Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Δεν υπάρχει έλεος!

Posted by sarant στο 11 Οκτώβριος, 2012


Ο τίτλος δεν είναι υπαινιγμός για τη στάση της τρόικας. Παρουσιάζω ξαναδουλεμένο και επαυξημένο ένα άρθρο από τον παλιό μου ιστότοπο, που έχει συμπεριληφθεί και στο (εξαντλημένο πια) βιβλίο μου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων«

Για πολλούς δημοσιογράφους, αρθρογράφους και λοιπούς επαγγελματίες γραφιάδες που ψωνίζουν από τα ράφια του νεοκαθαρευουσιάνικου ευπρεπισμού, οι αρχαιότροπες εκφράσεις έχουν ακαταμάχητη γοητεία. Μια από τις λεξούλες που τις χρησιμοποιούν πολλοί για να ομορφύνουν τα άνοστα γραφτά τους, όπως ο κασιδιάρης της παροιμίας που βάζει μαργαριτάρι στη σκούφια του, είναι και το ελέω.

Οι παλιοί βασιλιάδες, ο Όθων ας πούμε, κυβερνούσαν «ελέω Θεού», δηλαδή έτσι έλεγαν για να πιστεύει το πόπολο ότι η εξουσία τους είναι δοσμένη από τον Θεό (παρεμπιπτόντως, αυτό ακριβώς το επιχείρημα επικαλούνται μερικοί πούροι βασιλόφρονες στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες για να υποστηρίξουν ότι ο εστεμμένος δεν έχει δικαίωμα να παραιτηθεί υπέρ του διαδόχου του: αφού ο Θεός σε ανέβασε στο θρόνο, ο Θεός θα σε κατεβάσει). Το «ελέω Θεού» είναι μεταφραστικό δάνειο από το λατινικό Dei gratia.

Αυτό το απομεινάρι, το ελέω, επιβίωσε ως απολίθωμα και σε άλλα συμφραζόμενα, συνήθως σε φράσεις περιπαιχτικές ή εύθυμες, όταν θέλουμε να πούμε ότι κάποιος απέκτησε κάτι (π.χ. ένα αξίωμα) χωρίς να το αξίζει. Το ΛΚΝ δίνει ένα παράδειγμα που το έχω ακούσει κι εγώ: έγινε προϊστάμενος ελέω θείου, που κάνει και ωραίο λογοπαίγνιο. Για να δώσω άλλο ένα παράδειγμα, στον Γιούγκερμαν του Καραγάτση διαβάζουμε ότι ο Ιορδάνογλου, ο αντίπαλος του (φτασμένου πια) Γιούγκερμαν για τη θέση του διοικητή της τράπεζας, έγινε γερουσιαστής «ελέω συνδυασμού ενός μεγάλου κόμματος, τα συμφέροντα του οποίου πάντα υποστήριξε πειθαρχικά». Η λεξούλα ήταν σχετικά συχνή στις αθλητικές σελίδες των εφημερίδων, όπου διαβάζαμε, λογουχάρη, ότι η τάδε ομάδα (μην πω ονόματα και παρεξηγηθώ, γιατί τώρα κερδίζει πότε-πότε και με το σπαθί της) «κέρδισε ελέω διαιτητή» ή κάτι ανάλογο. Και εκεί βεβαίως ήταν γουστόζικη η χρήση με την ελαφριά ειρωνεία και τη γκροτέσκα εικόνα που δημιουργούσε η σύγκριση του διαιτητή με τον Θεό· το γούστο όμως χάθηκε όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν πολλοί το «ελέω» αδιακρίτως, χωρίς καμιά προσοχή στο ύφος, ακόμα και για δυσμενείς εξελίξεις, σαν απλό συνώνυμο του εξ αιτίας ή του λόγω. Έχω ξαναγράψει και έχω ξαναπαραθέσει τραγελαφικά παραδείγματα (όπως για τον Σάββα Ξηρό, ότι Ο αγιογράφος είναι το τραγικό πρόσωπο της δίκης, ελέω της βόμβας που τον ακρωτηρίασε, Ελευθεροτυπία 28.7.2003)), αλλά αφού εκείνοι δεν κουράζονται να το μοστράρουν ίσως δεν είναι περιττό να το καυτηριάζω.

Πριν από μερικά χρόνια, που ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης έπαιζε ακόμα στον Παναθηναϊκό, διάβασα σε παρα-αθλητική στήλη ότι κάποιοι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ «έμαθαν ότι είναι σε μια ταβέρνα ο Σαλπιγγίδης με φίλους του και έτρωγε ελέω Χριστουγέννων» και πήγαν να τον αποδοκιμάσουν.

Τώρα, αυτό το «έτρωγε ελέω Χριστουγέννων», έτσι όπως είναι διατυπωμένο, αν το ερμηνεύσουμε αυστηρά, το μόνο που μπορεί να σημαίνει είναι ότι ο Σαλπιγγίδης είναι κάποιος φουκαράς που δεν έχει να φάει, αλλά ευτυχώς επειδή είναι Χριστούγεννα (ελέω, ντε!) βρέθηκε κάποιος καλός χριστιανός και τον ελέησε, αυτόν και τους εξίσου πάμφτωχους φίλους του, και τους έκανε το τραπέζι, ίσως κάποιο εορταστικό δείπνο της εκκλησίας για τους απόρους, ποιος ξέρει.

Δεν είναι έτσι βέβαια. Απλώς ο δημοσιογράφος θέλησε να φορέσει το καθαρευουσιάνικο κουρελάκι. Τι να πω, ίσως η ελληνική απόδοση της φράσης του (ήταν σε ταβέρνα και έτρωγε μια που ήταν Χριστούγεννα, επειδή ήταν Χριστούγεννα, ή κάτι τέτοιο) να του φάνηκε μαλλιαρή· ακόμα και το «λόγω», που παίρνει και την αγαπητότατή τους γενική, χίλιες φορές προτιμότερο θα ήταν.

Παλιότερα δεν θυμάμαι να είχε το «ελέω» τόσο ευρεία (και τόσο ανεξέλεγκτη) χρήση. Ούτε στα λεξικά βλέπω να δικαιώνονται χρήσεις σαν τις παραπάνω. Το ΛΚΝ αναγνωρίζει, πέρα από την στερεότυπη (ελέω Θεού) και την ειρωνική, και μια τρίτη περίπτωση χρήσης:  «σε περιπτώσεις που επικαλούμαστε κπ. ή κτ., για να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας: ~ εκδημοκρατισμού των ενόπλων δυνάμεων προχώρησε σε μαζικές αποστρατείες αξιωματικών» αλλά το «πήγε σε ταβέρνα ελέω Χριστουγέννων» σαφώς δεν ανήκει στην ίδια περίπτωση.

Εντελώς πρόσφατο αλίευμα, στην Καθημερινή της Κυριακής που μας πέρασε (7.10.2012), στις οικονομικές σελίδες, όπου ένα άρθρο είχε τον τίτλο:
Ανθρώπινοι πόροι: βιώσιμες πρακτικές ελέω κρίσης και η πορεία προς το μέλλον

Ελέω κρίσης; Δηλαδή για το καλό μας γίνονται όλα αυτά; Κι εμείς οι αχάριστοι να μην λέμε ευχαριστώ -τι τα θέλετε, δεν υπάρχει έλεος!

Παρατηρώ όμως και κάτι περίεργο. Ότι οι «προσεκτικοί χρήστες της ελληνικής», ο Μπαμπινιώτης ας πούμε, οι διάφοροι γλωσσικώς ανησυχούντες, όσοι μιλούν για ισοπέδωση των λεπτών διακρίσεων, ο Καλιόρης, ο Τζανετάκος, οι γλωσσοδιορθωτές και οι γλωσσοπαρατηρητές του Διαδικτύου, σχεδόν πάντα σφυρίζουν αδιάφορα με τους νεοκαθαρευουσιάνικους τραγέλαφους. Παλιότερα μας είχαν γανώσει τ’ αυτιά με τις σανίτιδες και τα άλλα υπαρκτά και ανύπαρκτα αμαρτήματα της ομιλούμενης νεοελληνικής, αλλά τώρα που ο οδοστρωτήρας του ευπρεπισμού όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει, τώρα περιέργως ανακάλυψαν τη γοητεία της σιωπής. Και επί του προκειμένου: έχει χυθεί τόσο μελάνι για την καραμέλα ότι τάχαμου το «θετικές επιπτώσεις» είναι σολοικισμός (χρειάζεται ξεχωριστό σημείωμα για να δούμε αν όντως είναι) –οι καρασολοικισμοί όπως το «ελέω» κανέναν δεν ενόχλησαν;

Advertisements

119 Σχόλια to “Δεν υπάρχει έλεος!”

  1. andreas stergiadis said

    Ελέω Σαραντάκου ξεκίνησε η μέρα με ένα χαμόγελο (:)

  2. Θαύμα! Δεν θυμάμαι αν έχεις ασχοληθεί με το «κυριολεκτικά». Αν ναι, μου το θυμίζεις; αν όχι, θα το κάνεις; το σκοτώνουν… κυρολεκτικά

  3. κυριολεκτικά

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Ναι, έχω γράψει για το «κυριολεκτικά»
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/14/literally-so-to-speak/
    δεν το αποδοκιμάζω πάντα.

  5. thequiller said

    «οι γλωσσοπαρατηρητές του Διαδικτύου σχεδόν πάντα σφυρίζουν αδιάφορα με τους νεοκαθαρευουσιάνικους τραγέλαφους»…
    Έχετε κάποιον συγκεκριμένο «γλωσσοπαρατηρητή» στο μυαλό σας κ. Σαραντάκο;; Γιατί εγώ έχω… 😉 Καλημέρα και ευχαριστούμε για το άρθρο!

  6. LandS said

    Σανίτιδες;;;;

    Τι στην ευχή είναι οι σανίτιδες; Αφού παρακάμψω τις σανίδες που με στέλνει αρχικά ο γούγλης , μετά με πάει σε μια σελίδα όπου έχει δυο παραπομπές σε αυτό το άρθρο, μια σε σχόλιο του άρθρου σου για τα στέιτζ ή τα σταζ και σε τρία κείμενα στα αγγλικά (βρήκε το sanitides) για γραφική ύλη ή κάτι τέτοιο…

  7. cronopiusa said

    “ελέω συνδυασμού ενός μεγάλου κόμματος, τα συμφέροντα του οποίου πάντα υποστήριξε πειθαρχικά”

    η κρίση μέσα από τα μάτια παιδιών και δασκάλων

    Φουρφουράνεμος ελευθερίας… Κρίση…ε και;

  8. Γς said

    >Παλιότερα δεν θυμάμαι να είχε το “ελέω” τόσο ευρεία (και τόσο ανεξέλεγκτη) χρήση.
    Eσεις οι γλώσσολογούντες έχετε ασχοληθεί με την ανάλυση του φαινόμενου της εποχικής υπερβολικής χρήσης λέξεων ή εκφράσεων. Λ.χ. το «εμμέσως πλην σαφώς» πριν μερικά χρόνια ή το«συστημικός» σήμερα.

  9. sarant said

    6: Δίκιο έχεις και απορείς. Η σανίτιδα είναι μία από τις υποτιθέμενες αρρώστιες της δημοτικής (άλλες είναι ο μεχριτισμός, ο πουπουισμός, η αχρωμοσημία). Τον πρωτότυπο κατάλογο δεν τον έχω βρει, αλλά τη σανίτιδα την χρησιμοποιούσε πολύ ο Μπαμπινιώτης.

  10. Ἀπόστολος said

    Προσφάτως, διάβασα σὲ εἰδησεογραφικὸ ἱστότοπο ὅτι ἡ Ἀθήνα θὰ γινόταν «… φρούριο ἐλέῳ Μέρκελ.» Εἴδατε τὶ ‘καλὸ’ μᾶς ἔκανε ἡ Φράο; 😉
    Καὶ μιὰ ἐρώτηση: ‘ἱστότοπος’ ἤ ‘ἱστοτόπος’; Διότι τὰ ἔχω δεῖ καὶ τὰ δύο ….

  11. sarant said

    Σανίτιδα είναι η γενικευμένη χρήση του «σαν» ακόμα και σε φράσεις όπου (κατά Μπαμπινιώτη) χρειάζεται το «ως». Ακόμα κι αν υπήρχε κάτι τέτοιο, σήμερα έχουμε την αντίστροφη νεοκαθαρευουσιάνικη πάθηση, την «ωσεοπάθεια» (π.χ. την έπαθα ως αγράμματος, εκτός αν είναι αυτοκριτική), για την οποία ο Μπαμπινιώτης σφυρίζει επίσης αδιάφορα.

  12. sarant said

    10: Εγώ λέω ιστότοπος. Το ανέβασμα ή όχι του τόνου στα σύνθετα είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη συζήτηση, αλλά βασίζομαι στην αναλογία: παιδότοπος, ψαρότοπος, σκουπιδότοπος.

  13. LandS said

    9 και 11 Εδώ:http://yannisharis.blogspot.gr/2007/05/68.html η διάγνωση είναι οξεία ωσεοπάθεια. » Το ‘ως’ σαν οδοστρωτήρας».

    Βέβαια αυτό το σχόλιο μου ταιριάζει στο σχετικά με αμπελοχώραφα χτεσινό άρθρο 🙂

  14. thequiller said

    11, 12: έχω την εντύπωση ότι στα σύνθετα έχουμε πάντα μετατόπιση του τόνου προς τα πίσω, κατά μία συλλαβή:
    πιρούνι -> μαχαιροπίρουνο
    πίτα -> τυρόπιτα
    πόλη -> μητρόπολη
    τόπος -> παιδότοπος, ψαρότοπος, σκουπιδότοπος
    Σε περιπτώσεις που το 2ο συνθετικό τονίζεται στην λήγουσα (όταν είναι μόνο του) και τελειώνει σε -ο ή -ος (στο σύνθετο),τότε ο τόνος ανεβαίνει δύο συλλαβές:
    γαμπρός -> νιόγαμπρος
    ιατρός -> οδοντίατρος
    πουλί -> κοτόπουλο (αλλά, ψαροπούλι)

  15. sarant said

    14: Ποτέ μη λέτε «πάντα» αγαπητέ. Ο Νικ Νίκολας, με αφορμή τη λέξη «ξέμαγκας» έγραψε ολόκληρη διατριβή, δεν είναι απλά τα πράγματα. Η τάση είναι να ανεβαίνει ο τόνος, αλλά όχι πάντα. Μερικά παραδείγματα: τηλεκάρτα, οδοντογιατρός, τρελογιατρός, ψευτογιατρός -ίσως δηλαδή όταν είναι νεότερα τα δεύτερα συνθετικά να μην ανεβάζουν τόσο εύκολα τον τόνο.

  16. «Δεν υπάρχει έλεος!»
    Φοβάμαι πως, με την κρίση, στις οικογένειες των ανέργων, ούτε έλαιον υπάρχει.

  17. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Expect No Mercy – Nazareth – 1977.

  18. ππαν said

    Γελάσαμε πάλι, πολύ σωστή παρατήρηση στο τέλος για τους «ανησυχούντες».

  19. Anasto said

    Εκεί που διάβαζα αμερόληπτος, όταν έφτασα στο «ελέω θείου» μου ήρθε στο μυαλό ο νεποτισμός και στο καπάκι η λέξη nephew. Και οκ, τώρα που το γκούγκλισα έμαθα πως όντως προέρχεται από το «nepotem» που έχει να κάνει, λέει, με απογονιλίκια, ουτωσπότε (παλικάρια) το δικό μας «νεποτισμός» έχει άμεση σχέση εννοιακά με τους μπαρμπάδες και τα σόγια. Οπότε το «ελέω θείου» ακούγεται ακόμη πιο εμβριθές και βαρυγδουπώδες, θέλω να πω. 😛

    Παρεμπιπτόντως να ζητήσω μια χάρη μια που έχω (και αυτό το) κενό από το δημοτικό. Πάντα θεωρούσα πως η λέξη δημιουργώ δεν ταιριάζει πλάι σε αρνητικές έννοιες όπως «χάος», «αναταραχή» κ.λπ. Ισχύει; Και αν ναι, θεωρείται κι αυτό σολοικισμός;

  20. thequiller said

    15: Έχετε δίκιο. Το «πάντα» ήταν άστοχο… Ευχαριστώ!

  21. sarant said

    19β: Καλή ερώτηση. Πιστεύω ότι η άποψη ότι το «δημιουργώ» δεν ταιριάζει πλάι σε αρνητικές έννοιες, που κάποτε τη δεχόμουν κι εγώ, έχει θρησκευτική θεμελίωση. Αφού ο Δημιουργός είναι ο Θεός, και τα πάντα εν σοφία εποίησε, δεν μπορεί να λέμε ότι δημιουργήθηκε χάος, προβλήματα, αναστάτωση -αλλά ότι προξενήθηκε ή ο τάδε προκάλεσε χάος κτλ.

    Τώρα πια δεν ακολουθώ αυτή την άποψη, γιατί βλέπω ότι το κατεξοχήν έγκυρο ελληνικό λεξικό, το ΛΚΝ, αναγνωρίζει σαφέστατα την αρνητική δημιουργία, να το πω έτσι.
    Παραθέτω:
    3α. με ενέργειες, πράξεις, δραστηριότητες παράγω, προκαλώ, διαμορφώνω (ή γίνομαι αιτία για) ένα αποτέλεσμα, ένα (νέο) γεγονός, μια (νέα) κατάσταση: ~ φασαρίες / επεισόδια / καβγάδες. Mη (μου) δημιουργείς προβλήματα / δυσκολίες / μπελάδες. H υπερβολική ανάπτυξη των πόλεων δημιούργησε μεγάλα προβλήματα. Προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις. || κάνω: ~ περιουσία / χρέη / φιλίες / οικογένεια. β. (παθ., στο γ’ πρόσ.) για κτ. που προκύπτει ως αποτέλεσμα ενεργειών, δραστηριοτήτων, διαδικασιών ή άλλων γεγονότων που προηγήθηκαν: Δημιουργήθηκε ένταση / όξυνση / κλίμα αναταραχής. Δημιουργείται ευχάριστη / δυσάρεστη ατμόσφαιρα / κατάσταση. H διαδήλωση έληξε χωρίς να δημιουργηθούν επεισόδια. Aπό το σεισμό δημιουργήθηκαν ρωγμές σε πολλά σπίτια, προκλήθηκαν. H τεχνητή λίμνη δημιουργήθηκε με φράγμα στα νερά του ποταμού.

  22. sarant said

    20: Είπαμε, χρωστάω άρθρο!

  23. Πολύ ωραία άρθρα Νίκο και χθες και σήμερα, να χαλαρώσουμε και λίγο από την επικαιρότητα…. 🙂

    @19: Το «δημιουργώ» τώρα τελευταία ταιριάζει μόνο με μία λέξη, το «Ξανά»! 😀

  24. Ναυτίλος said

    Δεν ξέρω αν διαβάσατε, κύριε Σαραντάκο, το κείμενο της μηνυτήριας αναφοράς που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή εναντίον του Βενιζέλου και του Παπακωνσταντίνου. Μνημείο λόγου! Τύφλα να έχουν ο Φατσέας, ο Ζίκος και η Στυλιανοπούλου! Απορώ πώς το αφήσατε και πέρασε ασχολίαστο.

  25. sarant said

    Δεν το είδα, αγαπητέ! Θα το αναζητήσω, ευχαριστώ!

  26. Anasto said

    Χμμμ. Αυτό το «θρησκευτική θεμελίωση», που ποτέ δεν το είχα σκεφτεί, μάλλον θα είναι καταλυτικό στο να μην αισθάνομαι ένοχα όταν «δημιουργούνται προβληματισμοί». Ευχαριστώ πάρα πολύ. 🙂

  27. nikos__alfa said

    Δεν υπάρχει έλεος! :mrgreen:

    «Σύστημα «Αριάδνη»
    Πενήντα ευρώ στον συμβολαιογράφο, αφού πεθάνεις
    Τον γόρδιο δεσμό της παραβατικότητας στα ασφαλιστικά ταμεία υποστηρίζει ότι θα κόψει ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης με την εφαρμογή του προγράμματος «Αριάδνη», το οποίο θα εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2013.

    Βάσει του προγράμματος αυτού, το οποίο θα θεσμοθετηθεί με σχετικό νομοσχέδιο, η άδεια γάμου, η άδεια ταφής, όπως και κάθε μεταβολή της οικογενειακής κατάστασης που αφορά τα ασφαλιστικά ταμεία, θα δηλώνεται στους συμβολαιογράφους, οι οποίοι με τη σειρά τους θα ενημερώνουν μέσω ηλεκτρονικού συστήματος τα ασφαλιστικά ταμεία.

    Η συμβολαιογραφική πράξη θα στοιχίζει 50 ευρώ. Στις περιπτώσεις θανάτου το κόστος θα επιβαρύνει τα ασφαλιστικά ταμεία και θα συμπεριλαμβάνεται στα έξοδα κηδείας, ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις το κόστος θα επιβαρύνει τον ιδιώτη.

    Ερωτηθείς στην πρωινή εκπομπή του Mega γιατί δεν αναλαμβάνει το Ληξιαρχείο να ενημερώνει τα ασφαλιστικά ταμεία, ο κ. Βρούτσης απάντησε πως ατό δεν γίνεται γιατί στην εν λόγω υπηρεσία δεν υπάρχει μηχανοργάνωση.» 😯

  28. Alexis said

    Από τη μήνυση της Χ.Α.:
    «πέραν πάσης λογικής και νομικής υποχρέωσής τους, και ενώ η χώρα βυθίζετο και βυθίζεται εις οικονομική άβυσσο»

    Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…

  29. sarant said

    Προλάβαμε και παντρευτήκαμε! 😉 Ή θα τα ζητήσουν αναδρομικά;

  30. nikos__alfa said

    Μη τους βάζεις ιδέες Νικοκύρη. Αυτοί δεν σηκώνουν…αστεία! 😛

  31. tamistas said

    Στο ‘πα και στο ξαναλέω
    το βαριέται το ελέησον
    ο παπούλης ο παχύς.

    Όμως και το δόλιο ελέω
    είναι καρασολοικέισον
    κι αντιποίησις αρχής.

  32. Χαρά said

    Καλημέρα, αυτό το ανθρώπινοι πόροι είναι σωστό ή είναι ελέω κρίσης;
    Το δημιουργώ χωρίς την παραμικρή θρησκευτική επίδαση εγώ το χρησιμοποιώ σε θετικής σημασίας προτάσεις.

  33. sarant said

    32: Μάλλον είναι επιρροή από τα αγγλογαλλικά, αλλά λέγεται πάρα πολύ.

  34. ππαν said

    Επιρροή απ[ό τα αγγλογαλλικά που προκαλεί συνειρμούς αποτρόπαιους: όταν σε φωνάζει στο Γραφείο του ο Διευθυντής Ανθρώπιων Πόρων (DRH) μάλλο για απόλυση είναι, μακριά από μας.

  35. Μαρία said

    34 Kαι η σχετική πολύ καλή ταινία.
    http://www.imdb.fr/title/tt0220726/combined
    Στα ελλην. λέμε και ανθρώπινο δυναμικό.

  36. Προσγολίτης said

    Απ’ τις ελάχιστες φορές που διάβασα το άρθρο και τα σχόλια στα γρήγορα. Είχα τρεξίματα (μην πω: ελέω τρεξιμάτων – ωχ, δεν αντέχεται)

    *

    > «Δεν υπάρχει έλεος!»

    Πώς δεν υπάρχει; Δες: τα ελέη του Θεού, πλούσια τα ελέη του.

    *

    ελέω θεού (δοτ. του αρχ. ο έλεος;, ή πώς αλλιώς; Νομίζω αξίζει να απαντηθεί)

    *

    Άσ’ τα, Νικοκύρη μου, τραγωδία:
    «… δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα…»

    [Νομίζω το ’χω ξαναπεί, δε σκαμπάζω γρυ από αρχαία. Λίγες λέξεις κι ακόμα λιγότερες φράσεις που μου έχουν μείνει απ’ το Γυμνάσιο. Το λέω, μην μου αρχίσει κάνας φιλόλογος και μου μιλάει… ακαταλαβίστικα (τους οποίους φιλολόγους ειλικρινά ζηλεύω)]

    *

    Έλεον θέλω και ου θυσίαν (απ’ το κατά Ματθ.)

    *

    Κλείνω, προτού μου δείξει την πόρτα ο Νικοκύρης: έεελεος!

    Γεια και χαρά σας!

  37. ππαν said

    Α, ‘οχι!
    «Έλαιον θέλω και ου θυσίαν» Για να συμπληρώσει ο Χριστιανόπουλος: Κι εμείς που θυσιαστήκαμε; εμείς που δε λαδώσαμε;

  38. panavros said

    Σήμερα φίλε Νίκο θα είμαι απέναντί σου. Γράφεις οτι μαζί με άλλους και ο Μπαμπινιώτης σφυρίζουν αδιάφορα στους νεοκαθαρευουσιανισμούς, επάνω στην κουβέντα για το επίρρημα ελέω.

    Ανοίγοντας το ΛΚΝ και το λεξικό Μπαμπινιώτη βλέπει κανείς οτι το ΛΚΝ έχει το ελέω ως ξεχωριστό λήμμα και μάλιστα χωρίς να του δίνει ορισμό:

    «ελέω [eléo] επίρρ. : α.στην απαρχαιωμένη έκφραση ~ Θεού, φράση συνοδευτική τίτλου ανώτατου κληρικού ή μονάρχη, η οποία δήλωνε ότι η εξουσία του πηγάζει από το Θεό. β. σε περιπτώσεις που η στενή σχέση με ισχυρά πρόσωπα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ευνοϊκή αντιμετώπιση».

    Αντιθέτως στο λεξικό Μπαμπινιώτη το ελέω δεν παρουσιάζεται ως ξεχωριστό λήμμα αλλά εμπεριέχεται στο λήμμα έλεος ως «δοτικοφανές επιρρημα» που ερμηνεύεται ως: χάρη σε κάποιον ή επειδή κάποιος το επέτρεψε. Αναφέρει μάλιστα αυτά που και εσύ επισήμανες για το λατινικό Dei gratia.

    Απο τα παραπάνω βλέπουμε καταρχάς οτι οι ερμηνείες «χάρη σε κάποιον» ή «επειδή κάποιος το επέτρεψε» (και όχι τα εξ αιτίας ή λόγω, που νομίζω μπερδεύουν) αν ήταν γνωστές όπως παραθέτονται στο λεξικό Μπαμινιώτη δεν θα επέτρεπαν στους συντάκτες που ανάφερες να κάνουν τέτοια λάθη. Δεν θα μπορούσαν δηλαδή να γράψουν: “έμαθαν ότι είναι σε μια ταβέρνα ο Σαλπιγγίδης με φίλους του και έτρωγε χάρη στα (ελέω) Χριστούγεννα”. Αντιθέτως το ΛΚΝ δεν βοηθά κάποιον να αποφύγει τέτοια λάθη.

    Επίσης ήθελα να πω οτι δεν παρακολουθώ αν ο Μπαμπινιώτης σφυρίζει αδιάφορα στους νεοκαθαρευουσιανισμούς, αυτό που με νοιάζει είναι οτι τα «απομεινάρια» που λές και εσύ και συμφωνούμε δεν τα παρουσιάζει ως αυτόνομα λήμματα της νεοελληνικής και μάλιστα δίχως ερμηνεία και καθοδήγηση (όπως κάνει το ΛΚΝ) αλλά όπως τους πρέπει, δηλαδή μορφές σημερινών λέξεων (έλεος)που προέρχονται απο το παρελθόν.

  39. Μαρία said

    38
    >δηλαδή μορφές σημερινών λέξεων (έλεος)που προέρχονται απο το παρελθόν.

    Μα η δοτική ελέω είναι απο ουσιαστικό ο έλεος, του ελέου. Η σημερινή μορφή άλλαξε γένος και κλίση: το έλεος, του ελέους.
    Έχει ο Μπαμπί λήμμα ο έλεος;

  40. panavros said

    39. Εννοώ το ελέω ως μία εκδοχή του έλεος Μαρία.

  41. Ω Νοικοκύρα, θα με βρεις απέναντί σου. Άλλο το να χρησιμοποιείς σωστά ορισμένα λόγια κλισέ, και άλλο να τα χρησιμοποιείς τήδε κακείσε (για να κάνω και μια εφαρμοφή αυτών που λέω).

    Έχεις δίκιο κατά το ό,τι υπερχρησιμοποιούνται και χρησιμοποιούνται κακώς, αλλά όχι επειδή χρησιμοποιούνται από ανθρώπους που ξέρουν τη γλώσσα, που έχουν πολλά να πουν και δε χρειάζονται φληναφήματα για να επιδειχτούν.

    Συμφωνώ με την κανονική χρήση, ελέω Θεού, ελέω υπουργού, ελέω διαιτητού. Το αν ενέχεται ειρωνεία είναι άλλο ζήτημα. Αν πεις, προβιβάστηκε ελέω Θεού, δηλαδή κατά τύχη είναι ειρωνικότατο. Διαφωνώ με την τρίτη χρήση που αναφέρεις. Το έλεος επιδαψιλεύεται από κάποιον. Δεν σημαίνει λόγω / εξαιτίας / επειδή.

    Πολύ σωστά λες και λέμε όλοι ιστότοπος και όχι ιστοτόπος. Αυτό βέβαια είναι λόγια έλξη, διότι στη λόγια και την αρχαία, στις πολυσύλλαβες λέξεις ο τόνος ήταν σχεδόν κατά κανόνα στην προπαραλήγουσα εφόσον η λήγουσα ήταν βραχεία. άνθρωπος, αλήθεια κο.κ. Κατέβαινε στην παραλήγουσα όταν η λήγουσα ήταν μακρά, ανθρώπου, ανθρώπω, ανθρώπων, ανθρώπους για να ξανανέβει στην προπαραλήγουσα όταν ήταν πάλι βραχεία, άνθρωπον, άνθρωποι κ.ο.κ. Τουτ’ αυτό συνέβαινε και στα σύνθετα, εκτός εάν τύχαινε να πέσει στην λήγουσα, όπως τα παραδείγματα που αναφέρεις. Και φυσικά ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεταο στους εντελώς νεολογισμούς, σφόσον δεν υπάρχει η διάκριση βραχέων μακρών. Το ‘μητρόπολη’ είναι από το ‘μητρόπολις’, όπου το ‘ι’ είναι βραχύ. Το πόλεως, δυνάμεως και τ.τ.ο (εδώ κρύβω μια πολυαγαπητή δοτική) τονίζονται στην προπαραλήγουσα κατά παρέκκλιση διότι ήταν ‘πόληος’ (το δέυτερο θέμα με ‘ε’ εκτείνονταν σε ΄η΄) κι έγινε αντιμεταχώρηση δηλ. το βραχύ ‘ο’ έγινε μακρό ‘ω’ και το μακρό ‘η’ βραχύ ‘ε’ και έμεινε ο τόνος εκεί που ήταν από παλιά.

    Αν κανεί δει πολύ βαθιά τη γλώσσα, για την αρχαία εληνική μιλάω, και δεν παπαγαλίζει κανόνες κι εξαιρέσεις, είναι πολύ πιο εύκολα να καταλαβαίνει τι συμβαίνει και γιατί. Το πρόβλημα δεν το έχουν τα ελληνικά, αλλά αυτοί που τα διδάσκου κι αυτοί που τα μαθαίνουν.

    Τώρα, οσον αφορά τις γελοιότητες και τος κοτσάνες των δημισιογράφων πολύ καλά κάνεις και τις στυλιτεύεις, αλλ’ αυτό δε νομίζω ότι επιβάλλει στους υπόλοιπους χρήστες της γλώσσας να βουβαθούν και να μιλάνε με χαμές μεότ μιλίμ (πεντακόσιες λέξεις, στα εβραϊκά, που ήταν ο στόχος των ουλπανίμ).

    Φιλιά σε όλους και προπάντων στα κορίτσια

  42. sarant said

    40: Πρόσεξε ξανά τι λέει η Μαρία. Το έλεος δεν μπορεί να έχει δοτική ελέω, έχει ελέει. Ο Μπαμπινιώτης πολύ κακώς βάζει το ελέω στο έλεος.

  43. panavros said

    Νομίζω Μαρία οτι δεν άλλαξε το περιεχόμενο της λέξης με την αλλαγή του γένους, ούτε προέρχονται οι δύο μορφές απο διαφορετική ρίζα. Μιλάμε λοιπόν για την ίδια λέξη.

  44. panavros said

    …εκεί πάω πάσο.

  45. Μαρία said

    40 Εκδοχή του ουσιαστικού ο έλεος. Αν η δοτική ήταν ελέει, θα μπορούσε να μπει στο λήμμα το έλεος. Αυτό σου εξηγώ.

  46. Μαρία said

    Γράφαμε μαζί.

  47. panavros said

    …τουλάχιστον Νίκο δίνει ορισμό, έστω και αν γραμματικά είναι φάουλ.

  48. panavros said

    Μαρία τώρα το κατάλαβα καλα έκανες και με διόρθωσες.

  49. @30 Μαρία.
    Δεν μπορώ να το δω αν ο Μπαμπ ἐχει λήμμα ‘ο έλεος’ αλλά λογικά δεν πρέπει εφόσον το λεξικό του και το ετυμολογικό του είναι της νέας ελληνικής (ΝΕ). Έ

    χεις όμως δίκιο. Η λέξη είναι αρσενικού γένους δευτερόκλιτη. Την ελληνιστική εποχή έγινε τριτόκλιτο ουδέτερο, και από τους Ο΄ πέρασε σ’ εκκλησιαστική χρήση κι έγινε λέξη της ΝΕ. Ο Αριστοτέλης λέει ‘μετ’ ἐλέου καὶ φόβου’, υπήρχε δε και βωμός του Ελέου (εννοείται Διός). Υπάρχει και ο ἵλαως (δασεία,δεν ξέρω αν θα βγει) αττική μορφή του ἵλαος, που σημαίνει πράος, αγαθός, ήπιος

  50. Μαρία said

    42, 43 Νομίζω οτι έγραψα οτι άλλαξε και κλίση 🙂

    Διάβασα μόλις ένα άρθρο του Φ. Κακριδή για τις λατινικούρες.

  51. Προσγολίτης said

    37
    > “Έλαιον θέλω και ου θυσίαν” Για να συμπληρώσει ο Χριστιανόπουλος: Κι εμείς που θυσιαστήκαμε; εμείς που δε λαδώσαμε;

    Τι να λέει τάχα ο Χριστιανό(πουλο)ς!
    (Εντάξει, αστειεύομαι, αν και με τους στίχους του κάθε άλλο παρά αστειεύεται).

  52. ππαν said

    Δημητριάδη τόνε λένε, και ήταν χριστιανόπουλο, στα κατηχητικά εννοώ.

  53. Μαρία said

    49 Υπάρχει και ο ίλεως αλλά δεν έχει σχέση ετυμολογική με τον έλεον.

  54. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ said

    Ελέω Νίκου σχολιάζουμε στον ιστοτόπο του!!!

    ΥΓ: Νεοκαθαρευουσάνικοι αρχαιοτροπούντες ευπρεπιστές και καθαροί μαθηματικοί (ο τόπος ως γενικευμένη έννοια). Ευχαριστούμε Νίκο που μας δίνεις την ευκαιρία να σχολιάζουμε στον ιστότοπό σου.

  55. πάντως στὸν Ὠσηέ, 6,5 , τοὐλάχιστον στὴν κυκλοφοροῦσα ἔκδοσι τοῦ Tischendorf, ἡ φράσι εἶναι «ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν», τὴν ὁποία βέβαια μνημονεύει καὶ ὁ Κύριος.

  56. καὶ ἐπὶ τέλους ποῦ εἶναι ὁ Δύτης νὰ μᾶς κάνῃ μιὰ μετάφρασι τῆς δηλώσεως Νταβούτογλου;

  57. Εδώ είναι ο Δύτης, αλλά ποια και πού είναι η δήλωσις Νταβούτογλου;

  58. Μαρία said

    57
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=478832

  59. ππαν said

    Δύτη, αυτό το να μιλάς για τον εαυτό σου στο τρίτο πρόσωπο να το προσέξεις! 🙂

  60. sarant said

    Α, αυτό λέγεται illeism, το λέγανε τις προάλλες στη Λεξιλογία 🙂

  61. Αυτά χάνει κανείς εν μέσω μετακομίσεων.
    Ππαν, έχει και όνομα: illeism.

  62. Πιο γρήγορο πιστόλι –αλλά χωρίς λίκνο 😉

  63. ππαν said

    Α έμαθα και κάτι! Εμείς οι φράγκοι το λέγαμε alaindelonisme, διότι ο Αλαίν το συνηθίζει ιδιαίτερα!

  64. Γιάννης said

    Ξεχνάτε και τον Καίσαρα ( στον Αστερίξ – η κατοικία των θεών)
    Καίσαρ (κομπάζει ενώπιον των συγκλητικών): «Ο μεγάλος στρατηλάτης που κατέκτησε τη Γαλατία…»
    Συγκλητικός α’ : Μα για ποιόν μιλάει;
    Συγκλητικός β’ : Για τον εαυτό του. Του αρέσει να μιλάει για τον ίδιο στο γ’ πρόσωπο.
    Συγκλητικός α’: (Προς τον Καίσαρα) Είναι πολύ σπουδαίος!
    Καίσαρ (με αυστηρό ύφος): Ποιος;;
    Συγκλητικός α’ (φοβισμένος): Μα… εσείς.
    Καίσαρ: Α, αυτός…

  65. Earion said

    The Stranglers – No Mercy

  66. Tηλεγραφητής said

    @ sarant
    Μιὰ καὶ ἀνέφερες τη «γλωσσα μετ᾿ εμποδίων» δὲν ξέρω ἄν σὲ ἐνδιαφέρη, ἀλλὰ στὴ βιβλιοθήκη τοῦ Δήμου Πειραιᾶ τὸ βιβλίο σου εἶναι δίπλα στὴ Νεοελληνικὴ Κοινὴ του Μπαμπινιώτη.
    Ἐλέῳ Μιχαλολιάκου.

  67. Tηλεγραφητής said

    @ 61 : Ἰλλεϊσμὸς στὴ γλωσσικὴ ἐπιστήμη, συστηματική τριτοπρόσωπη αὐτοαναφορικότητα στὴν ἄλλη…

  68. sarant said

    62-63-64: 🙂

    66: Ή ίσως χάρη σ’ εκείνον (τον Ντιούι; ) που βρήκε το σύστημα ταξινόμησης των βιβλίων!

  69. Immortalité said

    @63 – 64 Μεγάλη πετυχεσά λοιπόν που στον Αστερίξ στους Ολυμπιακούς αγώνες τον Καίσαρα τον έπαιζε ο Αλαίν και έλεγε και το φοβερό ave moi! Δύο σε ένα 🙂

  70. ππαν said

    Τόκανε και διαφήμιση με κεντρική ιδέα ότι κάνει δοκιμαστικό για διαφημιστικό γυαλιών τα οποία αλλάζουν την ζωή όσων τα φοράνε:

  71. ππαν said

    ωχ ξέχασα να βγάλω την ουρά του λίκνου…

  72. Immortalité said

    Είναι όμως ωραίος ο άτιμος! 🙂

  73. ππαν said

    Ε ναι, και τι φωνή! Και δεν υπήρξε ποτέ και κανένας ωραιότερος, τον βλέπεις ξέρω γω στην Πισίνα…

  74. Immortalité said

    Μόνο στην Πισίνα; Γιατί στο δολοφόνο με το αγγελικό πρόσωπο; Έκανε κάτι κοντινά ο φακός και ξέχναγα να πάρω ανάσα… Γιατί στα αστυνομικά; Κόκκινος Κύκλος, Μπορσαλίνο και λοιπά; Ξέρεις τι κλάμα έχω ρίξει κάθε φορά που τον σκοτώνανε; 🙂

  75. Tηλεγραφητής said

    @ πές τον ἄγιο Μέλβιλ.

  76. Mindkaiser said

    Ελέω ανοχής…

  77. 75 Μελβίλ. Με μπέρδεψες 🙂

  78. sarant said

    76: Αυτός είναι βουλευτής…

  79. Mindkaiser said

    @78

    Αυτός είναι ελεύθερος απόψε και όχι στο κρατητήριο. Διάβασε και φρίξε.

    http://www.lifo.gr/now/society/17603

  80. Tηλεγραφητής said

    @ 77 78 Melvil Dewey (Dui), ἄρχοντες, τὸ Melville τὸ ἄλλαξε λόγω ἁπλοποιήσεως ὅπως καὶ τὸ Dewey σὲ Dui.

  81. sarant said

    79: Ναι, το είχα διαβάσει…. φρίκη.

  82. ππαν said

    Και οι αστυνομικοί, στο ύψος τους…

  83. Μαρία said

    80 O Δύτης νομίζω οτι αναφέρεται στο σκηνοθέτη του Σαμουράι, Μελβίλ.
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Jean-Pierre_Melville

  84. Immortalité said

    @76 Τι λες τώρα… Γαλλικά πανεπιστημιακού επιπέδου. Και οι μπάτσοι όλοι κουφοί…

  85. ππαν said

    Οπότε, «Δεν υπάρχει ελπίδα«

  86. Tηλεγραφητής said

    83. Τὰ μπλέξαμε. Μᾶλλον ἐγὼ τὰ ἔμπλεξα… 🙂

  87. ππαν said

    Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο παρά μόνο μέσα με σεξουαλικούς όρους και μάλιστα μέσα από συγκεκριμένες πρακτικές που παραπέμπουν σε χρήση του σεξ ως μέσου ταπείνωσης. Μιλάμε δεν ξεκολάει το μυαλό τους, σκέψου τώρα εσύ τι δείχνει αυτό…

  88. Nestoros said

    @ 81 και υπόλοιποι.
    Χωρίς σχόλια. Τα πράγματα μιλάνε μόνα τους.

    http://greeknation.blogspot.gr/2012/10/corpus-christi.html

  89. Μαρία said

    Κι άλλες φάσεις:
    Ο κ. Παππάς πήρε στην κυριολεξία αγκαλιά τον ηλικιωμένο άνδρα και τον απομάκρυνε από την κλούβα, με τους αστυνομικούς απλά να παρατηρούν.
    Οταν ο επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων ρωτήθηκε απο τον ρεπόρτερ του Newsit για ποιο λόγο άφησε τον βουλευτή να βγάλει τον προσαχθέντα από την κλούβα, εκείνος απάντησε πως οι προσαγωγές είναι εικονικές.

    Στο σημείο έχουν φτάσει και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ οι οποίοι δηλώνουν οτι θέλουν να μπουν στο θέατρο να δουν την παράσταση. Ανάμεσά τους ο Ν. Μπίστης, η Π. Τατσόπουλος, η Μ. Ρεπούση και Β. Κατριβάνου. Μπροστά στην είσοδο όμως είναι και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής οι οποίοι δηλώνουν πως αν μπουν οι συνάδελφοί τους θα μπουν και οι ίδιοι για να τη διακόψουν.
    http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=167900&catid=3

  90. ππαν said

    Κανένας εισαγγελέας, τίποτε; αναθεωρούν καμιά δίκη του προηγούμενου αιώνα και δεν προκάνουν;

  91. Mindkaiser said

    Αν δεν έτρεμα την αντίδραση του φίλου Ρογήρου, θα μίλαγα για σκοταδισμό και μεσαίωνα.

    @84 Πρόσεξε μη σε πάρει χαμπάρι ο βουλευτής Ιμόρ, γιατί ως γνωστόν τα γαλλικά είναι η γλώσσα των κίναιδων.

  92. Tηλεγραφητής said

    ΄@ 89, 90 Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει ἑλπίδα.

  93. Immortalité said

    @91 Αυτοί τα μιλάνε και μάλιστα φαρσί μ’ εμένα θα τα βάλουνε;

    @87 Το ποιο δεν ξεκολλάει;

  94. sarant said

    Εδώ που τα λέμε, με αυτή την κυβέρνηση και με αυτή την αστυνομία, αυτά θα γίνονται.

  95. ππαν said

    93: Δεν ξεκολάει από τις φαντασιώσεις με τα γαμήσια

  96. Μαρία said

    Αυτά τα διαβάσατε φαντάζομαι:
    Κα­τά τη διάρ­κεια των βα­σα­νι­στη­ρίων οι α­στυ­νο­μι­κοί δή­λω­ναν ευ­θαρ­σώς τις ι­δε­ο­λο­γι­κές και πο­λι­τι­κές τους πε­ποι­θή­σεις: «Μην τους βα­ρά­τε, συ­νά­δελ­φοι, εί­ναι δεύ­τε­ρο κόμ­μα, ό­ταν βγού­με ε­μείς (;) πρώ­το κόμ­μα θα τους δεί­ξου­με», «Και ε­μείς χρυ­σαυ­γί­τες εί­μα­στε, τι θα μας κά­νε­τε;», «Στέλ­νου­με τις φω­το­γρα­φίες σας στα “παι­διά” για να σας βρουν», έ­λε­γαν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Το ί­διο ε­πι­θε­τι­κοί και οι ια­τρο­δι­κα­στές που τους ε­ξέ­τα­σαν δύο μέ­ρες με­τά τη σύλ­λη­ψη. Μά­λι­στα, τους ά­ντρες τους ε­ξέ­τα­σε γυ­ναί­κα ια­τρο­δι­κα­στής και τις γυ­ναί­κες ά­ντρας. Η ια­τρο­δι­κα­στής εί­πε στον νε­α­ρό με το σπα­σμέ­νο κε­φά­λι, χέ­ρι και πό­δι: «Σι­γά, τι έ­χεις, δύο πό­ντους σκί­σι­μο. Οι μώ­λω­πες εί­ναι α­πό α­πλό σπρώ­ξι­μο. Ωχ τώ­ρα πρέ­πει να δού­με και το ρη­μα­δο­πό­δι σου, να μας φά­ει άλ­λη τό­ση ώ­ρα;»
    http://www.epohi.gr/portal/koinonia/12685-l-sss-s–ss—sr

    94 Φαντάζεσαι κυβέρνηση της αριστεράς μ’ αυτούς τους μπάτσους;

  97. Immortalité said

    @93 Ήταν ρητορική ερώτηση για το μυαλό που (δεν) έχουν.

    @94 Πιστεύεις ότι αν αλλάξει κυβέρνηση θ’ αλλάξει και η αστυνομία μαγικά; Αν δεν ξηλωθούν όλοι μα όλοι αυτοί, αν δεν αλλάξει η νοοτροπία, οι δικτυώσεις με τον υπόκοσμο και ο τρόπος εισαγωγής στην αστυνομία, και ο Γκάντι να κυβερνούσε οι μπάτσοι τα ίδια θα κάνανε.

  98. Μαρία said

    95 Πρέπει να έχεις μυαλό για να ξεκολλάει, λέει η Ιμόρ 🙂

  99. Immortalité said

    @96 “Θα πε­θά­νε­τε ό­πως οι παπ­πού­δες σας στο Γράμ­μο” Το διαβάζω και δεν το χωράει ο νους μου…

  100. ππαν said

    E όχι, έχουν, με την γενική έννοια δηλαδή. Κι αυτοί που τους ψηφίζουν έχουν, μυαλό λέγεται και τότε.

  101. sarant said

    97: Πιστεύω ή έστω ελπίζω ότι αν ήταν ο Σύριζα κυβέρνηση σήμερα το βράδυ ή ο Παναγιώταρος και ο άλλος βουλευτής θα κοιμούνταν στο κρατητήριο ή ο επικεφαλής της αστυνομίας θα έμπαινε σε διαθεσιμότητα (εννοώ ο επικεφαλής του κλιμακίου που ήταν στα επεισόδια)

  102. ππαν said

    Κάτσε λίγο, το κρατητήριο δεν είναι κυβερνητική απόφαση, η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, όχι;

  103. Δεν μπορώ να τα πιστέψω όσα έγιναν τις τελευταίες μέρες.
    Ελπίζω τουλάχιστον να έχουν καταλάβει πόσο εκτός πραγματικότητας ήταν όλοι αυτοί που μιλούσαν για τα «δύο άκρα» και άλλες τέτοιες γελοιότητες.

    Νομίζω τα λέει πολύ σωστά ο old boy εδώ: http://old-boy.blogspot.gr/2012/10/blog-post_12.html

  104. ππαν said

    Ναι, σωστά τα λέει.

  105. Immortalité said

    @101 Δίκιο έχει η Ππαν, το ποιος μένει στο κρατητήριο δεν το αποφασίζει ο πρωθυπουργός.

  106. Μαρία said

    103 Και εξ ιδίων τα βέλη:
    http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=11996&sw=1280

  107. sarant said

    102: Μα, η αστυνομία σε συλλαμβάνει, και την άλλη μέρα το πρωί επιλαμβάνεται η δικαιοσύνη, όχι;

  108. NM said

    ΒΟΘΡΟΔΟΞΟΙ

  109. Κατά σύμπτωση, το αντίστοιχο του θέματος σαν/ως στα αγγλικά (δηλαδή η διαφορά στην χρήση μεταξύ like και as και οι κοινωνικές προεκτάσεις της γλωσσικής διαμάχης) αναφέρθηκε πριν λίγες μέρες στο Fresh Air, κλασική εκπομπή του NPR: «When you hear people keening histrionically about the confusion of «like» and «as,» you can safely assume there’s something more going on.»

  110. panavros said

    Δυστυχώς είδαμε αυτά που είδαμε με τη θεατρική παράσταση -που τελικά έκανε πρεμιέρα -και φυσικά η ελευθερία της τέχνης και του λόγου είναι πράγματα αδιαπραγμάτευτα. Ωστόσο το «ζουμί» αυτής της ιστορίας είναι άλλο αλλά περιμένω άρθρο του Νίκου για να τοποθετηθώ. Πιστεύω οτι ο Νίκος θα γράψει για το θέμα.

  111. spiral architect said

    Ντρέπομαι … 😳 😳
    Κάψιμο βιβλίων από το Ναζιστικό καθεστώς. Βερολίνο, πλατεία Όπερας, 11-05-1933
    Ο διάλογος πλέον δεν έχει κανένα νόημα, οπότε καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του, παίρνει θέση και πράττει αναλόγως.

  112. sarant said

    Καλημέρα!

    110: Άλλο έχω προγραμματίσει για σήμερα, εντελώς άλλο κλίμα. Πρέπει μάλλον να γράψω εμβόλιμο.

  113. Γς said

    111: Πάνω στην Μπέμπελ πλατς, μπρος απ την Ουντερ ντεν Λίντεν όπου η Ζαντ-Χέντβιγκς-Κατεντράλε και το Χούμπολτ Ουνιβερσιτετ την ώρα που ένας φοιτητής του μου λέει χαριτολογώντας ότι ο Καρλ Μαρξ και ο Φριντριχ Ενγκελς ήταν συμφοιτητές του, βλέπω κάτω από τα πόδια μου άδεια από βιβλία ράφια.Κατάλαβα.

  114. RaspK said

    Μόνο αναφερόμενος στα πρώτα σχόλια, κυκλοφορεί απόσπασμα από το… φατσοβιβλίο, όπου σχολιάζεται η λαθεμένη [:p] χρήση του «literally» σε και-καλά σοβαρό βιβλίο, με τους τραγέλαφους τύπου: «το δείνα γεγονός κυριολεκτικά κατέπαλε [πρτπ.: catapulted] τις νήσους Κατιτίσπουδενθυμάμαι στον 20ο αιώνα» και άλλα «κουφά.»

  115. napouser said

    Subscribe

  116. sarant said

    Δεν γίνεται έτσι, φοβάμαι.

  117. Νίκος Κ. said

    Η αναφορά σας στην »σανίτιδα» μου θύμισε την άλλη ασθένεια, τον »πουπουδισμό», δηλαδή την εσφαλμένη χρήση του »που» αντί της αναφορικής αντωνυμίας »ο οποίος». Π.χ. αντί να λέμε »η επιτροπή, της οποίας ήμουν μέλος» λέμε »η επιτροπή που ήμουν μέλος». Επίσης έχω επισημάνει τρομερά λάθη στην χρήση της λέξης »έωλος» και λανθασμένη χρήση του »εξ απαλών ονύχων». Θα με ενδιέφερε αν έβλεπα κάποιο άρθρο και γι’αυτά.

  118. sarant said

    Αγαπητέ συνονόματε, για το «εξ απαλών ονύχων» έχω γράψει καναδυό φορές, π.χ. εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/05/06/nuxia2/

    Και για το έωλος έχω γράψει αλλά φοβάμαι πως δεν θα συμφωνήσετε μαζί μου, γιατί εγώ θεωρώ ότι σωστά χρησιμοποιείται η λέξη έωλος με τη σημασία «αβάσιμος» εδώ και 20 περίπου αιώνες, σε αντίθεση π.χ. με τον Μπαμπινιώτη που εθελοτυφλεί πιστεύοντας ότι η μόνη σημασία της είναι «μπαγιάτικος».
    Δείτε πάντως:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/12/16/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%8E%CE%BB%CE%BF%CF%85/

  119. Νίκος Κ. said

    Ευχαριστώ. Στρώνομαι στο διάβασμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: