Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ

Posted by sarant στο 21 Νοέμβριος, 2012


Κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες ένα σημαντικό βιβλίο, που σκοπεύω να σας παρουσιάσω σήμερα, μια και πλησιάζει η εποχή εκείνη που παλιά λεγότανε γιορτές και που οι άνθρωποι συνήθιζαν να κάνουν δώρα στους αγαπημένους τους (και τι καλύτερο από ένα βιβλίο για δώρο) ή να διαβάζουν οι ίδιοι, μια και η εορταστική ανάπαυλα άφηνε ελεύθερο χρόνο. Ωστόσο, πριν ξεκινήσω, πρέπει να κάνω μια προειδοποιητική δήλωση: δεν είμαι αμερόληπτος: το βιβλίο έχει εκδοθεί από τον εκδοτικό οίκο στον οποίο βγάζω κι εγώ βιβλία μου, εννοώ τις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, και το έχει μεταφράσει ένας παλιός φίλος, ο Νίκος Κούρκουλος, που άλλωστε αυτός θα το παρουσιάσει ουσιαστικά.

Πρόκειται για το βιβλίο «Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ», του Αμερικανού Ρίτσαρντ Μπούλιετ (Richard Bulliet), καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπιας, ένα βιβλίο που, όπως λέει και ο υπότιτλός του εξετάζει «το παρελθόν και το μέλλον των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και ζώων». Δεν είναι δηλαδή ένα συνηθισμένο βιβλίο ιστορίας, αφού παίρνει στοιχεία από την ανθρωπολογία, τη ζωολογία και την αρχαιολογία, ταυτόχρονα όμως έχει επίσης άφθονες αναφορές στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, τη φιλοσοφία και τον σύγχρονο ακτιβισμό. Και δεν περιορίζεται στην εξέταση του παρελθόντος, αλλά περιέχει και προβλέψεις για το μέλλον της σχέσης ανθρώπων και ζώων, σε μια εποχή όπου οι πληθυσμοί των άγριων ζώων μειώνονται με ραγδαίους ρυθμούς, ο αριθμός των οικόσιτων ζώων αυξάνεται εξίσου γρήγορα, ενώ είδη που θεωρούνται άγρια μαθαίνουν να συμβιώνουν με τους ανθρώπους.

Είναι δύσκολο βιβλίο, δεν είναι μυθιστόρημα, αλλά σε πολλά σημεία του είναι εξίσου συναρπαστικό με λογοτεχνικό έργο, χάρη στην εντυπωσιακή ευρυμάθεια του συγγραφέα και το ζωντανό ύφος του. Θέλω να πω, το διάβασμά του σε αποζημιώνει για την επιπλέον προσπάθεια. Θα παρέθετα κάποια αποσπάσματα σαν δείγμα γραφής, αλλά η παρουσίαση που ακολουθεί, από τον μεταφραστή του βιβλίου, είναι νομίζω χορταστική. Ελπίζω να αξιωθώ (αλλά δεν λέω πότε θα το κάνω) να παρουσιάσω στο μέλλον κάποια στοιχεία από το όγδοο κεφάλαιο του βιβλίου, που έχει μια σχετική αυτοτέλεια, και παρουσιάζει την πολιτισμική ιστορία του γάιδαρου.

Για το βιβλίο του Μπούλιετ έχουν ήδη γραφτεί αξιόλογες κριτικές από τον Αν. Βιστωνίτη και την Άννα Λυδάκη. Επίσης, παρουσίασή του έγινε στη Θεσσαλονίκη, σε εκδήλωση του GreenWave Festival, με θέμα τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα. Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχε ο φίλος Νίκος Κούρκουλος, ο μεταφραστής του βιβλίου, με μια πολύ καλή ομιλία που τη βρίσκω πολύ κατατοπιστική και καλογραμμένη και γι΄αυτό την παραθέτω χωρίς καμιά αλλαγή και σας παροτρύνω θερμά, στον αναγκαστικά συρρικνωμένο προϋπολογισμό σας αγοράς βιβλίων, να σκεφτείτε κι αυτό το σημαντικό βιβλίο.

ΚΥΝΗΓΟΙ, ΒΟΣΚΟΙ ΚΑΙ ΧΑΜΠΟΥΡΓΚΕΡ
Παρουσίαση από τον μεταφραστή, Νίκο Κούρκουλο, στη Θεσσαλονίκη, 14.9.2012

Επειδή τα ζωικά θέματα είναι κάπως βαρετά, είναι καλύτερα να μιλήσουμε για σεξ και αίμα. Θα μπορούσε ν’ αρχίζει έτσι αυτή η παρουσίαση, μιας και κάπως έτσι ξεκινάει το ίδιο το βιβλίο, μ’ έναν απροσδόκητο συσχετισμό ανάμεσα στη γοητεία που ασκούν οι σεξουαλικές και αιματηρές φαντασιώσεις και την ψυχολογική και σωματική αποξένωση από τα ζώα που μας θρέφουν και μας ντύνουν. Όμως θ’ απογοητεύσω αυτές τις προσδοκίες και θα μιλήσω, σε πιο άχαρο και λιγότερο φαντεζί στιλ, μόνο για τις βασικές ιδέες που προτείνει τούτο το βιβλίο – ένα βιβλίο που είναι τόσο πλούσιο σε αναφορές, νύξεις και προεκτάσεις ώστε κάθε προσπάθεια για να το παρουσιάσει κανείς στο σύνολό του θα καταντούσε μάλλον χαοτική.

Λοιπόν, καταρχήν, το Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ είναι έργο ενός ιστορικού. Δεν εννοώ ότι το έργο ανήκει ξεκάθαρα στην ιστοριογραφία ή στον επιστημονικό κλάδο της ιστορίας, στο αντίστοιχο κουτάκι –στην πραγματικότητα, θα ήταν μάλλον δύσκολο να αποφασίσουμε σε ποιο ράφι να το βάλουμε, αφού ανακατεύει μεταξύ άλλων ανθρωπολογία, αρχαιολογία, ζωολογία, περιβαλλοντολογία, πολιτισμικές σπουδές, λογοτεχνία και κινηματογράφο– εννοώ ότι ο συγγραφέας δηλώνει πως μιλάει εδώ ως ιστορικός. «Δεν παριστάνω», λέει με λίγα λόγια, «τον ερευνητή στο πεδίο των ζωικών σπουδών. Τρέφω το μεγαλύτερο σεβασμό για τα πολλά και ποικίλα επιτεύγματα των διάφορων ειδικών που έχουν ασχοληθεί με ζωικά ζητήματα, πιστεύω όμως ότι και ο ιστορικός πρέπει να παίξει το δικό του ρόλο, συνδυάζοντας μεταξύ τους τα διάφορα κομμάτια του παζλ», ή με άλλα λόγια στόχος του είναι η σύνθεση. Ένα απ’ τα κουσούρια των ιστορικών, «αυθαιρεσίες και τεχνάσματα» για να χρησιμοποιήσω τους δικούς του όρους, είναι ότι τεμαχίζουν την αδιάσπαστη συνέχεια του ιστορικού χρόνου σε περιόδους και βάζουν δικές τους ονομασίες σ’ αυτές τις περιόδους. Επιπλέον, τέτοιες ονομασίες ή ετικέτες στηρίζονται συνήθως σε έννοιες που έχουν εμφανιστεί εκ των υστέρων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η περιοδολόγηση των σχέσεων ανθρώπων-ζώων που επιχειρεί ο Μπούλιετ στηρίζεται σε μια έννοια που έχει ηλικία μικρότερη από διακόσια χρόνια: στην εξημέρωση (domestication). «Δύσκολα θα μπορούσαμε να φανταστούμε κάποιον που να έζησε σε μια εποχή πριν τον Δαρβίνο και που να ήταν ικανός να συλλάβει μια ανάλογη εξελικτική ακολουθία».

Στο σχήμα του Μπούλιετ ο κορμός της, ας πούμε, «πολιτισμένης» ανθρώπινης ιστορίας είναι η εποχή του οικοσιτισμού (domesticity), η εποχή όπου η σχέση ανθρώπων-ζώων κυριαρχείται από την παρουσία των οικόσιτων, ή εξημερωμένων, ή κατοικίδιων, ζώων. Προσπερνώντας την εποχή του διαχωρισμού (την εποχή που τα ανθρώπινα ζώα ξεχώρισαν τον εαυτό τους από τα άλλα ζωικά είδη, δηλ. ανάπτυξαν μια ειδοποιό αυτοσυνείδηση, αν θέλετε να το πούμε πιο επίσημα), αυτό μας οδηγεί σ’ ένα σχήμα τριών περιόδων: πριν τον οικοσιτισμό, οικοσιτισμός, μετά τον οικοσιτισμό, ή προοικοσιτισμός-οικοσιτισμός-μεταοικοσιτισμός – και σ’ αυτές τις τρεις φάσεις αναφέρονται οι κυνηγοί, οι βοσκοί και τα χάμπουργκερ του τίτλου.

Οι προοικοσιτικοί άνθρωποι, δηλ. σύμφωνα με την καθιερωμένη ονομασία οι «κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες» (αλλά τον όρο αυτό θα τον σχολιάσουμε αργότερα), είχαν αναπτύξει μια περίπλοκη σχέση με τα ζώα, σε πνευματικό και φαντασιακό επίπεδο – αρκεί να σκεφτούμε το σαμανισμό, ή την ταξινόμηση του κόσμου, ή τις πλούσιες συμβολικές εκφράσεις που έβρισκε αυτή η σχέση. Με την εμφάνιση της κτηνοτροφίας ξεκινάει, πολύ αργά και σταδιακά στην αρχή, η παρακμή αυτού του πνευματικού σύμπαντος και η σχέση με τα ζώα επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στις χρησιμοθηρικές πλευρές της, ώσπου, στον ώριμο πια οικοσιτισμό, τα ζώα αντιμετωπίζονται απλά σαν αντικείμενα προς εκμετάλλευση.

Περνώντας τώρα στους δικούς μας καιρούς, ποια είναι αυτή η αλλαγή που έγινε μπροστά στα μάτια μας αλλά δεν έχει ακόμα συνειδητοποιηθεί ή τουλάχιστον δεν έχει βρει ακόμα τους θεωρητικούς της; Δηλ. τι είναι αυτός ο μεταοικοσιτισμός; Ορίζεται, λέει ο Μπούλιετ, από δύο κυρίως χαραχτηριστικά. Πρώτο, οι μεταοικοσιτικοί άνθρωποι ζουν σαφώς απομακρυσμένοι, σε σωματικό αλλά και σε ψυχολογικό επίπεδο, από τα ζώα που παράγουν την τροφή, το ύφασμα και τα δέρματα από τα οποία εξαρτιόνται, ενώ δεν βλέπουν ποτέ τη γέννηση, τη σεξουαλική επαφή και τη σφαγή των ζώων αυτών. Όμως, διατηρούν πολύ στενές σχέσεις με μια άλλη κατηγορία ζώων –τα ζώα συντροφιάς ή «πετ»– και αναφέρονται συχνά σ’ αυτά σα να ήταν άνθρωποι. Δεύτερο, καθώς η μεταοικοσιτική κοινωνία έχει προκύψει από οικοσιτικά προηγούμενα, εξακολουθεί να καταναλώνει ζωικά προϊόντα σε αφθονία, ψυχολογικά όμως, τα μέλη της δοκιμάζουν αισθήματα ενοχής, ντροπής και αποστροφής όποτε σκέφτονται (δηλ. όσο σπανιότερα γίνεται) τις βιομηχανικές διαδικασίες με τις οποίες τα οικόσιτα ζώα μετατρέπονται σε προϊόντα και πώς τα προϊόντα αυτά έρχονται στην αγορά.

Ένα άλλο γνώρισμα του μεταοικοσιτισμού, στο επίπεδο της θεωρίας, είναι ότι το χάσμα μεταξύ ανθρώπων και ζώων, που είχε για αιώνες θεωρηθεί βαθύ και αγεφύρωτο, γίνεται τώρα αντικείμενο συζήτησης και αμφισβήτησης.

Μέσα σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο τοποθετούνται οι δικές μας σύγχρονες ευαισθησίες απέναντι στα ζώα. Από μια άποψη, είναι μια επιστροφή, σε άλλο επίπεδο, σε αρχαϊκές ευαισθησίες, στις προοικοσιτικές ευαισθησίες. Για να μην πούμε περισσότερα, αρκεί να σκεφτείτε κάποιες συμπεριφορές απέναντι στα ζώα που δείχνουν οι λαοί που μέχρι πριν λίγο καιρό τους λέγαμε «πρωτόγονους». Αυτές οι συμπεριφορές μάς φαίνονται σήμερα όχι μόνο κατανοήσιμες αλλά πολύ οικείες και συμπαθητικές, ενώ μόλις πριν εκατό χρόνια τις θεωρούσαν στην καλύτερη περίπτωση γραφικές, αν όχι ανόητες και παιδιάστικες – δείγμα ακριβώς του «πρωτογονισμού» που τους καταλογίζαμε.

Καθώς το κεντρικό σημείο στη σχέση ανθρώπων-ζώων, έτσι όπως διαμορφώθηκε ιστορικά, είναι η εξημέρωση, έχει ενδιαφέρον να δούμε λίγο τις υποθέσεις που έχουν παρουσιαστεί σχετικά με το πώς, με ποιο τρόπο, συνέβη η εξημέρωση. Ο συγγραφέας κριτικάρει τις κλασικές και θα έλεγα «ηρωικές» θεωρίες της εξημέρωσης, όπου οι άνθρωποι, ή ο Άνθρωπος με α κεφαλαίο, αποφασίζει εκ των προτέρων, σχεδιάζει ορθολογικά, την εξημέρωση του τάδε ζώου, αποβλέποντας σε συγκεκριμένα ωφελήματα, και μετά πραγματοποιεί το σχέδιό του εφαρμόζοντας μία μέθοδο που πρέπει να την πούμε επιστημονική (η περίφημη «νεολιθική επιστήμη», για την οποία μιλάει ο Λεβί-Στρος). Το ίδιο δύσπιστος δείχνεται απέναντι σε μια παραλλαγή τους, κάποιες αυστηρά ντετερμινιστικές θεωρίες (με τυπική και αρκετά γνωστή, αυτή του Τζάρεντ Ντάιαμοντ με το Όπλα, μικρόβια και ατσάλι), όπου, για να το πούμε απλουστευμένα, συνέβη ό,τι ήταν να συμβεί και δε θα μπορούσε ποτέ να συμβεί οτιδήποτε άλλο.

Ο Μπούλιετ, από τη μεριά του, πιστεύει ότι δεν αρκεί ένα μοναδικό θεωρητικό σχήμα για να ερμηνεύσει όλα τα επεισόδια εξημέρωσης και ότι πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας πολλαπλά πιθανά κίνητρα. Για αρχή, κάνει μια διάκριση ανάμεσα σε υλικές και συγκινησιακές χρήσεις των ζώων. Οι υλικές χρήσεις, φυσικά, πέρα από κάποιες εξειδικευμένες εργασίες όπως η έλξη και το όργωμα, έχουν να κάνουν κυρίως με τα προϊόντα των σωμάτων τους: κρέας, γάλα, αυγά, φτερά, γούνες, δέρματα, κόκαλα, κέρατα, κλπ., ενώ οι συγκινησιακές χρήσεις αφορούν τις ευαισθησίες μας –συγκίνηση, αισθητική απόλαυση, πνευματική εξύψωση– και όχι κάποια χειροπιαστή βελτίωση, πραγματική ή υποτιθέμενη, της ανθρώπινης ζωής.

Η υποψία του Μπούλιετ είναι ότι οι συγκινησιακές χρήσεις έπαιξαν πολύ μεγαλύτερο ρόλο απ’ ό,τι γενικά πιστεύεται στα πρώτα στάδια της εξημέρωσης. Κι ότι, σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι αρχικές συγκινησιακές χρήσεις ήταν που έκαναν δυνατές, μετέπειτα, τις υλικές χρήσεις. (Στο κάτω-κάτω, οι άνθρωποι που καταπιάστηκαν πρώτοι με την εξημέρωση των ζώων δεν ήταν ορθολογιστές επιχειρηματίες αλλά «κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες» – κι εδώ να σημειώσουμε ότι ο Μπούλιετ δεν πολυσυμπαθεί αυτή την καθιερωμένη ονομασία: «δεν είναι και τόσο του γούστου μου» λέει, «και μάλιστα με ενοχλεί κάπως επειδή μεταφέρει το αμφίβολο μήνυμα ότι αυτές οι ανθρώπινες ομάδες εστιάζουν τη σχέση τους με τα ζώα κυρίως σε ό,τι αφορά το μενού του δείπνου τους».)

Ένα παράδειγμα είναι το γάλα. Σύμφωνα με κάποιες παραδοσιακές θεωρίες, ένας πιθανός βασικός λόγος για την εξημέρωση ζώων ήταν το άρμεγμα. Δηλ. οι άνθρωποι εξημέρωσαν κατσίκες και αγελάδες για να μαζεύουν το γάλα τους και να το πίνουν, ή να φτιάχνουν τυρί και γιαούρτι και όλ’ αυτά τα ωραία πράγματα που φτιάχνονται με το γάλα. Τι πιο απλό και τι πιο λογικό; Όμως, αν τα βάλουμε κάτω, υπάρχουν κάποια προβλήματα. Φαίνεται ότι το γάλα δεν ήταν και τόσο κατάλληλη τροφή για ενήλικους ανθρώπους. Ακόμα και σήμερα, μετά από τόσες χιλιετίες γαλακτοκομικού πολιτισμού, ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων παρουσιάζει τη λεγόμενη «δυσανεξία στη λακτόζη» – ποσοστό που είναι σαφώς μεγαλύτερο σε περιοχές που το γάλα και τα γαλακτοκομικά δεν χρησιμοποιήθηκαν, όπως στον κινέζικο πολιτισμικό χώρο. Τα περισσότερα ενήλικα θηλαστικά, επίσης, δεν πίνουν γάλα – σχεδόν όλα, αν εξαιρέσουμε κυρίως κάποια οικόσιτα είδη, που έχουν μπει μέσα στον ανθρώπινο κύκλο. Θα ήταν άλλωστε και δαρβινική ανωμαλία, αν τα ενήλικα ζώα ανταγωνίζονταν τα βρέφη του ίδιου είδους για μια πηγή διατροφής που είναι τόσο σημαντική, και αποκλειστική, για τα ίδια τα βρέφη. Εν πάση περιπτώσει, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι οι πρώιμοι νεολιθικοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να πιουν γάλα – ότι θα τους πείραζε δηλ. Από την άλλη, για ένα σωρό πραχτικούς λόγους, θα ήταν πολύ δύσκολο έως εντελώς αδύνατο να θρέφονται ανθρώπινα βρέφη με ζωικό γάλα – εννοώ να θρέφονται με επιτυχία, χωρίς να πεθάνουν. Τώρα, αν οι νεολιθικοί άνθρωποι (που είχαν στη διάθεσή τους, για οποιοδήποτε λόγο και μέσα από οποιαδήποτε διαδικασία) οικόσιτες αγελάδες ή κατσίκες δεν είχαν τη συνήθεια να μαζεύουν γάλα, π.χ. μέσα σε δοχεία ή ασκιά, είναι εξαιρετικά απίθανο να είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τη μετατροπή του, με φυσικό τρόπο, σε κάποιο φαγώσιμο γαλακτοκομικό προϊόν. Αυτή η σειρά των συλλογισμών αρκεί για να αμφισβητήσει πειστικά την παραδοσιακή οπτική που παρουσιάσαμε προηγουμένως – δηλ. ότι κάποιοι άνθρωποι μπήκαν στον κόπο να εξημερώσουν ζώα με τη σκέψη, με το σκοπό, με την πρόθεση να μπορούν μια μέρα να τα αρμέγουν και να επωφελούνται από αυτό. Ωστόσο, αυτή η σειρά των συλλογισμών δε μας λέει γιατί στο καλό οι άνθρωποι άρχισαν όντως κάποια στιγμή να αρμέγουν τα οικόσιτα θηλυκά τους και να μαζεύουν κάπου το γάλα τους. Στο ερώτημα αυτό δεν έχουμε κάποια σίγουρη απάντηση, πάντως ο συγγραφέας προβάλλει, δειλά, την εικασία ότι μπορεί αρχικά να μάζευαν γάλα για τελετουργικούς σκοπούς – με δεδομένο ότι το γάλα είναι ένα προφανές σύμβολο γονιμότητας και ότι οι δοξασίες γύρω από τη γονιμότητα οπωσδήποτε έπαιζαν κάποιο ρόλο στον κόσμο τους.

Σε άλλες περιπτώσεις, ο Μπούλιετ προβάλλει σενάρια αυτοεξημέρωσης κάποιων ζώων (όπως ο σκύλος ή η γάτα, αλλά και το γουρούνι) μέσα από μια συμβιωτική σχέση. Στην ερμηνεία αυτή λαμβάνονται υπόψη γενετικοί παράγοντες, αλλά αυτό που πρέπει ίσως να συγκρατήσουμε είναι ότι στην κατεύθυνση αυτή τα ζώα αντιμετωπίζονται ως υποκείμενα. Ίσως όχι με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι ως ενεργά υποκείμενα, αλλά ίσως όχι και με πολύ διαφορετικό – αφού, στην περίπτωση αυτή, ούτε από την πλευρά των ανθρώπων υπάρχει προμελέτη.

Κι αφού είπαμε τόσα για την εξημέρωση, ας δούμε λίγο και την αντίστροφη διαδικασία, την αναγρίωση (feralization) – όταν κάποια οικόσιτα ζώα επιστρέφουν, για οποιοδήποτε λόγο, στην άγρια κατάσταση. Ένα επιχείρημα που ακούνε συχνά όσοι βάζουν ζητήματα σχετικά με την απελευθέρωση των ζώων είναι ότι τα οικόσιτα ζώα, π.χ. τα πρόβατα, έχουν αλλάξει τόσο ριζικά, έχουν προσαρμοστεί τόσο πολύ στην αιχμάλωτη και προφυλαγμένη ζωή ώστε, αν τυχόν έμεναν ελεύθερα στη φύση, δε θα ήταν σε θέση να επιβιώσουν, «θα τα τρώγανε οι λύκοι» ας πούμε. Ανεξάρτητα με το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πια τόσοι λύκοι, αναγριωμένοι πληθυσμοί ζώων αφθονούν σε διάφορα μέρη του κόσμου και μάλιστα περιλαμβάνουν όλα τα οικόσιτα είδη. Υπάρχει πολύ καλή τεκμηρίωση σχετικά, καθώς το φαινόμενο αυτό παρουσιάστηκε μαζικά στο Νέο Κόσμο, ιδιαίτερα στους πρώτους αιώνες του αποικισμού (ανθρώπινου αλλά και ζωικού). Συνήθως μάλιστα υπάρχει το αντίθετο πρόβλημα, δηλ. τα καταφέρνουν τόσο καλά ώστε να αποτελούν κίνδυνο για διάφορα άγρια είδη.

Όλ’ αυτά μας οδηγούν στο ζήτημα της ιστορικότητας των ζωικών ειδών. Κάτι που θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο, εκατόν πενήντα χρόνια μετά το Δαρβίνο, ωστόσο κάποιο είδος κοινού νου φαίνεται πως εξακολουθεί να θεωρεί τα είδη αιώνια. Ενώ οι συνθήκες αλλάζουν, και γενικά ή συχνά γίνονται χειρότερες, κι ενώ κάποια είδη εξαφανίζονται ή απειλούνται με εξαφάνιση, κάποια άλλα αλλάζουν κι αυτά και προσαρμόζονται με απρόσμενους τρόπους. Αυτή η εκπληκτική προσαρμοστικότητα (που ίσως είναι μια άλλη λέξη για την ιστορικότητα, δηλ. σε άλλο επίπεδο), αυτή η εκπληκτική προσαρμοστικότητα των ζωντανών πλασμάτων θα άξιζε να μας προβληματίσει περισσότερο.

Έγινε προηγουμένως λόγος για τα ζώα ως ενεργά υποκείμενα, μίλησα για ιστορικότητα των ζωικών ειδών (η ιστορικότητα, ένα ανθρώπινο προνόμιο σύμφωνα με την παραδοσιακή οπτική), θα μπορούσαμε επίσης να αναρωτηθούμε πόσο μπορεί να προοδεύσει η επικοινωνία με άλλα ζωικά είδη (ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει στα σοβαρά πολλούς, π.χ. τον Τζον Λίλι σχετικά με τα δελφίνια). Τέλος, ίσως θα έπρεπε να μας απασχολήσει ο «εξανθρωπισμός» των ζώων, πέρα από τις καρικατούρες που έχει παρουσιάσει ως τώρα η λογοτεχνία, αν τυχόν η ανθρωπινότητα δεν είναι το θεϊκό χάρισμα ενός εκλεκτού είδους αλλά απλώς ένα πιο περίπλοκο στάδιο της ζωικότητας. Αλλά τώρα κινδυνεύουμε να μπούμε στο χώρο της ΕΦ (με την οποία παρεμπιπτόντως επίσης ασχολείται ο Μπούλιετ), επομένως είναι καλύτερα να σταματήσουμε εδώ.

Advertisements

123 Σχόλια to “Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Ενδιαφέρον φαίνεται και ισως είναι μια ευκαιρία για να ξεφύγω από τη λογοτεχνία.
    Όμως μια και πλησιάζει η εποχή εκείνη που παλιά λεγότανε γιορτές και τα γάλατα έχουν σφίξει για όλους μας, μού φαίνεται λιγουλάκι ακριβούτσικο.. :\

  2. Nέο Kid Στο Block said

    Γουάου! Να ένα βιβλίο που θα πάρω σίγουρα! (στα πλαίσια της «απόλυτης» βεβαιότητας που αφήνει ο Χάρος)
    Νίκο, ξέρεις ή μήπως μπορείς να μάθεις αν και πού κυκλοφορεί το βιβλίο στην Κύπρο; Αν ναι, ενημέρωσέ με δημόσια ή ιδιωτικά , ανάλογα με το τι κρίνεις δόκιμο.
    Μ’αρέσουν αυτοί που δεν ξεχνούν ότι δεν είμαστε μόνοι μας πάνω σ’αυτη την ουράνια μπάλα (του ράγκμπι). 🙂

    Και η «σπασικλιά» της ημέρας, για να μην ξεχνιόμαστε..:-)

    Αυτό το «Πανεπιστήμιο της Κολούμπιας» που γράφεις νομίζω δεν στέκει καλά. Συμφωνώ να την κλίνουμε μια χαρά ελληνιστί την Κολούμπια όταν πρόκειται για το district of Columbia στην Ουάσινγκτον ή το Columbia district κάπου στην Καλιφόρνια (αν δεν κάνω λάθος), αλλά εδώ μιλάμε για το όνομα του φημισμένου (Φράουλες και αίμα for ever!) Νεογιορκέζικου Πανεπιστημίου. Δεν είναι σαν να λες το Ε.Μ.Π ας πούμε «Το Πανεπιστήμιο του Μετσόβου» ;

    ΥΓ. Ο γνωστός Βρετανός (ισπανικής καταγωγής από τον πατέρα του) Φελίπε Φερνάντο Αρμέστο http://en.wikipedia.org/wiki/Felipe_Fern%C3%A1ndez-Armesto
    έχει επίσης ασχοληθεί εξειδικευμένα με το θέμα «Ιστορία και τρόφιμα», παρεμπιπτόντως.

  3. Nέο Kid Στο Block said

    «Το Πολυτεχνείο του Μετσόβου» εννοούσα ασφαλώς στο 2. 😳
    Kαι να διευκρινίσω (αν και προφανές) ότι προτιμώ «Το Πανεπιστήμιο «Κολούμπια» » (ή και χωρίς εισαγωγικά στο Κολούμπια)

  4. gpoint said

    Πολύ ωραία η παρουσίαση και προφανώς πρόκειται για πολύ αξιόλογο βιβλίο. Με πικρία σκέπτομαι πως στην Ελλάδα ένα αντίστοιχο έργο Ελληνα που θα έπαιρνε στοιχεία από πολλούς κλάδους θα χαρκτηριζόταν αλαλούμ απο τους περισσότερους εκδότες και θα το απέρριπταν. Γι αυτό πλέον στην Ελλάδα μιλάμε για καλούς μεταφραστές παρά για καλούς συγγραφείς, με συνηθέστατο φαινόμενο οι μεταφραστές να κάνουν και την δουλειά του συγγραφέα.

  5. Μαρία said

    Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί. Μην ακούτε το Νικοκύρη οτι είναι δύσκολο. Το γαϊδούρι πράγματι χρειάζεται ξεχωριστό άρθρο.
    Τον θυμήθηκα προχτές τον κύριο Μπούλη με αφορμή άρθρο για τη μπρεχτική «Ιωάννα των σφαγείων» που θα ανεβεί στο Ακροπόλ. Ο Μπρεχτ, λέει, έγραψε το έργο επηρεασμένος απ’ το Κεφάλαιο του Μαρξ αλλά και στο βιβλίο του Σίνκλερ, Η ζούγκλα, απ’ την οποία άντλησε υλικό για τις συνθήκες εργασίες στα σφαγεία.
    Ο Μπούλιετ αναφέρεται στη «ζούγκλα» επισημαίνοντας οτι οι σημερινές αναφορές σ’ αυτήν γίνονται λόγω «των αποκρουστικών στοιχείων στη βιομηχανία επεξεργασίας κρέατος του Σικάγου παρά στη σχέση με τον αρχικό σκοπό της, που ήταν να καταγγείλει τις άθλιες συνθήκες εργασίες» πράγμα που αποτελεί χαρακτηριστικό της μεταοικοσιτικής φιλοσοφίας.

    Και δεν είναι ακριβό για κοντά 400 σελίδες.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Κοίταξε, ασφαλώς θα τα βρεις και στην Κύπρο, στα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Λευκωσίας, έτσι μου είπαν από τον εκδότη.

    Η διόρθωση δεκτή.

  7. Το πήρα αλλά δεν το διάβασα ακόμα (υπάρχει και σειρά στα αδιάβαστα). Με εκπλήσσει που ο Κούρκουλος δεν αναφέρθηκε στον Γάτο του Κίπλινγκ, είμαι σίγουρος ότι τον ξέρει 😉

  8. ππαν said

    Ωραία η παρουσίαση, και πολύ ενδιαφέρον θέμα.
    Δεν συμφωνώ καθόλου με το 4.

  9. Nέο Kid Στο Block said

    E, ναι ρε συ Σπάιραλ! Συμφωνώ με την Οσία! Όχι ότι μας περισσεύει το 20ευρο δηλαδή, αλλά τόσο κάνει κι ένα κινέζικο παλιοπαίχνιδο που θα το παίξει για κανα τέταρτο το μωρό και μετά θα παίξει με την αγαπημένη του τρίχα.

    Μαρία, καλό ε; Πω, έχω ψηθεί χοντρά και δεν έχω και φράγκο γμτ… ευτυχώς ακόμα δεν θέλουμε θέρμανση εδώ κάτω! 🙂

  10. talos said

    Να προτείνω το «Όπλα, μικρόβια και ατσάλι» του Jared Diamond (http://www.biblionet.gr/book/126616) καθώς και το πιο δύσκολο Γέννηση των θεοτήτων, γέννηση της γεωργίας (http://www.biblionet.gr/book/85752/Cauvin,_Jacques/) για συμπλήρωμα.
    Το πρώτο υπάρχει και σε ενα τρίωρο ντοκυμαντέρ εδώ:

  11. Nέο Kid Στο Block said

    6β. Κύπρος δεν είναι μόνο η Λευκωσία! , να πεις του εκδότη σου! 😦 🙂
    (20 δηλαδή και κανα 30άρι ,πάει κι έλα στη Χώρα=50… χμμ. Δεν τιμιέται! Θα το πάρω ρε!)

  12. Kajuku said

    Γμτ, έπρεπε να το ανεβάσεις χτές αυτό το κείμενο. Είχα πάει στην Πρωτοπορία να πάρω το «Εγωιστικό Γονίδιο» του Dawkins (είχα διαβάσει την πρώτη έκδοση, αυτή η καινούργια είναι η επετειακή τριακονταετής έκδοση με νέο υλικό). Αν το ήξερα θα το χτύπαγα κι αυτό, φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον…

  13. Μαρία said

    11 Αν το παραγγείλεις ηλεκτρονικά, δεν θα σου έρθει πιο φτηνά.

    10 Ο Μπούλιετ του ασκεί κριτική σε ξεχωριστό υποκεφάλαιο.

  14. Μαρία said

    7 Μήπως θες να πεις οτι ο Μπουλ. δεν αναφέρεται στο Γάτο;

  15. Α δεν ξέρω, είπα δεν το διάβασα ακόμη. Θυμήθηκα τον Γάτο στο σημείο που λέει για την αυτοεξημέρωση με τα ζώα ως υποκείμενα, και είπα να πετάξω την εξυπνάδα μου.

  16. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    11: Κιντ, μάλλον θα το έχουν και τα μεγάλα βιβλιοπωλεία στη Λεμεσό ή στη Λάρνακα (ή στην Κοκκινοτριμιθιά ή στα Πολεμίδια, δεν θυμάμαι πού είσαι) δεν είναι ανάγκη νανεβείς στη Χώρα 🙂

  17. tamistas said

    Σε μια στοίβα στο κομοδίνο μου (χώρο των προς άμεση ανάγνωση) περιμένει το βιβλίο του Bulliet που δυστυχώς μόνο έχω ξεφυλλίσει.Θυμήθηκα όμως ένα άλλο βιβλίο, του Marshall Sahlins, που έχει επίσης μεταφράσει ο Ν. Κούρκουλος και που, ευτυχώς, έχω διαβάσει, με τίτλο Η δυτική ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φύσης.

    Θυμήθηκα λοιπόν τις αναφορές σε λαούς που πιστεύουν ότι τα ζώα κατάγονται από τον άνθρωπο (και όχι το ανάποδο), αλλά και σε άλλους λαούς που, αντίθετα από εμάς που – σαν καλοί φροϊδικοί, νομίζω, γράφει ο Sahlins – αν δούμε στ’ όνειρό μας ότι κυνηγάμε ζώα καταλαβαίνουμε ότι θέλουμε να κάνουμε σεξ, εκείνοι όταν βλέπουν στον ύπνο τους ότι κάνουν σεξ καταλαβαίνουν ότι κατά βάθος επιθυμούν να κυνηγήσουν.

    Επιτρέψτε μου να το συστήσω. Δεν είναι ενδεικτικά τα πιο πάνω, ο τίτλος είναι σαφής ως προς το αντικείμενό του.

  18. Μαρία said

    15 Να πάρεις και το άλλο του Μπούλη, Ισλαμοχριστιανικός πολιτισμός. Μία πρόταση.

    16 Στη Λεμεσό νομίζω είναι.

  19. ππαν said

    Ε είναι και μεγάλες οι αποστάσεις στην Κύπρο, δεν έχει ούτε ίντερνετ να το παραγγείλει, εγώ τον καταλαβαίνω τον Κιντ. 30 ευρώ τα μεταφορικα΄; Με ελικόπτερο τα φέρνουν βρε παιδί μου;

  20. Γς said

    Αν υποθέσουμε ότι η δημιουργία, η εμφάνιση και εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας ήταν μόνο μια ημέρα, 24 ώρες, τότε ο νοήμων άνθρωπος έχει ζωή μόλις 2-3 δευτερολέπτων.
    2-3 δευτερολέπτων, που ήταν αρκετά για να έρθουν τα πάνω κάτω στις ισορροπίες που υπήρχαν.
    Υπερθέρμανση του πλανήτη, εκπομπές αερίων και …ρεψίματα.
    Ναι, τα ρεψίματα των αγελάδων είναι η κυριότερη αιτία του φαινομένου του θερμοκηπίου.

  21. ππαν said

    Εκτός αν εννοείς την βενζίνη, παναπεί δεν έχουν ούτε ταχυδρομείο!

  22. Μαρία said

    17 Πολύς καλός κι ο Σάλινς. Εντάξει σεξ έχει κι ο Μπ.
    Είχα διαβάσει μια συνέντευξή του σχετική, πρέπει να την ξαναβρώ.

  23. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σε όλους.

    Λέτε η εξημέρωση ( ή σκλαβιά, όπως θέλετε πάρτε το ) των ζώων να οφείλεται στο σύνδρομο της Στοκχόλμης ή κάτι αντίστοιχο;

    http://e-psychology.gr/violence-abuse/256-stockholm-syndrome

    Σαν μηχανισμός άμυνας γιατί να μην υπάρχει και στα ζώα;

    Πάντως εμένα

    » μ΄αρέσει που δεν ζει
    τ΄αηδόνι στο κλουβί »

    Κι εγώ θα πάρω το βιβλίο

  24. Μαρία said

    http://cup.columbia.edu/static/bulliet-interview

  25. Ηλεφούφουτος said

    «Επειδή τα ζωικά θέματα είναι κάπως βαρετά, είναι καλύτερα να μιλήσουμε για σεξ και αίμα.»

    Προσωπικά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τα ζωικά θέματα τα έβρισκα από τα πιο ενδιαφέροντα, ενώ αντίθετα τις ταινίες με σεξ και αίμα από τις πιο βαρετές.

    Επίσης παρατηρώ ότι η διέγερση από τις «σεξουαλικές και αιματηρές φαντασιώσεις» δεν πιάνει μπάζα μπροστά στη διέγερση από την παρατήρηση άγριων ζώων, ακόμα και στο ζωολογικό κήπο.

    Για το γάλα, να παρατηρήσω ότι στο κατ’ εξοχήν ομηρικό πρότυπο πρωτογονισμού, στον κύκλωπα Πολύφημο δηλαδή, έχουμε έντονη την παρουσία του γάλακτος.

    Όσο για καρδάρες και κάδους, σε αρχαίες αιγυπτιακές παραστάσεις ο Φαραώ βυζαίνει ο ίδιος το γάλα απ τα μαστάρια της αγελαδόμορφης Αθώρ.

  26. ππαν said

    Ξεκαθάρισε για τι είδους διέγερση μιλάς, Ηλεφού.

  27. spiral architect said

    Προσθέτω στο #4 ότι, δεν θα χαρακτηριζόταν αλαλούμ από τους περισσότερους εκδότες λόγω θεματολογίας, αλλά θα το απέρριπταν επειδή δεν θα διέβλεπαν πωλήσεις.
    Τέτοια βιβλία δεν είναι «ευπώλητα», είμαστε μικρή αγορά, κλπ, κλπ … λένε οι εκδότες. 😉
    Άσχετο: Έχω να κάνω σέρβις στο τουτού ενάμιση χρόνο και θα το πάω τις γιορτές. 😥

  28. Γς said

    25, 26:
    Εχεις το δικαίωμα να μην απαντήσεις κτλ.
    Οτι πεις μπορεί να στοιχειοθετίσει κατηγορία σεξισμού κλπ

  29. Κι εγώ συστήνω τον Σάλινς. Και μάλιστα θα παρέθετα το ίδιο χωρίο με τον Ταμίστα.

  30. Nέο Kid Στο Block said

    @Sarant: Tα Πολεμίδια (Πολεμίθκια κατ’ακρίβειαν 🙂 ) είναι γειτονιά της Λεμεσού βρε άσχετε! Αλήθεια ,πότε θα κατηφορίσεις καμιά βόλτα, να σε κεράσουμε (ή να μας κεράσεις) κανα χαλούμι; 🙂

    Τώρα θα βγει η Ππαν και θα ρωτήσει «Είναι κατηφορικός ο δρόμος για το νησί;» αλλά ,σαν έξυπνη κοπέλα, όπως κατάλαβε τελικά μόνη της ότι το «πάει κι έλα στη Χώρα» σήμαινε βενζίνη στο κάρο (+ παρελκόμενα δημόσια θεάματα. Χώρα είναι αυτή!) , μάλλον θα το καταλάβει κι αυτό, οπότε μάλλον δεν θα βγει…τελικά! :mrgreen:

  31. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    27: Ακριβώς, τέτοια θέματα σαν του Μπούλιετ θεωρούνται όχι ευπώλητα κι έτσι κάποιοι εκδότες θα τα απέρριπταν.

  32. Ν.Κ. said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια.
    Να πούμε ότι στην εκδήλωση «Βιβλία για τη σχέση μας με τα ζώα» (στο Greenwave Festival) παρουσιάστηκε επίσης το συλλογικό έργο «Ζώα και ηθική», με κείμενα P.Singer, T.Regan, L.Gruen, J.Donovan (Αντιγόνη, 2012), από τον επιμελητή της έκδοσης Σταύρο Καραγεωργάκη. Ένα τρίτο βιβλίο («Τρώγοντας ζώα», του Τζ.Σ.Φόερ) δεν μπόρεσε να παρουσιαστεί για τεχνικούς λόγους.
    http://greenwavefestival.com/2012/09/15/2nd-day-rainy/

  33. tamistas said

    Χάρηκα πολύ Δύτη. Ομολογώ δεν είχα προσέξει την ανάρτηση. Βλέπω ότι δεν θυμόμουν καλά και την αναφορά. Πάντως είναι απ’ αυτές που σου μένουν από ένα βιβλίο, ε;

  34. Γς said

    32:
    http://www.cjsonline.ca/pdf/animalethics.pdf

  35. sarant said

    Κι ένα άρθρο για τις αλλαγές στη συμπεριφορά των ελεφάντων
    http://www.nytimes.com/2006/10/08/magazine/08elephant.html?pagewanted=all&_r=0

  36. ππαν said

    Είναι κατηφορικός ο δρόμος για το νησί;

  37. Nέο Kid Στο Block said

    36. No comment! 😆

  38. Ν.Κ. said

    10 Talos
    Εξαιρετικά ενδιαφέρον το βιβλίο του Jacques Cauvin και γενικότερα όλη η δουλειά του.
    (Για τον Diamond, με πρόλαβε η Μαρία στο 13).

    17 Tamistas
    Ευχαριστώ για την προτίμηση!
    (Δεν χρειάζεται καν να πω το ίδιο για κάποιους σεσημασμένους πιστούς αναγνώστες.)

  39. Μαρία said

    25
    Q: How do pornographies of blood and sex relate to postdomesticity?

    RB: The explosion in popular consumption of pornographies of sex and blood that began in the 1960s doubtless has multiple causes. An important aspect, however, was the almost total elimination of experience with animal reproduction and slaughter from the lives of most young Americans after World War II. Earlier generations living in domestic times had become accustomed from childhood to animals being brutalized and killed, and to animal reproduction. Though it was seldom acknowledged, these experiences accustomed young people to such scenes and ensured that throughout their lives they would regard bloodshed and sexual activity as part of the real carnal world. In postdomestic situations, children are protected from witnessing animal killing and sexual relations. Parents, perhaps rightly, consider such sights coarsening and inappropriate for children. The consequence, however, is a child’s first exposure to bloodshed and sexual activity coming increasingly from magazines, videotapes, wildlife documentaries, and erotic Web sites. This type of exposure locates sex and blood in the realm of the imagination, and this opens the door to further imaginative stimulation via pornographic images and slice-and-dice horror movies.

  40. Γς said

    39:
    Δεν το συνιστώ αν δεν έχετε φάει ακόμη πόσο μάλλον αν έχετε φάει.

    Donkey Love.

    Ολες τις βρώμικες δουλειές τις έχετε αφήσει σε μένα, δω μέσα.
    Αντε μην τα πάρω στην κράνα κι αρχίσω και με τα εν ελλάδι…

  41. Nέο Kid Στο Block said

    39. Σωστός ο τύπος! Πάντα τόλεγα «αφήστε τα παιδιά να βλέπουν ελεύθερα τα μαρκαλέματα! θα τα κάνουμε κομπλεξικά και τσοντόβια με τη σεμνοτυφία μας» (να δούμε μόνο,πόσο θα το εφαρμόσω στα κορίτσια μου στην πράξη αυτό..μακάρι να με φωτίσει η Αθώρ!) . Παντως , οι κότες και τα κοκόρια που έσφαζε η γιαγιά μου στο χωργιό και τρέχαν χωρίς κεφάλια ,ένα ψιλοθεματάκι με τα πουλερικά μού άφησαν γμτ.. Κάλλιο να με βάλεις με λιοντάρι στο κλουβί παρά να μπω σε κοτέτσι..μπρρρ.

  42. Μπετατζής said

    17, 29 κλπ. Μια και πιάσατε το Σάλινς και το συγκεκριμένο βιβλίο, το χωρίο που μ΄ αρέσει είναι αυτό που λέει ότι πολλοί λαοί, αντί να πιστεύουν πως οι άνθρωποι είναι κτήνη (κριτική σε Χομπς κλπ), πιστεύουν ότι τα κτήνη είναι άνθρωποι (πρόχειρα και από μνήμης).
    Ενδιαφέρον μου φάνηκε όταν το διάβασα και το βιβλίο : Μεταφράζοντας τα ζώα, http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=15787 που το έχει γράψει μια γνωστή αυτιστική συγγραφέας, η οποία βοηθήθηκε να ορθοποδήσει και να επιβιώσει, παρά τον αυτισμό της, επικοινωνώντας με τα ζώα. Βέβαια τώρα βλέπω στο λίκνο ότι πληρώνεται από τη βιομηχανία τροφίμων. Δεν θυμάμαι αν το λέει στο βιβλίο.

  43. spiretos72 said

    ενδιαφέρον βιβλίο. θα πρότεινα επίσης και αυτό http://www.biblionet.gr/book/134712/Gray,_John,_1948-/%CE%91%CF%87%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%B1_%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%AC (για όσους ενδιαφέρονται για το θέμα δατ ιζ)

  44. Μαρία said

    40 Σιγά τα σπέρματα. Οι μισοί συμμαθητές μου στο δημοτικό πήγαιναν με γαϊδάρες.
    41
    Κιντ, δες και την παραπομπή στον Ιό. Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας αφορά κουμπάρους.
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/02/24/quasihomeric/#comment-59919

  45. tamistas said

    43: Θα πρότεινα να το ανεβάσετε κάπου για να το κατεβάσουμε γιατί, όπως είδα όταν το έψαχνα και όταν είδα το λινκ σας, έχει εξαντληθεί.

  46. spiretos72 said

    …όπως επίσης και τα βιβλία του ρόουλαντς (http://rowlands.philospot.com/index.php)

  47. Γς said

    41:
    Και το δικό μου έχει γιαγιά και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση:

    Αναγκάστηκα να πω στα πιτσιρίκια μου επειγόντως και προώρως πως γεννιούνται τα παιδιά για να προλάβω τραυματικές εμπειρίες:
    Είχαν γίνει άθελά τους αυτόπτες μάρτυρες στην παραλία ενός σαδομακάκα (που τις έφαγε κανονικά) και της τσούλας του.

    Μερικές μέρες μετά, κάποιος ανώμαλος παράσυρε μια συμμαθήτρια του γιού μου (Α τάξη δημοτικού) στο δασάκι στα Ηλύσια. (Και να δεις που έπεσε πάνω στον πατέρα της μικρής που συμπτωματικά περνούσε από κει!).

    Πιάνει λοιπόν το γιό μου η μάνα μου ιδιαιτέρως στην αυλή:
    -Να προσέχεις αγόρι μου. Είδες με εκείνον που πήγε να σφάξει το κοριτσάκι.
    -Δεν πήγε να το σφάξει. Πήγε να.. να..
    Κι όσο έβλεπε τη γιαγιά του με ανοιχτό το στόμα, τόσο της άνοιγε τα μάτια.
    Μέχρι που δεν άντεξε η συχωρεμένη. Σηκώθηκε και μπούκαρε στο σαλόνι:
    -Εγκληματίες!
    Άναυδοι εγώ κι η γυναίκα μου

  48. tofistiki said

    Μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον και θα το πάρω οπωσδήποτε, γιατί είναι ένα θέμα που -ανάμεσα σε όλα τα άλλα- με απασχολεί ιδιαιτέρως. Ελπίζω να διαβάζεται εύκολα, γιατί 400 σελίδες, τώρα με τα ιστολόγια και τα φόρουμ, μου παίρνoυν πολύ χρόνο για να τις καταφέρω :-/
    Μέχρι τώρα, από μεταφρασμένα βιβλία σχετικά με το θέμα, είχαν πέσει στην αντίληψή μου, μόνο το Τρώγοντας ζώα, του Φόερ και η συλλογή κειμένων Ζώα και Ηθική σε επιμέλεια Σταύρου Καραγεωργάκη.
    Πολύ ενδιαφέρον, αλλά στα αγγλικά, είναι το Why We Love Dogs, Eat Pigs, and Wear Cows: An Introduction to Carnism της Melanie Joy, έχω διαβάσει αποσπάσματα μόνο, αλλά θα το παραγγείλω.
    Σε ένα εντελώς άλλο επίπεδο, η σχέση ανθρώπου-ζώων δοσμένη μοναδικά, σε ένα βιβλίο που αγαπώ πολύ: Άνθρωποι και άλλα ζώα του Γκουερίνο Τζορτζέτι (επειδή είναι εξαντλημένο, αν ενδιαφέρεται κανείς έχω ανεβάσει 2-3 ιστορίες στο διαδίκτυο)

  49. gpoint said

    # 8
    Να υπενθυμίσω ότο ο Γλάρος Ιωνάθαν (κάπου διάβασα πως είναι το δεύτεροσε πωλήσεις βιβλίο, παγκοσμίως, μετά την Βίβλο) εξεδόθη με την 18η προσπάθεια του δημιουργού του που είχε βαρεθεί να ακούει το (τότε) σλόγκαν «τι ενδιαφέρον να έχουν οι διάλογοι ενός γλάρου». Μετά οι ξένοι εκδότες «έστρωσαν» και ξεφεύγουν απο την πεπατημένη, Μακάρι να σκέφτονται έτσι και οι δικοί μας αλλά δεν νομίζω για τους περισσότερους

  50. tofistiki said

    Ώπα, μέχρι να κουνήσω τα δάχτυλά μου, με πρόλαβε ο Ν.Κ. στο 32! 🙂
    Καλοπούλητο, Νίκο!

  51. Γς said

    48:
    >An Introduction to Carnism

    reincarnation, ίσως;

    Δεν ξέρω τι λέτε, αλλά αν ισχύει η μετενσάρκωση, οι περισσότεροι την έχουμε βαμμένη 😦

  52. Γς said

    Τα αξιοαγάπητα ζωάκια, που είναι κιόλας ο καλλίτερος φίλος του ανθρώπου.
    Μετά τις γυναίκες 🙂

  53. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Μια και αναφέρθηκε ο Rowlands (σχ. 46), μια παλιότερη παρουσίαση βιβλίου του:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/12/11/filosofolykos/

  54. Απαντάει, άραγε, ο συγγραφέας στο διαδεδομένο ερώτημα: «Ο πρώτος άνθρωπος που άρμεξε αγελάδα, τι ακριβώς έψαχνε εκεί κάτω;»

  55. Γς said

    Κάποτε έκανα Behavioural genetics και μιλούσαμε για τα εξημερωμένα ζώα.
    Είναι τρομερή η συμπεριφορά τους, τους έλεγα. Πλάκα έχει κάποτε να ανακαλυφθεί ότι έχει γίνει οριζόντια μεταφορά γονιδίων συμπεριφοράς από τον άνθρωπο σ’ αυτά. Ποιος ξέρει; Εδώ η Βarbara McClintock’s που ανακάλυψε τα jumping genes πήρε Νόμπελ μετά 50 (πενήντα) χρόνια το 1983!

    -Γιατί αμφιβάλετε, μου λέει μία. Δεν ξέρω για παράπλευρη μεταφορά από το DNA του ανθρώπου στο DNA των ζώων, αλλά το αντίστροφο σίγουρα έχει συμβεί. 😦

    Τα καημένα τα ζωάκια, που είναι και τόσο όμορφα, που είναι κι ο καλλίτερος φίλος του ανθρώπου, (το ξαναλέω να το εμπεδώσουμε) μετά τις γυναίκες!

  56. Ν.Κ. said

    50 Μερσί.
    (Εγώ σου τόλεγα αλλά δε με πίστευες – μάλλον σε είχαν τρομάξει οι κυνηγοί! 🙂 )

  57. Γς said

    55:
    >Βarbara McClintock’s.
    Τα παράπλευρα του copy-paste

  58. Υπάρχει και η Ιερή Αγελάδα και ο Βδελυρός Χοίρος του Μάρβιν Χάρις με παρεμφερές θέμα όπως και οι παλιότερες «νιουετζιές» του μακαρίτη πια Λάιαλ Γουάτσον.

  59. spiral architect said

    Και η ερώτηση που καίει:
    (θα μπορούσε ο Νικοκύρης να το είχε βάλει σαν δημοσκόπηση στην ανάρτηση)

    Είστε υπέρ, ή κατά της κατανάλωσης κρέατος;
    – Ναι
    – Όχι
    (ΔΞ/ΔΑ δεν έχει)

  60. tofistiki said

    Ίσως, αλλά μην υποτιμάς και τον άτιμο τον Αλτσχάιμερ :-p απλώς το ξέχασα! Δεν έστειλες και κανένα μέιλ (σου το έδωσα, όχι; )
    Άσχετο, αλλά κάτι ετοιμάζεται στη γειτονιά σου, για την 1η Δεκέμβρη, μάλλον θα τα πούμε από κοντά.

  61. tofistiki said

    (Το παραπάνω, πάει στο 56)

  62. Γς said

    55:
    >αλλά το αντίστροφο σίγουρα έχει συμβεί

    [μόνο αυτό θα πώ και δεν ξαναμιλάω, για ζώα είναι εξάλλου]

    Με ρώτησε, εκείνη την εποχή, Α-Β δημοτικού, ο μεγάλος:
    -Μπαμπά είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος έγινε από τον πίθηκο;
    Αντε τώρα να του εξηγήσεις ότι εξελίχτηκαν από κοινό πρόγονο και τέτοια:
    -Όχι, δεν είναι αλήθεια.
    -Ναι, ε; Το αντίθετο; Να έγινε ο πίθηκος από τον άνθρωπο; Κι έδειξε χαμογελώντας τον αδελφό του (νήπιο), που καμάρωσε για τα ακατάληπτα γι αυτόν λεχθέντα.

  63. tofistiki said

    59: Εδώ και κάποια χρόνια, όχι. Και το να πάψω να καταναλώνω ζωικά, ήταν κάτι που μου έφερε μεγάλη εσωτερική ισορροπία και ησυχία.

  64. tilegrafitis said

    2. Σωστά! Ὁ γερο-παλαβιάρης εἶναι καθηγητὴς στὸ πανεπιστήμιο Κολούμπια στὴ Νέα Ὑόρκη. Εἶναι φοβερός! 🙂
    52. Ὄχ!

  65. ndsv said

    Και σκυλίσια ζωή. Ακύρωσε την περιοδεία της η άλλη.

    Για όσους δεν κατάλαβαν: πείτε του κάτι του κακομοίρη για το σεξιστικό του, έχει σκάσει να το επαναλαμβάνει! (όπως στο ανέκδοτο: νταγκ, ρε μαλάκα, νταγκ).

  66. Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Το βιβλίο του Μπούλιετ είναι πολύ καλό όχι μόνο για το θέμα που πραγματεύεται (για το οποίο φυσικά η ελληνική βιβλιογραφία είναι ανύπαρκτη) όσο για το γεγονός ότι συνεχίζει μια σχεδιασμένη υποθέτω πρόθεση των ιστορικών της σημερινής εποχής να γράφουν ιστορία όχι με τον κλασικό βαρετό τρόπο, στηριγμένοι μόνο στα εργαλεία που δίνει η επιστήμη τους αλλά συνδυάζοντας τα και με επιπλέον στοιχεία ή πληροφορίες που μπορούν αντλήσουν από άλλες επιστήμες όπως η ανθρωπολογία, η εξελιγκτική βιολογία, η κοινωνική ψυχολογία κ.α. Και επειδή ο διάολος δε σε αφήνει ήσυχο, μετά κατάλήγεις να ψάχνεις βιβλιογραφίες από επιστημονικούς τομείς που ούτε είχες φανταστεί είτε ότι υπάρχουν είτε ότι θα ασχοληθείς κάποτε μαζί τους έστω και ερασιτεχνικά. Το πιο σημαντικό είναι οι διευρυμένοι ορίζοντες.

    Γενικά όλη η σειρά του 21ου Παράλληλου είναι πολύ ενδιαφέρουσα αν και δεν έχω καταλάβει ακόμα με πιο σκεπτικό έχει έναν κατάλογο με τόσο διαφορετικές θεματολογίες.

  67. Immortalité said

    Δεν ξέρω τι εννοεί ο Νικοκύρης «δύσκολο» όμως αν κρίνω από το σημείωμα του μεταφραστή πρέπει να φεύγει σα νεράκι!
    Και μολονότι η θεματολογία του ανήκει στα αγαπημένα είδη ανάγνωσης, το πραγματικό κίνητρο για να το διαβάσω είναι πως, απ’ ό,τι βλέπω, ο προσωπικός λόγος του μεταφραστή είναι τόσο κατανοητός, στρωτός και όμορφος.
    Πάντως ρε γμτ, όχι μια ζωή ούτε τρεις δεν φτάνουν για να διαβάσω όλα όσα θα ήθελα 😦

    Επίσης αν ο Νικοκύρης θεωρεί τη λογοτεχνία γενικώς «εύκολη» ας (ξανα)διαβάσει τις πρώτες 100 σελίδες από το Όνομα του Ρόδου 😀 (μεγάλο τραύμα!)

  68. sarant said

    67: Όταν το χαρακτήρισα δύσκολο, εννοούσα ότι ανήκει σε είδος που θεωρείται ξερό και στρυφνό. Να το πω αλλιώς: δύσκολο να το ανοίξεις. Αλλά συμφωνώ με της Μαρίας την εκτίμηση και τη δική σου την πρόβλεψη. Ναι, διαβάζεται σα νεράκι ή έστω σαν μυθιστόρημα.

  69. Nέο Kid Στο Block said

    67. Eγώ πάντως μια χαρά το κατάλαβα (στο σινεμά που το είδα! 😆 το βιβλίο δεν τόχω διαβάσει, αλλά αυτός ο Σην ε; ακόμη και καλόγερος ,λεβέντης κι ομορφάντρας!)

  70. Ν.Κ. said

    60 Εμ όχι, αυτό ήταν το πρόβλημα.
    Θα τα πούμε εκεί κι αλλού.

  71. Ηλεφούφουτος said

    Αφού τέτοια βιβλία δεν διαβάζονται, να προτείνω κι αυτό το ντοκιμαντέρ-διαμάντι του Βέρνερ Χέρτσογκ:
    http://www.imdb.com/title/tt1664894/

    Με αφορμή τις προϊστορικές τοιχογραφίες διατυώνονται και σκέψεις σχετικά με το πώς αντιλαμβανόταν ο τότε άνθρωπος τη σχέση του με τα ζώα.

  72. Ν.Κ. said

    Ιμόρ, σ’ευχαριστώ για την καλοσυνάτη κρίση σου.

    Κιντ, το βιβλιοπωλείο του Κυριάκου το ξέρεις;

  73. Nέο Kid Στο Block said

    72. Ναι αλά! Είμαι πελάτης τακτικός κι έχω και ντισκάουντ πρίβιλετζης. Σε κάνα μισάωρο θα περάσω απόξω (σχεδόν). Να στρίψω; 😆
    (Πες «ναι»,πες «ναι !» μπαναίτσαμ…)

  74. Ν.Κ. said

    73 Ε, ναι. (Πού να τρέχεις στη Χώρα…)

  75. Μαρία said

    73 Να μας πεις και πόσο σκόντο σου έκανε.

  76. Nέο Kid Στο Block said

    74. Xου, χου,χουυυ!!! Mερσί κύριε Κούρκουλε! Πάντα σε θαύμαζα σαν ηθοποιό και σαν ομορφάδα ,να ξέρεις! 😆

  77. Nέο Kid Στο Block said

    Oh Shit! Τετάρτη είναι σήμερα; 😦
    Kλείνουν νωρίς. Αύριο μετά τα μπετά , first thing to do! (και δε στέλνω τον Γς για μπετά..; Ξέρεις από C30 ρε πατριώτ; 🙂 )

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Το βιβλίο αν κάνει 20 ευρώ, με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα, με τον μισό πληθυσμό να είναι άνεργος, είναι πανάκριβο, και δεν νομίζω να ξεπεράσει τις 5,000 αντίτυπα. Εμπιστευόμενος το κριτήριο αρκετών βιβλιοφάγων εδώ μέσα, θα πρέπει να είναι όντως καλό, και μακάρι να πάει καλά, και να ξεπεράσει τις 50,000, αλλα μάλλον το βλέπω χλωμό. Για το κόστος των βιβλίων, είχε γίνει μια συζήτηση εδώ πρίν κανα μήνα, προφανώς θα είναι τα συγγραφικά δικαιώματα απο τον ξένο οίκο ακριβά.

    59 – Eγώ ψηφίζω ναί, στηριζόμενος όμως στην αρχή του μέτρον άριστον, γενικά στην ζωή, και ειδικά στην διατροφή, άλλωστε έχω και κάποιους κυνόδοντες, που κάπως πρέπει να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Η γνώμη μου είναι, οτι οι ακραίες συμπεριφορές, ( αποκλειστικά χορτοφάγοι, καρποφάγοι, ομωφάγοι, ή υπερβολικά κρεοφάγοι) μόνο κακό κάνουν, αλλα ο καθένας μπορεί να κάνει οτι θέλει.

  79. Γς said

    66:
    >από άλλες επιστήμες όπως η ανθρωπολογία, η εξελικτική βιολογία, η κοινωνική ψυχολογία κ.α.

    Ο Μέγας Γιαραμπής με αξίωσε να ασχοληθώ με γονίδια και Γεωργική Επανάσταση, γλώσσες, αποικισμούς, μεταναστεύσεις, εξάπλωση πληθυσμών και ματς ματς μορ.
    Και ξαφνικά άρχισα να το παίζω συνταξιούχος… Γμτ. Μη με κολάζεις! Ετοιμος είμαι να αρχίσω πάλι την παλιά μου τέχνη (κόσκινο)…

  80. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    78: Λάμπρο, νομίζω πως αν πουλούσε 5.000 κομμάτια ο Μπούλιετ, ο εκδότης θα πανηγύριζε. Κι αν ήξερε από τα πριν ότι θα πουλήσει τόσα, θα έριχνε την τιμή.

  81. Γς said

    77:
    >και δε στέλνω τον Γς για μπετά..; Ξέρεις από C30 ρε πατριώτ;

    Λες να μη ξέρω από τέτοια σκυροδέματα;
    Δεν ξέρεις με ποιον έχεις μπλέξει;
    Μόνο αποκλειστική δεν έχω κάνει…
    Τι Ηλεκτρονικά, τι Φυσικομαθηματικά, τι Βιολογικά, τι Ιατρικά, τι .. τι..
    Μέχρι και τα Δομικά στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ, που τους μάθαινα τα διάφορα. Να σου υπολογίσω εγώ κλιμακοστάσια να γλείφεις τα δάχτυλά σου!

  82. Voulagx said

    #67,#68: Εγω θα ελεγα, διαφωνωντας ελαφρα με Ιμμορ και Σαραντ, οτι ο λογος του Ν.Κ. ρεει αβιαστα σαν γαργαρο κρασακι!!
    Βεβαια, de gustibus… ( που λεγανε και οι ΑΗΠ μου :))

  83. Nέο Kid Στο Block said

    81. Ρε συ σίγουρα; Μη πάθουμε καμιά πλάκα…είναι δύσκολο το fair-face τοιχείο κι είναι και ψηλό το άτιμο.
    Λοιπόν ,έκλεισε! Αύριο 7 το πρωί να είσαι στο Καλό Χωριό Λεμεσού,ντάξει; (γλυτώνω και το νοίκι του δονητή χε,χε . Δυό μπουνιές στο κουγκρί ο Γς και έτοιμο! Μη ρίξεις τρίτη μπουνιά μόνο ,γιατι θάχουμε απόμιξη σκυροδέματος και θα λακίσει η μαστοράντζα)

  84. Μαρία said

    83 Ο δονητής θεωρείται υποκατάστατο της μπουνιάς;

  85. talos said

    Έτρεξα και το αγόρασα. Πραγματικά πολύ καλό. Ευχαριστώ νοικοκύρη.
    Και μιας και δεν το έβαλε κανείς ακόμα, τα δύο κλασσικά βίντεο (τα βάζω σε url shortner να μην βαραίνει η σελίδα).

    The Sheep Scene-Everything you’ve always wanted to know about sex (http://tinyurl.com/d2rwgj)

    Monty Python’s Life of Brian delete scene (http://tinyurl.com/cnhuccj)

  86. 59,
    Είμαι κατά της υπερ-κατανάλωσης (κάθε είδους).

  87. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    83: Καλό αυτό με τους ΑΗΠ σου (ή μάλλον τους ΑΥΠ σου 🙂

    85: Χαίρομαι που πιάνει τόπο το άρθρο 🙂

  88. Νέο Kid Στο Block said

    84. Σαφώς! Παλιά που δεν υπήρχαν δονητές ,πώς νομίζεις ότι διεγείρονταν τα μπετά; 😆

  89. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    80 – Για να πώ την αλήθεια, ήθελα να γράψω 2-3,000, αλλα δεν μου έκανε καρδιά, μου φάνηκε πολύ μίζερο, πέρα του οτι είμαι φύση αισιόδοξο άτομο, έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τα βιβλία. Αλλα θα μου πείς, εδώ δεν πουλάει ολόκληρη Δημουλίδου, θα πουλήσει ο Μπούλιετ που είναι στα αζήτητα. Πάντως είναι λάθος πολιτική (λέμε τώρα, δεν έχουν κάν) των εκδοτών στην Ελλάδα, η τιμολόγιση των βιβλίων.
    Κάποια μέρα του 13 με το καλό ( πιστεύω οτι θα έχω καταφέρει να βγώ απο το οικονομικό αδιέξοδο που βρίσκομαι, μέχρι τον Απρίλη) αν σε ενδιαφέρει, θα ήθελα να μιλήσουμε για ένα διαφορετικό σύστημα έκδοσης και διακίνησης, φθηνών (απο 10 ευρώ και κάτω) καλών βιβλίων, που έχω χρόνια στο μυαλό μου.

  90. Μαρία said

    82 Ο Ν.Κ. μπιράκιας δεν είναι;

    88 Κοίτα τι μαθαίνω στα γεράματα!

  91. Λόγω παλαιάς γνωριμίας με τον εξαίρετο μεταφραστή (από δημοτικό και γυμνάσιο) προσθέτω με πλήρη μεροληψία και βαθιά προκατάληψη τις ευχές μου για να προξενήσει η κυκλοφορία του βιβλιου κυκλοφοριακή συμφόρηση! 🙂

  92. 88,
    Αυτό ισχύει διεθνώς, γι’ αυτό και τα νεόδμητα λέγονται newly erected.

  93. Νέο Kid Στο Block said

    Ρε Μιχάλη ναι, αυτό το erection of steel structure μου προξενούσε πάντα κοκκινίλα και αισθήματα αμηχανίας (βασικά ως προς το πώς θα το πάρει καποιος πουριτανός παραλήπτης) 🙂

  94. munich said

    Ενδιαφέρουσα ανάρτηση και ενδιαφέρουσες προτάσεις για βιβλιοαγορές στα σχόλια. Αντε οι γιορτές πλησιάζουν, καιρός για Ελλαδάρα

  95. Γς said

    93:
    Ακου ερέκτεντ. Τώρα πια χαλαρό οπλισμό. Προτεταμένο σκυρόδεμα και βλέπουμε

  96. 93,95,
    Αυτό, και το homo erectus έχουν εκτροχιάσει πολλές συζητήσεις μου… 😐

  97. Γς said

    90 β:

    Για τέτοιους δονητές μιλάμε 🙂

  98. sarant said

    94: Πέστε το ψέματα!

  99. τυφλόμυγα said

    Περίμενα πώς και πώς παρουσίαση βιβλίου από το ιστολόγιο. Συνήθως είναι πολύ καλές προτάσεις. Τώρα δεν έχω χρόνο να τελειώσω όλο το ποστ.

    Να θυμίσω μόνο πως, μια γυναίκα, ένας καλός γείτονας κι ένα αξιολάτρευτο σκυλί μπορεί να αλλάξουν τη ζωή του πιο στρυφνού ανθρώπου.

    Και πως, καλώς ή κακώς, δεν εξημερώνονται όλα τα ζώα.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Grizzly_Man

  100. Ηλεφούφουτος said

    99γ Πω πω, τι ανατριχιαστική ταινία!
    Αντίθετα από την προσέγγιση της «Σπηλιάς των Ονείρων» ότι για τον άνθρωπο εκείνης της εποχής τα όρια μεταξύ του ίδιου και του ζώου πάνω-κατω δεν υπήρχαν, στην 99γ ο εσκιμώος που σαν να βάζει τα πράγματα στη θέση τους σε σχέση με εκείνους που ηρωποιούσαν και εκείνους που λοιδωρούσαν τον «ήρωα» της ταινίας λέει ο άνθρωπος, χιλιάδες χρόνια που ζούμε με τις αρκούδες έχουμε μάθει πως υπάρχει μια αδιόρατη γραμμή ανάμεσά μας που δεν πρέπει να δρασκελίζουμε· ε, αυτός τη δρασκέλισε.

  101. Ηλεφούφουτος said

    100 Δηλαδή, καλός ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, που λέει κι ο Πανούσης, αλλά το ξε΄ρο ψωμί εγώ το τρώω με τον άλλο Βέρνερ.

  102. Αυτή την έχεις δει; Όλοι οι ηθοποιοί παίζουν σε κατάσταση ύπνωσης!

  103. Ηλεφούφουτος said

    102 Όχι, μου ξέφυγε· ούτε την ύπαρξή της δεν ήξερα!

  104. Την είχα πετύχει τυχαία στο βιντεοκλάμπ. Από μια άποψη δεν βλέπεται. Από μια άλλη, έχει ενδιαφέρον.

  105. Ηλεφούφουτος said

    Ωχ, έχω δει μία του εν λόγω που δεν την άντεξα, τον Βόιτσεκ, κι αν μου λες πως δεν βλέπεται…
    Βέβαια ο άλλος Βέρνερ, ο Ράινερ, έχει κάνει πιο πολλές τέτοιες (που δεν βλεπονται εννοώ).

  106. Γς said

    99:
    >μια γυναίκα, ένας καλός γείτονας κι ένα αξιολάτρευτο σκυλί μπορεί να αλλάξουν τη ζωή του πιο στρυφνού ανθρώπου

    Και τα ζεστά ψωμάκια το πρωί στο φούρνο;

  107. Immortalité said

    @72 Τίποτε το καλοσυνάτο κ. Κούρκουλε, μόνο ευχαρίστηση από την την ανάγνωση της παρουσίασης 🙂

    @73 Σου κάνει παραπάνω από το καθιερωμένο 10% ;

  108. Χωρίς να έχω διαβάσει το βιβλίο και κρίνοντας από τα σχόλια και το θέμα, φαίνεται πολύ θελκτικό. Όμως το παράδειγμα με το γάλα μου θύμισε ένα ανέκδοτο που κυκλοφορούσε στο αρχαιολογικό, όταν σπούδαζα: όταν ο προϊστορικός αρχαιολόγος δεν μπορεί να ερμηνεύσει κάτι, το βαφτίζει τελετουργικό/θρησκευτικό κι έληξε το ζήτημα! 🙂

  109. munich said

    Το χερτσ αους γκλας είναι ταινιάρα γυρισμένη στην πανέμορφη βαυαρία εξολοκλήρου στα μπαΐρις

  110. Ν.Κ. said

    Ευχαριστώ και τους υπόλοιπους, χωρίς να ξεχνώ τους σινεφίλ.

    Ηλεφού (25) Νομίζω ότι ο Μπούλιετ θα χαιρόταν πολύ να σε γνώριζε!
    (71) Για τις βραχογραφίες, ενδιαφέροντα πράγματα έχει γράψει ο Leroi-Gourhan (απ’ όσο θυμάμαι, γιατί πάνε χρόνια…) Κυκλοφορούν και στα ελληνικά κάτι δικά του.

    82 & 90 Από Θεού είναι και τα δύο!

  111. τυφλόμυγα said

    Η παρουσίαση του κ. Κούρκουλου έχει μερικές ενδιαφέρουσες αναφορές. Για παράδειγμα, δεν είχα ξανακούσει για την αναγρίωση. Φαίνεται ενδιαφέρον αλλά θα το αναζητήσω σε βιβλιοθήκες. 🙂

    Ο Νιόκιντος έδωσε ρέστα στα σχόλια. Από κοντά κι ο Γς. Να ‘στε καλά και οι δύο. Άλλαξα συκώτι από τα γέλια.

  112. elsa said

    111: Είχε προβάλει κάποτε, η Ετ3 νομίζω, ένα πολύ ενδιαφέρον και γοητευτικό από μια άποψη, ντοκιμαντέρ, με τίτλο Chernobyl Reclaimed – The Animal Takeover που παρουσίαζε την εξάπλωση της άγριας φύσης στο εγκαταλειμμένο πλέον από τους ανθρώπους αστικό περιβάλλον αλλά και την αναγρίωση των κατοικίδιων που έμειναν πίσω. Παρ’ όλο το θέμα του, πέρναγε θυμάμαι, το ελπιδοφόρο μήνυμα πως η φύση, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επουλώνει τις πληγές της.

  113. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  114. Ηλεφούφουτος said

    104, 109 Εντάξει, με πείσατε. Βλέπω και ότι η μουσική είναι του μουρλοΕλβετού που έχει δουλέψει μαζί του και σε άλλες ταινίες και παίζει και στο κορυφαίο για μένα στιγμιότυπο από τον Κάσπαρ Jeder für sich und Gott gegen Alle. Και το κυριότερο, βρήκα ταινοθήκη για να τη δανειστώ.

  115. τυφλόμυγα said

    #112, Τι ωραίες εικόνες, τι ωραίο σπικάζ, πόσο ενδιαφέρον θέμα, πόσο χάλια (οι αγγλικοί) υπότιτλοι.
    Δεν το είχα δει. Ευχαριστώ.

    Αν είσαι η Έλσα από τη Λεξιλογία δεν είναι περίεργο που μου άρεσε το βίντεο. 😀 😉

  116. elsa said

    115: Καλέ, ναι! 🙂 Χαίρομαι που σ’ άρεσε!
    (εσύ ποιά είσαι στη Λέξι; )

  117. τυφλόμυγα said

    116, Δεν έχω λογαριασμό στη Λεξιλογία. Ντρέπομαι. 🙂

    Διαβάζω λίγο. Θα ήθελα να διαβάζω περισσότερο μα δεν προλαβαίνω. Γελάω αρκετά μαζί σας (για καλό το λέω :)).

  118. Μαρία said

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63743973
    Πάντως, η οργάνωση Ζωόφιλοι για την Ηθική Μεταχείριση των Ζώων (ZETA) σκοπεύει να προσφύγει στη δικαιοσύνη κατά της τροποποίησης του νόμου, όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της Μίχαελ Κίοκ, ο οποίος δήλωσε στην εφημερίδα Tageszeitung ότι ζει με την Κέσι, ένα θηλυκό σκυλί οκτώ ετών.
    Ο ιστότοπος της ZETA αναφέρει ότι οι ζωόφιλοι κάνουν σεξ με ζώα μόνο αν είναι βέβαιοι ότι έχουν τη συγκατάθεσή τους και καταδικάζουν την κακοποίηση των ζώων.
    Η οργάνωση υπολογίζει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που συνευρίσκονται σεξουαλικά με ζώα στη Γερμανία φθάνει τους 100.000.

  119. Γς said

    118:
    οι ζωόφιλοι κάνουν σεξ με ζώα μόνο αν είναι βέβαιοι ότι έχουν τη συγκατάθεσή τους

    Δικό σου είναι αυτό ε;
    Φταίμε εμεις που σε διαβάζουμε!
    Μπλιάααααααααααα

  120. Αρκεσινεύς said

    http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4771997

    Να βλέπαμε και τους ανθρώπους έτσι!

  121. […] Τώρα, για τη φολκλορική ιδέα ενός συσχετισμού ανάμεσα στη μεγάλη ψωλή και το λειψό μυαλό, διάχυτη σε διάφορες κουλτούρες του Παλιού Κόσμου τουλάχιστον, βλ. όσα λέει ο Bulliet στο κεφάλαιο για το γάιδαρο στο βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα. […]

  122. […] βλ. όσα λέει ο Bulliet στο κεφάλαιο για το γάιδαρο στο βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα. Συνοπτικά: η εικασία που μόλις διατύπωσα υποστηρίζει […]

  123. […] Διαβάστε περισσότερα : sarantakos […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: