Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πειραχτικοί και ευχετήριοι στίχοι για τη γέννηση της κόρης

Posted by sarant στο 3 Μαρτίου, 2013


RinioΤις προάλλες, στις 24 Φεβρουαρίου συγκεκριμένα, ένας μυτιληνιός φίλος θυμήθηκε στο Φέισμπουκ την επέτειο του θανάτου της Ρηνιώς Παπανικόλα (1936-2001), που έχει κάνει μερικές από τις καλύτερες εκπομπές στην ιστορία του ελληνικού ραδιοφώνου, αλλά και πάρα πολλά άλλα πράγματα (το άρθρο στη Βικιπαίδεια είναι αρκετά κατατοπιστικό και έχει και μερικούς συνδέσμους, αλλά την ίδια και πολύ περισσότερη ύλη έχει και το άρθρο του Β. Γεώργα στη Bibliothèque). Παίρνω αφορμή από το αφιέρωμα του φίλου μου για το σημερινό μου άρθρο, που όμως δεν θα αναφερθεί καθόλου στο πολύ σημαντικό έργο της αλλά στη γέννησή της.

Βλέπετε, η Ρηνιώ Παπανικόλα ήταν κόρη της Άννας και του Στρατή Παπανικόλα, δημοσιογράφου, εκδότη και ενός από τους πρωτεργάτες της Λεσβιακής Άνοιξης, του πρωτοφανούς εκείνου πνευματικού κινήματος του μεσοπολέμου -και καθώς οι δικοί μου, εννοώ τον παππού και τη γιαγιά μου από τη μεριά του πατέρα μου, συμμετείχαν στη Λεσβιακή Άνοιξη, έχω ακούσει και διαβάσει πολλά για τον Παπανικόλα.

Την εποχή που γεννήθηκε το μοναχοπαίδι του, ο Στρατής Παπανικόλας (1894-1952) έβγαζε στη Μυτιλήνη την εβδομαδιαία σατιρική-λαογραφική εφημερίδα «Τρίβολος», που ξέφευγε από τα συνηθισμένα πρότυπα των σατιρικών εντύπων. Βέβαια, αν τον χαρακτηρίζαμε με μία λέξη, σατιρικό έντυπο θα τον χαρακτηρίζαμε, αλλά αυτό θα ήταν μια αναπόφευχτη αδικία· αναπόφευχτη επειδή σατιρικός ήταν ο τρόπος που προσέγγιζε τα περισσότερα θέματα· αδικία επειδή πέρα από την καθαρή σάτιρα ο Τρίβολος περιείχε και άφθονη λογοτεχνική αλλά και λαογραφική ύλη. Μάλιστα, ειδικώς τη λαογραφική ύλη ο Παπανικόλας την προσέγγιζε με άκρα σοβαρότητα. Έκδηλη είναι η φροντίδα του για τη σωστή απόδοση της ντοπιολαλιάς και των επιμέρους υπο-διαλέκτων. Κατάφερε μάλιστα να αποχτήσει «ανταποκριτές» που να γράφουν στις βασικές υποδιαλέκτους του νησιού (αγιασώτικα, πλωμαρίτικα κτλ.).

Ο παππούς μου, ο Νίκος Σαραντάκος (1903-1977) ήταν μεν Μανιάτης, αλλά έζησε στη Μυτιλήνη τα καλύτερά του χρόνια, παντρεύτηκε Μυτιληνιά, τη γιαγιά μου Ελένη Μυρογιάννη, κι εκεί γέννησε τον γιο του, τον πατέρα μου τον Μίμη Σαραντάκο. Συνεργάστηκε με τον Τρίβολο αρκετά πυκνά, με το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης, κυρίως με σατιρικά ποιήματα. Τα περισσότερα από αυτά τα έχω συγκεντρώσει σε ένα αφιέρωμα στον παλιό μου ιστότοπο. Σήμερα θα παρουσιάσω ένα τέτοιο ποίημα, γραμμένο για τη γέννηση της Ρηνιώς Παπανικόλα.

Όταν γεννιέται παιδί, στέλνει κανείς ευχές ή έστω γράφει στίχους ευχετήριους, όταν όμως το παιδί είναι κόρη, ενώ ο πατέρας επί μήνες διατυμπάνιζε αριστερά και δεξιά ότι είναι σίγουρος για τον γιο, τότε μαζί με τις ευχές αναμενόμενο ήταν και το πείραγμα, πολύ περισσότερο στην περίπτωση του Παπανικόλα, που τον ήξερε όλη η Μυτιλήνη, και που συνήθιζε, μέσα από τις στήλες του Τριβόλου, να πειράζει, έστω και καλοπροαίρετα, τους πάντες. Ενδεικτικό της νοοτροπίας που επικρατούσε στη μεγάλη αντροπαρέα των αναγνωστών του Τρίβολου είναι ότι η γέννηση πρωτότοκης κόρης –αντί για τον επιβεβλημένο γιο– θεωρήθηκε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, καταστροφή. Κι αυτό στη Μυτιλήνη, όπου η θέση της γυναίκας (από τα χρόνια της Σαπφώς ίσως) ήταν ανώτερη από αλλού.

Κι έτσι, όλη η Μυτιλήνη ευχήθηκε στον Στρατή να ζήσει και να προκόψει η κόρη (και οι ευχές τους πιάσανε), αλλά δεν παρέλειψαν να τον πειράξουν που δεν γέννησε τον προαναγγελθέντα διάδοχο. (Να θυμίσω στους πολύ νέους ότι τα χρόνια εκείνα δεν υπήρχαν υπερηχογραφήματα, οπότε η μόνη «προγνωστική» μέθοδος ήταν το σχήμα της κοιλιάς της εγκύου. Αυτό το σασπένς στην εποχή μας το έχουμε, ευτυχώς, χάσει).

Η Ρηνιώ γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1936. Πρώτος ο ίδιος ο Παπανικόλας έσπευσε, στο αμέσως επόμενο φύλλο της εφημερίδας του, στις 17 Ιουλίου, να βάλει, στην τελευταία σελίδα (διότι προφανώς το υπόλοιπο φύλλο είχε στοιχειοθετηθεί), στο κέντρο και με μεγάλα γράμματα, το ποίημά του «Στην κόρη μου», που αρχίζει διεκτραγωδώντας τα πειράγματα που ακούει στην πιάτσα, σε σημείο που να μην τολμάει, δήθεν, να βγει από το σπίτι του:

ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ

Με νίκησε, τ’ ομολογώ, η μάνα σου η καπάτσα!
Σε Δύση και σ’ Ανατολή σε ξέρανε γι’ αγόρι.
Μα σ’ έβγαλε κάπως λειψή κι έχω κι εγώ μια κόρη
και ντρέπουμαι να ξεμυτίσω ο φουκαράς στην πιάτσα.

Σαν το σκυλί που στην ουρά έχει τενεκέ δεμένο
και τ’ αποπαίρνουν με πετριές οι μάγκες στα σοκάκια
έτσι την έπαθα κι εγώ -ω ανείπωτα φαρμάκια!-
κι αντίς χαρούμενο τραγούδι θλιβερό σού υφαίνω.

Το υπόλοιπο ποίημα το έχω ανεβάσει εδώ.

(Κατά σύμπτωση, στο ίδιο φύλλο του Τρίβολου, στη δεύτερη σελίδα, δημοσιεύεται το ποίημα «Καλώς ώρισα» του παππού μου, γραμμένο για την επάνοδό του στη Μυτιλήνη άπό τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης όπου είχε πάει με μετάθεση για ένα χρόνο).

Από το επόμενο τεύχος, αρχίζουν τα συγχαρητήρια  των φίλων, που συνοδεύονται απο το αναμενόμενο δούλεμα, και πιάνουν σεβαστό μέρος της ύλης του Τρίβολου. Σε ειδική στήλη, «Οι εκδικηταί», υπάρχουν «ευχές» φίλων ή γνωστών, κάποιες από τις οποίες απηχούν την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι θέλει τέχνη για να κάνεις αγόρι, όπως «Τ’ αρσενικά παιδιά θέλουν πιδέξια σκέλια» ή «Δεν είνι που δεν ξέριτι αλλά που δεν καταδιχώστι τσι να ρουτήσιτι». Πολλές τέτοιες «ευχές» είναι φτιαχτές από τον Παπανικόλα, άλλες όμως μπορεί και να είναι γνήσια πειράγματα. Παράλληλα, στη στήλη του Ονειροκρίτη, ο εκδότης κάνει την αυτοκριτική του: Αγόρι εάν ιδείς καθ’ ύπνους, μη σπεύσεις να το κακαρίξεις πριν το ιδείς και στον ξύπνο σου. Υπάρχει βέβαια και η συνήθης ύλη του περιοδικού, όπως το «Αθηνέικο σολοικοπάζαρο» (όπου ο Παπανικόλας επισήμαινε και κορόιδευε ελληνικούρες αθηναϊκών εφημερίδων) ή τα πολιτικά του σχόλια -όπου, μεταξύ άλλων, αποκαλεί «μοναρχοφασίστες στασιαστές» τους φρανκικούς της Ισπανίας, αντί για «επαναστάτες» που συνηθιζόταν.

Τα συγχαρητήρια, τα πειράγματα και τα «λόγια παρηγοριάς» συνεχίζονται και στο επόμενο τεύχος, καθώς και στο μεθεπόμενο, όπου δημοσιεύεται και το ποίημα του παππού μου. Για να πάρετε και μιαν ιδέα του περιοδικού, έχω ανεβάσει όλο το μεσαίο δισέλιδο του φύλλου (που είχε 4 συνολικά σελίδες) και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Σε αυτό το φύλλο, είκοσι μέρες μετά τη γέννηση της Ρηνιώς, ο Παπανικόλας σημειώνει φιλοσοφικά (κάτω αριστερά στην αριστερή σελίδα): Εν τω μεταξύ τα συγχαρητήρια εξακολουθούν βροχηδόν, ίνα πληρωθεί το ρηθέν: «Δεν είνι που σκοντάφτεις, μόνι σι λεν τσι ώχα» (εγώ την παροιμία την ξέρω σε πιο απλά ελληνικά: Δεν φτάνει που σκοντάφτεις, μόνο σου φωνάζουν «τύφλα!»).

Το ποίημα του Άχθου Αρούρη για τη μικρή Ρηνιώ είναι το εξής:

Χαμένοι κόποι

Μοχτά σκληρά, επώδυνα, θανάσιμα
κι ιδροκοπά το θήλυ με τη γέννα
-με μπλούζες άσπρες παραστέκει η Επιστήμη-
Ποια τάχατ’ αμαρτήματα κολάσιμα
έκανε προ μηνών εννέα –οίμοι!
και τώρα τα πληρώνει μαζεμένα;

Και ο ανήρ υπό το κράτος άφατου
δέους και ανησυχίας συνεχόμενος
σκέπτεται πως υπήρξε μάλλον γκάφα του
που διεκήρυξε παντού διά του φύλλου του
πως θα’ ναι ο «οπίσω του ερχόμενος»
μία πιστή αντιγραφή του φύλου του.

Η πίστη που κινεί βουνά και όρη
δεν είναι επαρκής να φτιάξει αγόρι!
Ώδινεν όρος «Τρίβολε» και εγεννήθη μυς
ώδινε κι η Λουλού και βγήκε «μις».

* * *

Και τώρα σένα, νεαρά Τριβολοπούλα,
ποια τάχα ευχή αρμόζει να σου δώσω;
Να σ’ ευχηθώ πεντάμορφη να γένεις
ή του παραμυθιού βασιλοπούλα
ή με λεφτά πολλά να σε φορτώσω
ή της παλιάς να μοιάσεις της Ελένης
με τρωικούς πολέμους κι  Ιλιάδες;
ή να σου τάξω στέμματα και κράτη
-σ’ αρέσει λόγου χάρη της Αγγλίας;-
ή λούσα και μπριγιάν που δεν ξανάδες
και αυτοκίνητα υπερπολυτελείας;…
Απ’ όλα τούτα διάλεξε και πάρτα
Ή μαζεμένα θες ή λίγα λίγα.
Γέλα τους άντρες που ’ν’ οι άθλιοι όντα σκάρτα
και της ζωής τις απολαύσεις τρύγα.

Άχτος Αρούρης

Πιάσαν οι ευχές, απ’ όσο ξέρω.

Στο μεταξύ έχει επιβληθεί η δικτατορία του Μεταξά. Στα επόμενα φύλλα του Τρίβολου δεν βρίσκω άλλα πειράγματα για την κόρη, όμως μου κάνει εντύπωση το θάρρος του Παπανικόλα, ο οποίος στις 28 Αυγούστου 1936 βάζει πρωτοσέλιδο το εξής σχόλιο, με το οποίο και θα τελειώσω, έστω και λίγο ξεκάρφωτα, γιατί μ’ αρέσει που παινεύοντας τον δικτάτορα τον σφάζει με το μπαμπάκι:

ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ

«Δεν είμεθα καθεστώς βίας και θέλομεν να βασιζώμεθα επί της θελήσεως του Λαού», εδήλωσεν ο κ. Μεταξάς εις το συνέδριον των Επαγγελματιών στην Αθήνα. Φρόνιμες κουβέντες κυβερνήτου που ξέρει τι γυρεύει και πού πάει. Και όμως είχαμε συνηθίσει να λέμε πως η Ελλάδα πάσχει από λειψανδρία! Τον είχαμε μπροστά μας τόσα χρόνια τον ιδεώδη κυβερνήτη, που δεν του λείπει μήτε μυαλό, μήτε ρητορεία, μήτε κανένα από τα προσόντα που απαιτεί η μοντέρνα διακυβέρνηση των λαών, και δεν τον εκτιμούσαμε. Έξη βουλευτάς τού είχε δόσει, εσχάτως, το άθλιο κοινοβουλευτικό καθεστώς. Αλλά «λίθον όν απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες ούτος εγεννήθη εις κεφαλήν γωνίας» όπως λέγει και το ιερόν και άγιον Ευαγγέλιον.

Ίσως η παράθεση του ευαγγελικού χωρίου να έκανε τον λογοκριτή να το προσπεράσει, θεωρώντας πως αφού είναι χριστιανικό, εγκρίνεται!

 

117 Σχόλια to “Πειραχτικοί και ευχετήριοι στίχοι για τη γέννηση της κόρης”

  1. Φίλος said

    Αγαπητοί Ακροαταί

    Εύρηκα ένα μήλο.
    το πήρα από μυτιληνιό
    που με τιμά σαν φίλο

    Μ’ ένα φορτηγό κεράσια
    δε ξοφλάω τα χορτάσια

  2. Γς said

    Καλημέρα
    Κόρη. Στη Μάνη μοιρολογούσαν κιόλας όταν γυρνιόντουσαν.
    Περιμένω το 1974 στο ισόγειο του μαιευτηρίου της Ελενας με αγονία το αποτέλεσμα της έκτακτης εισαγωγής της γυναίκας μου και όλο αγωνία προσπαθώ να κρατηθώ νηφάλιος επικοινωνώντας με τους άλλους μπαμπάδες. Ηταν η τρίτη φορά μέσα σε ένα τέταρτο που το μεγάφωνο πληροφορούσε τον κύριο Γρηγοράκο ότι απέκτησε κόρη. Φαίνεται όμως ότι ο κύριος Γρηγοράκος δεν ήταν παρών και ίσως θα έπρεπε να το επαναλάβουν αργότερα.
    -Βρε το Μανιάτη, λέω στον απέναντί μου, χαρούλες που θα κάνει με το μαντάτο.
    -Και αν σου πω ότι αυτός ο μανιάτης είμαι εγώ.
    Περίμενε. Τι περίμενε δεν ξέρω αλλά μετά την πρώτη αναγγελία στεκόταν ανέκφραστος σαν να περίμενε το τρόλεϊ στη στάση.

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Εξαιρετικό κείμενο Νικοκύρη!
    Η επιστήμη στις μέρες μας έχει αποφανθεί πια πως «Οι μεγάλοι εραστές γεννάνε κορίτσια!»
    Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία επ’αυτού. 🙂

  4. Γς said

    2:
    >Στη Μάνη μοιρολογούσαν κιόλας όταν γεννιόντουσαν

  5. Θα ασχοληθώ με την τελευταια παράγραφο !

    όταν κάτι είναι δυσνόητο (ή και αμφιλεγόμενο) συνήθως βραβεύεται σε φεστιβάλ και συναφείς εκδηλώσεις αλλά δεν περνάει τον σκόπελο της λογοκρισιας. Πλην όμως και ο ασκών την λογοκρισίαν δεν παύει να είναι άνθρωπος με συμπάθειες και αντιπάθειες επί προσωπικού, δηλαδή δεν αποκλείεται να μην χώνευε τον Μεταξά κι ας ήταν ομοϊδεάτης του για να εκετελεί τέτοια καθήκιντα

  6. Δεν υπάρχουν λόγια… Απόλαυση όλο το άρθρο και οι παραπομπές! Πολλά ευχαριστώ για όλα!

  7. # 3
    Δηλαδή εκτός από τον γιο του πάρταόλα υπάρχει και η κόρη του Πάρτεςόλες ::::

  8. ΠΑΝΟΣ said

    Η Ρηνιώ, για κάποιους από εμάς που κάναμε ραδιοφωνικές εκπομπές,αποτελούσε παράδειγμα προς μίμιση.Και αυτό κάναμε.Δασκάλα!

  9. Άρτεμη said

    Καλημέρα
    Πολύ χαριτωμένη η δημοσίευση και φυσικά τη Ρηνιώ Παπανικόλα την αγαπήσαμε πολύ.

    Για την «ανικανότητα» να γεννά μια γυναίκα κορίτσια αντιγράφω από εδώ http://www.mani.org.gr/ithi/sigkria/sigk.htm :
    Στη Μάνη βρίσκουμε δύο περιπτώσεις. Η μια αναφέρει ότι η δεύτερη σύζυγος ενός Μανιάτη έλεγε «σύγκρια» την νεκρή πρώτη γυναίκα του συζύγου της. Είναι περίεργο ότι ενώ οι συννυφάδες, ακόμα και σήμερα, συνήθως δεν έχουν καλές σχέσεις, η δεύτερη σύζυγος του Μανιάτη, κατά κανόνα σεβόταν τη μνήμη της πρώτης και ανέπτυσσε ιδιαίτερους δεσμούς, τόσο με την οικογένεια της νεκρής, όσο και με τα παιδιά της.

    Η άλλη όμως περίπτωση της «σύγκριας» είναι τελείως διαφορετική και αποτελεί παλαιό έθιμο, του οποίου η αρχή χάνεται στα βάθη των αιώνων. Μανιάτης νέος ευπόρου, αριστοκρατικής και ισχυρής οικογένειας, από τη τάξη των Νικλιάνων, εάν δεν αποκτούσε παιδιά ή αποκτούσε μόνο κορίτσια, είχε το δικαίωμα να εγκαταστήσει στη κατοικία του άλλη γυναίκα σαν δεύτερη σύζυγο. Αυτή είναι η «σύγκρια» του Μανιάτικου εθιμικού θεσμού. Βέβαια κανείς κατ’ έθιμο κανόνας δεν απαγόρευε σε οποιονδήποτε άτεκνο Μανιάτη ή χωρίς αρσενικά παιδιά να εγκαταστήσει στο σπίτι του σαν δεύτερη σύζυγο μια σύγκρια.

  10. christos k said

    Καλημέρα, βρίσκω λίγο παράδοξο το ποίημα να έχει τίτλο «χαμένοι κόποι» και να ξεκινά με το γεγονός μιας γέννας. Πάντως μου άρεσε πολύ όλο το δεύτερο μέρος (στροφή).

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τα καλά λόγια!

    8: Πού έκανες εκπομπές Πάνο;

  12. Γς said

    7:
    >Πάρτεςόλες ::::

    Χωράει πουθενά κι ο δοκιμασωόλες;

  13. Άρτεμη said

    Να προσθέσω ότι πέρα από τους μυτηλινιούς που είχαν και έχουν χιούμορ, υπάρχουν πολύ χειρότερα;http://www.tovima.gr/world/article/?aid=467234

  14. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    @5: …. Πλην όμως και ο ασκών την λογοκρισίαν δεν παύει να είναι άνθρωπος …
    Το πιθανότερο ήταν, ο λογοκριτής να είχε συμπάθεια προς τον Στρατή, κάνοντας συχνά τα στραβά μάτια στα ιδεολογικά παραστρατήματά του μέσα σε μια μικρή κλειστή κοινωνία ενός νησιού. Ίσως ο ντόπιος λογοκριτής να είχε έτοιμη και την τεκμηρίωση απέναντι στον Αθηναίο συνάδελφό του, αν η Μυτιληνιά εφημερίδα έπεφτε στα χέρια του τελευταίου.

    Το κοπέλι και η κοπελιά, το π(α)ιδί και το κο(υ)ρίτσι. Πλέον έχουν ξεπεραστεί οι καζούρες στους μπαμπάδες που έσπερναν κορίτσια και τα κεράσματα για τις κόρες τώρα πια πέφτουν σύννεφο.
    Όταν γεννήθηκε η κόρη μου και μετά που σαράντισε, έκανα τραπέζι σε συγγενείς και φίλους, κάτι που δεν είχα κάνει για το γιο μου.
    Ίσως επειδή ο πρωτότοκος κουνενές μου μας βρήκε άπειρους σαν γονείς. Στην κόρη είχαμε πάρει και οι δυο μας το κολάι. 😉

  15. Γς said

    Χαρούλες εγώ με τον πρώτο μου γιό (μανιάτης γαρ απ τη μάνα μου).
    Στο δεύτερο ο πατέρας μου ήταν όλο αγωνία. Περίμενε ξημερώματα το χαρμόσυνο άγγελμα.

    -Ελα μπαμπά, με ακούς; -Πές μου, πές μου! –Να σου ζήσει ο δεύτερος εγγονός. -… -Μπαμπά; Ακούς;
    Έκλεισε η γραμμή γμτ. –Όχι εδώ είμαι! –Σου είπα. Να σου ζήσει ο δεύτερος εγγονός! -..δεν πειράζει, νέοι είστε..
    Τόσο πολύ χάρηκε ο μπαμπάς που δεν ήταν μανιάτης αλλά ηπειρώτης.
    Τι να κάνω κι εγώ;
    Χάρηκε χαρά μεγάλη όταν απέκτησε και την εγγονή του. Μα περισσότερο η μανιάτισα γυναίκα του.

  16. sarant said

    9: Ναι, η σύγκρυα ήταν ο θεσμός που περιγράφετε.

  17. Γς said

    16:
    >σύγκρυα
    και σύγκρια (συν + κυρία, κυρά)

  18. spiral architect said

    @9: Μωρέ μπράβο! 😯
    (δεν το’ ξερα και το’ μαθα εδώ)
    Διαβάστε και το συμβολαιογραφικό στο λίκνο, έχει ενδιαφέρον.

  19. ΠΑΝΟΣ said

    Νίκο,είχα ξεκινήσει από τον Δίαυλο 10 (από τούς πρώτους διαδημοτικούς),εν συνεχεία στο Ράδιο-Κύκλος κι έπειτα σε κάνα δύο άλλους.Και κάποια στιγμή στο High Channel,κάναμε και tv!!Δεν βαριέσαι χάνονται αυτά,αν και τις έχω όλες γραμμένες (και λοιπόν; ποιός θα τις δει,ποιός θα τις ακούσει; πια….)

  20. Αντιφασίστας said

    Καλημέρα!
    Θυμάμαι τις εκπομπές της Ρηνιώς Παπανικόλα, στο Β’ πρόγραμμα νομίζω, που μου έκαναν παρέα στη σκοπιά.
    Οι λογοκριτές δύσκολα θα έπιαναν τη λεπτή ειρωνεία του Παπανικόλα, ακόμα κι αν έλειπε το ευαγγελικό χωρίο. Έχουν γράψει ιστορία η αγραμματοσύνη τους και η ηλιθιότητά τους.
    Συμφωνώ απολύτως με τον φίλτατο Κιντ. Το γεγονός ότι έχω δύο κόρες δεν επηρεάζει καθόλου την κρίση μου και την αντικειμενικότητά μου. 😉

  21. sarant said

    19: Τον θυμάμαι τον Δ10, τον άκουγα.

  22. Αντιφασίστας said

    Εδώ ο μεγαλύτερος εραστής του ελληνικού κινηματογράφου:
    http://www.google.gr/search?q=%CE%B7+%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1+%CE%B1%CF%80%CE%BF+%CF%84%CE%BF+%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B3%CE%BF&hl=el&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=hBgzUaucB6Sa1AWc_IDYDQ&ved=0CC0QsAQ&biw=1092&bih=533#imgrc=TfKWl-xkUwdlBM%3A%3BjyOb2IZfcZziOM%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.tainiothiki.gr%252Fpictures%252Fphotos%252F4430%252F1.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.tainiothiki.gr%252Fv2%252FCollection%252Ffilm%252F2254%3B800%3B568
    Άλλοι έχουν το όνομα κι άλλος έχει τη χάρη! 😉

  23. # 20, 3

    Εγώ έχω ένα γιο καο μια κόρη καταπώς παράγγειλα
    κι όμως είναι τόσο απλό, όπως το δεξιά – αριστερά, δεν σας το ΄δειξε καμιά πριν παντρευτείτε ;
    και εξηγεί γιατί οι πιλότοι κάνουν συνήθως κορίτσια και οι ολυμπιακοί αγόρια !

  24. spiral architect said

    Κάποτε οι λαογράφοι του μέλλοντος θα περιγράφουν και θα παραθέτουν αντίς για σκωπτικούς στίχους περί κορτσοπαραγωγών μπαμπάδων, για τις γέννες στο σπίτι (η Έλενα θα φαντάζει Χίλτον για λεφτάδες), με αναβίωση της κυράς μας της μαμμής με τα μπρόκολά της και πιθανόν κάποιος σχολαστικός Σαραντάκος να ανακαλύψει στο βαθύ ίντερνετ της εποχής για τις εικονικές επικοινωνίες μεταξύ υπουργών περί του επιδόματος τοκετού.
    (μη χέσω πρωινιάτικα) 😈

  25. Γς said

    19:
    >Και κάποια στιγμή στο High Channel,κάναμε και tv!! Δεν βαριέσαι χάνονται αυτά,αν και τις έχω όλες γραμμένες.

    Είχα μια ωριαία παρουσίαση του Δαρβίνου στο κανάλι αυτό τον Φεβρουάριο του 2006.
    Δεν φρόντισα όμως να τη μαγνητοφωνήσω. Την αναζήτησα, αλλά τζίφος. Δεν κρατάγατε τις κασέτες ίσως. Να υπάρχει κάπου λες;

  26. ΠΑΝΟΣ said

    #25
    πραγματικά,δεν μπορώ να ξέρω.Τις δικές μουεκπομπές έβαζα να μού τις γράφουν στο σπίτι κι έτσι τις έσωσα.Τι κάνει ο σταθμος,δεν έχω ιδέα.Δεν νομίζω όμως ότι θα τις κρατάνε από το 2006.Απίθανο το βρίσκω.

  27. Γς said

    23:
    Στην περίπτωση γαύρου πιλότου;

  28. Γς said

    22:
    >Άλλοι έχουν το όνομα κι άλλος έχει τη χάρη!

    απο τι αρχίζει το όνομα;

  29. Αντιφασίστας said

    Και φυσικά, στα χρόνια της σκληρής δεξιάς συγκυβέρνησης, η λογοκρισία ξαναπήρε τα πάνω της, παραμένοντας ηλίθια και κοντόφθαλμη όπως πάντα:
    http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=21815:logokrisia-ala-talimpan-i-ert-ekopse-to-gay-fili-binteo&catid=104:media-stories&Itemid=159

  30. spiral architect said

    Ωραίο αφιέρωμα και το του bibliotheque.

  31. Κασσάνδρα said

    Οταν ο γιός μιας ,φυσιολογικής κατά τα άλλα, μανιάτισας,γέννησε κορίτσι,η μάνα του του έκοψε την καλημέρα και του απαγόρευσε να ξαναπάει σπιτι της.
    Περυσι το καλοκαίρι, τον ειδοποίησε η αστυνομία για το θάνατο της μάνας του .
    Ακόμα δεν έχω καταλάβει, αν υπάρχουν ειδικές εγκεφαλικές λειτουργίες,που να καταργούν το μητρικό φίλτρο

  32. tamistas said

    Ωραία η ρίμα άφατου με γκάφα του –
    πάντ αδειανή θα ήταν η καράφα του.
    Ωραίοι κι οι στίχοι γενικώς περί αφάτων,
    όπως ετούτος που σερβίρω τώρα. Φάτον!

  33. Γς said

    20:
    > Το γεγονός ότι έχω δύο κόρες
    Μπράβο. Όπως κι ο λάμπρος κι ο Νικοκύρη.
    Όπως ο ένας τους τέσσερις που έχουν δύο παιδιά.

    Και έλεγε ο μπετόβλαξ συνάδελφος στο βιβλίο του:
    «Ενας έχει ήδη πέντε θυγατέρες. Ποίκα η πιθανότις και το επόμενο τέκνον να είναι θήλυ;»
    Και έδινε τη λύση: 0.015625.

    Φτου! Και να πεις ότι δεν του είχα λύσει τις ασκήσεις πριν το εκδώσει το ρημάδι το βιβλίο;
    Απλά δεν μου είχε δώσει μερικές για να δείξει ότι σκαμπάζει.
    -Βρε καλέ μου μην λέμε τέτοιες ανοησίες στα παιδιά.
    Το βιολί του αυτός. Επαιρνε την κιμωλία και έκανε επίδειξη των ικανοτήτων του στις διωνυμικές κατανομές.
    Επρεπε να του βάλουν πολύ πάγο, ίσως και κάποιος φοιτητής να το ξεβράκωσε για να διορθώσει το βιβλίο του.

    Καθηγητής Γενετικής (φτου κακά) και να μην καταλαβαίνει ότι το σπερματοζωάριο δεν έχει ιδέα πόσα κορίτσια ή αγόρια έχει ο μπαμπάς όταν βάζει πλώρη για το ωάριο. Και στα τέτιοι@@ του αν το ωάριο έχει Χ ή Υ χρωμόσωμα.

  34. A ΡΕ ΝΙΚΟ ΕΚΛΑΨΑ! ΜΙΣΟ ΑΠΟ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΜΙΣΟ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΛΙΑ
    Γέλια από την αιώνια οικογενειακή ιστορία, από αυτές που αναφέρονται ξανά και ξανά και κάθε φορά προκαλούν το ίδιο μπουχαχαα. Ειδικά που ο Παπανικόλας λάτρεψε την κόρη του όσο λίγοι πατεράδες.Μόνο που την άφησε νωρίς… Να σημειωθεί ότι ήταν ακραιφνης φεμινιστής (πως θα μπορούσε να μην είναι με την Λουλού σύζυγο και λουλούδι του)

    Σ’ ευχαριστώ βαθιά.

  35. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    34: Άννα, πολύ χαίρομαι που σου άρεσε!

  36. Εγώ συντάσσομαι με Αντιφασίστα και Κιντ (κι ο Νικοκύρης φαντάζομαι). 🙂

  37. sarant said

    36: Εννοείται! 🙂

  38. Earion said

    Πολύ με συγκινεί η θύμηση της Ρηνιώς Παπανικόλα. Ήταν μια από τις σημαντικότερες παρουσίες στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού και του ραδιοφώνου μιας παλιάς εποχής. Τότε που κολλούσαμε το αφτί στο τρανζιστοράκι από λαχτάρα να ακούσουμε, να ευφρανθούμε, και να μάθουμε. Εκτιμούσα το γούστο της, αλλά με την πάροδο του χρόνου, έτσι που ήρθαν τα πράγματα, κρίνω πως πιο σημαντικό ήταν ένα άλλο στοιχείο του χαρακτηρα της, η ευγένεια. Γούστο και ευγένεια, πράγματα δυσεύρετα σήμερα.

    Με την ευκαρία θυμάμαι και μιαν άλλη ευγενική παρουσία του ραδιοφώνου, τη Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου. Έχεο φύγει κι αυτή χρόνια.

  39. Αρκεσινεύς said

    -Δε θέλω παλάτια και χρυσάφια εγώ! Θέλω σερνικό παιδί! Μπορείς να μου δώσεις σερνικό παιδι;
    -Εγώ θα σου δώσω το σερνικοβότανο! είπε αδράζοντας την ευκαιρία ο Τζιριτόκωστας Πιε το και το πρώτο που θα πιάσεις θα είναι σερνικό!

    Ο ζητιάνος Α. Καρκαβίτσα.

    «‘Όλο κοριτσιούδα το έρμο!». Το παράπονον του Γιάννη του Λυρίγγου εβόμβει εις τα ώτα της Φραγκογιαννούς.

    Η φόνισσα Αλ. Παπαδιαμάντη

  40. Γς said

    36:
    Ω ναι. Κι εγώ αν αναφέρεσαι στις κόρες.
    Πάντα ήμουν χειμερινός κολυμβητής και έτσι ήθελα και τα παιδιά μου.
    Γυρίζαμε από τη Βουλιαγμένη και όταν σταμάτησα να η κυρα Αθανασία που πότιζε με το λάστιχό της τις ζαρντινιέρες. Βλέπει τα παιδιά με μαγιό μες το αυτοκίνητο:
    -Τυχερός είσαι Γς. Εκανες και κόρη. Θα πιεις κι ένα ποτήρι νερό.
    Και δίψαγα του κερατά. Ανοίγω το παράθυρο και
    -Δεν φέρνεις προς τα δω το λάστιχο και άσε το ποτήρι.
    Και ξεδίψασα. Είχε πάντως δίκιο[στο τέλος]

    \

  41. gmallos said

    Πολλά έχω για το σημερινό. Είναι γιατί αναφέρεται σε αγαπημένη φωνή, είναι γιατί έχει μέσα Μυτιλήνη, τι να πω.
    Ας ξεκινήσω με μια απορία: Ήξερα τον Τρίβολο του Τρίβολου. Γιατί κάπου χώνεται κι ένα το Τριβόλου; Γιατί να κατέβει ο τόνος στον φουκαρά τον Τρίβολο.

  42. # 33

    Αν θυμάμαι καλά μαρκοβιανές ανελίξεις λέγονται οι περιπτώσεις που τα προηγούμενα αποτελέσματα δεν επηρεάζουν το επόμενο.
    Κλασσικό παράδειγμα αν έχεις ρίξει τρεις φορές κορώνα, η πιθανότητα κορώνας στην τέταρτη ρίψη είναι 1/2
    Αν όμως ρίξεις τέσσερα νομίσματα μαζί και τα τρία κάθισαν κορώνα η πιθανότητα για το τέταρτο είναι μόλις 1/16 να είναι κορώνα

    #27

    τότε βγαινει gayρος

  43. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    41: Δεν το σκέφτηκα όταν το έγραψα, αλλά τώρα που το διαβάζω, «και που συνήθιζε, μέσα από τις στήλες του Τριβόλου, να πειράζει, έστω και καλοπροαίρετα, τους πάντες», ο ρυθμός της φράσης κάνει υποχρεωτικό σχεδόν τον τονισμό «Τριβόλου», που είναι και νόμιμος άλλωστε. Αν θες να πεις «Τρίβολου», για να διατηρηθεί ο ρυθμός πρέπει να το κάνεις «μέσ’ από του Τρίβολου τις στήλες», που ακούγεται κάπως φτιαχτό. Εννοείται ότι διαβάζουμε «μέσ’ από».

  44. Γς said

    42:
    Ρε άσε τις Μαρκόβιαν ρίψεις.
    Δεν ήμουν σαφής στο #33. Αμα ρίξεις έναν τέτοιο;

    >τότε βγαινει gayρος
    Καλά λέγε ότι θέλεις. Με τις κρυφοαδελφές που έχουμε μπλέξει δω μέσα…

  45. gmallos said

    Αρχές της δεκαετίας του 80. Εστιατόριο του πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εκεί εκτός από τους κανονικούς εργαζόμενους δουλεύαμε και 24 φοιτητές που εναλλασσόμασταν κάθε μήνα. Κάποια στιγμή συμπληρώναμε λίστες με την οικογενειακή τους κατάσταση. Φθάνουμε στον αριθμό παιδιών.
    – Πόσα παιδιά έχεις.
    – 2 (π.χ.).
    – Αρή, έχεις κι δυο τσούπρις, πετάγεται η διπλανή ή ο διπλανός.
    – Πιδιά είπι. Μιτράν κι αυτές;
    – Ναι, ναι. Όλα τα παιδιά, συνολικά.
    – Άι. Τέσσιρα τότις.

  46. gmallos said

    #43 Εμένα πάντως δεν μ’ ακούγεται καλά 🙂

  47. Γς said

    42:
    Η απάντηση είναι σαφώς 1/2

  48. sarant said

    46: Ε, ναι, αυτά είναι εντελώς υποκειμενικά.

  49. Γς said

    45:
    Καλά μωρέ. Φοιτητής με 2 πιδιά + 2 τσούπρις;

  50. # 44

    δες αυτό να ηρεμήσεις,. λεβάντε μου

  51. gmallos said

    «…Κι αυτό στη Μυτιλήνη, όπου η θέση της γυναίκας (από τα χρόνια της Σαπφώς ίσως) ήταν ανώτερη από αλλού.«.

    Άλλες αναμνήσεις. Αρχές δεκαετίας του 90 τώρα. Φίλοι έρχονται επίσκεψη στο χωριό. Ο ένας απ’ την Ήπειρο κι η άλλη απ’ την Ηλεία. Και πάθανε πολιτισμικό σοκ από το τι και πώς ήταν οι γυναίκες ακόμα και στο χωριό (πόσο μάλλον στη Μυτιλήνη). Πόσες κυκλοφορούσαν (ακόμα τότε) με μηχανάκια και μηχανές (καλά, να σημειώσω εδώ πως στο νησί κυκλοφορούν όλοι οι τύποι μηχανών, τόσες που δεν έχω δει σε κανένα μέρος της Ελλάδας – ούτε στην Αθήνα:) ) πόσες οδηγούσαν αυτοκίνητο (εντάξει, τη Χιο δεν την φτάνουν – αλλά για άλλους λόγους) πόσες ήταν που κάθονταν στα καφενεία και τις καφετέριες.

  52. Αρκεσινεύς said

    Κόρη γέννησε, κόρη ξαναγεννήθη.
    Της καλομάνας το παιδί το πρώτο να ‘ναι κόρη.

  53. gmallos said

    #49 Δεν έγινε κατανοητό; Οι φοιτητές που δουλεύαμε εκεί βοηθούσαμε στην καταγραφή. Μιας και τα γράμματα των μόνιμα εργαζόμενων εκεί δεν ήταν αρκετά. Και ρωτάγαμε εμείς και μας απαντούσαν εκείνοι.

  54. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    ευχαριστούμε κύριε Σαραντάκο γιατί μεταξύ άλλων ωραίων και θαυμαστών, μας θυμίσατε τη Ρηνιώ μας

    ένα ποίημά της

    Ρηνιώ Παπανικόλα σε προσέχω σαν δάκρυ σε απαγγελία της Πέμυς Ζούνη

    και τρία απόσπασματα από την τηλεοπτική εκπομπή που παρουσίαζε η Ρηνιώ Παπανικόλα, με τίτλο «Εργα και ημέρες της ελληνικής μουσικής» στην ΕΡΤ, τη δεκαετία του 1980 με τρία ιερά τέρατα της μουσικής μας.

    ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ – αδύνατον να κοιμηθώ

    Νίκος Παπάζογλου – Προσφυγούλα (παραδοσιακό)

    Σωτηρία Μπέλλου – μη μου ξαναφύγεις πιά

    και παραφράζοντας το «Να σε χαιρόμαστε Σωτηρία, κι αν το ρεμπέτικο πήρε πολλούς δρόμους, εσύ είσαι το μονοπάτι που βγάζει στο δρόμο το σωστό»

    Δεν σε ξεχνάμε Ρηνιώ, κι αν το ραδιόφωνο πήρε πολλούς δρόμους, εσύ είσαι το μονοπάτι που βγάζει στο δρόμο το σωστό»

  55. Alexis said

    Εξαιρετικό άρθρο!

    Μία ματιά στα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα στον «Τρίβολο» δείχνει ότι τα …επάρατα Greeklish υπήρχαν από τότε (Na si stilou ena arapeli etimou? χα,χα κορυφαίο!!! :grin:)

    Η γιαγιά είχε κάποια συγγένεια με την οικογένεια του Μιχάλη Μυρογιάννη, του νεκρού του Πολυτεχνείου;
    Του οποίου, σημειωτέον, την ύπαρξη έφτασαν στο σημείο να αμφισβητούν κάποιοι ανεγκέφαλοι του διαδικτύου…
    Πολλή κουβέντα για το θέμα έγινε πρόσφατα εδώ με αφορμή το θάνατο του Ντερτική και τις γνωστές δηλώσεις του χουντομητροπολίτη Αμβρόσιου.

  56. Alexis said

    Ντερτιλή βέβαια…

  57. Γς said

    56:
    Αμάν μωρέ καταλάβαμε. Δεν σε κατηγορήσαμε και για προσβολή μνήμης τεθνεόντος. Αστο(ν) να πάει στο διάολο.

  58. # 47
    Πρόσεξε την διατύπωση, είναι ένα ρίξιμο τεσσάρων νομισμάτων, οι τρεις κορώνες δεν είναι το αποτέλεσμα των τριών πρώτων νομισμάτων αλλά τυχαίο και όχι δεσμευμένο, η πιθανότητα να έρθουν τέσσερις κορώνες είναι μία στις 16., δεν αυξάνεται όταν «διαβάσεις» τα πρώτα αποτελέσματα.
    Αυτό που λες ισχύει όταν στρίψεις ένα νόμισμα τρεις φορές, για την τέταρτη

  59. Γς said

    58:
    Ωχ, ανεφερόμουν (1/2) στην πιθανότητα της άσκησης του βλάκα συναδέλφου,

  60. cronopiusa said

    30

    μόλις διάβασα το αφιέρωμα του bibliotheque, ευχαριστούμε.

  61. physicist said

    #42. Αν όμως ρίξεις τέσσερα νομίσματα μαζί και τα τρία κάθισαν κορώνα η πιθανότητα για το τέταρτο είναι μόλις 1/16 να είναι κορώνα.

    Όχι βέβαια. Πού το ξέρει το τέταρτο νόμισμα πώς κάθισαν τα άλλα τρία; Εφόσον οι φυσικές του ιδιότητες (μάζα, ροπή αδρανείας, σχήμα) δεν επηρεάζονται από το αποτέλεσμα της ρίψης των υπόλοιπων, κι εφόσον κανένα άλλο φυσικό χαρακτηριστικό της διαδικασίας (αρχικές συνθήκες, δονήσεις του τραπεζιού, ροή του αέρα, άλλες οριακές συνθήκες κλπ.) δεν επηρεάζονται με συστηματικό τρόποπ από το αποτέλεσμα του άλλου τυχαίου πειράματος, η πιθανότητα παραμένει αναλλοίωτη και ίση με 1/2, δηλ. ίση με την πιθανότητα ενός πειράματος στο οποίο το τέταρτο νόμισμα στροφογυρίζει μόνο του.

  62. «ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ» Ο Παπανικόλας μπορεί να κέρδιζε τον λογοκριτή με την προσωπική του ακτινοβολία, ή να ξεγελούσε την βλακεία του, άλλα τους φασιστές δεν τους ξεγέλασε: εκτός από την σύλληψη και φυλάκιση του από του γερμανούς και μετά το ηρωικό GO BACK, δέχτηκε δυο δολοφονικές επιθέσεις με σιδηρολοστούς σε κεντρικό δρόμο της Μυτιλήνης, νομίζω στην Ερμού, και την καταστροφή των γραφείων και του τυπογραφείου του Τρίβολου.

  63. spiral architect said

    @60: Το Νικοκύρη να ευχαριστείς Κρονοποιούσα μου, ήταν ο δεύτερός του λίκνος, αλλά τον διάβασα τελευταίο. 🙂

  64. spiral architect said

    @62: Για δώσε κι άλλα Αννα της Ρηνιώς …
    (λίκνους κλπ)

  65. sarant said

    51: Ακριβώς. Βέβαια, αυτό με τα μηχανάκια ισχύει σε όλα τα νησιά ή τουλάχιστον και σε άλλα νησιά, π.χ. Αίγινα.

    55: Όχι, είναι αρκετά συχνό όνομα στη Μυτιλήνη το Μυρογιάννης -βέβαια, απώτερη συγγένεια δεν αποκλείεται.

    42-61: Ρίχνουμε τέσσερα νομίσματα, ταυτόχρονα. Το ένα πάει και χώνεται κάτω από το τραπέζι και δεν το βλέπουμε. Τα άλλα τρία, που τα βλέπουμε, είναι κορόνα. Αφού η πιθανότητα Κ-Κ-Κ-Κ είναι 1/16, ποια είναι η πιθανότητα να είναι κορόνα το νόμισμα που δεν βλέπουμε;

    62: Γιαυτό και έφυγε για την Αθήνα, όπως και τόσοι άλλοι αριστεροί…

  66. physicist said

    #65(γ). Η απάντηση είναι 1/2. Δεν έχει καμία επιρροή το γεγονός ότι τα άλλα ήταν Κ-Κ-Κ.

  67. physicist said

    #65(γ), ΥΓ: αν είχες σκύψει πρώτα κάτω απ’ το τραπέζι, προτού κοιτάξεις τα άλλα τρία νομίσματα, νομίζω θα συμφωνούσες μαζί μου ότι η πιθανότητα P(Κ) θα ήταν 1/2. Απλώς και μόνον το γεγονός ότι πρώτα κοιτάς τα 3 νομίσματα στο τραπέζι και μετά σκύβεις να δεις το άλλο αλλάζει με μαγικό τρόπο την πιθανότητα του πώς έχει καθίσει το υποτραπέζιο νόμισμα;

  68. Να θυμηθούμε και τα διάφορα δημοτικά κανακέματα των μανάδων του στυλ:

    «Έχω γιο κι έχω χαρά
    Που θα γίνω πεθερά
    Έχω κόρη κι έχω πίκρα
    Γιατί θα της δώσω προίκα «

  69. Νέο Κid said

    Ο Γιάννης έχει δύο παιδιά. Αν ξέρουμε ότι το ένα είναι κορίτσι και πάμε σπίτι του και δούμε ένα κορίτσι ,ποια η πιθ. να είναι και το άλλο κορίτσι; 2/3 και ΌΧΙ 1/2. Τυπική περίπτωση πιθαν. τύπου Βayes.

  70. # 67
    Φυσικέ άστο, δεν το πιάνεις, δεν ξεχωρίζεται η ρίψη κάθε νομίσματος (1/2) είναι η ρίψη τεσσάρων μαζί (τι λες πως πέφτει το ένα κάτω από το τραπέζι δλδ (ξεχωρίζει) -έλεος, 1/16 να έρθουν τέσσερις κορώνες, δεν έχει καμία σημασία αν τα «πρώτα» τρία ήταν τρεις κορώνες ή καμία, δεν είναι δεσμευμένη πιθανότητα, για να ήταν πρέπει να επιμερίσεις την ρίψη των νομισμάτων)

  71. # 68
    Νίκο το ΚΚΚΚ είναι μία στις 16, Οταν λες πως έχεις ήδη ΚΚΚ εννοείς πως είσαι ήδη στο 1/8 οπότε λογικά έχεις πλέον 1/2 αλλά αυτό λέγεται δεσμευμένη πιθανότητα και παίρνεις το 1/8 σαν δεδομένο, είναι στην ουσία δύο διαφορετικές ρίψεις.

  72. Νέο Κid said

    Περπατάς στο ποτάμι. Σου πέφτουν 2 νομίσματα στο νερό.Προκάνεις να δεις το δεύτερο καθώς πέφτει ότι είναι μονόευρο. Ξέρεις ότι το πρώτο ήταν δίευρο ή μονόευρο. Βάζεις χέρι στο νερό και ψαρεύεις ένα μονόευρο. Ποια η βαρσάινλιχκάιτ να είναι και το άλλο μονόευρο; 2/3 ,και όχι 1/2.

  73. # η πιθανότητα να σου πέσουν δυο μονόευρα στο νερό από τα τρία νομίσματα που έχεις στην τσέπη είναι μία στις τρεις.
    Πιο απλό σαν μαθηματικόςείναι να βάλεις το χέρι σου στην τσέπη και να δεις τι σου απέμεινε, δεν θα το βρέξεις κι όλας Φυσικά δύο στις τρεις θα σου απέμεινε μονόευρο χωρίς να κουράζεσαι να διακρίνεις αν το δεύτερο κ.λ.π.

    Φυσικά όταν λες πως πρόλαβες να δεις το ένα πάει να πει πως ΔΕΝ πέσανε μαζί τότε ξέρεις πως είναι ή μονόευρω ή δίευρο φίφτυ-φίφτυ

  74. cronopiusa said

    ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΑ: ΟΙ ΚΑΘΕΔΡΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ 1/7

    Σκηνοθεσία: Στάθης Κατσαρός – Γιώργος Σηφιανός
    Φωτογραφία: Γιώργος Καραδήμος
    Μουσική Επιμέλεια : Ρηνιώ Παπανικόλα
    Παραγωγή: Αγροτικός Σύλογος Νεοχωρίου

    Βραβείο Καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1981

    Ντοκιμαντέρ για τον νικηφόρο αγώνα των κατοίκων του Νεοχωρίου Αιτωλοακαρνανίας ενάντια στην προγραμματισμένη εγκατάσταση πετροχημικού εργοστασίου στην περιοχή τους.

  75. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    Αυτό που λέει ο Νεοκίντ έχει εφαρμογή στο μπριτζ στη λεγόμενη principle of restricted choice, που λέει ότι οι απριόρι πιθανότητες αλλάζουν αν στον πρώτο γύρο του χρώματος πέσει κάποιο μεγάλο ονέρ από τους αμυνόμενους.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Principle_of_restricted_choice

  76. Νέο Κid said

    Δύο (2), twο,zwei νομίσματα έχεις και σου πέφτουνε. Βayesian prοbability ακριβώς όπως με το κορίτσι. Η έξτρα πληροφόρηση ότι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΈΝΑ είναι μονόευρο αλλάζει την πιθαν. Και την κάνει 2/3. Ενδεχόμενα:1. Ένα μονόευρο ήταν ήδη στο νερό ,αλλά τραβηξ. Το 2ο που είδες ότι ήταν 1ευρο,άρα ένα 1ευρο εiναι ακόμη στο νερό. 2. Ένα 1ευρο ήταν ήδη στο νερό, και αυτό ακριβώς τραβηξες,άρα το δεύτερο που ειδες και ήταν 1ευρο, εϊναι ακόμα στο νερό. 3. Ενα 2ευρο ήταν ήδη στο νερό και τραβηξ. Το άλλο, άρα ένα δϊευρο εΐναι ακόμα μέσα. 3 ισοπίθανα ενδεχόμενα ,στα 2 εήναι μέσα ακόμη 1 μονό. Πιθ. 2/3.

  77. physicist said

    #70. Δεν βγάζω απολύτως κανένα νόημα απ’ αυτά που γράφεις.

  78. Αντιφασίστας said

    Μάτια ολοκαυτώματα
    Δε θέλω τώρα να ξυπνάω
    τα φλογερά πουλιά της τρυφερότητας.
    Δε θέλω τις συνηθισμένες μικρές σιωπές
    και τις κουβέντες τις μεγάλες,
    κουβέντες που δεν λένε τίποτα
    Δε θέλω τρίμματα
    θέλω δυο μάτια ολοκαυτώματα
    και μια συνηθισμένη καλημέρα.
    Θέλω κοντά μου τη σιωπή των ήχων
    που σαν γυρνάνε απ’ το ταξίδι τους
    διαλέγουν να κουρνιάσουν δίπλα μου.
    Κι οι μέρες γύρω μου να πλέκουν
    να πλέκουν το πουλόβερ των αφρών τους.
    Κύκλος τραγουδιών σε ποίηση Ρηνιώς Παπανικόλα, έργο 75. Η σύνθεση των τραγουδιών αυτού του κύκλου ανήκει στον Μιχάλη Γρηγορίου. Τραγουδούν : Μαρία Φαραντούρη, Σαβίνα Γιαννάτου και Τάσης Χριστογιαννόπουλος

  79. Κασσάνδρα said

    Εχω γιο κι έχω χαρά ,θα μου στείλουν προξενειά.
    Εχω κόρες κι έχω λύπες που θα μου γυρεύουν προίκες.
    .( Στη Σύμη οι πατεράδες έστελναν προξενειά στους γαμπρούς, για τις κόρες τους)

  80. Mindkaiser said

    Πολύ όμορφο το σημερινό Νικοκύρη.

    Όσο για το νόμισμα, περιγράφετε διαφορετικά ενδεχόμενα και, δεδομένης της εξαιρετικής σχέσης του ιστολογίου με τα μαθηματικά, απορώ γιατί υπάρχει διχογνωμία.

    Αν για κάποιο λόγο έχω πληροφορία για τα άλλα τρία νομίσματα και όχι για το τέταρτο, προφανώς έχει δίκιο ο Physicist και η πιθανότητα είναι 1/2. Αν η ερώτηση είναι «ποια είναι η πιθανότητα σε ρίψη 4 νομισμάτων να έχω 4Κ», η πιθανότητα είναι 1/16.

  81. 19, 21: Δίαυλος 10! Ωραίες εποχές, τότε που ήμασταν ακόμα αισιόδοξοι. Είχα πάει μια δυο φορές στο σταθμό, κάπου στα σύνορα Ιλίου – Πετρούπολης.

  82. Mindkaiser said

    Όσο για τη χρήση της Baysian λογικής ορισμού της πιθανότητας, δε νομίζω ότι είναι κατάλληλη για να απαντήσουμε τα συγκεκριμένα ερωτήματα. Συνήθως χρησιμοποιείται για να ελέγξεις τις κατανομές που έχεις εξαρχής υποθέσει όταν ξεκινάς ένα πείραμα. Για παράδειγμα (νομίσματα):

    Click to access ML_Class2.pdf

  83. που διεκήρυξε παντού διά του φύλλου του
    πως θα’ ναι ο «οπίσω του ερχόμενος»
    μία πιστή αντιγραφή του φύλου του.

    Και

    ώδινε κι η Λουλού και βγήκε «μις».
    Είναι ωραία ευρήματα.

    Το σύγκρια να μπει στο ‘λέξεις που χάνονται’ εκδ. επηυξημένη

    Αυτή η Άρτεμις πολύ μου μυρίζει γνωστή. Άρτεμις, είναι αλήθεια; Δε θα σε προδώσω. Έτσι κι αλλιώς ο Νικ. Νοικ. Είναι αλλού γι’ αλλού

    @3Κιδ, φίλε μου, να είσαι καλά… μου έλυσες μια απορία.

    @13 Άρτεμη, μέχρι και τον 19ο αι. υπήρχε ειδική διαδικασία κατά την οποία η μητέρα απομονωνόταν και έπνιγε το κορίτσι μέσα σε γάλα αγελάδας, για να πάει η ψυχή του στον παράδεισο, τουλάχιστον. Την πρακτική αυτή προσπάθησαν να την σταματήσουν όλοι οι κατά καιρούς ‘διαφωτιστές’. Είναι βέβαιο ότι εξακολουθεί, όπως γινόταν και στην Κίνα επί Μάο, που επιτρεπόταν σε κάθε ζευγάρι ένα μόνο παιδί, και όλοι ήθελαν αγόρι.

    @17 Μπράβο, ρε Γς. Στραβοί είμαστε; (εννοώ εμένα μόνο)

    @43 περί 41 (και 48): Η γλώσσα είναι γλώσσα, μωρό μου! Ό,τι και να της κάνεις, όσο και να την τραβήξεις… είναι γλώσσα. Ήρεμα! Μας καταλαβαίνουν οι σύγχρονοί μας και με καταβιβασμό του τόνου. Άσε τους μελλοντικούς στον επόμενο Σαράντη. Λέων

    @75 Ωραίο. Στα ελληνικά ήταν; Πάντως σε όποια γλώσσα και να ήταν…

  84. Mindkaiser said

    Τελευταίο. Chapeau στον Neo Kid που επανέφερε από την πίσω πόρτα το Monty Hall problem. Όσο το ξανασκέφτομαι, τόσο νομίζω ότι εκεί τελικά είναι το μπέρδεμα.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Monty_Hall_problem

  85. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    84: Ναι, ο Μόντυ Χολ μας πήρε στο λαιμό του. Και ο Μπέης.

  86. Γς said

    69:
    Πρώτη φορά (και τελευταία ίσως) ένοιωσα μια περίεργη συμπάθεια – οίκτο για άτομο του ιδίου φύλου.

    Ηταν συμμαθητής μου και καθόμασταν στο ίδιο θρανίο εκείνη τη χρονιά που μας ήρθε από κάποια χώρα της ομογένειας. Ηταν καθόλα κοριτσάκι ντυμένο αγορίστικα. Η φωνή του, οι κινήσεις του. Καλό παιδί, χρυσή καρδιά.

    >Ο Γιάννης έχει δύο παιδιά.

    Και οι γονείς του είχανε δυο παιδιά. Αυτόν και ένα κορίτσι.

    >Αν ξέρουμε ότι το ένα είναι κορίτσι και πάμε σπίτι του και δούμε ένα κορίτσι κλπ κλπ.

    Και μια φορά που μας είχε καλέσει στο σπίτι του ακούσαμε μια βαριά, μα πολύ βαριά αντρική φωνή δίπλα. Και η φωνή μπήκε μέσα. Και ο συμμαθητής μας μας σύστησε την αδελφή του. Και ήταν και κάποιες σκληρές μαύρες τρίχες στα γεροδεμένα μπούτια της που ακόμα τις θυμάμαι με δέος.

    >ποια η πιθ. να είναι και το άλλο κορίτσι;

    Εδώ ο Thomas Bayes σηκώνει τα χέρια του.

    Είναι να μην σου τύχει.

  87. Για το επίμαχο θέμα των τεσσάρων ευρώ, η λύση είναι απλή:

    Στην ρίψη τεσσάρων (ανεξάρτητων-μεμονωμένων) ευρώ,
    – η πιθανότητα να φέρει το τέταρτο ευρώ Κ και τα τρία πρώτα ευρώ KΚΚ, είναι 1/16.
    – η πιθανότητα να φέρει το τέταρτο ευρώ Κ αν τα τρία πρώτα ευρώ φέρουν ΚΚK, είναι 1/2.

    Να το σκεφτεί κανείς με νοητικό πείραμα: Ρίχνω τέσσερα ευρώ (γιατί τα έχω πολλά και τα πετάω!) και μετράω τι έφεραν τα τρία πρώτα και τί το τέταρτο. Αν έχω ρίψεις που τα τρία πρώτα ΔΕΝ φέρνουν ΚΚΚ,
    – Στην πρώτη περίπτωση τις μετράω (μετράω τα πάντα-όλα, δηλαδή). Μόνον 1/8 των ρίψεων που μετράω θα φέρουν ΚΚΚ. Κι απ’ αυτές, οι μισές θα αντιστοιχούν σε τέταρτο ευρώ Κ. Συνολικά, δηλαδή, 1/16 των ρίψεων έχουν αποτέλεσμα ΚΚΚ και Κ.
    – Στην δεύτερη περίπτωση ΔΕΝ τις μετράω. Κρατάω μόνον όσες ρίψεις φέρνουν ΚΚΚ. Κι απ’ αυτές, οι μισές θα αντιστοιχούν σε τέταρτο ευρώ Κ. Συνολικά, δηλαδή, 1/2 των ρίψεων που κράτησα έχουν τέταρτο ευρώ Κ αν τα τρία πρώτα ήταν ΚΚΚ.

    Το συγκεκριμένο πρόβλημα, που είναι σχετικά απλό, είναι κλασική περίπτωση της μεγάλης δυσκολίας που υπάρχει να εκφραστούν λεκτικά με ακρίβεια οι πιθανότητες τυχαίων γεγονότων. Και το θέμα δεν είναι θεωρητικό, καθότι εκτιμήσεις πιθανοτήτων χρησιμοποιούνται συχνά σε δικαστήρια, πολλές φορές με λανθασμένο τρόπο (που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός). Κλασικό παράδειγμα η δίκη του OJ Simpson (που είχε γίνει τηλεοπτικό καρναβάλι, αλλά όχι αποκριάτικο 🙂 ). Σε συντομία:

    Η γυναίκα του OJ Simpson και ο εραστής της είχαν βρεθεί σφαγμένοι στο σπίτι του OJ. Ήταν ήδη γνωστό πως ο ΟJ είχε ασκήσει κατ’ επανάληψη συζυγική βία εναντίον της γυναίκας του στο παρελθόν.
    Στην δίκη για τον φόνο η υπεράσπιση ισχυρίστηκε πως σε περιπτώσεις που ο άντρας ασκεί συζυγική βία, μόνον ένα πολύ μικρό ποσοστό καταλήγει στο να δολοφονήσει ο άντρας την γυναίκα του. Άρα, no big deal για τον OJ.
    Αυτή η πιθανότητα όμως είναι άσχετη. Δεδομένου ότι η γυναίκα του OJ, που είχε περιπέσει στο παρελθόν θύμα συζυγικής βίας, ήταν ήδη δολοφονημένη, η σχετιζόμενη πιθανότητα θα έπρεπε να είναι «για δολοφονημένες συζύγους που έχουν στον γάμο τους υποστεί βία από τους άντρες τους, σε τι ποσοστό είναι οι σύζυγοι οι δράστες της δολοφονίας;» Η απάντηση στην ερώτηση (που ποτέ δεν έγινε στο δικαστήριο) είναι, αν θυμάμαι καλά, πάνω από 80% (πολύ μεγάλη, τέλος πάντων).
    O OJ αθωώθηκε.

  88. Labros said

    #87 Φανταστείτε μια γυναίκα πεθαμένη στο σπίτι. Ποια ερώτηση θα κάνατε; Και γιατί η μια να ναι σωστή και η άλλη όχι; Εγώ δε μπορώ να αποκλείσω καμία και ίσα ίσα βλέπω να αντικρούονται τα περιεχόμενά τους.

  89. Τσούρης Βασίλειος said

    45. gmallos
    Σε ποιά σχολή ήσουν;
    Στο εστιατόριο θυμάσαι τον Ανέστη το μάγειρα με τη μουστάκα του; Άνοιξε πριν χρόνια ψησταριά και πήγαμε με φίλους απ΄τα παλιά και φάγαμε.

    Ρώτησαν οι χωριανοί τον Κίτσιο που μόλις είχε γεννήσει η γυναίκα του
    -Τι έκανες Κίτσιο;
    -Καντάρ(ι) απάντησε ο Κίτσιος όλο χαρά! Το καντάρι με τον άξονα και το αντίβαρο (σαν όσχεο) φυσικά παραπέμπει σε αγόρι.
    Παλιότερα ακούγονταν και άλλη λέξη (επιζεί ακόμα) :
    Κι άλλη δίκωλη έκανε ο τάδε; Ε δεν π(ει)ράζ(ει)!

  90. EΦΗ ΕΦΗ said

    -Ρηνιώ Παπανικόλα, η αξέχαστη μαγιοπούλα του ραδιοφώνου. Τρισαγαπημένη.Ευχαριστούμε για τις σχετικές αναρτήσεις από τα αρχεία σας. Δώρα πολύτιμα

    -Να θυμηθούμε ότι το «πρωινό άστρο» του Γιάννη Ρίτσου γράφτηκε για την κόρη του ‘Ερη.

    – «Η γέννησις της κόρης» Κ.Παλαμάς
    ……………………………………..
    Μονάχ΄απ το καντύλι φως ασθενικό
    Ενα φιλάκι στέλνει στο νιογέννητο…
    Του κάκου΄ αναστενάζουν, είνε θ υ λ η κ ό!
    Κι ας είν αφράτ,ωραίο,ηλιογέννητο.
    …………………………………………….
    Δε χάνετ΄ ο λεβέντης μεσ΄ ΄ς τις συμφορές
    Λίγο ψωμί αν θέλει κάπου θα βρεθή
    Αλλά η κόρ΄η άμοιρη πόσες φορές
    Γιά ναύρη το ψωμάκι πρέπει να χαθεί
    …………………………………………………..
    Γι αυτό μας πιάνει λύπη,δάκρυα,βουβαμός
    Άν είναι κόρη του Θεού τό χάρισμα.
    Δέν είν τυφλό συνήθειο, ‘αγριος καϋμός,
    Είναι καρδιάς προφητικό σπαρτάρισμα.
    Αύγουστος 1883

    Σ.Σ .Αντιγραφή στη γλώσσα του ποιητή ,όσο επιτρέπει το μονοτονικό

  91. 88,
    Γιατί αν η γυναίκα είναι ήδη σκοτωμένη, η εκτίμηση της πιθανότητας να την σκοτώσει ο ΧΥΖ δεν λέει πλέον τίποτα – η γυναίκα είναι ήδη σκοτωμένη! (Η πιθανότητα αυτή θα ήταν χρήσιμη πριν τον φόνο.) Δεδομένου λοιπόν ότι είναι ήδη σκοτωμένη, ρωτάς ποια είναι η πιθανότητα να την σκότωσε ο ΧΥΖ. (Τέτοιου είδους πιθανότητες συνδέει ο τύπος του Μπέις, που ανάφεραν και άλλοι σχολιαστές παραπάνω.)

  92. Αρκεσινεύς said

    89. Αν ήταν κορίτσι, έλεγαν «φυλαχτό γέννησε».

  93. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, ως ευτυχής κοριτσοπατέρας!

  94. Σαφώς, σαφέστατα. έτσι είναι. Αν ρίξω τέσσερα νομίσματα και τα τρία που συμβαίνει να φαίνονται βγουν κορώνα (ή οτιδήποτε άλλο), οι πιθανότητες να είναι κορώνα ή γράμματα το τέταρτο που κύλησε κάτω απ’ το κρεβάτι εξακολουθούν να είναι 1/2.
    Βεβαίως αν ρίξω έντεκα νομίσματα και τα δέκα βγουν κορώνα, τότε αρχίζω να υποπτεύομαι πως ίσως δεν είναι εντάξει τα νομίσματα, οπότε είναι ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ από 1/2 οι πιθανότητες να έχει βγει κορώνα και το κρυμμένο! Αλλά εδώ αλλάζουμε τη βάση της αγωγής, τη βασική μας παραδοχή δηλαδή ότι κάθε νόμισμα έχει a priori τις ίδιες πιθανότητες να πέσει κορώνα ή γράμματα.
    Aυτό που ίσως μπλέκει μερικούς σχολιαστές είναι το εξής: αν τραβήξω δυο χαρτιά με σκοπό να φανερώσω το ένα, έχοντας ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ μέσα μου ότι θα δείξω κόκκινο χαρτί αν έχω (αν δεν έχω τραβήξει δηλαδή δύο μαύρα), και δείξω πράγματι κόκκινο χαρτί, τότε οι πιθανότητες το άλλο μου χαρτί να είναι μαύρο γίνονται 2/3. (Παραβλέπω το ότι το να τραβήξω δυο χαρτιά ίδιου χρώματος είναι κατά τι λιγότερο πιθανό από το να τραβήξω ένα κόκκινο κι ένα μαύρο.) Αλλά αυτό είναι πολύ λιγότερο προφανές — τώρα που το’γραψα, αρχίζω ν’αναρωτιέμαι (ώρα που ‘ναι, κιόλας) αν έχω πράγματι δίκιο!

  95. physicist said

    Χαίρομαι που ξεκαθαρίστηκε το πρόβλημα των πιθανοτήτων και που, ελπίζω, έγινε σαφές ότι η συγχρονικότητα των ρίψεων δεν παίζει κανέναν απολύτως κανένα ρόλο στον συγκεκριμένο υπολογισμό. Θα είχε ενδιαφέρον να σκαρφιστεί κανείς ένα πρόβλημα πιθανοτήτων στο οποίο η συγχρονικότητα θα είχε, τουλάχιστον καταρχήν, σημασία και συγχρόνως να λάβει υπόψη του ότι γεγονότα που είναι ταυτόχρονα για έναν παρατηρητή είναι μεταξύ τους χρονικά απομακρυσμένα για όλους τους άλλους παρατηρητές, που κινούνται σε σχέση με τον πρώτο. Αναρωτιέμαι αν εκεί οι πιθανότητες θα άλλαζαν ή αν η πεπερασμένη ταχύτητα του φωτός θα φρόντιζε να τις εξισώσει στο τέλος. — Βρήκα ασχολία. Αν ξέρει κάποιος σχετικό παράδειγμα/παιχνίδι/νοητικό πείραμα (χωρίς Κβαντομηχανικές και άλλα εξωτικά στοιχεία), ας πει.

  96. Ακόμη νοσταλγώ την βελούδινη φωνή που άκουγα στο ραδιόφωνο και έπλαθα με την φαντασία μου μιαν ερωτική μορφή…

  97. gmallos said

    Έφυγα, ξαναγύρισα, αλλά πολλά δεν έχασα. Απ’ το 89 μέχρι τώρα λίγα γράφτηκαν (που να με αφορούν γιατί τα άλλα ήταν δόξα το θεό μπόλικα).
    1977 – 1983 ήμουν εκεί, αλλά από το 79 άρχισα να δουλεύω νομίζω. Και βέβαια θυμάμαι τον Ανέστη (τώρα που το λες). Γενικά, οι περισσότεροι μάγειρες, το καλοκαίρι δούλευαν σε μαγαζιά της πόλης. Οι υπόλοιποι τώρα…

  98. gmallos said

    Α, ναι. Δεν απάντησα. Στο μαθηματικό ήμουνα.

  99. Τσούρης Βασίλειος said

    97,98 Ωραία, μια ήταν η σχολή! Το καλοκαίρι που μας πέρασε δυστυχώς έμαθα ότι πέθανε ο Β.Στάικος που έκανε τον Απειροστικό ( είχε γράψει και το βιβλιο της Γ΄Λυκείου τότε).
    Τα Γιάννινα άλλαξαν πολύ πχ. ο Τσοκάνης έγινε χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων…

  100. sarant said

    Πάλι γνωστοί βρέθηκαν 🙂

  101. Γς said

    98, 99:
    Τελικά πόσοι μαθηματικοί είμαστε δω μέσα;
    Λές για τον Στάϊκο, τον γνώρισα. Μαθητής του Δημήτρη Κάπου κι αυτός. (κι ο Γς!)

  102. gmallos said

    Ε, όλο και γίνονται συναντήσεις.

    Τελευταία φορά βρέθηκα στα Γιάννινα το 2004 αν θυμάμαι καλά. Πάσχα ήταν σίγουρα!

    Ο Στάικος ήταν περίπτωση ειδική. Και έκανε Μαθηματική ανάλυση στα χρόνια μου, τον απειροστικό τον είχαν πάρει άλλοι (Κατσάρας). Δεν μπορώ να πω πως θυμάμαι πολλά καλά απ’ αυτόν 😦 Τέλος πάντων. Ο αποθανών δεδικαίωται.

  103. (101) «Μαθητής του Δημήτρη Κάπου κι αυτός. Και ο Γς!»
    Κι εγώ μαθητής της κυρίας Κάππου (στο Ινστιτούτο Γκαίτε, το 1970-71). Μας διηγόταν ότι κάποτε στον πόλεμο, σε μια διανομή βοήθειας μετά από βομβαρδισμό, ο Κάππος της είπε (γερμανικά, βέβαια) «εμάς δεν θα μας δώσουν; κι εμένα μάνα με γέννησε!» — και εκείνη το βρήκε πολύ χαριτωμένο και γραφικό.

  104. Νόμιζα κι εγώ ότι το ‘γραψες για τα δικά μου γενέθλια εχθές και χάρηκα στην αρχή 😉 Λοιπόν, χωρίς πλάκα: και σε μένα που γεννήθηκα το 73, είχαν πάρει λέει όλα τα μωρουδιακά σε μπλε, οπότε όταν γεννήθηκα εγώ “κατηγορήθηκαν” η μάνα που είχε πάρει στα κρυφά κάτι παραμάνες με ροζ κεφαλάκι και η γιαγιά που τόλμησε και πήρε κουβέρτα 2 όψεων, ροζ-σιέλ, κάτι που έσωσε την κατάσταση στις μωρουδιακές φωτογραφίες που φορούσα πάντα σιέλ ρουχαλάκια και από πάνω είχα την ροζ πλευρά της κουβέρτας… Τα πράγματα διορθώθηκαν πλήρως μόνο 2,5 χρόνια αργότερα όπου ο αδερφός μου πανηγυρικά επήρε τα σιελ φορμάκια.

  105. Βρε τι μου θυμίσατε! Είχαμε δυο συμμαθήτριες στο Λύκειο που συστήνονταν η μία ως «Ρηνιώ» και η άλλη ως «Μαρώ». Οι αναφορές σαφείς νομίζω.
    Τη Ρηνιώ Παπανικόλα δεν την πρόλαβα παρά μόνο στα τελευταία της και κυρίως στον Μελωδία και για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω τον Νικοκύρη για τα όσα μας μαθαίνει.

    Μου άρεσε πολύ το ποίημα του παππού σου Νίκο και ειδικά η τελευταία στροφή.
    Χίλια δίκια έχει 🙂

  106. sarant said

    104. Σοφία παράλειψή μου που δεν σε ευχήθηκα, δεν πολυμπαίνω και στο ΦΒ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

    105: Πράγματι, δίκιο έχει ο παππούς 😉

  107. Γς said

    108:
    Μαθητής στα Γερμανικά της κυρίας Κάππου ο Αγγελος στο Ινστιτούτο Γκαίτε,
    μαθητής στα Γερμανικά του Αριστόξενου Σκιαδά ο Γς στο Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημόυ.

    Νεαρός τότε βοηθός στη Φιλοσοφική ο Σκιαδάς, παιδί τζιμάνι γίναμε φίλοι και θυμάμαι αργότερα σαν αντιπρύτανης σε επίσημες εκδηλώσεις μόλις τον πλησίαζα να τον χαιρετήσω πόσο διαχυτικός ήταν μαζί μου και πόσο ζήλευαν οι όλοι οι άλλοι.
    Και πόσο λυπηθήκαμε όλοι για αυτό που τον βρήκε αργότερα.

  108. Κασσάνδρα said

    http://www.woop.gr/content/101975/telika-podosphairo-ehei-threskeia-photos-vide
    Νικοκύρη ,ΤΟ μεζεδάκι!!!

  109. sarant said

    Πού το εντοπίζεις;

  110. Κασσάνδρα said

    Διαμαρτυρήθηκαν Χριστιανοί ,γράφει, για την παρουσία μωαμεθανών.
    ,Σε ισραηλινό γήπεδο,μάλλον Ορθόδοξοι Εβραίοι θα ήταν,και ο μεταφραστής αποφάσισε Ορθόδοξοι =Χριστιανοί.

  111. Κασσάνδρα said

    Λάθος λινκ,
    το Nooz,έχει την είδηση και γράφει για χριστιανούς.
    ,

  112. sarant said

    111: Α εντάξει -γιατί αυτό που είδα δεν είχε κάτι περίεργο.

  113. Αρκεσινεύς said

    106. πολύ μου ενόχλησε το «αυτί» το «‘σε ευχήθηκα», Νίκο.

  114. sarant said

    Το ρήμα αυτό αυθόρμητα το συντάσσω και με αιτιατική (ενώ, ας πούμε, δεν λέω «τον έκανα καφέ»)

  115. physicist said

    #114. Κι εγώ το ίδιο. «Του τηλεφώνησα να τον ευχηθώ για τη γιορτή του», είναι έκφραση που και την ακούω και τη χρησιμοποιώ.

  116. τυφλόμυγα said

    Επιτέλους το διάβασα! Ωραία τα ποιήματα κι οι αφιερώσεις. Μα, περίμεναν οι Μεταξικοί να δουν σοβαρό, εκθειαστικό προς το καθεστώς, άρθρο σε σατιρική εφημερίδα; Ντίπι μυαλό δεν είχαν;

    Τρεις γενιές Σαραντάκοι νησιώτισσες παντρεύεστε. 🙂 🙂

  117. sarant said

    116: Σωστά 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: