Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οπωροφόρες λέξεις, ένα καινούργιο βιβλίο

Posted by sarant στο 29 Απριλίου, 2013


oporofΑκολουθεί πολιτική διαφήμιση, λέει το προειδοποιητικό μήνυμα στα κανάλια για να μας κάνει να πιστέψουμε ότι οι άλλες εκπομπές, που δεν έχουν αυτό το μήνυμα, είναι πολιτικά ουδέτερες. Ακολουθεί ασύστολη διαφήμιση, θα μπορούσα να σας προειδοποιήσω κι εγώ, διότι οι Οπωροφόρες λέξεις δεν είναι απλώς ένα καινούργιο βιβλίο, είναι το καινούργιο βιβλίο μου, που από προχτές κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Σύμφωνα με τον υπότιτλό του, το βιβλίο είναι μια χυμώδης ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους. Το χυμώδης βέβαια, θα το κρίνουν οι αναγνώστες, αλλά το έβαλα για να δείξω ότι δεν είναι μια στεγνή επιστημονική πραγμάτευση του θέματος, δεν πρόκειται για μια εξέταση των φρούτων από μαγειρική,  διατροφολογική ή βοτανολογική σκοπιά· δεν θα σας πω ποια ιχνοστοιχεία περιέχει ο κάθε καρπός, ούτε τι πρέπει να τρώτε για να διατηρήσετε τη σιλουέτα  ή την υγεία σας. Ούτε θα σας δώσω πρωτότυπες συνταγές μαγειρικής με φρούτα. Κι όμως, προσκαλώ τους αναγνώστες να πάρουν μέρος σε ένα συμπόσιο.

Το συμπόσιο αυτό είναι ιστορικό, γλωσσικό, λογοτεχνικό, λαογραφικό: λέμε μερικά πράγματα για την ιστορία του κάθε καρπού και το πώς έφτασε στα μέρη μας, θυμόμαστε τι έλεγαν για τον καρπό αυτό οι αρχαίοι και Βυζαντινοί συγγραφείς, αναφερόμαστε στα ονόματα του κάθε καρπού, τόσο στο σημερινό όσο και στα παλαιότερα, καθώς και στις διαλεκτικές ονομασίες του, γνωρίζουμε την ετυμολογία των ονομάτων, τις παροιμιακές και ιδιωματικές φράσεις με το συγκεκριμένο φρούτο, την παρουσία του στη λογοτεχνία και στη λαογραφία. Με δυο λόγια, βλέπουμε τη θέση που έχει το κάθε φρούτο στον πολιτισμό μας και (πιο συνοπτικά, βέβαια) στον παγκόσμιο πολιτισμό.

Η περιήγηση αυτή βέβαια δεν είναι εξαντλητική – για το καθένα από τα φρούτα μπορεί να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο, μάλιστα για πολλά έχει όντως γραφτεί. Ωστόσο, από το πολύ υλικό που υπάρχει, πιστεύω πως διάλεξα τους μεγαλύτερους, τους γευστικότερους, τους πιο ζουμερούς καρπούς για να σας φιλέψω.

Στους ταχτικούς φίλους του ιστολογίου, το περιεχόμενο του βιβλίου δεν θα είναι εντελώς άγνωστο. Πολλά από τα κεφάλαια του βιβλίου πρωτοδημοσιεύτηκαν στο ιστολόγιο. Στο βιβλίο, βέβαια, παρουσιάζονται ξαναδουλεμένα και αισθητά βελτιωμένα, μεταξύ άλλων χάρη στα πολλά και εύστοχα δικά σας σχόλια -και σας ευχαριστώ όλους θερμά.

Συνολικά στο βιβλίο εξετάζονται πάνω από σαράντα φρούτα και καρποί, τα περισσότερα στο δικό τους κεφάλαιο, τα σπανιότερα μαζί με άλλα. Παραθέτω τα περιεχόμενα του βιβλίου -θα μαντέψετε, φαντάζομαι, ποιος καρπός εννοείται σε κάθε κεφάλαιο.

Πρόλογος

Τα φρούτα, οι καρποί, τα πωρικά, τα γεμίσια

Διαίρεση των οπωρικών

Ο βασιλιάς των φρούτων

Ο φτωχός συγγενής του βασιλιά

Το πανάρχαιο φρούτο

Μαρμελάδα από κυδώνι

Το περιφρονημένο φρούτο

Το πονηρό φρούτο

Το σύκο που ήρθε απ’ αλλού

Να κεράσει ένα κεράσι;

Το αγαπημένο φρούτο των παιδιών… που δεν είναι φρούτο

Η ελληνική φράουλα

Τι εστί βερίκοκο;

Το φρούτο από τη Συρία

Το φρούτο από την Περσία

Ο ώριμος καρπός

Το ελληνικό πεπόνι με τα πολλά ονόματα

Κίτρινο κίτρο, ζουμερό λεμόνι

Γλυκά πορτοκάλια, πικρά νεράντζια

Το μικρό πορτοκάλι

Τα υπόλοιπα εσπεριδοειδή

Το θεϊκό φρούτο

Το ελληνικό μαύρο χρυσάφι

Το άλλο φρούτο του Παραδείσου

Ανανάς και άλλα εξωτικά

Το κινέζικο φρούτο με το ελληνικό όνομα

Μούρα, βατόμουρα και άλλα φρούτα του δάσους

Ο επικεφαλής της φρουράς

Το βελανίδι του Δία

Το καρύδι από τον Πόντο

Το ελληνικό καρύδι

Το αιγινήτικο είναι νοστιμότερο

Καρποί  από φοίνικες

Επίμετρο: Ο Πωρικολόγος

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία αλλά και στα ηλεβιβλιοπωλεία,  σε τιμή που επιδιώχτηκε να είναι προσιτή (αν και με τη συμπίεση των εισοδημάτων, αυτό δεν είναι προφανές). Ελπίζω να χαρείτε το συμπόσιο αυτό και θα περιμένω τη γνώμη σας, εδώ και στην ειδική σελίδα που θα φτιάξω για τις Οπωροφόρες λέξεις.

ΥΓ Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι παρμένο από έναν διάσημο πίνακα του αναγεννησιακού Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο (Arcimboldo, 1527-1593), το Καλοκαίρι (ή μάλλον με μία παραλλαγή του πίνακα αυτού, μια και ο Αρτσιμπόλντο είχε τη συνήθεια να φτιάχνει πολλές παραλλαγές των έργων του).

135 Σχόλια προς “Οπωροφόρες λέξεις, ένα καινούργιο βιβλίο”

  1. Γ. said

    Προσωπικά, δεν καταλαβαίνω πώς ένα τέτοιο βιβλίο θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον… Όπως και να ‘χει, καλοτάξιδο.

  2. Καλοτάξιδο! Το link για την παραγγελία δεν λειτουργεί.Φαντάζομαι ότι πρόκειται γι’ αυτό εδώ: http://www.politeianet.gr/books/oporofores-lexeis-222441

  3. Γς said

    Καλημέρα
    Καλοφάγωο, ουπς, Καλοτάξιδο!
    Πολύ ενδιαφέρων και πιστεύω να βρούμε μέσα τα διάφορά γουστόζικα σχόλιά σου όταν μιλούσαμε για φρούτα για (μίλα μου για) μήλα κλπ.
    Πολύ ωραία ιδέα.

    Όλες οι φιλοδοξίες είναι θεμιτές. Ακόμη και βιβλίο με εξώφυλλο το Νίκο μας με ποδιά μαγειρικής. Συνταγες και τέτοια!

    Ωραία Καλοκαιράκι κιόλας

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, Νίκο! Δεν μου αρέσει το ξινό εισαγωγικό σχόλιο στην παρουσίασή σου, εν πάση περιπτώσει και το ξινό στοιχείο των φρούτων είναι -καλοτάξιδο, λοιπόν, κι από μένα! (ούτε αυτό το επίθετο μου αρέσει, θα επαναληφθεί κατά κόρον, υποθέτω, στα σχόλια που έπονται να ‘ρθούν, και θα είναι πιο ουσιαστικά απ’ τα δικά μας…).

    Δεν θυμάμαι αν σου έχω πει ότι η φίλη Πηνελόπη Σταυριανοπούλου, καθηγήτρια στη Φιλολογία του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, έκανε το διδακτορικό της πάνω στον «Πωρικολόγο»: μου φαίνεται ότι βρήκα τι θα της χαρίσω την επόμενη φορά που θα βρεθούμε!

  5. περαστικός said

    Καλημέρα και καλή επιτυχία στο νέο βιβλίο. Βλέπω ότι ακόμα και το όνομα του επιμελητή είναι στο πνεύμα του βιβλίου.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Μάλλον δεν θα έκανα καλή παρουσίαση.

    2: Ευχαριστώ για την επισήμανση, το διόρθωσα τώρα.

    3: Ε όχι και με ποδιά! 🙂

    4: Δεν μου το έχεις πει. Γιώργο -ναι, ταιριάζει.

  7. sarant said

    5: Τελείως τυχαία, αλλά… ναι!

  8. ilperea said

    Καλή επιτυχία.

    >>»»[…] δεν πρόκειται για μια εξέταση των φρούτων από μαγειρική, διατροφολογική ή βοτανολογική σκοπιά»

    Τότε μήπως είναι παραπλανητικό το θέμα στο οποίο το ενέταξε η ΠΟΛΙΤΕΙΑ (Θέμα: ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΕΙΣ-ΜΑΓΕΙΡΙΚΕΣ-ΔΙΑΦΟΡΑ/ ΚΗΠΟΙ – ΦΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ);

    ΥΓ >> «‘{…}χάρη στα πολλά και εύστοχα δικά σας σχόλια -και σας ευχαριστώ όλους θερμά.»
    Καμία «ειδική» εκπτωσούλα για την συνεισφορά μας; 😉

  9. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή Μεγαλοβδομάδα. 🙂
    Καλοτάξιδο κι από εμένα το καινούργιο σου πόνημα.
    Κεφάλαιο για το μεγάλο Γκας δεν βλέπω και ανησυχώ. 😀
    Οι εκδόσεις Κλειδάριθμος δεν έβγαζαν κυρίως βιβλία-οδηγούς πληροφορικής;

  10. sarant said

    8: Είναι εντελώς παραπλανητικό, αλλά η ειδική κατηγορία στην οποία ανήκει το βιβλίο, αν βρεθεί, είναι πολύ ολιγομελής.

    9: Έτσι ξεκίνησαν και έτσι γνωριστήκαμε με τον εκδότη πριν από πολλά-πολλά χρόνια, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια έχουν διαφοροποιηθεί πολύ και βγάζουν και λογοτεχνία κτλ.

  11. Ευχές !
    Μετά τις οπωροφόρες λέξεις δεν μου μένει παρά να καλλιεργήσω βιβλιοφόρα φυτά.
    Το άσμα της ημέρας παρότρυνση για τους υποψήφιους αναγνώστες του βιβλίου

  12. ζουμερότατο μου ακούγεται! καλή τύχη του!

  13. Γς said

    11:
    Το άσμα-παρότρυνση για τους υποψήφιους αναγνώστες του βιβλίο μελαγχολικόν.
    Ετσι είναι. Ολα ψεύτικα και τα βιβλία από χαρτί.
    Όλα χάρτινα σ αυτόν τον κόσμο.
    Όλα. Εκτός απ το χαρτί που είναι από ξύλο:

    >Μετά τις οπωροφόρες λέξεις δεν μου μένει παρά να καλλιεργήσω βιβλιοφόρα φυτά.

    Πάντως έχω δει και χειρότερα
    😉

  14. Raptakis Dimitrios said

    Των λέξεων τα πωρικά όλα ναι μυρισμένα/
    γι’αυτό κι ο Σαράντονικολής τά ‘χει πεθυμισμένα!

  15. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλοτάξιδο!
    Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει ο Ν. Σαραντάκος
    δείτε κι αυτό τώρα στο in.gr

    Ο Ματ, το πιο γρήγορο μαχαίρι, τεμαχίζει ένα καρπούζι σε 21 δευτερόλεπτα
    http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1231246347

    Λέτε να είναι ο Νίκος μεταμφιεσμένος;

  16. Γς said

    Ο βιβλιοπώλης μου εδώ έχει μια συνήθεια που με εκνευρίζει ελαφρώς.
    Μέχρι να περάσω να πάρω την παραγγελία μου κοιτάζει τα βιβλία και τα σχολιάζει μάλιστα.
    Εντάξει, δεν είναι για θάνατο. Εξάλλου το κάνει από ενδιαφέρων όπως λέει.
    Είναι όμως πώς να το κάνουμε ολίγον αδιακρισία.
    Είμαι περίεργος να δω τι θα πει για το βιβλίο σου.
    Να αργήσω λοιπόν δυο τρεις μέρες να πάω να το παραλάβω για να έχουμε μια καλή βιβλιοκρισία.
    Θα σου τη μεταφέρω.

  17. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, ευχές, μαντινάδες, βιντεάκια!

  18. sarant said

    16: Γιά να δούμε τι θα πει και ο ειδήμονας!

  19. Τσούρης Βασίλειος said

    Κι ένα μεγαλοβδομαδιάτικο μεζεδάκι σήμερα

    Επέζησε «απόπειρας δολοφονίας» ο Σύρος πρωθυπουργός
    http://news.in.gr/world/article/?aid=1231246377

    Έχει η Σύρος το νησί μας πρωθυπουργό;

  20. ΠΑΝΟΣ said

    Ζουμερό! Θα το πάρουμε.

  21. Θα γευτούμε τους χυμούς, θα φάμε το πονηρό φρούτο, θα κεράσουμε κεράσι και θα δούμε τι εστί βερίκοκο….

  22. gbaloglou said

    καλοτάξιδο(ς)!

  23. #9 Ο Νικοκύρης οδηγάει τούρμπο πόρσε 😉 Καλοτάξιδος, Νίκο!

  24. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    19: Ο Σύρος δεν μπορεί να αναφέρεται στη Σύρο. Ο Σύριος μπορεί να αναφέρεται και σε Σύρο και σε Συρία, ο Συριανός μόνο στη Σύρο.

    22: Ωραία, βρήκαμε τραγούδι για το βιβλίο!

  25. Christos said

    Καλοφάγωτη η ποικιλία, Νίκο!
    Κι ένα ενδιαφέρον σχετικό post

    http://bigthink.com/strange-maps/606-a-cucumber-map-of-europe

  26. herko said

    Καλοτάξιδο Νίκο.
    Διαμορφώνεται σιγα σιγα γλωσσική αρμάδα

  27. sarant said

    26: Καλό αττό με την αρμάδα!

    25: Τι ωραίος χάρτης και τι ωραίο άρθρο, σ’ ευχαριστώ! Το αγγούρι και η ντομάτα δεν μπήκαν στο βιβλίο, αν και από βοτανική άποψη είναι φρούτα, γιατί το θέμα το κοιτάζουμε από τη σκοπιά του καταναλωτή 😉 -μακάρι να βγει και δεύτερος τόμος με τα λαχανικά.

  28. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    22.Πίσω την έχει η αχλάδα την ουρά.
    Αλλά πόσα απίδια βάνει ο σάκος;

    Πάρτε ένα καντάρι για καλημέρα, Μ.Δευτέρα των Παθών:

    Το μήλο τση καλής μηλιάς
    καθάρισμα δε θέλει
    κι ‘ανι το φας και σύφλουδο
    γλυκύ ΄ναι ωσά ν το μέλι. Παλιά Μεσσαρίτικη

    Αγάπη μου ξυνόρογδο
    ξαρρωστικό κυδώνι
    όλο τον κόσμο ξαρρωστάς
    κι εμέ με θανατώνεις. Παμπάλαιη μαντινάδα

    Ρόγδια και μοσχοκύδωνα
    καρπούς του φθινοπώρου
    ήκοβγα κι εμυρίζουμου
    και τάξε πως σ εθώρου. Δική μου

    Αγάπη πού ρθει πάρωρα
    σα μήλο δίφορό ΄ναι
    απ απομένει στα κλαδιά
    και τα πουλιά το τρώνε. Κ.Μουντάκης.

    Θυμάσαι μανταρίνι μου
    και κόκκινο μου μήλο
    που σου λεγα πως σ΄αγαπώ
    κι έτρεμα ωσαν το φύλλο. Μ.Αλεξάκης

    Εκοκκινοκωλιάσανε
    τα σύκα στσι Βολιάρες
    να πέψομε το Μανωλιό
    να φέρει δυο γομάρες. Παλιά τοπική της Κ.Σύμης Βιάννου

    Αφέντη του οπωρώνα, ζηλεύω τρομερά από προχθές γι αυτό το βιβλίο. Με πήραν τα ζουμιά :). Μάνι-μάνι (στη βράση) προτείνω να το μαντιδανοποιήσω, μαντιναδοστολίσω .Τόσο μ αρέσει η ιδέα. Έχει και φωτό μέσα; Τις φαντάζομαι διαλεγμένες, ρετρό και τέτοια…

  29. sarant said

    28: Αμ αυτά έπρεπε να τα κάνουμε από πριν 🙂
    Έχει και φωτο, αλλά όχι έγχρωμες.
    Μου φαίνεται πρέπει να βγει δεύτερη έκδοση!

  30. spiral architect said

    @28, 29: E μωρέ, τσι ρακές μη ξεχάσετε! 😀

  31. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    29. Θα βάνω εδώ τα κοφινάκια μου κι άμα ξεζουμίσουμε την πρώτη σοδιά, βλέπουμε.
    Από το τζάμι θωρώ , αυτή τη στιγμή, έναν κερομύτη κοτσιφό να ξετσαπίζει (για το κρέας που το ξεκοκαλίζουμε τρώγοντας λέγεται) ένα κίτρινο μούσμουλο κάτω από τη δεσπολιά του κήπου. Το τρώει τόσο ηδονικά λες και ξέρει ότι τον απαθανατίζω.
    30.Απ όλα έχει ο μπαξές. Με γαργαλάνε τα ζαρζαβατικά, αλλά μην τ ανακατέψουμε.Μόνο μια εξαίρεση επίκαιρη , για τη ρακή που είπες :άριστος μεζές η αγκινάρα με λεμόνι κι αλάτι ωμή σε φεταλίδια. και χλωρά κουκιά. Σπυριά τρυφερά. Λιοκούκια μεγαλοβδομαδιάτικα και ασπροχοχλιδάκια βραστά (για τη νηστεία)

    -Η υπέροχη παιδική -και όχι μόνο- Φρουτοπία είναι ένας φανταστικός φρουτόκοσμος από την πένα του Τριβιζά:
    Αιμίλιος το μήλο
    Ανανίας ο ανανάς
    Φρουφρού η φράουλα
    Ρωμύλος (;) το ρόδι
    κ.ο.κ
    Για κοπιάστε στα «Σαραντακέικα περβόλια» για τ΄ αληθινά φρούτα στα δέντρα και στα καφάσια τους. Για περάστε, για περάστεεε!

  32. spiral architect said

    @31: αγριαγκινάρα με λεμόνι κι αλάτι ωμή σε φεταλίδια. και χλωρά κουκιά. Σπυριά τρυφερά. Λιοκούκια μεγαλοβδομαδιάτικα και ασπροχοχλιδάκια βραστά (για τη νηστεία)
    Είσαι πρώτη! 🙂

  33. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Ευχαριστούμε Νικοκύρη. Μόλις το παρήγγειλα. Άντε να δούμε τι έγραψες πάλι… 🙂

  34. Ο καιρός καταπληκτικός, έρχεται Πάσχα, ήρθε και ένα βιβλίο ανοιξιάτικο, γεμάτο γεύσεις και αρώματα, τι άλλο θέλουμε; 🙂

    Τι ωραία και τα σχόλιά σας (τα περισσότερα δηλαδή)! Μας έχει πιάσει λιγάκι όλους η Άνοιξη, έτσι;
    Καλή Μεγαλοβδομάδα!!! 🙂

  35. Καλοτάξιδο και καλοδιαβασμένο, όπως λέμε … ‘καλοφάγωτο’… 🙂
    (Δεν μπορώ να μην αναφέρω όμως ότι μου έκανε εντύπωση που στο παραπάνω άρθρο η πρώτη και η δεύτερη παράγραφος είναι στο 1ο ενικό πρόσωπο, ενώ η 3η στο 1ο πληθυντικό. Με ενοχλούν πάντα οι ανακολουθίες αριθμών ή χρόνων…)

  36. Titus Fructus Arborensis said

    Υπείρoχον κεραστικόν (με κεράσια). Θα έλθει στην Κύπρο, ή να το παραγγείλω από το Σολώνειο;
    Φαντάζομαι θα βγάλατε ‘ισχάδας’ στην έρευνά του.

  37. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, με καταϋποχρεώνετε!

    36: Θα ρωτήσω για την Κύπρο, φαντάζομαι πως θα έρθει.

  38. Zazula said

    Ευχόμαστε τα καλύτερα! 🙂

  39. @35: Εγώ δεν βλέπω καμία ανακολουθία. Στην πρώτη παράγραφο χρησιμοποιείται 1ο ενικό γιατί ο αναρτών μας περιγράφει τον σκοπό της σημερινής του ανάρτησης. Στην 2η παράγραφο λέει ότι με το βιβλίο αυτό μας προσκαλεί σε ένα συμπόσιο και στη συνέχεια, στην 3η παράγραφο, περιγράφει το συμπόσιο αυτό, στο οποίο συμμετέχουν και οι αναγνώστες του βιβλίου, δεν είναι μόνος του. Άρα απαραίτητος ο πληθυντικός, δεν νομίζετε;

  40. ΣοφίαΟικ said

    Καλές πωλήσεις, Νικοκύρη και με το μαλακό, ακόμα δεν τελείωσα το προηγούμενο βιβλίο…

  41. Alexis said

    #28: Να συμπληρώσω Έφη:

    Μες του Μαγιού τις μυρωδιές τα κόκκινα κεράσια
    για δες τε πως χορεύουνε τση Κρήτης τα κοράσια.

    Ώπα! Φέρτε ρακές και πιάστε τον πεντοζάλη! 😀

  42. kz said

    Εγώ πάντως βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το θέμα. Καλοτάξιδο, Νικοκύρη.

  43. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -Άμα σου λέω πορτοκάλι να κρύβεσαι κι άμα σου λέω μανταρίνι να βγαίνεις

    Έχουμε πλήθος φρουτοτράγουδα και ταινίες.
    – Μες του Μαγιού τις μυρωδιές τα κόκκινα κεράσια
    -Ηράκλειο Καλαμάτα και βύσσινο γλυκό
    -Χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερύκοκο
    – Εβγαζα απ τις τσέπες μου φλούδες μανταρίνι
    -κι εμείς με σλιπινμπάγκ και με καρπούζι, θα κάνουμε το γύρο των νησιών
    -τα σύκα τα καρύδια και το γλυκό κρασί
    – και τάχεις τόσο ντροπαλά τα κιτρολέμονά σου
    -Σαν κέρινο πικρό λεμόνι, που έχει αρχίσει να σαπίζει μέσα στη χούφτα μου κρατάω τ όχι που μου έχεις πει.
    -Του παραδείσου λεμονιά. ( ο Νικοκύρης έβαλε και το λεμόνι)
    -Κοντούλα λεμονιά
    -Στην πορτοκαλιά από κάτω πλένει τα βαμβακερά..
    -Ταινίες:
    -«Αθέμιτος συναγωνισμός»του Δήμου Αβδελιώδη, πωπώ καρπούζια ,τα σκασμένα!!!
    -Βερύκοκα στο καλάθι. Τάκη Τουλιάτου
    ‘-Ερωτας στη Χουρμαδιά. Σταύρου Τσιώλη

    Τα μήλα και η μηλιά λέω πρέπει να μπουν σε μοναχικό τους (καταδικό τους) παρτεράκι
    -Χρυσομηλιά τα μήλα φορτωμένη
    -Μήλο μου κόκκινο
    -Πετάς κυπαρισόμηλο κι εγώ πετάω μήλο.
    -σου στέλνω μήλο σέπεται, κυδώνι μαραγκιάζει

  44. Alexis said

    Η εικόνα του εξωφύλλου είναι πίνακας κάποιου γνωστού ζωγράφου ή κάνω λάθος;
    Απλώς δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να θυμηθώ περισσότερα…

    Καλές πωλήσεις κι από μένα Νίκο.

  45. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ε πετραμυγδαλάκι μου
    από το Μεραμπέλλο
    κι ίντα ψεγάδι να σου βρώ
    να πω πως δε σε θέλω. Παλιά, απαντητικά σε αγκαλιαστό χορό, λέει η θεία μου

  46. Επίχαρμος said

    Καλή επιτυχία κι από μένα. Και στην επόμενη έκδοση ελπίζω να περιλάβεις και κάτι για τη Φρουτοπία (νεανικές μνήμες, γαρ) και για όσους συνελήφθησαν κλέπτοντες οπώρας (αυτό, το ζητώ λόγω επαγγελματικής διαστροφής: ως γνωστόν η δικηγορία δεν είναι επάγγελμα, είναι κουσούρι 🙂 )

  47. Επίχαρμος said

    43. Σαράντα μήλα κόκκινα

  48. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    46.Και τουςσυκοφάντες!

    -«Τα μήλα των εσπερίδων» (που ήταν πορτοκάλια είπανε;)

    Θυμάσαι ‘οντε τσι τρώαμε
    στ αμπέλι τσι μπουρνέλες
    κι έτρωγα γω τς αγένωτες
    κι εσύ τσι γενομένες

  49. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -Μήλα Οροπεδίου – ασυναγώνιστα (τι Τριπόλεως και τι Πηλίου, κουραφέξαλα). Νικοκύρη αν δεν τ αναφέρεις, θα πληγωθ’ω.Μόνο μια Β’ έκδοση θα με παρηγορήσει

  50. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Για τους συκοφάντες λέω, λέω και για τα μήλα των Εσπερίδων, που κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να ήταν πορτοκάλια (που ήταν άγνωστα στα μέρη μας τότε), και για τους κλέπτοντες οπώρας έχει το βιβλίο κάτι, και πολλά από τα τραγούδια που αναφέρονται έχω, αλλά τα Μήλα Οροπεδίου δεν τα έχω, μόνο με δεύτερη έκδσοη θα επανορθώσω 🙂

  51. Πέπε said

    Να προσθέσω κι εγώ ένα δίστιχο στη συλλογή της Έφης:

    Μου ‘πες πως είσαι λεμονιά με όμορφα λεμόνια,
    να τα παινέψω θέλησα κι είπα πως είν’ πεπόνια.

    (Το Αίνιγμα, Β. Παπάζογλου)

  52. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Νάχα νεράτζι νά ριχνα στο πέρα παραθύρι
    να τσάκιζα το μαστραπά που χεις στο παραθύρι.

    Στα μήλα του Οροπεδίου κάνει σπαρακτική αναφορά η Ρέα Γαλανάκη στο δυνατό της » Βιο του Ισμαήλ Φερίκ Πασά». ‘Οντως είναι φημισμένα μαζί με τις πατάτες και τα φρύα (λάχανα).

  53. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    52 ωχ ! να τσάκιζα το μαστραπά που χεις το μόσχο μέσα

    Ήμουν ήδη στην επόμενη μαντινάδα:

    -Δε θέλω μπλιο μουρνόρακη =ρακή από μούρα-εκλεκτή)
    κι αμύγδαλα αθάλεια* *(η ποικιλία «αφράτα»)
    έχει κι αλλού πορτοκαλιές
    που κάνουν πορτοκάλια

  54. sarant said

    51: Και μετά προσφέρεται να της το λύσει, ο μπερμπάντης 😉

    53: Και μουρνόρακη έχει το βιβλίο 🙂

  55. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Το κάστανο θέλει κρασί
    το λάχανο λεμονι
    τα μαύρα μάτια φίλημα
    βραδιάζει ξημερώνει

    κατ ‘αλλη εκδοχή:

    Το κάστανο θέλει κρασί
    και το καρύδι μέλι
    και το κοπέλι κοπελιά
    κι κοπελιά κοπέλι.

    54,Τα αθάλεια (αθάλια;) αμύγδαλα είναι ποικιλία και πρέπει να προστεθεί μελλοντικώς. Με αυτά και τη μουρνόρακη γινόταν τα προξενολόγια. Γι αυτό ο άλλος είπε ότι δε θέλει μπλιο μουρνόρακη κι αμύγδαλα αθάλια (ήτοι τέρμα τα «συναλίκια» του είδους).
    Καθώς και τα βασβούλια, αμυγδαλάκια ολοστρόγγυλα μικρά με πολύ σκληρό περίβλημα, ας πούμε άγρια, με μια ελαφρότατη πικρίλα αλλά πολύ αρωματικά .Καλύτερα από τα πικραμύγδαλα που κάνουν τη σουμάδα. Η θεία μου τα φτιάχνει λικέρ όταν προκύψουνε.(Δεν σώζονται παρά ελάχιστα απ αυτά τα παλιά δέντρα, εξ αιτίας των πυκαγιών)

  56. sarant said

    Αμύγδαλα ξέρω τα αθάσια. Αθάλια όχι.

  57. Δημήτρης Μ. said

    Και λίγη μουσική, για το «καλό ταξίδι»

  58. aerosol said

    Να σκίσει, Νικοδέσποτα!
    [Λεμόνι στην πορτοκαλιά τραγουδούσε ο Παπάζογλου. Σαν το ξινό, κακιασμένο πρώτο σχόλιο μέσα στη γλύκα των ευχών μας.]

  59. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -Τα φρούτα γενικώς είναι «τα δροσερικά». Μια αγαπησιάρικη γιαγιούλα όταν την πήραν οι δικοί της στην πόλη,έλεγε ευχαριστημένη «καλά είναι στην πολιτεία γιατ έχει πολλά δροσερικά.»

    Αθάλια:
    Δεκαπεντάρης στο χωριό
    Δεκαπενταυγουσθιανό διήγημα
    Του Δημήτρη Θεοδοσάκη, του Κάστρου Ταχυδρόμος
    http://www. patris.gr/articles/40552?PHPSESSID=#.UX52TaLwmbs
    …………………………………………………………………………………………………………………………………..
    Γέμισε χαρά, ήρχιξε να διαρμίζεται το σπίτι να κονέψει τα παιδιά του και χαρουμένεψε ο άτυχος φαμελίτης. Παράτησε να πίνει και πήε στου Καημένου την Kορφή πούχε μια μεγάλη απιδιά και έφερε μυρωδάτα απίδια που μοσχοβολούσανε ,γέμισε δυο τριχοντουρβάδες αθάλια αμύγδαλα αγόρασε ένα βάζο μέλι ,εμάζωξε γινωμενα σύκα, έφερε από ρημασμένο αμπέλι του ένα καλάθι σταφύλια , μούσκεψε μια σπορά χωράφι για να βάλει χειμωνιάτικο περβόλι και ΄νίμενε τη φαμελιά ναρθεί.
    ………………………………………………….

  60. sarant said

    57: Δεν το ήξερα, σ’ ευχαριστώ! (δίνει ιδέες για τα λαχανικά!)

    58: Νάσαι καλά!

  61. marulaki said

    #45 Έφη, εγώ το ξέρω:
    Σητεία, Ιεράπετρα, Λασίθι*, Μεραμπέλο,
    ίντα ψεγάδι να σας βρω, να πω πως δε σας θέλω.

    Βέβαια έτσι, δεν κολλάει με τα φρούτα. Καλοφάγωτο Νικοκύρη! 🙂

    [i]*εννοεί το οροπέδιο Λασιθίου[/i]

  62. spyroszer said

    Καλοτάξιδο Νικοκύρη.
    Αδικείται πάντως λίγο από την κατηγορία που το έβαλαν. Θα μπορούσαν να το εντάξουν στη λαογραφία ή στη γλώσσα. Ελπίζω να μην το βάλουν στα βιβλιοπωλεία μαζί με τις συνταγές, τα βοτανολογικά, τα κηπουρικά, πώς να χάσετε 20 κιλά σε ένα μήνα κλπ..

  63. Βασίλης Ορφανός said

    Συγχαρητήρια κι από μένα. Και καλή συνέχεια (μήπως κάτι για … «δίφορες» λέξεις; αυτές που τα λεξικά τις έχουν με εκθέτη 1 και 2).

  64. agapanthos said

  65. 40 φρούτα ο Σαραντάκος,
    επιμελείται ο Κερασίδης…
    χμμμμ
    πιάσε ένα καφάσι και για μένα!

  66. sarant said

    62: Σπύρο, ευχαριστώ. Αυτό πυο λες για την κατάταξη το πρόσεξαν κι άλλοι και έχω επικοινωνήσει να δω πώς μπορεί να αλλάξει, αν όχι στα ηλεβιβλιοπωλεία, τουλάχιστον στα τούβλινα.

    63: Βασίλη, σευχαριστώ -έχουν πάρει σειρά τα επόμενα!

  67. agapanthos said

    @66 Ναι, σήμερα στην Πολιτεία ο υπάλληλος απορούσε που ήταν σε αυτό το τμήμα το βιβλίο και κάτι μουρμούριζε.

  68. […] Τυχαίνει να μ’ αρέσουν τα φρούτα και οι χυμοί τους. Έβγαλε λοιπόν ο κύριος αυτός ένα βιβλίο με τον τίτλο «Οπωροφόρες λέξεις». Ε, μ’ έφαγε η περιέργεια να το διαβάσω. Έλα μου όμως που δεν μου περισσεύει ούτε τσακιστή δεκάρα. Έριξα που λέτε τα μούτρα μου κάτω και τον παρακάλεσα να μου το χορηγήσει. Προς τούτο απέστειλα το παρακάτω αίτημα στην ιστοσελίδα του ( https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/29/oporofores/#more-8786): […]

  69. sarant said

    64: Κι αυτό υπάρχει στο βιβλίο 🙂 Αγάπανθε, είπα στον εκδότη να μεριμνήσει.

  70. sarant said

    Σε σχέση με το σχόλιο 68, ο κ. Βασδέκης (athriskos.gr) έχει κάνει κάποιο λάθος. Κοίταξα τη σπαμοπαγίδα και είναι άδεια, κανένα σχόλιό του δεν απορρίφθηκε, δεν έχω δει τίποτα, ούτε είναι δική μου η ιστοσελίδα να έχω απόλυτον έλεγχο πάνω της. Επίσης,αν ήθελα να τον λογοκρίνω, θα έσβηνα και το pingback του σχολίου 68.

  71. silia said

    Ευπώλητο , εύχομαι .

  72. dtel said

    Μόλις το παρήγγειλα κι εγώ.

    Με τις ευχές μου για πολλές πολλές πωλήσεις … 🙂

  73. ANGELIKI said

    ΜΠΡΑΒΟ ΝΙΚΟ!
    ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΑ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΑ! ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΝΩ…………………………………………………………………………
    ΝΑΣΑΙ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΒΑΘΕΙΑ ΣΟΥ ΓΕΡΑΜΑΤΑ!
    Κ.

  74. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα 🙂

  75. Μισιρλού... said

    Εξαιρετικά! Υπέροχα!
    Τώρα, θα’χουμε και βιταμινούχες αναγνώσεις! 🙂

    Με τις πιο ζουμερές μου ευχές, καλοτάξιδο!

  76. skol said

    Καλοδιάβαστο! Στα μπεστσέλερ να το δεις!

    Ας προσθέσω κι εγώ στα στιχάκια ένα ζουμερό δίστιχο απ’ την Οδύσσεια

    Μεστώνει απίδι, κι άλλο ανθεί, και μήλο πα στο μήλο,
    πα στο σταφύλι άλλο τσαμπί, και σύκο πα στο σύκο

    (η 120, έπεσα πάνω του πρόσφατα με αφορμή ένα προηγούμενο σχόλιο)

  77. # 50

    Πήγε πολύ μακριά ο Ηρακλής για να φέρει τα μήλα των εσπερίδων και μάλλον υπήρχαν σε κάποια νησάκια μετά τις Ηράκλειες στήλες

    λίγο πολύ ο ίδιος μύθος υπάρχει και για τον «Ηρακλή» της Μαχαμπαράτα τον Μπίμα, κι αυτός πορτοκαλιά φρούτα έφερε αλλά μάλλον ήταν λωτοί

    Δηλαδή μόνο το χρώμα είναι σίγουρο

  78. Και μια μαντινάδα για την Εφηέφη:

    Ζάλη μου φέρνει στο μυαλό
    σαν τρώγω το αχλάδι
    και σε θυμάμαι το πρωΐ
    μα σε ξεχνώ το βράδυ (του gpoint)

  79. Ἄ τί ὡραία ἔκπληξι! Καλοτάξιδο!

  80. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    47.Η ωραία φρουταρία «Σαράντα μήλα κόκκινα» (πολύ πετυχημένα αυτά τα 40 μήλα)

    «…διάλεξα τους μεγαλύτερους, τους γευστικότερους, τους πιο ζουμερούς καρπούς για να σας φιλέψω.»
    Οι μεγαλύτεροι καρποί είναι ας πούμε 25 κιλά καρπούζι;ή είναι τίποτα άλλοι γίγαντες που παίρνουν Γκίνες κατά καιρούς;

    -Όποιος έχει το πεπόνι έχει και το μαχαίρι.

    -Καλοκαίρι, λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι.

    -Ένα δύο τρία πήγα στην Κυρία
    μου ΄δωσε ένα μήλο,μήλο δαγκωμένο.

    -«Το μηλάκι» ή «τα μήλα», παιδικό παιχνίδι. «Να βγάλουμε τα μήλα» η βασική φράση.

    -Να κόψω τα μίντζιρα, τα σίντζιρα τα σίντζι-μίντζι-χόντζιρα. Σούπερ φανταστικά φρούτα.

    – Ωρέ τί φρούτο είν τούτος; στο κοφίνι δε χωρεί,στο καλάθι περισσεύει

    – Αυτή είναι η γη των των λωτοφάγων ( ή ο ναυαγός) από τα Ξύλινα Σπαθιά. Και μερικοί άλλοι μουσικοί λωτοφάγοι.

  81. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    78. Ευχαριστώ. Την ίδια στιγμή έγραφα για τους Λωτοφάγους.Αλλά και τ αχλάδι την ίδια δουλειά κάνει βλέπω 🙂

    Φρουτοζεύγαρα :

    πορτοκαλομαντάρινα
    μηλάχλαδα
    νερατζολέμονα
    καρυδαμύγδαλα
    λεμονοπορτόκαλα
    Βυσινοκέρασα
    συκοστάφυλα
    καρπουζοπέπονα.

    Σ.Σ έχω λυσσάξει από τη ζήλια μου 🙂 🙂

  82. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις ευχές!

    81: Άσε, γιατί κι εγώ έχω θυμώσει που (τώρα μόλις) συνειδητοποίησα ότι στο βιβλίο ΔΕΝ έχω τους λωτούς…

  83. Αρκεσινεύς said

    Νίκο, ολόψυχα σου εύχομαι το βιβλίο σου να έχεις όχι μόνο δεύτερη αλλά πολλές εκδόσεις.

    Μια ευχή που έκαναν οι παλιοί μόλις έβλεπαν των τριών μερών φεγγάρι:

    Προσκυνώ σε, νιο φεγγάρι, κι απού σ’ έμπεψε ομάδι,
    ως γεμίζεις, να γεμίζει το πουγκί μ(σ)ου.

    Για σένα, Έφη,που βγάζεις από το στόμα σου μέλι με τη γλυκάδα.

    Εσύ ’σαι τ’ άνθη των ανθών και της μηλιάς το μήλο,
    εσύ ’σαι που γεννήθηκες αντάμα με τον ήλιο.

  84. Dinos said

    Είσαι σπαστικός, ρε Σαραντάκο.
    Τι θα πρωτοαγοράσω το μεγάλο Σάββατο που ευκαιρώ?
    Πατσαδες και ποδαρακια η οπωροφορες λέξεις?
    Με άγχωσες.

    Καλοταξιδο!!

  85. # 82

    Νίκο η δεύτερη έκδοση δεν θα είναι μόνοβελτιωμένη αλλά και επηυξημένη

    και επειδή έχω περίεργα (αλλά άκρως γευσιγνωστικά ) γούστα στα φρούτα ελπίζω πως η πιο τοπ τριάδα συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο σου

    ( απαραίτητο το «ου στο φρούτο ) : μούρο – μούσμουλο – κούμαρο

  86. sarant said

    83: Αρκεσινέα, σ’ ευχαριστώ πολύ 🙂

    84: Ναι, αλλά κι ένα φρουτάκι δεν ταιριάζει μετά τα ποδαράκια;

    85: Εννοείται πως συμπεριλαμβάνεται -με χωριστό κεφάλαιο για τα κούμαρα, μάλιστα!

  87. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    83. Αρκεσινέα Χαίρε
    «Χίλια καλώς ορίσετε και σύκα και σταφύλια». Αυθεντική φράση, έτσι, μετέωρη. Η λαλά μάς υποδεχόταν με ανοιχτές αγκάλες λέγοντας αυτό το γλυκύ χαιρετισμό. Και ύστερα: Καλώς τα τα παιδάκια μου καλώς τα τα παιδιά μου.

  88. spyroszer said

    77. Πήγε πολύ μακριά ο Ηρακλής για να φέρει τα μήλα των εσπερίδων και μάλλον υπήρχαν σε κάποια νησάκια μετά τις Ηράκλειες στήλες

    Μου δίνεις την ευκαιρία να μοιραστώ μια ομορφιά που άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο από τον Αδώνι: έλεγε για την οφσόρ του Καμμένου, ότι έχει έδρα στη Νήσο του Ανθρώπου στη Μάγχη.

  89. spyroszer said

    τον Άδωνι, τον γνωστό.

  90. ἐπειδὴ μνημονεύθηκε καὶ ἡ Φρουτοπία -ἤμουν φανατικὸς θεατής καὶ ἀναγνώστης της.

  91. sarant said

    88: Έχει ήδη μπει στα μεζεδάκια για το Σάββατο, αλλά πρόσεξε ότι είναι διπλό μεζεδάκι, γεμιστό, διότι βέβαια το νησί αυτό δεν βρίσκεται στη Μάγχη (αλλά μεταξύ Αγγλίας και Ιρλανδίας)!

  92. amor said

    Νίκο , ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ !!! Ανυπομονώ να διαβάσω τα … χυμώδη σχόλιά σου.

  93. spyroszer said

    91. Τριπλό μεζεδάκι, γιατί απ’ ό,τι βλέπω είπε «νησιά του Ανθρώπου», τα νησιά της Μάγχης.
    http://www.megatv.com/megagegonota/article.asp?catid=27371&subid=2&pubid=31081544

  94. spiral architect said

    @88: Τι θα γίνει πια μ’ αυτόν τον καραγκιόζη; Κάθε μέρα θα βγει σε 5-6 κανάλια, σταθμούς και το τουίτερ πλόον έχει βογγήξει. Θαρρώ ότι, τελικά θα καταλήξει σαν τη Εφη Θώδη.

  95. Νίκος Παναγιωτόπουλος από Πάτρα said

    κ. Νίκο σας εύχομαι πολλές πωλήσεις…
    Χαιρετισμούς σε όλη την καλή παρέα
    των σχολιαστών.
    Φιλικά Ν.

  96. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    82.Περί λησμονηθέντος λωτού. Εμ ως λωτός έβαλε αυτογκόλ. Ξεχάστηκε όπως ξέχναγαν αυτοί του τον δοκίμαζαν. 🙂
    Νικοκύρη παρηγορήσου. Θα πιάσουμε ξανά το φρουτόνημα από τα τζίτζιφα. Το θεωρώ δεδομένο ότι είναι τα τζίτζιφα μες τα 40:
    Τζίτζιφα:
    Όνομα Ziziphus lotus
    Κοινή ονομασία Ζίζιφος ο λωτός.

  97. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    96: Ωχ….

  98. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Η εσάρπα – 1998
    Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

    Σ’ ένα κλαδί μαγιάτικο
    πιάστηκε μια εσάρπα
    την είδε το ροδάκινο
    και ρόδισε η σάρκα
    ……………………………

    Σ’ ένα κλαδί μαγιάτικο
    πιάστηκε τ’ όνειρό μου
    και πέσαν τα ροδάκινα
    μπρος στο παράθυρό μου
    ……………………………

  99. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    97. Τζίφος τα τζίτζιφα ε; Παράπονα η φερώνυμη κοντογειτονιά. Χτίζω το μέλλον της Β΄έκδοσης. 🙂 🙂

  100. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    85. Και βατόμουρο γιαμ γιαμ

  101. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Και μια μεταμοντέρνα για καληνύχτα:

    Εξήντα μήνες σ αγαπώ
    σύνολο πέντε χρόνια
    και λεμονιά να φύτευγα
    θα τρωγα τα λεμόνια.

  102. christos k said

    Νίκο καλοτάξιδο κι απο εμένα!

  103. sarant said

    101: Μεταμοντέρνα είναι αυτή; Πάντως κάπου την ξέρω.

    102: Ευχαριστώ Χρήστο!

  104. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Διαβάζω πρωί-πρωί σχόλιο κάποιου απρόσεκτου σχολιογράφου (στο 44, νομίζω), σχετικά με το εξώφυλλο και τον πίνακα «μάλλον γνωστού ζωγράφου, που κάτι τού θυμίζει». Η απάντηση βρίσκεται, βέβαια, μέσα στο κείμενο αλλά και στην «ετικέτα» της καταχώρισης.
    Πάντως, για να λέμε και τα σύκα-σύκα, στον πίνακα παρεισφρύουν και άλλα προϊόντα της γης, ζαρζαβατικά, λαχανικά, δημητριακά -εκτός από φρούτα, δυναμιτίζοντας έτσι το «οπωροφόρον» περιεχόμενο.

    Έχει άλλους πίνακες, περισσότερο «φρουτώδεις», ο Αρτσιμπόλντο.

  105. Λίστα Λαγκάρντ said

    @94,
    η Έφη Θώδη είναι Αγία μπροστά στον Άδωνι, αρχιτέκτονα.

  106. sarant said

    104: Έχει, αλλά κανείς δεν είναι αποκλειστικά φρουτένιος (και πώς θα γινόταν) και αυτός μας φάνηκε πιο καλός για εξώφυλλο 🙂

  107. Alexis said

    #104, κ. Λυκοτραφίτη, ο «απρόσεκτος σχολιογράφος» θεωρεί πως η απροσεξία είναι σαφώς «ελαφρύτερο» παράπτωμα από την ειρωνία.

    Εάν διαφωνείτε τότε συγγνώμη που σας σύγχυσα «πρωί-πρωί»

  108. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    107, ούτε με συγχύσατε ούτε σας ειρωνεύτηκα.

  109. Πολλές ευχές για μεγάλη επιτυχία ΚΑΙ σε αυτό το εγχείρημά σας.

  110. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ 🙂

  111. Raptakis Dimitrios said

    Πλάι στις μυρωδάτες μαντινάδες της Έφης, να πω κι εγώ δύο αχλαδάτες:

    Πάνω στα όρια στα βουνά κυλιέται ένα-ν απίδι
    κοντό να κάμω πεθερό τον εδικό σου κύρη;

    Πάνω στα όρη στα βουνά κυλιέται μια ρομάνα*
    κοντό να κάμω πεθερά την εδική σου μάνα;

    κοντό=άραγε
    ρομάνα= ποικιλία αχλαδιού, από το οροπέδιο του Ψυχρού Λασηθίου, θαρρώ πως.
    Και τις δύο τις έχει δισκογραφήσει ο καλά καλός λυράρης Δημήτρης Σγουρός, εκ Κριτσάς.

  112. Leonicos said

    Καλοτάξιδο. Το παράγγειλα. Αλλά μέχρι να ερθει εκείνο, θα πάω στο Ντουμπρόβνικ εγώ. Από μετά

    Τελικά το μπλογκ σου δε με χωνεύει. Τώρα θέλει και αριθμό ταυτότητας, ΑΜΚΑ και ΑΦΜ για να με περάσει. Μα τι έχω κάνει και με πήρα για πιθανό τρομοκράτη;

  113. Leonicos said

    Αφού τα έδωσα όλα αυτά, + Μητρώο ΕΟΠΥ, μου ζήτησε ΚΑΙ κωδικό.

    Πότε θα ζητήσει και δακτυλικά αποτυπώματα;

  114. sarant said

    111: Μάθαμε και το κοντό 🙂

    113: Τι να σου πω, σε αυτά δεν έχω ανάμιξη.

  115. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    103. Αυτό το «σύνολο πέντε χρόνια» μου κάνει προχώ. 🙂 η σύγχρονη θα έλεγε π.χ…. σύνολο πέντε χρόνους , θα χα φυτέψει γιασεμί να χώνομαι στσι κλώνους. Η κλασική παλιά , δε θα είχε τη λέξη σύνολο. Πς! μαντιναδοκατεχαρά να σου πετύχει
    Μπορεί να είναι βέβαια αρκετού καιρού.Κι εγώ πάει καιρός που την πρωτάκουσα. Εδω πάνε αυτές οι σκωπτικές για τα κινητά και τα καλάσνικοφ, 20 χρόνια και βάλε. Για τον ορισμό του μεταμοντέρνου…
    114. Κάπου μου φαίνεται το ΄γραψα κι εγώ ως «κοντώ». Λέγεται ευρέως στη θέση του άραγε καθώς και «κι άμε κοντό!» =σιγά τώρα (ελαφρά ειρωνικά)

    111. Χρησιμοποιείται πολύ και το : μια μαντινάδα θα σας πω απάνω στο λεμόνι, αχλάδι, (μέχρι και ροβύθι) που κάνουν εύκολη ρίμα ως γαμηλιάτικα παινάδια.
    Μπράβο για τη ρομάνα, εξαιρετική παλιά ποικιλία. Είχαμε κι εμείς στα ορεινά μας, στην προς Λιβυκό μεριά των Λασιθιώτικων βουνών. Τί θύμισες τώρα: Τα μπαρτσόνια ήταν μια ακόμη σπουδαία ποικιλία.Εκλεκτή και λιγάκι σπάνια ακόμη και τότε. Μεγάλα,ευωδιαστά με ακανόνιστο σχήμα το καθένα,ας πούμε σαν πατάτες.
    Από οικογενειακή αφήγηση, νυφιάτικες :
    Επήρετε τη ροδαρά, ομάδι με τη ρίζα
    π΄απλώναμε τα ρούχα μας απάνω κι εμυρίζα
    Επήρετε την απιδιά που ΄κανε τα μπαρτσόνια
    καλά να τη προσέχετε ν΄ αθίζει χίλια χρόνια.

    Αχλαδιά στα καθ΄ ημάς τότε, ήταν η εδώ γκορτσά.

    Σ.Σ. Στην Πελοπόννησο, κι αλλού, τραγουδιέται σε γάμο επίσης: Ένα τραγούδι θα σας πω επάνω στο λεμόνι, στο κυδώνι κλπ

  116. sarant said

    115: Α, το σύνολο -ναι, αυτό είναι ύποπτο. Εγώ την έχω ακούσει «μας κάνουν πέντε χρόνια»

    Για το λεμόνι, όταν το είχαμε συζητήσει, είχαμε πει ότι άρχισε με το κεράσι (το κεράσειν δηλαδή)

  117. Πέπε said

    115γ (που απαντά στο 111):

    Υπάρχουν, αλλά στηρίζονται σ’ ένα λάθος. Το αρχέτυπο είναι:

    «Μια μαντινάδα (ή ένα τραγούδι) θε να πω απάνω στο κεράσι,
    να ζήσει (ο Α και ο Β, η νύφη κι ο γαμπρός ή ο όποιος αντίστοιχα), να ζήσει να γεράσει»,

    όπου «κεράσι» δεν είναι το φρούτο αλλά το κέρασμα (κατά το «γιορτάσι»), ίσως < κεράσειν;; Μετά εξελήφθη ως φρούτο και βγήκαν όλες οι υπόλοιπες, που δεν έχουν μεν νόημα αλλά κάπως αυτή η απουσία νοήματος θεωρήθηκε, ποιος ξέρει, ποιητική…

    Παγωτό κεράσει…

  118. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    116β,117. Α ωραία. Το ‘εχετε μελετήσει ήδη και βρέθηκε και η απαρχή.Το αρχέτυπο. Βέβαια πλάστηκαν και ξαναπλάστηκαν στη λαϊκή λαλιά κι έγιναν καμβάς και πάνω τους κεντήθηκαν όμορφα λόγια, νοήματα, ευχές,αισθήματα. Στο 111 ο Δημήτρης μας λέει δύο μαντινάδες από πολύ καλό λυράρη, ταγμένο στα παραδοσιακά πατήματα της μουσικής της Ανατολικής Κρήτης. «Πάνω στ΄αόρι στα βουνά κυλιέται μια ρομάνα» είναι σουρεαλιστικό αν το λιανίσεις γλωσσο-χειρουργικά αλλά ολοκληρώνει θαυμάσια αυτό που τον έκαιγε τον γλεντιστή να πει . Το λάθος – σωστό εδώ βρίσκεται στο τί ήθελε να πει, πώς το έπλεξε και πώς το είπε. Το ότι επιζεί στο χρόνο είναι ίσως ένα, κάποιο, κριτήριο αξίας.
    Από γλέντι του ίδιου, για το νήμα μας:
    Ω πετρομυγδαλάκι* μου
    και πως να σε γλυκάνω.
    που ΄σαι στην Κάτω Γειτονιά
    και γω μαι στην Απάνω.

    Τη λεμονιά π ερέχτηκα
    σ άλλο μοιράσι* πέφτει
    για ένα κλαδί λεμοναθούς
    θα με ‘ποδώσει* κλέφτη

    πετρομυγδαλάκι στη Στεία, πετραμυγδαλάκι στη Γεράπετρο
    το μοιράσι, όπως το γιορτάσι (μοιράδι,αλλού)
    ΄ποδώσει, θα με καταντήσει (θα κάμει να καταλήξω).

    117. Παγωτό κεράσει;; εγώ δε θέλει 🙂 🙂 «Μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι»

  119. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    118 Ωχ, ολίσθημα του νου «Πικρομυγδαλάκι μου » μάλλον λέει η μαντινάδα . Πικραμυγδαλάκι εξ άλλου είναι γνωστή «μπηχτή» για «ξινές» κοπελλιές.

  120. Raptakis Dimitrios said

    Με τον κίνδυνο να καταχρώμαι τον φιλόξενο χώρο του Νίκου, δεν μπορώ να μην προσθέσω μιαν ακόμη μαντινάδα λεμονάτη, του ανεψιού μου του Ραφτομίχαλου.

    Σαν το λεμόνι ‘σαι ξυνή
    και πώς να σε γλυκάνω
    αφού’ σαι ξενοχωριανή
    κι εγώ ‘μαι από τη Βιάννο!

    Νίκο, μιας που μπήκαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα, να μη ξεχάσουμε και τον ωραίο εκείνο στίχο από τον Ακάθιστο Ύμνο, που τόσο συγκινούσε τον Ζήσιμο Λορεντζάτο:το μήλον το έυοσμον
    χαίρε η τέξασα!

  121. sarant said

    Νάναι καλά και οι μαντιναδολόγοι!

  122. Πέπε said

    @115, 118: Δεν το ‘χω ακριβώς μελετήσει. Έτυχε να διαβάσω κάποιον που το ‘χε μελετήσει εκείνος! Δυστυχώς δε θυμάμαι ποιον και πού. Εντωμεταξύ, περίεργο που δεν είχα δει καθόλου την απάντηση του Νίκου (116), που λέει το ίδιο και που δεν έγραφε ταυτόχρονα με μενα αλλά ώρες νωρίτερα.

    Για την άλλη, με τη ρομάνα, δε βλέπω κανένα λάθος. Ούτε θα έλεγα «είναι σουρεαλιστική αλλά»: βεβαίως και είναι σουρεαλιστική, τελεία. Θα έπρεπε να μην;
    Καλή μαντινάδα δεν είναι μόνο αυτή που ικανοποιεί, ως ποίηση, τα κριτήριά μας (ποια κριτήρια; άλλα έχει ο χωρικός, άλλα ο μορφωμένος). Πρέπει και να είναι σύμφωνη με τα παραδοσιακά πρότυπα, να μην είναι ρηξικέλευθη. Αυτό το πρότυπο λοιπόν, όπου ο πρώτος στίχος δεν έχει σχέση με τον δεύτερο παρά μόνο στη ρίμα, και κατά τα άλλα ο μεν πρώτος πετάει μια άσχετη αλλά ωραία ποιητική εικόνα, ο δε δεύτερος λέει αυτό που κυρίως θέλει να πει ο τραγουδιστής, υπάρχει. Δεν είναι καθόλου μοναδικό. Για να μείνουμε στα φρούτα, θυμίζω ένα πολύ γνωστό δίστιχο (δεν είναι μαντινάδα γιατί έχει άλλο μέτρο) όπου ο πρώτος στίχος δεν είναι καν καμιά ιδιαίτερη ρομάντζα, και όμως όλο μαζί είναι αρκετά αγαπητό ώστε να το τραγουδούν σ’ ένα σωρό νησιά και σ’ ένα σωρό σκοπούς:

    Τέσσερα πορτοκάλια, τα δυο σαπίσανε,
    ήρθα για να σε κλέψω μα δε μ’ αφήσανε.

    Δε χρειάζεται γλωσσοχειρουργική για να δει κανείς ότι είναι διαφορετική περίπτωση από το «απάνω στο λεμόνι / ροβίθι».

  123. gbaloglou said

    Στην Θεσσαλονίκη δεν το βρήκα, χωρίς πάντως να έχω ψάξει και παντού (Ιανός ή Πρωτοπορία για παράδειγμα). Δεν πειράζει όμως, βρήκα ιδιώτιδα</A!

  124. sarant said

    123: Ο Ιανός το έχει, απόσο ξέρω. Αλλά η ιδιώτιδα έχει άλλα κάλλη.

  125. dr7x said

    Καλοτάξιδο κι αυτό, Νίκο!

  126. sarant said

    Σευχαριστώ, Δόκτορα!

  127. Θρασύμαχος said

  128. Θρασύμαχος said

  129. Θρασύμαχος said

  130. sarant said

    Ωραία τα οπωρικά!

  131. gbaloglou said

    123-124

    Ναι, το βρήκα προχθές στον «Ιανό» — αναμενόμενα πολύ καλό, συγχαρητήρια και για την έμπνευση σου να συμπεριλάβεις τον «Πωρικολόγο» αντί επιλόγου 🙂

    [Έχει τελικά ξεχωριστή γοητεία να κρατάει κανείς στα χέρια του βιβλίο με θέματα που τα είδε να ‘ρέουν’ στην οθόνη του…]

  132. sarant said

    131: Σε ευχαριστώ, μακάρι να έχουν όλοι την ίδια άποψη 🙂

  133. skol said

    Πολύ χορταστικό το βιβλίο. Απ’ όλα έχει το μενού. Ούτε ο κακοτρύγης δεν λείπει! Και η Κέρκυρα σε περίοπτη θέση, δεν έχω παράπονο. Απ’ ό,τι βλέπω στο ευρετήριο είναι λίγο μετά την Κρήτη και την Κύπρο στις αναφορές. Δικαιώνεται και ο Όμηρος που πρώτος το είχε προσέξει(76) 🙂 (Για την Κρήτη και την Κύπρο δεν θυμάμαι να τις έχει παινέψει έτσι ο Όμηρος!)

    Διαβάζοντας το πορτοκάλι/νεράντζι, μου ‘ρθε και μένα στο μυαλό, κατά σύμπτωση, ένα ποίημα του Σαχτούρη, για την ακρίβεια μια εικόνα από ένα ποιήμα που κατά τα άλλα είχα ξεχάσει: κάτι νεράντζια να σπάνε τα τζάμια από τα παράθυρα. Μου ‘ρθε βέβαια και η Πορτοκαλένια, αλλά ο Ελύτης υπάρχει σε αφθονία, δεν τον τσιγκουνεύτηκες!

    Στο σταφύλι που γίνεται λόγος για τα κουκούτσια, θυμήθηκα ότι εμείς τα κουκούτσια τα λέγαμε κοκαρίκια, αλλά έχω την εντύπωση τα πιο μεγάλα. Αυτά του σταφυλιού τα λέγαμε απλώς σπόρια. Τώρα το κοκαρίκι αν έχει σχέση με το κοκκάρι θα πρέπει να ετυμολογείται από τον κόκκο, οπότε μήπως να το γράφω κοκκαρίκι;

    Αυτά προς το παρόν. Ίσως ξαναγράψω κάτι. Δεν τα τρώγω και με τη σειρά, τσιμπάω από δω και από κεί!

  134. sarant said

    Κοκαρίκια, ε;
    Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε!

  135. π2 said

    Κι αν χρειαστείς κανένα ντελίβερι σε ιβέντ για το προμόουσιον:

    http://pass-the-garum.blogspot.ca/

    [Ε, δεν ήξερα πού να το βάλω.]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: