Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η λέξη του Καμπρόν

Posted by sarant στο 23 Απρίλιος, 2013


skata

Διαβάζω ότι την Κυριακή που μας πέρασε η Κ. Ελευθεροτυπία επρόκειτο να κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο τίτλο ΣΚΑΤΑ! ως σχόλιο για τα αποτελέσματα δημοσκόπησης, σύμφωνα με την οποία σημαντικό ποσοστό συμπολιτών μας απάντησαν ότι στη χούντα ήταν καλύτερα. Τελικά όμως το πρωτοσέλιδο (που δεν το βρίσκω και τόσο τολμηρό) αποσύρθηκε ύστερα από έντονη διαμαρτυρία πολλών συντακτών της εφημερίδας, και προκρίθηκε ένα άλλο που κάνει λόγο για απέραντο φρενοκομείο (Ρήση του Κ. Καραμανλή).

Δεν θα μπω στην ουσία, δηλαδή δεν θα σχολιάσω τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης αυτής, ή τη διατύπωση της ερώτησης. Θα πάρω όμως αφορμή για να λεξιλογήσω, έστω και σε δύσοσμο θέμα, να αναφερθώ δηλαδή στη λεξούλα με τα πέντε γράμματα που θεωρήθηκε, σωστά ή όχι, ανάρμοστη για πρωτοσέλιδο, έστω και σαν έκφραση αγανάκτησης, δυσαρέσκειας ή οργισμένης απόρριψης.

Είναι βέβαια μια λέξη που, ενώ τη λέμε συχνά, δεν την γράφουμε και πολύ, τουλάχιστον όχι σε τόσο περίοπτη θέση. Σε μια άλλη περίπτωση, πριν από καμιά τριανταριά χρόνια, η Μαριέττα Ριάλδη είχε τιτλοφορήσει έτσι το έργο που ανέβαζε στο Πειραματικό Θέατρο. Όταν η λογοκρισία της διαμήνυσε πως αποκλείεται να το επιτρέψει, αφαίρεσε από τη μαρκίζα τα τρία γράμματα και ο τίτλος του έργου, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, έμεινε ΣΚ… (το πρόφερναν Σίγμα Κάπα). Και σήμερα, όταν θέλουμε να γράψουμε «σκατά» πολυ΄συχνά καταφεύγουμε στον οπτικό ευφημισμό σκ… (εμείς οι παλιότεροι· οι νέοι μπορεί να βάλουν παπάκια, εννοώ @, αντί για τα άλφα).

Ένας άλλος ευφημισμός, παλιομοδίτικος αλλά κομψός, είναι να πεις «η λέξη του Καμπρόν». Την έκφραση αυτή την είχαμε συναντήσει πριν από λίγο καιρό, σε ένα καβαφικό ποίημα του Βάρναλη, όπου υπάρχει και το τετράστιχο:

            Θα γεννηθώ ξανά, όπως θέλω, κι όσο
            μπορώ και θέλω εγώ να μεγαλώσω!
            (Ιδού στάδιον δόξης σου λαμπρόν,
            αθάνατη λεξούλα του Καμπρόν!)

Βέβαια, ο Βάρναλης είχε χρησιμοποιήσει και αφτιασίδωτη τη λέξη, σε δυο άλλα όψιμα ποιήματά του -στο ένα από αυτά προδιαγράφει τη σταδιοδρομία του εθνικόφρονα γερμανοτσολιά: Καταδότης, τσολιάς και μπλοκαδόρος / όσο βουλιάζεις στα σκατά άλλο τόσο / θα βγαίνεις καθαρός και τιμημένος.

Θα ξέρετε βέβαια γιατί ονομάστηκαν τα σκατά «λέξη του Καμπρόν». Ωστόσο, βλέποντας το (πρώτο-πρώτο) σχόλιο του φίλου Δύτη συμφωνώ ότι οι νεότεροι μπορεί να μην το ξέρουν. Παρακαλούνται λοιπόν οι κάτω των 40 να μας πουν, σε σχόλιό τους, αν ξέρουν ή όχι τα περί Καμπρόν, όχι βέβαια με λεπτομέρειες.

Ο Πιέρ Καμπρόν (1770-1842) ήταν στρατηγός του Ναπολέοντα. Λένε πως ήταν ο τελευταίος που απέμεινε ν’ αντιστέκεται μάταια στο Βατερλό, όταν όλα είχαν πια κριθεί. Αντιγράφω από τους Αθλίους του Βίκτωρα Ουγκώ σε μετάφραση Γιώργου Κοτζιούλα:

Όταν πια απ’ τη λεγεώνα δεν απόμενε παρά μια χούφτα, όταν από τη σημαία τους δεν απόμενε παρά ένα κουρέλι, όταν τα ντουφέκια τους έπειτ’ απ’ την εξάντληση των σφαιρών δε χρησίμευαν πια παρά για ραβδιά, έπιασε τους νικητές ένα είδος ιερού τρόμου γύρω απ’ αυτούς τους υπέροχους μελλοθάνατους και το αγγλικό πυροβολικό σώπασε, παίρνοντας ανάσα. Ήταν κάτι σαν ανάπαυλα. Οι μαχητές είχαν γύρω τους ένα σμήνος φασμάτων, σιλουέτες καβαλαραίων, τη μαύρη όψη των κανονιών, τον ουρανό που λεύκαζε ανάμεσα απ’ τους τροχούς και τους κιλλίβαντες. Το τεράστιο κεφάλι του θανάτου, που θαμποβλέπουν πάντα οι ήρωες μες στον καπνό στο βάθος της μάχης, προχωρούσε απάνω τους και τους κοιτούσε. Μπόρεσαν ν’ ακούσουν το ξαναγέμισμα των κανονιών στη σκοτεινιά του απόβραδου. Οι αναμμένες θρυαλλίδες, οι όμοιες με μάτια τίγρης, έκαμαν ένα κύκλο γύρω απ’ τα κεφάλια τους. Όλοι οι πυροδότες των αγγλικών πυροβολαρχιών πλησίασαν στα κανόνια. Και τότε, συγκινημένος, το ύστατο εκείνο λεπτό που κρατούσε μετέωρο πάνω απ’ αυτούς τους άντρες, ένας Άγγλος στρατηγός, κατ’ άλλους ο Κόλβιλ, κατ΄άλλους ο Μαίτλαν, τους φώναξε:
— Γενναίοι Γάλλοι, παραδοθείτε!
Και ο Καμπρόν αποκρίθηκε:
— Σκατά!

Merde, φυσικά, στο πρωτότυπο. Ο Ουγκό αφιερώνει και το επόμενο κεφάλαιο στη λέξη του Καμπρόν. Θεωρεί πραγματικό νικητή του Βατερλό τον Καμπρόν: «Το να κεραυνοβολείς με μια τέτοια λέξη τον κεραυνό που σε σκοτώνει, σημαίνει για σένα νίκη». Βρίσκει πως η πράξη του Καμπρόν «φτάνει το μεγαλείο του Αισχύλου», ότι «γυρεύει τότε μια λέξη όπως γυρεύει κανείς ένα σπαθί», ότι τη βρίσκει «από επιφοίτηση πνοής εκ των άνω».

Βέβαια, αυτά γράφτηκαν πολύ αργότερα από τη μάχη και απηχούν απλώς την παράδοση, όχι την ιστορική αλήθεια. Στον Καμπρόν αποδίδεται και μια άλλη διάσημη φράση ως απάντηση στην προτροπή να παραδοθεί: Η φρουρά πεθαίνει, αλλά δεν παραδίδεται. Ο ίδιος ο Καμπρόν, που επέζησε από τη μάχη, αρνήθηκε ότι έδωσε τη διάσημη μονολεκτική απάντηση, ενώ αγγλικές πηγές υποστηρίζουν ότι είχε πιαστεί αιχμάλωτος πριν από την τελική επίθεση. Όσο για τη φράση «Η φρουρά πεθαίνει…» που είναι γραμμένη στον ανδριάντα του Καμπρόν στη Ναντ, στη γενέτειρά του, αποδίδεται επίσης σε έναν άλλο στρατηγό, τον Μισέλ. Οι απόγονοί του πήγαν στα δικαστήρια διεκδικώντας την για τον δικό τους πρόγονο, αλλά η δικαιοσύνη δεν αποφάνθηκε.

Η λέξη merde είναι πολύ κοινή σήμερα στη Γαλλία σαν ήπια βλαστήμια -δεν είναι ανάγκη να χάσετε τον πόλεμο για να την πείτε, μπορεί απλώς να χύσετε τον καφέ σας. Χρησιμοποιείται όμως και σαν ευχή, κατ’ αντίφραση, για να φέρει τύχη όταν π.χ. πας να δώσεις εξετάσεις (διότι το να ευχηθείς καλή επιτυχία θεωρείται ότι φέρνει γρουσουζιά). Οι Άγγλοι λένε break a leg, οι Ιταλοί λένε in bocca al lupo, οι Γάλλοι merde, εμείς άραγε τι λέμε; Στην παρέα μου είχαμε ξεσηκώσει τους κλέφτες και λέγαμε «καλό βόλι». Αλλά ξεστράτισα.

Τις προάλλες, που συζητούσαμε για τον νεολογισμό «αμφίσκορο παιχνίδι» είχε έρθει η κουβέντα και στη σημερινή δύσοσμη λέξη μας, διότι είχαμε πει για το σκορ, το αποτέλεσμα του ποδοσφαιρικού αγώνα δηλαδή, το οποίο είναι ομόηχο με την αρχαία ελληνική λέξη «σκωρ», από την οποία παράγονται και τα σκατά που λέγαμε, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Δεν φαίνεται, αλλά το ουσιαστικό σκωρ έκανε στη γενική του σκατός, και στον πληθυντικό τα σκατά, απ’ όπου το μεσαιωνικό σκατόν. Το σκωρ επιβιώνει στη σημερινή γλώσσα στη λέξη σκωραμίς, που είναι το καθίκι στα πολύ επίσημα, αλλά, πιο σημαντικό, στη σκουριά, αφού και το αρχαίο σκωρία από το σκωρ προέρχεται (ο σκόρος -το έντομο- και ο σκούρος δεν προέρχονται από την ίδια ρίζα). Φυσικά, το σκορ (score) είναι κι αυτό άσχετο με το αρχαίο σκωρ, όσο κι αν, όταν η ομάδα σου χάνει με βαρύ σκορ, σου έρχεται να ξεστομίσεις τον πληθυντικό της ομόηχης αρχαίας λέξης!

Υστερόγραφο: Καθώς το ξαναδιαβάζω και γκουγκλίζω για να τσεκάρω κάτι, διαπιστώνω ότι τα ίδια έχει γράψει σε παλιότερο άρθρο του ο Θ. Πέππας. Τελικά, ουδέν καινόν στο Διαδίκτυο…. Για το γαλλικό merde είχα γράψει και παλιότερα, μ’ αφορμή μια φράση του Εραστή της Καμαριέρας.

Advertisements

140 Σχόλια to “Η λέξη του Καμπρόν”

  1. Θα ξέρετε βέβαια γιατί ονομάστηκαν τα σκατά “λέξη του Καμπρόν”.

    Χμ χμ, εγώ που είμαι του ’73 ξέρω αλλά δεν μπορώ να πω ότι το αισθάνομαι κοινό κτήμα της γενιάς μου, να το πω έτσι. Έχω την περιέργεια να δω πόσοι κάτω των σαράντα το ξέρουν (εξαιρούνται όσοι ασχολούνται με στρατιωτική ιστορία, μοντελισμό, ναπολεόντιους, γαλλικό ρομαντισμό κλπ).

  2. Νέο Kid Στο Block said

    To the U.S.A. Commander of the encircled town of Bastogne.
    The fortune of war is changing. This time the U.S.A. forces in and near Bastogne have been encircled by strong German armored units. More German armored units have crossed the river Our near Ortheuville, have taken Marche and reached St. Hubert by passing through Hompre-Sibret-Tillet. Libramont is in German hands.

    There is only one possibility to save the encircled U.S.A. troops from total annihilation: that is the honorable surrender of the encircled town. In order to think it over a term of two hours will be granted beginning with the presentation of this note.

    If this proposal should be rejected one German Artillery Corps and six heavy A. A. Battalions are ready to annihilate the U.S.A. troops in and near Bastogne. The order for firing will be given immediately after this two hours term.

    All the serious civilian losses caused by this artillery fire would not correspond with the well-known American humanity.(σικ Jaa!!)

    The German Commander.

    Aπάντηση του Anthony McAuliffe:
    To the German Commander.

    NUTS!

    The American Commander

    Tιμή και Δόξα!

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂

    Φημολογείται ότι, πριν συλληφθεί ο πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ εντός του αεροπλάνου της επιστροφής για το Παρίσι, ένας νεοϋορκέζος αστυνομικός, του φώναξε:

    – Γενναίε Γάλλε πέφτουλα, παραδώσου!
    Και ο Στρος Καν αποκρίθηκε:
    – Σκατά!

    Λίγο καιρό πριν, ο ίδιος μάς είχε φιλοδωρήσει με τις εξ ίσου μυρωδάτες δηλώσεις του:
    Οι Ελληνες βρίσκονται βαθειά µέσα στα σκατά. 😛

  4. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    In bocca al lupo, ὄχι a bocca lupo. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἀπάντηση. «Crepi il lupo (νὰ ψωφήση ὁ λύκος)» ἀπαντάει αὐτὸς ποὺ λαμβάνει τὴν εὐχή. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη εὐχὴ ποὺ χρησιμοποιεῖται λιγότερο. «In culo alla balena (στὸν κῶλο τῆς φάλαινας)» καὶ ἡ ἀπάντηση, γιατὶ πάντα ὑπάρχει ἀπάντηση, εἶναι «speriamo che non cacchi (ἂς ἐλπίσουμε ὅτι δὲ θὰ χέση)».

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια και τη διόρθωση!

    1: Να δούμε, έβαλα μια προτροπή προς νεότερους να μας πουν αν ξέρουν περί Καμπρόν 🙂

  6. skom said

    http://de.wikipedia.org/wiki/Hals-_und_Beinbruch
    στα γερμανικά

  7. Παλιά, αυτό το λέγαμε…σκατοκουβέντα!

  8. Νέος Τιπούκειτος said

    Εγώ, που είμαι ένα χρόνο μεγαλύτερος απ’ τον Δύτη, έχω ακουστά τη λέξη του Καμπρόν. Μπορεί και να φταίει γι’ αυτό ο Σεφέρης και το «Le Cheval n’a pas dit «M.E.R.D.E.»» (από το Τετράδιο Γυμνασμάτων Β’). Ξέρετε, εκείνο που αρχίζει «Μούντζωσ’ τα, Τάκη Παπατζώνη, μούντζωσ’ τα!» και συνεχίζει λίγους στίχους πιο κάτω: «Τ’ άκουσες, λες, να σου μιλάει γαλατικά | για την κερα-Ευρυδίκη ή τον Καμβρόνη». Η «κερα-Ευρυδίκη», εξηγεί ο Σαββίδης, είναι υπαινιγμός στο θεατρικό έργο «Ορφέας» του Κοκτώ, όπου ένα άλογο-μέντιουμ στέλνει πνευματιστικά μηνύματα στον Ορφέα· αυτά επαναλαμβάνουν στερεότυπα τα γράμματα M E R D E, τα οποία ο Ορφέας ερμηνεύει ως αρχικά των λέξεων Madame Eurydice Reviendra Des Enfers, «Η κυρία Ευρυδίκη θα επιστρέψει από τον Άδη».

  9. Anasto said

    Πιο σκ@τ@ από τον Σοντομινίκ δύσκολο να τα κάνει κάποιος πάντως…
    Καλημέρα!

  10. Anasto said

    Να έχει άραγε το όνομα του ανθρώπου σχέση με την ισπανική βρισιά; Δεν λέμε «όρσε καμπρόν κουφέτα»;

  11. Στα ισπανικά cabrón είναι ο τράγος και συνεκδοχικά ο κερατάς. Ο Γάλλος ήταν Cambronne.

  12. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    8: Για του λόγου το αληθές:
    http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/tools/concordance/seferis/content.html?collection_id=2&text_id=040&hilight=5535

  13. sarant said

    10-11: Ακριβώς, να επισημανθεί ότι είναι λάθος αυτό που λέει ο Θ. Πέππας στο άρθρο που λινκάρω στο υστερόγραφο, ότι δηλαδή οι οπαδοί της Μπαρτσελόνας φωνάζουν κοροϊδευτικά στους οπαδούς της Ρεάλ:
    Madrid, cambronnes, salud el campeones
    Στην πραγματικότητα φωνάζουν
    Madrid, cabron, salud el campeon

  14. Ομολογώ δεν ήξερα για τη λέξη του Καμπρόν. Ήξερα μόνο τη φράση του «Η φρουρά πεθαίνει αλλά δεν παραδίδεται» από τα Αστερίξ. Ω, ναι!

  15. akis said

    Καλημέρα!

    Σαν νέος πρώτη φορά διαβάζω ότι η λέξη του Καμπρόν σημαίνει σκατά.

    Παρόλα αυτά η μοναδική φορά που αυτή η λέξη με έκανε να συγκινηθώ και σχεδόν να δακρύσω από δέος (υπερβάλλω ελαφρώς αλλά ήταν σπουδαία στιγμή) είναι όταν την διάβασα στο βιβλίο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ‘Ο συνταγματάρχης δεν είχε κανένα να του γράψει’ στο σημείο που η άρρωστη γυναίκα του φτωχού συνταγματάρχη τον ρωτάει «και τι θα φάμε σήμερα;».

    Με αυτή τη λεξούλα τελειώνει το βιβλίο του ο Μάρκες λοιπόν, επομένως από τότε κατάλαβα πως ακόμη και τα σκατά μπορούν να φέρουν συγκινήσεις 😀 αρκεί να βρίσκονται στη σωστή θέση όμως…

    Άκης

  16. Αρκεσινεύς said

    Και η απάντηση του Κωνσταντάρα στον ενοχλητικό Ηλιόπουλο:

  17. sarant said

    14: Μπράβο, την είχαν τα Αστερίξ!

    15: Σωστά το θυμήθηκες!

  18. spiral architect said

    Το άσμα …

    … που λέγαμε. 😉

  19. Αρκεσινεύς said

    Να ξεφύγουμε λίγο από τη δυσωσμία.

    > Και τότε, συγκινημένος, το ύστατο εκείνο λεπτό που κρατούσε μετέωρο πάνω απ’ αυτούς τους άντρες

    Γιατί μου ήρθε στον νου η τελευταία περίοδος από «το φίλημα» του Μητσάκη;

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/mhtsakhs_filhma.html

  20. Αρκεσινεύς said

    19. Η δυσωδία με παρέσυρε στη δυσοσμία.

  21. munich said

    «εμείς» καλή επιτυχία λέγαμε και λέμε ακόμα, καλό βόλι λέμε ευχόμαστε όταν κάποιος απομακρύνεται με τους NYT παραμάσχαλα ενώ δεν γνωρίζει αγγλικά…

  22. spyroszer said

    Ούτε εγώ ήξερα τη λεξούλα του Καμπρόν.

    «“Σκατά!” σχολιάζει ο Σολωμός»
    http://www.epohi.gr/portal/?option=com_content&task=view&id=1447&Itemid=36

  23. Αρκεσινεύς said

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=87687

    Σ’ αυτό το κείμενο ανακάλυψα τη λέξη σκωράδιο που αγνοούσα.

  24. Τι ανάρτηση !! Ω, ω, ω, ho cagato !

  25. Φρύνις said

    .
    ΦΑΤΑ

    Άλλα εννοούσε ο Καμπρόν κι άλλα εννοεί ο Άλεξ
    πως τα φατά θε νε τα φά με Θέμα και μ’ Ανάλυσις
    των μέτρων που μας βάζουνε στην κεφαλή οι Κουφάλες
    Κουφάλες λέω κι εννοώ τις τρύπες πα στα δέντρα
    κείνα πεθαίνουν όρθια κι άλλοι κρατούν καρέκλα

    Πάρτην Αλέξη κάθησε και παίξε όλο το Έργο
    έτσι κι αλλιώς στο Σφύριζα οι μισοί είναι από Κουφέτο
    Κουφέτο λέω κι εννοώ, βαθιά παραχωμένοι
    μέσα στα που ο λόγος λέει ΦΑΤΑ και φάτε τα

    κι αυτό το ΡΟΖ το Βύσσινο είναι ΠΙΚΡΟ
    … να μένει

    ….

    ROBERT ΡΑΧΤΟΝ
    «Η κρίση μπορεί να φέρει και το φασισμό»
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=216333

    …Είναι δίκαιο να πούμε ότι το μεγάλο κεφάλαιο, δηλαδή οι επιχειρηματίες και οι ιδιοκτήτες γης, προώθησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το φασισμό, ώστε να πολεμήσουν αυτό που έβλεπαν ως σοσιαλιστική απειλή; «Κατά τη γνώμη μου, οι επιχειρηματίες και οι ιδιοκτήτες γης στην Ιταλία, τη Γερμανία και αλλού θα προτιμούσαν τη δεκαετία του 1920 να συνεχιστεί το συντηρητικό καθεστώς της εποχής πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό δεν ήταν πια δυνατό μέσα στην αναταραχή που ακολούθησε τον πόλεμο – ιδίως μπροστά στο δεδομένο της Επανάστασης των Μπολσεβίκων στη Ρωσία και της ανόδου του κομμουνισμού στη δυτική Ευρώπη.

    »Ηταν αναγκαίο, λοιπόν, να βρεθούν νέες τεχνικές κινητοποίησης της κοινής γνώμης γύρω από τον εθνικισμό, ώστε να απομακρυνθούν από τον κομμουνισμό οι εργάτες της γης και της βιομηχανίας. Επομένως, οι ηγέτες των επιχειρήσεων και της αγροτικής γης δέχτηκαν τελικά τους άξεστους φασίστες ως την καλύτερή τους άμυνα, με κάποια απροθυμία. Δεν προώθησαν το φασισμό, αλλά στο τέλος του έδωσαν κύρος και τον βοήθησαν να έρθει στην εξουσία»…]

  26. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Σκωράδιο; Ούτε εγώ την ήξερα, αλλά μάλλον είναι νεολογισμός του συγγρ. για να μην πει κουράδες, σκατά κτλ.

  27. Νομίζω τα περί Καμπρόν τα έμαθα εδώ σε κάποια άλλη ανάρτηση αλλά δεν θυμάμαι που.
    Η αλήθεια είναι ότι στα γαλλικά το merde δεν είναι ισοδύναμο με το ελληνικό, χρησιμοποιείται ευρέως θα έλεγα όπως το ελληνικό γαμώτο.
    Τις σκωραμίδες τις συνάντησα πρώτη φορά στο Έλενα όπου κάθε όροφος είχε μία πόρτα με αυτή την εξωτική ονομασία. Ρώτησα και μου είπαν ότι είναι οι πάπιες.
    Μετά το κοίταξα και έμαθα πως έτσι λέγανε τις πάπιες στην αρχαιότητα. Τις χήνες πάλι δεν ξέρω 🙂

  28. Aλίκη Στούκα said

    «……. επέζησε από τη μάχη …….».
    Της μάχης. Του ναυαγίου. Του χειρουργείου.

  29. 28 Α, ώστε δημοσιογράφος είστε λοιπόν.

  30. spyroszer said

    Αυτό το σκωράδιο που θύμισε το Κουράδιο, του Κουρή.

  31. Labros said

    Μια χαρά γράφεται η λέξη και σε επίσημο ύφος. Στη Φυσιολογία (του Guyton), στο κεφάλαιο που αναφέρεται στην αφόδευση, γίνεται λόγος για μια ουσία που ονομάζεται σκατόλη και περιέχεται στα κόπρανα.

  32. spiral architect said

    @30: Στην Κρήτη κουράδια λέμε τα κοπάδια προβάτων. 😉

  33. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Τελικά δίκιο είχε ο Δύτης στο πρώτο σχόλιο 🙂

    28: Ε όχι, αυτά είναι τα δικά σας γούστα, π.χ. να συντάσσετε το επέζησε με γενική, αλλά δεν θα τα μετατρέψετε, τα γούστα σας αυτά, σε κανόνα της γλώσσας! Και τα δυο έγκυρα λεξικά μας έχουν παραδειγματικές φράσεις που συντάσσουν το επιζώ με από και αιτιατική. Ο Μπαμπινιώτης σας γράφει: Ελάχιστοι επέζησαν από το φοβερό ναυάγιο.

  34. sarant said

    31: Άλλο η λέξη «σκατά» κι άλλο η σκατόλη, που είναι το όνομά της (φερμένο απέξω).

  35. spiral architect said

    @33 τέλος: «Παλιός γάιδαρος καινούργια περπατησιά δεν μαθαίνει»
    (λαϊκή παροιμία)

  36. Γς said

    34:
    Και το είχε παράπονο ο αδελφός του καθηγητή μας Προβολικής Γεωμετρίας Μαυρίκιου Μπρίκα, χημικός στο Παρίσι που έδωσαν οι ξένοι αυτό το δύσοσμο όνομα στη Σκατόλη.

    Α, και θυμάμαι έναν συνάδελφο Ιάπωνα που κατάλαβε την σημασία της ελληνικής έκφρασης από το Skatology.

  37. spiral architect said

    Τελικά βρήκα, που είχα διαβάσει για την λέξη του γενναίου στρατηγού Καμπρόν:
    … Βέβαια, αυτά είναι για να γελάμε, αν και μπορώ να φανταστώ κάποιες ακραίες περιπτώσεις όπου το όνομα ενός αξιωματούχου ή και κοινού θνητού θα θεωρηθεί εμπόδιο για την ανάληψη δραστηριότητας σε ξένη χώρα· για παράδειγμα, αν είναι αληθινό και όχι απλώς μπεντροβάτο ένα ανέκδοτο που μου έλεγε ο παππούς μου, τον καιρό των τελευταίων σουλτάνων είχε ακυρωθεί ο διορισμός κάποιου Γερμανού ονόματι Μποκ ως πρέσβη ή στρατιωτικού συμβούλου στην Υψηλή Πύλη, διότι bok στα τούρκικα είναι η λέξη του Καμπρόν. Κάποιοι μάλιστα λένε ότι για ανάλογους λόγους δεν προχώρησε η μεταγραφή του ποδοσφαιριστή Μουνίτις σε ελληνική ομάδα. …

    Ήταν και σχετικά φρέσκο το γεγονός της σύλληψης του Στρος Καν στη ΝΥ και τη λέξη που (φημολογείται ότι) ξεστόμισε μες το αεροπλάνο της Air France στο JFK.

  38. Γς said

    Κι όταν ο Γς την έβγαζε καθαρή με τα «Σκατά» και άλλες συναφείς ελληνικές λέξεις.

  39. Αρκεσινεύς said

    Εκτός από το σκωραμίς υπάρχει και το αμίς.

    27. Ποιείς την νήσσαν, Immortalité, με το λογοπάιχνιό σου.

  40. Βασικά ούτε εγώ που είμαι δώδεκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Δύτη ήξερα αυτόν τον Καμπρόν. Ενώ ήξερα αντιθέτως, και εγώ, την ατάκα από τον Αστερίξ (αλλά και τον Κωνσταντάρα, επίσης τον συγκεκριμένο Κωνσταντάρα τον χρησιμοποιεί πολύ συχνά ως ηχητικό η Ελληνοφρένεια).

    Τι είπε η μαμά στην Κοκκινοσκουφίτσα; (οέο;)
    – Cosa ha detto la mamma a Cappuccetto Rosso, spedendola a casa di nonna?
    – «In bocca al lupo!»

  41. spiral architect said

    @40β:Σχετικό:
    Έχω ακούσει με τ’ αυτιά μου την υψίστη βρισιά απ’ το στόμα ενός προληπτικού:
    «Σκατά από μαύρη γάτα»

  42. Γς said

    σκτ εδώ
    σκτ εκει
    σκτ στα κεραμίδια
    σκτ στις νύφης το μν
    και στου γαμπρου τα ρχδια

  43. Λάμπρος said

    Του ’70 γεννηθείς είμαι και μόλις σήμερα έμαθα για τον Καμπρόν και την λέξη που του αποδίδεται! Αν ήταν νεοέλληνας πάντως, νομίζω ότι η απάντησή του θα ήταν «αρχίδια»! 😛

  44. munich said

    Τελικά όλοι εδω μέσα είστε νεώτεροι από τι φαίνεστε, με την καλή έννοια 😉

  45. Οι Άγγλοι λένε break a leg, οι Ιταλοί λένε in bocca al lupo, οι Γάλλοι merde, εμείς άραγε τι λέμε;

    Κατά φίλη μου σκηνοθέτιδα, το γαλλικό, τρις: Σκατά σκατά σκατά!
    (Το γκουγκλ μού το βγάζει σε διάφορα τουίτς, ΦΒ κλπ)

  46. Ευτράπελες καταστάσεις δημιουργεί και το δίδυμο eschatology / scatology – οι ισπανόφωνοι συνήθως προφέρουν και τα δύο όπως το πρώτο, και όταν ακούν το πρώτο καμμιά φορά αναρωτιώνται μήπως είναι το δεύτερο…

  47. skol said

    Ας συνεισφέρω κι εγώ το κατιτίς μου από Κέρκυρα:
    Κούτσουλος ο, προέρχεται μάλλον από την κουτσουλιά με μεγέθυνση(υπάρχει τέτοιο γλωσσικό φαινόμενο;) και επέκταση της έννοιας στα πρωτεύοντα.
    (Αυτό είναι μαντεψιά, ελπίζω να μην πορτοκαλίζω!)

    1: Δύτη, τι σχέση έχει ο Καμπρόν με τον μοντελισμό; (ούτε εγώ ήξερα τη λέξη του)

  48. Τον Καμπρόν δεν τον ήξερα.
    Την φράση με τα κουφέτα την ήξερα «Όρσα γαμπρέ κουφέτα».

  49. Νέο Kid Στο Block said

    Eύχομαι πολλή και καλή επιτυχία στην συμπαθέστατη ομάδα της Βαβαρίας του Μονάχου στον αποψινό της αγώνα και εις τους Καταλανούς του Σαν Τζόρντι (μεγάλη η Χάρη σου,άγιε μου!) πολλά σπασμένα ποδάρια!

    Ο επίτιμος πρόεδρος, επειδή δεν τυγχάνει χρήστης Η.Υ, μού ζήτησε να μεταφέρω δια μέσω του ιστολογίου, επίσης τις θερμότατες ευχές του στους συμπαθείς Βαβαρούς!

  50. Νέο Kid Στο Block said

    O Σαν Τζόρντι σήμερα γιορτάζει μπαη δε γουέη.

  51. Dimitris said

    Εγώ πάντα κάνω αστείους συνειρμούς με τον «scat» τρόπο τραγουδιού στη Jazz.

  52. spyroszer said

    23, 26 Το *σκωράδιον το έχουν ο Κριαράς και το ΛΚΝ ως υποκοριστικό του σκωρ απ’ το οποίο εικάζεται ότι προέρχεται το κουράδι
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B9&dq=

  53. @49 Δεν δαγκώνεις τη γλώσσα σου γρουσούζικο ρίφι; Αυτά τα ανάποδα πιάνουν στην Εσπερία, όχι εδώ.
    Μπάη δε γουέη, ο Σαν Τζόρντι και όλοι οι εξ αυτού ονομασθέντες γιορτάζει σήμερα επίσης στην Εσπερία. Επαέ τη Δευτέρα του Πάσχα 😉

    @48 Μιχάλη όλοι έτσι την ξέρουμε, μόνο που λέμε όρσε 🙂
    Νομίζω ότι ο Αναστό κάνει πλάκα.

    @44 Και δεν έχουμε διαβάσει και τα άπαντα του Σεφέρη 🙂

  54. marulaki said

    #45 Νομίζω εμείς μουτζώνουμε κάτω αριστερά, φτύνουμε κλπκλπκλπ

  55. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    52: Ναι, αλλά αυτό είναι υποθετικός αμάρτυρος τύπος παλαιότερης εποχής.

    43: Σωστός!

  56. 47 skol
    Ε, όσοι κάνουν μοντελισμό συνήθως ασχολούνται και με στρατιωτάκια, οπότε και με ναπολεόντιους πολέμους, οπότε…

  57. Νέο Kid Στο Block said

    Στάνταρ έκφραση «πεταλούδα» με λέξεις κλειδιά επίσης πεταλούδες:
    Έχω λόξα με κάτι, Ι have a thing(an obseession) about.., C’est une de ses marottes, einen fimmel für .. haben, Avere il pallino per…, Le falta un tornillo

  58. Νέο Kid Στο Block said

    Ουπς, Καμπρόν! Το 57. πήγαινε στο νήμα που προσπαθεί να καταρρίψει την Χιντουγιουροπήαν θήορυ. Παρντόν!

  59. 53β,
    Φτου! 🙂

  60. agapanthos said

    Κι εγώ του 1972, την ήξερα τη λέξη γιατί έτυχε να διαβάσω μικρός τους Άθλιους (στην υπέροχη μετάφραση του Κοτζιούλα, παρεμπιπτόντως) και παίρνω όρκο ότι οι περισσότεροι της γενιάς μας μόνο από αντίστοιχη σύμπτωση μπορεί να τη γνωρίζουν.

  61. Mar Pap said

    Ειμαι 31 και δεν ηξερα για τον Καμπρόν.

    Μιλώντας για σκατά, το κάτωθι ποίημα δεν πρέπει να λείπει.

    Τίποτε δεν απόμεινε στον κόσμο πια για μένα,
    όλα βρωμούν τριγύρω μου και φαίνονται χεσμένα.
    Όλα σκατά γενήκανε και ο δικός μου κώλος
    σκατά εγίνηκε κι αυτός, σκατά ο κόσμος όλος.

    Μόνο σκατά φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο
    κι όλοι χεσμένοι είμαστε, σκατάδες στο τετράγωνο.
    Μας έρχεται κάθε σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
    μα μόλις φύγει βλέπομε πως αποσκατωθήκαμε.

    Σκατά βρωμάει τούτος δω, σκατά βρωμά κι εκείνος,
    σκατά βρωμάει το σκατό, σκατά βρωμά κι ο κρίνος.
    Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά, και με χαρτί χεσμένο
    ό,τι κι αν γράψω σαν σκατό προβάλλει σκατωμένο.

    Σκατά τα πάντα θεωρώ και χωρίς πια να απορώ,
    σκατά μασώ, σκατά ρουφώ, σκατά πάω να χέσω,
    απ’ τα σκατά θα σηκωθώ και στα σκατά θα πέσω.

    Όταν πεθάνω χέστε με, τα κόλλυβά μου φάτε
    Και πάλι ξαναχέστε με και πάλι ξαναφάτε,
    μα απ’ τα γέλια τα πολλά κοντεύω ν’ αρρωστήσω
    και δεν μπορώ να κρατηθώ, μου φεύγουν από πίσω.

    Σκατά ο μεν, σκατά ο δε, σκατά ο κόσμος όλος
    κι απ’ το πολύ το χέσιμο μου πόνεσε ο κώλος!

    (Γεώργιος Σουρής)

  62. theopeppas said

    Θερμά ευχαριστω για την αναφορά Ναι, οντως ο Καμπρόν ήταν αιχμάλωτος πολύ πριν βρεθεί το τελευταιο τετράγωνο της Παλαιας Φρουρας απέναντι στην Ιστορία Αλλά, προτιμω τον μυθο, κι όπως τον διάβασα παιδί, στην μεταφραση του Καλομοίρη (αθάνατη) με την φραση του Ουγκω «Τα Αγια των Αγίων…» για την απάντηση…

  63. sarant said

    61: Αντιθέτως, θα έπρεπε να λείπει διότι ασφαλώς δεν είναι του Σουρή 🙂

  64. sarant said

    62: Να είστε καλά!

  65. theopeppas said

    @ 11, 12 Ναι, εχετε απόλυτο δικιο-και ο Νικοκυρης και ο Δυτης των Νιπτηρων «Cabron» και «Cabrones»-και εξ ..εγκυρου πηγης http://www.fcbes.com/forum/viewtopic.php?f=1&t=7919&start=30 Mea Culpa! δηλαδή, από κάπου αλλου το αναπαρηγαγα, αλλά το φταιξιμο δικό μου Κι εινμαι και ..Μπάρτσα!

  66. spyroszer said

    Μια και είπαμε για τη Ριάλδη και τον Σουρή, μια παροιμία, που υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές, την έχει και ο Ν. Πολίτης:
    «Τ’ αγγειά γινήκαν θυμιατά και τα σκατά λιβάνι. Οι βλάχοι (ή οι κλέφτες κλπ) γίναν δήμαρχοι κι οι γύφτοι (ή οι ψεύτες κλπ) καπετάνιοι (ή των μασκαράδων τα παιδιά γενήκαν καπετάνοι)».

    http://www.google.gr/search?q=%CE%A4%27+%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%AC+%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CE%BA%CE%B1%CE%BD+%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AC+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%84%CE%B1+%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC+%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BD%CE%B9.+%CE%9F%CE%B9+%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BF%CE%B9+%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BD+%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%CE%B9+%CE%BA%CE%B9+%CE%BF%CE%B9+%CE%B3%CF%8D%CF%86%CF%84%CE%BF%CE%B9+%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%B9.&btnG=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD&tbm=bks&tbo=1&hl=el#q=%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%84%CE%B1+%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1+%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%B9&hl=el&tbm=bks&psj=1&ei=K7J2Uf6qA4Pu0gXg8oDgDg&start=0&sa=N&bav=on.2,or.r_qf.&bvm=bv.45512109,d.d2k&fp=be15ffafe375a1b6&biw=1280&bih=863

    Κάποιοι την αποδίδουν στον Σουρή ή στην Ριάλδη
    http://paggeosos.blogspot.gr/2012/09/o.html
    http://stamelosioannis.blogspot.gr/2010/04/blog-post_1711.html

  67. MelidonisM said

    κοπρώνυμη ανάρτηση μα τον Όσιο Κόπρι!

  68. sarant said

    66: Βρε Σπύρο, αυτός ο τελευταίος λέει «μακαρίτισσα» τη Μαριέττα Ριάλδη, ας κουνηθεί από τη θέση του.

    Μπορεί να το είχε χρησιμοποιήσει το δίστιχο σε κάποιο έργο της, αλλά όπως λες κι εσύ είναι παροιμία, δεν είναι του Σουρή.

  69. ΠΑΝΟΣ said

    εγώ που έχω διαβάσει τούς άθλιους σε μετάφραση Σκυλίτση,χάνω πολλά;(το είχε ένας πρόγονός μου).

  70. Μαρία said

    >Ένας άλλος ευφημισμός, παλιομοδίτικος αλλά κομψός, είναι να πεις “η λέξη του Καμπρόν”.

    Εκπλήσσομαι! Χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην Ελλάδα ο ευφημισμός; Πιθανόν σε τίποτα σαλόνια γαλλομαθών. Δεν είναι θέμα ηλικίας η άγνοιά της. Είναι γνωστή σε όσους διάβασαν τους Αθλίους και στους γαλλομαθείς αλλά σιτεμένους, όπως διαπιστώνω απ’ το σχόλιο της Ιμόρ.

  71. sarant said

    Με την κυριολεκτική έννοια χάνεις, διότι ο Σκυλίτσης (κι εγώ τον έχω διαβάσει) παραλείπει αποσπάσματα που τα κρίνει περιττά.

  72. Aλίκη Στούκα said

    Δεν είναι το γούστο κ. Σαραντάκε είναι η γλώσσα. Το επιζώ ΔΕΝ συντάσσεται με αιτιατική, με μία εξαίρεση, που δεν είναι το ναυάγιο.

    Επέζησε του ΄Αουσβιτς και όχι από το ΄Αουσβιτς
    αλλά
    επέζησε από την ανθρωπιά ( που έδειξε ο εχθρός του.)
    Επέζησε της μάχης από καθαρή τύχη και όχι
    επέζησε από την μάχη από τύχη.

    Είναι προφανές.

  73. Να’στε καλά, μου θυμίσατε ένα απόσπασμα από πολυαγαπημένο δίσκο που είχα καιρό να ακούσω! 🙂

  74. sarant said

    70: Δεν ξέρω, σε μένα είναι πολύ οικείος ο ευφημισμός και γκουγκλίζοντας βλέπω ότι και άλλοι τον χρησιμοποιούν ακριβώς έτσι -χωρίς απαραίτητα να έχουν διαβάσει τους Αθλίους. Π.χ. «Το κείμενο αρχίζει με τη λέξη του Καμπρόν, ελοφρά παραλλαγμένη για να μην κοπεί απ’ τη λογοκρισία» (Μάνος Στεφανίδης, 2001).

  75. sarant said

    72: Όταν τα σύγχρονα λεξικά λένε ότι το επιζώ συντάσσεται θαυμάσια με «από» + αιτιατική, και δεν εννοώ το παράδειγμα που φέρατε, που δηλώνει την αιτία, η επιμονή σας ότι μόνο με γενική συντάσσεται είναι θέμα γούστου ή πιο σωστά παραξενιάς. Μπαμπινιώτης: «ελάχιστοι επέζησαν από το φοβερό ναυάγιο». ΛΚΝ: «από τη σφαγή επέζησαν ελάχιστοι».

  76. @72 Επέζησε χάρη στην ανθρωπιά (του εχθρού του). Άκου επέζησε από την ανθρωπιά! Ο Χριστός και η Παναγία κα. Στούκα, αυτά δεν είναι ελληνικά, δεν είναι καν δημοσιογραφίστικα!

  77. Μαρία said

    74 Ο Στεφανίδης ανήκει στη 2η κατηγορία. Είναι λόγια έκφραση και εξεζητημένη κατά τη γνώμη μου.

  78. Μαρία said

    74 Ο Στεφανίδης ανήκει στη 2η κατηγορία. Η έκφραση πάντως είναι λόγια και κατα τη γνώμη μου εξεζητημένη.

  79. Aλίκη Στούκα said

    Δεν είπα ότι συντάσσεται μόνο με την γενική.

    Καλά, τρέχα γύρευε, συγνώμη για την πετριά μου.
    Μπλουμ!
    Πού έπεσε η πέτρα μου, τι συζητούσατε;

  80. EΦΗ ΕΦΗ said

    Σκατολοϊδια ,λιχουδιές και μπιχλιμπίδια :
    -» Μην ανεμασείς ‘αλλα σκατολοϊδια γιατί θα σου κοπεί η όρεξη για το μεσημεργιανό»
    -«Είχε πανηγύρι κι επουλούσανε ένα σωρό σκατολοϊδια»

    Να τιμήσομε και τον Καμπρόν:(Τους Αθλιους τους διάβασα παλιά και τρίπαλια.Το εξώφυλλο ήταν σκληρό με μια φιγούρα με κόκινη κάπα νομίζω.Απωλέσθηκε ως δάνειο στ ανήψια. Μετά, είχε το Φαντάζιο περίληψη και σιγά μη θυμάμαι τέτοια. Μόνο το ψωμί και τον έρωτα κράτησα 🙂 🙂
    Από πού ξέρουμε ότι το επιφώνημα των γάλλων (η λέξη του Καμπρόν, λοιπόν) ήταν αναγκαία «ανακοίνωση» προς τους διαβάτες ,στους δρόμους του Παρισιού, για να μην τους λούσουν κατακέφαλα το πρωί, όταν από τα παράθυρα άδειαζαν τα δοχεία νυχτός τους;
    (Μύθος;)

    -Παροιμία:
    Όποιος νύχτα προπατεί
    λάσπες και σκα@ά πατεί.
    (όπου «νύχτα»,κάθε βρώμικη υπόθεση που μπορεί να μπλεχτείς)

    -«Του Αλούχη το πιλάφι» :
    είναι εκείνο που (σε μια ανατολίτικη ιστορία),ο ανύποπτος δοκιμάζει από το ρύζι της κατσαρόλας και αποφαίνεται «μηδέ σκα@ά,-σκα@ά,μηδέ πιλάφ-πιλάφ. (στο σκοτάδι αποβραδίς κάποιος μπέρδεψε ποιο ήταν το δοχείο της νυχτός).

    -Στην εγκληματολογία του Γαρδίκα, αναφέρεται η κοπρολαγνεία ως γενετήσια διαστροφή κλπ.και είχε κυκλοφορήσει επί των ημερών μου η φήμη ότι ένας (πασίγνωστος και κοσμαγάπητος) ηθοποιός ήτο κοπρολάγνος (μάλιστα λέγανε τ΄όνομά του στη θέση της διαστροφής). Μου μεινε αντιπάθεια (δίκια κι άδικα-ποιος ξέρει ) κι ούτε τότε, ούτε τώρα, που χει πεθάνει χρόονια, στέκω να δω δυο λεπτά ταινία του. Κάλλιο να σου βγει το μάτι, που λένε.
    -Σκ@τιάς, δεν είναι μόνο ο χέστης 🙂 ο δηλός, αλλά κυρίως ο κακός χαρακτήρας.

    -Όταν σπίτι μας ξέφευγε κάποιου «σκα@ά», η Μάνα μου, πεταγόταν σταθερά και πάντα:
    «Ε! γίβεντα τα λένε.»

  81. Γς said

    Το «Μαμ κακά και νάνι» παίζει;

  82. Γς said

    Κι ευτυχώς που ήταν ο καρκίνος μου δεξιά, όπως σας βλέπω. Ετσι δεν τρέχει τίποτε, που μου έκοψαν το μισό μου παχύ μου έντερο. Ετσι όμως κι ήταν αριστερά, θα είχα μια ωραία μόνιμη παρά φύση έδρα και θα είχα πήξει στο @κ@τό.
    Εμ πιά! Με το σημερινό θέμα.

  83. munich said

    @76
    επέζησε από την ανθρωπιά που περιγράφει ο νεοκιντ στο 2

  84. sarant said

    86: Εξαιρετικό του Αλούχη το πιλάφι!

    Αλλά αυτό το «γίβεντα τα λένε» τι σημαίνει; Ότι «το λένε μόνο οι ξεγεβεντισμένοι»;

  85. EΦΗ ΕΦΗ said

    82.Σφύριξε χαρούμενα. Μπορείς.

  86. @80 Θυμήθηκα πως «σκατοκουταλίτης» είναι όποιος ανακατεύεται παντού και αδιακρίτως.

  87. EΦΗ ΕΦΗ said

    84
    Του Αλούχη το πιλάφι το λέει ο πατέρας μου συχνά για τα ανακατερά «αθηναίικα » φαγιά μας (των κορών του) όταν δεν τ αρέσουνε 🙂
    Η μητέρα μου διόρθωνε υποδεικνύοντας να λέμε «γίβεντα» αντί σκα@ά. Για κοσμιώτητα.
    Γίβεντα, οι ακαθαρσίες γενικά.
    Στο χωριό ,τα φλούδια, τα φύλλα, τ΄αποκαθαρίδια κι όλα τα γίβεντα τα πετούσαμε στο κοπρολάκι (παλιά, προ της επέλασης του πλαστικού, ήταν χώρος-υπαίθριος ή κάποιο χάλασμα- για τα σπιτοσκουπίδια, τα φινόκαλα του καθενός, που γινόταν τελικά χρήσιμη κοπριά.
    Ένας άκλερος χωριανός παλιά, απάντησε όταν τον ρώτησαν αν έχει παιδιά: «δεν εχω γω ετσα (τέτοια) γίβεντα » και έμεινε η χοντράδα και την λεν ακόμη.
    Πιο δυτικά το λένε ως «κακές πράξεις» (η Ιμμόρ το είχε αναφέρει) αλλά εμείς οι ανατολικότεροι ,ως άνω. Ξεγιβεντισμένος όμως, ξεφτυλισμένος.
    Α και ξεγίβεντα, οι πονηρές λέξεις.Θαρρώ τα ξανάπαμε

  88. EΦΗ ΕΦΗ said

    86. 🙂 ε ναί ! ή σκέτο σκατοκουτάλας, ο βρωμοκουτσομπόλης.

    Υπάρχει και ο σκατουλαμανίτης. Κάτι ασπρουλιάρικοι μικροί, λεπτοί που βγαίνουνε απάνω στις καβαλίνες. Αμα ήταν κοπρισμένες οι ελιές, ιδίως δίπλα σε δασονάρι, γινόταν τροφαντούληδες, τους νομίζαμε κουκουλίτες (εδώδιμο και νόστιμο είδος) και πέρναμε του κόσμου τον καημό στη διάψευση. Η γιαγιά πάντα έλεγε την καλή της κουβέντα: την άλλη βολά θα βρείς «κουκουλίτη, αγκαθίτη γ ή μπορεί κι αγκισαρίτη» (όλοι φαγώσιμοι αλλά και σπάνιοι στα χαμηλά, από τότε)

  89. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Η πεθερά μου η πολίτισσα έλεγε μια παροιμία:

    Bok altinda kalir laf altinda kalmaz (κάτω από σκατό μένεις κάτω από κουβέντα δεν μένεις)
    Και:
    yuz verdik aliye geldi sicti haliya (δώσε θάρρος στον Αλή να σου χέσει το χαλί) – οι λέξεις στα τούρκικα έχουν και μερικά «μπιχλιμπίδια» που δυστυχώς δεν τα υποστηρίζουν οι γραμματοσειρές που χρησιμοποιώ.
    Επίσης όταν κάνω αιματηρές οικονομίες λέμε:
    Εκανα το σκατό μου παξιμάδι…
    Όταν κάποιος προβλέπει κάτι δυσάρεστο και αυτό συμβαίνει:
    Σκατά έφαγες;
    Αλλά με τόση και τέτοια κουβέντα «χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει».

    Καλά που είναι Ανοιξη και έξω μυρίζουν όμορφα οι νεραντζιές,
    Καληνύχτα

  90. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    Ωχ! οι νεραντζιές ήταν τον προηγούμενο μήνα, τώρα μάλλον η λουίζα, ο δυόσμος και οι τριανταφυλλιές είναι:)

  91. spyroszer said

    Αφού το ‘γραψες το άρθρο Νικοκύρη, πες και δυο λέξεις και για τα «κακά» που νομίζουμε πολλοί ότι είναι απ’ το κακός.
    http://www.etymonline.com/index.php?term=caca
    Και στην Ειρήνη του Αριστοφάνη η κάκκη:
    Ἵει σαυτὸν θαρρῶν ἀπὸ γῆς,
    κᾆτα δρομαίαν πτέρυγ’ ἐκτείνων (160)
    ὀρθὸς χώρει Διὸς εἰς αὐλάς,
    ἀπὸ μὲν κάκκης τὴν ῥῖν’ ἀπέχων,
    ἀπό θ’ ἡμερίων σίτων πάντων.
    Ἄνθρωπε, τί δρᾷς, οὗτος ὁ χέζων
    ἐν Πειραιεῖ παρὰ ταῖς πόρναις

  92. EΦΗ ΕΦΗ said

    89.Από τον κήπο μου τα πήρες: Η μανταρινιά, η περγαμοντιά,η αγγελικούλα κι ένα ζαβολιάρικο γιασεμί ολάνθιστα, πλαντάζουν το σύμπαν με τ αρώματα. Γι αυτό συνεχίζουμε άνετα:
    -Την έκφραση «με ξέχεσε», κάτω, οι παλιοί τη λένε με «σκατοτάισε».
    -Ένας φίλος, τρομερός Χανιώτης, έχει καθιερώσει και λέει από χρόνια την Αθήνα Σκατόλακο.» Από πού παίρνεις, από το Σκατόλακο; » κ.ο.κ
    -Στη θέση του Καμπρόν μπορεί να λέγαμε » σκα@ά κι απόσκα@α »
    -Σκατομπάμπουρας (και δε θυμούμαι πως τη λέμε εμείς, τη μαμούνα, να, σκατομαμούνα! αυτή τη σκαθάρα που πλάθει βώλους τα περιττώματα και τα πάει στη φωλιά της ή τα κρύβει γενικά (δεν τη ρώτησα 🙂 )

  93. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    91: Και όμως, το ΕΛΝΕΓ δεν αποκλείει το «κακός» να συνδέεται με το «κακκάω» (αφοδεύω).

  94. Αρκεσινεύς said

    66.»Τ’ αγγειά γινήκαν θυμιατά και τα σκατά λιβάνι». Αυτή είναι η γνωστή παροιμία. Το υπόλοιπο είναι πλατυσμός της παροιμίας, σύμφωνα με τον όρο του Δημ. Λουκάτου.

  95. christos k said

    Δεν ήξερα κι εγώ την λεξη του Καμπρόν αλλά διαβάζοντας την ιστορία ένιωσα υπερήφανος και κατάλαβα οτι τελικά αυτοί οι Γάλλοι είναι όλο λόγια. Εμείς όταν μας την έπεσε η τρόικα αντί να λέμε λόγια και ψευτομαγκιές τύπου «σκατά» αντιδράσαμε με έργα… τα κάναμε απάνω μας!

  96. munich said

    είναι μια ωραία βραδυά στο μόναχο σήμερα…
    Καληνύχτα νεοκιντ.

  97. EΦΗ ΕΦΗ said

    94.Για τις ανίερες ανατροπές

    Ετσα τα φέραν οι καιροί
    κι οι βουλισμένοι χρόνοι
    ο καπετάνιος στο κουπί
    κι ο ναύτης στο τιμόνι.

  98. Εντάξει, ήσασταν καλύτεροι αυτή τη φορά, ήταν κι άλλοι λιώμα, έβαλε κι ο διαιτητής, ε, παρντόν, ο θεός το χέρι του, μηδένισε και το κοντέρ, δικαιούστε να χαίρεστε.

  99. Silvechild said

    Εγώ, πάντως, ως κάτω των 40, δεν τον ήξερα τον μεσιέ Καμπρόν.

  100. sarant said

    95-99: Τελικά η πρόβλεψη του Δύτη στο πρώτο σχόλιο βγήκε σωστή!

  101. Πέπε said

    1. Είμαι οριακά κάτω των 40, έχω διαβάσει τους Αθλίους (τελευταία φορά μες στην τελευταία διετία νομίζω), αλλά την έκφραση δεν την ήξερα. Δεν ανήκει στο λεξιλόγιο κανενός στους κύκλους, μου και φαίνεται πως δεν την έχω πετύχει ούτε σε συγγραφείς. Προέρχεται από τα γαλλικά; (Εννοώ: λένε και οι Γάλλοι αυτό τον ευφημισμό;)

    2. Τα σκατά δεν *παράγονται* από το σκωρ, είναι ο πληθυντικός της ίδιας ακριβώς λέξης. Το σκωρ κλίνεται όπως το ύδωρ. Και ενώ η σκατόλη, η σκατολογία (τη λέμε και στα ελληνικά, έτσι δεν είναι;) κλπ. μπορούν κάλλιστα να προέρχονται από τη σχετικά κόσμια λέξη σκωρ, η σκωραμίς και η σκωρία δεν καταλαβαίνω πώς προκύπτουν: όταν ένα τριτόκλιτο έχει δύο θέματα, όλα τα παράγωγα και τα σύνθετά του βγαίνουν από το θέμα της γενικής, όχι της ονομαστικής! Ο λέων, του λέοντος, λεόντειος – όχι λεώνειος. Πας, παντός, παντογνώστης – όχι πασογνώστης. Το ύδωρ, του ύδατος, υδάτινος. (Και υδρο- διάφορα, αλλά μάλλον κατ’ εξαίρεση).

  102. Τσούρης Βασίλειος said

    Έγραψε κανείς για τη φοράδα που αλώνιζε;

  103. Βουτς said

    92 Η μαμα απο Πυργο Ηλειας λεει σκατοτάισε και εννοει σου εκανε μάγια -ταίζοντας σε με καποιο κατάπτυστο ματζούνι

  104. Τσούρης Βασίλειος said

    Αν δεις σκ@τ@ στον ύπνο σου πολλά λεφτά θα πάρεις. Δεν ξέρω αν ισχύει για άλλα μέρη της Ελλάδας αλλα σε μας το θεωρούν καλό.
    Χέσε μέσα Πολυχρόνη που δε γίναμε ευζώνοι… Ξέρει κανείς πως βγήκε;

  105. Β. said

    1. Στα 45 μου, και ως σήμερα δεν ήξερα τη λέξη του Καμπρόν (ατυχώς δε θυμάμαι ποια μετάφραση των Αθλίων είχα διαβάσει).

    Αυτό με τη φρουρά φυσικά το ήξερα από το Αστερίξ και οι Βέλγοι. Και μια και το ‘φερε η κουβέντα, οι πειρατές στο Αστερίξ επιζούν από το ναυάγιο σε κάθε τεύχος, εκτός από τον Τριπόδη (τον πειρατή με το μπαστούνι που λέει τα λατινικά ρητά) που προφανώς ως πιο μορφωμένος επιζεί του ναυαγίου σε κάθε τεύχος, σωστά;

  106. Νίκος Παναγιωτόπουλος από Πάτρα said

    Σε κάποια άκρη της Πάτρας υπάρχει
    συνοικία σ΄ένα ύψωμα που λέγεται
    Σκατοβούνι. Προέρχεται όμως
    από το έσχατο βουνό.

    Όση ζάχαρη και να βάλεις στά σκατά
    λουκούμια δεν γίνονται.

  107. EΦΗ ΕΦΗ said

    Θυμήθηκα ένα ευγενές 🙂 για να καληνυχτίσω : Το παιδικό παιχνίδι «Σκατούλι». Κάναμε ένα τουρλί με πλακουτσές πετρούλες, νομίζω πέντε και με ένα τόπι ξαμόναμε (σημαδεύαμε) για να ρίξομε τη στήλη αυτή. Η «μάνα» ξανάβαζε γρήγορα τις πέτρες τούρλα και με το τόπι χτυπούσε κάποιο από τους αντίπαλους, που έχανε κι έβγαινε εκτός. Μέχρι να «εξολοθρευτούν» έτσι οι παίχτες της μιας ομάδας, που έμπαινε μετά αυτή «σκατούλι».

  108. EΦΗ ΕΦΗ said

    106. Προηγουμένως θυμήθηκα το ίδιο σε παραλλαγή αλλά αυτολογοκρίθηκα. Μιας και το έγραψες: υπάρχει κι άλλη κοντινή έκφραση: … κι άν βάλεις μέλι, λουκουμάδες δε γίνονται.

  109. 71,
    …ο Σκυλίτσης…παραλείπει αποσπάσματα που τα κρίνει περιττά.

    Τα θεώρησε περιττώματα; 🙂

  110. aerosol said

    Ο Πολυχρόνης μου θύμισε το εξής: Χέστηκε ο Πολύδωρος πού’τανε και γρήγορος. Το θυμάται κανείς;
    Ανάλογο του επιτακτικού σκατά κι απόσκατα ξέρω και το σκατά μελάτα.

  111. Μαρία said

    101
    >όταν ένα τριτόκλιτο έχει δύο θέματα, όλα τα παράγωγα και τα σύνθετά του βγαίνουν από το θέμα της γενικής, όχι της ονομαστικής!

    Αυτό δεν είναι απόλυτο π.χ Αστυάναξ, δορύξενος, άνυδρος.
    Τα σύνθετα με πρώτο συνθετικό το υδρ(ο) είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά με 1ο συνθετικό υδατο- .
    Ο Αριστοφάνης θα μπορούσε ίσως να φτιάξει το σκαταμίς. Μόνο που στο συγκεκριμένο στίχο των Εκκλησιαζουσών του χρειάζεται μακρόχρονη συλλαβή και το α του σκα- είναι βραχύχρονο.
    Για τη σκωρία βλ. υδρία.

  112. Γς said

    Χέσε μέσα Πολυχρόνη που δεν γίναμε ευζώνοι.
    Χέστηκε η φοράδα στ΄ αλώνι.
    Χέστηκε η Φατμέ στο Γενί τζαμί.
    Χέστηκε ο Πολύδωρος που ‘ναι στα πόδια γρήγορος.
    Χέσε ψηλά κι αγνάντευε (αφόδευε υψηλά και ηγνάντε).
    Χέσε ψηλά κι αγνάντευε και πέτα βοτσαλάκια.
    Σκατά μετά ριγάνεος.
    Σκατό κι’εν, η γιαγιά μ’ έχεσεν. (Ποντιακή)
    Σκατά και απόσκατα.
    Χέσε θέατρο, κατούρα παράσταση.
    Χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει.

    Και η σχετική ιστοριούλα:

    Περίμενα να τελειώσει με το γεροντάκι η φαρμακοποιός για να πάρω το κουτί με το παιδικό γάλα σκόνη.

    -Τίποτα κυρ Κώστα;
    -Τίποτα. Ιδια κατάσταση. Για να μην σου πω χειρότερα.
    -Συνέχισε πάντως να παίρνεις το φάρμακο!
    -Μα όλο στην τουαλέτα είμαι. Δεν αντέχω άλλο.
    -Μια στιγμή δυσκοιλιότητα δεν μου είχες πει ότι έχεις;
    -Όχι διάρροια.
    -Φτου!

    Αυτά και καλημέρα.

    Νικοκύρη καμιά λέξη εύοσμη, λουλουδιάρικη, ανοιξιάτικη;

    Κανένα κείμενο με βιολέτες, με ψαλμωδίες, περιφορά του επιταφίου τάχα της.
    Κι οι κοριτσίστικες φερομόνες μέσα στη δροσιά της ανοιξιάτικης βραδιάς που μας έσπαγαν τη μύτη και τρέμαμε από πόθο.
    Τα πρώτα μας σκιρτήματα.
    Που ξαφνικά ανακαλύπταμε το θείο δράμα της ζωής. Των παθών μας τον τάραχο.

    Κι ανέβαινε ο Γς με την πρόωρη ανάπτυξη και κάργα από πρεκάρσορ τεστοστερόνης, στον γυναικωνίτη με την Κατινίτσα. Και δεν άντεξε. Όπως ανέβαινε τα σκαλοπάτια μπροστά του τις άρπαξε με τα δυο του χέρια τη φούστα και της την σήκωσε.
    Και από τότε τον πήρε διάολος και τον σήκωσε κι ακόμα τον κρατάει στο ύψος του.
    -Ω, γλυκύ μου έαρ!

  113. Νέο Kid Στο Block said

    Munich,Guten Morgen! Τι να σου κάνω, υπάρχουν και αστάθμητοι παράγοντες 🙂 Mπερδεύτηκε ο δόλιος ο σιντσριχτεράκος από την κόκκινη φανέλα και νόμιζε ότι σφύριζε την ΤΣΣΚΑ Πειραιά…
    Μόνη ελπίς πλέον η βασίλισσα. Όχι οτι θα καθαρίσει εύκολα δηλαδή με την Ντορτμουντάρα,αλλά για να έχει λίγο ενδιαφέρον ο τελικός, γιατί η ΜπεΦάουΜπε μπορεί να πάρει ντιρεκτίβα να μην κατέβει και καθόλου στο Γουέμπλευ ,για να είστε σίγουροι…

  114. Νέο Kid Στο Block said

    Κι αυτός ο αη-Γιώρντης ψες…σκότωνε δράκους και ξέχασε το θεριό του Μονάχου…γμτ. Τη λαμπάδα πίσω ρε!

  115. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτός ο Θωμάς ο Μυλωνάκος πάντως είναι μεγάλη παικτούρα και καλό παιδάκι και ομορφόπαιδο. Κορόιδο πιάνεται από το λαμόγιο τον Ούλι Χένες και κάθεται να τον ταΐζει ζάουερκράουτ και έρμπσενζούπε, αντί να την κάνει για τον πολιτισμό όπου θα τα πιάσει χοντρά… άσε που μπορεί να γίνει και φωτομοντέλο σαν τον Μπέκαμ.

  116. spiral architect said

    @114: Μπα δεν το ξέχασε. Βάρεσε με τη λόγχη του τον άμεμπτου ηθικής, αδαμάντινο πρόεδρό του.
    Σαφώς πρόκειται περί παρεξήγησης, καθότι ως γνωρίζουμε οι φοροφυγάδες είναι οι μαυριδεροί νότιοι και όχι οι ξανθοί βόρειοι.
    Scheiße!

  117. fanuto said

    Τσέκαρα λίγο τα πρώτα σχόλια να δω αν σου απάντησε κανείς στο τι λέμε εμείς. Στον παραλληλισμό του «break a leg» που ήταν originally η θεατρική «καλή τύχη/επιτυχία», λέμε το γαλλικό σκατά (στον θεατρικό χώρο τουλάχιστον), τόσο για προσωπική περφορμανς, όσο και για την επιτυχία μιας ολόκληρης παράστασης, άλλοτε σκέτο, ενώ πιο συχνά εις τριπλούν (σκατασκατασκατα).

  118. τυφλόμυγα said

    Καλημέρα. Ωραίο άρθρο. Είμαι κάτω των 40 οπότε μπορώ να πω ότι ούτε εγώ ήξερα τη λέξη του Καμπρόν.

  119. antka said

    Χαιρετε, είχα πέσει πάνω σ’ αυτο το σχετικό και το θυμηθηκα:
    http://www.badarts.gr/2012/12/merde-καλή-επιτυχία/

  120. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    101: Σωστή η παρατήρηση για τη σκωρία, δεν μπορώ να απαντήσω και ούτε απαντούν τα λεξικά που είδα (και ετυμολογικό της αρχαίας). Υπάρχει και δωρικός τύπος σκωρ με οξεία (ο αττικός με περισπωμένη) αλλά δεν ξέρω αν αυτό αλλάζει κάπως τα πράγματα.
    -έγραφα χωρίς να δω το 111, που απαντάει.

    104: Δεν ξέρω την εξήγηση, μπορεί λόγω της ρίμας να έβαλαν τον Πολυχρόνη.

    105: Αυτό με τους πειρατές το γράφεις μπερδεμένα και δεν το καταλαβαίνω -οι βασικοί ήρωες (Κοκκινογένης, Μαύρος, Τριπόδης, ίσως και ο Έρικ) εμφανίζονται σε κάθε τεύχος (όταν έχει πειρατές το μενού), όχι; Δεν το ξέρουν όλοι, αλλά την ίδια εποχή στο περιοδικό Pilote είχε μια σειρά με πειρατές με αυτούς τους ήρωες.

    109: Χαχα!

    112: Μερσί για την ανακεφαλαίωση

    117: Καλημέρα, σε είχε τσακώσει η σπαμοπαγίδα, συγνώμη. Κάποιος είχε αναφερθεί σε σχόλιο, αλλά καλή και η επιβεβαίωση.

    118: Καλημέρα, τελικά ο Καμπρόν ανάγεται σε κριτήριο διαχωρισμού των γενεών 🙂

  121. marulaki said

    #107 Το παιχνίδι που λες εμείς το παίζαμε με εφτά πέτρες ή κεραμιδάκια και το λέγαμε ‘εφτάπετρο’. Στον Άγιο Νικόλαο το λένε ‘τζαμί’.

  122. sarant said

    119: Το σχόλιό σου έμεινε όλη νύχτα στη σπαμοπαγίδα, να με συμπαθάς!

  123. spyroszer said

    120 105 αναφορα στο επιζω της Στουκα καλο

  124. @ 31 Λάμπρος Δεν υπάρχει ουσία ‘σκατόλη’· το γράφουν για πλάκα, όπως και το ‘ουρόχρωμα’. Η οσμή των κοπράνων οφείλεται στα μετουσιωμένα χολικά άλατα, αν μείνουν πολύ χρόνο μέσα στον οργανισμό. Η φερόμενη ως ‘σκατόλη’ είναι το ινδόλιο, το οποίο σε πολύ μικρότερη συγκέντρωση απαντά στα πιο ρομαντικά άνθη όπως το αγιόκλημα και το γιασεμί.

    Για την κλίση της λέξης ‘σκωρ’ και τον αποκλεισμό της από τη σχολική γραμματική έχω αναφερθεί κι εγώ, τουλάχιστον δις, σε σχόλια παλαιοτέρων αναρτήσεων (λινκ δεν ξέρω να βάζω). Αλλά ξεχάσαμε τα ‘σκατά των παιδιών με την πράσινη μύγα’ του Ελύτη από το ‘Άξιον Εστί’ (μη μελοποιημένο μέρος).

    @33 Νοικ. Νικ. Περί των επιζησάντων από το φοβερό ναυάγιο… Νομίζω ότι η επίκληση του Μπαμπινιώτη είναι απλώς άστοχη, όσο και να την εμφανίζεις ως ‘συντηρητική’. Είναι αλήθεια ότι η σύνταξη του ‘επιζώ’ με γενική είναι καθαρευουσιάνικη και ακούγεται περίεργα όπως όλες οι συντάξεις με γενική (εκτός των αντωνυμιών που καλά κρατούν)· εντούτοις το ‘επιζώ’ συντάσσεται μόνο με γενική από τους χρήστες της ελληνικής που δεν βαρβαρίζουν. Σε όποιον δεν αρέσει, χρησιμοποιεί τη δημοτική ατόφια και καθαρή από ‘τη γλίτωσε’ μέχρι το ‘τη σκαπούλαρε’. Όσο για τα χειρουργεία… πιστεύω ότι δεν είναι θαύμα το ότι επιζεί κανείς, αλλά αντέχει το μεγάλο χειρουργείο παρά την κακή γενική του κατάσταση.

    Η δημοτική γλώσσα, εφόσον κάποιος τη χρησιμοποιεί όχι για να ‘(ψευτο)δημοτικίσει’ αλλά για να εκφραστεί πραγματικά, έχει όλα τα εφόδια να διατυπώνει τα διανοήματά της πλήρως και ικανοποιητικά χωρίς καθαρευουσιάνικά δάνεια και βαρβαρισμούς ή σολοικισμούς. Θα έγραφε ‘επιβίωσα από το ναυάγιο’ ο Τσιτσάνης ή ο Μάρκος;

    Επομένως όταν κάποιος επισημαίνει την άστοχη χρήση μιας λέξης, ‘δεν προσπαθεί να επιβάλει τα γούστα του’ αλλά προτείνει το σωστό, και όχι την άποψή του! Επιπλέον, όταν η επισήμανση αυτή γίνεται εντελώς κόσμια, η απάντηση δεν πρέπει να είναι κατωτέρου φραστικού επιπέδου από τον ίδιο τον χειριστή και ιδιοκτήτη του μπλογκ. Κι έρχεται μετά η λεγάμενη και σου απαντάει στο @72 και πολύ σωστά (αν και η ίδια μπερδεύτηκε λίγο) παραμένοντας κοσμιότερη της απάντησης που πήρε. Και στο @75 χαρακτηρίζεις ‘παραξενιά’ μια σωστή άποψη. Ε!!!!
    Στο @76 λέει κάτι σχετικά και η Ιμμόρ… κόσμια. Το αν αυτό που λέει είναι σωστό ή λάθος δεν μπορώ να το κρίνω, γιατί πιθανόν να μην ξέρει πολύ καλά ελληνικά.

    @35 Σπειραρχιτέ Απήντησα μόγις…

    @39 Αρκε, το αμίς διασώζεται επίσης στο πυραμίς.

    Επίσης υπάρχει μια απομίμηση του κ. Κόυνερ (Μπρεχτ) όπου ο συγγραφέας έχει κι ένα κομματάκι με τον τίτλο ‘Μην κατουρήσεις σε παλιά σκατά’ διότι (συμπεραίνει) θα κάτσουν πάνω σου οι μύγες που θα τρομάξεις.

  125. sarant said

    124: Μισό λεπτό Λεώνικε.
    Καταρχάς κάνεις ένα μικρό φάουλ διότι ενώ μιλάμε για το επιζώ μας βγάζεις τον Τσιτσάνη και το επιβιώνω. Ή μάλλον κάνεις μεγάλο φάουλ γιατί περιορίζεις τη νεοελληνική γλώσσα στον Τσιτσάνη. Άλλο λαϊκοί τύποι, άλλο δημοτική γλώσσα στον 21ο αιώνα.
    Κατά δεύτερο, δεν επικαλέστηκα μόνο τον Μπαμπινιώτη, αλλά και το ΛΚΝ, δηλαδή τα δύο εγκυρότερα σύγχρονα λεξικά. Μπορεί βέβαια να αστοχούν και τα δύο, αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ μικρές, εφόσον μάλιστα πρόκειται για λεξικά διαφορετικής, ας πούμε, γλωσσικής ιδεολογίας (βάλε καναδυό ντουζίνες εισαγωγικά εδώ).

    Δεν σου αρκούν τα λεξικά για να «κατοχυρωθεί» ότι είναι δόκιμος τύπος το «επιζώ από π.χ. το ναυάγιο, τον πόλεμο, το ατύχημα»;
    Πάμε σε δόκιμους συγγραφείς.

    Βερέμης-Κολιόπουλος: Πάνω από ένα εκατομμύριο ενδεείς πρόσφυγες -όσοι τελικά επέζησαν από τα δεινά του πολέμου και το εξαντλητικό ταξίδι-
    Φλουντζής: Αυτό ήταν το καλωσόρισμα και η υποδοχή που έγινε από το επίσημο κράτος, σε όσους επέζησαν από τα ναζιστικά στρατόπεδα
    Φρ. Αμπατζοπούλου: όσοι επέζησαν από το Άουσβιτς δεν το οφείλουν αποκλειστικά στους παράγοντες τύχη, αντοχή, θέληση, αντίσταση
    Πέτρος Ανταίος: Οι χιλιάδες παλιοι επονίτες που επέζησαν από τις θύελλες του ελληνικού μεταπολέμου
    Ιωάννα Τόμπρου: Ο Νίκος Μαυράκης επέζησε από την εκτέλεση ως εκ θαύματος
    Γ. Μανιώτης: Αυτός που θα επιζήσει από όλον αυτό το χαλασμό…
    Στρ. Χαβιαράς: οι γονείς του κατάφεραν να επιζήσουν από τις μεγάλες σφαγές των Τούρκων
    Αλ. Σαββίδης: πώς θα είχαν κατορθώσει οί δύο νεαροί να επιζήσουν από τις σφαγές

    Επομένως, ποιητές, πανεπιστημιακοί, λεξικά, όλοι χρησιμοποιούν έναν τύπο (επιζώ με αιτιατική) και εσύ και η κ. Στούκα τον καταδικάζετε. Δικαίωμά σας, αλλά δικαίωμά μου κι εμένα να λέω ότι είναι προσωπική σας προτίμηση και να το ανάγετε σε κανόνα είναι παραξενιά.

  126. Άρτεμη said

    μέσα στις πολλές παροιμίες που αναφέρθηκαν, αυτήν την θυμηθήκαμε;
    Αν τα σκατά είχαν αξία τότε οι φτωχοί δεν θα είχαν κώλο

  127. Άρτεμη said

    και περιέργως υπάρχει και σελίδα με παιδικά παιχνίδια που έχει τον τίτλο σκατά
    http://www.123paixnidia.gr/%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1/%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC

  128. «Merde d’artiste» πωλήθηκε σε πληστηριασμό κονσέρβα των 30 γραμμαρίων με το (υποτιθέμενο) δυσώδες περιεχόμενο. Περισσότερα εδώ:

    http://www.guardian.co.uk/artanddesign/2007/jun/13/art

  129. Ανδρέας «Κουπονιώτης» said

    4 – 0 τι σκωρ κι αυτό:)

    ΕΦΗ ΕΦΗ είμαι σίγουρος πως η βεράντα μου δεν μπορεί να συγκριθεί με τον κήπο σου, αλλά έχει καλή θέα:)

  130. sarant said

    129: Χαχα, κι εμείς το έχουμε κάνει αυτό το λογοπαίγνιο!

  131. munich said

    ο διαιτητής πήρε δύο λανθασμένες αποφάσεις υπέρ της Μπάγιερν και μια κατά της. Όποιος θεωρεί ότι η Μπάρτσα χθες έκανε ευκαιρίες, έπαιξε μπάλα και της κλάψανε τη νίκη δεν είδε το ματς. για τις μπηχτές για το Μούλερ και την ομορφιά του θα πω άλογο κλάνει στο βουνό κι η πεθερά στο κάμπο (ναι η παροιμία είναι ένα βήμα πριν από τη φοράδα στο αλώνι πιο πάνω)
    Πιέζουμε τους αντίχειρές μας σήμερα για την Μπε φάου Μπε, όποιος παίχτης διακριθεί έχει σίγουρο μέλλον στην πανέμορφη Βαυαρία!!!

  132. munich said

    όσο για το Χούνες, λέτε λέτε για τους Γερμανούς αλλά να που θα πληρώσει ο τύπος, τον έχουν ήδη συλλάβει μια φορά για φοροδιαφυγή. Στο Ελλάντα το Μάκαρο που ήταν και του ποινικού τον είχαν και θεό και τώρα ακόμα κανείς δεν ξέρει αν θα τιμωρηθεί, μη πω για τα άλλα μπουμπούκια του ποδοσφαίρου

  133. @131 Munich το είπαμε και παραπάνω, η Μπαρτσελόνα ήταν λιώμα κι εσείς σαφώς καλύτεροι. Όμως ο τρόπος που διαλέγεις να παρουσιάσεις την διαιτησία «ο διαιτητής πήρε δύο λανθασμένες αποφάσεις υπέρ της Μπάγιερν και μια κατά της» είναι ο ορισμός της μεροληψίας. Διότι μιλάμε για δύο γκολ από τη μια μπάντα και κανένα από την άλλη. Ειδικά στο τρίτο μέχρι και ο δικός σας σπήκερ φώναζε ότι ήταν σκάνδαλο. Τουλάχιστον έτσι γράφτηκε στα σ/μ, εγώ με εγγλέζικο σπηκάζ το έβλεπα, φρίξανε κι εκείνοι. Και φυσικά άλλο να γυρίσει κανείς το 2-0 άλλο το 4-0. Αλλά δεν πειράζει, είπαμε μηδενίσατε το κοντέρ. Τεσσαράκι ήταν νομίζω και το 2009 αν δεν με απατά η μνήμη μου. Καθαρό όμως.

  134. munich said

    Φιλενάδα, δεν παρουσιάζω κάπως τη διαιτησία αλλά αν ακολουθήσω τη δική σου λογική όταν έκανε χέρι η μπάρτσα εντός περιοχής, καθαρό πέναλτι που δε δόθηκε, δεν είχαν μπει ακόμα γκολ κι αν δεν νικούσε η μπάγιερν τώρα γι αυτό θα μιλάγαμε. Δε διαφων’ω ότι τα λάθη της διαιτησίας ήταν τεράστια, το φάουλ του μιλλερ στο γκολ του αντιπαθέστατου σε μένα ρομπέν μας έκανε να διαμαστυρηθούμε αυθόρμητα εδωπέρα, γρήγορα βέβαια πανηγυρίσαμε. παρεπιπτοντως είδα το ματσ ονλάιν σε παράνομο σύνδεσμο στα αραβικά και ο σπήκερ εκθείαζε την ομορφιά του μίλλερσ (αυτό για το νεοκιντ)

  135. Λεώνικε, πώς δεν υπάρχει ουσία σκατόλη; Αν πιστέψουμε τη βικιπαίδεια, είναι το 3-μεθυλινδόλιο, προϊόν καταβολισμού της τρυπτοφάνης, και την ονόμασε έτσι ο Γερμανός χημικός Brieger που την ανακάλυψε, χωρίς (υποθέτω) καμία χωρατατζήδικη διάθεση (γιατί να του φαίνεται αστείο;), αλλά απλώς ανοίγοντας γερμανοελληνικό λεξικό.

  136. Labros said

    @34 Ναι αλλά η Σκατόλη προφανώς θα ‘ναι παράγωγη της λέξης σκατό/σκατά.

  137. Μαρία said

    135 Και στο λεξικό.
    http://www.cnrtl.fr/definition/scatol

  138. @125 Νοικ. Νικ. Ντούκου.
    Αν μπέρδεψα το επιζώ με το επιβιώνω, όντως είναι φάουλ.
    Το επιβιώνω είναι νέτο σκέτο επιβιώνω, δεν έχει ούτε του ούτε από.
    Το ‘επιζώ’ συντάσσεται με γενική, όσο και αν πολλοί βαρβάρισαν.
    Το βασικό μου φάουλ ήταν ότι ήμουν οξύτερος του συνήθους, και αυτό επειδή απευθυνόμουν σ’ εσένα. Επειδή σε γνώρισα πια, μετά από τόση παρέα εδώ μέσα, θέλω να κρατάς «ηδυσμένον λόγον» στο ωραίο σου αυτό μπλογκ. Πιθανώς να εντοπίζεις και άλλα λάθη συμπεριφοράς, αλλά παρακινούμαι από ενδιαφέρον και όχι από αντιπαλότητα. Δεν έχω λόγο άλλωστε. Κι αν κάνω και καμιά πατάτα… σπάνια κάνω. Αλλά νιώθω και το αίσθημα ελευθερίας που δίνει ο όλος χειρισμός των θεμάτων. Μη με μαλώνεις πολύ.

    Είναι βέβαια διασκεδαστικό, σαν συντηριτικός περί τα γλωσσικά, δηλωμένος, να πιάνω καμιά φορά και το χέρι της κ. Στούκα, ώστε η αντιπαράθεση να είναι υγιέστερη και απαλλαγμένη προκαταλήψεων.

    Και για να καταλήξω ομαλά, θα σας θυμίσω και το παραμύθι με τα τρία σκατουλάκια, που το ‘ενα τοπήρε το ποτάμι, το άλλο το ξέρανε ο ήλιος και το τρίτο υπάκουσε στις συμβουλές των ‘μεγάλων’ και δεν εκτέθηκε ούτε στο φως ούτε στο νερό, με αποτέλεσμα να πλήττει.

    Πάω να δω την επόμενη ανάρτηση και θα φροντίσω να είμαι πιο καλός!!!!!!

    Αν γίνεται

  139. ΑΚ (ο) said

    «Η λέξη merde […] Χρησιμοποιείται όμως και σαν ευχή, κατ’ αντίφραση, για να φέρει τύχη […] Οι Άγγλοι λένε break a leg, οι Ιταλοί λένε in bocca al lupo, οι Γάλλοι merde, εμείς άραγε τι λέμε;»
    χρησιμοποιείται και στα ελληνικά η αντίστοιχη λέξη για καλή τύχη, για επιτυχία. Το έχω συναντήσει σε θεατρικές ομάδες, πριν την παράσταση, αντί του «Καλή επιτυχία» και συνήθως λέγεται τρεις φορές με κρεσέντο (η κάθε επόμεη λέξη πιο δυνατά από την προηγούμενη)

  140. […] Ο Πιέρ Καμπρόν (1770-1842) ήταν στρατηγός του Ναπολέοντα. Λένε πως ήταν ο τελευταίος που απέμεινε ν’ αντιστέκεται μάταια στο Βατερλό, όταν όλα είχαν πια κριθεί. Αντιγράφουμε από τους Αθλίους του Βίκτωρα Ουγκώ σε μετάφραση Γιώργου Κοτζιούλα που το βρήκαμε στο ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου: […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: