Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαζάιν (νιε) πιρούιτ

Posted by sarant στο 10 Απριλίου, 2013


Ο τίτλος θα σας φαίνεται ακατανόητος, εκτός αν έχετε καλό μνημονικό και έχετε διαβάσει αρκετόν Καζαντζάκη ή παρακολουθείτε από παλιά τη μπλογκόσφαιρα. Τη φράση «χαζάιν πιρούιτ», παρμένη από τον πρόλογο μυθιστορημάτων του Καζαντζάκη, τη λάνσαρε στη μπλογκόσφαιρα ο φίλος Πάνος Ζέρβας της Καλύβας, μια εποχή που ήθελε να απαγκιστρωθεί από την καθημερινή αρθρογραφία στο ιστολόγιο για να αφιερωθεί σε άλλα, σοβαρότερα, γραψίματά του. Χρησιμοποίησε λοιπόν αυτή τη φράση, παρμένη από τον Καζαντζάκη, που δεν είναι στα ελληνικά, αυτό το καταλάβατε, αλλά στα ρώσικα, και σημαίνει «Ο νοικοκύρης διασκεδάζει», παρακάτω θα δούμε γιατί. Μου άρεσε κι εμένα αυτό το εύρημα, κι όταν πριν από ενάμιση-δυο χρόνια είχα θελήσει να κάνω κι εγώ μιαν ανάλογη διακοπή, για να καταπιαστώ με κάτι εξωϊστολογικά γραψίματά μου, ανάφερα το Χαζάιν πιρούιτ, μόνο που τη δική μου διακοπή την είχα ονομάσει, πιο πεζά, «Στάση για καφέ και για ξεκούραση«. Εκείνο τον Ιούνιο του 2011 το ιστολόγιο ανέβαζε 3-4 άρθρα τη βδομάδα, κάποια από αυτά συνεργασίες του πατέρα μου ή φίλων ή αναδημοσιεύσεις παλιότερων, και η ανάπαυλα έπιασε τόπο αφού σε εκείνο το διάστημα έβγαλα την πολλή δουλειά για τις Λέξεις που χάνονται και ένα ακόμα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει (μεγάλη κουβέντα μην πεις) τις επόμενες εβδομάδες.

Αν ξαναφέρνω τώρα στο προσκήνιο το Χαζάιν Πιρούιτ, είναι για να αναγγείλω ένα παρόμοιο διάλειμμα, όμως πολύ μικρότερο από το προπέρσινο, ως την Κυριακή: δηλαδή δεν θα έχουμε καινούργια δικά μου άρθρα αύριο, την Παρασκευή και την Κυριακή, ενώ θα προσπαθήσω να ανεβάσω μερικά μεζεδάκια το Σάββατο. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει αν θα ανεβάσω παλιότερα δικά μου άρθρα, ή αναδημοσιεύσεις από άρθρα άλλων που θα άξιζε να συζητηθούν εδώ, ή αν δεν θα ανεβάσω τίποτα -κλίνω προς τη δεύτερη λύση πάντως (πείτε και καμιάν ιδέα).

Χαζάιν πιρούιτ, είπαμε, σημαίνει ο νοικοκύρης διασκεδάζει. Ρώτησα και τον ρωσομαθή υπηρεσίας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι είναι σωστά τα ρώσικα του Καζαντζάκη, αν και, είπε, το «πιρούιτ» είναι προφορικός τύπος, το πιο κομιλφό είναι «πιρούγιετ». Ο νοικοκύρης μπορεί να διασκεδάζει αλλά ο Νικοκύρης δεν κάνει το διάλειμμα για να διασκεδάσει, απλώς έχει να τηγανίσει κάτι θηριώδη ψάρια, με νύχια γαμψά. Κι έτσι, νιε πιρούιτ, δεν διασκεδάζει.

Η ιστορία όμως του Καζαντζάκη είναι ωραία, οπότε αξίζει να την παραθέσω κι εδώ:

Στο Ιρκούτσκ, στη Σιβηρία, είχα κάποτε γνωρίσει έναν Ρωμιό φούρναρη που δούλευε μερόνυχτα σκυλίσια, ζύμωνε τη νύχτα, φούρνιζε τα ξημερώματα και πουλούσε τη μέρα το ψωμί. Ζούσε σαν ασκητής και σαν αγριάνθρωπος· δε γλεντούσε, δε γελούσε, δεν παντρεύτηκε, δεν έκανε παιδιά, δεν είχε καιρό.

Μα κάπου κάπου, απότομα, τον έπιαναν τα μεράκια· βαριέστιζε ξαφνικά να φουρνίζει, να ξεφουρνίζει και να πουλάει, σφαλνούσε το φούρνο και κολνούσε απάνω στην πόρτα ένα χαρτί με μεγάλα κόκκινα γράμματα: “ΧΑΖΑΪΝ ΠΙΡΟΥΙΤ”, «Ο νοικοκύρης διασκεδάζει». Έβανε τα κλειδιά στην τσέπη και το ‘ριχνε έξω. Πήγαινε και έβρισκε κάτι ρεμπέτες φίλους του, έτρωε, έπινε μαζί τους, έκανε χωρατάδες, χόρευε, πήγαινε με γυναίκες, έβανε τα βιολιά να του παίζουν· γλεντούσε δέκα, δεκαπέντε μέρες και νύχτες.

Περνούσαν τα μεράκια του, αλάφρωνε· έσκιζε τότε την ταμπέλα, άνοιγε πάλι τον φούρνο και ξαναρίχνουνταν στη σκυλίσια δουλειά.

Όμοια και μένα μ’ έπιασαν ξαφνικά τα μεράκια, το ‘ριξα στο γλέντι· άρχισα να γράφω μυθιστορήματα. Ο «Αλέξης Ζορμπάς», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» κι άλλα που θα γράψω, αν θέλει ο «Θεός», δηλαδή ο καιρός, είναι τα δικά μου τα γλέντια· βρήκα κάτι παλιούς φίλους ρεμπέτες, του σκοινιού και του παλουκιού, κάτι καλούς ανθρώπους που αγαπώ, και διασκεδάζω μαζί τους.

Ξεχνώ το φούρνο που έχω ανοίξει και τα ψωμιά που ζυμώνω, γράφω κι εγώ με μεγάλα κόκκινα γράμματα πάνω στην πόρτα μου: ΧΑΖΑΪΝ ΠΙΡΟΥΙΤ και κάνω το κέφι μου. Γελώ, χοντρολογώ, κλώθω αλήθειες με ψευτιές, ανασταίνω νεκρούς αγαπημένους, γυναίκες κι άντρες,  βάνω τα μέσα βιολιά και φιαμπόλια να παίζουν. Να ξεσκάσω κι εγώ λίγο· να προφτάσει και μένα τ’ αχείλι μου να γελάσει· να γυρίσει και μένα μια στιγμή ο νους μου τη ράχη του στην άβυσσο και να κοιτάξει τον πράσινο απάνω κόσμο με τα κτενίδια του -ανθρώπους, δέντρα, έντομα, αυτοκρατορίες- και να κυλιστεί κι αυτός, μια στιγμή, σαν ένα γαϊδουράκι την άνοιξη, στο πράσινο χορτάρι.

Κι ύστερα, αλαφρωμένος, θ’ ανοίξω πάλι το φούρνο, θ’ ανάψω τις μεγάλες φωτιές και θα γυρίσω πάλι το πρόσωπό μου κατά την άβυσσο.

Το κείμενο το πήρα από τα 400 γράμματα του Καζαντζάκη προς τον Πρεβελάκη, είναι από την επιστολή αριθ. 344 (6.11.1948), ωστόσο την ιστορία την είχε πρωτοαναφέρει, πολύ συνοπτικά όμως, ο Καζαντζάκης στον Πρεβελάκη σε προηγούμενη επιστολή, δέκα χρόνια νωρίτερα, το 1938. Ο Πρεβελάκης μάς πληροφορεί ότι το ανέκδοτο του Ρωμιού φούρναρη το είχε διηγηθεί στον Καζαντζάκη ο Στ. Διαμαντάρας. Τα πάρεργα και τα γλέντια του Καζαντζάκη ήταν τα μεγάλα του μυθιστορήματα -πώς το έλεγε ο άλλος μεγάλος: Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ την δούλεψή της.

Οπότε, κρεμάω κι εγώ μια μικρούτσικη πινακίδα, Χαζάιν νιε πιρούιτ, και πάω να τηγανίσω τα ψάρια μου, αλλά θα τα λέμε μάλλον έτσι κι αλλιώς.

 

61 Σχόλια to “Χαζάιν (νιε) πιρούιτ”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Υποθέτω ότι αυτό το «νιε» (μπάη δε γουέη,επαναφέροντας από την πισώπορτα παλιές αμαρτωλές συζητήσεις-μας 🙂 ,να πω ότι δίστασα στην πρώτη ανάγνωση, αν θα το διαβάσω νίε ή νιέ ,και έπρεπε -μου πήρε κάποια δεύτερα λεπτά- να ανασύρω τον κανόνα για τον τονισμό των μονοσύλλαβων) σημαίνει not, nicht, ne κλπ. Δεν το λες ρητά ,και βασικά καλή η προσπάθεια εξωραϊσμού της λούφας σου,αλλά δεν πρόκειται να σε λυπηθούμε, μη σκιάζεσαι! 🙂

  2. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ψάρια;;;
    Πόσες μέρες θα κρατήσει αυτό το τηγάνισμα, έχεις σκοπό να ταΐσεις κανα …στρατόπεδο; 🙂

    Για διασκέδαση λοιπόν και για ξεκούραση έγραφε τα μυθιστορήματα ο Καζαντζάκης. Μήπως γιαυτό αρέσουν τόσο πολύ και έχουν πολυδιαβαστεί;

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Πριν μερικά χρόνια χαζεύοντας στην τηλεόραση, είχα δει μια ταινία, απ’ αυτές που γυριζόντουσαν μαζικά στα μέσα των 80’s για τα βιντεοκλάμπ. την οποία τελικά κάθισα και την είδα ως το τέλος, λόγω της φευγάτης υπόθεσης.
    Σαν βασικό χαρακτήρα είχε μία εργαζομένη νοικοκυρά, μητέρα 3 παιδιών, που έτσι ξαφνικά αποφάσισε να δραπετεύσει για μερικές μέρες από την καθημερινότητά της:

    Παίζει μέσα και Τσάκωνας με μουσική του Ζουγανέλη. 😆

    Καλό Και δημιουργικό Χαζάιν Πιρούιτ να έχεις Νικοκύρη. 😉

  4. Νέο Kid Στο Block said

    To παρακάτω δεν θα ανήκε κανονικά εδώ, αλλά το βάζω εδώ ,πρώτον γιατί πού να βρίσκω πού λέγαμε για τον στρατηγό στράικ και τις απεργίες στο Ιράν; και δεύτερον αφού θα γίνει που θα γίνει αυτή η ανάρτηση αποθετήριον διά πάσαν νόσον και γιατρικό, ας γίνει μια ώρα αρχύτερα,μπας και συντομέψει και το πιρουίτ-ινουίτ.

    «Το γύρο του Ίντερνετ κάνει ένα ορθογραφικό λάθος του BBC σχετικά με τον θάνατο της Μάργκαρετ Θάτσερ, το οποίο κανείς μπορεί να δει και με ειρωνική διάθεση, καθώς – λόγω ενός λάθος γράμματος – την φέρνει να πεθαίνει από… «χτύπημα».

    Συγκεκριμένα η είδηση του BBC ανέφερε ότι η «Σιδηρά Κυρία» άφησε την τελευταία της πνοή «after suffering a strike» αντί για «stroke», δηλαδή «μετά από χτύπημα» αντί για «μετά από εγκεφαλικό».

    Μάλιστα έγινε και update της είδησης στην υπηρεσία mobile του site του BBC, με τον τίτλο «αντιδράσεις για τον θάνατο της πρώην πρωθυπουργού μετά από χτύπημα».

    Το λάθος έγινε αντιληπτό από χρήστη Twitter με τον λογαριασμό @HeardinLondon, ο οποίος το δημοσίευσε λέγοντας ειρωνικά «μπράβο στο BBC». Από εκεί και πέρα αναπαρήχθη περίπου 800 φορές και… συνεχίζει.

    Εκπρόσωπος του BBC ανέφερε: «Ήταν ένα λάθος που διορθώθηκε γρήγορα».

  5. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως,(το τελευταίο μου άσχετο Νίκο,μέχρι το επόμενο,το υπόσχομαι!) δεν τρώω εύκολα την εκδοχή περί ορθογραφικού για το 4. Μάλλον λεπτό βρετανικό μπλακ χιούμορ είναι. Άκου after suffering a strike.. (αναφορά στην τιμημένη «Τσιούν» (=Newcast united) και στον Μπόμπυ Σαντς, ήτανε)

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Newcastle διάολε…!

  7. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    4: Strike δεν είναι μόνο τό «χτυπώ», αλλά και η απεργία. Γι’ αυτό ήταν τόσο, αθέλητα μάλλον, πετυχημένο τό τυπογραφικό τού bbc.

  8. marulaki said

    #4 & #7 Με πρόλαβε ο Μιχάλης. Από ‘απεργία’ είναι πιθανότερο να πέθαινε η Σιδηρά Κυρία.

  9. Νέο Kid Στο Block said

    7.8 . Aυτή τη σκέψη έκανα και γω στο 5. Aλλά το είπα εμμέσως. Γι’αυτό και η αναφορά στην Νιουκάσλ (όλοι οι ανθρακωρύχοι είναι οπαδοί της) και στον «τρομοκράτη» Μπόμπυ του IRA.

  10. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Τελικά βρήκα τι θα ανεβάσω αύριο, κάτι όχι δικό μου.

    Πιστεύω πως ήταν θελημένο το τυπογραφικό και πάντως, σε κάθε περίπτωση, πολύ πετυχημένο.

  11. Πέπε said

    Δηλαδή όλο αυτό το άρθρο λέει «θα λείψω μερικές μέρες»;
    Εξαιρετικό! Πραγματικά μερακλήδικο. Θα μπορούσες απλώς να ανακοινώσεις «Θα λείψω μερικές ημέρες», άντε και με 5-6 αράδες ακόμα. Ή πιο απλά, ένα μήνυμα στην προηγούμενη ανάρτηση. Ή ακόμη πιο απλά, τίποτε (δε νομίζω ότι έχεις υποχρέωση απέναντί μας να είσαι καθημερνώς παρών!). Αλλά προφανώς επέλεξες να το πεις μ’ ένα τρόπο που σε πιρούιτ κι εσένα!

    Να πω την αλήθεια μου, εγώ βρίσκω αυτό το ρυθμό αναρτήσεων εξαντλητικό. Και σκεφτείτε ότι είμαι αναγνώστης! Για το συγγραφέα, ούτε ψύλλος στον κόρφο του! Νομίζω ότι μία, καν δύο αναρτήσεις την εβδομάδα θα ήταν αρκετές. Και εξηγούμαι:
    1. Σίγουρα μερικές φορές αρκεί να δω τον τίτλο της ανάρτησης για να καταλάβω ότι δεν απευθύνεται στο τάργκετ γκρουπ όπου ανήκω, και δεν τη διαβάζω. Υποθέτω ότι και άλλοι θαμώνες έχουν εξειδικευτεί στην ανάγνωση και το σχολιασμό ορισμένων μόνο κατηγοριών αναρτήσεων. Αλλά έστω κι έτσι, μαζεύονται πολλές! Τόσες που οι συζητήσεις στα σχόλια διεξάγονται ταυτόχρονα σε 3-4 διαφορετικές σελίδες, μέχρι να έρθει για την καθεμία ο καιρός όπου κοπάζει ο ρυθμός ανάρτησης σχολίων.
    2. Αν στο διάστημα που μια ανάρτηση είναι ακόμη φρέσκια, και η συζήτηση από κάτω βράζει, δεν ανέβει καινούργια, θα είναι πιο εύκολος κι ο ευρετηριασμός των σχολίων στη στήλη εδώ αριστερά. Ψάχνουμε καμιά φορά μια συζήτηση που δεν έχει προφανή σύνδεση με τον τίτλο της ανάρτησης, και αν μετά από αυτήν έχουν ανέβει τόσα σχόλια ώστε πια να μην εμφανίζεται στη στήλη πρέπει να ψάξουμε όλα τα σχόλια των 6-7 τελευταίων αναρτήσεων για να την εντοπίσουμε!
    3. Υπάρχουν ήδη οι στάνταρ αναρτήσεις ορισμένων ημερών της εβδομάδας ή του μήνα. Υπάρχουν οι αναρτήσεις που προκύπτουν από την άμεση γλωσσική επικαιρότητα (τα μεζεδάκια). Υπάρχουν μερικές που προκύπτουν από την εξωγλωσσική (αλλά εξίσου άμεση) επικαιρότητα: τη μια κάποια πολιτική είδηση, την άλλη η έκθεση του Μποστ… Και ανάμεσα σ’ όλες αυτές πρέπει να χωρέσουν και όσες αφορούν θέματα υπερχρονικά. Είναι πολύς ο συνωστισμός! Τι να πρωτοαφομοιώσει ο έρημός μας νους, και τι να πρωτοσυζητήσουμε;
    4. Αποτέλεσμα του συνωστισμού είναι ότι στις παλιότερες αναρτήσεις οι συζητήσεις κατά γενικό κανόνα νεκρώνουν. Αυτό τις αδικεί. Και ένα μήνα μετά, και ένα χρόνο μετά, και χρόνια μετά, κάτι θα έχει κανείς να πει για ένα γλωσσικό θέμα. Είναι κρίμα να τις έχουμε σαν τσίχλες, δέκα λεπτά μανιώδες μάσημα και φτου.

    Κατόπιν τούτου, Νίκο, καλή ξεκούραση και -από πλευράς μου τουλάχιστόν- μη βιαστείς. Θα σε περιμένουμε έτσι κι αλλιώς.

  12. Οπότε τι να ευχηθούμε; Καλή ξεκούραση ή καλή δουλειά; Εύχομαι και τα δύο για να είμαι μέσα! 😉

    Την επιστολή του Καζαντζάκη δεν την είχα καθόλου υπόψη μου, και η γνώση της ήρθε ακριβώς πάνω στην ώρα γιατί ένας φίλος από Τουρκία, αρχισυντάκτης σε ένα περιοδικό του πανεπιστημίου του, μου ζήτησε να του γράψω ένα μικρό αρθράκι για τον Καζαντζάκη, προφανώς επειδή είμαι Έλληνας άρα οφείλω να γνωρίζω τα πάντα γι’αυτόν… Τέλος πάντων, σκόπευα να αντιγράψω απλά το άρθρο της Βικιπαιδείας με δικά μου λόγια ( 🙂 ), αλλά νομίζω ότι το «Χαζάιν πιρούιτ» θα είναι μια εξαιρετική εισαγωγή στο άρθρο! Σ’ευχαριστώ πολύ Νικοκύρη! 🙂

    Αν θέλει και κανένας άλλος να με βοηθήσει, με λινκ κτλ με πληροφορίες για τον Καζαντζάκη, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος!
    Το ημέιλ μου το γνωρίζει ο Νικοδεσπότης, ή απ’το λινκ του ονόματός μου μπορείτε να βρείτε το μπλογκ μου και το τουίτερ μου και να έρθετε απευθείας σε επαφή μαζί μου. 🙂

    @7: Αυτό ακριβώς ειρωνεύεται ο Νιουκίντ, ότι στην ελληνική μετάφραση το απόδωσαν «χτύπημα». Μόνο που δε μας έδωσε λινκ!

  13. Αρκεσινεύς said

    Όποιος θέλει να τηγανίσει πέντε, άντε τρεις, μέρες χαζαινπιρουιτεύγει!

  14. Νέο Kid Στο Block said

    Mόλις διάβασα στον φίλο μου το Γάτο του ζατρικιού, ότι ο κος Δένδιας παρομοίωσε τους κατοίκους στη Χαλκιδική (τους οποίους με απαράμιλο ηρωισμό αιφνιδίασαν εν τω μέσω της νυκτός η καρούμπαλοι..) με τους Γαλάτες του χωριού του Αστερίξ!! 😦 τεκμαίρεται λοιπόν ,πως ο ίδιος είναι ο Ιούλιος Καίσαρ
    και το σιχαμερό σινάφι του οι ρωμαϊκές λεγεώνες..)
    ΈΝΑΣ ΟΒΕΛΙΞ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! ΈΝΑΣ!!

  15. Νικοκύρη, εγώ με νύχια γαμψά ήξερα κάτι μαύρα κοράκια. Αλλά εσύ μας μιλάς για θηριώδη ψάρια με νύχτα γαμψά. Πέλαγος….

  16. Πω πω, αν ο νικοκύρης διασκεδάζει τρεις μέρες, τι να πουν άλλοι που έχουν να γράψουν κανα μήνα. 😉

  17. Νέο Kid Στο Block said

    16. Nαι,αλλά εσύ έχεις ειδικότητα στα οθωμανικά ,που όσο να πεις ένα εννιάμερο μίνιμουμ αγρανάπαυσης , το θέλουν! 😆
    O Nίκος είναι του «ιεραποστολικού» ,οπότε τριήμερο και πολύ τού είναι!

  18. Υπερβολές. 45 οθωμανικά σε 255 ποστ μας κάνει ένα στα πεντ’ έξι.

  19. Κάνω πως δεν κατάλαβα το υπόλοιπο σχόλιο! 🙂

  20. Πέπε said

    @11
    (Ελπίζω να μη διαβλέπει κανείς ειρωνίες ή μομφές στο σχόλιό μου. Είναι απολύτως ειλικρινές, καλοπροαίρετο και φιλικό, από πάνω μέχρι κάτω. Μπέσα.)

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    11: Μα τι λες τώρα 😉

  22. Δεν ξέρω για σένα, Πέπε, αλλά εγώ διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον όχι μόνο ΟΛΑ τα άρθρα του Νικοκύρη (εντάξει, ίσως λίγο διαγώνια 🙂 όταν αφορούν το Λαπαθιώτη και τον Κοτζιούλα), παρά και τα περισσότερα σχόλια που ακολουθούν. Λυπάμαι μάλιστα που η WordPress δείχνει περιληπτικά μόνο τα 10 τελευταία, κι έτσι (αν δεν κάνω τον κόπο να κοιτάξω επί τούτω) δεν ξέρω αν έχει συνεχιστεί η κουβέντα σε κάποιο λίγο παλιότερο νήμα. (Δοκίμασα να γραφτώ συνδρομητής, αλλά εκεί πια ερχόταν χιονοστιβάδα μηνυμάτων και το σταμάτησα.) Και συμμερίζομαι την απορία σου: εδώ εμείς δεν προφταίνουμε να τα διαβάζουμε, εκείνος πού βρίσκει (πέραν των ιδεών, της τεκμηρίωσης κλπ.) τον καιρό και τα γράφει;

  23. Alexis said

    Σωστές οι επισημάνσεις του σχολίου 11.

    #3, Ναι, «Επάγγελμα γυναίκα», με την Πηνελόπη Πιτσούλη και τον Κώστα Τσάκωνα στο ρόλο του τεμπέλη «ανατολίτη» συζύγου.

    Από τις cult ταινίες των ’80s. Ήταν και το γενικότερο κλίμα της εποχής, με τη Μαργαρίτα Παπανδρέου και την ΕΓΕ, που βοηθούσε αυτές τις «φεμινιστικού τύπου» κωμωδίες (Ο Θεός να τις κάνει).
    Είχε γυριστεί και μία παρόμοια («Ο τελευταίος άντρας») με Βουτσά και Δαδινόπουλο.

  24. Kαι για όποιον ενδιαφέρεται, η φράση στα ρωσικά γράφεται хозяин пирует. Η πρώτη λέξη συγγενεύει με το β΄ συνθετικό του κολχόζ, η δεύτερη ΔΕΝ συγγενεύει με το γαλλ. pirouette 🙂

  25. Δημήτρης Μ. said

    Ο Άγγελος έχει δίκο. Η δεύτερη δεν συγγενεύει με το γαλλ. pirouette, αλλά προέρχεται από το пир (= γλέντι, φαγοότι, ραβαΐσι, ζιαφέτι κλπ). Δηλαδή, пирует δε σημαίνει διασκεδάζω γενικά, αλλά γλεντοκοπάω…

  26. Αρκεσινεύς said

    Άσχετο, αλλά σήμερα γιορτάζουν όλοι (λείπουν κάποιοι) οι ΑΗΠ:
    Αναξιμένης, Δημοσθένης, Διονύσιος, Επαμεινώνδας, Ετεοκλής, Ζήνων, Ηρακλής, Ηφαιστίων, Θεμιστοκλής, Θεόφραστος, Θησέας, Ισοκράτης, Μιλτιάδης, Ξενοφών, Όμηρος, Παρμενίων, Πελοπίδας, Περικλής, Πίνδαρος, Πολύβιος, Προμηθεύς, Σοφοκλής, Σωκράτης, Τιμόθεος, Φιλοποίμην, Φωκίων.

  27. Νέο Kid Στο Block said

    Aμ έτσι πέτε, Άγγελε και Δημήτρη Μ. Πιρουιέτ λοιπόν. Γιατί αυτό το πιρούιτ στο λαιμό μού καθόταν. Εσκιμώος ήταν ο φούρναρης,να πούμε;

  28. ΠΑΝΟΣ said

    Εμένα πάλι μού αρέσουν οι συχνότατες αναρτήσεις.Κάτι σαν αναζήτηση τής μαστούρας.Αφού έχει κουράγια ο Νίκος,θα τον δείρουμε κι από πάνω;Όποιος θέλει τα διαβάζεί όλα,όποιος δεν θέλει,όχι.Μήπως εμένα όλα μ’ ενδιαφέρουν;Ή συμφωνώ με όλα; Είναι όμως η ωραία συνήθεια να βλέπουμε τακτικά κάτι.Άλλωστε, πάντα έχει το κάτι τις του κάθε άρθρο.Δεν δουλεύεις,σε βρίζουνε.Δουλεύεις,σε κριτικάρουνε.Με τίποτα δεν είμαστε ευχαριστημένοι εμείς οι ρωμιοί (!!!),Πάντα θα έχουμε κάτι να πούμε.(Πάντως η Μέρκελ κι η Γερμανία ΜΟΝΟΝ,δεν φταίνε).Δεν είναι κάνα συγγενικό,οικογενειακό,κομματικό ή άλλο καθήκον να διαβάζει κάποιος όλα τα άρθρα.Ούτε εγώ τα διαβάζω όλα.Τα διαβάζουν άλλοι όμως.Αλλά και το άρθρο να μην διαβάσω,όλο και κάποιο σχόλιο έχει το ενδιαφέρον του.Οπότε,ευχαριστώ τον Νίκο για τα κουράγια του.Θέλει εφευρετικότητα,εφηβικότητα και λαχάνιασμα η δουλειά!(Πω,πω,τα πήρα!!).

  29. spiral architect said

    @8: Έλα όμως που δεν πέθανε από στράικ, (απεργία) αλλά από στρόουκ (εγκεφαλικό) στο κρεβάτι της.
    Ωσαύτως αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει θεός.
    Γιατί αν ο θεός υπήρχε, δεν θα άφηνε τη Θάτσερ να πεθάνει ήσυχα στον ύπνο της. 👿

    Ενδεχομένως θα μπορούσε να πάει και από στράικ (χτύπημα) αρκεί να το έπαιρνε απόφαση ο ο Αρθουρ Σκάργκιλ. 😦

  30. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Πάνο, με κάνεις και κοκκινίζω 🙂

    27: Μου είπαν ότι στα λαϊκά προφέρεται πιρούιτ.

    26: Δεν το είχα πάρει είδηση ότι υπάρχει τέτοιος εορταστικός συνωστισμός!

  31. ΠΑΝΟΣ said

    Και μιας και μ’ είχες ρωτήσει παλιότερα Νίκο,γιουτούμπισε ή γκουγκλάρισε τ’ ονοματεπώνυμό μου και θα δεις κάναδυο εκπομπούλες μου που ανέβασα.

  32. Νέο Kid Στο Block said

    26. Aρκεσινεύ, μερσί για το εορτολόγιο, αλλά ποιος Ζήνων γιορτάζει; Ο Κυπραίος πωλητής κουπών εκ Κιτίου ή ο αγαπημένος του Ράσσελ ο Ελεάτης ,ο εκλεκτός φρεσκαρισμένος στο Εσκοριάλ και πρωταγωνιστής στο «Ο θάνατος και η πυξίδα» του Μπόρχες; (για Δύτη ,αυτό 🙂 )

  33. Κι εγώ έχω απορήσει πώς προλαβαίνει και ανασαίνει, αφήνω τα υπόλοιπα, μ’ ένα άρθρο την ημέρα.

    хозяин пирует σημαίνει διασκεδάζει τώρα (και θα διασκεδάζει στο διηνεκές). Αν ‘πάει απλώς για διασκέδαση ορισμένου χρόνου’ είναι хозяин попирует.

    Το -ет στο γ΄ ενικό δεν προφέρεται ‘ι’ όσο άτονο κι αν είναι. Το ‘πίρουιτ’ δεν είναι απλώς ‘λαϊκό’ αλλά σχεδόν χυδαίο

  34. Γς said

    17:
    >εσύ έχεις ειδικότητα στα οθωμανικά ,που όσο να πεις ένα εννιάμερο μίνιμουμ αγρανάπαυσης , το θέλουν!
    O Nίκος είναι του “ιεραποστολικού” ,οπότε τριήμερο και πολύ τού είναι!

    Ορίστε μας! Μετά τα βάζετε με τον Γς που ξέρει και όλες σχεδόν στις στάσεις, θεωρητικά και πρακτικά αλλά δεν το φωνάζει.

    Κι αν ποτέ δεν ξέρωι κάποια στάση το δηλώνωι ευθαρσώς.

    Η άλλη όμως ήξερε στάσεις.

    Αλλά εγώ πάντα έμπλεκα τις γλώσσες.

  35. Χιονια said

    Παντως ο Καζαντζακης ακολουθωντας την συμβουλη του Πρεβελακη
    δεν εβαλε τελικα το «Χαζαιν Πιρουιτ» ως προλογο στον Ζορμπα οπως
    ηταν η αρχικη του προθεση.

    Για τον «Στελιος»:
    Για τον Καζαντζακη εκτος απο
    την Wikipedia υπαρχουν πολλα κι εδω:

    http://www.kazantzakis-museum.gr/

    http://www.amis-kazantzakis.blogspot.gr/

    http://www.kazantzakispublications.org

  36. munich said

    Ελπίζω να μην επηρεαστούν τα μεζεδάκια του Σαββάτου. Κάνω έκκληση στους υποψιασμένους σχολιαστές να δώσουν ένα χεράκι στο Νικοκύρη ώστε μη μείνουμε αμεζέδωτοι

  37. 1, κ.ε.,

    Προφανώς το «νιε» είναι κλητική του «νιος», όρου που ο αναπαυθησόμενος Νικοκύρης χρησιμοποίησε προκαταβολικά, απευθυνόμενος – εμμέσως πλην σαφώς – σε εκλεκτό επισκέπτη/σχολιαστή, σε περίπτωση που τού απαγγείλει μελλοντικά

    «Από το πόρταλ σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια!»

  38. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Κι εγώ είχα την απορία πως τα καταφέρνεις με καθημερινές αναρτήσεις, και ολοήμερους σχολιασμούς, άξιος. Καλή ψιλοξεκούραση; χαλαροδουλειά; οτι είναι τέλος πάντων, και θα περιμένουμε να επιστρέψεις ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ. (Γελαστή φατσούλα)

    Υ.Γ – Αλήθεια τι ψάρια θα τηγανίσεις που θέλουν 4 μέρες τηγάνισμα, σκυλόψαρα;

  39. Γς said

    >Οπότε, κρεμάω κι εγώ μια μικρούτσικη πινακίδα, Χαζάιν νιε πιρούιτ, και πάω να τηγανίσω τα ψάρια μου, αλλά θα τα λέμε μάλλον έτσι κι αλλιώς.

    Τα αφεντικό πάει να τηγαμίσει ψάρια.
    Κοπάνα! Ανοιξη.
    Και μεις κάποτε κοπάνες κάναμε για ψάρεμα, αλλά τώρα …
    …δεν τηγανίζεις που δεν τηγανίζεις δεν τρως κάνα γιαουρτάκι;

  40. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και τα καλά σας λόγια!

    31: Ναι, αλλά δεν το ξέρω.

  41. @35: Ευχαριστώ πολύ!! 😀

    Όταν δημοσιευτεί το άρθρο χρωστάω καζάν ντιπί! 🙂

  42. Dinos said

    Διάλειμμα?
    Τι διάλειμμα?
    Γιατί διάλειμμα?
    Δε θα συμφωνήσω

    Σε φιλώ

  43. Βρήκα κι εγώ ένα μεζεδάκι, εντελώς τυχαία, σε μια εφημερίδα. Στο ένθετό της για διάφορα σεβάσματα είχε και μια φωτογραφία μιας εκκλησούλας κατάκορφα σ’ ένα βράχο κι έγραφε από κάτω: H εκκλησία της Σαιντ-Αιγκίλ.
    Ο βράχος έμοιαζε όντως με μύτη καρφίτσας και προφανώς επρόκειτο για κάποιαν ‘Sainte Aiguille’

    Εντούτοις δεν είναικαι τόσο μεζεδάκι όσο νόμιζα, διότι δεν υπάρχει τρόπος να γραφεί με ελληνικούς χαρακτήρες το γαλλικό -il. Ούτε -ιγ μπορείς να το γράψεις ούτε -ιγι. Παλιά υπήρχε η σύμβαση του ανεστραμμένου ιώτα με δύο γραμμούλες από κάτω για τον ιωτακισμό των φωνηέντων, π.χ. γιαγιά, που και πάλι δε θα ήταν κατανοητό. Επομένως ο καημένος ο δημοσιογράφος δεν είχε άλλη επιλογή.

  44. Πρόσεχε τα τηγανιτά, φέρνουν χοληστερόλη
    για τα γραπτά και την υγειά σου ανησυχούνε όλοι

  45. sarant said

    44: Εντελώς Μποστ!

    42: Ναι, αλλά εκείνη την Κυριακή έλειπες 🙂

  46. Πέπε said

    46: Δεν έχω δει τις δύο γραμμούλες, έχω δει το γιώτα με περισπωμένη ανεστραμμένο ολόκληρο (όχι μόνο η περισπωμένη από κάτω αλλά και το γιώτα με ουρίτσα πάνω αριστερά αντί κάτω δεξιά). Προφανώς με την κατάργηση των χειροκίνητων στοιχείων πέρασε οριστικά στο παρελθόν. Αλλά η ατελής λύση του -ιγ, ως το μη χείρον, είναι σχετικά καθιερωμένη, έστω και αν όσοι δεν ξέρουν γαλλικά ή δεν έχουν ακούσει τη σωστή προφορά το διαβάζουν [ιγ] όπως γράφεται. (Έχω γράψει ιγ εντός αγκυλών, ελπίζω να μην εξαφανιστεί!!)

  47. sarant said

    Ο Λαπαθιώτης πάντως είχε προτείνει να γράφεται -γι, ενδεχομένως με το ι αντεστραμμένο. Δεν προφέρεται -ιγ. To Marseilles δεν είναι Μαρσέιγ, είναι Μαρσέγ(ι). Το bataille δεν είναι μπατάιγ, είναι μπατάγ(ι).

  48. Μαρία said

    47
    Μόνο που ο Bataille μεταγράφτηκε Μπατάιγ. Μετά τον άφησαν ήσυχο και λατινογραμμένο.

  49. Dinos said

    45β: Ναι, ρε συ, και δεν έμαθα τίποτε για τη σύναξη. Τι να κάνω, θα περιμένω την επόμενη (κι αν αργησω και φυγετε, αφήστε ένα χαρτί στον τοίχο; «θα είμαστε …»)

  50. Μαρία said

    Χωριό Aiguilhe
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Aiguilhe
    εκκλησία Αγίου Μιχάλη

  51. sarant said

    48: Και η Μαρσέιγ έχει καθιερωθεί, και η ντε Νοάιγ όταν ζούσε, αλλά δεν προφέρονται έτσι.

    49: 🙂

  52. Μαρία said

    51 Αυτό το ξέρουμε. Αλλά μήπως όλα τα άλλα προφέρονται όπως μεταγράφονται;

  53. Αρκεσινεύς said

    Νικοδεσπότη, σου εύχομαι καλή δουλειά. Λιγότερα τηγανητά,περισσότερα φρούτα,λαχανικά και όσπρια. Ψάρια όσα θες, αλλά ψητά.

  54. Πέπε said

    Ένα σωρό φθόγγοι των γαλλικών και άλλων γλωσσών δεν αποδίδονται σωστά στο ελληνικό αλφάβητο (γι’ αυτό το λέμε ελληνικό άλλωστε). Αλλά δεν το κάνουμε θέμα. Μόνο για το [y] (το γαλλικό u) καμιά φορά γίνεται λίγη συζήτηση. Γιατί να σκαλώσουμε στο [ij];
    Όλο το ζήτημα είναι ότι λέξεις όπως Marseille ο Έλληνας μπορεί μεν, αν τις ακούσει ή τις δει «σωστά γραμμένες», να τις προφέρει χωρίς να βάλει φθόγγους πέρα από τους ελληνικούς, όμως δεν υπάρχει τρόπος να τις δει σωστά γραμμένες! Προσωπικά δεν έχω παρατηρήσει αν το Μαρσέιγ συνήθως το προφέρουν όπως γράφεται ή όπως πρέπει. Προσωπικά η γραφή με -ιγ με καλύπτει: έχω προσθέσει στο μυαλό μου ένα νοερό κανόνα, ότι στο τέλος γαλλικών λέξεων αυτό το γράφημα δηλώνει το φθόγγο [j] (ή [ij] αν δεν προηγείται άλλο φωνήεν).

  55. Κι εγώ αυτό θα έλεγα, αφού μάλιστα δεν υπάρχουν ελληνικές λέξεις που να τελειώνουν σε -ιγ. Όποιος ξέρει έστω και λίγα γαλλικά τις προφέρει με ουρανωμένο το γ, και για τους άλλους το όλο θέμα περνάει απαρατήρητο.

  56. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    …ο Νικοκύρης δεν κάνει το διάλειμμα για να διασκεδάσει, απλώς έχει να τηγανίσει κάτι θηριώδη ψάρια, με νύχια γαμψά. Κι έτσι, νιε πιρούιτ, δεν διασκεδάζει.

    Εγεννήθη μου απορία
    ποία η αλληγορία;
    Χάριν λόγου θα τολμήσω
    ν΄αποκωδικοποιήσω:

    -Τηγανίζω , καψαλίζω,
    καυτηριάζω, «συγυρίζω»
    -Ψάρια, σμέρνες θηριώδεις
    κάβουρες δηλητηριώδεις
    -Νύχια, όχι με μανόν
    μα σε σχήμα δρεπανιών.

    Νικοκύρη καλή τύχη.
    το τηγάνι να πετύχει

  57. Γς said

    56:
    > έχει να τηγανίσει κάτι θηριώδη ψάρια, με νύχια γαμψά.

    Ωραία ψάρια. Με όμορφα νύχια, περιποιημένα. Γοργόνες!

  58. sarant said

    56: Σ’ ευχαριστώ πολύ -να πω ότι η αρχή του τηγανίσματος βρίσκεται στην αγγλική έκφραση to have other fish to fry.

  59. christos k said

    Σήμερα το νέο είναι ότι σε λίγες εβδομάδες βγαίνει νέο βιβλίο του Νίκου («και ένα ακόμα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει (μεγάλη κουβέντα μην πεις) τις επόμενες εβδομάδες.»). Μάλλον αυτά τα ψάρια τηγανίζει …πάντως και κανένα μπαρμπουνάκι με ουζάκι κακό δεν κάνει 🙂 .

  60. tamistas said

    Κομιλφό το κομιλφό!

  61. sarant said

    59: Όχι, αυτά που θα βγουν σε λίγο έχουν τηγανιστεί εδώ και καιρό 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: