Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φράουλες με αίμα

Posted by sarant στο 19 Απριλίου, 2013


Παραδέχομαι πως δεν επιδίωξα την πρωτοτυπία. Παρόμοιο τίτλο έχουν και πολλά άλλα άρθρα που γράφτηκαν για το επεισόδιο της Μανωλάδας, δηλαδή την επίθεση από επιστάτες που άνοιξαν πυρ πάνω σε συγκεντρωμένους μετανάστες εργάτες οι οποίοι απαιτούσαν τα δεδουλευμένα τους, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δεκάδες, μερικοί σοβαρά. Κοινή πηγή έμπνευσης, η κινηματογραφική ταινία «Φράουλες και αίμα«, αφιερωμένη στην εξέγερση των φοιτητών στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια το μακρινό 1968.  Τότε, η αστυνομία είχε ανοίξει πυρ πάνω στους διαδηλωτές.  Βέβαια, στον πρωτότυπο τίτλο της ταινίας, που ήταν The Strawberry Statement, αίμα δεν υπάρχει. Ο ελληνικός τίτλος είναι μεταφορά του γαλλικού (Des fraises et du sang), αλλά ξαναλέω, η ταινία περιέγραφε μια φοιτητική εξέγερση, καμιά σχέση με μελαψούς εργάτες που δουλεύουν μέσα στην κάψα του θερμοκηπίου για 23 ευρώ μεροκάματο και κοιμούνται στοιβαγμένοι δέκα-δέκα σε παραπήγματα στα χωράφια.

Αν πιστέψουμε τους φραουλοπαραγωγούς, αυτό που έγινε προχτές ήταν ένα κατακριτέο αλλά μεμονωμένο περιστατικό. Οι ίδιοι διαμαρτύρονται πως άδικα συκοφαντείται από τα ΜΜΕ ένας ολόκληρος κλάδος, που αναπτύσσεται δυναμικά και που έχει εξαγωγικό προσανατολισμό, αφού η φράουλα Μανωλάδας κατά 90% εξάγεται -και μάλιστα, επειδή είναι προϊόν ποιοτικά ανώτερο, πιάνει τιμή καλύτερη από τις φράουλες των ανταγωνιστών, Ισπανών και Τούρκων.

Μεμονωμένο πάντως το περιστατικό δεν ήταν: η Μανωλάδα έχει έρθει στην επικαιρότητα αρκετές φορές για περιστατικά ταξικής-ρατσιστικής βίας με θύματα τους μετανάστες που δουλεύουν στις φράουλες (εδώ για ένα περσινό επεισόδιο), με σοβαρότερο ως τώρα τις επιθέσεις και τις βιαιοπραγίες κατά των μεταναστών όταν τόλμησαν να απεργήσουν το 2008 ζητώντας καλύτερα μεροκάματα.Δημοσιογράφοι που ερευνούν τις καταγγελίες έχουν δεχτεί επιθέσεις (π.χ. τραυματισμός φωτορεπόρτερ του Βήματος το 2011). Όμως θα ήταν άστοχο να θεωρήσουμε ότι οι Ηλείοι έχουν κάποια ειδικά χαρακτηριστικά που τους κάνουν κακά αφεντικά -περιστατικά ανάλογα με το προχτεσινό στη Μανωλάδα έχουν γίνει πάμπολλες φορές και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και του κόσμου, κάποιες φορές με πολλά θύματα.

Η παρακάτω περιγραφή, που την αντέγραψα από ένα σχόλιο του φίλου Σπειροειδή Αρχιτέκτονα σε άλλο ιστολόγιο, ταιριάζει απόλυτα σε όσα έγιναν προχτές στη Μανωλάδα:

“… Η καλλιέργεια κατάντησε βιομηχανία και οι κτηματίες ακολούθησαν το παράδειγμα της αρχαίας Ρώμης, μόλο που δεν την είχαν ακουστά. Έφεραν σκλάβους μόλο που δεν τους αποκαλούσαν σκλάβους: Κινέζους, Γιαπωνέζους, Μεξικανούς, Φιλιππινέζους. Αυτοί ζουν με ρύζι και φασόλια,έλεγαν οι επιχειρηματίες. Δεν έχουν ανάγκες …. Να κοίτα τους πώς ζουν. Κοίτα τί τρώνε. Κι αν τύχει και κάνουν το ζόρικο, πίσω στην πατρίδα τους …..Τους δουλοπάροικους που έφεραν από το εξωτερικό τους έδερναν, τους τρομοκρατούσαν, τους πέθαιναν της πείνας, τόσο, που άλλοι ξαναγύριζαν στον τόπο τους και άλλοι εξαγριώθηκαν απ΄την απόγνωση και ή τους σκότωσαν ή τους εξόρισαν. Και ολοένα τα κτήματα μεγάλωναν σε έκταση ….”

Επειδή λέει για Κινέζους και Μεξικάνους και όχι Μπαγκλαντέζους ή Ινδούς καταλαβαίνουμε ότι μιλάει για το άλλο ημισφαίριο, αλλά κατά τα άλλα θα έλεγε κανείς πως είναι γραμμένο για τα φραουλοχώραφα της Ηλείας. Ωστόσο, είναι ένα απόσπασμα από τα Σταφύλια της οργής, του Τζον Στάινμπεκ. Η δράση εκτυλίσσεται στην Καλιφόρνια την εποχή του κραχ του 1929. Κι εκεί φρούτα ήταν που έσταζαν αίμα, αλλά όχι φράουλες: σταφύλια, ροδάκινα, βερίκοκα.

Ακόμα περισσότερο αίμα έχει ποτίσει τις ρίζες ενός άλλου καρπού, της μπανάνας. Η Γιουνάιτεντ Φρουτ και οι άλλες αμερικανικές εταιρείες αγόραζαν σε εξευτελιστική τιμή τεράστιες εκτάσεις στην Κεντρική και στη Νότια Αμερική, έχοντας εξασφαλίσει πάμφθηνη εργατική δύναμη από τους αγρότες τους οποίους είχαν ξεριζώσει από τις εστίες τους. Φυσικά, για να γίνει αυτό χρειάζονταν τη συναίνεση των ντόπιων πολιτικών ελίτ, εννοείται με το αζημίωτο. Ο όρος «banana republic» επινοήθηκε από τον Αμερικανό συγγραφέα Ο. Χένρι, ο οποίος είχε ζήσει λίγα χρόνια στην Ονδούρα στις αρχές του 20ού αιώνα. Στα ελληνικά τον αποδίδουμε συνήθως ως μπανανία. Μπανανία είναι μια μικρή χώρα, που εξαρτάται από τη γεωργική της παραγωγή, συνήθως ενός μόνο προϊόντος, και που κυβερνιέται δικτατορικά ή κατ’ επίφαση δημοκρατικά από μια διεφθαρμένη πλουτοκρατία ευεπίφορη στις πιέσεις του ξένου παράγοντα. Αρχετυπικές μπανανίες ήταν η Ονδούρα και η Γουατεμάλα κι αυτό δεν είναι μόνο σχήμα λόγου: όταν το 1954 ο δημοφιλής πρόεδρος Άρμπενθ προχώρησε σε αγροτικές μεταρρυθμίσεις στη Γουατεμάλα που έθιγαν τα συμφέροντα της Γιουνάιτεντ Φρουτ, η CIA οργάνωσε πραξικόπημα που τον ανέτρεψε. Η ταινία του Γούντυ Άλλεν Μπανάνες (1971) βοήθησε τον όρο να εδραιωθεί. Αυτό δεν ήταν πάντως το πρώτο αίμα που χύθηκε για χάρη της Γιουνάιτεντ Φρουτ. Όταν τον Δεκέμβριο του 1928 οι εργάτες στις μπανανοφυτείες της Κολομβίας κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας να δουλεύουν οκτώ ώρες την ημέρα και έξι μέρες την εβδομάδα, η Γιουνάιτεντ Φρουτ και η κυβέρνηση των ΗΠΑ απείλησαν με εισβολή των πεζοναυτών. Τελικά ο κολομβιανός στρατός χτύπησε τους απεργούς, Η σφαγή της μπανάνας, όπως την ονόμασαν, είχε δεκάδες ή εκατοντάδες νεκρούς (ίσως πολύ περισσότερους από τους 47 επίσημα αναγνωρισμένους) και απαθανατίστηκε μυθιστορηματικά από τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες στα Εκατό χρόνια μοναξιάς. Ο Πάμπλο Νερούδα τιτλοφόρησε «Γιουνάιτεντ Φρουτ» μια ενότητα του Κάντο Χενεράλ. Το 1975, όταν αποκαλύφθηκε ότι η εταιρεία είχε δωροδοκήσει τον πρόεδρο της Ονδούρας για να μειώσει τους φόρους στην μπανανοκαλλιέργεια, ο τότε πρόεδρός της, Έλι Μπλακ, αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο του γραφείου του, στον 44ο όροφο, κρατώντας μάλιστα τον χαρτοφύλακά του. Σήμερα η Γιουνάιτεντ Φρουτ έχει μετονομαστεί σε Τσικίτα.

Αλλά και για τις ντομάτες, κάτι ανάλογο γίνεται. Σε μια μικρή περιοχή της Ανδαλουσίας, την Αλμερία, που συνδυάζει μεγάλη ηλιοφάνεια και χαμηλά μεροκάματα, δουλεύουν πάνω από 100.000 εργάτες γης, οι περισσότεροι Αφρικανοί και χωρίς χαρτιά: παράγουν κηπευτικά, κυρίως ντομάτες, για τις μεγάλες βρετανικές και γαλλικές αλυσίδες σουπερμάρκετ, σε συνθήκες που λίγο απέχουν από τη σκλαβιά.  Επομένως, δεν φταίει ο τόπος (Καλιφόρνια ή Μανωλάδα, Αλμερία ή Κολομβία), ούτε το προϊόν (μπανάνες ή φράουλες ή κηπευτικά ή ροδάκινα) -αυτά αλλάζουν, αλλά η εκμετάλλευση παραμένει.

Στην επιστολή τους, που ανέφερα πιο πάνω, οι φραουλοπαραγωγοί της Μανωλάδας παινεύουν δεόντως την ποιότητα του προϊόντος τους αλλά περιέργως αποσιωπούν τους επαίνους που είχαν δεχτεί πριν από δύο μόλις χρόνια από τον τότε πρωθυπουργό της χώρας: Επίσης, οι φράουλες στην Ηλεία, ο «κόκκινος χρυσός» της Μανωλάδας και της Βάρδας, κρύβει ανθρώπους πρωτοπόρους και αναπτύχθηκε εκτατικά. Υπήρξαν ειδικές καλλιεργητικές πρακτικές, αλλά οργανώθηκαν συλλογικά και οι παραγωγοί. Επενδύθηκαν μεν χρήματα, αλλά οργανώθηκαν και οι παραγωγοί σε ομάδα.

Θα μου πείτε, ζούσε σε άλλον πλανήτη. Αλλά εγώ πιστεύω, ή μάλλον είμαι βέβαιος, ότι ακόμα και ο Γιώργος Παπανδρέου ήξερε ότι ο κόκκινος χρυσός της Μανωλάδας δεν κρύβει μόνο «ανθρώπους πρωτοπόρους» αλλά και εργάτες ανασφάλιστους, χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα, στοιβαγμένους σε τρώγλες, με μεροκάματο κατώτερο από το βασικό και με τον βούρδουλα του επιστάτη αν δυσανασχετήσουν. Τα ήξερε αυτά ο ΓΑΠ το 2011, γιατί είχαν προηγηθεί τα μεγάλα επεισόδια του 2008, και τα μικρότερα των επόμενων ετών και οι εφημερίδες τα είχαν γράψει με ονόματα και διευθύνσεις. Τα ήξερε, κι όμως θεώρησε αξιέπαινα τα επιτεύγματα των φραουλοπαραγωγών -διότι, δεν φαντάζομαι να θεωρεί «ειδική καλλιεργητική πρακτική» την ανασφάλιστη εργασία.

Αν όμως είναι να πετύχουμε την πολυπόθητη ανταγωνιστικότητα, κομμάτια να γίνει -ας μετατραπεί λοιπόν όλη η Ελλάδα σε μιαν απέραντη Μανωλάδα, όπου όλοι θα δουλεύουν ήλιο με ήλιο για ένα πιάτο φαΐ, χωρίς ασφάλιση, χωρίς δικαιώματα, και με την καραμπίνα του επιστάτη έτοιμη να αναλάβει δράση!

83 Σχόλια προς “Φράουλες με αίμα”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Θυμός!
    Θα ήθελα να το ξαναθυμηθούμε

  2. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Θυμός
    και ντροπή. Η ανοχή μας στα όρια της συννενοχής.
    Είναι ακόμα βαθύ το σκοτάδι.
    Καλημέρα

  3. Στρούμφ του Εξαποδώ said

    η δαμόκλειος καραμπίνα :/

  4. Βαγγέλης Φ said

    Δεν είναι διάλογοι από τα «Σταφύλια της οργής» του Στάινμπεκ, αλλά από τις «Φράουλες της οργής» της Μανωλάδας. Από τον «Ριζοσπάστη», 23/4/2008

    – «Δουλεύουμε 7 ώρες χωρίς να κάτσουμε… Για τις φράουλες, δουλεύεις συνέχεια σκυφτός… Εκεί μέσα έχει 45-50 βαθμούς. Τα πόδια μας είναι μες στα νερά. Εχει φίδια, βατράχια…»
    – «Δε φτάνουν 23,50 ευρώ. Το ψωμί είναι 1,20. Το λάδι 2 ευρώ. 120 για νοίκι. 50-60 νερό. 50-60 φως. Σ’ ένα σπίτι είμαστε 25 για ένα μπάνιο. Έρχεσαι από τη δουλειά και περιμένεις 2 ώρες για να ρίξεις νερό στο πρόσωπο…»
    – «Παίρνουμε ψωμί, το ανοίγουμε, βάζουμε λίγο βιτάμ, λίγο σαλάμι. Τρώμε κρυφά, μες στο νάιλον, στη ζέστη. Αν σταματήσεις 1 λεπτό και σε πιάσει, θα σε διώξει..»
    – «Δουλεύουμε μες στα φάρμακα. Γάντια δε δίνουν…»
    – «Δεν είναι ένας έτσι, όλοι είναι έτσι…»
    – Το πρόσωπο της γυναίκας γεμίζει συνέχεια κοκκινίλες. «Αλλεργία», λέει, από τα φυτοφάρμακα. «Ο γιατρός πήρε 30 ευρώ για να δει τι έχω – πάνω από ένα μεροκάματο».
    – «Πόσο μηνών είσαι;- Κοντεύω…- Και δουλεύεις;- Δουλεύω»
    – «100 ευρώ δίνει κάθε μήνα στο γιατρό. Κι εγώ δούλευα μέχρι 8 μηνών…Πώς δεν πόναγα, αλλά τι να κάνω. Από ανάγκη δούλευα. Γέννησα, δεν περίμενα ούτε 40 μέρες και δούλευα πάλι. Πληρώσαμε στο νοσοκομείο 400 ευρώ»
    – «Αυτήν εδώ την έκανα με καισαρική, πληρώσαμε 500. Τι να κάνουμε; Κάθε μέρα πάμπερς, γάλα. Φτάνουν 23 ευρώ; Μέχρι 6 μηνών, πίνουν ακριβό γάλα, κάθε 2 μέρες θέλουν 10 ευρώ. Για κάνε λογαριασμό. Και λένε χτες: 25 ευρώ, εντάξει είναι. Τι εντάξει είναι; Να ‘ρθει μια μέρα, ένα από τα αφεντικά, να ζήσει όπως εμείς. Μια μέρα!»
    – «Εμείς γινόμαστε κάθε μέρα πιο φουκαράδες, κι αυτοί γίνονται κάθε μέρα πιο πλούσιοι…»
    – «Πονάς – δεν πονάς, πρέπει να πας για δουλειά. Μια φορά πόναγα 3 μέρες στα γόνατα. Δεν πήγα για δουλειά, έχασα 3 μεροκάματα. Πήγα στο γιατρό, πλήρωσα. Ποιος θα μου δώσει εμένα τα λεφτά;»
    – «Ούτε μία μέρα δεν μπορείς να ξεκουραστείς. Μπορείς εσύ να δουλεύεις όπως το γαϊδούρι; Δεν μπορείς…»
    – «Δεν αγοράζουμε κρέας από το καλό, πού να δώσεις 10 ευρώ. Κατεψυγμένο. Λάδι από ελιές δεν τρώμε, από το άλλο. 1 ευρώ ήταν, πήγε παραπάνω τώρα… Βόλτα, τι βόλτα; Πού λεφτά για βόλτα; Από την κούραση… Δεν πάμε πουθενά. Μετά τη δουλειά, πρέπει να μαγειρέψουμε, να καθαρίσουμε… Το παιδί θέλει ένα κρουασάν, δεν υπάρχουν λεφτά. Δώρο τίποτα. Ούτε Πάσχα. Ούτε Χριστούγεννα. Ούτε μια πορτοκαλάδα να κεράσει, μες στο «τούνελ»…»
    – «Είναι ζωή αυτή; Οπως τα σκυλιά, που τους πετάς ένα κομμάτι ψωμί και σταματάνε να το πάρουν. Ετσι είναι…»

  5. tofistiki said

    Κι η σοκολάτα δυστυχώς, πίσω από τη γλύκα της κρύβει μια απεχθή όψη, καθώς εκεί, πρόκειται για παιδιά-δούλους… 😦
    -«Η πικρή γεύση της σοκολάτας» http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=262691
    -Ντοκυμαντέρ «The dark side of chocolate» http://www.youtube.com/watch?v=7Vfbv6hNeng

  6. Πάνος said

    Κι είναι φορές που ακούφεται το ηλίθιο επιχείρημα «Και γιατί δεν πάνε Έλληνες να τις μαζέψουν΄Θα τους πέσει ο …;»
    Γιατί πολύ απλά ο Έλληνας (ακόμα) δεν έχει γίνει ζώο (τουλάχιστον από την πλευρά του εργαζόμενου)…

  7. Απαράδεκτο να μην τους παρέχουν ιατρική περίθαλψη για τις βλάβες που υφίστανται λόγω της εργασίας τους
    Απαράδεκτο να μη τους δίνουν τα δεδουλευμένα
    Απαράδεκτο να μην πληρώνουν ασφάλιστρα και ΦΠΑ

    Θα μου πεις αν έκαναν αυτά θα είχαν ελληνες εργάτες και οχι αλλοδαπους.
    Γι αυτό ας ξεκινήσουμε κάποτε από αυτά, βήμα-βήμα και όχι από όσα πρεσβεύουν οι ευαισθησίες μας

  8. sarant said

    Eυχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Ναι, αυτά γράφονταν από το 2008 και από πιο παλιά.

  9. Μνημείο κυνισμού είναι η ανακοίνωση των συνεταιρισμών. Έχω τον πειρασμό όμως να πω ότι, δεν είναι παρά η προέκταση της λογικής «ρίχνω τους μισθούς σε επίπεδα Βουλγαρίας για να έρθουν επενδύσεις και να μη χαθούν δουλειές».

  10. Νέο Kid Στο Block said

    Πάντως σήμερα Παρασκευή τα αφτερμαθεμάτικς του συμβάντος μού κατσαν μια χαρά!
    Είπα στην κοπέλα στο γραφείο να λέει σε όσους πιάνουν για χρωστιμέικα «Ναι, ελάτε! Έχει πεταχτεί να πάρει σκάγια και θάρθει.» Μεχρι στιγμής, δεν κόπιασε κανείς! (ίσως βοηθάει και το γεγονός ότι έχω μωραϊτικο επίθετο…)

  11. Γς said

    7:
    >για τις βλάβες που υφίστανται λόγω της εργασίας τους

    Βλάβες;
    Μέρα νύχτα μέσα στα φυτοφάρμακα στα θερμοκήπια;
    Ανατριχιαστικό για τους επαΐοντες!

  12. Servitoros said

    Εκτός και αν επιστρέψεις στην μικρή καλλιέργεια ή μόνη ενναλακτική για οικονομία κλίμακας που θα έχει θέσει στο συγκεκριμένο αγροδιατροφικό σύστημα, εξαγωγές, μεγάλες αλυσίδες κτλ. είναι τα Kibbutz, άλλα δεν τους βλέπω στην Μανωλάδα φια σοσιαλισμό και δε με μεταφορά τεχνογνωσίας από Ισραήλ.

  13. sarant said

    10: Όπου «πιάνουν» = «παίρνουν»

    9: Φαντάζομαι ότι και οι παραγωγοί της Αλμερίας θα λένε «τι ζητάτε 35 ευρώ μεροκάματο; στην Ελλάδα παίρνουν 23»!

  14. αν θες να το διευρύνεις, και κρεμμύδια, ζαρζαβατικά (μια βόλτα στον Μαραθώνα?), σταφύλια, ελιές μύρτιλα, φραμπουάζ, ό,τιδήποτε δεν είναι με τρακτέρ ή άλλα μηχανήματα. Για την μεν εισαγωγή εργατών (που νομίζω έρχονται οικειοθελώς) μπορούμε να γράφουμε μέρες. Αλλά όποιος έχει μαζέψει ελιές, ή κρεμμύδια (για δοκίμασε να ξεχορταριάζεις 3-4 στρέμματα κερεμμύδια κάθε 2 εβδομάδες!), ή έστω σταφύλια για δύο βαρελάκια κρασί, ΞΕΡΕΙ. Το 1955-1965, όλα αυτά ήταν με ντόπιους. Μερικοί ήταν μικροί ιδιοκτήτες (με ανταλλαγή εργατικών για να προλάβουν), ή ακτήμονες που δούλευαν για ποσοστό, συχνά από άλλη περιοχή, πάντα με πρόχειρα (ή χωρίς) καταλύματα, και ψωμί και κρεμμύδι και ελιά για φαγητό. Ξέρω περιπτώσεις που η αμοιβή του εργάτη ήταν ένα πιατο φαϊ, συνήθως υποτυπώδες. Θα μου πεις, άλλες εποχές. Θα σου πω ότι ΤΩΡΑ, είμαστε φτωχότεροι από το 1955-65. Και με το ευρώ, είναι φτηνότερο να εισάγεις σκόρδα από την Κίνα από το να εισάγεις Κινεζους (΄πάνε αυτοί, προβιβάστηκαν) να σου καλλιεργούν σκόρδα (κι εδώ ξεχορτάριασμα). Υπήρχε «περίθαλψη» ή «ασφάλεια» σε αγροτικούς εργάτες το 1955? Να βάλουμε τώρα? Βεβαίως, αλλά να δεις την τιμή του προϊόντος μετά. Να κρατικοποιήσουμε τις φράουλες και τα κρεμμύδια? Ούτε να το σκέφτεσαι γιατί μας βλέπω όλους σε καταναγκαστική εργασία (και νηστικούς). Υπάρχει κανείς παλιός να θυμάται από τον παππού του θερισμό και αλώνισμα ΠΡΙΝ τις μηχανές? Εκεί να δεις πλάκα… Κι αν δεν… Νηστικός. Να κάνω φαστ φόρουωρντ στους αγροτικούς συνεταιρισμούς;

    Τα ποινικά θέματα είναι άλλο θέμα.

  15. christos k said

    Καλημέρα, θυμίζουμε χωριό ως χώρα όταν δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα βάσει νόμου και με αυστηρότητα αλλά το υπερπροβάλλουμε. Γινόμαστε βούκινο διεθνώς και τελικά επικρατεί ατιμωρησία.

    Θα προτιμούσα στη χώρα μου να έβγαινε προς τα έξω οτι κάποια μεμονομένα ακραία περιστατικά βίας και εργασιακής ανομίας τιμωρήθηκαν παραδειγματικά καθιστώντας την Ελλάδα πρότυπο χώρας που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εργασία.

    Για ένα πετυχημένο εμπορικά προϊόν της χώρας δεν είναι δυσφήμηση η προβολή των συγκεκριμένων γεγονότων; Καλό θα ήταν το κράτος να προστατεύσει την εικόνα μας προς τα έξω αφού αυτοί που κερδίζουν απο αυτή την εμπορία δεν καταλαβαίνουν τα ίδια τους τα συμφέροντα (άτιμο πράγμα η έλλειψη παιδείας).

    Θα ήθελα να θίξω επίσης οτι κάποιοι θεωρούν πως η Ελλάδα δεν πρέπει να φαίνεται ως εργασιακός παράδεισος για να μην προσελκύει λαθρομετανάστες. Αν λοιπόν χρησιμοποιούσε κανείς την είδηση αυτή για να πετύχει τέτοιους σκοπούς θα ήταν απάνθρωπο και αυτό νομίζω πρέπει να το θεωρούμε ξεκάθαρο. Όποιος σκέπτεται έτσι κάνει το ίδιο λάθος με τους «ελεύθερους σκοπευτές» των τελευταίων γεγονότων αφού δεν καταλαβαίνει πως μόνο οργανωμένα κράτη μέσα στα οποία ο καθένας μπορεί να προοδεύσει εξελίσσονται, προοδεύουν και προσελκύουν επενδυτές και παράγοντες ανάπτυξης, εκτός απο ταλαίπωρους που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.

  16. Alexis said

    Νίκο πολύ καλά κάνεις που ασχολείσαι με το θέμα, κι ας έχει ανέβει σε εκατοντάδες ιστολόγια και σάιτ από χθες.
    Η επίθεση κατά των εργατών είναι απίστευτου μεγέθους αθλιότητα, είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για όσα απαράδεκτα συμβαίνουν στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.

    Αν υπάρχει κράτος και δικαιοσύνη στην Ελλάδα οι δράστες πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Καλό είναι να λέμε συνεχώς «βάλτε φυλακή τους κλέφτες πολιτικούς» αλλά θα πρέπει κάποιος, επιτέλους, να προσθέσει «…και τους μαφιόζους μεγαλοτσιφλικάδες και τους φοροφυγάδες και τα λαμόγια επιχειρηματίες που λυμαίνονται τις κρατικές προμήθειες …και …και …και»
    Και αν έχει απομείνει έστω και λίγο από αυτό που λέμε «περί δικαίου αίσθημα» στην κοινωνία, θα πρέπει ο κόσμος να τους τιμωρήσει με άμεση και κάθετη πτώση των πωλήσεων του προϊόντος τους. Είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν…

  17. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Ήδη στά Σταφύλια της Οργής – αγαπημένο μου από την εφηβεία ήδη – ήταν σαφές ότι όσο μεγαλώνει η επιχείρηση, και η απόσταση στή συνέχεια τού επιχειρηματία από τή δραστηριότητα, τόσο μεγαλώνει η εκμετάλλευση και η απανθρωπιά. Μού φαίνεται Αρχαιοπτέρυγα, ότι εκεί είναι τό πρόβλημα, και όχι στίς καθαυτό συνθήκες εργασίας.

    Εν πάση περιπτώσει, για μένα είναι σαφές. Αν τό φτηνό κρεμμύδι σημαίνει τέτοια εκμετάλλευση, μακάρι να πάει 1000 ευρώ τό κομμάτι καλύτερα. Να πάμε όλοι να καλλιεργούμε.

  18. tsompanakos said

    Σωστά τονίζεται από τον νοικοκύρη ότι το πρόβλημα είναι γενικό και δεν αφορά μόνο την Ηλεία, την Ελλάδα, την Ευρώπη, τη γεωργία.
    Η περίπτωση αυτή όμως σοκάρει. Οι εικόνες που έρχονται στο νου είναι πραγματικά από άλλες εποχές που τις μάθαμε διαβάζοντας βιβλία και βλέποντας ταινίες. Είναι ίσως μια ευκαιρία για να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και να σταματήσει να σκέφτεται με χρυσαυγουλικό τρόπο.

    Υγ. Οι «Φράουλες και αίμα» ήταν βιβλίο-μαρτυρία πριν γίνει ταινία.

  19. spiral architect said

    Καλημέρα. 😐
    Όσοι εξ υμών βρίσκεστε στην Αττική, μπορείτε να πάτε μια βόλτα στο περβόλι της Αθήνας, στο Μαραθώνα.
    (Κάτω Σούλι, Τύμβος και πέριξ)
    Μία απ’ τα ίδια θα δείτε. 😦 👿
    Δυστυχώς αυτό που έγραψα χθες:

    Τι κι αν έχουμε διαβάσει μερικά βιβλία παραπάνω αποκτώντας παιδεία, αν ταυτόχρονα έχουμε απολέσει την ανθρωπιά μας!

    το πιστεύω πλέον ακράδαντα.

    Ας μην χαλιόμαστε όμως: Οι ναζί κατά τον Β’ Π.Π. συνόδευαν τις εκκαθαρίσεις των ανεπιθύμητων με Βάγκνερ.
    Πάνω απ’ όλα είχαν παιδεία! 😛

  20. 19 Ας μην χαλιόμαστε όμως: Οι ναζί κατά τον Β’ Π.Π. συνόδευαν τις εκκαθαρίσεις των ανεπιθύμητων με Βάγκνερ.
    Πάνω απ’ όλα είχαν παιδεία!
    —————————————-

    Να τρολάρω λίγο; Αν είχαν παιδεία δεν θα άκουγαν Βάγκνερ. Κάπου αντέγραψα πρόσφατα μια φράση από το Τότε που ζούσαμε του Ασημάκη Πανσέληνου:

    …τότες η Έλλη Παπαδημητρίου, με χαμηλή φωνή, γεμάτη βεβαιότητα, μας είπε μια μέρα […] πως μοιάζει ο Βάγκνερ με μάγερα, που καταπιάνεται να φτιάξει ένα φαγητό, βάζοντας μέσα όλα τα φαγώσιμα από τον άνθρωπο υλικά. Κι αφού το φτιάξει, σε εξαναγκάζει να το φας με το φτιάρι, έτσι που αν είναι να γλιτώσεις από την ποιότητα, να την πάθεις από την ποσότητα!

    🙂

  21. Costas said

    Να και μια ποιητική αποτύπωση των γεγονότων του 2008, 8 μήνες μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Ηλείας, με αφορμή μια διαδρομή Πάτρα-Ολυμπία με τουριστικό πούλμαν.

    Τελικά, η γενική στο «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς», περνά απαρατήρητη… Το ‘χω ξαναπεί, αλλά δεν παύει να με εντυπωσιάζει, είκοσι τόσα χρόνια μετά τον ορυμαγδό. Πόσο γρήγορα κάποιες βεβαιότητες περί γλωσσικής χρήσης αναιρούνται..

  22. nestanaios said

    Η διαφορά μεταξύ ανθρώπου και υπέρανθρώπου και ζώου έγκειται στην διαφορά τῶν γλοτῶν (γλωσσῶν). Σιγά σιγά θα γίνουμε όλοι ίδιοι. ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ. ΠΑΓΚΡΑΤΑΙΟΙ.

  23. spiral architect said

    Κυριακή 20 Μάη 2007. Την εποχή που όλοι μιλούσαν για επενδύσεις, για private banking κλπ τραπεζικά προϊόντα, για εκσυχρονισμούς, οικονομίες κλίμακας και δίλιτρα τζιπ χωρίς τεκμήριο, που δεν πάτησαν ποτέ τους χώμα, αυτοί μιλούσαν με ξύλινη γλώσσα και δημοσίευαν ψηφιακές φωτογραφίες χωρίς φώτοσοπ..
    Αυτές οι εικόνες έξι χρόνια μετά μπήκαν στα σπίτια των νοικοκυραίων.
    Πως κοιμάστε το βράδυ μωρέ; Αν μη τι άλλο θα έλθει και η σειρά σας!
    Ο Εβραίος ραβίνος που προσπάθησε να προσεταιριστεί το ναζί κατακτητή στον Β’ Π.Π. με σκοπό να σώσει τη ράτσα του, πήρε κι αυτός την άγουσα για το τραίνο.
    (αναπόφευκτοι παραλληλισμοί)

    Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς
    τὴ λεφτεριά, νωρὶς
    γίνε προδότης, γίνε!
    Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι.

    Θά ῾ναι μαζί σου οἱ νόμοι
    κι ἡ πλερωμένη γνώμη!
    Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
    κι ἀπ᾿ τὸν ἀφέντη πιάσου!

    Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός,
    νὰ κάθεσαι σκυφτὸς
    καὶ θά ῾χεις τὰ πρωτεῖα
    στὴ σάπια πολιτεία.

    Ὁ ἄλλος – Κ. Βάρναλης

  24. ChrisMaGR said

    «Ο ελληνικός τίτλος είναι μεταφορά του γαλλικού […]»
    Η λίστα με τα λογοτεχνικά έργα και τις ταινίες του Αγγλοσαξωνικού κόσμου που στην Ελλάδα είναι γνωστά με τον Γαλλικό τίτλο είναι ενδιαφέρον θέμα για άρθρο.
    Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα:
    Όσα Παίρνει ο Άνεμος
    Ρομπέν των Δασών
    Το Τρένο θα Σφυρίξει Τρεις Φορές

  25. 24 και το Τσάι στη Σαχάρα

  26. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    24: Είναι στα υπόψη!

  27. ΠΑΝΟΣ said

    δεν ξέρω γιατί αυτή η παλιοΪστορία τής Μανωλάδας μού’φερε στον νου τον Σταχάνοφ.Δεν βρίσκω καμμιά συνάφεια,αλλά μού’ρθε.

  28. spyroszer said

    Αν πιστέψουμε τους φραουλοπαραγωγούς, αυτό που έγινε προχτές ήταν ένα κατακριτέο αλλά μεμονωμένο περιστατικό

    – Δυστυχώς προηγήθηκε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης:
    «Καταδικάζω κάθε μορφή βίας. Θεωρώ ότι είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιοι που καταφεύγουν σε αυτή τη μορφή βίας για να αντιμετωπίσουν ένα ζήτημα, είναι καταδικαστέο και φυσικά οι αρμόδιοι υπουργοί επιλαμβάνονται του θέματος».
    http://www.minagric.gr/index.php/el/the-ministry/grafeiotypou/omilies/1294-dt180413c.html

  29. spiral architect said

    Δεν γκρινιάζω μόνο εγώ, γκρινιάζει και ο γερογκρινιάρης φωνάζοντας: «Αλλά και έτσι, τώρα θυμήθηκες την Μανωλάδα υποκριτή; Τόσα χρόνια που ήσουνα;»

  30. ΣοφίαΟικ said

    Δυστυχώς, Νικοκύρη, το ζήτημα δεν είναι μόνο τοπικό ή προσφερόμενο για ελληνική πολιτική εκμετάλλευση (όπως το βλέπουν οι πιο πολλοί δηλαδή) αλλά έχει να κάνει με πολλά θέματα του κύκλου της παραγωγής τροφίμων. Δεν είναι απλή περίπτωση κακοί τσιφλικάδες εναντίον κακομοίρηδων εργατών. Εμείς τα παιδιά της πόλης, άσχετοι τελείως με την αγροτική παραγωγή, θέλουμε να πιστέυουμε ότι τα τρόφιμά μας τα παράγουν χαρωποί αγρότες με τις μεθόδους που εφάρμοζε ο ερασιτέχνης παππούς μας στο περιβόλι του που ήταν μισό στρέμμα. Σε αυτή την αγροτική ουτοπία δεν υπαρχουν αρρώστιες και απώλειες, όλα τα προιόντα είναι για διαγωνισμό ομορφιάς κι ο αγρότης είναι προφανώς ντιλετάντης, δεν έχει ανάγκη το κέρδος, γι’αυτό πουλάει τα προιόντα του στην τιμή που μας αρέσει.
    Όταν με λέμε να προσλαμβάνουν νόμιμα και να πληρώνουν καλούς μισθούς, δεν σκεφτόμαστε ότι δεν είμαστε πρόθυμοι να πληρώνουμε τις φράουλες χρυσές. Ή οποιοδήποτε άλλο προιόν. Η φτηνή μας σοκολάτα, ακόμα κι αυτή που είναι Fairtrade, είναι φτηνή όχι χάρη σε κάποια μαγική πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει οικονομίες στην τιμή (να και οι φτηνότερες σοκολάτες θαύματα της χημείας είναι). Είναι φτηνή γιατί ακόμα κι ο χαρωπός αγρότης που παίρνει την «καλή» τιμή που μας λένε οι διαφημίσεις, δεν μπορεί να κάνει το 1/10 αυτών που μπορούμε να κάνουμε εμείς, με τον δήθεν πενιχρό μισθό μας στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.
    Γιατί η Αριζόνα κυνηγάει την παράνομη μετανάστευση σε βαθμό γελοίο κι η διπλανή Καλιφόρνια απλώς κρατάει τα προσχήματα με δήθεν αυστηρότατους ελέγχους στα σύνορα με το Μεξικό; Ας το σκεφτούμε αυτό την επόμενη που θα ανοίγουμε ένα κρασάκι που το πήραμε σε καλή τιμή.
    Η γιαγιά μου που κοντέυει τα 100 και μεγάλωσε σε χωριό αγροτικό- αλιευτικό περιγράφει την αγροτική ζωή που και που. Και τότε που ήταν μικρή μια από τα ίδια, η μόνη διαφορά ίσως ήταν ότι αν δεν πλήρωνες τα συμφωνημένα στον εργάτη σου, ίσως να μην είχες εργάτες την επόμενη χρονιά, γιατί οι άνθρωποι δεν μετακινούνταν και δεν άλλαζαν.

    Και για να μην πηγαίνουμε μακριά, κάποια εποχή σταματήσαμε να μαζέυουμε τις ελιές μας για δυο- τρία χρόνια και κάναμε μόνο τα απολύτως στοιχειώδη κλαδέματα κλπ να μην είναι το χωράφι τελείως παρατημένο. Γιατί τα εκατό κιλά λάδι που βγάζαμε μας κόστιζαν δυο- τρεις φορές πιο πάνω από το αγοραστό σε ημερομίσθια κλπ. Ευτυχώς ξαναρχίσαμε να ασχολούμαστε, αλλά αυτό χάρη στο ότι βγήκε στη συνταξη ένας γνωστός μας και προσφέρθηκε και του το δώσαμε μισακό. Δηλαδή είναι ένας ερασιτέχνης αγρότης που περνάει την ώρα του για δυο τενεκέδες λάδι το χρόνο.

  31. spiral architect said

    @30: Όπου ο πρωτογενής τομέας βιομηχανοποιήθηκε – όπως αναφέρθηκε και παραπάνω – η εκμετάλλευση των εργατών γης αυξήθηκε.
    Εδώ είναι το προτεινόμενο απ’ τους χαρτογιακάδες μοντέλο: Πως παράγουν την ντομάτα στην Ελλάδα και πως στην Ολλανδία
    (Ε Μ ΠΡΟ Σ… για Ανάπτυξη … μη χέσω!) 😛

    κι εδώ η ολλανδική πραγματικότητα μέσω Ισπανίας: Το πρόβλημα είναι γεωπονικό -πώς θα παράγονται ντομάτες τον χειμώνα- όσο και οικονομικό -πώς θα επιτευχθεί κόστος μέχρι τα 50 λεπτά το κιλό, για να πουληθούν με λιανική τιμή κάτω των 2 ευρώ ; Η λύση βρέθηκε σε μια μικρή επαρχία της Ανδαλουσίας, την Αλμερία. Δεκαπέντε χιλιόμετρα ακτογραμμή, επτά χιλιόμετρα ενδοχώρα, ανάμεσα στη Μεσόγειο και την επιβλητική Σιέρα δε Γκάδορ. Μια περιοχή που συνδυάζει τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια της Ευρώπης με το πιο κακοπληρωμένο εργατικό δυναμικό.

  32. Γς said

    Τότε που μόλις χάραζε η αρχή της εκμετάλλευσης τους

  33. Βιβή Γ. said

    Το (μη) Κιλελέρ της Μανωλάδας ;
    Ή μήπως να μιλήσουμε, επιτέλους, για την ελλειμματική Ηθική του κοινού της Αρένας;

  34. Alexis said

    #31: Συγκρίνεις ανόμοια πράγματα. Οι επισημάνσεις του πρώτου άρθρου είναι απόλυτα σωστές, και αναφέρονται σε ένα μοντέλο παραγωγής (το ολλανδικό) από το οποίο εμείς απέχουμε έτη φωτός. Εάν μπορούσε να εφαρμοστεί στην Ελλάδα θα είχαμε σίγουρα φτηνότερο και ποιοτικότερο προϊόν, προστασία του περιβάλλοντος και (πιθανώς) λιγότερη εκεμετάλλευση των εργατών. Και λέω «πιθανώς» γιατί αυτό έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο που η κάθε χώρα προστατεύει τα εργατικά δικαιώματα. Να είσαι σίγουρος όμως ότι αν ο Έλληνας παραγωγός παρήγαγε με βάση το ολλανδικό μοντέλο τότε θα είχε την «πολυτέλεια» να χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα πληρωμένους εργάτες, ίσως και Έλληνες. Αδίκως λοιπόν κατηγορείς αυτού του είδους την ανάπτυξη (ή «ανάπτυξη» όπως την θεωρείς εσύ).
    Το δεύτερο άρθρο αναφέρεται στην Αλμερία, όπου επειδή οι μέθοδοι παραγωγής είναι «πρωτόγονες» προσπαθούν με κάθε τρόπο να συμπιέσουν το κόστος χρησιμοποιώντας αλλοδαπούς, κακοπληρωμένους εργάτες. Είναι μία άλλη Μανωλάδα, ή μία άλλη Ιεράπετρα αν θέλεις (για να μη στοχοποιούμε συνέχεια την ίδια περιοχή).

    Αλλά, σου λέω και πάλι, το πρόβλημα της εκμετάλλευσης είναι κυρίως πολιτικό. Οι Ισπανοί, όπως και οι Έλληνες συνάδελφοί τους, βρίσκουν και τα κάνουν. Το κράτος αντί να τους κόψει τον κώλο όπως οφείλει να κάνει, τους σιγοντάρει γιατί θεωρεί ότι μ’ αυτό τον τρόπο βοηθάει την «ανάπτυξη» (εδώ ταιριάζουν τα εισαγωγικά), τις εξαγωγές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο…

  35. Μια συμπληρωματική παρατήρηση:

    Πέρα από το ότι οι φραουλοβιομήχανοι τους καραεκμεταλλεύονταν τους εργάτες τους, τους ξεζούμιζαν και σε ένα δεύτερο κύκλο απάτης: στήνοντας μικρομπακαλικάκια μέσα στους πρόχειρους καταυλισμούς τους. Ξεπατωμένος από την δουλειά, ο εργάτης που ήθελε να μαγειρέψει κάτι να φάει, δεν είχε κουράγιο (και χαρτιά) να πάει μέχρι το χωριό για ψώνια, οπότε έπαιρνε τα ρύζια ή τα μακαρόνια του φραουλά, σε διπλάσια τιμή απ’ ό,τι το χωριό. Αυτά, φυσικά, γίνονταν όσο τους πλήρωναν….

  36. Γς said

    Οπως στους φόρτυνάϊνερς.

  37. Νίκος Μαστρακούλης said

    Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε τον φίλο φωτορεπόρτερ Ιάκωβο Χατζησταύρου και την περιπέτειά του στη Μανωλάδα το 2011.

  38. spiral architect said

    @34: Αγαπητέ μου Αλέξη, όλα μια αλυσίδα είναι:
    Πως θα παραχθούν -ξέρω γω- 70 κιλά τομάτες σε 1m2, για μια αγορά που είναι μαθημένη στη λογική της ελεύθερης αγοράς (και εν πολλοίς δεν έχει διαθέσιμα) παρά με την υπερεκμετάλλευση πόρων και ανθρώπων;

    Πως θα μειωθεί το κόστος στην αγροτική Ελλάδα;
    Μα υιοθετώντας το σύνθημα «Do it like Manolada»! 😉

    Πάμε παρακάτω: Πως θα μειωθεί το κόστος στην (όποια) βιομηχανική Ελλάδα;
    Μα φτιάχνοντας Ειδικές Οικονομικές Ζώνες!

    Πως (όπως γράφει ο γερογκρινιάρης στο λίκνο που έδωσα παραπάνω) θα στείλουμε εμείς οι «πολιτισμένοι» το τουίτ διαμαρτυρίας και μποϊκοτάζ;
    Μα με το iphone και το galaxy που φτιάχνει ο Κινέζος και δεν πρόκειται να το αγοράσει στον αιώνα τον άπαντα!

    Τα τεϊλοριανά – φορντικά μοντέλα είναι καλά στις απαρχές τους. Ατυχώς όμως εμπεριέχουν ένα bug (υπεραξία) και κάποτε το σύστημα κολλάει.
    Εδώ βρισκόμαστε. 😉

  39. Ένα απ’τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της ιστορίας για μένα είναι το θράσσος των φραουλοπαραγωγών. Στέλνουν επισήμως επιστολή, στην οποία παραδέχονται ευθέως ότι έχουν παραβιάσει σχεδόν ολόκληρη την εργασιακή και μεταναστευτική νομοθεσία! Και δεν τους έχει συλλάβει κανείς ακόμα!!

    Το άλλο που μου έκανε φοβερή εντύπωση είναι ότι βρέθηκαν άνθρωποι να υποστηρίξουν λίγο-πολύ το «τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή, αλλιώς οι φράουλες θα ήταν ακριβές»!
    Πανάκριβες ας ήταν! Απλησίαστες! Είδος πολυτελείας!!

    Δηλαδή τόσο μεγάλη θυσία θα ήταν να τρώμε λιγότερες φράουλες οι καλοθρεμμένοι Ευρωπαίοι, μπροστά στο να μην στερούνταν τα τελείως στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα μερικοί φτωχοί άνθρποι; Έλεος!

  40. Α, και επειδή δεν είδα να το ανέφερε κάποιος άλλος, συνελήφθησαν και οι τρεις δράστες καθώς βέβαια και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του χωραφιού, από χθες, ως ηθικός αυτουργός.

  41. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    35: Παλιά μέθοδος των εργοδοτών αυτό, να τα παίρνουν από τους εργάτες, ήδη από τις «πόλεις των εταιρειών» στα αμερικάνικα ορυχεία.

  42. Servitoros said

    @35,41

    Τα μεταλλεία Λαυρίου τον 19ο αιώνα τύπωναν χαρτονομίσμα με το οποίο πλήρωναν τους εργάτες, το χαρτονόμισμα γινόταν δεκτό μόνο στα μπακάλικα, τα καφενεία, τα εστιατόρια και τα μπουρδέλα που είχε η ιδιοκτησία του ορυχείου πλησίον του ορυχείου, κάποια από αυτά εκτίθονται στο μουσείο του Λαυρίου.

  43. Κασσάνδρα said

    @39 ,Στέλιο ακουσα με τα αυτιά μου στην Ετ3 τον κ.. Τζαβάρα,που εκλέγεται σε κείνη την περιοχή ,να διαμαρτύρεται γιατι με το θόρυβο που γίνεται θα πληγούν οι εξαγωγές της φράουλας.
    Και δεν με νοιάζει τι γίνεται στην Ισπανία, εγώ εδώ και πολλά χρόνια σταμάτησα να τρώω φράουλες Μανωλάδας.
    .

  44. aerosol said

    Θα ήθελα να αναφέρω και να υπενθυμίσω των άνθρωπο που νομίζω πρώτος έγραψε (πριν κάμποσα χρόνια) για την κατάσταση στην Μανωλάδα, τον Μάκη Νοδάρο. Άξιος και τίμιος δημοσιογραφος, κάτοικος Ηλείας, που πλήρωσε το ότι άνοιξε το στόμα του: τον σάπισαν στο ξύλο «άγνωστοι», από αυτούς που η αστυνομία δεν βρίσκει…
    Το μπλογκ στο οποίο βρίσκονται όλα τα παλιά κείμενά του για το θέμα είναι το Παρουσιάσεις, Αναζητήσεις, Αποκαλύψεις.

    Όσο για τα λόγια της Σοφίας στο #30, διαφωνώ απόλυτα. Πρόκειται περί σκλαβιάς και όχι για τις -δυστυχώς- συνήθεις περιπτώσεις εξαιρετικά χαμηλόμισθης εργασίας. Συμβαίνει σε βάθος χρόνου συχνότατη άσκηση βίας ενόπλων, ιδιαζόντως απεχθείς συνθήκες εργασίας και κατοικίας, μόνιμη τρομοκράτηση και εκβιασμός. Δεν είναι εξαίρεση τα πρόσφατα γεγονότα, είναι ενδεικτικά μιας παγιωμένης κατάστασης όπου όποιος μιλά τον τρώει η μαρμάγκα.

    Αυτό που με φρικάρει είναι πως η ελληνική κοινωνία τα γνωρίζει εδώ και χρόνια. Και χέστηκε -αρκεί να είναι φτηνές οι φράουλες φαντάζομαι… Όπως χέστηκε για τις απάνθρωπες συνθήκες μαζικής κράτησης ανθρώπων σε αστυνομικά τμήματα που δεν είναι καθόλου φτιαγμένα για τέτοια δουλειά. Καταστάσεις τόσο φρικαλέες που έκαναν ελληνικό δικαστήριο να αθωώσει αποδράσαντες με το σκεπτικό πως είναι αυτονόητο για κάθε άνθρωπο να προσπαθήσει να ξεφύγει από συνθήκες που βάζουν σε σίγουρο κίνδυνο τη ζωή του! Μικρά Νταχάου που δεν μας αφορούν («δεν ξέραμε, δεν μάθαμε») κι ας βγαίνουν ακόμα και στα ΜΜΕ.

  45. Aλίκη Στούκα said

    Υποκρισία τόση
    που επιτρέπει να καταγγέλουν τη Μανωλάδα εκείνοι που έχουν κάνει Μανωλάδα όλη την χώρα.
    Και υποκρισία επίσης, όταν με λόγια βγαλμένα από τα βιβλία καλών τρόπων δείχνεις σαν ένοχο, τον τελευταίο τροχό της αμάξης.
    Και υποκρισία όταν δεν ονομάζεις τον αληθινά ένοχο.
    Εκτός από τους εργάτες, όλοι οι άλλοι, όλα τα κόμματα, είναι όλοι ένα μάτσο υποκριτές.

    Να σας πώ! Αναρωτήθηκε κανείς πώς και δεν έμπλεξε στην υπόθεση, ο κρατικός μηχανισμός, η κρατική τηλεόραση, το μέγκα, την Χρυσή Αυγή;
    Δεν σας έκανε εντύπωση ;
    Εξυπνα παιδάκια είστε, θα την βρείτε την απάντηση.

  46. spiral architect said

    … εμείς τη χάσαμε. Έλα όμως που τη βρήκαν οι συνεργάτες σας στον Πύργο.

  47. Μαρία said

    http://bloodstrawberries.wordpress.com/bloodstrawberries/

  48. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    44: Καλά κάνεις και αναφέρεις τον Μ. Νοδάρο.

  49. Aλίκη Στούκα said

    ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ!

    Την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την ανασυγκρότηση του παραγωγικού τομέα, στην οποία πρωτεύοντα ρόλο έχει ο αγροτικός, επιδιώκουν να εκλαϊκεύουν τα στελέχη του σε συνεχείς επισκέψεις σε όλη τη χώρα και συναντήσεις με συνεταιριστικούς φορείς, Ομάδες Παραγωγών και μεμονωμένους παραγωγούς.
    Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η άφιξη του βουλευτή Ευβοίας και υπευθύνου του τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Βαγγέλη Αποστόλου, ο οποίος συνοδευόμενος από την βουλευτή Ηλείας Έφη Γεωργοπούλου–Σαλτάρη και στελέχη του κόμματος περιόδευσαν το νομό τη Δευτέρα 10 -12- 2012.
    Ξεκινώντας από το πρωί επισκέφτηκαν στην Ζαχάρω το ελαιουργείο της ΕΑΣ Ηλείας- Ολυμπίας και εν συνεχεία συναντήθηκαν με το διοικητικό της συμβούλιο, στον Πύργο. Από τα γραφεία της ΕΑΣ εξάλλου δόθηκε η συνέντευξη Τύπου στους εκπροσώπους των ΜΜΕ, ενώ ακολούθησε επίσκεψη στην Ξυλοκέρα και συνάντηση με παραγωγούς για τα εσπεριδοειδή, ενώ το απόγευμα συναντήθηκαν στην Ανδραβίδα με εκπροσώπους των Ομάδων παραγωγών φράουλας και πατάτας.
    Συνεχής διάλογος
    Αναφερόμενος στην επίσκεψη του κλιμακίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην Ηλεία, ο Κυριάκος Μπίστας, είπε ότι η επίσκεψη ήταν μια συνέχεια των πρωτοβουλιών που έχει αναπτύξει ο αγροτικός τομέας του κόμματος στην Ηλεία, για την παραγωγική ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα. Είχε προηγηθεί ένα μήνα πριν παρόμοια επίσκεψη σε φορείς αγροτικούς και πρόκειται για μια διαδικασία που θα συνεχιστεί και όσο θα προχωράει οι απόψεις θα γίνονται και πιο συγκεκριμένες.

    Έφη Γεωργοπούλου –Σαλτάρη: Ενάντια στην επισιτιστική κρίση

    Στο μείζον θέμα της παραγωγής των αγροτικών προϊόντων, της εμπορίας τους και της αύξησης των δαπανών καλλιέργειας, αναφέρθηκε η βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Έφη Γεωργοπούλου –Σαλτάρη , επισημαίνοντας ότι είναι τραγικό ένας νομός εύφορος σαν την Ηλεία, προικισμένος από φυσικές ομορφιές και αρχαιολογικούς θησαυρούς, να βρίσκεται στην προτελευταία θέση από πλευράς ανάπτυξης, μεταξύ των νομών της χώρας.
    «Θέλουμε να καταδείξουμε είπε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ότι αν οι νέοι άνθρωποι πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους , μέσω των Ομάδων Παραγωγών και Συνεταιρισμών δημοκρατικά διαρθρωμένων, μπορούμε να αποφύγουμε την επισιτιστική κρίση, στην οποία μας οδηγεί η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, και να μπορέσουμε με τα αγροτικά μας προϊόντα, που διαθέτουν ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, να τα πιστοποιήσουμε και να καλύψουμε την ντόπια και διεθνή αγορά. Να μην ανταγωνίζονται απλά τα ξένα, αλλά να τα ξεπεράσουν».
    13/12/2012

  50. Μαρία said

    Να θυμίσω το τραγούδι που τραγουδούσαν οι μοντίνες, εργάτριες γης που ξεχορτάριαζαν τους ορυζώνες της πεδιάδας του Πάδου. Ήταν κι αυτές εποχικές και εσωτερικές μετανάστριες (βλ. και την ταινία «Πικρό ρύζι»)
    Στο τέλος του άρθρου το γιουτουμπάκι.
    http://fr.wikipedia.org/wiki/La_lega
    Ενδιαφέρουσα για τον Ιταλό Σαραντάκο η ιστορία της λέξης crumiro=απεργοσπάστης.
    http://it.wikipedia.org/wiki/Crumiro

  51. Ωραίο το τραγουδάκι το ιταλικό (το ήξερα).

  52. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Παρασκευή καθώς είναι, κανένα γκόσπελ να ρθει να δέσει.
    50. Να θυμηθούμε μαζί και το Τέρρα τρέμα

  53. Μαρία said

    51 Είναι πολύ γνωστό, απ’ τον κύκλο του Μπέλα Τσάο.
    Μου είχαν φέρει το βινύλιο απο Ιταλία το ’74. Τώρα κυκλοφορεί σε σιντί.
    http://www.discogs.com/Il-Nuovo-Canzoniere-Italiano-Bella-Ciao/release/2646546

  54. gryphon said

    41-42

    Αυτά και οσα περιγραφονται στο τελος του αρθρου δουλεια «ήλιο με ήλιο για ένα πιάτο φαΐ, χωρίς ασφάλιση, χωρίς δικαιώματα, και με την καραμπίνα του επιστάτη έτοιμη να αναλάβει δράση» και πολλοι νεκροι (πανω απο 100) χαρακτηριζαν την σφαγή του Λαντλοου και τήν ιστορία του Λουη Τικα η Ηλια Σπαντιδακη στα ορυχεια του Ροκφελερ.
    Στήν Μανωλαδα δέν ειναι ακριβως η ιδια περίπτωση και ηδη εχουν αρχισει να γινονται γνωστα και αλλα πραγματα οπως διαμαχες και απειλη βιας απο τους «παλιους» εργατες κατα τών «νεων» αιγυπτιων και διαφορα αλλα που μαθαινονται σιγα σιγα.
    Εκμεταλευση οικονομικη ειμαι σιγουρος οτι υπαρχει οπως ειμαι και σιγουρος οτι και 50 και 60 ευρω να δινανε τήν ημερα ελληνες δέν θα πηγαιναν και σε αυτο διαφωνω και με αυτους της χα που λενε πως οι σε τετοιου ειδους απασχοληση οι ξενοι παιρνουν τις δουλειες απο ελληνες.Αλλα αυτο ειναι θεμα αλλης συζητησης.

  55. nestanaios said

    Ξεχάσαμε ότι εδώ λεξιλογούμε. Φράουλες και αίμα. Πολύ με έχει απασχολήσει η ετυμολογία του αίματος. Οι φράουλες δεν με ενδιαφέρουν διότι μπορούμε να τες δώσουμε και άλλο όνομα εξίσου καλό αλλά το αίμα δεν γίνεται να αλλάξει όνομα διότι είναι πολύ παλιό. Θέλετε να ξέρετε τι γράφουν τα τερτίπια. ΤΙΠΟΤΑ. Απολύτως τίποτα. Αίμα από το αίθω αλλά αυτό δεν είναι ετυμολογία. Αυτό είναι υπεκφυγή.

    Αίμα, αίματος, αίματι, αίματα, αιμάτων. Παρατηρούμε πως το Τ είναι μέρος του θέματος. ΑΙΜΑΤ είναι το θέμα. Και έχομεν•

    Α = σώματα άψυχα. Ι = επιτατικόν μόριον για να έχομεν ΑΙ = επίταξη σωμάτων αλλά προσέξτε εδώ έχομεν δασεία και η δασεία επισημαίνει ό,τι αντίκειται στον άνθρωπο. Το άγνωστο• το κακό• το αόριστο και πολλά άλλα.
    Μ = το φυσικό φαινόμενο της συστολής. Συνεκδοχικά το μαζεύω, συγκεντρώνω και πολλά άλλα.
    Α = σώματα αλλά εδώ αυτό το Α είναι ψιλό και το γνωρίζουμε αυτό από το Τ που ακολουθεί. (ψιλά ψιλών ηγούνται).
    Τ = μεταφορικό (ψιλό). Δέχομαι, λαμβάνω. Τῆ (τέε) πίε οίνον. (Λάβε πίε οίνον).
    Οι συλλαβές είναι ΑΙΜ + ΑΤ
    Τα συμπεράσματα δικά σας. Εγώ θα πω μόνον πως το αἷμα εξακολουθεί να δασύνεται διότι η επιστήμη δεν έχει ακόμα καταφέρει να του αφαιρέσει την δασεία.

  56. spiral architect said

    @55: Ενδιαφέρον, αλλά μπας και το παρατράβηξες; 🙄
    Αίθω δεν σημαίνει, ανάπτω πυρ;
    Λογική δεν είναι η συνεπαγωγή;

  57. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    55-56: Τα κιτάπια γράφουν, όχι τα τερτίπια 🙂

    Η αρχική λέξη για το αίμα ήταν «έαρ/είαρ». Ίσως η αντικατάσταση από τη λέξη «αίμα» έγινε όταν το έαρ/είαρ θεωρήθηκε ταμπού. Αν ισχύει η άποψη για προέλευση από το ρήμα «ίημι» (ρίχνω βέλος) η δασεία εξηγείται.

  58. qq said

    Να υπενθυμίσω μερικούς, στο προηγούμενο διαξιφισμό θέλατε σόι και καλά να με πείσετε, ότι δεν υπάρχει βρώμικο χρήμα. Αίφνης μας προέκυψε το χρήμα όχι μόνο να είναι βρώμικο, αλλά και αιματηρό. Αυτό και αν λέγετε υποκρισία. Στην κοινή νεοελληνικό, τα δύο σταθμά. Από την άλλη, η πρόσφατη ιστορία με το πετρέλαιο θέρμανσης θα έπρεπε να σας διδάξει, αν η τιμή υπερβεί κάποιο ποσό, η κατανάλωση του προϊόντος πέφτει κατακόρυφα. Ναι μεν εσείς θα μποϊκοτάρετε τις φράουλες, αλλά για σκεφτείτε το λιγάκι. Ποιος βγαίνει χαμένος. Η χασούρα του καπιταλιστής θα είναι πρόσκαιρη. Πολύ γρήγορα, πιο σύντομα από ότι φαντάζεστε, θα μεταπηδήσει σε άλλες επιχειρήσεις. Η δε Μπαγκλαντέζοι θα πεθάνουν από την πείνα. Ή θα μετακομίσουν και αυτοί μαζί με τα αφεντικά σε ίσως χειρότερες συνθήκες εργασίας. Και τελευταίο, μη κάνετε τους ανήξερους και ότι τώρα μόλις ανακαλύψατε την Αμερική. Όλη η επαρχία ζει από τα φτηνά και αδήλωτα μεροκάματα. Όχι μόνο στις αγροτικές εργασίες, όπου παραδοσιακά αυτό πάντα συνέβαινε. Παλιά μαζευόταν όλο το σόι να μαζέψει τις ελιές και τα φασόλια. Τώρα που γινήκαμε όλοι γιατροί και δικηγόροι, ευτυχώς έχουμε τους ασιάτες. Μπόρα είναι, θα περάσει. Θα ξεχασθεί και αυτό το περιστατικό. Όπως ξεχάστηκαν τόσα άλλα συμβάντα. Στο νομό Ημαθίας, πριν μια δεκαετία προσπάθησε η αστυνομία και γενικά οι κρατικές υπηρεσίες να εφαρμόσουν τους νόμους. Ξεσηκώθηκε όλη η ύπαιθρος.

  59. MelidonisM said


    ο Γιαπωνέζος δίνει λύση,
    για να τρώμε οι ευρωπαίοι δίχως τύψη

  60. MelidonisM said

    και εμείς έχουμε πατέντες
    ορατό στη ρωσική αγορά είναι και φέτος το φαινόμενο της ελληνικής πατέντας της «μόστρας» με τις χονδρές επάνω και τις ψιλές φράουλες κάτωhttp://www.froutonea.gr/pages/magazineNew/Magazine.aspx?issue=205&year=2012&article=6114&Category=2

  61. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Tι έγινε ρε παιδιά, κάποιοι ανακάλυψαν την Αμερική, ή εμένα μου φαίνεται;

    30 – Μπορούν κάλιστα να πληρώνουν παραπάνω, και να είναι ακόμα πιο φθηνές, το πρόβλημα βρίσκεται σε μία λέξη, ΑΠΛΗΣΤΙΑ.
    Βέβαια το φαινόμενο είναι παγκόσμιο και πολύ παλιό, απλώς τώρα υπάρχουν τα ΜΜΕ, που δεν έχουν με τι να γεμίσουν το φθηνό τους πρόγραμμα. Να υπενθυμίσω, οτι τα ρούχα και τα παπούτσια, ενώ τα πληρώνουμε πανάκριβα, στις εταιρείες δεν στοιχίζουν πάνω απο 5 δολάρια. Πριν μερικά χρόνια (5 νομίζω) είχα δεί ένα ντοκυμαντέρ για τα ρούχα που φτιάχνονταν στην Ινδία, ένα σετ τζίν Lee, σακάκι και παντελόνι, στοίχιζαν στην εταιρεία 4,31 δολάρια, ξέρει κανείς πόσο κάνουν στην αγορά; Για τα παπούτσια NIKE, που φτιάχνονται στο Βιετνάμ, το πιο ακριβό μοντέλο στοίχιζε 2 δολάρια, όταν στην αγορα έκανε 300, να μη μιλήσουμε για τις συνθήκες εργασίας, ειδικά στην Ινδία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά που έλεγε ο Ινδός, οτι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός απο το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Οι αμόρφωτοι απελπισμένοι, είναι δισεκατομύρια στον πλανήτη, και οι μορφωμένοι έχουν άλλες καταναλωτικές σκοτούρες, δεν μπορούν να ασχολούνται μαζί τους.

    49 – Κυρία Στούκα μου, αλλιώς κάνεις κριτική εκ του ασφαλούς απο το 3,5% κι αλλιώς μπροστά απο την πόρτα της εξουσίας, θα έπρεπε να το ξέρετε αυτό, έχει παιχτεί το έργο αρκετές φορές στην Ελλάδα (ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ, ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΚΛΠ, αλλα μετά υπογράφανε με κλειστά μάτια) αλλα και στον κόσμο.

    Έχω μια απορία αρκετό καιρό τώρα, υπάρχει νοήμων άνθρωπος, που πιστεύει οτι υπάρχουν πραγματικοί πολιτικοί αντίπαλοι στο κοινοβούλιο;

  62. Λάμπρο (τέλος): http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/04/blog-post_33.html

  63. Μαρία said

    62
    Άλα της!

  64. Νίκος Παναγιωτόπουλος από Πάτρα said

  65. sarant said

    64: Α, ευχαριστώ!

  66. Άρτεμη said

    η αφελής ερώτηση τής ημέρας: πότε θα ξεχάσουμε για να ξαναθυμηθούμε στο επόμενο «αιματηρό επεισόδιο» που μπορεί να ειναι και θάνατος, ενώ στο μεταξύ η ζωή (μας) και η ζωή; (τους) συνεχίζεται ερήμην μας και ερήμην τους;

  67. 64-65 Ε καλά, εγώ σας έχω ολόκληρο το φιλμ! 🙂
    http://www.lifo.gr/tv/videos/112

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    62 – Κατσίκης, ΓΓ του σωματείου τύπου και χάρτου το 1980, Kερασουνλής πρόεδρος του συνδικάτου οικοδόμων το 1992, στελέχη του ΚΚΕ. Έχω πάρα πολλά στοιχεία για πολλούς ανθρώπους της ΕΣΑΚ που τα έχουν πάρει κρυφά και φανερά, χώρια τα σπασίματα των απεργιών που δεν πατρονάρονταν απο το ΚΚΕ. Για την συντρόφισα ΝΔ Κανέλη, τα λέμε άλλη φορά, συνεπώς μένω με την απορία ακόμα, υπάρχει νοήμων άνθρωπος, που πιστεύει οτι υπάρχουν πραγματικοί πολιτικοί αντίπαλοι στο κοινοβούλιο;

  69. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    68.
    » Κοίτα μια νύχτα» ή «Μάτια μου η Ελλάδα»

    Κοίτα μια νύχτα
    έξω που κάνει,
    Βοστώνη- Ηλεία
    το σκότος πιάνει

    Δες παζάρια
    δες καμιόνια
    και στα ζάρια
    πώς μετρούν τη ζωή

    Μάτια μου η Ελλάδα
    αρχαία καταβολάδα
    μα δίφοροι οι καρποί της
    μια πίκρα μια γλυκάδα

    Μάτια μου η Ελλάδα
    γαλάρι στη λιακάδα
    κι ως βγει ο αποσπερίτης,
    του επιταφίου αρνάδα

    Κοίτα μια νύχτα
    που ο κόσμος έχει
    ποιος τη μετράει
    κάποιος δεν την αντέχει

    Βάλε αστέρια
    βάλε ελπίδα
    Άνομα χέρια
    κρύβουνε λάμα φριχτή

    ……………………………………..

    Μάτια μου η Ελλάδα
    και τούτα είναι και τ άλλα.
    Χθες Κιλελέρ το λήμμα
    σήμερα Μανωλάδα

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69
    Σκουριασμένη βροχή τα δάκρυά σου
    κυλάνε απ΄τα θολά σου μάτια
    γιατι δεν άντεξες να δείς τα όνειρά σου
    να γίνονται χίλια κομάτια.

    Κομένο αγριολούλουδο είν΄η μικρή καρδιά σου
    απο ένα χέρι που δεν έμαθε ν΄αγγίζει
    γυαλί σπασένο θρύματα ακούγεται η μιλιά σου
    στον σκοτεινό τον θάλαμο που σε φοβίζει.

    Για πές μου ρε Λάμπρο, πώς καταφέρνουν και κρύβουν τον απέραντο ουρανό απ΄τους ανθρώπους; κοιτάζουν επάνω, άλλος βλέπει τον θεό, κι άλλος πεθαμένους, τ΄αστέρια δεν τα βλέπουν; Τους κάνουν απο μικρούς πελάτες μωρό μου, αν δεν ανήκεις στον ευατό σου, θέλεις απεγνωσμένα να ανήκεις κάπου, τότε παύεις να βλέπεις με τα μάτια της ψυχή σου, βλέπεις μόνο αυτό που πρέπει.

    http://www.youtube.com/watch?v=7N5-jEvHwb4
    Στην Ελένη, που την διέγραψαν γιατι ήθελε να βλέπει τ΄αστέρια και όχι το δάχτυλο, αλλα τελικά δεν άντεξε ελευθερία της σκέψης, δεν άντεξε την ελευθερία έξω απο το μαντρί, και πήγε να βρεί τ΄αστέρια που τόσο αγάπησε.

    Θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία.
    Ανδρέας Κάλβος

  71. Μαρία said

    Άρθρο για το Λούη Τίκα μαζί με το τραγούδι του Γούντι Γκάθρι για τη σφαγή του Λάντλοου.
    http://left.gr/news/sti-mnimi-toy-loyi-tika

  72. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    71. Να είστε καλά Μαρία!
    Τη σφαγή στα ορυχεία του Λάντλοου την είχαν παρουσιάσει σε χορογραφία,πριν 4-5 χρόνια, μια ομάδα παιδιών (και μεταναστόπουλα) στο Καλλιτεχνικό Σχολείου του Γέρακα (υπό την καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Μίχου). Είχε έλθει και ένας καθηγητής Φιλόλογος και μουσικός, του οποίου ο παπούς ήταν ανθρακορύχος τότε εκεί κι έβγαλε το γιο του Λούη προς τιμήν του κρητικού Λούη Τίκα. Ξεχνάμε να πάρει η οργή!

  73. […] ΠΗΓΗ – https://sarantakos.wordpress.com […]

  74. […] ΠΗΓΗ – https://sarantakos.wordpress.com […]

  75. Αγγελική said

    50, Μαρία, συγκινήθηκα πολύ ακούγοντας, πάλι, το τραγούδι των μοντίνων που παραμένει πάντα φλογερό και αγωνιστικό.
    Σχετικά με τον Λούις Τίκας και την αιματηρή καταστολή της απεργίας στα ανθρακωρυχεία του Κολοράντο, το 1913, υπάρχει το βιβλίο του Ελληνοαμερικανού συγγραφέα Ζήση Παπανικόλα, με τον τίτλο «Αμοιρολόητος: Ο Λούις Τίκας και η σφαγή στο Λαντλόου». Αν και γράφτηκε το 1982, εκδόθηκε στα ελληνικά μόλις το 2002 από τις εκδόσεις Κατάρτι, σε μετάφραση της ιστορικού, Πελαγίας Μαρκέτου.
    Ο Παπανικόλας διαχειρίζεται με ευαισθησία ένα αποσπασματικό υλικό, το οποίο, στο βαθμό που αφορά τους σιωπηρούς της Ιστορίας, στηρίζεται και σε ατεκμηρίωτες αφηγήσεις και καθιστά τον ερμηνευτικό ρόλο του ερευνητή δυσκολότερο. Επίσης, αναδεικνύει το ζήτημα της πολιτισμικής και εθνοτικής ετερότητας του Τίκα και των συντρόφων του, σε σχέση με τους ντόπιους ανθρακωρύχους: Από την πλευρά της εξουσίας η ετερότητα χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της εικόνας του «άγριου»,του απολίτιστου αλλά και στον λόγο των εργατικών συνδικάτων η ετερότητα προκαλούσε αμηχανία και γι’ αυτό αφομοιωνόταν από την ταξική ταυτότητα.
    Το ζήτημα της πολιτισμικής ετερότητας είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος που παίζει ιδιαίτερο ρόλο στην διαμόρφωση αλλά και στην διαφοροποίηση των ταξικών ταυτοτήτων. Δυστυχώς, το βδελυρό περιστατικό της Μανωλάδας- κορύφωση μιας χρόνιας, απάνθρωπης κατάστασης-αποτελεί, μεταξύ των άλλων, ζωντανό παράδειγμα της σημασίας αυτής της ετερότητας.

  76. Μπετατζής said

    Μετανάστρια εργάτρια γης στην Αμερική ήταν και αυτή η γυναίκα, η φωτογραφία της οποίας έχει γίνει πασίγνωστη

  77. Αγγελική said

    Ξανακοιτάζοντας τώρα το βιβλίο, είδα ότι και στα Αγγλικά εκδόθηκε περίπου δέκα χρόνια μετά τη συγγραφή του, το 1991 από το University of Nebraska Press

  78. spiral architect said

    @76: Φωτό της Δωροθέα Λαντζ.

  79. sarant said

    76: Μπράβο!

  80. Η σφαγή του Λάντλοου τώρα και ταινία.

  81. Μαρία said

    Απο το 30:00 περίπου για το βιβλίο του Παπανικόλα.
    http://stokokkino.gr/article/6156/I-mnimi-afigeitai-tin-poli-Proforikes-marturies-gia-to-parelthon-kai-to-paron-tou-astikou-xorou

  82. #78 Τώρα το είδα αυτό, κι ήθελα να σχολιάσω ότι οι φωτογραφίες της Λανγκ από την κρίση του μεσοπολέμου στις ΗΠΑ δεν θεωρούνται από όλους αυθεντικές ή ντοκουμέντα, καθώς σχεδόν όλες ήταν στημένες για την φωτογραφική της αποστολή (νομίζω με χρηματοδότηση του Ρούσβελτ), κάποιες δε υπερβολικά. Για την κλασική φωτογραφία της μάνας, για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι η φωτογράφος ανάγκασε το μοντέλο της να πάρει θλιμμένη όψη υποχρεώνοντάς την να δαγκώνει τα χείλη της επί ώρα…

  83. Απόψε, Πρωτομαγιά στην ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΡΤ και την ΕΡΤ3 «ΠΑΛΙΚΑΡΙ – Ο Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λάντλοου»‏

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: