Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η αβάσταχτη ελευθερία του μπλοκάκια

Posted by sarant στο 9 Νοεμβρίου, 2012


Εδώ και πολλά χρόνια έχει θεσμοθετηθεί από το κράτος ένας τύπος εργαζομένου, ο επονομαζόμενος «μπλοκάκιας», χωρίς κανένα δικαίωμα αλλά με επιτακτικές και συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος και τους εργοδότες. Τη φράση αυτή την έχω αντιγράψει από μια προκήρυξη της πρωτοβουλίας εργαζομένων με μπλοκάκι, που έφτασε σε μένα μέσω του ΣΜΕΔ, του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, προκήρυξη που δεν αφορά αποκλειστικά την επαγγελματική κατάσταση των μεταφραστών, αλλά πολύ γενικότερα τους μπλοκάκηδες, τους εργαζόμενους που δουλεύουν με μπλοκάκι.

Παρόλο που αυτός ο τύπος εργαζομένου, ο μπλοκάκιας, υπάρχει πράγματι εδώ και πολλά χρόνια, η λέξη δεν έχει λεξικογραφηθεί στα μεγάλα λεξικά μας, ούτε στο ΛΚΝ, ούτε όμως και στο λεξικό Μπαμπινιώτη, τουλάχιστον έως και την τρίτη έκδοσή του (αν έχει κανείς την τέταρτη έκδοση ας επιβεβαιώσει). Ίσως είναι πολύ νωρίς, ίσως πάλι ισχύει αυτό που έχω ξαναπεί, ότι τα λεξικά μας αποφεύγουν να κατέβουν στην πιάτσα, και άλλωστε η λέξη «μπλοκάκιας» δεν είναι και τόσο κομιλφό, έχει σαφώς υποτιμητική χροιά, όπως και πολλές λέξεις με αυτή την κατάληξη (γυαλάκιας, τρελάκιας, γκομενάκιας, πρεζάκιας, ματάκιας, σαχλαμαράκιας, τηλεορασάκιας, τσαντάκιας, βολεψάκιας, κομπιουτεράκιας κτλ.) Ίσως ο μουστάκιας είναι η μοναδική λέξη με αυτή την κατάληξη που δεν έχει υποτιμητική χροιά (αν και αυτό είναι και υποκειμενικό). ‘Αλλο μειονέκτημα αυτής της κατάληξης είναι που δεν έχει θηλυκό τύπο, κι όσο κι αν κάποιες από τις παραπάνω λέξεις είναι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο αντρικές, το θηλυκό του μπλοκάκια σαφώς λείπει. Θα πούμε «η μπλοκάκιας» τάχα ή «η μπλοκάκισσα»;

Το περίεργο είναι που η λέξη «μπλοκάκιας» λείπει επίσης από το slang.gr, που είναι (εύλογα) πολύ πιο ενημερωμένο από τα μεγάλα έντυπα λεξικά. Για να είμαι όμως δίκαιος, το slang.gr έχει λήμμα «μπλοκάκι» και με εύστοχον ορισμό. Διότι, αν δεν κάνω λάθος, ο κατεξοχήν μπλοκάκιας δεν είναι απλώς ο εργαζόμενος που αμείβεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, αλλά ειδικά ο εργαζόμενος που δουλεύει για έναν και μόνο εργοδότη σαν μισθωτός υπάλληλος (με ωράριο, στο χώρο του εργοδότη κτλ.), αλλά αμείβεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, κάτι που τον φέρνει σε σαφως μειονεκτική θέση. Αν πιστεύουμε πως η διάκριση ως/σαν έχει λόγο ύπαρξης, θα λέγαμε ότι ο μπλοκάκιας δουλεύει σαν μισθωτός αλλά όχι ως μισθωτός.

Ας αφήσουμε όμως τα λεξικογραφικά. Κάποιοι μπλοκάκηδες, που πλήττονται από τον άκρο κατακερματισμό ο οποίος επιτρέπει στον εργοδότη να τους χειραγωγεί, έχουν αρχίσει μια προσπάθεια συνάντησης, συσπείρωσης, συνεννόησης. Σήμερα το βράδυ στις 8 μ.μ., γίνεται νέα συνεδρίαση της πρωτοβουλίας των μπλοκάκηδων (αυτοί προτιμούν τον όρο «εργαζόμενοι με μπλοκάκι») στην οδό Λόντου 6, 2ος όροφος, στα Εξάρχεια. Πρόκειται για διακλαδική συνάντηση, δηλαδή συμμετέχουν όχι μόνο μεταφραστές αλλά και μηχανικοί, καθηγητές φροντιστηρίων, δικηγόροι, και κάθε λογής εργαζόμενοι τους οποίους η αστείρευτη εργοδοτική φαντασία έχει μετατρέψει σε «ελεύθερους συνεργάτες» ώστε να μπορεί να βγάζει παραπανίσια κέρδη από την αβάσταχτη ελευθερία τους. Στο δεύτερο μέρος της προκήρυξης που θα διαβάσετε, υπάρχουν πολλές και πολύ διαφωτιστικές μαρτυρίες μπλοκάκηδων. Αν θέλετε, προσθέτετε και δικές σας.

Είπα όμως πολλά, οπότε παραθέτω χωρίς άλλο λόγο την προκήρυξη, που αν τη θέλετε και φορμαρισμένη για να την εκτυπώσετε την έχω ανεβάσει εδώ. Και θυμίζω ότι η συγκέντρωση-συζήτηση είναι σήμερα στις 8, στην οδό Λόντου 6, δεύτερος όροφος, στα Εξάρχεια.

Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΜΠΛΟΚΑΚΙ

Εδώ και πολλά χρόνια έχει θεσμοθετηθεί από το κράτος ένας τύπος εργαζομένου, ο επονομαζόμενος «μπλοκάκιας», χωρίς κανένα δικαίωμα αλλά με επιτακτικές και συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος και τους εργοδότες. Έχει διαμορφωθεί έτσι ένα ευρύ εργατικό στρώμα ειδικευμένων και ανειδίκευτων εργαζομένων, σε διάφορους κλάδους επαγγελμάτων (δημοσιογράφοι, καθαριστές, τεχνικοί, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία, καλλιτέχνες, πωλητές, μεταφραστές, επιμελητές κ.ο.κ.), οι οποίοι αντιμετωπίζονται από το κράτος ως επιχειρηματίες και από τους εργοδότες ως σκλάβοι.

Είναι επιτακτικό, λοιπόν, να ορίσουμε εμείς οι ίδιοι, κι όχι το κράτος ή οι εργοδότες, ποιοι είμαστε: Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες. Δεν εκμεταλλευόμαστε την εργασία κανενός. Δεν είμαστε «αφεντικά του εαυτού μας». Είμαστε εργαζόμενοι με μπλοκάκι.

Η επισφαλής μας θέση (χαμηλοί μισθοί/αμοιβές, υψηλή φορολογία/αυτασφάλιση, αδυναμία απεργίας, κατακερματισμός, κανένα δικαίωμα σε περίπτωση απόλυσης/«παύσης της συνεργασίας» κ.λπ.), σε συνδυασμό με το κοινωνικό γόητρο που υποτίθεται ότι παρέχει η λεγόμενη «αυτοαπασχόληση» (η «καρδιά της μεσαίας τάξης», σύμφωνα με τους «ειδικούς»), έχει καθορίσει μέχρι τώρα την αδυναμία μας να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους εργασίας και, ει δυνατόν, να ακυρώσουμε την ίδια την ύπαρξη του εργαζόμενου («εσωτερικού» ή «εξωτερικού») με μπλοκάκι.

Είναι επιτακτικό, λοιπόν, να συλλογικοποιήσουμε τις επιθυμίες και τη δράση μας ενάντια στον γενικευμένο κατακερματισμό.

Βασικό χαρακτηριστικό της εργασιακής μας συνθήκης είναι ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα έναντι των εργοδοτών. Την ίδια στιγμή, πρέπει να καταβάλλουμε υπέρογκες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και μεγάλα ποσά για μια σειρά άμεσων και έμμεσων φόρων. Η εποχή των Μνημονίων έβαλε κι εμάς στο στόχαστρο, όπως και όλους τους υπόλοιπους εργαζομένους, επιβάλλοντας, μεταξύ άλλων, το τέλος επιτηδεύματος, την εισφορά αλληλεγγύης και τη μείωση του αφορολόγητου, με αποτέλεσμα την εξώθησή μας στην ανεργία, την ανασφάλεια, τη «μαύρη» εργασία, την αποδοχή κατάπτυστων εργασιακών όρων και συνθηκών, το φέσωμά μας από τους εργοδότες και την υπερδιόγκωση των οφειλών μας στα ασφαλιστικά ταμεία και στην εφορία. Η νέα σειρά μέτρων διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος επιδεινώνει την κατάσταση ακόμα περισσότερο: αύξηση της φορολόγησης, με επιβολή ενιαίου συντελεστή, και πιθανή αύξηση της παρακράτησης φόρου, κατάργηση του αφορολόγητου των 5.000 ευρώ (με διατήρησή του για όσους δουλεύουν σε έναν μόνο εργοδότη), πιθανή επιβολή νέου χαρατσιού κ.ο.κ. Όποιο κι αν είναι το πόρισμα των εκπροσώπων του κεφαλαίου, ο στόχος είναι ο ίδιος: ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης, ακόμα μεγαλύτερη πειθάρχηση στις προσταγές εργοδοτών και κράτους, ακόμα μεγαλύτερος κατακερματισμός των εργαζομένων με μπλοκάκι σύμφωνα με τους διαχωρισμούς που το ίδιο το κράτος θα ορίσει.

Είναι επιτακτικό, λοιπόν, να αγωνιστούμε μαζί με τους υπόλοιπους εργαζομένους ενάντια στην εντεινόμενη λεηλασία της ζωής μας. Να δράσουμε άμεσα και αποτελεσματικά ενάντια στα νέα μέτρα. Να αρνηθούμε συλλογικά την επιβολή μιας φορολόγησης που θα οδηγήσει τους περισσότερους συναδέλφους στην ανεργία και τη «μαύρη» εργασία. Να αρνηθούμε συλλογικά το δυσβάσταχτο βάρος της αυτασφάλισης.

Όσοι βρεθήκαμε σε αυτή την πρώτη διακλαδική συνάντηση θεωρούμε ότι η επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι με μπλοκάκι δεν πρέπει να μείνει κι αυτή τη φορά αναπάντητη. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε για μια ακόμα φορά να λαμβάνονται ερήμην μας αποφάσεις που θα μας οδηγήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση. Είμαστε ήδη πίσω από τα γεγονότα. Το απειλητικό ρεύμα μίσους και φόβου στην κοινωνία, ένα ρεύμα που βάζει την εργατική τάξη και τα πραγματικά υλικά της συμφέροντα στο περιθώριο, δεν πρέπει να γίνει καθεστώς. Η ρήξη και η ανατροπή θα συμβεί πρώτα στην κοινωνία, όταν διαλύσουμε το προπέτασμα ότι εργοδότες και εργαζόμενοι είναι «ίσα κι όμοια», όταν προσπαθήσουμε συντονισμένα, οργανωμένα και με πείσμα να διαμορφώσουμε καλύτερους όρους για την επιβίωσή μας, κόντρα στη γενικευμένη μαυρίλα της μνημονιακής εποχής. Ας παλέψουμε έχοντας συνείδηση της ταξικής μας θέσης.

***
Για τους εργαζομένους στα ΜME, η εργασία με απόδειξη παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι), αποτελεί πλέον την κυρίαρχη συνθήκη. Αρχικά, ήταν ο μύθος του φιλόδοξου δημοσιογράφου που «συνεργάζεται» ταυτόχρονα, με πολλά ΜΜΕ και η ελεύθερη αγορά τού ανοίγει τα φτερά χωρίς να τον δεσμεύει σε μια εξαρτημένη σχέση εργασίας. Φυσικά, το ιδεολόγημα αυτό, αποτέλεσε ένα βολικό άλλοθι μόνο για λίγους μεγαλοδημοσιογράφους με την πραγματικότητα να είναι τελείως διαφορετική. Ο χώρος των ΜΜΕ σήμερα αποτελεί το πειραματόζωο των Μνημονίων: εδώ πρώτα εφαρμόζονται όλες οι νέες νομοθεσίες. Εκατοντάδες απολύσεις, ανεργία, επισφαλής και κακοπληρωμένη εργασία είναι οι συνθήκες που αντιμετωπίζει η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων του κλάδου. Για τ’ αφεντικά που θέλουν να μειώνουν όλο και περισσότερο το εργασιακό κόστος των επιχειρήσεών τους, η «συνεργασία» με «ελεύθερους επαγγελματίες», που δουλεύουν με ελάχιστα χρήματα ως σκλάβοι τους, αποτελεί το μοναδικό τρόπο για να βρεις δουλειά στον κλάδο.

Σήμερα, για όσους εργαζόμαστε στα ΜΜΕ, καθόλου αίσθηση δεν προκαλεί μια αγγελία που αναφέρει «850 ευρώ μεικτά, με μπλοκάκι». Από αυτά, πρέπει να αφαιρέσεις ένα 20% (παρακράτηση φόρου ελεύθερων επαγγελματιών) και τουλάχιστον 240 ευρώ το μήνα για την ασφάλιση σου στον ΟΑΕΕ (κάτι που κανονικά θα βάραινε τον εργοδότη, ως εργοδοτική εισφορά προς το ασφαλιστικό ταμείο που όντως ανήκεις). Έτσι, το προνομιακό πακέτο εργασίας που προσφέρουν τα αφεντικά των ΜΜΕ εν καιρώ κρίσης, έχει μηνιαίες απολαβές 450 ευρώ το μήνα. Με το που πιάνεις δουλειά, ο όρος «ελεύθερος επαγγελματίας» αποτελεί απλή νομική κάλυψη, καθώς δουλεύεις ως μισθωτός χωρίς βέβαια να έχεις τα δικαιώματά του. Εξαντλητικό ωράριο (μέχρι να βγει η δουλειά, γιατί «η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα»…) στο χώρο του εργοδότη, υπερωρίες που δεν πληρώνονται, ενώ έννοιες όπως επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αποζημίωση αδείας είναι επιστημονική φαντασία. Έτσι, αυτό το ασαφές εργασιακό μόρφωμα δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να σε κάνει μπαλάκι ανάμεσα σε μισθωτό και «συνεργάτη», όποτε και για οποιονδήποτε λόγο τον βολεύει.
Την ίδια στιγμή, ο μπλοκάκιας του κλάδου δεν μπορεί να περιμένει απολύτως τίποτα από τα σωματεία, που κλείνουν τα μάτια στο φαινόμενο που γνωρίζουν ότι υπάρχει, αφήνοντας τον μόνο απέναντι στο φάντασμα της ανεργίας σε περίπτωση που προσπαθήσει να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Εδώ και χρόνια, τα σωματεία εργαζομένων των ΜΜΕ, θέλοντας, υποτίθεται, να «διαφυλάξουν» τον κλάδο, θέτουν ως προϋπόθεση για την ένταξη ενός εργαζομένου στους κόλπους τους την παρουσία του σε μισθολόγιο. Φυσικά, με την ανεργία και τις ευέλικτες μορφές εργασίες που διέπουν τον κλάδο, οποιοσδήποτε καταλαβαίνει ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απλή πρόφαση και ανάχωμα αυτών των συντεχνιακών σωματείων ώστε η βάση των εργαζομένων να μένει ανυπεράσπιστη. Σε ένα σωματείο εργαζομένων στα ΜΜΕ, μπορεί να είναι μέλος ο εργοδότης σου, αλλά εσύ όχι, γιατί έχεις μπλοκάκι. Και τι έγινε αν το καταστατικό των σωματείων απαγορεύει την παρουσία ιδιοκτητών…
Είμαστε εργάτες και όχι συνεργάτες. Τα μπλοκάκια δεν είναι απελευθέρωση, είναι κρυφή μισθωτή εργασία.
Γ. Δ., δημοσιογράφος
***

Είναι η εκπαιδευτική διαδικασία εργολαβία;

Από την πρώτη φορά που δουλέψαμε στο χώρο της εκπαίδευσης ενηλίκων (προγράμματα του ινστιτούτου εκπαίδευσης ενηλίκων, όπως για παράδειγμα η εκμάθηση ελληνικών σε μετανάστες, τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας κ.λπ.) αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε συμβάσεις μίσθωσης έργου (τότε ακόμα με ασφάλιση στο ΙΚΑ). Τις ίδιες συμβάσεις είδαμε αργότερα και στα ΙΕΚ, και στη συνέχεια τα πράγματα έγιναν χειρότερα, καθώς στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για εκπαιδευτές στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (το 2011) ανακαλύψαμε πως έπρεπε πλέον να ασφαλιζόμαστε στον ΟΑΕΕ. Το ίδιο συμβαίνει και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Αλλοδαποί και Παλιννοστούντες Μαθητές», όπου για τη συνεργασία με τη δράση καλούμαστε να υπογράψουμε μηνιαίες συμβάσεις ανάθεσης έργου με την ιδιότητα του ελεύθερου επαγγελματία. Είμαστε δηλαδή υποχρεωμένοι να γραφτούμε στον ΟΑΕΕ ώστε να μπορούμε να διδάξουμε, πράγμα εξαιρετικά ασύμφορο οικονομικά και επισφαλές επαγγελματικά. Με αυτό το εργασιακό καθεστώς, δεν έχουμε πλέον κανένα εργασιακό δικαίωμα.

Έτσι λοιπόν, το δημόσιο σχολείο, με την «υποστήριξη» του ΕΣΠΑ, απασχολεί εκπαιδευτικούς με μπλοκάκι οι οποίοι πολύ απλά θα μείνουν άνεργες και άνεργοι μετά το πέρας των προγραμμάτων αυτών –χωρίς δυνατότητα εγγραφής στο (όποιο) ταμείο ανεργίας– και θα σταματήσουν να διδάσκουν τα ελληνικά ως δεύτερη/ξένη γλώσσα σε πλήθος αλλόγλωσσων παιδιών που χρειάζονται υποστήριξη.
Δ. Τ., εκπαιδευτικός
***
«Ζητείται νέα/νέος συνάδελφος για συνεργασία σε δικηγορικό γραφείο …  απαραίτητη πολύ καλή γνώση Η/Υ και γρήγορη γραφή, αγγλικά,  και να έχει γίνει ουσιαστική άσκηση δικηγορίας. Ιδίως θα προτιμηθεί όποιος έχει εμπειρία υποθέσεων … ή/και μεταφορικό μέσο… Μεγάλο δικηγορικό γραφείο ζητεί φιλόδοξο δικηγόρο με δικαστηριακή εμπειρία… για αποκλειστική συνεργασία. Ευπρόσωπη παρουσία. Παρέχεται πλήρης υποδομή, οργάνωση και υποστήριξη. Πολυτελές περιβάλλον. Μισθός + ποσοστά παραγωγικότητας».
«Συνάδελφος» και «συνεργάτης» λοιπόν κάθε δικηγόρος που έχει ήδη εκπληρώσει τη 18μηνη «θητεία» του, όπου ο κανόνας είναι η δωρεάν ή η έναντι εξευτελιστικού αντιτίμου ανασφάλιστη και μαύρη εργασία, εξαναγκαζόμενος ουσιαστικά να φέρει εις πέρας οποιαδήποτε χαμαλοδουλειά, όντας όμως παράλληλα «ευγνώμων» που εργάζεται δωρεάν και αποκτά «ουσιαστική εμπειρία» από τα αφεντικά του… για τους όρους εισόδου του στην αγορά εργασίας ως «συν»-εργαζόμενου και αυτασφαλιζόμενου στο ΕΤΑΑ και ΤΠΔΑ δικηγόρου – μπλοκάκια.
Ως «συνάδελφοι» και «συνεργάτες», παρέχουμε νομικές υπηρεσίες για 10-12 ώρες σε πενθήμερη βάση, με αποδείξεις παροχής υπηρεσιών ανά μήνα ή ανά έτος στο όνομα του αφεντικού μας και γραμμάτια προείσπραξης στο όνομα πελάτη του δικηγορικού γραφείου, του οποίου η υλικοτεχνική υποδομή μάς παρέχεται «δωρεάν», αφού είμαστε όλοι … «συνάδελφοι» και «συνεργάτες».
«Συνάδελφοι» και «συνεργάτες» είμαστε και για το κράτος που, «αλληλέγγυα» σε αφεντικά και εργαζόμενους, επιβάλλει τέλος επιτηδεύματος, ΦΠΑ 23%, παρακράτηση φόρου και ασφαλιστικές εισφορές κλιμακούμενες ανάλογα με τα χρόνια που «αντέχει» κάθε «συνεργάτης» και «συνάδελφος» στη δικηγορία.
Ως «συνάδελφοι» και «συνεργάτες», δεν απεργούμε, παρά μόνο «απέχουμε» (από συζητήσεις ενώπιον των δικαστηρίων ή διενέργεια διαδικαστικών πράξεων) όταν και τα αφεντικά μας το κρίνουν σκόπιμο και επιβεβλημένο. Ποτέ όμως δεν κρίνεται αναγκαίο να «απέχουμε» από την εργασία που τους παρέχουμε εντός των δικηγορικών γραφείων.
Ως «συνάδελφοι» και «συνεργάτες» που είμαστε, δεν υπάρχει στην περίπτωσή μας υποχρέωση υπογραφής συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας, υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών μας εισφορών, υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης απόλυσης, άδεια μητρότητας και λοχείας.
Ως «συνάδελφοι» και «συνεργάτες», δεν έχουμε εργασιακά δικαιώματα αλλά αποκλειστικά υποχρεώσεις, και από τη θέση μας αυτή καλούμαστε να αντισταθούμε «ομόψυχα» με τα αφεντικά μας, επωμιζόμενοι όμως αυτοτελώς ως «αυτοαπασχολούμενοι» τη «βιαιότητα» της μνημονιακής φορολόγησης, με κλίμακες μεγαλύτερες από αυτές με τις οποίες φορολογούνται τα κέρδη των δικηγορικών εταιρειών. Είναι αυτή η βιαίως επιβαλλόμενη εργασιακή πραγματικότητα που μας στερεί τη δυνατότητα αυτόνομης άσκησης του επαγγέλματός μας και μας καθιστά αναλώσιμα «εργαλεία» στα χέρια των αφεντικών.
Δεν είμαστε «συνάδελφοι» και «συνεργάτες» με τα αφεντικά μας. Είμαστε τμήμα της εργατικής τάξης που υφίσταται την εξαντλητική επιβαλλόμενη φορολογία, την καταβαράθρωση της υγειονομικής και συνταξιοδοτικής ασφάλισης και την εργοδοτική τρομοκρατία. ΝΑΙ, είμαστε και ΕΜΕΙΣ εργαζόμενοι με μπλοκάκι.
Κ. Λ. και Σ. Τ., δικηγόροι
***
Εργάζομαι από το σπίτι μου με μπλοκάκι για διάφορα μεταφραστικά γραφεία ως «εξωτερική συνεργάτιδα», όπως αφεντικά και κράτος με ονομάζουν. Δουλεύω πρωί βράδυ, Σαββατοκύριακα, γιορτές και σχόλες. Προσπαθώ να μη λέω πολλά «όχι», γιατί ο εκάστοτε εργοδότης δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντί μου και μπορεί απλώς να μη μου ξαναδώσει δουλειά. Η κρίση επιδείνωσε την ήδη άσχημη οικονομική μου κατάσταση, αλλά και τη δυνατότητα να διεκδικώ καλύτερες συνθήκες εργασίας. Δουλεύω πολύ περισσότερες ώρες για πολύ λιγότερα λεφτά. Συχνά περνάνε μήνες μέχρι να πληρωθώ. Κάποιες φορές δεν πληρώθηκα καθόλου, αφού ο εργοδότης εξαφανίστηκε ή χρεοκόπησε. Βγάζω 400 με 500 ευρώ το μήνα, τη στιγμή που για την αυτασφάλισή μου στον ΟΑΕΕ πρέπει να πληρώνω 272,34 ευρώ μηνιαίως. Όταν δεν δουλεύω καθόλου, η ανεργία μου δεν καταγράφεται σε καμία στατιστική έρευνα, ούτε δικαιούμαι ταμείο ανεργίας, και όντας άνεργη πρέπει να βρω τα 272,34 ευρώ για τον ΟΑΕΕ. Πολλοί συνάδελφοί μου μεταφραστές, επιμελητές και διορθωτές σε αυτές τις συνθήκες αναγκάζονται να κλείσουν τα βιβλία τους στην εφορία και να είναι άνεργοι ή να δουλεύουν «μαύρα», ανασφάλιστοι και ευάλωτοι σε κάθε είδους εργοδοτικούς εκβιασμούς. Και το δικό μου μέλλον το βλέπω μαύρο, αλλά δεν σκοπεύω να καταθέσω εύκολα τα όπλα…
Κ.Κ., μεταφράστρια
***
Εργάζομαι ως καθηγητής Αγγλικών και Ελληνικών για αλλοδαπούς από το 1993. Μολονότι οι ημέρες πριν από τη διαβόητη «οικονομική κρίση» ήταν ελαφρώς «καλύτερες» –τόσο από την άποψη των εκπαιδευτικών ευκαιριών όσο και της αμοιβής– εμείς, οι εκπαιδευτικοί του ιδιωτικού τομέα, ήμασταν ανέκαθεν σκλάβοι της «επισφαλούς εργασίας» (όρος που άλλοι εργασιακοί χώροι τον έμαθαν τα τελευταία χρόνια). Τι σήμαινε επισφαλής εργασία για τους εκπαιδευτικούς του ιδιωτικού τομέα;
  1. Ο εργοδότης μάς χρησιμοποιούσε όσο και όταν μας χρειαζόταν.
  2. Απασχόληση βρίσκαμε μόνο από Οκτώβριο μέχρι Ιούνιο. Μετά καταφεύγαμε στο επίδομα ανεργίας.
  3. Συχνά είχαμε δυσκολία να συγκεντρώσουμε τα απαιτούμενα ένσημα, καθώς ήμασταν και είμαστε ωρομίσθιοι.
Ερχόμενης της οικονομικής κρίσης, η κατωφερής πορεία των εργασιακών πραγμάτων είχε αναπόφευκτο αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση της θέσης μας. Δεχόμαστε μια λυσσαλέα επίθεση άνευ προηγουμένου από τα αφεντικά.
Καταρχάς, στις 6/9/2012 ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών «Europalso» υπέγραψε με το στημένο από τους ίδιους τους εργοδότες «σωματείο εργαζομένων» στα κέντρα ξένων γλωσσών νομού Αττικής σύμβαση εργασίας σύμφωνα με την οποία η ωριαία αμοιβή διδασκαλίας για καθηγητές με προϋπηρεσία από 0 έως 900 ημερομίσθια ορίζεται στα 3,52 ευρώ μεικτά (!), όσο στοιχίζουν, δηλαδή, δύο εισιτήρια του μετρό ή ένας καφές. Τους καθηγητές δε που θα μπαίνουν σε τάξη για να διδάξουν 18 ώρες την εβδομάδα θα τους αμείβουν με μηνιαίες μεικτές αποδοχές 253 ευρώ! Ακόμα όμως και εργοδότες που δεν ανήκουν στο «Europalso» έχουν εξαπολύσει επίθεση κατά των εργαζομένων. Αρνούνται να καταβάλουν δεδουλευμένα και κρατούν το προσωπικό τους σε ομηρία εκφοβίζοντάς τους με το ενδεχόμενο της ανεργίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο όμιλος «Interlingua», η στάση του οποίου ανάγκασε έξι συναδέλφους να προβούν σε επίσχεση εργασίας.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει κάποιοι ιδιοκτήτες κέντρων ξένων γλωσσών να ζητούν από το διδακτικό τους προσωπικό μπλοκάκι. Με τον τρόπο αυτόν –που πρέπει να τονιστεί ότι είναι παράνομος– αναζητούν να αυξήσουν τα κέρδη τους και να γλιτώσουν από τον πονοκέφαλο του ΙΚΑ και των δώρων. Ψάχνουν να βρουν διάφορες δικαιολογίες για να το επιβάλουν, όπως την απασχόληση σε ενδοεπιχειρησιακά μαθήματα. Τι οδυνηρές συνέπειες, όμως, έχει αυτό για εμάς;
  1. Ο έμπειρος καθηγητής αμείβεται το ίδιο με τον νέο. Και οι δύο δεν είναι τίποτα παραπάνω από απλά γρανάζια στη βιομηχανία της εκπαίδευσης.
  2. Ο καθηγητής είναι υποχρεωμένος να επωμιστεί εξολοκλήρου το βάρος της ασφάλισής του καθώς και της παρακράτησης φόρου 20% σε κάθε απόδειξη που εκδίδει. Και ας μην ξεχνάμε ότι ΦΠΑ στο χώρο της εκπαίδευσης δεν υπάρχει.
  3. Όπως συμβαίνει και με κάθε άλλο «ελεύθερο επαγγελματία», δεν υπάρχει καμία σχέση των πραγματικών εσόδων και των εισφορών στον ΟΑΕΕ που καλείται ο καθηγητής να πληρώνει κάθε δύο μήνες.
  4. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο καθηγητής δεν εργάζεται, χωρίς να έχει δικαίωμα για επίδομα ανεργίας.
  5. Σε περίπτωση που θέλει να υπερασπίσει τα συμφέροντά του και να αντιταχθεί σε τυχόν αυθαιρεσίες της εργοδοσίας, δεν μπορεί ούτε να απεργήσει, ούτε να προβεί σε επίσχεση εργασίας, ούτε να προσφύγει στην επιθεώρηση εργασίας. Η μοναδική επιλογή του είναι ο δρόμος της ανεργίας.

Συν-μπλοκάκηδες, τα πράγματα δεν πάνε άλλο. Ήρθε ο καιρός να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση και τα προβλήματά μας, και να κάνουμε αισθητή στους «ειδικούς» την παρουσία μας. Ας ενωθούμε και ας παλέψουμε όλοι μαζί.

Π. Γ., καθηγητής ξένων γλωσσών

122 Σχόλια to “Η αβάσταχτη ελευθερία του μπλοκάκια”

  1. Zazula said

    Ο Μπαμπινιώτης δεν έχει τη λέξη «μπλοκάκιας» ούτε στην 4η έκδοση (2012).

  2. Ναυτίλος said

    Μήπως πρέπει να ονομαστούν μπλοκάριοι και μπλοκάριες, αφού είναι, όπως φαίνεται, οι νέοι προλετάριοι, της γης οι κολασμένοι,θύματα κι αυτοί του σύγχρονου εργασιακού Μεσαίωνα;

  3. Costas said

    Νικοκύρη, μήπως πρέπει να ρυθμίσεις την ώρα του μπογκ σε χειμερινή; [Το μπλοκάκισσα στέκει στο δικό μου αφτί, μόλο που δεν λέγεται].

  4. Costas said

    @2 Αναρωτιέμαι αν ο όρος εργασιακός Μεσαίωνας είναι δίκαιος απέναντι στο Μεσαίωνα, όσον αφορά τους εργαζομένους των πόλεων.

  5. Ναυτίλος said

    4: Δεν έχεις άδικο. Οι ειδικοί λένε ότι ο Μεσαίωνας είναι παρεξηγημένη εποχή και πολύ πιθανόν να ισχύει αυτό που λες.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Κατόπιν λαϊκής απαίτησης (λέγε με Κώστα) άλλαξα την ώρα του ιστολογίου σε UTC+2.

    4-5: Ο φίλος μας ο Ρογήρος ακριβώς αυτό υποστηρίζει, πολύ τεκμηριωμένα, ότι αδικούμε τον Μεσαίωνα και ότι επιστρέφουμε μάλλον σε συνθήκες άγριου πρώιμου καπιταλισμού.

  7. LandS said

    Δεν πειράζει που ο μπλοκάκιας δεν έχει θηλυκό. Αργά ή γρήγορα θα καταφέρουμε να μην έχει ούτε αρσενικό. Ταμάμ;

  8. σαν μισθωτός αλλά όχι ως μισθωτός. επιτέλους, Νικο-κύρη, κατάλαβες τη διαφορά! Και μόνος σου! Έφτασαν τα χεράκια σου στο τραπέζι και θα πάρεις και γλυκό!

  9. Αυτό δεν είναι και η εργασία κατ’ αποκοπή; Εάν είσαι σταθερά σε συγκεκριμένους εργοδότες με μπλοκάκι, μαζεύεις ταμπλοκάκια σου, υποβάλλεις στο ΙΚΑ και τους πατάνε ένα πρόστιμο που τπους έρχεται ο ουρανός σφοντύλι. Αλλά θέλει guts. Αυτό είναι το ζητούμενο. Η αυθαιρεσία της εργοδοσίας πάντα θα υπάρχει και θα εξαγριώνεται όπου έχει επριθώρια. Μαρξ δε διαβάσατε ποτέ; Γέρασε; Αμ δε!

  10. Μαρία said

    10 Ποιο ΙΚΑ; Μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσεις όχι το Μαρξ αλλά το κείμενο των μπλοκάκηδων.

  11. ππαν said

    Κι εγώ έχω δουλέψει με μπλοκάκι. Αυτό που θυμάμαι –ήταν πολύ πριν την κρίση και τα λεφτά καλά– ήταν αυτό που γράφει πιο πάνω, πώς στο πουλούσανε ως ανεξαρτησία και χαϊλίκι.
    Τι να πει κανείς; Καλή δύναμη στους εργαζόμενους. Όταν το ίδιο το κράτος εδώ και χρόνια και χωρίς το πρόσχημα της κρίσης συντηρεί το καθεστώς των ωρομίσθιων και των αναπληρωτών τι να λέμε.

  12. Μαρία said

    11 Με καλά λεφτά αλλά ως αυταπασχολούμενοι δουλεύουν πια στη Γερμανία γιατροί και νοσοκόμες στα δημόσια νοσοκομεία, όπου έχουν περιορίσει το μόνιμο προσωπικό για ευνόητους λόγους. Αποτέλεσμα: χάος και ανοργανωσιά. Δηλώνεσαι σε ένα μεσιτικό γραφείο και σε στέλνουν απο πόλη σε πόλη για μια βδομάδα, ένα μήνα να καλύψεις κάποιο κενό. Πηγή: φίλη μου νοσοκόμα.

  13. ππαν said

    Φοβερό.. εξαρτάται όμως κι από τα υπόλοιπα, θέλω να πω κι εδώ υπάρχει το λεγόμενο interim που είναι αυτό που γράφεις, αλλά είσαι ασφαλισμένος, έχεις κάλυψη αν δεν σε πληρώσουν κλπ. Βέβαια συγκρίνω αυτά που δεν συγκρίνονται, μια φίλη μου εδώ την απέλυσαν από κάτι μαθήματα που έκανε διότι, λέει, έφυγε το καλοκαίρι κι εγκατέλειψε την δουλειά της. Τους πήγε στα εργατικά δικαστήρια, απέδειξε πως κάθε καλοκαίρι έφευγε κι «εγκατέλειπε την δουλειά της» διότι ήταν καλοκαίρι, το δικαστήριο σε 6 μήνες την δικαίωσε και πήρε αποζημίωση.

  14. ππαν said

    Μαρία, βλέπω ο Τζιόβας είναι υποψήφιος για τα Κρατικά Βραβεία.

  15. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    1: Ζαζ, ευχαριστώ για την επιβεβαίωση!

    Ναι, το χαϊλίκι υπήρχε, όπως και η αίσθηση ότι έχεις την ελευθερία να συνεργάζεσαι με πολλούς εργοδότες (λέμε τώρα)

  16. Μαρία said

    13 Στη Γερμανία είσαι ελεύθερος επαγγελματίας νομάδας. Όλο το κόλπο είναι να γλιτώσουν ασφάλεια, άδειες (αν π.χ. αρρωστήσει και απουσιάσει, δεν θα πληρωθεί) και όλες γενικά τις παροχές του μισθωτού. Στο μόνιμο προσωπικό μου έλεγε οτι οι άδειες πάνε σύννεφο απο υπερκόπωση.
    Γι’ αυτό και τις προάλλες πήρε τ’ αυτί μου απεργία γιατρών στο Μόναχο.

  17. sh said

    ο όρος ‘οιονεί μισθωτοί’ χρησιμοποιείται πολύ συχνά. ομολογώ ότι αν και ‘μπλοκάκιας’ ο ίδιος δεν τον είχα ξανακούσει τον όρο. ‘με δελτίο’, ‘με μπλοκάκι’ ή το ‘οιονεί μισθωτός’ που προανέφερα ήταν οι όροι που άκουγα.

  18. athinaika said

    μπλοκάκιας ο/η, αυτοαπασχολούμενος που κόβει αποδείξεις στους πελάτες του, τηρεί βιβλία για την εφορία κ. πληρώνει 100% την ασφαλιστική εισφορά του

    ( o ορισμός δικός μου. Είμαι τέτοιος 28 χρόνια)

    Δημήτρης Φύσσας

  19. katerinageo said

    Επίσης και τα πανεπιστήμια πληρώνουν τους ερευνητές και τις ερευνήτριες με αυτόν τον τρόπο. Συμβάσεις έργου και δεν συμμαζεύεται.

  20. gpoint said

    Η λογική συνέπεια θα είναι να εφευρεθούνε και να ανοίξουνε γραφεία οι μάναντζερ των μπλοκάκηδων που θα εξασφαλίζουν δουλειά και πληρωμή στους μπλοκάκηδες βγάζοντας κι αυτοί το κατιτίς τους. Οτι δηλαδή συμβαίνει με το καθάρισμα πολυκατοικιών, την συλλογή ανακυκλώσιμων από τα σκουπίδια κ.λ.π.

  21. Γς said

    Η αβάσταχτη ελαφρότητα του μπλοκάκια, του Νικοκύρη
    κι η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, του Κούντερα.

    Συγνώμη που μπαίνω στη συζήτηση σας. Για κάποιο λόγο θα ήθελα να ξέρω σε ποια φωτογραφία ο Κούντερα είναι νεότερος;
    Στην A ή στην Β ;

  22. Εργαζόμενοι με μπλοκάκια και εργαζόμενοι με συμβάσεις μίας ημέρας (aka κωλόχαρτα)… Έτσι θα γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας μας. Το είπε και ο Some Are Ass

  23. spiral architect said

    Καλημέρα. 😐

    Όταν εδώ και κοντά τριάντα χρόνια ξεκίνησα να δουλεύω σαν μηχανικός, δούλευα με μπλοκάκι. Τότε έλεγα (και λέγαμε) ότι δουλεύω με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών. (ΔΠΥ) Ήμουν (και είμαι) ασφαλισμένος στο ΤΣΜΕΔΕ. Συνάδελφοί μου (σχεδιαστές, εργοδηγοί, τεχνίτες, γραμματείς) όσοι δεν είχαν σχέση εξαρτημένης εργασίας ασφαλιζόντουσαν στο ΤΕΒΕ, κόβοντας ένα στέλεχος από το.ΔΠΥ τους κάθε μήνα. Όλοι μας τηρούσαμε Βιβλία Παροχής Υπηρεσιών και πληρώναμε τον αναλογούντα ΦΠΑ.

    Μετά από 2-3 χρόνια μεταπήδησα σε άλλη εταιρεία με σχέση εξαρτημένης εργασίας κρατώντας τα βιβλία μου, που τα έκλεισα μόνο όταν γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί, για να μην γυρίζω βράδυ στο σπίτι και το παιδί μεγαλώσει χωρίς πατέρα. 😛
    To ΔΠΥ τότε δεν ήταν ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση.

    Η λέξη μπλοκάκι έγινε γνωστή κυρίως από τους δημοσιογράφους, ειδικά την εποχή της έκρηξης της ιδιωτικής τηλεόρασης και των πολλών εντύπων με υπαιτίους τους απόφοιτους του (καινούργιου τότε) δημοσιογραφικού τμήματος του Παντείου Πανεπιστημίου και των ΙΕΚ δημοσιογραφίας. Οι απόφοιτοι των σχολών δημοσιογραφίας απορροφήθηκαν από τα μίντια στο μεγαλύτερό τους ποσοστό εργαζόμενοι με ΔΠΥ. και όλοι οι αναγνώστες έμαθαν το μπλοκάκι γιατί οι νέοι έβλεπαν τους μονίμους παλιούς και (δικαιολογημένα πλέον) έγραφαν για τον πόνο τους

    Σιγά-σιγά το μπλοκάκι έγινε ο κανόνας, κυρίως επειδή, όχι μόνο οι δημοσιογράφοι, αλλά και οι καθηγητές σε παντός είδους φροντιστήρια, σχολές, ΙΕΚ κλπ, οι μηχανικοί σε τεχνικές εταιρείες ή σε υπεργολάβους, οι λογιστές εταιρειών κ.α. δουλεύουν κατά κανόνα με ΔΠΥ.

    Ακόμα και οι παλιοί, οι έχοντες σχέση εξαρτημένης εργασίας με τον εργοδότη τους, τους γυρίζουν εκβιαστικά τη σχέση τους σε μπλοκακοειδή 😆 και τα εξελόφυλλα παίρνουν φωτιά για να υπολογιστούν οι κρατήσεις και να βγει μέσες-άκρες το τι μπαίνει στο παντελόνι. 😦 😦

    Θαρρώ ότι, έρχεται και η σειρά μου και ένα πράμα που βαριέμαι αφόρητα είναι οι ουρές στην εφορία και οι συγχρωτισμοί με φοροτέχνες και λογιστάδες.
    (κάλλια να φάω ένα μαγκάλι κάρβουνα …)

  24. Γς said

    22:
    >Some Are Ass

    Ελά (Helas) μον βιε, ζ αι βυ πιρ: Hell-ass

  25. Γς said

    23:
    >κάλλια να φάω ένα μαγκάλι κάρβουνα …

    Εφτασέιιι!
    Το ολίγη από μαγκάλι με κάρβουνα !

  26. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    23-25:Καιρό είχα να την ακούσω αυτή την έκφραση…

  27. μήτσκος said

    Κουβαρντάδες στην Europalso. 3,52 την ώρα μικτά, σούπερ.
    Αναρωτιέμαι πόσο κάνουν τα δίδακτρα.

  28. spiral architect said

    @22: Η επανεκκίνηση της οικονομίας (α, ρε φούστη μου αυτοί οι κομπιουτερίστικοι όροι!) ήδη έχει γίνει σε χώρες-υπερήφανα μέλη της Ευρωπαϊκής (Διατραπεζικής) Οικογενείας με πάρα πολλή αγάπη (έως σεξουαλικής παρενόχλησης) έτσι:
    […] Όταν το κεφάλαιο μετακινείται σε κλάσματα δευτερολέπτου, η διακίνηση των εμπορευμάτων είναι το πρώτιστο στοιχείο που δίνει περιεχόμενο στην τρέχουσα έννοια της ταχύτητας. Η μεταβολή των εργασιακών σχέσεων ακολουθεί αμέσως μετά. […]

    Μπείτε μέσα, σας αγαπάμε όλους, αριστερούς, δεξιούς, μονοτονικούς και πολυτονικούς.
    Τα ακούτε, ώ πληβείοι κάτοικοι της τελευταίας (κατά Στούρνο και ανεπάγγελτο βιομήχανο) σοβιετικής δημοκρατίας, λαϊκιστές που θέλετε και να σας φέρονται και με το γάντι! 😈
    (Some Are Ass: respect!)

  29. Είχα μείνει με την εντύπωση ότι χρησιμοποείται κυρίως το ουδέτερο «μπλοκάκι»: είμαι [με] μπλοκάκι. Το μπλοκάκιας δεν μου αρέσει. Δείχνει επιλογή (κορτάκιας), έστω και λόγω εμμονής (μαμάκιας), ενώ τα μπλοκάκια συνήθως αναγκάζονται να δουλεύουν έτσι. Βρήκα κι έναν ωραίο ορισμό: τύποις ελεύθερος επαγγελματίας με υποχρεώσεις μισθωτού, αλλά χωρίς αντίστοιχα δικαιώματα (http://prezatv.blogspot.com/2012/10/blog-post_728.html)
    Για πιο φροντισμένο λόγο νομίζω αρκεί το «εργαζόμενος με μπλοκάκι».

  30. Γς said

    29:
    Από έναν μπλογκάκια τι περίμενες;
    Αδίκως ανησυχείς όμως. Δεν πρόκειται να περπατήσει ο όρος

  31. Δημήτρης Μ said

    @1 Για κοίτα! Μπλοκάκηδες δεν το έβγαζαν;

  32. spiral architect said

    @26β: Ναι Νικοκύρη, ούτε το σλάγκειο λεξικό την έχει.
    (σε καμιά κρητική μαντινάδα μπορεί να την ακούσεις)

    Χρησιμοποιείται:
    – Σε ότι εν γένει αντιπαθείς
    – Σε εγνωσμένη εκ των προτέρων μελλοντική αδυναμία συνεννόησης…. ειδικά με γυναίκες. 😆

  33. sarant said

    29: Είπαμε ότι πολλοί όροι της κατάληξης σε -άκιας, ή μάλλον σχεδόν όλοι, έχουν υποτιμητική χροιά.

  34. bernardina said

    Σαράντα χρόνια φούρναρης… Συγνώμη, είκοσι πέντε χρόνια μπλοκάκισσα, έχω κόοοψει αποδείξεις εγώ… Κατά 90% σε έναν εργοδότη. Και λίγα λένε οι συνάδελφοι. Η αποθέωση της επίφασης και του ευφημισμού: «ελεύθερος» επαγγελματίας -παναπεί κανένα δικαίωμα, μόνο υποχρεώσεις.

  35. Άλλο μόρφωση, άλλο παιδεία said

    Πιθανόν ανόητη ερώτηση αδαούς ατόμου: το εργόσημο δεν μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική λύση για όλες τις παραπάνω κατηγορίες επαγγελματιών; Δεν υποτίθεται ότι για αυτό τον λόγο εφαρμόστηκε ως μέτρο; Υπάρχει κάποιος περιορισμός; Με ενδιαφέρει άμεσα, για αυτό τον λόγο και αναρωτιέμαι.

  36. cronopiusa said

    9.
    Κύριε Καλαχώρα πως φαίνεται ότι είστε έξω απ το χορό, υπάρχουν και χειρότερα
    Άνεργοι – Άνεργες Εργαζόμενοι/ες στην Κοινωφελή Εργασία

    Επιβιώνω χάρη στη «μαύρη» εργασία…

    “η μπλοκάκισσα” της διπλανής πόρτας
    Το ποντίκι και ο αετός – Βασίλης Παπακωνσταντίνου / Κίτρινα Ποδήλατα -Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου, Μουσική: Κίτρινα Ποδήλατα

  37. Kajuku said

    Ε ρε τι μου θύμισες τώρα… Όταν ξεκίνησα να δουλεύω με μπλοκάκι (γράφωντας άρθρα και βιβλία πληροφορικής σε γνωστό εκδότη του είδους) πληρωνόμουν αργά με μεταχρονολογημένες επιταγές, δούλευα σα το σκυλί, αλλά τουλάχιστον έβγαζα κάποια χρήματα (και καταφερα μάλιστα να βάλω και πέντε δεκάρες στην άκρη, λες και ήξερα τι θα επακολουθήσει). Όταν πριν απο 3-4 χρόνια η αγορά έκατσε εντελώς (το βιβλίο πληροφορικής είναι ουσιαστικά νεκρό, τα περιοδικά φυτοζωούν) απλά σταμάτησα να γράφω. Ούτε και γω πλέον ξέρω πόσα χρωστάω στον ΟΑΕΕ, και ποσώς με νοιάζει άλλωστε, γιατί όπως λέει και ο Καισάριος στο Capital.gr «λεφτά που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν θα πληρωθούν». Άστους λοιπόν να μετρούν τα χρεωστούμενα, όσο θα δω εγώ λεφτά απο το «επάγγελμα μου», άλλο τόσο θα δούν και αυτοί στον ΟΑΕΕ λεφτά απο μένα…

  38. smed said

    Μια μικρή διόρθωση στο εξαιρετικό άρθρο του κυρίου Σαραντάκου. Η συγκεκριμένη προκήρυξη δεν είναι του ΣΜΕΔ αλλά συλλογικό κείμενο της ανοιχτής διακλαδικής συνάντησης «εργαζομένων με μπλοκάκι». Ο ΣΜΕΔ είχε πάρει την πρωτοβουλία να καλέσει τη συγκεκριμένη συνάντηση στην οποία πλέον δραστηριοποιούνται συνάδελφοι από διάφορους κλάδους (δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, μηχανικοί, μεταφραστές, επιμελητές, διορθωτές). Ένα πρώτο δείγμα αυτής της αγωνιστικής διακλαδικής συνάντησης είναι και αυτή η προκήρυξη.

  39. Γιάννης said

    Τι λέτε για το «μπλοκάκω» 😛

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    38: Σας ευχαριστώ, έκανα τη διόρθωση!

    35: Δεν ξέρω, ας πει κάποιος

    39: Χμμ….

  41. spiral architect said

    @35:
    – Γιατί, δουλεύει κανείς ελεύθερος επαγγελματίας, ή μη στεγασμένος επαγγελματίας-τεχνίτης με εργόσημο;
    – Αγοράζει κανείς με την κάρτα αγορών ονλάιν από καταστήματα (μικρά και μεγάλα) λιανικής.
    – Ξέρουν τι αποδίδει η κάθε ΑΕ, για κάθε αγορά στην εφορία;

    Γενικά, ότι «μεταρρυθμιστικό» 😛 εφαρμόστηκε εξαναγκαστικά και βεβιασμένα από την κυβέρνηση ΓΑΠ και τα λοιπά συνεταιράκια, δουλεύει;
    Μόνο τα χαράτσια και οι έκτακτες ή οι αναδρομικές εισφορές δουλεύουν!

  42. freierdenker said

    Η προκήρυξη αρχίζει λέγοντας: «Εδώ και πολλά χρόνια έχει θεσμοθετηθεί από το κράτος ένας τύπος εργαζομένου, ο επονομαζόμενος «μπλοκάκιας»».

    Για πόσα χρόνια μιλάμε? Ο Spiral Architect ήταν μπλοκάκιας πριν 30 χρόνια. Μιλάμε για Κωνσταντίνο Καραμανλή, χούντα ή πιο πριν?

  43. sarant said

    42: Γράφει όμως ο… Σπείρος ότι τότε το ΔΠΥ ήταν η εξαίρεση.

  44. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Κρονοπιούσα μου, δεν είμαι στο χορό όντως. Είμαι στο χορό του Ζαλόγγου των συνταξιούχων με 8.000-10.000 ευρώ κρατήσεις ετησίως για 40 χρόνια (ένα το κόμμα, δύο τα ταμεία).
    Αλλά μη με λες και κύριο εδώ μέσα! Κι εγώ να σε λέω Κρονοπιούσα ΜΟΥ. Εκτός που σ’ έχω επαινέσει πλειστάκις για την προσφορά σου εδώ.
    Λέμε -κύρη τον Νοικοκύρη κατά παρέκκλιση

    Το μπλοκάκω @39 μ’ αρέσει. Μόνο που θα μετατρέψει το μπλοκάκιας σε μπλοκάκας (χωρίς ‘ι’) και είναι λίγο αποθαρρυντικό

    Άντε, μ’ εμπνεύσατε πάλι

  45. Ηλεφούφουτος said

    Όταν ξεκίνησα να δουλεύω μπλοκάκιας, το 1994 συγκεκριμένα, από την αντίδραση της εφοριακού όπου πήγα για την έναρξη άσκησης επαγγέλματος φαινόταν ότι το φαινόμενο άρχιζε να εμφανίζεται και δεν είχε δημιουργήσει ακόμα εθισμό στο πρόσωπο του τέρατος, που έλεγε κι ο Χατζηδάκης. Έλεγε αγανακτισμένη κάτι σαν «τι πράγματα είναι αυτά; Να βάζουν παιδιά να γίνονται λογιστές για πενταροδεκάρες!».

  46. spiral architect said

    @42: To 1987 ξεκίνησα να δουλεύω με μπλοκάκι και ναι, τότε το ΔΠΥ ήταν η εξαίρεση.
    Ακόμα και οι έχοντες συμβάσεις ορισμένου χρόνου 2-3 ετών, ούτως ώστε για να εργαστούν σε διάφορα τεχνικού περιεχομένου project, είχαν εξαρτημένη σχέση εργασίας.
    Εγώ, σαν νέος μηχανικός, μού είπε ο προσωπάρχης της τεχνικής εταιρείας να βγάλω μπλοκάκι.
    Ασχολούμουν αποκλειστικά στα γραφεία της εταιρείας και σε εργοτάξια της.
    Δουλειά της εταιρείας στο σπίτι δεν πήρα ποτέ
    (εκτός απ’ αυτές που είχα αναλάβει εγώ προσωπικά με δικούς μου πελάτες)

  47. «…γυαλάκιας, τρελάκιας, γκομενάκιας, πρεζάκιας, ματάκιας, σαχλαμαράκιας, τηλεορασάκιας, τσαντάκιας, βολεψάκιας, κομπιουτεράκιας κτλ»

    Λείπει ο νεότερος νεολογισμός: Μπαχαλάκιας

  48. Νέο Kid Στο Block said

    Συναδελφικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς από έναν πρώην μπλοκάκια !
    Ξέρω περίπτωση συναδέλφου Μηχανικού που εργαζόταν χρόνια στην ίδια εταιρία σαν μπλοκάκιας (τύποις «ελεύθερος επαγγελματίας» και «στέλεχος»,επί της ουσίας σούπερ μισθωτό φιλότιμο γαϊδούρι) και όταν τον απέλυσαν , διεκδίκησε νομικά και κέρδισε την αποζημίωσή του σαν να ήταν (που ήταν!) μισθωτός .Δεν θυμάμαι νομικές λεπτομέρειες και δεν θα τις ανέφερα ούτως η άλλως ,αλλά το δικαστήριο αναγνώρισε -παραβλέποντας τον «τύπο»- οτι η εργασία του ήταν επί της ουσίας «εξαρτώμενη» ή κάτι τέτοιο.
    Αυτό βέβαια έγινε πριν περίπου 10 χρόνια.

    Νίκο, συγχαρητήρια για το σημερινό σου άρθρο που αγγίζει ένα σοβαρό ζήτημα από τη σωστή θεωρώ οπτική.

    ΥΓ. Ελπίζω και επιθυμω το σχόλιό μου να μην γίνει αντικείμενο ψυχιατρικής ανάλυσης .

  49. spiral architect said

    «ελεύθεροι συνεργάτες»
    Όπως κάποιοι αποκαλούσαν «στέλεχος διοίκησης» το παιδί του φωτοτυπικού.
    Ιστορικό: Γύρω στο 1992, οπου ξεκίνησαν να εμφανίζονται στην Ελλάδα οι CEO, οι ΙΤ managers, και οι λοιποί στελεχο-νεολογισμοί, ταυτόχρονα άρχιζαν να ξηλώνουν έντεχνα το εργασιακό πουλοβεράκι.
    Προσέξτε το λογικό διάγραμμα:
    Τα στελέχη δεν παίρνουν υπερωρίες –> ο φωτοτυπάς του 6ου γιατί παίρνει; –> φωτοτυπάς = στέλεχος διοίκησης 😯 –> ο φωτοτυπάς δεν παίρνει υπερωρίες!
    (και ας καθόταν ο καημένος μέχρι τις 11.00 το βράδυ να βγάζει φωτοτυπίες και να διπλώνει εκατοντάδες σχέδια Α0 και χιλιάδες σελίδες Α4 τεχνικών περιγραφών) 😦

  50. cronopiusa said

    44

    Αγαπητέ Λεώνικε

    Ποτέ δεν θα βγω στη σύνταξη και δεν θα μου κάνουν δημόσια κηδεία

    Με σκοτώνουν αν δεν δουλέυω
    κι όταν δουλεύω με σκοτώνουν

    ME MATAN SI NO TRABAJO Y SI TRABAJO ME MATAN(Rubén Domínguez)

    Πάμε για δουλειά

  51. Στα όσα αναφέρθηκαν περί χαϊλικιού, αίσθηση «ελευθερίας», κτλ να προσθέσω ότι ένα ακόμα θετικό στο να ήσουν μπλοκάκιας, ήταν και το ΤΕΒΕ, που είχε δικούς του γιατρούς, και δεν χρειαζόταν να πας στα ιατρεία του ΙΚΑ. Τώρα βέβαια με τον ΕΟΠΥΥ, πάνε αυτά.

    Κι εγώ τυπικά μπλοκάκιας είμαι, γιατί κόβω απόδειξη στον (σχεδόν αποκλειστικό) εργοδότη μου, αλλά μάλλον από τους πολύ τυχερούς.
    Καταρχήν ήταν επιλογή μου (για να κάνω πού και πού προτζεκτάκια μόνος μου επί πληρωμή, αν και έχω κάπου 3 χρόνια να κάνω κάτι τέτοιο) και σε καμία περίπτωση δεν με υποχρέωσε κανείς.
    Δεύτερον, και σημαντικότερο, παίρνω 14 μισθούς, κανονικά, και ο εργοδότης μου πληρώνει εξ’ολοκλήρου την ασφάλισή μου στον ΟΑΕΕ. Γενικά το εργασιακό περιβάλλον στην εταιρεία μου είναι μάλλον επίγειος παράδεισος, ειδικά τώρα με όλα αυτά που ζούμε. Καλοί μισθοί, εξαιρετικό κλίμα, οι υπερωρίες πληρώνονται πάντα, κτλ. Υπάρχουν και αυτές οι επιχειρήσεις, ευτυχώς! 🙂

  52. Ναυτίλος said

    51: Και προφανώς η επιχείρηση είναι κερδοφόρα. Πώς τα καταφέρνει να είναι συνεπής και γενναιόδωρη με τους εργαζομένους της και να βγάζει και κέρδη; Να μια ερώτηση στην οποία θα πρέπει να απαντήσουν όσοι στύβουν τους εργαζομένους, επειδή »δε βγαίνω, μάνα μου!».

  53. spyroszer said

    Αν προσφύγει κάποιος στα δικαστήρια που αμείβεται με μπλοκάκι, αλλά εργάζεται ουσιαστικά με συνθήκες εξαρτημένης εργασίας, ανεξάρτητα πως χαρακτηρίζεται η σύμβαση, είναι βέβαιο ότι θα δικαιωθεί και θα θεωρηθεί μισθωτός. Αυτό είναι ξεκάθαρο στη νομολογία εδώ και χρόνια. Ο εργαζόμενος όμως δεν προσφεύγει στη δικαιοσύνη, φοβούμενος μη χάσει τη δουλειά του, παρά μόνο μετά τυχόν απόλυσή του, που και πάλι έχει υψηλό κόστος γι’ αυτόν. Έχει πάρει μεγάλη έκταση το φαινόμενο και δεν μπορεί να λυθεί απλά με αγωγές. Αλλά πώς να λυθεί απ’ τη στιγμή που το ίδιο το δημόσιο απασχολεί καταχρηστικά με μπλοκάκια ή πχ η ΕΣΗΕΑ δεν κάνει τίποτε για τους δημοσιογράφους με μπλοκάκια;

    Η τρόικα θεωρεί ότι υπάρχει μεγάλο ποσοστό αυτοαπασχολουμένων στην Ελλάδα, σε σχέση με άλλες χώρες, και προφανώς επιχειρεί να το μειώσει με αυτά τα μέτρα που αποφασίζονται. Δεν λαμβάνει βεβαίως υπόψη (;) ούτε ότι δεν είναι όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες επιχειρηματίες, ούτε ότι υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία με τα μπλοκάκια.

    Το εργόσημο αφορά αποκλειστικά το κατ’οίκον απασχολούμενο προσωπικό που παρέχει εργασία σε τακτά ή μή χρονικά διαστήματα και αμείβεται αναλογικά με το χρόνο εργασίας του σε ωριαία ή ημερήσια βάση. Ενδεικτικά, δυνατότητα υπαγωγής στη νέα διαδικασία, έχουν οι υπηρεσίες οικογενειακής φροντίδας , οι κηπουρικές και μικροεπισκευαστικές εργασίες , η παράδοση ιδιαιτέρων μαθημάτων, η φύλαξη παιδιών ή ηλικιωμένων ατόμων κ.α.

  54. Immortalité said

    Έχει δίκιο ο Σπύρος, αν πας στο δικαστήριο θα δικαιωθείς και μετά θα μείνεις χωρίς δουλειά. Οπότε πας μόνο αν μείνεις χωρίς δουλειά. Αυτά για τους δικηγόρους είναι παλιά, από την αρχή του κόσμου. Αναρωτήθηκε κανείς γιατί η υποχρεωτική άσκηση εξαιρείται από τις διατάξεις του ΙΚΑ και δεν θεωρείται μισθωτή εργασία; Γιατί δεν υπάρχει υποχρέωση αμοιβής και φυσικά οι ασφαλιστικές εισφορές, εφόσον επιλέξεις να ασφαλιστείς στον κλάδο υγείας βαραίνουν τον ασκούμενο αποκλειστικά. Και μετά τα ίδια, μόνο που πια δεν είσαι ασκούμενος, είσαι «συνάδελφος». Όπως ακριβώς τα λένε τα παιδιά. Γιατί εννοείται πως δεν είσαι υπάλληλος· είσαι συνάδελφος, ελεύθερος επαγγελματίας και έχεις και ένα στάτους βρε αδερφέ! Φιλιππινέζες δεν τους έλεγε ο Μπάμπι; Φιλιππινέζες με στάτους.

  55. 21,
    Δεδομένου ότι βλέπω τα Α και Β διπλά, να υποθέσω πως πρόκειται για εντρύφηση στην «Αβάσταχτη ελαφρότητα του πίνε«; 🙂

  56. Και ο Μπλοκάκιος (Έμπνευση από Βοκάκιος).

  57. Immortalité said

    @55 Μιχάλη χρόνια πολλά! Να χαίρεσαι τ’ όνομά σου και το χιούμορ σου 🙂

  58. Νέο Kid Στο Block said

    Ψηφίζω το σχόλιο 55. (Υπ’αρίθμ. 142.670) για σχόλιο της χρονιάς!! 😆

  59. Immortalité said

    @58 Ψήφοι δύο! 😀

  60. Tηλεγραφητής said

    Συγγνώμη, τώρα ἀνακαλύψατε ὅτι ὑπάρχουν τὰ δελτία παροχῆς ὑπηρεσιῶν;
    Πῶς δουλεύαμε τόσα χρόνια;
    Δουλειὰ νὰ ὑπάρχη καὶ ἄς εἶναι καὶ τεφτεράκια.

  61. 57,
    …μετά καλής παρέας! 🙂

  62. μήτσκος said

    33: 29: Είπαμε ότι πολλοί όροι της κατάληξης σε -άκιας, ή μάλλον σχεδόν όλοι, έχουν υποτιμητική χροιά.

    Να βάλουμε στις εξαιρέσεις και τον τυχεράκια;

  63. panavros said

    55.:) ψήφοι τρείς.

    Τί σημαίνει «κομιλφό»;

  64. Νέο Kid Στο Block said

    @63. Καθώς πρέπει. Από το γαλλικό :comme il faut

  65. Immortalité said

    @63 Κομιλφό = comme il faut = καθώς πρέπει.

  66. freierdenker said

    ΟΚ. Αλλά το τι εννοεί ο συγγραφέας της προκύρηξης ως «κρατική θεσμοθέτηση» παραμένει μυστήριο. Πόσο μάλλον που ο Σπύρος λέει «Αν προσφύγει κάποιος στα δικαστήρια που αμείβεται με μπλοκάκι, αλλά εργάζεται ουσιαστικά με συνθήκες εξαρτημένης εργασίας, ανεξάρτητα πως χαρακτηρίζεται η σύμβαση, είναι βέβαιο ότι θα δικαιωθεί και θα θεωρηθεί μισθωτός.» Πως δικαιώνονται στα δικαστήρια αν δεν έχουν κανένα δικάιωμα όπως λέει η προκήρυξη από την πρώτη πάλι πρόταση?

    Η άποψη μου είναι οτι από την πρώτη κιόλας πρόταση φαίνεται οτι η προκήρυξη είναι κακογραμμένη, προφανώς από κάποιους ιδεολόγους. Η ιδεολογία έχει και τα καλά της, π.χ. αυτοί εδώ πήραν μια πρωτοβουλία που κάποιοι άλλοι δεν πήραν. Αλλά δεν ξέρω αν καταλαβαίνουν ή έστω αν προσπαθούν να καταλάβουν το πρόβλημα πριν εφαρμόσουν πάνω του ιδεολογία.

  67. panavros said

    64,65.Οκ ευχαριστώ. Δεν έχω ιδέα απο γαλλικά.

  68. Immortalité said

    @61 κυρίως και πρωτίστως! 🙂

  69. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια, έχετε κέφι 🙂

    62: Ναι…. και όχι, γιατί δεν κρύβει φθόνο; Θα μου πεις, και το «τυχερέ» φθόνο κρύβει. Τι λένε οι άλλοι;

    55: 🙂

    48: Όχι σε μένα τα συγχαρητήρια, εγώ απλώς αναδημοσιεύω! Ή έστω όχι μόνο σε μένα 🙂

  70. Ναυτίλος said

    Στα σε -άκιας που έχουν υποτιμητική σημασία ας βάλουμε και το Ολυμπιακάκιας. Αν και αυτή η λέξη όποια κατάληξη και αν έχει, δεν μπορεί να απαλλαγεί από την υποτιμητική σημασία που τη βαραίνει.

  71. μήτσκος said

    Νίκος Αναστόπουλος
    Μουστάκιας, τυχεράκιας και ολυμπιακάκιας!

  72. panavros said

    Ναύτιλε το Παναθηναϊκάκιας έχει 9350 γκουγκλιές και το Αεκάκιας 5950.Το γκούγκλ βγάζει μόνο 1180 για το Ολυμπιακάκιας. Λες τελικά τα σε -ακιας με υποτιμητική σημασία να ταιριάζουν περισσότερο στους πρώτους δύο;

  73. panavros said

    …άντε μην το ξαναλλάξω σε pangavros 🙂

  74. Ναυτίλος said

    Όχι, φίλε μου, απλώς η Ελλάδα καταδυναστεύεται από την γαβρική δικτατορία.

  75. panavros said

    74….χούντα, χούντα. Αλήθεια ποιός σοβαρός επενδυτής-πρόεδρος καταδυναστεύτηκε;

  76. Γς said

    55:
    >Δεδομένου ότι βλέπω τα Α και Β διπλά, να υποθέσω πως πρόκειται για εντρύφηση στην “Αβάσταχτη ελαφρότητα του πίνε“;
    Δεν σε καταλαβαίνω. Τι διπλά;
    Μια χαρά φαίνονται οι φωτό.
    Οσο για το ‘πίνε’, ενίοτε είναι προτιμότερο του ‘παίζε’.
    Χα, χα. Γελάσαμε. Να χαίρεσαι το χιούμορ σου.
    Απάντησε όμως σε παρακαλώ στο Σχ 21 και όποιος άλλος μπορεί.
    Σε ποια από τις δύο φωτο ο Κούντερα είναι νεώτερος;.
    Υπάρχει κάποιος λόγος ερωτώ και θα σας τον πω.

  77. Immortalité said

    Μα το θέμα είναι ότι το χαίρεται και δεν το χαίρεται και αμοναχός όπως μερικοί μερικοί άλλοι.

  78. Γς said

    55:
    Ούτε σε προκάλεσα, ούτε σε προσέβαλα.
    Τώρα αν εσένα σου φάνηκε ότι είχα πιει όταν έλεγα:
    >Η αβάσταχτη ελαφρότητα του μπλοκάκια, του Νικοκύρη
    >κι η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, του Κούντερα
    με για σου με χαρά σου.
    Δεν με πόνεσες. Συμπονώ πάντα αυτούς που δεν μπορούν να κρύψουν την αγωγή τους.
    Είσαι ανάγωγος Μιχάλη και στο λέω με λύπη.

    77:
    Τι ζόρι τραβάς κυρά μου;

  79. Immortalité said

    @78 Αν ακόμα δεν κατάλαβες ότι στο 21 που έβαλες τη φατσούλα σου δίπλα στου Κούντερα, είχες βάλει (γιατί τώρα την κατέβασες) και στο Α και στο Β την ίδια φωτογραφία, τότε δεν έχεις απλώς πιει, έχεις πιει το Βόσπορο.
    Εκτός αν δεν είναι θέμα ποτού και το ‘χεις από φυσικού σου.
    Ο Μιχάλης έχει σπάνιο χιούμορ και ποτέ δεν έχει προσβάλει κανένα. Μην παίρνεις ξαμάρι από σένα που έχεις περάσει όλο τον κόσμο γενεές δεκατέσσερις. Χιουμοριστικά πάντα.
    Τώρα τον είπες ανάγωγο και θα βάλει τη σκούπα του ανάποδα να σπαράξει.
    Όσο για το πως μου απευθύνεσαι, ένα έχω να σου πω. Κυρά σίγουρα, σου σε καμία περίπτωση. Δεν καταπίνω καλύτερα ένα μαγκάλι κάρβουνα;

  80. gmallos said

    Μαρτυρίες: Το μπλοκάκι για τους εργαζόμενους στα φροντιστήρια ήταν ήδη καθεστώς από τα μέσα της δεκαετίας του 80. Τότε, αν παρακάλαγες μπορεί ακόμα να έβρισκες και δουλειά με ένσημα ΙΚΑ. Εγώ απ’ την άλλη δούλεψα σε εταιρία κούριερ και δεν χρειάστηκε να μπω στη διαδικασία. Αλλά δυο χρόνια μετά, δειλά και κοινή συναινέσει στην αρχή και ως απαράβατος όρος αργότερα (προφανώς από τον εργοδότη), όλοι όσοι δούλευαν εκεί με το μηχανάκι αναγκάστηκαν να βγάλουν ΔΠΥ – μπλοκάκι. Οι εργαζόμενοι στο γραφείο μέσα έμειναν υπάλληλοι.

    Όσο για το θέμα «Τα στελέχη δεν πληρώνονται υπερωρίες» ήταν ο λόγος που τσακώθηκα και έφυγα (δηλ. με έφυγαν) απ’ την εταιρεία. Άνεργος τότε δοκίμασα να κάνω αυτό που σπούδασα και σκεφτόμουνα ως μελλοντικό μου επάγγελμα και έμεινα σ’ αυτό.

  81. Γς said

    Επειδή απουσιάζω, αφήστε μήνυμα αφτερ δε μπιπ. Μπιιιιιπ!

  82. Ναυτίλος said

    79: Για να ελαφρύνουμε λίγο την ατμόσφαιρα, που λένε και στα τελεβίζια,και επειδή ερεθίστηκε η λεξιλαγνεία μου, πρώτα φορά ακούω τη λέξη ξαμάρι. Σημαίνει παράδειγμα; Σε ποιο μέρος της Ελλάδας συνηθίζεται;

  83. Γς said

    Εντάξει κυρία.
    Σας συγχωρώ αμφοτέρους.
    Ψυχικό κάνω.
    Δεν είναι χιούμορ.
    Ή μάλλον είναι. Μαύρο χιούμορ.
    Εφυγε ένας φίλος μας σήμερα.
    Αντε και στα δικά μας.
    Θα του άρεσε που κάνω πλάκα.

  84. Immortalité said

    @82 Ναυτίλε στην Κρήτη (αν είναι και πουθενά αλλού θα μας πούνε οι αρμόδιοι 🙂 )

    αξαμάρι και ξαμάρι. το. (παρένθεση της αντιγράφουσας, ο β’ τύπος είναι ο συνηθέστερος)
    Πάντοτε με το παίρνω. Το μέτρημα των διαστάσεων των ποδιών για την κατασκευή παπουτσιών επί ανθρώπων
    και σαμαριού επί υποζυγίων. «Πέρασα από το παπουτσίδικο να μου πάρουν αξαμάρι (εκφρ.)»
    «Ν’ αγκάλιαζα τα πόδια σου να σου ‘παιρνα αξαμάρι, να ‘κανα τα παπούτσια σου όλο μαργαριτάρι» (λ. διστ.)
    Μετφ. Το παράδειγμα «Πάντα σου γιε μου να παίρνεις παράδειγμα από ανθρώπους γνωστικούς και μυαλωμένους (εκφρ)»

    «Παίρνω κι εγώ ξαμάρι απ’ το Θεό, πατώ κι εγώ τους όρκους» Καζαντζάκης, Οδύσσεια.

    Ο Ξανθουδίδης στο γλωσσάρι του Ερωτόκριτου ετυμολογεί από το Βυζ. έξαμον προερχόμενο από το Λατ. examen.

    «Το γλωσσικό ιδίωμα της ανατολικής Κρήτης», Μ. Πιτυκάκης

    Με μια κουβέντα, ναι σημαίνει παράδειγμα 🙂

  85. sarant said

    Μάθαμε και μία λέξη (αν και έχω τον Πιτυκάκη, δεν τον έχω διαβάσει:)

  86. Immortalité said

    @85 Εντάξει ούτε κι εγώ τον έχω διαβάσει όλον, πιο μικρή έπαιρνα τα λεξικά στο κρεββάτι, τώρα προτιμώ τη λογοτεχνία 🙂
    Αλλά είναι κοινή λέξη.

  87. Γς said

    85:
    >Μάθαμε και μία λέξη (αν και έχω τον Πιτυκάκη, δεν τον έχω διαβάσει:)

    Χάρις σε μένα, που προέταξα με αυτοθυσία το στήθος μου!

    79: >Μην παίρνεις ξαμάρι από σένα που έχεις περάσει όλο τον κόσμο γενεές δεκατέσσερις. Χιουμοριστικά πάντα.

  88. panavros said

    Το ξαμάρι παιδιά υπάρχει και στο λεξικό του Ξανθινάκη για το δυτικοκρητικό γλωσσικό ιδίωμα και σημαίνει δείγμα μετρήματος.

  89. Ναυτίλος said

    84: Ευχαριστώ για την άμεση και κατατοπιστικότατη ενημέρωση.

  90. skol said

    48: Κιντ, μην τα ξεσυνερίζεσαι αυτά. Κάθε σχολιαστής έχει τις ομπίες του 😉

  91. sarant said

    Ωραία, έχουμε και κορφιάτικο ιδιωματισμό 🙂

  92. spyroszer said

    66. Σίγουρα γίνεται συστηματική κατάχρηση της νομοθεσίας (και νομολογίας) για τις σύμβασεις ανεξαρτήτων υπηρεσιών και σύμβασης έργου και θα πρέπει να τρέχουν στα δικαστήρια για να βρουν το δίκιο τους, που δεν το κάνουν όσο εργάζονται, όπως είναι λογικό. Αλλά υπάρχουν και πολλοί εργαζόμενοι που μένουν εντελώς ακάλυπτοι, διότι μπορεί να μην πληρούν όλα τα κριτήρια ώστε να θεωρηθεί ότι παρέχουν ουσιαστικά μισθωτή εργασία. Πχ ένας μεταφραστής που έχει ελεύθερο ωράριο και όχι τόσο στενό έλεγχο απ’ τον εργοδότή του, ακόμη και αν κάνει επανειλημμένα μεταφράσεις στον ίδιο εργαδότη, πιθανόν δεν θα θεωρηθεί μισθωτός. Θα πρέπει να πληρώνει μόνος του όλες τις ασφ. εισφορές, δεν δικαιούται να εγγραφεί στον ΟΑΕΔ αν διακοπεί η συνεργασία του κλπ. Είναι λίγο άδικο ο συγκεκριμένος εργαζόμενος να είναι στην ίδια μοίρα με έναν έμπορο ή έναν επιχειρηματία. Οι δε συνεργάτες δικηγόροι (που δουλεύουν υπάλληλοι σε δικηγορικά γραφεία) είναι μια μεγάλη ιστορία, και αυτοί είναι ουσιαστικά εντελώς ακάλυπτοι.

    74. Χούντα είναι θα περάσει ! (πότε;)

  93. Γς said

    48:
    >Ελπίζω και επιθυμω το σχόλιό μου να μην γίνει αντικείμενο ψυχιατρικής ανάλυσης

    Δεν υπάρχει ψυχίατρος εδώ μέσα. Αλλά και να μας επιβάλουν κανέναν ορκωτό ψυχίατρο στο μπλόγκ μη φοβάσαι. Θα ασχολείται με τις ομπίες άλλων αγγελοκρουσμένων εις το διηνεκές.

  94. Ναυτίλος said

    92: Όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, για να θυμηθώ λίγο και την αριστερή ορολογία.

  95. Immortalité said

    @89 Παρακαλώ δεν κάνει τίποτα, δίπλα μου ήταν το βιβλίο.

    @88 Δε μου λες, δεν φτάνει που είσαι γαύρος είσαι και Χανιώτης; 😀

    Λογικό είναι να το έχει αφού είναι λέξη της κοινής κρητικής και την ακούς παντού.

    (Εχει κάτι η Πόρσε σήμερα και πιάνουν τα σχόλια τη σελίδα απ’ άκρη σ’ άκρη; )

  96. Γς said

    92:
    >Χούντα είναι θα περάσει !

    Ο γείτονάς μου Γιάννης Ρήγας είχε μπουκάρει με τον Ρένο Αποστολίδη στη Βουλή το 1964, μετά το τέλος μιας προεκλογικής συγκέντρωσης του Γ. Πλυτά στην Κλαυθμώνος, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του απόντος (εις Παρισίους) Κ. Καραμανλή. Καταδικάστηκαν πρωτοδίκως (και ο Ρένος) σε φυλάκιση 2,5 ετών για διατάραξη συνεδρίασης του Κοινοβουλίου, περιύβριση αρχής, εξύβριση βουλευτών και του πρωθυπουργού με βάση τον περίφημο νόμο 4000 «περί τεντιμποϊσμού»!

    Είχα να τον δω από τότε. Επί Νέας Δημοκρατίας πέρασα από το γραφείο του στη ΔΕΦΑ στο Γκάζι για να τον συλλυπηθώ για τον αδελφό του που σκοτώθηκε σε τροχαίο. Ξεκινήσανε να πάμε κάπου να τα πούμε, αλλά σαν κάτι να θυμήθηκε ανοίγει πάλι το γραφείο και με ένα μαρκαδόρο βάζει μια γραμμούλα ακόμη σε ένα δάσος από γραμμές πίσω από την πόρτα.

    -Τι είναι αυτά ρε;
    -Μέρες.
    -Τι μέρες;
    -Ακου. Εδώ μέσα είναι κάτι κομμούνια που μου λένε ότι οι μέρες τις δεξιάς είναι μετρημένες. Ε, τις μετράω κι εγώ.

  97. NM said

    «Μπλοκατζού» & «μπλοκατζούδες» ακούω να αποκαλούνε τα θηλυκά αυτής της ομοταξίας.
    Πριν πολλά χρόνια ακουγόταν και το «μπλοκατζής» για το αρσενικό. Αλλά υποχώρησε άτακτα όταν εμφανίστηκε το πιο πετυχημένο «μπλοκάκιας».

  98. NM said

    Ωπ. Τωρα είδα και το #96 του Γς. Πάντα είχα την απορία για την επιλογή της συγκεκριμένης λέξης στη νομοθεσία -και μάλιστα στις αρχές του ’60.
    Αν έχει γράψει κάτι ο Νικοκύρης (που μάλλον θα το’χει κάνει), παρακαλώ ας μου στείλει κάποιος το λίκνο.
    Ευχαριστώ.

  99. @95τέλος, σε παρένθεση: Μόνο σε αυτήν την ανάρτηση συμβαίνει, σε καμία άλλη. Υποψιάζομαι πως έχει να κάνει με το μέγεθος της ανάρτησης, επειδή η σημερινή ήταν απ’τις μεγαλύτερες.
    Φαίνεται πως όταν ξεπερνάει το πλαίσιο κειμένου της ανάρτησης ένα όριο (το σημείο που τελειώνουν οι «Κατηγορίες», αριστερά), τα σχόλια πιάνουν μετά απ’ τη μία άκρη ως την άλλη, αλλιώς περιορίζονται στο ίδιο πλάτος με την ίδια την ανάρτηση.

  100. freierdenker said

    92. Κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται όλοι να προσφύγουν στα δικαστήρια, συνήθως ένας δύο ας πούμε οι πιο μαχητικοί προσφεύγουν και μετά δημιουργείται δεδικασμένο που θεωρητικά τουλάχιστον γίνεται νόμος και επιβάλλεται.

    Χωρίς να ξέρω την κατάσταση από μέσα, πιστεύω ότι δίνεις μια καλή περιγραφή της. Φαντάσου τώρα ότι κάποιος πηγαίνει στην σημερινή συγκέντρωση και ρωτάει το αυτονόητο, μπορέιτε να μου πείτε ποια είναι τα δικαιώματα μου? Και αντί να του πουν αυτό που λες εσύ με περισσότερς λεπτομέρειες του λένε αυτό που λέει η προκήρυξη, δεν έχουμε καθόλου δικαιώματα είμαστε σκλάβοι. Εγώ θα έφευγα τρέχοντας.

  101. Γς said

    98:

    >Αν έχει γράψει κάτι ο Νικοκύρης (που μάλλον θα το’χει κάνει), παρακαλώ ας μου στείλει κάποιος το λίκνο.

    Εχει γράψει ο Νικοκύρης.

  102. Μαρία said

    98 Η λέξη δεν πέρασε στη νομοθεσία:
    http://www.et.gr/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=108&lang=el

  103. 78,
    Αχ, Γς, στο 55 δεν είχα στο παραμικρό την διάθεση να θίξω. Απλώς, με λίγη δόση αυτοσαρκασμού, έκανα ένα λογοπαίγνιο πως κάποιος (εγώ ή άλλος) μπορεί να ήπιε ένα ποτηράκι παραπάνω, και τα βλέπει διπλά.

    Το «ανάγωγος», με την έννοια όσο πιο ακέραιος γίνεται, το αποδέχομαι ευχαρίστως ως έπαινο!

    Κι αν είναι δύσκολη μέρα, όπως λες στο 83, αντί με γελαστή φατσούλα κλείνω με τον πασίγνωστο στίχο
    «…και τότε αρχίζω να χαμογελώ»

  104. sarant said

    97: Μπλοκατζού, ε; Λογικό.

  105. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  106. panavros said

    97,104.Το μπλοκατζού το βλέπω να είναι καλό(και το μπλοκατζής) για τη λαϊκή αργκό. Ωστόσο Νίκο ήθελα να σχολιάσω οτι δεν είναι παράξενο να μην υπάρχει στα λεξικά η λέξη ως κατηγορία συγκεκριμένης ομάδας πολιτών, διότι εκτός απο τον ιδιωματικό της χαρακτήρα και τη μικρή της χρήση (με βάση το γκούγκλ) θα αφορούσε και αρκετές άλλες κατηγορίες, εκτός απο αυτή που ανάφερες(τα άτομα σε μπλοκ διαδήλωσης, τους αθλητές που ο ρόλος τους είναι να μπλοκάρουν τον αντίπαλο αλλά και τους εισπράκτορες που κόβουν αποδείξεις). Θα γινόταν λοιπόν ένα μπάχαλο νομίζω.

  107. Μπουκανιέρος said

    9-10 Κάποτε, το ΙΚΑ (υποτίθεται ότι) τα κυνηγούσε αυτά!
    Εδώ και λίγα χρόνια, το ίδιο το ΙΚΑ προσλαμβάνει υπάλληλους με μπλοκάκι («συμβασιούχους»), που δουλεύουν σαν κανονικοί υπάλληλοι και πληρώνουν ασφάλιση (από την τσέπη τους) στον ΟΑΕΕ.

    66-100 Για να κρίνεις «κάποιους ιδεολόγους» με ενημερωμένα και πνευματώδη σχόλια, όπως προσπαθείς, το μόνο που σου λείπει είναι η ενημέρωση, το πνεύμα και η ικανότητα να κρίνεις οτιδήποτε.
    Παραδέχομαι όμως ότι έχεις ένα προσόν για να ασχοληθείς με το ζήτημα: από ιδεολογία ξεχειλίζεις. Και τι ιδεολογία – τυφλή, κουφή, αλλά διόλου μουγγή!

  108. Γς said

    103:
    >Το “ανάγωγος”, με την έννοια όσο πιο ακέραιος γίνεται, το αποδέχομαι ευχαρίστως ως έπαινο!
    Είσαι ένα ανάγωγο κλάσμα-πλάσμα που δεν επιδέχεσαι καμία πλέον απλοποίηση-βελτίωση. 😦
    🙂

  109. cronopiusa said

    Η ΠΑΞΙΜΑΔΟΚΛΕΦΤΡΑ ΜΠΛΟΚΑΤΖΟΥ ΣΤΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ

    Μαζεύεις τα μπλοκάκια σου τζιαι πας στην Εφορία
    τζιαι σου ζητάνε ΦΠΑ να κλείσεις τα βιβλία

    Μπλοκατζού, καταφερτζού,τζαμπατζού και γκαφατζού,
    καλαμπουρτζού και πλακατζού, χωρατατζού, φιγουρατζού,
    γλεντζού και παραμυθατζού, είσαι μια καλντεριμιτζού
    ΦΆΕ ΤΩΡΑ ΈΝΑ ΠΡΟΣΤΙΜΟ Μελινοαπαλασώσιμο
    Ποιος τρόπος ειν’ καλύτερα τζεγκενη εσου να κάμεις;
    τα ζάρια μου τα κούνησα, σειρά σου να ρεφάρεις

    Ήσουνα τι ήσουνα μια καβγατζού, κοπανατζού, μια μπλοφατζού, σαματατζού,
    να΄σουνα λέει φορατζού, ή καφετζού, ψιλικατζού,
    μια προπατζού, μια δοσατζού
    μια καθώς πρέπει σουβλατζού
    και όχι μια καμπαρετζού,
    μεσοπρόθεσμο-παπατζού,
    αεριτζού και κολπατζού

    Έριξα τα ζάρια μου κι έφερα έξι πέντε
    και τους μπάτσους στη γωνιά τους πάει πέντε πέντε

  110. athinaika said

    # 109 Λαμπρό συνδυαστικό πόνημα, μπράβο.

    Δημήτρης Φύσσας

  111. Άρτεμη said

    από τον τίτλο: «Η αβάσταχτη ελευθερία του μπλοκάκια». (Και μέσα στο κείμενο υπάρχουν μερικές παρόμοιες φράσεις, αλλά άντε να τις συγκεντρώνω…) Το «του» δέν θέλει τόνο; Άλλο το «ελευθερία του» και άλλο «ελευθερία τού τάδε»… Ή μήπως είναι ίδια;
    Και φυσικά το περιεχόμενο είναι, όπως συνήθως, πάρα πολύ ενδιαφέρον 🙂

  112. Ναυτίλος said

    Αρμόδιος βέβαια να απαντήσει είναι ο κ. Σαραντάκος, αλλά νομίζω ότι τόνο βάζουμε όταν υπάρχει περίπτωση να μπερδέψουμε την προσωπική αντωνυμία με την κτητική. Στην περίπτωσή μας δεν υπάρχει περιθώριο για τέτοια σύγχυση, είναι ολοφάνερα προσωπική η αντωνυμία.

  113. Ναυτίλος said

    Διορθώνω γιατί τα μούσκεψα. Εδώ, φυσικά, έχουμε οριστικό άρθρο. Τα υπόλοιπα ισχύουν.

  114. Νέο Kid Στο Block said

    111. 112. Υπάρχει σχετικό παλιότερο Νικοκυρόαρθρο :https://sarantakos.wordpress.com/2012/03/19/egklitika/
    (Δεν συνιστώ την ανάγνωση των σχολίων, ή τέλος πάντων κάντε το με δική- σας ευθύνη!)

  115. sarant said

    111: Με πρόλαβαν όπως είδατε 🙂 Αν υιοθετήσουμε όλοι το σύστημα Μπαμπινιώτη, ναι, το «του» θέλει τόνο. Αν πούμε ότι βάζουμε τόνο μόνο εκεί που υπάρχει περιθώριο σύγχυσης, είναι υποκειμενικό το θέμα -εδώ άμα το σκεφτούμε δεν υπάρχει περιθώριο, αλλά παραδέχομαι ότι κάποιος μπορεί να κοντοσταθεί, ιδίως επειδή το «μπλοκάκια» δεν θυμίζει γενική αρσενικού.

  116. Άρτεμη said

    112. Δέν έχω πεισθεί εντελώς 🙂
    115. Παρακολουθώ παιδιά που μαθαίνουν να διαβάσουν «παράτονα» και να συγχέουν τις «αδύναμες» με τις «δυνατές» αντωνυμίες και με τα άρθρα, οδηγούμενα σε παρανοήσεις και τελικά να δυσκολεύονται στην γραπτή – αλλά και στην προφορική συχνά – έκφραση. Το ίδιο παθαίνουν και οι «τηλεορασάκηδες» εκφωνητές αλλά και αρκετοί ηθοποιοί – για να περιοριστώ στις πλέον ακραίες περιπτώσεις, εκείνες τών ανθρώπων που οφείλουν να διαβάζουν και να εκφέρουν σωστά. Φαίνεται πως ακόμα και ο Μπαμπινιώτης έχει ενιοτε δίκιο.

  117. sarant said

    116: Δεν αποκλείω να έχει δίκιο, αλλά θα πρέπει να θεσπιστεί αυτή η τροποποίηση και να αρχίσει να διδάσκεται. Αλλιώς δεν έχει αξία να το εφαρμοζει κάποιος αποσπασματικά, διότι τι γίνεται όταν ο σκύλος δεν γαβγίσει;

  118. Ναυτίλος said

    116, 117: Ένας έμπειρος αναγνώστης είναι δύσκολο να μπερδευτεί, αλλά λόγω επαγγέλματος έχω διαπιστώσει πως τα παιδιά του δημοτικού όντως δυσκολεύονται στην ανάγνωση, όταν συναντηθούν με το επίμαχο θέμα.

  119. elsa said

    Δουλεύω από το ’88 με ΔΠΥ, χωρίς ποτέ να έχω υπογράψει σύμβαση (με φωτεινή εξαίρεση την περίοδο που δούλευα σε μια διαδημοτική τεχνική εταιρεία, καλή της ώρα) και μέχρι τώρα απολάμβανα όσα ωραία περιγράφει ο -τυχεράκιας μπλοκάκιας- Στέλιος (14 μισθούς, τριετίες, άδειες και -τα τελευταία χρόνια- πληρωμή και του ΤΣΜΕΔΕ μου). Μέχρι την αλλαγή του τρόπου φορολόγησής μας, πριν 2 χρόνια και με την προϋπόθεση ότι ίσχυαν οι παροχές των μισθωτών, έχω την αίσθηση ότι ήταν μια κατάσταση που βόλευε και τα δύο μέρη. Βέβαια, αν το έβλεπε κανείς από μακρυά, ήταν πάντα μια κατάσταση έωλη, καθώς πράγματι, ο εργοδότης γλύτωνε εισφορές και ο ελεύθερος επαγγελματίας/οιονεί μισθωτός είχε το βραχνά της εφορίας (τήρηση βιβλίων κλπ), πλήρωνε έκτακτες εισφορές κλπ,κλπ. και στην ουσία, ήταν στο έλεος του εργοδότη του για όλα όσα θεωρούνταν κατοχυρωμένα δικαιώματα για τον μισθωτό. Τώρα, πληρωνόμαστε όλοι -μισθωτοί και μη- στη χάση και στη φέξη, περίπου ένα μήνα κάθε τρεις 😦 και δουλεύουμε 4ήμερο, με ανάλογη μείωση μισθού, εννοείται. Η τάση πάντως -και απαίτηση σύντομα- είναι να γίνουν όλοι οι μισθωτοί «δελτιοπάροχοι», που είναι και το επίσημο όνομά μας, στην εταιρεία που δουλεύω τα τελευταία 20 περίπου χρόνια. Το ανεπίσημο, είναι το ομόηχο «δουλοπάροικοι»…

  120. sarant said

    Δελτιοπάροχος, ε; Αξιοπρεπέστερο ακούγεται, αλλά η ουσία δεν αλλάζει!

  121. Smed said

    Εργαζόμενοι με μπλοκάκι: Νέα ανοιχτή διακλαδική συνάντηση, Παρασκευή 16/11, 8 μ.μ.

    http://www.smed.gr/2012/11/1611-8.html

  122. Μπουκανιέρος said

    Εργαζόμενοι με μπλοκάκι, σήμερα & αύριο:
    – Νέα ανοιχτή διακλαδική συνάντηση, Παρασκευή 23/11, 8 μ.μ., Λόντου 6 (Εξάρχεια)
    – Δημόσια ενημερωτική παρέμβαση, το Σάββατο 24/11, στις 10:30 π.μ. στο Μοναστηράκι
    http://mplokakides.blogspot.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: