλά… 🙂

  78. Ωχ, βλακείες έγραψα στο 76, εγώ είχα χαμηλώσει τον ήχο…

  79. gpoint said

    # 41

    Η εξουσία η μικρά
    των ποιητών είναι ίδιον
    και λέγεται αρχαιοπρεπώς
    μικρά αρχή, αρχίδιον

    Αριστ. Ορνιθες στιχος 1110 περίπου αν θυμάμαι καλά

  80. cronopiusa said

    Cascanueces del Ballet Nacional de Cuba en el Teatro Principal de Valencia

  81. Κατερίνα Περρωτή said

    80. Μα αυτοί δεν κάνουν ούτε ένα …παραπάτημα! Είναι πραγματικό αυτό?!!!!!

  82. Κατερίνα Περρωτή said

    Ή έστω σωστό?!!!

  83. Αράχοβα υπάρχει και στην ορεινή Ναυπακτία, ψηλά στην λίμνη του Εύηνου. Ωραία θέα φίλε.

    http://www.arahovanafpaktias.gr/site/services.aspx

    Πώς φτάσαμε σημασιολογικά από το καρύδι στον καρυότυπο, τους ευκαρυωτικούς οργανισμούς κ.λπ.;

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CF%85%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%82

  84. Νατάσσα said

    79: Ένας φίλος είχε ζητήσει ραντεβού με τον νομάρχη. Τον παρέπεμψαν στον αντινομάρχη, για να λάβουν την απάντηση «Δεν ομιλώ με νομαρχίδια».

  85. sarant said

    83: Κάποιος Γάλλος έπλασε το eucaryotes περί το 1925, αλλά δεν έχω βρει περισσότερα -ίσως επειδή έχει «καλά διαμορφωμένο πυρήνα».

    84: Το ίδιο λογοπαίγνιο κάνει ο Λαπαθιώτης σε ένα σατιρικό του τετράστιχο.

  86. voulagx said

    Στα βλαχικα τα καρυδια λεγονται kukoashi (τρισυλλαβο)

  87. Γκόρνα Οριαχοβίτσα. Στη Βουλγαρία, κοντά στην παλιά της πρωτεύουσα.

  88. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα

    86: ‘Αρα οι ηπειρωτικές κοκόσιες θα είναι από εκεί.

  89. Zazula said

    Ο Beekes θεωρεί το κάρυον λέξη του προελληνικού γλωσσικού υποστρώματος:

    Several words have been compared, but they all differ from κάρυον and from one another; Lat. carīna ‘ship’s keel’ (since Enn. and Plaut.), ‘shell of a nut’ (Plin.); Skt. karaka- [m.] ‘(shell of the) coconut’ (lex.), ‘jar for water’. For Lat. carīna, a Greek loan (from καρύϊνος = *’like a nut-shell’ > ‘ship’s keel’?) has been supposed (WH s.v.); for karaka-, the priority of the meaning ‘coconut’ beside ‘water-jar’ is doubted by Mayrhofer EWAia 3:59 (later form).
    Beside κάρυον, we find ἄρυα· τὰ Ἡρακλεωτικὰ κάρυα (H.), which points to a Pre-Greek word (interchange κ-/ zero; Fur.: 391). The connection with a group *kar- ‘hard’ (Pok. 531f) is completely hypothetical.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: