Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιος έκανε το τρένο να σφυρίζει τρεις φορές;

Posted by sarant στο 8 Μαΐου, 2013


highnoonΟ τίτλος του άρθρου, όπως θα το καταλάβατε, είναι υπαινιγμός στην κλασική ταινία γουέστερν «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές», ταινία του 1952 σε σκηνοθεσία του Φρεντ Τσίνεμαν, με τον Γκάρι Κούπερ και τη Γκρέις Κέλι, ένα ασπρόμαυρο γουέστερν που μπορεί να ιδωθεί και σαν πολιτική αλληγορία και καταγγελία του μακαρθισμού… αλλά το ιστολόγιο δεν έχει επιδόσεις στον κινηματογράφο, ο καθένας στο είδος του κι εμείς πιο πολύ με τη γλώσσα ασχολούμαστε, οπότε αφήνουμε την ταινία για τους σινεφίλ και τους κριτικούς, κι εμείς εστιαζόμαστε στον τίτλο της ταινίας, τίτλο που έχει γράψει τη δική του πορεία κι έχει γίνει παροιμιώδης κατά κάποιο τρόπο, αφού συχνά-πυκνά βλέπει κανείς άρθρα στις εφημερίδες με υπαινιγμούς στον τίτλο της παλιάς αυτής ταινίας, αλλά και έχει δώσει, παρωδούμενος, τον τίτλο στην επιθεώρηση «Το τρέντυ θα χτυπήσει τρεις φορές«. Όμως, το τρένο σφυρίζει τρεις φορές στον ελληνικό τίτλο της ταινίας. Ο πρωτότυπος τίτλος είναι High noon, που θα πει «ντάλα μεσημέρι» ή «καταμεσήμερο», όπως βλέπετε και στην εικόνα αριστερά.

Δεν ξέρω τα δικά σας γούστα, αλλά ο ελληνικός τίτλος μού φαίνεται πολύ καλύτερος. Θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, ότι κατά ένα μέρος αυτό οφείλεται στη συνήθεια και στην εξοικείωση, αλλά και πάλι εξακολουθώ να τον βρίσκω καλύτερο ή, τουλάχιστον, πολύ πετυχημένο. Παραδέχομαι βέβαια ότι τον αγγλικό τίτλο τον έμαθα αργότερα από τον ελληνικό (που τον είχα ακούσει πριν δω την ταινία). Στις μέρες μας συνηθίζεται να παρατίθενται οι δυο τίτλοι, αγγλικός κι ελληνικός, πλάι πλάι, κι έτσι φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι έχουν επίγνωση της μεταφραστικής αναντιστοιχίας. Μάλιστα, όταν το 2000 κυκλοφόρησε μια κωμική ταινία με στοιχεία γουέστερν και κουνγκ φου και τίτλο Shanghai noon, λογοπαίγνιο με το High noon, ο ελληνικός τίτλος μετέφερε το λογοπαίγνιο, αφού ήταν «Ο Κινέζος θα χτυπήσει τρεις φορές«.

Κι άλλες φορές ο ελληνικός τίτλος, που δεν είναι πιστή μετάφραση του αγγλικού, φαίνεται πιο πετυχημένος -για παράδειγμα, συγκρίνετε το «Φράουλες και αίμα», τίτλο που ξαναέγινε επίκαιρος με τις ματωμένες φράουλες της Μανωλάδας, με το κάπως ξερό ή πεζό «The Strawberry Statement».

Η μεταφραστική αναντιστοιχία έχει γεννήσει και μερικές γουστόζικες ιστορίες. Ο μεταφραστής Ανδρέας Παππάς είχε γράψει για την ταινία Splendor in the grass του Ελία Καζάν, που παίχτηκε στα ελληνικά με τίτλο «Πυρετός στο αίμα»:  Ένας συμμαθητής μου, λοιπόν, που είχε προσέξει τον αγγλικό τίτλο βλέποντας την ταινία, υπερήφανος για τους ορίζοντες της αγγλομάθειας που ανοίγονταν μπροστά του, μας είχε πει: «Ρε σεις, το ξέρατε ότι ο πυρετός είναι splendor και το αίμα grass;».

Στην τελευταία περίπτωση, ο αγγλικός τίτλος είναι παρμένος από στίχο του Wordsworth, που ασφαλώς κάτι θα έλεγε στον καλλιεργημένο αγγλόφωνο θεατή. Για τον Έλληνα, που δεν έχει τέτοια εξοικείωση, η αναφορά θα είχε χαθεί ακόμα κι αν ο τίτλος μεταφραζόταν πιστά.

Αυτό μου θυμίζει έναν μεταφρασμένο ελληνικό τίτλο για τον οποίο έχω γκρινιάξει στο παρελθόν, παρόλο που αναγνωρίζω πως ο τίτλος του βιβλίου είναι εκδοτικό προνόμιο. Ένα από τα ιστορικά αστυνομικά βιβλία του Peter Tremayne, όπου πρωταγωνιστεί η Ιρλανδέζα μοναχή Φιντέλμα, έχει τον αγγλικό τίτλο Suffer little children. Αυτό είναι παρμένο από την αγγλική μετάφραση των Ευαγγελίων και αντιστοιχεί στο ελληνικό Άφετε τα παιδία. Είχε έτοιμον ωραίο τίτλο ο εκδότης, βαρύ και τριζάτο, κι όμως προτίμησε να τιτλοφορήσει την ελληνική μετάφρασή του «Η καταδίωξη των μικρών διαδόχων», επιλογή εντελώς αξιοθρήνητη κατά την ταπεινή μου γνώμη, όχι επειδή δεν είναι πιστή μετάφραση αλλά επειδή μαρτυράει το κλειδί του έργου και χαλάει όλο το μυστήριο,  διότι στο βιβλίο εμφανίζονται κάτι μαυρομάλλικα παιδιά που φοβούνται και τον ίσκιο τους, και που τελικά αποδεικνύεται πως είναι διάδοχοι του θρόνου και κάποιος θέλει να τα σκοτώσει… μυστικό που φανερώνεται στον Έλληνα αναγνώστη ήδη από τον τίτλο, αυτογκόλ από τ’ αποδυτήρια που λέμε, όπως σε μια παλιάν ελληνική κωμωδία όπου ο Νίκος Σταυρίδης παίζει (με περούκα) τη θεία του ήρωα, που είναι συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων, που το βιβλίο της σημείωσε παταγώδη αποτυχία επειδή είχε τίτλο «Δολοφόνος ήταν ο γιατρός».

Εκδοτικό προνόμιο ο τίτλος, είπαμε, οπότε συγχωρείται να μην αποτελεί πιστή μετάφραση του πρωτοτύπου, αλλά όχι κι έτσι. Κι άλλες φορές έχω γκρινιάξει για τίτλο, όπως ας πούμε σ’ ένα διήγημα του Τσάντλερ, με τον πρωτότυπο τίτλο Finger man, παναπεί καταδότης (και ο Μάρλοου στο διήγημα αυτό έχει πράγματι καταθέσει εις βάρος ενός κακοποιού, άρα είναι καταδότης στα μάτια του), το οποίο στην ελληνική του μετάφραση έγινε «Χρυσοδάκτυλος», που το βρήκα εντελώς παραπλανητικό.

Μπορεί βέβαια να παρατηρήσει κανείς ότι μερικοί μεταφρασμένοι τίτλοι έχουν εσκεμμένα γίνει λίγο πιο πιασάρικοι στη μετάφρασή τους. Για παράδειγμα, σε ένα από τα βιβλία της Φιντέλμας, που ανέφερα πιο πάνω, αστυνομικό πάλι, το Valley of the Shadow, θέλοντας ο εκδότης και μη θέλοντας ο μεταφραστής έχει αποδοθεί «Κοιλάδα του θανάτου». Είπαμε, ο εκδότης βάζει τα λεφτά του, έχει λόγο στην επιλογή του τίτλου, άλλωστε κρίνεται. Παρόμοια, ένα από τα βιβλία της σειράς του Χάρι Πότερ, θαρρώ το προτελευταίο, Harry Potter and the Half-blood Prince, αρχικά είχε αποδοθεί «Ο Χάρι Πότερ και ο πρίγκιπας του αίματος», αλλά τελικά, αφού πολλοί διαμαρτυρήθηκαν (κι εγώ μαζί τους) στο βιβλίο προκρίθηκε ο τίτλος «ΧΠ και ο ημίαιμος πρίγκιψ», σαφώς καλύτερος κατά τη γνώμη μου.

Αλλά, όπως ξαναείπα, σε πολλές περιπτώσεις συγχωρείται ή ακόμα και επιβάλλεται η μη πιστή απόδοση του τίτλου. Για το λόγο αυτό, όχι απλώς διαφωνώ ριζικά αλλά και θεωρώ άσχετον με τη μετάφραση τον αγγλομαθή που κατάρτισε το «τοπ-10 των χειρότερων μεταφράσεων τίτλων ταινιών«, όπου περιλαμβάνει πολλές αποδόσεις που εγώ τις θεωρώ ευρηματικές. Σας προσκαλώ μάλιστα να αναφέρετε κι άλλες περιπτώσεις ταινιών που ο τίτλος τους δεν αποτελεί πιστή μετάφραση του πρωτοτύπου.

Πρέπει όμως πρώτα να απαντήσω στο ερώτημα του δικού μου τίτλου, «Ποιος έκανε το τρένο να σφυρίζει τρεις φορές». Διότι, πρέπει να το πω, παρόλο που σε κάποιο παλιό μου άρθρο είχα παινέψει τον ανώνυμο Έλληνα εισαγωγέα του The Strawberry Statement για την ευρηματικότητά του που μας χάρισε το έξοχο «Φράουλες και αίμα», τελικά αποδεικνύεται ότι ο έπαινος (ή η κατακραυγή, αν δεν συμφωνείτε  με τη γνώμη μου) ανήκει στον Γάλλο εισαγωγέα, διότι στα γαλλικά η ταινία κυκλοφόρησε ως Des fraises et du sang, και είναι μάλλον βέβαιο ότι εμείς από τους Γάλλους το πήραμε, και όχι οι Γάλλοι από εμάς. Από τα γαλλικά πήραμε και τους άλλους δύο τίτλους που ανάφερα στην αρχή: La Fièvre dans le sang είναι ο γαλλικός τίτλος της ταινίας του Καζάν (απ’ όπου κι ο δικός μας Πυρετός στο αίμα), ενώ η ταινία του Τσίνεμαν στα γαλλικά είναι Le train sifflera trois fois κι έτσι βρίσκουμε και την απάντηση στο ερώτημα «ποιος έκανε το τρένο να σφυρίζει τρεις φορές».

Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις μεταφραστικής αναντιστοιχίας σε αγγλικό τίτλο, δεν υπάρχει ταύτιση με τη γαλλική κόπια. Έτσι, το χιτσκοκικό Rear Window κυκλοφόρησε στα ελληνικά ως Σιωπηλός μάρτυρας, ενώ ο γαλλικός τίτλος (αλλά και ο γερμανικός, ο ιταλικός και όσοι άλλοι κοίταξα) ακολουθούν περίπου τον αγγλικό. Για να πω την αλήθεια, δεν θεωρώ φοβερά πετυχημένο τον ελληνικό τίτλο, μια χαρά θα μπορούσε να μεταφραστεί ο πρωτότυπος.

Αντίθετα, σε μιαν άλλη χιτσκοκική ταινία, το άχαρο Νorth by Northwest του πρωτοτύπου πολλοί το αποφύγανε, ο καθένας με τον τρόπο του. La Mort aux trousses (ο θάνατος στο κατόπι ή κάτι τέτοιο) στα γαλλικά, Der unsichtbare Dritte (ο αόρατος τρίτος) στα γερμανικά, Intrigo internazionale στα ιταλικά και παρόμοιο στα πορτογαλικά, Στο τελευταίο λεπτό (ή κάτι τέτοιο) στα σουηδικά, Ανθρωποκυνηγητό (ή κάτι τέτοιο) στα δανέζικα, και βέβαια το μεγαλειώδες «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» στα ελληνικά, που δεν βρίσκω να υπάρχει αλλού αντίστοιχό του.

Οπότε, ίσως θα έπρεπε να βάλω στο άρθρο τον τίτλο «Ποιος κάθισε στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων».

233 Σχόλια to “Ποιος έκανε το τρένο να σφυρίζει τρεις φορές;”

  1. Μπετατζής said

    The searchers, του Τζον Φορντ, έγινε Η αιχμάλωτη της ερήμου.
    Το OK. Koral έγινε Αίμα στον πράσινο βάλτο.
    Ίσως έψαχναν πιο φαντεζί τίτλους για τα γουέστερν, που έπρεπε να μυρίζουν αίμα και αντρίλα από μακριά. Και χρόνια πολλά γιατί έλειπα.

  2. avacalop said

    Παραδείγματα υπάρχουν άφθονα. Ένα παράδειγμα, όμως, απ’ την ανάποδη, είναι αυτό της γαλλικής ταινίας του Τριφό » Les Quatre Cents Coups», που έχει αποδοθεί στα ελληνικά με την απολύτως κυριολεκτική του σημασία («Τα Τετρακόσια Χτυπήματα»), ενώ η έκφραση «faire les quatre cents coups» σημαίνει αυτό που θα λέγαμε «τα κάνω λίμπα».

  3. Γς said

    Καλημέρα
    και το Σαν σφυρίξεις τρεις φορές

  4. Γς said

  5. Γς said

    4:
    που έγινε και
    Weisse Rosen aus Athen

  6. Νίκος Παναγιωτόπουλος said

    Ιδανική περίπτωση για το ιστολόγιό σας νομίζω πως αποτελεί η «πιστή» μετάφραση του «Sophie’s choice» σε «Η εκλογή της Σόφι».

  7. Νέο Kid Στο Block said

    H πιστότερη απόδοση: Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From here to Eternity) 🙂
    Mε το θρυλικό ημιθαλάσσιο φιλί του Μπαρτ Λάνκαστερ και της Ντέμπορα(ς) Κερ.
    (…και μετά πήγε κι έγινε Μωυσής να σκίζει νερά και να πετροβολάει αμαρτωλούς…)

  8. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Εξαιρετικό αντιπαράδειγμα! Πριν όμως καταδικάσουμε την άστοχη κατά λέξη απόδοση, να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο σε όλες τις γλώσσες (πλην γερμανικών) ο τίτλος μεταφράστηκε επίσης κατά λέξη
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_400_Blows

    6: Εννοείτε, υποθέτω, την αμφισημία της λέξης «εκλογή» (αντί, ας πούμε, του «επιλογή» ή «απόφαση»;), διότι η Σόφι δεν… εξελέγη βέβαια αλλά διάλεξε.

  9. Καλημέρα, τι ωραίο θέμα! Ετοιμαζόμουν να σου θυμίσω τα περίφημα «400 χτυπήματα», αλλά πρόλαβε άλλος, το ιστολόγιο έχει αναγνώστες-αστραπή!

  10. sarant said

    7: Κι αυτό από τα γαλλικά το πήραμε (Tant qu’il y aura des hommes)

  11. μήτσκος said

    Όλα με τον Κλιντ Ίστγουντ:
    Μονομαχία στο ελ Πάσο – For a few dollars more
    Οι Γύπες Πετούν Χαμηλά – Two Mules For Sister Sara
    Ο Επιθεωρητής Κάλαχαν – Dirty Harry
    Ενα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Κάλαχαν – Magnum Force
    Η Δεύτερη Ευκαιρία – In the Line of Fire

  12. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Μια απ’ τις αγαπημένες μου ταινίες η «Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb», όπου η πιστή μετάφραση του αγγλικού τίτλου θα παρέπεμπε σε εμπορική αποτυχία, ενώ αντίθετα το λογοπαίγνιο στον αγγλικό τίτλο παίζει καλά, στην Ελλάδα έγινε: S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα.

  13. atheofobos said

    Το 1965 παίχτηκε στην Ελλάδα το Alphaville του Jean-Luc Godard με πρωταγωνιστή τον Eddie Constantine που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός από τις πολλές ταινίες που έπαιζε σε αυτές τον ρόλο του ιδιωτικού ντεντέκτιβ Lemmy Caution.
    Βέβαια η ταινία του Godard, με ήρωα μεν τον Lemmy Caution, ήταν ταινία γκονταρικού στύλ επιστημονικής φαντασίας και δεν είχε καμία σχέση με κλασσική αστυνομική περιπέτεια.
    Ο μεταφραστής λοιπόν της έδωσε τον πιασάρικο τίτλο «Ο Λέμυ Κόσιον εναντίον του Α60» ο οποίος ήταν εννοιολογικά σωστός, γιατί ο Λέμυ αγωνιζόταν εναντίον ενός κομπιούτερ του Α60 που κυβερνούσε μια φασιστική πόλη την Alphaville με σκοπό βέβαια να τραβήξει και το μεγάλο κοινό που παρακολουθούσε τον Εντυ Κονσταντίν στον ρόλο του ντεντέκτιβ.
    Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι μισοί από τους θεατές που δεν ήξεραν τον Godard να φεύγουν μετά το πρώτο μισάωρο, όσοι δεν έμεναν, όπως το ζευγάρι πίσω μου, έριχναν ένα χαμηλόφωνο καυγά του στύλ -τι μ……. είναι αυτή που με έφερες!

  14. avacalop said

    8: Προσωπική μου εκτίμηση, αν και όχι εύκολα αποδείξιμη, είναι ότι συχνά οι αποδόσεις τίτλων σε διάφορες γλώσσες γίνονται από τα αγγλικά, τα οποία λειτουργούν ως ενδιάμεση γλώσσα. Κατά κανόνα, εξάλλου, ότι οι τίτλοι δε μεταφράζονται από τους υποτιτλιστές της ταινίας αλλά από την εκάστοτε εταιρεία διανομής. Ένα παράδειγμα είναι η απόδοση της ιταλικής ταινίας «Romanzo Popolare» ως «Έλα στο σπίτι να γνωρίσεις τη γυναίκα μου» (αγγλική απόδοση: «Come Home and Meet My Wife»).

  15. spiral architect said

    Φετινή ταινία, το Django Unchained έγινε Django, o τιμωρός.

  16. Αχιλλέας Κυριακίδης said

    Η πιο «τραγική» μετάφραση στα ελληνικά τίτλου ταινίας είναι, βέβαια, το «Μάτια ερμητικά κλειστά»…

  17. Gpoint said

    # 13

    Τι μου θύμισες ρε αθεόφοβε ! τους δυό φίλους μου που είχα παρασύρει να δούμε το Αλφαβιλ και με εγκατέλειψαν στο εικοσάλεπτο

  18. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Δεδομένου ὅτι λίγο-πολὺ ὅλοι ξέρουμε σήμερα ἀγγλικά, θεωρῶ ἀπαράδεκτο νὰ μᾶς σερβίρουν ἕναν ἄσχετο τίτλο. Εἶναι σὰ νὰ ὑποτιμοῦν τὴ νοημοσύνη μας. Θεωρῶ ὅτι ὁ τίτλος πρέπει νὰ ἀποδίδεται πιστά κι ἂν ἡ πιστὴ μετάφραση δὲν βγάζει νόημα ὅπως στὴν περίπτωση λογοπαιγνίου νὰ μένει ἀμετάφραστος.
    Θυμᾶμαι χαρακτηριστικὰ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπημένες μου ταινίες, τὸ stranger than Paradise του Jim Jarmoush ποὺ ἔγινε γνωστὸ στοὺς Ἕλληνες κινηματογραφόφιλους ὡς «πιὸ ξένο ἀπὸ τὸν παράδεισο» ἀπὸ τὸ περιοδικὸ Ὀθόνη, μῆνες πρὶν ἔλθη στὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ὅταν ἦλθε πῆρε τὸν τίτλο «πέρα ἀπὸ τὸν Παράδεισο» ποὺ δὲν τὸν βρίσκω οὔτε εὐρηματικότερο οὔτε ἐμπορικότερο καὶ ποὺ ἔθεσε σὲ κίνδυνο νὰ μὴ γίνη ἡ ταινία ἀντιληπτὴ ἀπ’ὅσους περίμεναν νὰ τὴ δοῦν χάρη στὴν καλὴ κριτική τοῦ περιοδικοῦ. Πράγματι οὔτε ἡ πιστὴ μετάφραση βγάζει ἰδιαίτερο νόημα ὁπότε νομίζω ὅτι εἶναι καλύτερο ὁ τίτλος νὰ εἶχε μείνει ἀμετάφραστος. Ἄλλωστε γιὰ νὰ μὴν πᾶμε μακρυά, τὴν ἴδια ἐποχὴ εἶχε προβληθεῖ καὶ ἡ ἰαπωνικὴ ταινία «Ράν» τοῦ Κοροσάβα, ποὺ δὲν εἶναι «run» ἀλλὰ μιὰ ἰαπωνικὴ λέξη ποὺ δὲν θυμᾶμαι τὶ σημαίνει. Ἂν μπορῆ νὰ μείνη ἀμετάφραστος ἕνας ἰαπωνικὸς τίτλος, δὲν μπορεῖ ἕνας ἀγγλικός; Ἐπειδὴ φυσικὰ δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε πάντοτε ἀπόλυτοι, μπορῶ νὰ δεχτῶ ἐξαιρέσεις στὸν κανόνα, ὅπως στὴν περίπτωση τῆς ταινίας τοῦ τίτλου, ὑπὸ μία αὐστηρὴ προϋπόθεση. Ὁ δημιουργὸς, καὶ ὄχι ὁ ἔμπορος, τῆς ταινίας νὰ τὸν ἔχη ἐγκρίνει ἐνυπόγραφα.

  19. Gpoint said

    Ρε Γουσού, σε έψαχνα χθες στο απόγυμα στη βόλτα στο λιμάνι και να μη σε βρίσκω, Και να 144 κόττερα με ρώσσικη σημαία να αραδιάζουν δίμετρες αβάδιστες στην προκυμαία κι εγώ μόνος και να μη χαμπαριάζω τα ρούσικα !
    Από το 15 ο κόττερο βγήκαν κάτι μπαμπόγριες που μιλάγαν ρούσικα κι αυτές. Πίστεψέ το,από το 15 ο κόττερο είχε υψωμένη την παλιά σημαία της Σοβιετικής Ενωσης με το σφυρί και το δρεπάνι !!!!

  20. Gpoint said

    14 ρε όχι 144

  21. gryphon said

    Ωραίο θέμα.
    Υπαρχει αυτή η σειρα ταινιων National Lampoon απο τις οποιες η πρωτη λεγοταν national lampoon animal house που ο εδω μεταφραστής το εκανε «τρελλο θηριοτροφειο».Και αυτος ο τιτλος εμεινε μετα σε ολες τιις ταινιες τής σειράς χωριςνα υπαρχει καμμια σχεση.
    Ετσι oi ταινιες με τον πολυ καλο κωμικο Τσεβι Τσειζ την οικογενεια του τον ξαδερφο κλπ national lampoon’s christmas vacation και national lampoon’s vacation εγιναν «τα χριστουγεννα του τρελλου θηριοτροφειου» και «το τρελλο θηριοτροφειο παει διακοπες».
    Eψαχνα κι εγω να καταλαβω τι στο διαλο ειναι αυτο το «θηριοτροφειο» και που κολλαει.
    Επισης ολα τα b movies που ειχε γυρίσει ο Μπρους Λη ασχετα με τον αυθεντικο τους τιτλο ο ευφανταστος μεταφραστης κολλαει ενα κωμικο «Κιτρινος Πρακτωρ» απο διπλα.Ετσι το Enter the dragon εγινε «Ο κιτρινος πρακτωρ του Χονγκ Κονγκ» και το way of the dragon «κιτρινος πρακτωρ εναντίον της μαφίας».Αστειες ταινιες με ακομη πιο αστειους τιτλους.

  22. Νέο Kid Στο Block said

    To «The Monty Python and the holly grail» έγινε «Οι Ιππότες της ελεεινής τραπέζης και ο δράκος της συμφοράς»
    Δηλαδή έτσι το ήξερα από τα παλιά ελληνιστί, αλλά βλέπω τώρα στο νιντερνέτι την άθλια (από πολλές απόψεις..) απόδοση
    «Το αδερφάτο(?!) των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης» 😦

  23. Gpoint said

    Αν θυμάμαι καλά το «Pat Garett and Billy the Kid» παίχθηκε με τίτλο » Η μεγάλη μονομαχία»

  24. spiral architect said

    Λίγο άσχετο αλλά δεν αντέχω να μην το γράψω:
    Γιατί στις κεντροευρωπαϊκές χώρες κάνουν μεταγλώττιση όλων των ταινιών στην τοπική γλώσσα, είτε προβάλλονται στον κινηματογράφο, είτε προβάλλονται στην τηλεόραση;
    Δεν είναι εκνευριστικό να ακούς τον ταξιτζή Ντε Νίρο, να αναρωτιέται μπρος στον καθρέφτη: «Redest du mit mir?» 😛

  25. nefela said

    Και πώς να μην πιάσει κρύος ιδρώτας τον μεταφραστή όταν καλείται να μεταφράσει τον τίτλο «GOOD WILL HUNTING», σκόπιμα γραμμένο με κεφαλαία γράμματα, όπου άλλο καταλαβαίνεις αν βλέπεις «Good will hunting» και άλλο αν βλέπεις «Good Will Hunting»; Τελικά ο μεταφραστής επέλεξε, ατυχώς κατά τη γνώμη μου, το δεύτερο. Αλλά και πάλι δεν μπορώ να αντιπροτείνω κάποια πολύ καλύτερη επιλογή…

  26. ες said

    αλλάξτε το βελάκι στο μπλογκ σας http://symvl.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html

  27. marulaki said

    Η πιο διασημη άσχετη μετάφραση τίτλου είναι για την ταινία με τίτλο ‘The Shawshank redemption’ – Η τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ. Έκανα αμάν να πείσω την παρέα μου να το δούμε, γιατί ο καθένας καταλάβαινε τα δικά του από τον τίτλο.

  28. axillefs said

    Le Samurai -> Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο

  29. Christos said

    Στη Γερμανία είχα δει ένα άλλο παράδοξο: τίτλους ταινιών να μεταφράζονται από Aγγλικά σε Αγγλικά. Π.χ. το «Mercury Rising» είχε γίνει, αν θυμάμαι καλά, «Mercury Puzzle». I was really puzzled…
    24: Όσο για τη μεταγλώτισση, μερικές φορές είναι βολική. Πάλι στη Γερμανία, οι νεοναζιστές παρακρατικοί μιας αμερικάνικης σειράς, στη μεταγλώτισση έγιναν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες (με ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια). Κρίμα που δε θυμάμαι τον τίτλο 😦

  30. Προς επίρρωσιν του ότι από τα γαλλικά μεταφράζονται οι τίτλοι, να (ξαναλέω) το Τσάι στη Σαχάρα (στο βιβλίο, είναι ο τίτλος του τρίτου (;) μέρους).
    Τα διάφορα «…θα χτυπήσει τρεις φορές» (αντί να σφυρίξει), προέρχονται προφανώς από σύγχυση (ή συμφυρμό) με τον ταχυδρόμο, που χτυπάει πάντα δυο φορές.

  31. Γς said

    >το μεγαλειώδες “Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων” στα ελληνικά, που δεν βρίσκω να υπάρχει αλλού αντίστοιχό του.

    Γιατί; Ωραίος είναι.
    Ο σουηδικός όμως είναι καλύτερος «Στο τελευταίο λεπτό»
    Είναι το πιο συγκλονιστικό τελευταίο λεπτό. Εντινγκ ταινίας έβερ.

    Εχουν περάσει πενήντα χρόνια (50) και σαν να το βλέπω τώρα για πρώτη φορά.

    Εχοντας πέσει σε γκρεμό είχα πάντα μια υψοφοβία και εκεί που ο Χίτσκοκ μας είχε στο απόλυτο ναδίρ μας έστειλε στο ζενίθ!
    Καπάκι και το τραίνο που εισέρχεται σεξουαλικά στο τούνελ!
    Τι άλλο για τον έφηβο Γς για να τα παίξει.
    Βέβαια με τον Χίτσκοκ έχουμε κι άλλες κόντρες

  32. gmich said

    1. From Here To Eternity – . Όσο υπάρχουν άνθρωποι: Από το DVD που πρόσφατα ξαναείδα την ταινία νομίζω ότι ταιριάζουν και οι δύο τίτλοι
    2. The Young Lions – Ο Χορός των Καταραμένων: Πολύ παλιά είδα την ταινία.,Νομίζω ότι ο ελληνικός τίτλος ταιριάζει καλύτερα.

  33. μήτσκος said

    Υπάρχει η ταινία «Last Orders» (με τον Μάικλ Κέιν) που στην Ελλάδα αποδόθηκε «Τελευταία εντολή». Αν και εδώ προσπάθησαν προφανώς να κρατήσουν τον αγγλικό τίτλο, το αποτέλεσμα είναι κακό.

    Στην ταινία ο Μάικλ Κέιν και οι κολλητοί του, θαμώνες μιας κλασικής αγγλικής παμπ, προσπαθούν να εκπληρώσουν την τελευταία επιθυμία του φίλου τους που έχει πεθάνει. Το «last orders» αναφέρεται στο γνωστό κάλεσμα του μπάρμαν στην παμπ, αλλά και στην τελευταία επιθυμία του φίλου πριν πεθάνει. Οπότε το «τελευταία εντολή» δεν ταιριάζει με τίποτα, γιατί βέβαια άλλο επιθυμία και άλλο εντολή. Εδώ θα έπρεπε να είχε αναζητηθεί άλλη λύση.

    Η ταινία πάντως είναι πολύ συμπαθητική.

  34. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    33: «Η τελευταία παραγγελία» δεν θα καλυπτε και τα δύο (τουλάχιστον ενμέρει);

    31: Μα, όταν λέω μεγαλειώδης το εννοώ.

    27: Ενώ αν μεταφραζόταν καταλέξη, τι θα καταλαβαίνανε;

    14: Σωστά, αλλά στις μισές ταινίες και βάλε το πρωτότυπο είναι ήδη στα αγγλικά.

  35. 2 & 8. Χωρίς να γνωρίζω καλά τη γαλλική γλώσσα, έχω ψάξει αρκετά τους τίτλους των ταινιών του Φρ. Τριφό, όταν έγραφα ένα σχετικό βιβλίο. Η Ζινέτ Ντισλέρ, διευθύντρια του Φεστιβάλ της Χάβρης «Du Grain a Demoundre», μου είχε πει ότι το «Les Quatre Cents Coups” είναι ιδιωματισμός και σημαίνει «Του κόσμου τις τρέλες». Μου φαίνεται πως είναι πιο κοντά στην υπόθεση της ταινίας. Ο νεαρός πρωταγωνιστής, ο Αντουάν Ντουανέλ (που τον υποδύεται ο Ζαν Πιέρ Λεό), σε καμιά σκηνή δεν τα κάνει λίμπα. Κάνει όμως του κόσμου τις τρέλες, γιατί γεννήθηκε στη λάθος μεριά του Σηκουάνα και η ζωή του είναι πολύ δύσκολη.
    Και με την ευκαιρία να αναφερθώ και στον τίτλο «Les Mistons», της μικρού μήκους ταινίας του Τριφό, 1957, με τη Μπερναντέτ Λαφόν. Κι αυτή η λέξη είναι ιδιωματική και μάλιστα χρησιμοποιείται μόνο σε κάποια περιοχή της νότιας Γαλλία. Προσδιορίζει τα αγόρια που μόλις έχουν μπει στην εφηβεία, τα οποία προβαίνουν σε διάφορες επιδεικτικές ενέργειες (να καπνίζουν, να πειράζουν τα κορίτσια, να θορυβούν στους δρόμους κλπ), για να δείξουν πως έχουν γίνει πλέον άντρες. Στα ελληνικά μεταφράστηκε «Οι Ταραχοποιοί» και «Τα παλιόπαιδα».

  36. Γς said

    19:
    Ρώσικα είπες;
    Κι έχομε πάει στην Εφορία της Παλλήνης για να πάρω κάτι επιστροφές φόρου.

    Να, ουρά! Οπότε το έριξα στην πλάκα και τους διασκέδασα επαρκώς.
    Κορυφαία στιγμή ήταν όταν αμφέβαλαν ότι ο κόσμος τα έχει παίξει.
    -Δεν τα έχει παίξει ε;
    Και βλέπω έναν φουκαρά να περιφέρεται με ένα μάτσο χαρτιά στο ένα χέρι και ένα μάτσο ευρώ στο άλλο.
    -Ο κύριος;
    -Να πληρώσω το το και το.
    -Α ωραία για να δώ. Και παίρνω τα χαρτιά.
    -Μπλα μπλα μπλά. 235.45 ευρώ. Πού είναι;
    Μου τα δίνει.
    -Εντάξει!
    Και κάνει να φύγει.
    -Ελα δω ρε φίλε. Είδατε ρε μάγκες ότι τα έχουμε παίξει.

    Και έφτασα και στην Οουκρανή κι άρχισα τα ρώσικά μου.
    -Πρεκράσναγια ντιέμουσκα (στα ρώσικα). Α, Ουκρανή είστε (στα ελληνικά) Βλέπετε η κυρά ήταν μπροστά.
    Και συνεχίσαμε, αλλά η κυρά κέρβερος. Τις έδωσα το κινητό ри и шесть девять два два семь …
    Εγραφε αυτή. –Υπουργείο οικονομικών. Εγώ για το φόβο της κυράς.

    Δεν μου είπες όμως Τζί σε ποιο λιμάνι η ρωσίδες;
    Οπότε σου λέω για το λιμάνι εδώ και το κλείνουμε:
    Είπαμε να πάμε μια βόλτα απέναντι στο Μαρμάρι από τη Ραφήνα. Δεν ήταν η πρώτη φορά.
    Και με το που κατεβαίνουμε από το φέρυ βλέπω να μας κοιτάζουν περίεργα. Ισως λόγω χρώματος της κυράς. Οπότε τους ρωτάω:
    -Santorini?
    -Νο Σαντορίνη! Χήαρ Εύβοια, Μαρμάρι!
    -No Santorfini? Oh my God!
    -Γιου μαστ γκόου anapoda του Ραφήνα εντ δεν του γκετ εναδερ σιπ!

  37. gryphon said

    24
    Πριν χρονια ειχα βαλει δορυφορικό δεκτη και κατοπτρο και επιανα ολα τα γερμανικα ιταλικα κλπ καναλια .
    Το πρωτο πραγμα που διαπιστωσα ηταν οτι και 1000 καναλια να εχεις στήν διαθεση σου ολα τελικα ειναι μια απο τα ιδια.Χασιμο χρονου.
    Το δευτερο ειναι αυτό που λές.Ολα τα αμερικανικα σηριαλ ταινιες κλπ ειναι μεταγλωτισμενα στήν τοπικη γλωσσα.
    Κατα τήν γνωμη μου ειναι επιλογη σωβινιστικη καθαρα για προφανεις λογους και μαλλον πρεπει να υπαρχει καποια κρατικη αποφαση για να γινεται αυτο ειδικα στην Ιταλια και τήν Γερμανια και ισως και τήν Γαλλια.
    Σε καθε περιπτωση το αποτελεσμα ειναι κωμικό και απορω πραγματικα πως δεν αντιδρα ο κοσμος.Η φωνη και η ομιλια καθε ανθρωπου ειναι μοναδικη και συνηθως ειναι ταιριαστη με το παρουσιαστικο του κλπ και παιζει τεραστιο ρολο στήν εντυπωση που σου δημιουργει.
    Πολυ καλυτερα αυτο που γινεται εδω που συνηθως διατηρειται η αυθεντικη ομιλια και υπαρχουν υποτιτλοι.
    Το ποσο λαθος ειναι αυτο μπορει να το καταλαβει κανεις απο τα καρτουν οπου κι εδω δυστυχώς τελευταια ειναι ολα μεταγλωτισμενα.
    Σε ολους τους κλασσικους ηρωες τών καρτουν τον Μπαγκς Μπανυ τον Νταφυ τον Σαμ τον Γουντυ κλπ η χροια της φωνης ειναι το 90% του χαρακτηρα και μεγαλοι καλλιτεχνες οπως ο Mel Blanc και αλλοι αφιερωσαν ολη τους τήν ζωη στο να πετυχουν αυτες τις μοναδικες φωνες και ερχονται καποιοι μετα και βαζουν κατι ξενερωτους ασχετους και αντικαθιστουν τις φωνες τους και μετα δεν ειναι πια το ιδιο.Χαλαει ολη η εντυπωση.Θα επρεπε να απαγορευεται δια νομου να γινεται αυτο.

  38. sarant said

    37: Αυτά να τα πεις στον Καραμπελιά που διαμαρτύρεται για τους υποτίτλους στον Σουλεϊμάν 🙂

  39. μήτσκος said

    Σχετικά με τη μεταγλώτισση: Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες, ο υποτιτλισμός έχει πολλά σαφή πλεονεκτήματα και η μεταγλώτισση είναι σπάσιμο νεύρων. Όμως όσο και να το φιλοσοφήσουμε, για τις μάζες των ανυποψίαστων θεατών είναι 100% θέμα συνήθειας. Για κάποιον που έχει μεγαλώσει με τα μεταγλωτισμένα είναι αδιανόητο να διαβάζει γραμματάκια ενώ βλέπει ταινία. Εξίσου αδιανόητο όπως για μας ο ντε Νίρο να λέει «redest Du mit mir?» (Άσε που η φωνή του ντε Νίρο στα Γερμανικά είναι αποτρόπαια, βραχνή και δυσκοίλια, σαν να προσπαθεί ο Θέμος Αναστασιάδης να μιμηθεί τον Τομ Γουέητς).

    Σε όλες τις χώρες που μεταγλωττίζουν υπάρχουν και αίθουσες που δείχνουν τις ταινίες χωρίς μεταγλώτισση, όμως οι ντόπιοι δεν τις προτιμούν.

  40. gbaloglou said

    16

    Εσύ τι θα πρότεινες; Είχα ΤΟΤΕ σκεφθεί το «Μάτια ορθόκλειστα». (Για το Eyes Wide Shut μιλάμε.)

  41. Alexis said

    #11: Ο Επιθεωρητής Κάλλαχαν – Dirty Harry

    Αξίζει να αναφέρουμε ότι ενώ η ταινία «Dirty Harry» του 1971 αποδόθηκε ως «Ο Επιθεωρητής Κάλλαχαν» η μεταγενέστερη ταινία της σειράς «Sudden Impact» (1983) αποδόθηκε ως …»Ο Βρώμικος Χάρι»!

  42. Νέο Kid Στο Block said

    Θυμάμαι ότι πιτσιρικάδες παίζαμε εφευρίσκοντας «τίτλους» φανταστικών ταινιών. Μου έχουν μείνει oι:
    «To μυρμήγκι με το στιλέτο στην πλάτη» .»Το ματωμένο αίμα» και το » Ένα στραγάλι κυλάει στην άσφαλτο»

  43. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    37. >Σε καθε περιπτωση το αποτελεσμα ειναι κωμικό και απορω πραγματικα πως δεν αντιδρα ο κοσμος.

    Χά, χά, χά ὁ κόσμος ἐκεῖ εἶναι ἀντίθετος στὸν ὑποτιτλισμό. Ἡ ἄποψή τους εἶναι ὅτι ὁ ὑποτιτλισμὸς τοὺς κουράζει καὶ τοὺς κάνει νὰ χάνουν σκηνές. Ἐν μέρει ἔχουν δίκιο γιατὶ καθὼς δὲν εἶναι συνηθισμένοι, τὶς σπάνιες φορὲς ποὺ θὰ τύχη νὰ δοῦν ταινία μὲ ὑπότιτλους δυσκολεύονται. Σὺν τὸ ὅτι ἐκεῖ οἱ διανομεῖς δὲν ἔχουν πείρα στὸν ὑποτιτλισμὸ καὶ συνεπῶς οἱ ὑποτιτλισμοί τους εἶναι κακοί. Μεταφράζουν τὰ πάντα, σβήνουν πολὺ γρήγορα κλπ

  44. spiral architect said

    @37: Το ποσο λαθος ειναι αυτο μπορει να το καταλαβει κανεις απο τα καρτουν οπου κι εδω δυστυχώς τελευταια ειναι ολα μεταγλωτισμενα.
    Σε ολους τους κλασσικους ηρωες τών καρτουν τον Μπαγκς Μπανυ τον Νταφυ τον Σαμ τον Γουντυ κλπ η χροια της φωνης ειναι το 90% του χαρακτηρα

    Πώς με καταλαβαίνεις! 😀
    Πριν χρόνια όταν ο γιος μου πήγαινε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, πήγαμε σινεμά και είδαμε την (όχι και τόσο παιδική) ταινία Antz υποτιτλισμένη, για να εξοικειωθεί με την γρήγορη ανάγνωση.
    (και να την απολαύσω κι εγώ) 😉
    Δες το καστ των φωνών στο λίκνο. Ενδεικτικά:
    – Το αγχωτικό μυρμήγκι Ζ: Γούντι Αλεν
    – Ο δυνατός φίλος του: Σιλβέστερ Σταλόνε
    – Η πριγκίπισσα: Σάρον Στόουν.
    – Ο πολεμοχαρής στρατηγός: Τζιν Χάκμαν

    Καμιά σχέση με την μεταγλωττισμένη που την είδαμε πιο μετά σε VHS. 😛

  45. Νέο Kid Στο Block said

    44. Iσχύει όμως ενίοτε και το αντίθετο. Δεν μπορώ να φανταστώ ας πούμε (ούτε οι πιτσιρίκες φαντάζομαι, χώρια ότι δεν καλοδιαβάζει η μικρή ακόμα) την γκόμενα του Νέμου του ψαρακίου να μην την κάνει η Παπαδοπούλου!
    Για τον αθερίνα ..αθερίδη πώς τον λένε ,δεν τρελαίνομαι κιόλας.

  46. theopeppas said

    Aς μου επιτραπεί, αφου ευχηθώ Χρόνια Πολλά, να ..μακρυγορήσω (άτοπο επί γραπτού λογου; ισως..) , κληρονομικώ δικαίω, καθώς για αρκετούς από τους τίτλους ταινιων στα ελληνικά, την δεκαετία του ’50 και του ’60 “υπαίτιος” ήταν ο πατέρας μου -και ευχαριστίες στον Gmich [σχολιο 32] καθως το “Χορός των Καταραμένων” (Young Lions) ήταν ενας από αυτούς, και δεν νομίζω ότι το βιβλίο του irwing Shaw είχε μεταφραστει Ηρθε αργότερα από το φιλμ και βγηκε με τον τιτλο της ελληνικής απόδοσης του φιλμ
    Κύρια αιτία αλλαγής ήταν η εμπορικότητα, και ορθη ήταν η παρατηρηση για τα γουέστερν όπου όσο πιό πολλά ..πιστόλια, αίμα, βάλτοι και τύμπανα τόσο το καλύτερο, οντως , για το ταμείο! Αλλά, μην παραγνωρίζουμε ότι ο πρωτότυπος τίτλος πολλές φορές δεν “έλεγε” και πολλά πράγματα στα ελληνικά Για τον Αμρικανό το Gunfight at the OK Corral παρέπεμπε σε συγκεκριμένη, αναγνωρίσιμη ιστορία , αλλά στον Ελληνα το “Μονομαχία στο …Μαντρί ΟΚ” θα έφερνε συνειρμούς ορεινης Ρούμελης!..

  47. theopeppas said

    Νεο Kid on the Block Τον Μωϋση, αν δεν απατωμαι, τον έκανε ο Charlton Heston (καλύτερα να μην γραψω την ..προφορά την αμερικανική-Ηστον, εστω!) και οχι ο Μπαρτ Λανκάστερ [σχολιο 7]

  48. Alexis said

    #27: Η πιο διασημη άσχετη μετάφραση τίτλου είναι για την ταινία με τίτλο ‘The Shawshank redemption’ – Η τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ.

    Όταν πριν από λίγο καιρό ο γιός μου μού πρότεινε να την νοικιάσουμε, λέγοντάς μου ότι είναι νούμερο 1 στη λίστα του IMDb, ακολούθησε ο εξής φοβερός διάλογος:
    -Μα τι λες παιδί μου, ασπρόμαυρη ταινία θα δούμε;
    -Όχι βρε μπαμπά, έγχρωμη είναι!
    -Μπα, κάποιο λάθος θα κάνεις! Έγχρωμη ταινία και να παίζει η Ρίτα Χέιγουορθ; Αποκλείεται! 🙂

  49. Έγχρωμη ταινία και να παίζει η Ρίτα Χέιγουορθ; Αποκλείεται!
    ———————————————-
    Και όμως: ένα, δύο, τρία 😉
    (ξέρω, κάνω τον έξυπνο…)

  50. spiral architect said

    @45: Παιδάκι και αρνάκι όπως τα μάθεις. 🙂

  51. theopeppas said

    Ως συνεχεια-εκείνο το γουεστερν που είχε πολύ πετυχημενη επιλογη τιτλου, και που είχε πολλές ..μιμήσεις ήταν το κλασσικό The Magnificent Seven Ο πατέρας μου, δεν πολυκαλόβλεπε το «Οι 7 Υπέροχοι» και καθως ήταν και λάτρης της ρητορικής του Γεωργίου Παπανδρέου που άρχιζε φρασεις με το «Και..» «πχ «Και είπε ο άφρων εν τη καρδία του ότι ουκ έστι λαός. Αλλά, υπάρχει λαος»-Τότε….] Οπότε το έκανε «Και οι 7 ηταν Υπέροχοι» Και έμεινε
    Είναι πολλά τα παραδείγματα-και των επιτυχέστερων στα ελληνικά, αλλά και των ατυχέστερων, βεβαια-αποδοσης Ακόμα και το Dirty Harry του Κλιντ Ηστγουντ που αποδόθηκε ως «Επιθεωρητης Κάλλαχαν» ..απεδόθη στα ελληνικά, εκ των υστέρων, ως τίτλος στην τεταρτη ταινια της σειρας Sudden Impact που παίχτηκε ως «Βρωμικος Χαρρυ» στην Ελλάδα
    Προσωπικη γνωμη, κι όχι αμερόληπτη ισως..αλλά προτιμώ μιά μέτρια απόδοση , μεταφραστική ή περιφραστική ή ελευθερη απόδοση από την κυκλοφορία της ταινίας με τον αγγλικό τίτλο αυτούσιο-συχνότατο φαινόμενο εσχατως

  52. theopeppas said

    Δυτη Νιπτηρων [49] Και τεταρτο! http://www.imdb.com/title/tt0043455/

  53. Bαγκ said

    Aσφαλως ειναι και θεμα συνηθειας ο υποτιτλισμος ή η μεταγλωτισση αλλα εχω την εντυπωση οτι στη δευτερη περιπτωση χανεται μεγαλο απο την αυθεντικη αποδοση των ηθοποιων και συνολικοτερα απο το υφος,την ατμοσφαιρα και την συνολικοτερη εντυπωση που σου αφηνει μια ταινια..Αλλωστε με τις γλωσσες των ταινιων του εμπορικου κινηματογραφου(αγγλικου-γαλλικου)οι περισσοτεροι εχουν μια εξοικειωση η οποια βοηθα στη συλληψη νοηματων ή λογοπαιγνιων που ισως χαθουν τοσο στη μεταγλωττιση οσο και στον υποτιτλισμο..
    Συγκεκριμενα τωρα για τον υποτιτλισμο του Σουλειμαν και λοιπων τουρκικων σαπουνοπερων δεν χανει η Βενετια βελονι απο μια μεταγλωττισμενη εκδοχη,η οποια βεβαια ειναι σαφως ακριβοτερη και δυσκολοτερη απο εναν υποτιτλισμο,σε καθε περιπτωση και γι’αυτο δεν επιλεγεται στην χωρα της ευκολιας και οχι για να μην χαθει η υψηλη ηθοποιια της Βαλιντε χανουμ..
    Μια ερωτηση,επισης εχω να σας κανω κυριε Σαραντακο.Στην τριτη αραδα γραφετε »εστιαζοΜΑΣΤΕ (και οχι εστιά
    ζουμε) στον τιτλο της ταινιας»για ποιον ακριβως γραμματοσυντακτικο ή αλλο λογο;;;

  54. atheofobos said

    38
    Διάβασα πως οι Τούρκοι έθεσαν σαν απαράβατο όρο, σε όσες χώρες παίζεται ο Σουλεϊμάν, να μην γίνεται μεταγλώττιση.

  55. spiral architect said

    @27, 48, 49: Αφήστε δε, που την τελευταία έξοδο δεν την κάλυπτε η Ρίτα Χέιγουορθ, αλλά η Ράκελ Γουέλτς! 😀
    (κι εγώ κάνω τον έξυπνο …)

  56. Γς said

    49:
    Ναι κάποιος κάνει τον έξυπνο. Και τον εμποδίζεις
    😉

  57. Bαγκ said

    *…χανεται μεγαλο-μερος- απο την αυθεντικη αποδοση…
    **…γραμματικοσυντακτικο (και οχι γραμματο-) ή άλλο λογο;;

  58. ΣοφίαΟικ said

    54: Ενώ οι ίδιοι στο σήριαλ Σουλεϊμάν κάνουν αυτή τη στραβή μεταγλώτισση που μιλάνε π.χ. οι γερμανόφωνοι μεταξύ τους και ακούς λίγο στην αρχή και μετά ακούγεται μια φωνή βοώντος εν τω ηχείω να μας λέει στα τούρκικα τι λένε και να διαβάζει ο ίδιος όλο το διάλογο. Όπως στις ειδήσεις. Και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τους έβαλαν να μιλάνε τούρκικα μεταξύ τους, και γιατι σε κάποιες σκηνες που είναι υποτίθεται με Τούρκους μιλάνε δήθεν στη γλώσσα τους και μιλάνε… τούρκικα και σε αλλες φάσεις μιλάνε ο καθένας άλλη γλώσσα κλπ κλπ. Κοινώς, περιποιημένο σήριαλ υποτίθεται αλλά αλλάζουν γνώμη ως προς τις ξένες γλώσσες σε κάθε επεισόδιο. Φαντάσου στα απεριποιητα.

  59. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    46-51: Αγαπητέ Θ. Πέππα, κρυφά μέσα μου έλπιζα πως θα βρισκόταν η απάντηση στο ερώτημα -και να που βρέθηκε, τουλάχιστον για κάποιες από τις ταινίες. Συμφωνώ μαζί σου ότι το «Και οι εφτά ήταν υπέροχοι» είναι πιο δυνατό από το «Οι εφτά υπέροχοι».

    53: Καλή ερώτηση. Το «εστιάζω» είναι από τις περιπτώσεις ρημάτων όπου ο ενεργητικός και ο μεσοπαθητικός τύπος είναι συνώνυμοι. Δες και το λεξικό:
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CF%89&dq=

    Προσωπικά προτιμώ να χρησιμοποιώ τον ενεργητικό τύπο μόνο μεταβατικά, δηλ. «Ο βουλευτής εστίασε την κριτική του στις παραλείψεις του Υπουργείου», αλλά «Η ομιλία του εστιάστηκε στις παραλείψεις του υπουργού». Αλλά αυτό είναι γούστο, όχι κανόνας.

    16-40: Δεν είχε αποδοθεί (ή προταθεί) το «Μάτια διάπλατα κλειστά»; Νομίζω καλό είναι.

  60. sarant said

    54: Αυτό ότι είναι όρος η μη μεταγλώττιση το έχω διαβάσει κι εγώ, αλλά σε καραμπελιάδικα σάιτ, γιαυτό και δεν το πιστεύω.

  61. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Γεγονὸς πάντως εἶναι ὅτι ἂν στείσης ἀφτὶ σὲ συζητήσεις γιὰ ταινίες, δὲν θὰ ἀκούσης θετικὰ σχόλια γιὰ τὶς ἀλλαγὲς στοὺς τίτλους. Σχεδὸν ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν φίλων τοῦ κινηματογράφου ὑποδέχεται μὲ εἰρωνίες τὶς ὅποιες ἀλλαγές, ἐνῶ ποτὲ δὲν ἔχω ἀκούσει «μπράβο, τί ἐπιτυχημένος τίτλος» καὶ τὸ σημερινὸ ἄρθρο ἀποδεικνύει πὼς γιὰ νὰ βγῆ ἕνα τέτοιο συμπέρασμα πρέπει νὰ περάσουν δεκαετίες. Ἕνας ραδιοφωνικὸς σταθμὸς πρὶν καμιὰ δεκαετία, εἶχε κάνει μιὰ τηλεφωνικὴ ἔρευνα καὶ σχεδὸν καθολικὴ ἦταν ἡ ἄποψη τῶν συμμετεχόντων ὅτι οἱ τίτλοι δὲν πρέπει νὰ ἀλλάζουν

  62. spiral architect said

    Σε κάθε περίπτωση προτιμώ να ακούω την πρωτότυπη γλώσσα των ταινιών (και κάποιων καλών σειρών, όπως το «Borgen», το «Θυμάμαι …», τον «Πύργο του Ντάουτον») ίσως γιατί έτσι συνήθισα από μικρός, έστω κι αν αυτή είναι η αγγλική, όπως στις ταινίες Ο εχθρός προ των πυλών, ή το Ο αετός πάτησε στη γη.
    Αντιπαράδειγμα: Για φανταστείτε, το Der Untergang μεταγλωττισμένο στα αγγλικά; 😛

  63. ΠΑΝΟΣ said

    Εγώ να θυμίσω την ωραιότατη ταινία Trapeze ,που μεταφράστηκε ως Βαριετέ.Τόνυ Κέρτις,Μπαρτ Λάνκαστερ,Τζίνα Λολομπριτζίτα(ή Λολομπρίγκιτα).Αν βαριετέ είναι αυτό που ξέρουμε και που παρουσιάζεται σε καμπαρέ,κέντρα διασκεδάσεως κ.λπ. ,τότε ο τίτλος μάλλον είναι άσχετος.Η ταινία αφορά σε τσίρκο και trapeze είναι το γνωστό ακροβατικό νούμερο με τις αιώρες.

  64. Γς said

    Ακουγα «Λάσιαμι πουτάνα»
    Και διάβαζα «Ασε με πόρνη»
    Και με χάλαγε

  65. ΠΑΝΟΣ said

    …να σημειώσω συμπληρωματικά ότι δεν έχω μισήσει περισσότερο τίτλο από το «τελευταίο έξοδος:Ρίτα Χαίηγουωρθ».Μέχρι που ευχόμουν ο μεταφραστής να πάθει το μεγαλύτερο κακό στην υγεία του (αλλά μού πέρασε και αναίρεσα!).

  66. Νέο Kid Στο Block said

    @theopeppas (47)
    Ήταν Μόουζες- σπαγγέτι/ τηλεταινία με Ααρών τον Άντονυ Κουέηλ.
    http://www.imdb.com/title/tt0072547/

  67. μήτσκος said

    47: Τον Μωϋση, αν δεν απατωμαι, τον έκανε ο Charlton Heston

    Τον έκανε και ο Μπαρτ Λάνκαστερ!

  68. marulaki said

    #48 αυτόν ακριβώς το διάλογο είχα με κάτι φίλους που κάλεσα για να το δούμε και μου είπαν ακριβώς τα ίδια. ‘Ασπρόμαυρο θα δούμε;’ ‘Εγώ εποχής δε βλέπω’ και άλλα τινά.

  69. Νέο Kid Στο Block said

    66. ..και την πατριώτισσα ,τη γυναίκα του Άρη (Ιρένε Πάπας)

  70. μήτσκος said

    Ο λίκνος μου βγήκε σκάρτος

    Ο Μπαρτ Λάνκαστερ Μωυσής εδώ

    http://www.soundtrackcollector.com/title/7209/Moses+The+Lawgiver

  71. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Μιὰ ἐπιτυχημένη κωμωδία μὲ τὸν Adriano Celentano «il bisbetico domato» ἀποδόθηκε στὰ ἑλληνικὰ μὲ τὸν τελείως ἄσχετο καὶ παραπλανητικὸ τίτλο «σεισμὸς στὸ κρεβάτι μου» ἐνῶ ὁ αὐθεντικὸς τίτλος «ὁ στρίγγλος ποὺ ἔγινε ἀρνάκι» εἶναι σαφῶς πολὺ πιὸ ἔξυπνος

  72. spiral architect said

    @71: Μάλλον επειδή είχε καβατζώσει το τίτλο ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. 😉
    (1968 η ταινία του Σακελλάριου, 1980 η ταινία με τον Τσελεντάνο)

  73. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καὶ μὴν ξεχνᾶμε τὴ θρυλικὴ «dolce vita». Ἂν καὶ ἀποδόθηκε στὶς πρῶτες ἀφίσες ὁ τίτλος στὰ ἑλληνικά, ἡ ταινία ἔμεινε στὴ συνείδηση ὅλων μὲ τὸν πρωτότυπο ἰταλικὸ τίτλο καὶ ἔγινε καὶ παροιμιώδης φράση

  74. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    74. Ἢ τὸ la strada

  75. Παραλείψατε και το Gone with the Wind που έδωσε μια ωραιότατη διακριτική παραλλαγή στα ελληνικά. Αλλά αναρωτήθηκα γιατί δεν μεταφράστηκε στα ελληνικά το πρόσφατο Oblivion. Ίσως τους φάνηκε πιο σικάτο να το κρατήσουν έτσι. Στην παρατήρηση που έγινε πιο πάνω για την τάση στα τελευταία χρόνια ορισμένοι τίτλοι να παραμένουν αμετάφραστοι αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στις τηλεοπτικές σειρές που τις προμηθευόμαστε με άλλους τρόπους από το να τις περιμένουμε για χρόνια να προβληθούν εδώ. Κι όταν επιτέλους προβάλλονται εδώ, σπάνια θ’ αλλάξουν οι τίτλοι γιατί οι αρχικοί έχουν μείνει στη συνείδηση του κοινού. Για παράδειγμα πόσοι θα καταλάβαιναν τότε ποια σειρά θα ήταν το Prison Break; Και αν προβληθεί το εξαιρετικό Boardwalk Empire, πώς θα το αποδώσουν; Και είναι δυσκολομετάφραστος τίτλος (και οι διάλογοι δύσκολοι) αν και βρήκα τελικά πως ερμηνεύεται. Κι ενώ ναι μεν βγήκε σαν βιβλίο τo Παιχνίδι του Στέμματος αλλά όλοι λένε Game of Thrones. Αμ το House of Cards;

    Όσο για το Rear Window που έγινε Σιωπηλός Μάρτυρας, η παρατήρησή μου είναι πως μόνο σιωπηλός δεν ήταν ο Τζέιμς Στιούαρτ. Κανονικά η ταινία έπρεπε να λέγεται Ο Κουτσομπόλης. 😉

  76. τυφλόμυγα said

    Τι έγινε, τώρα η σπαμοπαγίδα πιάνει και τους παλιούς; 😦

  77. aerosol said

    Προτιμώ τους τίτλους μεταφρασμένους παρά αμετάφραστους (όπως δυστυχώς τους θέλει η μόδα). Κάνω εξαίρεση για τίτλους που μετάφραση στα ελληνικά θα έκανε αγνώριστη την ταινία. Φτάνουμε στο σημείο να υπάρχει τόση αμηχανία απέναντι σε μη αγγλόφωνες παραγωγές ώστε να αναφέρεται ο αγγλικός τίτλος αμετάφραστος. Έβλεπα τον χειμώνα μια εκπληκτική αστυνομική σειρά από την Δανία που παιζόταν με τον αμετάφραστο αγγλικό τίτλο The Killing!

    Όμως η παλιότερη τάση της τυχάρπαστης μετάφρασης για λόγους εντυπωσιασμού ήταν άθλια. Σε κάθε επιτυχημένη και πρωτότυπη μετάφραση αντιστοιχούσαν πέντε γελοία και ακατανόητα κατασκευάσματα -συνήθως μακρυνάρια. Αναφέρθηκε ήδη το «Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης» (Monty Python and the Holy Grail), που γέννησε το «Αδελφάτο των 7 θαλασσών» (Yellowbeard), που γέννησε κάτι ανθυποκωμωδίες ύποπτης προέλευσης που ονομάστηκαν «αδελφάτα των…». Γενικά τον Γκίλιαμ τον τσάκισαν, αν συνυπολογιστεί και το «Οι Υπέροχοι Ληστές Και Τα Κουλουβάχατα Της Ιστορίας» (Time Bandits).
    Μετά την επιτυχία που είχε το «Κλουβί με τις τρελλές» ακολούθησαν διάφορα… κλουβιά. Το οποίο συνέβη και με τις δεκάδες ταινίες που ακολούθησαν το μοτίβο «Η μεγάλη των … σχολή».
    Άλλα σχετικά:
    Το Rabid του Κρόνεμπεργκ έγινε «Λυσσασμένες στα νύχια του τρόμου». Το Bad Trip μεταφράστηκε ως «Πες αλεύρι… ο αράπης σε γυρεύει» αλλά δεν είναι παρά μια φτηνιάρικη κωμωδία έτσι κι αλλιώς. Όμως το La Strada του Φελίνι που παίχτηκε ως «Πουλημένη απ’τη μητέρα της»; Τα θρίλερ έπρεπε να έχουν «πύλες της κολάσεως» στο τίτλο: μία, τρεις ή εφτά! Ο «Σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι» δε, έκανε τόση θραύση που έχει γίνει θέμα για το πώς στάμπαρε με τον χειρότερο τρόπο τους ψυχικά πάσχοντες.
    Ανάλογα παραδείγματα βρίσκω και στη λίστα την οποία λινκάρει ο Νίκος: Οι «Ατσίδες με τα μπλε» δεν φορούσαν καν μπλε και τον τίτλο τον βρίσκω ανόητο -για το «Χριστούγεννα στα τέσσερα» προτιμώ να μη μιλήσω…

  78. 77 To Killing είναι από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα που δεν μεταφράζουν τους τίτλους γιατί θέλουν να μείνει αναγνωρίσιμη η σειρά για δυο λόγους. Πρώτον, ότι έγινε χαμός με την αμερικανική βερσιόν, που τη βρίσκω καλύτερη, και έτσι προβάλλουν τη δανέζικη άθικτη γλωσσικά για το προμόσιον. Αυτό που έλεγα πιο πάνω στο 75.

  79. Νέο Kid Στο Block said

    Τhe return of the living dead – Tα Ζόμπι δεν είναι χορτοφάγα ! 😆
    Όλα τα κιλα! Όλα τα λεφτά! (και ζόμπι με ξεχασμένο σκαρπινάκι πάνω σε άλογο) 😆

  80. ndmushroom said

    Μιας που αναφέρθηκαν οι Ιππότες της ελεϊνής τραπέζης, ας αναφερθεί και το Life of Brian, γνωστό στην Ελλάδα ως «ένας προφήτης, μα τι προφήτης».
    Ενδιαφέρουσα ήταν επίσης η απόδοση της σειράς ταινιών «Police academy» ως «η μεγάλη των μπάτσων σχολή», που γέννησε σειρά αντίστοιχων αποδόσεων (τραγικών, συνήθως) ταινιών (η μεγάλη του σκι σχολή, η μεγάλη των νοσοκόμων σχολή, η μεγάλη των νίντζα σχολή, η μεγάλη των λοχαγών σχολή κ.ο.κ.), ο πρωτότυπος τίτλος των οποίων συχνά ήταν τελείως άσχετος.

  81. ndmushroom said

    Όσο έκανα την έρευνά μου με πρόλαβε ο Aerosol. 🙂

  82. τυφλόμυγα said

    City by the sea – Το σημάδι του δολοφόνου
    Strangers – Κλείδωσες;

    Η Φίνος Φιλμς αντέγραψε τον τίτλο Μερικοί το προτιμούν καυτό (Some like it hot!). Τρία χρόνια μετά την αμερικανική ταινία γύρισαν ελληνική ταινία με τίτλο Μερικοί το προτιμούν κρύο. Άσχετο, απλά το θυμήθηκα και το έγραψα. 🙂

    Χρόνια πολλά και καλά σε όλους. 🙂

  83. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!
    Κάνατε μερικές πολύ καλές προσθήκες.

    82: Τα λινκ τα μυρίζεται η σπαμοπαγίδα (σε ετεροχρόνισα κιόλας)

  84. Μαρία said

    I soliti ignoti του Μονιτσέλι/ Ο κλέψας του κλέψαντος

  85. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Les folies d’Élodie ἡ ἰστορία μιᾶς κιλότας

  86. Πέπε said

    Δεν ξέρω αν με ενοχλούν οι απομακρυσμένες αποδόσεις τίτλων. Βέβαιον είναι ότι ως θέμα συζήτησης βγάζουν γέλιο. Ένα από τα καλύτερα: το «Τhe Commitments» αποδόθηκε στα ελληνικά ως «Τhe Commitments, οι ροκάδες του Δουβλίνου». Σχετικά με το οποίο ένας φίλος μου είχε σχολιάσει: «Λοιπόν, ξέρεις τι σημαίνει τελικά The Beatles; Σημαίνει The Beatles, οι ροκάδες του Λίβερπουλ»!

    Το τρένο που θα σφυρίξει τρεις φορές έχει δώσει και τον τίτλο τσόντας «Στο τρένο θα σ’ τον σφυρίξω τρεις φορές». Δεν ξέρω αν είναι αληθινό ή ανέκδοτο, και αν είναι αληθινό τότε και πάλι δεν ξέρω αν η ταινία είναι ξένη ή ελληνική και άρα ο τίτλος πρωτότυπος ή μεταφρασμένος.

    Οι ελληνικοί τίτλοι των κλασικών γουέστερν έχουν μείνει, πολλοί, παροιμιώδεις. Αλήθεια, η Μονομαχία στο Ελ Πάσο (For a few dollars more) είναι το «Για μια χούφτα δολάρια»; Και πώς υπάρχουν δύο εξίσου κλασικοί ελληνικοί τίτλοι;

    Σχετικά με το ζήτημα μεταγλώττιση-υποτιτλισμός: Κάθε τόπος και συνήθειο, κάθε μαχαλάς κι αντέτι. Στη Ρωσία τις μεταγλωττίζουν διατηρώντας και τις αυθεντικές φωνές. Είχα δει κάποια ταινία, ισπανόφωνη, από ρώσικη κόπια: οι ηθοποιοί μιλούσαν ισπανικά, από πάνω (ή λίγο μετά) μια αντρική φωνή, κοινή για όλους, μετέφραζε στα ρώσικα, και είχε και ελληνικούς υποτίτλους. Από αφόρητο έως γελοίο, αλλά για μένα, όχι για τον Ρώσο που έτσι έχει μάθει.

  87. Ένα άλλο παράδειγμα του πως είναι ζητούμενο η απόδοση ενός τίτλου στα ελληνικά. Το άλλο τηλεοπτικό φαινόμενο, The Walking Dead.
    Θα πεις Νεκροί Διαβάτες/Περιπατητές/Πεζοπόροι/ή ό,τι άλλο. Ναι άλλα έτσι χάνεται το παιχνίδι επειδή όλοι έτσι το μάθαμε στο αρχικό και μας εντυπώθηκε. Κι αυτό είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό για το γεγονός πως εδώ στην Ελλάδα όλα έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση και δεν θα αντικατοπτρίζεται καλά η δυναμική ενός ελληνικού τίτλου.

  88. HAL9000 said

    @27, 48, 49: Η ιστορία του Stephen King όμως, στην οποία βασίζεται το σενάριο της ταινίας, έχει τίτλο: Rita Hayworth and Shawshank Redemption, συμφωνα με το IMDb

  89. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    86. Ἄλλο τὸ for a few dollars more (μονομαχία στὸ Ἐλ Πάσο) κι ἄλλο τὸ γιὰ μιὰ χούφτα δολλάρια (for a fistful of dollars). Καὶ τὰ δύο Sergio Leone, μουσικὴ Ennio Moricone καὶ πρωταγωνιστὴ τὸν Clint Eastwood. Tὸ δεύτερο ἂν θυμᾶμαι καλὰ εἶναι διασκευὴ τοῦ Yozibo τοῦ Κουροσάβα, ἀλλὰ μπορεῖ καὶ νὰ τὸ μπερδεύω μὲ ἄλλο

  90. Κανείς δεν θυμήθηκε το καταπληκτικό «Ο κόσμος είναι δικός μου!» που είναι μάλλον ελληνική αποκλειστικά απόδοση αφού ο πρωτότυπος είναι «The Hustler» ο γαλλικός «L’Arnaqueur» και ο βέλγικος «Les Requins de la grande ville»; Αποτέλεσε και τη βάση για τη το «Χρώμα του χρήματος» του Σκορτσέζε.

    @45 Και ο Ρατατούης μεταγλωττισμένος είναι αριστούργημα! Ο Τζέημς Μποντ πάλι όχι.

    Η «τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουρθ» από τις πιο εμπνευσμένες αποδόσεις έβερ! 🙂

  91. Γιάννης Πίσσης said

    Ενώ συμφωνώ επί της αρχής ότι δεν επιβάλλεται να μεταφράζονται οι τίτλοι πιστά και ότι ενίοτε ο πρωτότυπος υστερεί, δεν συμφωνώ καθόλου στην περίπτωση που έδωσε τον τίτλο του ποστ.
    To High Noon είναι φοβερός τίτλος. Δεν αποτυπώνει απλά το κεντρικό δραματικό νήμα της ταινίας, ότι περιμένουμε το τρένο στις 12 το μεσημέρι, αλλά προπάντων αποτυπώνει υπέροχα την ιδέα και την πολιτική αλληγορία. Το θέμα είναι ακριβώς ότι όλα γίνονται ντάλα μεσημέρι, δεν παίζει η δικαιολογία δεν άκουσα/δεν είδα κι όμως όλοι κρύβονται. Αντίθετα, ο τίτλος «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» πιάνει μόνο τη δραματική αναμονή. Ηχεί βέβαια κάπως επικά, αλλά κι αυτό παραπλανητικό είναι.
    Οπότε ναι, καλύτερα «Ποιος κάθισε στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων». 🙂

  92. μήτσκος said

    Ιδού η απόδειξη ότι η ελληνική είναι πλουσιοτέρα της αγγλικής:

    Death Wish – O Εκδικητής της Νύχτας
    Death Wish II – Εκτελεστής Χωρίς Οίκτο
    Death Wish 3 – Σε Νόμιμη Άμυνα

  93. Στατιστικά φαίνεται πως στις ταινίες με τον Κλιντ Ίστγουντ έχει πέσει η μεγαλύτερη σφαγή. Παρεμπιπτόντως, είδατε αυτό το απίθανο doodle που έβαλε σήμερα η Google. Έχει αναφορά σε μερικές ταινίες που προαναφέρθηκαν.

  94. Μια άλλη χιτσκοκική ταινία. Vertigo λένε αλλά κάνανε εδώ την επαύξηση σε Δεσμώτης του Ιλίγγου. Η ειρωνία είναι πως αυτή ενώ μεν βγήκε το 1958, πέντε χρόνια αργότερα γυρίστηκε η ταινία Ίλιγγος με τη Ζωή Λάσκαρη. Να δω πως θα μετέφραζαν τον τίτλο οι Αμερικανοί!

  95. aerosol said

    #78
    Θα είναι άδικο να μιλήσω απόλυτα, διότι δεν έχω δει την αμερικάνικη βερσιόν και έχει καλές κριτικές, αλλά έχω καταναλώσει άπειρες εργατώρες (επί δεκαετίες) στην αμερικάνικη τιβί και θεωρώ μάλλον απίθανο να υπερτερεί την δανέζικης. Ήταν απλά η καλύτερη αστυνομική σειρά που έχω παρακολουθήσει μαζί με το Twin Peaks -όσο αυτή η παράδοξη και ημιτελής σειρά μπορεί να θεωρηθεί «αστυνομική». Η τεράστια αγορά των αγγλόφωνων παραγωγών συνήθως βοηθά να επισκιάζουν οι αγγλόφωνες διασκευές σε αναγνωρισιμότητα τις πρωτότυπες ταινίες και σειρές στις οποίες βασίζονται. Σπάνια όμως θεωρούνται ισάξιες.
    [Φυσικά είναι θέμα γούστου και μπορεί να κάνω και λάθος στην συγκεκριμένη περίπτωση.]
    Ακόμα κι έτσι μου φαίνεται ανόητο να χρησιμοποιείται αγγλικός τίτλος στην Ελλάδα για μια δανέζικη σειρά.

  96. 95 Τα παράπονα λοιπόν στους Δανούς. Αλλά κι εδώ έχουν γυριστεί σειρές με αγγλικούς τίτλους, σωστά;

    ΥΓ. Σκέφτηκα ανταποδοτικό τίτλο για τον Ίλιγγο με τη Λάσκαρη. Prisoner of Vertigo 😛

  97. Και μια που μιλάμε για σειρές, ας κάνω μια πρόταση στον Aerosol και τους υπόλοιπους θαμώνες. Αναζητήστε την Utopia. Βρετανικός κυνισμός σε συνδυασμό με εικονοκλαστική πανδαισία και σενάριο που σέβεται τη νοημοσύνη σου. Μοντέλα και σφίχτες ευτυχώς δεν έχει.

  98. physicist said

    Ένα παράπλευρο πλεονέκτημα του υποτιτλισμού είναι ότι βοηθάει τους θεατές να συνηθίσουν στο άκουσμα της ξένης γλώσσας, να χαλαρώσουν μαζί της και επομένως να τη μιλάνε καλύτερα. Όταν λέω «καλύτερα» δεν εννοώ μόνο την προφορά αλλά γενικότερα την εξοικείωση, π.χ., με τις καθημερινές εκφράσεις, με το να συνηθίζει το αυτί και το μυαλό στα περίφημα phrasal verbs (που είναι γνωστός πονοκέφαλος σε όσους μαθαίνουν αγγλικά) κλπ. Δεν έχω αξιόπιστα, αντικειμενικά στοιχεία που να το αποδεικνύουν αυτό, πέρα από προσωπική, ας πούμε ανεκδοτολογική εμπειρία. Επιπλέον, μου φαίνεται λογικό.

    Το ντουμπλάρισμα δεν είναι, ασφαλώς, χαρακτηριστικό των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης μόνο: το κάνουν και οι Ιταλοί και οι Ισπανοί, νομίζω επίσης οι Γάλλοι. Θα έλεγα μάλλον ότι είναι χαρακτηριστικό των «μεγάλων» (ευρωπαϊκών) χωρών και, κατά κανόνα, δεν μου πολυαρέσει. Να πούμε, όμως, ότι μπορεί να γίνει από εντελώς πρόχειρα έως πολύ καλά. Οι γερμανόφωνοι, π.χ., φροντίζουν να μοιάζουν οι φωνές με τις πρωτότυπες, κι ακόμα προσέχουν να ντουμπλάρει πάντοτε η ίδια φωνή έναν/μία συγκεκριμένο/συγκεκριμένη ηθοποιό. Ένα πρόσφατο παράδειγμα (δηλ. με την έννοια ότι είδα και την ντουμπλαρισμένη έκδοση πρόσφατα) ήταν οι Inglorious Basterds: εξαιρετική η μεταγλώττιση, καλύτερο βέβαια το πρωτότυπο.

    Μια διασκεδαστική λεπτομέρεια αφορά την ταινία Heat (1995), στην οποία ήταν συμπρωταγωνιστές για πρώτη φορά ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Αλ Πατσίνο: στην Ιταλία, τους ντουμπλάριζε το ίδιο πρόσωπο, οπότε υπήρξε ένα άλφα πρόβλημα. Η μεταγλώττισή της στα ιταλικά δεν ήταν καθόλου κακή στο τέλος της γραφής.

  99. spiral architect said

    Το παρακάτω:
    ΔΡΑΧΜΗ, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων
    το αφήνουμε ως έχει, ή το μεταφράζουμε; 🙄

  100. Στα τμήματα της Αγοράς Ταινιών (Film Market), όλων των διεθνών κινηματογραφικών φεστιβάλ, οι ταινίες (αν δεν έχουν γυριστεί στα αγγλικά), προβάλλονται πάντα στην πρωτότυπη γλώσσα, με αγγλικούς υποτίτλους. Η μετάφραση έχει γίνει με ευθύνη της εταιρίας παραγωγής. Πολλές φορές η μετάφραση είναι κακή. Σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η εταιρία παραγωγής έχει υιοθετήσει διαφορετικό αγγλικό (επομένως και διεθνή) τίτλο, από αυτόν που έχει για την εγχώριά της αγορά. Ο ξένος διανομέας βέβαια, δεν υποχρεούται να διατηρήσει τον τίτλο που προτείνει η εκάστοτε εταιρία παραγωγής.
    Έχουμε περιπτώσεις που, κατά κάποιο τρόπο, επιβάλλεται η μερική ή ολική αλλαγή τίτλου, από αυτόν της ορίτζιναλ γλώσσας. Π.χ. η περσινή ολλανδική ταινία Kauwboy, που προφέρεται καουμπόι, στα ολλανδικά σημαίνει «κορακοπαίδι». Αν ο Έλληνας διανομέας διανείμει την ταινία με τον τίτλο «Κορακοπαίδι» χάνει όλη τη διαφήμιση που ήδη έχει γίνει, λόγω της εθνικής ολλανδικής υποψηφιότητας στα Όσκαρ, από τα δημοσιεύματα για τα δεκάδες διεθνή βραβεία κλπ, όλα με τίτλο Kauwboy. Αν πάλι, τη βγάλει στις αίθουσες, διατηρώντας τον πρωτότυπο τίτλο, το ευρύ κοινό θα νομίζει πως πρόκειται για καουμπόικη ταινία. Έτσι, η ελληνική εταιρία διανομής, βρέθηκε κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο. Τελικά, προτίμησε τον τίτλο: Kauwboy: Το αγόρι με την καλιακούδα. Μ’ αυτό τον τίτλο θα βγει τον προσεχή Οκτώβρη στις αίθουσες.

    Το 1969, ο Φασμπίντερ γύρισε την ταινία Katzelmacher. Η λέξη δεν υπάρχει στα λεξικά. Σε όλες τις χώρες, διανεμήθηκε με τον πρωτότυπο τίτλο, εκτός από την Ελλάδα, που βγήκε με τίτλο «Ο Έλληνας γείτονας». Στην ταινία πρωταγωνιστής είναι ένας Έλληνας μετανάστης, ο Γιώργος, που αντιμετωπίζεται από τους Γερμανούς, ρατσιστικά. [Στο ρόλο του Γιώργου, ο ίδιος ο Φασμπίντερ]

  101. voulagx said

    #40 «Μάτια ερμητικά ανοιχτά»

  102. #2 ἀκριβῶς αὐτὸ μοῦ ἦρθε στὸ νοῦ κι ἐμένα διαβάζοντας τὸ ἄρθρο. πολὺ ἐνδιαφέρον θέμα, ἀλλὰ τὰ εἴπατε σχεδὸν ὅλα.

    ἕνα ἄλλο θέμα εἶναι οἱ ταινίες ἀπὸ γνωστὰ βιβλία ἢ θεατρικά, ὅταν ἡ ταινία ἔχῃ τίτλο διαφορετικό. illuminati- angeles and daemons ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα διατηρήθηκε ὁ λατινικὸς τίτλος τοῦ βιβλίου .

  103. παρόραμα: angels

  104. metanastis said

    Το Underground του Κουστουρίτσα πάντως, είχε παιχτεί αμετάφραστο – κάτι που μου είχε κάνει εντύπωση τότε. Από τα πιο αλλοπρόσαλα που θυμάμαι είναι η Πολυθρόνα για δυο (Trading Places, Eddie Murphy – Dan Akroyd) και τον Αταίριαστο (Rumble Fish – Matt Dillon, Mickey Rourke).
    Οσο για τη μεταγλώττιση, θα συμφωνήσω ότι είναι θέμα συνήθειας, αλλά νομίζω ότι επηρεάζει την ευκολία την οποία έχει κανείς στο να μαθαίνει ξένες γλώσσες. Δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι παραδοσιακά οι γάλλοι, ισπανοί, ιταλοί ή ακόμη και γερμανοί είχαν περισσότερες δυσκολίες να μάθουν ξένες γλώσσες από τους σκανδιναβούς, τους ολλανδούς ή ακόμη και μας. Βέβαια τώρα τα πράγματα αλλάζουν με το διαδίκτυο και τους υπολογιστές, αλλά για τις γενιές που μεγάλωσαν με την τηλεόραση νομίζω ότι ισχύει.

  105. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    99. Οἱ Ἰταλοὶ τὸν λατρεύουν αὐτὸ τὸ μεταγλωτιστή, ἐγὼ ποτὲ δὲ χώνεψα νὰ ἀκούω τὴν ἴδια φωνὴ μὲ τὴ σιτσιλιάνικη προφορὰ σὲ δύο διαφορετικοὺς ἠθοποιούς…

    Γεγονὸς πάντως εἶναι ὅτι στὴν Ἰταλία, ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἂν ἀκούσουν κάποιον νὰ μιλάη ἀγγλικά, δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ προσδιορίσουν γιὰ ποιὰ γλῶσσα πρόκειται. Μὴ μὲ πῆτε ψεύτη, τὸ ἔχω δεῖ μὲ τὰ ἴδια μου τὰ μάτια καὶ ὄχι μιὰ φορά. Ἡ μεταγλώττιση ἔχει σίγουρα
    συμβάλλει σ’αὐτό

  106. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    το 105 πάει στὸ 98

  107. gryphon said

    94
    Δεσμωτης του ιλιγγου είναι πιο εντυπωσιακό απο το σκετο Ιλιγγος και «τραβαει» περισσοτερο σαν τιτλος συμφωνα και με τά κριτηρια του σχολιων 46 και 51.Νομιζω οτι και τιτλοι που εχουν λεξεις εκφρασεις η συντακτικο απο παλαιοτερες μορφες τής γλβσσας που δέν χρησιμοποιουνται πια πολυ ειναι επισης πιο εντυπωσιακες.
    Ο τιτλος π.χ του γνωστου βιβλιου του Δουμα που εχει γινει και παμπολες φορες ταινια πιο προσφατα με τον Ντι Καπριο αποδοθηκε τυπικα σωστά και βαρετά σαν «ο ανθρωπος με την σιδερενια μασκα».Πιο παλια ομως λεγοταν «το Σιδηρουν Προσωπειο» και μικρος θυμαμαι οτι παρόλο που δέν μιλουσα (ουτε μιλαω) ετσι ο τιτλος μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση και με παρακινησε να αγορασω το βιβλιο.
    Και «η μυστηριωδης νησος» για καποιο λογο με προιδεαζε για περισσοτερο μυστηριο απο το «μυστηριωδες νησι» οπως και το 20000 λευγες υπο τήν θαλασσα ειναι πιο σωστός τιτλος απο το 20.000 λευγες κατω απο την θαλασσα.

  108. physicist said

    #105(β). — Είναι στ’ αλήθεια αξιοπερίεργο (και θλιβερό, θα πρόσθετα) πόσο περιορισμένες είναι οι ικανότητες των Ιταλών στο να συνεννοούνται (με ξένους) στην αγγλική γλώσσα.

  109. aerosol said

    #97
    Μα αυτό είναι το θέμα, οι Δανοί έχουν μια χαρά δανέζικο τίτλο! Eίναι Forbrydelsen και σημαίνει «έγκλημα» ή το «έγκλημα». Οπότε τα παράπονά μου είναι για την κακή επιλογή των ανθρώπων του Μέγκα που έβαλαν τίτλο άλλης σειράς μη τυχόν και σπάσουν τη μόδα των αγγλικών τίτλων και αναγκαστούν να μεταφράσουν -φαντάζομαι αυτό στο μυαλό τους θα έκανε τη σειρά μπασκλασαρία…
    Ευχαριστώ για την Ουτοπία, θα το ψάξω!

    ΥΓ: Σήμερα το Google έχει ένα όμορφο animation στο λογότυπό του. Είναι αφιέρωμα στον εκπληκτικό σχεδιαστή τίτλων αρχής Σωλ Μπας. Κάντε κλικ, θα σας αρέσει και θα αναγνωρίσετε γνωστές ταινίες!

  110. αὐτὸ πάλι εἶναι κινδυνολογικὸ ἤ ἔχει βάσι: http://xenesglosses.eu/2012/09/it-sounds-greek-to-me/

  111. «Δεδομένου ὅτι λίγο-πολὺ ὅλοι ξέρουμε σήμερα ἀγγλικά,…» (18)
    «Με τις γλωσσες των ταινιων του εμπορικου κινηματογραφου (αγγλικου-γαλλικου) οι περισσοτεροι εχουν μια εξοικειωση η οποια βοηθα στη συλληψη νοηματων ή λογοπαιγνιων…» (53)

    Μη γενικεύετε από το τι συμβαίνει στο στενό μας κύκλο 🙂 Πολύ αμφιβάλλω αν ένας στους δέκα Έλληνες θεατές ξέρει τι θα πει λ.χ. «oblivion», που ανέφερε ο JAGO. Όσο για τη «σύλληψη λογοπαιγνίων», χρειάζεται αρκετά βαθιά γνώση της γλώσσας του πρωτοτύπου, που ακόμα λιγότεροι την έχουν. Φυσικά, ας μην στερούμε με ανούσιες μεταγλωττίσεις των ταινιών αυτή την απόλαυση από όσους τη χαίρονται, αλλά οι τίτλοι καλό είναι να αποδίδονται στα ελληνικά, ει δυνατόν επιτυχημένα (αναφέρθηκαν λαμπρά παραδείγματα) αλλά όχι αναγκαστικά πιστά.

  112. καὶ μιὰ ποὺ πιάσαμε τὶς δανέζικες: ἡ πρόσφατη ταινία En Kongelig Affære ἀποδόθηκε ὡς «ὁ ἔρωτας τῆς βασίλισσας».

  113. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    104 Οἱ Γάλλοι δὲν ἔχουν παράδοση στὴ μεταγλώττιση. Ἄρχισαν νὰ μεταγλωττίζουν στὴ δεκαετία τοῦ 80, ἀρχικὰ στὴν τηλεόραση καὶ πρὸς τὸ τέλος της δεκαετίας καὶ στοὺς κινηματογράφους. Μέχρι κάποια ἐποχὴ στὸ σινεμὰ εἶχες τὴ δυνατότητα νὰ ἐπιλέξης ἂν θὰ δῆς V.O (version originale) ἢ doublé. Τώρα δὲν ξέρω ἂν ἔχης ἐπιλογή…Γεγονὸς πάντως εἶναι ὅτι ὅσο εἶχες τὴ δυνατότητα ἐπιλογῆς, τὸ κοινὸ προτιμοῦσε τὴ V.O, τουλάχιστον στὶς μὴ ἐμπορικὲς ταινίες.

  114. ἀποτυχημένο τίτλο θεωρῶ τὸ ‘ἀόρατος συγγραφέας». πιστεύω ὅτι τὸ σωστὸ θὰ ἦταν «ἀφανὴς σγγραφέας». ὁμολογῶ ὅμως πὼς ἕνας τέτοιος τίτλος δὲν εἶναι καὶ τόσο ἐμπορικός. τώρα θυμήθηκα καὶ τὸ charade ποὺ ἀποδόθηκε ὡς «ῥαντεβοὺ στὸ Παρίσι».

  115. 107 Δεν διαφωνώ καθόλου, δεν κατέκρινα την ελληνική απόδοση αλλά παρουσίασα την ειρωνεία του πράγματος.

    109 Πιάσε κόκκινο, το είπα στο 93 για τον Σολ Μπας. Με την ευκαιρία ψάχνω να βρω την μια και μοναδική ταινία που γύρισε, το Phase IV. Θα τη χαρείς πολύ την Ουτοπία, σαν ψαγμένο που σε βλέπω είμαι σίγουρος.

  116. 111 Άγγελε, στην περίπτωση του Oblivion αντί του πεζού «Λήθη» θα λειτουργούσε καλύτερα η «Λησμονιά». Άσχημο είναι; Γιατί δεν το έψαξαν με αυτό τον τρόπο, άξιο απορίας. Χώρια που ακόμα και οι πορωμένοι σκαϊφάιδες θάβουν εν τέλει την ταινία.

  117. Τραγικές είναι οι πολωνέζικες μεταγλωττίσεις, όπου ακούγονται οι πρώτες λέξεις του πραγματικού ηθοποιού στο πρωτότυπο και μετά μπαίνει μια φωνή, ίδια για όλους, τον σκεπάζει και λέει πολωνέζικα ό,τι είναι να πει. Ρώτησα Πολωνέζα γνωστή μου πώς το αντέχουν και μου είπε ότι είναι ηθελημένο, ώστε η φωνή να μεταφέρει μόνο το νόημα (σαν να το έδινε γραμμένο) και να αφήνει το θεατή να φανταστεί πώς θα το έλεγε ο ηθοποιός!

    Αλλά και σε κάποια ταινία του Γούντυ Άλλεν (;;;) δεν υπάρχει ο εξής περίπου διάλογος:
    «– Πάμε σινεμά; Παίζει μια πολωνική ταινία που λένε πως είναι πολύ ωραία.
    — Δεν ξέρω πολωνέζικα.
    — Μα έχει υποτίτλους!
    — Αν ήθελα να διαβάσω, θα έπαιρνα ένα βιβλίο!»

  118. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    @29, αναφέρεσαι ίσως στο «Πολύ σκληρός για να πεθάνει» στο οποίο οι Γερμανοί τρομοκράτες στην γερμανική μεταφρασμένη βερσιόν της ταινίας αναφέρονται αόριστα ως «Ευρωπαίοι». Για Παλαιστίνιοι δεν θα έπειθαν.

    @80, όχι ότι ξέχασες κάτι σημαντικό, άλλα υπάρχει και η πιο πρόσφατη μεγάλη των αεροσυνοδών σχολή!

  119. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    111. >Πολύ αμφιβάλλω αν ένας στους δέκα Έλληνες θεατές ξέρει τι θα πει λ.χ. “oblivion”, που ανέφερε ο JAGO. Όσο για τη “σύλληψη λογοπαιγνίων”, χρειάζεται αρκετά βαθιά γνώση της γλώσσας του πρωτοτύπου, που ακόμα λιγότεροι την έχουν.

    Νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια οὔτε ἐγὼ ξέρω 🙂 Ὅμως αὐτὸ ποὺ λὲς ἐνισχύει τὴν ἄποψη ὅτι ὅταν πρόκειται γιὰ λογοπαίγνιο, καλὸν εἶναι νὰ μένη ὁ τίτλος ἀμετάφραστος. Αὐτὸ θὰ παρακινήση τὸ ἐνδιαφέρον πολλῶν θεατῶν νὰ ἀναζητήσουν στὸ διαδίκτυο, στὰ περιοδικὰ κλπ τὴν ἑρμηνεία τοῦ τίτλου καὶ ἐπ’εὐκαιρία θὰ βελτιώσουν τ’ἀγγλικά τους ἢ ὅποια ἄλλη γλῶσσα καὶ θὰ ἐμπλουτίσουν τὶς γνώσεις τους. Ἂν ὁ τίτλος ἀντικατασταθῆ ὁ πρωτότυπος θὰ περάση γιὰ τοὺς περισσότερους ἀπαρατήρητος.

  120. Πέπε said

    111: Άγγελε, εγώ θα συμφωνήσω με τους προλάλ. Και ότι ο μέσος Έλληνας έχει στοιχειώδη έστω εξοικείωση με τα αγγλικά, και ότι οι αμεταγλώττιστες ταινίες/σειρές έχουν συμβάλει σ’ αυτό. (Οι ταινίες, όχι βέβαια οι τίτλοι τους). Και θεωρώ απόδειξη την πρόσφατη εισροή στη γλώσσα μας αμερικανισμών που, αν τους μάθαινες με τον παραδοσιακό σχολικό τρόπο, θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολοι πιστεύω (call you back κλπ.).

    Oblivion είναι και στα ελληνικά δύσκολη λέξη: λήθη. Δεν ανήκει στο ενεργό λεξιλόγιο όλου του κόσμου. Αλλά έτσι κι αλλιώς αφορά τίτλο.

  121. physicist said

    #113 και σχετικά: στις μεγάλες/μεγαλύτερες πόλεις και στις φοιτητουπόλεις της Γερμανίας, έχεις μερικούς κινηματογράφους που δείχνουν τις ταινίες στην πρωτότυπη γλώσσα με υποτίτλους, και δεν μιλάω απαραίτητα για μη εμπορικές ταινίες. Το κακό είναι ότι ο κόσμος που έχει συνηθίσει από την τηλεόραση στο ντουμπλάρισμα δεν πάει σ’ αυτούς, όχι επειδή έχει διαφορά στην τιμή του εισιτηρίου αλλά επειδή δεν έχει μάθει να βλέπει ταινία και να διαβάζει συγχρόνως. Μερικές φορές που κατάφερα να πείσω γνωστούς να έρθουν μαζί μου, μου είπαν ότι αγχώθηκαν από τα πρώτα δέκα λεπτά να διαβάζουν και την ίδια στιγμή να βλέπουν ταινία. Είμαστε τυχεροί που μεγαλώσαμε αλλιώς, μου φαίνεται.

  122. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    119. Στὰ ἰταλικὰ εἶναι oblio ἀλλὰ δὲ θὰ πήγαινε τὸ μυαλό μου

  123. Riso amaro = «Πόθοι στους βάλτους»
    Jules et Jim = «Απολαύστε το κορμί μου»

  124. physicist said

    #117. — Συγγνώμη που ρίχνω το επίπεδο αλλά το άκρον άωτον αυτής της παλαβομάρας με τις πολωνικές μεταγλωττίσεις είναι μη πολωνικές ταινίες πορνό. Όπου όλες οι (ομολογουμένως περιορισμένες) λέξεις και οι σχετικοί αναστεναγμοί αναπαράγονται από την ίδια, αντρική φωνή.

    Δεν δίνω συνέχεια αλλά δεν μπορούσα και να το κρατήσω μυστικό. 😛

  125. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    121. Πάλι καλὰ ποὺ κατάφερες νὰ πείσης. Ἐγὼ δὲν κατάφερα ποτὲ νὰ πείσω Ἰταλό

  126. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    110: Κινδυνολογικά παρουσιάζεται, θα έλεγα -αν δεις, βγάζει ‘απειλούμενες με ψηφιακή εξαφάνιση’ σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες.

    84: Πολύ καλό παράδειγμα ευρηματικού (και μη πιστού) τίτλου

    88: Άρα είχε κάποια βάση η αναφορά στη Ρίτα Χέιγουορθ. Στα ιταλικά «τα φτερά της ελευθερίας», στα γαλλικά «οι δραπέτες»

  127. Κάτι λίγο άσχετο: Θυμάμαι ταινίες που προβλήθηκαν ως «Τζων il bastardo» και «Σαπ… και αριστοκρατία», προφανώς γιατί οι λέξεις «μπάσταρδος» και «σαπίλα» (!) κρίθηκε (από κάποιο φορέα λογοκρισίας;) ανάρμοστο να γραφτουν σε ταμπέλες κινηματογράφων που τις βλέπουν και μικρά παιδιά!

  128. 124 Χαχαχά!

  129. sarant said

    120: Υπήρχε πάντως η πολιτική της λήθης, όπως και μια μάρκα ούζο Λήθη 🙂

    123: Βεριτάμπλ; Θα αναφέρεσαι στις πρώτες ελληνικές προβολές γιατί στη δεκ. 80 που τα είδα ήταν και τα δυο με πιστή μετάφραση, Πικρό ρύζι / Ζυλ και Τζιμ

  130. Το μυστικό που φανέρωσες, Φυσικέ, είναι ότι έχεις δει (ή τουλάχιστον πήγες να δεις) πολωνέζικες τσόντες 🙂
    Αλλά πραγματικά, αυτό είναι το άκρον άωτον. Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ!

  131. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    131. Μὰ ἂν ἦταν πολωνέζικες δὲ θὰ εἶχε μετάφραση!

  132. Πάντως έχω την εξής υποψία γιατί δεν μεταφράστηκε το Oblivion σε Λήθη/Λησμονιά. Είναι ένας πολύ ταρκοφσκικός τίτλος που δεν ταιριάζει σε sci-fi περιπέτεια.

  133. physicist said

    #130. — Χαχα, τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες είχα αυτή την αξέχαστη εμπειρία θα τις πάρω μαζί μου στον τάφο. 😉 Σημειώνω απλώς ότι στο πρωτότυπο, το καλλιτέχνημα ήταν γαλλική παραγωγή και το ν’ ακούς από πίσω και τα γαλλικά έκανε τον συνδυασμό αχτύπητο σε σουρρεαλισμό.

  134. sarant said

    133: 🙂
    Βρείτε τον, μεθύστε τον και μάθετε τις λεπτομέρειες!

  135. mikrokosmaras said

    Όλος ο κόσμος ξέρει αγγλικά και διαβάζοντας ελληνικούς υπότιτλους κρίνει αν αποδόθηκαν σωστά τα αγγλικά. Αμφιβάλω. Εγώ δυσκολεύομαι να διαβάζω τα ελληνικά, θέτε μετά ταυτοχρόνως να διαβάζω και να βλέπω την ταινία. Μια ταινία είναι κάτι πάρα πάνω από διαλόγους. Αν συγκεντρωθώ στο διάβασμα, χάνω τα άλλα.
    Όχι, προτιμώ μια μεταγλωττισμένη και ας είναι σε χίλια χάλια. Στις χώρες που επικρατεί η μεταγλώττιση, έχουν αναπτύξει κατάλληλο υπόβαθρο. Τις περισσότερες φορές η μεταγλωττισμένη ταινία είναι ισάξιας καλλιτεχνικής αξίας, ίσως ανώτερης και η μεταγλώττιση έχει γίνει με επίβλεψη του αρχικού σκηνοθέτη. Βέβαια εσείς που ο καθένας σας ξέρεις από δέκα γλώσσες, σνομπάρετε τις γιαγιάδες και τους μπετατζήδες που δεν ξέρουν ούτε ελληνικά. Ο καθένας στο μικρόκοσμο του.

  136. Μαρία said

    100
    >Το 1969, ο Φασμπίντερ γύρισε την ταινία Katzelmacher. Η λέξη δεν υπάρχει στα λεξικά.

    Να μη δημιουργηθεί η εντύπωση οτι η λέξη πλάστηκε απ’ το σκηνοθέτη. Τώρα υπάρχει στα λεξικά. Χρησιμοποιούνταν στην Αυστρία και Βαβαρία για να δηλώσει αρχικά τους Ιταλούς μετανάστες και στη συνέχεια για όλους τους μεσογειακούς, υποτιμητικά εννοείται.
    http://de.wikipedia.org/wiki/Katzelmacher
    http://www.duden.de/rechtschreibung/Katzelmacher

  137. Πάντως τους Γάλλους δεν χρειάστηκε να προσπαθήσω να τους πείσω, ήταν απαράβατος κανόνας, πηγαίναμε αυστηρά και μόνο σε V.O.

    @120 Γιατί είναι δύσκολη λέξη η λήθη; Έχει γίνει και τραγουδάκι..

  138. Βεριτάμπλ, Νίκο, βεριτάμπλ. Αν γουγλίσεις μάλιστα το «πόθοι στους βάλτους», θα δεις ότι έχει γίνει και ημιπαροιμιώδες!

  139. @138 Άγγελε σχώρα με, αλλά μέχρι σήμερα νόμιζα ότι το «πόθοι στους βάλτους» ήταν καμιά τσόντα. 🙂
    Πικρό ρύζι το είχα δει κι εγώ.

  140. Μαρία said

    129
    Και στα τέλη της δεκαετίας του ’60 Ζυλ και Τζιμ.

  141. 135 Ξέρει όλος ο κόσμος αγγλικά; Πρέπει όλα να μεταγλωττίζονται; Είσαι σίγουρος; Ανέφερα πριν το Boardwalk Empire. Βγάλε άκρη με τα ιρλανδικά που πετάνε δω και κει, δεν βλέπεται χωρίς ιππότιτλους. Πόσο μάλλον που στη μεταγλώττιση θα χαθεί το μισό – και βάλε μη σου πω.
    (και πάρα πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα που έβγαλε με πολύ κόπο τη μετάφραση)

  142. Πλήθος τίτλων με τους οποίους προβλήθηκαν στην Ελλάδα ξένες ταινίες στη δεκαετία του ’40 περιέχεται στην ενδιαφέρουσα αυτή πανεπιστημιακή εργασία , όπου και η … εκκωφαντική υποσημείωση 143 «Οι ∆έκα µελλοθάνατοι βασίζονται στο αστυνοµικό µυθιστόρηµα της Αγκάθα Κρίστι ∆έκα µικροί Ινδιάνοι«

  143. aerosol said

    #115
    Έχεις δίκιο, το ανάφερες για τον Μπας αλλά μου διέφυγε. Άσε που τώρα που έμαθα για το Phase IV με έβαλες σε ψαξίματα!

    Στο θέμα της μεταγλώττισης είμαι κάθετος: πρόκειται για την αθλιότερη συνήθεια της διεθνούς κινηματογραφικής πιάτσας! Η φωνή του κάθε ηθοποιού είναι όχι μόνο χαρακτηριστική αλλά και απόλυτο εργαλείο της τέχνης του. Οτιδήποτε ντουμπλάρεται αποτελεί διασκευή που απέχει πολύ από το πρωτότυπο. Οι ευρωπαίοι θεατές έχουν χάσει τουλάχιστον το 30% της ουσίας των αλλόγλωσων ταινιών που έχουν παρακολουθήσει.
    Χαίρομαι που η Ελλάδα δεν το συνηθίζει και λυπάμαι που τελευταία έχει εξαπλωθεί στις παιδικές ταινίες και τα κινούμενα σχέδια σε βαθμό που να εξοβελίζει πλήρως τη μη μεταγλωττισμένη εκδοχή. Το αντιλαμβάνομαι ως ανάγκη για τις μικρές ηλικίες αλλά εξαπλώνεται με τρόπο που δεν μ’ αρέσει. Ως πιτσιρίκι έμαθα να διαβάζω πολύ νωρίς με βασικό κίνητρο να καταλαβαίνω τους υπότιτλους στα κινούμενα σχέδια -και τα συνεφάκια των παιδικών κόμικς βέβαια!

  144. Μαρία said

    139
    Pikro ryzi Greece (reissue title)
    Pothoi stous valtous Greece (transliterated ISO-LATIN-1 title)
    http://www.imdb.com/title/tt0040737/releaseinfo?ref_=tt_dt_dt#akas

  145. @143 Αεροζόλ για τα παιδικά μην παίρνεις όρκο, κανένα παιδάκι δεν διαβάζει στα 4, όμως τον Ρατατούη θα τον δει. Μετά τα έξι, αν έχει μάθει να διαβάζει από νωρίς και έχει μια ευχέρεια στην ανάγνωση, τότε ναι. Αλλά για πιο μικρές ηλικίες είναι μονόδρομος.
    Κι εμείς τη Μάγια τη Μέλισσα μεταγλωττισμένη την βλέπαμε και τα στρουμφάκια επίσης, αλλά τις ταινίες άμα μεγαλώσαμε μια χαρά τις παρακολουθούσαμε.

  146. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    135. Μιὰ καλὴ μεταγλώττιση μπορεῖ νὰ βελτιώση αἰσθητὰ μιὰ μέτρια ταινία. Μιὰ ἄριστη μεταγλώττιση, ὅμως, δὲν πλησιάζει στὸ ἐλάχιστο ἕνα ἀριστούργημα. Οἱ μεγάλοι ἠθοποιοὶ εἶναι ἀμίμητοι, γι’αὐτὸ εἶναι καὶ μεγάλοι. Εἶναι θράσος νὰ θὲς νὰ ντουμπλάρης ἠθοποιοὺς ὅπως ἡ Ἐλίζαμπεθ Τέιλορ, ὁ Μαρλο Μπράντο, ὁ Μίκυ Ρούρκ, ὁ Χάμφρει Μπόγκαρντ, ἡ Σοφία Λόρεν, ὁ Τζὰκ Νίκολσον κλπ. Ποιός μπορεῖ νὰ τοὺς φτάση. Μὴ λέμε ὅ,τι θέλουμε. Καὶ μὴν ἀνησυχεῖς γιὰ τοὺς παπποῦδες καὶ τὶς γιαγιάδες. Ξέρουν κι αὐτοὶ νὰ ἐκτιμοῦν τὸ ὡραῖο

  147. 143 την βρήκα ήδη και κατεβάζω. Ας μη βάλω λινκ στο απίθανο εικαστικά τρέηλερ και βαρύνει η σελίδα, γουγλίζεται εύκολα. Σημειωτέον, παίζει η Λιν Φρέντερικ, η μοιραία γυναίκα του Πίτερ Σέλερς.

  148. Πέπε said

    135: Τι να σου πω, είναι και του καθενός η περίπτωση. Εγώ υποτίθεται ότι ξέρω καλά αγγλικά (ως αναγνώστης και ομιλητής), αλλά μου είναι αδύνατον να παρακολουθήσω ταινία χωρίς υποτίτλους. Δε θα υπάρχει πρόταση που να μη χάσω κάτι. Ενώ η προσπάθεια ανάγνωσης γίνεται εντελώς ασυνείδητα, μηχανικά και χωρίς να με εμποδίζει. Ίσα ίσα που με τη γραπτή μετάφραση «ακούω» και τις λέξεις που αλλιώς έχανα.

  149. Πέπε said

    Δε σχολιάσαμε την περίπτωση όπου σε μια αγγλική φέρ’ ειπείν ταινία, με ελληνικούς υποτίτλους, λέγονται μερικές κουβέντες στα ιαπωνικά με αγγλικούς υποτίτλους, και από πάνω πέφτουν και οι ελληνικοί. Δε διαβάζεται τίποτε, και, για όποιον καταλάβαινε έτσι κι αλλιώς τόσο καλά τα αγγλικά ώστε να μη χρειάζεται υποτίτλους, χάνεται το μοναδικό σημείο όπου πραγματικά τους χρειαζόταν!

  150. Μαρία said

    Apolafste to kormi mou Greece (transliterated ISO-LATIN-1 title)
    Jules kai Jim Greece (reissue title)
    http://www.imdb.com/title/tt0055032/releaseinfo?ref_=tt_dt_dt

  151. mikrokosmaras said

    Στη Νόβα είδα το Zeke&Luther και μερικές άλλες παιδικές σειρές, και μετά έψαξα στο youtube να δω το πρωτότυπο. Η ελληνική έκδοση ήταν απείρως καλύτερη και πιο διασκεδαστική. Ειδικά το phineas and ferb. Αν προσπαθήσουν οι έλληνες συντελεστές, κάνουν θαύματα.

  152. OBLIVION

    Καλότυχοι οἱ μικροὶ ποὺ λησμονᾶνε
    τοὺς τίτλους ταινιῶν. Ὄντας ἀρχίσῃ
    ἡ τσόντα ἀπ’τὸ Γουόρσοου καὶ καθίσῃ
    ὁ Φυσικός, μή κλαῖς, πὸπ κὸρν ὅσο κι ἂν φᾶνε.

    Τέτοιαν ὥρα οἱ Κινέζοι σοῦ σφυρᾶνε
    τοῦ μισθοῦ τους τὸ ποσὸ ἐν μέσῃ κρίσει
    μὰ ὁ Ἕλληνας περίσσια θὰ δακρύσῃ
    κι οἱ Πολωνοὶ ὑδραυλικοὶ χαμογελᾶνε.

    Μονομαχίες γιὰ μιὰ χούφτα εὐρώ, τὸ τσάι
    στὴν Σαχάρα, κακὲς μεταγλωτίσσεις,
    Σουλειμὰν στὰ τουρκικὰ (ὁ Δύτης τί θὰ φάῃ;)

    κι ἅν δὲν τὸν θὲς μπορεῖς νὰ κατουρήσῃς.
    Ἂν δὲν μπορεῖς παρὰ νὰ καλῖς τὸ δείλι
    θὰ φταῖνε τοῦ Σταλόνε οἱ δυνατοὶ οἱ φίλοι.

  153. IN said

    Τολμώ να γράψω αυτό σχόλιο χωρίς να διαβάσω όλα τα προηγούμενα, οπότε συγγνώμη αν λέω κάτι που έχει ξαναειπωθεί. Ένα γρήγορο search με λέξεις κλειδιά με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μάλλον δεν ειπώθηκε αυτό που θα γράψω. Απορώ πώς βρίσκετε «άχαρο» τον τίτλο North by Northwest της ταινίας του Χίτσκοκ που (ασχέτως τίτλου) εμένα μου αρέσει πολύ (ίσως και σε σας). Κατά λέξη σημαίνει Βόρεια με την Northwest (όνομα αεροπορικής εταιρίας), ωστόσο κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για λογοπαίγνιο που παραπέμπει στο στοίχο του Άμλετ «I am but mad north-north-west. When the wind is southerly, I know a hawk from a handsaw». Είναι η φάση που ο Άμλετ κάνει τον τρελό και στο πρώτο σάιτ που έψαξα στο google για να βρω ακριβώς το στοίχο δίνεται η ακόλουθη εξήγηση αυτού που θέλει να πει ο Άμλετ (αν τυχόν κάποιος δεν το πιάνει από το πρωτότυπο): I’m only crazy sometimes. At other times, I know what’s what. Η φιλολογική αυτή αναφορά ταιριάζει με το όλο τρελούτσικο κλίμα του φιλμ, στο οποίο εντάσσεται, βεβαίως, και η σκηνή στην οποία αναφέρεται ο Γς στο σχόλιο 31. Σε σύγκριση με τον Αγγλικό, εμένα ο Ελληνικός τίτλος μου φαίνεται κάπως πεζός, χώρια που για να καταλάβεις ποιοι είναι οι «τέσσερεις γίγαντες» του τίτλου σχεδόν πρέπει να περιμένεις το τέλος της ταινίας .

  154. Κορνήλιε, εδώ έπρεπε να έχει ένα εργαλειάκι για άπειρα λάικ όπως στο φέησμπουκ. Εύγε.

  155. aerosol said

    #142
    Αν αντιλαμβάνομαι την ένσταση σου δεν συμφωνείς με την επιλογή «Ινδιάνοι». Όμως είναι σωστή. Το τραγουδάκι στο οποίο βασίζεται το βιβλίο αναφέρεται σε Ινδιάνους. Αργότερα υπήρξε και δημοφιλής εκδοχή με νέγρους.

    #145
    Έβλεπα την Μάγια μεταγλωττισμένη και τα στρουμφάκια επίσης -και θυμάμαι ακόμα τον Νιλς Χόλγκερσον στο Θαυμαστό Ταξίδι. Αλλά ήταν 50-50 το πράγμα. Ήταν πολλά τα υποτιτλισμένα -ακόμα και ο απλοϊκότατος Ποπάι. Βασικά όλα τα κλασικά καρτούν (Ντίσνεϋ, Μπαγκς Μπάνυ, Γούντυ Τρυποκάρυδος κλπ) ήταν με υπότιτλους. Με βοήθησαν να μάθω ανάγνωση νωρίς αλλά και να χαίρομαι που ξέρω τους αυθεντικούς ήχους και φωνές που σημάδεψαν αισθητικά την υφήλιο.
    Πάντως δεν διαφωνώ με την μεταγλώττιση για τα 4χρονα. Το ζήτημα περιπλέκεται όταν η μεταγλώττιση χρησιμοποιείται και στη ζώνη 9-11 της τιβί σε ταινίες που θα δουν 8χρονα και 10χρονα. Και όταν υπάρχουν ταινίες που χαίρονται και οι ενήλικες (όπως ο Σρεκ με τα πιπεράτα υπονοούμενα) που δεν παίζονται πλέον με υπότιτλους στις αίθουσες παρά σπάνια. Λίγα χρόνια πριν οι μεταγλωττισμένες παραστάσεις στα σινεμά ήταν μόνο η 5-7 . Ήταν δεδομένο πως τα μεγαλύτερα παιδιά θα έπρεπε να διαβάζουν χωρίς προβλήματα.

  156. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    142: Χρήσιμη εργασία αυτή, πάντως.

    138-144: Μάλιστα, άρα βρήκαμε από πού περνάει το χάσμα γενεών που με χωρίζει από τον Άγγελο 🙂

    152: Εύγε -να ο παλιός Κορνήλιος!

  157. #156 in fine ὁ παλιὸς Κορνήλιος ἦταν μετρικὰ πιὸ συνεπής! 🙂

  158. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    -«Ο ΟΣΚΑΡ ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΡΟΖ» η ταινία
    -OSCAR ET LA DAME ROSE / OSCAR AND THE LADY IN PINK (Το πρωτότυπο και το αγγλικό του)
    -«ΟΣΚΑΡ » παράσταση στο θέατρο ΒΕΑΚΗ με την Αννα Φόνσου και τη Τζέσση Παπουτσή

    – » ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ » ως βιβλίο: ,από την Όπερα, σε μετάφραση Αχιλλέα Κυριακίδη, νομίζω είχε τον πιο εμπνευσμένο τίτλο.

  159. prevert49 said

    Καλημέρα κι από μένα!

    Ένα ας το πω συγγενικό θέμα είναι και η μεταφορά των ονομάτων των ξένων ηθοποιών (όταν αυτά είναι προφανώς ή καταφανώς ελληνικά). Δεν ξέρω, για παράδειγμα, αν στέκει να λέμε Πενέλοπε Κρουθ (αντί για Πηνελόπη). Υπάρχουν δεκάδες δεκάδων παραδείγματα…

    Όσο για το τρένο που σφυρίζει τρεις φορές (από το γαλλικό Le train sifflera trois fois), τυχαίνει να είναι μια από τις 5 πιο αγαπημένες μου ταινίες και θα πρόσθετα λίγα πραγματάκια για όσους ενδιαφέρονται.

    Ο τίτλος στο πρωτότυπο («High noon») έχει διπλή έννοια : Σημαίνει «Καταμεσήμερο», «ντάλα μεσημέρι», αλλά μεταφορικά σημαίνει «η ώρα της αλήθειας». Από αυτό το έργο, οι Αμερικανοί καθιέρωσαν την έκφραση «to be high noon», δηλαδή «είμαι εντελώς μόνος με χοντρά προβλήματα».

    Αυτό το γουέστερν, ξεχωρίζει από όλα τα άλλα της εποχής για αρκετούς λόγους : α) ο ήρωας παραδέχεται ότι φοβάται, β) η ταινία έχει ελάχιστες σκηνές δράσης (στο τέλος), γ) είναι ασπρόμαυρη, πράγμα σπανιότατο για γουέστερν του 1952, δ) έχει γυριστεί σχεδόν σε πραγματικό χρόνο (στο γραφείο του σερίφη, το ρολόι δείχνει 10:40΄ όταν αρχίζει και λίγο περασμένες 12 όταν τελειώνει). Έχουμε ενότητα τόπου, ενότητα χρόνου, ενότητα δράσης.

    Κεντρική ιδέα είναι το δίλημμα επιλογής ανάμεσα στο χρέος και τα αισθήματα. Και, φυσικά, το καθήκον τοποθετείται υπεράνω του αισθήματος. Πρώτο πλάνο, η επερχόμενη απειλή (σιδηροδρομική γραμμή). Στη συνέχεια, η απεπισμένη πορεία του σερίφη που ψάχνει όλη την πόλη για να βρει βοήθεια. Και τέλος, τα ρολόγια, όλο και μεγαλύτερα, όλο και συχνότερα, καθώς πλησιάζει η απειλή.

    # 42. Neo Kid, ξέχασες τα «Βρεγμέα κύματα»!

  160. Μαρία said

    Irma la douce Η τροτέζα

  161. physicist said

    #160. — Το «Γλυκειά μου Ίρμα» που έχω στο νου, τόφτιαξα μόνος μου εκ των υστέρων ή έχει παίξει κι αυτό μέσα-μέσα;

  162. sarant said

    159: Καλώς τον Πρεβέρ!

    160-161: Άλλος ένας διπλός τίτλος, ίσως επειδή μεσολάβησε και θεατρικό έργο (με τη Λαμπέτη) που είχε τίτλο Γλυκιά Ίρμα.

  163. Aerosol, το βιβλίο της Α.Κ. είναι «Δέκα μικροί νέγροι», και στο πρωτότυπο και στα ελληνικά, έστω και αν το τραγουδάκι (πράγμα που έμαθα χάρη σ’εσένα) μιλούσε αρχικά για Ινδιάνους. Γι’ αυτό μου φαίνεται σόλοικο να μιλούμε στα ελληνικά για «το αστυνοµικό µυθιστόρηµα της Αγκάθα Κρίστι Δέκα µικροί Ινδιάνοι».

  164. physicist said

    #163. — Zehn kleine Negerlein, ένας επικίνδυνος, ανεπιθύμητος τίτλος.

    http://www.welt.de/debatte/kommentare/article13887699/Wenn-Zehn-kleine-Negerlein-einfach-verschwinden.html

  165. Μαρία said

    161 Στα ελληνικά για την ταινία δεν φαίνεται να υπήρξε μεταγενέστερος τίτλος. Οι Τούρκοι απ’ ότι βλέπω μας μιμήθηκαν: Ίρμα η σοκακτσού 🙂 ή το κορίτσι του δρόμου.
    Κατά σατανική σύμπτωση είναι η πρώτη ταινία που είδα μεταγλωττισμένη ένα καλοκαίρι στη Γερμανία και τραβούσα τα μαλλιά μου.
    http://www.imdb.com/title/tt0057187/releaseinfo?ref_=tt_dt_dt#akas

  166. Γς said

    99:
    Το μεταφράζουμε:
    La vergogna della famiglia.

  167. Αρκεσινεύς said

    Τη θυμήθηκα που την είχα δει στη Σάμο, όπου υπηρετούσα.
    Το κορίτσι με το άλογο Love on a horse

    http://www.cinegreece.com/2012/10/1973_8830.html

  168. Το βιβλίο της Κρίστι είναι ισόποσα γνωστό και για νέγρους και για ινδιάνους, έχετε δίκιο αμφότεροι. Πιθανόν το μπέρδεμα έγινε από ταινία αλλά δεν είμαι σίγουρος.

  169. Γς said

    163:
    Αγγελος:
    Ο κάθε καθ ‘ ύλην αρμόδιος.
    😉

  170. Christos said

    118: Ήταν σειρά, όχι ταινία. Ώστε το έχουν κάνει κι αλλού…

  171. 136. Ω, σ’ ευχαριστώ πολύ. Οι γερμανομαθείς φίλοι μου δεν ήξεραν τη λέξη και δεν την είχαν τα λεξικά τους. Μου λύθηκε επί τέλους η απορία.

  172. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Στην ταινία του Μάρκο Φερρέρι L’harem (1967) το «χαρέμι» αποτελείται από τρεις άντρες και o αφέντης είναι γυναίκα: A seductive woman pushes three men to the limits toying with their sexual desires and male pride. (IMDb)
    Ελληνικός τίτλος: Η γκαρσονιέρα μιας ανώμαλης.

  173. spyroszer said

    Μιας που αναφέρεται στο άρθρο ο Καζάν, έχουμε πάρει απ’ τους Ιταλούς τον τίτλο μιας άλλης ταινίας του, Wild River (1960), Fango sulle stelle ιταλικά, Λάσπη στ’ αστέρια ελληνικά (οι γαλλογερμανοί ακολούθησαν το πρωτότυπο).
    http://www.imdb.com/title/tt0054476/releaseinfo?ref_=tt_dt_dt#akas

    Χρόνια πολλά σε όλους

  174. aerosol said

    #163
    Έχεις δίκιο Άγγελε αλλά ήταν εξαρχής μπλεγμένο το πράγμα.
    Το βιβλίο κυκλοφόρησε ως Ten Little Niggers το 1939 -αυτή η εκδοχή του τραγουδιού είχε πιάσει στην Ευρώπη από τις αρχές του αιώνα. Ήδη ο τίτλος ήταν μάλλον προκλητικός για τα ήθη της εποχής και στην αμερικάνικη έκδοση του 1940 ο τίτλος ήταν And then there were none -με αντικατάσταση του niggers σε indians στο ποιηματάκι και στο υπόλοιπο κείμενο. Έτσι ονομάστηκε και η ταινία του 1945 και το θεατρικό του 1946.
    Οι επανεκδόσεις του βιβλίου στην Αγγλία διατηρούσαν τον αρχικό τίτλο μέχρι το ’80 οπότε και επικράτησε οριστικά το «And then there were none», στις ΗΠΑ παρέμεινε ευπρεπισμένο και οι διάφορες διεθνείς μεταφράσεις ήταν πότε έτσι πότε γιουβέτσι. Στην Ελλάδα υπήρχε εκδοχή και με Ινδιάνους και με νέγρους. Το πρωτοβρήκα στην οικογενειακή βιβλιοθήκη ως Δέκα Μικροί Ινδιάνοι σε έκδοση των αρχών του ’70 νομίζω.

  175. Γς said

    Και φουσκώνω από περηφάνια
    Μόλις πήρα ένα μήνυμα από τον πρώην φοιτητή μου Λεώ (ποστντόκ τώρα στο Department of Biological Sciences, Vanderbilt University, Nashville, Tennessee) ότι έγινε δεκτό γιa δημοσίευση στο NATURE (!) ένα χαρτί (paper) του. Κερνάω. Είναι όλοι τους παιδιά μου.

  176. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  177. 175 Ποιο Nature, εδώ επέστρεψε στον στίχο ο Κορνήλιος! 🙂

  178. skol said

    Αυτοκρατορία των αισθήσεων, άλλος ένας τίτλος που πήραμε από τα γαλλικά και δεν θα έλεγα ότι είναι πετυχημένος αφού υποβαθμίζει την ταινία από ταυρομαχία(Ai no Korīda = ταυρομαχία του έρωτα) σε απλώς …αισθησιακή.

  179. Αρκεσινεύς said

    168.
    http://fridge.gr/book-review/deka-mikroi-negroi-agatha-christie/

    Το δικό μου βιβλίο (1967) έχει τίτλο:10 μικροί Ινδιάνοι.

  180. Alexis said

    #77, 80, Ο τίτλος «Η μεγάλη των μπάτσων σχολή» παραπέμπει προφανώς στη «Μεγάλη του Γένους Σχολή», μία φράση που είναι οικεία τουλάχιστον στους περισσότερους ‘Ελληνες από το σχολείο. Η πιστή μετάφραση του Police Academy πιστεύω ότι δεν θα έλεγε απολύτως τίποτα στον μέσο Έλληνα θεατή και υπ’ αυτή την έννοια θεωρώ τον ελληνικό τίτλο επιτυχημένο και ευρηματικό. Το ότι έγινε μόδα και έδωσε τίτλους για διάφορα b-movies είναι άλλο θέμα.

    #86,89 «A Fistful of Dollars» είναι ο τίτλος στα Αγγλικά (χωρίς ‘for») και στα ιταλικά «Per un pugno di dollari»

    #172, Σωστή απόδοση, ανώμαλη ήταν τελικά! 😀

  181. sarant said

    180α: Σωστό!

    179: Σε είχε κρατήσει η σπαμοπαγίδα, συγνώμη!

  182. Νίκος Σταμπάκης said

    «Το λιμάνι της αγωνίας» (On the Waterfront) του Καζάν απ’ ό,τι θυμάμαι ακολουθεί τον γαλλικό τίτλο για το παλαιότερο Key Largo του Χιούστον.
    Επίσης το High Noon είναι εξαιρετικά προσφυής τίτλος, γιατί η ταινία διαδραματίζεται σε πραγματικό χρόνο, κάτι που δεν αποδίδεται με τον ελληνο-γαλλικό τίτλο.

  183. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Υποψηφιότητα για βραβείο φίλγκουντ απόδοσης:
    Το «Dying Young» (Joel Schumacher, 1991) έγινε «Για πάντα νέοι».

  184. spyroszer said

    Μερικοί ακόμα πειραγμένοι τίτλοι ταινιών:
    What’s new pussycat? -Χαρέμι για δύο (οι μοναδικοί που το μεταφράσαμε έτσι)
    Annie Hall -Νευρικός Εραστής (το μετάφρασαν έτσι οι Γερμανοί και κάποιοι ισπανόφωνοι, ο πιλοτικός τίτλος – αν μεταφράζεται έτσι το working title – ήταν Anhedonia).
    Monkey Business μια κωμωδία του Howard Hawks του 1952, μεταφράστηκε στα ελληνικά με τον εντυπωσιακό τίτλο «Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η μαϊμού και το μπογκομόλετς».
    Βαρνάβας είναι ο δόκτωρ Μπάρναμπι (Κάρι Γκραντ), Εντβίνα η Εντβίνα (Τζίντζερ Ρότζερς), μαϊμού η χιμπαντζίνα Έστερ – και το μπογκομόλετς;
    http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=14611.0

  185. Μαρία said

    Μια που αναφέρθηκε ο Χιούστον, «Η ζούγκλα της ασφάλτου» πρωτοπαίχτηκε με τίτλο «Οι κουρσάροι των μεγαλουπόλεων».

  186. physicist said

    #184. Σπύρο, θυμάμαι ξεκάθαρα τώρα που τόγραψες ένα στιγμιότυπο από τηλεοπτική σειρά ή θεατρικό έργο μ’ έναν άντρα σε ηλικία συνταξιοδότησης να ρωτά επίμονα έναν γιατρό τι μπορεί να περιμένει από «το Μπογκομόλετς». Κωμωδία ήτανε, με κύριο θέμα τους τύπους Λάμπρου Κωνσταντάρα, για να καταλαβαινόμαστε.

    Γουγλάρησα το όνομα και βρήκα δύο περιπτώσεις όπου το μικρό είναι εβραϊκό (Τζόσουα, Ρεβέκκα) — δεν ξέρω όμως αν το επίθετο είναι αποκλειστικά εβραϊκό. Κι επειδή μ’ αρέσουν οι ήχοι του και ο ρυθμός του, έψαξα και βρήκα στο sprawk ότι σημαίνει προσκυνητής: some one who journeys to a sacred place as an act of religious devotion.

  187. munich said

    ¨Ενας φίλος βορειογερμανός μου είπε, και το πίστευε, ότι και οι Αμερικάνοι μεταγλωτίζουν τις ξενόγλωσσες και κάναμε αμάν να τον πείσουμε ότι οι Αμερικάνοι απλά δεν τις βλέπουν και καθαρίζουν. Επίσης να αναφέρω πόσο αστείο μου φαινόταν στην αρχή ότι δεν μεταγλωτίζονται οι γλώσσες των ιθαγενών και σε πολλές περιπτώσεις ούτε των μειονοτήτων στις ταινίες!
    Άλλο αστείο είναι ότι στις ταινίες με Ναζί, οι καλόι μιλάνε γερμανικά και οι…Ναζί μιλάνε με …αυστριακή προφορά χαχαχα

    Για τους υπότιτλους να πω ότι όλες τις αμερικάνικες/αγγλικές σειρές και ταινίες τις κατεβάζω με ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ υπότιτλους γιατί δεν καταλαβαίνω τι λένε. τόσο πολύ έχω συνιθήσει να διαβάζω. Επίσης όποιο κανάλι υποστηρίζει μεσω τελετεξτ υποτιτλισμό (Μπιμπισι, κρατικά γερμανικά, αυστριακά, ολλανδικά κρατικα) το χρησιμοποιώ κι ας κατέχω τη γλώσσα

    Να πω για τα σινεμά που δείχνουν ορίζιναλ βέρσιον χωρίς υπότιτλους ότι δεν είναι πάντα λύση. μια φορά ενα Τζέιμς Μποντ έχασα τα μισά επειδή μιλάγανε σε κάθε καρέ κι άλλη γλώσσα. πρόσφατα και στο Αργκο μου φαίνεται έγινε κάτι ανάλογο, όχι ότι έχασα κάτι που δεν το πιασα από τα συμφραζόμενα. Επίσης ταινίες ιρανικές αποκλείονται, μέχρι να μάθω πέρσικα εννοείται…

  188. Mindkaiser said

    Πολλές γελοίες αποδώσεις μπορώ να σκεφτώ, αλλά η αγαπημένη μου είναι το «Η πίσω πόρτα της κολάσεως» για την ταινία «Wishmaster».

  189. Μαρία said

    184, 186 Ελιξίριο απ’ το όνομα του Ρώσου βιολόγου:
    http://www.antiagingfreeze.com/2012/06/anti-aging-serums/

  190. Μαρία said

    189 Ουκρανός τελικά.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Oleksandr_Bogomoletz

  191. Tyremporas said

    Δεν έχει αναφερθεί η εξαιρετική ταινία (μεταφορά θεατρικού του Μάμετ) Glengarry Glen Ross που μεταφράστηκε ως Οικόπεδα με Θέα. Στη wiki μαθαίνουμε ότι ο τίτλος του θεατρικού προήλθε ενώνοντας τα ονόματα δύο μεσιτικών γραφείων του Σικάγου, οπότε η αλλαγή είναι όντως επιβεβλημένη.

  192. Μαρία said

    184, 186
    «Τα νειάτα παρατείνονται» Το παλιότερο δημοσίευμα για τα θαύματα του ντόκτορα.
    http://tinyurl.com/brswae5

  193. aerosol said

    Υπάρχει και η παλαίμαχη ελληνική ροκ μπάντα a href=»http://www.inner-ear.gr/gr/artists/54-bokomolech/» target=»_blank»>Bokomolech. Από αυτούς πρωτάκουσα τη λέξη.

  194. aerosol said

    Ωπς, γκάφα! Ιδού το σωστό: Bokomolech

  195. Γς said

    177:
    Που να πάρει η ευχή!
    Να το ξαναπώ;
    Να δείτε που κάποτε η τεχνολογία θα φερει και το αλκοτεστ στα μπλόγκ. (Θα μπαίνει αυτόματα φραγή και θα ενημερώνεται ο πάροχος υπηρεσιών Διαδικτύου και ο Μπιγκ Μπράδερ)

  196. Καλά, βρήκα κι εγώ μέρα να μην διαβάσω άρθρο και σχόλια από το πρωί! Και αφού διάβασα και τα 195 (στις 05:57) σχόλια, έχω να πω κι εγώ διάφορα, όλο και κάτι θα ξεχάσω.

    * 139: Οι πόθοι στους βάλτους κάτι μου θύμιζαν σε ελληνικό. Τελικά είναι «Πόθοι στα στάχυα«.

    * Συμφωνώ ότι οι μεταγλωτίσεις των ταινιών είναι από απαράδεκτες έως αστείες. Παρ’ όλα αυτά είδα κάποιες παιδικές (σχετικά σύγχρονες) μεταγλωττισμένες, και έπαθα την πλάκα μου. Συγκεκριμένα, έβλεπα τη Μαδαγασκάρη, και ενάλασσα συνεχόμενα τον ήχο αγγλικά – ελληνικά – αγγλικά και δεν καταλάβαινα διαφορά στη χροιά της φωνής και στο γενικότερο (πώς το λέτε στο Ελλάντα) φίλινγκ της ομιλίας του χαρακτήρα!

    * Σαν τα τετρακόσια χτυπήματα δεν είναι και Η φωλιά του κούκου;

    * Ορίστε, καλά έλεγα, τα ξέχασα τα υπόλοιπα! Καλή μέρα σε όλους, πάω για κάνα δίωρο ύπνο!

  197. psyxroskianapodos said

    Το πιο άστοχο που θυμάμαι ήταν η ελληνική απόδοση του Cliffhanger με τον S.Stallone – λογοπαίγνιο επειδή cliffhanger είναι το σημείο της πλοκής με έντονη δράση που σε αφήνει «μετέωρο» μέχρι να δείς την κατάληξη, αλλά και επειδή η ταινία διαδραματίζεται στα βουνά.
    Τελοσπάντων η ελληνική απόδοη ήταν «Βαρομετρικό Χαμηλό»

  198. Gpoint said

    #195

    Ποιά τεχνολογία και πρασινοκόκκινα άλογα που λέμε εμείς οι ΠΑΟΚg’δες…
    Ε’ιχα πιεί πεντ’ έξη ουισκάκια και πάνω από ένα μπουκάλι κρασί ότε ενεπλάκην εις τροχαίον… ωσπου να έλθει η τροχαία μασούλησα τις δυο καριόκες που μου είχε βάλει με το ζόρι στην τσέπη η αδερφή του εορτάζοντος. Δεν πίστευα στ’ αφτιά μου όταν ο αστυφύλακας μου έλεγε πως το τεστ ήταν αρνητικό ενώ εγώ με το ζόρι βάδιζα σε ευθεία.
    Ετσι απλά επιβεβαίωσα αυτό που είχα ακούσει.

    Μια που αναφέρθηκε ο Μπογκομόλετς κι ΄χει κολήσι το μυαλό μου, πως την λέγανε μια Ρουμάνα και το ματζούνι της την δεκαετία του 70 ;

  199. spiral architect said

    @198: Ana Aslan;

  200. Γρηγόρης Κονδύλης said

    Κάτι που θυμήθηκα τώρα σχετικά με τις ταινίες του Μπέργμαν. Όταν μετέφρασα τον Μαγικό φανό του Ίνγκμαρ Μπέργμαν για τις εκδόσεις Ποταμός σημείωνα πως πολλές από τις ταινίες του έχουν αταίριαστους τίτλους στα ελληνικά. Έγραφα μάλιστα για την ταινία Smukltronstället: «Κυριολεκτικά ‘Το μέρος με τις αγριοφράουλες’. Πρέπει να αναφερθεί ότι η λέξη Smultronstället σημαίνει επίσης και το αγαπημένο μέρος κάποιου, το στέκι, το λημέρι του. Με την έννοια αυτή μπορεί να μεταφραστεί στην παρούσα περίπτωση ως “Το λημέρι της νιότης”». Ο τίτλος «το λημέρι της νιότης’ ή ‘Τα λημέρια της νιότης’ ταιριάζει απόλυτα στο σενάριο.

  201. Γς said

    ΄>του Ίνγκμαρ Μπέργμαν

    «-Κι ο Κουροσάβας; Η άλλη.
    -Α, ναι ο κούρος, ο γιός του Σάββα.»

    Από τα γλωσσολογικά μας στην Πασχαλινή οινοκατάνυξη.

  202. Gpoint said

    #199

    Θενξ, ξεκόλλησα !!!!

  203. Γς said

    199:
    >Ρουμάνα και το ματζούνι της την δεκαετία του 70 ;

    και το ματζούνι της Νοβοκαΐνα

  204. Νίκος Μαστρακούλης said

    192: Από τη λεζάντα της φωτογραφίας που συνοδεύει το άρθρο (του 1946), σημειώνω «μουστάκια» γενικευτικού τύπου:
    «Η Τζόαν Λέλι, άξιος εκπρόσωπος της κινηματογραφικής νεότητος του Χόλλυγουντ…»

    Δεν το σχολιάζω αρνητικά, απλώς το επισημαίνω για τον Νικοκύρη, που μαζεύει τέτοια.

  205. Γρηγόρης Κονδύλης said

    # 201
    Αν φάνηκε παράξενο το Ίνγκμαρ Μπέργμαν δεν μπορώ να κάνω και πολλά. Η κανονική προφορά του επιθέτου του στα σουηδικά είναι Μπέργμαν [΄bærjman]. Είδα πρόσφατα και τη μεταγραφή σε Μπέργιμαν, την οποία θεωρώ υπερβολικά φωνητική από τη μια και, από την άλλη, λαθεμένη.

  206. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    200: Αυτό έχει βγει σε πάνω από μία μεταφράσεις, νομίζω, και για μία από αυτές δεν έχω ακούσει καλά λόγια (αλλά όχι αυτήν που λες).

    199: Ναι, Ασλάν!

  207. τυφλόμυγα said

    Το θέμα του υποτιτλισμού ή της μεταγλώττισης σε παιδικές ταινίες που παρακολουθούν ενήλικες, ή παιδιά σχολικής ηλικίας, είναι μάλλον θέμα γούστου – και συνήθειας ίσως. Έχω εκφράσει ξανά στο ιστολόγιο την απογοήτευσή μου για την απόφαση της εταιρείας διανομής να κυκλοφορήσει το Brave στα σινεμά και σε ντιβιντί (νομίζω) μόνο μεταγλωττισμένο. Tα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, από την εφηβεία μέχρι σήμερα δλδ, έχω δει πάρα πολλές παιδικές (και λιγότερο παιδικές) ταινίες στο σινεμά. Η εμπειρία μου λέει ότι ελάχιστοι γονείς πηγαίνουν παιδιά προσχολικής ηλικίας στο σινεμά. Τέσπα, όπως είπα και πριν, είναι θέμα γούστου κι εγώ προτιμώ σαφώς τον υποτιτλισμό γιατί ποτέ δε στάθηκε εμπόδιο στο να δω ή να καταλάβω οποιαδήποτε ταινία.

    Καλημέρα. 🙂

  208. Γρηγόρης Κονδύλης said

    # 206 Ναι, Νίκο, η πρώτη ήταν του Θοδωρή Καλλιφατίδη και είχε αρκετά λάθη. Νομίζω ότι είχε μεταφράσει τον τίτλο «Η μαγική κάμερα», και ήταν από τις εκδόσεις Κάκτος.

  209. aerosol said

    #207
    Στην εξάπλωση αυτής της πρακτικής αναφερόμουν κι εγώ. Η μεταγλώττιση στα παιδικά (ή «παιδικά») εξαπλώνεται και στρώνει το δρόμο σε δυσάρεστες συνήθειες. Το περίεργο είναι πως συμβαίνει σε εποχές που πολλοί ενήλικες, έχοντας μεγαλώσει με τη συνήθεια να βλέπουν καρτούν, πρόθυμα παρακολουθούν κινούμενα σχέδια για δικό τους κέφι.

  210. Παλιοσειρά said

    Η κοιλάδα του θανάτου ίσως να μην ήταν «πιασάρικη επιλογή», αλλά «απορία ψάλτου, βήξ»: αναρωτιέμαι μήπως ο πρωτότυπος τίτλος παραπέμπει στον 22ο ψαλμό (23ο στην King James Bible). Οπότε βέβαια ορθότερη μετάφραση θα ήταν «ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου» – αλλά και πάλι και θα ξένιζε τον Έλληνα αναγνώστη, και είναι μάλλον απίθανο να έπιανε την αναφορά (αντίθετα από τον αγγλοσάξωνα).

  211. Παλιοσειρά said

    @16
    Ο πρωτότυπος τίτλος βέβαια είναι απόλυτα κατανοητός, όπως θα ήταν και ο ελληνικός, αν είχε αποδοθεί ως «με τα μάτια ορθάκλειστα» (που θα ήταν και απολύτως κατά λέξη).

  212. Καλέσιος Θωμάς said

    Mια προσθήκη όσον αφορά το θέμα της μεταγλώττισης: πέρα από τον όποιο «σωβινισμό» ή την συνήθεια σε ορισμένες χώρες (Ιταλία, Τουρκία, Γερμανία) απαντούσε και σε άλλες ανάγκες και προτιμήσεις που είχαν να κάνουν με τον αναλφαβητισμό που είναι έντονος ακόμη. Επομένως με τη μεταγλώττιση καθιστάς το κινηματογραφικό προϊόν πιο προσιτό σε ευρύτερες μάζες. Μιλάω τουλάχιστον ήδη από τη δεκαετία του 1940, όπου αρχίζει να μπαίνει έντονα ο κινηματογράφος ως στοιχείο μαζικής λαϊκής διασκέδασης κουλτούρας, μόρφωσης και προπαγάνδας ασφαλώς…

    [Υ.Γ. εύληπτα, ωραία αν και λίγο γλυκανάλατα «Σινεμά ο Παράδεισος» και ένα σωρό άλλα που αν μπουν ο κατάλογος θα ναι ατέλειωτος]

  213. Παλιοσειρά said

    @77
    «Πύργος από τραπουλόχαρτα». Η έκφραση έχει περάσει και στα ελληνικά (ελπίζω να μην έρχομαι ξανά δεύτερος, όπως στο προηγούμενο σχόλιο).

  214. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Εγώ είδα πρόσφατα (και μου άρεσε πολύ) τον Ryan Gosling «στο Τέλος του Δρόμου». Πρωτότυπος τίτλος «The Place Beyond the Pines». Πιο ορντιναίρ, οπωσδήποτε, ο ελληνικός…

  215. Παλιοσειρά said

    @153
    «If sanity can be metaphorically identified with a compass that points true north, then Hamlet is playing with the trope here, saying that his supposed madness is only a little bit crazy; he is not too far off the mark. Polonius himself observes that Hamlet’s apparent mad statements have some «method»; he isn’t allowing himself to stray very far from his true intentions, even when he is sorely pressed to do so.»
    «Handsaw is probably a corruption for heronsaw, hernsaw. In some dialects of England harnsa is used, and it is but a step from this to handsaw. The meaning generally given to this passage is, that birds generally fly with the wind, and, when the wind is northerly, the sun dazzles the hunter’s eye, and he is scarcely able to distinguish one bird from another. If the wind is southerly, the bird flies in that direction, and his back is to the sun, and he can easily know a hawk from a handsaw. When the wind is north-north-west, which occurs about ten o’clock in the morning, the hunter’s eye, the bird, and the sun, would be in a direct line, and with the sun thus in his eye he would not at all be able to distinguish a hawk from a handsaw.»
    «»Harnsa» (phonetic spelling) was East Anglian slang for a heron. When a hawk chases a «harnsa,» the heron often flies with the wind to escape its predator. When the wind is from the south, the sun is at the hunter’s back, so he can easily differentiate between his bird and his bird’s prey. (By contrast, when the wind is from the north, the hunter might have to squint into the sun — and would have a harder time telling the difference between the two birds.)»
    … και ακριβώς αυτή είναι η ιδέα της ταινίας: η διαδοχή των γεγονότων μιάζει να μην έχει νόυμα, γιατί η φορά των καταστάσεων μπερδεύει θήραμα και θηρευτή. Ακόμη και αν ο Χίτσκοκ πράγματι είχε κατά νου τη φράση του Άμλετ (ο ίδιος νομίζω δεν το παραδέχθηκε, παρά έδωσε την παραπλανητική εξήγησει ότι ο τίτλος αφορά την αεροπορική εταιρεία και την διαδρομή του πρωταγωνιστή), ούτε η φράση αυτή είναι κατανοητή στον σημερινό αναγνώστη, χωρίς υπομνηματισμό.

  216. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    210: Αν υπήρχε τέτοιος υπαινιγμός, μου ξέφυγε!

  217. Το μαντζούνι της Ασλάν νομίζω λεγόταν Gerovital H3.

  218. Μαρία said

    Με αφορμή το 210 και μια που αναφέρθηκε ο Μπέργκμαν,
    Såsom i en spegel =Δι’ εσόπτρου (απ’ το γνωστό ύμνο της αγάπης). Στον ελληνικό τίτλο «Μέσα απ’ το σπασμένο καθρέφτη» χάνεται νομίζω η αναφορά στον Παύλο.

  219. Ένα πρόβλημα μ’αυτούς τους τίτλους είναι ότι οι Προτεστάντες αναγνωρίζουν εύκολα τις βιβλικές αναφορές («άφετε τα παιδία», «δι’εσόπτρου και εν αινίγματι», «εν σκότει και σκιά θανάτου»…), ενώ εμείς πολύ λιγότερο, αν δεν περιλαμβάνονται στα θρησκευτικά του σχολείου.

  220. Μαρία said

    219
    Τον ύμνο της αγάπης τον μάθαμε απέξω στο σχολείο, αλλά βέβαια δεν ήταν στην ύλη με τη στενή έννοια, μας το είχε επιβάλει η θεολόγος μας. Και το δι’ εσόπτρου εν αινίγματι δεν έγινε παροιμιακή φράση όπως το μέγας είσαι Κύριε κλπ.

  221. Παλιοσειρά said

    @219
    Νομίζω ότι δεν είναι μόνο ζήτημα σχέσης με τα θρησκευτικά, αλλά και με την γλώσσα, τουλάχιστον αν μιλάμε γιά τους αγγλόφωνους. Η συγκεκριμένη μετάφραση της Βίβλου υπήρξε, απ’ όσο μπορώ να ξέρω, από τα πιό σημαντικά κείμενα, γιά την διάπλαση της γλωσσικής και ποιητικής ευαισθησίας τους. Επί πλέον, κάποια τουλάχιστον κομμάτια από την Παλαιά Διαθήκη – κομμάτια από τον Εκκλησιαστή και τους Ψαλμούς – έχουν ενσωματωθεί στο Υμνολόγιο και την λειτουργική πρακτική της αγγλικανικης/επισκοπικής εκκλησίας. Το ίδιο ισχύει, απ’ όσο ξέρω, και με τις λουθηρανικές και άλλες προτεσταντικές εκκλησίες.

    Τα κείμενα αυτά, αντιθέτως, δεν έχουν περάσει στο ορθόδοξο τυπικό (εκτός αν έχουν περάσει, αλλά ας όψεται η παχυλή και περήφανη άγνοιά μου, περί αυτό), που μάλλον περί την βυζαντινή υμνωδία περιστρέφεται. Ακόμη και το απόσπασμα από την Α΄ προς Κορινθίους, απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ από το σχολείο, μισό έχει περάσει στην ορθόδοξη παράδοση, η εμμονή δηλαδή είναι στην φύση της αγάπης και όχι στην ατέλεια της ανθρώπινης γνώσης – με αυτήν, ατελή ή τέλεια, ως φαίνεται δεν είχαμε και πολύ καλή σχέση, ούτε και ιδιαίτερη αγωνία…

  222. Αμ πώς said

    το «The Strawberry Statement» ξερό ή πεζό και το «Νorth by Northwest» (Hamlet 2,2) άχαρο! Εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε. Αμ πώς

  223. Γς said

    217:
    Ναι ετσι λεγόταν αργότερα. Θυμάμαι για Νοβοκαΐνη να λένε τη δεκαετία του 60, το ματζούνι της Ασλάν.
    Για δες και το πολύ ωραίο Γερο(ντο,ρε,μι,φα,σολ,λα,σι)λογία: από τον Βορονώφ στη νοβοκαΐνη, τραγουδώντας του Allu Fan Marx

  224. sarant said

    222: Όχι μόνο Βαλκάνια -αν προσέχατε το άρθρο θα βλέπατε ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες οι αγγλικοί τίτλοι κρίθηκαν ακατάλληλοι και δεν μεταφράστηκαν κατά λέξη.

  225. Δεν θυμάμαι τον πρωτότυπο τίτλο αλλά σίγουρα ήταν μετάφραση ‘Απολαύστε το κορμί μου’

  226. Αμ πώς said

    224 Αυτό κι αν ήταν επιχείρημα! Πάντως «η προδοσία του μεταφραστή» είναι δυνατόν να εμπεριέχει αντιαμερικανισμό π.χ μασκαρεμένο σε αντιαγγλισμό. Αυτό το εμφανές και κραυγαλέο σε πάμπολλες λεξικές αναζητήσεις σας παρακαλώ να το προσέξετε, καθότι υποτιμάτε τον εαυτό σας. Καληνύχτα.

  227. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    225: βλ. σχόλιο 123

  228. Γρηγόρης Κονδύλης said

    # 218 Ακριβώς!

  229. Μπάμπης said

    Είμαι υπέρ στα παιδικά με υπότιτλους αλλά ποιος μπορεί αλήθεια να ξεχάσει τη φωνή της Ματίνας Καρρά στην Κάντυ Κάντυ?

    ή του Ντίνου Καρύδη ως Τζέικ Κάρτερ στο Μυστήριο του χρυσού πιθήκου?

  230. Υπάρχουν και τα προβλήματα που δημιουργούν οι αποδόσεις τίτλων στους ίδιους τους μεταφραστές:

    Shine – Ο Σολίστας (1996, Scott Hicks)
    The Soloist – Ο Βιρτουόζος (2009, Joe Wright)

    The Departed – Ο Πληροφοριοδότης (2006, Martin Scorsese)
    The Informant! – The Informant! (2009, Steven Soderbergh)

    (Βεβαια, ισχύει πως και σε κάποιες άλλες χώρες κρατήσαν το αρχικό «The Informant!», αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.)

    Μερικά ακόμη παραδείγματα αποδόσεων:

    The Killing – Το χρήμα της Οργής, (1956, Stanley Kubrick)
    Paths of Glory – Σταυροί στο μέτωπο (1957, Stanley Kubrick)

    Flammen & Citronen – Ημέρες Θυμού (2008, Ole Christian Madsen)

    The Passenger – Επάγγελμα: Ρεπόρτερ (1975, Michelangelo Antonioni)
    Εδώ ο τίτλος άλλαξε στις Ευρωπαϊκές χώρες σε Επάγγελμα ρεπόρτερ, λόγω νομικών θεμάτων. Υπήρχε ήδη μία Πολωνική ταινία με τον τίτλο Passenger.

    Συμφωνώ τέλος, πως οι χειρότερες αποδόσεις αφορούν αυτές που γίνονται για λόγους εντυπωσιασμού:

    Persona – Έρωτες χωρίς φραγμό (1968, Ingmar Bergman) (Πως κάνεις ένα αριστούργημα ευρωπαϊκό ελαφρύ πορνό)
    Monty Python and the Holy Grail – Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης (1975, Terry Gilliam, Terry Jones)
    Life of Brian – Ένας προφήτης, μα τι προφήτης! (1979, Terry Jones)
    Time Bandits – Οι υπέροχοι ληστές και τα κουλουβάχατα της Iστορίας (1981, Terry Gilliam)

    Γιατί οι ληστές είναι υπέροχοι; Γιατί η Τράπεζα είναι ελεεινή; Κανείς δεν ξέρει. Γέλαγαν άραγε οι μεταφραστές με αυτές τις ταινίες;

  231. Αγγελος said

    Tους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης εγώ τους βρίσκω πολύ πετυχημένους. Το Holy Grail στους περισσότερους Έλληνες δε λέει τίποτε, ενώ τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης κάπου τους έχουμε ακούσει.

  232. theopeppas said

    66, 67 Ευχαριστίες για την διόρθωση/συμπλήρωση Την συγκεκριμένη (τηλε)ταινία την αγνοούσα, και βασιζόμουνα στα κινηματογραφικά βιβλία-αρχεία (πχ Halliwell) αλλά, κυρίως, στην μνημη μου. Και βεβαια, πάντα σκέφτομαι κινηματογραφικά Αν με ρωτησετε ποιοί έκαναν τον ναπολέοντα, ας πούμε, θα ανασύρω, από μνημης, αρκετούς κινηματογραφικούς-πχ Στάϊγκερ, Μπουαγιέ, Μπράντο, Ντιαντοννέ, Οσσέν, αλλά άμα πάει κανεις στο imdb που συμπεριλαμβανει τηλεταινίες, επεισόδια από σειρές κττ θα βγάλει πάνω από …200!

  233. theopeppas said

    66, 67, 232 Είπα «άμα πάει κανεις…» Ε, πρωτος είχα την ..περιέργεια εγω-και πήγα, μόλις! «πάνω από ..200 θα βγάλει …» ήταν η πρόβλεψη;Μέσα έπεσε, και πολύ …επιεικής ήταν! Ο αριθμός είναι ..445!!! Βεβαια, συμπεριλαμβάνει τον ..Νικο Ρίζο στην ταινία του 1962 «Τέρμα τα δίφραγκα»-που μάλλον τον ..ταξιτζή έκανε-και, ισως, λεγόταν ..Ναπολέων (λόγω ..υψους;) αλλά να ήταν ..αναβίωση της Μαχης του Αούστερλιτς, αποκλείεται! Θυμαται κανενας το φιλμ, κανενας ..σινερετροφίλ; ή ..ρετροσινεφίλ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: