Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα φιλί κάτω απ’ τη συκιά (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 4 Δεκεμβρίου, 2012


 

Tο σημερινό είναι το εικοστό τρίτο απόσπασμα από τα “Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια”, το ανέκδοτο αυτοβιογραφικό πεζογράφημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου. Δημοσιεύτηκε την Παρασκευή που μας πέρασε στο Εμπρός της Μυτιλήνης, την εφημερίδα με την οποία συνεργαζόταν για πολλά χρόνια ο πατέρας μου. Το προηγούμενο απόσπασμα μπορείτε να το βρείτε εδώ. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1944 και ο πατέρας μου, σύνδεσμος της ΕΠΟΝ, έχει πάει σε αποστολή από την Αγία Παρασκευή, την πρωτεύουσα ας πούμε της ελεύθερης Λέσβου, δηλαδή του κομματιού του νησιού που δεν το έλεγχαν πια οι Γερμανοί, σε ένα άλλο χωριό, το Ψηλομέτωπο.

mimis_jpeg_χχsmallΤο βραδάκι πήγα στο καφενείο του Στρατή, μήπως είχε να μου δώσει τίποτα.

«Συναγωνιστή, είσαι άτυχος», μου λέει. «Συνεδρίαση θα έχουμε μεθαύριο το βράδυ. Αναγκαστικά θα πρέπει να μείνεις άλλες δύο μέρες, γιατί δεν έχω σύνδεσμο να στείλω την απόφαση κάτω.»

Γύρισα και ανακοίνωσα τα νέα στον κυρ-Στέλιο και την κυρία Ανθούλα. Χάρηκαν αληθινά που θα με είχαν τρεις μέρες μαζί τους. Η παρουσία μου ήταν ίσως μια ποικιλία στην καθημερινή τους ρουτίνα. Το βράδυ μετά το φαΐ, πιάσαμε συζήτηση, αυτήν τη φορά για την εξέλιξη του πολέμου, για τις ειδήσεις που μας είχε φέρει ο συναγωνιστής Οικονόμου από την Ελεύθερη Ελλάδα, για τις μάχες στις συνοικίες της Αθήνας, για τους ΕΠΟΝίτες που σκοτώθηκαν στην οδό Μπιζανίου στην Καλλιθέα και στο κάστρο του Υμηττού και με την ευκαιρία τούς έμαθα τα δυο τραγούδια του αγώνα που ήξερα: το «Στ’ άρματα, στ’ άρματα» και τον «Ύμνο τής ΕΠΟΝ». Μ’ ακούγανε με μεγάλη συγκίνηση. Είδα τα μάτια της Αγλαΐας, που παρακολουθούσε τη συζήτηση χωρίς να μιλά, να λάμπουν. Ο κυρ-Στέλιος μερακλώθηκε κι άρχισε να τραγουδά τον παλιό ύμνο της Δημοκρατίας: «Από τα βάθη των αιώνων Δημοκρατία ξεκινάς» κι ένα σατιρικό τραγουδάκι που έλεγε «Της Αμύνης τα παιδιά διώξανε το Βασιλιά».

Το πρωί, η Αγλαΐα μού πρότεινε να πάμε να μαζέψουμε σύκα από τις συκιές τους και η κυρία Ανθούλα συμφώνησε. Πήραμε ένα καλάθι κι οπλισμένοι με την κατζουρίδα, ένα μακρύ ραβδί που κατέληγε σε αρπάγη σαν τις αγκλίτσες, κινήσαμε. Οι συκιές ήταν λίγο έξω από το χωριό. Σκαρφαλώσαμε κι οι δυο στα δέντρα και με την κατζουρίδα τραβούσαμε κοντά τα κλαδιά που είχαν σύκα, για να κόψουμε τους καρπούς. Σε λίγο είχαμε γεμίσει το καλάθι.

Μου άρεσε πολύ η Αγλαΐτσα. Ήταν όμορφο κορίτσι, που ξεχείλιζε από ζωή και χαρά. Γελούσε με το παραμικρό. Ένιωθα ζωηρή επιθυμία να την αγκαλιάσω και να της φιλήσω τα ροδοκόκκινα μάγουλά της, που θυμίζανε μήλα.

Ντρεπόμουν όμως και, λίγο, φοβόμουν. Δεν είχα ξαναφιλήσει κορίτσι. Αν μ’ έβριζε ή αν μ’ έσπρωχνε ή με χαστούκιζε, τι θα έκανα; Ύστερα ήταν στη μέση και η ιδιότητά μου. Δεν ήμουν κανένα ανεύθυνο παλιόπαιδο, ήμουν ΕΠΟΝίτης και βρισκόμουν σε αποστολή, οπότε δεν έπρεπε να δώσω αφορμή να κατηγορήσουν την Οργάνωση. Την επομένη το πρωί, που ξαναπήγαμε για σύκα, ξέχασα το καλάθι στο σπίτι. Όταν το θυμηθήκαμε, ήταν αργά για να γυρίσουμε να το πάρουμε.

«Δεν πειράζει, θα τα βάλω στην ποδιά μου», μου λέει.

Αυτήν τη φορά ανέβηκα μόνο εγώ στη συκιά, οπλισμένος με την κατζουρίδα και της πετούσα τα σύκα, που στην αρχή τα έπιανε στον αέρα γελώντας, κατόπιν όμως τα δεχόταν στην τεντωμένη ποδιά της ώσπου αυτή γέμισε.

Κατέβηκα κάτω από το δέντρο και βλέποντας πως και τα δυο της χέρια ήταν απασχολημένα να κρατάνε την ποδιά της γεμάτη σύκα, δεν κρατήθηκα. Σκέφτηκα πως δε θα μπορούσε να με σπρώξει. Αυτό μού ‘δωσε θάρρος, της έπιασα το κεφάλι και την φίλησα στα κόκκινα μάγουλά της. Δε με απόκρουσε, ούτε διαμαρτυρήθηκε, αλλά αντίθετα, όταν την ξαναφίλησα, με αγκάλιασε κι αυτή και με φίλησε στο μάγουλο.

Μαζέψαμε γελώντας τα πεσμένα στο χώμα σύκα και τα βάλαμε στην καταλερωμένη ποδιά της, που αποφάσισε να την βγάλει από πάνω της και να την κρατήσει σαν μπόγο. Ξεπεράσαμε έτσι την αμηχανία που νιώσαμε με το τόλμημά μας και γυρίσαμε στο σπίτι χαρούμενοι. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και πετάριζε μέσα στο στήθος μου. Είχα φιλήσει κορίτσι! Το πρώτο φιλί της ζωής μου. Το μεσημέρι στο φαΐ κοιταζόμασταν κλεφτά και κοκκινίζαμε.

Ευτυχώς ούτε ο κυρ-Στέλιος ούτε η κυρία Ανθούλα παρατήρησαν τα αναψοκοκκινίσματά μας.

Το απόγεμα με βρήκε ο υπεύθυνος και μου ‘πε πως αύριο κατά τις δέκα θα μου έδινε το χαρτί με την απόφαση της συνεδρίασης, να το πάω στην Οργάνωση. Στενοχωρήθηκα που θα χώριζα από την Αγλαΐτσα. Το βράδυ, πριν πάμε ο καθένας για ύπνο στα δωμάτιά μας, την ξεμονάχιασα και την ξαναφίλησα πολλές φορές.

Το άλλο πρωί πήγαμε για τελευταία φορά να μαζέψουμε σύκα. Στο δρόμο, ούτε γέλια ούτε πειράγματα. Ήμασταν κι οι δυο μελαγχολικοί.

«Θα φύγεις και δε θα ξανάρθεις.»

«Μόλις τελειώσει ο πόλεμος, θα έρθω», της λέω.

«Άμα γλυτώσ’ η πόλιμους! Ποιος ξέρ’ σι πόσα χρόνια», μου είπε στο ιδίωμα του χωριού.

«Ποια χρόνια; Οι Ρώσοι μπήκαν στη Ρουμανία. Όπου να ‘ναι θα έρθουν κι εδώ.»

Αυτήν τη φορά φιληθήκαμε πολλές φορές κι όχι μόνο στα μάγουλα, μα και στο στόμα. Γυρίσαμε στο σπίτι της, παραδώσαμε τα σύκα στην κυρία Ανθούλα, τους χαιρέτησα όλους κι ύστερα πήγα στον υπεύθυνο, πήρα τα χαρτιά και ξεκίνησα για πίσω. Στο γυρισμό ήμουν μελαγχολικός και συλλογισμένος.

[Και σημειώνει ο Μίμης: «Την Αγλαΐτσα την ξαναντάμωσα μετά από 64 χρόνια! Ήταν καλοκαίρι τού 2009, που παραθερίζαμε στη Μυτιλήνη, και μαθαίνοντας πως σύχναζε στο ΚΑΠΗ της Απάνω Σκάλας, πήγα και την αναζήτησα. Μου δείξανε μια καλοσυνάτη γριούλα, που φάνηκε πολύ παραξενεμένη όταν της είπαν πως την αναζητούσε ένας άγνωστός της ασπρομάλλης γέρος. Όταν της θύμισα το μάζεμα των σύκων στο χωριό της, εκείνες τις μέρες του Αυγούστου τού ‘44, μου ‘πιασε το χέρι και με κοίταξε συγκινημένη. Μου είπε πως δεν είχε μόνο εγγόνια, όπως εγώ, αλλά και δυο δισέγγονα!»]

115 Σχόλια to “Ένα φιλί κάτω απ’ τη συκιά (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Nέο Kid Στο Block said

    Πάρα πολύ ωραίο! Ποτέ δεν είναι αργά!

    Άσχετο: Νικουκύρ! Πάει πέντι ου μήνας…δεν θα βγάλουμι λέξ τς χρονιάς φέτο; 🙂

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Πολύ καλό κι αυτό.
    Απορία: Τι είναι η κατζουρίδα;

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Προφήτης είσαι, αύριο το έχω προγραμματίσει.

    2: Ειναι ένα κοντάρι με διχάλα στην άκρη, για να φτάνουν τα σύκα που είναι ψηλά.

  4. Nέο Kid Στο Block said

    3. Tόχω αυτό το «προφήτης» που είπες, μην κοροϊδεύεις! Αφού η γυναίκα μου μού λέει ότι έπρεπε να γίνω καφετζού. Ή έστω οικονομικός σύμβουλος Ελλήνων πρωθυπουργών.

  5. Κάτι παραπάνω ξέρουν εκείνες. Καλημέρα!

  6. ♪♪ κι από τα σύκα πιο γλυκό ♪♪
    ♪♪στο στόμα το φιλί σου♪♪

  7. spiral architect said

    Μυτιλήνη …

    Θεός μου φαίνεται

    Θεός μου φαίνεται στ΄ αλήθεια εμένα κείνος
    ο άντρας που κάθεται αντίκρυ σου κι από
    κοντά τη γλύκα της φωνής σου απολαμβάνει
    και το γέλιο σου αχ που ξελογιάζει
    και που λιώνει στο στήθος την καρδιά μου
    σου τ΄ ορκίζομαι» γιατί μόλις που πάω να
    σε κοιτάξω νιώθω ξάφνου μου κόβεται η μιλιά μου
    μες στο στόμα η γλώσσα μου
    στεγνώνει» πυρετός κρυφός με σιγοκαίει κι
    ούτε βλέπω τίποτα ούτε ακούω μα
    βουίζουν τ΄ αυτιά μου κι ένας κρύος ιδρώτας
    το κορμί μου περιχάει» τρέμω σύγκορμη αχ
    και πρασινίζω σαν το χόρτο και λέω πώς λίγο ακόμη»
    λίγο ακόμη και πάει θα ξεψυχήσω.

    Σαπφώ
    (σε μετάφραση Οδυσσέα Ελύτη)

  8. Προσγολίτης said

    Καλημέρα! (Εδώ τσουχτερό κρύο)

    Σε πολλούς μαχτσέδες μπήκα
    μα… να λέμε τα σύκα σύκα:
    μεγαλύτερη η γλύκα
    που σου δίν’ η πιτσιρίκα

    *

    Έτσι το βρήκα, έτσι σας το μεταφέρω (αν και ολίγον τι σχετικάσχετο):
    Ξενοφάνης: Ει μη χλωρόν έφυσε θεός μέλι, πολλόν έφασκον γλύσσονα σύκα πέλεσθε (Αν ο θεός δεν είχε κάνει το κίτρινο μέλι, οι άνθρωποι θα έλεγαν πως τα σύκα είναι πιο γλυκά)

    *

    Το ’χω ακουστά· είναι έτσι;:

    Να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάΡφη σκάΡφη

    σκάρφη (στην Πελοπόννησο) = φραγκοσυκιά

  9. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    Ευχαριστούμε κύριε Σαραντάκο γι αυτό το δώρο

    Άμα γλυτώσ’ η πόλιμους, μη με ξεχάσεις!

    … φιληθήκαμε πολλές φορές κι όχι μόνο στα μάγουλα, μα και στο στόμα. Γυρίσαμε στο σπίτι της, παραδώσαμε τα σύκα στην κυρία Ανθούλα, τους χαιρέτησα όλους κι ύστερα…

    Η εφηβεία ζωγραφίζει με πολύχρωμα όνειρα το αύριο, ονοματίζει το τώρα ανακαλύπτοντας την απόλαυση στην προσφορά χαράς στα μάτια του άλλου
    «Το πρώτο φιλί της ζωής μου. Το μεσημέρι στο φαΐ κοιταζόμασταν κλεφτά και κοκκινίζαμε.» TO ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΦΙΛΙ-ΛΙΔΑΚΗΣ M.-ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ

    «κοιταζόμασταν κλεφτά και κοκκινίζαμε.»
    εφηβεία, έχουν γεύση μελωμένου σύκου τα χείλη σου, είναι φιλιά στα όνειρα οι αναμνήσεις σου

    και μια και την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη, μέρα μνήμης και αντίστασης του νεομάρτυρα Αλέξη (ήταν όμορφο αγόρι, που ξεχείλιζε από ζωή και χαρά),
    θα ξανακαταίβουν οι έφηβοι στους δρόμους

    μια διασκευή από τους μαθητές του Μουσικού Σερρών του

    Δεν ζητάω πολλά, μόνο αυτά που σε μένα ανήκουν!

  10. Nέο Kid Στο Block said

    Πληροφοριακά, ο Νικοκύρης έχει γράψει για σύκα και συκοφάντες:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/02/28/sykophant/#comments

    (είμαι μεγάλος sycophant Nίκο, ξέρω!) 🙂

  11. Nέο Kid Στο Block said

    Kι αυτό για τα φραγκόσυκα (ή παπουτσόσυκα όπως τα λένε στην Κύπρο, όπου τα τρώνε πολύ).
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/01/17/fragosyko/

  12. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    8: Όχι, η άποψη για τη σκάρφη είναι επεξηγηματικός μύθος. Σκάφη είναι και παραδίδεται η φράση σε δεκάδες αρχαίες κιόλας πηγές. Δες το λινκ του 10 αν έχει τίποτα, αλλιώς:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/12/07/sukaskaphe/

  13. Το «Άμα γλυτώσ’ η πόλιμους, μη με ξεχάσεις » μου θύμισε τους στίχους του Καμπανέλη:
    «Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια
    κορίτσι με τα παγωμένα χέρια,
    άμα τελειώσει ο πόλεμος μη με ξεχάσεις.»

  14. Nέο Kid Στο Block said

    Nίκο, ο ναύτης George Mentosa και η νοσοκόμα Greta Zimmer Friedman φιλήθηκαν κι αυτοί μ’ένα θρυλικό φιλί ,λίγο αργότερα από τον αείμνηστο πατέρα σου και ξαναβρέθηκαν 67 (!) χρόνια αργότερα. 🙂

    http://www.dailymail.co.uk/news/article-2187071/Times-Square-Sailor-nurse-kissing-iconic-WWII-photograph-reunited.html

  15. gmallos said

    #3 (2). Όχι διχάλα ρε Νίκο, γάντζο. Όπως το λέει και στο κείμενο, η κατζουρίδα είναι ένα ξύλο, όχι απαραίτητα μακρύ (τόσο όσο να μπορεί να λυγίσει το κλαδί), με την άκρη είναι γυριστή (όπως οι γκλίτσες που αρπάνε το πόδι στα πρόβατα, αλλά εδώ πιο ανοιχτά αφού είναι για κλαδιά). Αν δεν βρεθεί κατάλληλο μονοκόμματο ξύλο από δέντρο, προσαρμόζεται στην άκρη ένας σιδερένιος γάντζος.
    Οι Αγιασώτες λένε πως είναι στη δική τους διάλεκτο, αλλά νομίζω πως είναι αρκετά κοινή στο νησί.

  16. cronopiusa said

    Remember, remember the 6th of December. Ο Zappa μιλά με τον Χατζιδάκι για εξεγέρσεις και δολοφονίες μαθητών.

  17. Νοσταλγία, νοσταλγία, νοσταλγία. Για το δικό μου πρώτο φιλί, για τον συγγραφέα που ευτύχησα να γνωρίσω, για το νησί μου στο οποίο έχω πάει μόνο μια φορά, για την αθωότητα μιας εποχής, για την χαμένη νιότη.

  18. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    15: Δίκιο έχεις φυσικά, απλώς εμείς είχαμε ένα τέτοιο σύνεργο στο σπίτι γιαυτό τα μπέρδεψα.

  19. Αντιφασίστας said

    Πολύ ωραίο! Κατανοητός ο φόβος του μικρού ΕΠΟΝίτη μήπως εκθέσει την οργάνωση, προσπαθώντας να φιλήσει ένα κορίτσι. Η Αριστερά άργησε να μάθει πως εκτός από την επανάσταση και τον αγώνα υπάρχει και ο έρωτας.
    4. Καλύτερα καφετζού. Είναι σαφώς πιο αξιοπρεπής και, κυρίως, πιο φερέγγυα επιλογή από την εναλλακτική της. 🙂

  20. spiral architect said

    Άσχετο:
    Η γουόρντπρες κάνει νέα διαφημιστικά κόλπα. 😛
    Μετά τη διαφήμιση στο τέλος της ανάρτησης και πριν τα σχόλια, τώρα με το που πρωτομπαίνεις στην αρχική σελίδα του Σαραντάκου, αν σκρολάρεις με το ποντίκι, ή απλά το κινήσεις, ανοίγει νέα καρτέλα στον Φάιαρφοξ με διαφήμιση.

  21. Nicolas said

    @14 Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια, όμως που makes the difference, όπως λεν στα trendy μπαράκια της Αθήνας. Στο Λονδίνο, η νοσοκόμα ΔΕΝ ήθελε.
    Όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα, … ένα φιλί!

  22. gmallos said

    #18 Α! Κατάλαβα. Αυτό που λες είναι για να κόβεις φρούτα που έχουν κοτσάνι από μακριά. Δεν ξέρω πώς το λένε, η μάνα μου το λέει «κλέφτη». Πιάνεις το φρούτο μέσα του, στριφογυρίζεις και κόβεται το κοτσάνι. Το σύκο όμως δεν μπορείς να το κάνεις έτσι γιατί θα διαλυθεί.

  23. Nέο Kid Στο Block said

    Nικόλα, υπερβάλλεις! Ή μάλλον οι γαλάτες που τα γράφουν αυτά στο λινκ του 21.υπερβάλλουν. 🙂
    Εντάξει, λέει η κοπέλα ότι την άρπαξε και τη φίλησε ,αλλά «σεξουαλική επίθεση» ?? Έ,όχι δα! ΄΄εχω αγκαλιάσει εγώ αγνώστους (και καναδυό φορές άγνωστες) σε γήπεδα (παλιά που κερδάγαμε καμιά φορά..). 😆
    Θα έπρεπε νάμουν μέσα ισόβια!
    Mάλιστα, στην ιστορική φωτό ,πίσω από τον δεξί του ώμο φαίνεται να γελάει (τώρα μετά, μπορεί νάπεσε κατσάδα,δεν ξέρω) η μέλλουσα γυναίκα του ναύτη.

    Και πιο Λονδίνο βρε συ η Times Square? Μήπως «έκλεψες» και εγκαινίασες βαρελοφρόνως την Chez-Nicolas στην 2TimesPi Square στο Steliograd ? 😆

  24. nikos__alfa said

    Πρώτο φιλί και ένιωσα
    μια ζάλη όλο γλύκα
    τα χείλη σου που γεύτηκα
    σαν μελωμένα σύκα

    Πρώτο φιλί που μύριζε
    τις ευωδιές του κόσμου
    στα μάτια μου λαμπύριζε
    η όψη σου, το φως μου

    Πρώτο φιλί που έγραψε
    έρωτα η γραφίδα
    τη νιότη μας τη φώτισε
    αγάπης ηλιαχτίδα

    Πρώτο φιλί, πρώτη χαρά
    και πρώτο καρδιοχτύπι
    να κράταγε παντοτινά
    για να σκορπά τη λύπη

    Δημήτρη Σαραντάκο τι μας κάνεις, …χειμωνιάτικα!

  25. Nέο Kid Στο Block said

    Όχι ότι δεν υπάρχει και Times Square στο Λονδίνιουμ ,αλλά μόνο οι χωρικοί απ’την Ουαλλία (σαν τον πρίγκηπα Κάρολο) θα έλεγαν κάτι τόσο μπανάλ για το Πικαντίλλι! 😆

  26. Nέο Kid Στο Block said

    To 25 πήγαινε στο 21 via 23.

  27. Υπέροχο.

  28. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    19 – Δυστυχώς, η «στρατευμένη» αριστερά, δεν το έμαθε ποτέ.

    20 – Κι εγώ έχω αυτό το πρόβλημα εδώ και δύο μέρες, και δεν ήξερα τι είναι, νόμιζα οτι έχει μπεί κανένα γαμόσταυρο.

  29. Costas said

    Τι Αριστερά και ξε-Αριστερά; Απολύτως φυσικό, εν έτει 1944, να σκέφτεται το παιδί ότι αν μαθευόταν ότι φιλάει ανύπαντρη κοπέλα και μάλιστα του χωριού, και μάλιστα εν ώρα και υπό το κάλυμμα αποστολής, θα μπορούσε να δημιουργηθεί θέμα και θα εξέθετε την οργάνωση. Δηλαδή αν ήταν μη αριστερή οργάνωση τι θα άλλαζε;

  30. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    20-28: Παιδιά, εγώ δεν τα βλέπω αυτά τα διαφημιστικά, ούτε φυσικά μπορώ να τα ελέγξω!

    22: Για το σύκο, ο παππούς μου είχε μια πατέντα, είχε προσαρμόσει ένα ντενεκάκι από γάλα στην άκρια του κονταριού, και μάλιστα του είχε κόψει το χείλος και το είχε ακονίσει. Οπότε έκοβες το κοτσάνι του σύκου και το σύκο έπεφτε μέσα στο ντενεκάκι.

  31. tilegrafitis said

    Κλειστὰ τὰ σχολεῖα στὸν Πειραιᾶ αὔριο 5/12/2012. Οἱ μπόμπιρες στὸ σπίτι!

  32. Nέο Kid Στο Block said

    Oύτε σε μένα (με γουγλοχρώμιο) βγαίνουν διαφημίσεις. Gott sei dank!

  33. ππαν said

    Η σχέση της Αριστεράς με την ηθική υπαγορευτηκε βέβαια σε μεγάλο βαθμό από το ότι οι αριστεροί -οι οι απλώςπροοδευτικοί- κατηγορήθηκαν από πολύ νωρίς ως διαφθορείς της νεολαίας.

  34. ππαν said

    Πολύ ωραίο και το σημερινό, Νικοκύρη. Κι εγώ το «αμα τελειώσει ο πόλεμος μην με ξεχασεις» θυμήθηκα. Να συστήσω ακόμη μια φορά το Μαουτχάουζεν -το πεζό,- σε όσους δεν το έχουν διαβάσει. Κυκλοφορεί κάπου ελεύθερο στο ίντερνετ.

  35. Nέο Kid Στο Block said

    33.Kάτι θυμάμαι αμυδρά (δεν τά ζησα αυτά, μου τά λεγαν σαν διηγήσεις) για κάτι σεξουλιάρικες κάλτσες που φοράγαν τα κορίτσα και σκανδάλιζαν τα αγόρια τ’άμαθα κι αγνά. 🙂

  36. ππαν said

    Αυτές ήταν οι Λαμπράκισες βρε Κιντ, πού είναι ο άλλος να πούμε για την Χαμένη Άνοιξη;

  37. Μαρία said

    35
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/20/mpost-dendro/#comment-28007

  38. Αντιφασίστας said

    29: Επειδή, όπως σωστά λέει η Ππαν, η Αριστερά τότε ήταν δακτυλοδεικτούμενη και »ύποπτη» για διαφθορά των χρηστών ηθών. Οι δεξιοί, όταν έκαναν κουτσουκέλες, δεν εξέθεταν την ούτως ή άλλως διεφθαρμένη παράταξή τους. Το κακό ήταν (και είναι) ότι πολλοί αριστεροί πολιτικά, ήταν (και είναι) υπερσυντηρητικοί κοινωνικά.

  39. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    29 – Tίποτα δεν θα άλλαζε, η σεξουαλική καταπίεση, είναι σήμα κατατεθέν, όλων των δογμάτων γενικώς, ακόμα και στις μέρες μας.

    30 – Δεν συμβαίνει μόνο εδώ, αλλα και σε άλλα ιστολόγια, όπως το Euro2day, βγαίνει μια διαφήμιση για το iphone5, σε μένα τουλάχιστον.

  40. Αντιφασίστας said

    35: Μαύρες κάλτσες φορούσαν και είχαν ως αποστολή τους… να εκμαυλίζουν και να κάνουν γενίτσαρους τα αθώα, τα άπραγα αγόρια των αστικών οικογενειών. Φρίκη, τα παλιοκόριτσα! :$

  41. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  42. Μαρία said

    33 και επόμ.
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=717890

  43. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα.

    42: Πρόκειται για πραγματικό περιστατικό, δεν ξέρω αν γίνεται σαφές.

  44. Immortalité said

    Τι ωραίο! Το περίμενα πως και πως! 🙂

    Αυτά τα έρμα τα φιλιά, τα πρώτα, τα δεύτερα, τα επόμενα, βάφουν. Καμιά φορά στύβουν κιόλας…

    Κόκκιν΄ αχείλι εφίλησα
    κι έβαψε το δικό μου

    και στο μαντίλι το ‘συρα
    κι έβαψε το μαντίλι

    και στο ποτάμι το ‘πλυνα
    κι έβαψε το ποτάμι

    κι έβαψε η άκρη του γιαλού
    κι η μέση του πελάγου

    κατέβη αϊτός να πιει νερό
    κι έβαψαν τα φτερά του

    κι έβαψε ο ήλιος ο μισός
    τ΄ ολόγιομο φεγγάρι

    κόκκιν΄ αχείλι εφίλησα
    κι έβαψε το δικό μου

  45. Nέο Kid Στο Block said

    «Τι ωραίο! Το περίμενα πώς και πώς!»
    Λυσσάρες αυτές οι Κρητικές! 😆
    (σου έβαλα και τόνους στα «πώς» ξεχασιάρα)

  46. Μου είχε ξεφύγει αυτό με την Ωραιοζήλη.

  47. Immortalité said

    @45 Ρίχνεις το επίπεδο στα επίπεδα της βαθμολογίας σας Κιντ. Άκου λυσσάρες!

  48. ππαν said

    42: Ωραιος ο Παλούκης, Μαρία :).

  49. Τώρα, μετά τις αθωότητες του πρώτου φιλιού στο διήγημα, ώρα είναι να εμφανισθεί ο…ΓουΣου !!!

  50. Μαρία said

    46, 48 Κι εγώ απ’ αυτόν την έμαθα. Έχει ασχοληθεί ειδικά με το Αρχείο.

  51. Immortalité said

    Κι εμένα μου είχε διαφύγει αυτό με την Ωραιοζήλη. (Όνομα κι αυτό!) Προσέξατε όμως ότι στην εφημερίδα της εποχής τη γράφει Ορεοζίλ;
    Ήταν ξένη; Το όνομα εξελληνίστηκε και αναζητήθηκε ταιριαστή ορολογία; Κάποιος κανόνας παραβιάστηκε εδώ 😀

    @48 Συμφωνώ με τη διαπίστωση 🙂

    Και μια και τον συζητάμε, λέμε «κοινωνιογεννώνται»;

  52. Μαρία said

    Ειδικότερα, η μελέτη του Κώστα Παλούκη παρουσιάστηκε σε μια πρώτη μορφή τον Απρίλιο του 2010 στην Ημερίδα του ΟΜΙΚ: (Αντι)μιλώντας στις βεβαιότητες: φύλα, αναπαραστάσεις, υποκειμενικότητες» με τίτλο: «Το μυθιστόρημα της Ωραιοζήλης Λεβή: Η άρνηση της «αστικής θηλυκότητας» χάριν του κομμουνισμού και το τραύμα του αστικού τύπου»». Επίσης, υπάρχει επεξεργασμένη τελική μορφή του κειμένου στο μπλογκ raskolnikovgr.blogspot.com

    http://raskolnikovgr.blogspot.gr/2011/04/blog-post.html

  53. ππαν said

    51: ήΘελα να γράψω κάτι για την γλώσσα της συνέντευξης.. Πολύ ερμητική ρε γμτ, εγώ είαμι εξοικειωμένη με αυτές τις έννοιες και παλι σκοντάφτω. Υπάρχει ένα πρόβλημα, σαν μεταφρασμένος μιλάει.

  54. Immortalité said

    @53 Έτσι ακριβώς!

  55. Nέο Kid Στο Block said

    E, δεν είναι και Λυκιαρδό όμως! 🙂
    (άσε που είναι κι ομορφόπαιδο. Μοιάζει με τον συγγραφέα/σκακιστή/φαρμακοτρίφτη Κονιδάρη. Υπάρχει συγγένεια;)

  56. Αντιφασίστας said

    Να σας ξενερώσω ολίγον τι;
    Ωραιοζήλη Αντωνοπούλου, υποψήφια της Χ.Α. στο Κιλκίς και Ωραιοζήλη Ευθυμιάδου, υποψήφια των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β’ Αθηνών. Οι συμπτώσεις σταματούν εδώ. Δεν πιστεύω να περιμένατε καμιά υποψήφια της Χ.Α. να λέγεται …Λεβή;

  57. sarant said

    56: Μάλιστα!

  58. gbaloglou said

    30, 22, 15, 3

    συκοκόφτης

  59. ππαν said

    55: δεν λέω πως αυτά που λέει είναι δύσκολα, λέω ότι η γλώσσα είναι στριφνή, σαν μεταφρασμένη. Ο Λυκιαρδόπουλος, αυτό τέλος πάντων που είχε μπει εδώ, είναι άλλη εντελώς περίπτωση.

  60. Μαρία said

    51 Γούγλισε: κοινωνιογένεση

    59 Μεταφέρει πολλά απ’ το άρθρο του, όπου δεν έχει λόγο να αποφύγει την ορολογία. Σε μια συνέντευξη σε εφημερίδα θα μπορούσε ίσως να το αποφύγει,
    Δεν έχω δει όμως κανένα να διαμαρτύρεται για τη χρήση π.χ. μαθηματικής ορολογίας.

  61. Αντιφασίστας said

    44: Αν και δεν μου άρεσε το καρφί 47 🙂

  62. Immortalité said

    @60α Δεν αμφισβήτησα την ύπαρξη της λέξης, αναρωτήθηκα για τη χρήση του ρήματος και μάλιστα σε μια συνέντευξη και πόσο μάλλον στη φράση: να κοινωνιογεννώνται διαρκώς νέες κοινωνικές αποκρυσταλλώσεις του θηλυκού φύλου. Τώρα αν μου πεις ότι αν στη θέση του κοινωνιογεννώνται , βάλεις γεννιούνται αλλάζει το νόημα, τότε πάσο.
    60β Δεν νομίζω ότι η Ππαν διαμαρτυρήθηκε για την ορολογία. Ούτε ότι η ορολογία είναι το πρόβλημα.

    @61 Αν δεν είχες συγχυστεί από το καρφί του 47 και πάταγες το λίκνο του 44 θα έπεφτες πάνω στην ίδια ακριβώς εκτέλεση. 😉

  63. Αντιφασίστας said

    Ωχ! Έχεις δίκιο, δεν το είδα. Άμα μου θίγουν την Πανάθα, κάτι παθαίνω! Έπρεπε να βάλω Αλκίνοο. 😉

  64. Γς said

    49:
    >Τώρα, μετά τις αθωότητες του πρώτου φιλιού στο διήγημα, ώρα είναι να εμφανισθεί ο…ΓουΣου !!!

    Παρών!
    ΓουΣου, που φιλούσε … υπέροχα.

  65. Αντιφασίστας said

    Η συνείδηση των Μυτιληνιών παραμένει ξύπνια:

    http://www.efsyn.gr/?p=5395

  66. Αρκεσινεύς said

    Η κατζουρίδα στην Αμοργό λέγεται κατσουνάς (ο) <βεν.ganzone Αυτήν τη φορά φιληθήκαμε πολλές φορές κι όχι μόνο στα μάγουλα, μα και στο στόμα. Γυρίσαμε στο σπίτι της, παραδώσαμε τα σύκα στην κυρία Ανθούλα, τους χαιρέτησα όλους κι ύστερα πήγα στον υπεύθυνο, πήρα τα χαρτιά και ξεκίνησα για πίσω. Στο γυρισμό ήμουν μελαγχολικός και συλλογισμένος.

    Όλα κι αν τα λησμόνησες, ένα θυμήσου μόνο,
    το τελευταίο μας φιλί που μου ’δινες με πόνο.

  67. Αρκεσινεύς said

    Ξαναγράφω το σχόλιο, γιατί ανέβηκε το μισό.

    Η κατζουρίδα στην Αμοργό λέγεται κατσουνάς (ο) <βεν.ganzone Αυτήν τη φορά φιληθήκαμε πολλές φορές κι όχι μόνο στα μάγουλα, μα και στο στόμα. Γυρίσαμε στο σπίτι της, παραδώσαμε τα σύκα στην κυρία Ανθούλα, τους χαιρέτησα όλους κι ύστερα πήγα στον υπεύθυνο, πήρα τα χαρτιά και ξεκίνησα για πίσω. Στο γυρισμό ήμουν μελαγχολικός και συλλογισμένος

    Όλα κι αν τα λησμόνησες, ένα θυμήσου μόνο,
    το τελευταίο μας φιλί που μου ’δινες με πόνο.

  68. Αρκεσινεύς said

    Και πάλι μισό είναι. Δεν προσπαθώ άλλο.

  69. Γς said

    65:
    Είναι θέμα συνείδησης;
    Μπορούμε να πούμε ότι η συνείδηση παραμένει ξύπνια ή κοιμισμένη;

  70. Αρκεσινεύ, το ‘χουμε ξαναπεί: τα σύμβολα < > ΔΕΝ μπαίνουν αυτούσια στα σχόλια, λόγω της πολύ ειδικής σημασίας που έχουν στον κώδικα HTML (π.χ. <B> σημαίνει «από δω και πέρα παχιά τυπογραφικά στοιχεία»). Αν θέλεις να τα χρησιμοποιήσεις στο κείμενό σου, π.χ. για να υποδηλώσεις ότι μία λέξη παράγεται από άλλη, πρέπει να γράψεις &lt; και &gt; αντιστοίχως.

  71. Αρκεσινεύς said

    καλησπέρα

  72. Αρκεσινεύς said

    Η κατζουρίδα στην Αμοργό λέγεται κατσουνάς (ο) μακρύ ραβδί με γωνιακή άκρη για το πιάσιμο των ψηλών κλαδιών ελιάς ή συκιάς.

    ένα κατσουνάκι είμαι πιο λέει η καμπουριασμένη γριούλα

    30. https://sarantakos.wordpress.com/tag/%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CF%85%CE%BA%CE%BF/

    Κλείνοντας να πω ότι η μέθοδος του παππού μου για να μαζεύει τα φραγκόσυκα δεν είναι η μοναδική• άλλοι δένουν σ’ ένα μακρύ κοντάρι ένα κουτί από γάλα Νουνού, έχοντας βγάλει το καπάκι και έχοντας κόψει λίγο και ακονίσει το ένα χείλος (αυτή την πατέντα ο παππούς την είχε για τα σύκα που είναι σε ψηλά κλαριά).

    Αφού είναι το πρώτο, περιμένεις και δεύτερο, όταν όμως είναι το τελευταίο:

    Όλα κι αν τα λησμόνησες, ένα θυμήσου μόνο,
    το τελευταίο μας φιλί που μου ’δινες με πόνο.

  73. sarant said

    Αρκεσινέα, συγνώμη που έλειπα και ταλαιπωρήθηκες, αλλά τα εξήγησε ευτυχώς ο Άγγελος.

    Και τι σου είναι ο άνθρωπος, ξεκινάει από κουτσουνάκι (το λέτε αυτό;) και καταλήγει σε κατσουνάκι…

  74. Αρκεσινεύς said

    73.Νίκο, γνωστό το κουτσούνα μου, αλλά το κουτσουνάκι για μικρό κοριτσάκι δεν το έχω ακούσει.

  75. sarant said

    Το λένε, και όχι μόνο για μικρό κοριτσακι 🙂

  76. Immortalité said

    @74 Κουτσούνι, κουτσουνάκι από τις πιο γλυκές λέξεις για μωρά, παιδάκια αλλά και για γατούδια , κουλούκια, γενικώς για πλάσματα στα οποία δε χαλάμε χατήρια. 🙂

  77. 72,
    Την κατζουρίδα την έχω ακούσει γκλιτσέρα στην Αχαΐα (πιθανόν από παρόμοια λειτουργία με την γκλίτσα).
    Άντε, να βάλουμε και το φιglί-φιglί με glυτρώgnεις.

  78. Μπουκανιέρος said

    Κουτσούνα (σε μας) είναι η κούκλα – αλλά και μεταφορικά, «τι κάθεσαι σαν κουτσούνα;» (= άπραγος).
    Υποτίθεται ότι η ετυμολογία της έχει να κάνει με το καλαμπόκι.

  79. Immortalité said

    Ώστε κούκλα Μπουκάν! Ποτέ δεν είχα αναρωτηθεί τι σημαίνει κυριολεκτικά. Με την με την έννοια του άπραγος δεν το χω ακούσει ούτε νομίζω ότι το λέμε.

  80. Μαρία said

    78 Απο φίλες Πελοποννήσιες μόνο μ’ αυτή τη σημασία ξέρω τη λέξη. Και στο ουδέτερο κουτσούνι, όπως το κουκλί.

  81. ππαν said

    Ωχ, πελοποννησιακά τα μιλάνε στην Κέρκυρα;

  82. Immortalité said

    @80 Με την κυριολεκτική σημασία; Πχ το κορίτσι παίζει με τις κουτσούνες του; ή με τη μεταφορική για την ωραία γυναίκα;

  83. Μαρία said

    82 Κυριολεκτικά. Και μετά μεταφορικά «κουτσούνα μου».
    Οτι το λεν κι οι Κορφιάτες τώρα το μαθαίνω. Θα μαλώσω τη θεία μου.

  84. Μαρία said

    Τη γούγλισα.
    http://www.enow.gr/196/article_2232.aspx

  85. Immortalité said

    Εμείς δεν το λέμε παρά μόνο σαν εκδήλωση τρυφερότητας. Ούτε τις κούκλες λέμε κουτσούνες ούτε τις ωραίες γυναίκες.

  86. Μαρία said

    85 Τη μεταφορική χρήση κι εγώ την ξέρω όπως τη λες.
    Τον καρπό του καλαμποκιού που ανέφερε ο Μπουκάν πώς τον λέτε;

  87. Immortalité said

    Καλαμπόκι. Δεν θυμάμαι να το λέμε αλλιώς. Αλλά θα ρωτήσω.

  88. Μπετατζής said

    Kουτσούνες λέγανε και οι καραγκιοζοπαίχτες τις φιγούρες τους.
    Εδώ ο Βαμβακάρης λέει καθαρά «νήμα και κούτσες», ενώ η τραγουδίστρια ανταπαντά «νήμα και κούκλες»

    Καλή κουβέντα για το λήμμα κάναμε και στο σλανγκγκρ. απ΄ όπου οι πληροφορίες.
    http://www.slang.gr/lemma/show/koutsouna_18975
    Καλημέρα.

  89. Γς said

    Μα και η λέξι κουτσούλι λέγεται περίπου με την ίδια έννοια.
    Λ.χ. Γατουλάκι κουτσούλι.
    Μήπως και το κουτσούνι από το κατσούλι, κατσούλα(=γατάκι, γάτα);
    Αλλά και η κούκλα (και του καλαμποκιού) που την συνδέουν με το κουτσούνι (;)

  90. Nέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα!
    Κοίτα να δεις που μετά από τόσα χρόνια έμαθα την κυριολεκτική σημασία του «Άι κουτσούνα μ’..» που έλεγε η γιαγιά!
    (Νικοκύρη, στην επόμενη έκδοση του «Σκραμπλ» να βάλεις και την κουτσούνα μέσα.)

  91. sarant said

    Τα κουτσουνικά, δηλαδή τα κοριτσίστικα παιχνίδια κυρίως κούκλες, τα έχει και ο Ρωτόκριτος.

  92. τυφλόμυγα said

    Κουτσούνα λέγεται η κούκλα. Το έχει και ο Κριαράς στο λεξικό της Μεσαιωνικής γλ. με αναφορά στην κρητική διάλεκτο.

    Κι εγώ το ήξερα με τη σημασία που αναφέρει ο Μπουκάν στο 78. Για τον άπραγο όμως λέμε κούτσουρο.

  93. Nέο Kid Στο Block said

    Bλέπω όμως στον Κριαρά ότι στο Ρωτόκρητο το κουτσουνάρι -κουτσουναράκι πιθανολογείται από τα ιταλικά goccionara-goccia. και σημαίνει βρύση-βρυσούλα.
    Μήπως η σημασία «άπραγος, «σαν κούτσουρο»» προέρχεται απ’αυτό; Όσο να πεις μια βρύση δεν πολυκινείται. 🙂
    (λαμακία είπα, ε; 😳 )

  94. Nέο Kid Στο Block said

    Στο 93. «Ρωτόκρητος» από το «ρωτάει τους Κρήτες»

  95. sarant said

    93: Άλλη ρίζα η κουτσούνα και το κουτσουνάκι και άλλη το κουτσουνάρι. Η φρ. «τι κάθεσαι σαν την κουτσούνα» σημαίνει σαφώς την κούκλα. Τι κάθεσαι σαν την κούκλα ακίνητος και δεν βοηθάς;

  96. Nέο Kid Στο Block said

    95.Nαι. Είπαμε λαμακία είπα! 🙂

  97. τυφλόμυγα said

    Καλέ οι βρύσες δεν κινούνται; Δεν τις έχεις δει πως ξεφυτρώνουν μέσα από τα δέντρα; Ένας Θεός ξέρει τι κάνουν όταν κοιμόμαστε. 😆

  98. nikos__alfa said

    Πάντως δεν (με) προδιαθέτει για τίποτε θετικό η κουτσούνα. Για τρυφερότητα ακόμη χειρότερα. Το κουτσούνι, κουτσουνάκι κάτι λέει, αλλά η ζουζούνα, το ζουζούνι, ζουζουνάκι (μου) μάλιστα.

    Ιμόρ στα Χανιά τους καρπούς του καλαμποκιού στην επαρχία Κισσάμου τους λένε παύλους, δεν ξέρω πως και γιατί, ίσως και αλλού στην Κρήτη, αλλά ο ίδιος όρος στον Αποκόρωνα και στα Σφακιά έχει άααλη σημασία, όπως λέει το slang.gr . 😉

    http://www.slang.gr/lemma/show/paulos_19186

  99. Nέο Kid Στο Block said

    98. M’αρέσει η οπτικοποίηση του ορισμού του παύλ(ρ)ου, δια χειρών της Μπούντεσπαρκάντζλεριν, στο slang! 😆

  100. skol said

    Καλημέρα.
    Εγώ σαν πρώτη σημασία θυμάμαι το καλαμπόκι. Κουτσούνα επίσης λέγαμε συχνά και την … τσουτσούνα. (να έχουν κάποια ετυμολογική συγγένεια;)
    Η κουτσούνα απογυμνωμένη από το καλαμπόκι χρησιμοποιούνταν και σαν τάπωμα σε σκαφόνια και βαρέλια, οπότε λεγόταν τσόκολο.

  101. τυφλόμυγα said

    Ξέχασα. Το καλαμπόκι εδώ το λέμε και λάζαρο, λαζαράκια.

  102. nikos__alfa said

    99: Γι αυτό θέλει να μεγαλώνει το …χρέος! 😆 😉

  103. Αρκεσινεύς said

    Και στην Αμοργό παύλος λέγεται η φραντζόλα που θα γίνει παξιμάδι. Από το λατ. paulus σε σχέση με το καρβέλι (που το λέμε ψωμί) ή από το αρχ. παύρος (μικρός) με τη γνωστή φωνητική τροπή του λ στο αντίστοιχο υγρό ρ;

  104. Μπουκανιέρος said

    100 Πατριώτη, τσόκαλο ήθελες να γράψεις! (τσόκολο είναι αυτό που λένε οι τουρκομερίτες σοβατεπί).
    Κι έτσι το λέμε, ή τουλάχιστον το λέω, ακόμα, αυτό που μένει όταν τρώμε το αστάκι.
    (Σε άλλα μέρη, στεριανά, το λένε «κότσαλο»)
    Για τον καρπό του καλαμποκιού, η λέξη «κουτσούνα» μού φαίνεται παλεϊκή, δηλ. στη δική μου γλώσσα τουλάχιστον την έχει αντικαταστήσει πλήρως το αστάκι.

  105. Immortalité said

    Την κουτσούνα σαν κούκλα την έχει και ο Πιτυκάκης. Απλώς δεν την έχω ακούσει ποτέ και από κανένα να την λέει με αυτή τη σημασία.

    @98 Με τους παύλους (που εμείς δεν τους λέμε) μου θύμισες ένα άλλο πρόβλημα που έχουμε εδώ χάμω στη συνεννόηση με τους απάνω. Τον πούλο. Εδώ είναι η μούντζα, το φάσκελο (σφάκελο λέει το λεξικό) και μεταφορικά η αποτυχία. Το παράδειγμα είναι από το λεξικό και όχι δικό μου :): «Δεν ήθελε ο προκομένος τη συβασά και επήγα στο δικαστήριο. Πήρανε οι άλλοι όλη την περιουσία κι αυτός ήβαλε τον πούλο στα μάθια ντου»
    Όταν λοιπόν συζητάμε και λέμε ότι εχάσαμε και άσε επήραμε τον πούλο, αν ο άλλος δεν είναι κρητικός νομίζει ότι εκφραζόμαστε χυδαία και απαράδεκτα. Άμα δε διαβάζει και το σλαγκ μας κόβει και την καλημέρα. Χάλι!

  106. Μπουκανιέρος said

    91 Τα κουτσουνικά (=παιγνίδια με κούκλες) τα έχει κι ο Χυτήρης, όπως επίσης τα κουτσουνόπανα (=άχρηστα κομματάκια υφασμάτων, κατάλληλα για κούκλες) και τον κουτσουνωτό (=κουκλίστικος, καλοφτιαγμένος).

  107. skol said

    104: Βέβαια, έχεις δίκιο πατριώτη. Τσόκαλο. Και κάτι δεν μου πήγαινε καλά όταν το έγραφα.
    Εγώ απ’ την άλλη δεν θυμάμαι καθόλου το αστάκι άλλα ούτε την κουτσούνα με την κυριολεκτική σημασία της κούκλας. Μόνο μεταφορικά.

  108. nikos__alfa said

    105: Ιμόρ
    οι λέξεις με διαφορετική σημασία από τόπο σε τόπο δημιουργούν παρεξηγήσεις και αμηχανία πολλές φορές αλλά από την άλλη είναι και πολύ …διασκεδαστικές.
    Όταν κατέβαινα τα πρώτα χρόνια στην Κρήτη είχε πολύ γούστο που συναντώντας κάποιο γνωστό, μου έλεγε συνήθως :
    -Εδά ήρθες;
    -Εδώ φυσικά! Μπορεί να ήρθα αλλού; εγώ ο …άσχετος!

    Με τον πούλο είστε όπως και οι κουμπάροι με τη βίλα. Μόνο που εκεί την πατάμε εμείς οι καλαμαράδες και όχι οι Κύπριοι.
    -Ωραία η βίλα του ξαδέρφου σου. Και τεράστια ρε φίλε!
    Και αναρωτιέται ο άλλος που την ξέρεις την …τεράστια. 🙂

    Όμως οι λέξεις με σεξουαλικό περιεχόμενο, όπως λέει και ο πολύ καλός δημοσιογράφος Ρούσσος Βρανάς, θεός σχωρέστον, τον χάσαμε και αυτόν, παρά το γεγονός ότι συνήθως είναι ρωμαλέες και περιεκτικές, καταπνίγονται από τη σεμνοτυφία μας! 😉

    http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4242228&wordsinarticle=%3b%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%89

    Πάντως την ερμηνεία του σλανγκ δεν τη συνάντησα πουθενά εγώ και ας έχω σόι από τον Αποκόρωνα. Θα το διασταυρώσω κάποια στιγμή.

    υγ
    Συγγνώμη για την καθυστέρηση.

  109. Λεώνικος Καλαχώρας said

    Καθυστερημένος λόγω Νάξου. Να μην ξεχνάμε τ’ αρχαιολογικά μας!

    Εγώ εδώ έφαγα (υπερώριμα) φραγκόσυκα (παπουτσόσυκα)

    Πάντως το έκοψες ακριβώς πάνω στο φιλί, σαν την τηλεόρραση που πάνω στο ΤΣΑΚ βάζαι διαφημίσεις

  110. Γς said

    64 χρόνια!
    Σε τρία χρόνια θα σπάσω το ρεκόρ του Κυρ Δημήτρη.
    Αν ζω βέβαια. Κι αν εντοπίσω και τη Βαγγελίτσα.
    Αντε, Κουτσουμπού τη λέγανε, στον Υμηττό. Κανένας χορηγός;

    Βίκη Χατζηβασιλείου, ακούει;
    Κάνε μας ένα ‘Πάμε Πακέτο’ να γελάσει κάθε πικραμένος…

  111. @108 Καλά βρε δεν κρατάμε και απουσιολόγιο 🙂

    Ποιανής λέξης της ερμηνεία δεν έχεις συναντήσει;

  112. nikos__alfa said

    Της …παντέρμης βρε! 🙂
    Ο παύλος, κατά Σφακιανών το λεξιλόγιο. 😉
    Από το 98 σχόλιο;

    Ε αφού με …συγχώρησες τότε δεν μπιράζει!

  113. Γς said

    108:
    Και με αφορμή τον πούλο και τη Κύπρο
    να και το τζυπρέικο Πουλλούι Τσίου

  114. Γς said

    113:
    Δεν θέλει να βγει το τζυπρέικο Πουλλούι Τσίου

  115. sarant said

    Εμ, φοβήθηκε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: