Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τελευταία απάντηση για το Ν και το Σ

Posted by sarant στο 22 Ιανουαρίου, 2013


Στις αρχές Δεκεμβρίου είχα σχολιάσει επικριτικά ένα άρθρο στο οποίο υποστηριζόταν, μεταξύ άλλων, ότι το γράμμα Ν οξυγονώνει τον εγκέφαλο όταν το προφέρουμε και ότι η θέση του στο αλφάβητο δεν είναι τυχαία. Ο συγγραφέας του άρθρου, ο εκπαιδευτικός κ. Σπύρος Μάρκου από τη Λάρισα, επίτιμος σχολικός συμβουλος, μού έστειλε εκτενή απαντητική επιστολή, την οποία δημοσίευσα ως αυτοτελές άρθρο στις 4 Ιανουαρίου. Ο κ. Μάρκου μου έστειλε νέα επιστολή, ανταπάντηση ας πούμε, ζητώντας να δημοσιευτεί επειδή, όπως λέει, δεν έχει δικό του ιστολόγιο ή ιστοσελίδα. Το θέμα έχει βέβαια κουράσει τους περισσότερους ίσως αναγνώστες και γι’ αυτό συμφώνησα με τον κ. Μάρκου η σημερινή ανταπάντηση να είναι η τελευταία, άλλωστε η γλώσσα δεν διαθέτει άλλες βαθμίδες, αντανταπάντηση και ανταντανταπάντηση.

Μάλιστα, για να συντομέψω τη διαδικασία, αφού διάβασα την επιστολή του κ. Μάρκου, τον παρακάλεσα να προσθέσει κάποιες διευκρινίσεις σε επτά ισχυρισμούς του κειμένου που θα διαβάσετε πιο κάτω, τις οποίες και ενσωμάτωσε στο κείμενό του. Τα σημεία στα οποία ζήτησα διευκρινίσεις ήταν: 1. Τεκμηρίωση για την ύπαρξη των Μουσείων Λόγων στην αρχαιότητα. Σε ποιο χωρίο αρχαίων συγγραφέων γίνεται λόγος γι’ αυτά; 2. Πηγή για το ότι η θεωρία του Saussure δεν γίνεται δεκτή απ’ όλους τους γλωσσολόγους 3. Πηγή για το ότι το 67-70% των λέξεων της αγγλικής γλώσσας έχουν ελληνική προέλευση 4. Στοιχεία ότι υπήρξε διατριβή στο Κέμπριτζ που κατέληξε στο ότι μπορούμε να γράφουμε τα γράμματα των λέξεων με όποια σειρά θέλουμε, αρκεί να κρατάμε στη θέση τους το αρχικό και το τελευταίο γράμμα, διότι εγώ ήξερα ότι είναι ανέκδοτο. 5. Στοιχεία για το περιοδικό Medizin Jurnal/Laboratorien, ιστοσελίδα, ISSN, κάτι. 6. Τεκμηρίωση του ισχυρισμού ότι σοβαροί ξένοι ερευνητές έχουν απορρίψει τη θεωρία περί ινδοευρ. γλωσσών, 7. Αξιόπιστη πηγή που να τεκμηριώνει ότι η πινακίδα του Δισπηλιού αποτυπώνει ελληνική γλώσσα.

Ο κ. Μάρκου ανταποκρίθηκε στην επιθυμία μου και τροποποίησε το κείμενό του ώστε να απαντήσει στις προκαταβολικές ερωτήσεις μου και τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Εσείς θα κρίνετε αν δόθηκαν απαντήσεις. Σε μερικά θέματα, όπως στην πινακίδα του Δισπηλιού, έχω σκοπό να επανέλθω σε ειδικό άρθρο. Σε άλλα, δεν χρειάζεται να σχολιάσω.

Θα αναφερθώ πιο αναλυτικά σε ένα θέμα. Οι απαντήσεις του κ. Μάρκου δεν με έπεισαν ότι υπήρξαν στην αρχαιότητα τα διάσημα Μουσεία λόγων, που ήταν ένα είδος μεταπτυχιακών σπουδών της εποχής. Το χωρίο που παραθέτει, από τον Φαίδρο του Πλάτωνα (267c), είναι: Τὰ δὲ Πώλου πῶς φράσωμεν αὖ μουσεῖα λόγων—ὡς διπλασιολογίαν καὶ γνωμολογίαν καὶ εἰκονολογίαν— ὀνομάτων τε Λικυμνίων ἃ ἐκείνῳ ἐδωρήσατο πρὸς ποίησιν εὐεπείας; Ο κ. Μάρκου από το χωρίο αυτό συμπεραίνει ότι έτσι λέγονταν κάποια σχολεία στα οποία δίδασκαν οι Μεγάλοι Μύστες. Εγώ λέω ότι τα «Μουσεία λόγων» είναι ο τίτλος χαμένου συγγράμματος, το οποίο προφανώς αποτελούσε μια συλλογή καλαισθητικών διατυπώσεων. Αυτό δεν το έβγαλα από το μυαλό μου, μας το εξηγούν οι αρχαίοι σχολιαστές του Πλάτωνα, όπως ο Ερμείας, που μας λέει ότι «διπλασιολογία» δεν είναι «τρόπος επινοήσεως και παραγωγής νέων λέξεων» όπως διατείνεται ο κ. Μάρκου, αλλά, απλώς, η επανάληψη της ίδιας λέξης, όπως «φευ φευ». Παρομοίως, γνωμολογία είναι το να μιλάς χρησιμοποιώντας γνωμικά, και εικονολογία το να χρησιμοποιείς μεταφορικές εκφράσεις, Παραθέτω ολόκληρο το χωρίο: Ἐκεῖνος γὰρ, φασὶν, ἐξηῦρε τὰ πάρισα· διὸ καὶ μουσεῖα λόγων ἐκάλεσεν, ἐπειδὴ ἐδόκει τῇ καλλιλεξίᾳ πάνυ κοσμεῖν τὸν λόγον. — Διπλασιολογίαν δὲ τὸ τὰ αὐτὰ δὶς λέγειν οἷον φεῦ φεῦ. — Γνωμολογίαν ὡς εἶπε καὶ Δημοσθένης· «ὁ γὰρ οἷς ἂν ἐγὼ ληφθείην οὗτος ἐμοὶ πολεμεῖ,» καὶ ἀλλαχοῦ «δεινὸν γὰρ ἡ πονηρία,» καὶ τὰ ὅμοια. — Εἰκονολογίαν δὲ τὸ δι’ εἰκόνος καὶ δι’ ὑποδείγματος παραστῆσαι τὸ λεγόμενον. — Ὀνομάτων τε Λικυμνίων· ὁ Λικύμνιος τὸν Πῶλον ἐδίδαξεν ὀνομάτωντινὰς διαιρέσεις, οἷον ποῖα κύρια, ποῖα σύνθετα, ποῖα ἀδελφὰ, ποῖα ἐπίθετα καὶ ἀλλὰ πολλὰ πρὸς εὐεπίαν. —Τὸ δὲ ὀρθοέπειά γέ τις· τουτέστι κυριολεξία· διὰ γὰρ τῶν κυρίων ὀνομάτων μετήρχετο ὁ Πρωταγόρας τὸν λόγον καὶ οὐ διὰ παραβολῶν καὶ ἐπιθέτων. Κι αν ήταν «διάσημα» τα «μουσεία λόγων», πώς εξηγείται ότι δεν γίνεται μνεία σε αυτά πουθενά αλλού στην αρχαία γραμματεία, παρά μόνο στο συγκεκριμένο χωρίο του Πλάτωνα (και σε όσα το σχολιάζουν;) Τι περίεργη διασημότητα είναι αυτή; Και πώς δεν γίνεται λόγος γι’ αυτά σε κανένα σοβαρό σύγγραμμα παρά μόνο σε άρθρα κάτι βαρεμένων στον Δαυλό;

Προσθήκη: Συγκεκριμένες ανασκευές απαντήσεις για επιμέρους ζητήματα της επιστολής του κ. Μάρκου, υπάρχουν στα εξής σχόλια:
* Για το δήθεν παράθεμα του Γκέλνερ (στην πραγματικότητα του Χούμπολτ): σχόλια 14 και 17
* Για τη δήθεν έρευνα του Κέμπριτζ: Σχόλιο 41 με παραπομπή στη Βικιπαίδεια
* Για το δήθεν παράθεμα από το βιβλίο του Τάπλιν (ότι τάχα το 68-70% των αγγλικών λέξεων είναι ελληνικές: σχόλιο 62
* Για το δήθεν παράθεμα του Αριστοτέλη για τα Μουσεία λόγων: σχόλιο 63
* Για την παραπομπή Kerckhove u. Lumsden περί αλφαβήτου και για ορισμένα δεοντολογικά: σχ. 73 της καθηγήτριας Μαριάνας Κατσογιάννου.
* Για την ανύπαρκτη διατριβή του Κέμπριτζ και γενικά για τα αλφάβητα: σχ. 91.

 Τέλος πάντων, είπα πολλά. Παραθέτω την εκτενή επιστολή του κ. Μάρκου χωρίς άλλη προσθήκη ή σχόλιο.

            Ανταπάντηση στον κ. Σαραντάκο

Τροποποίηση-συμπλήρωση   στις 16-01-2013

Κύριε Σαραντάκο,

Σας ευχαριστώ, κατ’ αρχήν,  για την ανάρτηση, στις 4-1-2013, της απάντησής μου, σχετικά με το γράμμα Νι  και του Σίγμα, αλλά   επειδή δεν διαθέτω δική μου ιστοσελίδα  ή  κάποιο blog, αναγκαστικά ανταπαντώ από την δική σας ιστοσελίδα.

Ο σχολιασμός εκ μέρους σας, με παράθεση μερικών  επιχειρημάτων, υπήρξε, κατά κάποιον τρόπο, «κόσμιος», παρά τις λίγες ειρωνείες που έχετε διατυπώσει, τις οποίες, προφανώς,  αποδίδω σε άγνοια και δεν με αφορούν.

-Όμως μερικοί  σχολιαστές ξεπέρασαν κάθε ευπρέπεια και άγγιξαν τα όρια της συκοφαντίας,  χωρίς να καταθέσουν κάποιο ισχυρό αντεπιχείρημα  ή στοιχείο και κατέβηκαν στο χαμηλό επίπεδο της προσωπικής καθύβρισής μου, όπως «..η ηλιθιότητα του σχολικού συμβούλου..»,  της διαστρέβλωσης, της  λασπολογίας, αλλά και  της σκόπιμης παραποίησης γεγονότων, εναντίον μου. Αναφέρω, παρακάτω, 2-3 παραδείγματα . Δεν πρόκειται, όμως, να τους παρακολουθήσω, αλλά  παραθέτω, όσο γίνεται πιο σύντομα , πραγματικά στοιχεία με τεκμηρίωση, από την όλη δράση και διαδρομή μου, αλλά  και για  το εν λόγω ζήτημα, δηλ. το άρθρο μου για το Αλφάβητο και την Ελληνική Γλώσσα.

-Το βιογραφικό μου, άλλωστε,  είναι μία διαφανής «ακτινογραφία», για όσους με ξέρουν. Έχω καταθέσει δημόσια  τις απόψεις μου, με ονοματεπώνυμο,  διεύθυνση και τηλέφωνα, χωρίς ψευδώνυμα κ.τ.ό., διότι δεν έχω να κρύψω κάτι  ή να φοβηθώ τίποτε και κανέναν… Όμως… Ενημέρωση A΄ : Έχω λάβει εκατοντάδες συγχαρητήρια μηνύματα και τηλεφωνήματα, από την Ελλάδα και το Εξωτερικό, για το αρχικό μου άρθρο, το οποίο έδωσε στην δημοσιότητα η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου, αποτελούμενη από καθηγητές Πανεπιστημίου.

Είστε η μοναδική ιστοσελίδα, όπου καταγράφονται τόσα υβριστικά, συκοφαντικά, ανούσια και ρηχά σχόλια, χωρίς εμβάθυνση, σε ένα θέμα που είναι και βαθύτατα φιλοσοφικό…

Το κυρίαρχο στοιχείο στο άρθρο μου ήταν « Η παγκόσμια επιρροή του Ελληνικού Αλφαβήτου», η οποία έχει προκύψει έπειτα από πολυετείς έρευνες, Γάλλων, Καναδών και Ολλανδών Ερευνητών, στις οποίες συμμετείχαν: Ιστορικοί, Γιατροί, Ψυχολόγοι, Γλωσσολόγοι, Εκπαιδευτικοί,  όπου ερεύνησαν όλες τις πλευρές της γλώσσας, την ιστορική, γραφο-κινητική, γλωσσολογική, ψυχολογική, βιολογική και νευρο-φυσιολογική και διαφώτισαν, με νέα δεδομένα, αυτό που αρχικά υποψιάζονταν και προανέφερα: Την παγκόσμια επιρροή, που άσκησε το   Ελληνικόν  Αλφάβητον …( Kerckhove u. Lumsden, 1988 ), λόγω της καθιέρωσης των πέντε (5) βασικών φωνημάτων στην Γλώσσα.

Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι «σχολιαστές» αρκέστηκαν να ειρωνευτούν, τα όσα έγραψα για τις «περικοπές» του γράμματος Νι, αλλά και του Σίγμα, την κακοποίηση δηλ. της Ελληνικής Γλώσσας και το γεγονός ότι «το Νι διοχετεύει οξυγόνο στον εγκέφαλο, όταν προφέρεται».

-Βεβαίως παραμένω στην θέση μου, ότι το Νι διοχετεύει οξυγόνο στον εγκέφαλο, όπως τεκμηρίωσα στο άρθρο  μου, της 4-1-2013, που ανήρτησε ο κ. Σαραντάκος, στην παρούσα ιστοσελίδα.

Επίσης ότι το Σίγμα ηρεμεί είναι γνωστό σε όλους…( βλ. Σήμα Νοσοκομείων…)

-Όταν κανείς διαβάζει μεγαλοφώνως ή μιλάει, αλλά ακόμα και όταν «μουρμουρίζει», δημιουργούνται, με έναν «ειδικό τρόπο», νευρολογικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο των ανθρώπων. Αυτό λένε οι έρευνες. Προς τί, λοιπόν, τα ειρωνικά και ρηχά σχόλια;

-Αν, όμως,  κάποιος,  φαντάστηκε,  ότι  το  γράμμα Νι είναι μία… «συσκευή» οξυγόνου για ασθενείς με ΧΑΠ , τότε προτιμώ να σιωπήσω.

Ενημέρωση Β΄ : Η παράθεση των απόψεων αυτών, εκ μέρους μου,  είναι   ακαδημαϊκή, θεωρητική και επιστημονική. Συμβαίνει σε επιστημονικά Συνέδρια, σε άρθρα, σε μελέτες κλπ.

Ασχολούμαι εδώ και 40 χρόνια με αυτά τα ζητήματα, διότι λάτρευα τα Αρχαία…  Δεν έχει καμμία σχέση με την σχολική τάξη και τους μαθητές μας  ή  τους εκπαιδευτικούς.

Επίσης δεν συσχετίζεται  με το διδακτικό-εκπαιδευτικό μου έργο, για το οποίο είμαι υπερήφανος, στα 36 χρόνια της παρουσίας μου, στην Δημόσια Εκπαίδευση, μέσα και έξω από την Ελλάδα. Και έχω τιμηθεί για το έργο μου αυτό, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Κύριε  Σαραντάκο,

-Κατ’ αντιστοιχίαν,   προς την γνωστή  ρήση :

-« Ο πόλεμος είναι μία  πολύ σοβαρή υπόθεση, για να την αφήσει κανείς  μόνον  στους  Στρατηγούς», θα  ισχυρισθώ  και εγώ  ότι: -« Η  Ελληνική Γλώσσα είναι  μία πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση, για να την αφήσει κανείς μόνον στους Γλωσσολόγους »…

Οι 3 προϋποθέσεις που αναφέρατε, στο σχόλιό σας, μπορούν να  απαντηθούν με σαφήνεια:

Είναι αυτονόητο ότι  προϋπήρχε ο Προφορικός λόγος του γραπτού. Αυτά είναι γνωστά  πράγματα. Πουθενά δεν έχω αναφέρει   ότι «προηγήθηκε ο γραπτός λόγος του προφορικού», όπως ειρωνικά γράφει κάποιος σχολιαστής….   Οι λαοί, πάντα,  ομιλούσαν κάποια γλώσσα, όπως και σήμερα. Όμως παραβλέψατε ένα  γεγονός, που έχει αποδειχθεί και  από αρχαιολογικά ευρήματα,  ότι τότε υπήρχαν τα διάσημα Μουσεία Λόγων, τα οποία   έχω παρομοιάσει, σε άλλο δημοσιευμένο άρθρο μου, το 2005, για να τα κατανοεί  και ο μέσος αναγνώστης : «Τμήματα Μεταπτυχιακών Σπουδών», των σημερινών Πανεπιστημίων μας.

Στα Μουσεία Λόγων, τα οποία αναφέρει ο Πλάτων,  ο Αριστοτέλης κ.ά., δεν υπήρχαν «θεότητες»  ή «αστρολόγοι», ( ατυχής και εδώ η ειρωνεία…), αλλά Ειδήμονες, μεγάλοι Μύστες, όπως ο Πυθαγόρας, ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ, δηλ. Γνώστες-Πλάστες του Γραπτού Λόγου, τον οποίον Γραπτό Λόγο,  δεν κατείχε ο πολύς κόσμος, όπως και στις ημέρες μας … -Ας  σκεφθούν κάποιοι, γιατί η Ελληνική Γλώσσα έχει περίπου 6.000.000 λέξεις; Μπορεί να «φιλοσοφήσει» βαθειά, για λίγο, έστω, πάνω σ’ αυτό;  Και γιατί όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες λένε, π.χ. σήμερα : GEOMETRIE =ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ =μετρώ την γη ,  ή  CHIRURG= χειρούργος = χειρ και έργον; Και αναφέρω μόνον δύο όρους, έτσι πρόχειρα, από τους χιλιάδες όρους που έδωσε η Γλώσσα μας σε όλον τον κόσμο…! Τυχαία βρέθηκαν αυτές οι χιλιάδες λέξεις και όροι, που έχουν πάρει όλες οι γλώσσες του Δυτικού Πολιτισμού;  Ποιοι και πού τις δημιούργησαν; Απάντηση: Όχι, δεν βρέθηκαν, ούτε δημιουργήθηκαν «τυχαία» , αλλά  «κάποιοι» εργάστηκαν, από γενεά σε γενεά και για πάρα πολλούς αιώνες και φρόντισαν γι’ αυτό, στα διάσημα ΜΟΥΣΕΙΑ ΛΟΓΩΝ.

-{ Παρένθεση, για τις πηγές: Τα Μουσεία Λόγων αναφέρουν : 1). Ο Αριστοτέλης στο έργο του «Μετά τα Φυσικά» Α, 9838, όπου γράφει για τους «παλαιούς Κοσμολόγους, προγενεστέρους της παρούσης γενεάς, οι οποίοι πραγματεύτηκαν για την φύση, κλπ.»

2. Ο Αριστοτέλης, πάλι, σε άλλο  βιβλίο του  «Μετά τα Φυσικά» Ζ, 1041β, σχολιάζοντας τις αναφορές του Πλάτωνος, στον Κρατύλο 438, όπου γίνεται αναφορά στην Αποκωδικοποίηση του Ελληνικού Αλφαβήτου, αναζητώντας «Μείζω τινά δύναμιν «, δηλ. Την Δύναμιν εκείνη, η οποία …«Θέσασα τα πρώτα ονόματα τοις πράγμασιν, ώστε αυτά ορθώς έχειν…».

Σαφέστατη αναφορά στους ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ, οι οποίοι έθεταν τις ονομασίες στα αντικείμενα, στις Έννοιες κλπ, ώστε να υπάρχει άμεση σχέση Σημαίνοντος-Σημαινομένου  και όχι  η τυχαιότητα και η αυθαιρεσία.

Γράφει, λοιπόν, ο Αριστοτέλης: «Εστίν άρα τί η συλλαβή, ου μόνων τα στοιχεία το φωνήεν και άφωνον, αλλά και έτερόν τι…». Δηλαδή: « Η συλλαβή είναι κάτι το ειδικόν και όχι μόνον τα στοιχεία που την αποτελούν, το φωνήεν και το άφωνο…»

3. Ο Πλάτων αναφέρεται στον Φαίδρο, 267 c, για τα ΜΟΥΣΕΙΑ ΛΟΓΩΝ, λέγοντας τα εξής: «τα δε αναφερόμενα υπό του Πώλου, πώς θα τα πούμε πάλι Μουσεία Λόγων, ως αποτέλεσμα Διπλασιολογίας, Γνωμολογίας  και Εικονολογίας, των ονομάτων…».

– Οι όροι, λοιπόν,  αυτοί, που λέγονται δια στόματος Σωκράτη, στον παραπάνω διάλογο,  και είναι σύνθετοι επιστημονικοί όροι, με δεύτερο, πάντα, συνθετικό τον όρο «λόγος», που δεν είναι τυχαίος και οι οποίοι προφανώς υπονοούν ολόκληρους πανεπιστημιακούς Κλάδους, για τα δικά μας, σημερινά,  δεδομένα,  σημαίνουν:  Διπλασιολογία = Τρόπος επινοήσεως και παραγωγής νέων βασικών όρων και Λέξεων,    Γνωμολογία= Αποκωδικοποίηση της εκτεταμένης σημασίας των λέξεων και Καθιέρωση αφηρημένων και ανώτερων εννοιών, όπως ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ .   Εικονολογία= Καλλιέργεια του γραπτού λόγου, ερευνητικό πνεύμα για ιστορική γνώση κ.τ.ό..

4. Πολύ ενωρίτερα, όμως, και πριν  από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη , κάνει έμμεση αναφορά και ο Αισχύλος, στον «Φιλοκτήτη», όπου μιλάει για τις «Μνήμες» του παρελθόντος, που είναι «κάπου» φυλαγμένες και πρέπει να είναι σεβαστές από τους ανθρώπους…

-Οφείλω να θυμίσω ότι οι   9  Μούσες ( εξ ού και Μουσεία …), οι οποίες και «προστάτευαν» τα Μουσεία Λόγων,  είχαν ως «Μητέρα» την ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ, δηλ. τις Μνήμες του παρελθόντος και τα έργα των ανθρώπων…  Αυτές τις Μούσες, δηλ. τις «Μνήμες»,  επικαλούνται ο Όμηρος, στα έπη του,  και ο Ησίοδος στην «Θεογονία» του…

Κλείνει εδώ η παρένθεση. }

-Στα Μουσεία Λόγων και στα Ιερατεία, όπου παράγονταν ΝΕΑ ΓΝΩΣΗ,  ΔΕΝ μπορούσε να έχει πρόσβαση  ο καθένας. Μόνον ελάχιστοι είχαν. Υπήρχε κρυφή Γνώση, όπως και σήμερα.

-Σε αυτά οι γίγαντες του Πνεύματος  ασχολούνταν, με όλα τα Θέματα, όχι μόνον με την Γλώσσα, αλλά  και με άλλες Επιστήμες, τα Μαθηματικά, την Φυσική, την Μουσική, την Γραφή κλπ. Για την Γραφή  και την εξέλιξή της, αναφέρω παρακάτω ένα πολύ βασικό στοιχείο…..

Αυτοί  που ασχολήθηκαν με την Γλώσσα ονομάστηκαν «Ονοματοθέτες», όπως είχα γράψει και στο άρθρο μου και κάποιοι ειρωνεύτηκαν, ξεχνώντας ότι και στις μέρες μας υπάρχουν  «Ονοματοθέτες». (Παράδειγμα: Το 1985, με Υπουργική Απόφαση συστήθηκε και λειτούργησε μία Επιτροπή «Ειδικών» στο  Ε.Μ.  Πολυτεχνείον Αθηνών, αποτελούμενη από Καθηγητές Πληροφορικής, Γλωσσολόγους, Φιλολόγους κλπ., η οποία μετέφερε και «Ονοματοθέτησε» επισήμως, πλέον, για την χώρα μας, τους εκατοντάδες, εάν όχι χιλιάδες,  νέους όρους που έφεραν στη ζωή μας οι Η/Υ. Έτσι π.χ. τον Αγγλικό όρο  «INTERNET», ενώ όλοι οι άλλοι λαοί, Γάλλοι,  Γερμανοί, Ιταλοί, Ισπανοί, Πολωνοί, κλπ., τον  διατήρησαν ως έχει, δηλ.  INTERNET, εμείς τον μετατρέψαμε σε «ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ», διότι μόνον η Γλώσσα μας  έχει αυτήν την δυνατότητα, το Scaner σε «Σαρωτή», τον όρο Daten, σε «Βάση Δεδομένων » κ.ο.κ.)….    Πάντα υπήρχαν ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ, κύριοι, και σήμερα και, πολύ περισσότερο, τότε.  Αυτοί  ήταν  οι «Ξεχωριστοί», όπως αναφέρει  ο Πλάτων, αλλά και άλλοι συγγραφείς και λυπάμαι που κάποιοι μίλησαν με απαξίωση για τον Μεγάλο Φιλόσοφο και θεώρησαν αυτά τα πράγματα «αφελή»  και αστεία. (!)

Αυτό  θεωρείται  «Ύβρις», με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου.  Οι απόψεις του Πλάτωνα όχι μόνο δεν είναι «αφελείς»(!), αλλά είναι και άκρως επιστημονικές.

Όταν λέει ο Πλάτων, στον Κρατύλο, ότι : « Οι λέξεις διαθέτουν φυσική ορθότητα», τι εννοεί; Μερικοί τα έχουν  δει πολύ επιφανειακά και επιπόλαια τα πράγματα αυτά…Κρίμα…

-Χρειάστηκαν αιώνες για να «χτισθεί» το Αλφάβητο και να πάρει την δομή, το σχήμα και την μορφή ή την σειρά, που  έχει  σήμερα. Δεν έγινε από την μία μέρα στην άλλη. Ούτε τυχαία !

Και να θυμίσω εδώ στους φίλους «σχολιαστές», με τις βιαστικές ατάκες τους, ότι οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους άλλους λαούς της Ανατολής, υπήρξε ο μόνος λαός, που δοκίμασε διάφορους τρόπους, αλλά και κατεύθυνση Γραφής. Εξελικτικά οι Αρχαίοι Έλληνες  επενόησαν  πέντε (5) είδη Αλφαβήτων, μέχρι να καταλήξουν σε εκείνον τον τρόπο Γραφής που θεώρησαν καταλληλότερο, δηλ. τον σημερινό, της δεξιοκίνητης Γραφής.

Αρχικώς ξεκίνησαν με  το Ιδεογραφικό Αλφάβητο, μετά το Εικονογραφικό, Γραμμογραφικό, Συλλαβογραφικό ( Γραμμική Α και Β )  και τέλος κατέληξαν στο ισχύον και τώρα, το  Φθογγογραφικό Αλφάβητο.

 Ως προς την Γραφή : Έγραψαν και εκ δεξιών προς τα αριστερά και εξ αριστερών προς τα δεξιά (όπως σήμερα), αλλά έγραψαν και βουστροφηδόν, ήτοι όπως πηγαίνει ο βους κατά το όργωμα, δηλ. από δεξιά προς τα αριστερά και εν συνεχεία από τα αριστερά προς τα δεξιά.

-Οι Νόμοι του Σόλωνος, για παράδειγμα, γράφτηκαν   βουστροφηδόν ( Bustrophedon ) !

Όμως στον 6ον αιώνα π.Χ. καθιέρωσαν τελικά πια την σημερινή μορφή και τρόπο Γραφής, δηλ. την δεξιάς κατευθύνσεως Γραφή, ήτοι από αριστερά προς τα δεξιά .

-Οι Λατίνοι πήραν το Χαλκιδικό  Αλφάβητο (δηλ. της Ερέτριας –Χαλκίδας)  περί τον 6ον αιώνα π.Χ. και αφού είχε ήδη καθιερωθεί, σε τελική μορφή, η δεξιάς κατεύθυνσης Γραφή. Και από εκεί πλέον όλος ο Δυτικός Πολιτισμός.

Έτσι ο Ηρόδοτος μας λέει: « Γράμματα γράφουσιν Έλληνες μεν από αριστερών  επί τα δεξιά φέροντες την χείρα, Αιγύπτιοι δε, από των δεξιών επί τα αριστερά », Ιστορίαι, Β,36.

Όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία, ούτε αυθαίρετα. Έγινε «επί σκοπώ» και με βάση τους Νόμους της φύσεως.

Αυτή είναι η διαφορά μας και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον πυρήνα της θεωρίας της «αυθαιρεσίας»  του Σωσύρ.  Και φυσικά δεν «γίνεται  δεκτή από όλους τους γλωσσολόγους», όπως αναφέρατε στα σχόλιά σας.

Ο Ernest Gellner, Καθηγητής Γλωσσολογίας, λέει ότι : « Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος μόνον μέσω της γλώσσας. Για να εφεύρει, όμως, την Γλώσσα, έπρεπε να είναι ήδη άνθρωπος…».

Ο ίδιος ανήκει στους επικριτές της θεωρίας του Σοσύρ, στο έργο του:  «Grundlagen der Semiotik” = Βασικές Αρχές της Σημειωτικής», 1995.

Και άλλοι σοβαροί Ερευνητές αμφισβητούν την θεωρία του, όπως ο Giesecke, 1992, αλλά και αρκετοί ακόμη. ( Περισσότερα στην ιστοσελίδα: Kritik an Saussure’s theorie, =Κριτική στην θεωρία του Σοσύρ…).

Ο Saussure  έκανε την φιλοσοφική διατριβή του, ξεκινώντας μάλιστα με τα Αρχαία Ελληνικά, τα Λατινικά, τις ανύπαρκτες «Ινδοευρωπαϊκές» γλώσσες, κλπ., και μέχρι το 1913 που πέθανε κανείς δεν  ασχολήθηκε μαζί του. Μετά το 1916 τον ανέσυραν κάποιοι και σταδιακά τον καθιέρωσαν ως  «Ιδρυτή της Γλωσσολογίας», αλλά δεν απαντούν στο καίριο Ερώτημα:

-Ποιος «κατασκεύασε» όλους αυτούς τους επιστημονικούς όρους της Αρχαίας Ελληνικής, που χρησιμοποιεί σήμερα ο Δυτικός Πολιτισμός και με ποιον τρόπο;  Η «τυχαιότητα (!)» ;

– «Το 68-70% των λέξεων της Αγγλικής είναι ελληνικής προελεύσεως», τονίζει ο Όλιβερ ΤΑΠΛΙΝ, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Οξφόρδης, σε βιβλίο του, 1997,που κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα, και συνεχίζει με τίτλο:  «Είτε μας αρέσει είτε όχι» :

– « Οι Έλληνες εδραίωσαν και τον αλφαβητισμό στην καρδιά του Δυτικού Πολιτισμού. Είναι απολύτως ταιριαστό που η λέξη ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ – ALPHABET είναι φτιαγμένη από τα δύο πρώτα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου. Έτσι από το ΑΛΦΑ μέχρι το ΩΜΕΓΑ, από τις ακτίνες ΓΑΜΑ μέχρι το ΔΕΛΤΑ των ποταμών, από το π της περιφέρειας του κύκλου, μέχρι το ΦΙ  ΜΠΕΤΑ  ΚΑΠΑ (= ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΒΙΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ), τα Ελληνικά είναι το Αλφαβητάρι του Δυτικού εγγράμματου Πολιτισμού»….

Η Γλώσσα μας, κύριοι,  «χτίσθηκε» από τους μεγάλους «Μαστόρους», όπως τους λέμε εμείς στην Ήπειρο, δηλ., τους ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ, που προανέφερα. Ήταν σεβαστά πρόσωπα, διότι είχαν ικανότητες και εξειδικευμένες γνώσεις. Δεν «έχτιζαν» ένα τείχος στα  τυφλά και οπουδήποτε. Αυτά είναι αποδεδειγμένα, από την Αρχαιολογία, και δεν χωράει συζήτηση.

Όπως οι «Μαστόροι» έχουν χτίσει εκείνα τα αθάνατα, καλλίγραμμα και στέρεα  χτίσματα, σε όλη  την Ελλάδα, από τις Μυκήνες, τον Παρθενώνα, την Δωδώνη ή το  Νεκρομαντείο της Εφύρας στον Αχέροντα –  δίπλα στο χωριό μου-   «πελεκώντας» τις πέτρες μία-μία και τοποθετώντας τα  «αγκωνάρια», δηλ. τις βάσεις και  γερές γωνίες  με επιμέλεια και ακρίβεια, εκεί  όπου έπρεπε και όχι τυχαία ή αυθαίρετα. Σκέφτονται πολύ, πού θα βάλουν κάθε τι και ενεργούν με σχέδιο και προετοιμασία. ΔΕΝ τοποθετούν ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ  ό,τι βρουν μπροστά τους. Τίποτε δεν γίνεται ατάκτως και χωρίς σχέδιο ή σκέψη. Στόχος η Απόλυτη Αρμονία !

Έτσι και το μεγάλο  και στέρεο «Οικοδόμημα» που λέγεται Ελληνικόν  Αλφάβητον =Ελληνική Γλώσσα, χτίσθηκε» σ τ α δ ι α κ ά, και  στην διάρκεια χιλιάδων ετών, και αφού γίνονταν συνεχώς προσθαφαιρέσεις, δοκιμές  και βελτιώσεις. Με επιμέλεια και ακρίβεια.

Τα  στέρεα «αγκωνάρια» της Γλώσσας μας, δεν είναι οι απλές λέξεις που χρησιμοποιούνταν στον καθημερινό προφορικό λόγο των ανθρώπων,  αλλά είναι κάποιες χιλιάδες Βασικές-σπουδαίες λέξεις και όροι –πρωτίστως Ουσιαστικά,  Ρήματα, προθέσεις, σύνδεσμοι, μονοσύλλαβες, αλλά και σύνθετες Έννοιες-όροι, με καίρια σημασία.

Η Γλώσσα μας, ως ΦΥΣΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, το ξανατονίζω αυτό, πήρε τους ήχους και τα σχήματα των φθόγγων και γραμμάτων από το άμεσο φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου.  Είναι φυσιολογικό και τόσο απλό. Ας προσέξει κανείς, για λίγο, την μορφή  των γραμμάτων.

Για παράδειγμα:

Το Υ, ύψιλον, ως σχήμα,  υπάρχει στην φύση. Είναι η κΥρτότης, το Υπό, Υπέρ, το κΥμα της θάλασσας, η κΥλιξ  (κρασοπότηρο)  κ.ο.κ.

Το Δ, δέλτα, είναι ο Δούπος=κορμός δέντρου, δάσος, δρυς, δρυμός, δοκάρι,  ΔΟΡΥ κλπ.

Η λέξη αυτή, επομένως, που μου  θέσατε, Κύριε Σαραντάκο, θα μπορούσε να σημαίνει:

ΔΟΡΥ= Δ,  δέντρον, Ο, όρθιος, Ρ, ρίπτω, εις Υ, ύψος. ..Το ΡΙΠΤΩ ανήκει στα σπουδαία Ρήματα της Γλώσσας μας.

-Πάντως μου βάλατε «εύκολη» λέξη, το ΔΟΡΥ, διότι, ομολογώ, ότι  δεν  έχω για  όλες τις λέξεις απαντήσεις. Και λέω πιο πάνω  «θα μπορούσε», δεν κατέχω την Απόλυτη Αλήθεια !

Μόνον η φύσις κατέχει την ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ…!

Άλλο παράδειγμα: Το Χι, ως σχήμα και ήχος  υπάρχει επίσης στην  φύση. Το Ρήμα ΧΑΡΑΣΣΩ, είναι  μία ακόμη  λέξις-«αγκωνάρι» στην Γλώσσα μας. Πάρτε ένα ξύλο ή μέταλλο και «χαράξτε» το  πάνω σε άλλη σκληρή επιφάνεια. Ποιον ήχο θα δώσει:

Μπορεί εσείς να τα θεωρείτε «κωμικά»  όλα αυτά, όμως είναι πολύ σοβαρά και δεν έχουν καμμία σχέση με την θεωρία της Τυχαιότητας  ή άλλες «θεωρίες» που κυκλοφορούν.

-Θέλετε ένα  παράδειγμα «Διατριβής» που έγινε πριν λίγα χρόνια  στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, στο Τμήμα Γλωσσολογίας,  και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, διεθνώς;

Με δυο λόγια: Μπορούμε να γράφουμε τις λέξεις με όποια σειρά των γραμμάτων θέλουμε, εντός της λέξεως, αρκεί να ταιριάζουν  το πρώτο και το τελευταίο  γράμμα στην  συγκεκριμένη λέξη.     Δηλαδή θα γράφουμε  έτσι:

-…Μνοον μτεα την ακαναλψη του Εκλολινηυ Αφαλτοβηυ και την κεριθασωη των φητωνένων στην γσωλσα…=

 = Μόνον μετά την ανακάλυψη του Ελληνικού Αλφαβήτου και την καθιέρωση των φωνηέντων στην γλώσσα…

Και η βλακεία έχει τα όριά της, αλλά μην είστε, κύριοι, τόσο σίγουροι ότι η ως άνω «Θεωρία» δεν θα καθιερωθεί στο μέλλον, ως «επίσημη» θεωρία;

Όποιος αμφιβάλλει, ότι υπάρχει αυτή η διατριβή, ας ψάξει στο Διαδίκτυο….Λυπάμαι που δεν κατέγραψα την μακρόσυρτη ηλεκτρονική διεύθυνση. Θα ψάξω, όμως, επιμόνως, και θα σας ενημερώσω, όταν την βρω…

Κύριε Σαραντάκο,

Αν «ξεβολεύει» κάποιους αυτή η γνώμη  μου, θα τους πω,  ότι  ποτέ μου  δεν επιχείρησα να επιβάλλω τις απόψεις μου σε άλλους, ούτε να υβρίσω, να συκοφαντήσω ή να χλευάσω, όπως  έκαναν   μερικοί κύριοι blogers, δύο φορές μάλιστα, στην ιστοσελίδα σας.

– Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την θεωρία ότι πήραμε το Αλφάβητο από τους Φοίνικες, ότι το Άλφα είναι το Άλεφ των Φοινίκων, το κεφάλι του…βοδιού ανάποδα… Αυτά, κύριοι, είναι κωμικά. Τυχαία λέει όλος ο κόσμος ALPHABET ,  όπως προανέφερα;

Σοβαροί ξένοι Ερευνητές,  ακόμη και Γερμανοί, έχουν απορρίψει την  θεωρία περί «Ινδοευρωπαϊκών ή Ινδογερμανικών γλωσσών», η οποία είναι κατασκευασμένη  για λόγους πολιτικής κυριαρχίας, τον 18ο αιώνα. Πώς θα έδειχναν ότι είναι «κυρίαρχες φυλές;»

Μία σοβαρή μελέτη επ’ αυτού αποτελεί η 5-τομη  «Ιστορία της Αρχαιότητος» , 1902, του Καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Βερολίνου Eduard Mayer (1855-1930), ο οποίος λέει:

-« Εξανίσταμαι κατά της μακράς και πείσμονος προσπαθείας, όπως οι Φοίνικες εμφανισθούν ως οι μεγάλοι φορείς του πολιτισμού εις την Μεσόγειον και προ των Ελλήνων.! Δεν υπάρχουν καλλιτεχνικά και ιστορικά ευρήματα που να αποδίδονται σε αυτούς »!….

-Επίσης ο Γάλλος Ιστορικός Βίκτωρ Μπεράρ γράφει: «Πρέπει να καθαρίσει η μνήμη μας από όλη την σαβούρα της «Ινδοευρωπαϊκής θεωρίας», που επέβαλε στην Μεσογειακή Μυθολογία και Προϊστορία μία γένεση, αναγόμενη στις μεταναστεύσεις Αρίων και που κοιτίδα τους, τάχα, ήταν τα οροπέδια της Κεντρικής Ασίας, αγνοώντας την Προϊστορία και Μυθολογία των αυτοχθόνων Ελλήνων!!..». Πηγή: «Προέλευση Αρκαδικών Μύθων Λατρείας, 1894.

Υπάρχουν ακόμη πολλοί ερευνητές, Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί κλπ, που έχουν απορρίψει αυτές τις θεωρίες και πάντα τίθεται ένα -Ερώτημα: Πού είναι αυτές οι Γλώσσες των Ινδοευρωπαϊστών;  Πού είναι το Αλφάβητον  των Φοινίκων; Δεν μας έφεραν ούτε ένα μάρμαρο ή μία πέτρα, από αρχαιολογικές έρευνες, …Πού είναι τα γραπτά τους ή τα «μνημεία» τους ;

Αντίθετα οι Αρχαιομέτρες στον δικόν μας «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ», το 1994, μετρώντας την ξύλινη  Επιγραφή, με ελληνική Γραφή,  που βρέθηκε  στο Δισπηλιό της Καστοριάς και  την οποία ανακάλυψε  ο Καθηγητής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. κ.   Χουρμουζιάδης, την χαρακτήρισαν, «ως το ξύλο με την πρώτη Γραφή του κόσμου».., το 5.250 π.Χ. !!  Παραπέμπω στον ημερήσιο Τύπο, τον Μάρτιο 1994.

Άλλες επιγραφές : Στις Σποράδες έχει βρεθεί επίσης γραφή των γραμμάτων Α, Δ, Υ,  το 5.500 π.Χ., αλλά και στην Ιθάκη, το 2.700 π.Χ.  …

-Κάποιοι μού δίδουν την εντύπωση ότι «ντρέπονται» για τον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό.

Γι’ αυτό δεν σχολιάζω  ούτε  την απαξίωση  για κάποια «απλοϊκά» μεν, εκ πρώτης όψεως, πράγματα, στους Αρχαίους, όπως τα 4 στοιχεία της φύσεως, που ίσως έχουν και βαθύτερο συμβολισμό, το επίπεδον της γης, την «θεωρία του Μεντελιέγεφ» , αλλά και ούτε τους ανεπίτρεπτους χαρακτηρισμούς εναντίον μου.

-Λέγω, λοιπόν, σε μερικούς- όχι σε όλους, βέβαια-  σχολιαστές μου,   ότι  δεν είμαι κανένας ακροδεξιός φασίστας, όπως υπενόησαν κάποιοι στα σχόλιά τους, νδ είπε κάποιος κλπ., αυτά είναι αστεία και άσχετα πράγματα με την διαδρομή μου …

-Ας μάθουν οι κύριοι αυτοί πρώτα  για τους αγώνες μου και ίσως τότε αλλάξουν γνώμη .…

-Έχω δώσει, για πάνω από 4 δεκαετίες – και δίδω ακόμη –  αγώνες στην ζωή μου για  Δημοκρατία, Ελευθερία Λόγου (επί χούντας),    Δικαιοσύνη, Ισότητα και Αξιοκρατία.

Αυτό το ξέρουν, όσοι με γνωρίζουν. . Ρωτήστε όπουδήποτε και, εάν θέλετε, ελάτε μαζί μου σε δημόσιο διάλογο, όπου και όποτε νομίζετε εσείς και για οποιοδήποτε ζήτημα που γνωρίζω, να καταθέσω, δημοκρατικά, τις απόψεις μου.

–       Δεν είμαι αλαζόνας, ούτε υπήρξα ποτέ, αλλά ούτε και είρωνας, όπως μερικοί εξ υμών, και δεν κατέχω την ΑΠΟΛΥΤΗ  ΑΛΗΘΕΙΑ.

–        Αυτή υπάρχει μόνον στην φύση, όπως είπα πιο πάνω  και ο νοών, νοήτω.

Και  λίγα  σχόλια δικά μου στα «σχόλια» των «αναγνωστών» σας.

1.  –Σωστή η επισήμανση  ενός  φίλου, σε δυο ορθογραφικά μου λάθη, που  λόγω   βιασύνης μου ξέφυγαν, το ω-ο (και όχι αντιστρόφως)-, στις λέξεις «συνωμοσία», και «φτωχοποιούν».

2. Ο φίλος που είχε θέμα με  τον ΕΛΟΤ και την μεταφορά των ονομάτων στις ξένες γλώσσες έχει δίκιο.  Δεν ήξερα όμως  ότι ,σύμφωνα με τον ΕΛΟΤ, το ΑΓΓΕΛΟΣ γίνεται AGGELOS.

-Εάν συμβαίνει αυτό, είναι μία ακόμη ελληνική «πατέντα», όπως τόσες άλλες στο ελληνικό κράτος, αυθαίρετη και παράνομη. Γιατί;

-Διότι υπάρχει  Διεθνής Σύμβασις του Ο.Η.Ε., η  ISONORM –  843/1968 ,  που έχει επικυρωθεί και από την Ελλάδα, αλλά προφανώς την αγνοεί ο ΕΛΟΤ, σύμφωνα με την οποίαν η «μεταφορά» ονομάτων, γεωγραφικών όρων κλπ. στην ξένη γλώσσα, γίνονται με συγκεκριμένους κανόνες, και το ερώτημά σου καλύπτεται, όπως π.χ.

Αγία   Γαλήνη      =  Agia Galini   και όχι, φυσικά,  Aghia Ghalini .. ( Αυτά είναι αστεία …)

Αγγουσελιανά     =  Anguseliana  (γεωγραφικός  όρος, όπως το χωριό στα Τέμπη

Αγκίστρι              =  Angistri                    EVANGELISMOS και όχι EVAGGELISMOS…)

Αγχολυτικό         =  Anholytiko

Γκιώνα                =  Giona

Φράγχθι              =  Franchthi

3. Μία απάντηση για το « Μετακλητός Διπλωμάτης». Αυτός είναι ο επίσημος τίτλος στο εξωτερικό και στην διεθνή διπλωματική γλώσσα. Ο …βαρύγδουπος τίτλος που βγάζουμε εμείς οι Έλληνες στο εξωτερικό, όπως « Συντονιστής Εκπαίδευσης Εξωτερικού» κ.ά.  γίνεται απλά « Εκπαιδευτικός Ακόλουθος», στην ξένη χώρα και είσαι Διπλωμάτης, όσο διαρκεί η θητεία σου. Δεν είχε άλλο νόημα αυτή η αναφορά μου… Απλά είχα αυτή την ιδιότητα.

-Με την ευκαιρία, όμως,  να πω σε όσους βιάστηκαν, ότι  πρέπει να ρωτήσουν, αρμοδίως, για τους αγώνες μου στο εξωτερικό, υπέρ των  ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. Έχω λάβει μέρος σε 4 Επίσημες Διακρατικές  Συνομιλίες, ως Εμπειρογνώμων, σε   υπουργικό επίπεδο , από το 1988 έως και τον Νοέμβριο 2001. Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα, να  πάει στο ΥΠΕΞ,  Ακαδημίας 3, για  να ψάξει τα επίσημα Πρακτικά…

– Αναγκάζομαι να τα πω αυτά, παρ’ όλο που δεν μου αρέσει να μιλώ για τον εαυτόν μου.

-Ήμουν Εθνικός Εμπειρογνώμων  στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για θέματα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης των Νέων, ένα Πόστο τιμητικό και χωρίς μισθό.

-Για τους Γερμανούς ισχύω ως «σκληρός διαπραγματευτής» και έχω εντάξει την Ελληνική Γλώσσα, ως ισότιμη με τις άλλες Γλώσσες, σε  5 Δημόσια Γερμανικά Σχολεία. Ξέρετε, τι σημαίνει αυτό; Είναι  σαν να έλθουν οι φίλοι μας Βούλγαροι, Ρουμάνοι, (μέλη της ΕΕ)  και να εντάξουν την Γλώσσα τους, ως επίσημη Γλώσσα διδασκαλίας σε ένα  Γυμνάσιο του Κολωνακίου.  Αυτό πέτυχα εγώ, το 2001, στο Κέντρο του Βερολίνου, αλλά και στην Λειψία. Γερμανικά δημοσιεύματα στην διάθεσή σας. Ανήκω στην ομάδα των «ιδρυτών» του Κρατικού Ευρωπαϊκού Σχολείου στο Βερολίνο, το 1994 και 2001.

Το 2001,  με επίπονες προσπάθειες δικές μου, πέτυχα να ονομασθεί το 2ο Γερμανο-Ελληνικό Ευρωπαϊκό Σχολείο του Βερολίνου «Αθηνά» =  DEUTSCH-GRIECHISCHE GRUNDSCHULE « ATHENE »  στην  CURTIUS STRASSE 37. Το 1ο είχε ονομασθεί, ήδη, «Όμηρος».

Η μάχη δεν ήταν τόσο εύκολη, έπρεπε να αντιπαλέψω το λόμπυ 3-4 Γερμανών και Ελλήνων που ήθελαν την λέξη «Σοχός», την κωμόπολη έξω από την Θεσσαλονίκη. Οι συνομιλίες κράτησαν μήνες, έπρεπε να πεισθούν και οι Γερμανοί γονείς, τα παιδιά των οποίων φοιτούν στα εν λόγω Σχολεία, στην ίδια Τάξη 12 Ελληνόπουλα και 12 Γερμανόπουλα, όπου και διδάσκονται 15 ώρες την εβδομάδα στα Ελληνικά και 15 ώρες στα Γερμανικά.

Δυστυχώς, αναγκάζομαι να γράφω πολλά, αλλά δεν γίνεται αλλιώς…

Αυτά, κύριοι, είναι γεγονότα και αγώνες για την διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού σε άλλους λαούς.

4. Όμως , παρ’ όλο που υπηρέτησα σε διάφορα πόστα στην Δημόσια Εκπαίδευση, επί 36 έτη, η πιο όμορφη υπηρεσία μου,  ήταν αυτή του μάχιμου δασκάλου, μέσα στην Τάξη, στο Κανονικό Σχολείο, στο Ειδικό Σχολείο ή στο Τμήμα Ένταξης.

-Αυτό ας το γνωρίζουν μερικοί φίλοι Εκπαιδευτικοί-σχολιαστές. Συνάδελφε, στο 7, προσπάθησε να εμβαθύνεις λίγο στα πράγματα, πριν αποφανθείς με  το  γνωστό «Αλάθητο του Πάπα» ότι λέω βλακείες και δεν αντέχεις να διαβάζεις. Πολύ ρηχά τα βλέπεις, νομίζω. .. Επιπλέον  ας ρωτήσουν κάποιοι, για το έργο μου στην Εκπαίδευση, στην Αθήνα (Σχολεία και ΥΠΕΠΘ), στο Μόναχο, στην  Στουτγάρδη, στο  Βερολίνο, στην Λάρισα και τελευταία στην Καρδίτσα (Σοφάδες) μέχρι τον Ιούλιο 2012, ως Σχολικός Σύμβουλος.

Οφείλω  να δηλώσω, σε κάποιους  επικριτές μου,  ότι  έχω την συνείδησή μου ήσυχη, διότι υπηρέτησα τα Ελληνόπουλα (και όχι μόνον), μέσα και έξω από την Ελλάδα, με εντιμότητα, ευσυνειδησία  και ήθος.

 Και έχουν  περάσει  από τα χέρια μου μαθητές που τώρα  είναι επιστήμονες.

Με συναντούν   και  δακρύζουν από συγκίνηση, όπως ο 39-χρονος Γιατρός, σήμερα, στην Αθήνα, με «γνήσια» ΔΥΣΛΕΞΙΑ, τον οποίον είχα μαθητή στις Ε΄και ΣΤ΄  Τάξεις, σε Δημοτικό Σχολείο των Αθηνών και ο οποίος εθεωρείτο από κάποιους άσχετους «τεμπέλης»! Πανέξυπνο παιδί, αλλά «Δυσλεξία» σημαίνει αδυναμία Ανάγνωσης και Γραφής. Μέσα σε 2 χρόνια  έμαθε Ανάγνωση και Γραφή αυτός ο μαθητής!

-Γιατί τα αναφέρω αυτά;

-Διότι, προφανώς, η αθλιότητα και η κακοήθεια περισσεύουν.

Ένας σχολιαστής, στο 23,   με συκοφαντεί ότι έχω γράψει στο Βιβλίο μου, δήθεν το εξής πρωτάκουστο:   «…Η Αριστεροχειρία είναι ανωμαλία…» . Μάλιστα το έγραψε δύο φορές.  Από πού προκύπτει αυτό , κύριε; Τον ενημερώνω, λοιπόν, και ας ψάξει, ότι :

 5. Το Βιβλίο μου- επιστημονικό σύγγραμμα, με τίτλο: «ΣΠΥΡΟΣ Ν. ΜΑΡΚΟΥ, ΔΥΣΛΕΞΙΑ», Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΣΤ΄ Έκδοση,  ίναι εγκεκριμένο από το Υπουργείον Παιδείας  για τις Δημόσιες Βιβλιοθήκες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και επιπλέον προτείνεται, ως επιστημονική Βιβλιογραφία, στα ΑΤΕΙ και Πανεπιστήμια Ελλάδος και Κύπρου,  στα Τμήματα ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ  και είναι διαθέσιμο στο κοινό.

Επίσης η Wikipedia, στο Διαδίκτυο, στον Ορισμό της ΔΥΣΛΕΞΙΑΣ(=αδυναμία Ανάγνωσης και Γραφής…) έχει αντιγράψει σχεδόν κατά λέξη το Βιβλίο μου.

Στις σελίδες 99 έως και 109 του ως άνω βιβλίου, στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄ και με τίτλο: Αριστεροχειρία, κάνω ανάλυση του φαινομένου και δίδω συγκεκριμένες τεχνικές, οδηγίες κλπ. στους γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς.

Πουθενά, όμως, δεν αναφέρω  ότι  «…Η αριστεροχειρία είναι ανωμαλία » (!!)

Αντιθέτως γράφω ότι τα παιδιά αυτά, έχουν  καλλιτεχνικές ικανότητες και είναι ταλαντούχα, όπως και αυτά με Δυσλεξία. Είναι τα αγαπημένα μου παιδιά αυτά, με ιδιαίτερες ευαισθησίες, με νοημοσύνη πάνω από τον μέσο όρο, φιλότιμα και ευφυή άτομα.  Ο καθένας μπορεί να ρωτήσει όποιον και όπου θέλει για μένα και την προσφορά  μου …Λυπάμαι που είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω κατ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά πρέπει να αντικρούσω την κακοήθεια και το ψεύδος σε βάρος μου…

6. Δεν πήρα κανένα στοιχείο από τον  κ. Σημαιοφόρο, όπως με αυθαιρεσία «αποφαίνεται» κάποιος κύριος.  Όταν λίγο καιρό πριν,  μου τηλεφώνησε  ο κ. Σημαιοφόρος, λέγοντάς μου ότι δεν αναφέρω αυτόν, ως πηγή για την λέξη Νους ( το ους που ακούει, με το Ν γίνεται  ο Νους, που σκέπτεται ),  του έθεσα το εξής απλό ερώτημα:

-« Εσείς αποκλείετε το ενδεχόμενο να σκέφτηκα εγώ ο ίδιος την σύνθεση αυτή;  μου απάντησε ότι, όχι, δεν το αποκλείει. Γι’ αυτό, κύριοι, πριν  βγάλετε συμπεράσματα, και ρίχνετε λάσπη ανεύθυνα και σε όποιον θέλετε, καλόν είναι να σκέφτεσθε  πρώτα και να έχετε στοιχεία, για να αποδεικνύετε, αυτά που γράφετε στα blogs σας..

Τέλος ευχαριστώ και κάποιους σχολιαστές για το χιούμορ τους, το οποίο τόσο ανάγκη έχουμε όλοι μας, νομίζω,   την εποχή αυτή….

Μετά τιμής

 Σπύρος Μάρκου -Λάρισα

206 Σχόλια to “Τελευταία απάντηση για το Ν και το Σ”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    >Ο κ. Μάρκου μου έστειλε νέα επιστολή, ανταπάντηση ας πούμε, ζητώντας να δημοσιευτεί επειδή, όπως λέει, δεν έχει δικό του ιστολόγιο ή ιστοσελίδα

    Αν του φτιάχναμε μία;

  2. Κουράγιο… Υπάρχει και η αναντάμ-παπαντάμ-απάντηση

  3. Εμένα πολύ με άρεζε αυτό το ους-νους που (με λίγη ανορφογραφία) δίνει και τα :

    Στον πληθυντικό ώτα- νότα, από τα ώτα μας εισέρχεται η μουσική !!

    Στην δημοτική αυτί- ναύτη, δηλαδή μας ταξιδεύει !!!

    Αυτό που με προβληματίζει είναι η σχέση αυτήκοος-ναυτήκοος…

  4. Νέο Kid Στο Block said

    Μα τελικά πρόκειται για μανία! Και μάλιστα μανία με γενναίες δόσεις αλαζονείας, μια και ο κύριος δάσκαλος δεν καταδέχεται να καταθέσει σχόλιά του στο μπλογκ.
    Νίκο, κακώς είσαι ευγενέστατος και ανεκτικός μαζί του! Εκτός αν ξέχασες να τον διαβεβαιώσεις ότι κανείς δεν πρόκειται να τον δαγκώσει σε περίπτωση που καταδεχθεί να μπει σε διάλογο μαζί του στο μπλογκ.

  5. ππαν said

    Άλλα νέα;

  6. Artemisia said

    Καλημέρα
    Παρακολουθώ καθημερινά την ιστοσελίδα αν και πρώτη φορά σχολιάζω. Αν και οι γνώσεις μου δεν πάνε τόσο μακριά ώστε να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω επιχειρηματολογώντας με τα παραπάνω, οφείλω να ομολογήσω ότι μερικά σχόλια ήταν περισσότερο πικρά και ειρωνικά απ’ όσο θα έπρεπε για έναν άνθρωπο που έχει τάξει τη ζωή του στη μελέτη και τη διάδοση της Ελληνικής γλώσσας. Μερικά πράγματα φαίνονται εξωπραγματικά αλλά τελικά είναι θέμα οπτικής γωνίας και ερμηνείας. Εξάλλου πόσο σίγουροι είμαστε ότι κατέχουμε όλη την αλήθεια;

  7. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο της μη εξοικείωσης που εμποδίζει κάποιον να σχολιάσει (είδες και ο κ. Διώτης, άλλον έβαλε να αντιγράψει το στικάκι). Παρακάλεσα όμως τον κ. Μάρκου, για να μην έχουμε άλλη απάντηση, αν θέλει κάτι να σχολιάσει εδώ από κάτω.

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Ομολογώ ότι αδυνατώ να κατανοήσω όλο το εύρος επιχειρημάτων και θεμάτων του δασκάλου, αλλά πιο πολύ απ’όλα με μπερδεύει το: »Η Γλώσσα μας, ως ΦΥΣΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, το ξανατονίζω αυτό, πήρε τους ήχους και τα σχήματα των φθόγγων και γραμμάτων από το άμεσο φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου. Είναι φυσιολογικό και τόσο απλό. Ας προσέξει κανείς, για λίγο, την μορφή των γραμμάτων»

    Συμπέρασμα: H γλώσσα μας (οι Γερμανοί γράφουν τα ουσιαστικά με κεφαλαίο κύριε δάσκαλε!) είναι ΦΥΣΙΚΗ!
    Δηλαδή δεν είναι τεχνητή (το αντίθετο της φυσικής)
    ΚΑΙ ΟΙ ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ λοιπόν πώς κολλάνε με τη φυσικότητα;;
    (εκτός αν μόνο αυτοί είχαν το προνόμιο της επαφής με τη φύση..)

  9. ππαν said

    Εμένα μου άρεσε αυτό για τον Γκέλνερ, Τώρα θα έρθει κι ο Χασάπης.

  10. basmag said

    ΔΟΡΥ = Δι Οβελού Ρώμη Υπερισχύω. Το προτιμώ ως ερμηνεία επειδή η προτεινομένη (ΔΟΡΥ= Δ, δέντρον, Ο, όρθιος, Ρ, ρίπτω, εις Υ, ύψος.) ταιριάζει με την προσπάθεια των προγόνων μας να εκτοξεύσουν τους πρώτους πυραύλους στο διάστημα καθώς έχει ήδη αποδειχθεί πανταχόθεν ότι και εις την Αεροδιαστημικήν κατέχομεν τα πρωτεία. Περιττόν να είπω ότι η σκοτεινή πλευρά της Σελήνης βρίθει αρχαίων δένδρων και άλλων πτητικών μηχανών, αι οποίαι κατέπεσαν εις την επιφάνειάν της ύστερα από τας επιτυχημένας δοκιμάς εκτόξευσης τας οποίας επεχείρουν κατά τον ελεύθερον χρόνον τους οι Προέλληνες.

  11. Κι εγώ θυμήθηκα τον Χασάπη με τον Γκέλνερ!

  12. ππαν said

    Γερμανικά δεν γνωρίζω -κι ας λέει ο Κιντ- αλλάμε τις λίγες γνώσεις γκουγκλισμού που έχω αυτό που είπε ο Γκέλνερ σα να το έχει πει ο Χούμπολτ μου φαίνεται.

  13. Κόλλησες ε;

  14. ππαν said

    «Der Mensch ist nur Mensch durch Sprache; um aber die Sprache zu erfinden, müsste er schon Mensch seyn».
    http://tinyurl.com/an8vk8f.

  15. Κουγιαγια said

    4: Ειχα υποθέσει στην προηγούμενη ανάρτηση για το ίδιο θέμα, ότι η ευγένεια και η ανεκτικότητα του Νικοκύρη «δικαιολογείται ίσως από ένα υπερβολικό αίσθημα δικαίου».
    Ο κ. Μάρκου δεν έλαβε μέρος σε καμία από τος δύο προηγούμενες συζητήσεις στις οποίες έγιναν 213 και 193 σχόλια αντίστοιχα. Για να δούμε πόσα σχόλια θα γίνουν σήμερα και αν τελικά θα λάβει μέρος στη συζήτηση.

  16. Kouliscd said

    Είστε η μοναδική ιστοσελίδα, όπου καταγράφονται τόσα υβριστικά, συκοφαντικά, ανούσια και ρηχά σχόλια, χωρίς εμβάθυνση, σε ένα θέμα που είναι και βαθύτατα φιλοσοφικό…

    Κι εγώ που νόμιζα πως είναι επιστημονικό το θέμα, καθότι παρατίθενται τόσα αδιάσειστα στοιχεία από πληθώρα πηγών

  17. Ένας Χασάπης από τα παλιά said

    Το τσιτάτο του γλωσσολόγου (!!!!!!!!!!!!) Γκέλνερ προφανώς και δεν είναι δικό του… Ούτε και έγραψε βιβλίο με τέτοιο τίτλο και θέμα το 1995. ΕΛΕΟΣ πια…

    Φοβάμαι πως πρόκειται για παρανάγνωση του:
    http://www.nexttext.de/soemz03/sprache.html
    χωρίς καθόλου προσοχή στο ποιός λέει τι και πότε.

    Der Mensch ist nur Mensch durch Sprache; um aber die Sprache zu erfinden, müsste er schon Mensch seyn.

    Wilhelm von Humboldt: Über das vergleichende Sprachstudium in Beziehung auf die verschiedenen Epochen der Sprachentwicklung (1820)

    Δεν έχω παρακολουθήσει την κόντρα και ειλικρινά δε με ενδιαφέρει. Η όποια αξιέπαινη εκπαιδευτική δραστηριότητα πάντως δεν αποτελεί δικαιολογία για χονδροειδή λάθη.

    Με καθυστέρηση καλή χρονιά σε όλους, καλή επανάσταση το 2013 σε όσους την ονειρεύονται και καλή αντεπανάσταση σε όσους (λίγους στο τσαρδί του Νίκου) την απεύχονται. 🙂 Χρόνια πολλά και σε όσους γιορτάσανε τις περασμένες μέρες (π.χ. Αθανασία).

    Εν τω μεταξύ η ψευδογλωσσολογικοπολιτική «συνέντευξη» Μπαμπινιώτη στον Τσίμα κυκλοφορεί πλέον ευρέως ως αληθινή… Για όνομα του θεού – ούτε ο δημιουργός της δεν το περίμενε:
    http://sanejoker.blogspot.com/2013/01/blog-post_14.html

  18. spiral architect said

    Artemisia, την αλήθεια τη γνωρίζουμε μέσω της τεκμηρίωσης, εκτός αν πάμε στη λογική του μαθηματικού και φιλοσόφου Μπέρναντ Ράσελ, οπότε η λογική μας μπορεί να παρεκτραπεί σε επικίνδυνες για το μυαλό μας ατραπούς.
    Ούτε και γω είμαι φιλόλογος, γλωσσολόγος, ή συναφούς ειδικότητας, αλλά βλέποντας διαχρονικά καταλαβαίνω ότι, οι γλώσσες των φυλών των ανθρώπων είναι δυναμικές. Κατά τον κύριο Μάρκου η ελληνική γλώσσα και η γραφή της ήταν Ιδεογραφικό Αλφάβητο, μετά το Εικονογραφικό, Γραμμογραφικό, Συλλαβογραφικό ( Γραμμική Α και Β ) και τέλος κατέληξαν στο ισχύον και τώρα, το Φθογγογραφικό Αλφάβητο.

    Γιατί λοιπόν τέτοιο κόλλημα με το τελικό Νι και την μερική απαλοιφή του για συντακτικούς λόγους;
    Επίσης γιατί δεν σχολιάζει ο κύριος Μάρκου εδώ;
    (τον ΓουΣού τον έχουμε δεμένο) 😀

    Καλημέρα σε όλους. 🙂

  19. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια.

    17: Χασάπη ευχαριστούμε για τις ευχές. Αυτό που βρήκατε με τον δήθεν Γκέλνερ (που είναι ρητό του Χούμπολτ) είναι σοβαρό λάθος.

  20. Γς said

    Για να πετάξω τη μπάλα έξω από το Αλκατράζ της Λάρισας θα σας πάω στο Μίντλ Ηστ όπου ο Λιβανέζος συμπέθερός μου έχει τα δικά του επιχειρήματα για το Ελληνικό αλφάβητο. Μεταξύ των άλλων:

    -Λέτε Αλφαβήτα από τα γράμματα α,β (αλφα-βητα).
    Εδώ εμείς λέγαμε άλεφ μπέτ (α, β στο φοινικικό) και τώρα άλιφ, μπε, τε (στο αραβικό που προέρχεται από το Φοινικικό.

    Αλιφ-μπε-τε αρχίζει η δική μας αλφα-βή-τα.
    Αλφα-βήτα η δική σας. Το τα (τε) που είναι;

  21. Νέο Kid Στο Block said

    E όχι και Αλακατράζ το θρυλικό Αλκαζάρ στης Λαρίσης το ποτάμι (μετά τη γέφυρα δεξιά)
    ΕΛΕΟΣ!

  22. Γς said

    20:
    >Αλιφ-μπε-τε αρχίζει η δική μας αλφα-βή-τα

  23. Artemisia said

    18: Spiral συμφωνώ με όσα λες. Περισσότερο με ενόχλησε το ύφος παρά το περιεχόμενο όσων λέγονται. Όσο για την τεκμηρίωση σε θέματα φιλοσοφικά και γλωσσολογικά δεν γνωρίζω αν έχουμε ή αν μπορούμε να έχουμε την απόλυτη επιβεβαίωση και απόδειξη όσων υποστηρίζουμε ώστε να είμαστε απόλυτα σίγουροι γι αυτό που λέμε . Θα μου πεις η λογική και η παρατήρηση μας οδηγεί σε προφανή συμπεράσματα. Δε λέω όχι, αλλά πάντα αφήνω πόρτα ανοιχτή στην αμφιβολία και στην ανατροπή των λογικών συμπερασμάτων.

  24. sarant said

    23: Πάντα πρέπει να αφήνει κανείς πόρτα ανοιχτή στην αμφιβολία. Αλλά άλλο είναι η φιλοσοφία και άλλο η γλωσσολογία.

  25. apostb1 said

    Mάλλον πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τους όρους «επιστημονικός» κι «αντεπιστημονικός»… Το να έχεις ανασύρει κάποιο αναπόδεικτο ευφυολόγημα κάποιου ξένου αρχαιολάτρη δεν συνιστά τεκμηριωμένη άποψη, είναι κόπι πέιστ, μια μεθοδολογία που όλοι ξέρουμε ότι συνηθίζεται στους πανεπιστημιακούς κύκλους.
    Λέει ο κ. καθηγητής ότι, την άποψη ότι τα αγγλικά είναι προέρχονται κατά 67-70% ελληνικά την εξέφρασε ο Άγγλος καθηγητής Όλιβερ Τάπλιν σε κάποιο βιβλίο του με τίτλο «είτε μας αρέσει είτε όχι» που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, χωρίς να αναφέρεται εκδοτικός οίκος. Τέτοιο βιβλίο με τέτοιο τίτλο και μεταφρασμένο στα ελληνικά δεν υπάρχει.
    Αλλά και να υπήρχε, η άποψη αυτή είναι αναπόδεικτος ισχυρισμός. Είναι οι τάση που έχουν κάποιοι αρχαιολάτρεις να αποδίδουν στους ξένους μελετητές της ελληνικής γραμματείας απόλυτη αυθεντία, ότι «οι ξένοι ξέρουν καλύτερα την ιστορία μας απ’ ότι εμείς οι ίδιοι» κλπ.
    Κι επιπλέον, όσο κι αν έψαξα, δεν βρήκα πουθενά κάποια μελέτη που να συσχετίζει το τρόπο εκφοράς μιας γλώσσας με την πρόσληψη οξυγόνου… και μάλιστα στον εγκέφαλο!
    Όλο αυτό είναι σωβινισμός και κάθε σωβινισμός που προσπαθεί να ντυθεί το ένδυμα της επιστημονικότητας χάνει πάντοτε.
    Όσο για τους αγώνες του κ καθηγητή για τη δημοκρατία, αλίμονο κανείς δεν τους αμφισβητεί. Τους καρπούς των αγώνων του τους απολαμβάνει από τούτο δω το ιστολόγιο.

  26. Ποντικαρέος said

    Αφού υπάρχει Διεθνής Σύμβασις του Ο.Η.Ε., η ISO – NORM – 843/1968, πάω πάσο …
    Βέβαια παρά το μπάχαλο για Ο.Η.Ε. και ISO έχει δίκιο ο άνθρωπος ότι οι πινακίδες γράφονται όπως λάχει – και όχι μόνο η μεταφορά του ονόματος με λατινικούς χαρακτήρες αλλά και στο ελληνικό όνομα.

  27. Γς said

    21:
    Οκ, το Αλκαζάρ του μπαρμπέρη, ωχ, της Σεβίλλης, ωχ της Λάρισσας.
    Τι σε νοιάζει;
    Το Χαμζά Μπέη τζαμί (ή Αλκαζάρ από το σινεμά του)
    Εγω θέλω Αλκατραζ!

  28. «Για τους Γερμανούς ισχύω ως »σκληρός διαπραγματευτής»»

    Αυτό μυρίζει μετάφραση του γερμανικού «gelten als. Στη γλώσσα μας λέμε θεωρούμαι».

  29. Μπάχαλο πάλι με τα εισαγωγικά…

  30. Ω Πατριώτες Έλληνες ξυπνήστε επιτέλους
    δεν τις ακούτε των αρχαίων προγόνων τις φωνές;
    Πάλι καλά που κάποιοι μάχονται μέχρι τέλους
    τους μισητούς ανθέλληνες και τους Σιωνιστές!

    Πρώτος ο κύριος Μάρκου, πνευματικός ηγέτης,
    σύμφωνα με το Νόμο, Ανθρώπων και Θεών ,
    σοφός της γλώσσας μύστης, νέος Ονοματοθέτης
    Λόγων Μουσείον θα ιδρύσει, ως άλλοτε λαμπρόν!

    Κι εκεί θα φτιάχνει λέξεις, γεμάτες με σοφία,
    με Νι οξυγονούχα και Σίγμα να ηρεμούν
    και η πατρίς θα ξαναλθεί εις την πρωτοπορία
    κι οι βάρβαροι θα μείνουν οπίσω να κοιτούν!

  31. Γς said

    Ορφανός με Βαρεμένο στην Τσαμπανίδου (ΣΚΑΙ) τώρα:

    -Όταν ένα πλοίο πηγαίνει καλά στον ποταμό [για το ‘Πλοίο της Αγάπης’ στα Τέμπη θα λέει] αλλάζεις το πλοίο;
    Βαρεμένος:
    -Αλλάζουμε το πλοίο; Δηλαδή πετάμε το πλήρωμα στο νερό;
    Χε χε…

  32. munich said

    συμφωνώ με τον Χασάπη ότι «Η όποια αξιέπαινη εκπαιδευτική δραστηριότητα πάντως δεν αποτελεί δικαιολογία για χονδροειδή λάθη.»

    Αλλά θα συμφωνήσω και με τον κ. Μάρκου ότι ώρες ώρες οι σχολιαστές ξεπερνούν τα όρια της κοσμιότητας και του χιούμορ. Η ανώνυμη ειρωνεία και ο σαρκασμός είναι πολύ εύκολα και ξεχνάμε πολλές φορές ότι το διαδίκτυο είναι δημόσιο βήμα.
    ουκ ολίγες φορές σχόλια με υφάκι έχουν προκαλέσει καβγάδες και παρεξηγήσεις μεταξύ των συσχολιαστών.
    Δεν μπορεί να είναι όλοι οι άλλοι βλάκες και αστοιχείωτοι και εμείς οι έξυπνοι και ενημερωμένοι. και επιτέλους αν βαριόμαστε να σχολιάσουμε με επιχειρήματα και κοσμίως καλύτερα να απαξιούμε να ασχοληθούμε
    Συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου.

  33. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    30: Εγώ που έχω αρχικά Ν.Σ. είμαι και οξυγονούχος και ήρεμος 🙂

    25: Απόστολε, σε παραπλάνησε η διατύπωση, ο τίτλος του βιβλίου του Τάπλιν δεν είναι «είτε σας αρέσει είτε όχι». Το βιβλίο του Τάπλιν δεν το κατονομάζει ο κ. Μάρκου, αλλά μάλλον είναι το Greek fire. Αν το έχει κανείς, ας ψάξει να δει αν όντως τεκμηριώνεται αυτό το εξωφρενικά μεγάλο ποσοστό.

  34. ππαν said

    17: Έχω αγανακτήσει, με αντιγράφει ο Χασάπης!
    Νικοκύρη, καραβίδα δεν είανι αυτό; Ο γλωσσολόγος Γκέλνερ κλπ;

    Κατά τα άλλα, αν ξαναμπώ σήμερα να με προγκήξετε, αισθάνομαι λίγο άσχημα γιατί είναι κάπως περίεργη περίπτωση ο κ. Μάρκου.

  35. basmag said

    To βιβλιο «το Ελληνικό πυρ» εκδόσεις Καστανιώτη 1992, (μετάφραση Ελενα Πατρικιου) το έχω διαβάσει επανειλημμένως, Πουθενά δεν αναφέρεται αυτή η παράθεση…

  36. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    1.4,7. Ούτε που φαντάζεστε το εύρος των επιδόσεων «της περίπτωσης» . Προσοχή. Κυνηγάει κόσμο στα δικαστήρια.

  37. Γς said

    31:
    (Συνέχεια)
    Τσαπανίδου:
    -Οι του Κατάρ τα μάζεψαν και φύγανε. Τους τάξατε…
    Ορφανός:
    -Εντάξει τάξαμε, τώρα ξετάζουμε.

    Βαρεμένος:
    -Να σας πω μια προσωπική μου εμπειρία
    [Δεν τον αφήνουν, επιμένει. Στο τέλος με το ένα χέρι του πιάνει τον έναν και με το άλλο …τον άλλον].
    -Ηξερα μια ελληνοκαναδέζα από τον Καναδά, η οποία ήξερε και αγγλικά.
    [‘Βίβ Κεμπέκ λιμπρ’ Ντε Γκωλ]

  38. ππαν said

    Ωχ, ξέχασα να συγχαρώ τον Στέλιο!

  39. sarant said

    34: Kαραβίδα είναι, με νύχια γαμψά.

    35: Και το ξένο, όσο (λίγο) μπόρεσα να ψάξω μέσω google books δεν φαίνεται να έχει κάτι τέτοιο.

  40. Vagelford said

    Για να γίνεται επίκληση στον Πυθαγόρα πάντως, τα πράγματα είναι σοβαρά… Σχετικά με την απορία του αγαπητού σχολικού συμβούλου πάντως, ο ήχος εξαρτάται από τις μηχανικές ιδιότητες των υλικών, τις γεωμετρικές τους διαστάσεις και τον τρόπο που έρχονται σε επαφή τα δύο υλικά. Φαντάζομαι θα έχει εμπειρία από το πόσο διαφορετικό ήχο μπορεί να κάνει η κιμωλία στον πίνακα (από το κλασσικό σσσσσσσσσσσσσ μέχρι το ενοχλητικό ιιιιιιιιιιιιιιιιιι). Ίσως οι ονοματοθέτες δεν το έψαξαν εξονυχιστικά το θέμα και έχασαν έτσι κάποια από τη Φυσική του προβλήματος…

  41. καποιοςκαπουκαποτε said

    Καλησπέρα… σε περίπτωση που υπάρχει προηγούμενο σχόλιο που πραγματεύεται το ίδιο θέμα, ζητώ συγνώμη..

    Η wikipedia δεν πρέπει να αποτελεί πηγή, αλλά μπορεί να αποτελεί έναυσμα.. Για το θέμα με το πρώτο και τελευταίο γράμμα, και τις διδακτορικές διατριβές:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Typoglycemia

    Τέλος, από τις δικές μου σπουδές, γνωρίζω ότι όταν διαβάζουμε ένα κείμενο, τα μάτια μας δεν διαβάζουν «σειριακά» τις λέξεις αλλά κάνουν κάποια άλματα. Συγκεκριμένα, από την αρχή της λέξης πηγαίνουν στο τέλος και μετά επιστρέφουν πίσω στη δεύτερη συλλαβή (δεν θυμάμαι εάν μετά συνεχίζουν «σειριακά» ή μεταπηδούν σε άλλα σημεία). Το γεγονός ότι κάποιες φορές παρατηρούμε ότι μπορούμε να διαβάζουμε κείμενα με αναγραμματισμένες λέξεις (με το πρώτο και τελευταίο γράμμα της αρχικής λέξης στην αρχική τους θέση) μπορεί και να συνδέεται με αυτή τη διαδικασία. Αυτό όμως δεν το γνωρίζω.

    Αυτά. Καλή συνέχεια.

  42. apostb1 said

    Ουπς! (που λεν κι αμερικάνοι). Όντως επλανήθην Νίκο (χρησιμοποιώ την καθαρεύουσα για να οξυγονωθώ καλύτερα και να διαβάζω καλύτερα την άλλη φορά). Ελπίζω να μην παρεξηγιέται ο κ. καθηγητής, δεν πρόκειται για λεπτή αγγλοσαξονική ειρωνία αλλά για το λαϊκό βορειοελλαδίτικο δούλεμα που είναι καλόκαρδο κι ελληνικότατο!

  43. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    έχασα 20 λεπτά από τη ζωή μου με τον επίτιμο σχολικό σύμβουλο Όχι άλλες σβάστικες στα σχολεία! . Σε τραγικές για την παιδεία στιγμές θεωρώ χάσιμο χρόνου την ανάγνωση του πονήματος για το Ν και το Σ, αντιθέτως, βάλσαμο ο λόγος του Pedro Olalla -Ισπανος, συγγραφέας και ελληνιστής που ζει στην Αθήνα, που με ήπιο και αβρό τρόπο καταγγέλλει τις περικοπές των ελληνικών, λατινικών, ανθρωπιστικών σπουδών. Αναρωτιέται για τα οφέλη και και για το αν μπορεί να αντισταθμιστεί η απώλεια από την προοπτική κάποιου ενδεχόμενου κέρδους σε μια ημερίδα κλασσικού πολιτισμού στο Sagunto España. Pedro Olalla: ¿Por qué Grecia? Οπτικοακουστική διάλεξη, θαυμάσια υποτιτλισμένη

    και η αυτή η χαριτωμένη διεκδίκηση από την AMPROLAG Asociación Murciana de Profesores de Latín y Griego, όπου μαθητές και καθηγητές Γυμνασίου σε άψογα ισπανοελληνικά λένε departamento de clásicas del I.E.S. de Cox «Gracias, Grecia» Nuestra herencia «Ευχαριστούμε, Ελλάδα» Περιουσία μας

    -Σχέδιο Απόφασης: ΈΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

  44. christos k said

    Καλημέρα, εγώ πάλι δεν κατάλαβα δύο πράγματα:

    Καταρχάς πως μπορεί ένα γράμμα να οξυγονώνει τον εγκέφαλο τη στιγμή που όταν εκφωνούμε εκπνέουμε; Αν πάλι υποθέταμε οτι μιλάμε για την στιγμή πρίν τη εκφώνηση που εισπνέουμε -άρα δεχόμαστε οξυγόνο- αυτό ισχύει για όλα τα γράμματα και όχι μόνο για το Ν.

    Επίσης δεν καταλαβαίνω με πια λογική ο άνθρωπος πρώτα επινόησε τα γράμματα και κατόπιν απόκτησε την ανάγκη ορίσει λόγο. Ο άνθρωπος πρώτα μίλησε και λάλησε και κατόπιν σκέφτηκε να χαράξει κάπου το λόγο του, που ήταν φυσικά απότοκο της αντίληψης και της επεξεργασίας πληροφοριών απο τη φύση ή τους συνανθρώπους και όχι τρίλιζες «ΔΟΡΥ= Δ, δέντρον, Ο, όρθιος, Ρ, ρίπτω, εις Υ, ύψος».

    Γνώμη μου είναι να μην μπερδεύουμε κάποιες λεξιπλασίες και σοφίσματα των αρχαίων Ελλήνων με την αναζήτηση κάποιου στοιχείου εθνικής υπεροχής διότι η πρόοδος των Ελλήνων θα έρθει απο τους Έλληνες του σήμερα που εγώ πιστεύω κι ας λέγονται διάφορα.

    Εγώ γουστάρω τη νέα ελληνική και τη θεωρώ πιο προχωρημένη γλώσσα απο την αρχαία που επίσης σέβομαι.

  45. Γς said

    41:
    >με το πρώτο και τελευταίο γράμμα της αρχικής λέξης στην αρχική τους θέση

    Τι λες βρε πιδαί μου.
    Πολύ εενρδρτονφα πγτααρμα!

  46. cronopiusa said

    43

    … AMPROLAG Asociación Murciana de Profesores de Latín y Griego, και το departamento de clásicas del I.E.S. de Cox όπου μαθητές και καθηγητές Γυμνασίου σε άψογα ισπανοελληνικά λένε: …

  47. Αλλόφιλος said

    «Και η βλακεία έχει τα όριά της» γράφει ο αγαπητός φίλος γλωσσολόγος-ονοματοθετολόγος, αλλά το κείμενό του επιβεβαιώνει το αντίθετο. Ο Αϊνστάιν είχε δίκιο.

  48. # 45

    σαν να μπέρδεψες το ι με το ρ

    #44

    Μα κάτι απορίες που έχεις !!

    ους >> νους = οξυγόνωσις

    ώτα >>νώτα = εξαέρωσις

  49. sarant said

    41-45: Είχε κυκλοφορήσει στο Διαδίκτυο ένα μαζικό μέιλ, ότι τάχα μια διδακτορική διατριβή του Κέμπριτζ αποδεικνύει πως μπορούμε να βγάλουμε νόημα αρκεί το πρώτο και το τελευταίο γράμμα να είναι στη θέση τους. Ο κ. Μάρκου το πίστεψε, αν και του το επισήμανα ότι πρόκειται για ανέκδοτο. Δεν ήξερα ότι είχε γράψει η Βικιπαίδεια, ευχαριστώ!

  50. Αυτή πως τα κατάφερε χωρίς να ξέρει αρχαία ;

  51. Γς said

    43:
    Δίπλα στο σπίτι που έμενε ο γιός μου στο Παρίσι η δικιά μου γνώρισε μια Ελληνίδα και κανόνισε να βγούμε ένα βράδυ οι 4 (και ο Ισπανός άντρας της).
    Σίγουρα θα μιλάει γαλλικά σκέφτηκα. Και έπεσα πάνω σε ένα καθηγητή Λατινικών – Ελληνικών, που είχε κάνει και κανα δυο χρόνια με υποτροφία στην Ελλάδα.
    Απόλαυση.
    Μερικές μέρες αργότερα, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, πήραμε το Λεωφορείο Ελ Βενιζέλος – Ραφήνα. Να και δυο Γερμανοί (Επίσης καθηγητές ΛατινοΕλληνικών).
    Φάγαμε στο λιμάνι. Απόλαυση επίσης.
    Δεν τα ήξερα αυτά.
    Πόσο ευγνώμων ένοιωσα που ήξεραν τόσο καλά Ελληνικά και τόσα πολλά για τους ΑΗΠ

  52. #49

    Και πως ξεχωρίζουμε αν το εαβλα είναι έλαβα ή έβαλα ;;

  53. christos k said

    48. Όντως, πολλά τα ακραία! Κάπου όλα αυτά μου κάνουν σε τρυπάκια τύπου αστρολογία. Δημιουργείται ολόκληρη επιχειρηματολογία με επιστημονικό ή επιστημονικού τύπου μανδύα και φτιάχνεται ένα παιχνιδάκι με το οποίο πολλοί αρέσκονται να παίζουν και να παθιάζονται. Θυμάσαι τους Νεφελήμ και ελοχήμ και δεν ξέρω τι άλλο του Λιακόπουλου; Τέτοια πράγματα! Η γλώσσα δεν είναι παιχνίδι.

  54. nosfy said

    ειναι πολύ ωραια ολα αυτά .. Το Νι το Σι το Λαμδα το Μι λαμδα .. θα το βαλω στα αγαπημένα και θα το διαβασω με την ησυχια μου
    Παντως να παρατηρησω οτι με ολα αυτά καιπαμπολλλα αλλα γινομαστε ολο και πιο πολύ εθνος Αναδελφον
    – επισης οτι αρχιζει οσονουπω η αξιολογηση εκπαιδευτικών την οποια ως επι το πλειστον την αναλάμβανουν οι ..σχολικοι συμβουλοι .. Οποτε ..ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

  55. Γς said

    50:
    Μωρό μου!
    Γλυκύτατη!
    Ποιος θα αναλάβει να καλύψει τα έξοδα ταξιδίου και φιλοξενίας της μικρούλας;
    Μήπως κανείς οπαδός της θεωρίας της εξάπλωσης των αρχαίων στους Αβοριγίνους;

  56. Γς said

    48 α:

    δεν το μπέρδεψα. Μεταλλάχτηκε…

  57. Αντιφασίστας said

    Καλημέρα σε όλες και σε όλους και »Ιδιαιτέρως» »Στον» »Αγαπητό» »Κύριο» »Μάρκου»!
    Κύριε Μάρκου, ένα θεματάκι με τα κεφαλαία και τα εισαγωγικά το ‘χετε, έτσι; Μήπως βοηθούν κι αυτά στο κυκλοφορικό ή, ξέρω γω, στην καλύτερη λειτουργία του πεπτικού συστήματος; Δεν σας ειρωνεύομαι, σας εκτιμώ πολύ, αν και είμαι πιο πολύ φαν του Κώστα Μπαρμπή, αλλά δεν υπάρχουν κάποιοι σχετικοί κανόνες που πρέπει να τους τηρούμε; Τι λέει ο Πλάτων επί του θέματος;

  58. Αντιφασίστας said

    30: Στέλιο, υποκλίνομαι! Είχες, όμως, και σπουδαία πηγή έμπνευσης. 😉

  59. emil said

    για την 6. …και ο Αδωνις και ο Πολύδωρας ίσως και ο …Παττακός θεωρουν ότι έχουν «τάξει» τη ζωή τους στη …διάδοση της ελληνικης γλώσσας….
    Μην τούς πικρένετε ρε άστοργοι !

  60. Αντιφασίστας said

    Πάντως, Νικοκύρη, η προνομιακή μεταχείριση του κ. Μάρκου πρέπει να σταματήσει. Υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί άνθρωποι που επιβάλλεται να προβληθούν:
    http://clubs.pathfinder.gr/OLYMPIA/1223286

  61. cronopiusa said

    48 gpointofview

    δεν μεταλάχτηκε

    I από Instituto

    υποθέτω πως αναφέρεστε στο I του I.E.S.
    departamento de clásicas del I.E.S. de Cox

  62. ndmushroom said

    25, 33, 35
    Η επιστημονική τεκμηρίωση των λεγομένων του Επίτιμου είναι χειρότερη κι από μαθητή του Δημοτικού. Θα επιχειρήσω (όσο προλαβαίνω) να αναζητήσω τα «όπως όλοι ξέρουμε, ο Τάδε είχε πει σε ανύποπτο χρόνο» και τα «σύμφωνα με την πασίγνωστη ρήση γνωστού επιστήμονα», αλλά αν ο κύριος Επίτιμος διαβάζει τα σχόλια (που τα διαβάζει, αλλιώς δε θα συνέχιζε) ας κάνει μια προσπάθεια να κάνει αυτό που κάνει και ο τελευταίος πρωτοετής φοιτητής στην πιο απλή των εργασιών του, δηλαδή να μάθει να χρησιμοποιεί παραπομπές (τάδε βιβλίο, τάδε συγγραφέας, τάδε εκδοτικός οίκος, τάδε σελίδα). Αλλιώς τα γραπτά του θα (συνεχίσουν να) θυμίζουν παραλήρημα ανθρώπου σε εμφανή νοητική σύγχυση.

    Τάπλιν λοιπόν: Φυσικά τέτοιο απόσπασμα δεν υπάρχει πουθενά. Στη σελίδα 9 του βιβλίου «Greek fire», ωστόσο, διαβάζουμε: Whether people like it or not the surface of everyday life and culture in the West is littered with recognised and unrecognised symbols, fragments and labels which go back to ancient Greece, though sometimes by devious routes.
    Από αυτό έως τις αναφορές περί ελληνικής προέλευσης του 68-70% των αγγλικών λέξεων το μόνο που χρειάζεται είναι η απαλοιφή του ν (και ο νοών νοείτω) 🙂

  63. ndmushroom said

    Αριστοτέλης και μουσεία λόγου:
    Φυσικά και ο Αριστοτέλης δεν αναφέρει λέξη για τα περίφημα «μουσεία λόγου». Το έργο του «Των μετά τα φυσικά» (http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/ancient_authors/Aristoteles/metaphysica.htm) δεν αναφέρεται πουθενά σε μουσεία λόγου, ούτε καν στο σημείο Α983β (και όχι Α9838, όπως ο Επίτιμος εσφαλμένα αντέγραψε, πιθανότατα από εδώ).

  64. ndmushroom said

    Παρεμπιπτόντως, προσδοκώ με μεγάλη ανυπομονησία την τεκμηρίωση των 6 εκατομμυρίων λέξεων της Ελληνικής (άντε, του χρόνου θα φτάσουμε τα 10 με αυτό το ρυθμό), καθώς και την εξήγηση του «O=όρθιος», προφανώς γιατί ο ρίπτων το δόρυ προέρχεται από πασχαλινό τσιμπούσι και η υπερμεγέθης κοιλιά του δημιουργεί αυτό το στογγυλό σχήμα σε όρθια θέση…

  65. Καλημέρα – καλησπέρα !

    Γιώργος Μουφλουζέλης – «Η γραμματική»

    Μην πουλάς εμένα γνώσεις, γράμματα ξέρω κι εγώ
    έχω ρήματα, προθέσεις και συνδέσμους στο μυαλό.

    Μη μιλάς γι’ αντωνυμίες, άρθρα κι επιρρήματα
    όλα εγώ τα ‘χω περάσει, σε σαράντα κύματα.

    Ρεφρέν:
    Όταν ζούμε χωριστά ο αριθμός είν’ ενικός
    όταν είμαστε οι δυο λέγεται πληθυντικός!

    (απλούστατα τα πράματα…)

  66. nestanaios said

    Oι πολλές αναφορές στην ιστορία μας αποδεικνύουν πως κάτι δεν πάει καλά στον παρόντα χρόνο. Τίποτα καλό δεν έχει χαθεί.

    H θέση πως ο προφορικός λόγος προϋπήρχε του γραπτού αποδεικνύει πως δεν έχει γίνει κανμία μελέτη περί γραμμάτων. Δυστυχώς ακόμα δεν έχουμε κατανοήσει τι είναι γράμματα και πολλοί εκπαιδευτικοί δεν γνώριζαν και δεν γνωρίζουν την διαφορά μεταξύ γραμμάτων και στοιχείων. Τα στοιχεία της φύσης ενεργοποιούν τον εγκέφαλο και στην συνέχεια ο εγκέφαλος ενεργοποιεί τα όργανα ανάπτυξης του λόγου για να γίνει η εκφώνηση ἤ η γραφή. Τα στοιχεία έγιναν γράμματα. Αργότερα, τα γράμματα εμπλουτίστηκαν και με μόρια και με πνεύματα.

    Όχι, η ελληνική δεν έχει 6.000.000 λέξεις. Η ελληνική γλώσσα έχει τόσες λέξεις όσες χρειάζεται ο άνθρωπος για την ανάπτυξη του πολυπόθητου λόγου. Η ελληνική δεν έχει λέξεις αλλά μηχανισμούς ανάπτυξης λόγου.

    Όταν γίνεται η σύνθεση των λέξεων, τα στοιχεία δεν έχουν σειρά. Δεν έχει σημασία ποιό είναι πρώτο και ποιό είναι τελευταίο. Ένα παράδειγμα. Έχουμε τρία στοιχεία• το αλάτι, το λάδι και το λεμόνι. Όποιο και ἄν βάλουμε πρώτο ἤ τελευταίο το αποτέλεσμα θα είναι το αλατισμένο λαδολέμονο και ἄν την δούμε την γλώσσα κατ’αυτόν τον τρόπο δεν χρειάζεται να ψάχνουμε στήν ιστορία μας για τα «χαμένα».

    Ας ετυμολογήσω και εγώ το δόρυ. Κατ’ αρχάς πρέπει να βρούμε το θέμα. Αν εξετάσουμε την ονομαστική ενική πτώση, δεν βλέπουμε τίποτα. Η γλώσσα την οποία εγώ ονομάζω γεύσα επειδή είναι, μόνο ένας αισθητήρας γεύσεως, έχει κακοποιήσει την ονομαστική ενική σε πολλές περιπτώσεις. Για να δούμε ποιο είναι το θέμα πρέπει να ανατρέξουμε στις άλλες πτώσεις και εκεί βλέπουμε πως το θέμα είναι δορατ.
    Διαιρούμε το θέμα σε συλλαβές και έχουμε δορ + ατ.
    Τ = μεταφορά (ψιλή).
    Α = υλικά σώματα.
    Δ = μεταφορικό (μεσαίο).
    Ο = νοούμενα. Σκέψεις. Επιθυμίες. (το επίκεντρο είναι ο άνθρωπος).
    Ρ = χρόνος. Η ροή του χρόνου• Ἄν ψιλοῦται, του γνωστού χρόνου• Ἄν δασύνεται, του αγνώστου χρόνου.
    Βλέπουμε την ψιλή μεταφορά υλικών αγαθών (τα) σε ένα όχι και τόσο γνωστό χρόνο(ρ) (το ρ εδώ είναι μεσαίο διότι η συλλαβή είναι μεσαία από το δ) που μας έρχεται, καθίσταται (δ =μεταφορικό) η σκέψη, επιθυμία (ο).
    Βλέπετε πως το δόρυ δεν είναι και τόσο αθώο. Κακή λέξη και η ιστορία μας ενέχει πολλά δόρατα δυστυχώς.

  67. ndmushroom said

    Διατριβή του Πανεπιστημίου του Cambridge: Εδώ, με τη δέουσα επιστημονική τεκμηρίωση (και εδώ η πρωτότυπη επιστολή)

  68. ndmushroom said

    Καταραμένο html! Το πρώτο λίκνο: http://www.foxnews.com/story/0,2933,511177,00.html

  69. Αντιφασίστας said

    Ενισχύω με πυρηνικά όπλα την πρότασή μου:
    http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/11/21-2012_30.html
    http://www.biblionet.gr/author/26892/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

  70. Αντιφασίστας said

    Και κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει και το παραμυθάκι περί αραβικών αριθμών:
    http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/01/blog-post_3964.html

  71. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα, ιδίως για την τεκμηρίωση από το Greek fire!

    Για τα 6 εκατ. λέξεις της ελληνικής, η τεκμηρίωση δεν είναι πια ο Γεωργαλάς διότι το κατάλαβε ότι έχει κάνει λάθος, αλλά είναι δυστυχώς ο δισκοβόλος-πολιτικός μηχανικός ακαδημαϊκός Κουνάδης -έστω, αυτός μίλησε για 5 εκατ. λέξεις αλλά μεταξύ φίλων τι είναι 1 εκατομμύριο;

  72. basmag said

    @64. Νομίζω ότι τέτοιες μέθοδοι για την ερμηνεία και την παραγωγή των ελληνικών λέξεων μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για ένα εθιστικό επιτραπέζιο (;) παιχνίδι που θα προσφέρει ψυχαγωγία (αλλά και γνώση) σε μικρούς και μεγάλους.

  73. Μια που ένα μεγάλος μέρος της συζήτησης έχει γίνει από αυτή την ουσιαστικά φιλόξενη ιστοσελίδα, σκέφτηκα να δημοσιεύσω εδώ την επιστολή μου προς τον κύριο Μάρκου. Πριν από την επιστολή όμως, θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση που απευθύνεται σε όλους τους αναγνώστες και εξηγεί γιατί ασχολήθηκα τόσο με το θέμα αυτό. Η παρατήρηση είναι ότι ο κύριος Μάρκου είναι αξιέπαινος για τρείς τουλάχιστον λόγους. Πρώτον, είναι προφανές από τη συμπεριφορά του (π.χ. από το γεγονός ότι μπαίνει σε διάλογο) ότι τα κίνητρά του είναι αγνά και ότι δεν υποκινείται από άλλα συμφέροντα – κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στο χώρο της γλωσσικής ιδεολογίας. Δεύτερον, έχει το θάρρος να εμφανίζεται με το όνομά του και να μην κρύβεται πίσω από ελληνοπρεπή ψευδώνυμα, που βρίσκω ότι έχουν αρχίσει να πληθαίνουν επικίνδυνα στις μέρες μας. Τρίτον, υπερασπίζεται τις απόψεις του με σθένος και αυτό είναι επίσης ένδειξη ανδρείας και αρετής, ιδιότητες που προσωπικά εκτιμώ βαθύτατα. Γι αυτό άλλωστε πιστεύω ότι μπορεί να ακούσει αμερόληπτα και τις δικές μου απόψεις.

    Φίλε κύριε Μάρκου, θα χρειαζόταν τουλάχιστον μία πραγματεία για να απαντήσω σε ολόκληρη την επιστολή σας σημείο προς σημείο. Δυστυχώς δεν έχω το χρόνο να το κάνω σήμερα, αν όμως σας ενδιαφέρει υπόσχομαι να στείλω τμηματικά τις παρατηρήσεις μου σε όσα από τα θέματα που αναφέρονται εμπίπτουν στο αντικείμενο της ειδικότητάς μου. Προς το παρόν θα περιοριστώ στο πρώτο μέρος της επιστολής σας, ακριβέστερα στην εξής παράγραφο:

    «Το κυρίαρχο στοιχείο στο άρθρο μου ήταν « Η παγκόσμια επιρροή του Ελληνικού Αλφαβήτου», η οποία έχει προκύψει έπειτα από πολυετείς έρευνες, Γάλλων, Καναδών και Ολλανδών Ερευνητών, στις οποίες συμμετείχαν: Ιστορικοί, Γιατροί, Ψυχολόγοι, Γλωσσολόγοι, Εκπαιδευτικοί, όπου ερεύνησαν όλες τις πλευρές της γλώσσας, την ιστορική, γραφο-κινητική, γλωσσολογική, ψυχολογική, βιολογική και νευρο-φυσιολογική και διαφώτισαν, με νέα δεδομένα, αυτό που αρχικά υποψιάζονταν και προανέφερα: Την παγκόσμια επιρροή, που άσκησε το Ελληνικόν Αλφάβητον …( Kerckhove u. Lumsden, 1988 ), λόγω της καθιέρωσης των πέντε (5) βασικών φωνημάτων στην Γλώσσα.»

    Καταρχήν πρέπει να σας πω ότι (προφανώς όχι από δική σας ευθύνη, αλλά λόγω του επιπέδου των ιδρυμάτων στα οποία σπουδάσατε), δεν γνωρίζετε τι σημαίνει τεκμηρίωση• η άλλη λύση θα ήταν να πιστέψω ότι ξέρετε τι σημαίνει τεκμηρίωση και μας δουλεύετε, αυτό όμως δεν ταιριάζει με την εικόνα που έχετε δώσει μέχρι τώρα. Και εξηγούμαι: η επιστημονική τεκμηρίωση γίνεται με παράθεση ελέγξιμων πηγών και όχι αναπόδεικτων επιχειρημάτων. Το να μας λέτε για «πολυετείς έρευνες, Γάλλων, Καναδών και Ολλανδών Ερευνητών» (αλήθεια, προς τι το κεφαλαίο στους ερευνητές; δεν είναι εθνικότητα!) χωρίς να τις αναφέρετε, δεν είναι επιστημονικό επιχείρημα και δεν αποτελεί τεκμηρίωση.

    Στην συνέχεια κάνετε μία απόπειρα να αναφέρετε μία συγκεκριμένη έρευνα. Λέω «απόπειρα» γιατί η αναφορά είναι εξαιρετικά συγκεχυμένη και δεν ακολουθεί κανένα από τα υπάρχοντα συστήματα παράθεσης (αν σας ενδιαφέρει, μπορείτε να βρείτε μερικά από αυτά στο http://www.library.mun.ca/guides/howto/apa.php). Το ζήτημα δεν είναι τυπικό, γιατί μία βιβλιογραφική αναφορά γράφεται για να βοηθήσει τον αναγνώστη να εντοπίσει το αναφερόμενο τεκμήριο και όχι για να τον εμποδίσει. Λέτε λοιπόν: «Την παγκόσμια επιρροή, που άσκησε το Ελληνικόν Αλφάβητον …( Kerckhove u. Lumsden, 1988 ), λόγω της καθιέρωσης των πέντε (5) βασικών φωνημάτων στην Γλώσσα.» Να παρατηρήσω καταρχήν ότι το ελληνικό αλφάβητο δεν πρέπει να γράφεται με κεφαλαία (στα ελληνικά, τα εθνικά επίθετα και τα προσηγορικά ουσιαστικά γράφονται με το πρώτο γράμμα πεζό) και ότι δεν καταλαβαίνω σε τι χρησιμεύουν οι τρεις τελείες: και τα δύο αυτά στοιχεία μου δείχνουν άνθρωπο που είτε δεν γνωρίζει τους κανόνες της ελληνικής γλώσσας, είτε αρνείται να τους εφαρμόσει. Τέλος πάντων, τα παρακάμπτω αυτά και διορθώνω την παραπομπή: πρέπει να εννοείτε το βιβλίο των D. de Kerckhove και C. J. Lumsden, που, σύμφωνα με ένα από τα ισχύοντα συστήματα θα μπορούσε να αναφερθεί ως Kerckhove D. and C. J. Lumsden (eds.), The Alphabet and the Brain, the Lateralization of Writing, Heidelberg: Springer- Verlag, 1988.

    Και αφού ξεκαθαρίσαμε ποιο είναι το τεκμήριο, ας ασχοληθούμε με το περιεχόμενό του. Καταρχήν διαπίστωσα (με ανακούφιση ομολογώ) ότι δεν ήταν απαραίτητο να διαβάσω ολόκληρο το βιβλίο, γιατί δεν αναφέρεται ολόκληρο στην ελληνική γλώσσα. Το θέμα του είναι η ιστορία της γραφής και η σχέση της με την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου. Στο πλαίσιο αυτό, ο D. de Kerckhove έχει γράψει ένα κεφάλαιο με τίτλο « Logical principles underlying the layout of Greek orthography» όπου παρουσιάζει την έρευνά του για το πώς συνδέονται τα συστήματα γραφής με την πλευρική εξειδίκευση του εγκεφάλου: το αριστερό ημισφαίριο αντιστοιχεί κυρίως σε αναλυτικές λειτουργίες που επιτελούνται γραμμικά (sequentially στο πρωτότυπο), ενώ το δεξί σε ολιστικές διαδικασίες. Ο Kerckhove παρατήρησε ότι οι γλώσσες που γράφονται από δεξιά προς τα αριστερά (όπως η εβραϊκή ή η αραβική) χρησιμοποιούν μόνο σύμφωνα, κάτι που δημιουργεί μία σχέση «συνάφειας» (μετάφρασα έτσι πρόχειρα το contextual του συγγραφέα) ανάμεσα στα γράμματα: ο αναγνώστης συμπληρώνει (νοητικά) τα φωνήεντα και, με την έννοια αυτή, και τη σημασία της λέξης. Αντίθετα, οι γλώσσες που γράφονται από αριστερά προς τα δεξιά έχουν αλφαβητικές γραφές, κάτι που σημαίνει ότι η σχέση μεταξύ των χαρακτήρων είναι σχέση «γειτνίασης» (contiguity) και η αναγνώριση της σημασίας γίνεται γραμμικά (κάτι που, παρεμπιπτόντως, συμφωνεί απολύτως με την γραμμικότητα του σημαίνοντος όπως τη βρίσκουμε στη διδασκαλία του Σοσίρ). Για το λόγο αυτό θεωρεί ο Kerckhove ότι το αριστερό ημισφαίριο συνδέεται με τη γραφή από αριστερά προς τα δεξιά. Και βεβαίως η καθιέρωση της γραφής ες ευθύ ήταν μία καινοτομία των Ελλήνων η οποία σημάδεψε την ιστορία της ανθρωπότητας γιατί επιβλήθηκε και χρησιμοποιείται πλέον σε όλα τα αλφαβητικά συστήματα γραφής. Στο σημείο αυτό δεν ξέρω κανέναν επιστήμονα που να μην συμφωνεί μαζί σας. Αυτή είναι λοιπόν η «παγκόσμια επιρροή που άσκησε το ελληνικό αλφάβητο», η οποία βεβαίως δεν νομίζω να αιτιολογεί την άποψη για μία ελέω Θεού ανωτερότητα της ελληνικής.

    Στη επιστολή σας όμως μας λέτε ότι όλα τα πιο πάνω έγιναν «λόγω της καθιέρωσης των πέντε (5) βασικών φωνημάτων στην Γλώσσα». Καταρχήν, η λέξη «γλώσσα» δεν γράφεται με κεφαλαίο στα ελληνικά, το είπαμε και πριν αυτό. Αλλά τι εννοείτε με τα «πέντε βασικά φωνήματα» που… καθιέρωσαν οι Έλληνες; Είστε σίγουρος ότι ξέρετε τι σημαίνει φώνημα; Γιατί αν το ξέρατε, θα ξέρατε και ότι α) τα φωνήματα δεν καθιερώνονται, είναι αφηρημένες οντότητες που προκύπτουν από ένα συγκεκριμένο είδος γλωσσολογικής ανάλυσης β) δεν υπάρχουν «βασικά» φωνήματα ούτε στην ελληνική, ούτε σε καμία άλλη γλώσσα. Υποθέτω ότι θα είχατε στο νου σας τα πέντε φωνηεντικά φωνήματα της σημερινής ελληνικής γλώσσας, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν κατάλαβα καλά. Αν είναι έτσι, να σας θυμίσω ότι την εποχή που καθιερώθηκε η ες ευθύ γραφή τα φωνήεντα ήταν πολύ περισσότερα από πέντε. Αλλά τις εξηγήσεις γι’ αυτό τις αφήνω για μία άλλη φορά – αν βέβαια σας ενδιαφέρει να συνεχίσουμε τη συζήτηση. Προς το παρόν θα σας ευχαριστήσω που μου δώσατε την αφορμή να ασχοληθώ με το θέμα και θα σας αφήσω γιατί οι υποχρεώσεις τρέχουν και ο χρόνος είναι μετρημένος.

    Με τους θερμούς μου χαιρετισμούς,
    Μαριάννα Κατσογιάννου

  74. christos k said

    ΠΟΔΙ = Πατάω Όπου Δω Ιδεοληψία

  75. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    73: Ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την επιστολή!

    Έβαλα μια προσθήκη στην οποία αποδελτιώνω, ας πούμε, όσα σχόλια ανασκευάζουν-απαντούν σε συγκεκριμένα σημεία της επιστολής, σαν οδηγό προς αναγνώστες.

  76. christos k said

    73. Μου φαίνεται οτι η κυρία Μαριάννα τα λέει μια χαρά.

  77. # 73
    οι γλώσσες που γράφονται από αριστερά προς τα δεξιά (όπως η εβραϊκή ή η αραβική)
    Τώρα εμένα γιατί μου φαίνεται πως γράφω από αριστερά προς τα δεξιά τις ελληνικούρες μου και τα αράπικα γράφονται αντίθετα ;
    Μήπως μου χρειάζεται καθρέπτης ;

  78. ndmushroom said

    Διεθνής σύμβαση του ΟΗE: όπως βλέπουμε και στην ίδια την ιστοσελίδα της Σύμβασης, η Σύμβαση ISO/R 843:1968 (του διεθνούς οργανισμού πιστοποίησης ISO, και όχι του ΟΗΕ) έχει αναθεωρηθεί από την ISO 843:1997, όπου μεταξύ άλλων εμφανίζεται (για πρώτη φορά;) η μεταγραφή «gg» για το «γγ» (σημειωτέον ότι πρόκειται περί κατά γράμμα μεταγραφής (transliteration) και όχι κατά φθόγγο μεταγραφής (transcription), όπου το ng, ορθώς, παραμένει.

  79. Artemisia said

    Αγαπητέ Emil πικραίνετε την ορθογραφία και δημαγωγείτε ταυτοχρόνως. Γιατί δίνετε διαστάσεις που δεν υπάρχουν;

  80. # 74

    χρέος = Χωρίς Ρακή Εφαγα Οσπρια (το σίγμα ως γνωστόν ηρεμεί)

  81. christos k said

    80. 🙂

  82. Αντιφασίστας said

    Ο πίνακας λέξεων των Ποιημάτων του Σεφέρη, που τον κατάρτισε ο Ξ.Α. Κοκόλης, περιέχει μόλις 3.877 λήμματα. Στον πίνακα λέξεων του Άξιον Εστί , που τον κατάρτισε ο Δ.Κ. Μαυρομάτης, αναγράφονται 2.899 λήμματα. Δηλαδή,ο Σεφέρης άφησε αναξιοποίητες 6.000.000-3.877=5.996.123 λέξεις και ο Ελύτης 6.000.000-2.899=5.997.111, αν δεν με προδίδει η μαθηματική μου δυσλεξία. Και πήραν και Νόμπελ οι λεξιπένητες!

  83. sarant said

    77: Αβλεψία, διορθώθηκε

  84. ndmushroom said

    Για να κλείσουμε, να θυμίσω στο φίλτατο κ. Μάρκου τη γνωστή ρήση του Σωκράτη: η ημιμάθεια είναι χειρότερη κι από την αμάθεια (τι εννοείται δεν το είπε; Ε, το σκέφτηκε!)

  85. sarant said

    82: Λέξεις ή λεκτικούς τύπους καταγράφουν; Δεν θυμάμαι.

  86. Κυριάκος said

    Αντιγράφω από http://users.sch.gr/kassetas/ed0math23.htm

    Ο συμβολισμός με το ελληνικό γράμμα π είναι σχετικά πρόσφατος. Ο καινούργιος επισκέπτης από το χώρο του ελληνικού αλφαβήτου εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1706 στο έργο του Άγγλου William Johnes αλλά ο συμβολισμός θα αρχίσει να επικρατεί ΜΟΝΟ όταν τον χρησιμοποιεί ο Leonhard Euler το 1734 και θα αρχίσει να διαδίδεται στην κοινότητα των μαθηματικών μετά το 1748 όταν ο Euler δημοσιεύει το Introductio in Analysin infinitorum στο οποίο εκτός από τον συμβολισμό για τον αριθμό π παρουσιάζει και τον συμβολισμό για τον αριθμό e.

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Εδώ ο κόσμος χάνεται και ο Μ…..χτενίζεται. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ.!!!

  88. Hellegennes Alexandrine said

    Μού αρέσει πολύ που το ύψιλον της λέξης ύδωρ σημαίνει υγρό, ενώ στο δόρυ σημαίνει ύψος. Πώς δείχνουν κοινή εννοιολογική καταγωγή το ύψος με το ύδωρ, ένας Θεός το ξέρει. Καταπληκτική και η θεώρηση ότι οι λέξεις με ύψιλον έχουν σχέση με το σχήμα του. Πού βρίσκεται το σχήμα του ύψιλον στο υγρό, στο ύδωρ και στο ύψος;

    Αφού ο κύριος σύμβουλος διατείνεται ότι τον ενδιαφέρει η επιστημονική τεκμηρίωση, με ποια επιστημονική μεθοδολογία γίνεται αυτή η παρατήρηση για το σχήμα και το νόημα των λέξεων; Άραγε μέτρησε όλες τις λέξεις με ύψιλον και αναλύοντάς τις βρήκε ότι ένα σεβαστό ποσοστό δείχνει να συμφωνεί με την αρχική του υπόθεση; Ή πήρε μήπως πέντε λέξεις που ταιριάζουν στην υπόθεση, απορρίπτοντας τις υπόλοιπες μερικές χιλιάδες, όπως άλλωστε είναι γνωστό ότι κάνουν οι επιστήμονες όταν τα στοιχεία δεν ταιριάζουν στην υπόθεση;

  89. # 88
    Η συσχέτιση του ύψους μετά του ύδατος προκύπτει από την μετακίνησιν προς ούρησιν

    α. πάει προς νερού του

    β. πάει για το ψιλό του

  90. Αντιφασίστας said

    Δεν ξέρω, Νικοκύρη. Πήρα την πληροφορία από το βιβλίο του Χριστόφορου Χαραλαμπάκη »Νεοελληνικός λόγος», εκδόσεις Νεφέλη.

  91. παπαΣτρούμφ said

    Σχετικά με την ανύπαρκτη μελέτη του Cambridge, η σχετική ανάλυση του Matt Davis βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.mrc-cbu.cam.ac.uk/people/matt.davis/Cmabrigde/
    Ο M. Davis είναι καταξιωμένος ερευνητής του Cambridge στο χώρο της αναγνώρισης λέξεων, δηλαδή ειδικός στο συγκεκριμένο θέμα, και ως εκ τούτου είχε αρκετά να σχολιάσει σχετικά με το μύθο της έρευνας αυτής. Όπως θα δείτε η σχετική ανάρτηση είναι περίπου 10 ετών αλλά ο μύθος κυκλοφορεί ακόμα, καθώς είναι πολύ καλός για να πεθάνει παρότι είναι αυταπόδεικτα αναληθής. Ειδικά στα ελληνικά, επειδή οι λέξεις μας είναι και μακρούτσικες, δεν είναι καθόλου εύκολο να διαβάσεις με ανακατεμένα γράμματα εκτός αν πρόκειται για απλές αντιμεταθέσεις.

    Θα ήθελα να σχολιάσω επίσης το ζήτημα της σχέσης μεταξύ ορθογραφικών και γλωσσικών συστημάτων, μια και πέρα από τις ανοησίες του σχολικού συμβούλου έχουν γραφτεί και διάφορα ενδιαφέροντα σχόλια που σχετίζονται με αυτό. Για να κατανοήσουμε τη λειτουργία του συστήματος γραφής σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λάβουμε υπόψη τη δομή της γλώσσας όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται και διαφοροποιούνται μεταξύ τους οι λέξεις. Πολύ χοντρικά, στις σημιτικές γλώσσες (όπως είναι τα εβραϊκά και τα αραβικά) οι λέξεις σχηματίζονται με επένθεση φωνηέντων πάνω σε μια τρισυμφωνική μήτρα. Αυτό είναι δύσκολο να το συλλάβουμε οι φυσικοί ομιλητές της ελληνικής που έχουμε κατά νου ότι οι λέξεις σχηματίζονται με ρίζες και επιθήματα (τα γνωστά μας θέματα και καταλήξεις).

    Στα ελληνικά, η λέξη «γράφω» αποτελείται από το θέμα «γράφ» και τη γραμματική κατάληξη «ω». Το μόρφημα «γραφ» κουβαλάει την έννοια της γραφής την οποία αποδίδει σε διάφορες λέξεις μέσω παραγωγικών επιθημάτων, π.χ. «συν-γραφ-έας», «γραφ-ή» κλπ. Στα εβραϊκά και τα αραβικά αντί για θέμα έχουν τριπλέτες συμφώνων που δεν προφέρονται, πχ στα αραβικά το μόρφημα ktb κουβαλάει την έννοια της γραφής. Ο γραφέας είναι katib (με την επένθεση του μορφήματος _a_i_) και το γραπτό maktub (με επένθεση του ma_ _u_).

    Αυτό έχει τις εξής συνέπειες:

    Πρώτον, τα σύμφωνα αρκούν για τη διατήρηση της σημασιολογικής οικογένειας. Τα φωνήεντα, που παρέχουν την εξατομίκευση του λήμματος μπορούν να συναχθούν από το προτασιακό πλαίσιο, γι’ αυτό και τα συστήματα γραφής των σημιτικών γλωσσών τα παραλείπουν ως μη αναγκαία. Αντίθετα, στα ελληνικά και τις γλώσσες που σχηματίζουν λέξεις από ρίζες+επιθήματα, τα φωνήεντα συμβάλλουν στον προσδιορισμό της σημασιολογικής οικογένειας και δεν μπορούν να συναχθούν, γι’ αυτό και τα συστήματα γραφής μας δεν τα παραλείπουν και γι’ αυτό οι αρχαίοι Έλληνες έπρεπε να τα προσθέσουν στο αλφάβητο.

    Δεύτερον, η σωστή σειρά των συμφώνων στις σημιτικές γλώσσες είναι απόλυτα απαραίτητη για την αναγνώριση της ρίζας διότι αν αλλάξει η σειρά προκύπτει άλλη τριπλέτα με εντελώς διαφορετική σημασία. Για το λόγο αυτό οι λέξεις με αλλαγμένη σειρά γραμμάτων δεν μπορούν να αναγνωριστούν (δεν ισχύει δηλαδή το «φαινόμενο Cambridge»). Η σημασία της επίδρασης της αντιμετάθεσης γραμμάτων (transposed letter effect) για την κατανόηση των αναγνωστικών λειτουργιών συζητείται εκτενώς στο πρόσφατο άρθρο του Ram Frost και τα σχόλια που ακολουθούν στο Behavioral adn Brain Sciences, 35, 263-329, 2012. doi:10.1017/S0140525X11001841

    Αν υπάρχει εδώ κάποιος γνώστης περί σημιτικών γλωσσών ας διορθώσει τυχόν ανακρίβειες στα παραπάνω.

    Όσο για τα γράμματα και τα αλφάβητα, ας μην ξεχνάμε ότι δεν έρχονται από το υπερπέραν να ταιριάξουν σε οτιδήποτε αλλά ότι προσαρμόζονται και λειτουργούν κουβαλώντας πληροφορίες συγκεκριμένης δομής. Έτσι, ακόμα και το χάος με τις χιλιάδες ιδεογράμματα των κινεζικών γλωσσών θα πρέπει να το δούμε υπό το πρίσμα της απίστευτης πληθώρας ομόηχων, δηλαδή λέξεων με διαφορετική σημασία που όμως ακούγονται ακριβώς το ίδιο (π.χ. όπως το δικό μας «μέσα», που είναι πληθυντικός του μέσου αλλά και επίρρημα). Στις κινέζικες γλώσσες μια συλλαβή (ακόμα και με τον ίδιο τόνο) μπορεί να έχει δεκάδες διαφορετικές σημασίες. Έτσι, επειδή το σύστημα γραφής πρέπει να διαχωρίσει διαφορετικές λέξεις που έχουν την ίδια ακριβώς προφορά, θα ήταν εντελώς αναποτελεσματικό επικοινωνιακά να χρησιμοποιείται αλφάβητο, αφού θα διατηρούσε όλες αμφισημίες χωρίς τις δυνατότητες αποσαφήνισης που παρέχει η προφορική αλληλεπίδραση. Για το λόγο αυτό η αλφαβητική γραφή που έχει καθιερωθεί στην Κίνα (το φωνητικό σύστημα pinyin) χρησιμοποιείται μόνο υποστηρικτικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

  92. ΠΑΝΟΣ said

    Οι δάσκαλοί μου έλεγαν οτι το -ν ,εκεί που χρειάζεται,το βάζουμε «χάριν ευφωνίας και καλής προφοράς».Κουβέντα περί οξυγόνου.Αυτό έμαθα,μ’ αυτό θα φύγω.Οι νεώτεροι θα κάνουν τα δικά τους βήματα,φυσικά…

  93. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    91: Πολύ χρήσιμη ανάλυση, φίλτατε!

  94. Αντιφασίστας said

    50: Πώς το ξέρεις, Τζι, ότι δεν γνωρίζει αρχαία ελληνικά; Αφού οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ταξιδέψει στο διάστημα, είναι δυνατόν να μην είχαν πάει εδώ δίπλα, στην Αυστραλία; Πήγαν, δίδαξαν τη γλώσσα των θεών στους ιθαγενείς και αυτή η γνώση μέσω των γονιδίων έφτασε μέχρι την κοπέλα. Απλούστατο! Τι λέτε και σεις, κ. Μάρκου;

  95. Αντιφασίστας said

    50: Και για του λόγου το ασφαλές:
    http://www.iefimerida.gr/news/44227/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CE%B7%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82

  96. odinmac said

    Σχετικά με το ύψιλον:
    κοτύλη(αγγείο)-γουτος-τρυβλίον(γουδί)-πυξίς(κουτί)-κυτίον-βυτίον-σκεύος-κρύπτη-τρύπα-τύπος(βαθούλωμα)-υπό-δύσις-βυθός-νύμφη-γυνή-λυγίζω(κάμψις)-πύλη-ρύαξ(κοίλωμα εδάφους)-βρύχιος-κύμα-αυλαξ-όρυγμα-κυρτός(καλάθι αλιείας)-κούπα-ύφαλος-πτυχή-γλυφή(κοιλότητα)-κύηση-έγκυος-γουνάζομαι(<> στα γόνατα)…
    Δεν θέλω να γίνομαι φαντασιόπληκτος, (μπορεί και να είμαι όμως), αλλά σε αυτές τις λέξεις (και σε ένα σωρό άλλες βέβαια), «βλέπω» την «επιτελική (ή μάλλον την νοηματοδοτική) λειτουργία» του ύψιλον ( ή ύψιλο εάν σας βολεύει καλύτερα ) η οποία όμως μπορεί και να είναι τυχαία. (προσωπικά δεν νομίζω αλλά…, μεχρι εκεί).
    Όσες επιστημονικές πραγματείες και αν έγραψε ο Σωσίρ (ακόμα και αυτές οι οποίες είναι up to date) δεν με πείθουν ότι η αρχαία ελληνική γραφή είναι αυθαίρετη αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

  97. Πολλά θα μπορούσε να πει (ή να μην πει) κανείς. Υποστηρικτικά στα όσα έχουν ειπωθεί, να προσθέσω κι εγώ μια ενδεικτική νομίζω παρατήρηση.

    «Και γιατί όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες λένε, π.χ. σήμερα : GEOMETRIE =ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ =μετρώ την γη , ή CHIRURG= χειρούργος = χειρ και έργον;»

    Και το λέει αυτό ένας γνώστης (αν κατάλαβα καλά) της γερμανικής. Της γερμανικής, που λέει «Fernseher»!

  98. nestanaios said

    91. Γλώσσες με την έννοια του φωνασκώ πάντοτε υπήρχαν πολλές και άλλαζαν από γενεά σε γενεά διότι δεν υπήρχε η γραφή να τις μεταφέρει στον χρόνο. Η γραφή δεν είναι σίγουρο πως μπορεί να μεταφέρει τα προφορικά στον χρόνο και ούτε μπορεί να αποδειχτεί κάτι τέτοιο και για τον λόγο αυτό η θεωρία περί προφοράς των αρχαίων Ελλήνων μπάζει από παντού.

    Περί γραφής πρέπει να γνωρίζουμε πως η ελληνική και η λατινική μόνον έχουν ιστορία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Nietzsche ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έγραψε φιλοσοφικό κείμενο σε γλώσσα μη ελληνική και μη λατινική και δέχθηκε σκληρή κριτική για την πράξη του αυτή. Όλες οι γλώσσες της τότε εποχής, κατά τους φιλοσόφους, ήσαν μη επαρκέες δια φιλοσοφικάς σκέψεας. Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος πολύ μυαλό να καταλάβει τι ακολούθησε.

  99. Παλιοσειρά said

    34, 39:

    Είχα μείνει με την εντύπωση ότι ουσιώδες γνώρισμα της καραβίδας είναι να σωρεύονται πολυάριθμα λάθη σε ελάχιστες λέξεις. Εδώ μιλάμε για τρίτη κατά σειράν σινδονιάδα (δεν άντεξα να την διαβάσω ολόκληρη, ούτε προτίθεμαι να αναζητήσω τις προηγούμενες). Μήπως είναι καιρός στα 6.000.000 λέξεις της ελληνικής γλώσσας να προσθέσουμε και αλλη μία για να αποδώσουμε το φαινόμενο;

  100. sarant said

    96: Πιάνει και με τα δάνεια το ξόρκι; Ρωτάω επειδή, τουλάχιστον σύμφωνα με τα λεξικά, ο γούτος και η κούπα είναι δάνεια. Αλλά.,. πέρα απ’ αυτό, τι νοηματοδοτεί το ύψιλον; Κοιλότητα; Δοχείο; Τι;

  101. sarant said

    99: Συγνώμη. καραβίδα είναι (αν είναι) μόνο η συγκεκριμένη παράγραφος, ότι ο γλωσσολόγος Γκέλνερ είπε αυτό κι αυτό.

  102. odinmac said

    100:Kοιλότητα, δοχείο, εσοχή, βύθιση, ύπαρξη υπό:…(κρύβω, κρυψώνα). Παρεμπιπτόντως: ύπαρξη, δηλ. υπό της αρχής ( ή όχι ; ).

  103. sarant said

    Η κοιλότητα πώς και δεν έχει ύψιλον; ο ανευθυνοϋπεύθυνος που έχει πέντε ύψιλον, πώς και δεν έχει κοιλότητα, βύθιση, εσοχή κτλ;

  104. Hellegennes Alexandrine said

    #102:

    Ύαινα, ύαλος, ύβρις, υγεία, υγρό, υιός, υλακτώ, ύλη, υλοτομία, ύμνος, ύπνος, ύφασμα…

    Πού είναι η εσοχή, κοιλότητα, ύπαρξη;

  105. Γς said

    100:
    τι νοηματοδοτεί το ύψιλον; Κοιλότητα; Δοχείο;

    Ισως, νΥκτός;

  106. entarion said

    98
    Κάποια πράγματα που είναι καταφανώς ψευδή, είναι απορίας άξιον πώς έχετε το κουράγιο να τα υποστηρίζετε σε έναν ιστότοπο που κατά κανόνα συγκεντρώνει πολλούς σχολιαστές με ευρύτατη μόρφωση και υψηλή κατάρτιση (φυσικά δεν συμπεριλαμβάνω την αφεντιά μου). Είναι δυνατόν να υποστηρίζετε ότι «ο Nietzsche ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έγραψε φιλοσοφικό κείμενο σε γλώσσα μη ελληνική και μη λατινική»; Νομίζετε ότι απευθύνεστε σε ηλιθίους;

    100
    Είναι πάντως εξαιρετικά ενδιαφέρον ότι από τα τέσσερα νοήματα που λέτε ότι εμπεριέχει το «υ» τα τρία γράφονται χωρίς «υ» (κοιλότητα, δοχείο, εσοχή). Τι να πεις, τίποτα δεν είναι τέλειο.

  107. odinmac said

    Ο ανευθυνοϋπεύθυνος που έχει πέντε ύψιλον έχει και κοιλότητα και βύθιση και εσοχή (αλλά δεν του φαίνεται εκ πρώτης όψεως).
    Κυλλός: ο έχων τας πόδας κυρτούς (δες και κουλός). (λεξικό της αρχαίας ελληνικής Σταματάκου).

  108. sarant said

    106 β: Κυλότητα, δοχύο, εσοχύ.

  109. Mindkaiser said

    @91 Douze points στον ΠαπαΣτρούμφ. Αυτά τα σχόλια στο ιστολόγιο είναι πραγματική όαση.

    @106 Με πρόλαβες Entarion. Το σχόλιο για τον Nietzsche ήταν τουλάχιστον τερατώδες.

  110. υπάρχει και λέξη με 6 ύψιλα, (του) ανευθυνοϋπεύθυνου

    το 6ο ύψιλον προσδίδει άμεση βύθιση και εσοχή, στην κοιλότητα χάνει λιγουλάκι

  111. entarion said

    108
    Δικό μου το σφάλμα Νικοκύρη. Ευχαριστώ που μου ανοίγετε τα μάτια.

    109
    Ε ναι. κάποια πράγματα είναι αδύνατον να τα καταπιείς. (Παρεμπιπτόντως, το «Επιτύμβιον» είναι από τα αγαπημένα μου. Όμορφα πράγματα έχεις στη σελίδα σου.)

  112. Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  113. Pilot said

    Νικοκύρη, διαφωνώ με τα πιο πολλά απ’ όσα λέει ο κος Μάρκου, αλλά «μένω» με το χιούμορ των σχολιαστών που τους διαβάζω εδώ και χρόνια και ξανά «μένω». (Διαφοροποίηση από τον αγαπητότατο ξαναμμένο Γς).

    Κι έτσι, για να συγχρωτιστώ χιουμοριστικά, αναρωτιέμαι: Το αντιφασίστας, γλωσσολογικά είναι όπως το αντισυνταγματάρχης; Δηλαδή, στο μέλλον, θα γίνει συνταγματάρχης;.

    Δικαιολογημένη υποθέτω η χρήση » » στο μένω, αφού χρησιμοποιείται με την ένοοια «δεν μένω τελικά, αλλά πέφτω από τη θέση μου».

  114. nestanaios said

    106. Εγώ μίλησα για λόγο φιλοσοφικό. Εσείς κάτι άλλο έχετε στο μυαλό σας.

    Ξέχασα να αναφέρω πως οι «μεταφράσεις» έγιναν πολύ αργότερα και τα πρωτότυπα «χάθηκαν». Οι επιστάμενοι δε φιλόσοφοι στις φιλοσοφικές σχολές των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, συνέχισαν να συνδιαλέγονται με λατινική και εν μέρει με την ελληνική, ως τις αρχές του εικοστού αιώνος.

  115. Mindkaiser said

    @111 Ναι, το «Επιτύμβιον» είναι ένα πραγματικά εξαιρετικό ποίημα. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια.

  116. odinmac said

    Κοίλος ετυμολογία:. πρβλ. αιολ. κούϊλαι. (Σταματάκου). Πέρα απ΄αυτό εάν έλεγα ότι το όμικρον: είναι το ύψιλον το οποίο κλείνει από πάνω ίσως έβγαινε νόημα (σύμφωνα με την φαντασία μου πάντα), στις λέξεις εσοχή (είναι αρχαία ελλ. αυτό; ) και δοχείο.

  117. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    91. ΠαπαΣτρουμφ. Έτσι είναι.
    Κάποτε δούλευα σ’ένα μεγαλοραφτάδιο. Εκεί όλα τα υφάσματα βαφτίζονταν Εγγλέζικα αδιάφορο αν στην πραγματικότητα ήταν δεύτερης ποιότητας και από άλλες χώρες. Ο πωλητής όμως έπρεπε να γνωρίζει την πραγματική προέλευση. Αναγκαστικά λοιπόν τύπωνα στο αυτοκόλλητο το όνομα του κατασκευαστή συνθηματικά.
    Canonico = CNC
    Bellora= BLR
    Reda = RD
    Marlane = MRLN.
    Αφαιρούσα με λίγα λόγια τα φωνήεντα αραβοπρεπώς. Όλοι δυσκολεύονταν με αυτή την πατέντα εκτός από τον (ας τον πούμε Πακιστανό) υπεύθυνο παραγωγής ο οποίος τα διάβαζε άνετα χωρίς να καταφεύγει στο σκονάκι. Για να αποφύγω την αποκάλυψη της απάτης από κανένα αραβομαθή πελάτη, ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια, άλλαξα τη σειρά των συμφώνων δηλαδή το Bellora (BLR) έγινε LBR. Τότε μπερδεύτηκε και ο φίλος από το Πακιστάν.

  118. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    113: Δηλαδή δεν σας αρέσει το χιούμορ των σχολιαστών, αν κατάλαβα καλά; (Πάντως ο Αντιφασίστας, που του ριχτήκατε, δεν είναι εδώ χρόνια, επομένως είναι αθώος για όσα σας ενόχλησαν, έστω, πέρυσι).

  119. entarion said

    114
    Δηλαδή, για να καταλάβω, ο Ρουσσώ, ο Χέγκελ, ο Μαρξ, ο Ένγκελς κι ένα κάρο άλλοι έγραψαν στα λατινικά ή στα ελληνικά; Ή μήπως το έργο τους δεν ήταν φιλοσοφικό; Δουλευόμαστε μεταξύ μας; Λίγη σοβαρότητα, λίγη προσοχή, λίγη ευθιξία έστω. Μπορεί να διαβάζουν και νέοι άνθρωποι και να βγάζουν λάθος συμπεράσματα.

  120. Pilot said

    Και βέβαια δεν καταλάβατε καλά. Μου αρέσει το χιούμορ και το απόλαυσα. Αυτά για την πρώτη πρόταση και παρακαλώ μην αναδιατυπώνετε αυτά που γράφω (τα ακριβή είναι στο σχόλιο 113 παραπάνω).

    Το πρώτο μισό της δεύτερης πρότασης τώρα (το υπόλοιπο μου είναι δυσνόητο) και βέβαια δεν ρίχτηκα σε κανέναν αντιφασίστα, το συμπέρασμα αυθαίρετο. Χιούμορ κάνω γενικά και μάλιστα, επιτρέψτε μου, λιγότερο δηκτικό από πολλούς που προηγήθηκαν. Ωρα είναι να βγεί και κανένας παραπονεμένος συνταγματάρχης στο ιστολόγιο.

    Επαναλαμβάνω, από το τέλος του σχολίου σας, δεν βγάζω νόημα.

  121. Pilot said

    Και βέβαια το 120 απαντάει στο Νικοκύρη του σχολίου 118.

  122. Αντιφασίστας said

    Ορκίστηκα να μην απαντάω στα τρολ και θα το τηρήσω, όσο κι αν προκληθώ.

  123. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    Ο Αντιφασίστας είναι ξηγημένος και σπαθί εγώ τον πάω ας και είναι αναθεωρητής 🙂

  124. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    >>> ας είναι και

  125. Αντιφασίστας said

    123: Αναθεωρητής! Πού το θυμήθηκες και τι μου θύμισες! Ωραίες εποχές! 😉

  126. ππαν said

    Φοβεροί όρκοι, Αντιφασίστα 😉

  127. Μαρία said

    126 Με πρόλαβες.

  128. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    125. Μην ακούς τι λέω, είμαι μια σχιζολεξική σταλινική παλιό-γρια από τα παλιά. (με ενωτικό).

  129. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    126, 127 : Ζουλιάρες 😦

  130. nestanaios said

    119. Δεν ξέρω τι σας ενοχλεί. Ναι, η γλώσσα της μοντέρνας ευρωπαϊκής φιλοσοφίας ήταν η λατινική και οι διδάσκοντες και διδασκόμενοι φιλοσοφία από την εποχή του Descartes και μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα γνώριζαν και ελληνικά (αρχαία). Για να καταλάβετε, γνώριζαν την δική τους γλώσσα, και χρησιμοποιούσαν την λατινική διότι την θεωρούσαν ιδανική για μεταφορά φιλοσοφικού λόγου και ήταν και γλώσσα κοινή σε όλους μέσα στις φιλοσοφικές σχολές των πανεπιστημίων.

    Ο Καντ, και ο Έγελος (Hegel), σίγουρα έγραψαν στη λατινική. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς ενδέχεται να έχουν γράψει ορισμένα συγγράμματα (manifesto) σε μια γλώσσα χαμηλού επιπέδου την τότε εποχή διότι απευθυνόταν σε μη φιλοσοφικούς κύκλους. Την θεωρία του ιστορικού υλισμού, όμως, σίγουρα την έχουν γράψει στην λατινική.

    Δυστυχώς δεν γίνεται να συγκρίνουμε τους τότε διδάσκοντες στις φιλοσοφικές σχολές με τους τώρα ούτε την δύναμη της λατινικής και της ελληνικής με την δύναμη των άλλων γλωσσών. Η διαφορά είναι αυτό που λέμε• γλώσσα θνητών και γλώσσα αθανάτων.

  131. Αντιφασίστας said

    126,127: Μα τον Μαρξ, σας λέω! 🙂

  132. μηα μηα γρεα κε ανεδης said

    131. Μα τον Ομπάμα!

  133. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Νοικ. Νικ. Το ότι του ‘δώσαμε κάποιο δίκιο’ με τα απρεπή σχόλια που γράφτηκαν, είναι αλήθεια. Φυσικά λυπούμαστε που άτομα με τέτοιες αντιεπιστημονικές θέσεις ήσαν, πιθανότατα δε και είναι, σχολικοί σύμβουλοι και ασφαλώς θα επηρεάζουν τη διδασκαλία αν όχι με επιστημονική πειθώ αλλά με πειθαναγκασμό λόγω της ισχύος που διαθέτουν, είναι επίσης αλήθεια. Το παραπανίσιο χαλάει και το ίσιο και ο πολύς ‘ελληνισμός’ καταντά αφελληνισμός.

    Είναι εντελώς αστείος ο ισχυρισμός ότι έχει καταρριφθεί η άποψη της ύπαρξης ομο-γλωσσιών, δηλαδή γλωσσικών οικογενειών, όπως η ινδοευρωπαϊκή, που μου αρέσει να την ονομάζω Ιαφεθιτική, από τον Ιάφεθ (yafeth), όχι τον Ιαπετό, μολονότι πρόκει-ται προφανώς για το ίδιο όνομα, στους γιους του οποίου συγκαταλέγεται και ο Για-βάν (Ίων – Έλληνας), η σημιτική και άλλες που σας είναι γνωστές. Αυτό σημαίνει ότι η εν λόγω παρατήρηση είναι πάρα πολύ αρχαία.
    Εκείνα τα οποία τροποποιούν την εν λόγω θέση, και χρειάζεται πολύ προσοχή, είναι τα εξής:
    α) Υπάρχει η θέση ότι οι ομογλωσσίες που προαναφέρθηκαν μπορούν ν’ ανα-χθούν σε ακόμα μεγαλύτερα συγκροτήματα και ότι το σύνολο των ανθρωπίνων γλωσσών μπορεί τελικώς ν’ αναχθεί στην λεγόμενη νορ-στρατική (norstratic), την υποθετική μητέρα γλώσσα της ανθρωπότητας. Δεν θα παραθέσω τα επιχειρήματα των υποστηρικτών αυτής της θέσης, την οποία επίσης συμμερίζομαι, διότι δε με απασχο-λεί να πείσω εδώ. Αυτό δεν αντιτίθεται στις ομογλωσσίες• απλά σημαίνει ότι η αν-θρώπινη γλώσσα, συνεπώς και το ανθρώπινο είδος, έχει μια κοινή κοιτίδα, από την οποία προέκυψαν οι διαφοροποιήσεις τόσο στον βιολογικό όσο και στον γλωσσικό τομέα.
    β) Δεν υπάρχει πλήρης ομοφωνία περί του ‘ποια είναι τα κοινά χαρακτηριστικά’ που επιτρέπουν τη διάκριση της μιας ομογλωσσίας από την άλλη, αλλά και των γενε-τικών διαφοροποιήσεων μέσα στην ομογλωσσία. Για παράδειγμα, οι σημιτικές γλώσ-σες έχουν μια χαρακτηριστική ρηματική δομή, το περίφημο τριγράμματο πε, άιν, λάμ(εδ), πάνω στην οποία περιγράφεται η ανάπτυξη των ρηματικών τύπων. Αντίθετα στις ιαφεθιτικές γλώσσες η ρηματική δομή είναι διαφορετική. Επίσης το σημιτικό ρήμα κινείται σε δυο κύριους άξονες, τον συντελεσμένο και τον ασυντέλεστο, μια διάκριση που λείπει απ’ όλες σχεδόν τις ιαφεθιτικές γλώσσες. Εντούτοις και στο ια-φεθιτικό ρήμα υπάρχουν οι συντελεσμένοι (ισχυρό θέμα) και ασυντέλεστοι τύποι (ασθενές θέμα), ενώ η ρωσική διαθέτει πλήρη διάκριση συντελεσμένου προς ασυντέ-λεστο (совершений / несовершений). Τελικά αποδεικνύεται ότι η διάκριση υπάρχει αλλά, εκτός της κλασικής ρωσικής, δεν είναι τόσο έντονη, και οπωσδήποτε δομείται διαφορετικά.
    Τελικώς τα κριτήρια από τη μια στην άλλη ομογλωσσία διαφέρουν, και είναι μάλλον κριτήρια που χαρακτηρίζουν την εν λόγω ομογλωσσία, παρά κριτήρια που διακρίνουν τη μια από την άλλη. Για παράδειγμα, η περίφημη ουρολοαλταϊκή ομο-γλωσσία, που καταρτίστηκε επί τη βάσει της φωνηεντικής αρμονίας, που σήμερα διασπάστηκε, με τρόπο όχι πειστικό, σε ουραλική (φινικές και μαγιάρικες γλώσσες) και αλταϊκή (μογγολικές, και τουρανικές γλώσσες με πιθανή επέκταση προς τις κορε-ατική, ιαπωνική και μερικές ιθαγενείς της Αμερικής). Και θεωρώ τη διάσπαση μη πειστική διότι στηρίχτηκε κυρίως σε λεξικολογικές διαφορές, που είναι πολύ αμφίβο-λης πειστικότητας.
    γ) Για να περιπλακεί ακόμα περισσότερο η εικόνα, φαίνεται ότι συχνά η εντοπιό-τητα επιτρέπει αλληλοεπιδράσεις που συγχέουν την ταυτοποίηση μιας γλώσσας. Για παράδειγμα, πόσο λατινογενείς είναι η γαλλική και η ισπανική; Ενώ είναι λατινογε-νείς κατά την γραμματική δομή, λεξικολογικά είναι βαθιά γερμανικές γλώσσες. Η αγγλική σε ποια οικογένεια ανήκει ως προς τα to live, to play και σε ποια ως προς τα to be, to make, to run κ.ο.κ.
    Ένα άλλο παράδειγμα είναι η σύγχρονη εβραϊκή, η οποία ενώ εμφανίστηκε σαν προσπάθεια αναβίωσης της αρχαίας γλώσσας με νεολογισμούς που θα κάλυπταν τις σύγχρονες ανάγκες, από πολλούς εβραίους γλωσσολόγους περιγράφεται ωε ινδοευ-ρωπαϊκή γλώσσα με (ψευδο)σημιτικό επικάλυμμα. Επίσης θα σας είναι γνωστό το περίφημο ελληνικό ιδίωμα του Αραβανί, όπου είχε αναπτυχθεί διπλό σύστημα κλίσης του ρήματος, μια για τα πρόσθια και μια για τα οπίσθια φωνήεντα, εκτός των πολλών άλλων επιδράσεων της τουρκικής.

    Ως εδώ για τις ομογλωσσίες, και την ιαφεθιτική / ινδοευρωπαϊκή, της οποίας εξέχον μέλος αποτελεί και η λατρεμένη μας ελληνική.
    Η γενετική γλωσσολογία μάς επιτρέπει, για παράδειγμα, να κατατάσσουμε τις γλώσσες της ινδικής υποηπείρου σε τρεις ομογλωσσίες, ή να διακρίνουμε ότι οι κλα-σική σανσκριτική ΔΕΝ είναι η βεδική, αλλά τελικώς υπήρξε συμφυρμός, ότι η περσι-κή (fars) και οι ινδικές γλώσσες ανήκουν στον ανατολικό κλάδο της ιαφεθιτικής ομο-γλωσσίας, ότι υπήρξε ένα ιλυρο-βενετικός (όχι η βενετική διάλεκτος της ιταλικής) κλάδος στις αντικριστές πλευρές της Αδριατικής, στην οποία ανήκε και η μεσαπική της μέσης Ιταλίας, ότι απόγονος της αβεστικής είναι η οσετική και η αμπχαζική όχι η περσική, κ.ο.κ..

    Επί της ‘απαντήσεως’ του κ. Μάρκου δεν μπορούν όντως να γίνουν σχόλια. Όπως και ο ίδιος δηλώνει, είναι αποτέλεσμα προσωπικών του μελετών• γι’ αυτό προφανώς δεν παραθέτει βιβλιογραφία. Το γεγονός δεν αποδυναμώνει κατ’ ανάγκη τις θέσεις του, επειδή όντως πολλά πράγματα παρατηρήθηκαν από κάποιον, χωρίς να υπάρξει προη-γούμενο. Εκείνο που τις αποδυναμώνει είναι ότι αντίκεινται σε όλη την επιστημονική κοινότητα, άσχετα των συνεδριακών φιλοφρονήσεων και άλλων φληναφημάτων που αναφέρει. Το ότι τα ανακοίνωσε σε συνέδρια δε λέει απολύτως τίποτα. Αξία στις α-νακοινώσεις και τις δημοσιεύσεις δεν δίνει το γεγονός καθεαυτό, αλλά το κατά πόσο οι θέσεις του αποτέλεσαν εφαλτήριο νέας έρευνας, ακόμα και αν η έρευνα αυτή απο-σκοπούσε να τις ανατρέψει, με δυο λόγια το impact των περιοδικών και των συνε-δρίων και oι αναφορές (citation) στο έργο του άλλων ερευνητών. To ότι σ’ ένα βήμα και λέει κάτι το οποίο, στην καλύτερη περίπτωση αγνοείται και στη χειρότερη εμπαί-ζεται, δε συνιστά επιστημονισμό. Έχω προσωπικά ακούσει διάλεξη που υποστήριζε ότι το παλιό σύστημα ταξινόμησης με τις διάτρητες καρτέλες (αν το θυμάται κανείς, εγώ το θυμάμαι γιατί είχα γνωρίσει και μια ‘διατρήτρια’) είναι πιο εύχρηστο του ηλε-κτρονικού. Από σεβασμό δεν είπαμε τίποτα.

    Αν είχατε όμως την καλοσύνη, να πληροφορούσατε τον σχολικό σύμβουλο κ. Μάρ-κου ότι ‘η δεξιάς κατεύθυνσης Γραφή’ ονομάζεται ‘επί το ευθύ’ ενώ η αντίθετης κα-τεύθυνσης ονομάζεται ‘επί τα λαιά’ ώστε, όταν μας γράφει, να ξέρει πώς να το πει.
    Επίσης ότι το ‘ν’ άρχισε να χάνεται από την πολύ βαθιά αρχαιότητα, όπως π.χ. το ‘ν’ της κατάληξης γ΄ πληθυντικού [onti] που κατάντησε στο αποπνικτικό για τον ε-γκέφαλο ‘-ουσι’, καθώς και σε πάρα πολλές δοτικές πληθυντικού κ.ο.κ. Άρα η ‘φύρα’ του ελληνισμού άρχισε πάρα πολύ νωρίς.

    Το ότι το 68-70% των λέξεων της Αγγλικής είναι ελληνικής προελεύσεως δεν αντέχει σε καμιά βάσανο, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αντίθετα, το 50% των λέξεων της καθομι-λουμένης ελληνικής είναι τουρκικής και αλβανικής προέλευσης, πέρα της σλάβικης, αποδεικνύεται ευκολότατα, επίσης είτε μας αρέσει είτε όχι.

    Η πρόταση “Οι Έλληνες εδραίωσαν και τον αλφαβητισμό στην καρδιά του Δυτικού Πολιτισμού. Είναι απολύτως ταιριαστό που η λέξη ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ – ALPHABET είναι φτιαγμένη από τα δύο πρώτα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου,” μας βρί-σκει απόλυτα σύμφωνους. Αν όμως εγκύψει κανείς στο σημιτικό αλφάβητο, θα βρει τις ίδιες ακριβώς αλληλουχίες (συμπεριλαμβανόμενων των σήμερα καταργηθέντων κόππα / qof, δίγαμα / waw, j / yod ) μαζί με τη μετάφραση των ονομάτων τους, alef / άλφα = βους, beth / βήτα = σπίτι, ghimel / γάμα = καμήλα κ.ο.κ. γεγονός που συνάδει με τη θέση ότι ακόμα και αυτά τα γράμματα έχουν πικτογραφική προέλευση. Το να μην πείθεται ένας επιστήμονας από τα γεγονότα, ασφαλώς δεν είναι πρόβλημα της επιστήμης.

    Η παράγραφος «Η Γλώσσα μας, κύριοι, «χτίσθηκε» από τους μεγάλους «Μαστό-ρους», όπως τους λέμε εμείς στην Ήπειρο, δηλ., τους ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΕΣ, που προα-νέφερα. Ήταν σεβαστά πρόσωπα, διότι είχαν ικανότητες και εξειδικευμένες γνώσεις. Δεν «έχτιζαν» ένα τείχος στα τυφλά και οπουδήποτε. Αυτά είναι αποδεδειγμένα, από την Αρχαιολογία, και δεν χωράει συζήτηση.» μόνο από τη διατύπωσή της δίνει το ανύπαρκτο επιστημονικό στίγμα του σχολικού συμβούλου κ. Μάρκου.

    Η θριαμβολογική παράγραφος, αντάξια ενός ‘δεκάρικου λόγου συνταξιούχου χωρο-φύλακα αποφοίτου του Δημοτικού για την 25η Μαρτίου’ «Όπως οι «Μαστόροι» έ-χουν χτίσει εκείνα τα αθάνατα, καλλίγραμμα και στέρεα χτίσματα, σε όλη την Ελ-λάδα, από τις Μυκήνες, τον Παρθενώνα, την Δωδώνη ή το Νεκρομαντείο της Εφύ-ρας στον Αχέροντα – δίπλα στο χωριό μου- «πελεκώντας» τις πέτρες μία-μία και τοποθετώντας τα «αγκωνάρια», δηλ. τις βάσεις και γερές γωνίες με επιμέλεια και ακρίβεια, εκεί όπου έπρεπε και όχι τυχαία ή αυθαίρετα. Σκέφτονται πολύ, πού θα βάλουν κάθε τι και ενεργούν με σχέδιο και προετοιμασία. ΔΕΝ τοποθετούν ΑΥΘΑΙ-ΡΕΤΑ ό,τι βρουν μπροστά τους. Τίποτε δεν γίνεται ατάκτως και χωρίς σχέδιο ή σκέ-ψη. Στόχος η Απόλυτη Αρμονία!» επιρρωνύει το προηγούμενο συμπέρασμα.

    Με τις άκρως αντιεπιστημονικές φράσεις ‘το ξανατονίζω αυτό’ και ‘όπως είπα πιο πάνω και ο νοών, νοήτω’ επικυρώνει τη θέση ότι ο κ. Μάρκου δεν έχει κανενός εί-δους μεθοδολογική τάξη στην έκθεση των απόψεών του, άσχετα με την ορθότητά τους ή μη.

    Και το παράδειγμα με το ΔΟΡΥ αποτελεί ασφαλώς την ταφόπετρα των ανερμάτιστων αυτών θέσεών του. Πείθει μόνο τους εκ των προτέρων πεποιθότας. Ας κάνει τον κόπο ο κ. Μάρκου να μάθει το σχήμα του daleth / δέλτα, ή του lamedh / λάμδα και να τα συγκρίνει με τη σημασία τους. Ή και του qoppa επίσης.

    Εάν ο Eduard Mayer εξανίσταται “κατά της μακράς και πείσμονος προσπαθείας, ό-πως οι Φοίνικες εμφανισθούν ως οι μεγάλοι φορείς του πολιτισμού εις την Μεσόγειον και προ των Ελλήνων! Δεν υπάρχουν καλλιτεχνικά και ιστορικά ευρήματα που να αποδίδονται σε αυτούς” εξανιστάμεθα κι εμείς.
    Κανείς δεν είναι τόσο βλάκας που να υποστηρίξει ότι οι φοίνικες εισήγαγαν τη φιλοσοφία, την ευκλείδιο γεωμετρία, την τραγωδία, το έπος. Αν δε με απατά η μνήμη μου, οι Πλάτων, Αριστοτέλης, τραγικοί, Όμηρος, Ησίοδος, Ηρόδοτος, Θουκυδίδης, ρήτορες, για να μείνω στα πιο τρανταχτά ονόματα, χώρια όλους αυτούς που χάθηκαν, έγραψαν ελληνικά, και μέσω των κειμένων τους ο κόσμος βρίσκεται εκεί που είναι σήμερα. Αλλά κατάργησαν κι αυτοί μερικά ‘ν’ όπως σας απέδειξα, χωρίς αυτό να βλάψει την πνευματική τους απόδοση κι επίδοση (αν αυτό είναι το ζητούμενο). Επο-μένως δεν είμαστε από αυτούς που ‘ντρέπονται για τον ελληνικό πολιτισμό’• είμαστε όμως από αυτούς που θέλουν να βάζουν τα θέματα στη σωστή τους διάσταση, ώστε οι επίγονοι των μεγάλων φιλοσόφων και στοχαστών του ελληνικού κόσμου να μην τους γελοιοποιούν και να μη γελοιοποιούνται. Έχει τόσα πολλά δώσει η Ελλάδα στον κόσμο, που δε χρειάζονται ‘φούσκωμα’.

    Η ερώτηση “Πού είναι τα γραπτά τους ή τα «μνημεία» τους;” είναι ασφαλώς ρητορι-κή. Όπως είναι γνωστό, το γενετικό υλικό δεν καταλείπει πέτρινα ίχνη, το ίδιο δε συμβαίνει και με το γλωσσικό υλικό. Μήπως μπορεί να μας πει κανείς ‘από πού κι ως πού η κατάληξη –ίδης σημαίνει ‘γιος του’ όπως Πηλεήδης ο ομηρικός Αχιλλεύς και Αηδονίδης ο σύγχρονος καληκέλαδος παραδοσιακός τραγουδιστής;’ Τη βρίσκουμε στο σλάβικο –ιτς και πέραν ου. Εντούτοις η λέξη dze = γιος είναι καρβελική (γεωρ-γιανή) πέραν πάσης αμφιβολίας, σε περιορισμένη χρήση μέχρι και σήμερα. Ελληνικά το κρασί ήταν ‘το μέθυ’. Ο οίνος, με τα συνακόλουθα vinus, yayin (εβραϊκά), yagvin (γεωργιανά) ήταν μια λέξη της εμπορικής lingua franca. Αλλ’ ας μην επεκταθώ στο ‘οπ’ του ὄπωπα σε σχέση με το ‘peh’ στόμα, panayim πρόσωπο, επειδή τα έχω ξανα-πεί νομίζω. Τα μνημεία τους, πέραν της ‘ανατολίζουσας τέχνης’ βρίσκονται μέσα στα ελληνικά μνημεία.

    Οι έλληνες ήσαν σπουδαίοι, καταπληκτικοί, αξιοζήλευτοι, υπέροχοι, δημιουργικοί, τολμηροί, και ό,τι άλλο θέλετε αλλά δεν ήσαν μοναδικοί, ούτε αλλιώτικοι, ούτε υπε-ράνθρωποι. Και αν έχετε αμφιβολίες περί αυτού παρακολουθήστε τις σημερινές ειδή-σεις ή το Αθηναίων Πολιτεία του Αριστοτέλη. Την ίδια θλίψη θ’ αποκομίσετε.

    Οι έλληνες ήσαν σπουδαίοι, καταπληκτικοί, αξιοζήλευτοι, υπέροχοι, δημιουργικοί, τολμηροί, και ό,τι άλλο θέλετε αλλά δεν ήσαν μοναδικοί, ούτε αλλιώτικοι, ούτε υπε-ράνθρωποι, επαναλαμβάνω κι εγώ. Γι’ αυτό είδαν τη γη επίπεδη, γι’ αυτό μίλησαν για τέσσερα στοιχεία της φύσεως, αν και μίλησαν και για την πεμπτουσία, μίλησαν για την ενδελέχεια, τη με σημερινούς όρους σχεδόν ‘νομοτέλεια’, μίλησαν για τους ατό-μους… αλλά αν διαβάσετε την βλητική του Αριστοτέλη ή τις απόψεις του Πλάτωνος για την όραση, θ’ αντιληφθείτε ότι είχαν τους περιορισμούς του ανθρώπινου γένους• ούτε λιγότερους ούτε περισσότερους, παρά τα τελικά ν της πρώτης και δεύτερης κλί-σης. Φαίνεται στην Τρίτη κλίση δε ν τα χρειάζονταν πια, είχαν αρκετά από τις δύο προηγούμενες, γι’ αυτός κράτησαν λίγα μόνο, την πόλιν, τον πέλεκυν κ.ο.κ.

    Λυπάμαι που γίνομαι δηκτικός χωρίς να παραβιάζω τα όρια της κοσμιότητος, για ν’ αντιταχθώ στον στον αρυμαγδό των ανεπιστημονικών ασαφειών και αυθαιρέτων συ-μπερασμάτων που διακινούνται αχαλίνωτα στο διαδίκτυο, και σε αυτό το blog λόγω ‘φιλοξενείας’. Είναι τόσο σαθρά τα υποστηριζόμενα, που δεν αξίζουν ούτε την ειρω-νεία.

    Ασφαλώς πιστεύω ότι ο κ. Μάρκου υπεστήριξε τα ελληνικά συμφέροντα. Αλλιώς θα είχε άλλο χαρακτηρισμό. Δεν αμφισβητούνται ούτε οι επίσημες ιδιότητες και οι τίτλοι του• ελέγχεται όμως η παντελής έλλειψη επιστημονικής μεθοδολογίας και αντιλήψε-ως. Όλοι είμαστε έλληνες στο κάτω κάτω• δε θα προδίδαμε την Ελλάδα.
    Σωστά έχει την συνείδησή του ήσυχη, διότι υπηρέτησε τα Ελληνόπουλα (και όχι μόνον), μέσα και έξω από την Ελλάδα, με εντιμότητα, ευσυνειδησία και ήθος. Δεν αμφισβητείται αυτό• αμφισβητείται το αν η υπηρεσία του ήταν πραγματική ή αν ήταν μια που εμφορούνταν από ακαταστάλακτες ελληναράδικες αντιλήψεις που στην πραγματικότητα υπονομεύουν τα ελληνόπουλα, είτε δημιουργώντας τους ψευδείς ε-ντυπώσεις είτε προκαλώντας τους αηδία και κορεσμό, όπως τα περί ωτός με ν που γίνεται νους, τα οποία είναι απλώς καταγέλαστα. Ο καθένας μπορεί ν’ αναρωτηθεί ‘πού είναι η όρνις’ και να κρατήσει το πρώτο γράμμα και την τελευταία λέξη και να σχηματίσει μια λέξη που δεν κάνει αυγά.

    Τέλος, επισημαίνω ότι δεν είμαι από τους φέροντες ψευδώνυμο. Το ονοματεπώνυμό μου κατατίθεται ακέραιο, το e-mail μου μπορεί να το πάρει οποιοσδήποτε από τον Νοικοκύρη, που του δίνω την άδεια να το κάνει για τον κ. Μάρκου, και τα λοιπά στοιχεία μου είναι καταγεγραμμένα στην επετηρίδα του Παν/μίου Αθηνών.

  134. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    ΕΛΛΥΝΟΦΡΕΝΥΚΥ YΣΤΕΡΥΑ, καλύπτει όλες τις εκδοχές του ύψιλον.

  135. Αντιφασίστας said

    Γιατί απρεπή σχόλια, Λεώνικε; Πώς αλλιώς, αν όχι με χιούμορ και με σάτιρα, μπορούν να αντιμετωπιστούν όλοι αυτοί που γυρεύουν να ξεστραβώσουν εμάς τον όχλο με τις απίθανες θεωρίες τους; Με ύφος αυτάρεσκο μας πετούν στο κεφάλι »ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή» και μας οικτείρουν, επειδή προσπαθούμε να πορευτούμε εμπιστευόμενοι τα πορίσματα της κατ’ αυτούς συμβατικής και κατεστημένης επιστήμης.

  136. Γιώργος said

    Δεν πολυκαταλαβαίνω γιατί αναφέρει την Αγία Γαλήνη και τα Αγγουσελιανά (σωστά, Αγκουσελιανά), όμως και τα δύο είναι χωριά του Δήμου Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου και δεν έχουν καμία σχέση με τα Τέμπη.
    Αγκουσελιανά: http://goo.gl/maps/kkzCX
    Αγία Γαλήνη: http://goo.gl/maps/8BlVZ
    Λεπτομέρεια, θα μου πείτε, αλλά αν κάνει λάθος σε κάτι τόσο απλό και εύκολα αναζητήσιμο, δεν εμπνέει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη για τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του.

  137. Γς said

    113: (Pilot)

    >Διαφοροποίηση από τον αγαπητότατο ξαναμμένο Γς

    Αγαπητότατος κι εξαιρετέος
    😦

  138. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    133 – Ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, τραγικοί, Όμηρος …….κατήργησαν μερικά Ν, και πώς έπαιρνε οξυγόνο ο εγκέφαλός τους;

    Πέρα απο τ΄αστεία, σχετικά με την κοινή καταγωγή των γλωσσών, κάνοντας μια απλοϊκή σκέψη (επιστημονική εκ των πραγμάτων δενμπορώ) νομίζω οτι είναι εξελικτικός νόμος (η μέθοδος, δεν ξέρω πως να το πώ) της φύσης. Είτε αφορά γενικά την ύλη στο σύμπαν, είτε τα έμβια όντα, ενω παρατηρούμε σήμερα, μια απίστευτα πολύπλοκη ποικιλία, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, μοιάζουν να έχουν κοινή αρχή. Γιατί να μη συμβαίνει και με τις γλώσσες το ίδιο;

  139. Per aspera said

    130 Ο Μαρξ και ο Ένγκελς ήξεραν καλά ελληνικά και λατινικά.Ο Ένγκελς, σύμφωνα με τον Π. Λαφαργκ, ήξερε και πολλές άλλες γλώσσες.Το Μανιφέστο είναι γραμμένο σε υπέροχη, κοφτερή, λογοτεχνίζουσα γλώσσα. Προοριζόταν για τους καταπιεσμένους ανθρώπους της εργατικής τάξης.Αυτούς θεωρούσαν αποδέκτες των ιδεών τους και όχι τους φιλοσοφικούς κύκλους.Η πυκνότητα, το ύφος των έργων τους και η κομψότητα της γλώσσας δείχνει ότι δεν έκαναν εκπτώσεις αλλά αντίθετα είχαν απεριόριστη εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των αναγνωστών τους.
    Δε χρειάζεται νομίζω να επεκταθούμε στο γιατί δεν έγραψαν στη νεκρή γλώσσα των σεμιναρίων…

  140. Μπουκανιέρος said

    133 «στην λεγόμενη νορστρατική (norstratic), την υποθετική μητέρα γλώσσα της ανθρωπότητας.»

    Ορθότερα: νοστρατική
    http://en.wikipedia.org/wiki/Nostratic_languages
    Για μια συνοπτική παρουσίαση της θεωρίας στα ελληνικά, βλ. J.Cauvin, Γέννηση των θεοτήτων, γέννηση της γεωργίας, ΠΕΚ 2004, σελ. 173.

  141. Παραληρηματικό για το Ύψιλον:
    Υθλομυθώ υπό την υιήν. Γιατί η νυξ είναι ασέληνος; Γιατί συρξ ελέγετο η σαρξ εις Αιολίαν; Γιατί εξύνισεν ο οίνος μου; Γιατί ξυρίζουν στο τέλος τον γαμπρό ; Γιατί υλακτεί ο σκύλος μου; Γιατί οι μύρμηγκες συνυπάρχουν κατά μυριάδες; Γιατί οι γύπες είναι υψιπετείς; Γιατί η γλαυξ δεν είναι βλαξ; Γιατί το πτυχίο έχει πτυχές; Γιατί ανακαλύψαμε την πυρίτιδα; Γιατί το υγρόν πυρ έκανε θραύση; Γιατί στην ήβη δεν έχουμε ύβο; Γιατί το Υ είναι ψιλό κι όχι ψηλό; Υπάρχω, κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω, υπαρξιακά προβλήματα δε θάχω…

    υθλομυθώ=φλυαρώ, μωρολογώ
    υιή=κληματαριά

    [Ελπίζω να μην ενοχληθεί ο κ. Μάρκου. Μετά μια πιεστική μέρα, είπα να χαλαρώσω λιγάκι, παραληρώντας]

  142. Νεσταναίε, αν σχεδόν ποτέ μέχρι τώρα δεν σχολιάζονταν εδώ οι αναρτήσεις σου, είναι κατά πάσαν πιθανότητα διότι μας… κούφαιναν τελείως και δεν είχαμε τι να πούμε. Αν κάποιος γράψει «ζάβαρα κατρανέμια, ίλεως, ίλεως, νάμα, νάμα, νέμια» δεν θα δοκιμάσει κανείς να τον ανασκευάσει. Ο ισχυρισμός σου όμως ότι «ο Nietzsche ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έγραψε φιλοσοφικό κείμενο σε γλώσσα μη ελληνική και μη λατινική», όταν ήδη ο Καρτέσιος έγραφε και στα γαλλικά, οι Γάλλοι διαφωτιστές επίσης, ο Καντ στα γερμανικά, και φυσικά ο Μαρξ και ο Εγκελς (πού είδες λατινικά έργα τους; και πάντως το Κεφάλαιο ως Das Kapital κυκλοφόρησε!), δεν ήταν δυνατόν να περάσει απαρατήρητος — ήταν περίπου σαν να έλεγες ότι η Λάρισα είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Ε, πώς να το κάνουμε, δεν είναι, και είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ βέβαιο και πασιφανές ότι δεν είναι!

  143. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    133: Νομίζω πως ήσουν απόλυτα κόσμιος, αν με ρωτάς δηλαδή.

    141: Παύσατε πυρ, Ορεσύβιε 🙂

  144. Γς said

    138: (Λάμπρος)

    alles hat ein ende nur die wurst hat zwei, που λένε κι οι γερμανοί.

    Το είπε χτές και ο γλυκύτατος Ζαν κλοντ Γιούνκερ που μας τέλειωσε.
    Και για να το παραφράσω αυτό το ‘όλα έχουν ένα τέλος εκτός απ’ τα λουκάνικα που έχουν δύο’:
    ‘Όλα έχουν μια αρχή εκτός από ταλουκάνικα που έχουν δύο’
    Λάθος κι αυτό.

    > Είτε αφορά γενικά την ύλη στο σύμπαν, είτε τα έμβια όντα, ενω παρατηρούμε σήμερα, μια απίστευτα πολύπλοκη ποικιλία, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, μοιάζουν να έχουν κοινή αρχή. Γιατί να μη συμβαίνει και με τις γλώσσες το ίδιο;

    !
    Ναι η ύλη, το αρχικό Μπίγκ Μπάν και η ενέργεια που σταμάτησε να ξαποστάσει και άρχισε σιγά σιγά να έχει συνείδηση του εαυτού της. Σίγουρα σε άπειρα σημεία του σύμπαντος. Και στη γή μας μια επι πλέον αρχή.
    Και πολλοί Χόμο(ι). Ο δικός μας ο ερέκτους πριν 200 χιλ χρόνια. Και μετά η εξέλιξη του. Πολλές θεωρίες εξέλιξής του. Πολλές αρχές του σύγχρονου ανθρώπου.
    Γλώσα. Πολλές θεωρίες. Σίγουρα πολλές αρχές. Πάρα πολλές.

    Πολλά έχουν πολλές αρχές, τα λουκάνικα έχουν μόνο δύο.

  145. Γς said

    >Ο δικός μας ο ερέκτους

    Ο ερέκτους σάπιενς!
    γμτ

  146. Γς said

    ο Homo σ-α-π-ι-ε-ν-ς !
    γ-μ-τ.

  147. Γς said

    145, 146:
    Μπερδεύτηκα πρωί-πρωί.
    Συμβαίνουν όμως και στους καλύτερους (;) μαστόρους.

    Η πλάκα είναι ότι έχω δουλέψει πάνω σ αυτά.
    Εχω χαρτιά και μεθόδους προσδιορισμού της εξέλιξης των ανθρωποειδών και του χρόνου εμφάνισής τους.

    Είναι να μην παίρνεις σύνταξη και να μπλέκεις σε ξένα λεξικοτράχαλα οικόπεδα.

    Α, να μην ξεχάσω να βγάλω το καπέλο του Λεώ #133 (αν φοράει). Εύγε!

  148. 96, σας λείπουν πληροφορίες. Καταρχήν ο Σοσίρ δεν έγραψε καμία πραγματεία, αν τον είχατε διαβάσει θα ξέρατε ότι το μοναδικό βιβλίο που φέρει το όνομά του είναι οι σημειώσεις από τα μαθήματά του που εξέδωσε μία ομάδα φοιτητών του μετά τον θάνατό του. Κατά δεύτερον, το κεντρικό στοιχείο της διδασκαλίας του είναι η διάκριση του προφορικού λόγου από το γραπτό. Αυτό που είπε είναι ότι το γλωσσικό σημείο, ακριβέστερα η σχέση ανάμεσα στον σημαίνον και στο σημαινόμενο είναι arbitraire (κάτι που μπορείτε να μεταφράσετε με τη λέξη «αυθαίρετο», αλλά καλύτερα θα ήταν να το πείτε «συμβατικό» για να είστε πιο κοντά στην έννοια). Ο ίδιος μάλιστα εξέτασε αναλυτικά και τα αντεπιχειρήματα στη θέση αυτή. Άρα μην τα μπλέκουμε με τη γραφή, ελληνική ή άλλη, που είναι άλλο σύστημα από την προφορική γλώσσα. Όσο για τα συστήματα γραφής, είναι γνωστό ότι τα περισσότερα από αυτά ξεκίνησαν από προσπάθειες απεικόνισης της πραγματικότητας και στη συνέχεια εξελίχτηκαν σε πιο αφηρημένα σχήματα που δεν μας επιτρέπουν να δούμε τη σχέση με την αρχική ιδέα.

  149. 147, όταν λέμε «βγάζω το καπέλο» (σε ένδειξη σεβασμού) εννοούμε αυτό που φοράμε εμείς, όχι αυτό που (ενεδεχομένως) φοράει ο άλλος. Πρέπει να πρόκειται για μηχανιστική μετάφραση της γαλλικής έκφρασης «tirer son chapeau» (που σημαίνει το ίδιο), αντί για το ελληνικής κοπής «αποκαλύπτομαι».

  150. 77, παραδρομή ήταν και διορθώθηκε. Ως γνωστόν… ουδείς άσφαλτος 🙂

  151. MelidonisM said

    Σημασία έχει για τον κ. Μάρκου ότι έλκει μεγίστη απήχηση, απ’ ό,τι λέει, πλην του εδώθε ηλετόπου.

    133 από πολλούς εβραίους γλωσσολόγους περιγράφεται ωε ινδοευ-ρωπαϊκή γλώσσα με (ψευδο)σημιτικό επικάλυμμα…
    Hebrew is Greek
    κυκλοφορεί στο άμαζον και σε όλους τους ελληνόψυχους ιστότοπους

    149 «βγάζω το καπέλο (μου) του Λεώ» μοιάζει γενική προσωπική αντί κτητική.

  152. Κουγιαγια said

    149 και 150:
    Το θεωρημα του ασφάλτου εφαρμόζεται άρα και στον Γουσού που μπερδεύτηκε και έβγαλε το καπέλο του Λεώ για να τον χαιρετήσει, αντί να βγάλει το δικό του..

  153. MelidonisM said

    151 άκυρο, αντικείμενο σε γενική π.χ. μιλάω του Νίκου

  154. sarant said

    Καλό πάντως αυτό με το καπέλο, να πεις στον άλλο: Σου βγάζω το καπέλο και… να βγάλεις το καπέλο του. Κρίμα που δεν φοράμε πια καπέλα και δεν μπορώ να υλοποιήσω το αστείο.

  155. nestanaios said

    133. Θέλω να απαντήσω σε επικείμενη ερώτηση• » Μήπως μπορεί να μας πει κανείς ‘από πού κι ως πού η κατάληξη –ίδης σημαίνει ‘γιος του’ όπως Πηλεήδης ο ομηρικός Αχιλλεύς και Αηδονίδης» Κατ’αρχας ο γιός του Πηλέα είναι Πηλείδης και όχι Πηλεήδης . «…ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ’ ἀνδρῶν». Η ετυμολογία έχει ούτως:

    Η συλλαβή ιδ σημάνει επιτεταμένως δίδω, μεταφέρω. Τα δ είναι μεταφορικό στοιχείο και το ι είναι επιτατικό μόριο. Και έχουμε την επιτεταμένη μεταφορά γενεάς από τον Πηλέα στον Αχιλλέα και τον ονομάζουμε Πηλείδη. Τα ίδιο ισχύει και για όλα τα εις ιδ. Ο Ίδης, ο Δίας, Ο Ιδας και η ιδα επιτεταμένως δίδουν. (παν σύμφυτων όρος ίδα κέκλειται). Βλέπετε, στην πατροπαράδοτη ελληνική, η λέξεις γίνονται από συλλαβές και οι συλλαβές από στοιχεία και το στοιχείο είναι αμερές. Στις γλώσσες της φιλοσοφίας του φωνασκώ, οι λέξεις γίνονται από ρίζες αλλά ο σκοπός της γλώσσας είναι ο λόγος και ο λόγος είναι ελληνική λέξη σε όλες τις γλώσσες.

    Επί χιλιετίες, η γραμματική ήταν μία και αδιαίρετος. Την τελευταία καλή γραμματική την έχει γράψει ο Γεώργιος Κούρτεσης και υπάρχει στο TLG. Tο τι έγινε μετά το γνωρίζουμε όλοι.

  156. MelidonisM said

    155 ;γιατί να μην είναι παλιό υποκοριστικό κατά το αιξ > αιγίδιον > γίδι, λέων > λεοντιδεύς, όπως θα ήταν το «πατέρας Γιάννης γέννησε το Γιαννίδι(ον)», «πατέρας Γιαννακάς έκαμε το Γιαννακάκι».

    Το έχει και η Ανέμη.
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?filename=%2Fvar%2Fwww%2Fanemi-portal%2Fmetadata%2F7%2Fa%2Fe%2Fattached-metadata-212-0000359%2F196239_01.pdf&rec=%2Fmetadata%2F7%2Fa%2Fe%2Fmetadata-212-0000359.tkl&do=196239_01.pdf&width=351&height=558&pagestart=1&maxpage=382&lang=en&pageno=1&pagenotop=1&pagenobottom=16
    Πού γράφει ο Σχολάριος για στερητικό ς, επιτατικό ι, και μεταφορικό δ;

  157. Σας έσκισε ο ωραίος αυτός δάσκαλος .

  158. sarant said

    157: Ναι, έτσι έλεγε και ο φίλος μου ο Πελοπίδας, που έπαιζε μπάλα σε μια ερασιτεχνική ομάδα.

    — Τους σκίσαμε χτες, τους πατήσαμε κάτω!
    — Πόσο ήρθατε;
    — Χάσαμε 4-0.

  159. Αντιφασίστας said

    Σας έσκισε! Τι έκφραση από μια κυρία! Σας διέρρηξε, λένε, σας κατατεμάχισε, σας κονιορτοποίησε. Αλήθεια, κυρία Στούκα, ποια είναι η γνώμη σας για το ταξίδι του Σωκράτη στο διάστημα;

  160. Αρκεσινεύς said

    157.Από χτες όλοι 1. κρατούμε μια βελόνα και ράβουμε τα ξεσκισμένα ρούχα μας
    2. από την ντροπή μας για την κατατρόπωση που υπέστημε δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε και έχουμε κρυφτεί κάτω από το πατάρι.

  161. Αρκεσινεύς said

    160. από το κρεβάτι.
    158. πολυ ωραίο.

  162. Ηλεφούφουτος said

    Πάντως είμαι εντυπωσιασμένος από την υπομονετική προσπάθεια σχολιαστών όπως ο παπα-Στρουμφ, η Μ. Κατσογιάννου και ο Λεω να βάλουν σε τάξη το παραλήρημα του σχολικού συμβούλου και να δώσουν και μία στοιχειωδώς λογική απάντηση.

    Ωραία κι η επισήμανση ότι ο κ. Μάρκου συνηθίζει διατυπώσεις τύπου «Αυτά είναι αποδεδειγμένα, από την Αρχαιολογία, και δεν χωράει συζήτηση.» Τέτοιες προτάσεις είναι σήματα κατατεθέντα ελληνοβαρεμένων ψευδοεπιστημόνων, π.χ. «η επιγραφή του Δισπηλιού είναι γραμμένη στα Ελληνικά, αυτό είναι αποδεδειγμένο, δεν χωράει συζήτηση» ή «έχει αποδειχθεί σε παγκοσμίου φήμης συνέδρια ότι οι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική».
    Επειδή μάλιστα τις χρησιμοποιεί ο κ. Μάρκου σε μερικά από τα πιο αδύναμα (να το πω κόσμια) σημεία των ισχυρισμών του δείχνει κατ’ εμέ ότι κι ο ίδιος γνωρίζει (ή έστω συναισθάνεται) πόσο αστήρικτα είναι όσα ισχυρίζεται, άρα έχουμε ζήτημα γενικότερης εντιμότητας του σχολικού συμβούλου.

    133 «Το ότι τα ανακοίνωσε σε συνέδρια δε λέει απολύτως τίποτα.»
    Φοβάμαι πως κάτι λέει για το επίπεδο των συγκεκριμένων συνεδρίων.
    Για να είμαι δίκαιος όμως, έχω τύχει και σε σοβαρά διεθνή συνέδρια όπου ανάμεσα στους διάφορους ομιλητές υπήρχε και ο ένας αντεπιστημονικός με τους εντελώς αυθαίρετους ισχυρισμούς. Το αποδίδω στην επιρροή του μεταμοντερνισμού.
    Μια φορά μάλιστα είχα πει κι εγώ σε έναν υπεύθυνο του συνεδρίου ότι ανάμεσα στο ακροατήριο ήταν η μάνα του βαρεμένου, τυλιγμένη στις τρεις ζακέτες της, και άκουγε τα σκωπτικά σχόλια γύρω της την ώρα που μιλούσε ο γιος της, κι ότι τη λυπόμουνα και είναι κρίμα, οπότε κι αυτός στο τέλος της ημερίδας, κάνοντας τον απολογισμό αναφέρθηκε και στον εν λόγω με έναν καλό (αλλά ουδέτερο επιστημονικά) λόγο του τύπου «είναι σοβαρός νέος».
    Αισθάνομαι τώρα ένοχος γι αυτό. Βλέπω κι από ‘δω κάποια σχόλια οίκτου που παραβλέπουν την ουσία και εγκαλούν όσους επιτίθενται στον αγαθό κ. Μάρκου, λες και πρόκειται για τον κουζουλό του χωριού και όχι για άνθρωπο που είχε εξουσία όλα αυτά τα χρόνια και προφανώς τη χρησιμοποιούσε για κακό.
    Μου θυμίζουν αυτοί οι σχολιαστές ταινίες τρόμου όπου κάποιος αγαθιάρης αφήνει ελέυθερο από οίκτο το διάβολο ή το τέρας να μεγαλώσει και να τον φάει τελικά.

    Λεω, σχολαστική διόρθωση: Καλά τα λες για τη συμμετρία του ρηματικού συστήματος στα Ρώσικα με τη διάκριση σε συντελεσμένο και μη συντελεσμένο, η οποία παρεπιφτού χάνεται σε άλλες σλαβικές γλώσσες, αλλά είναι совершенный και несовершенный (τους άλλαξες κλίση 🙂 ).

  163. ππαν said

    Είναι και το άλλο του Καραγκιόζη, θα μας δείρουν, θα κουραστούν, θα ιδρώσουν, θα αρωστήσουν, θα πεθάνουν.

  164. Ηλεφούφουτος said

    163 Εμένα μ’ αρέσει το άλλο που λέει «έφαγα κι εγώ αλλά μού ‘ριξε κι αυτός»

  165. ππαν said

    Α, ναι, πολύ ωραίο, δεν το ήξερα!

  166. qq said

    Λίγο η φαντασία, λίγα τσιτάτα από εδώ και εκεί, λίγο αυθαίρετες υποθέσεις και ακόμα ποιο αυθαίρετα συμπεράσματα, λίγη φαντασία να οργιάζει. Οικοδομείς ένα ατράνταχτο πλέγμα ιδεών. Οι από μέσα δεν βλέπουν πόσο σαθρές είναι οι βάσεις του οικοδομήματος, οι από έξω δεν μπορούν να επέμβουν και να τους σώσουν. Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο δεν περιορίζετε μόνο στον κ. Μάρκου. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα. Ψυχανάλυση. Θρησκεία. Κομμουνισμός.

  167. Αντιφασίστας said

    162,163,164: Σωστοί! Τουλάχιστον, ο τρελός του χωριού είναι συμπαθέστατος συνήθως αλλά και ακίνδυνος.

  168. Ο ισχυρισμός ότι η σημερινή εβραϊκή (του Ισραήλ) είναι «ινδοευρωπαϊκή γλώσσα με (ψευδο)σημιτικό επικάλυμμα», καίτοι υπερβολικός κατά τη γνώμη μου, δεν έχει καμία σχέση με τις ανοησίες του Hebrew is Greek. Yπονοεί απλώς ότι ναι μεν οι λέξεις είναι κατά το πλείστον σημιτικές, αλλά το πνεύμα της γλώσσας είναι ουσιαστικά ινδοευρωπαϊκό (και δη γερμανικό/γίντις), απλώς και μόνο διότι διαμορφώθηκε στην καθημερινή χρήση από ανθρώπους με ινδοευρωπαϊκή μητρική γλώσσα. Συζητήσιμο, αλλά όχι καταφανώς παράλογο!

  169. Γς said

    182:
    >έχω τύχει και σε σοβαρά διεθνή συνέδρια όπου ανάμεσα στους διάφορους ομιλητές υπήρχε και ο ένας αντεπιστημονικός…

    Αχ, αυτοί οι ασυνήθιστοι στα συνέδρια..

    Ηταν λοιπόν σε ένα διεθνές μαθηματικό συνέδριο στους Δελφούς.

    [Αλλά πρώτα η πλακίτσα:

    Βλέπω την συνάδελφό μου την Αθηνά Μακρόγλου (Σκέψου να με διαβάζει τώρα) με μια Παναγία-μου-λουκούμι φιλενάδα της.

    -Τι έγινε Γς; Αύριο φεύγουμε ε;
    -Α, που πάτε; Το θεολούκουμο.
    -Τι 5 μέρες, Όλα πληρωμένα; Α, θέλω κι εγώ!

    Και σιγά μην άφηνα την ευκαιρία:

    -Ελα.
    -Πώς να έρθει ρε Γς;
    -Σαν γυναίκα μου!
    -Ωριαία ιδέα. Αλλά πρόσεχέ τον! Για όλα είναι ικανός ο Γς.

    Και να την επομένη ο Γς στη ρεσεψιόν μετά της ωραιότατης και νεαροτάτης παρακαλώ, συζύγου του.
    -Καλημέρα σας. Εχετε κάνει κράτηση βλέπω. Κύριος και κυρία Γς στο 125!

    Φάγαμε το μεσημέρι όλοι μαζί. Γαρίδα το μάτι τους, των γάλλων κυρίως, για τη συμβία μου.
    -Δηλαδή θα κοιμόμαστε στο ίδιο δωμάτιο;
    -Τι λες ρε βλίτο;
    Και τη νύχτα φύλαξαα τσίλιες στο διάδρομο για να μετακομίσει η ‘γυναίκα’ μου στο δωμάτιο της φιλενάδας της.

    Βέβαια όλοι οι συμμετέχοντες κάτι είχαν υποψιαστεί βλέποντάς την τις επόμενες μέρες συνεχώς με την Αθηνά. Το προσωπικό όμως του ξενοδοχείου ήταν σίγουρο. Εβλεπα τη συμπόνια τους στα μάτια τους.

    Ακόμα θα το λένε για κάποιον φουκαρά κερατά που η γυναίκα του ξεμυαλίστηκε από την πρώτη κιόλας μέρα. Και με γυναίκα μάλιστα.]

    Και τώρα στο θέμα μας.
    Τι λέγαμε;
    Αστε το να πάει στο καλό.
    Ξενέρωσα…

  170. odinmac said

    133: «Γι’ αυτό είδαν τη γη επίπεδη…»
    Σίγουρα δεν είδαν τη γη επίπεδη οι : Πυθαγόρας (6ος π.χ. αιώνας) , Ηρακλείδης ο Ποντικός (388 – 315 π.χ.) , Αρίσταρχος ο Σάμιος (310 – 230 π.χ.) , ο Αριστοτέλης βέβαια στο : » περί ουρανού», Αρχέλαος ό Αθηναίος (480-410πχ) , Βίων ό Αβδηρίτης (4ος αί.π.χ.) , Δικαίαρχος ό Μεσσήνιος (Μεσσήνη Σικελίας, 370-300π.χ. , μαθητής του Αριστοτέλη) , Έκφαντος ό Κροτωνιάτης (4ος αί.π.χ.) , Ερατοσθένης ό Κυρηναίος (276-194π.χ.) , Εύδοξος ό Κνίδιος ( 408-355π.χ.) , Θαλής ό Μιλήσιος (Μίλητος 635-545 π.χ.) και ένα σωρό άλλοι (είναι μακρύς ο κατάλογος).

  171. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    144 – Βρε Γς, είσαι κανονικός άνθρωπος ή κατι άλλο, (κατι σκοτεινό πλανιέται πάνω απο την πόλη) δεν κοιμάσε τα βράδια;

    157 – Ωραίος μπορεί να είναι (δεν τον έχουμε δεί άλλωστε) αλλα είναι κακός
    δάσκαλος, ο Σωκράτης παλι, ήταν άσχημος, αλλα ήταν καλός δάσκαλος. Εσείς ποιόν θα διαλέγατε για να διδάξει τα παιδιά σας, τον ωραίο, ή τον άσχημο;

  172. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #169
    Κυρ Γιάννη, με όλο το θάρρος, έπρεπε τεχνηέντως να διαδώσεις ότι δεν κοιμάται μόνο η «συμβία» με το τρίτο πρόσωπο, αλλά κι εσύ! Τέτοιο θα ήταν και ταιριαστό τέλος σε αυτό το επεισόδιο! 🙂

  173. Γς said

    161, 168:
    Και για τον Γιοσέφ Γιαχουντά, μιλήσαμε και με τον Αλμπέρτο. Γι αυτό είχα βάλει και τη φωτο του βιβλίου.
    Τα πίστευε.
    Τι γλυκούλης που ήταν ο μακαρίτης.
    Ηθελε να μιλούν ελληνικά και τα εγγόνια του.

    Την επόμενη φορά που πέρασα από τη Νέα Υόρκη δεν έβλεπα την ώρα να τα ξαναπούμε.
    -Πέθανε, μου είπε η δικιά μου.
    Αν σας πω ότι έκλαψα.
    Και τώρα…
    Ναι για!

  174. Ηλεφούφουτος said

    168 Κάτι παρενδυτικό ήταν και η καθαρεύουσα πάντως.

  175. Γς said

    172:

    Πολλά λέμε που δεν γίνανε και πολλά γίνανε που δεν λέμε.

    Ο Εθνάρχης – παραφρασμένος

  176. Καλαχώρας Λεώνικος said

    @147 Γς, ευχαριστώ
    @143 Νοικ. Ευχαριστώ. Αλλά το πρόσεξα.
    @135 Αντιφασίστα. Αναφέρθηκα στον τρόπο που τα είδε εκείνος. Δυσκολεύτηκα πολύ να μην διατυπώσω το αυθόρμητό μου. Εμείς μεταξύ μας δε μαλώνουμε, αλλά και με τους άλλους δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Αλλά δεν αρκεί να λες στον άλλο είσαι ηλίθιος. Πρέπει και να τον πείσεις για να το βουλώσει. Νομίζω πως το έκανα επαρκώς. ‘Μου αρέσουν τ’ αρχαία…’ διατύπωση μαθητή.
    @140 Μπουκανιέρε, ευχαριστώ για τη διόρθωση. Μου έχουν ξεφύγει και πληκτρολογικά παραστρατήματα υποθέτω γιατί με φώναζαν.
    @151 Μελιδόνη. Όχι, δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα. (Δες και @168, Άγγελος) Αλλά παρατηρείται για διάταξη στη σύνταξη που μοιάζει με τις ΙΕ γλώσσες, επειδή οι βασικοί (οικονομικά κυρίαρχοι) ομιλητές μιλάνε αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά κ.τ.τ.ο. Το ίδιο παθαίνει σήμερα και η τουρκική λόγω της χρήσης της από τούρκικο λόμπι των ΗΠΑ. Από γλώσσα τύπου ΥΑΡ τη χρησιμοποιούν ως ΥΡΑ. Αυτό έχει βαθύτατες συνέπειες διότι η τουρκική δεν είναι απλώς ΥΑΡ όπως αφελώς περιγράφεται αλλά έχει όλην εκείνη την πολύπλοκη δομή της σειριακής αναφοράς που δεν είναι δυνατή σε γλώσσα ΥΡΑ. Και στην ελληνική, η σύγχρονη αναλυτικότητά της οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στο ότι το ρήμα μετακινήθηκε από την θέση γ στη θέση β που έκανε περιττές τις μετοχές και την συντακτική εξάρτηση (όλα ‘σε κάποιο βαθμό’)
    @153 Μελιδόνη. Είναι γενική προσωπική, εντελώς διαφορετική από το παράδειγμά σου. Μιλάω του Νίκου (γενική)/ μιλάω στον Νίκο (εμπρόθετη αιτιατική), αλλά μόνο ‘του μιλάω (γενική προσωπ. αντωνυμ.)’, είναι γενική λόγω κατάργησης της δοτικής στην οποία εκφερόταν στην αρχαία το αντικείμενο του συγκεκριμένου ρήματος ‘ὁμιλῶ τινί ’. Γίνεται πιο κατανοητό σε ρήματα με δύο αντικείμενα, έμμεσο και άμεσο. Δίνω το γράμμα του Κώστα / στον Κώστα. Στο δίδωμι (τινί τί) έχουμε έμμεσο αντικείμενο (φανερώνει ‘σε ποιον δίνουμε’ το γράμμα) και άμεσο (φανερώνει ‘τι δίνουμε’).
    @155 Νεσταναίε… με βούλωσες, όπως το είπε κι άλλος. Δεν έχω τι να πω. Αλλά δε μου εξήγησες το dze και το -its. Σου θυμίζω ότι ρωσικά το де διαβάζεται dze.
    @156 Μελιδόνη. Η κατάληξη –ίδι είναι πολύ μεγαγενέστερη. δάκτυλος > δακτύλιος > δακτυλίδι. Αν επιμείνεις, μπορείς να μου πεις ότι οι ταύριοι και οι κόλχοι το πήρανε από τους έλληνες (αυτούς που θα αυτοαποκαλούνταν τελικώς έλληνες) και ότι εκπροσωπεί κάποιο μόρφημα που δεν μαρτυρείται αλλού. Δεν έχω ν’ αντείπω κάτι πειστικά. Απλώς το θεωρώ απίθανο. Το νόημα είναι ότι υπάρχουν λέξεις που διαχέονται λόγω επικοινωνίας διαφόρων τύπων, και δεν ανήκουν (πια σήμερα) σε καμιά γλώσσα.
    @162 Ηλεφουφουτε. ‘για άνθρωπο που είχε εξουσία όλα αυτά τα χρόνια και προφανώς τη χρησιμοποιούσε για κακό.’ Φυσικά κι εγώ το είπα. Καταλαβαίνεις τι θα τους έκανε σε όσους δε σκύβανε το κεφάλι στις αρλούμπες του.
    Έκανα αυτό που έκανα για να καταδείξω με τα δικά του μέσα την αγραμματοσύνη του• βλ. παρατήρηση για το επί τα λαιά.
    совершенный και несовершенный Τι έκανα; τα έβαλα ανάποδα; извините!
    @170 Μίλησα γενικά

  177. Αντιφασίστας said

    176: Λεώνικε, διάβασα το σχόλιό σου προσεκτικά και έμαθα πράγματα. Αλλά κάνεις ένα λάθος, επειδή είσαι καλοπροαίρετος. Αντιμετωπίζεις με τη λογική και την επιχειρηματολογία την ιδεοληψία και τις εμμονές. Έχεις την εντύπωση ότι ο κ. Μάρκου μεταπείστηκε; Αν του πρόσφερε χώρο ο Νικοκύρης, θα επαναλάμβανε κάθε τόσο τα ίδια και τα ίδια. Γι’ αυτό σου λέω, φίλε μου, χιούμορ, σάτιρα και θυμηδία.

  178. Μαρία said

    151 Ακολουθεί σε παρένθεση (αν φοράει), οπότε δεν υπάρχει αμφιβολία για ποιανού καπέλο πρόκειται.

  179. Ηλεφούφουτος said

    Λεώ 176προς το τέλος, ничего! ορθογραφική ήταν η διόρθωση, εννοούσα совершенн-ый («σκληρή» κλίση) και όχι -ий (μαλακή κλίση).

  180. nestanaios said

    176. Καλαχώρα, όλα τα εξερχόμενα της bocas δεν είναι μέρη λόγου.

  181. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΓΕΝΑΡΗΣ ΤΟΥ 2013

    Του ΣΤΑΘΗ*

    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
    Περπατώ για το σπίτι, ό,τι είπε ο Ουγκώ πρέπει να ξαναπούμε, ό,τι ξεχάσαμε να ξαναθυμηθούμε, δεν λειτουργεί καλά ο κόσμος,

    στρατιές ποιητών και συγγραφέων, ηρώων και αγίων έφεραν τον κόσμο έως τον 20όν αιώνα – τόσο κοντά στο δίκιο του και, ξαφνικά που ξαφνικά δεν ήταν, ανεβάζουν πάλι τον κόσμο στον σταυρό αυτοί που βγάζουν λεφτά απ’ τα καρφιά.

    Κι άρχισε ο νέος αιώνας, ο 21ος, επιστρέφοντας στην αρχή του προηγούμενου.

    Και φόρεσαν στις καλές λέξεις κίτρινο αστέρι οι νεοφιλελεύθεροι και τις έβαλαν να δουλεύουν για τον Μολώχ, να μη μιλούν,

    να μην ακούγονται,

    να μη γράφονται.

    Τα βράδια λοιπόν, αυτόν τον σκληρό Γενάρη του 2013, βγαίνω κι εγώ στην παρανομία με τις λέξεις του Θερβάντες και του Μαρξ, του Χριστού και του Ντίκενς. Του Σαίξπηρ.

    Λέξεις από ήρωες, αντάρτες και αγίους, ζωγραφισμένες από μικρά παιδιά και παράτολμα όνειρα,

    που μιλούν για άλλους κόσμους κι όχι για τον κόσμο του ΔΝΤ που κόσμος δεν είναι…

    *Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

  182. Αντιφασίστας said

    181: Ο Χριστός και ο Μαρξ να βάλουν το χέρι τους!
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=745548

  183. Καλαχώρας Λεώνικος said

    @180 Νεστανέε, είδες που έχω δίκιο; Το απέδειξες άλλη μια φορά, καμάρι μου!

  184. nestanaios said

    183. Έχεις δίκιο. Τώρα κατάλαβα. Βλέπεις, αργώ, αλλά καταλαβαίνω.

  185. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    182. Να το βάλουν, αλλά χωρίς μεσολαβητές.
    Στην ίδια σελίδα έχει το » Δημοκρατία: επίθετο ή ουσιαστικό;» πιο καλό δε θα ήταν «Δημοκρατία σε επίθετο ή σε ουσιαστικό»;

    Στο λίνκιο σου γράφει: Ρεπορτάζ: Μαρούλα Πλήκα, Συραγώ Λιάτσικου. Τι όνόματα! Από παραμύθια.
    Συνειρμικά:
    συραγώ(ή συρραγώ;) = ξεκινώ αργά-αγά προς τον προορισμό μου . «συρράγησε μπλιό!» (άντε λοιπόν, πάρε τα πόδια σου!)

  186. sarant said

    Το Συραγώ είναι πηλιορείτικο. Μήπως έχει σχέση με το σκιαθίτικο Σειραϊνώ, που είναι συχνό στον Παπαδιαμάντη;

  187. Γς said

    180, 183:

    Θιέρα λα μπόκα. Εχειθ μπλέκθει
    😉

  188. MelidonisM said

    Λεώ, Μαρία, ευχαριστώ

    Γς, μας ξεκαπέλωσες 🙂

  189. MelidonisM said

    Και ο επτανήσιος Ηλίας Λογοθέτης σήμερα το πρωί
    μιλώντας για το θεατρικό «Το Αμάρτημα της μητρός μου» στο Τριανόν, δήλωσε πως ενώ είμαστε λαός με μουσικό αφτί κάποιοι μας κατάργησαν το νι μας, χτυπώντας το αμείλικτα.

    Σαββατοκύριακο της ΝΕΤ
    http://www.ert.gr/webtv/net/item/10541-Sabbatokyriako-sth-%CE%9DET-26-01-2013#.UQO5jR000rU (στο τέλος, 2: 41′)
    …χάθηκε η τάξη της γλώσσας και των αξιών μας…
    ούτε να ντυνόμαστε δεν ξέρουμε πια…

  190. Hellegennes Alexandrine said

    Για την ακρίβεια 2:43:20″, για όποιον βαριέται να ακούσει τα προκαταρκτικά, είναι η δήλωση περί τάξης της γλώσσας και τα περί νι βρίσκονται στο 2:46:20.

    Ομολογώ όμως ότι περισσότερο με «τρόμαξε» η αντιπαραβολή Ντοστογιέφσκι-Βιζυηνού.

  191. Τζιβινίκος Θωμάς said

    κ.Μαριάννα Κατσογιάννου, αν αποφεύγατε το άκρως απαξιωτικό σχόλιο:»Καταρχήν πρέπει να σας πω ότι (προφανώς όχι από δική σας ευθύνη, αλλά λόγω του επιπέδου των ιδρυμάτων στα οποία σπουδάσατε), δεν γνωρίζετε τι σημαίνει τεκμηρίωση» που δε συνάδει με το ακαδημαϊκό ήθος, θα προσθέτατε κι άλλους πόντους στην όντως ενδιαφέρουσα επιστημονική τοποθέτησή σας!

    Τζιβινίκος Θωμάς

  192. Γ. ΒΑΣ said

    Γ. ΒΑΣ
    Σχετικά με τα γράμματα της Ελληνικής αλφαβήτου και τις έννοιές που τους αποδίδονται στο σχετικό αρθρο του κ Μάρκου, θέλω να πώ ότι ειδικότερα για το Ν, που αναφέρει ότι σημαίνει
    •τον ΝΟΥ
    •τον ΝΟΜΟ και
    •τα ΝΕΡΑ στην φύση
    αυτές οι έννοιες υπάρχουν ήδη καταγεγραμμένες στο βιβλίο του Σημαιοφόρου Θεολόγου, το ”Ελληνικό Αλφάβητο Αποκαλύπτεται” από τις εκδόσεις ΡΑ-ΜΑ-ΦΑ, το 1995.
    Υπάρχει και η σχετική ιστοσελίδα http://www.ramafa.gr με το έργο του ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ.
    Όταν γίνεται αντιγραφή, πρέπει να αναφέρεται και η πηγή.

  193. Emphyrio said

    Δεν πρεπει να ταϊζουμε τα τρολ, συμφωνω, αλλα τωρα το διαβασα και…

    Και Quis custodiet ipsos custodes? Ευτυχως ειμαι στην δευτεροβαθμια εκπαιδευση, και ευτυχως η προηγουμενη και η τωρινη συμβουλος μας ειναι μορφωμενες γυναικες. Τρεμω για οσους συναδελφους της πρωτοβαθμιας θα περασουν απο τα Καυδιανα Δικρανα του συμβουλου αυτου. Και πιο πολυ στενοχωριεμαι για οσους συναδελφους της πρωτοβαθμιας θα ξερουν το ποιον αυτου που συντομα θα τους κρινει και θα τους επιτρεψει να συνεχιζουν να ψωμολυσσανε στην δημοσια εκπαιδευση ή θα τους καταδικασει σε στερηση βαθμου ή και σε απολυση… Και υπερβολικα στενοχωριεμαι για τα παιδια που θα περασουν απο τα χερια οσων συναδελφων συμφωνουν με τον περιγελαστο, ή χειροτερα τον θαυμαζουν, ή ακομα χειροτερα θα συμφωνησουν μαζι του για να μην διακινδυνευσουν την απολυση…

    Και επειδη το εχω μαθει εδω και πολλα χρονια, και φυσικα δεν εχω την δυνατοτητα να αποδειξω απο πού ακριβως – αλλα με τα σχεδον 50 χρονια που μιλαω τα Αγγλικα νομιζω πως στεκει: Οι αγγλικες λεξεις, ειδικα οι μη λατινικης προελευσης (αρα και ελληνικης – σε λιγο θα το αναλυσω), στον ΓΡΑΠΤΟ λογο, τις περισσοτερες φορες δεν εχουν αναγκη τα φωνηεντα (τα ΓΡΑΜΜΑΤΑ φωνηεντα – συγνωμη για τα κεφαλαια, υπαρχει λογος να το τονισω οπως θα καταλαβαινετε). Αρα καλλιστα μπορουν να γραφτουν σαν τα αραβικα ή σαν τα εβραϊκα, και καλλιστα μπορουμε οσοι ξερουμε να συμπληρωσουμε τα γραμματα που λειπουν. Αρα ειναι πιο ευκολο να αναγνωρισουμε (οσοι εχουμε εξασκημενο ματι – οι μαθητες που ξεκινανε να μαθαινουνε τα αγγλικα δεν προκειται να το καταφερουν) τις λεξεις, οταν ακολουθησουμε αυτον τον κανονα: κραταμε πρωτο και τελευταιο, και ανακατευουμε τα υπολοιπα. Στα ελληνικα ομως; Ωραιο το παραδειγμα με το ελαβα/εβαλα.

    Και τριτο για να τελειωνω. Πιανομαι απο το Geometrie αλλα και το Fernseher, και ξεχναω να ασχοληθω με ινδοευρωπαΪκες γλωσσες που δεν εχουν πλασει τις λεξεις τους αντιγραφοντας την ελληνικη (τις σκανδιναβικες π.χ. ή Φινλανδικα/Εσθονικα/Ουγγρικα). Οταν αυτες οι γλωσσες μας αντεγραφαν, αντεγραφαν την δικια μας ζωντανη γλωσσα ή τα Λατινικα, που ειχαν ηδη παρει και ενσωματωσει τοσες ελληνικες λεξεις απο 1000 τοσα χρονια πριν; Αλλα και οταν επαιρναν ελληνικες ριζες (γιατι ετσι ειχα μαθει εγω, και παλι χωρις παραπομπες: στα πανεπιστημια της Αναγεννησης και πιο μετα, οταν οι φυσικοι, χημικοι, γιατροι κλπ ανακαλυπταν κατι καινουργιο, κατι που φυσικα δεν ηταν γνωστο στους αρχαιους φυσικους, χημικους, γιατρους κλπ, αν δεν ηξεραν οι ιδιοι ελληνικα ή λατινικα, ζητουσαν απο τους ελληνιστες και λατινιστες της εποχης τους να τους βοηθησουν να πλαστουν οι νεοι οροι που θα καλυπταν τις νεες ανακαλυψεις αυτες), τις επαιρναν απο την ζωντανη ελληνικη ή μεσα απο τα βιβλια; Μαζι με τις τοσες ελληνικες λεξεις στα ιατρικα (ελληνικης προελευσης, δηλαδη) υπαρχουν και αλλες τοσες λατινικες (λατινικης προελευσης, δηλαδη). Γιατι αν θυμαμαι καλα και παλι, στο δυτικο ρωμαϊκο κρατος η lingua franca μαλλον δεν ηταν τα ελληνικα.

  194. sarant said

    Η πρώτη παράγραφός σου προκαλεί μελαγχολία.
    Και να πω και κάτι άλλο μιας και αναφέρθηκες σε αξιολόγηση εκπαιδευτικών. Λένε κάποιοι, είτε αφελείς είτε μανδραβέληδες, ότι «αν υπήρχε αξιολόγηση, η ανεκδιήγητη δασκάλα της Ραφήνας, που μπέρδεψε φθόγγους με γράμματα, θα είχε κοπεί».

    Κατά τη γνώμη μου, θα είχε περάσει από τους πρώτους.

  195. Θόδωρος Κοκκορόγιαννης said

    Προς το σχολιο 44 (αλλα και τους υπολοιπους σχολιαστες).

    Η οξυγόνωση ενὸς ιστοῦ (π.χ. του εγκεφάλου ἤ του ἐντέρου) δεν εξαρτάται ἀπὸ τὸ ἄν εισπνέουμε ἤ ἐκπνέουμε, ἀλλὰ εἶναι διαρκὴς, καθὼς επιτελεῖται ἀπὸ την αιμάτωση του ιστοῦ δηλαδὴ ἀπὸ την επιτυχὴ διέλευση του αιματος μεσα απο τα αγγεια του ιστου. Αυτη η λειτουργια ελεγχεται απο το κυκλοφορικο συστημα (καρδια-αγγεια), οχι απο την αναπνοη. Με τις αναπνευστικες κινησεις (εισπνοη -εκπνοη) απλῶς ανανεώνεται ο εμπλουτισμός του αιματος σε οξυγονο, αλλα και παλι προκειται για εναν μερικο εμπλουτισμο, καθως το ποσοστο πληροτητας του αιματος σε οξυγονο παραμενει υψηλο και επαρκει για αρκετο χρονο. Ετσι, ακομη και οταν κραταμε την αναπνοη μας, δεν σταματαμε να σκεφτομαστε η να χωνευουμε, διοτι η (ανεξαρτητη απο τη θεληση μας) κυκλοφορια του αιματος αναλαμβανει την τροφοδοσια των ιστων με οξυγονο (αλλα και θρεπτικες υλες) και την απομακρυνση των διαφορων επιβλαβων ουσιων (οπως π.χ. του διοξειδιου του ανθρακα) απο το ιστικο μικροπεριβαλλον .
    Η επιμερους κυκλοφοριες στους διαφορους ιστους δεν επρηεαζεται απο το αν αναπνεουμε η εκπνεουμε, αλλα απο αλλους παραγοντες. Π.χ. Ο ρυθμος οξυγονωσης των μυων στα δακτυλα ενος κιθαριστὴ δεν εξαρτάται απο τον αναπνευστικο του ρυθμο, αλλα απο τον ρυθμο που συστέλλει αυτους τους μυες κατα τη διαρκεια του παιξιματος του (και ο οποιος μπορει να ειναι πολυ πιο γρηγορος απο τον ρυθμο της αναπνοης). Ενα ἄλλο παραδειγμα ειναι η οξυγονωση των ιστων που συνιστουν το πεπτικο μας συστημα. Σε αυτη την αιματωση και οξυγονωση περισσοτερο επιδρα ενα γευμα, παρα ο ρυθμος αναπνοης.

    Κοντολογὶς, η εκφορὰ κάποιων γραμμάτων θα μποροῦσε ο ν τ ω ς να αυξάνει την αιματωση του εγκεφαλου (συγκριτικα με ἄλλα γράμματα ἤ συγκριτικὰ με τὴ σιωπη). Το γεγονὸς ὄτι το ν, ως συμφωνο, δεν ειναι συντομο (ὄπως το κ, π.χ.) αλλα ἔχει διάρκεια στην εκφορὰ του, μαλλον οδηγει σε αυξηση της δραστηριοτητας των εγκεφαλικων μοιρων που εμπλεκονται στην φώνηση (και ειναι παρα πολλες, σχεδον ολοκληρος ο εγκεφαλος). Ομως αυξηση της δραστηριοτητας του εγκεφαλου οδηγει σε αυξηση της βραχυπροθεσμης αιματωσης του και επομενως σε αυξηση της (βραχυπροθεσμης) οξυγονώσεὼς του. Κοντολογις, ο ισχυρισμος του κ. Μαρκου μπορει να ειναι αληθὴς.

  196. sarant said

    195: Στο αρχικό άρθρο (διότι αυτό εδώ είναι το τρίτο της σειράς) αναφέρεται ότι το /ν/ και το /μ/ και άλλοι φθόγγοι προκαλούν, ας πούμε, την αίσθηση της δόνησης.

    Βέβαια, δεν προφέρονται τα γράμματα, οπότε καλύτερα να λέμε για φθόγγους.

  197. Γιώργος said

    @195
    > Το γεγονὸς ὄτι το ν, ως συμφωνο, δεν ειναι συντομο […], μαλλον οδηγει σε αυξηση της
    > δραστηριοτητας των εγκεφαλικων μοιρων […] και επομενως σε αυξηση της (βραχυπροθεσμης)
    > οξυγονώσεὼς του. Κοντολογις, ο ισχυρισμος του κ. Μαρκου μπορει να ειναι αληθὴς.

    Έστω ότι είναι έτσι (που διαφωνώ, αλλά έστω).

    Αν το «ν» (μπορεί να) οξυγονώνει επειδή δεν είναι σύντομο, πόσο παραπάνω (μπορεί να) οξυγονώνει το «α» ή το «ο» ή το «ουουουουουου»; Οέο;

    Επίσης, αν (ξαναλέω) είναι έτσι, όσο περισσότερο μιλούσαμε τόσο περισσότερο θα οξυγονωνόμασταν, ανεξάρτητα από το ποια γράμματα (εντάξει, φθόγγους) προφέραμε, σωστά;

    Θες να οξυγονωθείς, λοιπόν; Απλό! Μίλα όσο περισσότερο μπορείς, μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα σου, και άσε την πρεμούρα για το τελικό -ν και πόσο κακό κάναμε που το «φάγαμε» από τη γλώσσα μας…

  198. Θόδωρος Κοκκορόγιαννης said

    @196, 197
    Δονηση, συντονισμὸς. Ὅ,τι καλύτερο δηλαδὴ για τους νευρῶνες, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὀποίους «τρέφονται» ἀπὸ συγχρονισμοὺς και συντονισμοὺς. Π.χ. Πολλοὶ νευρῶνες χαρακτηρίζονται ως «coincidence detectors», ανιχνευτὲς συγχρονίας (θα μποροῦσε νὰ εἶναι μια απὀδοση). Κατὰ τη γνωμη μου (που μπορει να ειναι και λαθος, καθὼς δεν ειμαι ειδικος), την ἴδια επιδραση με το ν πρεπει να εχει και το μ. Ισως και το λ και το σ και το ρ.

    Φθογγοι δηλαδη που εχουν φωνητικη διάρκεια (συγγνωμη αν οι οροι που χρησιμοποιω δεν ειναι οι σωστοι. Αλλα πιστευω οτι γινομαι κατανοητος στο τι εννοω).

    Πιστευω οτι η επιδραση που εχει η εκφορα τῶν διαφόρων φθογγων στην ενεργειακὴ κατανάλωση του εγκεφάλου (και ἄρα στην αιμάτωση και επομένως και στην οξυγόνωσὴ του) πρεπει να εχει ἤδη μετρηθεὶ.
    Ενας απλος τροπος ειναι η καταγραφη της ηλεκτροεγκεφαλικῆς δραστηριοτητας του εγκεφαλου με απλα επιφανειακα ηλεκτροδια. Ὄσο μεγαλυτερη ειναι η καταγραφομενη ηλεκτρικη δραστηριοτητα, τοσο μεγαλυτερη ειναι η απαιτηση των υποκειμενων δομων (δηλαδη των διαφορων περιοχων του εγκεφαλου) σε αιματωση και επομενως σε οξυγὸνωση. Δεν υπαρχει τίποτε το εθνικιστικό ἤ σωβινιστικὸ σε αυτὴ τη διαπιστωση. Αυτα ειναι μετρησιμα (και μάλλον ἤδη μετρημενα) πραγματα.

    Σωστη μου φαινεται επισης και η παρατηρηση του Γιωργου στο 197, οτι θα πρεπει τότε καθε ειδους φωνηση ἤ ομιλια να ενισχυει τη δραστηριοτητα του εγκεφαλου και αρα και την οξυγόνωσὴ του (Ἴσως για αυτο να ζουν περισσοτερο οι γυναικες, κατα μεσον ορο).

    Ομως αυτη η αληθεια δεν αναιρει το ενδεχομενο, το «ν» ό ν τ ω ς να συντονιζει (και επομενως να αιματωνει κλπ.) περισσοτερο τον εγκεφαλο, απότι ἄλλοι φθόγγοι, αν συγκριθει μεμονωμενα δηαλδη με ἄλλους φθόγγους. Ἴσως θα μποροῦσαν να ερωτηθοῦν ἐπ’ αὐτοὺ ἡ κ. Σαβάκη ἤ ὁ κ. Ράος, στὴν Ἰατρικὴ Σχολὴ τῆς Κρήτης.

    Γενικότερα, θεωρὼ ὄτι οι διαφορετικἐς αναλογίες φθόγγων που περιεχουν οι διαφορες γλώσσες μπορει οντως να ἔχουν μια κάποια ἐπὶδραση στη φυσιολογια του εγκεφάλου. Π.χ. στην αιματωση-οξυγόνωση, όπως ισχυρίζεται ο κ. Μαρκου.
    Αλλα αυτο σε καμια περιπτωση δεν αρκεῖ για να βγάζουμε συμπεράσματα για την υγιὴ λειτουργία ενος εγκεφαλου ἤ ενός ανθρώπου. Αν η διανοητικη ευεξία κρίνονταν μονο απο τα «ν» και τα «σ», τότε πῶς εξηγεῖται η συμπεριφορα ενὸς Ανυτου; Μηπως και αυτοῦ η γλώσσα δεν περιελάμβανε πληθος απὸ «ν» και «σ»;

    Προσωπικα νομιζω οτι πρεπει να παραμεινει το ν στην αιτιατικη του ενικου αριθμου των αρσενικων ονοματων. Μονο ετσι θα μπορει και ενας που δεν εχει την ελληνικη ως μητρικη γλωσσα, να διακρινει το αρθρο του ονοματος η του επιθετου. Για τις υπολοιπες περιπτωσεις (π.χ. στα θηλυκα) οι υπαρχοντες κανονες νομιζω οτι ειναι επαρκεις.
    Πρεπει να ομολογησω επισης οτι κι εγω (που δεν ειμαι σχολικος συμβουλος) βγαζω σπυρακια οταν ακουω το «εμβαδο» …

  199. MelidonisM said

    Μαρία Γιαχνάκη: Αντισταθείτε στην απονίνιση!

    Πρόσφατα διάβασα ένα πραγματικά ουσιαστικό άρθρο του εκπαιδευτικού Σπύρου Μάρκου που με έβαλε σε σκέψεις αλλά που μου απάντησε σε πολλά ερωτηματικά που ως τώρα έμεναν αναπάντητα
    ….
    Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά.
    Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική!

    http://www.briefingnews.gr/se-apla-ellinika/item/44094-antitatheite-t

  200. Μαρία said

    199 Την έχουμε ξαναεντοπίσει. Ειδική στην αναπαραγωγή κάθε παπαρολογίας.

  201. nestanaios said

    Εδώ είναι η μισή αλήθεια.
    http://www.argumentx.com/2012/01/when-you-write-like-this.html
    Αν πάμε σαράντα χρόνια πίσω, θα δούμε περισσότερη αλήθεια. Αν πάμε ενενήντα χρόνια πίσω, θα την δούμε όλη την αλήθεια.

  202. Θόδωρος Κοκκορόγιαννης said

    Για μιαν οπτικῆ τοῦ ἤχου
    (από τα Δημόσια και Ιδιωτικα του Ελύτη)

    Στὶς δέκα λέξεις μας οἱ πέντε εἶναι ξένες. Ὁλοταχῶς βαδίζουμε πρὸς μιὰν ἐσπεράντο παρὰ πέντε. Κανένας Ἡρώδης δὲν θὰ τολμοῦσε νὰ διατάξει τέτοια γενοκτονία, ὅπως αὐτὴ τοῦ τελικοῦ -ν· ἐκτὸς κι ἂν τοῦ ᾿λειπε ἡ ὀπτικὴ τοῦ ἤχου.

    ……Θέλω νὰ πιστεύω —καὶ ἡ πίστη μου αὐτὴ βγαίνει πάντοτε πρώτη στὸν ἀγώνα της μὲ τὴ γνώση— ὅτι, ὅπως καὶ νὰ τὸ ἐξετάσουμε, ἡ πολυαιώνια παρουσία τοῦ ἑλληνισμοῦ πάνω στὰ δῶθε ἢ ἐκεῖθε τοῦ Αἰγαίου χώματα ἔφτασε νὰ καθιερώσει μιὰν ὀρθογραφία, ὅπου τὸ κάθε ὠμέγα, τὸ κάθε ὕψιλον, ἡ κάθε ὀξεία, ἡ κάθε ὑπογεγραμμένη, δὲν εἶναι παρὰ ἕνας κολπίσκος, μιὰ κατωφέρεια, μιὰ κάθετη βράχου πάνω σὲ μιὰ καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοὶ ἀμπελῶνες, ὑπέρθυρα ἐκκλησιῶν, ἀσπράκια ἢ κοκκινάκια, ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, ἀπὸ περιστεριῶνες καὶ γλάστρες μὲ γεράνια.

    Εἶναι μιὰ γλώσσα μὲ πολὺ αὐστηρὴ γραμματική, ποὺ τὴν ἔφκιασε μόνος του ὁ λαός, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ δὲν ἐπήγαινε ἀκόμη σχολεῖο. Καὶ τὴν τήρησε μὲ θρησκευτικὴ προσήλωση κι ἀντοχὴ ἀξιοθαύμαστη, μέσα στὶς πιὸ δυσμενεῖς ἑκατονταετίες. Ὥσπου ἤρθαμ᾿ ἐμεῖς, μὲ τὰ διπλώματα καὶ τοὺς νόμους, νὰ τὸν βοηθήσουμε. Καὶ σχεδὸν τὸν ἀφανίσαμε. ᾽Απὸ τὸ ἕνα μέρος τοῦ φάγαμε τὰ κατάλοιπα τῆς γραφῆς του καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τοῦ ροκανίσαμε τὴν ἴδια του τὴν ὑπόσταση, τὸν κοινωνικοποιήσαμε, τὸν μεταβάλαμε σὲ ἕναν ἀκόμα μικροαστό, ποὺ μᾶς κοιτάζει ἀπορημένος ἀπὸ κάποιο παραθυράκι κάποιας πολυκατοικίας τοῦ Αἰγάλεω.

    Δὲν ἀναφέρομαι σὲ καμιὰ χαμένη γραφικότητα. Οὔτε θυμᾶμαι νά ᾽χω ζήσει σὲ καμιὰ καλὴ ἐποχὴ γιὰ νὰ τὴ νοσταλγῶ. Ἁπλῶς, δὲν ἀνέχομαι τὶς ἀνορθογραφίες. Μὲ ταράζουν. Νιώθω σὰν ν᾿ ἀνακατώνονται τὰ γράμματα στὸ ἴδιο μου τὸ ἐπώνυμο, νὰ μὴν ξέρω ποιὸς εἶμαι, νὰ μὴν ἀνήκω πουθενά. Τόσο πολὺ αἰσθάνομαι νὰ εἶναι ἡ ζωή μου συνυφασμένη μ᾿ αὐτὴν τὴν «ὑδρόγεια λαλιά», ποὺ δὲν εἶναι παρὰ ἡ ὀπτικὴ φάση τῆς ἑλληνικῆς λαλιᾶς, τῆς ἱκανῆς μὲ τὴ διπλή της ὑπόσταση νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ ζωγραφίζει συνάμα. Καὶ ποὺ ἐξακολουθεῖ ἀθόρυβα ὅσο καὶ δραστικά, παρὰ τὶς ἄνωθεν ἐπεμβάσεις, νὰ εἰσχωρεῖ ὁλοένα μέσα στὴν ἱστορία καὶ μέσα στὴ φύση ποὺ τὴ γέννησαν, ἔτσι ὥστε νὰ μετατρέπει τεράστιες ποσότητες παρελθόντος χρόνου σὲ παρόν, καὶ νὰ μετατρέπεται ἀπὸ τὸ παρὸν αὐτὸ σὲ ὄργανο προικισμένο μὲ τὴ δύναμη νὰ ὁδηγεῖ τὰ στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας στὴν πρωτογενὴ φυσική τους ἀλήθεια.Ὅμως, γιὰ νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ αὐτὸ κανείς, πρέπει νά ᾽χει περάσει ἀπ᾿ ὅλες τὶς διεργασίες, ὅσες ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ διακρίνει ποῦ κεῖται τὸ καίριο. Τὸ καίριο στὴ ζωὴ αὐτὴ κεῖται πέραν τοῦ ἀτόμου. Μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι, ἂν δὲν ὁλοκληρωθεῖ κανεὶς σὰν ἄτομο —κι ὅλα συνωμοτοῦν στὴ ἐποχή μας γι᾿ αὐτὸ— ἀδυνατεῖ νὰ τὸ ὑπερβεῖ….

    Για μιαν οπτική του Ήχου από τα Δημόσια και Ιδιωτικά του Ελύτη)

  203. Ιωάννης Κουμερτάς said

    Αντιρρήσεις για το 133.

    Αγαπητέ κύριε Λεώνικε Καλαχώρα επιτρέψτε μου να διατυπώσω επιφυλάξεις για κάποιες θέσεις σας και να παρουσιάσω απόψεις μου αντίθετες με κάποιες άλλες δικές σας απόψεις.
    1. Το ότι το 50% των λέξεων της καθομιλουμένης ελληνικής είναι τουρκικής ή αλβανικής προέλευσης είναι κάτι που έχει μετρηθεί; Και πώς αποφασίζεται το αν μια νεοελληνική λέξη είναι λέξη της καθομιλουμένης ή όχι;
    2.Το αν μια γραφή είναι αλφαβητική ή όχι δεν καθορίζεται από το ποια γράμματα χρησιμοποιούνται στη γραφή αλλά από το τι γράφουμε με τα γράμματα. Στην αλφαβητική γραφή με τα γράμματα καταγράφονται οι απλοί ήχοι από τη συνεκφορά των οποίων σχηματίζονται οι συλλαβικοί ήχοι. Για να γράψουμε τη λέξη ΚΑΚΙΑ αλφαβητικά χωρίζουμε τη λέξη σε συλλαβές (ΚΑ-ΚΙ-Α), και γράφουμε κάθε συλλαβή με τα γράμματα πους δείχνουν από ποιους απλούς ήχους αποτελείται κάθε συλλαβή και τα γράφουμε με τη σειρά που αυτοί οι απλοί ήχοι εκφέρονται. Έτσι στην αλφαβητική γραφή οι λέξεις αναλύονται σε συλλαβές και οι συλλαβές, οι συλλαβικοί ήχοι δηλαδή, αναλύονται στους απλούς ήχους από τους οποίους αποτελούνται.
    Η ανακάλυψη του αλφαβήτου είναι
    α) η ανακάλυψη του ότι οι συλλαβικοί ήχοι είναι εν γένει σύνθετοι ήχοι και
    β) η συνακόλουθη ανάλυσή των συλλαβικών ήχων στους απλούς ήχους από τους οποίους σχηματίζονται.
    Σε ιδανική μορφή το αλφάβητο μιας γλώσσας είναι το σύνολο των απλών ήχων από τη συνεκφορά δύο ή τριών ή περισσότερων από αυτούς ή από την εκφορά ενός από αυτούς παράγονται όλοι οι συλλαβικοί και επομένως όλοι οι γλωσσικοί ήχοι μιας γλώσσας. Στο αλφάβητο αυτοί οι απλοί ήχοι, συμφωνικοί και φωνηεντικοί, παριστάνοναι με τα γράμματα.
    Το αλφάβητο ανακαλύφθηκε μια φορά, ανακαλύφθηκε από τους Έλληνες, και η ανακάλυψή του αποτέλεσε μείζον επίτευγμα του δυτικού πολιτισμού.
    3. Ο Ράσσελ στο έργο του «Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας» γράφει ότι σε ολόκληρη την ιστορία τίποτε δεν είναι τόσο εκπληκτικό και τόσο δύσκολο να εξηγηθεί όσο η ξαφνική άνοδος του πολιτισμού στην αρχαία Ελλάδα. Ο HaveLock και ο MckLuhan έχουν τονίσει την ιδιαίτερη συμβολή στο γεγονός αυτό, της ανακάλυψης και χρήσης από τους Έλληνες της αλφαβητικής γραφής. Άλλοι έχουν επισημάνει τη σημασία της χρήσης της αλφαβητικής γραφής για τη δημιουργία ενός λόγου που λόγω του λεξιλογίου του και του συντακτικού του μπορεί να περιγράψει όλη την πορεία της σκέψης σε όλες της τις διαδρομές. Και οι Έλληνες έγιναν έτσι ο μόνος λαός που έδινε για πληθώρα θεμάτων λογικές αποδείξεις. Έτσι αναπτύχθηκαν οι επιστήμες, η φιλοσοφία και τα λογοτεχνικά είδη.
    4. Η φοινικική γραφή δεν ήταν αλφαβητική. Ξέρω ότι πολλοί την θεωρούν συμφωνογραφική. Λέω όμως ότι ήταν συλλαβική. Δεν είμαι ο μόνος που το λέει αυτό, και υπάρχουν αρκετά ισχυρά επιχειρήματα που στηρίζουν αυτή τη γνώμη.

  204. Ιωάννη Κουμερτά:
    1. Το ποσοστό των ξένων λέξεων στην ελληνική μπορεί να μετρηθεί, έστω κι αν η μέτρηση σηκώνει κάμποσο νερό, για τον λόγο που λέτε (θα θεωρήσουμε ότι η λέξη ‘πόστα’, π.χ., ανήκει στην κοινή νεοελληνική, ή έχει τελείως αντικατασταθεί από το ‘ταχυδρομείο’ και δεν μετράει; και το ‘ποστάλι’;) Πάντως κι εγώ πιστεύω ότι είναι αρκετά μικρότερο από 50%.
    4. Το κατά πόσον η φοινικική γραφή είναι συλλαβογραφική ή συμφωνογραφική είναι εν μέρει θέμα ορισμού. Οπωσδήποτε, υπάρχει ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις καθαυτό συλλαβογραφικές γραφές, όπου άλλο σύμβολο παριστάνει π.χ. το ‘πα’ και άλλο — συχνά τελείως άλλο — το ‘πε’, και στη φοινικική, όπου ένα και το αυτό ψηφίο παριστάνει και το ‘πα’ και το ‘πε’ και το ‘πο’ και το σκέτο π [σημαντική λεπτομέρεια αυτή], όπως υπάρχει σαφώς μεγαλύτερη ποιοτική διαφορά ανάμεσα σ’ αυτού του είδους τη γραφή και στην καθαυτό αλφαβητική, όπου εμφαίνονται με ειδικά σύμβολα τα φωνήεντα.
    2. Ως εκ τούτου, με το σημείο 2 του σχολίου σας κανείς δεν θα διαφωνήσει.
    3. Δεν αποκλείεται η εφεύρεση της καθαυτό αλφαβητικής γραφής από τους Έλληνες να συντέλεσε στην αξιοθαύμαστη άνθιση του ελληνικού πολιτισμού, και ειδικότερα του φιλοσοφικού και επιστημονικού λόγου. Ωστόσο: (α) αρκετά νωρίς και άλλοι λαοί (Λυδοί, Ετρούσκοι, Ρωμαίοι…) δανείστηκαν από τους Ελληνες το αλφάβητο, και όμως δεν ανέπτυξαν παρόμοιο πολιτισμό· (β) απεναντίας, παρά την ιδεογραφική, συλλαβογραφική ή συμφωνογραφική γραφή τους, και άλλοι λαοί (Κινέζοι, Ινδοί, Αραβες) ανέπτυξαν και θαυμαστή λογοτεχνία και αξιόλογη (αν και διαφορετική) φιλοσοφία, και όταν γνώρισαν π.χ. τα ελληνικά μαθηματικά μπόρεσαν να τα εκφράσουν και να τα καλλιεργήσουν στη γλώσσα τους.

  205. Ιωάννης Κουμερτάς said

    Κύριε Άγγελε

    1. Τη λέξη πόστα ούτε τη χρησιμοποιώ ούτε έχω ακούσει κάποιον να τη χρησιμοποιεί. Και η λέξη πόστα δεν είναι ούτε τουρκικής ούτε αλβανικής προέλευσης. Άλλο όμως είναι το πρόβλημα. Λέτε ότι το ποσοστό των λέξεων αυτής της προέλευσης στη νεοελληνική γλώσσα είναι αρκετά μικρότερο από το 50% . Μπορεί δηλαδή να είναι 40 ή 30 ή 20 ή ας πούμε 10%. Αν ήταν όμως 10% τότε στο σχόλιο 133 που περιλαμβάνει περισσότερες από 1500 λέξεις θα αναλογούσαν περίπου 150 λέξεις τουρκικής ή αλβανικής προέλευσης. Εγώ λέω ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε έστω και μία τέτοια λέξη. Ο ισχυρισμός που προβάλλεται στο 133 καμμιά σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα. Αλλά και η δική σας διορθωμένη εκδοχή δημιουργεί εντυπώσεις που επίσης καμμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα

    4. Το αν η φοινικική γραφή είναι συλλαβική ή συμφωνογραφική δεν είναι θέμα ορισμού. Για να γράφω συμφωνογραφικά πρέπει τα γνωρίζω τους συμφωνικούς ήχους ως μέρος του ήχου των συλλαβών. Τότε όμως θα μάθαινα γρήγορα και το φωνηεντικό μέρος των συλλαβών και με λίγα ακόμη γράμματα θα έγραφα αλφαβητικά. Και υπάρχει και η ουγγαριτική γραφή. Είχε γράμματα για τη γραφή φωνηεντικών συλλαβών αλλά όχι για τη γραφή του φωνηεντικού μέρους συλλαβής του τύπου ΣΦ. Αν γράφαμε ουγγαριτικά τη λέξη ΚΑΚΙΑ θα γράφαμε ΚΚΑ. Με το πρώτο Κ θα διαβάζαμε τη συλλαβή ΚΑ, με το δεύτερο τη συλλαβή ΚΙ και με το Α θα διαβάζαμε τη συλλαβη Α. Καμμιά συσχέτιση δεν γινόταν μεταξύ του φωνηεντικού συλλαβικού ήχου Α και του φωνηεντικού φθογγικού ήχου Α που αποτελεί μέρος του συλλαβικού ήχου της συλλαβής ΚΑ. Είναι προφανές ότι έγραφαν ένα γράμμα για κάθε συλλαβή. Τρεις συλλαβές τρία γράμματα. Δεν είχαν αναλύσει τους συλλαβικούς ήχους σε φθογγικούς.
    Τώρα όσον αφορά τον ήχο Κ τον έγραφαν όπως τους ήχους ΚΑ , ΚΕ, ΚΙ, ΚΟ, ΚΟΥ γιατί ήταν συλλαβικός ήχος. Στις σημιτικές γλώσσες τα σύμφωνα σχηματιζουν συλλαβή και μόνα τους . Στην ελληνική γλώσσα τα φωνήεντα σχηματίζουν συλλαβή και μόνα τους, και στις ελληνικές συλλαβικές γραφές τα φωνήεντα γράφονταν με ιδιαίτερο γράμμα αλλά μόνο όταν αποτελούσαν μόνα τους ιδιαίτερη συλλαβή. Η ουγγαριτική γραφή είχε χρησιμοποιηθεί και για τη γραφή σημιτικής γλώσσας στην οποία τα σύμφωνα σχημάτιζαν και μόνα τους συλλαβές , και για τη γραφή μιας χουριτικής γλώσσας στην οποία τα φωνήεντα σχημάτιζαν και μόνα τους συλλαβικούς ήχους..

    2. Συμφωνούμε λοιπόν, Το αλφάβητο ανακαλύφθηκε μια μόνο φορά, ανακαλύφθηκε από τους Έλληνες και η ανακάλυψη του αποτελεί μείζον επίτευγμα.

    3. Θέλω να δώσω αναλυτική απάντηση και θέλω να έχω καιρό. Από τώρα επισημαίνω ότι επιστήμες πρωτογενώς και σε βάθος ανέπτυξαν μόνο οι Έλληνες και οι Δυτικοί , επομένως μόνο λαοί που χρησιμοποιούσαν αλφαβητική γραφή. Η κινεζική φιλοσοφία αποφθέγματα παραθέτει. Η κινεζική ιατρική πάει να εκδυτικισθεί. Οι Άραβες και οι Ινδοί εργάσθηκαν πάνω στην ελληνική φιλοσοφία και στα ελληνικά μαθηματικά και αυτό δεν κράτησε πολύ. Η πρωτογενής συνεισφορά των Ινδών είναι η εισαγωγή του θεσιακού συστήματος γραφής των αριθμών που ολοκληρώθηκε και χρησιμοποιήθηκε συστηματικά στη δύση. Άραβες και Ινδοί υπό τη επιρροή της αλφαβητικής γραφής είχαν υιοθετήσει και χρησιμοποιούσαν εξαλφαβητισμένες συλλαβικές γραφές. (αλφαβητικές με τη διευρυμένη έννοια του όρου). Αυτά βεβαίως δεν σημαίνουν ότι αν ένας λαός υιοθετήσει την αλφαβητική γραφή θα αναπτύξει απαραίτητα τις επιστήμες.

  206. Νάξιος said

    Σχετικά με το 93.

    Emphyrio

    Δεν ξέρω τι σημαίνει Εmphyrio ούτε αν το όνομα αυτό ανήκει σε άνδρα ή σε γυναίκα. Ανεξάρτητα από αυτό αναρωτιέμαι για το ποιος εκπαιδευτικός λειτουργός υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να αντιμετωπίσει τη δυσμένεια των προϊσταμένων του. Εσείς ή ένας εκπαιδευτικός που χαίρεται για το τι υπήρξαν οι αρχαίοι Έλληνες και θέλει να το προβάλει για να ξυπνήσει την περηφάνεια και τις φιλοδοξίες των νέων; Υποτίθεται ότι μιλάμε για εκπαιδευτικό που όπως και σεις έχει άρτιο και πειστικό λόγο και καλή κατάρτιση και φυσικά μπορεί να ξεχωρίσει και εκείνος το τι μπορεί υποστηριχθεί βάσιμα και το τι όχι.
    Η απάντησή μου είναι ότι είναι πολύ πιθανότερο να συναντήσει αντιδράσεις και προσπάθειες να παραγκωνισθεί όχι εσείς αλλά ο δεύτερος εκπαιδευτικός. Εσείς βρήκατε δύο συμβούλους μορφωμένες γυναίκες, με τις δικές σας πάνω κάτω απόψεις και αντιλήψεις και συνεργαστήκατε άριστα. Η πλειοψηφία των προϊσταμένων έχει τη δική σας ή τη δική του θεώρηση;
    Υπάρχουν ενδείξεις ότι εκείνοι που καθορίζουν το τι θα διδάσκεται στα παιδιά βρίσκονται πιο κοντά στη δική σας θεώρηση. Και δεν έχουν διάθεση να πειστούν από επιχειρήματα που καταρρίπτουν ή έστω αδυνατίζουν την άποψή τους. Θα δώσω ένα παράδειγμα. Η Britnnica και η μαθητική Britannica
    αναφέρουν στο άρθρο για τη γραφή ότι η ανακάλυψη του αλφαβήτου είναι η ανάλυση των συλλαβικών ήχων στος απλούς και αδιαίρετους ήχους από τους οποίους αποτελούνται, ότι η ανακάλυψη αυτή έγινε μόνο μια φορά, έγινε από τους Έλληνες και αποτελεί μείζον επίτευγμα του δυτικού πολιτισμού. Ενώ στην Britannica όμως αναφέρονται αυτά, στα βιβλία ιστορίας του δημοτικού σχολείου αναφέρεται ότι οι Έλληνες πήραν το αλφάβητο τους από τους Φοίνικες. Μην ανησυχείτε λοιπόν.

    Τώρα εσείς λέτε ότι υπάρχουν και γλώσσες που μπορεί να διαβασθούν άνετα και με τις σημιτικές γραφές και μάλιστα στην αρχαία και αρχική τους μορφή. Λέτε ακόμη ότι σε αυτές τις γλώσσες υπάγεται εν μέρει και η αγγλική και υπάγονται και οι σκανδιναυικές γλώσσες. Βέβαια υπάρχουν και γλώσσες που δεν διαβάζονται με γραφές σαν τις σημιτικές. Η αλφαβητική γραφή μπορεί όμως να εξυπηρετήσει άριστα όλες τις γλώσσες. Και δεν είναι αυτό το σημαντκότερο. Με γραφές σαν τις σημιτικές στην αρχαία τους και αρχική μορφή μπορεί να διαβασθούν μόνο γνωστές λέξεις. Άγνωστες δεν μπορεί να διαβασθούν. Αντίθετα με τις αλφαβητικές γραφές διαβάζονται άμεσα και αναμφίβολα όλες οι λέξεις, γνωστές και άγνωστες και αυτό έχει μεγάλη σημασία για την εξέλιξη μιας γλώσσας.

    Και περνώ στο τρίτο μέρος. Η λατινική δέχτηκε από νωρίς την ελληνική επίδραση και στο λεξιλόγιο και στη σύνταξη. . Η ιστορία της λόγιας λατινικής είναι η ιστορία αφομοιώσεως ελληνικών στοιχείων. Πριν και μετά τον 15ο αιώνα η ελληνική επιρροή ενισχύθηκε από τη διαδικασία μετάφρασης πολλών έργων της ελληνικής γραμματείας στη λατινική, στην οποία οι ενδιαφερόμενοι στη δύση τα μελετούσαν. Υπήρξαν και λόγιοι που έμαθαν ελληνικά και μελετούσαν τα έργα από το πρωτότυπο. Και τα έργα μεταφράστηκαν και σε τοπικές ευρωπαϊκές γλώσσες. Τι σημασία έχει αν οι ελληνικές λέξεις που πέρασαν στις δυτικές γλώσσες προέρχονταν άμεσα από την ελληνική ή από τη λατινική; Ήταν ελληνικές λέξεις που προέρχονταν από τα κείμενα της ελληνικής γραμματείας, μιας εκπληκτικής γραμματείας που διαμόρφωνε τον κόσμο και τις αναζητήσεις ενώ είχαν περάσει 1500 ας πούμε χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε. Χωρίς αυτήν, η νεότερη δυτική επιστήμη θα ήταν αδιανόητη αναφέρει ο Ράσσελ.
    Και πέρασαν στις ευρωπαϊκές γλώσσες και ελληνικά γλωσσικά δομικά στοιχεία που αποτέλεσαν ζωντανά, λειτουργούντα γλωσικά δομικά στοιχεία των ευρωπαϊκών γλωσσών. Έτσι η δημιουργία ελληνογενών λέξεων στις ευρωπαϊκές γλώσσες συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

    Και υπάρχει και κάτι άλλο. Έχω την εντύπωση ότι πολλούς στενοχωρεί η αναφορά με θετικό τρόπο στους αρχαίους Έλληνες, και αυτό αν είναι αλήθεια, είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: