Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι σας έφταιξε ο φασισμός;

Posted by sarant στο 28 Οκτώβριος, 2012


Τον Δεκέμβριο του 1940, ενώ στα βουνά της Αλβανίας συνεχίζονταν οι μάχες, που είχαν πια πάρει νικηφόρα τροπή για τον ελληνικό στρατό, ο υποδιοικητής της Ασφάλειας Παξινός (αργότερα τον εκτέλεσαν οι Άγγλοι για άνθρωπο των Γερμανών) κάλεσε στην Ασφάλεια αρκετούς αρθρογράφους εφημερίδων και περιοδικών, τους περισσότερους αριστερούς, για να τους επιπλήξει επειδή στα άρθρα τους καλούσαν τον ελληνικό λαό να πολεμήσει το φασισμό -και όχι απλώς και γενικώς τους Ιταλούς. Το περιστατικό το έχει αφηγηθεί ο Κώστας Βάρναλης (που ήταν ένας από τους διανοούμενους που άθελά τους πήραν μέρος) σε χρονογράφημά του που δημοσιεύτηκε το 1947 στον Ρίζο της Δευτέρας και που μπορείτε να το διαβάσετε στο ιστολόγιο του φίλου Αλλού φαν Μαρξ. Εγώ θα σας παρουσιάσω μιαν άλλη εξιστόρηση του ίδιου περιστατικού, από έναν άλλο παθόντα, τον Ασημάκη Πανσέληνο. Τα αποσπάσματα τα έχω πάρει από το απολαυστικό αυτοβιογραφικό του βιβλίο «Τότε που ζούσαμε…», που έχουμε ξαναμιλήσει γι’ αυτό (δυστυχώς είναι εξαντλημένο· αν το θέλετε, γράψτε στον Κέδρο και ζητήστε να το επανεκδώσει). Ο Πανσέληνος γράφει ότι και ο Σεφέρης έχει γράψει κάτι για το επεισόδιο στις Μέρες του 41, αλλά δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο να το ελέγξω (δείτε όμως στο τέλος του άρθρου).

Παραθέτω λοιπόν αποσπάσματα από τον Πανσέληνο (διατηρώ ορθογραφία πλην πολυτονικού):

Ο χειμώνας εκείνος ήτανε άπονος και ψυχρός. Το χιονόνερο δε σταματούσε. Ήταν οι νύχτες μεγάλες κι όταν φυσούσε ο βοριάς είχες την αίσθηση πως μες στους έρημους δρόμους παραπατούσε το πεπρωμένο. Συλλογιζόμουν να πάω εθελοντής αλλά δίσταζα. Απ’ το δίλημμα μ’ έβγαλε η είδηση, πως το Γιώργο το Θεοτοκά, που είχε κιόλας καταταχτεί, τον φώναξαν μια μέρα, τον διάταξαν να ξεντυθεί και τον στείλανε σπίτι του!

Είχε περάσει κανένας μήνας και είμαστε πια στο καταχείμωνο του ’40. Ήταν μια Πέμπτη, 19 του Δεκέμβρη, νομίζω. Η μέρα πέρασε ανιαρή, κουρασμένη. Το κρύο τρυπούσε τα κόκκαλα. (…) Πέρασε ώρα κι ετοιμαζόμαστε να πλαγιάσουμε όταν χτύπησε η πόρτα μας με διάκριση. Ποιος να ‘ναι τέτοια ώρα; Όξω χιόνιζε ολοένα. Σηκώθηκα κι άνοιξα με δυσφορία.

Έχω πάντα μια διαίσθηση σε κάτι τέτοια. Ο άνθρωπος που μπήκε, στιγμή δεν αμφέβαλα για το επάγγελμά του. Μόνο που ήταν απόψε λίγο πιο ευγενής απ’ όσο σηκώνει η δουλειά του. Έκανε μια σύντομη, τυπική έρευνα στο γραφείο.

– Σας ζητούν στην Ασφάλεια, είπε.
(…)

Στο γραφείο που μ’ έμπασαν ήταν ο Νίκος Χαραλαμπίδης, αξιωματικός της ασφάλειας, Μυτιληνιός. Με ρώτησε αν θέλω καφέ κι εγώ πήρα θάρρος κι έβανα τις φωνές.

— Δεν καταλαβαίνετε πως έχουμε πόλεμο; Πως κινδυνεύουμε όλοι; Για ποιο σκοπό μας φέρνετε πάλι εδωπέρα.

Ο άλλος κοιτάει ατάραχος. Στους διαδρόμους κυριαρχεί νεκρική σιωπή. Πολλές φορές ο Χαραλαμπίδης έγινε αιτία να ξεμπλέξω με την Ασφάλεια. Μιλάει.

— Τι δημοσίεψες πάλι τελευταία;

Να βάζεις στο νου το χερότερο, για να παρηγοριέσαι με το κακό! Αυτό λοιπόν ήταν; Το άρθρο μου στα «Νεοελληνικά Γράμματα» ήταν η αιτία;

— Αυτό που δημοσίεψα ήταν κάτι που έπρεπε να το κάνω. Κι αν είναι γι’ αυτό που με κουβαλήσατε εδώ, εγώ το εγκρίνω και τώρα και κάντε με ό,τι θέλετε.

(…)
Μας μεταφέραν κατόπι στο χτίριο της οδού Στουρνάρα κι άρχισαν να κουβαλούν κι άλλους: το Σπύρο Θεοδωρόπουλο, το Νίκο τον Καρβούνη, το Δημήτρη Φωτιάδη, το Θέμο Κορνάρο., το Γιάννη Κορδάτο, το Μέξη, το Μαρίνη, κι άλλους πολλούς, δεν τους θυμάμαι τώρα, γενήκαμε δεκαεφτά. Ο Χαραλαμπίδης με άφησε και τηλεφώνησα σπίτι μου κι εξήγησα για ποιο λόγο με πιάσαν.

Μας βάλαν λοιπόν όλους εκείνο το βράδυ σε μια κάμαρα ευρύχωρη, σ’ ένα γραφείο με παράθυρο και μπαλκόνι κι αφήσαν την πόρτα ακλείδωτη. Μόνο καθόταν μαζί μας ένα πολισμανάκι αμούστακο κι άκουγε τις κουβέντες μας χωρίς να επεμβαίνει.

Αφήσαν ακόμα και τους δικούς μας να μας επισκεφτούν μες στη νύχτα -μας φέραν κουβέρτες, τσιγάρα και σοκολάτες. Σε λίγο η υπόθεση πήρε χαρακτήρα βεγγέρας. Κάποιος είπε πως για να μας περιποιούνται έτσι, κάτι κακό θα ετοιμάζεται.

Μέσα σε κείνη τη φασαρία, άνοιξε η πόρτα και φέραν τον Κώστα το Βάρναλη. Έξω φρενών ο ποιητής μας, πλην όχι με τους αστυφύλακες που τον πιάσαν παρά με το Νίκο τον Καζαντζάκη! Κάποιος, λέει, του έδειξε ένα έντυπο μ’ ένα άρθρο του Καζαντζάκη που πρότεινε να ενωθεί η Ελλάδα με την Αγγλία. Αυτά τα θυμούμαι τώρα λίγο μπερδεμένα κι αόριστα.

— Άκου κατάσταση, άκου μυαλά, φωμάζει, και μην τον βαράς αν μπορείς, ώσπου να πάρει χαμπάρι. Ινδία, λέει, σκέφτηκε να κάνει την Ελλάδα!

(…)

Όλοι είχαμε μείνει λοιπόν ξεσηκωμένοι και δεν κλείσαμε μάτι εκείνο το βράδυ, εκτός από τον Κώστα το Βάρναλη και το Γιάννη Κορδάτο, που κοιμηθήκανε σαν παιδιά, κουκουλωμένοι σε αδιάβροχα που τους τα βόλεψαν οι αστυνομικοί. Ήταν μια ημεράδα χυμένη στην όψη του Βάρναλη, να τον κοιτάς και ν΄ανοίγει η καρδιά σου. (…) Καθώς προχωρούσε η μέρα, κουβαλήσαν ακόμα δυο τρεις και τον Καραγάτση. Είχε γράψει κι αυτός μια σειρά άρθρα στα «Νεοελληνικά Γράμματα» κι είπε το λόγο του για τον πόλεμο. Μας χαιρέτησε όλους τυπικά και πηγαινοερχότανε μες στο θάλαμο χωρίς να καθίζει, λες και θα ήταν το καθισιό του απόδειξη αλληλεγγύης σε μας τους άλλους, που δίκια βρισκόμαστε στο μαντρί.

Μόνο όταν είδε πως περνούσε η ώρα και δεν τον αφήναν, δέχτηκε να μιλήσει για την περίπτωσή του. Δεν ξέρω, λέει, τι το επιλήψιμο βρήκαν στα άρθρα μου -ίσως κάτι που έγραφα για την Αγγλία, πως μονάχα μια φορά στην ιστορία της (στον πόλεμο με τους Βορειοαμερικανούς) δεν έδειξε κατανόηση και την έπαθε.

Κανένας δε μπόρεσε να τον πείσει πως για τέτοια ψιλοπράματα μηδέ η Αγγλία απασχολιέται μηδέ η Ασφάλεια κι ότι μονάχα τον πήρε το ρέμα μαζί μας. Αυτός επιμένει πως είναι δάχτυλος αγγλικός, αλλιώς κανείς δε θα τολμούσε να τον ενοχλήσει· ο αδερφός του ο Ροδόπουλος είχε δόντι γερό. Επικαλέστηκε και τη μαρτυρία του Φωτιάδη πως αυτός μεν συνεργαζόταν στο περιοδικό πλην το έλεγε και δεν το έκρυβε πως συμπαθούσε το φασισμό.

Και τόντις ήρθε σε λίγο ένα τηλεφώνημα και τον απόλυσαν αμέσως. Ήταν ανάγκη να πάει στον Περαία να ζυγίσει κάτι σιτάρια. Κάπου τον είχε χώσει ο αδερφός του. Πριν φύγει μας χαιρέτησε φιλικά και υποσχέθηκε να ενεργήσει για όλους. Ήταν στο βάθος καλόκαρδος άνθρωπος· μονάχα ελαφρά φαντασμένος. (Στην κατοχή άλλαξε ιδέες. Και στην απελευθέρωση τις ξανάλλαξε).

Και τότε πια εμείς, που εξακολουθούσαμε να θεωρούμε σαν αιτία της επίθεσης ενάντια στη χώρα μας τους φασίστες (και όχι τον ιταλικό λαό), καθήσαμε να σκεφτούμε το χάλι μας. Μας είπαν πια επίσημα πως από ώρα σε ώρα θα μας παρουσίαζαν στον υπουργό, τον περιώνυμο Μανιαδάκη -πάγος και ρετσινόλαδο.

[Τελικά τους οδηγούν όχι στον Μανιαδάκη, αλλά στον Παξινό της Ασφάλειας]

— Δε θα συχάσουμε, τέλος πάντων, μ’  εσάς τους διανοούμενους καμιά μέρα; Τόσον καιρό καθόσαστε μουλωχτοί. Βρήκατε τώρα ευκαιρία, με τον πόλεμο, να ξεσπαθώσετε, χωρίς να σας το ζητήσει κανένας. (Ποιος έπρεπε να μας το ζητήσει;)

Είναι ο κ. Παξινός, υποδιοικητής της Γενικής Ασφάλειας που μιλά έτσι. Δίπλα του στέκεται ο κ. Χαραλαμπίδης με τους φακέλους στο χέρι. Σωπαίνουμε όλοι εμείς, σύμφωνα με τις εντολές του Καρβούνη. Όμως το αισθάνεσαι εύκολα πως σε όλων τα στόματα είναι μια απάντηση που κρατιέται. Πάλι μίλησε ο Παξινός.

– Έχουμε πόλεμο, λέει, με την Ιταλία κι εσείς βρήκατε ευκαιρία να χτυπάτε το φασισμό. Τι σας έφταιξε ο φασισμός; Οι Ιταλοί μας επιτεθήκανε. Κι άλλα κράτη έχουνε φασισμό, αλλά δε μας πειράζουν. Αυτά να τα παρατήσετε. Ξέρουμε πολύ καλά τι ήσαστε. Να προσέξετε γιατί θα βρείτε μπελά.

(…)
Να φύγετε τώρα όλοι στα σπίτια σας, συνέχισε ο Παξινός, και να μη ξεμυτίσετε πια με τέτοια δημοσιεύματα, γιατί θα την πάθετε άσκημα. Εμάς δε μπορείτε εσείς να μας κοροϊδέψετε.

Εμείς σωπαίναμε πάντα, και τη σιωπή τη διέκοψε τώρα ο κ. Χαραλαμπίδης. Ήθελε κάτι και τούτος να πει, ευχαριστημένος μάλλον για το τέλος που έπαιρνε η υπόθεση.

— Έχεις εδώ και τον Ασημάκη, τον πατριώτη μου, κι ενώ καθόταν στ’ αβγά του τόσο καιρό, βρήκε τώρα την ευκαιρία να μας γράφει εδωπέρα, πως πρέπει να πολεμήσουμε τους Ιταλούς επειδή είναι φασίστες.

Άνοιξε το περιοδικό κι είχε υπογραμμισμένα κομμάτια από το άρθρο μου.

Τότε μίλησα πια κι εγώ. Δεν κρατήθηκα.

— Εδώ, είπα, ο τόπος μας δέχτηκε μια επίθεση. Όλοι πρέπει να πολεμήσουμε και πάλι ένας θεός ξέρει πώς θα τα καταφέρουμε. Εμείς πολεμάμε γιατί πιστεύουμε πως μας επιτεθήκανε οι φασίστες. Αλλά πολεμάμε. Τι σας νοιάζει εσάς το γιατί πολεμάμε;

Πάλι πήρε το λόγο κι απάντησε ο Παξινός.

— Εμείς δε θέλουμε ούτε εσάς ούτε το καλό σας!

Είχε σηκωθεί κι έκανε νόημα να μας πάρουν. Μερικοί με τραβούσανε απ΄το σακκάκι να μη συνεχίσω. Μας κρατήσαν αργά και μας απολύσαν μεσάνυχτα περασμένα. Μας βάλαν στην κλούβα και μας αφήσανε σπίτια μας -να μην πάρει χαμπάρι κανείς.

Έβρεχε, και μες στην έρημη Αθήνα κυριαρχούσε το σκοτάδι κι ο πόλεμος. Και στον πόλεμο τούτο ο κ. Παξινός μού απαγόρεψε να πολεμήσω. Δεν είχα χαρά που με απόλυσαν.

Φυσικά δεν είναι εύκολο να βρούμε όλα τα άρθρα που ενόχλησαν τη μεταξική Ασφάλεια επειδή περιείχαν αντιφασιστικά μηνύματα, αλλά το άρθρο του Πανσέληνου το βρήκα και το ανέβασα εδώ. Πράγματι περιέχει αποσπάσματα που ένας ευσυνείδητος ασφαλίτης θα τα υπογράμμιζε για επιλήψιμα, όπως: Στον αγώνα τούτον αυτοί που μισούνε το φασισμό, και όσο ο αγώνας είναι εναντίο του, δεν μπορούν νάχουν καμμιά αμφιταλάντευση. Καμμιά διεθνιστική ή φιλειρηνική συνείδηση δε μπορεί να δέσει τα χέρια. (…) Γι’ αυτό και για τον εχτρό, θα μπορούσε κανείς να πει πως έχει το παιχνίδι χαμένο, ακριβώς επειδή είναι φασίστας. Η νίκη εξάλλου είναι δική μας, γιατί πολεμάμε το φασισμό κι ο φασισμός είναι κάτι μισητό κι αφύσικο, που δε μπορεί να σταθεί. Πολύ λογικό να ενοχλείται το μεταξικό κράτος από τέτοια αποσπάσματα -υποθέτω άλλωστε πως αν, χάρη σε κάποια ιδιότυπη μηχανή του χρόνου, τα στελέχη του τεταρταυγουστιανού καθεστώτος μπορούσαν να πληροφορηθούν τα σημερινά περισπούδαστα κείμενα που αποφαίνονται ότι ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας, πολύ θα παραξενεύονταν!

Προσθήκη: Από το ιστολόγιο του Γ. Σαρρή, αντιγράφω τα σχόλια του Σεφέρη για το ίδιο επεισόδιο:

Κάποτε …οι ασφάλειες παρατήρησαν πως ορισμένοι διανοούμενοι το παραξήλωναν. Οτι στα αρθρα τους, μεταχειρίζονταν με τρόπο ύποπτα επίμονο εκφράσεις που καυτηρίαζαν την ιδεολογία του Μουσολίνι….

Έτσι ένα βραδάκι τους σάρωσαν και τους πήγαν στο Τμήμα. Στον καιρό της ειρήνης, θα τους φόρτωναν σε κανένα καραβάκι και θα τους έστελναν να πλέξουν ειδύλλια στα ωραία νησιά του Αιγαίου. Αλλά τώρα είχαμε και συμμάχους… Ο αστυνόμος λοιπόν περιορίστηκε να τους νουθετήσει. Τους είπε:
-Κύριοι έχετε όλη την ελευθερία να τονώνετε το φρόνημα του λαού.Αλλά δεν είναι σωστό να βρίζετε το φασισμό.»Κι εμείς είμαστε φασιστικό κράτος.»
» Θυμούμαι πολλές περιπτώσεις», συνεχίζει, «που η λογοκρισία είχε αντικαταστήσει, σε τηλεγραφήματα, με τις λέξεις Ιταλός,ιταλικός, τις λέξεις φασιστής, φασιστικός που τύχαινε να χρησιμοποιήσω στις δηλώσεις μου…»
Advertisements

143 Σχόλια to “Τι σας έφταιξε ο φασισμός;”

  1. gpoint said

    Η καλύτερη ατάκα που έχω διαβάσει για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο είναι πως «οι δικτατορίες σιάχνανε αντιμάμαλο»
    Πάντως από το γαλάζιο της ΕΟΝ στο πράσινο της ΕΠΟΝ πολλοί πέρασαν (ελπίζω να μην μπέρδεψα τα χρώματα) πράγμα που δείχνει ότι με τα τότε κριτήρια η δικτατορία ή και ο φασισμός ήταν «ανεκτά» για μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, κάτι που φάνηκε και από την συμμετοχή στην κηδεία του Μεταξά.
    Είναι κάτι αντίστοιχο με το ότι ο Αριστοτέλης κατέτασσε την δημοκρατία στις παρεκτροπές και όχι στα πολιτεύματα…
    Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο, τώρα έχουμε σχεδόν Νοέμβρη

  2. Ναυτίλος said

    Κι όμως, τυπικά, ο Μεταξάς, ο Φράνκο και ο Σαλαζάρ δεν ήταν φασίστες. Ούτε ο Παπαδόπουλος. Ήταν ακροδεξιοί δικτάτορες παραδοσιακού τύπου. Ψιλολογήματα των κοινωνιολόγων, θα μου πείτε. Πάσο.
    Κοιτάξτε, όμως, τι ονόματα βρέθηκαν μαζί στον ίδιο χώρο! Βάρναλης, Κορδάτος, Πανσέληνος, Φωτιάδης, Καραγάτσης, Καρβούνης. Και την ίδια στιγμή στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα: Καζαντζάκης, Σικελιανός,Παλαμάς, Ελύτης, Σεφέρης, Εμπειρίκος, Εγγονόπουλος, Καββαδίας, Μυριβήλης, Βενέζης, Τερζάκης, Σκαρίμπας και ένα σωρό άλλοι και άλλες. Κι εμείς καθόμαστε τόσες μέρες και ασχολούμαστε με Χρυσηίδες! Να πώς καταντάει κανείς παρελθοντολάτρης!
    Το »Τότε που ζούσαμε…» είχα φάει τον κόσμο να το βρω. Και πού δεν έψαξα! Κι εκεί που είχα απελπιστεί, το βρήκα τυχαία στον Κανδηλάπτη, στη Γραβιάς. Η ανάγνωσή του με αποζημίωσε για το πολυήμερο ψάξιμο. Απλώς εξαιρετικό!

  3. bernardina said

    Gpoint, στην ΕΟΝ η συμμετοχή ήταν μαζική, καταρχάς γιατί ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά οι πρόσκοποι και κυρίως επειδή πολλοί γονείς έστελναν τα παιδιά τους για τα συσσίτια και τα λοιπά.
    Όπως λέει κι εδώ σε αρκετές περιπτώσεις η συμμετοχή των νέων στην ΕΟΝ ήταν αυτονόητη – σχεδόν υποχρεωτική.[5] Αναφέρεται ότι «οι καθηγηταί των σχολείων διατάχθηκαν να οδηγήσουν στην ΕΟΝ τους νέους ομαδικά επίσης και τα σωματεία, υπαλληλικά, εργατικά κλπ. υποχρεώθηκαν να στείλουν στην οργάνωση τα παιδιά των μελών τους».

    Ναυτίλε, πόσες φορές δεν έχω κάνει την ίδια σκέψη για τα ονόματα που αναφέρεις… Μήπως γεννηθήκαμε αργά; 🙂

  4. Δεν μπορώ να καταλάβω αν ο Σεφέρης το λέει ειρωνικά ή αν αποδέχεται και επιδοκιμάζει το ότι «στον καιρό της ειρήνης, θα τους φόρτωναν σε κανένα καραβάκι και θα τους έστελναν να πλέξουν ειδύλλια στα ωραία νησιά του Αιγαίου».
    Με τον Σεφέρη πάντα μπερδεύομαι. Η μελοποίηση ποιημάτων του από τον Μίκη με κάνει να τον νιώθω «δικό μας». Το ίδιο και η αντίδραση που είχε στα στερνά του απέναντι στη χούντα. Και ξεχνάω ότι ήταν ενεργό μέλος του συστήματος όλα τα χρόνια που εργαζόταν στο διπλωματικό σώμα.

  5. spiral architect said

    Καλό, πολύ καλό Νικοκύρη το σημερινό. 🙂

    @1: Εκείνους τους καιρούς αν δεν ήσουν αρκούντως πεπαιδευμένος, η απόσταση μεταξύ ΕΠΟΝ και ΕΟΝ ήταν αυτή που περιγράφει το λαϊκό γνωμικό: δυο δάχτυλα και κάτι.
    Τις προάλλες έβλεπα στην ΕΤ1 (στο αφιέρωμά της για τη δεκαετία του ’40) ένα αγράμματο αγροτόπαιδο από τη Γερμανία που κατατάχθηκε στο γερμανικό στρατό, πήγε με τη μονάδα του στο Παρίσι και από την μια στιγμή στην άλλη έγινε διπλός πράκτορας: υπηρετούσε μεν στο γερμανικό στρατό κατοχής, αλλά ταυτόχρονα ήταν στη γαλλική αντίσταση δε, σαν πληροφοριοδότης. Επικοινωνούσε μέσω γερμανομαθών αντιστασιακών κάνοντας σημαντική δουλειά.
    Ζυμώθηκε βλέποντας τις αντιφάσεις και πήρε θέση. Πριν είχε άγνοια. 😐

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Πράγματι, άξιζε το ψάξιμο. Και τέτοια βιβλία να μην κυκλοφορούν!
    4: Νομίζω ότι το λέει ειρωνικά.

  7. Γερμανοί αντιφασίστες στις τάξεις του ΕΛΑΣ: http://www.left.gr/article.php?id=10964
    (μερσί ξέρει ποιος)

  8. spiral architect said

    @7: […] Στο αντάρτικο του Τίτο συγκροτήθηκε το Τάγμα Τέλμαν, από το όνομα του ηγέτη του ΚΚ Γερμανίας, με 90 αυτομολήσαντες Γερμανούς και 110 Γερμανούς μέλη της γερμανικής μειονότητας στη Γιουγκοσλαβία. Τον Νοέμβριο του 1943 το τάγμα υπέστη μεγάλες απώλειες οε σύγκρουση με γερμανικά τανκς, έτσι ώστε το 1944 χρειάσθηκε να ανασυγκροτηθεί. […]

    Wow! 😮

  9. spiral architect said

    Άσχετο: Στην παρέλαση δεν θα πάτε; 🙄

  10. gpoint said

    #4
    Κατ’ αρχήν είναι σχεδόν αυτονόητο ότι όσοι εργάζονται στο διπλωματικό σώμα δεν πρέπει να έχουν πολιτική τοποθέτηση, τουλάχιστον δημόσια.
    Μετά για όσους είναι ενταγμένοι σε κάποιο κόμμα ή και απλά χώρο τους είναι δύσκολο να φαντασθούν πως υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν ελεύθερα κατά την προσωπική τους άποψη που μπορεί να διαφωνεί με την κομματική τους γραμμή, αν υπάρχει. Δεν είναι μόνο ο Σεφέρης που σε μπερδεύει σαν ακομμάτιστος, το ίδιο σε μπερδεύουν οι «δηλωμένοι» παραταξιακά,σε διαφορετικούς χώρους Θεοδωράκης και προ ετών ο αείμνηστος Χατζηδάκις.
    Υπάρχει ζωή έξω από τα κόμματα, τις «γραμμές» και την πολιτική, αν δε λάβεις υπ’ ‘οψιν σου ότι ενώ η ζωή δεν επηρεάζεται σε ποσοστό πάνω από 5% από την πολιτική αλλά στην Ελλάδα κάθε απλό θέμα βαπτίζεται πολιτικό (τα πάντα είναι πολιτική, το σσλόγκαν) με αποτέλεσμα να βραδυπορεί η λύση του, καταλαβαίνεις ίσως γιατί καταντήσαμε έτσι.

  11. Φρύνις said

    Ήταν αυτός που τον σκότωσαν οι Γερμανοί. Άλλο κι αυτό…Τον πιάσανε το Δημητρό, επί Μεταξά, σε μια απεργία, όπως είχανε κάνει τότε, πανεργατική: Οικοδόμοι, τσαγκαράδες, αρτεργάτες, καπνεργάτες, τα τρία ταύ. Τον πιάσαν και τον πήγαν φυλακή:

    -Δεν έκανα τίποτα…

    – Δεν έκανες ΕΟΝ;

    – Πάρτον μέσα.

    -Δεν έκανα τίποτα… λέει,

    -Τι κάναμε…κατέβηκαμε σε απεργία διεκδικώντας οκτάωρο και ΙΚΑ…

    Ο Μεταξάς, ο φίλος μας…τότε, όλους τους πολιτικούς κρατούμενους τους έστειλε πακέτο στους Γερμανούς. Τους ποινικούς όλους τους έβγαλε έξω, ενώ τους πολιτικούς κρατουμένους τους έδωσε «πρωτόκολλο» στους Γερμανούς.

    -Μετάξι, μετάξι, το λάδι πήγε στα δεκάξι και το ψωμί έχει πετάξει…

    – Θα το πώ και ας το πιώ …

    http://gym-mous-thess.thess.sch.gr/DRASTHRIOTHTES/ANOIXTO_SXOLEIO/Dekavallas/8.htm

  12. 10. Είπε o Gpoint και κούνησε δασκαλίστικα το δάχτυλο…


    Το ποιος με μπερδεύει και γιατί, επίτρεψέ μου να το ξέρω εγώ,
    Μίλα για τον εαυτό σου

  13. Γιάννης Ν. said

    Νίκο, σχετικοάσχετο με το θέμα, ένα «documentaire interactif» για την ιταλική πλευρά της επετείου 28 Οκτωβρίου 1922. Για την ώρα είδα μόνο το πρώτο φιλμάκι με τους σύγχρονους μελανοχίτωνες και το δήμαρχο αλλά φαίνεται ενδιαφέρον.
    http://www.lemonde.fr/laducevita/

  14. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  15. gpoint said

    #12

    Μπορεί να εκφράστηκα δασκαλίστικα (επαγγελματική διαστροφή είναι, τι να γίνει) αλλά ποτέ δεν κούνησα το δάκτυλο.

    Καλά ξεμπερδέματα !

  16. Νίκο, μπήκες στο τουίτερ;

  17. Ναυτίλος said

    9: Μόλις γύρισα από τη μαθητική παρέλαση στο Σύνταγμα. Πήγα να καμαρώσω τη θυγατέρα μου, ο χαζομπαμπάς! Κράτησε μόλις 20 λεπτά. Λίγοι θεατές, πολλοί αστυνομικοί.
    3.Βernardina, ευτυχώς που έχουμε στη διάθεσή μας τα βιβλία τους. Αυτό που δεν μπορώ να εξηγήσω είναι γιατί κάποιες εποχές γεννούν σωρεία δημιουργών και άλλες είναι τόσο στείρες.

  18. sarant said

    16: ‘Εχω γραφτεί και αναμεταδίδω τα άρθρα, αλλά δεν το παρακολουθώ -γιατί;

  19. Αλίκη Στούκα said

    Bέβαια, φωνές και ουρλιαχτά κατά της Χρυσής Αυγής, αλλά τσιμουδιά για τον Νάσο Θεοδωρίδη του Σύριζα και της Αυγής.

    Κι ύστερα, απορείτε με την εκρηκτική άνοδό της .

    Επρεπε να αφήσουμε τα ιταλικά φασιστικά στρατεύματα να «διέλθουν» !

  20. bernardina said

    Μου φαίνεται ότι η επόμενη λέξη που θα γίνει κόκκινο πανί για μένα θα είναι ο συμψηφισμός…
    Κάποιοι που ακούνε φωνές και ουρλιαχτά στο μυαλό τους να το κοιτάξουν. Είναι σύμπτωμα.

  21. 16. Επειδή μόλις τώρα το έμαθα 🙂 https://twitter.com/doltsevito/status/262479520710406144

  22. sarant said

    19: Είναι μια άποψη, αλλά δεν έχει δίκιο. Όπως το εκτιμώ, τα πράγματα θα ήταν χειρότερα. Είδαμε άλλωστε τι έγινε το 1916. Κατά σύμπτωση, το άρθρο του Πανσέληνου για το οποίο γίνεται λόγος, απαντάει σε αυτή την άποψη.

  23. sarant said

    21: Εδώ και καιρό αναπαράγω τα λινκ προς τα άρθρα μου, αλλά προς το παρόν τίποτε άλλο (διότι δεν έχω εξοικειωθεί με τη… μικρή φόρμα).

  24. 23: Πρέπει να εκπαιδευτείς στο.. χάι κου των κοινωνικών δικτύων 🙂

  25. Αλίκη Στούκα said

    «69 χρόνια μετά την τραγωδία του θανάτου και της αναπηρίας δεκάδων χιλιάδων φαντάρων, έχει έρθει η ώρα για μια ψύχραιμη ιστορική αποτίμηση που να απαντάει στο ερώτημα αν τελικά βγήκε κερδισμένη η ελληνική κοινωνία από μια εξ αντικειμένου σύμπλευση με το φασιστικό καθεστώς Μεταξά στην οποία οδηγήθηκε από τον εθνικιστικό παροξυσμό της εποχής, προκειμένου να αποτραπεί η απλή διέλευση ενός άλλου φασιστικού στρατού, με μόνο επιχείρημα ότι ο δεύτερος στρατός ήταν «ξένος» (αλλά εξίσου φασιστικός). »

    Νάσος Θεοδωρίδης.
    Εφημερίδα Αυγή.

  26. Ναυτίλος said

    Σε τι αναφέρεστε, κ.Στούκα; Στο άρθρο του Θεοδωρίδη για το ποντιακό ζήτημα; Μπορείτε εσείς να αντικρούσετε τα γραφόμενά του στηριζόμενη σε στοιχεία και όχι στα ουρλιαχτά των χρυσαυγιτών;

  27. Ναυτίλος said

    Α, σ΄αυτό αναφέρεστε! Εκ των υστέρων ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Αμφισβητείτε μήπως την πατριωτική στάση των Ελλήνων αριστερών στον πόλεμο του ’40 και στην Εθνική Αντίσταση; Μήπως θέλετε να θυμηθούμε σε ποια παράταξη ανήκαν οι δωσίλογοι;

  28. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Στην εκκλησία του αη Γιάννη του προδρόμου στον Γέρακα, πριν δυόμιση ώρε, ο παπάς στον λόγο του, εκτός του οτι έβαλε τον Λεωνίδα, μαζί με τον Παλαιολόγο, τον Κωλοκοτρώνη, και τους ήρωες του 40 γενικώς, που πολέμησαν όλοι αυτοί κάτω απο την σκέπη του χριστού, για την ελευθερία της πατρίδος, έπλεξε και το εγκλωμιο του Μεταξά. Μεταξύ άλλων είπε, οτι ο Μεταξάς ήταν μεγάλος πατριώτης, και αγωνιστής του έθνους. Αυτός με πίστη, γεμάτος απο τον χριστό, φώναξε το υπερήφανο ΟΧΙ στους εχθρούς της πατρίδος, κι ας λένε οτι θέλουν οι σύγχρονοι κυβερνώντες, που φαντάζουν πολύ μικροί μπροστά του.
    Εκτός απο έναν ΜΑΛΑΚΑ που διαμαρτυρήθηκε φωνάζοντας, ντροπή να εξισώνεις τον χριστό με έναν δικτάτορα, που φυλάκιζε και βασάνιζε ανθρώπους με διαφορετική άποψη, ντροπή να υμνείς την δικτατορία μέσα στην εκκλησία, φεύγοντας εκνευρισμένος, κι ας ήταν η κόρη του σημαιοφόρος, κανείς άλλος δεν μίλησε, κυριολεκτικά. Είναι τόσο συντηρητική πλέον η κοινωνία μας, είναι τόσο αποχαυνομένοι οι άνθρωποι, που δεν αντιλαμβάνονται την διείσδηση του φασισμού, ή μήπως τον αποδέχονται έτσι εύκολα, γιατι κατα βάθος τον συμπαθούν?

    2 – Αυτό ήθελα να πώ στο σχόλιό μου (κάνοντάς τα μαντάρα είναι αλήθεια) στην ανάρτηση για την Δημουλίδου, για τους σημερινούς διανοούμενους.

  29. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Το φασιστοειδές δεν αντέχει το γεγονός ότι οι αριστεροί του 1940 πολέμησαν ενάντια στον κατακτητή ενώ οι ιδεολογικοί (ίσως και βιολογικοί) του πρόγονοι συντάχθηκαν μ’ αυτόν. Για όλα υπάρχει λύση:

  30. Ναυτίλος said

    Συγχαρητήρια για την αντίδρασή σου, Λάμπρο, και για τη σημαιοφόρο κόρη σου. Δυστυχώς, είναι γνωστή η πολιτική τοποθέτηση των περισσότερων ρασοφόρων. Ευτυχώς, όχι όλων. Το ότι μετατρέπουν τον άμβωνα της εκκλησίας σε βήμα προπαγάνδας φανερώνει το πόσο σέβονται το λειτούργημά τους.

  31. ππαν said

    Πάρα πολύ ωραίο το σημερινό, Νικοκύρη!
    Εννοείται ειρωνικά ο Σεφέρης, είναι δυνατόν να το έγραφε σοβαρά;

  32. ππαν said

    Εγώ το έχω και το έχω διαβάσει το «Τότε που ζούσαμε» αλλά δεν το θυμάμαι καθόλου αυτό το περιστατικό.. Το είχα αγοράσει μαθήτρια λόγω τίτλου. Θα το ξαναδώ όταν έρθω στην Ελλάδα.

  33. freierdenker said

    Το απόσπασμα του Πανσέληνου είναι μια πολύ ζωντανή περιγραφή του συμβάντος αλλά μπορεί να γίνει κάπως απλοϊκά στερεοτυπικό αν θέλουμε να καταλάβουμε την εποχή (π.χ. ο χοντροκέφαλος αστυνόμος που την βλακεία του πρέπει να ανεχτεί ο αριστερός διανοούμενος).

    Παραθέτω ένα απόσπασμα από το διδακτορικό του Βαγγέλη Αγγελή για την Μεταξική προπαγάνδα που ρίχνει λίγο φως και στο πνεύμα του σχολίου του Σεφέρη. Το γενικότερο του συμπέρασμα ήταν ότι επί Μεταξά οι γερμανόφιλοι είχαν τα πόστα, αλλά δεν κάνανε και ότι ήθελαν.

    «Οι υπεύθυνοι της λογοκρισίας στον Τύπο Παπαστρατηγάκης και Κονιτόπουλος ήταν επίσης γερμανόφιλοι – ο δεύτερος απαλλάχτηκε από τα καθήκοντα του γιατί, λόγω του φιλογερμανισμού του, δεν ανταποκρίθηκε στο πνεύμα της ουδετερότητας που ζητούσε ο Μεταξάς από τον ελληνικό τύπο, ειδικά τους πρώτους μήνες του Παγκοσμίου Πολέμου»

    Η πηγή του Αγγελή έχει επίσης ενδιαφέρον: Foreign Office 371, 24922, Αφορά την κατάσταση του Ελληνικού Τύπου, Μάιος 1940.

  34. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    20 – Δεν χρειάζεται να κοιταχτεί κανείς, το πρόβλημα έχει εξηγηθεί επιστημονικώς. Τα στούκας ήταν γερμανικά βομβαρδιστικά, καθέτου εφορμήσεως. Κάποια απο αυτά απο κακό χειρισμό ή απο βλάβη, δεν προλάβαιναν να ανυψωθούν, με αποτέλεσμα να ΣΤΟΥΚΑΡΟΥΝ με τον πλανήτη, με τα γνωστά αποτελέσματα. Απο τότε κάθε μεγάλη σύγκρουση ονομάστηκε ΣΤΟΥΚΑ, π.χ δύο αυτοκίνητα με αντίθετη φορά, ή δύο τραίνα, δύο αεροπλάνα κλπ. Αυτή η ονομασία πέρασε και για περιστατικά συγκρούσεων που έχουν για πρωταγωνιστές ανθρώπους, π.χ ρε συ αυτός έφαγε μια ΣΤΟΥΚΑ επάνω στην κολώνα φοβερή, ή για κάποιους που λένε ασυναρτησίες και μας φτιάχνουν την μέρα, καλά ρε αυτή έχει ΣΤΟΥΚΑΡΕΙ με μετεωρίτη, αν κρίνουμε απο τις παπαριές που λέει, πρέπει να ήταν τρομερή ΣΤΟΥΚΑ. Αντιλαμβάνεσαι υποθέτω, οτι μετά απο μια τέτοια σφοδρή σύγκρουση, τα τσιπάκια του όποιου λογισμικού, στην καλύτερη περίπτωση βραχυκυκλώνουν, στην χειρότερη, μπορείς να το δείς σε γραπτά μηνύματα εδώ μέσα, με το σήμα κατατεθέν της συγκρούσεως.

  35. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    30 – Πιο πολύ ενοχλήθηκα απο την απάθεια των υπολοίπων, παρά απο τον φασίστα ρασοφόρο, που έχουμε κοντραριστεί πριν τρία χρόνια, για πολιτιστικά θέματα. Το παρήγορο είναι, οτι πρίν απο λίγο που ήρθε η κόρη μου, (τρίτη λυκείου) και με ρώτησε γιατι δεν την είδα στην παρέλαση, τις εξήγησα το περιστατικό, και μου είπε, ναί κι εμείς το ακούσαμε, και λέγαμε με τα παιδιά τι λεει αυτός ρε συ, βγάζει ηγέτη τον δικτάτορα. Ειλικρινά μου έφτιαξε την διάθεση, μπορεί οι μεγάλοι να έχουν βουλωμένα αυτιά, αλλα ίσως οι νέοι να τα έχουν ανοιχτά, ή να τα ανοίγουν, μιας και δεν το άκουσε (ευτυχώς) μόνο η κόρη μου. Μαζί με κάποια ΣΤΟΥΚΑΡΙΣΜΕΝΑ σχόλια που διάβασα πιο πάνω, ήρθα στα ίσια μου.

    ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ.

  36. Αγγελος said

    Φρύνις (11), ακόμη κι αν το λέει ο φουκαράς ο Δεκαβάλας, ας μη λέμε κι εμείς ότι «Ο Μεταξάς… όλους τους πολιτικούς κρατούμενους τους έστειλε πακέτο στους Γερμανούς.» Ίσως να το έκανε αν ζούσε όταν ήρθαν οι Γερμανοί, αλλά πώς να το κάνουμε, είχε πεθάνει στο απόγειο της δόξας του τρεις μήνες πρωτύτερα!

  37. spyroszer said

    Διαβάζοντας το υπέροχο άρθρο του Πανσέληνου μου ‘ρθαν στο μυαλό αυτοί οι στίχοι:

    Από το Τρωικό κάστρο η Ανδρομάχη
    στον Έκτορα που κίναε για τη μάχη
    φώναξε με φωνή φαρμακωμένη:
    «Στρατιώτη μου, τη μάχη θα κερδίσει,
    όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει.
    Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει,
    στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει»

    Έτσι κι εμένα η κόρη του Γαβρίλη
    σαν έφευγα στις 20 τ’ Απρίλη
    μου φώναξε ψηλά από το μπαλκόνι:
    «Στρατιώτη αν θες τη μάχη να κερδίσεις,
    μια κοπελίτσα κοίτα ν’ αγαπήσεις.
    Όποιος το γυρισμό του όρκο δεν κάνει,
    στρατιώτη μου, τον πόλεμο το χάνει»

  38. Ναυτίλος said

    Όχι ο Μεταξάς, αλλά το μεταξικό καθεστώς παρέδωσε τους φυλακισμένους αριστερούς της Ακροναυπλίας στους ναζί.

  39. Αλίκη Στούκα said

    Ρωτάτε αν οι «αριστεροί» πολέμησαν στα
    βουνά της Ηπείρου. Ασφαλώς. Με ηρωϊσμό
    και αυτοθυσία. Γι αυτό και ο ελληνικός λαός συγχώρεσε την προδοτική στάση τους, στην
    αρχή του πολέμου.

    Πολέμησαν λοιπόν.
    Ομως ο Νάσος Θεοδωρίδης, στην Αυγή, ονομάζει φασιστικό τον στρατό του 40, εξ ίσου φασιστικό με τον ιταλικό. Και
    συμπληρώνει :

    «Υποστηρίζω ότι η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτό το σφαγείο θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί.»

    Το ξέρω ότι θα το κάνετε γαργάρα. Ευτυχώς θα
    το θυμόμαστε εμείς.

  40. Φρύνις said

    36.

    Δεν ξέρω κανέναν φουκαρά. Είναι ευκόλως εννοούμενο ότι ο Ι.Μ. τους άφησε να σαπίζουν στα μπουντρούμια, με συνέπεια λίγους μήνες μετά να εκτελεστούν από τους ναζί, την ώρα που οι «μιασμένοι» είχαν κάνει την «υπέρβαση|» τους, για όσους βέβαια την εκλαμβάνουν ως τέτοια. Οι νεκροί δεν δεδικαίωνται πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έμεινε καν το χιτώνιο αυτών των αφανισμένων αγωνιστών, για να κάνουμε έστω έναν συμψηφισμό Μνήμης.

  41. Φρύνις said

    Όπως λέει και Ναυτίλος, δεν ήταν ο Γιάννης, ήταν ο φουκαράς ο Γιαννάκης…

  42. gryphon said

    Θα αποφασισετε όμως τελικά ;.Τι ηταν ο Μεταξάς ;Ανθρωπος των Αγγλλων οπως λέει ο Θεοδωριδης η γερμανόφιλος ;.
    Και τά δυο δέν γίνεται.Και αν ηταν άνθρωπος τών αγγλων (πού δέν το θεωρώ απιθανο) τοτε ολα οσα εγιναν και τους χιλιαδες νεκρους ανάπηρους του μετωπου αλλα και τους 500.000 νεκρους απο τήν πεινα κατα τήν διαρκεια τής Κατοχής θα πρεπει να τους χρεωσουμε στους φιλους μας τους αγγλλους.Τιποτα δέν θα ειχε συμβει αν δέν μας εμπλεκαν αυτοι.Θα είχαμε λουφάρει κι εμεις οπως οι τουρκοι και ολοι αυτοι οι ανθρωποι θα ειχαν ζησει και αλλα που επακολουθησαν δεν θα ειχαν συμβει ποτε και πολλα θα ηταν διαφορετικα και σημερα ακομη και δημογραφικα θα ημασταν πολυ περισσοτεροι.Ειναι ενδιαφερουσα η αποψη του Θεοδωρίδη αλλα ακυρωνει και ολους τους μετεπειτα μυθους της Αριστεράς αν ειναι αληθινη.Yπαρχει βέβαια και άλλη άποψη. Οτι ο ιδιος ο φασιστας Μουσολινι ηταν ανθρωπος των αγγλων (και αλλων) απο την εποχη της ανοδου του στην εξουσία και οι οποιοι το διεταξαν να επιτεθει κατα τής Ελλαδος αλλα θα μπλεξουμε τώρα για να βρουμε ακρη.

  43. Φρύνις said

    @19 @26

    http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=1753

  44. Ναυτίλος said

    Εκ των υστέρων η κριτική είναι εύκολη. Δυστυχώς, όμως, τα γεγονότα δεν σου επιτρέπουν να το σκεφτείς καμιά εβδομηνταριά χρόνια. Απαιτούν άμεση δράση και όλοι ξέρουμε ποια στάση τήρησαν οι αριστεροί εκείνα τα χρόνια. Όσο για το τι λέει ο Θεοδωρίδης, κ. Στούκα, συζητήστε το μαζί του και μην προσπαθείτε να βγάλετε από τη μύγα ξύγκι. Σας ξαναρωτάω, λοιπόν: Σε ποια παράταξη ανήκαν οι συνεργάτες των Γερμανών, αυτοί που ποτέ δεν έδωσαν λόγο για την προδοσία τους;

  45. gpoint said

    Από τα λίγα που έχω διαβάσει και ακούσει είναι φανερό πως ο Μεταξάς ήλπιζε σε γερμανική ειρηνευτική διαμεσολάβηση αλλά ο στρατός είχε πάρει φαλάγγι τους Ιταλούς και χόντραινε το παιχνίδι. Ο Χίτλερ απειλούσε να μπει στον πόλεμο αν κινδυνεύσειει η Αυλώνα και τον ελληνικό στρατό τον έστελναν στα βουνά να πάθει κρυοπαγήματα. Τότε πέθανε (κατ’ άλλους τον «εφαγε» ο γιατρός του όταν κρύωσε) ο Μεταξάς και επι τέλους για κάποιους ο στρατός κινήθηκε προς την Αυλώνα προκαλώντας την επέμβαση των Γερμανών.

  46. Νίκος Μαστρακούλης said

    Μια που το έφερε λοιπόν η κουβέντα, έστω και με χολή, το τι θα γινόταν ίσως αν η Ελλάδα τηρούσε άλλη στάση το ’40, θυμίζω κάτι σχετικό του Μάνου Χατζηδάκι, από το μακρινό ’89:

    «Κι αν λέγαμε ΝΑΙ; …πάλι στα ίδια θα ’μασταν».

  47. spiral architect said

    @25, 39: Ωραία είναι να παστώνεις το κοπίδι κυρά μου. Μπορείς να γίνεις πιο σαφής, για να ξέρουμε που θα σε κοπανάμε;
    Το μάθαμε ότι, είσαι απόγονος ταγματασφ-αλητών.
    Έλα baby, μην κρύβεσαι … 😛

  48. rigasgfree said

    Όταν ο Μεταξάς αποφάσισε να πει ΝΑΙ το έκανε…

    Για όλους τους «ανιστόρητους» που θα επικαλούνταν τον ηρωισμό των Σπαρτιατών για να σκιάσουν την αφροσύνη των Μηλίων!

    http://nontobenews.com/2012/02/20/metaxas-gr/

  49. Παρότι φανατικός Σαραντακικός, θεωρώ ότι είναι ατυχέστατη η επιλογή του σημερινού θέματος.

  50. cronopiusa said

    Στούκα δες βίντεο στον Γκάρντιαν.

    Όσα συνέβησαν χτες 25/10 στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ μας αφορούν όλους και όλες!

  51. spiral architect said

    Achtung, achtung!
    (baby)
    Draghi: "Die Länder müssen Souveränität abgeben" 👿

  52. spiral architect said

    @23: Νικοκύρη, φτιάξε το προφίλ σου, όπως άβαταρ, παραπομπή προς το ιστολόγιο κλπ, άλλως θεωρείσαι … αυγό.

  53. cronopiusa said

    Ο Κασιδιάρης τούς διέφυγε, ο Βαξεβάνης πάλι όχι…

  54. Ναυτίλος said

    Κυρία Στούκα; Πού είστε; Πήγατε να βομβαρδίσετε άλλον ιστότοπο; Περιμένω μιαν απάντηση. Μήπως το ψάχνετε ακόμα; Να σας βοηθήσω: για κοιτάξτε και για Ράλληδες, ταγματασφ-αλήτες,Μπουραντάδες, γερμανοτσολιάδες. Συνώνυμα είναι όλα αυτά και σχετίζονται με μια παράταξη. Μη με αφήσετε να περιμένω. Προγραμματίστε μια πτήση και καταδώ.

  55. Νίκος Κ. said

    Η φράση »πολεμήσαμε τον Φασισμό» ήταν ταμπού για πολλά χρόνια. Στις σχολικές εορτές, δεκαετίες του 70 και 80, λέγαμε »πολεμήσαμε τους Ιταλούς», »τον Μουσολίνι», »πολεμήσαμε για τα άγια χώματα, την ελευθερία» κλπ, κλπ αλλά για το τι ήταν αυτό το »κορόιδο» ο Μουσολίνι, τσιμουδιά! Όσο για τον Χίτλερ, μας έλεγαν ότι ήταν ένας παράφρων που ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Δεν έπρεπε να γίνονται επικίνδυνοι συνειρμοί και η ιστορική μνήμη έπρεπε να περιοριστεί σε ιστορίες για Πίνδο, κρυοπαγήματα, χαμογελαστά παλικάρια να τραβούν για το μέτωπο και άλλα, τα οποία είναι βέβαια άξια σεβασμού, αλλά το πράγμα δεν σταματάει εκεί. Είχε μεγάλη πλάκα δε, ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου 1981 στο σχολείο. Το τότε ΠΑΣΟΚ των μαλλιάδων, γενειοφόρων και …ζιβαγκοφόρων είχε 10 μόλις μέρες στην εξουσία και για πολλούς μας ετοίμαζε για προσχώρηση στο Σύμφωνο Βαρσοβίας. Τα χέρια όμως και οι γλώσσες (κυρίως αυτές) κάποιων εκπαιδευτικών και μαθητών είχαν ήδη λυθεί κι έτσι ακούστηκαν στην γιορτή εκείνη λόγοι για πάλη ενάντια στον Φασισμό, Εθνική Αντίσταση, βουνά, λαγκάδια και τέτοια, με αποτέλεσμα ορισμένοι γονείς υπερσυντηρητικών φρονημάτων …να τα κάνουν επάνω τους… Τη νύφη την πλήρωσε ο άμοιρος Γυμνασιάρχης, ο οποίος έγινε αποδέκτης παραπόνων του τύπου »θα κάνετε τα παιδιά μας κομμουνιστές και θα μας σφάξουν κι εμάς κι εσάς»…. Γραφική εποχή εκείνη, αλλά τελέιωσε πια. Ή όχι;

  56. Φωτοτυπάκιας said

    Γεια σας, κ. Σαραντάκο. Βλέπω είστε σε συνεχή επιφυλακή, που δεν προλαβαίνω πια να διαβάσω τις δημοσιεύσεις σας και τα σχόλια !

    Το άρθρο του Ασημάκη Πανσέληνου στα Νεοελληνικά Γράμματα, αποδείχτηκε, για την εποχή που γράφτηκε, προφητικό! Είχα διαβάσει προ αμνημονεύτων ετών ένα βιβλίο του Α.Π. με τον τίτλο «Η Κίνα η δική μου», αν θυμάμαι καλά, με έγχρωμες φωτογραφίες και ενδιαφέρον κείμενο για την τότε εξωτική χώρα, αλλά δεν μπορώ να το βρω.

    Νομίζω ότι για τους προβληματισμούς κάποιων σχολιαστών, αν δηλ. ο Μεταξάς ήταν γερμανόφιλος ή αγγλόφιλος, φασίστας ή δικτάτορας, έχει ενδιαφέρον το άρθρο του Άλκη Ρήγου στη σημερινή Αυγή (βλέπε και
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=723235). Όπως συμβαίνει πάντα, η πραγματικότητητα έχει πολλές πτυχές και δεν είναι μονοδιάστατη. Αυτά όμως, είναι για τους φωστήρες επιστήμονες. Για εμάς έννοιες, όπως δικτάτορας, φασίστας, χουντικός, αυταρχικός, καταπιεστής κοκ. είναι συνώνυμες.

    Α, και μην κοροϊδεύετε, μερικοί θερμόαιμοι, τις κυρίες!

  57. Ναυτίλος said

    56: Μπορείτε να το βρείτε στο Greekbooks. gr. Μάλλον ο ΚΕΔΡΟΣ θα πρέπει να επανεκδώσει τα έργα του Πανσέληνου, γιατί έχουν ζήτηση,τελικά.

  58. spiral architect said

    […] Χωρίς φυσικά να επικροτώ τη δικτατορία που επέβαλε το 1936, με την ολέθρια πάντως ψήφο εμπιστοσύνης της σχεδόν παμψηφίας της Βουλής, οι Ιταλοί θα έκαναν αναίμακτη παρέλαση ως την Αθήνα αν ο δικτάτορας δεν αντέκρουε με το υπερήφανο ΟΧΙ του τον ομοϊδεάτη του, Μουσολίνι, και – το ακόμη σημαντικότερο – αν δεν είχε μεριμνήσει κατά την περίοδο 1936-1940 για την προετοιμασία και τον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων, για την αποτελεσματική άμυνα και την εξευτελιστική ήττα των Ιταλών.[…]

    Ποιος έγραψε τα παραπάνω:
    (καθώς και πολλά άλλα χαρωπά)
    Ο δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτής Γιάννης Μαρίνος.

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    49: Γιατί ατυχέστατη επιλογή; Απορώ,.

    52: Αυγό, αλλά όχι χρυσό -ελπίζω.

    56: Το βιβλίο αυτό το έχω με ιδιόχειρη αφιέρωση του συγγραφέα 🙂

  60. Costas said

    @11, 36, 40, 44, 54
    Σχετικά με το άφημα των κομουνιστών (σταλινικών και τροτσκιστών) κρατουμένων στα χέρια των Γερμανών την ώρα της ήττας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ίδιο έκανε και το κομουνιστικό καθεστώς της ΕΣΣΔ όταν υποχωρούσε μπροστά στη γερμανική προέλαση. Για την ακρίβεια, η NKVD εκτελούσε η ίδια τους πολιτικούς κρατουμένους προτού υποχωρήσει.

    Επίσης, αν είχε κάνει κατοχή στην Ελλάδα ο Κόκκινος Στρατός το ’44, είναι σίγουρο ότι η αριστερή παράταξη θα είχε δώσει τους δικούς της κόκκινους Μπουραντάδες, Χίτες, δωσίλογους, ρωσοτσολιάδες, ασφαλίτες κλπ. Τα είδαμε όλα αυτά και τα απολαύσαμε επί δεκαετίες στις χώρες του «υπαρκτού»…Κιβωτίου. Πάρ’ τον έναν, δηλαδή, χτύπα τον άλλον.

  61. Μαρία said

    4
    >Με τον Σεφέρη πάντα μπερδεύομαι. Η μελοποίηση ποιημάτων του από τον Μίκη με κάνει να τον νιώθω “δικό μας”.

    Κι άλλοι την έπαθαν με τον Ελύτη. Θυμάμαι στα μέσα της δεκαετίας του ’80 που μαθήτριες της ΜΑΚΙ λέγανε για συμμαθήτριές τους που τραγουδούσαν το «ένα το χελιδόνι…» οτι τραγουδούσαν κομμουνιστικά τραγούδια.

  62. Ναυτίλος said

    60: Ως αριστερός, ήμουν πάντα απέναντι στο σοβιετικό καθεστώς, συνεπώς δεν έχω λόγους να διαφωνήσω με όσα γράφεις. Αν και η ιστορία δεν γράφεται με τα »αν». Οι δωσίλογοι στην Ελλάδα ανήκαν σε συγκεκριμένη παράταξη και αυτό δεν είναι υπόθεση, είναι γεγονός.

  63. Costas said

    62: Φυσικά και είναι γεγονός. Αλλά γεγονός είναι και οι κόκκινοι δωσίλογοι του υπαρκτού. Κάποιοι ήταν ιδεολόγοι, κάποιοι απλώς αριβίστες πουλημένοι στο εκάστοτε καθεστώς. Όπως και με τους δικούς μας δηλαδή, και όπως σε όλη την Ευρώπη τότε και όπως παντού και πάντα.

    Τώρα, όσον αφορά το «αν», συχνά διαβάζουμε ότι τα «αν» δεν μετράνε στην ιστορία. Αυτό δεν το δέχομαι έτσι απόλυτα. Όταν έχεις μαζικά δεδομένα από την ιστορία της ίδιας εποχής κάποια χιλιόμετρα παραδίπλα σου, είναι θεμιτό να τα μεταφέρεις στη χώρα σου και να διατυπώσεις υποθέσεις με «αν». Αλλιώς καταλήγουμε στην άποψη ότι η πραγματικότητα δεν έχει τυπολογίες, κανονικότητες, μοτίβα, σταθερές, στη θεωρία ότι η κάθε ιστορική στιγμή είναι απολύτως μοναδική και δεν επιδέχεται διανοητική επεξεργασία παρά μόνο πραγματολογική εξακρίβωση. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση κακώς ασχολούμαστε με την ιστορία γενικώς, γιατί είναι απολύτως άχρηστη και η όποια εξακρίβωση του τι έγινε κάποτε δεν μας αφορά ούτε στο ελάχιστο σήμερα.

  64. Για τα Stukas που έγραψε ένας φίλος πιο πάνω, το όνομά τους προέρχεται από την ονομασία τους Sturzkampfflugzeug, μαχητικό αεροπλάνο κάθετης εφόρμησης, StuKa λοιπόν. Όπου το «κάθετη εφόρμηση» αποδίδει το Sturz = (αιφνίδια) πτώση.

  65. Γς said

    17:
    >Μόλις γύρισα από τη μαθητική παρέλαση στο Σύνταγμα. Πήγα να καμαρώσω τη θυγατέρα μου, ο χαζομπαμπάς!

    Εμενα στην κόκκινη τότε Καισαριανή και όταν μια 28η Οκτωβρίου παρέλασαν οι γιοί μου ως λυκόπουλα στη πλατεία, με παίρνει τηλέφωνο ο αδελφός μου:
    -Συγχαρητήρια. Είδα τους ανιψιούς μου!
    -Που τους είδες;
    -Στην τηλεόραση.
    -Ποια τηλεόραση; Δεν το έδειξε η Τηλεόραση.
    -Της Μόσχας ρε! Εμείς πιάνουμε Μόσχα κατευθείαν!
    La Place Rouge était vide
    Devant moi marchait Nathalie
    Elle avait un joli nom, mon guide
    Nathalie

  66. Servitoros said

    Μια που λέμε περί φασισμού το εξαιρετικό μεζεδάκι από το left.gr: Οι έλληνες θεωρούμε απαράδεκτο την 28η Οκτωβρίου οι ανθέλληνες να παρελαύνουν κατά του ναζισμού (φσιτ μπόινγκ)

  67. Costas said

    Φοβάμαι ότι ο σχεδιασμός του σήματος είχε πρόβλημα. Τουλάχιστον κοιτώντας τη φωτογραφία, περισσότερο φαίνεται η σβάστικα και λιγότερο η κόκκινη λοξή γραμμή του απαγορευτικού, με αποτέλεσμα στην αρχή να νομίσω πως οι μαθητές ήταν ναζί. Θα ‘πρεπε η λοξή κόκκινη λουρίδα να ‘ναι πολύ πιο φαρδιά και εμφανής…

  68. ΣοφίαΟικ said

    Πάντως συγχαρητήρια, Νίκο. Από δω το φέρνεις, από κει το φέρνεις, καταφέρνεις να μας πείσεις ότι δεν συνέβη η μόνη περίπτωση στον 20ο αιώνα να ήταν όλοι οι Έλληνες ενωμενοι για κοινό σκοπό. Επίσης πολύ μου αρέσει (και ναι, δεν κυριολεκτώ) που βλέπω αντιδράσεις του στυλ κι αυτός δικός μας ήτανε, για΄τι όποιος έκανε/ είπε κα΄τι που μας αρέσει δικός μας είναι- μέχρι εποχής που δεν υπήρχανα ριστεροί- δεξιοί. Άντε, και το χρόνου με περισσότερο διχασμό (τι να πει κανείς πιά!).

    ΥΓ Λυπαμαι αλλα΄εγώ δεν πίστευω ότι οι Έλληενς πολέμισαν ιταλούς φασίστες, Ιταλούς στρατιω΄τες πολέμησαν, δεν ήταν όλοι μέλη το κόμματος. Μια βόλτα στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφέιο στην Κ΄ρητη έκανα πρόπερσι. Ήταν ναζί όλα αυτά τα δεκαεφτάχρονα παιδιά; Που ακόμα δεν είχαν βγει απ’τ’αβγό;

  69. LandS said

    Δυο λόγια για το θέμα που σήκωσε ο Γεωργιάδης, και μας το μετέφερε η Στούκα και άλλα στούκας εδώ.

    Η μεγαλύτερη απορία μου είναι ότι ξαφνικά ξεφύτρωσαν δεκάδες που διάβασαν λεπτομερώς το άρθρο του Νάσου Θεοδωρίδη δημοσιευμένο ΠΡΟ ΤΡΙΕΤΙΑΣ στην ΑΥΓΗ και κανένας που να διάβασε Ασδραχά, Βεργόπουλο, Στανγκανέλη, Π-Ι Κωνσταντακόπουλο, Σκαλιδάκη, Ρήγο, Μανουσάκη, Λήδα Καζαντζάκη, και τον αξέχαστο Άγγελο μας, στο τεύχος (στα Ενθέματα) της ίδιας εφημερίδας ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ !

    Και αναφέρομαι μόνο στην πιο πρόσφατη έκδοση της Αυγής, του πιο πρόσφατου αφιερώματος των Ενθεμάτων.

  70. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Kαλά, δε μας παρατάς, ρε Νοικοκύρη; Δίκιο έχουν τα παιδιά; Τι σου φταίει ο φασισμός; Έπρεπε να έρθει ο Παξινός και ο Χαραλαμπίδης από τη μακρινή αρχαιότητα για να στο πουν; Ο φασισμός είναι μια ΙΔΕΑ! Ποιος ξεχνάει τον Ι.Δ.Ε.Α.; Δεν αλλάζουν οι σκορπιοί (Εννοώ τους ανθρώπους, όχι τ’ αθώα ζωντανά)

    Πιό ήρεμα τώρα… τα έψαλα του Σαραντάκου και ξαλάφρωσα.

    Διακρίνονται δυο ωραιότατες ατάκες:
    1@ Gpoint Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο, τώρα έχουμε σχεδόν Νοέμβρη
    @5 Sp.A. Ζυμώθηκε βλέποντας τις αντιφάσεις και πήρε θέση. Πριν είχε άγνοια.

    3@Bernardina… No! Γεννήθηκες νωρίς. Περίμενε λίγο! Δεν είναι δυνατό να χάθηκαν οι άνθρωποι από τον πλανήτη! εφτά δισεκατομμύρια γίναμε! Λες να μην έμεινε κανένας;

    4@ Allu κλπ. Ο Σεφέρης ήταν ένα δεξιό καλό παιδί. Δεν ήταν αλήτης αλλά αριστοκράτης. Και είχε σπουδαία γυναίκα• πολύ σπουδαία γυναίκα (Mάρω Σεφεριάδη), αν κρίνει κανείς από τον πρώτο στίχο της μετάφρασης του Tao Te Ching. Είχε και ωραίο μυαλό. Αλλά όλα αυτά δεν αρκούν για τη σωτηρία. (άσχετο, sefer = βιβλίο, εβραϊκά)
    31@Ππαν Πολύ ευγενική με τον Σεφέρη. Δεν αντιλέγω, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν οφείλω να συμφωνήσω. Φιλιά (και στην Μπέρνη βεβαίως)

    Φιλιά και στους υπόλοιπους… από μακριά. Μόνο γυναίκες πλησιάζω

  71. Ηλεφούφουτος said

    Μόνο το επεισόδιο που είχε αφγηθεί ο Σεφέρης ήξερα. Όταν είδα τον τίτλο του ποστ νόμιζα ότι θα αναφερόταν σ αυτό.

    To σκεπτικο Θεοδωρίδη είναι παράλληλο με το σκεπτικό πολλών δεξιών που κατηγορούν το ΕΑΜ ή και την εθνική αντίσταση γενικότερα με το σκεπτικό «αφού πολεμήσαμε τους Ιταλούς και τιμήσαμε τα όπλα μας γιατί να μην καθήσουμε μετά στ αβγά μας και να περιμένουμε το τέλος του πολέμου, αντί να εξοργίζουμε τον κατακτητή με σαμποτάζ για χάρη των Σοβιετικών/Άγγλων και να πληρώνουμε μετά τις συνέπειες με αντίποινα όπως τα Καλάβρυτα;»

    Οι αριστεροι διανοούμενοι που αναφέρθηκαν δεν μπορούσαν να μην τονίσουν τα περί φασισμού αφού απευθύνονταν σε ένα κοινο που ο πατριωτισμός του, όσο να ‘ναι θα ήταν μουδιασμένος λόγω καθεστώτος Μεταξά και θα αμφέβαλλε κατά πόσο άξιζε να πολεμήσει στο πλευρό του δικτάτορα, αυτό ίσχυε και για κομμουνιστές σε δημοκρατικά κράτη της Δυτικής Ευρώπης οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από το σύμφωνο Μολοτοφ-Ρίμπεντροπ.

    Κατά τ άλλα κι εγώ πιστεύω πως ο λαός το ’40 ένιωθε πρωτίστως ότι πολεμά έναν ξένο στρατό εισβολής που έκανε μια ιταμή επίθεση και όχι το φασισμό.

  72. cronopiusa said

    Η Σκλαβιά

    Η σκλαβιά – η σκλαβιά πικρό φαρμάκι
    μαύρη κι άραχλη ζωή
    φασιστάδες μαύροι δράκοι
    μας πατήσανε τη γη (δις)

    Σφάζουν δέρνουν – σφάζουν δέρνουν κι ατιμάζουν
    και μας καίνε τα χωριά
    κι ότι βρουν όλα τ’ αρπάζουν
    μαθημένοι στην κλεψιά (δις)

    Μα πετιούνται – μα πετιούνται λεοντάρια
    άπο μέσα απ’ τη σκλαβιά
    άντρειωμένα παλικάρια
    και ζητάνε λευτεριά (δις)

    Λευτεριά λευτεριά ουράνιο δώρο
    λευτεριά τρανή θεά
    στενό πια δε θα ‘χεις χώρο
    θα ‘χεις σύνορα πλατιά (δις)

    Μακεδόνες Μακεδόνες Μωραΐτες
    Ηπειρώτες Θεσσαλοί
    Ρουμελιώτες Θράκες Κρήτες
    Η πατρίδα μας καλεί (δις)

    Η χαμένη ταινία του Φίνου για την αποχώρηση των Γερμανών

  73. ππαν said

    70: Είμαι σεφερικιά και δεν το κρύβω!

  74. ΝΕΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ said

    Διάβασα στα ανοιχτά χαρτιά του Ελύτη κάτι για Εμπειρίκο και Κρώρα κι έψαξα να δω περί τίνος πρόκειται και αναρωτήθηκα, πώς γίνεται αυτοί που ανήκουν σε αυτούς που συλλάβανε τον Εμπειρίκο, που είχε κάνει το σπίτι του κέντρο αντίστασης με κίνδυνο της ζωής του, να βγαίνουν πάντα άσπιλοι και αμόλυντοι και μάρτυρες και οι άλλοι της αντίπερα όχθης να έχουν όλα τα κακά του κόσμου και τίποτα μα τίποτα καλό; Το γνωμικό της καμήλας, που δεν βλέπει την καμπούρα της….
    Και κατά τα άλλα, ποιος θυμάται την ΟΠΛΑ;

  75. cronopiusa said


    Μιχ. Γενίτσαρης- Με πιάσαν επί Μεταξά

  76. Ναυτίλος said

    74: Σαφώς και όλα τα στραβά καρβέλια δεν είναι της νύφης. Σαφώς και η ΟΠΛΑ βαρύνεται με εγκλήματα, γνωστότερα εκ των οποίων είναι η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη και του Κίτσου Μαλτέζου. Αλλά παραπάει να κατηγορούν οι δωσίλογοι συνεργάτες των ναζί σύσσωμη την Αριστερά ως αντεθνικώς δρώσα και να καταδικάζει εις θάνατον επί εασχάτη προδοσία ο πολιτικός υπόκοσμος ποιον; Τον Μανώλη Γλέζο!

  77. Earion said

    68 : Σοφία, ειδικά οι αλεξιπτωτιστές ήταν διαλεγμένοι ένας ένας από το καθεστώς να είναι πάνω απ’ όλα φανατικοί εθνικοσοσιαλιστές. Οι περισσότεροι προτού καταταγούν ήταν μέλη της Χιτλερικής Νεολαίας, και πάντως ήταν όλοι εθελοντές.

    Αλλά, Νικοκύρη, εγώ θέλω να σημειώσω δύο γλωσσικά:

    1. Το «πολισμανάκι», χαϊδευτικό / μειωτικό του «πολισμάνος» ή «πολιτσμάνος», λέξη που κυριαρχούσε κάποτε (μέχρι και στις κινηματογραφικές ταινίες του ’60), ενώ τώρα έχει σβήσει, και

    2. Το «φασιστές» του Σεφέρη. Ο φασιστής, του φασιστή, άραγε να ειπώθηκε κι από άλλους εκείνη την εποχή; Τελικά επικράτησε ο φασίστας, οι φασίστες. Αντίθετα, ο ναζιστής, οι ναζιστές.

  78. Φρύνις said

    «… Τα είδαμε όλα αυτά και τα απολαύσαμε επί δεκαετίες στις χώρες του “υπαρκτού”…Κιβωτίου. Πάρ’ τον έναν, δηλαδή, χτύπα τον άλλον….» 60

    «…Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση κακώς ασχολούμαστε με την ιστορία γενικώς, γιατί είναι απολύτως άχρηστη και η όποια εξακρίβωση του τι έγινε κάποτε δεν μας αφορά ούτε στο ελάχιστο σήμερα…» 63

    @Costas, μου φαίνονται κάπως αντιφατικά τα παραπάνω. Και απλώνω ,ίσως καταχρηστικά, δανεικό ‘αμερόληπτο’ σεντόνι:

    «…Μερικοί προτιμούν να μιλούν για «ολοκληρωτισμό», περιλαμβάνοντας στον όρο αδιακρίτως και το φασισμό και το σταλινισμό. Είναι σωστή αυτή η προσέγγιση; «Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει τον όρο ολοκληρωτισμός επειδή τα μέσα υποταγής που χρησιμοποίησαν ο Χίτλερ και ο Στάλιν μοιάζουν πολύ. Για τα θύματα των δύο καθεστώτων, οι αστυνομικές υπερβάσεις και τα στρατόπεδα φαίνονται ίδια.

    »Ομως, αν δει κανείς πιο προσεκτικά τα πράγματα, η έννοια του ολοκληρωτισμού κρύβει περισσότερα από όσα φανερώνει. Οι όροι είναι βάσιμοι όσο μας βοηθούν να καταλάβουμε τον κόσμο. Η έννοια του ολοκληρωτισμού δεν μας λέει τίποτα για το πώς τα φασιστικά κινήματα κατέκτησαν και άσκησαν την εξουσία – σε συμμαχία με τους συντηρητικούς. Αν δει κανείς προσεκτικά τις φασιστικές κυβερνήσεις που προέκυψαν, δεν ήταν μονολιθικές. Ηταν συμμαχίες των παραδοσιακών θεσμών και των ελίτ με τους νέους παράγοντες του φασιστικού κόμματος και με στρατιωτικούς που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους – οι φασίστες έτειναν να πάρουν το πάνω χέρι κάτω από την πίεση του ολοκληρωτικού πολέμου.

    »Αντίθετα, ο Στάλιν κυβέρνησε μέσα από το κόμμα του, χωρίς να έχει να αντιμετωπίσει επιχειρηματίες, αριστοκράτες, επαγγελματίες δημόσιους υπαλλήλους, εκκλησίες ή αξιωματικούς με ανεξαρτησία σκέψης.

    »Επί πλέον, ο Στάλιν και ο Χίτλερ ήταν κακοί με διαφορετικούς τρόπους. Ο Στάλιν ήταν υπεύθυνος για εκατομμύρια θανάτους που οφείλονταν σ’ ένα αλόγιστο οικονομικό πείραμα, σε μετακινήσεις πληθυσμών και στον παρανοϊκό παροξυσμό της μεγάλης εκκαθάρισης. Αλλά οι εκατομμύρια θάνατοι του Χίτλερ προήλθαν αρχικά από τη συνειδητή επιλογή ενός επιθετικού πολέμου και στη συνέχεια από την απόφασή του να εξολοθρεύσει έναν ολόκληρο λαό, μαζί με τα γυναικόπαιδα και τον πολιτισμό του. Το μεγαλύτερο κακό ήταν αυτό που προκάλεσε ο Χίτλερ.

    »Τέλος, συγκαλύπτοντας το μερίδιο των συντηρητικών στην επιτυχία του φασισμού, η έννοια του ολοκληρωτισμού χρησιμεύει ως άλλοθι για εκείνους τους συντηρητικούς που συνέδεσαν την τύχη τους με τους φασίστες και σήμερα προσποιούνται ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα εναντίον της ολοκληρωτικής δικτατορίας του Χίτλερ». …»

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=216333

  79. Costas said

    Φρύνις, δεν κατάλαβα πού θες να καταλήξεις, ποιο δηλαδή είναι το δια ταύτα σου, ούτε γιατί είναι αντιφατικά τα λόγια μου τα οποία παράθεσες. Μπορείς να το πεις με δικά σου λόγια αντί για το σεντόνι;

  80. τυφλόμυγα said

    Πάνω κάτω τα ίδια, με όσα αναφέρονται στο άρθρο του Βήματος @58, είπε και ο Σπύρος Ιακωβίδης στην εκπομπή Στα Άκρα. http://www.ert.gr/webtv/net/item/8196-Spyros-Iakwbidhs-26-10-2012#.UI6LBmeZjdV

  81. Costas said

    Τι λέει ο Ιακωβίδης; Ότι οι Γερμανοί μπήκαν στην Ελλάδα από την Αλβανία, από τη μεριά της Κορυτσάς;! (15:00)

  82. Costas said

    Ιακωβίδης: «το μουσείο της Δήλου είναι στη Μύκονο» (1:28) !

  83. Costas said

    Σόρυ, οχι 1:28, αλλά 49:00. Και η Φλέσσα απαντά «Βεβαίως!»

  84. Costas said

    1:01:01 Φλέσσα: «έρχεται η ώρα που ξεθάβουν τα αρχαία, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση». Δηλαδή, ποιαν άλλη θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, χρυσή μου;

  85. sarant said

    74: Κάτι είχε γράψει και ο ίδιος ο Εμπειρίκος για το συμβάν. Και ο ΘΔΦραγκόπουλος έγραψε για τον εξάδελφό του, το είχαμε δημοσιεύσει εδώ τις προάλλες, δεν είναι κανένα εφτασφράγιστο μυστικό. Οι συλλήψεις των ομήρων έγιναν με ταξικά, ας πούμε, κριτήρια. Ο εμφύλιος πόλεμος τα έχει αυτά.

    77: Το «φασιστές» του Σεφέρη δεν το πρόσεξα, το πήρα κοπυπαστηδόν το απόσπασμα. Το έχω ξανασυναντήσει το «φασιστής» αλλά σπάνια. Ξέρεις όμως, σε κείμενα των αρχών, π.χ. 1923-24, βρίσκεις επίσης «οι φασίστι», ιταλικός πληθυντικός, ακόμα και «οι έλληνες φασίστι» για τους εδώ μιμητές.
    Πολισμανάκι, ναι, έχει εξαφανιστεί ο πολισμάνος.

  86. Φρύνις said

    @ 79. Costas, δεν είπα «είναι», είπα «μου φαίνονται». Από εκεί και πέρα, και με δικά μου λόγια, είναι ζήτημα πολιτικής εκτίμησης, και το διαταύτα το ζούμε καθημερινά. Είναι, νομίζω, θέμα κοντινού χρόνου, να ξαναδούμε την εφεδρική σκούπα να κάνει πως σαρώνει τα αναλώσιμα και προσχηματικά ξερά προσανάμματα, και να αφανίζει τα χλωρά, σε μια διαβαθμισμένη ευρύτερη πρόσληψη.

  87. Φρύνις said

    http://www.ert.gr/webtv/net/item/8227-Prwinh-Enhmerwsh-29-10-2012#.UI5d1mdlmLE

  88. Immortalité said

    Νομίζω το βιβλίο του Πανσέληνου κυκλοφορεί. Στο βιβλιοπωλείο μου πάντως το έχει. Και στο βιβλιονέτ δεν το δίνει εξαντλημένο στον εκδότη, είναι ήδη στην 28 έκδοση και δεν είναι με πολυτονικό. Σταματήστε όμως να με καταστρέφετε, μια χαρά τα καταφέρνω και μόνη μου έχω ήδη ξεπεράσει τον βιβλιοπροϋπολογισμό για μέχρι τα Χριστούγεννα 🙂

    Πάντως εγώ ξέρετε που εστίασα, στο απόσπασμα που μιλάει για τον Καραγάτση. Δεν κατάλαβα καλά τι εννοεί. Πως ο Καραγάτσης ισχυρίστηκε ότι μπορεί μεν να συνεργάζετε με το περιοδικό αλλά δεν κρύβει πως συμπαθεί το φασισμό και επικαλέστηκε τη μαρτυρία του Φωτιάδη;

    @4 & 61 Αυτή την ανάγκη να κατατάξουμε τους ποιητές και να τους αντιμετωπίσουμε με εξωποιητικά κριτήρια δεν την κατάλαβα ποτέ μου. Αλλουφάνη τι παναπεί «ενεργό μέρος του συστήματος»; Επειδή ήταν διπλωμάτης αναιρείται η αξία των στίχων του; Με τη λογική αυτή μόνο ‘Ασιμο έπρεπε να διαβάζουμε.

  89. sarant said

    88β: Ναι, αυτό εννοεί. Μπορεί να συνεργάζεται με το αριστερών καταβολών περιοδικό, αλλά δεν κρύβει ότι συμπαθεί το φασισμό.

  90. ππαν said

    Εγώ είμαι αριστερή και πολύ σεφερική, πότε γενικά συνφωνώ. Αλλά με το χέρι στην καρδιά πες μου: που ο Ελύτης ήταν ΠΟΛΑΝ δεν σε κρύωσε λίγο απέναντί του; Αν δηλαδή σου άρεσε. Νομίζω ότι τα εξωποιητικά κριτηρια δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε όσο κι αν θελουμε αν ο ποιητής ζει και κάνει δηλώσεις ανάμεσά μας. Αν ο Σεφέρης ζούσε κι ήταν πχ μνημονιακός κάπως αλλιώς θα μου φαινόταν. Ευτυχώς δεν τον πρόλαβα,

  91. Immortalité said

    Τι περίπλοκη προσωπικότητα αυτός ο άνθρωπος…

  92. Immortalité said

    @90 Μου άρεσε και εξακολουθεί να μου αρέσει, όχι ακριβώς τα ίδια ποιήματα και όχι για τους ίδιους ακριβώς λόγους, αλλά ναι και χωρίς να βάλω το χέρι στην καρδιά τότε είχα πολύ στεναχωρηθεί. Όμως το είδα σαν μια κίνηση συμπάθειας προς τον δισέγγονο της Π. Δέλτα και όχι σαν πολιτική στήριξη. Από την άλλη η πολιτικές θέσεις του Πάουντ και του Σελίν με έχουν επηρεάσει και μάλιστα πολύ, αλλά τους κατατάσσω σε άλλη κατηγορία. Όσο να πεις το να είσαι φιλοναζί δεν είναι το ίδιο με το να χαιρετήσεις την ίδρυση της ΠΟΛΑΝ.

    Κι ο Χατζιδάκις δεξιός δεν είχε δηλώσει;

    Για τον Καραγάτση θα μ’ ενδιέφερε να μάθω αν και φαντάζομαι, μη σου πω είμαι σίγουρη, ότι αυτό που μου δημιουργεί η γραφή του δεν θα επηρεαστεί.

  93. ππαν said

    Δεξιός ο Χατζιδάκις αλλά αντιαυριανιστής, και αυτό είναι βέβαια πολύ σημαντικότερο. Για φαντάσου να ήταν φιλοαυριανιστής; Θεοδωράκης να πούμε;

  94. ππαν said

    Η Φρανσουάζ Αρντύ δεν μου αρέσει πια γιατί είναι σαρκοζικιά!

  95. Ναυτίλος said

    88: Έχεις δίκιο, κατά τη γνώμη μου. Πρέπει να διαχωρίζουμε τους δημιουργούς από το έργο τους. Δεν είμαστε πια έφηβοι για να ψάχνουμε για είδωλα. Το αγαπημένο μου μυθιστόρημα είναι το »Ταξίδι στην άκρη της νύχτας» του φασίστα Σελίν. Και λοιπόν; Σαν άνθρωπος, σύμφωνοι, ήταν απεχθής, όλοι το λένε, αλλά ποιος γράφει καλύτερα απ’ αυτόν; Την »Πείνα» του ναζιστή Χάμσουν όλοι δεν την έχουμε διαβάσει; Ποιήματα του Πάουντ δεν απολαμβάνουμε; Επειδή ο Ρίτσος έγραψε τις ανοησίες για »τα παιδιά της ΚΝΕ» και για τα τανκς με τον χορευτικό ρυθμό, δεν θα διαβάσω, ξανά και ξανά, την »Τέταρτη Διάσταση»; Η αθε’ί’α μου θα με εμποδίσει να λατρεύω τον Παπαδιαμάντη μας; Δεν νομίζω.

  96. spyroszer said

    78. Ενδιαφέρουσα η συνέντευξη αλλά έχω μερικές απορίες.Σίγουρα ο φασισμός και ο σταλινισμός έχουν πολλές διαφορές. Η φράση όμως «το μεγαλύτερο κακό ήταν αυτό που προκάλεσε ο Χίτλερ», μου φαίνεται λίγο αυθαίρετη.
    Ο καθηγητής λέει ότι ο Χίτλερ εξολόθρευσε συνειδητά ανθρώπους και λαούς, ενώ υπονοεί ότι ο Στάλιν αρχικά δεν είχε τέτοια πρόθεση, αλλά προέκυψε στη πορεία και ως αποτέλεσμα πειραματισμών κλπ. Καταρχάς για όλους τους ανθρώπους που υπέστησαν αυτά τα δεινά έχει σημασία αυτό; (Επίσης ο ουκρανικός λιμός, το Χολοντόμορ, έχει αναγνωρισθεί σήμερα από πολλά κράτη και οργανισμούς ως συνειδητή εξολόθρευση του ουκρανικού λαού). Αλλά όμως και στις δύο ιδεολογίες υπήρχε εγγενώς ο διαχωρισμός «εμείς και οι άλλοι», όπου οι άλλοι έπρεπε να εξοντωθούν. Ο Χίτλερ επέλεγε τους εχθρούς του κυρίως με φυλετικά κριτήρια, τα οποία έθετε αυθαίρετα ο ίδιος. Ο Στάλιν επέλεγε τους εχθρούς του, τους αντιφρονούντες, με διάφορα κριτήρια, τα οποία έθετε επίσης αυθαίρετα ο ίδιος.

  97. Immortalité said

    @93 Μπορεί η διαφορά να είναι σημαντική αλλά το έργο του Θεοδωράκη δεν διαγράφεται. Το μουσικό εννοώ. Και αν ήθελα να τον αντιπαθήσω θα μου έφτανε και η μαρτυρία του Ζαμπέτα ότι ήταν τσιγγούνης και δεν πλήρωνε τους μουσικούς. Το ότι ήταν αυριανιστής είναι απλώς μια πικρή διαπίστωση ότι αυριανιστές μπορεί να είναι και σκεπτόμενοι άνθρωποι.

    @95 Εντάξει το «Ταξίδι» δεν είναι το αγαπημένο μου μυθιστόρημα και την «Πείνα» δεν την έχω διαβάσει, αλλά όσο και να πεις οι λογοτέχνες λειτουργούν και ως πρότυπα. Είδωλα ίσως όχι αλλά ως πρότυπα ναι. Και γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους βλέπουμε να έρχονται στα μέτρα των ανθρώπων δίπλα μας…

  98. Μαρία said

    90 Υπάρχουν και ενδοποιητικά 🙂 Όλα είναι σκατά.

  99. ππαν said

    98: Εξαρτάται για ποιον μιλάμε!

  100. sarant said

    95: Ο Ρίτσος δεν έγραψε για τανκς που χόρευαν.

  101. Ναυτίλος said

    97:Κι όμως, ως επί το πλείστον, είναι κοινοί άνθρωποι με τα συνήθη προτερήματα και ελαττώματα. Όταν, όμως, δημιουργούν, όλα αλλάζουν. Γι’ αυτό, νομίζω, ότι πρέπει να αρκούμαστε στο έργο τους και να μην τους ζητάμε τίποτα παραπάνω.

  102. ππαν said

    Λεπτομέρειες…Εδώ κι ο Λυκιαρδόπουλος το πίστευε!

  103. Ναυτίλος said

    100 και 102: Το 1977, όταν πήρε το Λένιν, παρακολούθησε την παρέλαση για τα εξηντάχρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ενθουσιασμένος απ΄ ό,τι έβλεπε γύρω του, έκανε την περι ης ο λόγος δήλωση, αναφερόμενος στα τανκς που παρήλασαν μπροστά του. Έφαγε, μάλιστα, άγριο κράξιμο από τον Πουλαντζά, τον Τσουκαλά και τον Βεργόπουλο.

  104. ππαν said

    Επίσης μας ψεκάζουν

  105. ππαν said

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/12/ritsostanks/

  106. Μαρία said

    99 Μα μιλάμε γι’ αυτόν που έκανε την ποιητική δήλωση Όλα σκατά.

  107. ππαν said

    Μα ποιος είναι αυτός; Μόνο τον Τζίμη Πανούση γνωρίζω

  108. Ναυτίλος said

    Μερικούς …σίγουρα! Κάνει μπαμ!

  109. Μαρία said

    107 Πρωινή γυμναστική της Μαρίας Νεφέλης. Τη σχολιάζει κι ο Λυκιαρδό, μη χάσει, αλλά και απ’ όσο θυμάμαι κι ο Γαβρ. στο άρθρο για το Γκάτσο.
    Στροφή της κεφαλής αριστερά:
    όλα είναι σκατά.

    Στροφή της κεφαλής δεξιά:
    όλα είναι σκατά.
    Εις θέσιν -εν! Συμπέρασμα κανέν-
    α. Τους ζυγούς λύσατε.
    Τα κορίτσια φιλήσατε.

  110. ππαν said

    Εννοείται πως οι αναγνώστες της ΧΔ έχουν διαβάσει και την Μαρία Νεφέλη, αν είναι εκεί γύρω στα 40. Γιόρταζε χτες, μεγάλη η χάρη της Αγίας Σκέπης 🙂

  111. Εμένα παιδιά, που είμαι αντιφατικός τύπος, μ’ αρέσει και η Μαρία Νεφέλη, μ’ αρέσει και που είπε ο Χρονάς ότι θα έπρεπε ο Ελύτης να τη βάλει να πλένει σκάλες, ή κάπως έτσι.

  112. ππαν said

    Και του Χρονά θα του άρεσε η Μαρία Νεφέλη, πού είναι η αντίφαση;

  113. sarant said

    Ναι, εγώ ήμουν λίγο μεγαλύτερος από την ηλικία που ταίριαζε, κι έτσι τη Μαρία Νεφέλη τη γλίτωσα.

  114. Μα Ππαν, του Χρονά δεν του άρεσε η Μαρία Νεφέλη, εξ ου και η ιστορία με τις σκάλες.

  115. skol said

    109
    Ναι άλλη μια εμβριθής παρατήρηση του Γαβρ. που λέγαμε τις προάλλες. Είναι θέμα κομψότητας λέει. Φτού κακά.
    Το άλλο με την πράσινη μύγα στα σκατά των παιδιών να το αφήσουμε ή να το φάει και αυτό ο ευπρεπισμός;

  116. Ηλεφούφουτος said

    115 Λίγες φορές έχω νιώσει τόσο πολύ «τι θέλει να πει ο ποιητής» όσο με τα σκατά των παιδιών με την πράσινη μύγα.
    Θυμάμαι μάλιστα όταν το διαβάζαμε στο αμφιθέατρο κατά το πανεπιστημιακό μάθημα, που ακόμα και συμφοιτήτρια δεξιά (και σχετικά «δυσκοίλια») το υπερασπιζόταν σε κάτι άλλους συμφοιτητές, ίσως όχι δεξιούς αλλά εξίσου αμερικανάκια με το Γαβρ., οι οποίοι έσπευσαν να εκφράσουν αηδία.

    Ο Χάμσουν δεν ήταν ναζί. Στα γεροξεκουτιάσματά του υποστήριξε στον πόλεμο το Χίτλερ αλλά π.χ. δεν ήταν αντισημίτης και, αν δεν κάνω λάθος, είχε εκφράσει ανοιχτά τη διαμαρτυρία του για τις διώξεις των Εβραίων και ενώπιον του Κουίνσλινγκ.

    Ο Ελύτης, όταν είχε εκφράσει την υποστήριξή του στην ΠΟΛΑΝ ήταν ήδη εντελώς γκαγκά.

    Ο Θεοδωράκης δεν ήταν αυριανιστής, αντίθετα είχε αντιταχθεί στον αυριανισμό και αυτό που βγάζει τώρα επίσης δεν έχει σχέση με αυριανισμό.

  117. spiral architect said

    Στην (πρώτη) ταινία του Νίκου Περράκη «Λούφα και παραλλαγή», ρώτησε ο ειδικός επί των κομμουνιστικών θεωριών, ταγματάρχης Καραβίδης, τον κακόμοιρο στρατιώτη Καραμαζόφ στο μάθημα πολιτικών φρονημάτων των φαντάρων του: “Ατομικές ελευθερίες έχουν; Μπορείς να βγεις στην Ερυθρά Πλατεία και να πεις ο σύντροφος Μπρέζνιεφ είναι μαλάκας;”.

  118. skol said

    116 Προσωπικά εμένα μου θυμίζει έντονα την παιδική μου ηλικία. Έχω υπάρξει αυτόπτης. Στη ρίζα κάποιας ελιάς συνήθως. Και επειδή μεγαλώνοντας την έκοψα αυτή τη συνήθεια, αυτή η εικόνα με γυρίζει αστραπιαία κάποιες δεκαετίες πίσω.

  119. ππαν said

    114: ΈΧεις δίκιο αντιφατικέ Δύτη. Κάτι θυμόμουν να είχε γράψει οι Χρονάς σε ένα αφιέρωμα της Οδού Πανός αλλά δεν ήταν για τη Μαρία Νεφέλη, εγώ απλώς ως εμπαθής οποιανού του αρέσει ο Ελύτης τονε βγάζω νεφελικό:). Τώρα ψάχνοντας είδα πως πέρσι στα Πρέσπεια αποσπάσματα διάβασε ο Μαρωνίτης κι ο Χρονάς από τα Ελεγεία!

  120. skol said

    116 Α, και αυτές τις εκφράσεις (γεροξεκουτιάσματα) να τις προσέχεις εδωμέσα. Ακούγονται κάπως.

  121. ππαν said

    116: Ο αντισημιτισμός και η συνωμοσιολογία είναι αυριανισμός με τη ευρεία έννοια.

  122. Ηλεφούφουτος said

    120, ωπ, συγγνώμη, αλλά δεν εννοούσα μεγάλος σε ηλικία αλλά σε φάση που είχε αρχίσει να χάνει τον έλεγχο και να θολώνει.
    Δεν νομίζω ότι κανείς εδώ μέσα δίνει τέτοια δείγματα.

  123. skol said

    122 Ok, Εντάξει ξέχασα να βάλω φατσούλες 🙂 🙂

  124. ΝΕΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ said

    ΄»Τα έχει ο εμφύλιος….» Ωραίο ξεμπέρδεμα!!! Επειδή όμως το βασικό ένστικτο είναι αυτό της επιβίωσης, δεν μπορείς να το αγνοείς και να κρίνεις ανθρώπους και γεγονότα αγνοώντας το σαν παράμετρο και για χθες και για σήμερα και για αύριο και για πάντα….
    Όσο για τον Ελύτη ναι μου αρέσουν οι πράσινες μύγες πάνω στα σκατά… Αυτή είναι η ζωή… Αυτό που αποβάλει ο ένας και το χρησιμοποιεί ο άλλος σε έναν αέναο κύκλο…΄Τα σκατά είναι αποτέλεσμα μετατροπής ενέργειας, αυτό είναι και Άξιον εστί…. Η βασική λειτουργία της ζωής….

  125. skol said

    Επειδή δεν παρακολουθούν όλοι οι επισκέπτες όλα τα νήματα να διευκρινίσω ότι το 120 είναι ένας υπαινιγμός για τη συζήτηση που είχε γίνει στο άλλο νήμα σχετικά με τα γερόντια του Γκάτσου. Δεν έχω καμία πρόθεση να κάνω υποδείξεις στον αγαπητό Ηλεφού.

  126. 125 Κοίτα να δεις! εγώ που παρακολουθώ όλα τα νήματα, ούτε που μου πέρασε απ’ το νου ο υπαινιγμός. Ου γαρ. 😉

  127. skol said

    … ούτε είμαι τόσο μεγάλος στην ηλικία, αν αυτό κατάλαβες.

  128. skol said

    Το τελευταίο(127) πάει στον Ηλεφού
    126 Άρα καλά έκανα και διευκρίνισα!

  129. skol said

    126
    Δύτη αν έχω κατάλαβει καλά πρέπει να είμαστε συνομήλικοι. Της εποχής του μικρού ναυτίλου δηλαδή όχι της Μαρίας Νεφέλης.
    Γιαυτό ας μην μιλάμε ακόμα για γήρας 🙂

  130. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @129,
    πάντως, μεταξύ Μαρίας Νεφέλης και Μικρού Ναυτίλου κύλησαν μόνο εφτά χρονάκια. Αν αυτά είναι ικανά να επιφέρουνε το γήρας, τότε … χαλάλι τους!

  131. Costas said

    The Case for Literature
    Gao Xingjian

    A writer is an ordinary person, perhaps he is more sensitive but people who are highly sensitive are often more frail. A writer does not speak as the spokesperson of the people or as the embodiment of righteousness. His voice is inevitably weak but it is precisely this voice of the individual that is more authentic.

    What I want to say here is that literature can only be the voice of the individual and this has always been so. Once literature is contrived as the hymn of the nation, the flag of the race, the mouthpiece of a political party or the voice of a class or a group, it can be employed as a mighty and all-engulfing tool of propaganda. However, such literature loses what is inherent in literature, ceases to be literature, and becomes a substitute for power and profit…

    The so-called writer is nothing more than someone speaking or writing and whether he is listened to or read is for others to choose. The writer is not a hero acting on orders from the people nor is he worthy of worship as an idol, and certainly he is not a criminal or enemy of the people. He is at times victimized along with his writings simply because of others’ needs. When the authorities need to manufacture a few enemies to divert people’s attention, writers become sacrifices and worse still writers who have been duped actually think it is a great honor to be sacrificed.

    In fact the relationship of the author and the reader is always one of spiritual communication and there is no need to meet or to socially interact, it is a communication simply through the work. Literature remains an indispensable form of human activity in which both the reader and the writer are engaged of their own volition. Hence, literature has no duty to the masses.

  132. skol said

    130: Εφτά χρόνια στην ηλικία μας κάνουν διαφορά. Σε άλλες ηλικίες όχι 🙂

  133. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Έχετε δίκιο. Περιμένω τις «άλλες».

  134. skol said

    Και ένα τελευταίο για τον Γαβρ. Μπορεί και να τον αδικώ και σε πρώτη ευκαιρία θα διαβάσω και τίποτα άλλο δικό του να βεβαιωθώ, αφού χαίρει κάποιας εκτίμησης εδώ μέσα απ’ ό,τι κατάλαβα, και αυτό αναμφίβολα είναι ένα προσόν για αυτόν. Μου έδωσε όμως αφορμή για ένα κουιζάκι:
    Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ ενός μεγάλου ποιητή κι ενός κακού κριτικού τέχνης;
    .
    .
    .
    Ένας μεγάλος ποιητής μπορεί να κάνει τα σκατά ποίημα ενώ ένας κακός κριτικός μπορεί να κάνει ένα ποίημα σκατά.

    (Εντάξει, ίσως να μπορεί να γίνει και το ανάποδο, για να μην αδικούμε τους τεχνοκριτικούς!)

  135. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  136. skol said

    Ωχ, είναι αυτός που έβγαλε κανίβαλο το Σολωμό. Μόλις τώρα το βρήκα. Ρε παιδιά πείτε κάτι. Δεν είσαστε εντάξει. Όλα μόνος μου θα τα βρίσκω!
    Φτηνά τη γλίτωσε ο Γκάτσος.

  137. ΣΑΘ said

    @ 27 (Ναυτίλος) :

    «Αμφισβητείτε μήπως την πατριωτική στάση των Ελλήνων αριστερών στον πόλεμο του ’40 [………]; »

    Κατ’ αρχήν, (απαντώ με την άδειά σας ελόγου μου), όχι!
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι εξόριστοι κομμουνιστές της Φολεγάνδρου. Όπως μας πληροφορεί η Καίτη Ζεύγου, όταν ξέσπασε ο πόλεμος οι άνθρωποι αυτοί ζήτησαν με γράμμα τους προς την κυβέρνηση Μεταξά να επιτρέψει τη στράτευση όσων (από αυτούς) ανήκαν σε κλάση που είχε κληθεί υπό τα όπλα. Το αίτημα απορρίφθηκε…

    (Δες: Α. Ζαούσης «Οι δύο όχθες», μέρος Α’ σ. 100, [Παπαζήσης 1987] ).

    Για τη στάση, όμως, της ηγεσίας του ΚΚΕ, υπάρχουν σοβαρές απορίες / ενστάσεις.

    Υπάρχει, βέβαια, το εξαιρετικά προβεβλημένο (1ο) «ανοιχτό γράμμα» του Ζαχαριάδη, που δημοσιεύτηκε στις 2 Νοεμβρίου 1940, με το γνωστό εθνοπατριωτικό περιεχόμενο.
    Όμως:
    Σε «Μανιφέστο» της Κ.Ε. του ΚΚΕ της 3.5.1941, διαβάζουμε:
    #Μπολσεβίκοι της Ελλάδας! [……..] δώστε τη χαριστική βολή στη χαφιέδικη «Προσωρινή Διοίκηση», που με τις ατιμίες της και ιδιαίτερα με το δημοσιευμένο στις φυλλάδες του Μεταξά της 2 Νοέμβρη πλαστό γράμμα του μεγάλου μας αρχηγού σ. Ζαχαριάδη, παράσυρε στην αυτοχτονία το λαό ….#
    (Δες: «ΚΚΕ Επίσημα κείμενα», τόμος 5ος).

    Απόλυτα σίγουρος για την ‘πλαστότητα’ τού γράμματος αυτού, είναι ο τραγικός Ν. Πλουμπίδης (‘Ριζοσπάστης’ της 17.6.1941- της «Παλιάς» Κ.Ε.), ενώ σοβαρές αμφιβολίες ως προς το εάν αυτό απηχούσε ή όχι τις πραγματικές θέσεις τού Ζαχαριάδη, εξέφρασαν κορυφαία στελέχη του ΚΚΕ (π.χ. Γ. Ιωαννίδης).

    Θέμα πλαστότητος τής επιστολής αυτής, φυσικά, δεν μπορεί να τεθεί πλέον.
    Όμως:
    Οι διατυπωμένες στην επιστολή αυτή θέσεις τού Ζαχαριάδη, έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με την τότε γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
    » ‘Ολοι μπασταρδέψανε στο ΚΚΕ», είπε ο πολύς Μανουήλσκι μόλις το πληροφορήθηκε…
    Και ειδική απόφαση της 10.1.1941 της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κ.Δ. για την Ελλάδα, καταδίκασε τη θέση Ζαχαριάδη περί «εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου» (!!!)
    ( Για το τελευταίο, δες: Ιωάννα Παπαθανασίου «Ιδεολογικές προσλήψεις των κοινωνικών συγκρούσεων και …….», στο [ Επιμ.] Χάγκεν Φλάισερ «Η Ελλάδα ’36-’49» σελ. 210 [ Καστανιώτης 2003] ).

    Με το (επιμελημένα ‘ξεχασμένο’ στις μέρες μας …) υπό ημερομηνία 26.11.1940 2ο » ανοιχτό γράμμα» του, που απευθυνόταν προς τον ίδιο τον Μεταξά αυτή τη φορά, (αλλά και με το υπό την ίδια ημερομηνία «σχέδιο απόφασης»), ο Ζαχαριάδης, σπεύδοντας να επανάλθει στη ‘σωστή’ γραμμή τής ενοχλημένης Κομιντέρν, ουσιαστικά ανακαλούσε/αχρήστευε το πολυδιαφημισμένο1ο «ανοιχτό γράμμα» του!

    Ο πόλεμος γίνεται τώρα ‘ιμπεριαλιστικός’. Ο λαός μας θέλει ‘ουδετερότητα’. Τα πράγματα να ξανάρθουν όπως ήταν στις 28.10.1940. Οι αγγλίκές δυνάμεις να φύγουν από τη χώρα. Να γίνει ‘ελληνοϊταλική ειρήνη’ με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ (Γράμμα).

    «Ενάντια στη θέληση του λαού ο Μεταξάς έκανε και κάνει τον πόλεμο ενάντια στην Ιταλία σα μιά επιχείρηση, αντιλαϊκή – πλουτοκρατική – καταχτητική – φασιστική – ιμπεριαλιστική. Όλα τα βάρη τού πολέμου τα φορτώνει στους εργαζόμενους. Δημιούργησε στρατιές από πλουτοκράτες κουραμπιέδες. […..]
    Στο δρόμο τής Ειρήνης – Λευτεριάς – Εξασφάλισης, κύριο εμπόδιο στέκεται η μοναρχοφασιστική διχτατορία τού Μεταξά. Για να εξασφαλιστεί ο δρόμος αυτός πρέπει να συντριβεί η διχτατορία αυτή. Ο λαός και ο στρατός πρέπει να πάρουν στα χέρια τους τον αγώνα τής υπεράσπισης τής χώρας απ΄την Ιταλοφασιστική εξωτερική επιδρομή και απ’ την εσωτερική φασιστική διχτατορία …» (Σχέδιο απόφασης).

    Και όλα αυτά (θυμίζω) στις 26 Νοεμβρίου 1940. Την ώρα, δηλαδή, που με υπέρτατη προσπάθεια έχουμε γυρίσει το παιχνίδι και τα δίνουμε όλα για τη δόξα και τη νίκη.

    Σημειώνω εδώ ότι την ύπαρξη αυτού του 2ου «ανοιχτού γράμματος» δεν την παραδεχόταν η ηγεσία του ΚΚΕ και ο ίδιος ο Ζαχαριάδης ως τον Μάρτιο του 1947 που η Γενική Ασφάλεια Αθηνών τη δημοσίεψε.

    Επιμελημένα ‘ξεχασμένο’ (στον αριστερό δημόσιο λόγο των ημερών μας), είναι και το 3ο «ανοιχτό γράμμα» τού Ζαχαριάδη, με ημερομηνία 15 Ιανουαρίου 1941.

    Στο γράμμα αυτό ο Ζαχαριάδης επαναλαμβάνει εν πολλοίς τις θέσεις του τού 2ου «ανοιχτού γράμματος» , και συμπληρώνει:

    Ο πέραν των συνόρων πόλεμος που διεξάγει η μοναρχοφασιστική δικτατορία Μεταξά, είναι για λογαριασμό όχι του λαού της Ελλάδας αλλά της πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού.
    » [……] Οι λαοί και οι φαντάροι της Ελλάδας και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο που κάνουν οι εκμεταλλευτές κεφαλαιοκράτες του. Για να γίνουν όλα αυτά, λαός και στρατός πρέπει να ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική δικτατορία του Μεταξά που είναι ο κύριος και βασικός εχθρός τους και να εγκαθιδρύσουν τη λαϊκή αντιφασιστική κυβέρνηση……..»

    Την ύπαρξη και αυτής της επιστολής παραδέχτηκε ο Ζαχαριάδης μόλις το 1947.

    (Δες: Α. Παυλόπουλος, όπου παραπάνω, σ. 156).

    @ 62 (Ναυτίλος) :

    » Οι δωσίλογοι στην Ελλάδα ανήκαν σε συγκεκριμένη παράταξη και αυτό δεν είναι υπόθεση, είναι γεγονός».

    Νομίζω ότι δεν είναι έτσι ακριβώς.

    » Πολλοί Σλαβομακεδόνες πράγματι εγκατέλειψαν τότε (τελειώνοντας η Κατοχή) την Ελλάδα και πέρασαν στη Βουλγαρία και τη Γιουγκοσλαβία για να αποφύγουν τη δίωξή τους από την ελληνική δικαιοσύνη επειδή είχαν συνεργαστεί κατά την περίοδο της Κατοχής (1941-1944) με τις δυνάμεις τού Άξονα και είχαν σχηματίσει ένοπλη πολιτοφυλακή στην υπηρεσία των κατακτητών. Οι ίδιοι και πολλοί άλλοι Σλαβομακεδόνες πήραν το μέρος των κομμουνιστών ανταρτών μετά το 1945, με την υποκίνηση τών κομμουνιστικών καθεστώτων των γειτονικών χωρών …»
    Συμπαρατάχθηκαν και συμπολέμησαν με τον ΔΣΕ, (διευκρινίζω ελόγου μου).

    (Δες: Θ. Βερέμης – Γ κολιόπουλος, «Ελλάς. Η σύγχρονη συνέχεια» σελ. 404 [Καστανιώτης 2006] ).

    Η πληροφορία αυτή, που υπάρχει και σε ελάχιστες άλλες πηγές, δείχνει να ‘ξεχνιέται’ συστηματικά από την αριστερή βιβλιογραφία.

    Είχε, επομένως, και η κομμουνιστική Αριστερά (ο Δ.Σ.Ε ) δωσίλογους στις τάξεις της!

    Τώρα πόσους ακριβώς, αυτό είναι άλλο ζήτημα.

    Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.

  138. ΣΑΘ said

    @ 137:

    Παρόραμα: Μετά τη φράση:
    » Σημειώνω εδώ ότι την ύπαρξη αυτού του 2ου “ανοιχτού γράμματος” δεν την παραδεχόταν η ηγεσία του ΚΚΕ και ο ίδιος ο Ζαχαριάδης ως τον Μάρτιο του 1947 που η Γενική Ασφάλεια Αθηνών τη δημοσίεψε»,

    παρακαλώ να προστεθεί:

    (Δες: Α. Παυλόπουλος, «Εθνοπροδοσίαι και Ψευδολογίαι τού ΚΚΕ, [Ελληνική Σκέψις 1963] σελ. 140-142 )

    Ευχαριστώ.

  139. Costas said

    Οι Κολιγιάννηδες αυτό ακριβώς το 1ο γράμμα δεν ήταν ένα από τα πράματα που του προσάψανε όταν τον καθαιρέσανε; Και έλεγε αυτός «μην αμαυρώνετε, στην προσπάθειά σας να με αμαυρώσετε, ένα από τα πιο φωτεινά σημεία της ιστορίας μας»; (τα εισαγωγικά δεν σημαίνουν παράθεμα)

  140. ΣΑΘ said

    @ 139 ( Costas) :

    Ναι.

    Για τους (χιλιάδες) επιμελώς ‘ξεχασμένους’ Σλαβομακεδόνες δωσίλογους (ένοπλους πολιτοφύλακες στην υπηρεσία του Άξονα επί Κατοχής) που έγιναν δεκτοί στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού [137], έχει τύχει να διαβάσεις κάτι σε αριστερή πηγή;

  141. Costas said

    Όχι, αλλά δεν διαβάζω και πολύ. Στη Μακεδονία η πολιτική διάσταση μπλέχτηκε τόσο αξεδιάλυτα με την εθνοτική και την εθνική, ώστε συνέβησαν τα πάντα, από τους πάντες…

  142. ΣΑΘ said

    @ 141 (Costas) :

    » … τα πάντα, από τους πάντες…»

    Σχεδόν!

    @ 27, 62 (Ναυτίλος) :

    Για την περίπτωση που δεν είδατε το 137 (μου) :

    Μήπως η εκεί παρατιθέμενη διαπίστωση (των Βερέμη – Κολιόπουλου), βοηθάει να ξεπεραστούν επιτέλους αφορισμοί του τύπου :

    «Οι δωσίλογοι στην Ελλάδα ανήκαν σε συγκεκριμένη παράταξη» ;

    Βέβαια, ως προς το σε ποια παράταξη ανήκαν οι περισσότεροι δωσίλογοι της Κατοχής, δεν διαφωνούμε καθόλου.

    Δεν είναι, όμως, νομίζω, θέμα αριθμών μόνο. Είναι και ζήτημα αρχής και ιστορικής δικαιοσύνης.

    Τυχόν επιλογή σας (και όχι μόνον υμών) να μην το σχολιάσετε, είναι απολύτως σεβαστή.

    Ευχαριστώ πολύ.

  143. Immortalité said

    @90 Ππαν σήμερα 11.15 Ελλάδος ο Σκάι προβάλλει αφιέρωμα στον αγαπημένο σου ποιητή. Βέβαια παίζει και η Νετ το β’ μέρος του αφιερώματος του Εξάντα για τον Χρυσό της Κασσάνδρας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: